[czytaj: a-E] skrót od: Akademia Ekonomiczna
Zobacz też:.ae, AE.
Ae występuje między innymi w łacinie i odpowiada współcześnie wymowie /e/, w łacinie klasycznej zbliżone do niemieckiego ei, a w archaicznej /aj/. Bywa też zastępowane ligaturą æ. W języku niemieckim zastępuje "ä" przy braku odpowiednich czcionek i/lub klawiatury. Ponadto łacińskiemu "ae" odpowiada niemieckie "ä".
SJP.pl
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dotyczący Aetów, rdzennej ludności Filipin
SJP.pl
[czytaj: edikula] edykuł, edykuła;
1. w starożytności:
a) miniaturowa budowla wzorowana na klasycznych świątyniach;
b) nisza w ścianach budynku, tło dla posągu lub wazy;
2. później: klasyczny model budowli lub motyw dekoracyjny wyglądający jak taka budowla
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) szt. archit. zob. edykuł.
Aedicula, edykuła (łac. "aedes" – świątynia, budynek, wym. edikula), edykuła, edykuł – kompozycja składająca się z dwóch filarów, kolumn lub pilastrów podtrzymujących belkowanie, czasami z frontonem – o kilku znaczeniach:
SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) mitgr. kobieta przemieniona przez bogów w słowika;
Aedon (gr. "Ἀηδών – słowik") – postać w mitologii greckiej.
Według "Odysei" była córką Pandareosa i żoną Zetosa oraz matką Itylosa. Miała tylko jednego potomka i zazdrościła swojej szwagierce Niobe, przez co próbowała zabić jej najstarszego syna Amaleusa, gdy spał. Omyłkowo zabiła jednak swojego syna. Zrozpaczona kobieta ubłagała bogów, by zamienili ją w słowika.
Wiktionary oraz Wikipedia
[czytaj: a-e-GIE] Allgemeine Elektricitäts-Gesellschaft - firma niemiecka; produkt tej firmy
AEG (niem. "Allgemeine Elektricitäts-Gesellschaft") – niemiecki koncern elektrotechniczny, założony przez przemysłowca niemieckiego Emila Rathenaua, na bazie istniejącej od 1883 r. spółki akcyjnej "Deutsche Edison-Gesellschaft für angewandte Elektrizität", która zajmowała się produkcją urządzeń dla przemysłu elektrotechnicznego na bazie kilku patentów Thomasa Edisona.
SJP.pl
Wikipedia
[czytaj: egidienberger] silny koń średniej wielkości w typie kuca islandzkiego, wyhodowany w Niemczech
Budowa, pokrój, eksterier.
Aegidienberger – mocny koń średniej wielkości w typie kuca islandzkiego ze swobodą chodów konia paso. Wysokie na 140-150 cm koniki występują raczej w ciemnych maściach. Głowa szlachetnej budowy o prostym profilu, kończyny mocne.
SJP.pl
Wikipedia
[czytaj: egikranion] starożytny element dekoracyjny w postaci głowy kozy lub barana
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) szt. w starożytności: element dekoracyjny w kształcie głowy kozy lub barana
Aegikranion (z greckiego: "αίγα" - kozioł, "κρανιο" - czaszka) – element dekoracyjny stosowany głównie w starożytności w formie płaskorzeźby na metopach fryzów w postaci ujętej frontalnie czaszki kozła lub barana symbolizującego zwierzę ofiarne. Motyw stosowany jako element ozdobny antycznych ołtarzy poświęconych bóstwom opiekujących się rolnictwem, oraz w kręgu sepulkralnym. Został przejęty przez ornamentykę nowożytną, popularny w meblarstwie XVIII wieku.
SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia
członek AL (Armii Ludowej); alowiec; AL-owiec
SJP.pl
odnoszący się do Armii Ludowej; AL-owski; alowski
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. związany z AL (Armią Ludową)
SJP.pl
Wiktionary
wydrążona kula obracająca się wskutek reakcji pary wypływającej z jej wnętrza wygiętymi obwodowo rurkami; pierwowzór turbiny parowej reakcyjnej; bania Herona, turbina Herona, aeolipile
SJP.pl
wydrążona kula obracająca się wskutek reakcji pary wypływającej z jej wnętrza wygiętymi obwodowo rurkami; pierwowzór turbiny parowej reakcyjnej; bania Herona, turbina Herona, aeolipile
SJP.pl
instrument muzyczny z grupy idiofonów języczkowych, skonstruowany przez Augusta Fidelisa Brunnera i uważany za poprzednika fisharmonii; aeolodion, aeolomelodikon
SJP.pl
instrument muzyczny z grupy idiofonów języczkowych, skonstruowany przez Augusta Fidelisa Brunnera i uważany za poprzednika fisharmonii; aeolodikon, aeolomelodikon
SJP.pl
instrument muzyczny z grupy idiofonów języczkowych, skonstruowany przez Augusta Fidelisa Brunnera i uważany za poprzednika fisharmonii; aeolodion, aeolodikon
SJP.pl
połączenie fortepianu z eolimelodiconem, opatentowane w 1824 roku przez Józefa Długosza w Warszawie; eolipantalion
SJP.pl
1. naturalna wentylacja pomieszczeń, wprowadzanie powietrza; napowietrzanie;
2. wymiana powietrza atmosferycznego z powietrzem znajdującym się w glebie
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) napowietrzanie;
Aeracja – napowietrzanie.
SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia
→ aeracja
SJP.pl
stop aluminium z miedzią, manganem i magnezem
Aeral – stop składający się z aluminium z dodatkiem miedzi, manganu oraz magnezu.
Ma zastosowanie przede wszystkim w przemyśle lotniczym i samochodowym.
SJP.pl
Wikipedia
1. narzędzie ogrodnicze do spulchniania gleby;
2. urządzenie do nasycania wody powietrzem; napowietrzacz, perlator
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ręczne lub automatyczne urządzenie ogrodnicze do napowietrzania gleby, którego główną częścią jest wał z kolcami lub kawałkami blachy tnącymi darń podczas obracania się;
(1.2) urządzenie do napowietrzania wody
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia
tkanka miękiszowa odznaczająca się silnie rozbudowanymi przestworami międzykomórkowymi, często w postaci komór i kanałów wypełnionych powietrzem; tkanka powietrzna, miękisz powietrzny
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. typ tkanki miękiszowej u roślin wodnych i podmokłych, zawierająca duże przestrzenie powietrzne między komórkami
SJP.pl
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. świeże powietrze
(1.2) stpol. pogoda
(1.3) stpol. pora (np. deszczowa)
Wiktionary
przedrostek
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z powietrzem, ruchem w powietrzu, lotnictwem
Wiktionary
nauka badająca właściwości dźwięku wytwarzanego przez obiekty poruszające się w powietrzu
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. fiz. dział nauki zajmujący się powstawaniem i propagacją dźwięków w przepływach powietrza lub gazów
Ae
SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia
organizm, najczęściej drobnoustrój, mogący żyć i rozwijać się jedynie w obecności tlenu atmosferycznego; aerobiont, tlenowiec, oksybiont
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) biol. zob. aerobiont.
Aerob, tlenowiec, aerobiont, oksybiont (gr. "aër, aëros – powietrze"; "βίος (bios) – życie; łac. "oxygenium" – tlen") – organizm wymagający do życia dostępu wolnego tlenu, który wykorzystuje w procesie oddychania jako ostateczny akceptor protonów i elektronów (teoria chemiosmotyczna Mitchella).
SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia
[czytaj: aerobik] ćwiczenia gimnastyczno-taneczne wykonywane w rytm muzyki dyskotekowej, np. w celu pobudzenia pracy układu krążenia i oddychania, poprawy kondycji albo ogólnej sprawności fizycznej; aerobik
SJP.pl
ćwiczenia gimnastyczno-taneczne wykonywane w rytm muzyki dyskotekowej, np. w celu pobudzenia pracy układu krążenia i oddychania, poprawy kondycji albo ogólnej sprawności fizycznej; aerobic
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) forma ćwiczeń wykonywana w rytm muzyki;
Aerobik "(ang. aerobics z gr. aér, aéros - powietrze + bíos - życie)" – system treningu opartego na intensywnej wymianie tlenowej.
Opracowany przez Kennetha Coopera, konsultanta programu sprawnościowego amerykańskich astronautów. Wszystkie formy ruchu, podczas których zwiększa się wymiana tlenowa w organizmie nazywamy aerobowymi.
SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia
→ aerobik
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z aerobikiem, dotyczący aerobiku
SJP.pl
Wiktionary
specjalista badający cząsteczki biologiczne w powietrzu atmosferycznym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauka zajmująca się badaniem cząsteczek biologicznych znajdujących się w powietrzu atmosferycznym;
Ae
Wiktionary oraz Wikipedia
SJP.pl
organizm, najczęściej drobnoustrój, mogący żyć i rozwijać się jedynie w obecności tlenu atmosferycznego; aerob, tlenowiec, oksybiont
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) biol. organizm mogący żyć tylko w obecności tlenu atmosferycznego
SJP.pl
Wiktionary
oksybioza; życie w środowisku zawierającym tlen
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. życie w warunkach tlenowych; stan życia w atmosferze z tlenem
(1.2) fizj. proces zachodzący w organizmie w obecności tlenu
Aerobioza, oksybioza (gr. "aḗr" ‘powietrze’, "bíos" ‘życie’) – procesy życiowe zachodzące w środowisku zawierającym tlen.
W aerobiozie żyje większość organizmów (tlenowce), u których tlen atmosferyczny jest zużywany w przemianach chemicznych stanowiących podstawowe źródło energii.
SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia
aerobik z elementami sztuk walki, np. boksu, karate itp.; aerobox, aeroboxing, aeroboksing
SJP.pl
[czytaj: aeroboks-ink] aerobik z elementami sztuk walki, np. boksu, karate itp.; aerobox, aeroboxing, aeroboks
SJP.pl
taki, który służy dotlenieniu organizmu (np. trening aerobowy)
przymiotnik relacyjny
(1.1) fizj. wymagający obecności tlenu do przemian metabolicznych
SJP.pl
Wiktionary
aerobik z elementami sztuk walki, np. boksu, karate itp.; aeroboks, aeroboxing, aeroboksing
SJP.pl
aerobik z elementami sztuk walki, np. boksu, karate itp.; aerobox, aeroboks, aeroboksing
SJP.pl
kilkusetosobowy samolot pasażerski lub śmigłowiec wykorzystywany do przewozu dużej liczby pasażerów lub znacznego ładunku na małych odległościach
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) lotn. statek powietrzny, najczęściej śmigłowiec, przewożący na małych odległościach duże ilości pasażerów;
(1.2) lotn. samolot pasażerski mogący przewozić ponad pięćset osób;
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia
[czytaj: aerokasko] ubezpieczenie samolotu na wypadek rozbicia
SJP.pl
dawniej: lotnisko
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przest. lotnisko, szczególnie trawiaste
SJP.pl
Wiktionary
dawniej: statek powietrzny
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. statek powietrzny
Aerodyna – statek powietrzny utrzymujący się w powietrzu dzięki sile nośnej, powstającej przez dynamiczne oddziaływanie powietrza na nieruchome lub ruchome płaty nośne.
Do aerodyn z nieruchomymi płatami nośnymi zalicza się samoloty, szybowce, lotnie i paralotnie, natomiast do aerodyn z ruchomymi płatami nośnymi należą śmigłowce i wiatrakowce wyposażone w wirujące płaty nośne oraz skrzydłowce.
SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia
cecha, jaką wykazują ciała aerodynamiczne w ruchu w powietrzu
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest aerodynamiczne
SJP.pl
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) fiz. związany z aerodynamiką
przymiotnik jakościowy
(2.1) o łagodnie zaokrąglonych kształtach, wpływających na zmniejszenie oporu powietrza w czasie ruchu
SJP.pl
Wiktionary
specjalista w zakresie aerodynamiki
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) nauk. fiz. specjalista zajmujący się aerodynamiką
SJP.pl
Wiktionary
dział aeromechaniki zajmujący się wzajemnym oddziaływaniem ciał stałych i otaczających je gazów, znajdujących się w ruchu względnym
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fiz. dział fizyki zajmujący się ruchem gazów;
(1.2) pot. własności aerodynamiczne ciała
Aerodynamika (z greckiego: "aēr" dpn. "aéros" – „powietrze” i "dynamikós" – „mający siłę, silny”) – dział fizyki, mechaniki płynów, zajmujący się badaniem zjawisk związanych z ruchem gazów, a także ruchu ciał stałych w ośrodku gazowym i sił działających na te ciała.
SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia
dział mechaniki, którego przedmiotem są zjawiska wynikające z wzajemnego oddziaływania sił aerodynamicznych, sił bezwładności i reakcji sprężystych opływanego ciała; aerosprężystość
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. właściwość materiału i konstrukcji, która pozwala na przewidywanie i analizę oddziaływania sił aerodynamicznych, sił bezwładności i sprężystych reakcji konstrukcji; zdolność obiektu do odkształcania się pod wpływem sił aerodynamicznych
(1.2) nauk. techn. dziedzina mechaniki, która zajmuje się zjawiskami wynikającymi ze wzajemnego oddziaływania między siłami aerodynamicznymi, siłami bezwładności a odkształcaniem się konstrukcji
SJP.pl
Wiktionary
choroba nurków i robotników kesonowych wywołana zbyt gwałtownymi zmianami ciśnienia atmosferycznego, polegająca na tworzeniu się pęcherzyków azotowych powodujących zatory w drobnych naczyniach krwionośnych; choroba dekompresyjna, choroba kesonowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fiz. energia wiatru
Wiktionary
nadmierne łykanie powietrza, zwykle podczas jedzenia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. zaburzenie czynnościowe przewodu pokarmowego polegające na nadmiernym połykaniu powietrza podczas jedzenia;
Ae
SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia
filtr powietrzny służący do oczyszczania ścieków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) lotn. urządzenie stosowane do skracania dobiegu samolotu i jego wyhamowania, wykorzystywane głównie na pokładach lotniskowców;
Ae
Wiktionary oraz Wikipedia
chorobliwy lęk przed powietrzem, przeciągami, wiatrem, lataniem w powietrzu itp.
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. chorobliwy lęk przed powietrzem (np. przeciągi, wiatr) lub przed ruchem w powietrzu (np. podróż samolotem)
Aerofobia – rodzaj fobii, chorobliwy lęk przed powietrzem, najczęściej przed tzw. zawianiem (przeciągi, wiatr). Choroba ta może objawiać się również lękiem przed pionowym poruszaniem w powietrzu (np. wznoszenie się i opadanie w windzie, kolejce linowej lub samolocie).
SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia
w muzyce: instrument muzyczny wydający brzmienie na skutek dęcia, dmuchania; instrument dęty
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) muz. instrument dęty
SJP.pl
Wiktionary
w muzyce: instrument muzyczny wydający brzmienie na skutek dęcia, dmuchania; instrument dęty
Aerofony ( aeros = powietrze, phonē = głos) – w klasyfikacji naukowej grupa instrumentów muzycznych, w których podstawowym źródłem dźwięku (wibratorem) jest drgające powietrze. Grupa aerofonów obejmuje instrumenty dęte (dźwięk powstaje w nich w wyniku zadęcia), w których powietrze ograniczone jest kanałem formującym tzw. słup powietrza (np. w trąbce, klarnecie, oboju i flecie), oraz instrumenty, w których powietrze drga w przestrzeni nieograniczonej (np. bat, czurynga, fisharmonia, akordeon, regał).
SJP.pl
Wikipedia
urządzenie doprowadzające powietrze nurkom do oddychania pod wodą
SJP.pl
1. fotografia przedstawiająca rozległą panoramę widzianą z lotu ptaka, zdjęcie lotnicze;
2. aparatura do aerofotogrametrii
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. zob. aerofotogrametria.
(1.2) pot. aparatura do aerofotogrametrii
(1.3) pot. ludzie pracujący nad aerofotogrametrią
SJP.pl
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fot. lotn. dziedzina fotografi polegająca na robieniu zdjęć powierzchni ziemi z dużych wysokości
Aerofotografia (fotografia lotnicza, zdjęcia lotnicze) – dziedzina wykorzystywania fotografii, polegająca na wykonywaniu zdjęć z "lotu ptaka": balonów, samolotów, helikopterów, satelitów, spadochronów, latawców (fotografia latawcowa) oraz modeli zdalnie sterowanych.
Wiktionary oraz Wikipedia
przymiotnik od: aerofotografia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z fotografią lotniczą, aerofotografią
SJP.pl
Wiktionary
dział geodezji zajmujący się sporządzaniem map i planów na podstawie zdjęć lotniczych
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sporządzanie map i planów geodezyjnych na podstawie zdjęć lotniczych
Aerofotogrametria (gr. aér = powietrze + phos = światło + grámma = zapis, rysunek + metrein = mierzyć) jest to wykonywanie i opracowywanie zdjęć lotniczych w celu sporządzenia map i planów; fotogrametria z powietrza za pomocą samolotów albo balonów.
SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z aerofotogrametrią, fotogrametrią lotniczą
Wiktionary
rosyjskie linie lotnicze
Nie mylić z: Aerolot.
Aerofłot ("Aeroflot – Rosyjskie Linie Lotnicze Publiczna S.A.", Публичное акционерное общество „Аэрофлот – российские авиалинии”) – narodowy przewoźnik i największa linia lotnicza Federacji Rosyjskiej.
SJP.pl
Wikipedia
przyrząd do rozpylania farb pod wpływem ciśnienia sprężonego powietrza (np. przy retuszu zdjęć fotograficznych)
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. urządzenie malarskie rozpylające farbę za pomocą sprężonego powietrza;
Aerograf – miniaturowy „pistolet” do malowania precyzyjnego używany w technice malarskiej airbrush. Ręczne narzędzie niewielkich rozmiarów, służące do malowania metodą rozpylania farby przez strumień powietrza. Ślad farby charakteryzuje się równomiernym kryciem z rozmytymi brzegami.
SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia
technika retuszowania starych fotografii poprzez rozpylanie płynnej farby za pomocą aerografu
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. fot. technika retuszowania fotografii za pomocą aerografu
(1.2) techn. rzem. technika zdobienia ceramicznego za pomocą aerografu
SJP.pl
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. syntetyczna piana zbudowana z siatki pustych węglowych nanorurek, jeden z najlżejszych na świecie materiałów;
Aerografit – najlżejszy materiał na świecie opracowany przez uczonych z Uniwersytetu Technicznego Hamburg-Harburg oraz Uniwersytetu Christiana-Albrechta w Kilonii.
Gęstość aerografitu wynosi 0,2 mg/cm³. Zbudowany jest z siatki pustych w środku węglowych rurek, dzięki czemu może przenieść obciążenie 40 000 razy większe od swojej masy. Jest dobrym przewodnikiem prądu elektrycznego.
Wiktionary oraz Wikipedia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dział fizyki zajmujący się ruchem gazów
Wiktionary
organizacja zrzeszająca amatorów uprawiania lotnictwa sportowego: pilotów szybowcowych, balonowych, samolotowych, śmigłowcowych i lotniowych, skoczków spadochronowych, modelarzy lotniczych oraz sympatyków lotnictwa
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) organizacja, której członkami są piloci sportowi, skoczkowie spadochronowi, lotniarze, paralotniarze, modelarze lotniczy oraz miłośnicy lotnictwa
Aeroklub – stowarzyszenie lotnictwa sportowo-turystycznego. Zajmuje się szkoleniem, treningiem i wyczynem we wszystkich dziedzinach lotnictwa sportowego: modelarstwie, szybownictwie, akrobacji lotniczej, sporcie samolotowym, lotniowym, paralotniowym, mikrolotowym, spadochronowym, balonowym, w działalności amatorów konstruktorów lotniczych.
SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia
związany z aeroklubem, dotyczący aeroklubu
przymiotnik
(1.1) związany z aeroklubem, dotyczący aeroklubu
(1.2) należący do aeroklubu; zrzeszony w aeroklubie
SJP.pl
Wiktionary
meteoryt kamienny
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) astr. meteoryt kamienny
SJP.pl
Wiktionary
specjalista w zakresie aerologii
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) specjalista w dziedzinie aerologii
SJP.pl
Wiktionary
nauka dotycząca zjawisk i procesów, zachodzących w atmosferze swobodnej (na wysokości od kilkudziesięciu metrów do 30 kilometrów), oraz metod pomiaru elementów meteorologicznych w tej warstwie
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) meteorol. nauka zajmująca się badaniem górnych warstw atmosfery;
Aerologia – dział meteorologii zajmujący się badaniem procesów i zjawisk zachodzących w górnych warstwach atmosfery, gdzie nie występuje wpływ tarcia powietrza o nierówny teren.
Obejmuje badania przestrzennego rozkładu:
Badania prowadzone są za pomocą różnych typów meteorografów i radiometeorografów, które wynosi się na duże wysokości samolotami, balonami lub rakietami. Otrzymywane dane służą do opracowywania map topografii barycznej, diagramów termodynamicznych i danych balistycznych.
SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia
przymiotnik
(1.1) meteorol. związany z aerologią
Wiktionary
sposób poszukiwania złóż polegający na wykorzystaniu sondy magnetycznej umieszczanej na samolocie lub sztucznym satelicie
SJP.pl
wróżenie na podstawie obserwacji powietrza i pogody
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ezot. wróżenie z powietrza
Aeromancja (z greckiego "aero", „powietrze” i "manteia", „wróżba”) – przepowiadanie przyszłości na podstawie pogody, najczęściej z błyskawic, grzmotów, kształtu chmur oraz kierunku i siły wiatru. Jest to jedna z najstarszych metod wróżenia, stosowana była już w starożytności przez babilońskich kapłanów.
SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia
przymiotnik od: aeromechanika
przymiotnik relacyjny
(1.1) fiz. związany z aeromechaniką, dotyczący aeromechaniki
SJP.pl
Wiktionary
nauka o równowadze i ruchu ośrodków gazowych oraz znajdujących się w nich ciał stałych
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fiz. dział mechaniki zajmujący się równowagą i ruchem gazów oraz znajdujących się w nich ciał stałych
Aeromechanika – dział mechaniki płynów zajmujący się równowagą oraz ruchem gazów i zjawiskami związanymi ze znajdującymi się w nich ciałami stałymi. Jest podzielona na aerostatykę i aerodynamikę. Na aeromechanice opiera się teoria lotów każdego rodzaju statków powietrznych.
SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia
przyrząd do mierzenia gęstości powietrza; gazomierz
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. przyrząd do pomiaru gęstości gazu
SJP.pl
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fiz. nauka zajmująca się pomiarami gazów, w szczególności powietrza
Wiktionary
szybka kolej napowietrzna
SJP.pl
→ aerometr
SJP.pl
wojska aeromobilne - wojska powietrznodesantowe, desantowo-szturmowe, kawaleria powietrzna i lotnictwo wojsk lądowych
SJP.pl
dawniej: pilot lub pasażer statku powietrznego
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) książk. baloniarz, osoba latająca balonem
(1.2) przest. lotnik
SJP.pl
Wiktionary
dawniej: pilotka lub pasażerka statku powietrznego
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) książk. lub przest. lotniczy
SJP.pl
Wiktionary
1. transport ludzi i towarów drogą powietrzną;
2. przestarzale: żegluga powietrzna, lotnictwo
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. lotnictwo
Aeronautyka (gr. "aḗr –" „powietrze”, "nautikḗ" – „żeglarstwo”) – nauka zajmująca się szeroko pojętym lotnictwem, obejmująca swoim zakresem konstrukcję statków powietrznych, aerodynamikę, materiałoznawstwo, technologię produkcji i eksploatacji, dynamikę lotu, zagadnienia automatyki i sterowania, wyposażenie pokładowe, nawigację, łączność oraz ryzyko i niezawodność. Zwana jest także awiacją.
SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia
nawigacja lotnicza
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) lotn. nawigacja lotnicza
SJP.pl
Wiktionary
przymiotnik od: aeronawigacja
przymiotnik
(1.1) związany z aeronawigacją, nawigacją lotniczą
SJP.pl
Wiktionary
nauka badająca chemiczne i fizyczne właściwości wyższych warstw atmosfery
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauka badająca właściwości fizyczne i chemiczne górnych warstw atmosfery;
Aeronomia – dział meteorologii i fizyki atmosfery badający górne warstwy atmosfery, wyższe niż stratosfera.
Aeronomia bada atmosfery nie tylko Ziemi, ale też innych planet. Jej narzędziami badawczymi są rakiety sondażowe, sztuczne satelity i obserwacje naziemne.
SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia
przymiotnik od: aeronomia
przymiotnik
(1.1) meteorol. związany z aeronomią
SJP.pl
Wiktionary
malarskie przedstawienie zmieniających się pejzaży podczas lotu samolotem, charakterystyczne dla futuryzmu; aeropittura
SJP.pl
malarskie przedstawienie zmieniających się pejzaży podczas lotu samolotem, charakterystyczne dla futuryzmu; aeropiktura
SJP.pl
1. dawniej: niewielki samolot sportowy;
2. przestarzale: samolot
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przest., gw-pl|Spisz. samolot
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia
zespół drobnych organizmów roślinnych i zwierzęcych unoszących się biernie w powietrzu; anemoplankton
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biol. drobne organizmy roślinne i zwierzęce unoszące się w powietrzu
Aeroplankton, anemoplankton, plankton powietrzny, plankton eoliczny (gr. "aer" „powietrze”, "planktós" „błąkający się”) – ogół organizmów unoszonych ruchami powietrza w atmosferze. Do organizmów takich zaliczane są bakterie, zarodniki grzybów, drobne pajęczaki, owady i inne drobinki organiczne.
SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia
SJP.pl
→ aeroplan
SJP.pl
SJP.pl
uprawa roślin metodą umieszczania korzeni nie w ziemi, lecz w mieszaninach gazów
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ogrod. roln. metoda uprawy roślin, w której korzenie pozostają zawieszone w powietrzu i są okresowo zraszane mgiełką wodną z rozpuszczonymi składnikami odżywczymi;
Ae
SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia
przestarzale: port lotniczy, lotnisko
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. lotn. port lotniczy, lotnisko
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia
AeroPress, aeropress;
1. nieduży przyrząd do ręcznego zaparzania kawy;
2. kawa przygotowana za pomocą tego przyrządu
SJP.pl
[czytaj: aeropres] AeroPress, aeropres;
1. nieduży przyrząd do ręcznego zaparzania kawy;
2. kawa przygotowana za pomocą tego przyrządu
AeroPress – nazwa własna urządzenia do ręcznego zaparzania naparu kawy, skonstruowanego w 2005 roku przez Amerykanina Alana Adlera.
AeroPress składa się z cylindra zaparzającego z sitkiem oraz tłoka zakończonego uszczelką. Zestaw jest uzupełniony mieszadełkiem, lejkiem oraz miarką do kawy.
SJP.pl
Wikipedia
pojazd na płozach, wyposażony w silnik ze śmigłem
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) transp. sanie napędzane silnikiem ze śmigłem
Ae
SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia
w rolnictwie: siew rzutowy z samolotu lub śmigłowca
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) roln. siew rzutowy (lub nawożenie) z samolotu lub śmigłowca
Ae
SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia
pierwsza ręczna kamera filmowa z żyroskopem, używana m. in. w czasie I wojny światowej
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fot. pierwsza ręczna kamera fotograficzna z mechanizmem zdjęciowym poruszanym za pomocą sprężonego powietrza
Ae
SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia
amerykański zespół rockowy
Ae
SJP.pl
Wikipedia
aerozol;
1. układ koloidowy powstały na skutek rozproszenia ciał stałych bądź cieczy w ośrodku gazowym
2. metalowy pojemnik z farbą, dezodorantem lub inną substancją, która może być rozpylana
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zob. aerozol.
SJP.pl
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) roln. stosowanie aerosoli w postaci mgły suchej lub mokrej do ochrony roślin
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) roln. stosować aerosole w postaci mgły suchej lub mokrej do ochrony roślin
Wiktionary
→ aerosol; aerozolowy
przymiotnik
(1.1) przest. aerozolowy
SJP.pl
Wiktionary
dział mechaniki, którego przedmiotem są zjawiska wynikające z wzajemnego oddziaływania sił aerodynamicznych, sił bezwładności i reakcji sprężystych opływanego ciała; aeroelastyczność
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. techn. dział mechaniki i aerodynamiki zajmujący się badaniem wzajemnego oddziaływania sił aerodynamicznych i odkształceń sprężystych konstrukcji
(1.2) fiz. techn. zdolność konstrukcji do reagowania na obciążenia aerodynamiczne poprzez ugięcia, skręcanie i drgania, które z kolei wpływają na przepływ powietrza
SJP.pl
Wiktionary
cechujący się łagodną podatnością na działanie strumieni gazowych
przymiotnik
(1.1) fiz. związany ze sprężystością ciał w przepływie powietrza lub gazu
SJP.pl
Wiktionary
[czytaj: aErostar] model samochodu marki Ford
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
SJP.pl
Wikipedia
każdy statek powietrzny latający dzięki wypełnieniu gazem lżejszym od powietrza (np. sterowiec, balon)
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) lotn. statek powietrzny lżejszy od powietrza, które sobą wypiera;
Aerostat – statek powietrzny napełniony gazem lżejszym od powietrza (wodór, hel), unoszący się w powietrzu dzięki sile wyporu opisanej przez prawo Archimedesa. Do aerostatów zalicza się balony i sterowce.
SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. lotnik
Wiktionary
obiekt przeznaczony do latania w powietrzu
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z aerostatyką, dotyczący aerostatyki
SJP.pl
Wiktionary
dział fizyki obejmujący zagadnienia równowagi gazów i zanurzonych w nich nieruchomych ciał stałych
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fiz. nauka o równowadze gazów i zanurzonych w nich ciałach stałych
Aerostatyka – dział mechaniki płynów zajmujący się badaniem stanu równowagi gazów z uwzględnieniem sił grawitacji i bezwładności oraz zanurzonych w nich nieporuszających się lub poruszających się bardzo wolno ciał stałych.
SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia
ćwiczenia gimnastyczne, podczas których używa się specjalnego schodka
SJP.pl
ruch drobnych organizmów skierowany w stronę wyższego stężenia tlenu w środowisku (aerotaksja dodatnia) lub w stronę przeciwną (aerotaksja ujemna)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) med. związany z aeroterapią
SJP.pl
Wiktionary
leczenie pewnych chorób za pomocą powietrza atmosferycznego o różnym ciśnieniu, wilgoci, temperaturze itp.
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. leczenie lub wspomaganie zdrowia poprzez kontakt z powietrzem
SJP.pl
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) fiz. związany z ciepłem gazu (w szczególności powietrza)
Wiktionary
nauka badająca zjawiska zachodzące w atmosferze przy prędkościach ponaddźwiękowych
SJP.pl
przymiotnik od: aerotermodynamika
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. fiz. dziedzina nauki łącząca aerodynamikę i termodynamikę, badająca zjawiska cieplne zachodzące przy przepływie powietrza (lub gazu) wokół ciała poruszającego się z dużą prędkością
Aerotermodynamika bądź też gazodynamika – dziedzina nauki, jedna z kategorii aerodynamiki badająca zachowanie gazów w pobliżu opływanych z dużymi prędkościami (naddźwiękowymi) powierzchni ciał stałych oraz wzajemne oddziaływanie termiczne między nimi z uwzględnieniem zmian fizyczno-chemicznych, np.: ablacji, dysocjacji, jonizacji, rekombinacji itp. Przykładem obiektu badań aerotermodynamiki jest obserwacja wystrzelonego z broni palnej pocisku.
Wiktionary oraz Wikipedia
metoda wyznaczania współrzędnych punktów w terenie za pomocą pomiaru kątów na fotogrametrycznych zdjęciach lotniczych, stosowana w fotogrametrii
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) metrol. wyznaczanie współrzędnych punktów w terenie poprzez pomiar kątów na zdjęciach lotniczych
Aerotriangulacja – proces obliczeniowy zmierzający do precyzyjnego określenia położenia wykonanych zdjęć lotniczych w przestrzeni. Określane są współrzędne dużej liczby punktów terenowych, przez co aerotriangulację określa się także jako kameralne zagęszczenie osnowy geodezyjnej.
SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z aerotriangulacją, dotyczący aerotriangulacji
SJP.pl
Wiktionary
ruch organizmu wywołany oddziaływaniem prądów powietrza (np. wygięcie pnia)
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biol. wzrost organizmu w kierunku źródła tlenu lub w przeciwną stronę
SJP.pl
Wiktionary
brak zmysłowości, erotyzmu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) nie zawierający erotyki, niezmysłowy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) biol. potrzebujący do życia powietrza
Wiktionary
aerosol;
1. układ koloidowy powstały na skutek rozproszenia ciał stałych bądź cieczy w ośrodku gazowym
2. metalowy pojemnik z farbą, dezodorantem lub inną substancją, która może być rozpylana
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. chem. roztwór koloidowy powstający w wyniku rozproszenia ciał stałych lub cieczy w ośrodku gazowym
(1.2) pot. metalowy pojemnik zawierający substancję, która znajduje się pod ciśnieniem i może być rozpylana
Aerozol – układ koloidalny, w którym ośrodkiem rozpraszającym jest gaz (często powietrze), a cząstkami koloidalnymi są substancje ciekłe lub stałe. Aerozole dzieli się na mgły (cząstki ciekłe) i dymy (cząstki stałe).
Przykładami aerozoli są: aerozol soli morskiej, sadza, pyły mineralne, smog. Natomiast mgła, krople chmurowe, kryształy lodu są przykładami hydrometeorów i nie są zwyczajowo klasyfikowane jako aerozole w meteorologii i fizyce atmosfery, mimo że mieszczą się w powyższej definicji.
SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia
metoda leczenia układu oddechowego z zastosowaniem leczniczych substancji lotnych zmieszanych z parą wodną
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. metoda terapeutyczna wykorzystująca inhalacje do podawania substancji leczniczych wziewnie w postaci aerozolu
SJP.pl
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) agrot. zwalczanie szkodników za pomocą chemicznych środków ochrony roślin rozpylanych w postaci aerozolu (mgły)
Wiktionary
poddawać coś działaniu substancji rozpylanych w postaci aerozolu
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) poddawać działaniu aerozolu
SJP.pl
Wiktionary
→ aerozol; aerosolowy
przymiotnik
(1.1) związany z aerozolami, dotyczący aerozoli
(1.2) mający formę aerozolu
SJP.pl
Wiktionary
statek powietrzny poruszający się nisko nad powierzchnią lądu lub wody; poduszkowiec
SJP.pl
materiał o małej gęstości, zbudowany w 90-99,8% z powietrza
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. techn. porowaty, ultralekki materiał będący rodzajem sztywnej piany o wyjątkowo małej gęstości;
Aerożel – materiał będący rodzajem sztywnej piany o wyjątkowo małej gęstości. Na jego masę składa się w 90–99,8% powietrze, resztę stanowi porowaty materiał tworzący jego strukturę.
Pierwsze aerożele, mające tendencję do zapadania się, otrzymał Samuel Stephens Kistler w 1931, jednak bardzo długo nie znalazły one żadnego praktycznego zastosowania i zostały w dużym stopniu zapomniane.
SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia
→ aerożel
SJP.pl
przedstawiciel rdzennej ludności Filipin
SJP.pl
przedstawicielka rdzennej ludności Filipin
SJP.pl
rdzenna ludność Filipin
Aetowie ("Aeta") – rdzenna ludność Filipin, zamieszkująca północne i środkowe wyspy archipelagu (ok. 50 tys.). Ich wierzenia są słabo poznane, mają charakter animistyczny. Prowadzą wędrowny tryb życia. Podstawą utrzymania jest zbieractwo, myślistwo i rybactwo. Od XIX w. także uprawa ryżu na poletkach uzyskanych techniką żarową. Brak organizacji rodowej. Wspólnota lokalna tworzy luźne zespoły koczownicze.
SJP.pl
Wikipedia
rząd gadów naczelnych
Aetozaury (Aetosauria – od αετός "aetos" – orzeł i σαυρος "sauros" – jaszczur) – takson gadów (rząd Aetosauria, rodzina Stagonolepididae, syn. Aetosauridae) o wyglądzie przypominającym współczesne pancerniki i późniejsze od nich ankylozaury.
Były najwcześniejszymi roślinożernymi archozaurami z kladu Crurotarsi.
SJP.pl
Wikipedia