Be

1. nazwa litery B;
2. wyraz naśladujący zwierzęce beczenie, głównie owcy; bee;
3. w zwrotach (do) dzieci: brzydki, zły itp. lub coś brzydkiego, złego itp.


wykrzyknik

 (1.1) dźwięk. wyraz naśladujący dźwięk wydawany przez owcę lub barana

w funkcji przymiotnika

 (2.1) w mowie skierowanej do dzieci: brzydki, zły, brudny

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (3.1) jęz. nazwa litery b


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bea

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż., forma imienia Beata


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Beaciny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Beaty lub z nią związany


Źródła:

SJP.pl

Beagle

[czytaj: bigl] rasa psa gończego


Beagle – rasa psa należąca do grupy psów gończych, posokowców i psów ras pokrewnych, typu wyżłowatego. Zaklasyfikowana do sekcji psów gończych, w podsekcji psy gończe małe. Podlega próbom pracy. Należy do grupy 6 FCI.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bean

beanus; dawniej:
1. nowo przyjęty na uczelnię student; żak
2. głupiec, gamoń


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) daw. nowicjusz na uczelni, rozpoczynający studia, żak, fryc


Bean – wieś w Anglii, w hrabstwie Kent, w dystrykcie Dartford. Leży 25 km na północny zachód od miasta Maidstone i 31 km na wschód od centrum Londynu. W 2001 miejscowość liczyła 1557 mieszkańców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Beania

dawniej:
1. okres, w którym nowo przyjęty żak poddawany był próbom cierpliwości, wytrzymałości itp.;
2. przyjęcie żaka do grona studentów


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) okres poddawania żaków (beanów) próbom cierpliwości, czy wytrzymałości


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beanie

beanus; dawniej:
1. nowo przyjęty na uczelnię student; żak
2. głupiec, gamoń


Źródła:

SJP.pl

Beanus

bean; dawniej:
1. nowo przyjęty na uczelnię student; żak
2. gamoń; głupiec


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) daw. eduk. bean


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beat

[czytaj: bit]
1. rockowa muzyka rozrywkowa popularna w latach 60. XX wieku, charakteryzująca się silnie zaznaczonym rytmem; bit, bigbit, big-beat, mocne uderzenie;
2. w muzyce: równomierne uderzenie odmierzające kolejne takty utworu; bit


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Beata

imię żeńskie


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.;


Beata – żeński odpowiednik imienia Beat, pochodzi od beatus oznaczającego "błogosławiona, przynosząca szczęście, szczęśliwa".

W Polsce imię jest popularne w XXI wieku. W styczniu 2025 r. w rejestrze PESEL, wśród publicznie dostępnych danych dotyczących osób żyjących, wykazano 279 226 kobiet o imieniu Beata nadanym jako imię pierwsze (21. miejsce wśród imion żeńskich).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Beatbox

[czytaj: bitboks] rytmiczne tworzenie rozmaitych dźwięków przy pomocy narządów mowy, powiązane z kulturą hiphopową; beatboxing


Beatbox – technika wokalna polegająca na naśladowaniu dźwięków instrumentów perkusyjnych, scratchu oraz innych instrumentów za pomocą aparatu mowy (usta, język, krtań, gardło i przepona). Współcześnie beatbox jest kojarzony głównie z kulturą hip-hopową, choć znajduje zastosowanie również w innych gatunkach muzycznych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Beatboxer

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) muz. muzyk tworzący beatbox


Źródła:

Wiktionary

Beatboxing

[czytaj: bitboksing] rytmiczne tworzenie rozmaitych dźwięków przy pomocy narządów mowy, powiązane z kulturą hiphopową; beatbox


Źródła:

SJP.pl

Beatboxowy

→ beatbox [czytaj: bitboksowy]


Źródła:

SJP.pl

Beatka

zdrobnienie od: Beata (imię żeńskie)


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż. zdrobn. od: Beata


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beatlemania

[czytaj: bitelmania] fanatyczne uwielbienie zespołu muzycznego The Beatles


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zjawisko ogromnej popularności w latach 60. XX w. zespołu The Beatles;


Be


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Beatles

[czytaj: bitels] bitels, bitles (rzadziej);
1. członek zespołu The Beatles;
2. potocznie: chłopak o długich włosach


Źródła:

SJP.pl

Beatlesi

[czytaj: bitels] bitels, bitles (rzadziej);
1. członek zespołu The Beatles;
2. potocznie: chłopak o długich włosach


Źródła:

SJP.pl

Beatlesowski

[czytaj: bitlesowski lub bitelsowski] bitelsowski, bitlesowski;
1. nawiązujący do twórczości zespołu The Beatles, taki jak w muzyce tego zespołu;
2. związany z subkulturą młodzieżową lat sześćdziesiątych XX wieku, naśladującą styl lansowany przez ten zespół


Źródła:

SJP.pl

Beatlesówka

[czytaj: bitelsówka] bitelsówka, bitlesówka;
1. płaska, owalna czapka z daszkiem, popularna w latach 60. XX wieku; bitelsówa;
2. rodzaj gitary akustycznej używanej m.in. przez członków grupy The Beatles;
3. skórzany but z płaskim obcasem i cholewką ponad kostkę, używany w jeździectwie; rollingstonka, sztyblet


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odzież. owalna i płaska czapka z daszkiem z lat 60. XX wieku

 (1.2) muz. gitara akustyczna typowa dla członków The Beatles

 (1.3) skórzany but jeździecki z cholewką ponad kostkę i płaskim obcasem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beatlesówki

[czytaj: bitelsówka] bitelsówka, bitlesówka;
1. płaska, owalna czapka z daszkiem, popularna w latach 60. XX wieku; bitelsówa;
2. rodzaj gitary akustycznej używanej m.in. przez członków grupy The Beatles;
3. skórzany but z płaskim obcasem i cholewką ponad kostkę, używany w jeździectwie; rollingstonka, sztyblet


Źródła:

SJP.pl

Beatmaker

[czytaj: bitmejker] osoba tworząca podkłady muzyczne, zwane beatami


Źródła:

SJP.pl

Beatmakerka

[czytaj: bitmejkerka] kobieta tworząca podkłady muzyczne, zwane beatami


Źródła:

SJP.pl

Beatniczka

→ beatnik [czytaj: bitniczka]; bitniczka


Źródła:

SJP.pl

Beatnik

[czytaj: bitnik] przedstawiciel grupy młodzieży zbuntowanej przeciwko normom społecznym i wyrażający ten bunt w różnych ekscesach; bitnik


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) hist. liter. członek amerykańskiego ruchu literacko-kulturowego lat pięćdziesiątych XX wieku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beatnikowski

→ beatnik; bitnikowski


Źródła:

SJP.pl

Beatniks

[czytaj: bitniks] grupa młodzieży zbuntowanej przeciwko normom społecznym i wyrażającej ten bunt w różnych ekscesach; bitnicy, beatnicy, the beat


Źródła:

SJP.pl

Beatowy

→ beat [czytaj: bitowy]


przymiotnik relacyjny

 (1.1) muz. związany z beatem, dotyczący beatu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beatrice

[czytaj: beatris]
1. obce imię żeńskie;
2. miasto w USA, w stanie Nebraska


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Beatriks

obce imię żeńskie


Źródła:

SJP.pl

Beatrycze

imię żeńskie


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.;


Beatrycze – imię żeńskie pochodzenia włoskiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego „przynosząca szczęście”. Użyte w "Boskiej komedii" Dantego.

Beatrycze imieniny obchodzi 18 stycznia, 13 lutego, 10 maja, 29 lipca, 29 sierpnia, 1 września i 25 listopada.

Beatrycze jest jednym z nielicznych żeńskich imion w języku polskim, które nie kończy się na literę „a” i które się nie odmienia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Beatty

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Beatyfikacja

uznanie przez Kościół katolicki osoby zmarłej za błogosławioną


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rel. oficjalne uznanie przez Kościół katolicki lub Cerkiew zmarłej osoby za błogosławioną i zezwolenie na jej lokalny kult;


Be


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Beatyfikacyjny

przymiotnik od: beatyfikacja


przymiotnik

 (1.1) dotyczący beatyfikacji, związany z beatyfikacją


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beatyfikowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) rel. dokonywanie beatyfikacji


Źródła:

Wiktionary

Beatyfikować

w Kościele katolickim: zaliczyć, zaliczać w poczet błogosławionych


czasownik przechodni niedokonany

 (1.1) rel. oficjalnie ogłaszać kogoś błogosławionym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beauce

[czytaj: bos]
1. region w północnej Francji;
2. region w Quebecu (prowincji Kanady)


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Beauceron

[czytaj: boseran] rasa psów pasterskich; owczarek z Beauce, owczarek francuski beauceron


Źródła:

SJP.pl

Beaufort

[czytaj: bofort]1. François Beaufort de Vendôme, książę (1616-69), jeden z gł. przywódców frondy, admirał francuski;
2. Francis Beaufort (1774-1856), irlandzki fizyk i matematyk


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Beaujolais

[czytaj: bożoLE] czerwone wino burgundzkie, charakteryzujące się krótkim okresem dojrzewania


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) enol. wino burgundzkie o lekkim, owocowym charakterze produkowane w okolicach francuskiego regionu Beaujolais;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Beaumarchais

[czytaj: bomarSZE] nazwisko, m.in. Pierre Augustin Caron de Beaumarchais (1732-1799) - pisarz francuski


Źródła:

SJP.pl

Beaumont

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Beauty

branża beauty - sektor usług i produktów związanych z urodą


Źródła:

SJP.pl

Beauvoir

[czytaj: bowuAR] nazwisko, m.in. Simone de Beauvoir (1908-1986) - pisarka francuska


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bebe

mały kołnierzyk o zaokrąglonych rogach


Bebe, właśc. María Nieves Rebolledo Vila (ur. 9 maja 1978 w Valencia de Alcántara) – hiszpańska piosenkarka.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bebech

potocznie: brzuch; bandzioch, bańdzioch, brzucho, wancioch, wancioł


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) posp. brzuch

 (1.2) gw-pl|Górny Śląsk. żołądek

 (1.3) gwara. więz. brzuch, żołądek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bebechowaty

przedstawiający rozterki duszy, ale w sposób zbyt powierzchowny


przymiotnik

 (1.1) posp. przedstawiający rozterki duszy ze zbyt prymitywną ekspresją


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bebechowy

→ bebech, → bebechy


Patrz:bebech, → bebechy

Źródła:

SJP.pl

Bebechy

pospolicie:
1. wnętrzności;
2. wewnętrzne części czegoś


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) pot. wnętrzności, jelita, flaki

 (1.2) pot. wewnętrzne części czegoś, np. samochodu lub urządzenia

 (1.3) daw. pot. przezwisko osoby o wielkim brzuchu, w lp. wielki brzuch


Bebechy ( Бебехи) – wieś na Ukrainie, w obwodzie lwowskim, w rejonie szeptyckim.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bebel

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bebeszyć

potocznie:
1. usuwać organy wewnętrzne z zabitego zwierzęcia; patroszyć;
2. nieporządnie wyjmować coś z jakiegoś wnętrza, rozrzucać wokół; rozgrzebywać


czasownik przechodni niedokonany (dk. wybebeszyć)

 (1.1) pot. wyjmować wnętrzności z martwego zwierzęcia lub człowieka

 (1.2) pot. bezładnie opróżniać coś, zwykle szukając czegoś

 (1.3) pot. usiłować dokładnie poznać treść czegoś, np. dokumentu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bebewuerowiec

osoba należąca do BBWR (Bezpartyjnego Bloku Współpracy z Rządem lub Bezpartyjnego Bloku Wspierania Reform); BBWR-owiec


Źródła:

SJP.pl

Bebewuerowski

związany z BBWR (Bezpartyjnym Blokiem Współpracy z Rządem lub z Bezpartyjnym Blokiem Wspierania Reform); BBWR-owski


Źródła:

SJP.pl

Bebizacja

solmizacja albo czytanie nut głosem z wymawianiem zgłosek: la, be, ce, de, me, fe, ge (dzisiaj: do, re, mi, fa, sol, la, si); bobizacja


Źródła:

SJP.pl

Beblanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|beblać.


Źródła:

Wiktionary

Beblać

czasownik

 (1.1) pot. łódź. gw-pl|Górny Śląsk. mówić niezrozumiale

 (1.2) gw-pl|Poznań. mówić bzdury


Źródła:

Wiktionary

Bebok

postać z polskich legend (m.in. śląskich), istota nadprzyrodzona, zjawa, straszydło związane z ciemnością; babok, bobok


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. straszydło


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bebop

[czytaj: bibop] bibop;
1. styl jazzowy charakteryzujący się krótkimi frazami melodycznymi, dużą improwizacją oraz ekspresją gry;
2. muzyka w tym stylu


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) muz. styl jazzowy z początków lat 40. XX wieku;


Bebop (również rebop, lub po prostu bop) – styl jazzowy z początków lat 40. XX wieku. Powstał na wschodnim wybrzeżu USA. Główni twórcy: Charlie Parker (ps. Bird), Dizzy Gillespie, Thelonious Monk, Fats Navarro, Bud Powell. W porównaniu z wcześniejszymi stylami muzyki jazzowej, np. swingiem, charakteryzował się dużą swobodą interpretacyjną, improwizacją, bogatą rytmiką, skokowo rozwijaną melodią i przyspieszeniem frazy. Dał początek jazzowi nowoczesnemu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bebopowy

→ bebop; bibopowy, bopowy


Źródła:

SJP.pl

Bebzol

potocznie: duży brzuch; bebzon, beerceps, kałdun, bęben, bojler, maciek


Źródła:

SJP.pl

Bebzon

potocznie: duży brzuch; bebzol, beerceps, kałdun, bęben, bojler, maciek


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) pot. żart. brzuch, a zwłaszcza gruby czyli tzw. mięsień piwny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bebzun

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) pot. białystok. kujawy. duży brzuch


Źródła:

Wiktionary

Bebłek

bebłek błotny - roślina roczna z rodziny krwawnicowatych, występująca na miejscach wilgotnych


Źródła:

SJP.pl

Bebły

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) reg. pozn. pomyje


Źródła:

Wiktionary

Becelować

potocznie: płacić za coś, pokrywać koszty


Źródła:

SJP.pl

Bechatka

wojskowa kurtka polowa noszona w zimie przez polskich żołnierzy


Bechatka (także "Panterka") – potoczna nazwa zimowych kurtek polowych Wojska Polskiego i dawnego Ludowego Wojska Polskiego, oraz funkcjonariuszy innych polskich służb mundurowych. Współcześnie zastępowanych przez komplety goretexowe.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Becherovka

czeski likier ziołowy; becherowka


Becherovka – ziołowy likier z Czech. Zawiera wodę, wysokojakościowy alkohol, naturalny cukier i specyficzną gorzką mieszankę około 32 ziół i przypraw. Została wprowadzona do sprzedaży w 1807. Nazywana jest 13. źródłem karlowarskiego uzdrowiska. Właścicielem marki do końca II wojny światowej była rodzina Becher, a od 2023 jest nim koncern Maspex.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Becherowka

czeski likier ziołowy; becherovka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) czeski likier ziołowy;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bechnyć

czasownik nieprzechodni dokonany

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. uderzyć, runąć


Źródła:

Wiktionary

Bechowiec

potocznie: członek BCh (Batalionów Chłopskich); BCh-owiec


Źródła:

SJP.pl

Bechowski

przymiotnik od: BCh (Bataliony Chłopskie); BCh-owski


Źródła:

SJP.pl

Bechstein

[czytaj: bechsztajn] marka fortepianów i firma


Źródła:

SJP.pl

Bechtanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) namawianie do złego, wrogie usposabianie


Źródła:

Wiktionary

Bechtać

przestarzale: wrogo usposabiać; jątrzyć, podpuszczać


czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) podjudzać, jątrzyć, buntować, wrogo usposabiać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bechter

pancerz wschodni używany w Polsce w XVI i XVII wieku zamiast kolczugi


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) hist. wojsk. rodzaj pancerza pochodzącego ze wschodu, wykonanego z prostokątnych żelaznych płytek połączonych ze sobą kolczugą;


Be


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Beciak

środowiskowo: samiec beta


Źródła:

SJP.pl

Becik

zdrobnienie od: bet


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) podłużna pierzynka dla niemowląt, zginana w połowie;

 (1.2) zdrobn. od bet


Becik – rodzaj okrycia wypełnionego puchem, ociepliną lub cienką gąbką, którym przykrywa i otula się niemowlę. Klasyczny, używany niegdyś becik miał kształt długiego prostokąta. Dziecko kładło się na jednej połówce, druga służyła za przykrycie. Całość związywało się troczkami przyszytymi do boków. Część przy główce niemowlęcia często była obszyta falbanką.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Becikowe

jednorazowe świadczenie pieniężne wypłacane rodzicom za urodzenie dziecka


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) świadczenie finansowe wypłacane rodzicom nowo narodzonego dziecka


Patrz:becik, → becikowe

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Becikowy

→ becik, → becikowe


Patrz:becik, → becikowe

Źródła:

SJP.pl

Beck

[czytaj: bek] nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Beckenbauer

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Becker

[czytaj: beker] nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Beckermann

[czytaj: BEkerman] nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Beckers

[czytaj: bekers] nazwisko


Beckers – szwedzka firma założona w 1865 roku, będąca jednym z największych producentów środków chemicznych. W Polsce w roku 2002 firma Beckers wraz z Polifarbem i Tikkurilą weszła w skład spółki TBD SA (od 2007 „Tikkurila Polska SA”).

18 grudnia 2020 roku ogłoszono przejęcie nordyckiego koncernu Tikkurila, właściciela marki Beckers, przez PPG Industries.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Beckett

[czytaj: beket] nazwisko, np. Samuel Beckett (1906-89), pisarz irlandzki


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Beckham

[czytaj: bekham] nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Beckmannia

[czytaj: bekMAnia] rodzaj wieloletniej rośliny z rodziny traw; bekmania


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) bot. pospolita trawa pastewna podmokłych łąk eurazjatyckich;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Becquerel

[czytaj: bekeREL] nazwisko, m.in. Antoine Henri Becquerel (1852-1908) - francuski fizyk i chemik; w 1896 r. odkrył promieniotwórczość uranu, za co w 1903 r. otrzymał Nagrodę Nobla


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Becyrk

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) daw. gw-pl|Kresy. komisariat


Źródła:

Wiktionary

Beczek

1. duże naczynie w kształcie walca o wypukłych ściankach, wykonywane często z drewnianych klepek ujętych blaszanymi obręczami;
2. figura akrobatyczna w lotnictwie;
3. beczka prochu - miejsce, gdzie może dojść do wojny lub gwałtownego konfliktu;
4. beczka śmiechu - sytuacja wywołująca śmiech


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pot. ktoś skłonny do płaczu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|beczeć.


Źródła:

Wiktionary

Beczeć

potocznie, lekceważąco: brzydko, fałszywie śpiewać


czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) o owcy lub kozie: wydawać charakterystyczny przeciągły głos

 (1.2) pot. płakać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beczka

1. duże naczynie w kształcie walca o wypukłych ściankach, wykonywane często z drewnianych klepek ujętych blaszanymi obręczami;
2. figura akrobatyczna w lotnictwie;
3. beczka prochu - miejsce, gdzie może dojść do wojny lub gwałtownego konfliktu;
4. beczka śmiechu - sytuacja wywołująca śmiech


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cylindryczne naczynie, tradycyjnie wykonywane z klepek drewnianych, spiętych metalowymi obręczami, współcześnie również z innych materiałów;

 (1.2) lotn. rodzaj akrobacji powietrznej;

 (1.3) środ. mot. samochód mercedes model W123

 (1.4) mat. bryła obrotowa o kształcie przypominającym beczkę (1.1);

 (1.5) gw-pl|Bukowina. kwiat wierzby

 (1.6) daw. środ. polit. członkini bojówki


Beczka – cylindryczne, wyoblone pośrodku naczynie, tradycyjnie wykonywane z klepek drewnianych, najczęściej dębowych, spiętych metalowymi obręczami z taśmy zwanej "bednarką".

Rzemieślnik wytwarzający beczki nazywany jest bednarzem. Przemysłowa wytwórnia beczek to beczkarnia. Kształt beczki pozwala stosunkowo łatwo przetaczać i manipulować nią przy przeładunku. Tradycyjne drewniane beczki powszechnie stosuje się przy fermentacji i dojrzewaniu piwa, wina, brandy, sherry czy whisky.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Beczkarnia

1. warsztat, w którym produkuje się beczki;
2. pomieszczenie, w którym przechowuje się beczki


Źródła:

SJP.pl

Beczkowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) pakowanie czegoś do beczki


Źródła:

Wiktionary

Beczkowato

przysłówek sposobu

 (1.1) podobnie jak beczka; mając kształt przypominający beczkę


Źródła:

Wiktionary

Beczkowatość

→ beczkowaty


Patrz:beczkowaty

Źródła:

SJP.pl

Beczkowaty

przypominający kształtem beczkę


przymiotnik

 (1.1) kształtem przypominający beczkę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beczkować

umieszczać coś w beczkach


czasownik przechodni nieprzechodni (dk. zabeczkować)

 (1.1) umieszczać w beczkach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beczkowy

związany z beczką


przymiotnik relacyjny

 (1.1) odnoszący się do beczki, mający związek z beczką, pochodzący z beczki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beczkowóz

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) samochód lub przyczepa z cysterną (beczką) do przewozu wody lub innych płynów


Be


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Beczuana

brytyjski protektorat w południowej Afryce, w latach 1885-1966, obecnie niepodległe państwo Botswana


Beczuana ( Bechuanaland, od głównego plemienia Tsuanów) – brytyjski protektorat w południowej Afryce, istniejący w latach 1885–1966, na terenie obecnie niepodległej Botswany. W latach 1909–1966 protektorat zarządzany był przez Wysokiego Komisarza. W latach 1885–1965 rolę stolicy pełnił Mahikeng – miasto, które znajdowało się poza granicami Beczuany, a na terytorium Związku Południowej Afryki (później Republiki Południowej Afryki). W 1965 roku stolicę przeniesiono do Gaborone.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Beczunia

zdrobniale: beka


Źródła:

SJP.pl

Beczuszka

zdrobnienie od: beczka; beczułka


Źródła:

SJP.pl

Beczułeczka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. od: beczułka


Źródła:

Wiktionary

Beczułka

zdrobnienie od: beczka; beczuszka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. od: beczka

 (1.2) mała beczka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beczułkowate

o kształcie przypominającym beczkę


Be


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Beczułkowaty

o kształcie przypominającym beczkę


przymiotnik

 (1.1) w kształcie beczułki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beczułkowy

→ beczułka


Patrz:beczułka

Źródła:

SJP.pl

Beczwa

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. rzeka na Morawach w Czechach, największy lewy dopływ Morawy;


Beczwa (cz. "Bečva"; niem. "Betschwa", "Betsch") – rzeka na Morawach w Czechach, największy lewy dopływ Morawy. Długość – 61,5 km, powierzchnia dorzecza – 1625,7 km². Należy do zlewiska Morza Czarnego.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Beda

imię żeńskie


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.;


Beda – imię męskie łączone z germańskim "beadu", "beado" — "wojna, walka". Istnieje trzech świętych o tym imieniu, wśród nich najbardziej znanym jest Beda Czcigodny, angielski historyk, uczony i doktor Kościoła z VIII wieku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bedeker

przewodnik dla turystów; baedeker


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy

 (1.1) drukowany przewodnik turystyczny


Bedeker – popularny przewodnik turystyczny wydawany przez niemieckie wydawnictwo Karla Baedekera. Właściwie "baedeker" od nazwiska wydawcy, ale przyjęła się spolszczona nazwa "bedeker".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bedekerowy

→ bedeker


Patrz:bedeker

Źródła:

SJP.pl

Bedel

dawniej: woźny w zakładzie naukowym; pedel; tercjan


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) przest. woźny (w szkole)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bedestan

turecka hala handlowa, w której sprzedaje się kosztowne przedmioty; odpowiednik europejskich sukiennic


Bedestan (bezistan, bezisten) (z pers. " bazzāzestān") – kryty targ przeznaczony do sprzedaży towarów wartościowych.

Licznie budowany w Imperium Osmańskim rodzaj hali handlowej przeznaczonej na cenne i drogie artykuły, np. tkaniny, biżuterię, naczynia i inne wyroby kruszcowe.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bedford

nazwisko


Bedford – miasto w Wielkiej Brytanii, w Anglii, ośrodek administracyjny hrabstwa Bedfordshire, w dystrykcie (unitary authority) Bedford, nad rzeką Great Ouse. W 2001 roku liczyło 82 448 mieszkańców, natomiast razem z miastem Kempston tworzy aglomerację liczącą 101 928 mieszkańców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bedki

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) kulin. reg. pozn. grzyby


Źródła:

Wiktionary

Bedleński

przymiotnik od: Bedlno


Źródła:

SJP.pl

Bedlington

potocznie: pies rasy bedlington terrier


Bedlington – miasto w Wielkiej Brytanii, w Anglii, w regionie North East England, w hrabstwie Northumberland. W 2001 r. miasto to zamieszkiwało 15400 osób.

W Bedlington został wyhodowany pies rasy Bedlington terrier.

W tym mieście ma swą siedzibę klub piłkarski - Bedlington Terriers F.C.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bedliszka

drobna muchówka z rodziny bedliszek; grzybolubka


Źródła:

SJP.pl

Bedliszki

rodzina owadów z rzędu muchówek; grzybiarkowate


Źródła:

SJP.pl

Bedliszkowate

rodzina muchówek obejmująca ponad 1500 gatunków


Źródła:

SJP.pl

Bedliszkowaty

o cechach bedliszkowatych (rodzina muchówek)


Źródła:

SJP.pl

Bedlno

nazwa kilku wsi w Polsce


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bednarczuk

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bednarczyk

nazwisko


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) uczeń (terminator) u bednarza; czeladnik bednarski

 (1.2) syn bednarza


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bednarek

1. potocznie: zawód bednarza;
2. taśma stalowa walcowana na gorąco


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bednarka

1. potocznie: zawód bednarza;
2. taśma stalowa walcowana na gorąco


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) inaczej bednarstwo

 (1.2) inaczej bednarzowa

 (1.3) kobieta bednarz

 (1.4) bud. taśma stalowa o przekroju spłaszczonego prostokąta, zwijana w kręgi; używana m.in. w instalacjach odgromowych lub jako zbrojenie w stropach Kleina


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bednarkiewicz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Bednarnia

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) miejsce pracy bednarza, gdzie wytwarza się lub naprawia beczki ewentualnie inne naczynia z klepek


Źródła:

Wiktionary

Bednarowicz

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bednarski

dotyczący bednarza lub bednarstwa


przymiotnik

 (1.1) dotyczący bednarza lub bednarstwa


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bednarstwo

rzemiosło bednarza


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) gałąź rzemiosła bądź przemysłu drzewnego związana z wytwarzaniem i naprawą drewnianych naczyń z klepek (beczek, balii, maselnic)


Bednarstwo (staropol. "Łagiewnik") – dział rzemiosła zajmujący się wytwarzaniem naczyń drewnianych techniką klepkową: beczek, kadzi, balii, fas, maselnic, dzieży i łopat do chleba, konewek, wiader, cebrzyków, wanienek, kufli. Bednarz wyrabia naczynia z drewna sosnowego, świerkowego, olchowego, lipowego, dębowego.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bednaruk

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Bednarz

rzemieślnik wyrabiający naczynia z klepek lub z drewna


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) rzem. rzemieślnik wykonujący i naprawiający drewniane naczynia z klepek, trudniący się bednarstwem


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bednarzowa

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) żona bednarza


Źródła:

Wiktionary

Bednarzowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) zajmowanie się bednarstwem, wykonywanie zawodu bednarza


Źródła:

Wiktionary

Bednarzować

środowiskowo: wykonywać zawód bednarza


Źródła:

SJP.pl

Bednarzowy

→ bednarz (dawniej); bednarski


Źródła:

SJP.pl

Bednarów

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. wieś w rejonie kałuskim obwodu iwanofrankiwskiego;


Bednarów – wieś w rejonie kałuskim obwodu iwanofrankiwskiego, założona w 1442 r. W II Rzeczypospolitej miejscowość była siedzibą gminy wiejskiej Bednarów w powiecie stanisławowskim województwa stanisławowskiego. Wieś liczy 2431 mieszkańców.

Znajduje tu się stacja kolejowa Bednarów, położona na linii Stryj – Iwano-Frankiwsk (odcinek dawnej Galicyjskiej Kolei Transwersalnej).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Bednia

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) stpol. kubeł


Źródła:

Wiktionary

Bednorz

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bedocja

gatunek słodkowodnej ryby z rzędu aterynokształtnych; aterynka


Źródła:

SJP.pl

Bedrykowce

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) geogr. wieś na Ukrainie w rejonie zaleszczyckim obwodu tarnopolskiego, położona nad rzeką Tupą;


Zobacz też: Bedrykiwci – wieś w obwodzie chmielnickim.

Bedrykowce (ukr. Бедриківці) – wieś na Ukrainie w rejonie czortkowskim należącym do obwodu tarnopolskiego.

Zachodnią część wsi stanowi dawniej odrębna wieś Żerawka (lub "Żyrawka").


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Beduin

1. koczownik arabski;
2. potocznie, żartobliwie: Żyd


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) przedstawiciel pasterskiej ludności koczowniczej, zamieszkującej pustynie Bliskiego Wschodu oraz północnej Afryki

 (1.2) gw-pl|Warszawa. pot. żart. Żyd, żyd

forma rzeczownika.

 (2.1) D. lm. od: beduina


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beduina

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kraw. damski płaszcz z kapturem


Źródła:

Wiktionary

Beduini

1. koczownik arabski;
2. potocznie, żartobliwie: Żyd


Beduini ( ‏بدو‎ "badū") – koczownicze lub półkoczownicze plemiona krajów arabskich, Afryki Północnej i Bliskiego Wschodu. Nazwa wywodzi się od arabskiego określenia pustyni i zamieszkujących ją koczowników.

Do XX wieku głównym zajęciem Beduinów była hodowla (wielbłądów, owiec i kóz). Niektóre klany Beduinów mieszkają w namiotach i odbywają dalekie wędrówki ze swoimi stadami w poszukiwaniu pastwisk. Chów zwierząt jednak nie zapewnia im wystarczających środków do życia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Beduinka

koczowniczka arabska


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) arabska koczowniczka

 (1.2) kraw. damskie okrycie z kapturem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beduiński

→ Beduini


przymiotnik

 (1.1) związany z Beduinem; dotyczący Beduinów


Patrz:Beduini

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beduińsko

przysłówek

 (1.1) na sposób beduiński, po beduińsku


Źródła:

Wiktionary

Beduińskość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest beduińskie; cecha tych, którzy są beduińscy


Źródła:

Wiktionary

Bedłka

1. grzyb z rodziny bedłkowatych
2. w potocznym wyrażeniu: to dla mnie bedłka - bagatela, głupstwo


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biol. nazwa systematyczna|Agaricus|ref=tak., grzyb z rodziny bedłkowatych, z blaszkami na dolnej stronie kapelusza, występujący w gatunkach jadalnych (pieczarka, boczniak) i trujących (muchomor sromotnikowy)

 (1.2) reg. grzyb w ogóle, w szczególności lichy, nieszlachetny

 (1.3) reg. krosta na wargach dziecięcych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bedłkowate

rodzina grzybów blaszkowatych; bedłki


Źródła:

SJP.pl

Bedłkowaty

o cechach bedłkowatych (rodzina grzybów)


Źródła:

SJP.pl

Bedłkowce

dawna nazwa rzędu grzybów podstawkowych w klasie pieczarniaków; blaszkowce, pieczarkowce, bedłkowe


Źródła:

SJP.pl

Bedłkowe

dawna nazwa rzędu grzybów podstawkowych w klasie pieczarniaków; blaszkowce, pieczarkowce, bedłkowce


Źródła:

SJP.pl

Bedłkowiec

grzyb z rzędu podstawkowych, o blaszkowym lub blaszkopodobnym hymenoforze; blaszkowiec, pieczarkowiec


Źródła:

SJP.pl

Bee

wyraz naśladujący zwierzęce beczenie, głównie owcy; be


Bee – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Piemont, w prowincji Cusio Ossola.

Według danych na rok 2004 gminę zamieszkiwały 623 osoby, 207,7 os./km².


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Beecher

[czytaj: BIczer] nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Beef

[czytaj: bif] środowiskowo: konflikt słowny raperów polegający na wytykaniu negatywnych cech przeciwnika w piosenkach hiphopowych


Be


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Beefmaster

[czytaj: bifmaster] amerykańska rasa bydła mięsnego


Źródła:

SJP.pl

Beema

potocznie: samochód lub motocykl marki BMW; Bejca, Beemka, Beemwica


Beema (znany także jako: "Bumer", "Bummer", "Bimmer", "Bumier", ros. "Бумер") – rosyjski dramat kryminalny z 2003 roku.

Film jest fabularnym debiutem reżyserskim Piotra Busłowa – absolwenta moskiewskiej szkoły filmowej. W 2006 roku reżyser nakręcił drugą część ("Beema 2"), której akcja rozgrywa kilka lat później.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Beemka

potocznie:
1. samochód lub motocykl marki BMW; Bejca, Beema, Beemwica;
2. mała, lekka żaglówka klasy BM


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) środ. mot. samochód marki BMW (1.1)

 (1.2) środ. mot. motocykl marki BMW (1.1)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beemwica

potocznie: samochód lub motocykl marki BMW; Bejca, Beema, Beemka


Źródła:

SJP.pl

Beenhakker

[czytaj: benhaker] nazwisko obce


Źródła:

SJP.pl

Beenowski

przymiotnik od: BN (Biblioteka Narodowa); BN-owski


Źródła:

SJP.pl

Beeper

[czytaj: biper] rodzaj urządzenia elektronicznego do przekazywania wiadomości; biper; pager


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) elektron. brzęczyk

 (1.2) telekom. pager


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beerceps

[czytaj: birceps] potocznie: bardzo duży brzuch; mięsień piwny, bojler, maciek


Źródła:

SJP.pl

Beerpong

[czytaj: birpong] zabawa, w której gracze trafiają piłeczką pingpongową do kubków z piwem po drugiej stronie stołu; beer pong


Źródła:

SJP.pl

Beethoven

[czytaj: betowen] nazwisko, np. Ludwig van Beethoven (1770-1827), kompozytor niemiecki


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Beethovenowski

[czytaj: betowenowski] dotyczący twórczości Beethovena, charakterystyczny dla Beethovena, mający cechy utworów Beethovena


przymiotnik

 (1.1) muz. dotyczący życia i muzyki Ludwiga van Beethovena, charakterystyczny, typowy dla Beethovena lub jego muzyki, taki jak u Beethovena


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Befana

wróżka o wyglądzie wiedźmy, zgodnie z włoską tradycją przynosząca dzieciom prezenty na święto Trzech Króli


Befana – wróżka o wyglądzie wiedźmy, dosyć złośliwa, która w tradycji włoskiej przynosi dzieciom prezenty w związku z Bożym Narodzeniem. Pełni tę samą rolę, co święty Mikołaj. Dzieci oczekują prezentów od Befany w noc z 5 na 6 stycznia w Święto Trzech Króli. Pochodzenie jej imienia ma przypuszczalnie związek z "epifanią", czyli aktem objawienia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Befka

krawat stanowiący część szaty liturgicznej


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rodzaj krawata w formie dwóch luźno zwisających sukiennych pasków, zwykle białych; atrybut duchownych chrześcijańskich, współcześnie głównie luterańskich, kalwińskich, anglikańskich i metodystycznych;


Be


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Beforek

[czytaj: biforek] potocznie: spotkanie w gronie znajomych, poprzedzające główną imprezę towarzyską; beforka, biforek, biforka, bifor


Źródła:

SJP.pl

Beforka

[czytaj: biforek] potocznie: spotkanie w gronie znajomych, poprzedzające główną imprezę towarzyską; beforka, biforek, biforka, bifor


Źródła:

SJP.pl

Befsztyczek

zdrobnienie od: befsztyk


Źródła:

SJP.pl

Befsztyk

kawałek smażonego mięsa, najczęściej z polędwicy


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy

 (1.1) kulin. gruby plaster mięsa wołowego, zwykle z polędwicy lub rostbefu, smażony lub grillowany


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Befsztykowy

przymiotnik od: befsztyk


przymiotnik

 (1.1) kulin. związany z befsztykiem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beg

tytuł urzędnika tureckiego; bej


Beg (zapis stylizowany wielkimi literami: BEG) – singel izraelskiego piosenkarza i piosenkarki – Omera Adama oraz Netty.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bega

tytuł urzędnika tureckiego; bej


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Begam

tytuł kobiet z książęcych rodów muzułmańskich w Indiach


Źródła:

SJP.pl

Begard

członek religijno-społecznego stowarzyszenia męskiego założonego około 1220 r. na wzór beginek, działającego w Niemczech, we Francji i we Włoszech, w Polsce od XVI w.; zlikwidowanego przez inkwizycję


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) hist. rel. członek średniowiecznego heretyckiego bractwa propagującego ideał prostego życia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Begardzi

religijno-społeczne stowarzyszenie męskie założone około 1220 roku na wzór beginek


Źródła:

SJP.pl

Beger

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Begiel

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) stpol. ciasto przyrządzane na oleju


Źródła:

Wiktionary

Begin

antylski taniec podobny do rumby; biguine, beguine, béguine


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Begina

antylski taniec podobny do rumby; biguine, beguine, béguine


Źródła:

SJP.pl

Beginaż

zespół budynków wraz z podwórzem i ogrodem, zamieszkiwany przez beginki (niezamężne kobiety tworzące laicką wspólnotę religijną)


Beginaż ( begijnhof, béguinage) – miejsce, gdzie mieszkały beginki. Beginaże powstawały głównie w średniowieczu. Najczęściej spotyka się beginaże na terenie północnej i północno-wschodniej Francji, Belgii, Holandii oraz zachodnich i północno-zachodnich Niemiec.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Beginka

członkini laickiego żeńskiego zgromadzenia religijnego


Źródła:

SJP.pl

Beginki

członkini laickiego żeńskiego zgromadzenia religijnego


Źródła:

SJP.pl

Beglerbeg

tytuł namiestnika zarządzającego prowincją w Turcji osmańskiej; bejlerbej; beglerbej


Źródła:

SJP.pl

Beglerbej

tytuł namiestnika zarządzającego prowincją w Turcji osmańskiej; beglerbeg; bejlerbej


Źródła:

SJP.pl

Begonia

roślina ozdobna, doniczkowa i kwietnikowa; ukośnica


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) bot. nazwa systematyczna|Begonia|ref=tak., roślina pochodzenia tropikalnego, hodowana jako roślina doniczkowa lub kwietnikowa ze względu na ozdobne liście i różnobarwne kwiaty;


Be


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Begonie

forma rzeczownika.

 (1.1) plural|begonia.


Źródła:

Wiktionary

Begonijka

zdrobnienie od: begonia


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobnienie od|begonia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Begoniowate

rodzina roślin z rzędu dyniowców; ukośnicowate


Be


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Begoniowy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z begonią, dotyczący begonii


Źródła:

Wiktionary

Beguine

[czytaj: beGIN] antylski taniec w takcie 2/4, w tempie umiarkowanym, podobny do rumby; biguine, béguine


Beguine – powolny taniec ludowy z Martyniki, w metrum 4/4, obecnie należący do kanonu tańca towarzyskiego.

W latach trzydziestych XX wieku był lansowany, lecz bez powodzenia, w Paryżu. Swą popularność zdobył dopiero dzięki Cole Porterowi i jego piosence "Begin the Beguine" zaśpiewanej w musicalu "Jubilee" (1935) a wystawionym na nowojorskim Broadwayu. W żargonie polskich muzyków taniec ten zwany jest powszechnie beginką.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Behapowiec

potocznie: pracownik odpowiedzialny za bezpieczeństwo i higienę pracy w danym zakładzie pracy


Źródła:

SJP.pl

Behapowski

przymiotnik od: BHP, bhp (bezpieczeństwo i higiena pracy)


przymiotnik

 (1.1) pot. związany z BHP, albo z behapowcem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Behawior

[czytaj: behawior albo bihewior] w biologii: zachowanie się;
1. ogół reakcji lub każda uzewnętrzniająca się reakcja zwierzęcia;
2. sposób odpowiadania człowieka na bodźce zewnętrzne


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) antrop. biol. zachowanie się, odpowiadanie na bodźce środowiska


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Behawioralnie

→ behawioralny


Patrz:behawioralny

Źródła:

SJP.pl

Behawioralność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest behawioralne


Źródła:

Wiktionary

Behawioralny

związany z zachowaniem


przymiotnik

 (1.1) psych. związany z zachowaniem (behawiorem)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Behawiorysta

[czytaj: behawiorysta albo bihewiorysta] zwolennik behawioryzmu


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) przedstawiciel lub zwolennik behawioryzmu

 (1.2) specjalista zajmujący się terapią zachowania zwierząt towarzyszących człowiekowi, głównie psów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Behawiorystka

kobieta zajmująca się behawiorystyką, czyli nauką o sposobach i motywach zachowania


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) specjalistka zajmująca się terapią zachowania zwierząt towarzyszących człowiekowi, głównie psów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Behawiorystyczny

→ behawioryzm


przymiotnik relacyjny

 (1.1) psych. związany z behawiorystami, behawioryzmem


Patrz:behawioryzm

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Behawiorystyka

behawiorystyka zwierząt - psychologia zajmująca się badaniem i analizą zachowań zwierząt


Źródła:

SJP.pl

Behawioryzm

[czytaj: behawioryzm albo bihewioryzm] ukształtowany w Ameryce kierunek psychologiczny XX wieku, zakładający, że przedmiotem badań psychologicznych może być tylko zachowanie się ludzi lub zwierząt, a nie niemożliwe do poznania procesy psychiczne


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) psych. podejście do psychologii skupiające się na obserwowalnym zachowaniu, negujące poznawalność umysłu i przeważnie zakładające, że zachowanie jest określane przez środowisko;


Behawioryzm (ang. "behavior" lub "behaviour" – zachowanie) – filozofia nauki o zachowaniu ludzi oraz zwierząt. W podejściu tym uznaje się istotną rolę:

W badaniach w tym nurcie główne znaczenia przypisuje się procesom warunkowania sprawczego (bodziec różnicujący – zachowanie – konsekwencje), zastępczego (poprzez modela), ale również klasycznego (bodziec – reakcja) wraz z czynnikami wpływającymi na ich skuteczność (operacje motywujące, operacje znoszące itp.).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Behem

Behem ("Behem I", "Behm", "Bem") – polski herb szlachecki, z nobilitacji.


Źródła:

Wikipedia

Behemot

biblijny potwór, niepokonana bestia


Behemot (hebr. בהמות "Bəhēmôth", "Behemot", "B'hemot" „bestie; zwierzęta”; arab, بهيموث albo بهموت Bahīmūth) – nieprzetłumaczone imię zwierzęcia wspomnianego w Księdze Hioba, 40,15. Wraz z Lewiatanem jest on przedstawiony jako stworzenie dowodzące wielkości i mocy stwórczej Jahwe w opozycji do Hioba. Przedstawiony jako postać podobna do hipopotama lub słonia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Behenowy

kwas behenowy - organiczny związek chemiczny, występujący w orzeszkach ziemnych


Źródła:

SJP.pl

Beira

kraina historyczna w środkowej Portugalii


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Beisa

gatunek ssaka z podrodziny antylopowców; oryks pręgoboki


Źródła:

SJP.pl

Bej

tytuł urzędnika tureckiego; beg


Bej (pierwotnie beg; tur. "bey") – tureckie słowo oznaczające wodza (np. janczarów, Tatarów krymskich).

Tytuł używany na terytorium państw tureckich, w tym Imperium Osmańskiego i Uzbekistanu oraz Persji i państwa mogolskiego, dodawany do imion przedstawicieli możnowładztwa, szczególnie w odniesieniu do osób pochodzenia turkijskiego. Niekiedy skracany był do formy Be.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bejbe

pieszczotliwie o ukochanej lub atrakcyjnej osobie; bejbi


Źródła:

SJP.pl

Bejbi

pieszczotliwie o ukochanej lub atrakcyjnej osobie; bejbe


Źródła:

SJP.pl

Bejbusia

pieszczotliwie o ukochanym lub atrakcyjnym mężczyźnie; bejbe, bejbi


Źródła:

SJP.pl

Bejbuś

pieszczotliwie o ukochanym lub atrakcyjnym mężczyźnie; bejbe, bejbi


Źródła:

SJP.pl

Bejc

bardzo rzadko: farba do drewna; bajca, bejca


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) gwara więzienna pijak


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bejca

1. farba do drewna; bajca;
2. zaprawa do nasion posiadająca właściwości grzybobójcze;
3. zaprawa farbiarska;
4. zaprawa z octu i korzeni do marynowania mięs


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) chem. roztwór do barwienia drewna;

 (1.2) chem. włók. substancja używana do barwienia w przemyśle włókienniczym i garbarskim

 (1.3) chem. roln. środek grzybobójczy do dezynfekcji nasion i ziaren

 (1.4) spoż. zaprawa do marynowania mięs

 (1.5) slang. samochód marki BMW


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bejcowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) techn. pokrywanie powierzchni drewna bejcą

 (1.2) rzem. w garbarstwie: oczyszczanie skóry przed jej garbowaniem

 (1.3) roln. zaprawianie nasion środkami grzybobójczymi


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Bejcowany

pokryty bejcą


Źródła:

SJP.pl

Bejcować

pokrywać powierzchnię, najczęściej drewnianą, bejcą


czasownik przechodni niedokonany

 (1.1) malować drewno bejcą

 (1.2) kulin. marynować w bejcy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bejdewind

wiatr wiejący od dziobu pod kątem ostrym do linii symetrii statku; bajdewind


Źródła:

SJP.pl

Bejdok

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) reg. głupiec


Źródła:

Wiktionary

Beje

forma czasownika.

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. 3. os. lp. oznajm. przysz. od: być → będzie


Źródła:

Wiktionary

Bejel

choroba zakaźna skóry zaliczana do krętkowic niewenerycznych, wywołana przez treponemy


Bejel – jedna z krętkowic niewenerycznych. Przewlekła choroba okresu dziecięcego, charakteryzująca się występowaniem zmian skórnych i błon śluzowych wywołaną przez "Treponema endemicum", czyli bakterię, która nie powoduje zmian dotyczących zębów, oka i układu nerwowego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bejlerbej

tytuł namiestnika zarządzającego prowincją w Turcji osmańskiej; beglerbeg; beglerbej


Bejlerbej, (także beglerbeg, beglerbej, beylerbeyi, bej bejów, pan panów) – nadawany przez sułtana tytuł oraz stanowisko namiestnika prownicji Imperium Osmańskiego odpowiedzialnego za utrzymanie porządku, wymierzanie sprawiedliwości oraz rozdzielanie lenn w danej prowincji. W trakcie wojny odpowiedzialny był za zebranie i dowodzenie oddziału na bazie lenników, którzy służyli w armii sułtana. Stanowisko bejlerbeja było najbardziej prestiżowym i dochodowym wśród prowincjonalnych urzędów Imperium.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bejlis

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) daw. gw-pl|Warszawa. żyd


Źródła:

Wiktionary

Bejm

w gwarze poznańskiej: pieniądz, zwykle polski


rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) reg-pl|Poznań. pieniądz


Bejm – ludowa nazwa niemieckiej monety 10-fenigowej stosowana do 1939 r. przez ludność niemiecką i polską na terenie byłego zaboru pruskiego.

Stąd pochodzi gwarowe określenie poznańskie na pieniądze - "bejmy".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bejnarowicz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Bejowski

→ bej; bejowy


Źródła:

SJP.pl

Bejowy

→ bej; bejowski


Źródła:

SJP.pl

Bejra

rodzaj ssaków z podrodziny antylop, występujący w Etiopii i Somalii


Źródła:

SJP.pl

Bejrucki

→ Bejrut


przymiotnik relacyjny

 (1.1) odnoszący się do Bejrutu (stolicy Libanu)


Patrz:Bejrut

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bejrut

stolica Libanu


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Azji, na Bliskim Wschodzie, stolica Libanu;

 (1.2) geogr. adm. muhafaza w zachodnim Libanie;


Bejrut ( ‏بيروت‎, "Bayrūt", Βηρυτός) – stolica i największe miasto Libanu, leżące w środkowej części kraju. Liczy 2 060 363 mieszkańców (2012), większość pochodzenia arabskiego. Dawniej miasto było nazywane: "Birutu", "Berytos". Znajduje się w nim wiele zabytków i dobytku historycznego kraju.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bejrutczyk

mieszkaniec Bejrutu


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Bejrutu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bejrutka

mieszkanka Bejrutu (stolicy Libanu)


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Bejrutu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bejsagoła

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasteczko w Litwie, w okręgu szawelskim.


Bejsagoła (lit. "Baisogala") – miasteczko na Litwie, położone w okręgu szawelskim, w rejonie radziwiliskim, 31 km na północ od Kiejdan. Miasteczko liczy 2 548 mieszkańców (2001). Siedziba starostwa Bejsagoła.

Miejscowość była własnością prywatną Jana Michała Sołłohuba.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Bejsbol

baseball, bejzbol;
1. dyscyplina sportowa wywodząca się z Ameryki Północnej, podobna do palanta;
2. kij do tej dyscypliny sportowej


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) sport. baseball (w spolszczonej pisowni)

 (1.2) slang. kij bejsbolowy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bejsbolista

zawodnik uprawiający bejsbol; baseballista


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) sport. ktoś, kto gra w bejsbol, zawodowo lub rekreacyjnie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bejsbolistka

→ bejsbolista; baseballistka


Źródła:

SJP.pl

Bejsbolowy

→ bejsbol; baseballowy, bejzbolowy


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z baseballem, dotyczący baseballu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bejsbolówka

baseballówka; potocznie:
1. czapka z zaokrąglonym daszkiem;
2. kurtka mająca przy pasie oraz na zakończeniach rękawów ściągacze o tym samym wzorze;
3. kij do gry w baseball


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) sport. sportowe nakrycie głowy, wykonane z miękkiego materiału, z twardym daszkiem, zazwyczaj z tyłu posiada regulowalne zapięcie

 (1.2) lekkie okrycie wierzchnie wzorowane na bluzach amerykańskich klubów sportowych


Bejsbolówka (także: baseballówka od ang. "baseball cap") – sportowa czapka, wykonana z miękkiego materiału, z twardym daszkiem chroniącym oczy przed słońcem. Często posiada z tyłu pasek umożliwiający regulację rozmiaru. Pierwotnie noszona przez sportowców uprawiających baseball.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bejsce

wieś w województwie świętokrzyskim


Bejsce – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie kazimierskim, siedziba gminy Bejsce. Ma status sołectwa.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bejsceński

→ Bejsce (wieś w Polsce); bejski


Źródła:

SJP.pl

Bejski

→ Bejsce (wieś w Polsce); bejsceński


Źródła:

SJP.pl

Bejszczanin

mieszkaniec Bejsca


Źródła:

SJP.pl

Bejszczanka

mieszkanka Bejsca


Źródła:

SJP.pl

Bejt

popularna w gatunkach lirycznych Bliskiego Wschodu strofa dwuwersowa


Źródła:

SJP.pl

Bejzbol

baseball, bejsbol;
1. dyscyplina sportowa wywodząca się z Ameryki Północnej, podobna do palanta;
2. kij do tej dyscypliny sportowej


Źródła:

SJP.pl

Bejzbolowy

→ bejzbol; baseballowy, bejsbolowy


Źródła:

SJP.pl

Bek

potocznie:
1. głos owcy lub kozy;
2. głos niektórych innych zwierząt, podobny do głosu owcy lub kozy;
3. brzydki, fałszywy śpiew;
4. głośny płacz


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) odgłos beczenia zwierząt

 (1.2) głośny płacz

 (1.3) pot. odczasownikowy od|bekać.

 (1.4) gw-pl|Bukowina. żarówka

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) przest. obrońca w drużynie sportowej

 (2.2) daw. środ. polit. członek bojówki

forma rzeczownika|rodzaj=żeński.

 (3.1) D. lm. od: beka


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Beka

1. zgrubienie od: beczka;
2. to, co znajduje się w dużej beczce;
3. przenośnie: otyły, gruby człowiek; tłuścioch, baryła, pulpet, spaślak;
4. potocznie: ubaw, coś śmiesznego; heca, brecha, polewka, zlewa, zlew, zwała


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zgrub. od: beczka

 (1.2) duża beczka

 (1.3) pot. środ. coś śmiesznego

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (2.1) hist. meteorol. jednostka wagi stosowana na terenie starożytnego Bliskiego Wschodu, równa 10 ger lub pół sykla, czyli ok. 5,7 grama;

forma rzeczownika|rodzaj=męskoosobowy.

 (3.1) D. i B. lp. od: bek

forma czasownika.

 (4.1) 3. os. lp. ter. od: bekać


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bekaa

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. żyzna dolina w Libanie, 30 km na wschód od Bejrutu;

 (1.2) geogr. adm. muhafaza we wschodnim Libanie obejmująca dolinę Bekaa (1.1);


Źródła:

Wiktionary

Bekadło

dawna tuba strażacka do ogłaszania alarmu


Źródła:

SJP.pl

Bekanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|bekać.

 (1.2) łow. akt płciowy u jeleni i danieli


Źródła:

Wiktionary

Bekarda

ptak z rzędu wróblowych


Źródła:

SJP.pl

Bekardowate

o cechach bekardowatych (rodzina ptaków)


Bekardowate (Tityridae) – rodzina ptaków z rzędu wróblowych (Passeriformes), podrzędu tyrankowców (Tyranni). Zasiedlają Amerykę Południową i Północną. Są to małej lub średniej wielkości ptaki, większość ma stosunkowo krótki ogon i duże głowy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bekardowaty

o cechach bekardowatych (rodzina ptaków)


Źródła:

SJP.pl

Bekardzik

rodzaj ptaków z podrodziny bekardów


Źródła:

SJP.pl

Bekas

ptak łowny z rodziny bekasowatych, o upierzeniu brunatnym z czarnymi, płowymi lub rdzawymi wzorami, zamieszkujący podmokłe okolice Eurazji, Afryki i Ameryki Północnej


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) ornit. ptak zamieszkujący tereny podmokłe;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bekasi

tyczący się bekasa, np. bekasie pióro


przymiotnik

 (1.1) charakterystyczny dla bekasa; dotyczący, odnoszący się do bekasa


Bekasi ( Kota Bekasi) – miasto w Indonezji na wyspie Jawa w prowincji Jawa Zachodnia w zespole miejskim Dżakarty.

Według danych szacunkowych z 2013 roku miasto liczyło 2 543 676 mieszkańców oraz zajmuje powierzchnie ponad 210 km². Przez miasto przepływają trzy główne rzeki: Cakung, Bekasi, Sunter.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bekasik

średniej wielkości ptak łowny należący do rodziny bekasowatych


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) ornit. nazwa systematyczna|Lymnocryptes minimus|ref=tak., gatunek ptaka z rodziny bekasowatych;


Bekasik, bekas mały ("Lymnocryptes minimus") – gatunek małego ptaka wędrownego z rodziny bekasowatych (Scolopacidae). Jedyny przedstawiciel rodzaju Lymnocryptes. Nie wyróżnia się podgatunków.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bekasowate

rodzina obejmująca ponad 80 gatunków ptaków z rzędu siewkowych, o charakterystycznych prostych i długich dziobach, których miękki czubek ułatwia odnajdywanie pożywienia w miękkim gruncie; występują na wszystkich kontynentach (oprócz Antarktydy)


Bekasowate, słonkowate (Scolopacidae) – rodzina ptaków z rzędu siewkowych (Charadriiformes).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bekasowaty

o cechach bekasowatych (rodzina ptaków)


Źródła:

SJP.pl

Bekać

1. czkać, odbijać się
2. bekać się - u jeleni i danieli: dokonywać aktu płciowego


czasownik nieprzechodni niedokonany (ndk. beknąć)

 (1.1) odbijać się

czasownik zwrotny niedokonany bekać się

 (2.1) łow. daw. o jeleniu: zaspokajać popęd seksualny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bekaśnica

gatunek ptaka z rzędu żurawiowych


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ornit. nazwa systematyczna|Aramus guarauna|ref=tak., gatunek ptaka z rzędu żurawiowych;


Bekaśnica ("Aramus guarauna") – gatunek dużego ptaka, będącego jedynym przedstawicielem rodziny bekaśnic (Aramidae) z rzędu żurawiowych (Gruiformes). Zamieszkuje strefę międzyzwrotnikową Ameryki – od Meksyku i Florydy (Stany Zjednoczone) przez Karaiby po Argentynę. Nie jest zagrożony.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bekerel

jednostka miary radioaktywności w układzie SI


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) fiz. jednostka miary aktywności promieniotwórczej w układzie SI;


\right]

| Wielkosc = aktywności promieniotwórczej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bekhend

backhand; w tenisie, ping-pongu itp.: uderzenie z lewej strony rakietą trzymaną w prawej ręce bądź ze strony prawej - trzymaną w lewej; w hokeju: przy uderzeniu z lewej strony kijem trzymanym niżej prawą ręką i na odwrót


Bekhend (od ang. "backhand", grzbiet ręki) – termin sportowy oznaczający uderzenie rakietą lub kijem w taki sposób, że w kierunku uderzenia skierowany jest grzbiet ręki. Zagrania takie spotykane są m.in. w tenisie, tenisie stołowym, speed-ballu, badmintonie i hokeju. W tenisie jest to uderzenie z lewej strony zewnętrzną stroną rakiety przez zawodników praworęcznych; u osób leworęcznych uderzenie z prawej strony.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bekhendowy

→ bekhend; backhandowy


Źródła:

SJP.pl

Beki

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) sport. podwórkowa gra w piłkę jeden na jednego polegająca na obronie swojego obszaru i przebijaniu piłki na obszar przeciwnika

forma rzeczownika|rodzaj=żeński.

 (2.1) plural|beka.


Źródła:

Wiktionary

Bekier

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Bekiesza

dawne męskie okrycie wierzchnie, podszyte futrem


Bekiesza – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie łęczyńskim, w gminie Cyców.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa chełmskiego.

Wieś stanowi sołectwo gminy Cyców. Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 wieś liczyła 372 mieszkańców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bekieszka

zdrobnienie od: bekiesza


Źródła:

SJP.pl

Bekliwy

potocznie:
1. podobny do beku, beczenia;
2. skłonny do płaczu; mazgajowaty, płaksiwy


Źródła:

SJP.pl

Bekmania

rodzaj wieloletniej rośliny z rodziny traw; beckmannia


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) bot. zob. beckmannia.


Bekmania ("Beckmannia" Host) – rodzaj roślin należących do rodziny wiechlinowatych. Obejmuje dwa gatunki występujące w strefie umiarkowanej Europy (w zachodniej tylko jako introdukowane), Azji i Ameryki Północnej. W Polsce rośnie jako zadomowiony antropofit bekmania robaczkowata ("B. eruciformis").


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Beknięcie

rzadko: brzydko, fałszywie zaśpiewać


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|beknąć.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beknąć

rzadko: brzydko, fałszywie zaśpiewać


czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. bekać)

 (1.1) dokonany od|bekać.

czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. brak)

 (2.1) pot. ponieść karę

 (2.2) gwara. więzienna ponieść karę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bekon

wyrób wędliniarski


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) spoż. odpowiednio przygotowana półtusza z młodego tucznika (lub jej część)

 (1.2) kulin. wędzonka z bekonu (1.1)

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) zootechn. tucznik przeznaczony na półtusze i wędzonkę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bekoniak

potocznie: tucznik przeznaczony na bekony


Źródła:

SJP.pl

Bekoniarnia

zakład zajmujący się wyrobem bekonów


Źródła:

SJP.pl

Bekoniarstwo

produkcja bekonów


Źródła:

SJP.pl

Bekonik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od bekon


Źródła:

Wiktionary

Bekonowy

→ bekon


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z bekonem

przymiotnik

 (2.1) zawierający bekon lub przypominający bekon smakiem, zapachem itp.


Patrz:bekon

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bekowisko

1. godowy okres u niektórych zwierząt leśnych (danieli i jeleni);
2. miejsce, gdzie zbierają się niektóre zwierzęta leśne (daniele i jelenie) w okresie godowym


Bekowisko – okres godowy i miejsce godów danieli ("Dama dama"). Bekowisko odbywa się zwykle od połowy października do połowy listopada. W tym czasie, podobnie jak byki jelenia, byk daniela wydaje charakterystyczne odgłosy i gromadzi wokół siebie kilka łań - „chmarę”. Bekowisko to okres polowań na daniele-byki.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bekowy

potocznie: śmieszny, zabawny, komiczny


przymiotnik jakościowy

 (1.1) slang. młodz. zabawny, śmieszny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beksa

potocznie o kobiecie (dziewczynce), ciągle płaczącej bez istotnego powodu; także o mężczyźnie (chłopcu) z silniejszym zabarwieniem ekspresywnym


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub żeński

 (1.1) pot. ktoś skłonny do płaczu


Beksa – amerykańska komedia muzyczna z 1990 roku, wyśmiewający tamtejsze stroje, zachowania, muzykę film satyryczny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Beksa-Lala

(r. żeński) potocznie o dziewczynce łatwo wpadającej w płacz; także o chłopcu, z silniejszym zabarwieniem ekspresywnym


związek frazeologiczny

 (1.1) pot. ktoś (najczęściej dziecko), kto często płacze


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beksiak

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Beksiwy

dawniej: skłonny do beku (płaczu); płaczliwy


Źródła:

SJP.pl

Beksiński

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bektaszycki

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z bektaszyzmem, dotyczący bektaszyzmu


Źródła:

Wiktionary

Bektaszyta

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) rel. członek wspólnoty religijnej bektaszijja, powstałej w XIII w., będącej synkretyczną odmianą islamu łączącej w sobie elementy chrześcijańskie, zaratusztriańskie, szamańskie i ezoteryczne


Źródła:

Wiktionary

Bekwarek

śpiewający ptak wędrowny z rodziny drozdów; słowik szary


rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) ornit. słowik szary


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bel

jednostka logarytmicznej miary stosunku energii lub mocy dwu sygnałów


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) fiz. bezwymiarowa jednostka wyrażająca porównanie dwu wielkości równe logarytmowi dziesiętnemu ich stosunku, zwykle stosowana do określania głośności, mocy akustycznej źródła dźwięku, stopnia wzmocnienia sygnału itp.;

forma rzeczownika|rodzaj=żeński.

 (2.1) D. lm. od bela


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bel-Étage

[czytaj: beleTAŻ] pierwsze piętro pałacu lub domu o charakterze reprezentacyjnym, wyróżniające się większą wysokością pomieszczeń i bogatszą dekoracją; piano nobile


Źródła:

SJP.pl

Bela

1. gruba belka
2. zwój czegoś, najczęściej banknotów, materiału lub papieru
3. ilość papieru równa 10 ryzom


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zwój np. papieru, tkaniny

 (1.2) opakowany prostopadłościan różnych sprasowanych materiałów np. wełny, liści tytoniu itp.

 (1.3) włók. odmienna w różnych krajach jednostka masy

 (1.4) druk. arkusze papieru w określonej liczbie

 (1.5) duża belka

 (1.6) gw-pl|Górny Śląsk. beczkowóz


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Beladona

roślina o trujących nasionach wykorzystywana w lecznictwie, w Polsce chroniona; belladonna, beladonna, belladona, wilcza jagoda


Źródła:

SJP.pl

Beladonna

roślina o trujących nasionach wykorzystywana w lecznictwie, w Polsce chroniona; belladonna, belladona, beladona, wilcza jagoda


Źródła:

SJP.pl

Belafonte

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Belau

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Belbas

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) gw-pl|Stary Sącz,Sławatycze,Drohobycz. reg-pl|Kresy południowe. ekspr. osoba przy tuszy, gruba (najczęściej mały chłopiec)

 (1.2) gw-pl|Przędzel. osoba niezdarna

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) gw-pl|Rachanie,Posadów. odmiana grochu


Źródła:

Wiktionary

Belcanto

[czytaj: belkanto] styl muzyki wokalnej, a także technika wokalna w operze włoskiej XVII-XIX w.


Źródła:

SJP.pl

Belcantowy

→ belcanto [czytaj: belkantowy]


Źródła:

SJP.pl

Belebej

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. miasto rejonowe w Republice Baszkortostanu, w azjatyckiej części Rosji;


Belebej (ros. Белебей, "Bielebiej"; baszk. Бәләбәй, "Bäläbäj") – miasto w Republice Baszkirii, w Rosji, ośrodek administracyjny rejonu bielebiejewskiego. Miejscowość założono w 1715 roku, a prawa miejskie nadano w 1781.

W Belebeju urodzili się: Borys Nikołajewski, Władimir Bukowski, Inna Czurikowa.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Belebejski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Belebejem, dotyczący Belebeju


Źródła:

Wiktionary

Beleczka

zdrobnienie od: belka; mały, krótki odcinek odpowiednio obrobionego pnia drzewa


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. zdrobn. od: belka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beleczkowy

→ beleczka


Patrz:beleczka

Źródła:

SJP.pl

Belek

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. belka

forma rzeczownika.

 (2.1) D. lm. od: belka


Belek – miejscowość turystyczna w dystrykcie Serik, prowincji Antalya, południowo-zachodniej Turcji nad Morzem Śródziemnym.

Miasto leży około 30 km od lotniska w Antalyi na równinie rzeki Kopru Cayi, u podnóża gór Taurus.

Atrakcją turystyczną okolicy jest park krajobrazowy z ponad 100 gatunkami zamieszkujących go ptaków oraz usytuowany w sosnowym lesie wodospad Kursunlu z ukrytą pod nim jaskinią, do której można się dostać tylko przez lustro wody.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Belemnit

wymarły mięczak kopalny


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) paleont. nazwa systematyczna|Belemnitida|ref=tak. wymarły morski głowonóg;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Belenus

w mitologii celtyckiej: bóg płodności i słońca


Źródła:

SJP.pl

Belerofon

kopalny ślimak morski, mający symetryczną muszlę zwiniętą w jednej płaszczyźnie


Źródła:

SJP.pl

Beletrysta

autor książek beletrystycznych


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) liter. twórca dzieł beletrystycznych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beletrystka

→ beletrysta


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta pisząca beletrystykę


Patrz:beletrysta

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beletrystyczność

→ beletrystyczny


Patrz:beletrystyczny

Źródła:

SJP.pl

Beletrystyczny

przymiotnik od: beletrystyka


przymiotnik relacyjny

 (1.1) liter. związany z beletrystyką


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beletrystyka

1. ogół utworów zaliczanych do literatury pięknej;
2. utwory narracyjno-fabularne pisane prozą


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) liter. twórczość prozatorska zaliczana do literatury pięknej, obejmująca powieść, opowiadanie, nowelę, reportaż literacki


Be


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Beletryzacja

nadawanie tekstowi charakteru powieści, noweli, opowiadania itp.


Źródła:

SJP.pl

Beletryzacyjny

przymiotnik od: beletryzacja


Źródła:

SJP.pl

Beletryzator

osoba zajmująca się beletryzowaniem życiorysów, wspomnień itp., nadająca im formę beletrystyczną


Źródła:

SJP.pl

Beletryzatorka

kobieta zajmująca się beletryzowaniem życiorysów, wspomnień itp., nadająca im formę beletrystyczną


Źródła:

SJP.pl

Beletryzowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) liter. wplatanie elementów fikcji literackiej w narrację o zdarzeniach rzeczywistych


Źródła:

Wiktionary

Beletryzować

czasownik przechodni niedokonany (dk. zbeletryzować)

 (1.1) nadawać tekstowi charakter beletrystyczny, dodawać do niego elementy beletrystyczne


Źródła:

Wiktionary

Belfast

największe miasto w Irlandii Północnej


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. stolica Irlandii Północnej,


Belfast (wymowa ang.: []; Béal Feirste) – stolica, dystrykt i największe miasto Irlandii Północnej, położone na terenie hrabstw Antrim i Down, nad ujściem rzeki Lagan do zatoki Belfast Lough. Zajmuje powierzchnię 133 km², a liczy 352 390 mieszkańców (szac. 2024).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Belfastczyk

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Belfastu


Źródła:

Wiktionary

Belfer

1. potocznie: nauczyciel;
2. pomocnik nauczyciela w żydowskiej szkole elementarnej o charakterze religijnym


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pot. lekcew. lub żart. nauczyciel

 (1.2) gwara. więz. mądry, doświadczony więzień

 (1.3) gw-pl|Górny Śląsk. nauczyciel w szkole średniej


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Belferia

grupa belfrów, nauczycieli


Źródła:

SJP.pl

Belferka

1. pogardliwie: zawód, praca nauczyciela;
2. pogardliwie: nauczycielka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. nauczycielka

 (1.2) pot. wykonywanie zawodu nauczyciela


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Belferski

przymiotnik od: belfer


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z belfrem, dotyczący belfra


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Belferstwo

zawód nauczyciela; belferka


Źródła:

SJP.pl

Belfie

[czytaj: belfi] potocznie: selfie damskich pośladków


Źródła:

SJP.pl

Belforcki

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Belfortem, dotyczący Belfortu


Źródła:

Wiktionary

Belfort

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. miasto we wschodniej Francji, w regionie Burgundia-Franche-Comté;


Belfort (niem. "Beffert", "Beffort", "Befort") – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Burgundia-Franche-Comté, w departamencie Territoire de Belfort, położone nad rzeką Savoureuse, w Bramie Burgundzkiej – obniżeniu pomiędzy dwoma pasmami górskimi – Wogezami na północy a Jurą na południu. W 2017 roku populacja gminy wynosiła 48 423 mieszkańców.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Belfrowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) lekcew. lub żart. wykonywanie zawodu nauczyciela (belfra)


Źródła:

Wiktionary

Belfrować

ironicznie: pracować jako belfer (nauczyciel) w szkole


Źródła:

SJP.pl

Belg

1. koń ciężkiej, zimnokrwistej rasy; brabanson
2. frank belgijski; belga


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) pot. zootechn. królik rasy olbrzym belgijski;

 (1.2) pot. kynol. owczarek belgijski;

 (1.3) hipol. jeźdz. koń rasy belgijskiej;


Belg – miejscowość i gmina w Niemczech, w kraju związkowym Nadrenia-Palatynat, w powiecie Rhein-Hunsrück, wchodzi w skład gminy związkowej Kirchberg (Hunsrück).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Belg.

skrót od: belgijski


skrót

 (1.1) = belgijski


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Belga

frank belgijski; belg


Belga – belgijska agencja prasowa, z siedzibą w Schaerbeek (Bruksela).

Założona w sierpniu 1920 roku przez Pierre-Marie Oliviera i Maurice Travailleura.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Belgia

państwo w Europie ze stolicą w Brukseli; Królestwo Belgii


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. polit. państwo w Europie Zachodniej ze stolicą w Brukseli;

 (1.2) hist. geogr. do początku XIX wieku: Niderlandy, ziemie położone nad Morzem Północnym między Francją a Niemcami


Be


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Belgijczyk

dawniej: Belg (obywatel Belgii)


Źródła:

SJP.pl

Belgijka

1. inspekt o oknach dwuspadowych, zwróconych na wschód i zachód;
2. rodzaj porównawczej, sportowej gry scrabble


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) taniec towarzyski, odmiana chapelloise;

 (1.2) inspekt dwuspadowy

 (1.3) rzad. rodzaj cienkiej bluzy, z przypinanym kapturem

 (1.4) środ. odmiana gry w scrabble autorstwa Hipolita Woutersa


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Belgijski

→ Belgia


przymiotnik

 (1.1) odnoszący się do Belgii lub Belgów


Patrz:Belgia

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Belgijskość

→ belgijski


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest belgijskie; cecha tych, którzy są belgijscy


Patrz:belgijski

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Belgrad

stolica Serbii


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. stolica Serbii;


Belgrad ( Београд, Beograd, starożytne "Singidunum", daw. "Białogród", Nándorfehérvár) – stolica i największe miasto Serbii położone na północy kraju przy ujściu Sawy do Dunaju; jugosłowiańskie miasto-bohater.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Belgradczyk

mieszkaniec Belgradu


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Belgradu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Belgradka

mieszkanka Belgradu


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Belgradu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Belgradzki

→ Belgrad (stolica i największe miasto Serbii)


przymiotnik

 (1.1) związany z Belgradem (stolicą Serbii)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Belial

jeden z upadłych aniołów i czterech piekielnych książąt


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) bibl. jeden z upadłych aniołów w judaizmie i chrześcijaństwie;


Belial, także: Beliar, Berial, Mroczny Starzec, Albatros (od ‏בְּלִיַּ֫עַל‎ "belijja'al", czyli połączenie 'blj' – negacja i 'ja'al' – "użytek") – jeden z upadłych aniołów (w niebie należał do chórów Cnót i Aniołów) i czterech piekielnych książąt (pozostali to Szatan, Lucyfer i Lewiatan), symbolizuje płodność ziemi, niezależność oraz kierunek geograficzny północ. Często jest utożsamiany z Szatanem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Belieber

[czytaj: biliber] potocznie: fan Justina Biebera


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) środ. neol. fan Justina Biebera


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Belin

polski herb szlachecki


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Belina

polski herb szlachecki


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Belinda

imię żeńskie


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Beliniak

żołnierz Pierwszego Pułku Ułanów Legionów Polskich, utworzonego w czasie I wojny światowej przez Władysława Zygmunta Belinę-Prażmowskiego


Źródła:

SJP.pl

Belizariusz

Belizariusz, Flavius Belisarius, Βελισάριος (ur. ok. 505, zm. w marcu 565) – wódz armii bizantyńskiej, który prowadził zwycięskie kampanie wojenne w czasach panowania Justyniana I Wielkiego.


Źródła:

Wikipedia

Belize

[czytaj: beliz]
1. państwo w Ameryce Środkowej;
2. miasto w Belize


rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. polit. państwo w Ameryce Środkowej ze stolicą w Belmopanie;

 (1.2) geogr. miasto w Angoli


Belize (w latach 1863–1981 Honduras Brytyjski) – państwo w Ameryce Środkowej leżące na półwyspie Jukatan, nad Morzem Karaibskim, od północy graniczące z Meksykiem (długość granicy 250 km), a na zachodzie z Gwatemalą (266 km). Jego stolicą jest Belmopan.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Belizenka

mieszkanka Belize (miasta)


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) obywatelka Belize


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Belizeńczyk

obywatel państwa Belize


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) obywatel Belize


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Belizeński

→ Belize


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Belize, dotyczący Belize lub jego mieszkańców


Patrz:Belize

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Belka

1. odcinek odpowiednio obrobionego pnia drzewa;
2. element konstrukcyjny budowli lub maszyn;
3. naszywka na naramienniku lub na rękawie munduru, będąca oznaką rangi wojskowej


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) długi, obrobiony pień drzewa

 (1.2) techn. zwykle poziomy element konstrukcyjny przenoszący obciążenie

 (1.3) wojsk. pot. naszywka oznaczająca rangę w służbach mundurowych

 (1.4) techn. w wagach element łączący szalki i osadzony lub zawieszony punktowo


Zobacz też: Marek Belka.

Belka – poziomy lub ukośny element konstrukcyjny stosowany w budownictwie, przyjmujący obciążenia pionowe najczęściej pochodzące od poziomych żeber i płyt stropowych i przenoszący je na podpory (ściany, słupy, filary, kolumny). Belka pracuje głównie na zginanie i ścinanie; dodatkowo może też występować jej ściskanie lub rozciąganie. Może być wykonana z drewna, stali, betonu, żelbetu, czasem również z kamienia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Belkowanie

układ belek podtrzymujących strop


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|belkować.

 (1.2) archit. hist. najwyższy, poziomy, trójdzielny człon starożytnych budowli spoczywający na kolumnach lub ścianach;

 (1.3) archit. bud. zespół belek tworzących konstrukcję budowli;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Belkowany

o suficie, moście: mający widoczne belki, stanowiące element konstrukcyjny


Źródła:

SJP.pl

Belkować

układać belki pod wiązania stropu, mostu


Źródła:

SJP.pl

Belkowe

przymiotnik od: belka


Źródła:

SJP.pl

Belkowy

przymiotnik od: belka


Źródła:

SJP.pl

Bell

marka śmigłowców


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Belladona

roślina o trujących nasionach wykorzystywana w lecznictwie, w Polsce chroniona; belladonna, beladonna, beladona, wilcza jagoda


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) bot. nazwa systematyczna|Atropa belladonna|L.|ref=tak., gatunek trującej byliny z rodziny psiankowatych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Belladonna

roślina o trujących nasionach wykorzystywana w lecznictwie, w Polsce chroniona; belladona


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) bot. nazwa systematyczna|Atropa belladonna|L.|ref=tak., pokrzyk wilcza jagoda

 (1.2) bot. rzad. nazwa systematyczna|Amaryllis belladonna|L.|ref=tak., amarylis

 (1.3) trucizna z pokrzyku wilczej jagody


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bellamy

Bellamy – jednostka osadnicza w Stanach Zjednoczonych, w stanie Alabama, w hrabstwie Sumter.


Źródła:

Wikipedia

Bellerofont

w mitologii greckiej:heros, bohater "Iliady" Homera


Be


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bellingshausen

Bellingshausen ( Беллинсгаузен) – rosyjska (dawniej radziecka) stacja antarktyczna znajdująca się w Zatoce Collins na Wyspie Króla Jerzego w archipelagu Szetlandów Południowych. Była to jedna z pierwszych założonych stacji podczas radzieckiej wyprawy w 1968 roku. Na terenie stacji znajduje się cerkiew Trójcy Świętej.


Źródła:

Wikipedia

Bellini

Giovanni Bellini (1427 lub 1430-1516); wł. malarz epoki renesansu


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bellona

1. w mitologii rzymskiej: bogini wojny;
2. miejscowość i gmina we Włoszech;
3. wyspa w archipelagu Wysp Salomona;
4. polskie wydawnictwo


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) mitrzym. bogini wojny, utożsamiana z grecką Enyo;

 (1.2) astr. planetoida o numerze katalogowym 28;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bellotto

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Bellucci

[czytaj: beluczczi] nazwisko obce


Źródła:

SJP.pl

Belmondo

[czytaj: belmąDO] nazwisko; m.in. Jean-Paul Belmondo - francuski aktor


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Belmopan

stolica Belize


rzeczownik, nazwa własna

 (1.1) geogr. stolica Belize;


Belmopan – stolica Belize, położona w środkowej części kraju, około 80 km od wybrzeża Morza Karaibskiego, w dolinie rzeki Belize na wysokości 76 m n.p.m. w 2007 roku ludność miasta wynosiła 16 435 mieszkańców[] – trzecie co do wielkości miasto w kraju.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Belmopanin

mieszkaniec Belmopanu; Belmopańczyk


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Belmopanu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Belmopanka

mieszkanka Belmopanu


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Belmopanu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Belmopańczyk

mieszkaniec Belmopanu; Belmopanin


Źródła:

SJP.pl

Belmopański

→ Belmopan (stolica Belize)


przymiotnik

 (1.1) odnoszący się do miasta Belmopan


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Belniak

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Belno

nazwa kilku wsi w Polsce


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Belona

ryba z rzędu aterynokształtnych o bardzo smacznym mięsie


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) icht. nazwa systematyczna|Belone belone|ref=tak., gatunek ryby morskiej o długim ciele;


Belona, belona pospolita ("Belone belone") – drapieżny gatunek morskiej ryby belonokształtnej z rodziny belonowatych (Belonidae). Poławiana dla smacznego mięsa.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Belonofobia

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. psych. chorobliwy lęk przed ostrymi rzeczami (np. nożami, żyletkami)


Źródła:

Wiktionary

Belonokształtne

rząd ryb promieniopłetwych


Belonokształtne (Beloniformes) – rząd ryb promieniopłetwych (Actinopterygii).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Belonokształtny

o cechach belonokształtnych (rząd ryb)


Źródła:

SJP.pl

Belonowate

rodzina ryb (około 25 gatunków) z gromady promieniopłetwych, występujących zarówno w morzach, jak i wodach słodkich głównie w strefach klimatu równikowego i podzwrotnikowego


Belonowate (Belonidae) – rodzina drapieżnych ryb belonokształtnych (Beloniformes) charakteryzujących się silnie wydłużonym ciałem i długimi szczękami tworzącymi prosty dziób. Są poławiane gospodarczo.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Belonowaty

o cechach belonowatych (rodzina ryb)


Źródła:

SJP.pl

Belontanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|belontać.


Źródła:

Wiktionary

Belontać

czasownik niedokonany

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. mieszać

 (1.2) gw-pl|Górny Śląsk. majdać, dyndać


Źródła:

Wiktionary

Belotka

karciana gra hazardowa


Belotka ("Nemoossis belloci") – gatunek morskiej ryby z podrodziny belotkowatych (Pterothrissinae) w obrębie rodziny albulowatych (Albulidae).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Belowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. wzdęcie


Źródła:

Wiktionary

Belować

zwijać, formować coś w bele


czasownik przechodni niedokonany (dk. zbelować)

 (1.1) prasować i wiązać coś w bele


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Belowy

→ bela


Patrz:bela

Źródła:

SJP.pl

Belski

→ Belsk Duży, → Belsk Mały


Patrz:Belsk Duży, → Belsk Mały

Źródła:

SJP.pl

Beluarda

1. bastion;
2. rodzaj machiny oblężniczej


Beluarda lub beluard ("z wł. baluardo) –" początkowo obszerna baszta w fortyfikacji, w postaci tarasu, podobna do bastei. Użyta pierwotnie we Włoszech w XV w. W Polsce używana od XVI wieku do obrony najbardziej narażonych części fortyfikacji zamkowych, np. w Ogrodzieńcu i Tenczynku. Przyjmowała czasem formę baszty o dwóch kondygnacjach, albo wyposażonej częściowo lub całościowo w kazamaty. To także fragment fortyfikacji stałej


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Beludża

mieszkaniec Beludżystanu (krainy w południowo-wschodniej Azji)


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) etn. mieszkaniec Beludżystanu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beludżi

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) jęz. język Beludżów;


Źródła:

Wiktionary

Beludżyjka

mieszkanka Beludżystanu (krainy w południowo-wschodniej Azji)


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) etn. mieszkanka Beludżystanu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beludżyjski

→ Beludża


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Beludżami, dotyczący Beludżów

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. język beludżyjski;


Patrz:Beludża

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beludżystan

1. kraina historyczna na Bliskim Wschodzie;
2. zachodnia prowincja Pakistanu;
3. Sistan i Beludżystan - ostan (prowincja) w południowo-wschodnim Iranie


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. hist. kraina historyczna w południowo-zachodniej Azji;

 (1.2) geogr. adm. prowincja w południowo-zachodnim Pakistanie;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Beludżystański

→ Beludżystan; beludżyjski


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Beludżystanem, dotyczący Beludżystanu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beluria

sztuczna elegancja stylu


Źródła:

SJP.pl

Beluwa

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. beczkowóz (do wywozu nieczystości z szamba)


Źródła:

Wiktionary

Belweder

1. budowla ogrodowa (np. pałacyk, pawilon, altana) na wzniesieniu, z tarasem, z którego roztacza się rozległy widok;
2. część budowli wysunięta ponad dach, zwykle z tarasem


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) archit. widokowy budynek ogrodowy położony na wzniesieniu;

 (1.2) archit. pałac usytuowany jak belweder (1.1), zwykle z rozległym widokiem na ogród

 (1.3) archit. nadbudówka lub dodatkowe piętro nad najwyższym poziomem budynku, często z tarasem

 (1.4) gw. więzienna areszt śledczy w Warszawie


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Belwederczyk

uczestnik ataku na Belweder w Warszawie, rozpoczynającego powstanie listopadowe


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) hist. uczestnik ataku na Belweder w Warszawie rozpoczynającego powstanie listopadowe;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Belwederski

1. związany z belwederem, pałacykiem ogrodowym;
2. związany z Belwederem, pałacem w Warszawie, w Parku Łazienkowskim;
3. związany z urzędem Prezydenta RP, np. profesor belwederski - profesor mianowany przez Prezydenta RP


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z belwederem, dotyczący belwederu

 (1.2) związany z warszawskim pałacem Belweder


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Belzebub

potocznie:
1. ktoś zły, rodzaj wyzwiska;
2. diabeł, szatan, czart, bies


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) rel. w chrześcijaństwie: demon, władca piekieł i złych duchów;

 (1.2) rel. diabeł


Be


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Belzebubi

przymiotnik od: belzebub


Źródła:

SJP.pl

Belęcin

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Bem

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bema

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) archit. podium, trybuna, w kościele – podwyższona przestrzeń wokół ołtarza

 (1.2) hist. podwyższenie dla mówców na agorze


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Bemar

wanna podgrzewcza do przechowywania ciepłych potraw, stosowana głównie w zakładach gastronomicznych


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) podgrzewany szeroki pojemnik na żywność służący do utrzymywania temperatury potraw;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bemarowy

→ bemar


Patrz:bemar

Źródła:

SJP.pl

Bembenek

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Bembizm

nurt w renesansowej literaturze włoskiej określany jako arystokratyczny humanizm, opierający się na dziełach P. Bembo, propagatora czystości formy literackiej i kontynuowania tradycji Cycerona i Petrarki


Źródła:

SJP.pl

Bemit

minerał, wodorotlenek glinu; boehmit


Bemit (także Boehmit) – minerał z gromady wodorotlenków. Główny składnik boksytów. Należy do minerałów rozpowszechnionych tylko w niektórych regionach Ziemi.

Nazwa pochodzi od nazwiska niemiecko-czeskiego chemika Johanna Böhma (1895-1952), a nie od niemieckiego geologa i paleontologa Johannesa Böhma (1857-1938).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bemol

znak w notacji muzycznej obniżający dźwięki o pół tonu


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) muz. znak graficzny obniżający nutę o półton;


♭

Bemol (♭) – znak chromatyczny, obniżający wysokość dźwięku o pół tonu.

Bemol może być użyty jako znak przykluczowy (umieszczony bezpośrednio po kluczu). Obniża wówczas wszystkie dźwięki, na wysokości których jest zapisany na pięciolinii.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bemolowy

przymiotnik od: bemol


Źródła:

SJP.pl

Bemowianin

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Bemowa


Źródła:

Wiktionary

Bemowianka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Bemowa


Źródła:

Wiktionary

Bemowo

dzielnica Warszawy


rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. dzielnica Warszawy;

 (1.2) geogr. część wsi Ścinawka Górna, w województwie dolnośląskim, w powiecie kłodzkim, w gminie Radków


Zobacz też: Bemowo w innych znaczeniach tej nazwy.

Bemowo – dzielnica Warszawy, położona w lewobrzeżnej części miasta. Jest jedną z 18 jednostek pomocniczych m.st. Warszawy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bemowski

→ Bemowo (dzielnica Warszawy)


przymiotnik relacyjny

 (1.1) odnoszący się do Bemowa, związany z Bemowem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ben

1. syn (w imionach arabskich); bin, ibn;
2. syn (w imionach hebrajskich)


przyimek

 (1.1) syn (w imionach arabskich)

 (1.2) syn (w imionach hebrajskich)


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Benami

rodzaj transakcji w Azji Wschodniej


Źródła:

SJP.pl

Benares

Waranasi; miasto w Indiach


Źródła:

SJP.pl

Benchmark

[czytaj: benczmark]
1. w biznesie: punkt odniesienia do porównania wyników lub jakości;
2. w finansach: wzorzec rynkowy, względem którego mierzy się wyniki inwestycji;
3. w informatyce: test wydajności sprzętu lub oprogramowania


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Benchmarking

1. w zarządzaniu: systematyczne porównywanie własnych procesów, produktów, usług lub wyników z najlepszymi w branży;
2. w informatyce: przeprowadzanie testów porównawczych


Benchmarking (badania porównawcze lub analiza porównawcza) – praktyka stosowana w zarządzaniu, polegająca na porównywaniu procesów i praktyk stosowanych przez własne przedsiębiorstwo, ze stosowanymi w przedsiębiorstwach uważanych za najlepsze w analizowanej dziedzinie. Wynik takiej analizy służy jako podstawa doskonalenia. Jest to praktyczna realizacja przysłowia: „trzeba się uczyć na błędach, ale lepiej uczyć się na błędach cudzych, niż na swoich”.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Benchmarkować

1. w zarządzaniu: systematycznie porównywać własne procesy, produkty, usługi lub wyniki z najlepszymi w branży;
2. w informatyce: przeprowadzać testy porównawcze


Źródła:

SJP.pl

Benchmarkowy

→ benchmark


Patrz:benchmark

Źródła:

SJP.pl

Bencz

dno zbiornika wodnego


rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) pierwotne dno strefy przybrzeżnej zbiornika wodnego;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bender

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Benderski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Benderami, dotyczący Bender


Źródła:

Wiktionary

Bendery

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Naddniestrzu, separatystycznej części Mołdawii, port nad Dniestrem;


Be


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Bendiks

część rozrusznika silnika spalinowego


Be


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bendir

instrument perkusyjny, bęben o głębokim brzmieniu pochodzący z Afryki Północnej


Bendir (arab. بندر) – instrument perkusyjny pochodzący z Afryki Północnej, najczęściej spotykany w Maroku. Jest to bęben obręczowy o głębokim brzmieniu charakteryzujący się połączeniem rezonującego brzęczenia (dzięki jelitowym sznurkom naciągniętym pod wewnętrzną płaszczyzną membrany) i możliwością zmian kolorytu powodowanym ruchami całością instrumentu. Bendir tradycyjnie grany palcami lub całą dłonią, trzymany jest jedną ręką, dla ułatwienia chwytu posiada w obręczy otwór na kciuk.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bendkowski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Bendyk

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Benedek

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Benedetti

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Benedict

[czytaj: BEnidikt] nazwisko, m.in. Ruth Fulton Benedict (1887-1948) - amerykański antropolog kulturowy


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Benedictus

Benedictus – kantyk o tekście wyjętym z Ewangelii Łukasza (1, 68-79).

Nazwa kantyku pochodzi od pierwszych słów: "„Benedictus Dominus Deus Israel”" (łac. "Błogosławiony Pan, Bóg Izraela"). Jest to radosna pieśń dziękczynna, którą według ewangelicznego opisu wypowiedział Zachariasz po narodzinach swojego syna, Jana Chrzciciela. Używa się też nazwy Pieśń Zachariasza.


Źródła:

Wikipedia

Benedykciny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Benedykty lub z nią związany


Źródła:

SJP.pl

Benedykcja

dawniej: błogosławieństwo


Źródła:

SJP.pl

Benedykt

imię męskie


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.;

forma rzeczownika.

 (2.1) D. lm. od: Benedykta


Benedykt – imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od słowa "benedictus", oznaczającego „tego, o którym się dobrze mówi”; „tego, któremu się dobrze życzy”. Znanym imiennikiem był Benedykt z Nursji, założyciel opactwa benedyktyńskiego na Monte Cassino, i Spinoza.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Benedykta

imię żeńskie


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.;

forma rzeczownika.

 (2.1) D. i B. lp. od: Benedykt


Benedykta – żeńska forma imienia Benedykt. Może też występować w formie Benita.

Benedykta imieniny obchodzi 4 stycznia, 21 marca, 6 maja, 29 czerwca i 2 lipca.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Benedyktostwo

Benedykt z małżonką; Benedyktowie


Źródła:

SJP.pl

Benedyktowie

imię męskie


Źródła:

SJP.pl

Benedyktowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Benedykta lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Benedyktyn

mnich, członek Zakonu św. Benedykta


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) rel. członek zakonu założonego przez świętego Benedykta z Nursji

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) spoż. likier korzenno-ziołowy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Benedyktyni

męski zakon katolicki


Na tę stronę wskazuje „benedyktyn”. Zobacz też: benedyktyn (likier).

Benedyktyni, Zakon Świętego Benedykta (łac. "Ordo Sancti Benedicti", używany skrót: OSB) − katolicki zakon mniszy założony w 529 roku przez św. Benedykta z Nursji. Jest to najstarszy zakon w Kościele zachodnim i dzieli się na trzy gałęzie:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Benedyktynka

1. likier korzenno-ziołowy wyrabiany dawniej przez benedyktynów; benedyktyn;
2. członkini katolickiego kontemplacyjnego zakonu żeńskiego: Mniszki Zakonu św. Benedykta


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zakonnica z zakonu św. Benedykta

 (1.2) likier o smaku ziołowo-korzennym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Benedyktynki

1. likier korzenno-ziołowy wyrabiany dawniej przez benedyktynów; benedyktyn;
2. członkini katolickiego kontemplacyjnego zakonu żeńskiego: Mniszki Zakonu św. Benedykta


Benedyktynki, Mniszki Zakonu św. Benedykta (łac. "Moniales Ordinis Sancti Benedicti", O.S.B.) – żeński zakon klauzurowy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Benedyktyński

1. odnoszący się do zakonu benedyktynów;
2. przenośnie: wymagający precyzji i cierpliwości, np. praca benedyktyńska, cierpliwość benedyktyńska; żmudny


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z benedyktynami, dotyczący benedyktynów

przymiotnik jakościowy

 (2.1) taki, który wymaga wyjątkowej dokładności i poświęcenia dużej ilości czasu

przymiotnik dzierżawczy

 (3.1) należący do benedyktynów, będący ich własnością


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Benefaktor

dawniej: osoba świadcząca innym dobro; dobroczyńca, filantrop, dobrodziej


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) daw. dobroczyńca, fundator


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Benefaktorka

→ benefaktor


Patrz:benefaktor

Źródła:

SJP.pl

Benefaktorski

dawniej: dotyczący benefaktora, związany z benefaktorem - dobroczyńcą, filantropem, np. portret benefaktorski


przymiotnik relacyjny

 (1.1) daw. związany z benefaktorem, dotyczący benefaktora


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beneficencja

dawniej: udzielanie pomocy potrzebującym; dobroczynność, filantropia


Źródła:

SJP.pl

Beneficjalny

1. we wczesnym średniowieczu, zwłaszcza w zachodniej Europie: taki, który dotyczył beneficjum - warunkowego nadania ziemi, urzędu itp. wasalowi przez seniora jako wynagrodzenia za wykonywanie określonych z góry obowiązków;
2. w Kościele katolickim: taki, który dotyczył beneficjum - urzędu związanego z dochodami


Źródła:

SJP.pl

Beneficjant

osoba czerpiąca zyski z beneficjum, czyli z nadanych dóbr, ziemi lub urzędu; beneficjent


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) ten, kto odnosi korzyści z czegoś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beneficjantka

→ beneficjant


Patrz:beneficjant

Źródła:

SJP.pl

Beneficjent

1. osoba czerpiąca zyski z beneficjum, czyli z nadanych dóbr, ziemi lub urzędu; beneficjant;
2. w ekonomii: strona umowy franczyzy będąca dawcą, organizatorem sieci franczyzowej; franczyzodawca, franchisedawca, franchisodawca, franchisingodawca, franczyzer


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) praw. osoba czerpiąca zyski, profity z czegoś

 (1.2) hist. rel. osoba korzystająca z beneficjum


Beneficjent – osoba otrzymująca pieniądze lub inne korzyści. Na przykład osoba, której udzielono kredytu albo na rzecz której została otwarta akredytywa, udzielona gwarancja lub poręczenie. W przypadku przelewów pieniężnych (zarówno lokalnych, jak i zagranicznych) – osoba, na rzecz której zostaje dokonany przelew.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Beneficjentka

→ beneficjent


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) praw. kobieta czerpiąca zyski, profity z czegoś


Patrz:beneficjent

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beneficjum

1. we wczesnym średniowieczu, zwłaszcza w zachodniej Europie: warunkowe nadanie ziemi, urzędu itp. wasalowi przez seniora jako wynagrodzenie za wykonywanie określonych z góry obowiązków;
2. w Kościele katolickim: urząd, z którym związane są dochody;
3. przenośnie: dochód, korzyść z czegoś


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) hist. akt nadania przez cesarza rzymskiego szczególnych przywilejów osobom zasłużonym

 (1.2) hist. w średniowieczu: nadanie na określonych warunkach ziemi lub urzędu wasalowi przez seniora

 (1.3) hist. dochodowy urząd w Kościele katolickim

 (1.4) przen. korzyści płynące z czegoś


Beneficjum (łac. "beneficium", „dobrodziejstwo, uposażenie”) – pierwotnie określenie dotyczyło dóbr ziemskich przydzielonych osobie za wykonywanie powierzonych obowiązków. W następstwie zaczęto tak nazywać nadanie gruntu wasalowi przez seniora, czasowe albo dożywotnie, jako honorowe wynagrodzenie albo w zamian za służbę wasalną, później dziedziczne. Z czasem termin zaczął metonimicznie oznaczać sprawowany urząd i dochody z nim związane.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Benefis

1. przedstawienie teatralne lub koncert organizowane dla uczczenia długoletniej pracy jednego z artystów;
2. dawniej: impreza mająca na celu zdobycie dodatkowych dochodów dla artysty lub zespołu


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) teatr. przedstawienie organizowane na cześć artysty obchodzącego znaczący jubileusz pracy artystycznej;

 (1.2) daw. impreza, której celem jest dodatkowe wynagrodzenie aktorów


Benefis – spektakl, koncert lub podobne wydarzenie zorganizowane dla uczczenia konkretnej osoby lub zespołu osób. Uroczystość ma charakter retrospektywny i najczęściej odbywa się z okazji jubileuszu. W benefisie uczestniczy uhonorowywany, czyli benefisant (formy niepoprawne: beneficjant, beneficjent) oraz zaproszeni przez niego goście.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Benefisant

artysta, na cześć którego odbywa się przedstawienie lub koncert


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) artysta, dla którego urządza się benefis


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Benefisantka

artystka, na cześć której odbywa się przedstawienie lub koncert


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) forma żeńska od: benefisant


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Benefisowy

związany z benefisem - przedstawieniem teatralnym lub koncertem organizowanym dla uczczenia długoletniej pracy jednego z artystów


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z benefisem, dotyczący benefisu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Benefit

dodatkowa korzyść w pracy


Benefit – trzeci album grupy Jethro Tull, wydany w kwietniu 1970 roku. Po raz pierwszy w nagraniach wziął udział John Evan jako pianista i organista, chociaż nie był on jeszcze stałym członkiem grupy, jak również ostatnim, w którego nagraniu brał udział basista Glenn Cornick. Album osiągnął trzecie miejsce w rankingach sprzedaży w Wielkiej Brytanii.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Benefitowy

→ benefit


Patrz:benefit

Źródła:

SJP.pl

Benek

zdrobnienie od: Benedykt, Benon (imiona męskie); Benuś


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) zdrobn. od: Beniamin


Benek – polsko-austriacki komediodramat z 2007 roku w reżyserii Roberta Glińskiego.

Zdjęcia kręcono w Bytomiu, Rudzie Śląskiej, Katowicach, Chorzowie i Świętochłowicach. Trwały one od 4 października do 11 listopada 2006 roku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Beneluks

unia gospodarcza obejmująca Belgię, Holandię i Luksemburg; Benelux, BENELUX


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. region w Europie Zachodniej, składający się z trzech sąsiadujących ze sobą monarchii: Belgii, Holandii i Luksemburga;


Beneluks, Benelux – region w Europie Zachodniej składający się z trzech sąsiadujących ze sobą monarchii: Belgii, Holandii i Luksemburga. Słowo "Benelux" to skrót powstały z połączenia pierwszych sylab nazw tych państw (francuska/niderlandzka, w nawiasach polska nazwa): Belgique/België (Belgia), Nederland (Holandia), Luxembourg/Luxemburg (Luksemburg).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Benelux

unia gospodarcza obejmująca Belgię, Holandię i Luksemburg; Beneluks, BENELUX


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. zob. Beneluks.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Benesz

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Benetton

[czytaj: benetn] nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Benetyt

roślina nagonasienna z epoki jurajskiej; bennetyt


Źródła:

SJP.pl

Benewencki

→ Benewent


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Benewentem, dotyczący Benewentu


Patrz:Benewent

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Benewent

miasto i gmina we Włoszech


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto i gmina we Włoszech, w regionie Kampania, w prowincji Benewent (1.2);

 (1.2) geogr. prowincja we Włoszech, w regionie Kampania;


(wł.) – miasto i gmina we Włoszech, w regionie Kampania, w prowincji Benewent. Położone na północny wschód od Neapolu, w Apeninie Neapolitańskim, nad rzeką Calore.

Według danych na 1 stycznia 2022 roku gminę zamieszkiwało 56 939 osób (27 165 mężczyzn i 29 774 kobiety).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Benewentański

przymiotnik relacyjny

 (1.1) zob. benewencki.


Źródła:

Wiktionary

Benewolencja

dawniej: przychylność, łaskawość, życzliwość


Źródła:

SJP.pl

Benfica

[czytaj: benfika] portugalski klub piłkarski z Lizbony


Benfica – miasto w Angoli, w prowincji Luanda.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bengal

lekka, cienka tkanina o luźnym splocie, najczęściej jedwabna; muślin, muszlin


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. hist. kraina historyczna w Azji Południowej, w Indiach i Bangladeszu, we wschodniej części Niziny Hindustańskiej, nad Zatoką Bengalską;

 (1.2) geogr. toponim, nazwa kilku miejscowości i gmin w USA


Bengal – kraina historyczna w Azji Południowej, we wschodniej części Niziny Hindustańskiej, nad Zatoką Bengalską. Zachodnia część Bengalu leży w Indiach (stan Bengal Zachodni), a wschodnią stanowi Bangladesz.

Powierzchnia wynosi około 215,5 tysiąca km², a zamieszkuje ją około 235 milionów ludzi (2003), głównie Bengalczycy. Największe miasto tego regionu to Kolkata w Indiach.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bengalczyk

członek ludności zamieszkującej Bengal, krainę w Azji


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) etn. członek azjatyckiego narodu posługującego się językiem bengalskim i zamieszkującego krainę historyczną Bengal


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bengali

język bengalski będący językiem urzędowym w Indiach i Bangladeszu


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) jęz. język bengalski


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bengalia

kraina w Azji; Bengal


Źródła:

SJP.pl

Bengalik

rodzaj ptaków z rodziny astryldowatych


Źródła:

SJP.pl

Bengalina

rodzaj tkaniny o płóciennym splocie, w której osnowa jest jedwabna, wątek zaś bawełniany (rzadziej z wełny czesankowej)


Źródła:

SJP.pl

Bengalka

członkini ludu zamieszkującego Bengal (krainę w Azji)


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) etn. członkini azjatyckiego narodu posługującego się językiem bengalskim i zamieszkującego krainę historyczną Bengal


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bengalski

przymiotnik od: Bengal


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Bengalem, dotyczący Bengalu

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. język bengalski (1.1);


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bengalskojęzyczny

przymiotnik

 (1.1) taki, który posługuje się językiem bengalskim

 (1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem bengalskim

 (1.3) spisany, stworzony w języku bengalskim


Źródła:

Wiktionary

Bengtsson

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Beniamin

ulubieniec, pupilek, beniaminek;
1. ulubione, zwykle najmłodsze, najbardziej rozpieszczane dziecko;
2. osoba dorosła, najmłodsza w danym gronie, która jest faworyzowana;
3. przenośnie: osoba, którą otacza się szczególną opieką


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) książk. ulubione dziecko w rodzinie


Beniamin – imię męskie pochodzenia biblijnego, oznaczające dosłownie „syn południa” lub „syn prawicy” (w języku hebrajskim północ jest utożsamiana z lewą, a południe z prawą stroną). Beniamin imieniny obchodzi 31 marca i 19 grudnia.

Wśród imion nadawanych nowo narodzonym dzieciom w Polsce, Beniamin w 2017 roku zajmował 123. miejsce wśród imion męskich.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Beniamina

ulubieniec, pupilek, beniaminek;
1. ulubione, zwykle najmłodsze, najbardziej rozpieszczane dziecko;
2. osoba dorosła, najmłodsza w danym gronie, która jest faworyzowana;
3. przenośnie: osoba, którą otacza się szczególną opieką


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.

forma rzeczownika.

 (2.1) D., B. lp. od: Beniamin


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beniaminek

ulubieniec, pupil, beniamin;
1. ulubione, zwykle najmłodsze, najbardziej rozpieszczane dziecko;
2. osoba dorosła, najmłodsza w danym gronie, która jest faworyzowana;
3. przenośnie: osoba, którą otacza się szczególną opieką


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) książk. ulubione dziecko w rodzinie, zwykle najmłodsze, najbardziej rozpieszczane

 (1.2) książk. osoba najmłodsza w grupie i przez to faworyzowana przez społeczność

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) sport. drużyna sportowa rozgrywająca swój pierwszy sezon w lidze, po awansie z niższej klasy rozgrywkowej


Beniaminek – zespół klubu sportowego, który awansował do danej ligi z niższego szczebla rozgrywek i gra w niej pierwszy sezon po takim awansie.

Do przywilejów beniaminka na ogół (choć nie zawsze) należy rozgrywanie pierwszego w sezonie meczu we własnym obiekcie[].


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Beniamininy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Beniaminy lub z nią związany


Źródła:

SJP.pl

Beniaminostwo

Beniamin z małżonką; Beniaminowie


Źródła:

SJP.pl

Beniaminowie

ulubieniec, pupilek, beniaminek;
1. ulubione, zwykle najmłodsze, najbardziej rozpieszczane dziecko;
2. osoba dorosła, najmłodsza w danym gronie, która jest faworyzowana;
3. przenośnie: osoba, którą otacza się szczególną opieką


Źródła:

SJP.pl

Beniaminowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Beniamina lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Benice

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Beniciny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Benity lub z nią związany


Źródła:

SJP.pl

Benicjusz

imię męskie


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.;


Benicjusz – imię męskie pochodzące od włoskiego serwity, św. Filipa Benicjusza (wł. "Benizi"). Imieniny obchodzi 23 sierpnia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Benigna

imię żeńskie


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.


Benigna – imię żeńskie pochodzenia łacińskiego, odpowiednik męskiego imienia Benignus, Benigny. Pochodzi od przymiotnika "benigna", oznaczającego „dobroduszna, uprzejma, przyjazna, życzliwa”, który następnie stał się przydomkiem, a później imieniem. W Polsce po raz pierwszy zanotowane w XIV wieku, jednak w odniesieniu do osoby żyjącej w wieku XI.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Benigniny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Benigny lub z nią związany


Źródła:

SJP.pl

Benigny

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.;


Benigny, Benignus – imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od słowa „uprzejmy”, „przyjazny”. Patronem imienia jest m.in. św. Benigny z Dijon, męczennik z II wieku.

Benigny imieniny obchodzi 13 lutego, 6 czerwca, 1 listopada i 9 listopada.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Benin

1. państwo w Afryce ze stolicą w Porto Novo; Republika Beninu;
2. miasto w Nigerii;
3. zatoka Oceanu Atlantyckiego


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. polit. państwo w Afryce;


Benin (do 1975 pod nazwą Dahomej), oficjalnie Republika Beninu – państwo w Afryce nad Zatoką Gwinejską. Graniczy z Burkina Faso, Nigrem, Nigerią i Togo, członek Unii Afrykańskiej i ECOWAS.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Beninka

obywatelka Beninu


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) obywatelka Beninu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Benio

zdrobnienie od: Benedykt, Benon (imiona męskie)


Źródła:

SJP.pl

Beniowski

nazwisko


Beniowski – poemat dygresyjny Juliusza Słowackiego, którego pięć pierwszych pieśni powstało w latach 1840–1841 i zostało opublikowanych w 1841 roku. Pozostałe części poematu nie ukazały się za życia poety – wydał je Antoni Małecki w zbiorze "Pism pośmiertnych" Słowackiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Benis

żartobliwie: penis


Źródła:

SJP.pl

Benisz

nazwisko


Benisz ("Behnisch, Boenisch") – polski herb szlachecki z nobilitacji.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Benita

imię żeńskie


Źródła:

SJP.pl

Benitez

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Benito

imię żeńskie


Źródła:

SJP.pl

Benitoit

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) miner. minerał z grupy krzemianów pierścieniowych;


Benitoit – minerał z grupy krzemianów pierścieniowych. Należy do grupy minerałów wyjątkowo rzadkich.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Benińczyk

obywatel Beninu


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) obywatel Beninu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beniński

przymiotnik od: Benin


przymiotnik

 (1.1) odnoszący się do Beninu, państwa w Afryce


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Benjamin

[czytaj: bendżamin]
1. imię męskie;
2. nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Benkowski

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Benn

Benn, właśc. Bencjon Rabinowicz (ur. 19 kwietnia 1905 w Białymstoku, zm. 1989 we Francji) – francuski artysta malarz pochodzenia żydowskiego, związany z École de Paris. Większa część jego twórczości jest inspirowana tematyką biblijną, a zwłaszcza Księgą Psalmów.


Źródła:

Wikipedia

Bennett

[czytaj: benet] nazwisko, m.in. James Gordon Bennett (1841-1918) - amerykański dziennikarz i wydawca prasowy


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bennetyt

roślina nagonasienna z epoki jurajskiej; benetyt


Źródła:

SJP.pl

Benni

[czytaj: BEni] nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Benny

[czytaj: BEni] obce imię męskie


Źródła:

SJP.pl

Benoit

Benoit – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Missisipi, w hrabstwie Bolivar.


Źródła:

Wikipedia

Benon

imię męskie


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Benonici

członek zakonu benonitów, będącego częścią zakonu redemptorystów, która osiedliła się w XVIII w. przy kościele św. Benona w Warszawie


Źródła:

SJP.pl

Benonita

członek zakonu benonitów, będącego częścią zakonu redemptorystów, która osiedliła się w XVIII w. przy kościele św. Benona w Warszawie


Źródła:

SJP.pl

Benonostwo

Benon z małżonką; Benonowie


Źródła:

SJP.pl

Benonowie

imię męskie


Źródła:

SJP.pl

Benonowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Benona lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Benowo

wieś w województwie pomorskim


Benowo ( Benhoff) – wieś w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie kwidzyńskim, w gminie Ryjewo. Leży przy skrzyżowaniu drogi wojewódzkiej nr 602 z drogą wojewódzką nr 606 w odległości 8 kilometrów od Sztumu. Benowo znajduje się ok. 4,5 km na południowy wschód od rozgałęzienia Wisły na Nogat i Leniwkę.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bental

w hydrobiologii: dno zbiornika wodnego jako swoiste środowisko życia


Bental, strefa bentoniczna (gr. "bénthos" 'głębina') – strefa denna zbiornika wodnego. Cechy charakterystyczne tej strefy to bardzo mała ilość światła lub jego brak, mała ilość tlenu, niska temperatura oraz większe ciśnienie. Organizmy zasiedlające strefę bentoniczną nazywane są bentosem.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bentazon

nazwa zwyczajowa herbicydu z grupy pochodnych azyny


Źródła:

SJP.pl

Bentewi

bentewi wielki, bentewi ciemny - gatunki ptaków z rodziny tyrankowatych


Źródła:

SJP.pl

Bentkowski

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bentley

[czytaj: bentlej] marka samochodów i firma


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) samochód marki Bentley


Bentley Motors Limited – brytyjski producent luksusowych samochodów osobowych, z siedzibą w Crewe, działający od 1919 roku. Należy do niemieckiego koncernu Volkswagen Group.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bento

ozdobione jedzenie na wynos zapakowane w charakterystyczne pudełko


Źródła:

SJP.pl

Bentoniczny

bytujący w dnie zbiorników wodnych lub przytwierdzający się do jego powierzchni (np. glony bentoniczne); bentosowy


przymiotnik relacyjny

 (1.1) ekol. związany z bentosem, dotyczący bentosu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bentonit

skała osadowa


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) geol. skała ilasta powstała w wyniku przeobrażenia szkliwa wulkanicznego lub utworów piroklastycznych;


Bentonit – osadowa skała ilasta składająca się głównie z montmorylonitu. Przybiera barwę białą, żółtą lub inną. Powstaje w wyniku przeobrażenia szkliwa wulkanicznego z popiołów i tufów wulkanicznych zachodzącego w wodzie morskiej.

Ma silne właściwości adsorpcyjne. Znajduje zastosowanie jako środek oczyszczający i odbarwiający oraz w płuczkach wiertniczych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bentonitowy

przymiotnik od bentonit, np. złoża bentonitowe


przymiotnik

 (1.1) wykonany z bentonitu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bentonityzacja

proces przeobrażania szkliwa zawartego w tufach i popiołach wulkanicznych, w wyniku którego powstaje bentonit


Źródła:

SJP.pl

Bentos

organizmy (rośliny, zwierzęta, bakterie) zamieszkujące dno zbiorników wodnych i cieków; środowisko denne


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) ekol. zespół organizmów zasiedlających dno zbiorników wodnych, penetrujących osady denne lub żyjących na ich powierzchni;


Bentos (gr. βένθος "bénthos" – „głębina”) – zespół organizmów zwierzęcych związanych z dnem środowisk wodnych (słonych i słodkich, stojących i płynących), w tym także związanych z rozmaitymi strukturami obecnymi na dnie, a więc roślinami (fauna naroślinna), glonami, kamieniami (fauna nakamienna), szczątkami antropogenicznymi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bentosowy

bytujący w dnie zbiorników wodnych lub przytwierdzający się do jego powierzchni (np. glony bentosowe); bentoniczny


przymiotnik relacyjny

 (1.1) ekol. związany z bentosem, dotyczący bentosu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Benuś

zdrobnienie od: Benedykt, Benon (imiona męskie); Benek


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) zdrobn. od: Beniamin


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Benwenuciny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Benwenuty lub z nią związany


Źródła:

SJP.pl

Benwenut

imię męskie


Benwenut – imię męskie pochodzenia łacińskiego oznaczające "dobrze, że przyszedłeś".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Benwenuta

imię żeńskie


Benwenuta – imię żeńskie pochodzenia łacińskiego oznaczające "dobrze, że przyszłaś", forma żeńska imienia Benwenut.

Benwenuta imieniny obchodzi 30 października.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Benwenutostwo

Benwenut z małżonką; Benwenutowie


Źródła:

SJP.pl

Benwenutowie

imię męskie


Źródła:

SJP.pl

Benwenutowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Benwenuta lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Benxi

miasto w Chinach; Pensi


Benxi (chiń. 本溪; pinyin "Běnxī") – miasto o statusie prefektury miejskiej w północno-wschodnich Chinach, w prowincji Liaoning, na południowy wschód od miasta Shenyang. W 2010 roku liczba mieszkańców miasta wynosiła 1 083 983. Prefektura miejska w 1999 roku liczyła 1 566 855 mieszkańców. Ośrodek wydobycia węgla kamiennego i rud żelaza oraz hutnictwa żelaza i przemysłu koksowniczego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Benz

[czytaj: benc] nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Benzaldehyd

najprostszy aldehyd aromatyczny, ciecz o zapachu gorzkich migdałów


Źródła:

SJP.pl

Benzantron

keton karbocykliczny, półprodukt do wyrobu wielu cennych barwników kadziowych, otrzymywany zwykle przez kondensację antrachinonu i gliceryny w środowisku kwasu siarkowego i w obecności opiłków żelaza


Źródła:

SJP.pl

Benzedryna

nazwa handlowa pierwszego preparatu farmaceutycznego zawierającego amfetaminę


Źródła:

SJP.pl

Benzen

ciekły, najprostszy (6 atomów węgla) węglowodór aromatyczny; wykorzystywany m.in. w przemyśle chemicznym oraz farmaceutycznym


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. organiczny związek chemiczny z grupy arenów, najprostszy obojętny węglowodór aromatyczny;


Benzen – organiczny związek chemiczny z grupy arenów. Jest to najprostszy karbocykliczny, obojętny węglowodór aromatyczny. Jego nieorganicznym analogiem jest borazyna.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Benzenowy

związany z benzenem


przymiotnik relacyjny

 (1.1) chem. związany z benzenem, dotyczący benzenu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Benzo

potocznie: benzodiazepiny


Źródła:

SJP.pl

Benzochinon

organiczny związek chemiczny z grupy chinonów używany m. in. do produkcji barwników; chinon


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Benzodiazepin

organiczny związek chemiczny wchodzący w skład leków uspokajających i nasennych


Źródła:

SJP.pl

Benzodiazepina

lek o działaniu uspokajającym, nasennym, przeciwlękowym i przeciwdrgawkowym


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) farm. lek mający działanie uspokajające, nasenne i zapobiegające drgawkom;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Benzoes

żywica balsamiczna


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) biochem. naturalna żywica aromatyczna pozyskiwana z drzew z rodzaju Styrax

 (1.2) chem. kwas benzoesowy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Benzoesan

sól albo ester kwasu benzoesowego, substancja stosowana m.in. jako środek konserwujący produkty żywnościowe


Źródła:

SJP.pl

Benzoesowy

kwas benzoesowy, występuje w przyrodzie w wielu żywicach


Źródła:

SJP.pl

Benzofenon

najprostszy keton aromatyczny


Benzofenon ("difenyloketon", "keton difenylowy") – organiczny związek chemiczny, najprostszy keton aromatyczny. W małych ilościach powstaje w organizmie podczas metabolizmu niektórych benzodiazepin. Praktycznie nie rozpuszcza się w wodzie, dobrze rozpuszczalny w rozpuszczalnikach organicznych. Stosowany do wyrobu leków, kosmetyków i środków owadobójczych. Pochodne bywają stosowane w filtrach przeciwsłonecznych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Benzofuran

związek heterocykliczny, oleista, bezbarwna ciecz używana do produkcji żywic kumaronowych; kumaron


rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) chem. organiczny związek chemiczny; bezbarwna, oleista ciecz używana do produkcji żywic kumaronowych;


Benzofuran ("kumaron") – heterocykliczny organiczny związek chemiczny zbudowany ze skondensowanych pierścieni benzenu i furanu. Jest to bezbarwna, oleista ciecz używana do produkcji żywic kumaronowych. Występuje w olejach lekkich otrzymywanych w procesie destylacji smoły węglowej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Benzohol

paliwo silnikowe, benzyna z domieszką bioetanolu


Źródła:

SJP.pl

Benzoil

rodnik organiczny, reszta kwasowa kwasu benzoesowego


Źródła:

SJP.pl

Benzoilowy

→ benzoil


Patrz:benzoil

Źródła:

SJP.pl

Benzoina

organiczny związek organiczny stosowany w środkach perfumeryjnych i zapachowych


Benzoina – organiczny związek chemiczny z grupy aromatycznych α-ketoalkoholi, tj. takich ketoalkoholi, w których grupa ketonowa i hydroksylowa sąsiadują ze sobą. Stosowany w środkach perfumeryjnych i zapachowych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Benzoinowy

→ benzoina


Patrz:benzoina

Źródła:

SJP.pl

Benzokaina

syntetyczny środek znieczulający o działaniu miejscowym, stosowany tylko zewnętrznie w formie maści, olejków; anestezyna


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) środek miejscowo znieczulający, słabo rozpuszczalny w wodzie;


Benzokaina, anestezyna (łac. "Benzocainum, Anaesthesinum") – organiczny związek chemiczny, ester kwasu "p"-aminobenzoesowego (PABA) i etanolu, stosowany jako środek znieczulający o działaniu miejscowym.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Benzol

ciecz będąca ubocznym produktem odgazowania węgla, zawierająca głównie benzen, toluen i ksylen


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) uboczny produkt odgazowania węgla kamiennego, mieszanina benzenu, toluenu i ksylenu, oraz małych ilości tiofenu, pirydyny i fenolu;


Benzol (benzol surowy) – mieszanina zawierająca głównie benzen, toluen i ksylen oraz – w mniejszych ilościach – tiofen, pirydynę i fenol.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Benzolownia

oddział koksowni, w którym z gazu koksowniczego uzyskuje się benzol


Źródła:

SJP.pl

Benzolowy

związany z benzolem


przymiotnik relacyjny

 (1.1) chem. związany z benzolem, dotyczący benzolu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Benzonitryl

nitryl kwasu benzoesowego


Benzonitryl, nitryl kwasu benzoesowego, – organiczny związek chemiczny z grupy nitryli (najprostszy nitryl aromatyczny), pochodna benzenu. Jest bezbarwną cieczą o charakterystycznym zapachu.

Stosowany jest jako rozpuszczalnik. Jego temperatura topnienia wynosi ok. −13 °C, a wrzenia ok. 191 °C. Otrzymuje się z niego polibenzonitryl.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Benzopiren

węglowodór aromatyczny, żółta, krystaliczna substancja


Źródła:

SJP.pl

Benzopirol

dwupierścieniowy związek heterocykliczny; indol


Źródła:

SJP.pl

Benzydyna

półprodukt w produkcji barwników


Benzydyna ("4,4'-bianilina, 4,4'-diaminobifenyl"), H2N−C6H4−C6H4−NH2 – organiczny związek chemiczny z grupy diamin aromatycznych zbudowana z dwóch reszt aniliny połączonych w pozycji "para"; pochodna bifenylu zawierająca 2 grupy aminowe w pozycji "para" każdego pierścienia benzenowego. Tworzy bezbarwne płytki, rozpuszczalne w etanolu lub eterze. Benzydynę wiąże się z występowaniem raka pęcherza moczowego i trzustki.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Benzyl

pochodna benzenu, rodnik benzylowy - metylenobenzen


Źródła:

SJP.pl

Benzylopiperazyna

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) farm. pochodna piperazyny o wzorze sumarycznym wzór chemiczny|C11H16N2., mająca działanie stymulujące;


Benzylopiperazyna (BZP) – organiczny związek chemiczny, substancja psychoaktywna o działaniu stymulującym, pochodna piperazyny. Mechanizm działania benzylopiperazyny jest zbliżony do MDMA, a efekty działania porównywalne do amfetaminy.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Benzylowy

przymiotnik od: benzyl


Źródła:

SJP.pl

Benzyna

mieszanina ciekłych węglowodorów zawierających w cząsteczce od 5 do 10 atomów węgla używana jako paliwo do silników spalinowych i jako rozpuszczalnik


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) paliwo stosowane do napędu samochodów, samolotów i niektórych innych urządzeń posiadających silnik spalinowy;


Benzyna (od benzoe → nazwa żywicy jednego z drzew egzotycznych) – mieszanina ciekłych węglowodorów, jeden z głównych rodzajów paliwa stosowanego do napędu samochodów, samolotów i niektórych innych urządzeń posiadających silnik spalinowy. Stosowana także jako rozpuszczalnik.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Benzyniak

potocznie: samochód o napędzie benzynowym; benzynowiec


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) pot. samochód o napędzie benzynowym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Benzyniarz

pracownik stacji benzynowej nalewający benzynę


Źródła:

SJP.pl

Benzynomierz

1. miernik poziomu benzyny w zbiorniku;
2. miernik prędkości przepływu benzyny;
3. miernik ilości przepływającej w układzie spalania benzyny


Źródła:

SJP.pl

Benzynowiec

potocznie: samochód o napędzie benzynowym; benzyniak


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) pot. samochód o napędzie benzynowym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Benzynowy

związany z benzyną


przymiotnik

 (1.1) dotyczący benzyny, napędzany benzyną


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Benzynożerny

potocznie: zużywający duże ilości benzyny


Źródła:

SJP.pl

Benzynówka

potocznie:
1. stacja benzynowa;
2. silnik wykorzystujący benzynę;
3. koralik mieniący się wieloma barwami jak benzyna


Źródła:

SJP.pl

Beocja

kraina historyczna w środkowej starożytnej Grecji, której głównym miastem były Teby


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) geogr. hist. kraina historyczna w środkowej Grecji;

 (1.2) geogr. nomos w środkowej Grecji


Be


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Beocki

przymiotnik od: Beocja


przymiotnik

 (1.1) od Beocja

 (1.2) przen. nierozgarnięty, ograniczony, pozbawiony fantazji twórczej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beota

mieszkaniec Beocji (krainy historycznej)


Źródła:

SJP.pl

Beotka

mieszkanka Beocji (krainy historycznej)


Źródła:

SJP.pl

Ber

jednoroczna roślina zbożowa i pastewna z rodziny wiechlinowatych uprawiana głównie na Dalekim Wschodzie; włośnica; czumiza


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) daw. środ. polit. skr. Berlin

 (1.2) bot. włośnica ber


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bera

odmiana gruszy; również owoc tej gruszy


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. anegdota, dowcip

 (1.2) gw-pl|Górny Śląsk. baśń, opowieść

 (1.3) gw-pl|Górny Śląsk. bujda


Bera – gmina w Hiszpanii, w Nawarze, o powierzchni 35,33 km². W 2011 roku gmina liczyła 3798 mieszkańców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Berajter

przestarzałe: nauczyciel jazdy konnej; berejter


Źródła:

SJP.pl

Berajterka

→ berajter


Patrz:berajter

Źródła:

SJP.pl

Berać

czasownik niedokonany

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. opowiadać, gawędzić


Źródła:

Wiktionary

Berbela

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Poznań, Gniezno. wódka

 (1.2) środ. przestępcze bimber


Źródła:

Wiktionary

Berbelucha

1. potocznie: napój alkoholowy złej jakości, tanie wino, wódka lub samogon;
2. w gwarze więziennej lub łódzkiej: cienka, marna zupa


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) tania, niesmaczna wódka, często z niepewnego źródła

 (1.2) gw-pl|Poznań. bimber, spirytus, wódka, denaturat

 (1.3) białystok. tanie wino

 (1.4) łódź. rzadkie, niesmaczne jedzenie, zwłaszcza zupa

 (1.5) gw. więzienna zupa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Berbenica

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) reg. rodzaj naczynia, beczułka z drzewa świerkowego na bryndzę, mleko lub wódkę


Źródła:

Wiktionary

Berber

koń berberyjski


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) etn. rdzenny mieszkaniec północnej Afryki i Sahary pochodzenia chamito-semickiego;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Berberia

od XVI do XIX wieku: środkowe i zachodnie regiony Afryki Północnej (dzisiejsze Maroko, Algieria, Tunezja i Libia)


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. hist. kraje Maghrebu, zamieszkiwane przez ludność berberyjską;


Be


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Berberowie

etnicznie rdzenna ludność Afryki Północnej i Sahary; Berberzy


Berberowie (Berberzy, Amazygowie) – rdzenna ludność Berberii, która przed podbojami islamskimi w VIII wieku n.e. byli dominującą grupą etniczną w północnej Afryce. Posługują się różnymi językami berberyjskimi (amazigh), należącymi do rodziny afroazjatyckiej i spokrewnionymi z językiem staroegipskim.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Berberski

→ Berber; berberyjski (częściej)


przymiotnik

 (1.1) zob. berberyjski.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Berberyjka

mieszkanka Berberii


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) etn. członkini ludu Berberów


Berberyjka ("Atlantoxerus") – rodzaj ssaków z podrodziny afrowiórek (Xerinae) w obrębie rodziny wiewiórkowatych (Sciuridae).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Berberyjski

→ Berber; berberski


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Berberami, dotyczący Berberów i terenów przez nich zasiedlonych

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. język z podrodziny języków afroazjatyckich, używanych głównie w Maroku, Algierii, Libii i Nigrze;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Berberyna

alkaloid występujący w korzeniu berberysu


Berberyna – organiczny związek chemiczny, izochinolinowy alkaloid pochodzenia roślinnego, należący do klasy protoberberyn. Występuje m.in. w berberysie, gorzkniku, "Coptis chinensis", "Arcangelisia flava", "B. aquifolium" czy "B. aristata". Zawartość tego związku w korzeniach i łodygach berberysu wynosi ok. 1,24%, w kłączu gorzknika do 3%.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Berberys

krzew z rodziny berberysowatych występujący w klimacie ciepłym i umiarkowanym; kwaśnica


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) bot. rodzaj krzewów z rodziny berberysowatych


Be


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Berberysik

zdrobnienie od: berberys


Źródła:

SJP.pl

Berberysowate

o cechach berberysowatych


Berberysowate ("Berberidaceae") – rodzina roślin okrytonasiennych. W szerokim ujęciu (APG IV z 2016, APweb) zaliczanych jest tu 14 rodzajów z 701 gatunkami. Są to rośliny zielne i krzewy wyróżniające się zwykle żółtym zabarwieniem tkanek wtórnych (zwłaszcza w korzeniach). Kwiaty są najczęściej trzykrotne. Pod względem filogenetycznym są siostrzane jaskrowatym. Występują na półkuli północnej w strefie klimatu umiarkowanego i na obszarach górskich w strefie subtropikalnej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Berberysowaty

o cechach berberysowatych


Źródła:

SJP.pl

Berberysowy

związany z berberysem


przymiotnik

 (1.1) związany z berberysem, dotyczący berberysu

 (1.2) przyrządzony z owoców berberysu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Berberzy

etnicznie rdzenna ludność Afryki Północnej i Sahary; Berberowie


Źródła:

SJP.pl

Berbeć

potocznie: małe dziecko; brzdąc, bobas, maluch, bąk


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) pot. małe dziecko


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Berbla

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. imię|polski|ż. Barbara


Źródła:

Wiktionary

Berceuse

[czytaj: berSEZ] kołysanka, utwór liryczny o płynnej melodyce i kołyszącym rytmie


Źródła:

SJP.pl

Bercik

zdrobnienie od wielu imion męskich zakończonych na -bert (np. Norbert, Albert, Robert)


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. poufała forma męskiego imienia Robert

 (1.2) gw-pl|Górny Śląsk. poufała forma męskiego imienia Norbert

 (1.3) gw-pl|Górny Śląsk. poufała forma męskiego imienia Albert

 (1.4) gw-pl|Górny Śląsk. poufała forma męskiego imienia Hubert

 (1.5) gw-pl|Górny Śląsk. poufała forma męskiego imienia Herbert

 (1.6) gw-pl|Górny Śląsk. poufała forma męskiego imienia Engelbert


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Berciny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Berty lub z nią związany


Źródła:

SJP.pl

Berda

instrument muzyczny strunowy, szarpany, używany w orkiestrach mandolinowych do wykonywania partii basowych


Berda ( Берда, dawne nazwy Hipakiris, Agara) – rzeka na południu obwodu zaporoskiego Ukrainy.

Źródła rzeki znajdują się na Wyżynie Azowskiej, długość rzeki wynosi 125 km, a powierzchnia dorzecza 1760 km². Uchodzi do Morza Azowskiego koło miasta Berdiańsk.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Berdak

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Berdanka

dawny typ karabinu jednostrzałowego


Źródła:

SJP.pl

Berdiańsk

miasto i port na Ukrainie


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto i port nad Morzem Azowskim, położony na Ukrainie w obwodzie zaporoskim;


Berdiańsk ( Бердянськ) – miasto i port nad Morzem Azowskim, położone na Ukrainie w obwodzie zaporoskim, od marca 2022 pod okupacją rosyjską.

Ośrodek przemysłowy; rafineria ropy naftowej. W mieście znajduje się państwowy uniwersytet pedagogiczny. W mieście znajduje się stacja kolejowa Berdiańsk.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Berdychowski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Berdyczowianin

mieszkaniec Berdyczowa


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Berdyczowa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Berdyczowianka

mieszkanka Berdyczowa


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Berdyczowa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Berdyczowski

przymiotnik od: Berdyczów


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Berdyczowem, dotyczący Berdyczowa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Berdyczów

miasto na Ukrainie


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto na Ukrainie, w obwodzie żytomierskim;


Berdyczów ( Бердичів, "Berdycziw"; ‏באַרדיטשעװ‎, "Bardiczew") – miasto w obwodzie żytomierskim Ukrainy, siedziba władz rejonu berdyczowskiego, położone 44 km na południe od Żytomierza, nad rzeką Hnyłopiat, prawym dopływem Teterewu.

W Berdyczowie rozwinął się przemysł maszynowy, spożywczy, obuwniczy oraz meblarski. W mieście znajduje się stacja kolejowa Berdyczów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Berdysz

szeroki topór o silnie zakrzywionym ostrzu i długim drzewcu, rodzaj halabardy


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) hist. wojsk. rodzaj broni drzewcowej, ciężki, szeroki topór o silnie zakrzywionym ostrzu i długim drzewcu;


Berdysz, bardysz ( barducium – siekierka) – broń drzewcowa piechoty będąca ciężkim, szerokim toporem o zakrzywionym ostrzu i długim drzewcu mierzącym około 1,8 metra.

Berdysz znany był już w starożytności, ale rozpowszechniać zaczął się w średniowieczu, także w XIV wieku w Europie Wschodniej, gdzie był używany przez piechotę do walki z jazdą. W XVI i XVII wieku, szczególnie typowy dla piechoty moskiewskiej, między innymi oddziałów strzelców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Berdyszak

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Berdysznik

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) hist. wojsk. mężczyzna uzbrojony w berdysz


Źródła:

Wiktionary

Berdyszowy

przymiotnik od: berdysz


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z berdyszem, dotyczący berdysza, wyposażony w berdysz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Berdzik

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Berea

biblijne miasto w Tracji


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Berecik

zdrobnienie od: beret


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od beret


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Berecz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Bereda

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Berehowo

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto rejonowe w obwodzie zakarpackim Ukrainy;


Berehowo ( "hist." Bereg Saski, "Берегове" – Berehowe, rus. "Берегово" – "Berehowo", "Берегово" – Bieriegowo, Beregszász, Bergsaß, i Berehovo) – miasto rejonowe w obwodzie zakarpackim Ukrainy (na Zakarpaciu), siedziba władz hromady Berehowo.

26,1 tys. mieszkańców w 2004 r., z czego 48% Węgrów, 38% Ukraińców, 6% Romów, 5% Rosjan.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Berehowski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Berehowem, dotyczący Berehowa


Źródła:

Wiktionary

Berek

zabawa dziecięca


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) dziecięca gra ruchowa, w której jedna osoba musi dogonić i dotknąć dowolną z pozostałych osób;

 (1.2) osoba, która w danym momencie goni inne podczas zabawy w berka (1.1)

 (1.3) dial. niski, krępy, wytrzymały koń

forma rzeczownika.

 (2.1) D. lm. od: bereka

wykrzyknik

 (3.1) okrzyk używany po dotknięciu podczas zabawy w berka (1.1)


Berek lub ganiany, goniany – dziecięca gra ruchowa.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bereka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) dendr. jarząb brekinia


Bereka ( Берека) – rzeka w obwodzie charkowskim Ukrainy, prawy dopływ Dońca.

Długość rzeki wynosi 102 km, a powierzchnia dorzecza 2680 km².


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Berendowicz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Berenika

imię żeńskie


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.;

 (1.2) geogr. hist. dawniej Ejlat


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Berenike

obce imię żeńskie


Źródła:

SJP.pl

Berenson

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Berensztajn

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Berent

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bereski

przymiotnik od: Bereza (miasto na Białorusi, dawniej: Bereza Kartuska); bereskokartuski (dawniej)


Źródła:

SJP.pl

Bereskokartuski

→ Bereza Kartuska (dawna nazwa Berezy, miasta na Białorusi); bereski (przymiotnik od obecnej nazwy)


Źródła:

SJP.pl

Berest

płaty kory brzozowej wykorzystywane w pszczelarstwie do wykładania dna barci


Berest (j. łemkowski Берест) – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie nowosądeckim, w gminie Krynica-Zdrój.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Berestecki

przymiotnik od: Beresteczko


Źródła:

SJP.pl

Beresteczko

miasto na Ukrainie


rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto na Ukrainie, w obwodzie wołyńskim, w rejonie łuckim, nad Styrem;


Beresteczko ( Берестечко) – miasto na Ukrainie, w obwodzie wołyńskim, w rejonie łuckim, siedziba władz hromady Beresteczko, leży nad Styrem.

W XVI wieku było prywatnym miastem szlacheckim w województwie wołyńskim.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bereszyński

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Beret

1. rodzaj okrągłego i płaskiego nakrycia głowy;
2. potocznie: głowa; dyńka


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) kraw. płaskie, okrągłe nakrycie głowy, bez daszka, wykonane zazwyczaj z pilśni lub wełny;


Be


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Beretka

rodzaj nakrycia głowy zbliżony kształtem do beretu


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Łódź, Poznań, Kraków. zdrobn. beret

 (1.2) gw-pl|Górny Śląsk. beret


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beretta

marka broni palnej i firma


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) wojsk. rodzaj włoskiego pistoletu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bereza

nazwisko


Bereza, Bereza Kartuska ( Бяроза, "Biaroza"; Берёза, "Bierioza") – miasto na Białorusi, w obwodzie brzeskim, siedziba rejonu bereskiego. Miejscowość leży nad rzeką Jasiołdą, przy linii kolejowej Brześć – Baranowicze. W 2010 roku liczyła ok. 29,4 tys. mieszkańców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bereziak

więzień polityczny sanacyjnego obozu w Berezie Kartuskiej


Źródła:

SJP.pl

Berezka

wieś w województwie podkarpackim


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Berezowski

nazwisko


Berezowski (forma żeńska: Berezowska; liczba mnoga: Berezowscy) – polskie, rosyjskie i ukraińskie (ukr. Березовський, "Berezowśkyj") nazwisko. Na początku lat 90. XX wieku w Polsce nosiły je 1802 osoby. Nazwisko pochodzi od ukraińskiego słowa "береза" (bereza) lub rosyjskiego słowa "берёза" (bjerioza) dla brzozy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Berezyna

1. miasto na Białorusi;
2. rzeka na Białorusi


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. rzeka na Białorusi, prawy dopływ Dniepru;

 (1.2) geogr. rzeka w środkowej Białorusi, prawy dopływ Niemna;

 (1.3) geogr. miasto na Białorusi w obwodzie mińskim;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Berezyński

przymiotnik od: Berezyna


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Berezyną, dotyczący Berezyny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Berezów

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. wieś w rejonie rokitnowskim obwodu rówieńskiego na Wołyniu, na Ukrainie;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Berezówka

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w obwodzie odeskim Ukrainy, siedziba władz rejonu berezowskiego;

 (1.2) geogr. wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie bialskim, w gminie Zalesie;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Bereś

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bereściany

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) geogr. wieś na Ukrainie w rejonie kiwereckim obwodu wołyńskiego;


Bereściany ( Берестяне, "Berestiane") – wieś na Ukrainie w rejonie łuckim obwodu wołyńskiego.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Bereście

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. osiedle typu miejskiego na Ukrainie, w rejonie dąbrowickim obwodu rówieńskiego


Be


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Bereźne

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto na Ukrainie, w obwodzie rówieńskim, siedziba rejonu berezieńskiego, położone nad rzeką Słuczą;


Bereźne ( Березне, "Berezne") – miasto na Ukrainie, w obwodzie rówieńskim, siedziba rejonu berezieńskiego.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Bereźnica

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. rzeka na zachodniej Ukrainie, przepływająca przez obwód iwanofrankiwski i lwowski, prawy dopływ Dniestru


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Bereźnicki

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Bereźwica

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. hydron. rzeka na Białorusi, prawy dopływ Dzisny;


Bereźwica, Berezówka ( Бярэжвіца, "Biareżwica"; Бярозаўка, "Biarozauka") – rzeka na Białorusi, prawy dopływ Dzisny. Ma długość 53 km.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Bereżce

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) geogr. wieś na Ukrainie, w obwodzie tarnopolskim, w rejonie krzemienieckim;

 (1.2) geogr. wieś na Ukrainie, w rejonie lubomelskim obwodu wołyńskiego ;


Źródła:

Wiktionary

Bereżki

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) geogr. wieś na Ukrainie w rejonie dąbrowskim obwodu rówieńskiego


Bereżki (dawniej Bereska, w latach 1977–1981 Brzeżki) – bieszczadzka wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie bieszczadzkim, w gminie Lutowiska. Leży przy drodze wojewódzkiej nr 896, a dokładniej w miejscu, gdzie potok Bystry uchodzi do Wołosatego.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Berg

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Berga

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kamień, bryła

 (1.2) gw-pl|Górny Śląsk. hałda


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Bergama

dekoracyjny gobelin z prostym wzorem, produkowany od XVII w. we Włoszech


Bergama – miasto w zachodniej Turcji, w prowincji Izmir, historyczna nazwa: Pergamon. Według danych na rok 2000 miasto zamieszkiwało 52 173 osób.

W mieście rozwinął się przemysł bawełniany oraz skórzany.

Kompleks archeologiczny ruin starożytnego Pergamonu znajduje się na górującym nad współczesnym miastem akropolu. Na obrzeżach Bergamy znajduje się także inne stanowisko archeologiczne – ruiny dawnego Asklepiejonu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bergamasca

[czytaj: bergamaska] dawny ludowy taniec włoski, o żywym tempie i parzystym metrum, wykorzystywany w muzyce klasycznej; bergamaska, pergameska


Źródła:

SJP.pl

Bergamasco

[czytaj: bergamaska] dawny ludowy taniec włoski, o żywym tempie i parzystym metrum, wykorzystywany w muzyce klasycznej; bergamaska, pergameska


rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) kynol. rasa psa o długiej sierści;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bergamaska

dawny taniec włoski o żywym tempie, rozpowszechniony w Europie w okresie odrodzenia; pergameska


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) muz. choreogr. włoska pieśń do tańca lub taniec;


Bergamaska (wł. bergamasca, od miasta Bergamo) – dawny ludowy taniec włoski, o żywym tempie i parzystym metrum, rozpowszechniony w Europie w XVI – XVII wieku. Opracowania muzyczne tego tańca pozostawili Girolamo Frescobaldi, Giovanni Salvatore, Samuel Scheidt i inni kompozytorzy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bergamczyk

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Bergamo


Źródła:

Wiktionary

Bergamo

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto i gmina we Włoszech, w Lombardii;

 (1.2) geogr. adm. prowincja we Włoszech, w regionie Lombardia ze stolicą w Bergamo (1.1);


Bergamo – miasto i gmina we Włoszech, w regionie Lombardia, w prowincji Bergamo, położone u południowych podnóży Alp Bergamskich. Dawna nazwa miejscowości to "Bergomum".

W Bergamo w 1826 urodził się Francesco Nullo, pułkownik, przyjaciel i powiernik Giuseppe Garibaldiego, dowódca ochotników włoskich, tzw. garibaldczyków, którzy wzięli udział w polskim powstaniu styczniowym 1863. Bergamo posiada również swój klub piłkarski – Atalanta BC, w której grał między innymi Christian Vieri.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Bergamota

1. drzewo cytrusowe z rodziny rutowatych, pokrewne pomarańczy, uprawiane głównie na europejskim wybrzeżu śródziemnomorskim i na Kaukazie; pomarańcza bergamota;
2. odmiana gruszy o owocach kulistych, używanych najczęściej na przetwory; też: owoc tej gruszy


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zob. pomarańcza bergamota.

 (1.2) zob. pysznogłówka szkarłatna.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bergamotka

1. odmiana gruszy o spłaszczonych owocach, używanych do przetworów i deserów; bergamota;
2. owoc tej odmiany gruszy


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) bot. zob. bergamota.

 (1.2) kosmet. spoż. olejek eteryczny z bergamotki (1.1); zapach bergamotki (1.1); stosowany m.in. do produkcji herbaty Earl Grey i w przemyśle kosmetycznym

 (1.3) bot. zob. pysznogłówka.


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bergamotowy

przymiotnik od: bergamota


Źródła:

SJP.pl

Bergamończyk

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Bergamo


Źródła:

Wiktionary

Bergamoński

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Bergamo, dotyczący Bergamo


Źródła:

Wiktionary

Bergamski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Bergamo, dotyczący Bergamo


Źródła:

Wiktionary

Bergamuty

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) utopijny, fantastyczny archipelag z dziecięcego wiersza Jana Brzechwy


Źródła:

Wiktionary

Bergen

miasto w Norwegii


Bergen – norweskie miasto i gmina leżąca w okręgu Vestland, na styku mórz Północnego i Norweskiego.

Bergen jest drugim co do wielkości miastem kraju, liczy 289 330 mieszkańców (2023). Nazywane jest bramą do fiordów i znajduje się na liście światowego dziedzictwa UNESCO.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bergen-Belsen

niemiecki obóz koncentracyjny


Ko


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bergenia

rodzaj pochodzących z Azji bylin z rodziny skalnicowatych


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) bot. azjatycka roślina ozdobna;


Be


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bergenka

mieszkanka Bergen (miasta w Norwegii)


Źródła:

SJP.pl

Berger

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bergerac

nazwisko


Bergerac (, Brageirac) – miasto i gmina we Francji, w regionie Nowa Akwitania, w departamencie Dordogne, wokół którego rozpościera się region winiarski Bergerac. W 2022 r. miasto zamieszkiwało 26 852 osób. Bergerac jest podprefekturą departamentu Dordogne.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bergeńczyk

mieszkaniec Bergen (miasta w Norwegii)


Źródła:

SJP.pl

Bergeński

→ Bergen (miasto w Norwegii)


Źródła:

SJP.pl

Bergkapela

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. muz. orkiestra górnicza


Źródła:

Wiktionary

Bergmagister

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) stpol. górn. kierownik żupy


Źródła:

Wiktionary

Bergman

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bergmann

marka broni palnej i firma


Tw 245 "Bergmann" – powojenne oznaczenie tramwaju elektrycznego serii 245, wytwarzanego w 1927 roku w Gdańskiej Fabryce Wagonów (niem. "Danziger Waggon Fabrik") i eksploatowanego w Gdańsku. Przed wojną zwany był potocznie z niemieckiego "Heubuder", ze względu na eksploatowanie tych pojazdów dla nowo otwartej linii nr 4 z Centrum na kąpielisko Stogi ("Heubude").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bergmistrz

w dawnej Polsce: urzędnik górniczy w żupach krakowskich; bachmistrz


Źródła:

SJP.pl

Bergoglio

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Bergowa

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kamień, bryła


Źródła:

Wiktionary

Bergowka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kamień, bryła


Źródła:

Wiktionary

Bergson

nazwisko, np. Henri Bergson [czytaj: ąri bergSĄ] (1859 - 1941) - francuski pisarz i filozof, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury za rok 1927, twórca intuicjonizmu


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bergsonista

→ bergsonizm


Patrz:bergsonizm

Źródła:

SJP.pl

Bergsonistka

→ bergsonizm


Patrz:bergsonizm

Źródła:

SJP.pl

Bergsonizm

koncepcja filozoficzna krytykująca wartość poznania intelektualnego


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) filoz. prąd filozoficzny i literacki krytykujący wartość poznania intelektualnego i podnoszący rangę intuicji;


Bergsonizm – prąd literacki, ukształtowany na przełomie XIX i XX wieku pod wpływem filozofii Henriego Bergsona (irracjonalizm, podniesienie rangi intuicji, wprowadzenie pojęcia pędu życiowego – "élan vital", rozważania na temat schematyzmu języka, który hamuje poznanie zmieniającej się dynamicznie rzeczywistości).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bergsonowski

nawiązujący do koncepcji Henri Bergsona, francuskiego filozofa i pisarza


Źródła:

SJP.pl

Berhomet

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. osiedle typu miejskiego na Ukrainie w rejonie wyżnickim obwodu czerniowieckiego;


Berhomet ( Берегомет) – osiedle typu miejskiego na Ukrainie w rejonie wyżnickim obwodu czerniowieckiego, siedziba hromady Berhomet.

Osiedle leży na lewym brzegu rzeki Seret. Długość 12 km.

Znajduje tu się stacja kolejowa Berhomet.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Beri-Beri

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) med. awitaminoza, choroba wywoływana ostrym niedoborem witaminy B1;


Be


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Beria

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Berimbau

[czytaj: berimbał] brazylijski jednostrunny instrument muzyczny


Berimbau – jednostrunowy instrument muzyczny pochodzenia afrykańskiego charakterystyczny dla brazylijskiej sztuki walki – capoeira, rodzaj łuku muzycznego. Jest najważniejszym instrumentem w tzw. "bateria" i wyznacza rytm grających ("capoeiristas") w "roda" (wymowa "hoda").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Beringia

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geol. pas lądu łączący Azję i Amerykę w okresie zlodowaceń;


Beringia – istniejący w okresie zlodowaceń pas lądu łączący dzisiejszą Syberię w Azji z terenami północnej Kanady i Alaski w Ameryce Północnej. Ludzie zamieszkujący w przeszłości Beringię najprawdopodobniej byli przodkami dzisiejszych Indian. Beringia pokryta była roślinnością.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Beriowszczyzna

okres terroru w Związku Radzieckim w latach 1938 - 1953, kiedy sowieckim aparatem represji kierował Ławrentij Beria


Źródła:

SJP.pl

Beriszon

francuska rasa owcy domowej; berrichon


Źródła:

SJP.pl

Berkel

promieniotwórczy pierwiastek chemiczny o symbolu Bk i liczbie atomowej 97, pierwiastek należący do aktynowców, niewystępujący w przyrodzie


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu Bk i liczbie atomowej 97;


Be


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Berkeleizm

koncepcja filozoficzna głosząca, że przedmiotem poznania mogą być jedynie subiektywne idee pochodzące od wrażeń zmysłowych


Źródła:

SJP.pl

Berkeley

George Berkeley (1685-1753), irlandzki filozof, biskup anglikański


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Berkelowy

przymiotnik

 (1.1) dotyczący berkelu


Źródła:

Wiktionary

Berkowicz

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Berkowiec

dawna rosyjska jednostka ciężaru równa dziesięciu pudom (ok. 164 kg); bierkowiec


Berkowiec – rosyjska jednostka masy.

1 berkowiec = 163,81 kg = 10 pudów = 400 funtów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Berkowski

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Berkshire

[czytaj: baksze] brytyjska rasa świń; berkszyr


Berkshire – hrabstwo ceremonialne i historyczne w południowej Anglii, w regionie South East England, położone na zachód od Londynu, w dolinie Tamizy i rzeki Kennet, uznawane za jedno z tzw. Home Counties. Do 1998 roku Berkshire pełniło funkcję administracyjną jako hrabstwo niemetropolitalne.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Berkszyr

świnia rasy należącej do typu tłuszczowo-mięsnego; berkshire


Źródła:

SJP.pl

Berkszyry

świnia rasy należącej do typu tłuszczowo-mięsnego; berkshire


Źródła:

SJP.pl

Berkut

duży ptak drapieżny z rodziny jastrzębiowatych, o upierzeniu ciemnobrązowym, na głowie i ogonie - białym; birkut; bielik


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Berkutowiec

funkcjonariusz Berkutu, wyspecjalizowanej jednostki ukraińskiej milicji


Źródła:

SJP.pl

Berlacz

dawniej:
1. futrzana lub wojłokowa nakładka na but, używana w czasie mrozów;
2. rodzaj zimowego buta


rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) daw. obuw. zimowy but z futra lub wojłoku nakładany na zwykłe obuwie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Berlacze

dawniej: rodzaj zimowego obuwia z futrem na zewnątrz


Źródła:

SJP.pl

Berlaczek

zdrobnienie od: berlacz


Źródła:

SJP.pl

Berliet

dawna marka pojazdów i firma


Berliet – były francuski producent samochodów osobowych, ciężarowych i innych pojazdów użytkowych z Vénissieux.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Berlin

dawny czterokołowy pojazd konny, rodzaj karety; berlinka


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto, stolica Niemiec;

 (1.2) geogr. toponim, nazwa kilku miejscowości i gmin w Stanach Zjednoczonych

 (1.3) geogr. wieś na Ukrainie w rejonie brodzkim obwodu lwowskiego;


Berlin – stolica, największe miasto Niemiec i zarazem kraj związkowy. Zajmuje powierzchnię ok. 891,70 km² i zamieszkuje go 3 878 100 osób (31 grudnia 2023). Jest największym miastem w Unii Europejskiej pod względem liczby mieszkańców w granicach administracyjnych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Berlina

dawny czterokołowy pojazd konny, rodzaj karety; berlinka


Berlina to rodzaj karety konstrukcji rozworowej, tzn. takiej, gdzie pudło zawieszone było pomiędzy dwoma drągami. W XIX wieku znana już jako kareta czteroosobowa, zawieszona.

Określenie "berlina" stosowane było w odniesieniu do trójbryłowych nadwozi samochodów (sedan), np. Fiat 125, Opel Rekord, szczególnie produkowanych lub przeznaczonych na rynki: włoski, portugalski, hiszpański i rumuński.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Berling

nazwisko, m.in. Zygmunt Berling (1896-1980) - polski generał


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Berlinger

mały statek żaglowy używany w XIII–XV wieku; balinger


Źródła:

SJP.pl

Berlingo

model samochodu marki Citroën


Berlingo – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Lombardia, w prowincji Brescia.

Według danych na rok 2004 gminę zamieszkiwały 1864 osoby, 466 os./km².


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Berlingowiec

żołnierz Armii Wojska Polskiego dowodzonej przez generała Zygmunta Berlinga


Źródła:

SJP.pl

Berlinguer

[czytaj: berlingłer] nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Berlinianka

mieszkanka Berlina; Berlinka (rzadziej)


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Berlina


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Berlinka

1. potocznie: odcinek drogi z Berlina do Królewca, przebiegający przez Polskę;
2. dawny płaskodenny statek rzeczny, rodzaj barki;
3. dawny czterokołowy pojazd konny, rodzaj karety; berlina;
4. dawna srebrna moneta pruska


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Berlina

 (1.2) żegl. nieduży, kryty, żaglowy statek rzeczny, używany do przewożenia towarów; transportowa duża łódź żaglowa;

 (1.3) hist. podróżny resorowany pojazd konny z krytym, oszklonym nadwoziem i czterema lub dwoma miejscami siedzącymi

 (1.4) hist. rodzaj tramwaju z końca XIX wieku

 (1.5) numizm. pruska moneta srebrna, wybijana także z polskim stemplem

 (1.6) spoż. rodzaj wędliny w postaci cienkiej kiełbaski, odmiana parówki


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Berlioz

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Berlińczyk

mieszkaniec Berlina


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Berlina


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Berliński

przymiotnik od: Berlin (stolica Niemiec)


przymiotnik relacyjny

 (1.1) odnoszący się do miasta Berlin


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Berlusconi

[czytaj: berlusKOni] nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Berman

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bermudczyk

mieszkaniec Bermudów


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) mieszkaniec Bermudów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bermudka

cienki skafander piankowy do nurkowania, z krótkimi nogawkami i rękawami


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Bermudów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bermudy

letnie spodenki sięgające niemal do kolan


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) odzież. męskie krótkie spodnie pod kolana, luźne, z lekkiej tkaniny, zwykle wzorzyste, noszone na plażaaży


Be


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bermudzki

związany z Bermudami


przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący Bermudów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bermyca

wysoka czapka futrzana


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) wysoka futrzana czapka;


Bermyca (od niem. "Bärenmütze" – niedźwiedzia czapka) – wojskowe nakrycie głowy w kształcie wysokiej czapki, najczęściej wykonane lub przynajmniej pokryte niedźwiedzią skórą w oryginalnym kolorze.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bernaciak

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Bernacki

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bernadeciny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Bernadety lub z nią związany


Źródła:

SJP.pl

Bernadeta

imię żeńskie


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) ofic. urz. imię|polski|ż.;


Bernadeta, Bernadetta – imię żeńskie, polski odpowiednik francuskiego imienia "Bernadette", które jest zdrobnieniem imienia "Bernadet" utworzonego od imienia Bernard.

Zdrobnienia: Bernadka, Bernatka, Bernadzia, Bernadetka, Becia, Benia, Berni.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bernadetka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. poufała forma żeńskiego imienia Bernadeta


Źródła:

Wiktionary

Bernadetta

imię żeńskie


Źródła:

SJP.pl

Bernadotte

[czytaj: bernaDOT] dynastia panująca w Szwecji od 1818 roku i w Norwegii w latach 1818-1905


Be


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bernadowski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Bernanke

[czytaj: bernanki] nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Bernanos

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Bernard

duży, silny pies o długiej sierści; bernardyn; rasa tych psów


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bernarda

duży, silny pies o długiej sierści; bernardyn; rasa tych psów


Bernarda – imię żeńskie pochodzenia germańskiego, żeński odpowiednik imienia Bernard


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bernardek

zdrobnienie od: Bernard (imię męskie)


Źródła:

SJP.pl

Bernardetta

imię żeńskie


Źródła:

SJP.pl

Bernardostwo

Bernard z małżonką; Bernardowie


Źródła:

SJP.pl

Bernardowie

imię męskie


Źródła:

SJP.pl

Bernardowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Bernarda lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Bernardyn

członek zakonu założonego przez św. Franciszka


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) rel. hist. członek odłamu franciszkanów w Polsce, na Ukrainie i na Litwie;

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) zool. rasa psa;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bernardyna

duży, silny pies z rasy dogów; bernard


Bernardyna – żeński odpowiednik imienia Bernardyn. Patronką tego imienia jest św. Bernardyna z Foligno.

Bernardyna imieniny obchodzi 21 września i 23 września (druga data na pamiątkę bł. Bernardyny Marii Jabłońskiej).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bernardynek

roślina lecznicza; drapacz lekarski


Źródła:

SJP.pl

Bernardyni

członek zakonu założonego przez św. Franciszka


Bernardyni – zwyczajowa nazwa "Prowincji Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny Zakonu Braci Mniejszych w Polsce". Źródłem tej nazwy zwyczajowej jest wezwanie pierwszego klasztoru: św. Bernardyna ze Sieny w Krakowie. W tym znaczeniu jest ona rozumiana na terenach Polski wchodzących w latach 1454–1795 w skład I Rzeczypospolitej, czyli w Polsce, na Litwie, Ukrainie, Łotwie i Białorusi.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bernardynka

1. członkini katolickiego zakonu żeńskiego: Mniszki Trzeciego Zakonu Regularnego św. Franciszka z Asyżu;
2. likier ziołowy


Źródła:

SJP.pl

Bernardynki

1. członkini katolickiego zakonu żeńskiego: Mniszki Trzeciego Zakonu Regularnego św. Franciszka z Asyżu;
2. likier ziołowy


Bernardynki, Mniszki Trzeciego Zakonu Regularnego św. Franciszka z Asyżu – żeński zakon z rodziny zakonów franciszkańskich, istniejący wyłącznie w Polsce.

Bernardynki pielęgnują tradycję adoracji Najświętszego Sakramentu w swoich świątyniach. Zakon ma charakter kontemplacyjno-klauzurowy. W czasie wolnym od modlitwy bernardynki zajmują się szyciem szat liturgicznych, wypiekiem hostii i komunikantów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bernardyński

1. związany z zakonem bernardynów;
2. pies bernardyński - duży, silny pies z rasy dogów; bernardyn, bernard


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z zakonem bernardynów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bernardziny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Bernardy lub z nią związany


Źródła:

SJP.pl

Bernat

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Bernatek

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Bernatowicz

nazwisko


Bernatowicz – polski herb szlachecki, odmiana herbu Suchekomnaty, z nobilitacji.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bernaś

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Bernenka

suka psa berneńczyka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Berna


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Berners

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Bernesco

[czytaj: bernesko] w literaturze: gatunek utworów satyryczno-komediowych, charakteryzujący się kontrastem między wyszukanym stylem a błahą lub wulgarną tematyką, popularny we Włoszech w XVI wieku


Źródła:

SJP.pl

Berneńczyk

rasa psa; berneński pies pasterski


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Berna

 (1.2) kynol. rasa psów, należąca do sekcji szwajcarskich psów pasterskich;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Berneński

przymiotnik od: Berno


przymiotnik

 (1.1) odnoszący się do miasta Berno


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bernhard

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bernhardt

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bernikla

gęś żyjąca na wybrzeżach mórz półkuli północnej


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ornit. zamieszkująca półkulę północną gęś o czarnym dziobie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bernina

masyw górski w Alpach Retyckich


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bernini

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Berno

1. stolica Szwajcarii
2. kanton w Szwajcarii


rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. stolica Szwajcarii;

 (1.2) geogr. kanton w Szwajcarii;

 (1.3) geogr. daw. Brno


Berno ( Bern, Berne, Berna, Berna, gsw. Bärn) – "de facto" stolica oraz czwarte co do wielkości i ludności miasto oraz gmina (niem. Einwohnergemeinde) w Szwajcarii, siedziba rządu (niem. Bundesstadt) i stolica kantonu Berno. Znajduje się w regionie administracyjnym Bern-Mittelland, oraz okręgu Bern-Mittelland.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bernolakowski

przymiotnik

 (1.1) związany ze słowackim językoznawcą Antonem Bernolákiem i opracowanym przez niego standardem języka słowackiego


Źródła:

Wiktionary

Bernoulli

nazwisko


Bernoulli to nazwisko słynnej rodziny szwajcarskich matematyków.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bernstein

[czytaj: bernsztajn, bernstajn] nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bernsztajn

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. miner. bursztyn


Źródła:

Wiktionary

Berrichon

[czytaj: beriSZĄ] francuska rasa owcy domowej; beriszon


Źródła:

SJP.pl

Berry

[czytaj: bery] nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bersalier

1. w armii włoskiej: żołnierz oddziału piechoty zmotoryzowanej jednostek szybkich;
2. od połowy XIX wieku do II wojny światowej: żołnierz doborowych oddziałów piechoty włoskiej i sardyńskiej;
3. w XVIII wieku: strzelec w Tyrolu


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) wojsk. żołnierz włoskiej lekkiej piechoty zmechanizowanej;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bersalierski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) hist. wojsk. związany z bersalierem, bersalierami, dotyczący bersaliera


Źródła:

Wiktionary

Berserk

w sagach nordyckich: wojownik mający opinię niezwyciężonego, walczący z siłą i dzikością niedźwiedzia


Berserk (berserker) – według podań historycznych był nieznającym strachu wojownikiem nordyckim. Wikinga będącego berserkiem ogarniał szał walki, który dodawał mu nadludzkiej siły.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Berski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Berso

kryta aleja w ogrodach XVI-XVII wieku; bindaż, kolebka


Źródła:

SJP.pl

Bert

1. żartobliwie: niemieckie działo oblężnicze; gruba berta;
2. dawniej: przybranie sukni w postaci dużego kołnierza lub falbany spadającej od szyi na dekolt i ramiona


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Berta

1. żartobliwie: niemieckie działo oblężnicze; gruba berta;
2. dawniej: przybranie sukni w postaci dużego kołnierza lub falbany spadającej od szyi na dekolt i ramiona


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) niemiecki ciężki moździerz oblężniczy używany podczas I wojny światowej;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bertelsmann

nazwisko


Bertelsmann SE & Co. KGaA – międzynarodowy koncern mediowy założony w 1835 z siedzibą w Gütersloh, w Niemczech. Spółka działa w 63 krajach i zatrudnia ponad 100 tys. pracowników (stan na 30 czerwca 2007). W 2006 roku koncern odnotował przychody w wysokości 19,3 miliarda euro, zysk operacyjny (EBIT) wyniósł 1,87 miliarda euro, a dochód netto 2,4 miliarda euro. Od 1 stycznia 2008 do końca 2011 dyrektorem generalnym Bertelsmann AG był Hartmut Ostrowski.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Berthier

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Bertold

imię męskie


Bertold – imię męskie pochodzenia germańskiego. Wywodzi się od starogermańskich słów "berath" „światły” i "wald" – „władca” i oznaczającego „światły władca”.

Bertold imieniny obchodzi 29 marca, 27 lipca i 14 grudnia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bertoldostwo

Bertold z małżonką; Bertoldowie


Źródła:

SJP.pl

Bertoldowie

imię męskie


Źródła:

SJP.pl

Bertoldowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Bertolda lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Bertolecja

gęsto ulistnione drzewo dziko rosnące, obecnie występuje w Brazylii, Boliwii, Peru, Kolumbii, Gujanie i Wenezueli; orzech brazylijski


Źródła:

SJP.pl

Bertolid

krystaliczny związek chemiczny niespełniający prawa stałości składu; związek niestechiometryczny, adaltonid


Źródła:

SJP.pl

Bertolt

obce imię męskie


Źródła:

SJP.pl

Bertone

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) mot. samochód zaprojektowany i/lub produkowany przez włoskie przedsiębiorstwo Bertone


Bertone – byłe włoskie przedsiębiorstwo projektujące samochody seryjne, jak i samochody koncepcyjne. Siedziba przedsiębiorstwa mieściła się w Turynie, we Włoszech. Styl Bertone jest bardzo charakterystyczny i rozpoznawalny nawet, jeśli są to samochody produkowane dla różnych koncernów. 18 grudnia 2014 roku firma ogłosiła bankructwo.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Bertonka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. mot. samochód zaprojektowany lub produkowany przez włoskie przedsiębiorstwo Bertone


Źródła:

Wiktionary

Bertram

roślina zielna z rodziny astrowatych; maruna szarolistna, piretrum, złocień dalmatyński, zębownik


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bertramostwo

Bertram z małżonką; Bertramowie


Źródła:

SJP.pl

Bertramowie

imię męskie


Źródła:

SJP.pl

Bertramowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Bertrama lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Bertrand

obce imię męskie


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Berwianka

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. hydron. rzeka na Białorusi, na Grodzieńszczyźnie, prawy dopływ Pyranki


Berwianka ( Бярвенка "Biarwienka")— rzeka w rejonie grodzieńskim obwodu grodzieńskiego, lewy dopływ rzeki Pyranki w dorzeczu Niemna. Długość 25 km. Powierzchnia zlewni 110 km². Średni spadek 0,7‰. Wypływa z Jeziora Długiego, uchodzi do Pyranki ok. 700 m na południowy zachód od wsi Prudy. Skanalizowana na całym swoim biegu.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Berwiński

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Beryks

rodzaj morskich ryb promieniopłetwych, poławianych w celach spożywczych


Źródła:

SJP.pl

Beryl

pierwiastek chemiczny o symbolu Be i liczbie atomowej 4


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu Be i liczbie atomowej 4;

 (1.2) miner. minerał należący do grupy krzemianów pierścieniowych;

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) wojsk. karabinek automatyczny wyprodukowany przez Fabrykę Broni „Łucznik”;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Beryllonit

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) miner. minerał;


Beryllonit – minerał, jego nazwa związana jest z obecnością berylu w minerale. Odkryty w 1888 roku przez Jamesa Dwighta.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Berylokrzemian

rzadki minerał z rodziny krzemianów pierścieniowych, rodzaj sodalitu


Źródła:

SJP.pl

Berylowce

grupa pierwiastków chemicznych stanowiąca II grupę główną układu okresowego: beryl, magnez, wapń, stront, bar i rad; wapniowce


Berylowce


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Berylowiec

każdy pierwiastek z drugiej grupy układu okresowego Mendelejewa: beryl, magnez, wapń, stront, bar lub rad; wapniowiec


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. pierwiastek należący do drugiej grupy układu okresowego;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Berylowy

przymiotnik od beryl (pierwiastek, rzadziej minerał)


przymiotnik

 (1.1) dotyczący berylu, związany z berylem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beryloza

przewlekła choroba płuc, powstała w wyniku wdychania pyłów metalicznego berylu i jego związków; przewlekła choroba berylowa


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. przewlekła choroba układu oddechowego powodowana kontaktem z pyłem berylowym;


Nie mylić z: Borelioza.

Beryloza (przewlekła choroba berylowa, berylioza, ang. berylliosis, chronic beryllium disorder, CBD) – przewlekła choroba zawodowa wynikająca z zatrucia berylem, przede wszystkim spowodowana kontaktem z pyłem berylowym. Dotyczy uszkodzeń układu oddechowego, przede wszystkim płuc, ale mogą występować także obrażenia skóry. Klinicznie bardzo przypomina sarkoidozę.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Berzelia

roślina z rzędu Bruniales


Źródła:

SJP.pl

Berzelianit

minerał selenowy


Berzelianit – minerał zawierający selen, należy do gromady siarczków i pokrewnych kruszców. Występuje rzadko.

Minerał znany od 1832 r. Nazwa pochodzi od nazwiska szwedzkiego chemika Jönsa Jacoba Berzeliusa (1779–1848), który był jego odkrywcą.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Berzelius

[czytaj: berSELjus] nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Beręsewicz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Berło

ozdobna laska będąca symbolem najwyższej władzy, głównie monarszej, także niektórych godności


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) ozdobna pałka będąca insygnium królewskim;

 (1.2) eduk. (w szkołach wyższych) insygnium rektorskie

 (1.3) bot. nazwa systematyczna|Pedicularis sceptrum-carolinum|L.|ref=tak., gnidosz królewski, gatunek półpasożytniczych roślin zielnych z rodzaju gnidosz;

 (1.4) rodzaj drążka z poprzeczką, na której umieszcza się sokoła

 (1.5) gwara. więzienna szczotka do czyszczenia toalet


Be


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Berłóweczka

rodzaj grzybów z rodziny pieczarkowatych


Źródła:

SJP.pl

Berżera

niski, szeroki fotel z nieco cofniętym oparciem pod plecy; berżerka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mebl. szeroki, głęboki wyściełany fotel w stylu rokoko;


Berżera (od bergère – pasterka) – rodzaj głębokiego fotela rokokowego, typowego dla meblarstwa w stylu Ludwika XV i Ludwika XVI.

Jego cechami charakterystycznymi było pełne, zaokrąglone, nieco cofnięte oparcie (zaplecek), również nieco cofnięte i lekko rozchylone ramiona oraz niskie siedzisko z narzuconą luźno poduszką.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Berżeretka

1. utwór liryczny w poezji francuskiej XVIII w., o tematyce pastoralnej, miłosnej,
2. skoczny taniec w szybkim tempie, modny w XVI w.


Źródła:

SJP.pl

Berżerka

niski, szeroki fotel z nieco cofniętym oparciem pod plecy; berżera


Źródła:

SJP.pl

Bes

w starożytnym Egipcie: bóstwo przedstawiane jako brodaty karzeł, opiekujące się rodzącymi matkami


rzeczownik

 (1.1) gw-pl|księstwo łowickie. kwiat i krzak bzu


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Besaminka

naczynko na wonne zioła, używane przez Żydów w domu i bóżnicy, najczęściej w formie wieżyczki; balsaminka


Źródła:

SJP.pl

Besan

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) spoż. mąka z ciecierzycy, częsty składnik regionalnych kuchni na subkontynencie indyjskim;


Besan, czasem mniej precyzyjnie ćana ( बेसन, "besan", ಕಡಲೆ ಹಿಟ್ಟು, "kadale hittu") – rodzaj mąki otrzymywanej z jednej z indyjskich odmian ciecierzycy ("Cicer arientinum"). Używana jest w wielu krajach, a zwłaszcza w Indiach, gdzie stanowi istotny składnik wielu potraw lokalnej kuchni, m.in. pakory.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Besarabczyk

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Besarabii; osoba z tej krainy


Źródła:

Wiktionary

Besarabia

kraina między Dniestrem a Prutem


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. kraina położona między Dniestrem a Prutem, obecnie podzielona między Mołdawię i Ukrainę;


Besarabia ( Basarabia, Besarabya, "Бессарабія") – kraina historyczno-geograficzna położona we Wschodniej Europie między dolnymi biegami Dniestru i Prutu. Obecnie jest częścią Mołdawii i Ukrainy. Współcześnie nazwy Besarabia używa się w znaczeniu historycznym, geograficznym i kulturowym.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Besarabka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Besarabii; kobieta z tej krainy


Źródła:

Wiktionary

Besarabski

przymiotnik od: Besarabia


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Besarabią, dotyczący Besarabii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Besemerowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) hutn. wytapianie stali o bardzo niskiej zawartości siarki i fosforu w konwertorze Bessemera

 (1.2) hutn. odzyskiwanie miedzi z kamienia hutniczego


Źródła:

Wiktionary

Besemerować

1. otrzymywać stal w konwertorze Bessemera;
2. otrzymywać miedź z kamienia hutniczego


Źródła:

SJP.pl

Besemerownia

dział stalowni z piecami systemu Bessemera; konwertorownia


Źródła:

SJP.pl

Besemerowski

1. hutniczy piec konwertorowy systemu Bessemera;
2. stal besemerowska - stal otrzymywana z takiego pieca


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z procesem uzyskiwania stali wynalezionym przez Henry'ego Bessemera


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beskar

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) sf. niezwykle cenny i bardzo odporny materiał opierający się nawet strzałom z blasterów i uderzeniom mieczy świetlnych


Źródła:

Wiktionary

Beski

→ Besko (wieś w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Beskid

szczyt w Tatrach Zachodnich


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. szczyt w Tatrach Zachodnich

 (1.2) geogr. szczyt w Beskidzie Niskim

 (1.3) geogr. szczyt w Beskidzie Śląskim

 (1.4) geogr. potok, dopływ Bielczy

 (1.5) geogr. potok, dopływ Kseni

 (1.6) geogr. potok, dopływ Wilszni

 (1.7) geogr. wieś na Ukrainie, w obwodzie lwowskim


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Beskidek

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. góra w Polsce, w Beskidzie Śląskim, w paśmie Baraniej Góry;

 (1.2) geogr. jeden z wierzchołków Czerniawy Suchej w Beskidzie Makowskim

 (1.3) geogr. góra w Beskidzie Niskim;

 (1.4) geogr. potok w Polsce, w Beskidzie Śląskim

 (1.5) geogr. część miasta Szczyrk w Polsce, w województwie śląskim, w powiecie bielskim

 (1.6) geogr. część miasta Ustroń, w województwie śląskim, w powiecie cieszyńskim

 (1.7) geogr. przysiółek wsi Koszarawa, w województwie śląskim, w powiecie żywieckim


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Beskidnik

dawniej, regionalnie: zbójnik beskidzki


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) reg. zbójnik operujący w Beskidach


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Beskidy

pasmo górskie w Karpatach


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) geogr. pasmo górskie w Karpatach zewnętrznych;


Beskidy (cz., słow. "Beskydy", ukr. "Бескиди", ang. "Beskids", niem. "Beskiden") – grupa pasm górskich w łańcuchu Karpat, rozciągająca się od rzeki Beczwy na zachodzie (Czechy) po rzekę Czeremosz (Ukraina) na wschodzie. Szerokość Beskidów wynosi 50–70 km, a ich długość ok. 600 km.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Beskidzki

przymiotnik od: Beskid, Beskidy


przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący Beskidów, związany z Beskidami, pochodzący z Beskidów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beskidzko

przysłówek

 (1.1) na sposób beskidzki, po beskidzku


Źródła:

Wiktionary

Beskidzkość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co jest beskidzkie


Źródła:

Wiktionary

Besko

→ Besko (wieś w Polsce)


Besko ( Босько) – wieś nad Wisłokiem położona w województwie podkarpackim, w powiecie sanockim, w gminie Besko; siedziba gminy Besko.

Na terenie wsi utworzono dwa sołectwa "Besko" i "Poręby".

W 2021 roku miejscowość zamieszkiwały 4050 osoby.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Beskuryja

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. hultaj, cwaniak


Źródła:

Wiktionary

Beskuryjo

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. hultaj, cwaniak


Źródła:

Wiktionary

Besowy

przymiotnik

 (1.1) gw-pl|księstwo łowickie. liliowy, w kolorze bzu


Źródła:

Wiktionary

Bessa

1. długotrwały spadek cen towarów lub kursu papierów wartościowych na giełdzie
2. przenośnie o złym okresie w czyimś życiu


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ekon. obniżenie kursu papierów wartościowych, cen towarów lub innych aktywów notowanych na giełdach;


Bessa (fr. "baisse", pot. "rynek niedźwiedzia", ang. "bear market") – długotrwały trend spadkowy cen papierów wartościowych lub towarów notowanych na giełdzie papierów wartościowych.

Potoczna nazwa nawiązuje do metody ataku niedźwiedzia – uderza łapą z góry na dół. Przeciwieństwem bessy jest hossa.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bessemer

1. nazwisko, np. Henry Bessemer (1813 - 1898), angielski inżynier, wynalazca hutniczego pieca konwertorowego;
2. nazwa jednego z kilku miast w Stanach Zjednoczonych


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bessemerowski

przymiotnik

 (1.1) zob. besemerowski.


Źródła:

Wiktionary

Besserwisser

[czytaj: beserwiser] książkowo: ktoś, kto uważa się za najlepszego znawcę wszystkiego, za osobę wszechwiedzącą; przemądrzalec, ważniak


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) książk. ktoś bezkrytycznie przekonany o swojej wiedzy, o tym że zna się na czymś najlepiej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Besserwisserka

→ besserwisser [czytaj: beserwiserka]


Źródła:

SJP.pl

Besserwisserski

→ besserwisser


przymiotnik

 (1.1) taki jak besserwisser, przemądrzały, zarozumiały


Patrz:besserwisser

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Besserwisserstwo

przemądrzałość, cecha typu: "ja wiem lepiej"


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) postawa polegająca na zarozumiałym przekonaniu o własnej wiedzy i racji, połączona z tendencją do pouczania innych, często w sposób natarczywy lub protekcjonalny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Besson

1. nazwisko niemieckie, m.in. Benno Besson (1922-2006) - szwajcarski reżyser i aktor;
2. [czytaj: beSĄ albo beSON] nazwisko francuskie, m.in. Luc Besson (ur. 1959) - francuski reżyser, producent i scenarzysta


Besson – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Owernia-Rodan-Alpy, w departamencie Allier.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Best

nazwisko, m.in. Charles Herbert Best (1899-1978) - kanadyjski fizjolog i lekarz, współodkrywca insuliny


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bestia

1. dzikie, groźne zwierzę;
2. zły człowiek


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) dzikie, drapieżne zwierzę

 (1.2) przen. zły człowiek, kanalia


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bestializm

1. zezwierzęcenie, dzikość;
2. uprawianie stosunków płciowych ze zwierzętami, mające charakter seksualny lub rytualny


Źródła:

SJP.pl

Bestialski

właściwy bestii; bezwzględny, okrutny, dziki


przymiotnik

 (1.1) pejor. okrutny, niezwykle brutalny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bestialsko

przysłówek

 (1.1) w sposób bestialski


Źródła:

Wiktionary

Bestialskość

→ bestialski


Patrz:bestialski

Źródła:

SJP.pl

Bestialstwo

1. okrutne postępowanie, krwiożerczość, zezwierzęcenie;
2. wyjątkowo okrutny czyn


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) wyjątkowe okrucieństwo; brutalny, nieludzki czyn


Be


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bestiarium

zbiór utworów średniowiecznych osnutych na motywach zwierzęcych


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) gatunek literacki, utwór, w którym używa się motywów zwierzęcych w celu ukazania zasad religijnych i etycznych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bestiariusz

rodzaj opowieści, popularnej w średniowieczu, tłumaczącej zasady etyki chrześcijańskiej na przykładzie życia zwierząt


Bestiariusz (średniow.-łac. "bestiarium") – średniowieczny gatunek literacki, należący do tzw. literatury dydaktycznej, pisany wierszem lub prozą. Egzemplarze tekstu bestiariuszy były prawie zawsze iluminowane. Pierwowzorem gatunku był pochodzący z V w. łaciński przekład greckiego dzieła z II w. "Physiologos". Zasadniczą częścią bestiariuszy był opis zwierząt – realnych i baśniowych – do których komentarz objaśniał podstawowe dogmaty wiary i zasady etyki chrześcijańskiej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bestie

forma rzeczownika|rodzaj=żeński.

 (1.1) lm. od bestia


Bestie (hangul: 베스티, zapis stylizowany: "BESTie") – południowokoreański girlsband k-popowy stworzony przez wytwórnię YNB Entertainment. Zespół zadebiutował w składzie: Uji, Dahye, Hyeyeon oraz Haeryung. Nazwa zespołu pochodzi od angielskiego słowa "bestie" oznaczającego najlepszego przyjaciela, autorką nazwy jest Haeryung. Zespół zadebiutował 11 lipca 2013 roku z singlem "Pitapat". Pierwszy minialbum, "Hot Baby", został natomiast wydany nieco ponad rok później, 28 lipca 2014 roku.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Bestry

nazwisko


przymiotnik jakościowy

 (1.1) rzad. reg-pl|Poznań. pstry


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bestseler

produkt (przede wszystkim książka, ale także np. płyta, komiks), który w danym okresie odnosi sukces na rynku, jest masowo wykupywany, bardzo popularny; bestseller


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) dobrze sprzedająca się książka, utwór muzyczny (płyta), filmowy czy inny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bestselerowy

przymiotnik od: bestseler (bestseller), np. bestselerowa powieść; bestsellerowy


Źródła:

SJP.pl

Bestseller

produkt (przede wszystkim książka, ale także np. płyta, komiks), który w danym okresie odnosi sukces na rynku, jest masowo wykupywany, bardzo popularny; bestseler


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) dobrze sprzedająca się książka, utwór muzyczny (płyta), filmowy czy inny;


Zo


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bestsellerowiec

pisarz często tworzący bestsellery


Źródła:

SJP.pl

Bestsellerowy

przymiotnik od: bestseller (bestseler), np. bestsellerowa powieść; bestselerowy


przymiotnik

 (1.1) hand. najlepiej sprzedający się; odnoszący się do bestsellera


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bestwin

wieś w województwie wielkopolskim, w powiecie krotoszyńskim


Bestwin – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie krotoszyńskim, w gminie Zduny.

Wieś położona jest 2 km na południe od Baszkowa, przy drodze do Rudy. W Bestwinie znajdują się 52 gospodarstwa, mieszkają tam 263 osoby. Charakterystycznym budynkiem jest Dom Strażaka, w którym znajduje się remiza, świetlica wiejska, przedszkole oraz bar. Do sołectwa należy przysiółek Rochy, leżący między Bestwinem a Zdunami.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bestwina

wieś w województwie wielkopolskim, w powiecie krotoszyńskim


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. wieś w Polsce w pobliżu Bielska-Białej;


Bestwina – wieś w Polsce, położona na obszarze historycznej Małopolski, w obecnym województwie śląskim, w powiecie bielskim, siedziba gminy Bestwina. Powierzchnia sołectwa wynosi 1353,6 ha, a liczba ludności 4999, co daje gęstość zaludnienia równą 341,2 os./km².


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bestwić

1. doprowadzać do wściekłości; podjudzać, szczuć;
2. bestwić się - znęcać się nad kimś; pastwić się;
3. o zwierzętach: odczuwać pociąg płciowy; grzać się


Źródła:

SJP.pl

Bestwiński

→ Bestwina, → Bestwin


Patrz:Bestwina, → Bestwin

Źródła:

SJP.pl

Bestyjka

zdrobnienie od: bestia


Źródła:

SJP.pl

Bestyjo

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. bestia


Źródła:

Wiktionary

Beszamel

delikatny, ciepły sos z masła, mąki i mleka


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) kulin. gęsty sos przyrządzany z masła, mąki, jajek i mleka lub śmietany;


Beszamel (sos beszamelowy) – rodzaj sosu, przyrządzanego jako zasmażka z mąki na maśle, rozprowadzona mlekiem. Przyprawiany solą kuchenną, białym pieprzem, świeżo startą gałką muszkatołową i ewentualnie sokiem z cytryny. Należy do pięciu sosów bazowych w gastronomii.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Beszamelowo-Cebulowy

zrobiony z beszamelu i cebuli (np. sos beszamelowo-cebulowy)


Źródła:

SJP.pl

Beszamelowy

związany z beszamelem


Źródła:

SJP.pl

Beszczyński

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Beszong

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kolej. nasyp kolejowy


Źródła:

Wiktionary

Beszperactwi

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. gałgaństwo, niewłaściwe postępowanie


Źródła:

Wiktionary

Beszperactwo

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. gałgaństwo, niewłaściwe postępowanie


Źródła:

Wiktionary

Besztanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|besztać.


Źródła:

Wiktionary

Besztać

czasownik

 (1.1) ostro strofować


Źródła:

Wiktionary

Beszung

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kolej. nasyp kolejowy


Źródła:

Wiktionary

Bet

kołderka dla niemowląt; becik


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zgrub. od: becik

 (1.2) pot. pościel

 (1.3) druga litera alfabetów semickich: m.in. fenickiego, aramejskiego, arabskiego (ب), hebrajskiego (ב), syryjskiego (ܒ);


Bet (ב, ب‍, ܒ) – druga litera alfabetów semickich, m.in. alfabetu fenickiego, hebrajskiego i syryjskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bet-Choron

Bet-Choron (lub Betoron, Bejt-Choron, Bethora, Beith Horon) („dom Horona”) – starożytne miasto z czasów biblijnych, położone przy ważnej drodze z Jerozolimy w górę doliny Ajalon. Miasto miało dwie części, oddalone o około 2 km, zwane Bet-Choron Górne (obecnie Beit ‘Ur al-Fauqa) oraz Bet-Choron Dolne (obecnie Beit ‘Ur al-Tahta). Strategiczne znaczenie miała przełęcz między obiema częściami.


Źródła:

Wikipedia

Bet-Sur

starożytne miasto w Palestynie, na południe od Jerozolimy


Źródła:

SJP.pl

Bet-Szean

miasto w Izraelu


Źródła:

SJP.pl

Bet-Szemesz

miasto w Izraelu


Źródła:

SJP.pl

Beta

druga litera alfabetu greckiego


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) jęz. nazwa drugiej litery alfabetu greckiego, β;


Na tę stronę wskazuje „Wita”. Zobacz też: Wita (powieść Tadeusza Micińskiego).

Beta (wita, βῆτα, nw.gr. βήτα, pisana Ββ lub ϐ) – druga litera alfabetu greckiego. W greckim systemie liczbowym oznaczała liczbę 2.

Beta pochodzi od litery alfabetu fenickiego bet. Od bety pochodzą łacińskie B i cyrylickie Б i В.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Beta-Bloker

lek blokujący receptory beta w organizmie, co powoduje osłabienie oddziaływania adrenaliny, uspokojenie i zwolnienie akcji serca; betabloker


Źródła:

SJP.pl

Beta-Karoten

organiczny związek chemiczny stosowany w chorobach wzroku i skóry; betakaroten, prowitamina A


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) biochem. prowitamina witaminy A, barwnik roślinny nadający niektórym owocom i warzywom pomarańczowy kolor;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beta-Metyloguanidynooctowy

kwas beta-metyloguanidynooctowy - organiczny związek chemiczny występujący głównie w mięśniach i ścięgnach; kreatyna


Źródła:

SJP.pl

Beta-Test

rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) neol. jeden z końcowych etapów tworzenia produktu, na ogół oprogramowania, gry komputerowej, polegający na udostępnieniu jego niedokończonej wersji wybranej grupie użytkowników celem znalezienia błędów


Źródła:

Wiktionary

Beta-Tester

osoba testująca jakość oprogramowania komputerowego przed jego wydaniem; betatester, beta tester


Beta-tester – osoba, która testuje jakość oprogramowania lub jego zgodność z wymaganiami wersji beta, czyli jeszcze przed oficjalnym wydaniem produktu. Pomaga producentom oprogramowania poprzez składanie raportów z testowania oraz raportowanie błędów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Betaaktywny

emitujący promienie beta; betapromieniotwórczy


przymiotnik relacyjny

 (1.1) fiz. wytwarzający promieniowanie beta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Betabion

nazwa handlowa leku stosowanego w leczeniu jaskry i nadciśnienia wewnątrzgałkowego, zawierającego betaksolol


Źródła:

SJP.pl

Betabloker

lek blokujący receptory beta w organizmie, co powoduje osłabienie oddziaływania adrenaliny, uspokojenie i zwolnienie akcji serca; beta-bloker


Źródła:

SJP.pl

Betaina

związek organiczny, metylowa pochodna aminokwasu, występująca w małych ilościach w tkankach zwierzęcych, w znacznie większych - w roślinnych, mająca zastosowanie w medycynie i metalurgii


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) chem. związek organiczny będący pochodną glicyny, występuje m.in. w burakach cukrowych, szpinaku czy pszenicy i stanowi produkt uboczny przemysłu cukrowniczego;

 (1.2) chem. związek organiczny będący jonem obojnaczym, w którym ładunek dodatni nie sąsiaduje z ładunkiem ujemnym i zlokalizowany jest na atomie oniowym niepołączonym z żadnym atomem wodoru;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Betainowy

→ betaina


Patrz:betaina

Źródła:

SJP.pl

Betakaroten

organiczny związek chemiczny stosowany w chorobach wzroku i skóry; beta-karoten, prowitamina A


Źródła:

SJP.pl

Betania

miasto w Kolumbii


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Betanina

glikozyd, naturalny czerwony barwnik (E162); czerwień buraczana


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biochem. spoż. naturalny barwnik spożywczy koloru ciemnoczerwonego do fioletowego, otrzymywany z buraka ćwikłowego;


Nie mylić z: betainą.

Betanina, czerwień buraczana, E162 – organiczny związek chemiczny z grupy glikozydów. Naturalny barwnik spożywczy koloru ciemnoczerwonego do fioletowego, otrzymywany z buraka ćwikłowego. W zastosowaniach spożywczych jest nieszkodliwa (zostaje całkowicie wydalona z organizmu wraz z moczem).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Betanka

członkini katolickiego zakonu żeńskiego: Zgromadzenie Sióstr Rodziny Betańskiej


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kośc. zakonnica z katolickiego Zgromadzenia Sióstr Rodziny Betańskiej;

 (1.2) mieszkanka Betanii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Betanki

członkini katolickiego zakonu żeńskiego: Zgromadzenie Sióstr Rodziny Betańskiej


Betanki, Zgromadzenie Sióstr Rodziny Betańskiej ( Congregatio Sororum Familae Betanensis, CSFB) – rzymskokatolickie żeńskie zgromadzenie zakonne zatwierdzone 25 stycznia 1992 roku przez papieża Jana Pawła II.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Betapromieniotwórczy

emitujący promienie beta; betaaktywny


przymiotnik relacyjny

 (1.1) fiz. wytwarzający promieniowanie beta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Betaterapia

radioterapia wykorzystująca promieniowanie beta


Źródła:

SJP.pl

Betatester

osoba testująca jakość oprogramowania komputerowego przed jego wydaniem; beta-tester, beta tester


Źródła:

SJP.pl

Betatron

rodzaj akceleratora cyklicznego do przyśpieszania elektronów


Betatron – akcelerator indukcyjny, rodzaj akceleratora cyklicznego, służący do przyspieszania elektronów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Betatronowy

związany z betatronem


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z betatronem, dotyczący betatronu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Betański

→ Betania


Patrz:Betania

Źródła:

SJP.pl

Betel

1. krzew pnący krajów tropikalnych; pieprz żuwny;
2. podniecający środek do żucia wytwarzany m.in. z liści tej rośliny, popularny na Wschodzie


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) bot. pot. roślina z gatunku nazwa systematyczna|Piper betle|L.|ref=tak. (pieprz żuwny) uprawiana dla liści o ostrym smaku;

 (1.2) popularna na Dalekim Wschodzie używka do żucia z liści beteli (1.1);


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Betelgeza

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) astr. czerwony nadolbrzym w Orionie;


Betelgeza ("Betelgeuse", "Alfa Orionis") – czerwony nadolbrzym w gwiazdozbiorze Oriona, dziewiąta pod względem jasności gwiazda na nocnym niebie (+0,45m). Jest odległa od Słońca o około 640 lat świetlnych, jednak odległość jest wyznaczona z dużą niepewnością.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Betelowy

związany z betelem


przymiotnik

 (1.1) związany z betelem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Betesda

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) bibl. hist. nazwa antycznej sadzawki zlokalizowanej w północnej części starej Jerozolimy;


Źródła:

Wiktionary

Betfage

Betfage (aram. "Bēt Pāgē" – „dom zielonych fig”); starożytna miejscowość biblijna, położona na wschodnim zboczu Góry Oliwnej, niedaleko Betanii; sanktuarium franciszkanów Kustodii Ziemi Świętej, upamiętniające początek triumfalnego wjazdu Jezusa na osiołku do Jerozolimy.


Źródła:

Wikipedia

Bethesda

Be


Źródła:

Wikipedia

Betis

Real Betis Balompié, hiszpański klub sportowy ze stolicy Andaluzji, założony w 1907 roku


Źródła:

SJP.pl

Betka

1. potocznie: coś mało ważnego; drobnostka, drobiazg, błahostka;
2. potocznie: coś łatwego; łatwizna, pryszcz, pestka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. gwara. lichy, drobny nieszlachetny grzyb jadalny

 (1.2) pot. przen. coś mało istotnego


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Betleemski

przymiotnik

 (1.1) daw. betlejemski


Źródła:

Wiktionary

Betlej

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Betlejem

miasto w Palestynie


rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w środkowej części Palestyny;


Betlejem ( ‏בֵּית לֶחֶם‎, "Bêṯ Leḥem", dosłownie „dom chleba”; nowohebrajskie "Bet Lechem"; ‏بيت لحم‎, "", „dom mięsa”) – miasto w muhafazie Betlejem w Palestynie. Ważny ośrodek palestyńskiej władzy administracyjnej i centrum palestyńskiej kultury. Miejsce narodzin Jezusa Chrystusa.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Betlejemczyk

mieszkaniec Betlejem


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Betlejem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Betlejemita

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Betlejem


Źródła:

Wiktionary

Betlejemitka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Betlejem


Źródła:

Wiktionary

Betlejemka

mieszkanka Betlejem


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Betlejem


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Betlejemski

przymiotnik od: Betlejem


przymiotnik relacyjny

 (1.1) odnoszący się do Betlejem, związany z Betlejem

 (1.2) odnoszący się do Bożego Narodzenia, związany z Bożym Narodzeniem

przymiotnik jakościowy

 (2.1) charakterystyczny dla Betlejem lub betlejemitów, mający cechy lub właściwości przypisywane Betlejem lub betlejemitom


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Betlejewski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Betlejka

regionalnie: szopka bożonarodzeniowa


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) reg. model stajenki betlejemskiej, zwykle ze żłobkiem i figurkami


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Betlejym

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. szopka, jasełka


Źródła:

Wiktionary

Betlować

czasownik nieprzechodni niedokonany

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. wyłudzać, chodzić po prośbie


Źródła:

Wiktionary

Betlyjka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. rel. stajenka, szopka


Źródła:

Wiktionary

Beton

twardy materiał budowlany z cementu, kruszywa i wody


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) bud. materiał budowlany, powstały ze zmieszania piasku, żwiru lub innego kruszywa z roztworem materiałów wiążących;

 (1.2) przen. iron. grupa konserwatystów lub nieusuwalnych notablów

 (1.3) środ. przestępcze chleb

 (1.4) drink zawierający jako główne składniki becherowkę i tonik

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) przen. iron. konserwatysta lub nieusuwalny notabl

 (2.2) przen. iron. człowiek słabo przyswajający nowe wiadomości


Beton – niejednorodny i wielofazowy kompozyt, powstały głównie z cementu, kruszywa i wody, które po wymieszaniu stają się ciałem lepkoplastyczno-stałym. Mieszanka ta dzięki hydratacji cementu przechodzi w ciało stałe, które w czasie dojrzewania wciąż zmienia swoje właściwości. Jest jednym z najbardziej powszechnych materiałów budowlanych we współczesnym budownictwie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Betoniak

potocznie: dom zbudowany z płyt betonowych i gotowych elementów


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) dom zbudowany z gotowych elementów betonowych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Betoniara

zgrubienie od: betoniarka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zgrub. od: betoniarka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Betoniareczka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. od: betoniarka


Źródła:

Wiktionary

Betoniarka

1. maszyna wyrabiająca beton przez mieszanie cementu, żwiru, wody i piasku;
2. ciężarówka do przewożenia gotowego betonu


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) bud. maszyna do wyrobu betonu

 (1.2) mot. bud. samochód ciężarowy przystosowany do transportu mieszanki betonowej


Betoniarka – urządzenie budowlane służące do mieszania cementu, wody oraz piasku i żwiru (jako kruszywa) w celu utworzenia jednorodnej masy (mieszanki betonowej).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Betoniarnia

wytwórnia wyrobów betonowych, stosowanych jako prefabrykaty budowlane


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) bud. techn. wytwórnia wyrobów betonowych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Betoniarski

przymiotnik od: betoniarz


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z osobą lub zawodem betoniarza


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Betoniarz

osoba zawodowo zajmująca się wytwarzaniem lub wylewaniem betonu


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) robotnik wyrabiający beton i przedmioty z betonu lub zatrudniony przy betonowaniu czegoś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Betonik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od beton


Źródła:

Wiktionary

Betonit

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) płyta lub bloczek betonowy


Źródła:

Wiktionary

Betonka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) wybetonowana część lotniska


Źródła:

Wiktionary

Betonomieszarka

urządzenie do mieszania betonu


Źródła:

SJP.pl

Betonoskop

przyrząd określający jakość betonu przez pomiar prędkości rozchodzenia się fali ultradźwiękowej


Betonoskop – rodzaj urządzenia, które służy do określania właściwości betonu przez pomiar prędkości rozchodzenia się w nim fali ultradźwiękowej. Podczas badań wykorzystuje się ultradźwięki o częstotliwościach np. 24 kHz, 37 kHz, 54 kHz (jako typowych), oraz 82 kHz i 150 kHz.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Betonowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) zalewanie lub pokrywanie czegoś betonem


Źródła:

Wiktionary

Betonować

1. zalewać betonem lub budować z betonu;
2. w przenośni: utrwalać coś, czyniąc twardym, mocnym, niewzruszonym, np. betonować poglądy, stanowisko


czasownik

 (1.1) pokrywać coś betonem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Betonownia

1. wytwórnia wyrobów betonowych i żelbetonowych stosowanych jako prefabrykaty budowlane;
2. zespół urządzeń do produkcji masy betonowej


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) bud. techn. wytwórnia masy betonowej


Betonownia – zespół urządzeń przeznaczony do produkcji masy betonowej od etapu pobrania kruszywa, aż do wydania masy betonowej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Betonowo-Kamienny

zrobiony z betonu i kamienia (np. budowla betonowo-kamienna)


Źródła:

SJP.pl

Betonowy

przymiotnik od: beton


przymiotnik

 (1.1) wykonany z betonu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Betonowóz

ciężarowy samochód przystosowany do przewożenia betonu


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) mot. bud. pojazd przystosowany do przewozu masy betonowej;


Betonowóz lub betoniarka-samochód, potocznie gruszka do betonu – samochód ciężarowy przeznaczony do przewozu mieszanki betonowej. Mieszarka bębnowa zapobiega rozwarstwieniu znajdującej się w bębnie mieszanki betonowej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Betonoza

pogardliwie: nadmierne stosowanie betonu, zwykle powiązane z usuwaniem zieleni


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pejor. nadmierne wykorzystanie betonu w architekturze przestrzeni publicznych, często w połączeniu z likwidacją terenów zielonych;


Betonoza – określenie stosowane wobec przestrzeni publicznych, w których zastosowano beton i/lub wyroby betonowe w ilościach nadmiarowych, co często wiąże się z likwidacją miejskiej zieleni i tym samym jej zalet dla miasta (np. zacienienie, obniżenie temperatury).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Betonówka

przedmiot, maszyna lub droga związana z betonem


Źródła:

SJP.pl

Betsabee

postać biblijna


Źródła:

SJP.pl

Betsaida

Be


Źródła:

Wikipedia

Bettino

obce imię męskie


Źródła:

SJP.pl

Betty

[czytaj: beti] obce imię żeńskie


Betty – angielskie imię. Jest to zdrobnienie od imienia Elizabeth (Elżbieta).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Betula

krzew lub drzewo z rodziny brzozowatych, o charakterystycznej białej lub szarej korze, występujące w wielu gatunkach głównie w strefie klimatu umiarkowanego i zimnego półkuli północnej; brzoza


Źródła:

SJP.pl

Betulina

biały barwnik zawarty w komórkach kory brzozowej


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biochem. organiczny związek chemiczny z grupy trójterpenów, metabolit roślinny występujący m.in. w brzozie;


Be


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Betulinowy

kwas betulinowy - kwas organiczny o działaniu bakteriobójczym


Źródła:

SJP.pl

Bety

wymięta pościel


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) pot. pościel

 (1.2) pot. rzeczy osobiste

 (1.3) reg. bukowski pow. sanocki: piżama


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Betycki

→ Betyka (kraina w Hiszpanii)


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Betyką, dotyczący Betyki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Betyka

dawna kraina w południowej Hiszpanii


Źródła:

SJP.pl

Betyl

kamienny słup w świątyniach lub na otwartej przestrzeni, czczony przez ludy semickie jako siedziba bóstwa


Betyle – duże, pionowo ustawione kamienie, za pośrednictwem których oddawano cześć bóstwom w kulturze m.in. Sumerów, Babilończyków, Nabatejczyków i Fenicjan. Wyraz "betyl" ma pochodzenie semickie i oznacza "dom boga".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Beveridge

Beveridge – miasto w Australii, w stanie Wiktoria.


Źródła:

Wikipedia

Bewatron

cykliczny akcelerator cząstek naładowanych; kosmotron; synchrotron protonowy


Źródła:

SJP.pl

Beyoncé

[czytaj: bijonSI, bejonSE] obce imię żeńskie


Be


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bez

krzew hodowany jako roślina ozdobna; lilak


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) bot. roślina krzewiasta z rodzaju nazwa systematyczna|Sambucus|ref=tak.;

 (1.2) bot. pot. lilak, ozdobna roślina krzewiasta z rodzaju nazwa systematyczna|Syringa|ref=tak., w szczególności jej kwiaty;

 (1.3) środ. uczn. ktoś, kto przyjmuje sterydy anaboliczne

przyimek

 (2.1) …służący do tworzenia konstrukcji, w których czynność została wykonana pomimo braku czegoś, co opisuje wyrażenie za przyimkiem

 (2.2) …wchodzący do wielu związków frazeologicznych

 (2.3) gw-pl|Poznań, księstwo łowickie, Górny Śląsk. przez (o przyczynie)

 (2.4) gw-pl|Białystok, Bukowina, Górny Śląsk, księstwo łowickie. przez (o przestrzeni)

forma rzeczownika|rodzaj=żeński.

 (3.1) D. lm. od: beza


Be


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bez-

przedrostek

 (1.1) …służący do tworzenia złożeń oznaczających brak czegoś


Źródła:

Wiktionary

Beza

ciastko z ubitej piany z białek


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cuk. kulin. ciasto lub ciastko z białka ubitego z cukrem;


Beza – słodki wyrób cukierniczy wykonany z masy z białek jaj kurzych i cukru pudru (lub cukru kryształowego) upieczonej w niskiej temperaturze. Używane na ciastka oraz torty, wówczas przekładane bądź ozdabiane różnego rodzaju kremami. Bezy, jako ciastka, często podawane są bez dodatków, występują wówczas najczęściej w postaci małych, nieregularnych stożków. W zależności od temperatury pieczenia, ilości cukru oraz stopnia ostudzenia, bezy w środku są kruche (wysoka temp.) bądź lekko ciągliwe (niska).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bezabonamentowy

pozbawiony abonamentu


Źródła:

SJP.pl

Bezacetonowy

taki, który nie ma acetonu


przymiotnik

 (1.1) chem. niezawierający acetonu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezadresowość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezadresowe; cecha tych, którzy są bezadresowi


Źródła:

Wiktionary

Bezadresowy

taki, który nie ma adresu


przymiotnik

 (1.1) niemający odbiorcy, adresata


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezakcentowy

taki, który nie ma akcentu


przymiotnik

 (1.1) fonet. pozbawiony akcentu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezakcyzowy

zwolniony z akcyzy, niemający akcyzy


przymiotnik

 (1.1) taki, za który akcyza nie została zapłacona, choć być powinna


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezalkoholowość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezalkoholowe; cecha tych, którzy są bezalkoholowi


Źródła:

Wiktionary

Bezalkoholowy

niezawierający alkoholu


przymiotnik relacyjny

 (1.1) niezawierający, pozbawiony alkoholu

 (1.2) taki, w którym nie sprzedaje się alkoholu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezalternatywność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) sytuacja, w której nie ma możliwości żadnego wyboru


Źródła:

Wiktionary

Bezalternatywny

przymiotnik

 (1.1) jedyny możliwy, pozbawiony alternatywy


Źródła:

Wiktionary

Bezan

rodzaj żagla


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) żegl. żagiel na bezanmaszcie


Bezan – tylny żagiel na jednostce żaglowej, co najmniej dwumasztowej, pod warunkiem, że jest to ożaglowanie skośne (suche), np. na jolu, keczu, barkentynie, czy barku. Na brygantynie tylny maszt to zwykle grotmaszt, podobnie na brygu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bezanmaszt

położony najbliżej rufy maszt żaglowca, ze skośnym żaglem


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) żegl. tylny maszt co najmniej dwumasztowca o ożaglowaniu skośnym

 (1.2) żegl. tylny maszt statku co najmniej dwumasztowego, niebędący grotmasztem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezansztaksel

trójkątny żagiel; apsel


Źródła:

SJP.pl

Bezapelacyjnie

przysłówek

 (1.1) w sposób ostateczny, kategorycznie


Źródła:

Wiktionary

Bezapelacyjność

→ bezapelacyjny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezapelacyjne


Patrz:bezapelacyjny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezapelacyjny

niedopuszczający sprzeciwu; nieodwołalny; ostateczny


przymiotnik

 (1.1) książk. niebudzący wątpliwości, niemożliwy do podważenia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezargumentowy

niezawierający argumentów


Źródła:

SJP.pl

Bezatomowy

1. strefa bezatomowa - obszar wolny od broni jądrowej;
2. w matematyce: miara bezatomowa - rodzaj miary, przy której dowolny zbiór miary dodatniej można podzielić na dwa zbiory również miary dodatniej


przymiotnik relacyjny

 (1.1) nieposiadający broni jądrowej

 (1.2) nieposiadający elektrowni jądrowych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezatutowy

w kartach: bez uprzywilejowanego koloru


Źródła:

SJP.pl

Bezawaryjnie

przysłówek

 (1.1) w sposób pozbawiony awarii


Źródła:

Wiktionary

Bezawaryjność

→ bezawaryjny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co bezawaryjne


Patrz:bezawaryjny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezawaryjny

odbywający się, przebiegający bez awarii


przymiotnik

 (1.1) techn. działający bez problemów, awarii, usterek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezazbestowy

przymiotnik

 (1.1) taki, który nie zawiera azbestu


Źródła:

Wiktionary

Bezbakteryjny

pozbawiony bakterii, wolny od bakterii; jałowy


Źródła:

SJP.pl

Bezbalastowy

taki, który nie ma balastu


przymiotnik

 (1.1) żegl. niemający balastu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezbarwnie

przysłówek

 (1.1) w sposób bezbarwny


Źródła:

Wiktionary

Bezbarwniej

stopień wyższy od przysłówka: bezbarwnie


Źródła:

SJP.pl

Bezbarwniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: bezbarwny; bardziej bezbarwny


Źródła:

SJP.pl

Bezbarwność

→ bezbarwny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co bezbarwne


Patrz:bezbarwny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezbarwny

1. przezroczysty;
2. niemający barwy, wyrazistego koloru;
3. mało interesujący, pozbawiony wyrazistości; nijaki, mdły


przymiotnik

 (1.1) pozbawiony barwy, mający kolor nieokreślony

 (1.2) przen. niczym się nie wyróżniający


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezbateryjny

działający bez baterii


przymiotnik

 (1.1) mogący działać bez baterii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezbek

młodzieżowo: zupełnie nieśmieszna osoba, nierozumiejąca żartów ani memów


Źródła:

SJP.pl

Bezbelkowy

taki, który nie ma belki


Źródła:

SJP.pl

Bezbiałkowy

taki, który nie ma białka


przymiotnik

 (1.1) niezawierający białka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezbiegunowy

przymiotnik

 (1.1) niemający biegunów


Źródła:

Wiktionary

Bezbiletowy

1. nie wymagający posiadania biletu, np. odprawa bezbiletowa;
2. bez biletu, nieposiadający biletu


przymiotnik

 (1.1) taki, który nie posiada biletu; wykonany bez posiadania biletu

 (1.2) taki, w którym nie wykorzystuje się biletów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezblaszkowiec

grzyb bez blaszek, z klasy podstawczaków (według dawnej taksonomii)


Źródła:

SJP.pl

Bezbolesność

→ bezbolesny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co jest bezbolesne


Patrz:bezbolesny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezbolesny

1. niewywołujący bólu;
2. niesprawiający przykrości; łagodny


przymiotnik

 (1.1) niepowodujący, niesprawiający bólu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezboleśnie

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób bezbolesny


Źródła:

Wiktionary

Bezbożeństwo

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) przest. rel. bezbożnictwo


Źródła:

Wiktionary

Bezbożnica

kobieta bezbożna, niewierząca w istnienie Boga, sprzeciwiająca się dogmatom lub innym prawom religijnym


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) przest. dziś pot. lekcew. lub obraź. kobieta negująca istnienie boga lub bogów, występująca przeciw religii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezbożnictwo

występowanie przeciwko bogu i religii; niewiara w istnienie boga


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) przest. postawa negująca istnienie Boga


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezbożnie

przysłówek

 (1.1) przest. w sposób bezbożny


Źródła:

Wiktionary

Bezbożniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: bezbożny


Źródła:

SJP.pl

Bezbożnik

człowiek nie wierzący w żadnego Boga, bożka; ateista


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) przest. dziś pot. lekcew. albo obraź. osoba negująca istnienie Boga


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bezbożność

→ bezbożny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pejor. rel. postawa negująca istnienie Boga

 (1.2) pejor. rel. rzecz, czyn będący przejawem bezbożności (1.1)


Patrz:bezbożny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezbożny

przestarzale:
1. niewierzący w Boga lub bogów; niereligijny, ateistyczny;
2. występujący przeciw religii, antyreligijny


przymiotnik

 (1.1) pejor. rel. negujący istnienie boga/Boga

 (1.2) pejor. rel. niemiły Bogu, sprzeczny z przykazaniami Boga


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezbrakowy

taki, który nie ma braku


Źródła:

SJP.pl

Bezbramkowy

w sporcie: charakteryzujący się brakiem strzelonych bramek


przymiotnik

 (1.1) sport. o meczu piłkarskim, o wyniku meczu piłkarskiego: zakończony remisem 0:0, zakończony bez strzelenia żadnej bramki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezbrewny

przymiotnik

 (1.1) rzad. pozbawiony brwi


Źródła:

Wiktionary

Bezbrewy

przymiotnik

 (1.1) rzad. taki, który nie ma brwi


Źródła:

Wiktionary

Bezbrody

1. niemający brody (zarostu);
2. czubatka polska bezbroda - rasa kury czubatej


przymiotnik

 (1.1) nie mający brody (jako zarostu)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezbronnie

przysłówek sposobu

 (1.1) bez możliwości obrony; w sposób pozbawiony obrony


Źródła:

Wiktionary

Bezbronniejszy

dawny stopień wyższy od przymiotnika: bezbronny; bardziej bezbronny


Źródła:

SJP.pl

Bezbronność

→ bezbronny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co bezbronne; cecha tych, którzy są bezbronni


Patrz:bezbronny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezbronny

1. bez możliwości lub umiejętności obrony;
2. nieumiejący stawić czoła przeciwnościom; bezradny


przymiotnik

 (1.1) nie mający broni i możliwości obrony, obronienia się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezbrwiowy

przymiotnik

 (1.1) rzad. pozbawiony brwi


Źródła:

Wiktionary

Bezbrzeżnie

przysłówek

 (1.1) o obszarze bezgranicznie

 (1.2) o uczuciu bezmiernie, ogromnie


Źródła:

Wiktionary

Bezbrzeżność

→ bezbrzeżny


Patrz:bezbrzeżny

Źródła:

SJP.pl

Bezbrzeżny

ogromny, bezgraniczny; o bardzo dużym nasileniu


przymiotnik

 (1.1) niemający brzegów, krańców, nieograniczony

 (1.2) o wielkim natężeniu, nasileniu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezbólowy

niepowodujący bólu, przebiegający bez bólu


Źródła:

SJP.pl

Bezbłyskowy

taki, który nie ma błysku


Źródła:

SJP.pl

Bezbłędnie

przysłówek

 (1.1) w sposób bezbłędny, bez pomyłki

 (1.2) pot. w sposób bezbłędny, bez zarzutu, budząc podziw lub uznanie


Źródła:

Wiktionary

Bezbłędność

→ bezbłędny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) brak błędów, cecha tego, co jest pozbawione błędów


Patrz:bezbłędny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezbłędny

1. niezawierający żadnych błędów, w pełni poprawny;
2. postępujący bez zarzutu, budzący podziw swą celnością; doskonały


przymiotnik

 (1.1) wolny od błędu

 (1.2) pot. postępujący w sposób budzący podziw


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezcelowo

przysłówek

 (1.1) bez ustalonego celu

 (1.2) daremnie, bez szans na powodzenie


Źródła:

Wiktionary

Bezcelowość

→ bezcelowy


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co bezcelowe


Patrz:bezcelowy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezcelowy

1. niemający określonego celu, niezmierzający do jakiegokolwiek celu;
2. daremny, bezskuteczny, zbędny


przymiotnik

 (1.1) taki, który nie ma konkretnego celu, sensu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezcenniej

przestarzały stopień wyższy od przysłówka: bezcennie


Źródła:

SJP.pl

Bezcenność

wartość wyższa od wszelkiej możliwej do określenia ceny


Źródła:

SJP.pl

Bezcenny

mający wielką wartość


przymiotnik

 (1.1) mający ogromną wartość


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezceremonialnie

przysłówek

 (1.1) w sposób bezceremonialny


Źródła:

Wiktionary

Bezceremonialniej

stopień wyższy od przysłówka: bezceremonialnie


Źródła:

SJP.pl

Bezceremonialność

→ bezceremonialny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezceremonialne; cecha tych, którzy są bezceremonialni


Patrz:bezceremonialny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezceremonialny

niezwracający uwagi na ogólnie przyjęte zwyczaje, formy towarzyskie


przymiotnik

 (1.1) nie robiący ceremonii, nie zwracający uwagi na ogólnie przyjęte zwyczaje lub formy towarzyskie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezcharakterny

przymiotnik

 (1.1) rzad. bez charakteru, o słabym charakterze


Źródła:

Wiktionary

Bezchmurnie

przysłówek

 (1.1) meteorol. ukazując się bez chmur


Źródła:

Wiktionary

Bezchmurność

→ bezchmurny


Patrz:bezchmurny

Źródła:

SJP.pl

Bezchmurny

jasny, pogodny, bez chmur


przymiotnik relacyjny

 (1.1) charakteryzujący się brakiem chmur


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezcholesterolowy

przymiotnik

 (1.1) niezawierający cholesterolu


Źródła:

Wiktionary

Bezchuć

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. med. utrata, brak popędu płciowego


Źródła:

Wiktionary

Bezcielesność

→ bezcielesny


Patrz:bezcielesny

Źródła:

SJP.pl

Bezcielesny

niemający ciała, nieistniejący fizycznie; niematerialny, asomatyczny


przymiotnik

 (1.1) niemający ciała, nieistniejący fizycznie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezcieniowy

taki, który nie ma cienia


Źródła:

SJP.pl

Bezciśnieniowy

nieznajdujący się pod ciśnieniem


Źródła:

SJP.pl

Bezcukrowy

niezawierający cukru


przymiotnik relacyjny

 (1.1) niezawierający cukru


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezczas

coś, co jest poza czasem; bezczasowość


Bezczas – druga płyta Szymona Wydry & Carpe Diem wydana 14 listopada 2005 roku nakładem wytwórni Universal Music Polska.

Album dotarł do 7. miejsca polskiej listy przebojów – OLiS i uzyskał status platynowej płyty.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bezczasowo

przysłówek

 (1.1) w sposób niepodlegający prawom czasu, niezwiązany z żadnym konkretnym momentem; bez wpływu czasu


Źródła:

Wiktionary

Bezczasowość

→ bezczasowy


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) brak odczuwania upływu czasu lub stan niezależny od ograniczeń czasowych


Patrz:bezczasowy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezczasowy

1. niezwiązany z konkretnym czasem, terminem, epoką;
2. istniejący poza czasem


przymiotnik

 (1.1) niezwiązany z czasem, nie podlegający upływowi czasu

 (1.2) poet. pozbawiony oznak czasu

 (1.3) gram. bez określonego czasu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezczaszkowce

grupa niewielkich zwierząt przybrzeżnej strefy ciepłych mórz, bez czaszki i mózgu, ze szkieletem ograniczonym do struny grzbietowej


Bezczaszkowce (Leptocardii) – gromada niewielkich zwierząt morskich zaliczanych do strunowców (Chordata). Obejmuje 30 gatunków. Są zwierzętami rozdzielnopłciowymi o rozwoju prostym. Najbardziej znanym bezczaszkowcem jest występujący w europejskich morzach lancetnik ("Branchiostoma lanceolatum"). Najstarsze bezczaszkowce (a zarazem strunowce) to "Cathaymyrus" oraz młodsza o 10 mln lat pikaia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bezczaszkowiec

przedstawiciel grupy zwierząt należących do strunowców


Źródła:

SJP.pl

Bezczaszkowy

bez wykształconej mózgoczaszki


Źródła:

SJP.pl

Bezczel

potocznie: osoba bezczelna, impertynent; bezczelnik


Bezczel, właściwie Michał Andrzej Banaszek (ur. 18 stycznia 1984 w Białymstoku, zm. 21 września 2021 tamże) – polski raper. Członek białostockiego zespołu hip-hopowego Fabuła.

Raper współpracował ponadto m.in. z takimi wykonawcami jak: Peja, Kobra, Ten Typ Mes, Ero, Paluch, Lukasyno, Chada, Hukos, Cira, VNM, Zeus, Kaen, Szpaku, Z.B.U.K.U oraz Pyskaty.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bezczelnie

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób bezczelny


Źródła:

Wiktionary

Bezczelniej

stopień wyższy od przysłówka: bezczelnie


Źródła:

SJP.pl

Bezczelniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: bezczelny


Źródła:

SJP.pl

Bezczelnik

przestarzale: osoba bezczelna, impertynent; bezczel


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) rzad. człowiek bezczelny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezczelność

→ bezczelny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nieliczenie się z nikim i niczym, zbytnia pewność siebie


Patrz:bezczelny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezczelny

świadomie, obraźliwie łamiący przyjęte normy społeczne; arogancki, chamski


przymiotnik

 (1.1) cechujący się bezczelnością, zbytnią pewnością siebie, zuchwałością

 (1.2) świadczący o bezczelności, nadmiernej pewności siebie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezczesny

przymiotnik

 (1.1) daw. bezczasowy, bezterminowy

 (1.2) daw. nie mający czci, bezecny, haniebny


Źródła:

Wiktionary

Bezczeszczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) znieważanie czegoś, pozbawianie czci


Źródła:

Wiktionary

Bezczeszczący

znieważać coś, profanować, zwłaszcza obiekt kultu


Patrz:bezcześcić

Źródła:

SJP.pl

Bezcześcić

znieważać coś, profanować, zwłaszcza obiekt kultu


czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) znieważać coś, pozbawiać czci


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezcześć

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) przest. hańba, niesława

forma czasownika.

 (2.1) 2. os. rozk. od: bezcześcić


Źródła:

Wiktionary

Bezczopowy

niemający czopa


Źródła:

SJP.pl

Bezczujnikowy

taki, który nie ma czujnika


Źródła:

SJP.pl

Bezczyn

poetycko: bezczynność, bierność


Źródła:

SJP.pl

Bezczynnie

przysłówek

 (1.1) w sposób bezczynny


Źródła:

Wiktionary

Bezczynność

→ bezczynny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) brak aktywności


Patrz:bezczynny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezczynny

1. nic nierobiący, niemający żadnego zajęcia;
2. niewypełniony jakimikolwiek zajęciami


przymiotnik

 (1.1) książk. nic nierobiący

 (1.2) książk. niewypełniony działaniem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezczynszowy

niewymagający płacenia czynszu


Źródła:

SJP.pl

Bezczółenkowy

taki, który nie ma czółenka


Źródła:

SJP.pl

Bezczłonkowy

niemający członków


Źródła:

SJP.pl

Bezcłowy

niewymagający cła; niezawierający cła


przymiotnik

 (1.1) nieobjęty cłem; o zerowej stawce celnej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezcłówka

potocznie:
1. sklep bezcłowy;
2. strefa bezcłowa


Źródła:

SJP.pl

Bezdachowy

pozbawiony dachu


Źródła:

SJP.pl

Bezdebitowy

o zagranicznych czasopismach i książkach - rozprowadzany bez debitu (np. pisma bezdebitowe)


przymiotnik

 (1.1) o wydawnictwach: sprowadzany lub rozprowadzany bez zezwolenia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezdech

brak oddechu, zatrzymanie czynności oddechowej


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) med. chorobowy lub wywołany celowo zanik oddechu;


Bezdech (gr. απνοια, ang. "apnea", łac. "apnoe") – zanik przepływu powietrza przez drogi oddechowe (wentylacja płuc). Podczas bezdechu ustaje czynność mięśni oddechowych, a objętość płuc pozostaje niezmienna. Jednak wymiana gazowa ani oddychanie na poziomie tkankowym nie są zaburzone.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bezdechowy

→ bezdech


Patrz:bezdech

Źródła:

SJP.pl

Bezdecyzyjność

→ bezdecyzyjny


Patrz:bezdecyzyjny

Źródła:

SJP.pl

Bezdecyzyjny

1. niemogący podjąć jakiejkolwiek decyzji;
2. niedecydujący o czymkolwiek; nierozstrzygający


Źródła:

SJP.pl

Bezdenek

lekki ul drewniany, nierozbieralny i niemający dna, używany (głównie we wschodniej Polsce) do połowy XIX wieku


Źródła:

SJP.pl

Bezdennie

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób nie mający dna

 (1.2) przen. w sposób ogromny, nieograniczony, niezmierzony


Źródła:

Wiktionary

Bezdenność

→ bezdenny


Patrz:bezdenny

Źródła:

SJP.pl

Bezdenny

1. niezwykle głęboki;
2. w przenośni: bezgraniczny; ogromny


przymiotnik

 (1.1) taki, który wydaje się nie mieć dna

 (1.2) przen. o bardzo dużym natężeniu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezdenominacyjny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) rel. niepowiązanych z żadnym wyznaniem


Źródła:

Wiktionary

Bezdeseniowy

niemający ozdobnego wzoru na tkaninie, tapecie, posadzce itp.


Źródła:

SJP.pl

Bezdeszczowo

przysłówek sposobu

 (1.1) meteorol. bez opadów deszczu


Źródła:

Wiktionary

Bezdeszczowy

przymiotnik

 (1.1) charakteryzujący się brakiem deszczu


Źródła:

Wiktionary

Bezdewizowy

przymiotnik

 (1.1) bez wymogu wypłacania dewiz, bez obrotu dewizami


Źródła:

Wiktionary

Bezdeń

coś, czego nie da się zmierzyć, ogarnąć; ogrom, bezmiar, bezdnia, bezdno


Źródła:

SJP.pl

Bezdnia

coś, czego nie da się zmierzyć, ogarnąć; ogrom, bezmiar, bezdeń, bezdno


Źródła:

SJP.pl

Bezdno

coś, czego nie da się zmierzyć, ogarnąć; ogrom, bezmiar, bezdnia, bezdeń


Źródła:

SJP.pl

Bezdogmatowiec

człowiek niemający dogmatów, nieopierający się na dogmatach


Źródła:

SJP.pl

Bezdogmatyczność

→ bezdogmatyczny


Patrz:bezdogmatyczny

Źródła:

SJP.pl

Bezdomka

potocznie: luźna czapka młodzieżowa malowniczo stercząca na głowie; beanie


Źródła:

SJP.pl

Bezdomna

kobieta niemająca mieszkania


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta nie mająca domu, bez stałego miejsca zamieszkania

forma przymiotnika.

 (2.1) ż. lp. od: bezdomny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezdomniak

bezdomny pies lub kot


rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) slang. bezdomny, bezpański pies lub kot


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezdomnie

przysłówek

 (1.1) nie posiadając domu


Źródła:

Wiktionary

Bezdomność

→ bezdomny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) socjol. problem społeczny, charakteryzujący się brakiem miejsca zamieszkania;


Be


Patrz:bezdomny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bezdomny

niemający domu, miejsca zamieszkania


przymiotnik relacyjny

 (1.1) taki, który nie ma domu

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) osoba bezdomna (1.1), nie mająca domu, bez stałego miejsca zamieszkania


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezdomy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) daw. bezdomny


Źródła:

Wiktionary

Bezdotykowy

1. niewymagający dotyku;
2. myjnia bezdotykowa - samoobsługowa myjnia samochodowa, w której używa się myjki ciśnieniowej


przymiotnik

 (1.1) działający bez potrzeby dotyku, odbywający się bez dotykania


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezdotykówka

potocznie: myjnia bezdotykowa


Źródła:

SJP.pl

Bezdowodowy

przymiotnik

 (1.1) niemający dowodu, niepoparty dowodem


Źródła:

Wiktionary

Bezdrganiowy

działający, przebiegający bez drgań


Źródła:

SJP.pl

Bezdroża

manowce;
1. teren bez dróg i drogowskazów, trudny do przejścia;
2. niepewna sytuacja lub niosące ryzyko działania w nieznanych dziedzinach


Bezdroża (ang. "Sideways") – amerykański komediodramat z 2004 roku w reżyserii Alexandra Payne’a, zrealizowany na podstawie powieści Rexa Picketta.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bezdroże

manowce;
1. teren bez dróg i drogowskazów, trudny do przejścia;
2. niepewna sytuacja lub niosące ryzyko działania w nieznanych dziedzinach


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) teren pozbawiony dróg


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bezdrożność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezdrożne


Źródła:

Wiktionary

Bezdrożny

pozbawiony dróg


Źródła:

SJP.pl

Bezdrucie

brak przewodów lub połączeń kablowych


Źródła:

SJP.pl

Bezdrzewność

→ bezdrzewny


Patrz:bezdrzewny

Źródła:

SJP.pl

Bezdrzewny

przymiotnik

 (1.1) pozbawiony drzew, charakteryzujący się brakiem drzew

 (1.2) techn. niezawierający drewna, części drzewnych


Źródła:

Wiktionary

Bezdurność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezdurne; cecha tych, którzy są bezdurni


Źródła:

Wiktionary

Bezdurny

przyziemny, przeciętny, prozaiczny


Źródła:

SJP.pl

Bezdusznie

przysłówek sposobu

 (1.1) bez serca; w sposób bezwzględny dla innych


Źródła:

Wiktionary

Bezduszniej

stopień wyższy od przysłówka: bezdusznie


Źródła:

SJP.pl

Bezduszniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: bezduszny


Źródła:

SJP.pl

Bezduszność

→ bezduszny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co bezduszne


Patrz:bezduszny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezduszny

bezwzględny, nieczuły


przymiotnik

 (1.1) mający nieczuły i bezwzględny stosunek do otoczenia lub wyrażający taki stosunek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezdymnie

przysłówek

 (1.1) nie wytwarzając dymu

 (1.2) bez obecności dymu


Źródła:

Wiktionary

Bezdymny

niewydzielający dymu; niewydzielający dymu podczas spalania


przymiotnik

 (1.1) niewydzielający dymu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezdyskowy

taki, który nie ma dysku


Źródła:

SJP.pl

Bezdyskusyjnie

przysłówek sposobu

 (1.1) bezsprzecznie, zdecydowanie, niezaprzeczalnie


Źródła:

Wiktionary

Bezdyskusyjność

→ bezdyskusyjny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezdyskusyjne; cecha tych, którzy są bezdyskusyjni


Patrz:bezdyskusyjny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezdyskusyjny

niepodlegający dyskusji; bezsporny


przymiotnik

 (1.1) niepodlegający dyskusji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezdziedziczny

przymiotnik

 (1.1) praw. nieodziedziczony przez nikogo


Źródła:

Wiktionary

Bezdzietnie

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób właściwy bezdzietności, osobom bezdzietnym; bez potomstwa


Źródła:

Wiktionary

Bezdzietność

książkowo: nieposiadanie dzieci, potomstwa


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nieposiadanie potomstwa;


Bezdzietność, bezpotomność – brak potomstwa danego osobnika, będący rezultatem czynników biologicznych lub celowej rezygnacji z rodzicielstwa.

Powody braku dzieci (u ludzi) bywają różne:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bezdzietny

książkowo: niemający dzieci, potomstwa


przymiotnik

 (1.1) niemający dzieci, potomstwa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezdętka

potocznie: opona bezdętkowa


Źródła:

SJP.pl

Bezdętkowy

taki, który nie ma dętki


przymiotnik

 (1.1) techn. niezawierający w swej konstrukcji dętki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezdźwięcznie

przysłówek sposobu

 (1.1) nie wydając dźwięku


Źródła:

Wiktionary

Bezdźwięczność

→ bezdźwięczny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) brak dźwięku

 (1.2) fonet. brak drgań strun głosowych podczas wymowy głoski


Patrz:bezdźwięczny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezdźwięczny

1. o cichym, przytłumionym brzmieniu; głuchy;
2. niebędący źródłem żadnych dźwięków; niesłyszalny, bezdźwiękowy;
3. w językoznawstwie: powstający bez drgania strun głosowych, np. spółgłoska bezdźwięczna


przymiotnik

 (1.1) nie wydający dźwięku (głosu)

 (1.2) nie dający się usłyszeć

 (1.3) jęz. o spółgłoskach: taka, przy wymawianiu której nie drżą więzadła głosowe


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezdźwiękowy

niewydający żadnych dźwięków; niesłyszalny, bezdźwięczny


Źródła:

SJP.pl

Beze

przyimek

 (1.1) forma oboczna przyimka bez


Źródła:

Wiktionary

Bezeceństwo

niegodziwość, łajdactwo


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) cecha tego, co bezecne

 (1.2) coś odrażającego i haniebnego


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezechowy

przemijający bez echa; odbywający się bez dźwięku


przymiotnik

 (1.1) nie dający echa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezecnica

→ bezecnik; łotrzyca, łajdaczka, nikczemnica


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta bezwstydna


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezecnie

przysłówek

 (1.1) w bezecny sposób


Źródła:

Wiktionary

Bezecniej

stopień wyższy od przysłówka: bezecnie


Źródła:

SJP.pl

Bezecniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: bezecny


Źródła:

SJP.pl

Bezecnik

hultaj, łobuz, urwipołeć, ziółko


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba bezwstydna


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezecnić

czasownik przechodni niedokonany

 (1.1) daw. zob. bezcześcić.

 (1.2) daw. czynić szpetnym lub zdeformowanym

 (1.3) daw. gwałcić


Źródła:

Wiktionary

Bezecność

→ bezecny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) przest. cecha tego, co bezecne; cecha tych, którzy są bezecni


Patrz:bezecny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezecny

nieczysty, nieprzyzwoity, lubieżny, niemoralny


przymiotnik

 (1.1) nieprzyzwoity

 (1.2) daw. pozbawiony czci i honoru


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezefektywnie

dawniej: nieefektywnie


Źródła:

SJP.pl

Bezemisyjność

→ bezemisyjny


Patrz:bezemisyjny

Źródła:

SJP.pl

Bezemisyjny

niepowodujący emisji czegoś, np. dwutlenku węgla


Źródła:

SJP.pl

Bezemocjonalny

pozbawiony emocji lub niewyrażający uczuć


Źródła:

SJP.pl

Bezemszon

w handlu:
1. część towaru pozostająca na opakowaniu na skutek przylgnięcia, wsiąknięcia itp.;
2. bonifikata udzielona kupcowi za stratę na skutek przylgnięcia części towaru do opakowania itp.


Źródła:

SJP.pl

Bezerukowość

→ bezerukowy


Patrz:bezerukowy

Źródła:

SJP.pl

Bezerukowy

o tłuszczach, zwłaszcza oleju rzepakowym: niezawierający kwasu erukowego


Źródła:

SJP.pl

Bezet

przestarzale: osoba pozbawiona majątku ziemskiego w wyniku reformy rolnej w 1944 r. w Polsce; były ziemianin


Źródła:

SJP.pl

Bezetyczny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) rzad. niestosujący się do żadnych zasad etyki


Źródła:

Wiktionary

Bezeń

bez niego


forma ściągnięta

 (1.1) książk. bez niego


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezfabularny

przymiotnik

 (1.1) taki, który nie ma fabuły


Źródła:

Wiktionary

Bezfazowy

pozbawiony fazy


Źródła:

SJP.pl

Bezfelcowy

taki, który nie ma felcu


Źródła:

SJP.pl

Bezfleksyjny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) jęz. o języku, który nie ma odmiany wyrazów, nie ma form fleksyjnych


Źródła:

Wiktionary

Bezforemny

mający nieregularną, niewyraźną formę; bezkształtny


Źródła:

SJP.pl

Bezfugowy

niewymagający fug


Źródła:

SJP.pl

Bezgarażowy

pozbawiony garażu


przymiotnik

 (1.1) taki, który nie ma garażu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezgarbny

o wielbłądach: niemający wypukłości na grzbiecie


Źródła:

SJP.pl

Bezgipsowy

niezawierający gipsu


Źródła:

SJP.pl

Bezglebowy

taki, który nie ma gleby


Źródła:

SJP.pl

Bezglut

potocznie: dieta oparta na żywności bez glutenu; bezgluten


Źródła:

SJP.pl

Bezgluten

potocznie:
1. żywność niezawierająca glutenu;
2. dieta oparta na żywności bez glutenu; bezglut


Źródła:

SJP.pl

Bezglutenowiec

bezglut; potocznie:
1. osoba nadwrażliwa na gluten;
2. osoba będąca na diecie bezglutenowej


Źródła:

SJP.pl

Bezglutenowy

niezawierający glutenu


przymiotnik

 (1.1) kulin. biochem. pozbawiony glutenu, niezawierający glutenu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezgorączkowy

przymiotnik

 (1.1) med. taki, który objawia się bez gorączki


Źródła:

Wiktionary

Bezgotówka

ogół transakcji finansowych przeprowadzanych bez użycia gotówki


Źródła:

SJP.pl

Bezgotówkowiec

osoba, która woli płacić elektronicznie zamiast gotówką


Źródła:

SJP.pl

Bezgotówkowo

przysłówek sposobu

 (1.1) bank. bez użycia fizycznej gotówki; za pomocą instrumentów płatniczych elektronicznych lub bankowych


Źródła:

Wiktionary

Bezgotówkowość

→ bezgotówkowy


Patrz:bezgotówkowy

Źródła:

SJP.pl

Bezgotówkowy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) bank. księg. odbywający się bez udziału gotówki


Źródła:

Wiktionary

Bezgranicznie

przysłówek

 (1.1) książk. w sposób bezgraniczny, w najwyższym stopniu


Źródła:

Wiktionary

Bezgraniczność

niezmierność, bezkresność


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezgraniczne; cecha tych, którzy są bezgraniczni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezgraniczny

przymiotnik

 (1.1) taki, który nie ma granic; nie jest ograniczony czymś

 (1.2) taki, który jest pełny, ma duże nasilenie


Bezgraniczny ( Limitless) – amerykański serial telewizyjny dramat kryminalny, thriller wyprodukowany przez CBS Television Studios, K/O Paper Products oraz Relativity Media. Serial jest oparty na filmie Jestem Bogiem z 2011 roku w reżyserii Neila Burgera. Premierowy odcinek serialu został wyemitowany 22 września 2015 roku przez CBS.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Bezgruncie

dawniej: grząskie bagno, obszar trwale podmokły, miejsce, gdzie nie można dotrzeć do dna; bezgrunt


Źródła:

SJP.pl

Bezgrunt

dawniej: grząskie bagno, obszar trwale podmokły, miejsce, gdzie nie można dotrzeć do dna; bezgruncie


Źródła:

SJP.pl

Bezgrzebieniowce

ptak niezdolny do lotu, niemający na mostku grzebienia, który jest miejscem przyczepu mięśni poruszającymi skrzydłami


Bezgrzebieniowce (Ratitae) – termin odnoszący się do grupy ptaków cechujących się brakiem grzebienia na mostku, obejmujących przedstawicieli nadrzędu paleognatyczne poza kusaczami. Zaprzestano używania terminu bezgrzebieniowce w systematyce z uwagi na to, że wiele innych ptaków wtórnie niezdolnych do lotu, a będących bliskimi krewnymi ptaków latających, również nie posiada grzebienia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bezgrzebieniowiec

ptak niezdolny do lotu, niemający na mostku grzebienia, który jest miejscem przyczepu mięśni poruszającymi skrzydłami


Źródła:

SJP.pl

Bezgrzebieniowy

bezgrzebieniowy ptak - ptak nieposiadający grzebienia kostnego na mostku


Źródła:

SJP.pl

Bezgrzesznie

przysłówek sposobu

 (1.1) rel. nie poddając się grzechowi


Źródła:

Wiktionary

Bezgrzeszność

→ bezgrzeszny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezgrzeszne; cecha tych, którzy są bezgrzeszni


Patrz:bezgrzeszny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezgrzeszny

przymiotnik

 (1.1) poet. bez grzechu, wolny od grzechu, niewinny


Źródła:

Wiktionary

Bezgrzmotowy

bez grzmotu, bez pioruna


Źródła:

SJP.pl

Bezgrzywy

niemający grzywy


Źródła:

SJP.pl

Bezgustowny

dawniej: pozbawiony gustu, wykonany bez gustu; nieelegancki, nieszykowny, niegustowny


Źródła:

SJP.pl

Bezguście

potocznie: osoba niemająca gustu, dobrego smaku


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odprzym. brak smaku, brak gustu

 (1.2) odprzym. pot. o osobie niemającej smaku, gustu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezgwiezdność

→ bezgwiezdny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezgwiezdne


Patrz:bezgwiezdny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezgwiezdny

przymiotnik

 (1.1) nie mający gwiazd


Źródła:

Wiktionary

Bezgwieździsty

charakteryzujący się brakiem gwiazd; bezgwiezdny


Źródła:

SJP.pl

Bezgłaszczkowy

wszoły bezgłaszczkowe - podrząd owadów z rzędu wszołów


Źródła:

SJP.pl

Bezgłos

utrata dźwięczności głosu występująca najczęściej na skutek chorób krtani i strun głosowych; afonia


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) med. brak głosu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezgłosy

niewydający głosu; niemy


Źródła:

SJP.pl

Bezgłowie

1. wada rozwojowa płodu, polegająca na niewykształceniu głowy lub wykształceniu jej w formie szczątkowej; acefalia;
2. dawniej rzadko: zamęt, bezład, brak organizacji


Źródła:

SJP.pl

Bezgłowy

1. niemający głowy;
2. niemający zakończenia w postaci główki (np. bezgłowa śrubka)


przymiotnik

 (1.1) książk. taki, który nie ma głowy; pozbawiony głowy

 (1.2) przen. pozbawiony rozumu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezgłośnie

przysłówek sposobu

 (1.1) bez słyszalnego głosu; bez żadnego dźwięku lub na granicy słyszalności


Źródła:

Wiktionary

Bezgłośność

→ bezgłośny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co nie daje się usłyszeć


Patrz:bezgłośny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezgłośny

przymiotnik

 (1.1) bardzo cichy lub wręcz niesłyszalny


Źródła:

Wiktionary

Bezhabitowy

przymiotnik

 (1.1) rel. taki, który nie ma specjalnego stroju zakonnego


Źródła:

Wiktionary

Bezherbowy

niemający własnego herbu


Źródła:

SJP.pl

Bezhołowie

potocznie:
1. brak porządku, zamieszanie, bezład;
2. brak rządu, zarządu, kierownictwa


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) pot. brak organizacji, dyscypliny, porządku, spowodowane brakiem kierownictwa (głowy) lub bezmyślnością


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezideowiec

człowiek niemający ideologii


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pejor. osoba niekierująca się żadną ideą, nie wyznająca żadnej idei


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezideowo

przysłówek

 (1.1) w sposób bezideowy


Źródła:

Wiktionary

Bezideowość

→ bezideowy


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pejor. niekierowanie się żadnymi ideami


Patrz:bezideowy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezideowy

przymiotnik

 (1.1) książk. niemający ugruntowanych przekonań, nie wyznający żadnej ideologii


Źródła:

Wiktionary

Bezigłowy

taki, który nie ma igły


Źródła:

SJP.pl

Bezik

1. mała beza;
2. mały bez (krzew);
3. gra w karty podobna do mariasza


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) karc. gra karciana pomiędzy dwiema, trzema lub czterema osobami;


Bezik – gra karciana pomiędzy dwiema, trzema lub czterema osobami, za pomocą połączonych kilku talii 32-kartowych (pikietowych, skatowych). Gracze otrzymują po 8 kart (lub więcej w zależności od wariantu), reszta stanowi tzw. talon i służy do uzupełniania kart w ręku w trakcie rozgrywki.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bezikowy

→ bezik (ciasteczko)


Źródła:

SJP.pl

Bezimiennie

przysłówek

 (1.1) bez podawania imienia lub nazwy


Źródła:

Wiktionary

Bezimienność

→ bezimienny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezimienne; cecha tych, którzy są bezimienni


Patrz:bezimienny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezimienny

przymiotnik

 (1.1) nie mający imienia czy nazwy


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Bezindukcyjny

niepowodujący powstania pola magnetycznego przy przepływie prądu


Źródła:

SJP.pl

Bezinteresownie

przysłówek

 (1.1) w sposób bezinteresowny


Źródła:

Wiktionary

Bezinteresowniej

stopień wyższy od przysłówka: bezinteresownie


Źródła:

SJP.pl

Bezinteresowniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: bezinteresowny; bardziej bezinteresowny


Źródła:

SJP.pl

Bezinteresowność

działanie ze szlachetnych pobudek, bez szukania dla siebie korzyści, zwłaszcza materialnych; dobroczynność, altruizm, filantropia


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezinteresowne; cecha tych, którzy są bezinteresowni


Bezinteresowność (od interesse „korzyść, interes, dochód”) – w etyce taka cecha działania podmiotu, przy której celem działania nie jest korzyść podmiotu, ale dobro innej osoby. Bezinteresowność jako cecha działania podmiotu łączy się z altruizmem jako postawą etyczną, przy której człowiek działa dla dobra innych, nawet za cenę poświęcenia dobra własnego.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bezinteresowny

działający ze szlachetnych pobudek, bez szukania dla siebie korzyści, zwłaszcza materialnych; dobroczynny, altruistyczny, filantropijny


przymiotnik

 (1.1) taki, który nie oczekuje korzyści ze swoich szlachetnych działań, czynów, dobrych uczynków


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezinwazyjność

→ bezinwazyjny


Patrz:bezinwazyjny

Źródła:

SJP.pl

Bezinwazyjny

w medycynie: pozwalający na zbadanie narządów bez sond i interwencji chirurgicznej


Źródła:

SJP.pl

Bezinwestycyjność

→ bezinwestycyjny


Patrz:bezinwestycyjny

Źródła:

SJP.pl

Bezinwestycyjny

przymiotnik

 (1.1) odbywający się bez inwestycji, nie wymagający podejmowania inwestycji


Źródła:

Wiktionary

Bezjajeczny

1. o jedzeniu: niezawierający jajek;
2. o mężczyźnie: pozbawiony charakteru; nijaki


przymiotnik

 (1.1) kulin. niezawierający jaj


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezjamowce

grupa zwierząt pozbawionych jam ciała w stadium dorosłym


Źródła:

SJP.pl

Bezjądrowe

organizmy zbudowane z komórek niezawierających jądra komórkowego; akariota


Źródła:

SJP.pl

Bezjądrowiec

organizm zbudowany z komórek niezawierających jądra komórkowego; protokariont, prokariont, przedjądrowiec, prajądrowiec, organizm prokariotyczny


Źródła:

SJP.pl

Bezjęzyczny

przymiotnik

 (1.1) rzad. taki, który nie ma języka


Źródła:

Wiktionary

Bezjęzykowe

rodzina płazów bezogonowych; grzbietorody, grzbietorodowate, żaby bezjęzyczne


Źródła:

SJP.pl

Bezkarnie

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób unikający przykrych konsekwencji, bez kary


Źródła:

Wiktionary

Bezkarniej

stopień wyższy od przysłówka: bezkarnie


Źródła:

SJP.pl

Bezkarniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: bezkarny


Źródła:

SJP.pl

Bezkarność

→ bezkarny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pozostawanie bez ukarania

 (1.2) uchodzenie przewinień bez kary, brak obaw przed ukaraniem


Patrz:bezkarny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezkarny

1. pozostający bez kary;
2. taki, któremu winy uchodzą bez kary


przymiotnik

 (1.1) taki, który uchodzi bez kary


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezkasowy

niezawierający kasy, np. bezkasowy sklep


Źródła:

SJP.pl

Bezkastowość

→ bezkastowy


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezkastowe; cecha tych, którzy są bezkastowi


Patrz:bezkastowy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezkastowy

przymiotnik

 (1.1) nie posiadający kast, nie podzielony na kasty


Źródła:

Wiktionary

Bezkatalityczny

przymiotnik

 (1.1) chem. odbywający się bez katalizatora


Źródła:

Wiktionary

Bezkazeinowy

przymiotnik

 (1.1) kulin. biochem. pozbawiony kazeiny, niezawierający kazeiny


Źródła:

Wiktionary

Bezkidka

potocznie: kobieta, która nie ma dzieci


Źródła:

SJP.pl

Bezkielichowy

niemający kielicha, np. rura bezkielichowa - rura niemająca rozszerzonego końca


Źródła:

SJP.pl

Bezkierunkowość

→ bezkierunkowy


Patrz:bezkierunkowy

Źródła:

SJP.pl

Bezkierunkowy

niemający kierunku


przymiotnik

 (1.1) nie mający kierunku lub celu, nieukierunkowany


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezklasowość

→ bezklasowy


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezklasowe; cecha tych, którzy są bezklasowi


Patrz:bezklasowy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezklasowy

przymiotnik

 (1.1) socjol. nie mający klas, nie podzielony na klasy, nie wyróżniający klas


Źródła:

Wiktionary

Bezklatkowy

pozbawiony klatki, nieograniczony klatką


Źródła:

SJP.pl

Bezklejowy

niewymagający użycia kleju


Źródła:

SJP.pl

Bezklozetowy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) niewyposażony w klozet


Źródła:

Wiktionary

Bezkluczowy

działający bez fizycznego klucza


Źródła:

SJP.pl

Bezkluczykowy

niewymagający użycia kluczyka


Źródła:

SJP.pl

Bezkofeinowy

niezawierający kofeiny


przymiotnik

 (1.1) niezawierający kofeiny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezkolankowy

w botanice: niemający kolanek; bezczłonkowy


Źródła:

SJP.pl

Bezkolbowy

przymiotnik

 (1.1) wojsk. (o broni strzeleckiej) niemający kolby


Źródła:

Wiktionary

Bezkolcowy

niemający kolców


przymiotnik

 (1.1) nie mający kolców


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezkolizyjnie

przysłówek sposobu

 (1.1) bez narażenia na kolizję


Źródła:

Wiktionary

Bezkolizyjność

→ bezkolizyjny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezkolizyjne


Patrz:bezkolizyjny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezkolizyjny

odporny na kolizję, umożliwiający ruch pojazdów bez narażenia na kolizję


przymiotnik

 (1.1) nienarażony na kolizję

 (1.2) umożliwiający ruch pojazdów bez kolizji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezkolorowy

niemający koloru; bezbarwny


Źródła:

SJP.pl

Bezkompromisowiec

potocznie: osoba nieuznająca kompromisów


Źródła:

SJP.pl

Bezkompromisowo

przysłówek

 (1.1) w sposób bezkompromisowy


Źródła:

Wiktionary

Bezkompromisowość

nieustępliwość


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co bezkompromisowe


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezkompromisowy

1. nieuznający sprzeciwu;
2. bezwzględny


przymiotnik

 (1.1) nieidący na kompromisy, nieuznający kompromisów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezkomórkowy

cechujący się brakiem komórek, niezbudowany z komórek


Źródła:

SJP.pl

Bezkonduktorski

niewymagający obecności konduktora, np. obsługa bezkonduktorska


Źródła:

SJP.pl

Bezkonfliktowo

przysłówek

 (1.1) w sposób bezkonfliktowy


Źródła:

Wiktionary

Bezkonfliktowość

→ bezkonfliktowy


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) brak konfliktów, niewszczynanie konfliktów


Patrz:bezkonfliktowy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezkonfliktowy

nie zawierający konfliktów


przymiotnik

 (1.1) nie wywołujący konfliktów, stroniący od agresji, przyjazny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezkonkurencyjnie

przysłówek sposobu

 (1.1) w taki sposób, któremu nikt nie może dorównać


Źródła:

Wiktionary

Bezkonkurencyjność

→ bezkonkurencyjny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co bezkonkurencyjne; cecha tego, kto jest bezkonkurencyjny


Patrz:bezkonkurencyjny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezkonkurencyjny

taki, któremu nie można dorównać; najlepszy; niezastąpiony


przymiotnik

 (1.1) któremu nie można dorównać, z którym nie można konkurować


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezkonny

niemający konia, pozbawiony konia


przymiotnik

 (1.1) bez koni; nie posiadający ani nie wykorzystujący koni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezkontaktowy

niewymagający kontaktu


przymiotnik relacyjny

 (1.1) niewymagający kontaktu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezkorzeniowy

wolfia bezkorzeniowa - najmniejsza w Polsce roślina okrytonasienna z rodziny obrazkowatych; wolffia bezkorzeniowa


Źródła:

SJP.pl

Bezkorzystność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezkorzystne; cecha tych, którzy są bezkorzystni


Źródła:

Wiktionary

Bezkosmkowate

rodzina roślin bezkwiatowych; Liceaceae


Źródła:

SJP.pl

Bezkost

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) mitsłow. istota półdemoniczna będąca rodzajem wampira


Źródła:

Wiktionary

Bezkosztowość

cecha tego, co nie zawiera kosztów; bezpłatność


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co bezkosztowe


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezkosztowy

pozbawiony kosztów; bezpłatny


Źródła:

SJP.pl

Bezkołowy

przymiotnik

 (1.1) taki, który nie ma kół


Źródła:

Wiktionary

Bezkońcówkowy

niezawierający końcówek


przymiotnik

 (1.1) jęz. nie mający końcówki fleksyjnej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezkrańcowy

rzadko: niemający krańców; bezkresny, bezgraniczny, bezbrzeżny


Źródła:

SJP.pl

Bezkres

pusta, ogromna przestrzeń bez granic


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) książk. rozległa przestrzeń sprawiająca wrażenie braku granic


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezkresność

→ bezkresny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezkresne; cecha tych, którzy są bezkresni


Patrz:bezkresny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezkresny

taki, który nie ma końca; nieskończony; rozległy, ogromny, niezmierzony


przymiotnik

 (1.1) taki, który nie ma kresu (końca)

 (1.2) bardzo rozległy; wydający się pozbawionym granic


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezkrok

najszybsza technika poruszania się na biegówkach w biegach narciarskich


Źródła:

SJP.pl

Bezkropkowy

taki, który nie ma kropek


Źródła:

SJP.pl

Bezkrwawo

przymiotnik

 (1.1) w sposób bezkrwawy


Źródła:

Wiktionary

Bezkrwawość

→ bezkrwawy


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co bezkrwawe


Patrz:bezkrwawy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezkrwawy

niewymagający rozlewu krwi; niekrwawy


przymiotnik

 (1.1) taki, który odbywa się bez rozlewu krwi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezkrwistość

→ bezkrwisty


Patrz:bezkrwisty

Źródła:

SJP.pl

Bezkrwisty

pozbawiony krwi; anemiczny, blady


przymiotnik

 (1.1) taki, który nie ma w sobie wyrazistości


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezkrytycyzm

brak krytycyzmu; bezkrytyczność


Źródła:

SJP.pl

Bezkrytycznie

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób bezkrytyczny, bez słowa krytyki


Źródła:

Wiktionary

Bezkrytyczniej

stopień wyższy od przysłówka: bezkrytycznie


Źródła:

SJP.pl

Bezkrytyczniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: bezkrytyczny


Źródła:

SJP.pl

Bezkrytyczność

brak krytycyzmu; bezkrytycyzm


Źródła:

SJP.pl

Bezkrytyczny

nieumiejący ocenić krytycznie czegoś lub kogoś; łatwowierny, naiwny


przymiotnik

 (1.1) pozbawiony krytyki, całkowicie coś akceptujący bez słowa sprzeciwu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezkrólewie

czas między ustąpieniem jednego króla a objęciem władzy przez kolejnego; międzykrólewie, interregnum


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) okres pomiędzy śmiercią lub abdykacją króla a koronacją jego następcy;

 (1.2) chaos, anarchia spowodowana brakiem osoby kierującej, rządzącej


Zobacz też: Bezkrólewie, powieść Karola Bunscha.

Bezkrólewie ( interregnum dosł. „międzykrólewie”) – okres między śmiercią lub abdykacją danego króla, a wstąpieniem na tron (koronacją) jego następcy.

Obu (polskiego i łacińskiego) terminów używa się też czasem, mając na myśli konkretne okresy historyczne, np. sytuację w Polsce po śmierci Władysława III Warneńczyka, portugalski kryzys w latach 1383–1385 lub lata 1332–1340 w historii Danii.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bezkręgowce

grupa zwierząt wielokomórkowych bez szkieletu wewnętrznego w postaci kręgosłupa i czaszki; bezkręgowe


Be


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bezkręgowe

grupa zwierząt wielokomórkowych bez szkieletu wewnętrznego w postaci kręgosłupa i czaszki; bezkręgowce


Źródła:

SJP.pl

Bezkręgowiec

zwierzę nie mające kręgosłupa; bezkręgowy


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) zool. zwierzę nie mające szkieletu;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezkręgowość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezkręgowe


Źródła:

Wiktionary

Bezkręgowy

o zwierzętach: niemający kostnego lub chrząstkowego szkieletu


przymiotnik

 (1.1) zool. nieposiadający szkieletu

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) zool. zwierzę nieposiadające szkieletu chrząstkowego lub kostnego


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezksiężycowy

przymiotnik

 (1.1) pozbawiony widoku księżyca, światła księżycowego


Źródła:

Wiktionary

Bezkształt

coś bezkształtnego


Źródła:

SJP.pl

Bezkształtność

→ bezkształtny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) brak kształtu; cecha czegoś, co nie ma określonego kształtu


Patrz:bezkształtny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezkształtny

przymiotnik

 (1.1) o niewyraźnym, nieregularnym kszatłcie

 (1.2) niesprecyzowany, niemal nieuchwytny


Źródła:

Wiktionary

Bezkurkowy

niemający kurka


Źródła:

SJP.pl

Bezkwiatowy

taki, który nie ma kwiatów


przymiotnik

 (1.1) bot. nie mający kwiatów (części roślinnych)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezkwietny

przymiotnik

 (1.1) nie mający kwiatów (roślin)


Źródła:

Wiktionary

Bezkłowy

niemający kłów


przymiotnik

 (1.1) techn. nie mający kłów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezlaktozowiec

potocznie: osoba będąca na diecie niezawierającej laktozy


Źródła:

SJP.pl

Bezlaktozowy

niezawierający laktozy


przymiotnik

 (1.1) kulin. biochem. pozbawiony laktozy, niezawierający laktozy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezleda

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. niewielka rzeka w północnej Polsce i w Rosji (obwód królewiecki)


Źródła:

Wiktionary

Bezleśny

charakteryzujący się brakiem lasów


przymiotnik

 (1.1) charakteryzujący się brakiem lasów, niezalesiony


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezligaturowy

niemający ligatur


Źródła:

SJP.pl

Bezlik

duża ilość czegoś


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) wielka ilość, liczba czegoś


Be


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bezlimitowy

bez limitu, bez ograniczenia ilości lub czasu


Źródła:

SJP.pl

Bezlist

mech z rodziny bezlistowatych, rosnący w miejscach ocienionych, nieco wilgotnych i kwaśnych


Be


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bezlistne

niemający liści; bezlisty


Źródła:

SJP.pl

Bezlistny

niemający liści; bezlisty


przymiotnik

 (1.1) taki, który nie ma liści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezlistowate

rodzina mchów liściastych; bezliściowate


Źródła:

SJP.pl

Bezlisty

niemający liści; bezlistny


Źródła:

SJP.pl

Bezlisz

liczebnik nieokreślony

 (1.1) stpol. śrpol. bardzo, zbyt, bez liku datadef|1455|1535.


Źródła:

Wiktionary

Bezlitosność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, kto jest bezlitosny; cecha tego, co bezlitosne


Źródła:

Wiktionary

Bezlitosny

niemający litości


przymiotnik

 (1.1) okrutny; taki, który nie ma litości


Bezlitosny (hangul: 불한당, MOCT: "Bul-han-dang") – południowokoreański film kryminalny z 2017 roku w reżyserii Byun Sung-hyuna. W głównych rolach wystąpili Sul Kyung-gu i Yim Si-wan.

Film miał swoją premierę w Korei Południowej 17 maja 2017 roku, a międzynarodową - w ramach sekcji "Midnight Screenings" na 70. MFF w Cannes 24 maja 2017 roku. W Polsce film po raz pierwszy został wyświetlony 6 kwietnia 2018 roku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bezlitośnie

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób bezlitosny


Źródła:

Wiktionary

Bezlitośniej

stopień wyższy od przysłówka: bezlitośnie


Źródła:

SJP.pl

Bezlitośniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: bezlitosny


Źródła:

SJP.pl

Bezliściowate

rodzina mchów liściastych; bezlistowate


Źródła:

SJP.pl

Bezlotek

ptak o krótkich nogach i skrzydłach oraz czarno-białym upierzeniu, nielatający, lecz świetnie pływający, żyjący w wielkich koloniach, głównie na Antarktydzie; pingwin


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) ornit. ptak nielotny, o czarno-białym upierzeniu, przystosowany do życia w zimnym klimacie, poruszający się głównie pieszo lub pływaniem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezlotki

ptak o krótkich nogach i skrzydłach oraz czarno-białym upierzeniu, nielatający, lecz świetnie pływający, żyjący w wielkich koloniach, głównie na Antarktydzie; pingwin


Źródła:

SJP.pl

Bezludnie

przysłówek sposobu

 (1.1) tak, że nie ma ludzi


Źródła:

Wiktionary

Bezludność

cecha czegoś niezamieszkanego przez ludzi


Źródła:

SJP.pl

Bezludny

charakteryzujący się brakiem ludzi; wyludniony, pusty


przymiotnik

 (1.1) taki, gdzie nie ma ludzi; niezamieszkały przez ludzi, niebędący zaludnionym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezludzie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) miejsce, gdzie nie ma ludzi


Źródła:

Wiktionary

Bezlusterkowiec

aparat fotograficzny bez lusterka za obiektywem, odchylającego się w momencie robienia zdjęcia, w którym kadr obserwuje się na wbudowanym monitorze


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) fot. kompaktowy aparat fotograficzny z wymienną optyką


Aparat bezlusterkowy z wymiennymi obiektywami (MILC, Mirrorless Interchangeable Lens Camera), potocznie bezlusterkowiec ( mirrorless camera), alternatywnie EVIL ( Electronic Viewfinder Interchangeable Lens) – nazwa typu cyfrowego aparatu fotograficznego, posiadającego możliwość wymiany obiektywów montowanych w korpusie, w którym wyeliminowano optyczny układ wizjera z lustrem (stąd nazwa), matówką i pryzmatem pentagonalnym, a podgląd kadru wykonuje się na wbudowanym monitorze bądź ekranie wizjera.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bezlusterkowo

→ bezlusterkowy


Patrz:bezlusterkowy

Źródła:

SJP.pl

Bezlusterkowy

aparat bezlusterkowy - aparat cyfrowy nieposiadający lustra


Źródła:

SJP.pl

Bezma

partykuła oceniająca

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ponoć, prawdopodobnie


Źródła:

Wiktionary

Bezmajtkowy

1. niemający majtek;
2. rajstopy bezmajtkowe - rajstopy niemające wszytej części majtkowej


Źródła:

SJP.pl

Bezmali

modulant

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. podobno, ponoć


Źródła:

Wiktionary

Bezmaseczkowiec

potocznie: osoba nienosząca maseczki ochronnej podczas epidemii wirusa; bezmaskowiec


Źródła:

SJP.pl

Bezmaskowiec

potocznie: osoba nienosząca maseczki ochronnej podczas epidemii wirusa; bezmaseczkowiec


Źródła:

SJP.pl

Bezmateczny

przymiotnik

 (1.1) pszcz. pozbawiony matki pszczelej, bez matki


Źródła:

Wiktionary

Bezmatek

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) pszcz. rodzina pszczela pozbawiona matki pszczelej


Źródła:

Wiktionary

Bezmelodyjność

→ bezmelodyjny


Patrz:bezmelodyjny

Źródła:

SJP.pl

Bezmian

dawna prosta waga przesuwnikowa o stałym odważniku; waga rzymska, przezmian


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) metrol. hand. prosta waga dźwigniowa z przesuwanym ciężarkiem, służąca do ważenia towarów


Bezmian, inaczej przezmian, waga rzymska, waga przesuwnikowa – waga składająca się z ramienia (rodzaj dźwigni dwustronnej) posiadającego na jednym końcu haczyk do zawieszenia ważonego przedmiotu, a na drugim stały obciążnik. Ważenie polegało na takim umiejscowieniu punktu zawieszenia dźwigni, aby była ona w położeniu poziomym. Na ramieniu zaznaczone były punkty oznaczające masę ważonego przedmiotu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bezmiar

ogromna przestrzeń lub ilość


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) niezmierzona, nieograniczona przestrzeń


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezmiejscowy

niezwiązany z żadnym konkretnym miejscem


Źródła:

SJP.pl

Bezmierność

→ bezmierny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezmierne


Patrz:bezmierny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezmierny

przymiotnik

 (1.1) ogromny tak, że aż niemożliwy do zmierzenia


Źródła:

Wiktionary

Bezmiesięczny

przymiotnik

 (1.1) poet. bezksiężycowy


Źródła:

Wiktionary

Bezmieszkaniowiec

osoba nie mająca własnego mieszkania


Źródła:

SJP.pl

Bezmięsny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) o jedzeniu, diecie: niezawierający mięsa, pozbawiony mięsa

 (1.2) o dniu, tygodniu itp.: taki, w którym nie je się mięsa, nie prowadzi się sprzedaży mięsa


Źródła:

Wiktionary

Bezmiłosierny

dawniej: niemiłosierny - niemający litości


Źródła:

SJP.pl

Bezmleczny

niezawierający mleka


Źródła:

SJP.pl

Bezmocz

niewytwarzanie się moczu na skutek schorzenia nerek lub niemożność wydalania go; anuria


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) med. brak wydalania lub wytwarzania moczu;


Bezmocz ( anuria) – dobowa ilość moczu mniejsza od 100 ml.

Bezmocz jest niebezpiecznym dla zdrowia i życia stanem patologicznym, spowodowanym np. przez uszkodzenie lub chorobę nerki, ucisk, zatkanie kanalików nerkowych czy zaburzenie krążenia nerkowego krwi. Bezmocz, zależnie od stanu, może być leczony farmakologicznie lub, w skrajnych przypadkach, może wymagać dializy zewnątrzustrojowej lub przeszczepu nerki.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bezmulisty

pozbawiony mułu


Źródła:

SJP.pl

Bezmuszlowy

niezawierający muszli


Źródła:

SJP.pl

Bezmysł

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) daw. med. zniedołężnienie umysłowe

 (1.2) daw. stan niemyślenia


Źródła:

Wiktionary

Bezmyślnie

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób bezmyślny, bez namysłu


Źródła:

Wiktionary

Bezmyślniej

stopień wyższy od przysłówka: bezmyślnie


Źródła:

SJP.pl

Bezmyślność

→ bezmyślny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, kto jest bezmyślny


Patrz:bezmyślny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezmyślny

przymiotnik

 (1.1) taki, który nad niczym się nie zastanawia; także. świadczący o takiej cesze

 (1.2) dokonany bez udziału świadomości


Źródła:

Wiktionary

Bezmózg

potocznie: osoba głupia, bezmyślna; bezmózgowiec


Źródła:

SJP.pl

Bezmózgi

1. niemający mózgu;
2. bezmyślny, głupi


przymiotnik

 (1.1) niemający mózgu

 (1.2) przen. pozbawiony rozumu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezmózgowie

wada wrodzona, polegająca na niewykształceniu się mózgu u płodu; anencefalia


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) med. wada rozwojowa polegająca na niewykształceniu się mózgowia;

 (1.2) pot. pogard. brak myślenia


Bezmózgowie (łac. "anencephalia") – letalna (śmiertelna) wada wrodzona o charakterze malformacji, polegająca na braku lub na szczątkowym rozwoju mózgowia, zwykle przebiegającym łącznie z bezczaszkowiem ("acrania") czyli niewykształceniem struktur mózgoczaszki. Należy do tzw. dysrafii.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bezmózgowiec

1. potocznie: osoba głupia, bezmyślna; bezmózg;
2. w medycynie: płód dotknięty bezmózgowiem


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) med. dziecko z bezmózgowiem

 (1.2) pot. obraź. osoba, która zachowuje się nierozsądnie, głupio lub bezmyślnie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beznabiałowy

niezawierający nabiału


Źródła:

SJP.pl

Beznaczyniowe

grupa roślin rozmnażających się za pomocą zarodników, niemających kwiatów i prawdziwych korzeni


Źródła:

SJP.pl

Beznadzieja

potocznie: beznadziejny, beznadziejnie


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) stan desperacji, utraty nadziei, rozpacz

 (1.2) pot. coś kiepskiego, beznadziejnego, bez wartości lub nie zapowiadającego się dobrze


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beznadziejnie

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób niedający nadziei na poprawę ani sukces

 (1.2) pot. bardzo źle, kiepsko

 (1.3) bardzo mocno


Źródła:

Wiktionary

Beznadziejniej

stopień wyższy od przysłówka: beznadziejnie


Źródła:

SJP.pl

Beznadziejność

→ beznadziejny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co beznadziejne; stan beznadziei


Patrz:beznadziejny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beznadziejny

1. taki, który się nie podoba; okropny, straszny, potworny;
2. niedający szans na pomyślny wynik; rozpaczliwy


przymiotnik

 (1.1) pozbawiony wszelkiej nadziei

 (1.2) kiepski, bardzo słaby

 (1.3) iron. o znacznym nasileniu jakiejś cechy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beznakładowy

niewymagający nakładów pieniędzy, pracy lub energii


Źródła:

SJP.pl

Beznamiętnie

przysłówek

 (1.1) w sposób beznamiętny, pozbawiony namiętności


Źródła:

Wiktionary

Beznamiętność

→ beznamiętny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, kto lub co jest beznamiętne; obojętność, apatia


Patrz:beznamiętny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beznamiętny

bez emocji, nieokreślony, mdły


przymiotnik

 (1.1) pozbawiony emocji, emocjonalnego zaangażowania; obojętny, chłodny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beznapisowy

niezawierający żadnego napisu


Źródła:

SJP.pl

Beznarodowy

przymiotnik

 (1.1) rzad. nie mający narodowości, oderwany od jakiegokolwiek narodu


Źródła:

Wiktionary

Beznerwowate

rodzina roślin z gromady wątrobowców


Źródła:

SJP.pl

Beznikotynowy

niezawierający nikotyny


Źródła:

SJP.pl

Beznogi

niemający nóg lub jednej nogi; beznożny


przymiotnik relacyjny

 (1.1) niemający nóg

 (1.2) niemający jednej nogi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beznormie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) stan, w którym normy społeczne nie są przestrzegane


Źródła:

Wiktionary

Beznosy

niemający nosa


przymiotnik relacyjny

 (1.1) niemający nosa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beznożność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest beznożne; cecha tych, którzy są beznożni


Źródła:

Wiktionary

Beznożny

niemający nóg lub jednej nogi; beznogi


przymiotnik

 (1.1) nie posiadający wcale nóg


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beznutowy

taki, który nie ma nut


Źródła:

SJP.pl

Beznóżkowy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) taki, który nie ma nóżek


Źródła:

Wiktionary

Bezoar

kulisty twór w żołądku przeżuwaczy (np. kóz, krów), powstający z niestrawnych cząstek pokarmu oraz połkniętej w czasie linienia sierści; w medycynie ludowej przypisywano mu właściwości magiczne i lecznicze; strut


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) wet. kulisty twór powstający w żołądkach przeżuwaczy z niestrawionych resztek pokarmu, sierści oraz włókien roślinnych;

 (1.2) daw. odtrutka


Bezoar (arab. "bāzahr", pers. "bād-zahr") – rzekomy kamień jelitowy, nagromadzenie niestrawionych substancji w układzie pokarmowym zwierząt, w tym ludzi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bezoarowy

przymiotnik od: bezoar


Źródła:

SJP.pl

Bezobjawowiec

osoba będąca nosicielem jakiejś choroby, ale niemająca jej objawów


Źródła:

SJP.pl

Bezobjawowo

przysłówek

 (1.1) med. bez objawów, symptomów


Źródła:

Wiktionary

Bezobjawowość

→ bezobjawowy


Patrz:bezobjawowy

Źródła:

SJP.pl

Bezobjawowy

niedający objawów swojej obecności


przymiotnik

 (1.1) med. taki, który nie daje objawów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezobsługowość

→ bezobsługowy


Patrz:bezobsługowy

Źródła:

SJP.pl

Bezobsługowy

niewymagający obsługi; automatyczny, samoczynny


Źródła:

SJP.pl

Bezoczny

przymiotnik

 (1.1) nie mający oczu


Źródła:

Wiktionary

Bezoczy

przymiotnik

 (1.1) daw. niemający oczu


Źródła:

Wiktionary

Bezodpadowy

w technice: niedający, niewytwarzający odpadów


przymiotnik

 (1.1) nie wytwarzający odpadów, nie powodujący powstawania odpadów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezodpływowy

przymiotnik

 (1.1) taki, który nie ma odpływu, nie uchodzi z niego żadna rzeka


Źródła:

Wiktionary

Bezodrzutowość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezodrzutowe


Źródła:

Wiktionary

Bezodrzutowy

przymiotnik

 (1.1) niepowodujący odrzutu


Źródła:

Wiktionary

Bezodsetkowy

bez odsetek


Źródła:

SJP.pl

Bezogoniasty

niemający ogona; bezogonowy


Źródła:

SJP.pl

Bezogonkowy

przymiotnik

 (1.1) bot. niemający ogonka, wyrastający bezpośrednio z gałązki


Źródła:

Wiktionary

Bezogonowość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezogonowe


Źródła:

Wiktionary

Bezogonowy

niemający ogona; bezogoniasty


przymiotnik

 (1.1) książk. biol. niemający ogona, czyli końcowej części tułowia

 (1.2) techn. niemający ogona, czyli końcowej części konstrukcji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezok.

skrót od: bezokolicznik, bezokolicznikowy


Źródła:

SJP.pl

Bezokapowy

niemający okapu


Źródła:

SJP.pl

Bezoki

niemający oczu lub jednego oka


przymiotnik

 (1.1) niemający oczu

 (1.2) niemający oka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezokienny

niemający okien, np. bezokienny strych


przymiotnik

 (1.1) nie mający wcale okien


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezokolicznik

w językoznawstwie: podstawowa forma czasownika (np. robić, piec, kochać), która wyraża czynność lub stan w sposób abstrakcyjny, bez określenia osoby, rodzaju, liczby, czasu i trybu; infinitivus, infinitiwus, infinityw


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gram. forma czasownika zazwyczaj (zależnie od języka) nieokreślająca czasu, rodzaju, liczby, osoby, trybu, strony ani aspektu;


Bezokolicznik ( infinitivus) – forma czasownika, która wyraża czynność lub stan w sposób abstrakcyjny, zazwyczaj bez określania czasu, rodzaju, liczby, osoby, trybu, strony i aspektu. W niektórych językach może jednak wyrażać niektóre z tych kategorii, np. w łacinie istnieją bezokoliczniki wyrażające czas i stronę, a w grece klasycznej dodatkowo także aspekt. Istnieją też języki (np. arabski, nowogrecki lub bułgarski) pozbawione form bezokolicznika.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bezokolicznikowy

przymiotnik od: bezokolicznik


przymiotnik relacyjny

 (1.1) gram. związany z bezokolicznikem, dotyczący bezokolicznika


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezokoliczność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezokoliczne


Źródła:

Wiktionary

Bezolejowy

niezawierający, niepotrzebujący oleju


Źródła:

SJP.pl

Bezoperacyjny

odbywający się bez operacji


przymiotnik

 (1.1) med. taki, w którym nie wykonuje się operacji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezoporny

niestawiający oporu; bezoporowy


Źródła:

SJP.pl

Bezoporowy

niestawiający oporu; bezoporny


Źródła:

SJP.pl

Bezopresyjny

pozbawiony opresji, zagrożenia


Źródła:

SJP.pl

Bezosobisty

niedotyczący żadnej osoby


Źródła:

SJP.pl

Bezosobnik

czasownik w formie bezosobowej


Źródła:

SJP.pl

Bezosobowo

przysłówek sposobu

 (1.1) od: bezosobowy


Źródła:

Wiktionary

Bezosobowość

→ bezosobowy


Patrz:bezosobowy

Źródła:

SJP.pl

Bezosobowy

przymiotnik

 (1.1) taki, który nie jest skierowany do żadnej osoby


Źródła:

Wiktionary

Bezostny

niemający ości (zwykle o roślinach, rybach)


przymiotnik

 (1.1) bot. (o roślinie) nie pokryty ościami


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezowocnie

przysłówek

 (1.1) w sposób bezowocny, jałowo


Źródła:

Wiktionary

Bezowocność

→ bezowocny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co bezowocne


Patrz:bezowocny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezowocny

nieprzynoszący rezultatów


przymiotnik relacyjny

 (1.1) książk. nieprzynoszący pomyślnych rezultatów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezowodniowce

kręgowiec (krągłousty, ryba i płaz) niewytwarzający błon płodowych w rozwoju zarodkowym


Bezowodniowce (Anamnia) – grupa kręgowców, które nie wytwarzają błon płodowych w rozwoju embrionalnym (w przeciwieństwie do owodniowców), w związku z czym ich rozwój związany jest nierozerwalnie ze środowiskiem wodnym. W ich rozwoju często występuje stadium larwalne.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bezowodniowiec

kręgowiec (krągłousty, ryba i płaz) niewytwarzający błon płodowych w rozwoju zarodkowym


Źródła:

SJP.pl

Bezowy

przymiotnik od: beza


przymiotnik

 (1.1) przym. od beza


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezołowiowość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezołowiowe


Źródła:

Wiktionary

Bezołowiowy

niezawierający ołowiu


przymiotnik

 (1.1) niezawierający ołowiu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezościstość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezościste


Źródła:

Wiktionary

Bezościsty

pszenica bezoścista - odmiana pszenicy ozimej, której plewki nie są zakończone ością; gółka


Źródła:

SJP.pl

Bezpalcowy

zwykle o przedmiotach: niemający palców


przymiotnik relacyjny

 (1.1) taki, który nie ma palców


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezpalcy

niemający palca, dwóch i więcej palców lub w ogóle ich niemający


przymiotnik relacyjny

 (1.1) taki, który nie ma palców


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezpaleniskowy

taki, który nie ma paleniska


Źródła:

SJP.pl

Bezparagonowy

niewymagający paragonu


Źródła:

SJP.pl

Bezparametrowy

inform. niewymagający przekazania parametru


Źródła:

SJP.pl

Bezpardonowość

→ bezpardonowy


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co bezpardonowe


Patrz:bezpardonowy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezpardonowy

nieliczący się z niczym, pozbawiony skrupułów


przymiotnik

 (1.1) przen. ostry, brutalny, bezwzględny, pozbawiony skrupułów

 (1.2) niedający albo niebiorący pardonu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezpartyjna

kobieta nienależąca do żadnej partii


Źródła:

SJP.pl

Bezpartyjność

→ bezpartyjny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co bezpartyjne; cecha tego, kto bezpartyjny


Bezpartyjność – brak przynależności do jakiejkolwiek partii politycznej.


Patrz:bezpartyjny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bezpartyjny

nienależący do żadnej partii politycznej; apartyjny


przymiotnik

 (1.1) polit. nie należący do żadnego ze stronnictw albo partii politycznych

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) polit. ktoś nie będący zrzeszony w partii (w kontekście historycznym ktoś spoza PZPR i jej satelitów)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezpasmowy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) taki, który nie posiada pasm


Źródła:

Wiktionary

Bezpaszportowy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) taki, który nie wymaga posiadania paszportu

 (1.2) taki, który nie posiada paszportu


Źródła:

Wiktionary

Bezpauzowy

niezawierający pauzy


Źródła:

SJP.pl

Bezpański

niemający właściciela


przymiotnik

 (1.1) książk. nienależący do nikogo, niemający właściciela


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezpańskość

→ bezpańsky


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezpańskie; cecha tych, którzy są bezpańsci


Patrz:bezpańsky

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezpaństwowiec

osoba nieposiadająca obywatelstwa żadnego państwa; apolita; apatryda


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba nieposiadająca obywatelstwa żadnego z państw


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezpaństwowość

→ bezpaństwowy


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezpaństwowe; cecha tych, którzy są bezpaństwowi


Patrz:bezpaństwowy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezpaństwowy

niebędący obywatelem żadnego państwa


przymiotnik relacyjny

 (1.1) nie mający przynależności państwowej; nie należący do żadnego z państw


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezperspektywność

brak perspektyw


Źródła:

SJP.pl

Bezpestkowość

brak pestek


Źródła:

SJP.pl

Bezpestkowy

1. niezawierający pestek;
2. o kobiecie: dotknięta zespołem MRKH (wrodzony brak lub niedorozwój macicy i pochwy)


przymiotnik relacyjny

 (1.1) nie zawierający pestek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezpieczeństwo

1. stan braku zagrożeń;
2. potocznie: instytucja zajmująca się sprawami bezpieczeństwa publicznego


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) stan braku zagrożenia, obawy, powodów do strachu; bycie bezpiecznym


Bezpieczeństwo – stan dający poczucie pewności i gwarancję jego zachowania oraz szansę na doskonalenie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bezpieczniacki

przymiotnik od: bezpieczniak


przymiotnik

 (1.1) pot. dotyczyć służby bezpieczeństwa i jej funkcjonariuszy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezpieczniak

pogardliwie: pracownik służb bezpieczeństwa


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pogard. pot. funkcjonariusz aparatu bezpieczeństwa w PRL, agent służby bezpieczeństwa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezpiecznie

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób bezpieczny


Źródła:

Wiktionary

Bezpieczniej

stopień wyższy od przysłówka: bezpiecznie


Źródła:

SJP.pl

Bezpieczniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: bezpieczny


Źródła:

SJP.pl

Bezpiecznik

urządzenie zabezpieczające, np. przed skutkami nadmiernego obciążenia instalacji elektrycznej albo nadmiernego obciążenia


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) podzespół chroniący przed nieprawidłowym działaniem urządzenia lub sieci (np. elektrycznej, gazowej);

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) pot. funkcjonariusz służby bezpieczeństwa


Bezpiecznik – podstawowy element zabezpieczający urządzenie, jego fragment lub użytkownika przed określonym czynnikiem zagrażającym. Należy on do grupy urządzeń zabezpieczających.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bezpiecznikowy

przymiotnik od: bezpiecznik


Źródła:

SJP.pl

Bezpieczność

→ bezpieczny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) stpol. beztroska

 (1.2) stpol. śmiałość


Patrz:bezpieczny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezpieczny

1. taki, któremu nie grozi niebezpieczeństwo;
2. niezagrażający nikomu


przymiotnik

 (1.1) taki, który nie jest zagrożony, któremu nic nie grozi

 (1.2) taki, który nie stwarza zagrożenia

 (1.3) stpol. odważny

 (1.4) stpol. beztroski


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezpieka

potoczna nazwa organów bezpieczeństwa publicznego istniejących w czasach PRL, mających na celu przede wszystkim utrwalenie ustroju komunistycznego i zwalczanie opozycji


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. pejor. aparat bezpieczeństwa w PRL

 (1.2) pot. pejor. Ministerstwo Spraw Wewnętrznych


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bezpieńka

sadzonka drzewa liściastego


Źródła:

SJP.pl

Bezpilotowiec

bezzałogowy statek powietrzny; drona, dron, bezzałogowiec


Źródła:

SJP.pl

Bezpilotowy

taki, który nie wymaga pilota


przymiotnik

 (1.1) taki, który działa lub porusza się bez pilota; zdalnie sterowany


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezpióry

niemający piór; nieopierzony


przymiotnik

 (1.1) nie mający piór


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezplanowo

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób nieprzemyślany, spontaniczny, bez ustalonego planu


Źródła:

Wiktionary

Bezplanowość

→ bezplanowy


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) brak planowanieanowania; stan działania bez planu


Patrz:bezplanowy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezplanowy

przymiotnik

 (1.1) bez wcześniej ustalonego planu


Źródła:

Wiktionary

Bezpodmiotowość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezpodmiotowe; cecha tych, którzy są bezpodmiotowi


Źródła:

Wiktionary

Bezpodmiotowy

niemający podmiotu


przymiotnik

 (1.1) gram. taki, który nie zawiera podmiotu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezpodstawnie

przysłówek

 (1.1) w sposób bezpodstawny


Źródła:

Wiktionary

Bezpodstawność

→ bezpodstawny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) brak podstaw, brak uzasadnienia dla czegoś


Patrz:bezpodstawny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezpodstawny

nieuzasadniony, bez podstaw


przymiotnik

 (1.1) nieuzasadniony, niesłuszny, nie mający słusznych podstaw


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezpokutny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) rzad. nieodprawiający pokuty


Źródła:

Wiktionary

Bezpokładowy

przymiotnik

 (1.1) mors. nie mający pokładu


Źródła:

Wiktionary

Bezpopowiec

członek odłamu staroobrzędowców w rosyjskiej cerkwi prawosławnej, która nie uznawała duchowieństwa (popów)


Źródła:

SJP.pl

Bezpostaciowość

brak uporządkowanej budowy; amorfizm


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co bezpostaciowe


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bezpostaciowy

amorficzny;
1. nieposiadający określonych, ustalonych kształtów;
2. w fizyce: niemający uporządkowanej strukturalnie budowy wewnętrznej


przymiotnik

 (1.1) nie mający, nie przyjmujący żadnej postaci


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezpotomnie

przysłówek

 (1.1) przest. książk. nie mając potomstwa


Źródła:

Wiktionary

Bezpotomność

→ bezpotomny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nieposiadanie potomstwa


Patrz:bezpotomny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezpotomny

przymiotnik

 (1.1) niemający potomstwa, dzieci


Źródła:

Wiktionary

Bezpotrzebny

dawniej: niepotrzebny


Źródła:

SJP.pl

Bezpowodowy

niemający przyczyny; bezprzyczynowy


Źródła:

SJP.pl

Bezpowrotnie

przysłówek

 (1.1) nieodwołalnie, nieodwracalnie


„Bezpowrotnie” – singel Kasi Kowalskiej z płyty "Antidotum".


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Bezpowrotny

1. taki, który przeminął i nie powróci;
2. niedający się zastąpić


przymiotnik

 (1.1) taki, który jest bez możliwości powrotu do stanu wcześniejszego


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezpołączeniowy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) inform. taki, który nie uwzględnia nawiązania połączenia między urządzeniami


Źródła:

Wiktionary

Bezpośredni

przymiotnik

 (1.1) taki, który nie ma pośredników ani ogniw pośrednich; taki, który trafia do kogoś lub czegoś wprost

 (1.2) taki, który nie działa zgodnie z konwencjami lub konwenansami; jest szczery, naturalny

 (1.3) taki, który nie jest oddzielony, jest tuż obok czegoś


Źródła:

Wiktionary

Bezpośredniej

stopień wyższy od przysłówka: bezpośrednio


Źródła:

SJP.pl

Bezpośredniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: bezpośredni


Źródła:

SJP.pl

Bezpośrednio

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób bezpośredni


Źródła:

Wiktionary

Bezpośredniość

→ bezpośredni


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, kto jest bezpośredni

 (1.2) cecha tego, co jest bezpośrednie


Be


Patrz:bezpośredni

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bezpożytkowy

przymiotnik

 (1.1) pszcz. ubogi w pożytek


Źródła:

Wiktionary

Bezprawie

1. stan, którego nie normują prawa;
2. czyn sprzeczny z prawem


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) polit. stan, w którym nie są ustanowione lub przestrzegane normy prawne

 (1.2) praw. czyn bezprawny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezprawnie

przysłówek

 (1.1) w sposób bezprawny, niezgodnie z prawem


Źródła:

Wiktionary

Bezprawność

→ bezprawny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co bezprawne

 (1.2) praw. przedmiotowa cecha czynu sprawcy, ujmowana jako sprzeczność z obowiązującymi zasadami porządku prawnego


Patrz:bezprawny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezprawny

1. niezgodny z prawem;
2. zabroniony przez prawo


przymiotnik

 (1.1) praw. niezgodny z przepisami prawa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezprecedensowość

→ bezprecedensowy


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezprecedensowe


Patrz:bezprecedensowy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezprecedensowy

będący bez precedensu


przymiotnik

 (1.1) książk. bez precedensu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezprefiksalny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) gram. zob. bezprzedrostkowy.


Źródła:

Wiktionary

Bezpretensjonalność

→ bezpretensjonalny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezpretensjonalne; cecha tych, którzy są bezpretensjonalni


Patrz:bezpretensjonalny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezpretensjonalny

prosty, skromny, naturalny


przymiotnik

 (1.1) prosty, swobodny i naturalny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezprizorna

→ bezprizorny


Patrz:bezprizorny

Źródła:

SJP.pl

Bezprizorny

w Rosji po rewolucji październikowej: pozbawione opieki, bezdomne dziecko


Źródła:

SJP.pl

Bezproblematyczność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezproblematyczne; cecha tych, którzy są bezproblematyczni


Źródła:

Wiktionary

Bezproblemowo

przysłówek

 (1.1) w sposób bezproblemowy


Źródła:

Wiktionary

Bezproblemowość

→ bezproblemowy


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezproblemowe; cecha tych, którzy są bezproblemowi


Patrz:bezproblemowy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezproblemowy

przymiotnik

 (1.1) taki, który nie przysparza dodatkowych problemów

 (1.2) taki, który nie odnosi się do żadnego ważnego problemu


Źródła:

Wiktionary

Bezprocentowy

niezawierający procentów


Źródła:

SJP.pl

Bezprodukcyjność

→ bezprodukcyjny


Patrz:bezprodukcyjny

Źródła:

SJP.pl

Bezprodukcyjny

niemający żadnej wartości produkcyjnej; bezowocny


Źródła:

SJP.pl

Bezproduktywność

→ bezproduktywny


Patrz:bezproduktywny

Źródła:

SJP.pl

Bezproduktywny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) nieprzynoszący żadnych efektów, korzyści


Źródła:

Wiktionary

Bezprogramowość

→ bezprogramowy


Patrz:bezprogramowy

Źródła:

SJP.pl

Bezpromienny

niemający, nieroztaczający promieni (świetlnych smug)


Źródła:

SJP.pl

Bezprowizyjny

niemający prowizji


Źródła:

SJP.pl

Bezpruderyjność

brak pruderii, czyli udawanej, fałszywej wstydliwości


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezpruderyjne; cecha tych, którzy są bezpruderyjni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezpruderyjny

bezwstydny, bez zahamowań moralnych, szczególnie w sferze seksualności


przymiotnik

 (1.1) pozbawiony pruderii, bez oznak zawstydzenia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezprym

imię męskie


(u


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bezprymostwo

Bezprym z małżonką; Bezprymowie


Źródła:

SJP.pl

Bezprymowie

Bezprym z małżonką; Bezprymostwo


Źródła:

SJP.pl

Bezprymowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Bezpryma lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Bezpryncypialność

→ bezpryncypialny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezpryncypialne; cecha tych, którzy są bezpryncypialni


Patrz:bezpryncypialny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezprzedmiotowo

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób pozbawiony uzasadnienia, celu, sensu lub związku z istotą sprawy


Źródła:

Wiktionary

Bezprzedmiotowość

→ bezprzedmiotowy


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co bezprzedmiotowe


Patrz:bezprzedmiotowy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezprzedmiotowy

przymiotnik

 (1.1) niemający podstawy, przyczyny


Źródła:

Wiktionary

Bezprzedrostkowy

przymiotnik

 (1.1) gram. nie mający przedrostka


Źródła:

Wiktionary

Bezprzedziałowy

niemający przedziałów


Źródła:

SJP.pl

Bezprzemocowość

brak przemocy


Źródła:

SJP.pl

Bezprzemocowy

niestosujący przemocy


Źródła:

SJP.pl

Bezprzerwowy

nieskładający się z przerw


Źródła:

SJP.pl

Bezprzeszkodny

dawniej: związany z brakiem przeszkód


Źródła:

SJP.pl

Bezprzetargowy

odbywający się, przebiegający bez przetargu


Źródła:

SJP.pl

Bezprzewodowo

przysłówek

 (1.1) techn. nie wykorzystując przewodów elektrycznych


Źródła:

Wiktionary

Bezprzewodowość

cecha czegoś niezawierającego przewodów


Źródła:

SJP.pl

Bezprzewodowy

niemający przewodu


przymiotnik

 (1.1) techn. taki, który obywa się bez przewodów elektrycznych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezprzyciskowy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) jęz. taki, który nie ma akcentu lub na który nie pada akcent

 (1.2) nie mający żadnych przycisków


Źródła:

Wiktionary

Bezprzyczynowość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha to, tego co nie ma przyczyny


Źródła:

Wiktionary

Bezprzyczynowy

przymiotnik

 (1.1) nie mający przyczyny


Źródła:

Wiktionary

Bezprzykładnie

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób nie mający przykładu; nie do porównania


Źródła:

Wiktionary

Bezprzykładność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co bezprzykładne


Źródła:

Wiktionary

Bezprzykładny

przymiotnik

 (1.1) książk. niedający się z niczym porównać


Źródła:

Wiktionary

Bezprzylgowy

taki, który nie ma przylgi


Źródła:

SJP.pl

Bezprzyrostkowo

→ bezprzyrostkowy


Patrz:bezprzyrostkowy

Źródła:

SJP.pl

Bezprzyrostkowy

przymiotnik

 (1.1) gram. nie mający przyrostka


Źródła:

Wiktionary

Bezprzytomnie

→ bezprzytomny


Patrz:bezprzytomny

Źródła:

SJP.pl

Bezprzytomny

dawniej: pozbawiony przytomności, nieprzytomny


Źródła:

SJP.pl

Bezprądowy

działający bez potrzeby zasilania prądem elektrycznym


Źródła:

SJP.pl

Bezpylny

niewytwarzający pyłu; bezpyłowy


przymiotnik

 (1.1) zob. bezpyłowy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezpyłowy

niewytwarzający pyłu; bezpylny


przymiotnik

 (1.1) techn. nie powodujący pylenia, powstawania pyłu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezpłatnie

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób bezpłatny, bez opłat(y)


Źródła:

Wiktionary

Bezpłatność

→ bezpłatny; darmowość


Źródła:

SJP.pl

Bezpłatny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) taki, za który nie pobiera się opłaty


Źródła:

Wiktionary

Bezpłciowiec

osobnik pozbawiony płci, niemający cech fizycznych określonej płci


Źródła:

SJP.pl

Bezpłciowo

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób bezpłciowy; bez wyraźnych cech płciowych

 (1.2) przen. bez wyrazu; bez charakterystycznych walorów


Źródła:

Wiktionary

Bezpłciowość

brak określonej płci


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co bezpłciowe


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezpłciowy

1. niemający płci;
2. potocznie, przenośnie: niemający cech charakterystycznych, wyróżniających; nijaki, bezbarwny, nieokreślony


przymiotnik relacyjny

 (1.1) biol. niewykazujący cech płciowych; bez udziału płci

przymiotnik jakościowy

 (2.1) pot. pogard. niemający charakteru


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezpłetwiec

gatunek dużego ptaka z rzędu blaszkodziobych; gęś skąpopłetwa


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) ornit. nazwa systematyczna|Anseranas semipalmata|ref=tak., gatunek ptaka z rzędu blaszkodziobych;


Bezpłetwiec, gęś skąpopłetwa ("Anseranas semipalmata") – gatunek dużego ptaka, jedynego przedstawiciela rodziny bezpłetwców (Anseranatidae). Zamieszkuje bagna i łąki w terasach zalewowych tropikalnych rzek w północnej Australii i południowej Nowej Gwinei; reintrodukowany w stanie Wiktoria (południowo-wschodnia Australia), gdzie dawniej był szeroko rozpowszechniony.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bezpłetwy

morświnek bezpłetwy - gatunek morświna; morświn bezpłetwy


Źródła:

SJP.pl

Bezpłodnie

przysłówek sposobu

 (1.1) biol. będąc niezdolnym do wydania potomstwa

 (1.2) przen. nie przynosząc efektów


Źródła:

Wiktionary

Bezpłodność

1. brak zdolności dojrzałego osobnika do rozrodu;
2. bezowocność, bezskuteczność


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biol. med. nieodwracalny brak zdolności do rozrodu; cecha tego, kto bezpłodny, cecha tego, co bezpłodne


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezpłodny

przymiotnik jakościowy

 (1.1) biol. taki, który nie może rozmnażać się

przymiotnik relacyjny

 (2.1) przen. taki, który nie daje pożądanych wyników


Źródła:

Wiktionary

Bezpłomienny

przymiotnik

 (1.1) taki, który nie wytwarza płomienia


Źródła:

Wiktionary

Bezpłytkowce

mały, morski mięczak pozbawiony muszli; beztarczowiec


Bezpłytkowce, beztarczowce, beztarczowe (Aplacophora) – gromada małych, morskich mięczaków (Mollusca), pozbawionych muszli. Na powierzchni ich ciała występują spikule. Długość ich ciała mieści się w przedziale od 0,8 mm do 30 cm, zwykle poniżej 5 cm. Bezpłytkowce początkowo nie były włączane do mięczaków. Obecność tarki uznano za cechę pozwalającą je do nich zaliczyć. Od 1987 roku klasyfikowane są w randze odrębnej gromady.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bezpłytkowiec

mały, morski mięczak pozbawiony muszli; beztarczowiec


Źródła:

SJP.pl

Bezrachunkowy

niewymagający rachunku


Źródła:

SJP.pl

Bezradnie

przysłówek

 (1.1) w sposób bezradny


Źródła:

Wiktionary

Bezradniej

stopień wyższy od przysłówka: bezradnie


Źródła:

SJP.pl

Bezradniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: bezradny


Źródła:

SJP.pl

Bezradność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) niemożność poradzenia sobie, zwłaszcza w trudnej sytuacji;


Be


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Bezradny

1. nieumiejący poradzić sobie w życiu lub w trudnej sytuacji;
2. wyrażający bezradność, bezsilność


przymiotnik

 (1.1) niemogący lub nieumiejący sobie poradzić w życiu lub w trudnej sytuacji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezradosny

przymiotnik

 (1.1) daw. smutny, pozbawiony radości


Źródła:

Wiktionary

Bezradośnie

przysłówek

 (1.1) daw. smutno, w sposób pozbawiony radości


Źródła:

Wiktionary

Bezramkowiec

potocznie: smartfon lub tablet, którego ekran nie jest otoczony ramkami obudowy


Źródła:

SJP.pl

Bezramkowy

niemający ramki lub mający bardzo wąskie ramki, np. smartfon bezramkowy


Źródła:

SJP.pl

Bezramowy

pozbawiony ramy


Źródła:

SJP.pl

Bezrdzeniowy

przymiotnik

 (1.1) techn. zwłaszcza odlewanie metali: nie mający rdzenia


Źródła:

Wiktionary

Bezreceptowy

dostępny bez recepty lekarskiej


Źródła:

SJP.pl

Bezrefleksyjnie

przysłówek

 (1.1) w sposób bezrefleksyjny


Źródła:

Wiktionary

Bezrefleksyjność

→ bezrefleksyjny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezrefleksyjne; cecha tych, którzy są bezrefleksyjni


Patrz:bezrefleksyjny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezrefleksyjny

przymiotnik

 (1.1) pozbawiony refleksji


Źródła:

Wiktionary

Bezreligijność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzymiotnikowy od|bezreligijny.


Źródła:

Wiktionary

Bezreligijny

przymiotnik

 (1.1) niezawierający w sobie elementów żadnej religii, nieodwołujący się w żaden sposób do religii


Źródła:

Wiktionary

Bezrobocie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) ekon. stan, w którym część osób zdolnych do pracy i chcących ją podjąć nie może jej znaleźć;


Bezrobocie – zjawisko społeczne polegające na tym, że część ludzi zdolnych do pracy i pragnących ją podjąć nie znajduje zatrudnienia.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Bezrobotna

kobieta bez stałego płatnego zajęcia


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta bez pracy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezrobotność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co bezrobotne


Źródła:

Wiktionary

Bezrobotny

osoba niezatrudniona


przymiotnik

 (1.1) bez pracy, bez zajęcia

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) osoba bez pracy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezrogi

niemający rogów; nierogaty, bezrożny


przymiotnik

 (1.1) zool. nie mający rogów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezrogość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezrogie; cecha tych, którzy są bezrodzy


Źródła:

Wiktionary

Bezrok

przysłówek

 (1.1) rzad. śrpol. (także. gwara.) przyszły rok


Źródła:

Wiktionary

Bezrolność

→ bezrolny


Patrz:bezrolny

Źródła:

SJP.pl

Bezrolny

nieposiadający własnego gospodarstwa rolnego


przymiotnik relacyjny

 (1.1) nie posiadający własnej ziemi, gospodarstwa rolnego

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) bezrolny (1.1) chłop


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezrowkowy

niemający rowków


Źródła:

SJP.pl

Bezrozumnie

przysłówek

 (1.1) w sposób nieprzemyślany


Źródła:

Wiktionary

Bezrozumność

→ bezrozumny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co bezrozumne


Patrz:bezrozumny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezrozumny

przymiotnik

 (1.1) taki, który nie ma zdolności rozumowania; pozbawiony rozumu

 (1.2) taki, który świadczy o braku rozumowania; pozbawiony rozsądku


Źródła:

Wiktionary

Bezrożność

→ bezrożny


Patrz:bezrożny

Źródła:

SJP.pl

Bezrożny

rzadko: niemający rogów; nierogaty, bezrogi


Źródła:

SJP.pl

Bezrtęciowy

niezawierający rtęci


przymiotnik

 (1.1) niezawierający rtęci


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezruch

1. brak ruchu, zmian; nieruchomość;
2. u zwierząt: znieruchomienie będące reakcją obronną; akineza, akinezja


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) brak ruchu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezryba

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kulin. wegański półprodukt lub potrawa będąca zamiennikiem ryby, przypominająca ją w smaku


Źródła:

Wiktionary

Bezrybie

miejsce, w którym nie ma ryb


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) miejsce, gdzie nie ma ryb


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezrybny

charakteryzujący się brakiem występowania ryb


przymiotnik

 (1.1) taki, w którym nie ma ryb


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezrymowość

→ bezrymowy


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezrymowe


Patrz:bezrymowy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezrymowy

niezawierający rymów


przymiotnik

 (1.1) liter. nie zawierający rymów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezrząd

anarchia


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) polit. stan braku rządu, władzy centralnej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezrządność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezrządne; cecha tych, którzy są bezrządni


Źródła:

Wiktionary

Bezrządzie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) brak rządu, anarchia


Źródła:

Wiktionary

Bezrzęsny

niemający rzęs; bezrzęsy


Źródła:

SJP.pl

Bezrzęsy

niemający rzęs; bezrzęsny


przymiotnik

 (1.1) nie mający rzęs


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezróżny

dawniej: obojętny


Źródła:

SJP.pl

Bezrąbek

1. mech z rodziny skrętkowatych, którego jedynym przedstawicielem jest objęty ochroną w Polsce bezrąbek czterokanciasty;
2. bezrąbek sadowiec - pluskwiak z podrzędu piewików


Źródła:

SJP.pl

Bezrękawnik

kamizelka bez rękawów


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) pot. element stroju (kamizelka lub sukienka) bez rękawów, noszony na bluzkę lub sweter


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezrękawowy

przymiotnik

 (1.1) niemający rękawów


Źródła:

Wiktionary

Bezręki

niemający rąk lub jednej ręki


przymiotnik

 (1.1) niemający rąk

 (1.2) niemający jednej ręki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezsenne

forma przymiotnika.

 (1.1) Ms., B., W. n. lp. i Ms., B., W. nmos. lm. od: bezsenny


Źródła:

Wiktionary

Bezsennie

przysłówek

 (1.1) w sposób bezsenny, bez zaśnięcia


Źródła:

Wiktionary

Bezsenność

zaburzenie snu charakteryzujące się utrudnionym zasypianiem lub trwałym, przedwczesnym budzeniem się


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) fizj. niemożność zaśnięcia;


Bezsenność, agrypnia ( insomnia) – zakłócenie stanu zdrowia, w którym niewystarczająca jest długość snu lub niezadowalająca jego jakość. Może polegać na trudnościach w zasypianiu, wczesnym przebudzaniu się, wybudzaniu się w trakcie snu lub na złej jakości snu, czego następstwami w ciągu dnia są uczucie braku wypoczęcia, gorsze samopoczucie, drażliwość, osłabienie koncentracji i zdolności uczenia się. Bezsenność może być rozumiana albo jako objaw, albo jako odrębna jednostka chorobowa.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bezsenny

spędzony bez spania


przymiotnik

 (1.1) spędzony bez spania


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezsens

coś pozbawione sensu, logiki


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) brak sensu, uzasadnienia w czymś

 (1.2) pot. coś pozbawione sensu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezsensownie

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób pozbawiony sensu


Źródła:

Wiktionary

Bezsensowniej

stopień wyższy od przysłówka: bezsensownie


Źródła:

SJP.pl

Bezsensowniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: bezsensowny


Źródła:

SJP.pl

Bezsensowność

brak logiki, brak sensu


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) brak sensu czegoś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezsensowny

niemający sensu


przymiotnik

 (1.1) taki, który jest pozbawiony sensu, uzasadnienia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezsensowość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezsensowe; cecha tych, którzy są bezsensowi


Źródła:

Wiktionary

Bezsensowy

dawniej: bezsensowny


przymiotnik

 (1.1) pozbawiony sensu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezserdeczność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezserdeczne; cecha tych, którzy są bezserdeczni


Źródła:

Wiktionary

Bezsiarkowy

niezawierający siarki


przymiotnik

 (1.1) chem. niezawierający siarki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezsilnie

przysłówek

 (1.1) w sposób bezsilny


Źródła:

Wiktionary

Bezsilniej

stawać się bezsilnym, bezradnym; bezradnieć, bezwładnieć


Źródła:

SJP.pl

Bezsilniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: bezsilny


Źródła:

SJP.pl

Bezsilnieć

stawać się bezsilnym, bezradnym; bezradnieć, bezwładnieć


Źródła:

SJP.pl

Bezsilnikowy

niezawierający silnika


przymiotnik

 (1.1) niemający silnika


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezsilność

brak możliwości poradzenia sobie; niemoc


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co bezsilne; cecha osoby bezsilnej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezsilny

1. niemający siły;
2. bezradny


przymiotnik relacyjny

 (1.1) taki, który nie potrafi z czymś się zmagać

 (1.2) bez sił, niezdolny do walki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezsiła

brak energii, poczucie zrezygnowania


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) stan braku siły; uczucie niemocy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezskalowy

1. taki, dla którego nie ma skali;
2. sieć bezskalowa - sieć o własnościach fraktalnych, np. Internet, sieć społeczna


Źródła:

SJP.pl

Bezskorupowy

niemający skorupy


Źródła:

SJP.pl

Bezskrzydlak

bezskrzydlak pieszy - owad z rodziny szarańczowatych


Be


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bezskrzydły

niemający skrzydeł


przymiotnik

 (1.1) taki, który nie ma skrzydeł


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezskutecznie

przysłówek

 (1.1) bez osiągnięcia oczekiwanego skutku


Źródła:

Wiktionary

Bezskuteczność

→ bezskuteczny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co bezskuteczne


Patrz:bezskuteczny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezskuteczny

niedający wyników, nieprzynoszący rezultatów; daremny, nadaremny, próżny


przymiotnik

 (1.1) nieprzynoszący żadnego z oczekiwanych skutków

 (1.2) praw. o czynności prawnej taki, który pozostając co do zasady ważny, tymczasowo nie ma skutków prawnych do czasu uzyskania zgody osób trzecich albo będąc ważnym, ograniczony jest tak by nie łamać praw osób trzecich


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezskutkowy

w prawie karnym: typ przestępstwa, którego dokonanie następuje bez konieczności wystąpienia określonego skutku


Źródła:

SJP.pl

Bezsmakowy

o pokarmie: nie mający smaku


Źródła:

SJP.pl

Bezsmarowy

przymiotnik

 (1.1) techn. nie wymagający smarowania, użycia smarów


Źródła:

Wiktionary

Bezsmugowy

taki, który nie pozostawia smug


Źródła:

SJP.pl

Bezsoczewkowy

przymiotnik

 (1.1) nie mający soczewek


Źródła:

Wiktionary

Bezsoczność

stan niewydzielania soku żołądkowego przez zanikłą lub uszkodzoną błonę śluzową żołądka; achylia


Bezsoczność ( achylia) – niewydzielanie soku żołądkowego z powodu zaburzeń w funkcjonowaniu błony śluzowej żołądka. Także niewydzielanie enzymów trzustkowych przez trzustkę.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bezsojowy

niezawierający soi


Źródła:

SJP.pl

Bezsolny

niezawierający soli


przymiotnik

 (1.1) nie zawierający soli, pozbawiony soli


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezspadkowo

→ bezspadkowy


Patrz:bezspadkowy

Źródła:

SJP.pl

Bezspadkowy

pozbawiony spadku


Źródła:

SJP.pl

Bezspornie

przysłówek sposobu

 (1.1) w taki sposób, który nie wzbudza kontrowersji, sporów


Źródła:

Wiktionary

Bezsporność

→ bezsporny


Patrz:bezsporny

Źródła:

SJP.pl

Bezsporny

niebudzący wątpliwości


przymiotnik

 (1.1) taki, który nie budzi wątpliwości


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezsprzecznie

przysłówek sposobu

 (1.1) od: bezsprzeczny


Źródła:

Wiktionary

Bezsprzeczny

niedający się zaprzeczyć


przymiotnik

 (1.1) taki, który nie budzi sprzeciwu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezspójnikowy

w językoznawstwie: połączony bez użycia spójnika; asyndetyczny


przymiotnik relacyjny

 (1.1) gram. nie zawierający spójnika


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezstanowo

→ bezstanowy


Patrz:bezstanowy

Źródła:

SJP.pl

Bezstanowość

nieprzechowywanie informacji o stanie klienta


Źródła:

SJP.pl

Bezstanowy

w informatyce - działający bez zapamiętywania wcześniejszych danych i działań


Źródła:

SJP.pl

Bezstekowiec

ssak, którego układ pokarmowy, wydalniczy i rozrodczy nie ma wspólnego ujścia w steku


Źródła:

SJP.pl

Bezsterowy

niemający steru


Źródła:

SJP.pl

Bezstopniowo

→ bezstopniowy


Patrz:bezstopniowy

Źródła:

SJP.pl

Bezstratność

nietracenie czegoś, np. jakości, danych


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co bezstratne


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezstratny

niepowodujący strat


Źródła:

SJP.pl

Bezstrefowy

niemający stref


Źródła:

SJP.pl

Bezstresowiec

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) iron. rozrabiające dziecko „wychowywane bez stresowania”, zwłaszcza gdy rozrabia w obecności rodziców


Źródła:

Wiktionary

Bezstresowość

→ bezstresowy


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezstresowe; cecha tych, którzy są bezstresowi


Patrz:bezstresowy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezstresowy

niewywołujący stresu


przymiotnik

 (1.1) nie powodujący stresu, nie stresujący


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezstroikowy

przymiotnik

 (1.1) muz. nie mający stroiku


Źródła:

Wiktionary

Bezstronnie

przysłówek

 (1.1) w sposób bezstronny, obiektywnie


Źródła:

Wiktionary

Bezstronniej

stopień wyższy od przysłówka: bezstronnie


Źródła:

SJP.pl

Bezstronność

brak stronniczości, brak uprzedzeń


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co jest bezstronne, kto jest bezstronny


Bezstronność – dyrektywa sprawiedliwości, w myśl której decyzja powinna być podejmowana na podstawie obiektywnych kryteriów, a nie osobistych przekonań, uprzedzeń, preferencji lub w wyniku wpływu innych osób. Jest to brak dezaprobaty, pewne przyzwolenie, brak sprzeciwu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bezstronny

obiektywny


przymiotnik

 (1.1) taki, który nie opowiada się po żadnej ze stron (np. konfliktu)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezstykowo

→ bezstykowy


Patrz:bezstykowy

Źródła:

SJP.pl

Bezstykowy

przymiotnik

 (1.1) techn. nie mający styków, punktów styku; odbywający się bez zetknięcia elementów, powierzchni


Źródła:

Wiktionary

Bezstylowość

→ bezstylowy


Patrz:bezstylowy

Źródła:

SJP.pl

Bezstylowy

niemający stylu, nieutrzymany w żadnym stylu


przymiotnik

 (1.1) książk. nie mający stylu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezsufiksalność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezsufiksalne


Źródła:

Wiktionary

Bezsufiksalny

przymiotnik

 (1.1) gram. zob. bezprzyrostkowy.


Źródła:

Wiktionary

Bezszczotkowo

→ bezszczotkowy


Patrz:bezszczotkowy

Źródła:

SJP.pl

Bezszczotkowy

silnik bezszczotkowy - rodzaj silnika elektrycznego z elektrycznie sterowanym komutatorem; silnik BLDC


Źródła:

SJP.pl

Bezszczękowce

nadgromada najprymitywniejszych kręgowców wodnych; bezżuchwowce


Źródła:

SJP.pl

Bezszczękowiec

przedstawiciel nadgromady kręgowców wodnych, charakteryzujących się brakiem kości szczęki; bezżuchwowiec


Źródła:

SJP.pl

Bezszelestnie

przysłówek

 (1.1) nie szeleszcząc, nie wydając dźwięku


Źródła:

Wiktionary

Bezszelestność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezszelestne; cecha tych, którzy są bezszelestni


Źródła:

Wiktionary

Bezszelestny

cichy


przymiotnik

 (1.1) nie powodujący szeleszczenia, szelestów

 (1.2) przen. bez słyszalnych uchem ludzkim dźwięków


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezszeryfowy

przymiotnik

 (1.1) typogr. o krojach pisma: nie mający szeryfów, czyli ozdobnych zakończeń znaków


Źródła:

Wiktionary

Bezszkieletowy

niemający szkieletu


Źródła:

SJP.pl

Bezszkodowość

niepowodowanie szkód


Źródła:

SJP.pl

Bezszkodowy

przymiotnik

 (1.1) nie powodujący szkód, strat materialnych


Źródła:

Wiktionary

Bezszkolny

przymiotnik

 (1.1) niemający szkoły


Źródła:

Wiktionary

Bezszmerowość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezszmerowe; cecha tych, którzy są bezszmerowi


Źródła:

Wiktionary

Bezsznurowy

przymiotnik

 (1.1) telekom. techn. nie wymagający kabla do działania, bezprzewodowy


Źródła:

Wiktionary

Bezszpon

gatunek ptaka z rodziny kurowatych; kuropatwa koroniasta


Be


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bezszumność

→ bezszumny


Patrz:bezszumny

Źródła:

SJP.pl

Bezszumny

niepowodujący szumu


przymiotnik

 (1.1) techn. niewywołujący szumów; działający bez wytwarzania niepożądanych dźwięków lub zakłóceń

 (1.2) przen. pozbawiony niepotrzebnych kontekstów, zakłóceń, przeszkód


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezszumowy

przymiotnik

 (1.1) taki, który nie wydaje szumów; niegenerujący hałasów


Źródła:

Wiktionary

Bezszwowo

przysłówek sposobu

 (1.1) włók. bez użycia szwów

 (1.2) biol. bez widocznych zrośli w strukturze


Źródła:

Wiktionary

Bezszwowy

niemający szwów


przymiotnik

 (1.1) nie mający szwów, wykonany bez użycia szwów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezszybny

przymiotnik

 (1.1) rzad. taki, który nie ma szyb


Źródła:

Wiktionary

Bezszynowy

o środku lokomocji: nieporuszający się po szynach, niewymagający infrastruktury szynowej do przemieszczania się


przymiotnik

 (1.1) niewykorzystujący szyn do poruszania się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezszypułkowy

przymiotnik

 (1.1) bot. niemający szypułek


Źródła:

Wiktionary

Bezsęczny

niemający sęków; bezsękowy


Źródła:

SJP.pl

Bezsękowy

niemający sęków; bezsęczny


Źródła:

SJP.pl

Bezsłoneczny

przymiotnik

 (1.1) bez słońca; pozbawiony dostępu do słońca


Źródła:

Wiktionary

Bezsłownie

przysłówek

 (1.1) nie używając słów


Źródła:

Wiktionary

Bezsłowny

niewyrażony słowami


przymiotnik

 (1.1) wyrażony lub odbywający się bez użycia słów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beztalencie

1. człowiek niemający talentu;
2. brak talentu;
3. rzecz wykonana bez talentu


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) pogard. człowiek bez talentu

 (1.2) pogard. brak talentu

 (1.3) pogard. rzecz zrobiona bez talentu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beztalentny

przymiotnik

 (1.1) rzad. pozbawiony talentu


Źródła:

Wiktionary

Beztarczowce

gromada małych mięczaków bez muszli; bezpłytkowce, beztarczowe


Źródła:

SJP.pl

Beztarczowe

gromada małych mięczaków bez muszli; bezpłytkowce, beztarczowce


Źródła:

SJP.pl

Beztekstylny

nietekstylny;
1. taki, w którym należy przebywać bez ubrania;
2. niemający na sobie ubrania


Źródła:

SJP.pl

Bezterminowo

przysłówek czasu

 (1.1) bez określonego terminu; na czas nieokreślony lub nieograniczony; bez ustalonego końca


Źródła:

Wiktionary

Bezterminowość

→ bezterminowy


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezterminowe; cecha tych, którzy są bezterminowi


Patrz:bezterminowy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezterminowy

niemający określonego terminu


przymiotnik

 (1.1) niemający wyznaczonej daty zakończenia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beztestamentowy

nieopierający się na testamencie


Źródła:

SJP.pl

Beztkankowiec

przedstawiciel podkrólestwa zwierząt, który nie wykształcił właściwych tkanek i organów; nietkankowiec, przedtkankowiec, nibytkankowiec


Źródła:

SJP.pl

Beztlenowce

grupa organizmów rozwijających się w warunkach beztlenowych lub w obecności znikomych ilości tlenu; anaeroby, anaerobionty, anoksybionty


Źródła:

SJP.pl

Beztlenowiec

organizm rozwijający się w środowisku czasowo lub trwale pozbawionym wolnego tlenu; anaerob, anaerobiont, anoksybiont


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) biol. organizm niepotrzebujący tlenu do życia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beztlenowo

przysłówek

 (1.1) bez wykorzystania lub obecności tlenu


Źródła:

Wiktionary

Beztlenowy

1. niezawierający tlenu (np. komora beztlenowa);
2. zachodzący bez udziału tlenu (np. fermentacja beztlenowa);
3. rozwijający się w środowisku czasowo lub trwale pozbawionym wolnego tlenu (np. bakterie beztlenowe)


przymiotnik relacyjny

 (1.1) taki, który nie zawiera tlenu

 (1.2) taki, który obywa się bez tlenu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezto

spójnik

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. z tego powodu, dlatego


Źródła:

Wiktionary

Beztreściowość

→ beztreściowy


Patrz:beztreściowy

Źródła:

SJP.pl

Beztreściwy

1. niemający głębszej treści; błahy, beztreściowy;
2. o pokarmie, sposobie żywienia lub odżywiania się: niedostarczający wartościowych składników odżywczych


Źródła:

SJP.pl

Beztroska

1. pogodna atmosfera, wesołość;
2. nieprzejmowanie się niczym


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) brak trosk, zmartwień

 (1.2) nieprzejmowanie się niczym, brak dbałości o coś

forma przymiotnika.

 (2.1) ż. lp. od: beztroski


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beztroski

1. niemający trosk, kłopotów; radosny, wesoły;
2. świadczący o braku trosk, kłopotów, np. beztroska zabawa;
3. nieskłonny do martwienia się, nieprzejmujący się niczym


przymiotnik

 (1.1) nie mający trosk, zmartwień

 (1.2) świadczący o braku problemów, zmartwień


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beztrosko

przysłówek

 (1.1) w sposób beztroski


Źródła:

Wiktionary

Beztroskość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest beztroskie; cecha tych, którzy są beztroscy


Źródła:

Wiktionary

Beztrwożnie

→ beztrwożny


Patrz:beztrwożny

Źródła:

SJP.pl

Beztrwożność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest beztrwożne; cecha tych, którzy są beztrwożni


Źródła:

Wiktionary

Beztrwożny

nieznający trwogi, lęku


Źródła:

SJP.pl

Beztydziyń

przysłówek

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. w ciągu tygodnia


Źródła:

Wiktionary

Beztytoniowy

taki, który nie zawiera tytoniu


Źródła:

SJP.pl

Beztytułowy

niemający tytułu


przymiotnik

 (1.1) rzad. taki, który nie ma tytułu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beztłuszczowy

niezawierający tłuszczu


przymiotnik

 (1.1) taki, który nie zawiera tłuszczu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezuch

rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. odwiedziny, wizyta


Źródła:

Wiktionary

Bezuchwytowy

pozbawiony uchwytów


Źródła:

SJP.pl

Bezuchy

niemający uszu, uch lub jednego ucha


przymiotnik

 (1.1) niemający ucha lub uszu - narządu słuchu

 (1.2) niemający ucha lub uch - uchwytów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezuczuciowość

→ bezuczuciowy


Patrz:bezuczuciowy

Źródła:

SJP.pl

Bezuczuciowy

niemający uczuć


Źródła:

SJP.pl

Bezudarowy

wiertarka bezudarowa - wiertarka niewyposażona w funkcję udaru


Źródła:

SJP.pl

Bezudziałowy

o współwłasności: bez ściśle określonych udziałów współwłaścicieli


Źródła:

SJP.pl

Bezumność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezumne; cecha tych, którzy są bezumni


Źródła:

Wiktionary

Bezumowny

nie potwierdzony żadną umową


Źródła:

SJP.pl

Bezurazowy

taki, który nie powoduje urazów lub odbywa się bez uszkodzeń ciała


Źródła:

SJP.pl

Bezustannie

przysłówek

 (1.1) bez przerwy, ciągle, nieprzerwanie


Źródła:

Wiktionary

Bezustanność

nieprzerwaność, ciągłość, ustawiczność; permanentność, trwałość


Źródła:

SJP.pl

Bezustanny

trwający ciągle


przymiotnik

 (1.1) taki, który trwa ciągle, bez przerwy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezustawny

dawniej: nieustanny


Źródła:

SJP.pl

Bezusterkowość

→ bezusterkowy


Patrz:bezusterkowy

Źródła:

SJP.pl

Bezusterkowy

niemający usterek


Źródła:

SJP.pl

Bezustnikowy

niemający ustnika


przymiotnik

 (1.1) muz. niemający ustnika


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezuszny

w odniesieniu do przedmiotów: niemający ucha; bezuchy


Źródła:

SJP.pl

Bezużytecznie

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób pozbawiony użyteczności, bez praktycznego sensu lub efektu


Źródła:

Wiktionary

Bezużyteczność

→ bezużyteczny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co bezużyteczne


Patrz:bezużyteczny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezużyteczny

do niczego nieprzydatny


przymiotnik

 (1.1) taki, z którego nie ma żadnego użytku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezwartościowość

→ bezwartościowy


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezwartościowe; cecha tych, którzy są bezwartościowi


Patrz:bezwartościowy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezwartościowy

1. nic nie wart, niemający wartości;
2. będący kiepskiej jakości;
3. o człowieku: wyróżniający się ujemnymi cechami charakteru


przymiotnik

 (1.1) nieposiadający żadnej wartości

 (1.2) złej jakości

 (1.3) o osobie mający zły, słaby charakter, niemający żadnych zalet


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezwarunkowo

przysłówek

 (1.1) bez względu na cokolwiek, bez stawiania warunków

 (1.2) koniecznie, bezwzględnie, absolutnie


Źródła:

Wiktionary

Bezwarunkowość

→ bezwarunkowy


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezwarunkowe; cecha tych, którzy są bezwarunkowi


Patrz:bezwarunkowy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezwarunkowy

nieograniczony żadnymi warunkami


przymiotnik

 (1.1) nieograniczony warunkami, niezależny od żadnych warunków; całkowity, absolutny, zupełny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezwentylowy

niemający wentyli


Źródła:

SJP.pl

Bezwiednie

przysłówek sposobu

 (1.1) bez udziału świadomości


Źródła:

Wiktionary

Bezwiedność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezwiedne


Źródła:

Wiktionary

Bezwiedny

wykonywany, odbywający się bez udziału świadomości


przymiotnik

 (1.1) wykonany bez udziału świadomości


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezwietrznie

przysłówek

 (1.1) bez wiatru


Źródła:

Wiktionary

Bezwietrzność

→ bezwietrzny


Patrz:bezwietrzny

Źródła:

SJP.pl

Bezwietrzny

bez wiatru


przymiotnik

 (1.1) charakteryzujący się brakiem wiatru


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezwieżowy

niemający wież


Źródła:

SJP.pl

Bezwinny

przymiotnik

 (1.1) przest. niewinny


Źródła:

Wiktionary

Bezwirowość

cecha płynu niemającego w żadnym punkcie wypadkowej prędkości kątowej


Źródła:

SJP.pl

Bezwirowy

o przepływie płynu: niemający w żadnym punkcie wypadkowej prędkości kątowej


Źródła:

SJP.pl

Bezwitaminowy

niezawierający witamin


Źródła:

SJP.pl

Bezwizowy

niewymagający wiz


przymiotnik

 (1.1) niewymagający uzyskania wizy

 (1.2) niemający wizy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezwiórowy

przymiotnik

 (1.1) techn. niepowodujący powstawania wiórów


Źródła:

Wiktionary

Bezwiństwo

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) stpol. niewinność


Źródła:

Wiktionary

Bezwodnik

1. bezwodnik kwasowy - tlenek, który łącząc się z wodą, tworzy kwas nieorganiczny;
2. bezwodnik kwasów organicznych - związek chemiczny otrzymywany przez odwodnienie kwasów karboksylowych;
3. bezwodnik zasadowy - tlenek, który łącząc się z wodą, tworzy zasadowe wodorotlenki


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. tlenek niemetalu tworzący kwas lub zasadę w połączeniu z wodą


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezwodność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezwodne


Źródła:

Wiktionary

Bezwodny

1. niemający rzek, jezior itp.;
2. o związku chemicznym: niezawierający wody;
3. o urządzeniu: działające bez użycia wody


przymiotnik

 (1.1) pozbawiony wody, wilgoci

 (1.2) chem. niezawierający wody w swej strukturze krystalicznej

 (1.3) techn. niepotrzebujący wody do działania


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezwodzie

1. brak płynu owodniowego;
2. dawniej: teren pozbawiony wody


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) med. patologiczny brak płynu owodniowego w przebiegu ciąży;

 (1.2) przest. stan braku wody


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezwolnie

przysłówek

 (1.1) w sposób bezwolny


Źródła:

Wiktionary

Bezwolność

→ bezwolny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezwolne; cecha tych, którzy są bezwolni


Patrz:bezwolny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezwolny

dający sobą kierować


przymiotnik

 (1.1) taki, który nie ma własnej woli

 (1.2) o słabej woli, niepotrafiący się sprzeciwić


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezwonność

→ bezwonny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezwonne; cecha tych, którzy są bezwonni


Patrz:bezwonny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezwonny

niemający woni; bezzapachowy


przymiotnik

 (1.1) niemający zapachu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezworkowy

niemający worka, np. odkurzacz bezworkowy


Źródła:

SJP.pl

Bezwoskowy

taki, który nie zawiera wosku


Źródła:

SJP.pl

Bezwstyd

nieskromność, nieprzyzwoitość


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) nieskromność w postępowaniu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezwstydnica

kobieta niemająca wstydu, skromności, pozbawiona skrupułów


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta zachowująca się nieskromnie lub wręcz rozpustnie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezwstydnie

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób bezwstydny


Źródła:

Wiktionary

Bezwstydniej

stopień wyższy od przysłówka: bezwstydnie


Źródła:

SJP.pl

Bezwstydniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: bezwstydny; bardziej bezwstydny


Źródła:

SJP.pl

Bezwstydnik

człowiek niemający wstydu, skromności, pozbawiony skrupułów


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba zachowująca się nieskromnie lub wręcz rozpustnie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezwstydność

brak wstydu, skrupułów, skromności


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezwstydne; cecha tych, którzy są bezwstydni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezwstydny

pozbawiony wstydu, nieprzyzwoity, bezczelny; zbereźny, sprośny, lubieżny


przymiotnik

 (1.1) taki, który nie odczuwa wstydu; bez skrupułów

 (1.2) taki, który świadczy o braku skromności


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezwyjątkowość

→ bezwyjątkowy


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co bezwyjątkowe


Patrz:bezwyjątkowy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezwyjątkowy

niedopuszczający wyjątków


przymiotnik

 (1.1) taki, który nie ma wyjątków


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezwyjściowość

→ bezwyjściowy


Patrz:bezwyjściowy

Źródła:

SJP.pl

Bezwymiarowość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezwymiarowe


Źródła:

Wiktionary

Bezwymiarowy

przymiotnik

 (1.1) nie mający wymiarów

 (1.2) fiz. nie posiadający jednostki miary


Źródła:

Wiktionary

Bezwypadkowość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co bezwypadkowe; cecha tych, którzy są bezwypadkowi


Źródła:

Wiktionary

Bezwypadkowy

taki, w którym nie doszło do wypadku


Źródła:

SJP.pl

Bezwysiłkowość

brak wysiłku, niewymaganie wysiłku


Źródła:

SJP.pl

Bezwysiłkowy

niewymagający wysiłku; lekki, łatwy


przymiotnik

 (1.1) niewymagający wysiłku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezwyznaniowiec

osoba nienależąca do żadnego wyznania religijnego


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) ktoś nie identyfikujący się z żadnym wyznaniem religijnym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezwyznaniowość

→ bezwyznaniowy


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezwyznaniowe; cecha tych, którzy są bezwyznaniowi


Patrz:bezwyznaniowy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezwyznaniowy

niezwiązany z żadnym wyznaniem religijnym


przymiotnik

 (1.1) taki, który nie wyznaje lub nie uznaje żadnej religii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezwzględnie

przysłówek

 (1.1) w sposób surowy, okrutny

 (1.2) w sposób całkowity, zupełnie

 (1.3) w sposób bezwarunkowy i bez względu na cokolwiek


Źródła:

Wiktionary

Bezwzględniej

stopień wyższy od przysłówka: bezwzględnie


Źródła:

SJP.pl

Bezwzględniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: bezwzględny


Źródła:

SJP.pl

Bezwzględność

→ bezwzględny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzymiotnikowy od|bezwzględny.


Patrz:bezwzględny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezwzględny

1. bezwarunkowy, konieczny;
2. surowy, okrutny, bez skrupułów


przymiotnik

 (1.1) okrutny, pozbawiony współczucia

 (1.2) ściśle wymagany, niedopuszczający wyjątków

 (1.3) niezależny od okoliczności, nieuwarunkowany

 (1.4) mat. pozbawiony znaku, będący wynikiem wartości bezwzględnej

 (1.5) metrol. wyrażony w tych samych jednostkach, co mierzona wielkość


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezwzrokowy

odbywający się bez udziału wzroku


przymiotnik

 (1.1) dziejący się, wykonywany bez udziału wzroku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezwąsy

niemający wąsów


przymiotnik relacyjny

 (1.1) taki, który nie ma wąsów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezwątpliwość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezwątpliwe


Źródła:

Wiktionary

Bezwątpliwy

dawniej: niewątpliwy


Źródła:

SJP.pl

Bezwęzełkowy

niemający węzełków, wykonany bez węzełków, np. siatki bezwęzełkowowe


Źródła:

SJP.pl

Bezwęzłowy

niemający węzłów, np. sieć rybacka bezwęzłowa


Źródła:

SJP.pl

Bezwład

1. niechęć lub niezdolność do czynu, poruszania się; inercja
2. niemożność wykonywania jakichkolwiek ruchów porażoną częścią ciała; porażenie


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) stan braku działania, pasywności, nieskuteczności

 (1.2) med. brak możliwości poruszania częścią ciała na skutek uszkodzenia układu nerwowego


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezwładnie

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób bezwładny


Bezwładnie – trzeci singel promocyjny i trzeci z kolei utwór na płycie "Matka i żony" zespołu Mikromusic z gościnnym udziałem Skubasa. Singel trafił do promocji radiowej 28 września 2015, wydany przez Warner Music Poland. Nagranie powstało na potrzeby ścieżki dźwiękowej do filmu „Chemia” w reżyserii Bartka Prokopowicza. Teledysk, który miał premierę 29 września 2015, został wyreżyserowany przez Katię Priwieziencew (scenariusz - Katia Priwieziencew i Grzegorz Hartfiel, zdjęcia - Grzegorz Hartfiel).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Bezwładniej

stawać się bezsilnym, bezradnym; bezsilnieć, bezradnieć


Źródła:

SJP.pl

Bezwładnieć

stawać się bezsilnym, bezradnym; bezsilnieć, bezradnieć


czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) rzad. stawać się bezwładnym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezwładnościowy

oparty na bezwładzie; bezwładny


przymiotnik

 (1.1) fiz. związany z bezwładnością, wykorzystujący siły bezwładności


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezwładność

1. cecha ciała polegająca na dążeniu do zachowania stanu, w którym się to ciało znajduje;
2. niezdolność poruszania się


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co bezwładne

 (1.2) cecha tych, którzy są bezwładni

 (1.3) fiz. opór ciała materialnego przy przyspieszaniu


Be


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bezwładny

1. niemający zdolności poruszania się;
2. w fizyce: dotyczący bezwładności ciał fizycznych


przymiotnik

 (1.1) nieruchomy z powodu braku sił witalnych, ułomności lub uszkodzenia

 (1.2) przen. nie podejmujący aktywności z powodu braku realnej władzy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezwłasnowolność

→ bezwłasnowolny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezwłasnowolne; cecha tych, którzy są bezwłasnowolni


Patrz:bezwłasnowolny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezwłasnościowość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezwłasnościowe


Źródła:

Wiktionary

Bezwłasnościowy

nie oparty na prawie własności; będący bez własności


Źródła:

SJP.pl

Bezwłosowy

nieposiadający włosów


Źródła:

SJP.pl

Bezwłosy

niemający włosów; łysy


przymiotnik relacyjny

 (1.1) niemający włosów, będący bez włosów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezzadziorowy

niemający zadziora


Źródła:

SJP.pl

Bezzapachowo

przysłówek

 (1.1) rzad. w sposób bezzapachowy


Źródła:

Wiktionary

Bezzapachowość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co bezzapachowe


Źródła:

Wiktionary

Bezzapachowy

niemający zapachu; bezwonny


przymiotnik

 (1.1) taki, który nie ma zapachu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezzarodkowe

grupa roślin niewytwarzających kwiatów, rozmnażających się głównie przez zarodniki; kryptogamy, skrytopłciowe


Źródła:

SJP.pl

Bezzasadnie

przysłówek sposobu

 (1.1) bez podstaw; nie mając racji

 (1.2) bez uzasadnienia, bez powodu


Źródła:

Wiktionary

Bezzasadność

→ bezzasadny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezzasadne


Patrz:bezzasadny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezzasadny

niemający podstawy; bezpodstawny, nieuzasadniony


przymiotnik

 (1.1) taki, który nie ma racji bytu; nieuzasadniony, bezpodstawny, nieusprawiedliwiony


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezzawodny

dawniej: niezawodny


Źródła:

SJP.pl

Bezzałogowiec

bezzałogowy statek powietrzny; drona, dron, bezpilotowiec


Źródła:

SJP.pl

Bezzałogowy

1. niemający załogi;
2. odbywający się bez udziału załogi


przymiotnik relacyjny

 (1.1) lotn. astronaut. taki, który nie ma załogi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezzbiornikowy

niemający lub niewymagający zbiornika


Źródła:

SJP.pl

Bezzboczny

dawniej: nieodbiegający od tematu


Źródła:

SJP.pl

Bezziarnisty

niezawierający ziaren


Źródła:

SJP.pl

Bezzieleniowy

nie zawierający ciałek zieleni


Źródła:

SJP.pl

Bezzielny

przymiotnik

 (1.1) bot. taki, który nie ma zielonych, fotosyntetyzujących części


Źródła:

Wiktionary

Bezzwrotność

→ bezzwrotny


Patrz:bezzwrotny

Źródła:

SJP.pl

Bezzwrotny

niepodlegający zwrotowi, niepodlegający spłacie


przymiotnik

 (1.1) nieobjęty obowiązkiem zwrotu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezzwłocznie

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób bezzwłoczny, natychmiast


Źródła:

Wiktionary

Bezzwłoczność

→ bezzwłoczny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezzwłoczne


Patrz:bezzwłoczny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezzwłoczny

natychmiastowy


przymiotnik

 (1.1) mający nastąpić natychmiast, bez zwłoki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezzębie

całkowity brak zębów spowodowany nieleczoną próchnicą, chorobami przyzębia lub urazem


Bezzębie – stan całkowitego braku naturalnych zębów. Może prowadzić do wielu zaburzeń funkcjonowania organizmu, jak na przykład zwiększonego ryzyka sercowo-naczyniowego, cukrzycy typu II i przewlekłej choroby nerek.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bezzębne

rząd ssaków, których zęby nie mają korzeni i emalii; Edentata


Źródła:

SJP.pl

Bezzębność

→ bezzębny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) brak zębów


Patrz:bezzębny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezzębny

1. niemający zębów; bezzęby;
2. środowiskowo: słaby, bezradny


przymiotnik relacyjny

 (1.1) taki, który nie ma zębów; pozbawiony zębów

 (1.2) przen. słaby, bezradny i niegroźny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezzęby

nie mający zębów; bezzębny


przymiotnik

 (1.1) przest. taki, który nie ma zębów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezład

brak organizacji, nieporządek, bałagan


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) stan braku ładu, porządku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezładniak

przedstawiciel podklasy grzybów z klasy workowców właściwych


Źródła:

SJP.pl

Bezładniaki

podklasa grzybów z klasy workowców właściwych


Źródła:

SJP.pl

Bezładnie

przysłówek sposobu

 (1.1) bez ładu; w bałaganie; bez organizacji


Źródła:

Wiktionary

Bezładniej

stopień wyższy od przysłówka: bezładnie


Źródła:

SJP.pl

Bezładnik

dawniej: osoba nieporządna, niezorganizowana


Źródła:

SJP.pl

Bezładność

stan bezładu; chaotyczność


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezładne; cecha tych, którzy są bezładni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezładny

charakteryzujący się brakiem ładu; nieuporządkowany, chaotyczny


przymiotnik

 (1.1) pozbawiony ładu, porządku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezłodygowy

nieposiadający łodygi


przymiotnik

 (1.1) bot. taki, który nie posiada łodygi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezłożyskowce

takson obejmujący ssaki z rzędu stekowców i nadrzędu torbaczy


Źródła:

SJP.pl

Bezłożyskowiec

ssak cechujący się prymitywnym łożyskiem lub jego brakiem


Źródła:

SJP.pl

Bezłuski

niepokryty łuskami, np. murena bezłuska


przymiotnik

 (1.1) zool. nie mający łusek, nie pokryty łuskami


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezłuskowy

niemający łusek


przymiotnik

 (1.1) wojsk. o pocisku, amunicji: nie mający łuski; o broni: wykorzystujący takie pociski


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezśladowo

→ bezśladowy


Patrz:bezśladowy

Źródła:

SJP.pl

Bezśladowy

niepozostawiający śladów


przymiotnik

 (1.1) niezostawiający śladów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezśnieżny

cechujący się brakiem śniegu


przymiotnik

 (1.1) charakteryzujący się brakiem śniegu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezświerkowy

nieskładający się z świerków


Źródła:

SJP.pl

Bezświetlność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezświetlne


Źródła:

Wiktionary

Bezżenność

→ bezżenny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bezżenne; cecha tych, którzy są bezżenni


Patrz:bezżenny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezżenny

1. niemający żony;
2. taki, którego charakterystyczną cechą jest brak żony


przymiotnik

 (1.1) zwykle o mężczyźnie: nie mający żony, będący kawalerem; nie będący mężem, małżonkiem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bezżeństwo

niewchodzenie w związek małżeński; bezżenność, agamia


Źródła:

SJP.pl

Bezżuchwowce

nadgromada najprymitywniejszych kręgowców wodnych; bezszczękowce


Bezżuchwowce, bezszczękowce (Agnatha, czyt. "agnata") – takson prymitywnych, pozbawionych szczęk kręgowców wodnych, do których należą minogokształtne i śluzicokształtne oraz wymarłe kostnopancerne, Heterostraci i Thelodonti. W zależności od przyjętej systematyki klasyfikowany jest w randze nadgromady, supergromady lub infratypu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bezżuchwowiec

przedstawiciel nadgromady kręgowców wodnych, charakteryzujących się brakiem kości szczęki; bezszczękowiec


Źródła:

SJP.pl

Bezżużlowy

pozbawiony żużlu


Źródła:

SJP.pl

Bezżyłka

bezżyłka plamista - gatunek karaczana


Źródła:

SJP.pl

Bezżądłowe

1. niemający żądła;
2. o cechach bezżądłowych (plemię pszczół)


Źródła:

SJP.pl

Bezżądłowy

1. niemający żądła;
2. o cechach bezżądłowych (plemię pszczół)


Źródła:

SJP.pl

Bezżądły

niemający żądła


przymiotnik

 (1.1) taki, który nie ma żądła


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bełchatowianin

mieszkaniec Bełchatowa


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Bełchatowa

 (1.2) osoba pochodząca z Bełchatowa, urodzona w Bełchatowie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bełchatowianka

mieszkanka Bełchatowa


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Bełchatowa

 (1.2) kobieta pochodząca z Bełchatowa, urodzona w Bełchatowie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bełchatowski

przymiotnik od: Bełchatów


przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący Bełchatowa, związany z Bełchatowem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bełchatów

miasto w Polsce


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Polsce;


Bełchatów – miasto powiatowe w województwie łódzkim, siedziba powiatu bełchatowskiego i gminy wiejskiej Bełchatów. Położone na Wzniesieniach Południowomazowieckich, w mezoregionie Wysoczyzna Bełchatowska nad rzeką Rakówką, ok. 50 km na południe od Łodzi i ok. 25 km na zachód od Piotrkowa Trybunalskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bełchów

wieś w województwie łódzkim


Bełchów – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie łowickim, w gminie Nieborów.

Wieś arcybiskupstwa gnieźnieńskiego w ziemi rawskiej województwa rawskiego w 1792 roku.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bełcik

nazwisko


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od bełt


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bełczyna

wieś w Polsce


Bełczyna – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie lwóweckim, w gminie Wleń, na Pogórzu Kaczawskim w Sudetach.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bełdany

jezioro w Polsce


Be


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bełdański

przymiotnik od: Bełdany (jezioro w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Bełdów

wieś w województwie łódzkim


Bełdów – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie zgierskim, w gminie Aleksandrów Łódzki.

Obecnie znajduje się tu siedziba sołectwa i szkoła podstawowa.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bełk

rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) daw. ryb. zagłębienie w dnie morza, topiel wodna, głębia

 (1.2) gw-pl|Mazowsze. brzuch


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Bełkaczek

rodzaj skorupiaków z rzędu obunogów


Źródła:

SJP.pl

Bełkocik

zdrobnienie od: bełkot


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od bełkot


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bełkot

1. niezrozumiała, niewyraźna mowa lub nieartykułowane dźwięki;
2. pozbawiona sensu wypowiedź


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) niewyraźna mowa, bełkotanie

 (1.2) pot. wypowiedź nie mająca sensu, z której nic konkretnego nie wynika; mowa trawa, pustosłowie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bełkotanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) mówienie w sposób niewyraźny, niezrozumiały

 (1.2) przen. wyrażanie się w sposób nielogiczny, niezborny i zawiły


Bełkotanie – ciężka postać dyslalii polegająca na niemożności prawidłowego wymawiania dźwięków. Do bełkotania zalicza się reranie (nieprawidłowe wymawianie głoski „r” np.: rower = lowel); seplenienie i szeplenienie (nieprawidłowe wymawianie głosek „s” i „sz” np.: stacja = sztacja, poszła = posła); zniekształceniom może ulegać wymowa innych głosek np.: „k”, „l”, „p” i in.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Bełkotać

mówić bezładnie lub od rzeczy


czasownik przechodni niedokonany (dk. zabełkotać)

 (1.1) wypowiadać słowa w sposób bardzo niewyraźny, trudny do zrozumienia

 (1.2) formułować wnioski bardzo niejasno


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bełkotka

urządzenie służące do wprowadzania gazu lub pary pod powierzchnię cieczy; barboter


Be


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bełkotliwie

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób bełkotliwy


Źródła:

Wiktionary

Bełkotliwiej

stopień wyższy od przysłówka: bełkotliwie


Źródła:

SJP.pl

Bełkotliwość

→ bełkotliwy


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest bełkotliwe; cecha tych, którzy są bełkotliwi


Patrz:bełkotliwy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bełkotliwy

podobny do bełkotu


przymiotnik

 (1.1) brzmiący jak bełkot; wypowiadany bełkotem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bełski

przymiotnik od: Bełz, miasto na Ukrainie


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Bełzem, dotyczący Bełza


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bełsznica

wieś w województwie śląskim


Bełsznica ( Belschnitz) – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie wodzisławskim, w gminie Gorzyce. W latach 1945–1954 siedziba gminy Bełsznica.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bełt

1. bełtanie się wody; plusk;
2. nasada strzały z trzema odpowiednio wykrojonymi piórami;
3. strzała, pocisk do kuszy;
4. cieśnina morska


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) hist. wojsk. pocisk kuszy;

 (1.2) lotka, nasada strzały z piórami

 (1.3) ryb. drąg służący rybakom do mącenia wody i naganiania ryb w sieci

 (1.4) geogr. wąski przesmyk, cieśnina

 (1.5) książk. szum, plusk wody

 (1.6) pot. wymiociny

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) pot. tanie wino niskiej jakości lub mieszanka wódki z innym wyrobem alkoholowym

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (3.1) mitsłow. demon polny wabiący podróżnych na bezdroża;


Bełt – pocisk przeznaczony do wystrzeliwania z kuszy. W porównaniu ze strzałą stosowaną w łukach, jest od niej krótszy, cięższy i grubszy.

Podobnie jak w strzale, całość bełtu tworzą: grot, promień i niekiedy lotka. Jego zasięg i prędkość lotu uzależniona jest zarówno od kuszy i jej siły naciągu, jak i od długości oraz masy samego bełtu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bełtanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|bełtać.


Źródła:

Wiktionary

Bełtać

potocznie: mieszać, mącić ciecz


czasownik przechodni niedokonany (dk. zbełtać)

 (1.1) pot. mącić ciecz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bełtowski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Bełtwa

bełtwa festonowa - gatunek krążkopława występujący w Oceanie Atlantyckim i Morzu Północnym


Źródła:

SJP.pl

Bełty

potocznie: kiepskie, tanie wino; alpaga, mózgotrzep, jabol, pryta, siara, wińsko


Bełty ("Bełcz, Bolc") – polski herb szlachecki.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bełwin

Bełwin (nazwa oboczna: Betwin, Бовино) – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie przemyskim, w gminie Przemyśl. Ma status sołectwa.


Źródła:

Wikipedia

Bełz

miasto na Ukrainie


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Ukrainie, w obwodzie lwowskim, w rejonie sokalskim, nad Sołokiją i Rzeczycą, do 1951 roku znajdowało się w granicach Polski;


Bełz ( Белз, ‏בעלז‎) – miasto na Ukrainie, w obwodzie lwowskim, w rejonie czerwonogrodzkim, położone nad rzekami Sołokiją i Rzeczycą, 4 km w linii prostej od granicy z Polską. Siedziba hromady Bełz.

W mieście jest stacja kolejowa Bełz. W granicach miasta znajduje się dawna wieś Witków. Dawniej do Bełza należało Zabłocie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bełza

nazwisko, m.in. Józef Bełza (1805-1888) - polski chemik; Igor Bełza (1904-1994) - rosyjski muzykolog i kompozytor pochodzenia polskiego


Bełza – polski herb szlachecki, odmiana herbu Jastrzębiec, z nobilitacji.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bełzianin

mieszkaniec Bełza


Źródła:

SJP.pl

Bełzianka

mieszkanka Bełza


Źródła:

SJP.pl

Bełżanin

mieszkaniec Bełżca


Źródła:

SJP.pl

Bełżanka

mieszkanka Bełżca


Źródła:

SJP.pl

Bełżec

wieś w Polsce


Bełżec (nazwa historyczna: Święcie, do 29 maja 1953 "Bełzec") – wieś (dawniej miasto) w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie tomaszowskim. Siedziba gminy Bełżec. Leży przy drodze krajowej nr 17

Bełżec uzyskał lokację miejską w 1607 r., zdegradowany przed 1676 r. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zamojskiego. W latach 1973–1991 w gminie Tomaszów Lubelski.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bełżecki

przymiotnik od: Bełżec


Źródła:

SJP.pl

Bełżyce

miasto w Polsce


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Polsce;


Be


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bełżycki

przymiotnik od: Bełżyce


przymiotnik

 (1.1) związany z Bełżycami, dotyczący Bełżyc


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bełżyczanin

mieszkaniec Bełżyc


Źródła:

SJP.pl

Bełżyczanka

mieszkanka Bełżyc


Źródła:

SJP.pl

Beśka

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Beż

kolor lub jakaś rzecz mająca ten kolor


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) kolor podobny do koloru kawy z mlekiem

 (1.2) część odzieży w kolorze beżu (1.1)

przymiotnik

 (2.1) mający kolor kawy z mlekiem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beżowawy

przypominający kolor beżowy


Źródła:

SJP.pl

Beżowiuchny

zdrobnienie od: beżowy


Źródła:

SJP.pl

Beżowo

przysłówek sposobu

 (1.1) odprzym. → beżowy


Źródła:

Wiktionary

Beżowobrązowy

brązowy o beżowym odcieniu


przymiotnik jakościowy

 (1.1) brązowy z odcieniem beżowym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beżowomiodowy

miodowy o odcieniu beżowym


przymiotnik

 (1.1) miodowy z odcieniem beżowym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beżowoszary

szary o odcieniu beżowym


przymiotnik

 (1.1) szary z odcieniem beżowym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Beżowość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest beżowe; cecha tych, którzy są beżowi


Źródła:

Wiktionary

Beżowy

mający kolor kawy z mlekiem, piaskowy; beż (w użyciu przymiotnikowym)


przymiotnik jakościowy

 (1.1) mający kolor kawy z mlekiem lub piasku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary