Bł.

skrót od: błogosławiony


skrót

 (1.1) = błogosławiony

 (1.2) = błogosławiona


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Błach

nazwisko


Błach – nazwisko polskie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Błachnio

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Błachowiak

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Błachowicz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Błachut

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Błagająco

w sposób wyrażający błaganie; błagalnie


Źródła:

SJP.pl

Błagalnica

dawniej: kobieta, która o coś błaga, zanosi modły


Źródła:

SJP.pl

Błagalnik

dawniej: ten, kto błaga, zanosi modły


Źródła:

SJP.pl

Błagalny

wyrażający błaganie


przymiotnik

 (1.1) wyrażający pokorną prośbę

 (1.2) daw. miłosierny, skłonny do przebaczenia lub ofiarowania czegoś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Błaganie

usilnie prosić o coś


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|błagać.

 (1.2) usilna prośba


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Błagać

usilnie prosić o coś


czasownik niedokonany

 (1.1) żarliwie, usilnie prosić


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Błagojewgrad

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto i uzdrowisko w południowo-zachodniej Bułgarii;


Błagojewgrad ( Благоевград – Błagoewgrad, do 1950 Gorna Dżumaja) – miasto i uzdrowisko w południowo-zachodniej Bułgarii, w regionie historyczno-geograficznym Macedonii. Ośrodek administracyjny obwodu Błagojewgrad i gminy Błagojewgrad, nad rzeką Strumą u podnóża gór Riła. Według danych szacunkowych Ujednoliconego Systemu Ewidencji Ludności oraz Usług Administracyjnych dla Ludności, 15 września 2023 roku miejscowość liczyła 72 677 mieszkańców.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Błagojewgradzki

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Błagojewgradem, dotyczący Błagojewgradu


Źródła:

Wiktionary

Błagowieszczeńsk

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w azjatyckiej części Rosji, nad Amurem;

 (1.2) geogr. miasto w Rosji, w Baszkirii;


Błagowieszczeńsk ( Благовещенск) – miasto w azjatyckiej części Rosji, ośrodek administracyjny obwodu amurskiego, nad Amurem. Miasto leży naprzeciwko chińskiego miasta Heihe.

W mieście znajduje się port lotniczy i rzeczny. Ośrodek kulturalny (muzeum) i naukowy (cztery uczelnie).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Błagowieszczeński

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Błagowieszczeńskiem, dotyczący Błagowieszczeńska


Źródła:

Wiktionary

Błaho

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób mało ważny, nieistotny, trywialny


Źródła:

Wiktionary

Błahostka

1. rzecz o małej wartości, drobnostka, drobiazg;
2. sprawa lub rzecz błaha


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rzecz błaha, mało istotna


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Błahość

małe znaczenie, nieistotność; nieważność, nieważkość


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest błahe


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Błahszy

stopień wyższy od przymiotnika: błahy


Źródła:

SJP.pl

Błahy

bez większego znaczenia, niegodny uwagi; nieistotny


przymiotnik

 (1.1) nieistotny, nieznaczący, niemający dużej wartości, niegodny większej uwagi

 (1.2) śrpol. lichy datadef|1566|1731}}


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Błam

brzegami zszyte kawałki skóry, służące do podszycia ubioru


rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) materiał kuśnierski ze zszytych brzegami skór futerkowych, służący m.in. do podszycia płaszcza lub uszycia futra

 (1.2) przen. płat, płachta czegoś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Błamka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Łomża,Zambrów. skorupka jajka


Źródła:

Wiktionary

Błamowy

→ błam


Patrz:błam

Źródła:

SJP.pl

Błancza

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) białystok. guz


Źródła:

Wiktionary

Błasiak

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Błasik

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Błaszak

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Błaszczak

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Błaszczuk

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Błaszczyk

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Błaszczykiewicz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Błaszczykowski

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Błaszczyszyn

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Błaszczyński

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Błaszki

miasto w Polsce


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Polsce;


Błaszki ( Schwarzau) – miasto w Polsce, w województwie łódzkim, w powiecie sieradzkim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Błaszki. Przez miasto przepływa rzeka Trojanówka. Błaszki uzyskały lokację miejską przed 1722.

Według danych GUS z 31 grudnia 2023 r. miasto liczyło 1987 mieszkańców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Błaszkiewicz

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Błaszkowianin

mieszkaniec Błaszek (miasta w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Błaszkowianka

mieszkanka Błaszek (miasta w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Błaszkowski

przymiotnik od: Błaszki


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Błaszyk

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Błaut

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Bławat

dawna, kosztowna tkanina jedwabna, zwykle koloru błękitnego


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) bot. zob. chaber.

 (1.2) rodzaj jedwabnej tkaniny


Bławat – kosztowna, błękitna tkanina jedwabna używana w średniowieczu.

Później nazywano tak każdą tkaninę jedwabną.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bławatek

chaber bławatek - jednoroczna roślina z rodziny złożonych występująca w Europie jako pospolity chwast pól uprawnych


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy

 (1.1) bot. syst. nazwa systematyczna|Centaurea cyanus|L.|ref=tak., gatunek rośliny zielnej z rodziny astrowatych;

 (1.2) bot. roślina z gatunku bławatków (1.1)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bławatkowy

1. → bławatek;
2. niebieskofioletowy; chabrowy


przymiotnik jakościowy

 (1.1) odnoszący się do bławatka

 (1.2) koloru niebieskiego, chabrowy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bławatnik

przedstawiciel podrodziny małych ptaków z rzędu wróblowych


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) przest. kupiec handlujący bławatami, właściciel sklepu, w którym sprzedaje się bławaty

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) ornit. niewielki ptak o barwnym upierzeniu;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bławatniki

właściciel sklepu bławatnego; kupiec handlujący bławatami


Bławatniki (Cotinginae) – podrodzina ptaków z rodziny bławatnikowatych (Cotingidae).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bławatnikowate

rodzina ptaków z rzędu wróblowych


Bł


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bławatnikowaty

o cechach bławatnikowatych (rodzina ptaków)


Źródła:

SJP.pl

Bławatny

1. dawniej: wykonany z kosztownej, jedwabnej tkaniny, przeważnie koloru błękitnego;
2. koloru bławatka; modry, chabrowy


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z bławatem, dotyczący bławatu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bławy

bladoniebieski, modrawy


przymiotnik relacyjny

 (1.1) jasnoniebieski, bladoniebieski, modrawy

 (1.2) blady, mdły


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Błazen

1. artysta cyrkowy występujący w roli komicznej;
2. człowiek ośmieszający się;
3. na dworach królewskich i wielkopańskich: osoba mająca zabawiać, rozweselać


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy

 (1.1) hist. zawodowy nadworny żartowniś i prześmiewca zabawiający króla;

 (1.2) przen. ktoś, kto jest przesadnie wesoły lub nadmiernie dowcipkuje


Błazen – nazwa rodzaju klauna, zwykle kojarzona ze średniowieczem. W Polsce zwany też "wesołkiem". Charakterystycznym elementem stroju błazna była czapka o trzech rogach zakończonych dzwoneczkami – trzy rogi symbolizowały ośle uszy i ogon, przyczepiane przez błaznów we wcześniejszym okresie. Oprócz tego błaźni charakteryzowali się kolorowym strojem i specjalnym berłem z wyrzeźbioną głową na końcu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Błazenada

zachowanie niepoważne; błazeństwo


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) niedorzeczne zachowanie się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Błazenek

niewielka, egzotyczna ryba morska; amfiprion


Źródła:

SJP.pl

Błazennica

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) przest. błaźnica


Źródła:

Wiktionary

Błazeński

taki, który przypomina pajaca, błazna lub taki, który zachowuje się jak pajac; pajacowaty


przymiotnik

 (1.1) podobny do błazna, charakterystyczny dla błazna


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Błazeństwo

wygłupianie się, zachowywanie się jak błazen; błazenada; błaznowanie


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) niedorzeczne zachowanie się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Błaziak

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Błaznowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) wygłupianie się, zachowywanie się w sposób niepoważny, błazeński


Źródła:

Wiktionary

Błaznować

zachowywać się niepoważnie, wygłupiać się; pajacować


czasownik

 (1.1) książk. wygłupiać się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Błaźnica

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) przest. kuglarka lub komediantka pełniąca na dworze rolę błazna

 (1.2) pot. pejor. niemądra lub arogancka kobieta, skłonna do figli i zachowująca się w sposób pozbawiony powagi

 (1.3) przest. lekcew. małoletnia, dorastająca dziewczyna


Źródła:

Wiktionary

Błaźnienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|błaźnić.


Źródła:

Wiktionary

Błaźnisko

zgrubienie od: błazen


Źródła:

SJP.pl

Błaźnić

1. ośmieszać, kompromitować kogoś;
2. błaźnić się - ośmieszać się, kompromitować się


czasownik

 (1.1) stpol. oszukiwać

 (1.2) stpol. wygłupiać się

czasownik zwrotny niedokonany błaźnić się

 (2.1) ośmieszać się, kompromitować się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Błażej

imię męskie


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.;


– imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od słowa „blaesus” oznaczającego „seplenić”.

Wśród imion nadawanych nowo narodzonym dzieciom, Błażej w 2019 r. zajmował 60. miejsce w grupie imion męskich (639 nadań). W całej populacji Polski w 2019 roku Błażej plasował się na 101. miejscu wśród imion męskich (10 439 nadań); w rejestrze PESEL występował także w formie Biagio i Blaise (po 3 nadania) oraz Blazej (2 nadania).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Błażeja

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.;

forma rzeczownika.

 (2.1) D. i B. lp. od: Błażej


– imię żeńskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego "seplenić". Żeński odpowiednik imienia Błażej.

Błażeja imieniny obchodzi 3 lutego i 29 listopada.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Błażejak

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Błażejczak

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Błażejczyk

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Błażejewicz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Błażejewko

Błażejewko (niem. "Weißensee") – część wsi Błażejewo w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie poznańskim, w gminie Kórnik, nad Jeziorem Bnińskim, 6 km na południe od Kórnika.

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa poznańskiego.


Źródła:

Wikipedia

Błażejewo

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Błażejewski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Błażejostwo

Błażej z małżonką; Błażejowie


Źródła:

SJP.pl

Błażejowice

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Błażejowie

imię męskie


Źródła:

SJP.pl

Błażejowski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Błażejowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Błażeja lub z nim związany


przymiotnik dzierżawczy

 (1.1) przest. gwara. taki, który odnosi się, należy do Błażeja; taki, którego właścicielem, autorem, twórcą jest Błażej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Błażek

zdrobnienie od: Błażej (imię męskie)


Błażek – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie janowskim, w gminie Batorz.

W latach 1954–1959 wieś należała i była siedzibą władz gromady Błażek, po jej zniesieniu w gromadzie Batorz. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnobrzeskiego. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 703 mieszkańców i była drugą co do wielkości miejscowością gminy Batorz. Wieś jest sołectwem.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Błażewicz

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Błażkowie

zdrobnienie od: Błażej (imię męskie)


Źródła:

SJP.pl

Błażkowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Błażka lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Błażków

zdrobnienie od: Błażej (imię męskie)


Błażków – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie łukowskim, w gminie Wola Mysłowska.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa siedleckiego.

Wieś stanowi sołectwo w gminie Wola Mysłowska. Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 wieś liczyła 57 mieszkańców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Błażowa

miasto w województwie podkarpackim, w powiecie rzeszowskim


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Polsce;


Błażowa – miasto w Polsce, w województwie podkarpackim, w powiecie rzeszowskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Błażowa, na Pogórzu Dynowskim, nad rzeką Ryjak (dopływ Strugu). Lokalny ośrodek handlowo-usługowy i drobnego przemysłu.

Błażowa położona jest w ziemi sanockiej. Uzyskała lokację miejską przed 1770.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Błażowianin

mieszkaniec Błażowej (miasta w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Błażowianka

mieszkanka Błażowej (miasta w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Błażowski

przymiotnik od: Błażowa


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Błażusiak

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Błażów

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. wieś na zachodniej Ukrainie, w rejonie samborskim obwodu lwowskiego;


Błażów – wieś w rejonie samborskim obwodu lwowskiego, założona w 1441 W II Rzeczypospolitej miejscowość była siedzibą gminy wiejskiej Błażów. Miejscowość liczy 862 mieszkańców.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Błecha

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ent. pchła


Źródła:

Wiktionary

Błeszczyński

nazwisko


Błeszczyński – polski herb szlachecki znany z jedynego wizerunku pieczętnego, odmiana herbu Suchekomnaty.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Błeszka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ent. gw-pl|Śląsk Cieszyński. pchła


Źródła:

Wiktionary

Błeszno

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Błeszyński

nazwisko


Błeszyński – polski herb szlachecki, odmiana herbu Suchekomnaty.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Błoch

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Błochowiak

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Błocisko

ekspresywnie: błoto; błotnisko


Źródła:

SJP.pl

Błociszewo

Błociszewo – wieś w Polsce, położona w województwie wielkopolskim, w powiecie śremskim, w gminie Śrem.


Źródła:

Wikipedia

Błocić

zostawiać ślady błota na podłodze


Źródła:

SJP.pl

Błocko

potocznie: błoto


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) zgrub. od błoto


Błocko – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie wolsztyńskim, w gminie Wolsztyn.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Błogi

dający przyjemność; miły, rozkoszny


przymiotnik

 (1.1) sprawiający zadowolenie lub przyjemność, świadczący o zadowoleniu lub przyjemności


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Błogo

przysłówek

 (1.1) w sposób błogi


Źródła:

Wiktionary

Błogocice

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) geogr. dzielnica Cieszyna;

 (1.2) geogr. wieś w Polsce, w województwie małopolskim, w gminie Radziemice;

 (1.3) geogr. przysiółek wsi Ścinawka Górna, w gminie Radków, w województwie dolnośląskim;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Błogocki

przymiotnik relacyjny

 (1.1) odnoszący się do Błogocic, związany z Błogocicami


Źródła:

Wiktionary

Błogostan

książkowo: stan błogości, szczęśliwości, zadowolenia


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) stan błogości, szczęśliwości, zadowolenia


Bł


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Błogostanik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od błogostan


Źródła:

Wiktionary

Błogosława

gatunek banana uprawiany powszechnie w krajach tropikalnych; banan zwyczajny, banan właściwy, banan zaostrzony, figa rajska, pizang


Źródła:

SJP.pl

Błogosławienie

błogosławieństwo;
1. obrzęd polegający na przeżegnaniu kogoś krzyżem lub znakiem krzyża;
2. życzenie przychylności losu;
3. pomyślność, przychylność


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) udzielanie błogosławieństwa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Błogosławieństwo

1. w chrześcijaństwie: obrzęd powierzenia kogoś, czegoś boskiej opiece
2. sprzyjanie, przychylność, pomyślność


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) rel. obrzęd, gest powierzenia kogoś, czegoś boskiej opiece

 (1.2) podn. życzenie pomyślności, przychylności losu

 (1.3) sprzyjanie, przychylność, pomyślność


Błogosławieństwo w Biblii – termin religijny oznaczający formułę lub gest wyrażenia życzenia udzielenia łaski przez Boga.

Słowo błogosławieństwo pochodzi od łacińskiego "bene-dictio (gr. eu-logein)" – mówić dobrze, życzyć czegoś dobrego. Swymi korzeniami sięga do hebrajskiego źródłosłowu "brk". Ten jeden rdzeń służy do określenia różnych form błogosławieństwa: "beraka" – błogosławieństwo; "barek" – błogosławić; "baruk" – błogosławiony.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Błogosławiona

kobieta zmarła, beatyfikowana przez papieża w Kościele katolickim


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zmarła kobieta lub dziewczyna uznana przez kościół lub społeczność za godną kultu

forma przymiotnika.

 (2.1) ż. lp. od: błogosławiony

forma czasownika.

 (3.1) fż. ims. przymiotnikowego biernego od: błogosławić


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Błogosławiony

w kościele katolickim: człowiek zmarły, będący przedmiotem oficjalnego kultu lokalnego


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) kośc. ktoś zmarły uznany przez kościół lub społeczność za godnego kultu;

przymiotnik

 (2.1) pot. przen. szczęśliwy

forma czasownika.

 (3.1) ims. przymiotnikowy bierny od: błogosławić


Błogosławiony – w Kościele katolickim osoba zmarła, która za życia odznaczała się szczególnymi cnotami inspirowanymi doświadczeniem religijnym lub też która z powodu swojej religii poniosła śmierć męczeńską.

Kościół w akcie beatyfikacji zezwala na publiczny kult takiej osoby w skali lokalnej np. diecezji lub ograniczonej do pewnej grupy wiernych, np. zakonu czy zgromadzenia zakonnego.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Błogosławiący

1. w religii: udzielać błogosławieństwa;
2. wyrażać zadowolenie z czegoś, wdzięczność za coś;
3. życzyć komuś w czymś szczęścia, aprobować coś; pochwalać


Patrz:błogosławić

Źródła:

SJP.pl

Błogosławić

1. w religii: udzielać błogosławieństwa;
2. wyrażać zadowolenie z czegoś, wdzięczność za coś;
3. życzyć komuś w czymś szczęścia, aprobować coś; pochwalać


czasownik przechodni niedokonany (dk. pobłogosławić)

 (1.1) rel. udzielać błogosławieństwa

 (1.2) książk. dziękować, wyrażać wdzięczność

 (1.3) książk. dawać błogosławieństwo czemuś, akceptować coś

 (1.4) przen. życzyć komuś szczęścia, pomyślności

 (1.5) rel. sprzyjać komuś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Błogość

stan spokoju i zadowolenia


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) przyjemny stan zadowolenia, spokoju


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Błok

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Błona

1. cienka, zwykle elastyczna tkanka, spełniająca różne funkcje w organizmach żywych, np. okrywająca narządy;
2. cienka, elastyczna taśma z materiału sztucznego


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cienka, elastyczna powłoka lub taśma

 (1.2) biol. cienka, zwykle elastyczna tkanka, spełniająca różne funkcje w organizmach żywych

 (1.3) hist. daw. półprzejrzysty materiał pochodzenia zwierzęcego do wypełniania ram okiennych do XVII wieku;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Błonczatka

bylina cebulowa z rodziny amarylkowatych; ismena


Bł


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Błoneczka

bardzo cienka błonka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. od: błona


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Błonia

duża przestrzeń pokryta trawą, duże pastwisko, łąka


Zobacz też: Błonia w innych znaczeniach tej nazwy.

Błonia (niem. "Bürgerwiesen") – osiedle w Gdańsku, w dzielnicy Rudniki.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Błonianin

mieszkaniec Błonia


Źródła:

SJP.pl

Błonianka

mieszkanka Błonia


Źródła:

SJP.pl

Błoniasto-Szklisty

błoniasty i szklisty


Źródła:

SJP.pl

Błoniasty

mający cechy błony; zrobiony z błony


Źródła:

SJP.pl

Błonica

1. ostra choroba zakaźna wywołana zarazkiem maczugowca; dyfteria; dyfteryt;
2. glon morski z gromady zielenic, o plesze dochodzącej niejednokrotnie do 1 m długości, przytwierdzony do podłoża; ulwa, watka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. ostra choroba zakaźna, której objawami są zapalenie błon śluzowych gardła i szarawe, włókniste naloty;

 (1.2) bot. glon morski, o dużych, płaskich liściowatych plechach


Błonica – choroba zakaźna, najczęściej występująca u dzieci, wywoływana przez maczugowiec błonicy. Głównym czynnikiem chorobotwórczym jest wytwarzany przez niektóre szczepy tych bakterii jad: toksyna błonicza.

W Polsce wprowadzono obowiązkowe szczepienia ochronne (w postaci szczepionki Di-Per-Te, DPT/DTP).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Błonicowy

związany z błonicą


przymiotnik

 (1.1) dotyczący błonicy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Błoniczy

→ błonica; błonicowy


Źródła:

SJP.pl

Błonie

duża przestrzeń pokryta trawą, duże pastwisko, łąka


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) duża trawiasta przestrzeń

 (1.2) gwara. wspólne pastwisko


Błonie ( ‏בלוינא‎ "Bloyna", ‏בלוניה‎ "Blonye") – miasto w Polsce, w województwie mazowieckim, w powiecie warszawskim zachodnim (dawniej powiat błoński), siedziba gminy miejsko-wiejskiej Błonie. Miasto położone jest na Równinie Łowicko-Błońskiej nad rzeką Rokitnicą.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Błonka

delikatna przezroczysta skórka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. od: błona

 (1.2) cienka, delikatna warstwa lub powłoka

 (1.3) biol. cienka część tkanki lub struktury biologicznej


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Błonkoskrzydłe

rząd owadów, mających dwie pary błoniastych skrzydeł, występują w około dwustu osiemdziesięciu tysiącach gatunków; błonkówki


rzeczownik, rodzaj nijaki, liczba mnoga

 (1.1) ent. rząd owadów obejmujący ponad 110 tysięcy gatunków występujących na całym świecie, oprócz rejonów polarnych;


Błonkoskrzydłe, błonkówki (Hymenoptera) – rząd owadów obejmujący ponad 153 tys. opisanych gatunków występujących na całym świecie, z wyjątkiem rejonów polarnych. Najwięcej gatunków spotyka się w krajach tropikalnych. Do błonkówek należą m.in. pszczoły, osy, mrówki, pilarzowate, gąsieniczniki, bleskotki i trzpiennikowate.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Błonkoskrzydły

przedstawiciel jednego z rzędów owadów


Źródła:

SJP.pl

Błonkotwórczy

mający zdolność tworzenia błonki


Źródła:

SJP.pl

Błonkowaty

przypominający wyglądem błonkę


Źródła:

SJP.pl

Błonkowy

przymiotnik od: błonka


Źródła:

SJP.pl

Błonkówka

owad liczący na świecie około 280 tysięcy gatunków


Źródła:

SJP.pl

Błonkówki

rząd owadów, mających dwie pary błoniastych skrzydeł, występują w około dwustu osiemdziesięciu tysiącach gatunków; błonkoskrzydłe


Źródła:

SJP.pl

Błonnik

chem. związek organiczny należący do wielocukrów, główny składnik błon komórkowych roślin; celuloza


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) biol. biochem. odgrywający ważną rolę w prawidłowym funkcjonowaniu przewodu pokarmowego kompleks substancji pochodzenia roślinnego nieulegający trawieniu przez enzymy przewodu pokarmowego człowieka i zwierząt monogastrycznych;

 (1.2) chem. związek organiczny z grupy polisacharydów


Błonnik (błonnik pokarmowy, włókno pokarmowe) – różnorodne substancje, zazwyczaj pochodzenia roślinnego nieulegające trawieniu przez enzymy przewodu pokarmowego człowieka oraz zwierząt monogastrycznych. Jest to mieszanina substancji o charakterze polisacharydowym (celuloza, hemicelulozy, pektyny, gumy, śluzy) i niepolisacharydowym (ligniny, kutyny). Spożycie błonnika ma znaczenie dla funkcjonowania przewodu pokarmowego.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Błonnikowy

związany z błonnikiem


Źródła:

SJP.pl

Błonotwórczy

mający zdolność tworzenia błony


Źródła:

SJP.pl

Błonowy

przymiotnik od: błona


Źródła:

SJP.pl

Błonwit

chleb pszenny z dodatkami


Źródła:

SJP.pl

Błota

1. rozmokła ziemia tworząca gęstą, lepką masę; bagno;
2. grząski, zarośnięty trawą obszar; bagno, moczar, mokradło, trzęsawisko;
3. negatywnie oceniany stan rzeczy


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) obszar bagienny


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Błotka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) białystok. płotka


Błotka – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie toruńskim, w gminie Zławieś Wielka.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa toruńskiego.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Błotko

zdrobniale o błocie


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) zdrobn. od błoto


Błotko – osada w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie koszalińskim, w gminie Bobolice. Miejscowość wchodzi w skład sołectwa Nowe Łozice.

Przez miejscowość przebiega droga wojewódzka nr 171.

W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie koszalińskim.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Błotnia

drzewo z rodziny dereniowatych rosnące na bagnach Ameryki Północnej; nyssa


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Błotniak

przedstawiciel błotniaków, rodzaju ptaków drapieżnych z rodziny jastrzębiowatych


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) ornit. ptak z rodzaju nazwa systematyczna|Circus|ref=tak.;


Błotniak – jednoosobowy pojazd podwodny, z mokrą kabiną, przeznaczony do zadań dywersyjnych. Przedprototypy i eksploatowane egzemplarze stacjonowały w torpedowni na Oksywiu, tzw. Formozie. Pozostałe jednostki przechowywano w magazynie. Nazwa pochodzi od kryptonimu projektu: „błotniak” – nazwa ptaka drapieżnego z rodziny jastrzębiowatych. Wszystkie jednostki podwodne Marynarki Wojennej nazywane są nazwami ptaków drapieżnych, np. sęp, orzeł itp.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Błotniarka

1. gatunek słodkowodnego ślimaka;
2. rodzaj barki; szalanda;
3. prasa do filtrowania soków cukrowych pod ciśnieniem


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Błotniarki

rodzina słodkowodnych ślimaków płucodysznych; błotniarkowate


Źródła:

SJP.pl

Błotniarkowate

rodzina słodkowodnych ślimaków płucodysznych; błotniarki


Błotniarkowate (Lymnaeidae) – rodzina słodkowodnych ślimaków płucodysznych (Pulmonata) z rzędu nasadoocznych (Basommatophora), obejmująca gatunki średnie i duże, charakteryzujące się dużą różnorodnością w budowie i ubarwieniu muszli – od stożkowatej, wieżyczkowatej, jajowatej do kulistej. Wykazują przy tym znaczną jednorodność w budowie anatomicznej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Błotniarkowy

przymiotnik od: błotniarka


Źródła:

SJP.pl

Błotnica

1. nazw wielu wsi w Polsce;
2. rzeka, dopływ Morza Bałtyckiego;
3. struga, dopływ Grabowej


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. ornit. uszatka błotna

 (1.2) stpol. geol. ruda błotna


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Błotnicowate

rodzina malutkich owadów z podrzędu pluskwiaków różnoskrzydłych, zasiedlających środowiska wodne


Błotnicowate (Hebridae) – rodzina pluskwiaków różnoskrzydłych z infrarzędu półwodnych. Jedyna rodzina monotypowej nadrodziny Hebroidea.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Błotnicowaty

o cechach błotnicowatych (rodzina owadów)


Źródła:

SJP.pl

Błotnik

osłona przed błotem


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) część pojazdu osłaniająca koło i zabezpieczająca pojazd przed bryzgami wody/błota spod kół


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Błotnikowy

→ błotnik


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z błotnikem, dotyczący błotnika


Patrz:błotnik

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Błotnisko

ekspresywnie: błoto; błocisko


Źródła:

SJP.pl

Błotnistość

→ błotnisty


Patrz:błotnisty

Źródła:

SJP.pl

Błotnisty

pełen błota, rozmokły i grząski po deszczu


przymiotnik

 (1.1) pokryty błotem, pełen błota


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Błotniszek

błotniszka czosnkówka - gatunek owada z rodziny błotniszkowatych


Źródła:

SJP.pl

Błotniszka

błotniszka czosnkówka - gatunek owada z rodziny błotniszkowatych


Źródła:

SJP.pl

Błotniszkowate

1. rodzina muchówek;
2. rodzina mchów


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Błotniszkowaty

o cechach błotniszkowatych (rodzina mchów i muchówek)


Źródła:

SJP.pl

Błotno

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Błotny

przymiotnik od: błoto


przymiotnik

 (1.1) książk. pełen błota, pokryty błotem, utworzony z błota

 (1.2) biol. żyjący lub rosnący na terenach bagnistych, pełnych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Błoto

1. rozmokła ziemia tworząca gęstą, lepką masę; bagno;
2. grząski, zarośnięty trawą obszar; bagno, moczar, mokradło, trzęsawisko;
3. negatywnie oceniany stan rzeczy


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) mieszanina ziemi i wody;

 (1.2) bagno, obszar bagnisty

 (1.3) przen. sytuacja lub środowisko dwuznaczne moralnie

 (1.4) chem. osady strącone w procesie produkcji cukru w błotniarkach


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Błotowiec

gatunek ptaka z rodziny bekasowatych


Błotowiec ("Tringa semipalmata") – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny bekasowatych (Scolopacidae), zamieszkujący Amerykę Północną, a zimą także Amerykę Południową. Nie jest zagrożony wyginięciem.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Błozewka

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. rzeka na Ukrainie, lewy dopływ Strwiąża


Błozewka ( Болозівка "Bołoziwka", hist. Błożewka, a także Błażewka) – rzeka na Ukrainie, płynąca przez rejon starosamborski i samborski obwodu lwowskiego. Lewy dopływ Strwiąża w dorzeczu Dniestru.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Błoń

przestarzałe: błonie


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) przest., książk. lub dial. błonie; otwarty, rozległy, płaski obszar porośnięty trawą


Błoń (błr. i ros. Блонь) – agromiasteczko na Białorusi, w rejonie puchowickim obwodu mińskiego, około 58 km na południowy wschód od Mińska, nad rzeką Citewką (dopływem Świsłoczy).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Błoński

przymiotnik od: Błonie


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Błp.

skrót od: błogosławionej pamięci


Źródła:

SJP.pl

Błudniki

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) geogr. wieś na Ukrainie, w obwodzie iwanofrankiwskim, w rejonie halickim, położona nad rzeką Łomnicą;


Błudniki (ukr. Блюдники) – wieś na Ukrainie, w obwodzie iwanofrankiwskim, w rejonie iwanofrankiwskim (do 2020 roku w rejonie halickim), do 1945 w Polsce, w województwie stanisławowskim, w powiecie stanisławowskim, siedziba gminy Błudniki.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Bługowo

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Błysk

1. nagłe, krótkie, silne światło, błyśnięcie; odblask światła;
2. przenośnie: nagły przejaw czegoś, przebłysk;
3. przynęta imitującą rybę do łowienia na wędkę ryb drapieżnych; błystka; błyszczka; błyszcz; błyszczyk


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) nagłe, krótkie światło

 (1.2) książk. przen. nagły przejaw czegoś

 (1.3) rodzaj sztucznej przynęty na ryby


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Błyskanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|błyskać.


Źródła:

Wiktionary

Błyskawica

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) meteorol. zjawisko świetlne w postaci silnego błysku, towarzyszące piorunowi


Źródła:

Wiktionary

Błyskawicowy

przymiotnik od: błyskawica


Źródła:

SJP.pl

Błyskawicznie

przysłówek sposobu

 (1.1) bardzo szybko, prędko


Źródła:

Wiktionary

Błyskawiczniej

stopień wyższy od przysłówka: błyskawicznie


Źródła:

SJP.pl

Błyskawiczność

→ błyskawiczny


Patrz:błyskawiczny

Źródła:

SJP.pl

Błyskawiczny

przymiotnik jakościowy

 (1.1) niezwykle szybki


Źródła:

Wiktionary

Błyskać

1. świecić czymś krótko, z przerwami;
2. jaśnieć, lśnić, wydając błysk;
3. olśniewać, wyróżniać się czymś; błyszczeć, brylować;
4. o zjawiskach psychicznych: uzewnętrzniać się, zjawiać się nagle;
5. błyskać się - o błyskawicach: chwilowo rozświetlać niebo


czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. błysnąć)

 (1.1) świecić z częstymi, krótkimi przerwami

 (1.2) wydawać odblask przez krótki czas

 (1.3) przen. wykazywać się czymś szczególnym w danym momencie

 (1.4) pot. pojawiać się nagle i na chwilę

czasownik zwrotny niedokonany błyskać się (dk. błysnąć się)

 (2.1) meteorol. ukazywać się jako błyskawica na niebie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Błyskoporek

rodzaj grzybów z rodziny szczeciniakowatych; włóknouszek


Źródła:

SJP.pl

Błyskota

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) przest. światłość, jasność, blask

 (1.2) zgrub. błyskotka


Źródła:

Wiktionary

Błyskotek

rodzaj ptaków z podrodziny gołębi


Źródła:

SJP.pl

Błyskotka

rodzaj ptaków z podrodziny gołębi


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) drobiazg, który się błyszczy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Błyskotliwiej

stopień wyższy od przysłówka: błyskotliwie


Źródła:

SJP.pl

Błyskotliwość

1. pojętność, lotność, rezolutność;
2. iskrzenie; blask, migotliwość


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest błyskotliwe; cecha tych, którzy są błyskotliwi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Błyskotliwszy

stopień wyższy od przymiotnika: błyskotliwy


Źródła:

SJP.pl

Błyskotliwy

1. inteligentnie dowcipny
2. dawniej: połyskujący, świecący, mieniący się


przymiotnik jakościowy

 (1.1) wyróżniający się inteligentnym przemyśleniem, dowcipem

 (1.2) daw. taki, który się mieni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Błyskowy

związany z błyskiem


przymiotnik

 (1.1) dotyczący błysku, generujący błyski


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Błysnąć

1. zaświecić czymś krótko, z przerwami;
2. zajaśnieć, zalśnić, wydając błysk;
3. przenośnie: olśnić, wyróżnić się czymś;
4. przenośnie: uzewnętrznić się, zjawić się nagle


czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. błyskać)

 (1.1) nagle zaświecić, wydać krótki, intensywny błysk

 (1.2) na chwilę się rozświetlić

 (1.3) przen. nagle wykazać się czymś

 (1.4) przen. pojawić się nagle

czasownik zwrotny dokonany błysnąć się (ndk. błyskać się)

 (2.1) meteorol. zjawić się na niebie jako błyskawica


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Błystka

przynęta imitującą rybę do łowienia na wędkę ryb drapieżnych; błyszcz; błyszczka; błyszczyk; błysk


Błystka – sztuczna przynęta wędkarska na ryby drapieżne, potocznie nazywana blachą, od materiału, z jakiego jest zrobiona. Obecnie jednak wytwarza się je także z innych materiałów (np. muszli małży). Wyróżnia się kilka rodzajów błystek, w zależności od wykonania. Są to m.in.:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Błyszcz

roztwór stosowany w garbarstwie do nadawania połysku skórom


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Błyszczak

1. rodzaj ptaków z rodziny szpakowatych;
2. rodzaj ryb z rodziny żuwakowatych;
3. rodzaj grzybów z rodziny śluzowców


Źródła:

SJP.pl

Błyszczek

1. bezbarwna szminka do warg; błyszczyk;
2. rodzaj pluskwiaka z podrzędu różnoskrzydłych


Źródła:

SJP.pl

Błyszczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|błyszczeć.


Źródła:

Wiktionary

Błyszczeć

czasownik nieprzechodni niedokonany

 (1.1) jaśnieć blaskiem

 (1.2) mieć zdolność odbijania światła

 (1.3) przen. książk. wywoływać zachwyt, robić wrażenie, olśniewać


Źródła:

Wiktionary

Błyszczka

przynęta imitującą rybę do łowienia na wędkę ryb drapieżnych; błyszczyk; błystka; błyszcz; błysk


Źródła:

SJP.pl

Błyszczotka

błyszczotka połyskliwa - gatunek ślimaka płucodysznego


Źródła:

SJP.pl

Błyszczyk

1. bezbarwna szminka do warg; błyszczek;
2. przynęta imitującą rybę do łowienia na wędkę ryb drapieżnych; błystka, błyszczka, błyszcz, błysk;
3. rodzaj ryb z rodziny kąsaczowatych;
4. rodzaj ryb z rodziny żuwakowatych


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) kosmet. bezbarwna lub kolorowa substancja nadająca ustom połysk;

 (1.2) ryb. zob. błystka.


Błyszczyk ("Peprilus triacanthus") – gatunek ryby z rodziny żuwakowatych (Stromateidae).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Błyszcząco

przysłówek sposobu

 (1.1) jaśniejąc blaskiem

 (1.2) olśniewając to, co pozostaje


Źródła:

Wiktionary

Błyszczący

mający mieniącą się powierzchnię


forma czasownika.

 (1.1) ims. przymiotnikowy czynny od: błyszczeć

przymiotnik jakościowy

 (2.1) taki, który się błyszczy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Błyśnięcie

1. zaświecić czymś krótko, z przerwami;
2. zajaśnieć, zalśnić, wydając błysk;
3. przenośnie: olśnić, wyróżnić się czymś;
4. przenośnie: uzewnętrznić się, zjawić się nagle


Źródła:

SJP.pl

Błąd

1. niezgodność z obowiązującymi normami; pomyłka,
2. złe, niewłaściwe postępowanie


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) niezgodność z zasadami, założeniami

 (1.2) działanie, które przynosi złe skutki

 (1.3) metrol. różnica między wynikiem pomiaru a wielkością mierzoną

 (1.4) mat. w teorii estymacji różnica między wartością estymatora a wielkością estymowaną

 (1.5) mat. we wnioskowaniu statystycznym odrzucenie hipotezy prawdziwej, bądź przyjęcie fałszywej

 (1.6) stpol. złudzenie

 (1.7) stpol. szaleństwo

wykrzyknik

 (2.1) powiadomienie kogoś, że nie ma racji


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Błądek

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Błądkowo

Błądkowo – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie łobeskim, w gminie Dobra. Przysiółkiem wsi jest Kościelnik. W latach 1945–1954 istniała gmina Błądkowo.

Według danych z 1 stycznia 2011 roku wieś liczyła 164 mieszkańców.


Źródła:

Wikipedia

Błądzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|błądzić.


Źródła:

Wiktionary

Błądzikowo

Błądzikowo (kaszb. "Błądzëkòwò", niem. "Blansekow") – wieś kaszubska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie puckim, w gminie Puck. Ma status sołectwa.

Wieś klasztoru kartuzów w Kartuzach w powiecie puckim województwa pomorskiego w II połowie XVI wieku. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gdańskiego.


Źródła:

Wikipedia

Błądzić

czasownik nieprzechodni niedokonany

 (1.1) poruszać się szukając właściwej drogi

 (1.2) poruszać się bez celu

 (1.3) postępować, myśleć mylnie


Źródła:

Wiktionary

Błąkanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|błąkać.


Źródła:

Wiktionary

Błąkanina

błąkanie się; chodzenie bez celu; włóczęga


Źródła:

SJP.pl

Błąkać

chodzić po różnych miejscach, nie mogąc znaleźć drogi; chodzić bez celu, wałęsać się


czasownik przechodni niedokonany

 (1.1) daw. wprowadzać w błąd

czasownik zwrotny niedokonany błąkać się

 (2.1) chodzić bez celu

 (2.2) chodzić tu i tam, nie mogąc odnaleźć drogi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Błędnica

1. błędnica trzaska - gatunek motyla;
2. w wierzeniach ludowych zjawa mamiąca ludzi zwłaszcza uwodząca podróżnych


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Błędnie

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób błędny


Źródła:

Wiktionary

Błędniej

stopień wyższy od przysłówka: błędnie


Źródła:

SJP.pl

Błędniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: błędny; zwykle w wyrażeniu: nic błędniejszego - nic bardziej mylnego


Źródła:

SJP.pl

Błędnik

labirynt;
1. część ucha środkowego mieszcząca receptory zmysłu słuchu i równowagi;
2. w ogrodnictwie: układ krętych ścieżek okolonych żywopłotem


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) anat. część wewnętrzna ucha mieszcząca receptory zmysłu słuchu i równowagi;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Błędnikowate

rodzina słodkowodnych ryb okoniokształtnych; labiryntowate, łaźcowate


Błędnikowate, łaźcowate, labiryntowate (Anabantidae) – rodzina słodkowodnych ryb okoniokształtnych zaliczana do błędnikowców. Ze względu na atrakcyjne ubarwienie i ciekawą biologię często spotykane w akwarystyce.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Błędnikowce

podrząd okoniokształtnych ryb słodkowodnych, mających narząd skrzelowy służący do oddychania powietrzem atmosferycznym; labiryntowce; łaźcowate


Błędnikowce (Anabantoidei) – podrząd słodkowodnych ryb okoniokształtnych wyposażonych w narząd błędnikowy zwany labiryntem.

 "Osobny artykuł: Labirynt (anatomia ryb)."

Zaliczane są do nich m.in. łaźce, wielkopłetwy, skrzeczyki, gurami, bojowniki, prętniki, sandelie, buszowce i beloncje. Ze względu na ubarwienie, biologię rozrodu oraz zachowanie są często hodowane w akwariach.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Błędnikowiec

przedstawiciel podrzędu ryb słodkowodnych z rzędu okoniokształtnych; labiryntowiec


Źródła:

SJP.pl

Błędnikowy

przymiotnik od: błędnik


Źródła:

SJP.pl

Błędnodruk

znaczek pocztowy z błędem drukarskim


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) znaczek pocztowy z błędem drukarskim;


Błędnodruk – nazwa znaczka lub całostki z błędem drukarskim, powstałym w wyniku nieprawidłowo wykonanej czynności w czasie produkcji, nie wykrytym przez kontrolę i wprowadzonego do sprzedaży. Najczęściej są to przesunięcia całości lub części nadruków i napisów. Zdarzają się też odwrócone rysunki lub napisy, a także błędy w: kolorystyce, rodzaju użytego papieru, perforacji i gumowaniu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Błędność

→ błędny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest błędne; cecha tych, którzy są błędni


Patrz:błędny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Błędny

1. niepoprawny, nieprawdziwy, zawierający błąd;
2. dawniej: błąkający się


przymiotnik

 (1.1) zawierający błąd, niewłaściwy, niepoprawny

 (1.2) nieprzytomny, zdezorientowany

 (1.3) stpol. śrpol. błąkający się, zabłąkany datadef|1440|1746.

 (1.4) stpol. o drodze, śrpol. mylny, mylący, wprowadzający w błąd datadef|1444|1593.

 (1.5) stpol. śrpol. grzeszny datadef|1435|1673.

 (1.6) stpol. śrpol. szalony, obłąkany datadef|1500|1593.

 (1.7) śrpol. heretycki, kacerski, pogański datadef|1633|1746.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Błędowianin

mieszkaniec Błędowa


Źródła:

SJP.pl

Błędowianka

mieszkanka Błędowa


Źródła:

SJP.pl

Błędowice

część Hawierzowa (miasta w Czechach)


Błędowice (czes. Bludovice, niem. Bludowitz) – część miasta Hawierzowa w kraju morawsko-śląskim, w powiecie Karwina w Czechach, nad rzeką Łucyną. Wraz z Podlesiem i Żywocicami współtworzy gminę katastralną Bludovice. W 2009 r. liczba mieszkańców wynosiła 2566, zaś w 2010 odnotowano 850 adresów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Błędowicki

przymiotnik od: Błędowice; błędowski


Źródła:

SJP.pl

Błędowo

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Błędowski

1. przymiotnik od: Błędowice; błędowicki
2. przymiotnik od: Błędów


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Błędów

1. niezgodność z obowiązującymi normami; pomyłka,
2. złe, niewłaściwe postępowanie


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Błękicik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od błękit


Źródła:

Wiktionary

Błękit

1. niebieska barwa;
2. barwnik niebieskiego koloru;
3. przenośnie: niebo


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) kolor błękitny

 (1.2) chem. błękitny lub niebieski barwnik, pigment; błękitna lub niebieska farba

 (1.3) przen. zob. niebo.


Błękit, lazur – kolor o odcieniu pomiędzy niebieskim a cyjanem, odpowiadający barwie czystego nieba w słoneczny dzień.

Błękit miał wiele znaczeń zmieniających się przez wieki. Symbolizował wierność, stałość uczuć, czystość i trwałość.

Słowo lazur jest pochodzenia francuskiego i często stosowane jest we Francji w odniesieniu do Morza Śródziemnego (także – Lazurowe Wybrzeże).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Błękitek

atlantycka ryba podobna do śledzia i dorsza


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) icht. nazwa systematyczna|Micromesistius|L.|ref=tak., rodzaj ryb morskich z rodziny dorszowatych;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Błękitnawy

zbliżony do błękitnego, nie do końca błękitny, prawie błękitny


przymiotnik jakościowy

 (1.1) mający kolor podobny do błękitnego; niezupełnie błękitny, prawie błękitny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Błękitniczek

rodzaj ptaków z rodziny tanagrowatych


Źródła:

SJP.pl

Błękitnidło

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) daw. kosmetyk, błękitny barwnik do oznaczania delikatnych żyłek na skroniach


Źródła:

Wiktionary

Błękitnie

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób błękitny


Źródła:

Wiktionary

Błękitniej

stopień wyższy od przysłówków: błękitnie, błękitno


Źródła:

SJP.pl

Błękitniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: błękitny


Źródła:

SJP.pl

Błękitnienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) nabieranie barwy błękitnej


Źródła:

Wiktionary

Błękitnieć

zmieniać kolor na błękitny


czasownik nieprzechodni niedokonany

 (1.1) stawać się błękitnym

 (1.2) wydawać się błękitnym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Błękitnik

rodzaj ptaków z rodziny drozdowatych


Źródła:

SJP.pl

Błękitniutki

zdrobnienie od: błękitny


Źródła:

SJP.pl

Błękitno-Biały

przymiotnik relacyjny

 (1.1) taki, który ma dwa kolory: błękitny i biały


Źródła:

Wiktionary

Błękitno-Różowy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) jednocześnie błękitny i różowy


Źródła:

Wiktionary

Błękitno-Złoty

błękitny i złoty


Źródła:

SJP.pl

Błękitnobiały

biały o odcieniu błękitnym


przymiotnik jakościowy

 (1.1) biały o błękitnym odcieniu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Błękitnogłowy

przymiotnik

 (1.1) taki, który ma błękitną głowę


Źródła:

Wiktionary

Błękitnooki

mający błękitne oczy


przymiotnik

 (1.1) taki, który ma błękitne oczy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Błękitnopióry

przymiotnik

 (1.1) taki, który ma błękitne pióra, pierze


Źródła:

Wiktionary

Błękitnopurpurowy

1. purpurowy o odcieniu błękitnym;
2. groch błękitnopurpurowy - jednoroczna roślina z rodziny bobowatych (motylkowatych), o czerwonofioletowych kwiatach i pierzastych liściach, uprawiana na paszę i zielony nawóz; groch polny, peluszka


przymiotnik

 (1.1) purpurowy o błękitnym odcieniu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Błękitnoskrzydły

mający błękitne skrzydła


przymiotnik

 (1.1) taki, który ma błękitne skrzydła


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Błękitnoszary

szary o odcieniu błękitnym


przymiotnik

 (1.1) szary o błękitnym odcieniu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Błękitnozielonkawy

nieco zielony o błękitnym odcieniu


Źródła:

SJP.pl

Błękitnozielony

zielony o odcieniu błękitnym


przymiotnik

 (1.1) zielony o błękitnym odcieniu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Błękitnozłoty

złoty o błękitnym odcieniu


Źródła:

SJP.pl

Błękitność

→ błękitny


Patrz:błękitny

Źródła:

SJP.pl

Błękitny

mający kolor nieba; niebieski


przymiotnik jakościowy

 (1.1) mający kolor intensywnie niebieski


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Błękity

1. niebieska barwa;
2. barwnik niebieskiego koloru;
3. przenośnie: niebo


Źródła:

SJP.pl