Cu

symbol miedzi, pierwiastka chemicznego


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cubiculum

[czytaj: kubikulum] kubikulum;
1. grób w katakumbach wczesnochrześcijańskich;
2. pomieszczenie w dawnym domu rzymskim


Cubiculum (łac. pokój do spoczynku, spania, od "cubare" – leżeć) – pojęcie używane w architekturze starożytnej dla określenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cuca

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Tykocin,Tworyczów. pieszcz. piesek


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Cuch

1. rzadko: przykry, odrażający zapach; smród, odór;
2. powonienie, węch psa; wiatr


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) rzad. nieprzyjemny, odrażający zapach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cucha

wierzchnie okrycie męskie noszone w Polsce przez górali; czucha; czuha; gunia; guńka


Źródła:

SJP.pl

Cuchna

cuchna nawozowa - gatunek muchówki z rodziny kłośnicowatych


Źródła:

SJP.pl

Cuchnięcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|cuchnąć.


Źródła:

Wiktionary

Cuchnący

→ cuchnąć


forma czasownika.

 (1.1) imiesłów przymiotnikowy czynny od cuchnąć

przymiotnik

 (2.1) o bardzo brzydkim zapachu


Patrz:cuchnąć

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cuchnąć

wydzielać ostry, nieprzyjemny zapach


czasownik nieprzechodni niedokonany

 (1.1) brzydko pachnieć, śmierdzieć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cucić

doprowadzać do przytomności; trzeźwić


czasownik

 (1.1) med. fiz. doprowadzać do częściowego lub pełnego stanu świadomości

 (1.2) psych. praw. doprowadzać do częściowego lub pełnego stanu poczytalności


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cuckold

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) seks. gra erotyczna polegająca na przyzwoleniu mężczyzny na zdradę – partnerka lub partner otrzymuje całkowitą swobodę seksualną, a on sam czerpie satysfakcję z jego lub jej niewierności

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy

 (2.1) seks. mężczyzna przyzwalający na zdradę


Źródła:

Wiktionary

Cud

1. niezwykłe, niecodzienne zjawisko;
2. osoba lub rzecz bardzo piękna, niesamowita;
3. szczęśliwy zbieg okoliczności


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) rel. niezwykły akt działania siły nadprzyrodzonej;

 (1.2) przen. rzecz niezwykła, niespodziewana, mało prawdopodobna


Cud (z prasłowiańskiego "*čudo": dziwo) – religijne określenie zjawiska lub zdarzenia, którego nie da się racjonalnie wyjaśnić przez odwołanie do przyczyn naturalnych, a które będąc niepojętym i niewyjaśnionym przez znane człowiekowi prawa natury, uważane bywa za sprzeczne z tymi prawami i za wyraz ingerencji Boga lub sił nadprzyrodzonych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cud-Dieta

ironicznie: dieta, której stosowanie powoduje bardzo szybkie chudnięcie


Źródła:

SJP.pl

Cud-Dziewczyna

ideał dziewczyny, dziewczyna posiadająca najlepsze cechy; cud-dziewica


Źródła:

SJP.pl

Cud-Dziewica

ideał dziewczyny, dziewczyna posiadająca najlepsze cechy; cud-dziewczyna


Źródła:

SJP.pl

Cud-Kobieta

ideał kobiety; kobieta posiadająca cechy najlepsze


Źródła:

SJP.pl

Cuda

forma rzeczownika.

 (1.1) zob. cud.

 (1.2) zob. cudo.


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Cuda-Niewidy

potocznie: coś niezwykłego, niesamowitego, rzadko spotykanego; cuda niewidy


Źródła:

SJP.pl

Cuda-Wianki

z ironią o rzeczach niezwykłych, nadzwyczajnych ale nierealnych lub nieosiągalnych; cuda na kiju


fraza rzeczownikowa, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) iron. rzeczy niezwykłe i nadzwyczajne, lecz nierealne i nieosiągalne


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cudacki

właściwy cudakowi; dziwaczny, cudaczny


Źródła:

SJP.pl

Cudackość

potocznie: ogół cech czegoś, co zwraca na siebie uwagę swoją osobliwością; cudaczność, dziwaczność, pokraczność, osobliwość


Źródła:

SJP.pl

Cudactwo

coś dziwnego


Źródła:

SJP.pl

Cudaczek

zdrobnienie od: cudak


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) zdrobn. od cudak


Patrz:cudak

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cudaczka

zdrobnienie od: cudak


Patrz:cudak

Źródła:

SJP.pl

Cudacznie

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób dziwny i śmieszny


Źródła:

Wiktionary

Cudaczniej

stopień wyższy od przysłówka: cudacznie


Źródła:

SJP.pl

Cudaczniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: cudaczny


Źródła:

SJP.pl

Cudacznieć

stawać się cudacznym - dziwnym, śmiesznym, ekscentrycznym; dziwaczeć


Źródła:

SJP.pl

Cudacznik

egzotyczna roślina kwiatowa z rodziny trudziczkowatych; cudacznik indyjski


Cudacznik ("Quisqualis") – rodzaj roślin z rodziny trudziczkowatych ("Combretaceae"). Obejmuje 17 gatunków występujących w tropikalnej Afryce i Azji.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cudaczność

potocznie: ogół cech czegoś, co zwraca na siebie uwagę swoją osobliwością; pokraczność, dziwaczność, cudackość, osobliwość


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co cudaczne


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cudaczny

śmieszny, dziwaczny


przymiotnik

 (1.1) nietypowy i śmieszny jednocześnie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cudaczyć

potocznie: zachowywać się jak cudak, robić różne dziwactwa; grymasić, dziwaczyć, wydziwiać


Źródła:

SJP.pl

Cudak

dziwak, ekscentryk


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pot. człowiek postępujący lub wyglądający dziwacznie


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cudem

w użyciu przysłówka: w sposób niepojęty (np. Cudem uniknął śmierci.); cudownie


Źródła:

SJP.pl

Cudeńko

coś wspaniałego, pięknego, nadzwyczajnego; cudo


Źródła:

SJP.pl

Cudków

Cudków – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie częstochowskim, w gminie Dąbrowa Zielona.

Wieś duchowna Sutków, własność opactwa cystersów w Jędrzejowie położona była w końcu XVI wieku w powiecie radomszczańskim województwa sieradzkiego.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa częstochowskiego.


Źródła:

Wikipedia

Cudniej

stopień wyższy od przysłówka: cudnie


Źródła:

SJP.pl

Cudniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: cudny


Źródła:

SJP.pl

Cudniki

Cudniki – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie kutnowskim, w gminie Krośniewice. Miejscowość wchodzi w skład sołectwa Jankowice.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa płockiego.


Źródła:

Wikipedia

Cudnowski

przymiotnik od: Cudnów (wieś w Polsce lub miasto na Ukrainie)


Źródła:

SJP.pl

Cudność

→ cudny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co cudne; cecha tych, którzy są cudni


Patrz:cudny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cudny

niezwykle piękny, wzbudzający zachwyt, wspaniały, nadzwyczajny, cudowny


przymiotnik jakościowy

 (1.1) nadzwyczaj piękny, godny podziwu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cudnów

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto, stolica rejonu na Ukrainie, w obwodzie żytomierskim na północy kraju, położone na skalistych brzegach rzeki Teterew;


Cudnów – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie radomskim, w gminie Jedlnia-Letnisko. Ma status sołectwa.

W latach 1945–1975 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego, następnie w latach 1975–1998 do województwa radomskiego.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Cudo

coś wspaniałego, pięknego, nadzwyczajnego


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) pot. osoba, rzecz lub zjawisko niezwykle piękne lub nadzwyczajne

 (1.2) daw. rzecz dziwna, dziwaczna, straszydło, dziwoląg


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cudokaczka

gatunek ptaka wodnego z rodziny kaczkowatych


Cudokaczka ("Callonetta leucophrys") – gatunek średniej wielkości ptaka wodnego z rodziny kaczkowatych (Anatidae). Zamieszkuje Amerykę Południową. Nie jest zagrożona. Od XX w. jest licznie hodowana w niewoli.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cudotworny

dawniej: cudotwórczy - czyniący cuda


Źródła:

SJP.pl

Cudotwór

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) daw. potwór

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) rzad. twór cudowny, niezwykły


Źródła:

Wiktionary

Cudotwórca

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba zdolna do czynienia cudów, wywoływania niewytłumaczalnych zjawisk

 (1.2) przen. osoba, której działania okazują się bardzo skuteczne


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Cudotwórczy

czyniący cuda


przymiotnik

 (1.1) czyniący cuda


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cudotwórczyni

kobieta posiadająca dar czynienia cudów


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) forma żeńska od: cudotwórca


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cudotwórstwo

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) czynienie cudów


Źródła:

Wiktionary

Cudowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|cudować.


Źródła:

Wiktionary

Cudować

potocznie: robić coś wymyślnego bez potrzeby


czasownik nieprzechodni niedokonany

 (1.1) pot. robić coś wymyślnego bez specjalnej potrzeby


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cudownie

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób cudowny, w sposób nadprzyrodzony, cudem

 (1.2) w sposób godny podziwu, zachwycająco, niezwykle


Źródła:

Wiktionary

Cudowniej

stopień wyższy od przysłówka: cudownie


Źródła:

SJP.pl

Cudowniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: cudowny


Źródła:

SJP.pl

Cudowność

→ cudowny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co cudowne, wspaniałe, niezwykłe, piękne itp.

 (1.2) cecha rzeczy cudownej, związanej z cudem, powstałej na skutek cudu


Patrz:cudowny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cudowny

1. słynący z cudów, powstały wskutek cudu;
2. bardzo piękny, niezwykły; nadzwyczajny, wspaniały


przymiotnik

 (1.1) fantastyczny, bardzo piękny, zachwycający, godny podziwu

 (1.2) związany z cudem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cudowronka

rodzaj ptaka z rzędu wróblowych


Źródła:

SJP.pl

Cudowronki

rodzaj ptaka z rzędu wróblowych


Cudowronki, cudowronkowate, ptaki rajskie (Paradisaeidae) – rodzina ptaków z rzędu wróblowych (Passeriformes). Występują na Molukach, Nowej Gwinei i w północno-wschodniej Australii. Zamieszkują lasy tropikalne, nieliczne żyją na otwartej przestrzeni.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cudowronkowate

o cechach cudowronkowaty (rodzina ptaków)


Źródła:

SJP.pl

Cudowronkowaty

o cechach cudowronkowaty (rodzina ptaków)


Źródła:

SJP.pl

Cudowski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Cudze

coś należące do kogoś innego (fraz. harować na cudzym)


Źródła:

SJP.pl

Cudzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|cudzić.


Źródła:

Wiktionary

Cudzes

żartobliwie: papieros wzięty od kogoś; cudzy papieros


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) pot. żart. papieros wzięty od innej osoby


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cudzich

cudzich brunatny - gatunek chrząszcza z rodziny ryjkowcowatych


Źródła:

SJP.pl

Cudzić

czasownik

 (1.1) stpol. czyścić


Źródła:

Wiktionary

Cudzokrain

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) stpol. cudzoziemiec


Źródła:

Wiktionary

Cudzoziemczeć

tracić cechy narodowe, wynaradawiać się


Źródła:

SJP.pl

Cudzoziemczyzna

dawniej, dziś uznawane za niepoprawne: wszystko to, co obce, cudzoziemskie; cudzoziemszczyzna


Cudzoziemszczyzna (właśc. Cudzoziemczyzna. Komedia we trzech aktach, wierszem) - trzyaktowa komedia Aleksandra Fredry napisana w 1822. Prapremiera odbyła się w teatrze lwowskim 29 lutego 1824.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cudzoziemiec

obywatel innego państwa


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba pochodząca z innego kraju


Cudzoziemiec, obcokrajowiec (łac. "peregrinus" – osoba pochodząca z innego kraju, ang. "foreigner", fr. "étranger", niem. "Ausländer", ros. "иностранец") – osoba nieposiadająca obywatelstwa państwa, w którym przebywa.

Regulacja statusu cudzoziemców jest różna w poszczególnych państwach. Obecnie duże znaczenie ma też prawo międzynarodowe, a na terenie Unii Europejskiej regulacje unijne.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cudzoziemka

→ cudzoziemiec


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta, dziewczyna z innego kraju


Cudzoziemka – powieść Marii Kuncewiczowej. Pierwodruk ukazał się w odcinkach w 1935 w „Kurierze Porannym”, oddzielnie wydana w Warszawie w 1936. Przetłumaczona na 14 języków, uważana za jedno z najwybitniejszych osiągnięć literackich psychologizmu okresu międzywojennego. Wielokrotnie wznawiana. W konstrukcji powieści autorka złamała wszelki porządek chronologiczny. Skomponowana jest ze wspomnień, dygresji, retrospekcji głównej bohaterki.


Patrz:cudzoziemiec

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cudzoziemski

pochodzący z obcego państwa, właściwy obcym krajom lub cudzoziemcom


przymiotnik

 (1.1) pochodzący z obcego kraju, właściwy obcemu krajowi lub cudzoziemcom


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cudzoziemskość

→ cudzoziemski


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest cudzoziemskie; cecha tych, którzy są cudzoziemscy


Patrz:cudzoziemski

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cudzoziemszczyzna

wszystko to, co obce, cudzoziemskie; cudzoziemczyzna


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ogół spraw, rzeczy cudzoziemskich


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cudzołożenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) przest. dopuszczanie się cudzołóstwa


Źródła:

Wiktionary

Cudzołożnica

kobieta zdradzająca męża z innym mężczyzną


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) przest. kobieta dopuszczająca się cudzołóstwa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cudzołożnik

zdradzający żonę z inna kobietą


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) przest. mężczyzna dopuszczający się cudzołóstwa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cudzołożny

uprawiający cudzołóstwo, dopuszczający się zdrady małżeńskiej


przymiotnik

 (1.1) przest. związany z cudzołóstwem, pozamałżeński; mający stosunki płciowe z cudzą żoną/mężem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cudzołożyć

uprawiać seks z osobą będącą w związku małżeńskim lub samemu będąc w takim związku


czasownik

 (1.1) dopuszczać się lub dopuścić się zdrady małżeńskiej; zdradzać lub zdradzić męża, żonę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cudzołóstwo

stosunek płciowy z cudzą żoną lub mężem


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) rel. stosunek płciowy z cudzą żoną lub mężem;


Cudzołóstwo lub zdrada małżeńska ( adulterium) – termin występujący w różnych kulturach, religiach i systemach prawnych, oznaczający akt współżycia płciowego osób, z których przynajmniej jedna jest związana małżeństwem z inną osobą. Niektórzy autorzy mylą niekiedy cudzołóstwo z nierządem, rozumianym jako akt współżycia płciowego osób, z których żadna nie jest związana małżeństwem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cudzołóżca

ten, kto cudzołoży


Źródła:

SJP.pl

Cudzożywność

żywienie się gotowymi związkami organicznymi pochodzenia roślinnego lub zwierzęcego przez organizmy niezdolne do przeprowadzania fotosyntezy i chemosyntezy; heterotrofizm, heterotrofia


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biol. odżywianie się organizmu związkami organicznymi wytwarzanymi przez inne organizmy;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cudzożywny

o organizmach zwierzęcych lub roślinnych: odżywiający się gotowymi związkami organicznymi pochodzenia roślinnego lub zwierzęcego; heterotroficzny


przymiotnik

 (1.1) biol. odżywiający się związkami organicznymi wytwarzanymi przez inne organizmy;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cudzy

1. należący do kogoś innego;
2. dawniej: obcy, cudzoziemski


przymiotnik relacyjny

 (1.1) należący do kogoś innego

 (1.2) cudzoziemski


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cudzysłowowy

przymiotnik od: cudzysłów


Źródła:

SJP.pl

Cudzysłów

znak interpunkcyjny służący najczęściej do oznaczania cytatów


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) każdy z pary znaków interpunkcyjnych służących do oznaczania w tekstach początku i końca cytatu oraz znaczeń niedosłownych;

 (1.2) parzysty znak graficzny służący do oznaczania w tekstach początku i końca cytatu oraz znaczeń niedosłownych; para cudzysłowów (1.1)


Cudzysłów – znak interpunkcyjny, zwykle podwójny (cudzysłowa), służący m.in. do wyodrębniania cytatów, pseudonimów, ironii.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cufal

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. szczęśliwy zbieg okoliczności, traf, fart


Źródła:

Wiktionary

Cug

1. dawniej: zaprzęg koni ustawionych parami;
2. dawniej: para koni cugowych;
3. potocznie: strumień powietrza w wentylatorze itp.;
4. potocznie: ciąg powietrza, przeciąg, przewiew


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) pot. ciąg (alkoholowy, narkotyczny)

 (1.2) reg. pot. ciąg, przepływ powietrza w wentylatorze, piecu

 (1.3) przest. zaprzęg kilku koni

 (1.4) przest. para koni cugowych

 (1.5) gw-pl|Górny Śląsk. kolej. pociąg

 (1.6) daw. gwara. więz. ucieczka

 (1.7) daw. pluton, szereg wojska


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cugant

koń używany tylko do czterokonnych lub sześciokonnych zaprzęgów powozu, w cugu; koń cugowy; cugowiec


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) zootechn. koń zaprzęgowy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cugiel

(zwykle w liczbie mnogiej) długi pasek rzemienny lub gruby sznur mocowany po obu stronach uzdy, stanowiący część uprzęży używanej do kierowania koniem w zaprzęgu; lejc, wodza


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) jeźdz. pas połączony z wędzidłem, element uprzęży służący do kierowania zwierzęciem przez jeźdźca lub powożącego


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cugle

(zwykle w liczbie mnogiej) długi pasek rzemienny lub gruby sznur mocowany po obu stronach uzdy, stanowiący część uprzęży używanej do kierowania koniem w zaprzęgu; lejc, wodza


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) jeźdz. rzemienne pasy służące do kierowania koniem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cugowiec

koń używany tylko do czterokonnych lub sześciokonnych zaprzęgów powozu, w cugu; koń cugowy; cugant


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) daw. zootechn. koń do zaprzęgu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cugowski

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cugowy

przymiotnik od: cug, np. stajnia cugowa


przymiotnik relacyjny

 (1.1) zootechn. nadający się do zaprzęgu

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) zootechn. koń zaprzęgowy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cukier

produkt spożywczy wytwarzany z trzciny cukrowej lub buraków cukrowych


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. związek organiczny zbudowany z atomów węgla, wodoru i tlenu;

 (1.2) spoż. krystaliczna substancja, najczęściej o białej barwie, otrzymywana z trzciny cukrowej lub z buraków cukrowych, przeznaczona do słodzenia produktów spożywczych;


Cukier – potoczna nazwa sacharozy, występującej pod nazwami handlowymi m.in. cukier spożywczy, cukier konsumpcyjny. Sacharoza to słodki dwucukier otrzymywany w procesie rafinacji w cukrowni, przede wszystkim z trzciny cukrowej, a w klimacie umiarkowanym z buraka cukrowego.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cukierchoroba

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Warmia,Mazury, Ostródzkie. cukrzyca


Źródła:

Wiktionary

Cukierdoza

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Olsztyn, Szczytno. cukiernica


Źródła:

Wiktionary

Cukiereczek

zdrobnienie od: cukierek


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) pieszcz. cukierek

 (1.2) przen. o kimś ładnym


Cukiereczek – amerykańska komedia kryminalna z 1999 roku, w reżyserii Darrena Steina.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cukierek

przysmak z cukru


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy

 (1.1) spoż. drobny wyrób o słodkim smaku, pakowany zwykle w papierki, sporządzany z cukru i dodatków smakowych;

 (1.2) rzad. zdrobn. od: cukier


Cukierek (właściwie cukier kandyzowany) – wyrób cukierniczy wykonany ze stężonego roztworu cukru w wodzie, do którego dodawane są aromaty i barwniki.

Słowa „cukierek” zaczęto używać w XVIII wieku, wówczas to w polszczyźnie zaczęły się rozpowszechniać derywaty od wyrazów oznaczających surowce jadalne, w tym przypadku podstawą był „cukier”.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cukierenka

zdrobnienie od: cukiernia


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. od cukiernia (lokal, gdzie się kupuje, spożywa wyroby cukiernicze, gdzie można się napić kawy, herbaty itp.; rzad. wytwórnia ciastek)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cukierki

przysmak z cukru


Źródła:

SJP.pl

Cukierkowatość

→ cukierkowaty


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest cukierkowate; cecha tych, którzy są cukierkowaci


Patrz:cukierkowaty

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cukierkowaty

słodki, ckliwy, mdły


Źródła:

SJP.pl

Cukierkownia

pomieszczenie, w którym wyrabiane są cukierki


Źródła:

SJP.pl

Cukierkowo

przysłówek

 (1.1) ładnie

 (1.2) słodko


Źródła:

Wiktionary

Cukierkowość

→ cukierkowy


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest cukierkowe; cecha tych, którzy są cukierkowi


Patrz:cukierkowy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cukierkowy

1. → cukierek;
2. sentymentalny, czułostkowy, przesłodzony


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z cukierkiem, dotyczący cukierka

przymiotnik jakościowy

 (2.1) przen. czułostkowy i sentymentalny

 (2.2) przen. przesłodzony w odbiorze, o banalnej urodzie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cukiernia

1. wytwórnia ciast i ciastek;
2. lokal z wyrobami cukierniczymi


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cuk. hand. miejsce, gdzie kupuje się wyroby cukiernicze (ciastka, torty itp.)

 (1.2) cuk. miejsce, gdzie wyrabia się wyroby cukiernicze (ciastka, torty itp.)


Cukiernia – zakład gastronomiczny z obsługą kelnerską lub sklep oferujący w szerokim asortymencie wyroby ciastkarskie i desery, a także koktajle owocowe, napoje gorące i potrawy śniadaniowe.

Cukiernia może być połączona z piekarnią lub lodziarnią.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cukierniany

→ cukiernia


przymiotnik

 (1.1) związany z lokalem, gdzie się kupuje, spożywa wyroby cukiernicze, gdzie można się napić kawy, herbaty itp. lub rzad. wytwórnią ciastek


Patrz:cukiernia

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cukiernica

naczynie do cukru


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) naczynie, w którym podaje się cukier;


Cukiernica – naczynie służące do przechowywania i podawania cukru. Najczęściej wchodzi w skład serwisu stołowego. Przeciętna cukiernica ma pojemność pomiędzy 100 a 250 ml.

Na początku robiono je głównie ze srebra. Od końca XVIII wieku wykonywane zazwyczaj z ceramiki, porcelany czy fajansu. W XX wieku najczęściej używano szkła i metalu i tworzywa sztucznego. Ozdobne cukiernice wykonane są z metali szlachetnych i ozdobione drogimi kamieniami.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cukiernictwo

1. zawód cukiernika;
2. dział przemysłu spożywczego zajmujący się wyrobem słodyczy


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) dział przemysłu, który zajmuje się wyrobem słodyczy


Cukiernictwo – dział wytwórczości obejmujący wyrób produktów cukierniczych trwałych, pieczywa cukierniczego trwałego, oraz produktów cukierniczych nietrwałych. Przemysł cukierniczy produkuje trwałe wyroby, czyli takie, które nie ulegają istotnym zmianom chemicznym i fizycznym w okresie co najmniej 1 miesiąca od daty wyprodukowania.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cukierniczka

1. mała cukiernica;
2. kobieta zajmująca się zawodowo wyrobem słodyczy


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. od: cukiernica

 (1.2) zaw. cuk. kobieta cukiernik


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cukierniczy

dotyczący cukiernika lub cukiernictwa


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z cukiernictwem, dotyczący cukiernictwa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cukiernik

specjalista cukierniczy, zajmujący się wyrobem ciast i słodyczy


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) zaw. rzemieślnik zajmujący się wytwarzaniem ciast i słodyczy


Cukiernik (ciastkarz) – osoba, która wykonuje czynności związane z wypiekiem ciast i ciastek.

Absolwenci z przygotowaniem w tym zawodzie są najczęściej zatrudniani w zakładach cukierniczych lub podejmują własną działalność gospodarczą.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cukierski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Cukinia

mała dynia, tykwa


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) bot. odmiana dyni zwyczajnej o podłużnych, zwykle obłych i ciemnozielonych owocach;

 (1.2) spoż. jarzyna z owoców cukinii (1.1)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cukiniowy

→ cukinia


przymiotnik

 (1.1) związany z cukinią, dotyczący cukinii


Patrz:cukinia

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cukrodajny

dostarczający cukru, bogaty w cukier


Źródła:

SJP.pl

Cukroholiczka

kobieta odczuwająca nieodpartą potrzebę spożywania produktów zawierających cukier


Źródła:

SJP.pl

Cukroholik

osoba odczuwająca nieodpartą potrzebę spożywania produktów zawierających cukier


Źródła:

SJP.pl

Cukroholizm

uzależnienie od spożywania produktów zawierających cukier


Źródła:

SJP.pl

Cukrol

rodzaj alkoholu wielowodorotlenowego; alkohol cukrowy


Źródła:

SJP.pl

Cukrometr

przyrząd do oznaczania zawartości cukru w roztworach; cukromierz


Źródła:

SJP.pl

Cukromierz

miernik stężenia cukru w cieczach; sacharymetr


Cu


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cukromocz

chorobowe występowanie glukozy w moczu; glikozuria


Cukromocz – obecność cukru w moczu.

W zależności od rodzaju cukru w moczu można rozróżnić:

Najczęściej spotyka się glukozurię. W warunkach prawidłowych nie stwierdza się glukozy w moczu. Obecność glukozurii jest wskazaniem do oznaczenia glukozy w surowicy. Może być objawem cukrzycy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cukrowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|cukrować.


Źródła:

Wiktionary

Cukrować

1. potocznie: słodzić (komuś);
2. depilować pastą cukrową


Źródła:

SJP.pl

Cukrowiec

1. wysoka trawa z rodziny wiechlinowatych służąca do produkcji cukru; trzcina cukrowa;
2. zwykle w liczbie mnogiej: związek chemiczny składający się z węgla, wodoru i tlenu; węglowodan, cukier, sacharyd


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) roślina służąca do produkcji cukru


Cukrowiec ("Saccharum" L.) – rodzaj roślin z rodziny wiechlinowatych ("Poaceae"). Obejmuje ok. 37 (35–40) gatunków. W wąskim ujęciu do rodzaju zaliczanych jest 5 lub 6 gatunków, w tym dwa mieszańce. Rośliny te występują na różnych kontynentach w strefie tropikalnej i w ciepłym klimacie umiarkowanym, z centrum zróżnicowania w południowej Azji. W Europie rosną trzy gatunki.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cukrownia

wytwórnia cukru


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) fabryka cukru


Zobacz też: Cukrownia w innych znaczeniach tej nazwy.

Cukrownia – zakład przemysłowy produkujący cukier (sacharozę) z buraków cukrowych lub trzciny cukrowej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cukrownica

gatunek rośliny z rodziny werbenowatych; lippia trójlistna


Źródła:

SJP.pl

Cukrownictwo

dział przemysłu zajmujący się produkcją cukru


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) gałąź przemysłu obejmująca produkcję cukru z buraków cukrowych lub z trzciny cukrowej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cukrowniczy

przymiotnik

 (1.1) dotyczący cukrowni, cukrownika lub cukrownictwa


Źródła:

Wiktionary

Cukrownik

specjalista w dziedzinie cukrownictwa


Źródła:

SJP.pl

Cukrowość

→ cukrowy


Patrz:cukrowy

Źródła:

SJP.pl

Cukrowski

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cukrowy

przymiotnik od: cukier (słodka, biała substancja służąca do słodzenia)


przymiotnik

 (1.1) dotyczący cukru, związany z cukrem

 (1.2) zrobiony z cukru


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cukroza

węglowodan złożony z fruktozy i glukozy (disacharyd), sacharoza


Źródła:

SJP.pl

Cukry

1. dawniej: słodycze;
2. grupa związków organicznych zbudowanych z atomów węgla, wodoru i tlenu; węglowodany, sacharydy, cukrowce


Źródła:

SJP.pl

Cukrzan

związek cukru z tlenkiem metalu


Źródła:

SJP.pl

Cukrzany

przymiotnik

 (1.1) związany z cukrem


Źródła:

Wiktionary

Cukrzeć

gęstnieć wskutek krystalizacji cukru; scukrzać się


Źródła:

SJP.pl

Cukrzyca

przewlekła choroba, w której niedobór insuliny powoduje nieprawidłową przemianę węglowodanową; moczówka cukrowa


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. choroba metaboliczna objawiająca się podwyższonym poziomem cukru we krwi;


Cukrzyca – grupa chorób metabolicznych charakteryzująca się hiperglikemią (podwyższonym poziomem glukozy we krwi) wynikającą z defektu produkcji lub działania insuliny wydzielanej przez komórki beta wysp trzustkowych. Przewlekła hiperglikemia wiąże się z uszkodzeniem, zaburzeniem czynności i niewydolnością różnych narządów, szczególnie oczu, nerek, nerwów, serca i naczyń krwionośnych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cukrzycowy

przymiotnik od: cukrzyca


przymiotnik relacyjny

 (1.1) med. związany z cukrzycą; wywołany cukrzycą


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cukrzyczka

→ cukrzyk


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. kobieta chora na cukrzycę, diabetyczka


Patrz:cukrzyk

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cukrzyk

człowiek cierpiący na cukrzycę - przewlekłą chorobę trzustki


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) med. osoba cierpiąca na cukrzycę

 (1.2) pot. diabetolog

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) ornit. nazwa systematyczna|Coereba flaveola|ref=tak., mały ptak tropikalny z rodziny cukrzyków;


Cukrzyk ("Coereba flaveola") – gatunek małego ptaka z rodziny tanagrowatych (Thraupidae). Występuje w tropikach Ameryki Południowej i Środkowej. Jest osiadły. Nie jest zagrożony wyginięciem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cukrzyki

człowiek cierpiący na cukrzycę - przewlekłą chorobę trzustki


Cukrzyki (Coerebinae) – podrodzina ptaków z rodziny tanagrowatych (Thraupidae).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cukrzyć

1. dodawać cukru (np. do herbaty);
2. potocznie: cukrzyć komuś - prawić komplementy


Źródła:

SJP.pl

Cukrówka

1. roztwór cukru i drożdży używany do robienia alkoholu w procesie fermentacji; nastaw;
2. gatunek ptaka z rodziny gołębiowatych;
3. letnia odmiana słodkiej gruszki; owoc tej odmiany;
4. odmiana wczesnej kapusty;
5. gołąbek cukrówka - gatunek grzybów z rodziny gołąbkowatych


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) syst. ornit. nazwa systematyczna|Streptopelia roseogrisea|Sundevall|ref=tak., gatunek ptaka z rodziny gołębiowatych;

 (1.2) ornit. ptak z gatunku cukrówek (1.1)

 (1.3) pot. spoż. cebula o delikatnym, słodkawym smaku

 (1.4) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Zaolzie. ornit. sierpówka, synogarlica

 (1.5) gw-pl|Bukowina, Zaolzie,Spisz,Lutynia. med. cukrzyca

 (1.6) gw-pl|Podhale,Cieszyn,Jaworzynka,Ochaby,Kochanowice,Biskupizna,Hazy,Ostródzkie,Olsztyn,Szczytno,Mrągowo,Giżycko. burak cukrowy

 (1.7) gw-pl|Dobry Lasek. czereśnia


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cuks

potocznie: cukierek


Źródła:

SJP.pl

Cuksy

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) pot. cukierki


Źródła:

Wiktionary

Culbertson

[czytaj: KALbertson] nazwisko


Culbertson – wieś w Stanach Zjednoczonych, w stanie Nebraska, w hrabstwie Hitchcock.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cullotte

[czytaj: kiLOT] męskie spodnie jedwabne, zapinane pod kolanem, noszone w XVIII wieku


Źródła:

SJP.pl

Cultivar

[czytaj: kultivar] odmiana rośliny uprawnej posiadająca szczególne cechy użytkowe lub estetyczne; kultywar


Źródła:

SJP.pl

Cuma

lina służąca do umocowania statku do przystani, nabrzeża


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mors. żegl. gruba lina do mocowania statków do innych jednostek pływających lub do nabrzeża;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cumberland

[czytaj: KAMberlend] zimny sos do mięsa, przyrządzony z galaretki porzeczkowej z dodatkiem chrzanu; kumberland


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cumberlandzki

→ Cumberland [czytaj: kamberlendzki]


Źródła:

SJP.pl

Cumbia

[czytaj: kumbia] rytmiczna muzyka z Kolumbii; również taniec do tej muzyki


Cumbia – kolumbijski taniec ludowy, w rytmie 4/4, a także muzyka latynoamerykańska z charakterystycznym rytmem. Typowa cumbia jest elementem folkloru niektórych krajów Ameryki Południowej, jej zmieniona (lekko przyspieszona) wersja – cumbia villera – jest muzyką dyskotekową.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cumel

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) kraków. smoczek


Źródła:

Wiktionary

Cumelek

regionalnie: smoczek


rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) kraków. smoczek

 (1.2) kraków. rzad. cukierek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cumino

Cumino – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie płońskim, w gminie Dzierzążnia.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ciechanowskiego.


Źródła:

Wikipedia

Cumka

zdrobnienie od: cuma


Źródła:

SJP.pl

Cummings

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Cumowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|cumować.


Cumowanie – unieruchomienie jednostki pływającej (statku wodnego) przy nabrzeżu, kei, pomoście, burcie innej jednostki, boi, pławie, dalbie, beczce cumowniczej itp.

Termin cumowanie odnosi się także do unieruchamiania przy odpowiednich platformach i wieżach statków powietrznych lżejszych od powietrza (balony, sterowce), oraz do statków kosmicznych łączących się z sobą w przestrzeni kosmicznej.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Cumować

1. umocowywać statek do nabrzeża lub innego statku za pomocą cum;
2. być umocowanym cumami


czasownik przechodni niedokonany

 (1.1) żegl. mocować statek do nabrzeża

 (1.2) daw. uczn. pić alkohol, upijać się

czasownik nieprzechodni niedokonany

 (2.1) żegl. być przymocowanym do nabrzeża


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cumowisko

miejsce, gdzie cumują statki


Źródła:

SJP.pl

Cumownica

pal na brzegu, do którego mocuje się cumy


Źródła:

SJP.pl

Cumowniczy

w żeglarstwie: dotyczący cumy lub cumowania


Źródła:

SJP.pl

Cumownik

pracownik zajmujący się cumowaniem statków


Źródła:

SJP.pl

Cumowy

przymiotnik od: cuma


Źródła:

SJP.pl

Cumper

rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) gwara. zob. cymper.


Źródła:

Wiktionary

Cumulonimbus

[czytaj: kumulonimbus] chmura kłębiasta burzowa


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) meteorol. wypiętrzona, kłębiasta chmura deszczowa niosąca burzę;


Cu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cumulus

[czytaj: kumulus] biała chmura kłębiasta, typowa dla ciepłej pory roku; kumulus


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) meteorol. oddzielna, biała, gruba chmura kłębiasta, złożona głównie z kropel wody;


Cu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cumulusowy

[czytaj: kumulusowy] przymiotnik od: cumulus, np. szlak cumulusowy


przymiotnik

 (1.1) przym. od cumulus


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cunnilingus

[czytaj: kunnilingus] seks oralny polegający na pobudzaniu ustami kobiecych narządów płciowych; mineta


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) seks. stymulacja kobiecych narządów płciowych językiem i ustami;


Cunnilingus (łac. "cunnilinctio"), wulg. mineta, patelnia – metoda seksu oralnego polegająca na stymulowaniu (pieszczeniu) narządów płciowych partnerki, zwłaszcza jej łechtaczki, za pomocą ust oraz języka. Cunnilingus występuje zarówno w kontaktach heteroseksualnych, jak i u kobiet bi- oraz homoseksualnych. Dla znacznej części kobiet oralne pieszczoty łechtaczki są najprostszym sposobem osiągnięcia orgazmu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cuore

[czytaj: kłore] model samochodu marki Daihatsu


Źródła:

SJP.pl

Cup

1. wyraz naśladujący miarowe uderzenia
2. wyraz oznaczający przycupnięcie, ukrycie się, przyczajenie się


Źródła:

SJP.pl

Cupal

[czytaj: kupal] bimetal utworzony z warstw aluminium i jednej lub dwóch warstw miedzi nawalcowanych na gorąco; kupal


Źródła:

SJP.pl

Cupanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|cupać.


Źródła:

Wiktionary

Cupać

czasownik nieprzechodni niedokonany

 (1.1) przest. iść powoli za kimś ażeby go pochwycić, dybać na kogoś

 (1.2) przest. iść ukradkiem w czyjeś ślady, śledzić kogoś

 (1.3) gw-pl|Górny Śląsk. kucać


Źródła:

Wiktionary

Cupiał

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Cupnąć

potocznie: przysiąść, kucnąć; przypaść do ziemi, przyczaić się


czasownik nieprzechodni dokonany

 (1.1) opuścić się krótko do pozycji niskiej, blisko ziemi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cuprex

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. farm. nazwa handlowa środka owadobójczego stanowiący roztwór związku miedzi w płynnych związkach organicznych stosowanego dawniej jako preparat przeciw pasożytom


Źródła:

Wiktionary

Cuprum

[czytaj: kuprum] z łaciny: miedź (pierwiastek chemiczny)


Źródła:

SJP.pl

Cura

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Curacao

[czytaj: kjurasao] likier pomarańczowy ze skórek gorzkich pomarańczy; curaçao


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Curaçao

[czytaj: kjurasao] likier pomarańczowy ze skórek gorzkich pomarańczy; curaçao


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) kulin. suszona skórka gorzkiej pomarańczy, przyprawa stosowana do produkcji niektórych piw i likierów

 (1.2) likier ze skórek curaçao (1.1);


Cu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cure'owski

przymiotnik

 (1.1) charakterystyczny dla okresu działania i twórczości grupy The Cure


Źródła:

Wiktionary

Curia

[czytaj: kuria] zespół kolegialnych urzędów duchownych; kuria


Curia lub kuria – w starożytnym Rzymie najstarsza jednostka podziału obywateli oparta na związkach rodowych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Curie

kiur; stara, obecnie pozaukładowa jednostka miary radioaktywności


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Curie-Skłodowska

[czytaj: küRI-skłoDOWska albo kiRI-skłoDOWska] Maria Curie-Skłodowska (lepiej: Skłodowska-Curie, 1867-1934) - chemik i fizyk, laureatka Nagrody Nobla w roku 1903 i w roku 1911


Curie-Skłodowska (ang. "Madame Curie") – amerykański film biograficzny z 1943 r. w reżyserii Mervyna LeRoya. Film jest opowieścią o życiu Marii Skłodowskiej-Curie, słynnej uczonej polsko-francuskiej. Scenariusz powstał na podstawie książki Ewy Curie, córki dwukrotnej noblistki.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Curieterapia

[czytaj: küriterapia] metoda leczenia, głównie schorzeń nowotworowych


Źródła:

SJP.pl

Curig

przysłówek miejsca

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. z powrotem

 (1.2) gw-pl|Górny Śląsk. wstecz, do tyłu


Źródła:

Wiktionary

Curiosum

[czytaj: kuriozum] osoba, rzecz lub zjawisko zdumiewające swoją niezwykłością lub dziwacznością; kuriozum


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) rzecz lub zjawisko wyjątkowo osobliwe


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Curl

[czytaj: kerl] rasa kotów o uszach w kształcie półksiężyca, wywiniętych na zewnątrz


cU


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Curler

[czytaj: karler lub kerler] osoba uprawiająca curling (sport zimowy na lodzie)


Źródła:

SJP.pl

Curlerka

→ curler [czytaj: karlerka lub kerlerka]


Źródła:

SJP.pl

Curling

[czytaj: karling lub kerling] sport zimowy rozgrywany na lodzie, w którym drużyny starają się ulokować specjalne kamienie jak najbliżej środka wyrysowanej na podłożu tarczy


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) sport. dyscyplina sportowa, w której zawodnicy pchają specjalnymi, spłaszczonymi kamieniami po lodzie;


Curling (wym. angielska: //) – zespołowy sport precyzyjny, podobny do pétanque czy bocce. Jest on rozgrywany na prostokątnej tafli lodu. W rywalizacji biorą udział dwie drużyny liczące po 4 zawodników. Do gry używa się kamieni, które są wypuszczane na lodzie w kierunku celu zwanego "domem". Liczba przyznanych punktów zależy od liczby kamieni znajdujących się najbliżej środka domu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Curlingowy

[czytaj: karlingowy albo kerlingowy] przymiotnik od: curling, np. klub curlingowy


Źródła:

SJP.pl

Curriculum

[czytaj: kurikulum] program nauczania; sylabus


Źródła:

SJP.pl

Curry

[czytaj: kari lub kary] kari;
1. przyprawa będąca mieszanką m.in. pieprzu, kolendry, kurkumy, imbiru, chili i gorczycy;
2. potrawa z dodatkiem tej przyprawy


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) spoż. mieszanka przypraw charakterystyczna dla kuchni indyjskiej;

 (1.2) kulin. klasa potraw kuchni indyjskiej, rodzaj ragoût z warzyw, ryb lub mięsa w pikantnym sosie


Curry (wym. kary) a. kari – nazwa sposobu przyrządzenia potraw w kuchni indyjskiej. Curry to warzywa, ser, ryby, mięso lub inne składniki dania głównego w sosie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Currywurst

rzeczownik

 (1.1) kulin. kiełbasa lub parówka z sosem pomidorowym i curry;


Cu


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Curtis

[czytaj: KARtis] nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Curuś

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Curving

[czytaj: karwing] jazda ciętymi skrętami na desce alpejskiej; karwing


Źródła:

SJP.pl

Curvy

[czytaj: kerwi] o kobiecie: krągła i seksowna


Źródła:

SJP.pl

Curyło

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Curzon

[czytaj: ker-zon lub ker-zn] nazwisko angielskie, np. George Nathaniel Curzon (1859 - 1925), polityk brytyjski, autor projektu linii demarkacyjnej po wojnie bolszewickiej w 1920 roku, zwanej linią Curzona


Curzon – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Kraj Loary, w departamencie Wandea.

Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 405 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 69 osób/km² (wśród 1504 gmin Kraju Loary Curzon plasuje się na 905. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 1158.).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cuscuta

[czytaj: kuskuta] rodzaj wialni używanej do oczyszczania drobnych nasion roślin motylkowych; kuskuta


Źródła:

SJP.pl

Customizacja

[czytaj: kastomizacja] dostosowanie czegoś (np. urządzenia, aplikacji) do własnych potrzeb


Źródła:

SJP.pl

Customizer

[czytaj: kastomizer] specjalista zajmujący się dopasowywaniem produktu do indywidualnego zamówienia klienta


Źródła:

SJP.pl

Customizerka

[czytaj: kastomizerka] specjalistka zajmująca się dopasowywaniem produktu do indywidualnego zamówienia klienta


Źródła:

SJP.pl

Customizować

[czytaj: kastomizować] dostosowywać coś (np. urządzenie, aplikację) do własnych potrzeb


Źródła:

SJP.pl

Customowy

[czytaj: kastomowy] środowiskowo: dopasowany do potrzeb nabywcy, robiony na zamówienie


przymiotnik

 (1.1) neol. slang. hand. wykonany pod klienta, zgodnie z jego upodobaniami, życzeniami


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cuszima

grupa wysp japońskich w Cieśninie Koreańskiej, miejsce bitwy morskiej w czasie wojny rosyjsko-japońskiej w 1905 r.


Cuszima (jap. 対馬 Tsushima) – grupa wysp położona pośrodku Cieśniny Koreańskiej, o współrzędnych 34°00′N i 129°00′E. Należy do japońskiej prefektury Nagasaki. W przeszłości była wyodrębniona jako prefektura Tsushima. W marcu 2004 roku wszystkie sześć miast położonych na Cuszimie zostało połączonych administracyjnie i utworzyło miasto Cuszima, obejmujące całą powierzchnię archipelagu. Powierzchnia miasta Cuszima wynosi 707,42 km², a powierzchnia głównej wyspy 695,74 km².


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cuszimski

przymiotnik od: Cuszima (grupa wysp japońskich)


przymiotnik

 (1.1) dotyczący grupy wysp Cuszima, związany z nią

 (1.2) dotyczący miasta Cuszima, związany z nim


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cutscena

[czytaj: katscena] środowiskowo: przerywnik filmowy w grach wideo; cutscenka


Źródła:

SJP.pl

Cutscenka

[czytaj: katscenka] środowiskowo: przerywnik filmowy w grach wideo; cutscena


Źródła:

SJP.pl

Cuvier

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Cuwaks

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) gwara. więz. więzień skazany po raz pierwszy lub nowoprzybyły


Źródła:

Wiktionary

Cuzco

[czytaj: kusko] miasto w Peru, dawniej stolica państwa Inków


rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Peru;


Cuzco lub Cusco (kecz. Qosqo lub Qusqu) – miasto położone w południowej części Peru na wysokości 3326 m n.p.m.

Obecnie stolica regionu Cuzco, liczba mieszkańców w 1990 r. wynosiła 275 tys. Miasto zostało założone przez pierwszego władcę Inków Manco Capaca w XII wieku. W 1533 r. zdobyte przez oddziały Francisco Pizarro. Podczas powstania Manco Inki w 1536 r. miasto zostało spalone. Hiszpanie w tym samym miejscu zbudowali swoje miasto.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia