Cz

1. połączenie liter oznaczające spółgłoskę "cz";
2. spółgłoska przedniojęzykowo-dziąsłowa, bezdźwięczna, twarda, zwarto-szczelinowa


dwuznak

 (1.1) jęz. dwuznak polski oznaczający fonem IPA2|t͡ʃ.;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cz-Wa

skrót, rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) = geogr. Częstochowa


Źródła:

Wiktionary

Cz.

skrót od: część


skrót

 (1.1) = część


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cza-Cza

południowoamerykański taniec towarzyski; cha-cha


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) choreogr. południowoamerykański szybki taniec rozpowszechniony obecnie na całym świecie;

 (1.2) muz. muzyka do cza-czy (1.1)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czaban

dawniej: pasterz owiec lub wołów


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) daw. pasterz owiec lub wołów

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) daw. zootechn. duży baran lub wół


Czaban, caban (tur. "çoban", rum. "cioban", rus. чабан) – nazwa pasterza owiec lub wołów w Rumunii, Mołdawii, na Węgrzech oraz w części Ukrainy, a także u ludów Kaukazu i Azji Środkowej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czabanek

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) daw. zdrobn. od: czaban


Źródła:

Wiktionary

Czabarówka

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. wieś na Ukrainie, w rejonie husiatyńskim obwodu tarnopolskiego;


Cz


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Czabański

→ czaban


Patrz:czaban

Źródła:

SJP.pl

Czaca

dawniej: Czadca - miasto na Słowacji


Źródła:

SJP.pl

Czacha

pospolicie:
1. czaszka;
2. głowa


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zgrub. od czaszka


Cz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czacharka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) etn. przedstawicielka mongolskiej grupy etnicznej, posługującej się dialektem czacharskim i zamieszkującej Mongolię Wewnętrzną


Źródła:

Wiktionary

Czachlik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) stpol. koszula płócienna, zwłaszcza noszona przez kobiety


Źródła:

Wiktionary

Czachor

nazwisko


Czachor (forma żeńska: Czachor, Czachorowa; liczba mnoga: Czachorowie) – polskie nazwisko. Na początku lat 90. XX wieku Polskę zamieszkiwało 1779 osób o tym nazwisku.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czachorowo

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Czachorowski

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czachowo

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Czachowski

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czachórski

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czachówek

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Czacik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od czat


Źródła:

Wiktionary

Czacki

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czacza

1. gruziński napój alkoholowy z wytłoków winogronowych;
2. w potocznym wyrażeniu: ktoś kuma (skumał) czaczę - ktoś rozumie (zrozumiał), o co chodzi


Czacza ( ჭაჭა) – gruziński napój alkoholowy produkowany z wytłoków winogronowych.

Czacza stanowi odpowiednik włoskiej "grappy". Napój zawiera 40–50% alkoholu (czasami do 60%).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czaczkowski

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czaczów

Czaczów (j. łemkowski Чачів) – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie nowosądeckim, w gminie Łabowa.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa nowosądeckiego.


Źródła:

Wikipedia

Czad

1. tlenek węgla;
2. woń spalenizny; swąd;
3. potocznie: uczucie radości, euforii lub ekscytacji; również określenie doskonałej rozrywki


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) pot. chem. zob. tlenek węgla.

 (1.2) pot. zapach spalenizny

 (1.3) dial. dym, opary

wykrzyknik

 (2.1) slang. słowo wyrażające uczucie radości, szczęścia lub innych pozytywnych doznań


Czad ( Tchad, #PATRZ

), oficjalnie Republika Czadu (fr. République du Tchad, arab. ‏جمهوريّة تشاد‎, trb. Jumhuriyat Tashad) – państwo śródlądowe w środkowej Afryce. Graniczy od północy z Libią, od wschodu z Sudanem, od południa z Republiką Środkowoafrykańską, od południowego zachodu z Kamerunem i Nigerią, a od zachodu z Nigrem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czadca

miasto na Słowacji


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto powiatowe w północnej Słowacji;


Cz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czadecki

→ Czadca


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Czadcą, dotyczący Czadcy


Patrz:Czadca

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czaderski

1. potocznie: pełen siły i dynamiki, zwłaszcza w odniesieniu do muzyki rockowej; ekscytujący, odjazdowy, czadowy;
2. w slangu młodzieżowym: świetny, wspaniały, znakomity; czadowy, odjazdowy, zarąbisty


przymiotnik

 (1.1) młodz. wspaniały


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czadersko

przysłówek

 (1.1) młodz. wspaniale


Źródła:

Wiktionary

Czaderskość

→ czaderski; odlotowość, bombowość, superowość


Źródła:

SJP.pl

Czadnia

wylot pieca hutniczego z urządzeniem do chwytania gazów


Źródła:

SJP.pl

Czadnica

urządzenie do wytwarzania gazu z węgla, drzewa, koksu lub torfu przez niezupełne spalanie; gazogenerator; gazownica


Źródła:

SJP.pl

Czadnicowy

przymiotnik od: czadnica


Źródła:

SJP.pl

Czador

ubranie muzułmanek osłaniające całą postać; czadra


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zasłaniający prawie całe ciało poza twarzą, tradycyjny strój noszony przez kobiety głównie w Iranie, którego noszenie jest jedną z form przestrzegania hidżabu;


Czador ( ‏چادر‎) – zewnętrzny strój, noszony przez kobiety; jest to jedna z form przestrzegania hidżabu, czyli muzułmańskich zasad ubierania się, wywiedzionych z Koranu. Jest to tradycyjny strój noszony przez kobiety w Iranie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czadowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|czadować.


Źródła:

Wiktionary

Czadować

potocznie: grać głośno, porywająco, z zapałem na jakimś instrumencie, jakąś muzykę; dawać czadu


Źródła:

SJP.pl

Czadowo

przysłówek

 (1.1) pot. muz. z mocnym brzmieniem

 (1.2) młodz. wspaniale


Źródła:

Wiktionary

Czadowość

→ czadowy; czaderskość, odlotowość, bombowość, superowość


Źródła:

SJP.pl

Czadowy

1. związany z czadem, trującym gazem lub gryzącym dymem;
2. potocznie: pełen siły i dynamiki, zwłaszcza w odniesieniu do muzyki rockowej; ekscytujący, odjazdowy, czaderski;
3. w slangu młodzieżowym: świetny, wspaniały, znakomity; czaderski, odjazdowy, zarąbisty


przymiotnik

 (1.1) związany z czadem, odnoszący się do czadu

 (1.2) młodz. muz. rytmiczny

 (1.3) młodz. wspaniały


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czadra

ubranie muzułmanek osłaniające całą postać; czador


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rel. ubranie kobiet muzułmańskich okrywające całą figurę, z otworami na oczy lub twarz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czadu

w gwarze młodzieżowej: słowo zachęcające do głośnego, szybkiego grania (w odniesieniu do zespołów muzycznych) lub w ogóle do zrobienia czegoś w najwyższym stopniu, aby dostarczyć słuchaczom, widzom możliwie największych doznań; często w zwrocie "dać czadu"


Źródła:

SJP.pl

Czadyjczyk

obywatel Czadu


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) obywatel Czadu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czadyjka

obywatelka Czadu


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) obywatelka Czadu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czadyjski

związany z Czadem


przymiotnik

 (1.1) odnoszący się do państwa Czad


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czadzieć

ulegać działaniu czadu


Źródła:

SJP.pl

Czadzić

1. potocznie: chwalić kogoś bezpodstawnie, przypochlebiać się komuś; kadzić;
2. wytwarzać czad;
3. środowiskowo: śmierdzieć;
4. środowiskowo: narkotyzować się;
5. środowiskowo: głośno i energicznie grać na instrumencie; dawać czadu;
6. potocznie: wydalać gazy powstające w jelitach na skutek trawienia


czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. zaczadzić)

 (1.1) rzad. chem. wydzielać czad

 (1.2) rub. wywoływać smród


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czadzki

przymiotnik od: Czad (państwo w Afryce); czadyjski


Źródła:

SJP.pl

Czadówa

1. potocznie: emocje, podniecenie, zwłaszcza podczas koncertu rockowego; czad;
2. w gwarze uczniowskiej:
a) odpytywanie na lekcji;
b) nieporządek, nieład, bałagan


Źródła:

SJP.pl

Czaga

gatunek grzyba z rodziny szczecinkowcowatych; chaga, huba brzozowa, błyskoporek podkorowy


Źródła:

SJP.pl

Czagatajski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) hist. związany z Czagatajem, dotyczący Czagataja (syna Czyngis-Chana)

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. język czagatajski;


Źródła:

Wiktionary

Czagra

rodzaj ptaków z rodziny dzierzbików


Źródła:

SJP.pl

Czahar

regionalne określenie zarośli rosnących na podmokłych gruntach


Źródła:

SJP.pl

Czahary

podmokły grunt porośnięty krzakami i niskopiennymi drzewami


Czahary ( Чагарі) – wieś na Ukrainie w obwodzie tarnopolskim, w rejonie czortkowskim.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czaicki

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Czaik

czaik wiosenny, czaik jesienny - gatunki pająka z rodziny kwadratnikowatych


Źródła:

SJP.pl

Czaić

1. slangowo: sprawdzać kogoś lub coś; obczajać;
2. czaić się:
a) ukrywać się z zamiarem napaści;
b) o czymś niebezpiecznym: zbliżać się niepostrzeżenie, ukrywać się gdzieś


czasownik przechodni niedokonany (dk. zaczaić)

 (1.1) slang. przen. rozumieć, co się mówi

czasownik zwrotny niedokonany czaić się (dk. zaczaić się)

 (2.1) czekać / oczekiwać na kogoś w ukryciu

 (2.2) slang. przen. wahać się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czaiński

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Czaj

bardzo mocna herbata


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gwara. lub środ. herbata

 (1.2) gwara. więz. bardzo mocna herbata pita w celu odurzenia, często z dodatkiem tytoniu lub lekarstw

forma czasownika.

 (2.1) 2. os. lp. rozk. od: czaić


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czaja

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czajchana

herbaciarnia, knajpka urządzona we wschodnim stylu


Źródła:

SJP.pl

Czajczy

przymiotnik od: czajka (ptak z rodziny siewkowatych)


przymiotnik dzierżawczy

 (1.1) należący do czajki

przymiotnik relacyjny

 (2.1) dotyczący czajki, związany z czajką


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czajczyński

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Czajenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|czaić.


Źródła:

Wiktionary

Czajewski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Czajewszczyzna

wieś w Polsce


Czajewszczyzna – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie suwalskim, w gminie Jeleniewo.

Wieś Czajewszczyzna istniała w 1791 roku.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa suwalskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czajka

1. ptak wodny z rodziny siewek;
2. dawna, bardzo zwrotna łódź kozacka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ornit. nazwa systematyczna|Vanellus vanellus|ref=tak., europejski i azjatycki ptak wędrowny z charakterystycznym czubkiem na głowie;

 (1.2) hist. żegl. łódź kozacka;

 (1.3) hist. mot. radziecka limuzyna marki GAZ-13 Czajka lub GAZ-14 Czajka


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czajkować

czasownik nieprzechodni niedokonany

 (1.1) rzad. wydawać głos właściwy czajce


Źródła:

Wiktionary

Czajkowo

Cz


Źródła:

Wikipedia

Czajkowski

→ Czajków


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Patrz:Czajków

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czajków

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czajniczek

zdrobnienie od: czajnik


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od: czajnik

 (1.2) mały czajnik, np. do zaparzania herbaty


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czajnik

zakryte naczynie z lejkowatym zakończeniem, służące do gotowania wody na herbatę; imbryk


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) kulin. zamknięte od góry naczynie z dziobkiem służące do podgrzewania wody;

 (1.2) gw-pl|Kraków. przen. głowa

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) środ. przen. karciany gracz, zbyt długo zastanawiający się


Czajnik, imbryk – naczynie kuchenne służące zazwyczaj do gotowania wody.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czajnikowy

→ czajnik


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z czajnikiem, dotyczący czajnika


Patrz:czajnik

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czajowice

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) geogr. adm. wieś w Polsce, w województwie małopolskim, w powiecie krakowskim, w gminie Wielka Wieś;


Czajowice – wieś w Polsce, położona w województwie małopolskim, w powiecie krakowskim, w gminie Wielka Wieś.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa krakowskiego.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Czajtja

świątynia buddyjska w kształcie wydłużonej sali, przedzielonej rzędami kolumn


Źródła:

SJP.pl

Czająco

niepostrzeżenie, w ukryciu, z zamiarem napaści


Źródła:

SJP.pl

Czajęcice

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Czak

ułańska czapka


Źródła:

SJP.pl

Czakalaka

rodzaj ptaków z rodziny czubaczy


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kulin. afrykańska potrawa ze strączkami i warzywami


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czakan

czekan;
1. przyrząd alpinistyczny
2. dawna broń używana do rozbijania zbroi przeciwnika
3. czeski lub węgierski ludowy instrument muzyczny, rodzaj fletu


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) dawna pisownia słowa: czekan


Czakan ( чакан), czakanduzi ( чакандӯзӣ) – tradycyjna sztuka haftu polegająca na wyszywaniu kolorowymi nićmi ozdób, kwiatów i symboli na bawełnianych lub jedwabnych tkaninach, szeroko rozpowszechniona wśród kobiet i dziewcząt w Tadżykistanie.

W 2018 roku podczas odbywającej się w Port Louis na Mauritiusie 13. sesji Międzyrządowego Komitetu ds. Ochrony Niematerialnego Dziedzictwa Kulturowego tradycja wpisana została na listę reprezentatywną niematerialnego dziedzictwa kulturowego UNESCO.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czakawski

dialekt czakawski - jeden z 3 głównych ugrupowań dialektów języka serbsko-chorwackiego


Źródła:

SJP.pl

Czako

ułańska czapka


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) wojskowa czapka, wysoka i bardzo sztywna, używana od końca XVIII wieku;


Czako (z węg. "csákó") – rodzaj wysokiej, sztywnej czapki wojskowej używanej od końca XVIII do początków XX wieku. Współcześnie w niektórych państwach wykorzystywane jeszcze w oddziałach reprezentacyjnych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czakra

w filozofii indyjskiej: jedno z centrów energetycznych mające wpływ na zdrowie fizyczne, mentalne, emocjonalne lub duchowe człowieka; czakram; ćakra


Źródła:

SJP.pl

Czakram

w filozofii indyjskiej: jedno z centrów energetycznych mające wpływ na zdrowie fizyczne, mentalne, emocjonalne lub duchowe człowieka; czakra; ćakra


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) jeden z rodzajów broni miotanej pochodzący z Indii

 (1.2) indyjska moneta

 (1.3) (w filozofii indyjskiej) jedno z centrów energetycznych w ciele człowieka, mające wpływ na jego zdrowie fizyczne, umysłowe, emocjonalne lub duchowe

 (1.4) (w filozofii i mistyce hinduskiej) jedno z centrów energetycznych umiejscowionych w skorupie ziemskiej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czamalalski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Czamalalami, dotyczący Czamalalów

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. język czamalalski;


Źródła:

Wiktionary

Czamaninek

Czamaninek – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie radziejowskim, w gminie Topólka.


Źródła:

Wikipedia

Czamara

szlachecki ubiór męski; czamarka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. kraw. męskie ubranie wierzchnie

 (1.2) hist. kraw. podszyte futrem wierzchnie ubranie purpuratów polskich w XVI w.


Czamara (pers. "dżamera", "czamera", niem. "Tschamare" z arab. "samur" - kożuch) – męskie okrycie wierzchnie pochodzenia węgierskiego, noszone od XVI wieku.

Sięgająca do bioder lub połowy ud w kroju zbliżonym do kontusza, podbijana futrem, z długimi, prostymi, wąskimi rękawami, wykładanym, wąskim, wysokim kołnierzem, ozdobnymi guzikami i szamerunkami.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czamarka

szlachecki ubiór męski; czamara


Źródła:

SJP.pl

Czambo

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) gwara. uczn. głowa


Źródła:

Wiktionary

Czambulik

zdrobnienie od: czambuł


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od czambuł


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czambuł

dawniej:
1. zbrojny oddział tatarski;
2. najazd tatarski; dziś żywe w wyrażeniu: w czambuł - ogólnie, w całości, bez wyjątku


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) hist. wojsk. wydzielony zbrojny oddział tatarski, działający samodzielnie na obcym terytorium, niszczycielski zagon jazdy tatarskiej;

 (1.2) hist. niespodziewana, krótkotrwała wyprawa wojenna Tatarów


Czambuł (tur. "czapuł" – zagon) – specjalnie wydzielony oddział Tatarów, którego zadaniem było – w oderwaniu od sił głównych – dokonywanie zagonu w głębi terytorium nieprzyjaciela celem zdezorganizowania zaplecza i odwrócenia uwagi od działań własnych sił głównych, a także zagarnięcia zdobyczy, przede wszystkim jasyru.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czamijka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) etn. przedstawicielka ludu zamieszkującego obszar historycznego państwa Czampy, leżącej na obszarze dzisiejszego środkowego i południowego Wietnamu


Źródła:

Wiktionary

Czamikuro

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy lub nijaki

 (1.1) jęz. rdzenny język z rodziny arawackiej, który historycznie był używany przez indiańskie plemię w Ameryce Południowej, na terenach dzisiejszego Peru, nad rzeką Huallaga


Źródła:

Wiktionary

Czamlet

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) stpol. tkanina jedwabna


Źródła:

Wiktionary

Czamowie

naród zamieszkujący Czampę


Czamowie ( người Chăm) – naród zamieszkujący Czampę (państwo historyczne istniejące od II do XIX wieku na terenie obecnego Wietnamu), obecnie mniejszość etniczna zamieszkująca w Wietnamie (133 tys.), Kambodży (317 tys.), Malezji (10 tys.) i Tajlandii (4 tys.). Kilka tysięcy Czamów jest także rozproszone po świecie, głównie w USA i Francji. Posługują się językiem czamskim, należącym do grupy malajsko-polinezyjskiej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czampa

historyczne państwo istniejące na terenie obecnego Wietnamu Środkowego od II do XIX wieku


Czampa, Chăm Pa – ogólna nazwa państwa lub raczej powiązanych ze sobą państw ludu Czamów, istniejących na obszarze dzisiejszego środkowego i południowego Wietnamu, od przełęczy Ngang (zwanej również Bramą Annamu) po skraj delty Mekongu, między II a XVII w. n.e.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czamski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Czamami, dotyczący Czamów

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. język czamski;


Źródła:

Wiktionary

Czamu

zaimek pytajny

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. czemu, dlaczego


Źródła:

Wiktionary

Czan

chińska odmiana buddyzmu, w Japonii znana jako zen; chan


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czanciang

miasto w Chinach; Zhanjiang


Źródła:

SJP.pl

Czandi

rodzaj świątyni spotykany na Jawie i Bali; tjandi, candi


Czandi ("candi") – rodzaj bogato zdobionej rzeźbami świątyni hinduistycznej lub buddyjskiej na Jawie i Bali.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czangciakou

miasto w Chinach; Zhangjiakou


Źródła:

SJP.pl

Czangczou

[czytaj: CZANKczoł] miasto w Chinach; Changzhou


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czangczun

miasto w Chinach; Changchun


Źródła:

SJP.pl

Czangkajszekowiec

zwolennik Czang Kaj-szeka (Chiang Kai-sheka), polityka chińskiego


Źródła:

SJP.pl

Czangsing

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) geol. drugi, młodszy wiek lopingu (późnego permu), trwający 253,8 – 251 milionów lat temu;


Czangsing (chiń. 长兴; pinyin "Chángxìng")

Nazwa piętra (wieku) pochodzi od powiatu Changxing w Chinach.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Czangsza

miasto w Chinach; Changsha


Źródła:

SJP.pl

Czaniec

wieś w Polsce


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) wieś w Polsce;


Czaniec – wieś w Polsce, położona w województwie śląskim, w powiecie bielskim, w gminie Porąbka, nad rzeką Sołą, u podnóży Beskidu Andrychowskiego (wschodnia część Beskidu Małego). Założona w średniowieczu w Księstwie Oświęcimskim wieś z czasem straciła swą samodzielność stając się częścią majątku ziemskiego i folwarku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czanka

drążek metalowy u munsztuka końskiego


Źródła:

SJP.pl

Czantecki

→ Czaniec


Patrz:Czaniec

Źródła:

SJP.pl

Czantoria

marka wody mineralnej


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. góra w Beskidzie Śląskim;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czao

państwo w starożytnych Chinach; Zhao


Źródła:

SJP.pl

Czapa

1. duża czapka
2. pospolicie: kara śmierci


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zgrubienie od|czapka.

 (1.2) gw-pl|Tuławki, Olsztyn. człowiek wybitnie niezdarny, ciamajda

 (1.3) gw-pl|Grabowo,Mrągowo. głowa cukru

 (1.5) gwara. przestęp. kara śmierci, wyrok śmiercifakt.

 (1.6) gwara. konspiracyjno-partyzancka rozstrzelanie

 (1.7) roln. słomiane przykrycie tradycyjnego ula

 (1.8) geol. warstwa mineralna bądź gazowa w górnej części jakiegoś złoża

 (1.9) geogr. zob. czapa lodowa.

 (1.10) bud. zob. czapa kominowa.


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czapajew

nazwisko rosyjskie, np. Wasilij Iwanowicz Czapajew (1887 - 1919) rosyjski i radziecki bohater wojskowy, symboliczna postać wielu dowcipów rosyjskich


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czapajewsk

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. miasto w Rosji, w obwodzie samarskim, nad rzeką Czapajewką dopływem Wołgi;


Czapajewsk ( Чапаевск, do 1918 Iwaszczenkowo, ros. Иващенково, w latach 1918–1929 Trock, ros. Троцк) – miasto w Rosji, w obwodzie samarskim, nad rzeką Czapajewką, dopływem Wołgi.

Powstało wokół zakładów produkujących materiały wybuchowe. Prawa miejskie otrzymało w 1919.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Czapati

rodzaj indyjskiego chleba pszennego; chapati, ćapati, ciapata


rzeczownik

 (1.1) kulin. zob. ćapati.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czapczysko

zgrubienie od: czapka


Źródła:

SJP.pl

Czapczyński

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Czapeczka

1. mała czapka
2. szczytowa warstwa komórek miękiszowych korzenia ułatwiająca jego wciskanie się w głąb podłoża


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. od: czapka

 (1.2) mała czapka

 (1.3) bot. szczytowa warstwa komórek miękiszowych korzenia rośliny, dzięki której korzeń łatwiej wciska się w podłoże

 (1.4) biol. rodzaj modyfikacji RNA;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czapeczkowaty

przypominający kształtem małą czapkę


Źródła:

SJP.pl

Czapeczkowy

1. → czapeczka;
2. petrel czapeczkowy - gatunek ptaka z rodziny burzykowatych;
3. lutung czapeczkowy - gatunek ssaka naczelnego z rodziny koczkodanowatych


Źródła:

SJP.pl

Czapek

rodzaj nakrycia głowy bez ronda, często z daszkiem


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czapelka

gatunek ptaka z rodziny czaplowatych


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czapelski

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czapetka

rodzaj roślin z rodziny mirtowatych


Czapetka ("Syzygium" Gaertn.) – rodzaj roślin z rodziny mirtowatych. Należy do niego 400–500 do ponad tysiąca gatunków roślin pochodzących z tropikalnych i subtropikalnych obszarów Afryki, Azji Południowo-Wschodniej i Australii.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czapica

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) stpol. męskie nakrycie głowy


Źródła:

Wiktionary

Czapierzasty

rozcapierzony; szeroko rozpostarty


Źródła:

SJP.pl

Czapierzyć

czapierzyć się - sterczeć, rozpościerać się na różne strony


Źródła:

SJP.pl

Czapiewice

Czapiewice (kaszub. Czôpiewice, niem. "Czapiewitz", dawniej "Reinwasser", "Czystepole") – wieś kaszubska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie chojnickim, w gminie Brusy.

W skład sołectwa "Czapiewice" wchodzi takżę wieś Czapiewice-Wybudowanie. W końcu 2025 sołectwo liczyło 328 mieszkańców.


Źródła:

Wikipedia

Czapiewski

nazwisko


Czapiewski – kaszubski herb szlachecki.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czapiński

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Czapka

rodzaj nakrycia głowy bez ronda, często z daszkiem


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rodzaj nakrycia głowy wykonanego przeważnie z miękkiego materiału, czasem ze sztywnymi wstawkami takimi jak denko lub daszek;


Czapka – nakrycie głowy, wykonane przeważnie z miękkiego materiału (niekiedy z twardymi wstawkami jak denko lub daszek), którego głównym zadaniem jest ochrona głowy przed niekorzystnymi warunkami atmosferycznymi: zimnem, gorącem, deszczem, śniegiem, wiatrem, promieniami słonecznymi itp.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czapkarka

kobieta wyrabiająca czapki


Źródła:

SJP.pl

Czapkarski

przymiotnik od: czapkarz


Źródła:

SJP.pl

Czapkarstwo

wyrób czapek; czapnictwo


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) dziedzina zajmująca się wyrobem czapek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czapkarz

rzemieślnik wyrabiający czapki; czapnik


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) przest. wytwórca czapek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czapkobicie

dawniej: nadmiernie skwapliwe czapkowanie, uniżona czołobitność


Źródła:

SJP.pl

Czapkowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) kłanianie się komuś w sposób uniżony


Źródła:

Wiktionary

Czapkować

zdejmować przed kim czapkę, kłaniać się w uniżony sposób


czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) zdejmować przed kimś czapkę, kłaniać się w sposób czołobitny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czapkowy

związany z czapką


przymiotnik

 (1.1) dotyczący czapki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czapla

ptak wodny i błotny z rodziny czaplowatych


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ornit. nazwa systematyczna|Ardeidae|Leach|ref=tak., duży ptak brodzący;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czaplak

nazwisko


Czaplak – trzecia co do wielkości wyspa na jeziorze Jeziorak (po Wielkiej Żuławie i Bukowcu), prawnie chroniona jako użytek ekologiczny. Położona jest w północnej części jeziora, w pobliżu wsi Matyty, na terenie gminy Zalewo.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czaple

ptak wodny i błotny z rodziny czaplowatych


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czaplewski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Czapli

→ czapla; czaplowy


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z czaplą, dotyczący czapli

przymiotnik dzierżawczy

 (2.1) należący do czapli

forma rzeczownika|rodzaj=żeński.

 (3.1) D., C., Ms. lp. i D. lm. od: czapla


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czaplicki

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czaplinczanin

mieszkaniec Czaplinka (miasta w Polsce); Czaplinianin


Źródła:

SJP.pl

Czaplinczanka

mieszkanka Czaplinka (miasta w Polsce); Czaplinianka


Źródła:

SJP.pl

Czaplinecki

przymiotnik od: Czaplinek


Źródła:

SJP.pl

Czaplinek

1. miasto w Polsce;
2. nazwa dwóch wsi w Polsce


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Polsce;


Zobacz też: Czaplinek w innych znaczeniach tej nazwy.

Czaplinek (dawniej "Tempelbork", Tempelburg) – miasto w północno-zachodniej Polsce, w województwie zachodniopomorskim, w powiecie drawskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Czaplinek. Położone między jeziorami Drawsko i Czaplino.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czaplinianin

mieszkaniec Czaplinka (miasta w Polsce); Czaplinczanin


Źródła:

SJP.pl

Czaplinianka

mieszkanka Czaplinka (miasta w Polsce); Czaplinczanka


Źródła:

SJP.pl

Czaplino

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Czapliny

→ czapla (dawniej); czapli


Źródła:

SJP.pl

Czapliński

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Czaplowate

rodzina ptaków brodzących


Czaplowate (Ardeidae) – rodzina ptaków z rzędu pelikanowych (Pelecaniformes). Do 2008 roku czaplowate umieszczane były w rzędzie bocianowych, lecz badania genetyczne zasugerowały, że rodzina ta jest bliżej spokrewniona z pelikanowymi.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czaplowaty

o cechach czaplowatych (rodzina ptaków)


Źródła:

SJP.pl

Czaplowy

→ czapla; czapli


Źródła:

SJP.pl

Czapnictwo

wyrób czapek; czapkarstwo


Czapnictwo, czapkarstwo – dziedzina rzemiosła, przemysłu zajmująca się wyrobem czapek.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czapniczka

rzemieślniczka wyrabiająca czapki


Źródła:

SJP.pl

Czapniczy

przymiotnik od: czapnik


Źródła:

SJP.pl

Czapnik

rzemieślnik wyrabiający czapki; czapkarz


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) rzem. rzemieślnik, który wyrabia czapki


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czapowy

przymiotnik

 (1.1) dotyczący czapy


Źródła:

Wiktionary

Czapraczek

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od czaprak


Źródła:

Wiktionary

Czaprak

ozdobne przykrycie konia; czołdar


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) jeźdz. rodzaj kapy zakładanej na konia pod siodło, chroniącej grzbiet zwierzęcia, krótszej od kropierza, czasem ozdobnej;

 (1.2) hipol. kynol. derka lub okrycie zakładane koniowi lub psu, które zabezpieczają przed chłodem

 (1.3) techn. wyprawiona skóra zwierząt, od której odcięto łapy i inne odstające części


Czaprak ( ‏"çaprak"‎) – okrycie na konia wykonane z różnych materiałów, przeznaczone pod siodło lub na kulbakę.

Najczęściej jest to filcowa, sukienna, niekiedy futrzana podkładka pod siodło, chroniąca grzbiet konia przed otarciami, a siodło przed końskim potem; nazywana też potnikiem. Dawniej określano tak również ozdobną tkaninę nakładaną pod siodło lub na wierzch, pokrywającą całe zwierzę lub jego zad.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czaprakowy

1. szakal czaprakowy - gatunek drapieżnego ssaka z rodziny psowatych;
2. tapir czaprakowy - gatunek ssaka z rodziny tapirowatych; tapir malajski, tapir czaprakowaty;
3. kirysek czaprakowy - gatunek słodkowodnej ryby z rodziny kiryskowatych; kirysek brodaty


przymiotnik

 (1.1) przym. od czaprak


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czaps

ochraniacz na nogi jeźdźca; sztylpa


Źródła:

SJP.pl

Czapski

nazwisko


Czapski – polski herb hrabiowski, odmiana herbu Leliwa, nadany w zaborze pruskim.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czapsy

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) jeźdz. długie, najczęściej skórzane ochraniacze do jazdy konnej;


Czapsy – rodzaj długich, najczęściej wykonanych ze skóry ochraniaczy na nogi jeźdźca.

Często spotykana część stroju kowbojów w westernach to typ westernowy. Osłaniają łydki, kolana i uda. Sięgają od stopy do pachwiny.

Półczapsy, "Half Chaps" (ang.) – zob. sztylpy.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Czaputowicz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Czar

1. nadzwyczajne zjawisko przypisywane działaniu sił nadprzyrodzonych; środek magiczny wywołujący takie zjawisko;
2. wdzięk, urok


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) magiczne zaklęcie

 (1.2) przen. urok

forma rzeczownika.

 (2.1) D. lm. od: czara


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czar-Ziele

1. roślina o cudownych właściwościach, służąca do wykonywania czarów;
2. regionalnie: roślina zielna z rodziny astrowatych, o nerkowatych liściach i rurkowatych kwiatach w koszyczkach zebranych w wiechy; lepiężnik


Źródła:

SJP.pl

Czara

półkoliste lub stożkowate płytkie naczynie, zwykle bez uchwytów, używane dawniej do picia wina, miodu


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) owalne płytkie naczynie służące do picia win i miodów

 (1.2) zawartość czary (1.1)

 (1.3) część kielicha lub pucharu przymocowana od góry do trzonka

 (1.4) rzecz w kształcie czary (1.3)


Czara (ros. Чара) – rzeka w Rosji, w Kraju Zabajkalskim, obwodzie irkuckim i Jakucji; lewy (i najdłuższy) dopływ Olokmy. Długość 851 km; powierzchnia dorzecza 87 600 km²; średni roczny przepływ przy ujściu 900 m³/s.

Źródła w Górach Stanowych, w pasmie Kodar; w górnym biegu liczne progi; w środkowym biegu płynie w dolinie rozdzielającej Wyżynę Patomską od Płaskowyżu Olokmo-Czarskiego; w dolnym biegu płynie w kierunku północno-wschodnim równolegle do Leny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czarajka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Szczytno. czarownica


Źródła:

Wiktionary

Czarci

→ czart; czartowski (czortowski), czorci, czortowy


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z czartem, dotyczący czarta

przymiotnik dzierżawczy

 (2.1) należący do czarta, będący jego własnością


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czarcik

zdrobnienie od: czart


Źródła:

SJP.pl

Czarcikęs

roślina łąkowa z rodziny szczeciowatych


Cz


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czarcikęsik

roślina łąkowa o pełzających kłączach


Czarcikęsik ("Succisella") – rodzaj roślin z rodziny przewiertniowatych ("Caprifoliaceae"). Obejmuje 5 gatunków występujących w Europie środkowej i południowej od Półwyspu Iberyjskiego po Kaukaz. Do polskiej flory należy jeden gatunek – czarcikęsik Kluka "S. inflexa".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czarciuk

rodzaj roślin z rodziny palm


Czarciuk, zaklęt ("Daemonorops" (Willd.) Blume) – rodzaj roślin (palm pnących) z rodziny arekowatych. Palmy te występują w Azji Południowo-Wschodniej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czarczaf

zasłona na twarz dla muzułmańskich kobiet, kwef


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) tradycyjna zasłona muzułmanek okrywająca głowę wraz z twarzą, jedynie z otworami na oczy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czardasz

ludowy taniec węgierski


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) choreogr. lud. taniec węgierski;

 (1.2) muz. muzyka do czardasza (1.1)


Czardasz (od csárda – karczma wiejska) – taniec pochodzenia węgierskiego.

Pochodzi z Siedmiogrodu, w metrum dwudzielnym, w metrum 2/4, składający się z dwóch części: wolnej "lassan" i szybkiej "friss". Metrum jest parzyste 2/4. Czardasza cechują przyspieszenia, zmiany dynamiczne, rytmy punktowane, synkopy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czardaszowy

→ czardasz


przymiotnik

 (1.1) dotyczący czardasza


Patrz:czardasz

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czardżowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) neol. obciążanie opłatą, pobieranie należności

 (1.2) neol. ładowanie (akumulatora, baterii itp.)


Źródła:

Wiktionary

Czardżować

pobierać należności za wykonanie zlecenia


czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) neol. obciążać opłatą, pobierać należności

 (1.2) neol. ładować (akumulator, baterię itp.)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czareczka

zdrobnienie od: czarka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. zdrobn. od: czarka


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czarecznica

grzyb z klasy workowców; kustrzebka


Źródła:

SJP.pl

Czarek

niewielkie naczynie w kształcie miseczki lub kubeczka


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) zdrobn. poufała forma męskiego imienia Cezary


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czarka

niewielkie naczynie w kształcie miseczki lub kubeczka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. od: czara

 (1.2) okrągłe naczynie, mała czara

 (1.3) mykol. syst. nazwa systematyczna|Sarcoscypha|ref=tak., rodzaj grzybów należący do rodziny czarkowatych;

 (1.4) mykol. grzyb z rodzaju czarka (1.3)


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czarkowate

1. o kwiatach: w kształcie czarki;
2. o cechach czarkowatych (rodzina grzybów)


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) syst. mykol. nazwa systematyczna|Sarcoscyphaceae|ref=tak., rodzina grzybów z rzędu kustrzebkowców;


Czarkowate ("Sarcoscyphaceae" Le Gal ex Eckblad) – rodzina grzybów z rzędu kustrzebkowców ("Pezizales").


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czarkowaty

1. o kwiatach: w kształcie czarki;
2. o cechach czarkowatych (rodzina grzybów)


Źródła:

SJP.pl

Czarkowo

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Czarkowski

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czarków

zdrobnienie od: Cezar, Cezary, Cezariusz (imiona męskie); Czaruś


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czarlin

Czarlin ( Czarlëno) – wieś kociewska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie tczewskim, w gminie Tczew.

Wieś leży przy węźle dróg krajowych nr 22 i nr 91 oraz magistrali węglowej "Śląsk-Porty". W pobliżu wsi znajduje się węzeł Swarożyn, łączący autostradę A1 (E75) z drogą krajową nr 22.


Źródła:

Wikipedia

Czarna

filiżanki kawy bez mleka, bez śmietanki


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czarnacki

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Czarnawy

mający kolor zbliżony do czarnego, ciemny, prawie czarny; czerniawy, czarniawy


przymiotnik

 (1.1) rzad. zob. czarniawy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czarnca

wieś w Polsce


Czarnca – wieś w Polsce, położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie włoszczowskim, w gminie Włoszczowa. Ma status sołectwa.

W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Czarnca. W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa kieleckiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czarne

filiżanki kawy bez mleka, bez śmietanki


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) bierki koloru czarnego

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (2.1) łódź. rodzaj wędliny z dodatkiem krwi

forma przymiotnika.

 (3.1) liczba pojedyncza, rodzaj nijaki lub liczba mnoga, rodzaj niemęskoosobowy od przymiotnika czarny


Czarne (dawniej "Hamersztyn", Hammerstein) – miasto w województwie pomorskim, w powiecie człuchowskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Czarne.

Według danych z 1 stycznia 2018 Czarne liczyło 5983 mieszkańców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czarnecki

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czarnek

nazwisko


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) ent. daw. nazwa systematyczna|Arichanna melanaria., przylepek moczarek, ćma o żółtawych, czarno nakrapianych skrzydłach


Zobacz też: Czarnek (ujednoznacznienie).

Czarnek – szczyt o wysokości 868 m n.p.m. w południowo-zachodniej Polsce, w Sudetach Środkowych, w Górach Kamiennych, w paśmie Gór Suchych.

Góra położona jest w środkowej, najwyższej części masywu Gór Suchych, na zachód od Waligóry i na południowy wschód od Sokołowska. Znajduje się w bocznym grzbieciku odchodzącym ku południowi od Suchawy. Góra stożkowata i skalista. Zbocza strome i pocięte małymi, lecz głębokimi dolinkami.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czarneński

→ Czarne; czarniański, czarnieński


Źródła:

SJP.pl

Czarnia

wieś w Polsce


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czarniak

drapieżna ryba z rodziny dorszowatych, występująca w wodach Atlantyku i Morza Północnego, charakteryzująca się czarnym zabarwieniem jamy gębowej i wysuniętą dolną szczęką


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) icht. nazwa systematyczna|Pollachius virens|ref=tak., europejska i kanadyjska ryba atlantycka;

 (1.2) środ. przestępcze chleb


Czarniak ("Pollachius virens") – gatunek drapieżnej ryby z rodziny dorszowatych (Gadidae), blisko spokrewniony z rdzawcem. Ryba o dużym znaczeniu gospodarczym, tuż za dorszem atlantyckim i plamiakiem. Swoją nazwę zawdzięcza czarnej barwie wnętrza jamy gębowej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czarnianin

mieszkaniec Czarnej, Czarnego


Źródła:

SJP.pl

Czarnianka

mieszkanka Czarnej, Czarnego


Źródła:

SJP.pl

Czarniawobrązowy

brązowy o odcieniu czarniawym


Źródła:

SJP.pl

Czarniawski

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czarniawy

mający kolor zbliżony do czarnego, ciemny, prawie czarny; czerniawy, czarnawy


przymiotnik

 (1.1) mający kolor zbliżony do czarnego, prawie czarny, ciemny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czarniański

1. przymiotnik od: Czarna, Czarne
2. przymiotnik od: Czarna Białostocka; czarnobiałostocki


Źródła:

SJP.pl

Czarnica

Czarnica (kaszub. "Czôrnice", niem. "Scharnitz") – osada w Polsce położona na Pojezierzu Bytowskim, w województwie pomorskim, w powiecie bytowskim, w gminie Miastko.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa słupskiego.


Źródła:

Wikipedia

Czarnidło

substancja do nadawania czemuś czarnego koloru; czernidło


Źródła:

SJP.pl

Czarniecki

→ Czarnca


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Patrz:Czarnca

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czarniej

stopień wyższy od przysłówka: czarno


Źródła:

SJP.pl

Czarniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: czarny; bardziej czarny


Źródła:

SJP.pl

Czarniewo

Czarniewo – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie augustowskim, w gminie Sztabin.

Wieś królewska ekonomii grodzieńskiej położona była w końcu XVIII wieku w powiecie grodzieńskim województwa trockiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa suwalskiego.


Źródła:

Wikipedia

Czarnieć

zmieniać kolor na czarny


Źródła:

SJP.pl

Czarnieński

1. → Czarne; czarniański, czarneński;
2. → Czarnia


Patrz:Czarne; czarniański, czarneński;
2. → Czarnia

Źródła:

SJP.pl

Czarnik

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czarnina

zupa na bazie zwierzęcej krwi (przeważnie kaczej lub gęsiej); czernina, czarna polewka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kulin. gw-pl|Poznań. zob. czernina.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czarniuchny

zdrobnienie od: czarny; czarniuśki, czarniutki


Źródła:

SJP.pl

Czarniusieńki

zdrobnienie od: czarniuśki


przymiotnik

 (1.1) pot. zdrobn. od: czarny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czarniuteńki

zdrobnienie od: czarniutki


przymiotnik

 (1.1) pot. zdrobn. od: czarny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czarniutki

zdrobnienie od: czarny; czarniuchny, czarniuśki


przymiotnik

 (1.1) zdrobn. od: czarny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czarniuśki

zdrobnienie od: czarny; czarniuchny, czarniutki


Źródła:

SJP.pl

Czarnizna

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Pisz. ubranie żałobne


Źródła:

Wiktionary

Czarnkowianin

mieszkaniec Czarnkowa


Źródła:

SJP.pl

Czarnkowianka

mieszkanka Czarnkowa


Źródła:

SJP.pl

Czarnkowo

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Czarnkowski

przymiotnik od: Czarnków


Źródła:

SJP.pl

Czarnków

1. miasto w Polsce;
2. wieś w Polsce;
3. gmina wiejska w Polsce


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Polsce;


Cz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czarno

przysłówek sposobu

 (1.1) przysł. odprzym. od: czarny (barwa)

 (1.2) przysł. odprzym. od: czarny (kontrast dla tła)

 (1.3) przysł. odprzym. od: czarny (mrok)

 (1.4) przysł. odprzym. od: czarny (pesymizm)


Czarno – debiutancki album Macieja Balcara wydany w 1998 nakładem wytwórni Pomaton EMI.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Czarno-Biały

w części czarny, w części biały; biało-czarny


przymiotnik relacyjny

 (1.1) taki, który ma dwa kolory: czarny i biały

 (1.2) fot. film. w kolorach: białym, czarnym i różnych odcieniach szarości; taki, który oddaje tylko te barwy

 (1.3) przen. nazbyt uproszczony, niewidzący cech pośrednich, oddający tylko skrajności


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czarno-Brązowy

w części czarny, w części brązowy; brązowo-czarny


Źródła:

SJP.pl

Czarno-Czerwony

w części czarny, w części czerwony; czerwono-czarny


Źródła:

SJP.pl

Czarno-Granatowy

w części czarny, w części granatowy; granatowo-czarny


Źródła:

SJP.pl

Czarno-Rdzawo-Białawy

złożony z trzech kolorów: czarnego, rdzawego i białawego


Źródła:

SJP.pl

Czarno-Srebrzysty

przymiotnik

 (1.1) taki, który jest częściowo czarny i częściowo srebrzysty


Źródła:

Wiktionary

Czarno-Zielony

w części czarny, w części zielony; zielono-czarny


przymiotnik

 (1.1) czarny i zielony


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czarno-Żółty

w części czarny, w części żółty; żółto-czarny


przymiotnik

 (1.1) czarny i żółty


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czarnobiałostocki

przymiotnik od: Czarna Białostocka; czarniański


Źródła:

SJP.pl

Czarnoborski

→ Czarnoborsko


Patrz:Czarnoborsko

Źródła:

SJP.pl

Czarnobrewa

kobieta mająca czarne lub ciemne brwi


Źródła:

SJP.pl

Czarnobrewy

mający czarne lub ciemne brwi


Źródła:

SJP.pl

Czarnobrody

1. mający czarną brodę;
2. mniszka czarnobroda - rodzaj ptaka z rodziny astryldowatych


przymiotnik

 (1.1) taki, który ma czarny zarost na brodzie

 (1.2) taki, który ma czarny podbródek, brodę


Czarnobrody (ang. "Blackbeard", właśc. Edward Teach lub Thatch, także Thack, Thatche i Theach) (ur. około 1680, zm. 22 listopada/2 grudnia 1718) – angielski pirat, w latach 1717–1718 grasujący na wschodnim wybrzeżu Ameryki Brytyjskiej i Morzu Karaibskim, jeden z najgroźniejszych piratów swojego okresu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czarnobrunatny

brunatny o czarnym odcieniu


Źródła:

SJP.pl

Czarnobrwisty

mający czarne brwi, np. albatros czarnobrwisty


Źródła:

SJP.pl

Czarnobrzuchy

1. wiewiórczak czarnobrzuchy - gatunek gryzonia;
2. oceannik czarnobrzuchy, sroczek czarnobrzuchy, błyszczak czarnobrzuchy - gatunki ptaków


przymiotnik

 (1.1) mający ciemną spodnią stronę tułowia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czarnobrązowy

brązowy o odcieniu czarnym


przymiotnik

 (1.1) mający kolor brązowy o odcieniu czarnym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czarnobyl

miasto na Ukrainie, w którym w 1986 roku doszło do wybuchu w elektrowni jądrowej; Czernobyl


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto na Ukrainie w obwodzie kijowskim, rejonie iwankowskim;

 (1.2) przen. publ. katastrofa w elektrowni jądrowej w Czarnobylu (1.1) w 1986 r.


Cz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czarnobylanin

mieszkaniec Czarnobyla


Źródła:

SJP.pl

Czarnobylanka

mieszkanka Czarnobyla


Źródła:

SJP.pl

Czarnobylit

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) silnie radioaktywna substancja krystaliczna sztucznego pochodzenia, składająca się głównie z krzemianu cyrkonu z domieszką uranu, odkryta w korium po katastrofie w Czarnobylu;


Czarnobylit – silnie radioaktywna substancja krystaliczna pochodzenia technogenicznego, składająca się głównie z krzemianu cyrkonu z domieszką uranu (do 10%). Został odkryty w podziemiach reaktora nr 4 po katastrofie w Czarnobylu.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Czarnobylski

przymiotnik od: Czarnobyl


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Czarnobylem, dotyczący Czarnobyla


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czarnochowice

wieś w Polsce


Nie mylić z: Czarnuchowice.

Czarnochowice – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie wielickim, w gminie Wieliczka.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa krakowskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czarnocice

wieś w Polsce


Czarnocice – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie radziejowskim, w gminie Bytoń.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czarnocin

nazwa wielu wsi w Polsce


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czarnocinek

wieś w Polsce


Czarnocinek – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie mławskim, w gminie Strzegowo.

W Czarnocinku urodził się Stanisław Ignacy Łaguna.

Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Mikołaja w Niedzborzu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czarnocinianin

mieszkaniec Czarnocina


Źródła:

SJP.pl

Czarnocinianka

mieszkanka Czarnocina


Źródła:

SJP.pl

Czarnociński

→ Czarnocin


Patrz:Czarnocin

Źródła:

SJP.pl

Czarnocki

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czarnoczelny

mający czarne czoło; część nazwy wielu gatunków ptaków


Źródła:

SJP.pl

Czarnoczerwony

czerwony o czarnym odcieniu


Źródła:

SJP.pl

Czarnoczuby

1. sylfik czarnoczuby, kaczka czarnoczuba, bilbil czarnoczuby, sikora czarnoczuba - gatunki ptaków;
2. uistiti czarnoczuba, langur czarnoczuby - gatunki małp


Źródła:

SJP.pl

Czarnodruk

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) płaskie, drukowane publikacje dla osób niedowidzących (w odróżnieniu od tych drukowanych wypukle, np. w alfabecie Braille'a)

 (1.2) filatel. czarne odbitki kolorowych znaczków pocztowych lub całostek wykonane dla próby, jako nowodruk, wtórnodruk albo odbitka ze skasowanej formy;


Czarnodruk – w filatelistyce ogólne określenie dla prób, nowodruków, wtórnodruków albo odbitek z form skasowanych znaczków lub całostek.

Wykonane są one na zlecenie poczty lub innych instytucji w celach reklamowych, propagandowych lub pamiątkowych. Często tak są określane czarno-białe reprodukcje. Określenie czarnodruk wywodzi się od koloru czarnego, który jako jedyny jest używany do produkcji.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Czarnodudek

czarnodudek większy - gatunek ptaka z rodziny sierpodudków


Źródła:

SJP.pl

Czarnodunajecki

przymiotnik od: Czarny Dunajec


Źródła:

SJP.pl

Czarnodziobek

gatunek małego ptaka z rodziny łuszczakowatych; gilak blady


Czarnodziobek ("Rhodospiza obsoleta") – gatunek małego ptaka z rodziny łuszczakowatych (Fringillidae). Występuje w południowo-zachodniej (głównie Bliski Wschód) i środkowej Azji (aż po Chiny). Nie jest zagrożony wyginięciem.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czarnodzioby

mający czarny dziób; część nazwy wielu gatunków ptaków


przymiotnik

 (1.1) taki, który ma czarny dziób


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czarnodębowy

wykonany z czarnego dębu, drewna dębu bardzo długo przebywającego w wodzie lub pod ziemią


Źródła:

SJP.pl

Czarnofigurowy

styl czerwonofigurowy - sposób malowania naczyń w starożytnej Grecji, polegający wypalaniu namalowanych postaci i przedmiotów, przez co nabierały one czarnego koloru, a reszta naczynia - czerwonego; technika czarnofigurowa, malarstwo czarnofigurowe


Źródła:

SJP.pl

Czarnofioletowy

fioletowy o odcieniu czarnym


przymiotnik

 (1.1) fioletowy o odcieniu czarnym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czarnogardły

mający czarne pióra pod dziobem; część nazwy wielu gatunków ptaków


przymiotnik

 (1.1) mający czarne gardło


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czarnogiełdowy

potocznie: związany z czarną giełdą - nielegalnym rynkiem walut


Źródła:

SJP.pl

Czarnogiełdziarski

dotyczący transakcji na czarnej giełdzie


Źródła:

SJP.pl

Czarnogiełdziarz

potocznie: człowiek zajmujący się transakcjami na czarnej giełdzie


Źródła:

SJP.pl

Czarnogoździce

wieś w Polsce


Czarnogoździce ( Zwornogoschütz) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie milickim, w gminie Krośnice.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czarnogranatowy

granatowy o odcieniu czarnym


Źródła:

SJP.pl

Czarnogrzbiety

1. bączek czarnogrzbiety, krogulec czarnogrzbiety, ziarnojadek czarnogrzbiety - gatunki ptaków;
2. tukotuko czarnogrzbiety - gatunek gryzonia z rodziny tukotukowatych


Źródła:

SJP.pl

Czarnogrzywy

mający czarną grzywę


przymiotnik

 (1.1) zool. mający czarną grzywę, z czarną grzywą


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czarnogóra

państwo w Europie; Republika Czarnogóry (w okresie od 4 lutego 2003 do 3 czerwca 2006 republika związkowa stanowiąca część federacji państwa Serbia i Czarnogóra)


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. polit. państwo w Europie ze stolicą w Podgoricy;

 (1.2) geogr. szczyt w Polsce, w Górach Kruczych;


Czarnogóra ( Crna Gora / Црна Гора, IPA []) – państwo unitarne w Europie Południowej powstałe po rozpadzie Serbii i Czarnogóry. Wcześniej republika związkowa Socjalistycznej Federacyjnej Republiki Jugosławii (1945–1992), Federalnej Republiki Jugosławii (1992–2003) oraz Serbii i Czarnogóry (2003–2006). Leży na pobrzeżu Morza Adriatyckiego i graniczy z Serbią, Kosowem, Chorwacją, Bośnią i Hercegowiną oraz Albanią. Stolicą i największym miastem jest Podgorica.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czarnogórka

obywatelka Czarnogóry


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zob. Czarnogórzanka.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czarnogórski

→ Czarnogóra


przymiotnik

 (1.1) dotyczący Czarnogóry lub Czarnogórców, charakterystyczny dla Czarnogóry lub Czarnogórców

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. jedna z czterech uregulowanych odmian języka serbsko-chorwackiego, ze statusem języka urzędowego w Czarnogórze;


Patrz:Czarnogóra

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czarnogórskojęzyczny

przymiotnik

 (1.1) taki, który posługuje się językiem czarnogórskim

 (1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem czarnogórskim

 (1.3) spisany, stworzony w języku czarnogórskim


Źródła:

Wiktionary

Czarnogórskość

→ czarnogórski


Patrz:czarnogórski

Źródła:

SJP.pl

Czarnogórzanin

rzadko: obywatel Czarnogóry; Czarnogórzec


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) obywatel Czarnogóry


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czarnogórzanka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Czarnogóry


Źródła:

Wiktionary

Czarnogórzec

obywatel Czarnogóry; Czarnogórzanin (rzadko)


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) człowiek narodowości czarnogórskiej, obywatel Czarnogóry, mieszkaniec Czarnogóry


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czarnogłowy

mający czarną głowę


przymiotnik

 (1.1) taki, który ma czarną głowę


Cz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czarnogłów

bóstwo słowiańskie


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czarnogłówka

1. gatunek sikory;
2. rasa owiec


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ornit. pot. zob. czarnogłówka zwyczajna.;

 (1.2) zool. roln. zob. owca czarnogłówka.


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czarnohora

pasmo górskie na Ukrainie


Czarnohora (522.25; ukr. "Чорногора" – "Czornohora") – pasmo górskie na terenie zachodniej Ukrainy.

Najwyższa część Beskidów Połonińskich i jednocześnie Zewnętrznych Karpat Wschodnich. Od strony północno-zachodniej sąsiaduje z pasmami Gorganów i Świdowca, od północno-wschodniej z Połoninami Hryniawskimi, zaś od południa z Karpatami Marmaroskimi (na terenie Rumunii).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czarnohorski

→ Czarnohora


Patrz:Czarnohora

Źródła:

SJP.pl

Czarnokit

rodzaj skały metamorficznej lub magmowej, złożonej głównie z kwarcu; enderbit


Źródła:

SJP.pl

Czarnoksięski

związany z magią, czarami; czarodziejski


Źródła:

SJP.pl

Czarnoksięstwo

1. magia, czary;
2. sztuka rzucania zaklęć i czarów; czarodziejstwo, czarownictwo


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) praktyki magiczne

 (1.2) skutki magii


Czarnoksięstwo – działanie polegające na świadomym posługiwaniu się magią (domyślnie czarną magią) zdefiniowane przez Jakuba I w traktacie "Daemonologie" jako „powodowanie zjawisk nadnaturalnych nie za pozwoleniem Boga (cuda) lecz przy pomocy diabelskiej”. Ten sam traktat dokonuje podziału „czarnoksięstwa” na: "witch-craft" (czarostwo/czarownictwo) i "necromancy" (nekromancję) za pomocą skutków tych działań: zmian materialnych (czarostwo) bądź pozyskiwanie wiedzy (nekromancja).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czarnoksiężnica

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rzad. osoba zajmująca się czarami i zjawiskami nadprzyrodzonymi

 (1.2) daw. rzad. kobieta zajmująca się czarami w formie badań naukowych i okultystycznych, z użyciem „czarnych ksiąg” tj. grymuarów


Źródła:

Wiktionary

Czarnoksiężnik

człowiek zajmujący się magią, czarami; czarodziej; mag


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba zajmująca się czarami i zjawiskami nadprzyrodzonymi

 (1.2) daw. osoba zajmująca się czarami w formie badań naukowych i okultystycznych, z użyciem „czarnych ksiąg” tj. grymuarów

 (1.3) daw. osoba uczona, bardzo zręczna


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czarnolas

wieś w Polsce


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. wieś w województwie mazowieckim;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czarnoleski

→ Czarnolas


przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący Czarnolasu, związany z Czarnolasem


Patrz:Czarnolas

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czarnolicy

mający czarną lub ciemną twarz


przymiotnik relacyjny

 (1.1) o czarnym licu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czarnomocz

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) med. obecność melaniny w moczu


Źródła:

Wiktionary

Czarnomorski

związany z Morzem Czarnym


przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący Morza Czarnego, związany z Morzem Czarnym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czarnomski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Czarnoniebieski

niebieski o odcieniu czarnym


Źródła:

SJP.pl

Czarnonogi

mający czarne nogi


Źródła:

SJP.pl

Czarnoogonowy

1. nieświszczuk czarnoogonowy, mulak czarnoogonowy - gatunki ssaków;
2. pirania czarnoogonowa - gatunek ryby


przymiotnik relacyjny

 (1.1) taki, który ma czarny ogon


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czarnooki

mający oczy koloru czarnego


przymiotnik relacyjny

 (1.1) taki, który ma czarne oczy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czarnoostrzowy

drobnołuszczak czarnoostrzowy - gatunek grzybów z rodziny łuskowcowatych


Źródła:

SJP.pl

Czarnopienny

mający czarny pień


Źródła:

SJP.pl

Czarnopierśny

sikora czarnopierśna - azjatycki gatunek sikory


Źródła:

SJP.pl

Czarnopióry

1. mający czarne pióra, np. czarnopióry kruk;
2. ibis czarnopióry - gatunek dużego ptaka z rodziny ibisowatych, zamieszkującego Australię, Nową Gwineę, Małe Wyspy Sundajskie i Moluki


przymiotnik

 (1.1) taki, który ma czarne pióra, pierze


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czarnopiątkowy

związany z promocjami lub wydarzeniami odbywającymi się w Black Friday, pierwszy piątek po Święcie Dziękczynienia


Źródła:

SJP.pl

Czarnoplamek

skoczek czarnoplamek - gatunek pluskwiaka z rodziny skoczkowatych


Źródła:

SJP.pl

Czarnoplamka

skoczek czarnoplamek - gatunek pluskwiaka z rodziny skoczkowatych


Źródła:

SJP.pl

Czarnoplamy

1. kiryśnik czarnoplamy - gatunek ryby z rodziny kiryskowatych;
2. dołczan czarnoplamy - gatunek owada z rodziny szarańczowatych;
3. brzeszczotek czarnoplamy - gatunek ryby z rodziny brzeszczotkowatych;
4. teju czarnoplamy - gatunek jaszczurki;
5. brodacz czarnoplamy - gatunek ptaka z rodziny tukanowatych


Źródła:

SJP.pl

Czarnopolowy

w szachach: poruszający się po czarnych polach, np. goniec czarnopolowy


przymiotnik relacyjny

 (1.1) szach. poruszający się po czarnych polach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czarnoprochowiec

broń czarnoprochowa


Źródła:

SJP.pl

Czarnoprochowy

związany z czarnym prochem, np. broń czarnoprochowa


Źródła:

SJP.pl

Czarnopręgi

1. dujker czarnopręgi - gatunek ssaka parzystokopytnego;
2. bystrzyk czarnopręgi - gatunek ryby;
3. petrel czarnopręgi - gatunek ptaka z rodziny burzykowatych


Źródła:

SJP.pl

Czarnopurpurowy

purpurowy o odcieniu czarnym


Źródła:

SJP.pl

Czarnopłetwy

żarłacz czarnopłetwy - gatunek dużego rekina z rodziny żarłaczowatych


przymiotnik jakościowy

 (1.1) mający czarne płetwy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czarnorogi

1. mający czarne rogi;
2. zadrzechnia czarnoroga - gatunek pszczoły samotnicy


Źródła:

SJP.pl

Czarnorudy

piaśnica czarnoruda - gatunek błonkówki z rodziny nękowatych


Źródła:

SJP.pl

Czarnorynkowy

związany z czarnym rynkiem - systemem nielegalnej sprzedaży towarów


przymiotnik

 (1.1) obowiązujący na czarnym rynku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czarnorzytny

astryld czarnorzytny - gatunek ptaka z rodziny astryldowatych


Źródła:

SJP.pl

Czarnoręki

1. czepiak czarnoręki - gatunek małpy szerokonosej z rodziny czepiakowatych; geofroja;
2. gibbon czarnoręki - gatunek ssaka naczelnego z rodziny gibbonowatych


Źródła:

SJP.pl

Czarnoseciniec

członek lub zwolennik Czarnej Sotni - skrajnie konserwatywnego, nacjonalistycznego i antysemickiego ruchu w Rosji w początkach XX wieku


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) hist. polit. członek czarnej sotni, reakcyjnego ruchu politycznego w Rosji z początku XX wieku

 (1.2) polit. pejor. osoba o skrajnie prawicowych lub nacjonalistycznych poglądach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czarnosecinny

wyrażający poglądy lub stosujący metody Czarnej Sotni, skrajnie konserwatywnego, nacjonalistycznego i antysemickiego ruchu w Rosji w początkach XX w.


przymiotnik

 (1.1) przest. pejor. skrajnie reakcyjny, prawicowy, nacjonalistyczny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czarnosiny

siny o czarnym odcieniu


Źródła:

SJP.pl

Czarnosiwy

koczkodan czarnosiwy - gatunek małpy


Źródła:

SJP.pl

Czarnoskrzydły

1. mający czarne skrzydła;
2. głuptak czarnoskrzydły - gatunek dużego ptaka wodnego z rodziny głuptaków


przymiotnik

 (1.1) taki, który ma czarne skrzydła


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czarnoskóra

Murzynka


Źródła:

SJP.pl

Czarnoskóry

mający czarną skórę


przymiotnik

 (1.1) mający ciemny kolor skóry

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) mężczyzna o ciemnym kolorze skóry, przedstawiciel czarnej rasy człowieka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czarnosterny

białorzytka czarnosterna - gatunek ptaka z rodziny muchołówkowatych


Źródła:

SJP.pl

Czarnostopy

1. drzewiak czarnostopy, skalniak czarnostopy - gatunki kangura;
2. koczkodan czarnostopy - gatunek ssaka z rodziny makakowatych


Źródła:

SJP.pl

Czarnostrząb

czarnostrząb rdzawy - gatunek ptaka z rodziny jastrzębiowatych


Źródła:

SJP.pl

Czarnostów

wieś w Polsce


Czarnostów – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie makowskim, w gminie Karniewo.

Wieś duchowna "Czarnostowo" położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie makowskim ziemi różańskiej województwa mazowieckiego. W 1785 roku "Czarnostaw" wchodził w skład klucza czarnostowskiego biskupstwa płockiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ciechanowskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czarnoszary

szary o odcieniu czarnym


Źródła:

SJP.pl

Czarnoszyce

wieś w Polsce


Czarnoszyce (kaszub. "Czôrnoszëcé", niem. Bergelau) – wieś w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie człuchowskim, w gminie Człuchów.

Wieś kaszubska, stanowi sołectwo gminy Człuchów. W skład sołectwa wchodzi również miejscowość Czarnoszki.

Prywatna wieś szlachecka położona była w drugiej połowie XVI wieku w województwie pomorskim. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa słupskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czarnoszyi

1. nur czarnoszyi - duży, wędrowny ptak wodny z rodziny i rzędu nurów;
2. kobra czarnoszyja - gatunek węża z rodziny zdradnicowatych; kobra plująca


Źródła:

SJP.pl

Czarnota

nazwisko


Czarnota (niem. "Schwarze Lehne") - szczyt o wysokości 526 m n.p.m. będący północnym zakończeniem grzbietu Gór Wałbrzyskich ciągnącego się od Borowej przez Dłużynę i Lisi Kamień. Od południa płytkie siodło oddziela górę od Ptasiej Kopy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czarnotek

rodzaj ptaków z podrodziny szpaków


Źródła:

SJP.pl

Czarnotki

rodzaj ptaków z podrodziny szpaków


Czarnotki – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie średzkim, w gminie Zaniemyśl.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czarnouchy

1. dydelf czarnouchy - gatunek torbacza;
2. skrzacik czarnouchy - gatunek ptaka z rodziny kolibrowatych


Źródła:

SJP.pl

Czarnowidz

pesymista, widzący świat w czarnych barwach


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) człowiek widzący wszystko w ciemnych barwach, spodziewający się, że wszystko przybierze jak najgorszy obrót


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czarnowidzka

→ czarnowidz; pesymistka


Źródła:

SJP.pl

Czarnowidzki

→ czarnowidz; pesymistyczny, czarnowidzący, ponuracki


Źródła:

SJP.pl

Czarnowidztwo

widzenie świata w czarnych barwach; pesymizm, ponuractwo


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) pesymizm, postrzeganie przyszłości / przyszłego zdarzenia w ciemnych barwach, wyobrażanie sobie najgorszego scenariusza


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czarnowidzący

taki, który patrzy na wszystko pesymistycznie


Źródła:

SJP.pl

Czarnowiec

nazwa kilku miejscowości w Polsce


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czarnowiejski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Czarną Wsią, dotyczący Czarnej Wsi


Źródła:

Wiktionary

Czarnowo

1. nazwa kilku wsi w Polsce;
2. osada leśna w województwie mazowieckim


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czarnowodzianin

mieszkaniec Czarnej Wody (miasta w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Czarnowodzianka

mieszkanka Czarnej Wody (miasta w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Czarnowodzki

→ Czarna Woda


Patrz:Czarna Woda

Źródła:

SJP.pl

Czarnowron

podgatunek wrony siwej; wrona czarna, wroniec


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) ornit. nazwa systematyczna|Corvus corone corone|Linnaeus|ref=tak., ptak z rodziny krukowatych, cały czarny z zielonkawym połyskiem;


Czarnowron, wrona czarna, wroniec ("Corvus corone corone") – podgatunek wrony, średniej wielkości ptaka z rodziny krukowatych (Corvidae), częściowo osiadły.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czarnowski

→ Czarnowo


Czarnowski (Wika-Czarnowski, Sas odmienny) – kaszubski herb szlachecki, według Przemysława Pragerta odmiana herbu Sas.


Patrz:Czarnowo

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czarnowąsy

mający czarne wąsy


Czarnowąsy (dodatkowa nazwa w j. niem. Czarnowanz) – jednostka urbanistyczna w ramach Dzielnicy I Borki, Brzezie, Czarnowąsy, Świerkle w Opolu. Położona w północnej części miasta, między Borkami a Wróblinem.

Miejscowość wraz z obrębem ewidencyjnym wsi włączono do Opola 1 stycznia 2017 roku. Przed włączeniem miejscowość była wsią w gminie Dobrzeń Wielki, w powiecie opolskim, w województwie opolskim.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czarnowłosy

mający czarne włosy


przymiotnik

 (1.1) mający czarne włosy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czarnozielony

1. zielony o czarnym odcieniu;
2. kałużnica czarnozielona - chrząszcz z rodziny kałużnicowatych, chroniony w Polsce


Źródła:

SJP.pl

Czarnoziem

najżyźniejsza gleba zawierająca dużo próchnicy


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) geol. bardzo żyzna gleba wykształcona na lessach;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czarnoziemny

→ czarnoziem


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z czarnoziemami, dotyczący czarnoziemów; bogaty w czarnoziemy


Patrz:czarnoziem

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czarnoziemy

grupa bardzo żyznych gleb, zawierających dużo próchnicy nadającej im czarnego zabarwienia


przymiotnik relacyjny

 (1.1) rzad. czarnoziemny


Czarnoziemy – bardzo żyzne gleby o głębokim, czarnym poziomie próchnicznym, powstałe pod roślinnością stepową ze skał bogatych w węglan wapnia. Są one charakterystyczne dla strefy półsuchej klimatu umiarkowanego ciepłego.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czarnołapy

kot czarnołapy - największy dziki przedstawiciel afrykańskich kotów


Źródła:

SJP.pl

Czarnołbisty

1. krogulec czarnołbisty, dzierzbik czarnołbisty, raniuszek czarnołbisty - gatunki ptaków;
2. sajmiri czarnołbista - gatunek małpy


przymiotnik

 (1.1) taki, który ma czarny łeb


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czarność

1. czarny kolor; czerń;
2. całkowita ciemność; egipskie ciemności;
3. ciemne zabarwienie skóry człowieka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co czarne


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czarnożylski

→ Czarnożyły


Patrz:Czarnożyły

Źródła:

SJP.pl

Czarnożyły

wieś w Polsce


Czarnożyły – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie wieluńskim, w gminie Czarnożyły.

Wieś położona przy drodze krajowej nr 45 z Sieradza do Wielunia.

Do 1953 roku miejscowość była siedzibą gminy Wydrzyn. W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Czarnożyły, następnie gminy gminy Czarnożyły. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa sieradzkiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czarnożółty

1. żółty o czarnym odcieniu;
2. ślepak czarnożółty - gatunek owada z rodziny bąkowatych


Źródła:

SJP.pl

Czarnuch

1. mężczyzna o śniadej cerze lub ciemnych włosach;
2. pogardliwie: Murzyn; bambo, morus, bambus, asfalt


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pot. mężczyzna o śniadej cerze lub czarnych włosach

 (1.2) pogard. czarnoskóry mężczyzna

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) ent. chrząszcz z nadrodziny czarnuchowatych (nazwa systematyczna|Tenebrionoidea|ref=tak.);


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czarnucha

1. kobieta czarnowłosa; czarnula, czarnulka, czarnuszka;
2. pogardliwie: Murzynka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta o śniadej cerze lub ciemnych włosach

forma rzeczownika.

 (2.1) D. i B. lp. od: czarnuch


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czarnuchowate

rodzina chrząszczy obejmująca kilkanaście tysięcy gatunków, larwy niektórych gatunków są szkodnikami roślin


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) syst. ent. nazwa systematyczna|Tenebrionidae|Latreille|ref=tak., rodzina chrząszczy z podrzędu wielożernych;


Czarnuchowate, mączniki (Tenebrionidae) – rodzina chrząszczy z podrzędu wielożernych, infrarzędu Cucujiformia i nadrodziny czarnuchów. Należy tu około 20 tysięcy gatunków. W ich ubarwieniu dominuje czerń. Cechują się przykryciem od góry nasad czułków przez listewki. Kosmopolityczne, wiele gatunków pustynnych i półpustynnych. Odżywiają się najczęściej martwą materią organiczną. Należą tu także gatunki synantropijne, w tym szkodniki magazynowe zbóż i ich przetworów, mające duże znaczenie gospodarcze.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czarnuchowaty

o cechach czarnuchowatych (rodzina chrząszczy)


Źródła:

SJP.pl

Czarnuchowy

→ czarnuch (pogardliwie); czarnuszy


Źródła:

SJP.pl

Czarnula

potocznie: kobieta o ciemnej cerze lub czarnych włosach


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pieszcz. murzynka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czarnulka

zdrobnienie od: czarnula


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pieszcz. murzynka

 (1.2) pieszcz. brunetka

 (1.3) pieszcz. kobieta o ciemnej cerze


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czarnuszka

1. pieszczotliwie o czarnowłosej kobiecie;
2. roślina o czarnych, aromatycznych nasionach, używanych jako przyprawa


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) bot. nazwa systematyczna|Nigella|L.|ref=tak., rodzaj roślin z rodziny jaskrowatych;

 (1.2) kulin. aromatyczne, czarne nasiona czarnuszki (1.1) siewnej używane jako przyprawa


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czarnuszkowy

→ czarnuszka


Patrz:czarnuszka

Źródła:

SJP.pl

Czarnuszy

→ czarnuch (pogardliwie); czarnuchowy


Źródła:

SJP.pl

Czarny

1. ciemny;
2. mroczny, nie oświetlony;
3. mający ciemną skórę, włosy;
4. brudny;
5. nieżyczliwy, złośliwy;
6. smutny, trudny do zniesienia


przymiotnik jakościowy

 (1.1) mający najciemniejszy możliwy kolor

 (1.2) fiz. pochłaniający padające całe promieniowanie

 (1.3) szach. należący do czarnych (2.1)

 (1.4) nielegalny

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) w szachach, warcabach itp.: bierka koloru czarnego (1.1)

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (3.1) osoba rasy czarnej (1.1)

 (3.2) pogard. ksiądz


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czarnów

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Czarnówek

Czarnówek – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie grajewskim, w gminie Szczuczyn.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa łomżyńskiego.

Wierni kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Niedźwiadnej.


Źródła:

Wikipedia

Czarodziej

człowiek zajmujący się magią, czarami; czarnoksiężnik; mag; magik; czarownik


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) w bajkach: człowiek posiadający moc czarowania, czynienia czarów


Czarodziej, mag – w mitach, okultyzmie, legendach i literaturze fantasy, osoba praktykująca magię. Żeński odpowiednik tego słowa to "czarodziejka".

W przeciwieństwie do, parających się czarną magią, czarnoksiężników czy czarownic, czarodzieje nieśli zwykle ludziom pomoc używając białej magii.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czarodziejka

kobieta zajmująca się czarami; czarownica


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) fant. kobieta potrafiąca czarować, rzucać czary

 (1.2) przen. kobieta piękna, oczarowująca, uwodzicielska


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czarodziejski

przymiotnik

 (1.1) związany z czarowaniem lub czarodziejem


Źródła:

Wiktionary

Czarodziejsko

przysłówek

 (1.1) w sposób czarodziejski


Źródła:

Wiktionary

Czarodziejskość

→ czarodziejski


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co czarodziejskie


Patrz:czarodziejski

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czarodziejstwo

zajmowanie się czarami, praktykowanie magii, wykonywanie magicznych obrzędów; czarownictwo, czarostwo


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) ogół czarów, sztuka ich rzucania


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czaroit

minerał z grupy krzemianów


Czaroit (charoit) – minerał z gromady krzemianów. Należy do minerałów rzadkich i występuje tylko w jednym miejscu na świecie. Jest minerałem o zagadkowej strukturze między krzemianami warstwowymi a wstęgowymi i bardzo zmiennym składzie chemicznym. Jego skład chemiczny nie jest do końca znany. Co jakiś czas odnajduje się w nim inne pierwiastki mające mniejsze lub większe znaczenie w jego strukturze. Podawany w literaturze wzór chemiczny czaroitu nie jest wzorem w 100% dokładnym.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czarostwo

zajmowanie się czarami, praktykowanie magii, wykonywanie magicznych obrzędów; czarodziejstwo, czarownictwo


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) daw. praktykowanie magii


Czarostwo – (lub czary) to praktyka magicznych umiejętności i zdolności. Czarostwo to szeroki termin, który różni się kulturowo i społecznie, a zatem może być trudny do precyzyjnego zdefiniowania, dlatego międzykulturowe założenia dotyczące znaczenia lub rozumienia tego terminu należy stosować bardzo ostrożnie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czarowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|czarować.


Źródła:

Wiktionary

Czarować

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. zaczarować)

 (1.1) czynić czary

czasownik przechodni niedokonany (opcjonalnie dk. oczarować)

 (2.1) wprowadzać w podziw

 (2.2) pot. wprowadzać w błąd (w tym: prawić nieszczere komplementy)

czasownik zwrotny niedokonany czarować się

 (3.1) pot. zwodzić siebie samego

 (3.2) pot. zwodzić się nawzajem


Źródła:

Wiktionary

Czarownica

kobieta zajmująca się czarami; czarodziejka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) w wierzeniach ludowych: kobieta umiejąca czarować, rzucać czary, zaklęcia

 (1.2) pot. przen. kobieta stara, brzydka, złośliwa


Cz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czarownictwo

zajmowanie się czarami, praktykowanie magii, wykonywanie magicznych obrzędów; czarodziejstwo, czarostwo


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) zajmowanie się czarami;


Czarownictwo – (jest to obecna forma słownikowa; w wersji archaicznej "czarostwo", ang. "witchcraft")


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czarowniczy

→ czarownik, → czarownica


Patrz:czarownik, → czarownica

Źródła:

SJP.pl

Czarownie

przysłówek

 (1.1) w sposób czarowny, pełen czaru


Źródła:

Wiktionary

Czarowniej

stopień wyższy od przysłówka: czarownie


Źródła:

SJP.pl

Czarowniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: czarowny


Źródła:

SJP.pl

Czarownik

1. człowiek zajmujący się magią, czarami;
2. w wierzeniach lub baśniach: mężczyzna posiadający czarodziejską moc


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mężczyzna zajmujący się czarami

 (1.2) człowiek leczący przy pomocy czarów


Czarownik – w społeczeństwach plemiennych osoba zajmująca się najczęściej przepowiadaniem i leczeniem za pomocą tajemnych, specjalnych formułek uznawanych za magiczne zaklęcia oraz za pomocą wyspecjalizowanych rytuałów. Jest pośrednikiem pomiędzy żyjącymi a światem zmarłych. W kulturach afrykańskich pełni rolę wyroczni, do którego zwraca się np. po uzyskanie informacji na temat np. wyniku wojen, wielkości plonów czy płci nienarodzonego dziecka.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czarowniś

potocznie: mężczyzna zalotny, odznaczający się kokieterią; kokiet


Źródła:

SJP.pl

Czarowność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co czarowne


Źródła:

Wiktionary

Czarowny

taki, który zachwyca swoim pięknem, wdziękiem; przeuroczy, prześliczny, przepiękny, przecudny


przymiotnik

 (1.1) mający moc nadprzyrodzoną

 (1.2) książk. urzekający pięknem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czarski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Czarszy

bazar, handlowa dzielnica muzułmańska; suk


Źródła:

SJP.pl

Czart

diabeł, szatan, bies; czort


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy

 (1.1) przest. zły duch, diabeł;


Cz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czartak

dawniej: budynek dla kwarantannowej straży


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czartawa

roślina wiesiołkowata półkuli północnej


Cz


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czarter

umowa między armatorem a frachtującym o wynajęcie statku lub samolotu na określony czas; charter


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) rejs wynajętym statkiem lub samolotem


Czarter (z charter) – umowa, na podstawie której odbywa się przewóz ładunków bądź osób w żegludze, transporcie kolejowym lub lotnictwie, cechująca się nieregularnością lub wręcz jednorazowością, na określoną trasę lub czas. Także wynajęcie statku, jachtu, samolotu z załogą lub bez na określony czas w celu samodzielnej organizacji transportu, podróży.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czarterowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) wynajmowanie samolotów, statków lub jachtów


Źródła:

Wiktionary

Czarterować

wynajmować statek lub samolot na określony kurs lub czas; charterować


Źródła:

SJP.pl

Czarterowy

→ czarter; charterowy


przymiotnik

 (1.1) związany z czarterem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czarterpartia

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mors. zestandaryzowana umowa o morski przewóz ładunku wynajętym w całości lub częściowo statkiem na jedną lub kilka podróży


Źródła:

Wiktionary

Czartki

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Czartopłoch

ludowa nazwa trującego grzyba o czerwonym kapeluszu, blaszkowatym hymenoforze i trzonie bez wyraźnego pierścienia


Źródła:

SJP.pl

Czartoria

1. nazwa dwóch wsi w Polsce;
2. ulica Poznania


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czartoryja

1. nazwa dwóch wsi w Polsce;
2. wzgórze w Lęborku


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czartoryjski

przymiotnik od: Czartoryja


Źródła:

SJP.pl

Czartorysk

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. wieś, a dawniej miasteczko, na Ukrainie, w obwodzie wołyńskim, w rejonie maniewickim, nad rzeką Styr;


Czartorysk ( Чарторийськ, "Czartoryjśk") – wieś na Ukrainie, w obwodzie wołyńskim, w rejonie kamieńskim, nad rzeką Styr. W 2026 roku liczyła ok. 1,5 tys. mieszkańców.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Czartoryski

przymiotnik od: Czartoria


przymiotnik relacyjny

 (1.1) odnoszący się do Czartoryska, związany z Czartoryskiem


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czartowice

Czartowice (dodatkowa nazwa w j. niem. Schartowitz) – wieś w Polsce, położona w województwie opolskim, w powiecie prudnickim, w gminie Biała. Historycznie leży na Górnym Śląsku, na ziemi prudnickiej. Położona jest na terenie Równiny Niemodlińskiej, będącej częścią Niziny Śląskiej.


Źródła:

Wikipedia

Czartowiec

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Czartowo

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Czartowski

→ czart; czortowski, czarci (czorci), czortowy


Źródła:

SJP.pl

Czartysta

zwolennik czartyzmu


Źródła:

SJP.pl

Czartystka

→ czartysta


Patrz:czartysta

Źródła:

SJP.pl

Czartystowski

→ czartyzm


Patrz:czartyzm

Źródła:

SJP.pl

Czartyzm

pierwszy masowy ruch polityczny robotników angielskich, żądający demokratycznych reform politycznych; chartyzm


Czartyzm (ang. "chartism", od charter – karta) – masowy i radykalny ruch polityczny w latach 1836-49 w Wielkiej Brytanii, który zmierzał do wprowadzenia demokratycznych zmian w systemie wyborczym oraz poprawy sytuacji finansowej robotników.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czarujący

niezwykle piękny; uroczy, urzekający


forma czasownika.

 (1.1) imiesłów przymiotnikowy czynny od: czarować

przymiotnik

 (2.1) uroczy, pełen wdzięku, urzekający, ujmujący


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czaruków

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. wieś w rejonie łuckim obwodu wołyńskiego;


Czaruków (ukr. Чаруків) – wieś w rejonie łuckim obwodu wołyńskiego, założona w 1444 r. Wieś liczy 1163 mieszkańców.

W II Rzeczypospolitej miejscowość była siedzibą gminy wiejskiej Czaruków w powiecie łuckim województwa wołyńskiego.

W czerwcu 1943 roku (rzeź wołyńska) członkowie UPA zamordowali tutaj 4 polskich mieszkańców. Część polskich zagród spalono. Większość Polaków ocalała, ponieważ wcześniej przeniosła się do bezpieczniejszych miejscowości, w tym do Łucka.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Czarusiowaty

charakterystyczny dla czarusia


przymiotnik jakościowy

 (1.1) pot. zachowujący się jak czaruś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czaruś

młody, przystojny mężczyzna starający się wszystkim przypodobać swoim obyciem


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pot. młody przystojniak zabiegający o względy kobiet


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czarwaka

materialistyczny prąd w filozofii starohinduskiej; ćarwaka


Źródła:

SJP.pl

Czary

magiczne obrzędy


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) magiczne obrzędy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czary-Mary

1. ironiczne bądź żartobliwe określenie czegoś niejasnego lub skomplikowanego; abrakadabra;
2. dawniej, potocznie: zaklęcie magiczne; hokus-pokus


Czary-Mary ( Double, DoubleToil and Trouble) – amerykański film telewizyjny z gatunku fantasy dla dzieci.

Swoją amerykańską premierę miał 30 października 1993 roku, a polską – 7 października 2001.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czarysz

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. hydron. rzeka w azjatyckiej części Rosji, lewy dopływ Obu;


Czarysz (ros. Чарыш) – rzeka w azjatyckiej części Rosji, lewy dopływ Obu. Przepływa po terytorium Kraju Ałtajskiego i Republiki Ałtaju.

Długość 547 km, powierzchnia dorzecza 22,2 tys. km². Brzegi rzeki porośnięte lasem mieszanym: głównie brzoza i sosna, rzadziej jodła syberyjska i świerk.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Czarzasty

nazwisko


przymiotnik

 (1.1) o brwiach: gęste, wyraziste


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czas

1. w filozofii i fizyce: wielkość pozwalająca określić kolejność zdarzeń i porównywać odstępy między nimi;
2. w teorii względności: jeden z wymiarów czasoprzestrzeni;
3. wyodrębniony okres;
4. określony moment; chwila;
5. odpowiednia pora; termin;
6. w grach zespołowych: przerwa w grze na żądanie trenera; time-out;
7. kategoria i forma gramatyczna czasownika


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) wymiar używany do określania kolejności zdarzeń;

 (1.2) chwila, moment, pora

 (1.3) gram. kategoria odmiany czasownika, polegająca na rozróżnianiu chwili wykonania czynności względem momentu wypowiedzi


Cz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czas.

skrót od: czasownik


skrót

 (1.1) = czasownik


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czasami

co pewien czas; czasem


przysłówek czasu

 (1.1) zob. czasem.

forma rzeczownika.

 (2.1) N. lm. od: czas


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czasem

1. co pewien czas; czasami;
2. przypadkiem, może


przysłówek czasu

 (1.1) niekiedy, co pewien czas

forma rzeczownika.

 (2.1) N. lp. od: czas


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czasochłonność

→ czasochłonny


Patrz:czasochłonny

Źródła:

SJP.pl

Czasochłonny

przymiotnik

 (1.1) wymagający poświęcenia dużo czasu


Źródła:

Wiktionary

Czasomierz

1. miernik czasu trwania jakiegoś zjawiska;
2. dawniej, dziś potocznie: zegarek, zegar, chronometr


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) metrol. techn. przyrząd, który odmierza upływ czasu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czasopismo

1. pismo okresowe wydawane w stałych terminach;
2. egzemplarz takiego pisma


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) druk ukazujący się najczęściej w określonych terminach, pod niezmienionym tytułem, zwykle posiadający numerację ciągłą;


Czasopismo – wydawnictwo ciągłe, periodyczne, publikowane pod niezmienionym tytułem, posiadające numerację ciągłą, zawierające ustaloną szatę graficzną, a także niezbyt często zmieniający się format i objętość, zawierające materiały od wielu autorów i określoną tematykę, aczkolwiek mogące różnić się wersjami językowymi – może występować w wielu mutacjach regionalnych. Potocznie za czasopisma uważa się publikacje od tygodnika wzwyż, te wydawane częściej nazywane są gazetami.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czasopiśmiennictwo

dział piśmiennictwa poświęcony czasopismom


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) dział piśmiennictwa dotyczący czasopis

 (1.2) ogół czasopism


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czasoprzestrzenność

cecha czegoś istniejącego lub przebiegającego w określonej przestrzeni oraz w jakimś czasie


Źródła:

SJP.pl

Czasoprzestrzenny

istniejący, przebiegający lub przedstawiający coś w określonej przestrzeni oraz w jakimś czasie


przymiotnik relacyjny

 (1.1) przym. od czasoprzestrzeń


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czasoprzestrzeń

zbiór wszystkich zdarzeń elementarnych wszechświata, wraz ze strukturą umożliwiającą przyporządkowanie każdemu z nich współrzędnych przestrzennych i współrzędnej czasu


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) fiz. matematyczny model opisujący czas i przestrzeń zgodnie z postulatami teorii względności;


Czasoprzestrzeń – matematyczny model ujmujący wspólnie przestrzeń fizyczną i czas jako jedno nierozłączne pojęcie, co jest opisywane w czterowymiarowej strukturze matematycznej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czasoumilacz

coś, co umożliwia przyjemne spędzenie czasu, np. urządzenie, zabawa itp.


Źródła:

SJP.pl

Czasowanie

dawniej: koniugacja (odmiana czasownika); czasownikowanie


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) daw. gram. koniugacja

 (1.2) daw. med. menstruacja


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czasować

dawniej:
1. koniugować; czasownikować;
2. zwlekać


Źródła:

SJP.pl

Czasowiec

zawodnik specjalizujący się w konkurencjach na czas


Cz


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czasownik

część mowy odpowiadająca na pytania: co robi? co się z nim dzieje?; wyraz należący do tej części mowy


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gram. część mowy opisująca czynności lub stany;

 (1.2) daw. rzad. kronika, latopis

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) stpol. wróżbiarz


Czasownik – część mowy nazywająca procesy (czynności, stany). W zdaniu tworzy orzeczenie. Czasowniki są nazwami czynności, jakie wykonują w danym czasie istoty żywe, narzędzia lub maszyny, oraz nazwami stanów, w jakich te istoty albo przedmioty się znajdują.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czasownikowanie

dawniej: koniugować; czasować


Źródła:

SJP.pl

Czasownikować

dawniej: koniugować; czasować


Źródła:

SJP.pl

Czasownikowość

→ czasownikowy


Patrz:czasownikowy

Źródła:

SJP.pl

Czasownikowy

związany z czasownikiem


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z czasownikiem, dotyczący czasownika


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czasowo

przysłówek

 (1.1) przez jakiś czas


Źródła:

Wiktionary

Czasowo-Przestrzenny

czasowy i przestrzenny; przestrzenno-czasowy


Źródła:

SJP.pl

Czasowość

1. chwilowość, przemijalność;
2. rozciągłość w czasie


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest czasowe; cecha tych, którzy są czasowi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czasowy

1. trwający przez pewien czas; chwilowy, przemijający;
2. odnoszący się do czasu, ciągu chwil, np. ramy czasowe


przymiotnik

 (1.1) trwający przez krótki czas

 (1.2) dotyczący czasu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czastarski

→ Czastary


Patrz:Czastary

Źródła:

SJP.pl

Czastary

wieś w Polsce


Czastary – wieś w Polsce, w Kaliskiem, na ziemi wieluńskiej, w województwie łódzkim, w powiecie wieruszowskim, siedziba gminy Czastary.

Wieś królewska w starostwie wieluńskim w powiecie wieluńskim województwa sieradzkiego w końcu XVI wieku.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czastuszka

ludowa piosenka rosyjska, białoruska lub ukraińska o tematyce humorystycznej


Cz


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czasy

1. w filozofii i fizyce: wielkość pozwalająca określić kolejność zdarzeń i porównywać odstępy między nimi;
2. w teorii względności: jeden z wymiarów czasoprzestrzeni;
3. wyodrębniony okres;
4. określony moment; chwila;
5. odpowiednia pora; termin;
6. w grach zespołowych: przerwa w grze na żądanie trenera; time-out;
7. kategoria i forma gramatyczna czasownika


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) okres dziejów, który wyodrębniono z uwagi na pewne swoiste cechy


Czasy – wiersz Cypriana Kamila Norwida napisany w 1849.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czasza

1. kielich;
2. misa o półkolistym kształcie;
3. część sklepienia kopulastego;
4. część nośna spadochronu;
5. w matematyce: część kuli odcięta płaszczyzną


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) archit. sklepienie o półkolistym kształcie

 (1.2) pojemnik, misa o półkolistym kształcie

 (1.3) część spadochronu spowalniająca upadek


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czaszka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) anat. część szkieletu chroniąca mózg, znajdująca się w głowie;

 (1.2) pot. sklepienie głowy


Czaszka

Czaszka ( cranium) – struktura kostna lub chrzęstna, która służy jako szkielet głowy kręgowców. Stanowi naturalną osłonę mózgu i innych narządów znajdujących się w głowie.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Czaszkować

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) slang. myśleć (skupiać się na czymś w myślach)

 (1.2) slang. myśleć (mieć zdanie na jakiś temat)


Źródła:

Wiktionary

Czaszkowy

związany z czaszką


przymiotnik relacyjny

 (1.1) anat. związany z czaszką, dotyczący czaszki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czasznica

rodzaj grzybów z rodziny purchawkowatych


Źródła:

SJP.pl

Czaszniowate

o cechach czaszniowatych (rodzina roślin)


Cz


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czaszniowaty

o cechach czaszniowatych (rodzina roślin)


Źródła:

SJP.pl

Czaszowy

→ czasza


Patrz:czasza

Źródła:

SJP.pl

Czaszołka

jadalny ślimak przodoskrzelny; czareczka


Czaszołka, czareczka ("Patella") – jeden z rodzajów w rodzinie Patellidae, grupujący niewielkie i średniej wielkości ślimaki morskie o charakterystycznych czareczkowatych muszlach, występujące głównie w strefie pływów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czaszyn

Czaszyn (ukr. Чашин) – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie sanockim, w gminie Zagórz. Ma status sołectwa.

Czaszyn leży nad rzeką Osława, na granicy turystycznej Pogórza Bukowskiego i Bieszczadów Zachodnich, która przebiega wzdłuż rzeki Osława. Większa część miejscowości leżąca na prawym brzegu Osławy wchodzi w skład Wschodniobeskidzkiego Obszaru Chronionego Krajobrazu.


Źródła:

Wikipedia

Czasówka

kolarski etap jazdy na czas


Źródła:

SJP.pl

Czat

rozmowa prowadzona za pośrednictwem internetu; chat


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) inform. internetowa rozmowa w formie pisemnych komunikatów

 (1.2) inform. strona internetowa, na której można czatować (prowadzić czaty (1.1))

 (1.3) spoż. psychoaktywna używka z liści czuwaliczki jadalnej


Na tę stronę wskazuje „chat”. Zobacz też: uczelnię ChAT.

Czat (również chat, z chat [] – pogawędka) – rodzaj rozmowy między dwoma lub wieloma użytkownikami komputerów za pośrednictwem Internetu lub innej sieci komputerowej, polegającej na naprzemiennym przesyłaniu wiadomości tekstowych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czata

1. oddział żołnierzy ubezpieczający wojsko w czasie postoju;
2. żołnierze dokonujący zwiadu, śledzący kogoś lub coś


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) stpol. gromada

 (1.2) wojsk. żołnierze ubezpieczający lub dokonujący zwiadu, oddział z nich złożony

 (1.3) wojsk. oddział główny ubezpieczający podczas postoju


Czata – element ubezpieczania wojsk podczas postoju, zazwyczaj w sile od plutonu do kompanii. Rozróżnia się czaty samodzielne, wysyłane bezpośrednio z ubezpieczanego pododdziału lub oddział, i czaty główne znajdujące się w drugim rzucie oddziału czat


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czatbot

program, z którym można się komunikować przez czat (chat); chatbot


Źródła:

SJP.pl

Czateria

strona internetowa do rozmów w formie pisemnych komunikatów; czatownia


Źródła:

SJP.pl

Czatgano

miasto w Bangladeszu; Cittagong


Źródła:

SJP.pl

Czatkalski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Czatkałem, dotyczący Czatkału (rzeki w Kirgistanie i Uzbekistanie)


Źródła:

Wiktionary

Czatkowice

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Czatnej

pikantny lub łagodny sos stosowany jako dodatek do potraw, popularny głównie w Indiach; chutney, chutnej, ćatni


Źródła:

SJP.pl

Czatolin

Czatolin – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie łowickim, w gminie Łyszkowice.

Wieś arcybiskupstwa gnieźnieńskiego w ziemi sochaczewskiej województwa rawskiego w 1792 roku. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa skierniewickiego.


Źródła:

Wikipedia

Czatowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|czatować.


Źródła:

Wiktionary

Czatować

1. rozmawiać z kimś za pośrednictwem Internetu; chatować;
2. stać na czatach, pilnować;
3. śledzić z ukrycia; czaić się


czasownik nieprzechodni niedokonany

 (1.1) pilnować, śledzić kogoś z ukrycia

 (1.2) porozumiewać się z kimś za pośrednictwem Internetu w czasie rzeczywistym przy pomocy klawiatury komputera


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czatowicz

uczestnik czatu; chatowicz, czatownik, chatownik


Źródła:

SJP.pl

Czatowiczka

uczestniczka czatu; czatowniczka, chatowiczka, chatowniczka


Źródła:

SJP.pl

Czatownia

1. w myślistwie: zamaskowane stanowisko myśliwskie; strażnica, punkt obserwacyjny;
2. strona internetowa do rozmów w formie pisemnych komunikatów; czateria


Źródła:

SJP.pl

Czatowniczka

1. kobieta dokonująca zwiadu lub stojąca na czatach; wartowniczka, zwiadowczyni;
2. uczestniczka czatu; chatowniczka, czatowiczka, chatowiczka


Źródła:

SJP.pl

Czatownik

1. osoba dokonująca zwiadu lub stojąca na czatach; wartownik, zwiadowca;
2. uczestnik czatu; chatownik, czatowicz, chatowicz


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) wartownik, zwiadowca

 (1.2) osoba na komunikatorze internetowym, czacie; rozmówca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czatowy

→ czat; chatowy


Źródła:

SJP.pl

Czatujący

1. rozmawiać z kimś za pośrednictwem Internetu; chatować;
2. stać na czatach, pilnować;
3. śledzić z ukrycia; czaić się


Patrz:czatować

Źródła:

SJP.pl

Czaty

czatowanie, pilnowanie


Źródła:

SJP.pl

Czatyrdah

masyw stołowy na Ukrainie (Góry Krymskie)


Źródła:

SJP.pl

Czau-Czau

[czytaj: czał-czał] - rasa psów o długiej, gęstej sierści koloru czarnego, rudego albo płowego; pies tej rasy; chow-chow


Źródła:

SJP.pl

Czaun

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. hydron. rzeka w azjatyckiej części Rosji, uchodzi do Zatoki Czauńskiej Morza Wschodniosyberyjskiego;


Czaun (ros. "Чаун") – rzeka w azjatyckiej części Rosji, w Czukockim Okręgu Autonomicznym; długość 278 km.

Powstaje z połączenia kilku mniejszych rzek mających źródła w górach Ilirnejski Kriaż, płynie w kierunku północnym przez zabagnioną nizinę dzieląc się na liczne ramiona i meandrując; uchodzi do Zatoki Czauńskiej Morza Wschodniosyberyjskiego.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Czausz

dawniej: turecki goniec


Czausz (tur. "çavuş", z arab. شاويش, "shawish") – urzędnik dworski w Imperium Osmańskim, posłaniec, kurier, w późniejszym okresie często byli oficerowie, którym powierzano specjalne zadania.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czauński

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Czaunem, dotyczący Czaunu


Źródła:

Wiktionary

Czawycza

ryba, łosoś pacyficzny


Czawycza ("Oncorhynchus tshawytscha") – gatunek morskiej ryby z rodziny łososiowatych (Salmonidae). Największy przedstawiciel rodzaju "Oncorhynchus".

W Rosji nazywana "carycą łososiowatych", w Ameryce Północnej nazywana "king salmon" – łosoś królewski.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czaykowski

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czałbatka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. med. wierzch, górna część czaszki bez kości twarzy


Źródła:

Wiktionary

Czchowianin

mieszkaniec Czchowa


Źródła:

SJP.pl

Czchowianka

mieszkanka Czchowa


Źródła:

SJP.pl

Czchowski

przymiotnik od: Czchów


przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący Czchowa, związany z Czchowem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czchów

miasto w Polsce


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Polsce;


Czchów – miasto w województwie małopolskim, w powiecie brzeskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Czchów. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do woj. tarnowskiego. 1 stycznia 2000 Czchów odzyskał utracone w 1928 prawa miejskie. Według danych GUS z 1 stycznia 2024 r. miasto miało 2276 mieszkańców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czcibor

imię żeńskie


Cz


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czcibora

imię męskie


Czcibora, Ścibora, Cibora – staropolskie imię żeńskie. Męskie odpowiedniki: Czścibor, Ścibor, Czcibor, Cibor, Czesbor. Znaczenie imienia: „walcząca o cześć”, „obrończyni czci”.

Czcibora imieniny obchodzi 9 września i 14 listopada.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czciborostwo

Czcibor z małżonką; Czciborowie


Źródła:

SJP.pl

Czciborowie

Czcibor z małżonką; Czciborostwo


Źródła:

SJP.pl

Czciborowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Czcibora lub związany z nim


Źródła:

SJP.pl

Czcibór

imię męskie


Źródła:

SJP.pl

Czciciel

osoba oddająca cześć; wielbiciel; wyznawca


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) człowiek, który oddaje cześć komuś lub czemuś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czcicielka

wielbibielka w sensie przesadnym lub w starożytności kobieta, która czciła (wielbiła) jakieś bóstwo


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rel. kobieta oddająca cześć i uwielbienie

 (1.2) przen. wielbicielka kogoś lub czegoś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czcigodniej

stopień wyższy od przysłówka: czcigodnie


Źródła:

SJP.pl

Czcigodniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: czcigodny


Źródła:

SJP.pl

Czcigodność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest czcigodne; cecha tych, którzy są czcigodni


Źródła:

Wiktionary

Czcigodny

podniośle: zasługujący na szacunek, budzący respekt


przymiotnik

 (1.1) taki, który zasługuje na wielki szacunek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czcioneczka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. od: czcionka


Źródła:

Wiktionary

Czcionka

1. w poligrafii: podstawowy materiał zecerski w kształcie prostopadłościanu, którego jedna ze ścian ma odlew dający w druku znak litery, cyfry lub ornamentu;
2. w poligrafii: kształt i wielkość liter w druku;
3. czcionka komputerowa - zestaw znaków pisarskich dla danego urządzenia lub programu; font


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) druk. odlew z lustrzanym odbiciem znaku

 (1.2) druk. wygląd liter w druku

 (1.3) pot. inform. krój pisma użyty w tekście komputerowym


Czcionka (staropolskie nazwy: "krotło", "cćonka", "trzcionka") – rodzaj nośnika pojedynczych znaków pisma drukarskiego (liter, cyfr, ornamentów, znaków), podstawowy materiał zecerski używany w technice druku wypukłego. Współcześnie czcionka drukarska została wyparta przez czcionkę komputerową, która jest obrazem pojedynczego znaku (glifu) zakodowanym w postaci bitmapowej lub wektorowej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czcionkarstwo

tworzenie wzorów czcionek


Źródła:

SJP.pl

Czcionkowy

→ czcionka


Patrz:czcionka

Źródła:

SJP.pl

Czcionnik

w poligrafii: pudło z przegródkami na czcionki


Źródła:

SJP.pl

Czcirad

dawne imię męskie


Czcirad – imię męskie utworzone na wzór imion pochodzenia słowiańskiego, nienotowane w czasach staropolskich.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czcisław

imię męskie


Czcisław, Cisław – staropolskie imię męskie, złożone z członów "Czci-" („cześć”, ale też „honor, dobre imię, cnota, zaszczyt”) i "-sław" („sława”). Imię to mogło oznaczać „ten, który sławi dobre imię” lub in. Tu może też należy Czasław i Czesław; por. Czesbor.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czcisławostwo

Czcisław z małżonką; Czcisławowie


Źródła:

SJP.pl

Czcisławowie

Czcisław z małżonką; Czcisławostwo


Źródła:

SJP.pl

Czcisławowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Czcisława lub związany z nim


Źródła:

SJP.pl

Czcić

oddawać cześć


czasownik przechodni niedokonany

 (1.1) oddawać cześć

 (1.2) obchodzić jakieś święto


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) otaczanie kultem, czcią religijną

 (1.2) obdarzanie szacunkiem

 (1.3) oddawanie hołdu, pielęgnowanie pamięci o kimś lub o czymś

 (1.4) świętowanie


Źródła:

Wiktionary

Czczew

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) gwara kociewska Tczew


Źródła:

Wiktionary

Czczość

1. uczucie głodu;
2. przestarzałe: pustka


Źródła:

SJP.pl

Czczy

1. pusty, głodny;
2. nic nieznaczący, bezcelowy, płonny


przymiotnik

 (1.1) głodny, pusty

 (1.2) przen. pusty, próżny, nic nie znaczący, bezcelowy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czczyca

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw., także. gw-pl|Więciórka,Dubiecko,Samocice. tęsknota, smutek

 (1.2) gw-pl|Facimiech,Krzyszkowice,Ząb. chętka, ochota na coś

 (1.3) gw-pl|Hyżne. zboże pastewne


Źródła:

Wiktionary

Czd

[czytaj: ce-zet-DE] skrót od:
1. Centrum Zdrowia Dziecka;
2. Centralny Zarząd Dróg


skrótowiec

 (1.1) = Centrum Zdrowia Dziecka


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cze

chińska jednostka długości odpowiadająca 32 cm; czi, chi


Źródła:

SJP.pl

Czebaczek

rodzaj ryb z rodziny karpiowatych


Źródła:

SJP.pl

Czebarkul

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. miasto w Federacji Rosyjskiej, w obwodzie czelabińskim;

 (1.2) geogr. jezioro w obwodzie czelabińskim;


Czebarkul ( Чебаркуль) – miasto o znaczeniu obwodowym w Rosji, w obwodzie czelabińskim, u podnóży Gór Ilmeńskich (Ural Południowy), na wschodnim brzegu jeziora Czebarkul, siedziba administracyjna rejonu czebarkulskiego. W 2010 roku liczyło ok. 43 tys. mieszkańców. Ośrodek przemysłu urządzeń dźwigowych i transportowych oraz metalurgicznego. W pobliżu miasta znajduje się kurort klimatyczny Kisieczag.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Czeboksarski

→ Czeboksary (stolica Czuwaszji)


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Czeboksarami, dotyczący Czeboksar


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czeboksary

stolica Czuwaszji


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. miasto w Rosji, położone na prawym brzegu Wołgi, stolica Republiki Czuwaskiej;


Czeboksary ( Чебоксары, Шупашкар) – miasto w Federacji Rosyjskiej, stolica Republiki Czuwaskiej. Położone na prawym brzegu Wołgi, na trasie pomiędzy Kazaniem a Niżnym Nowogrodem, 768 km na wschód od Moskwy. Liczba mieszkańców miasta wynosi 497 618 (2020).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czebol

odpowiednik koncernu w Korei Płd.


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) forma koncernu w Korei Południowej często zarządzanych przez rodzinne klany


Czebol, chaebŏl ( 재벌 „związek finansowy”) – południowokoreańska forma konglomeratów, koncernów.

Powstały w latach 70. z małych firm prywatnych.

Były popierane przez władze wojskowe, wspierające planowanie gospodarcze i dyscyplinę wewnątrz przedsiębiorstw. Do największych czeboli zaliczano Daewoo, Hyundaia, Lucky Goldstara (dzisiejsze LG Group) i Samsunga. Przy współpracy z przemysłem japońskim i zachodnim produkowały nowoczesne samochody, statki, wyroby elektroniczne, chemiczne i stalowe.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czeburek

pieróg z niekwaszonego ciasta, nadziewany mielonym lub drobno krojonym mięsem


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) kulin. rodzaj dużego pieroga z niekwaszonego ciasta pszennego nadziewanego zwykle mięsem lub serem i smażonego; specjalność tradycyjnej kuchni środkowowschodniej, tureckiej, ukraińskiej i rosyjskiej;


Czeburek (krym. "çüberek," tur. "çiğ börek", mong. хуушуур, azerb. "ət qutabı", kirg. чийки бөрөк) — pieróg z przaśnego ciasta (z mąki, wody i soli) z mięsnym nadzieniem. Tradycyjna potrawa wielu tureckich i mongolskich ludów. Danie jest także popularne wśród ludów kaukaskich. Spożywa się je bez użycia sztućców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czebyszew

nazwisko, np. Pafnutij Czebyszew (Czebyszow) (1821-94), rosyjski matematyk i mechanik


Źródła:

SJP.pl

Czech

1. członek narodowości zachodniosłowańskiej zamieszkującej głównie Czechy;
2. obywatel Czech;
3. legendarny założyciel państwa czeskiego


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) etn. osoba narodowości czeskiej, obywatel Czech (Republiki Czeskiej), mieszkaniec Czech;

 (1.2) etn. mieszkaniec Czech (krainy historycznej)

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (2.1) mitsłow. legendarny założyciel państwa czeskiego;

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (3.1) środ. kolej. lokomotywa serii EP05


Czech ( Praotec Čech, Bohemus) – protoplasta Czechów według kroniki Kosmasa, a także postać z legendy o Lechu, Czechu i Rusie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czechasz

imię męskie


Źródła:

SJP.pl

Czecheł

dawniej: płaszcz, okrycie; czecheł


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) daw. biała koszula, zwłaszcza kobieca

 (1.2) daw. prześcieradło; całun


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czechista

1. znawca języka, kultury, literatury i historii Czech
2. nauczyciel lub student filologii czeskiej


Źródła:

SJP.pl

Czechizacja

poddawanie wpływom czeskim, nadawanie czemuś cech typowo czeskich


Cz


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czechizm

wyraz, zwrot lub konstrukcja składniowa wzorowane na języku czeskim albo z niego przejęte; bohemizm


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) jęz. zob. bohemizm.


Czechizm, czeszyzm, bohemizm (od "Bohemia" – łacińskiej nazwy Czech) – element językowy zapożyczony z języka czeskiego i funkcjonujący stale w obrębie innego języka. Słowo „czechizm” może też oznaczać doraźne wprowadzenie elementów języka czeskiego do tekstu, np. w celach artystycznych lub stylizacyjnych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czechizowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|czechizować.


Źródła:

Wiktionary

Czechizować

poddawać wpływom czeskim, rozszerzać wpływy czeskie; czeszczyć


czasownik przechodni niedokonany (dk. sczechizować)

 (1.1) narzucać język i kulturę czeską

czasownik zwrotny niedokonany czechizować się (dk. sczechizować się)

 (2.1) ulegać wpływowi kultury czeskiej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czechman

długa szata noszona przez mężczyzn w krajach Bliskiego Wschodu; czekman


Czechman, czekman (tur. "czekman" - długa szata) – wierzchni ubiór z rękawami pochodzenia wschodniego, noszony przez mężczyzn w XVIII wieku, krojem zbliżony do kontusza i podobnie jak on noszony na żupan.

Najczęściej szyty z sukna lub aksamitu, z podszewką z tej samej tkaniny co żupan.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czecho-Słowacja

państwo europejskie istniejące w latach 1990-92 (w latach 1918-90 Czechosłowacja) teraz jako dwa osobne kraje: Czechy i Słowacja


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) hist. polit. geogr. państwo istniejące w latach 1938–1939 w Europie Środkowej

 (1.2) hist. polit. geogr. państwo istniejące w latach 1990–1992 w Europie Środkowej


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czecho-Słowacki

przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący Czecho-Słowacji, związany z Czecho-Słowacją


Źródła:

Wiktionary

Czechosłowacja

państwo europejskie istniejące w latach 1918-90 (w latach 1990-92 Czecho-Słowacja)


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) hist. polit. geogr. państwo istniejące w latach 1918–1938 i 1945–1992, w Europie Środkowej;


Zm


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czechosłowacki

przymiotnik od: Czechosłowacja


przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący Czechosłowacji, związany z Czechosłowacją


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czechosłowaczka

obywatelka byłej Czechosłowacji


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) hist. obywatelka Czechosłowacji, mieszkanka Czechosłowacji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czechosłowak

obywatel byłej Czechosłowacji


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) hist. obywatel Czechosłowacji, mieszkaniec Czechosłowacji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czechosłowakizm

koncepcja uznająca istnienie jednego narodu czechosłowackiego


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) hist. polit. koncepcja uznająca istnienie jednego narodu czechosłowackiego powstała w XIX w. głoszona przez niektórych polityków słowackich w obawie przed postępującą madziaryzacją; w okresie międzywojennym oficjalna ideologia Czechosłowacji, krytykowana przez wielu Słowaków;


Czechosłowakizm ( čechoslovakismus, čechoslovakizmus) – idea uznająca istnienie jednego narodu obejmującego Czechów, Morawian i Słowaków.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czechow

1. Anton P. Czechow (1860-1904), rosyjski nowelista i dramatopisarz, z wykształcenia lekarz;
2. Michaił A. Czechow (1891-1953), rosyjski aktor, reżyser, pedagog


Czechow ( Чехов) – miasto w Rosji, w obwodzie moskiewskim, 60 km na południe od Moskwy. Centrum administracyjne rejonu czechowskiego. W 2021 roku liczyło 71,0 tys. mieszkańców. W mieście znajduje się antybalistyczny radar wczesnego ostrzegania, wchodzący w skład moskiewskiego systemu obrony antybalistycznej oraz stacja kolejowa na linii Moskwa – Tuła.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czechowice

1. dzielnica Gliwic;
2. osiedle w Warszawie;
3. dawna wieś na Śląsku Cieszyńskim


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czechowice-Dziedzice

miasto w Polsce


fraza rzeczownikowa, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. miasto w południowej Polsce, w województwie śląskim;


}|-

Czechowice-Dziedzice (do 21 listopada 1958 "Czechowice") – miasto w południowej Polsce, w województwie śląskim, w powiecie bielskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Czechowice-Dziedzice; miasto leży historycznie na Śląsku Cieszyńskim w aglomeracji bielskiej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czechowicki

przymiotnik od: Czechowice-Dziedzice


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Czechowicami, dotyczący Czechowic


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czechowicko-Dziedzicki

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Czechowicami-Dziedzicami, dotyczący Czechowic-Dziedzic


Źródła:

Wiktionary

Czechowicz

nazwisko, np. Józef Czechowicz (1903-39), poeta


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czechowiczanin

mieszkaniec Czechowic-Dziedzic (miasta w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Czechowiczanka

mieszkanka Czechowic-Dziedzic (miasta w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Czechowo

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Czechowski

nazwisko


przymiotnik

 (1.1) związany z miejscowością Czechów, dotyczący miejscowości Czechów

 (1.2) związany z dzielnicą Czechów, dotyczący dzielnicy Czechów

 (1.3) związany z miejscowością Czechowo, dotyczący miejscowości Czechowo

 (1.4) gw-pl|Warmia, Mazury, Ostródzkie. czeski


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czechoń

imię męskie


Źródła:

SJP.pl

Czechrzyca

rodzaj roślin z rodziny selerowatych


Czechrzyca, trybulka ("Scandix" L.) – rodzaj roślin z rodziny selerowatych ("Apiaceae"). Obejmuje 12 gatunków. Rośliny te występują w Makaronezji, południowej i środkowej Europie, południowo-zachodniej i środkowej Azji oraz w północnej Afryce. Do flory Polski należy jeden gatunek – czechrzyca grzebieniowa "S. pecten-veneris".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czechy

1. państwo w Europie ze stolicą w Pradze; Czeska Republika;
2. nazwa kilku wsi w Polsce


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) geogr. polit. państwo w Europie Środkowej ze stolicą w Pradze;

 (1.2) geogr. hist. kraina historyczna w Czechach (1.1);

 (1.3) geogr. toponim odpowiadający kilku miejscowościom w Polsce;


Cz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czechów

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. dzielnica Lublina

 (1.2) geogr. nazwa kilku wsi i gromad polskich

 (1.3) geogr. wieś ukraińska w obwodzie tarnopolskim, w rejonie czortkowskim


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Czechówka

1. wieś w Polsce;
2. rzeka w Polsce, dopływ Bystrzycy


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czechło

dawniej: płaszcz, okrycie; czecheł


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) zob. czecheł.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czeciang

prowincja w Chinach; Zhejiang


Źródła:

SJP.pl

Czeczelnik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. rejonowe osiedle typu miejskiego na Ukrainie, położone w obwodzie winnickim nad Sawranką;


Czeczelnik (ukr. Чечельник, "Czeczelnyk") – stolica rejonu, osiedle typu miejskiego nad Sawranką, na Ukrainie, w obwodzie winnickim.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Czeczen

obywatel Czeczenii; Czeczeniec


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) etn. członek jednego z rdzennych narodów Kaukazu Północnego


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czeczenia

republika w Rosji


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. republika na Kaukazie wchodząca w skład Federacji Rosyjskiej;


Zobacz też: Czeczeńska Republika Iczkerii.

Czeczenia ( Нохчийчоь/"Noxçiyçö", Чечня, "Czecznia"), Republika Czeczeńska (czecz. Нохчийн Республика / "Noxçiyn Respublika"; ros. Чеченская Республика, "Czeczenskaja Riespublika") – republika autonomiczna ze stolicą w mieście Grozny, wchodząca w skład Federacji Rosyjskiej. Jest położona na Kaukazie Północnym, graniczy z rosyjskimi Dagestanem na wschodzie, Inguszetią na zachodzie, Krajem Stawropolskim na północy oraz Gruzją na południu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czeczeniec

obywatel Czeczenii; Czeczen


Źródła:

SJP.pl

Czeczenka

obywatelka Czeczenii


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) członkini narodu Czeczenów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czeczetkowicz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Czeczewo

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Czeczeński

dotyczący Czeczenii


przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący Czeczenii, Czeczenów

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. język czeczeński;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czeczeńskojęzyczny

przymiotnik

 (1.1) taki, który posługuje się językiem czeczeńskim

 (1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem czeczeńskim

 (1.3) spisany, stworzony w języku czeczeńskim


Źródła:

Wiktionary

Czeczot

czeczotka;
1. drewno o nietypowym układzie włókien, tworzących nieregularne faliste linie oraz kształty widoczne po jego przecięciu; czeczot;
2. mebel wykonany z czeczoty - drewna; czeczot;
3. rosyjski tradycyjny taniec ludowy przy akompaniamencie akordeonu, zwykle z przytupywaniem


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czeczota

czeczotka;
1. drewno o nietypowym układzie włókien, tworzących nieregularne faliste linie oraz kształty widoczne po jego przecięciu; czeczot;
2. mebel wykonany z czeczoty - drewna; czeczot;
3. rosyjski tradycyjny taniec ludowy przy akompaniamencie akordeonu, zwykle z przytupywaniem


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rzem. drewno pochodzące głównie z brzozy lub topoli o splątanym układzie włókien, stosowane jako okleina albo materiał do wyrobu niewielkich przedmiotów ozdobnych

 (1.2) przedmiot wykonany z użyciem czeczoty (1.1)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czeczotka

1. gatunek niewielkiego ptaka wędrownego z rodziny łuszczakowatych;
2. drewno o nietypowym układzie włókien, tworzących nieregularne faliste linie oraz kształty widoczne po jego przecięciu; czeczot, czeczota;
3. mebel wykonany z czeczotki - drewna; czeczot, czeczota;
4. rosyjski tradycyjny taniec ludowy przy akompaniamencie akordeonu, zwykle z przytupywaniem; czeczota


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ornit. nazwa systematyczna|Carduelis flammea|ref=tak., mały, brązowoszary ptak wędrowny z czerwoną plamaamą na głowie i czarnym podgardlem;

 (1.2) rodzaj drewna, zob. czeczota.


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czeczotkowy

przymiotnik od: czeczotka


Źródła:

SJP.pl

Czeczotowatość

splątany układ włókien, występujący w drewnie gatunków liściastych w odziomku


Źródła:

SJP.pl

Czeczotowy

→ czeczota


Patrz:czeczota

Źródła:

SJP.pl

Czeczuga

1. ozdobna szabla tatarska
2. ryba słodkowodna z rodziny jesiotrowatych; sterlet


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) icht. nazwa systematyczna|Acipenser ruthenus|ref=tak., gatunek słodkowodnej, wędrownej ryby z rodziny jesiotrowatych;

 (1.2) rodzaj szabli pochodzenia tatarskiego lub kirgiskiego, popularnej w Rzeczypospolitej w XVII wieku;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czeczwa

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. rzeka na zachodniej Ukrainie, lewy dopływ Łomnicy;


Czeczwa ( Чечва) – rzeka na Ukrainie, przepływająca przez rejon rożniatowski i kałuski obwodu iwanofrankiwskiego. Lewy dopływ Łomnicy w dorzeczu Dniestru.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Czedar

twardy żółty ser podpuszczkowy; cheddar


Źródła:

SJP.pl

Czegemit

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) miner. minerał odkryty w 2009 roku na Kaukazie


Źródła:

Wiktionary

Czego

zaimek pytajny (np. Co nowego widziałeś? Czego chciał?) lub względny (np. Zrobili wszytko, co mogli. Czego byłoby trzeba, to móc pójść na spacer.)


zaimek pytajny

 (1.1) pot. dlaczego?, po co?

zaimek względny

 (2.1) pot. dlaczego, po co

wykrzyknik

 (3.1) grub. słucham?

forma zaimka.

 (4.1) D. lp. od: co


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czegoś

zaimek nieokreślony zastępujący nazwę dowolnego przedmiotu lub faktu


Źródła:

SJP.pl

Czegoż

wzmocniony zaimek pytajny "co", wprowadzający pytanie uzupełnienia lub pytanie retoryczne


zaimek pytajny

 (1.1) dlaczego (w znaczeniu: „zaimek pytający, używany w zdaniach, w których pytający pyta o przyczynę lub cel jakiejś czynności”)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czegóż

wzmocniony zaimek pytajny "co", wprowadzający pytanie uzupełnienia lub pytanie retoryczne


zaimek pytajny

 (1.1) dlaczego (w znaczeniu: „zaimek pytający, używany w zdaniach, w których pytający pyta o przyczynę lub cel jakiejś czynności”)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czehryń

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto rejonowe w centralnej części Ukrainy, w obwodzie czerkaskim, nad rzeką Taśminą;


Czehryń ( Чигирин, "Czyhyryn") – miasto w centralnej części Ukrainy, w obwodzie czerkaskim, w rejonie czerkaskim nad Tiasmynem.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Czejen

Indianin Ameryki Północnej zamieszkujący dawniej obszar Wielkich Równin


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) etn. członek indiańskiego plemięemienia z Ameryki Północnej;;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czejeni

plemię Indian Ameryki Północnej; Czejenowie


Źródła:

SJP.pl

Czejenka

Indianka Ameryki Północnej zamieszkująca dawniej obszar Wielkich Równin


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) członkini indiańskiego plemięemienia Czejenów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czejenowie

plemię Indian Ameryki Północnej; Czejeni


Źródła:

SJP.pl

Czejeński

→ Czejenowie


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Czejenami, dotyczący Czejenów

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. język czejeński;


Patrz:Czejenowie

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czek

rodzaj przekazu pieniężnego


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) bank. dokument będący dla banku zleceniem wypłacenia okazicielowi oznaczonej na nim kwoty z rachunku wystawcy;


Czek – dokument wystawiony w ściśle przewidzianej przez prawo czekowe formie, zawierający polecenie jego wystawcy, skierowane do banku, wypłacenia oznaczonej kwoty pieniężnej okazicielowi czeku lub wymienionej osobie, ze środków, jakimi w tym banku dysponuje wystawca. Polecenie wypłacenia środków pieniężnych musi być bezwarunkowe.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czeka

1. zostawać w jakimś miejscu, spodziewając się kogoś lub czegoś;
2. być przygotowanym na coś, w pogotowiu;
3. opóźniać się, zwlekać z czymś;
4. być czyimś udziałem w przyszłości;
5. przewidywać lub obawiać się, że coś nastąpi;
6. pragnąć, żeby coś nastąpiło


Cz


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czekadełko

potocznie: przystawka, darmowa przekąska podawana w restauracji przed głównym daniem


Źródła:

SJP.pl

Czekaj

1. zostawać w jakimś miejscu, spodziewając się kogoś lub czegoś;
2. być przygotowanym na coś, w pogotowiu;
3. opóźniać się, zwlekać z czymś;
4. być czyimś udziałem w przyszłości;
5. przewidywać lub obawiać się, że coś nastąpi;
6. pragnąć, żeby coś nastąpiło


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czekajewski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Czekający

1. zostawać w jakimś miejscu, spodziewając się kogoś lub czegoś;
2. być przygotowanym na coś, w pogotowiu;
3. opóźniać się, zwlekać z czymś;
4. być czyimś udziałem w przyszłości;
5. przewidywać lub obawiać się, że coś nastąpi;
6. pragnąć, żeby coś nastąpiło


Źródła:

SJP.pl

Czekalski

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czekan

czakan;
1. przyrząd alpinistyczny
2. dawna broń używana do rozbijania zbroi przeciwnika
3. czeski lub węgierski ludowy instrument muzyczny, rodzaj fletu


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) wojsk. hist. broń drzewcowa w kształcie osadzonego na drzewcu niewielkiego toporka z młotkiem;

 (1.2) sport. rodzaj laski zakończonej głowicą i kolcem, używanej w alpinizmie do rąbania stopni w śniegu i lodzie;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czekanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|czekać.

 (1.2) pozostawanie w jakimś miejscu, aż coś się wydarzy


Źródła:

Wiktionary

Czekanik

zdrobnienie od: czekan


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od czekan


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czekanista

muzyk grający na czekanie


Źródła:

SJP.pl

Czekanistka

→ czekanista


Patrz:czekanista

Źródła:

SJP.pl

Czekanowo

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Czekanowski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Czekać

1. zostawać w jakimś miejscu, spodziewając się kogoś lub czegoś;
2. być przygotowanym na coś, w pogotowiu;
3. opóźniać się, zwlekać z czymś;
4. być czyimś udziałem w przyszłości;
5. przewidywać lub obawiać się, że coś nastąpi;
6. pragnąć, żeby coś nastąpiło


czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. zaczekać, poczekać)

 (1.1) zatrzymywać się, pozostawać w jakimś miejscu, aż coś się wydarzy

 (1.2) przerywać wykonywanie jakiejś czynności

 (1.3) w grze w karty: nie podbijać stawki, ale nie zrezygnować z gry

 (1.4) o rzeczach, które są gotowe do użycia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czekała

1. zostawać w jakimś miejscu, spodziewając się kogoś lub czegoś;
2. być przygotowanym na coś, w pogotowiu;
3. opóźniać się, zwlekać z czymś;
4. być czyimś udziałem w przyszłości;
5. przewidywać lub obawiać się, że coś nastąpi;
6. pragnąć, żeby coś nastąpiło


Źródła:

SJP.pl

Czekało

narzędzie rybackie, gęsta sieć do połowu drobnych ryb na mieliznach


Źródła:

SJP.pl

Czekański

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Czekista

w ZSRR: funkcjonariusz Wszechzwiązkowej Nadzwyczajnej Komisji do Walki z Kontrrewolucją i Sabotażem (tzw. CzeKa)


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) hist. polit. funkcjonariusz radzieckiej CzK


Czekista (ros. "Чекист" / "Cziekist") – rosyjsko-francuski dramat psychologiczny z 1992 roku w reżyserii Aleksandra Rogożkina. Scenariusz powstał na motywach powieści Władimira Zazubrina pt. "Drzazga".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czekistka

w ZSRR: funkcjonariuszka Wszechzwiązkowej Nadzwyczajnej Komisji do Walki z Kontrrewolucją i Sabotażem (tzw. CzeKa)


Źródła:

SJP.pl

Czekistowski

→ czekista


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z czekistami, dotyczący czekistów


Patrz:czekista

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czekman

długa szata noszona przez mężczyzn w krajach Bliskiego Wschodu; czechman


Źródła:

SJP.pl

Czekodżem

przetwór będący połączeniem dżemu i czekolady


Źródła:

SJP.pl

Czekoholiczka

kobieta uwielbiająca czekoladę; czekoladoholiczka


Źródła:

SJP.pl

Czekoholik

osoba uwielbiająca czekoladę; czekoladoholik


Źródła:

SJP.pl

Czekolada

1. wyrób cukierniczy z masy kakaowej, zwykle w tabliczkach
2. napój sporządzany z czekolady rozpuszczonej w mleku lub wodzie


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) spoż. cuk. półprodukt cukierniczy sporządzany z kakao, cukru i tłuszczu;

 (1.2) spoż. cuk. tabliczka czekolady (1.1)

 (1.3) spoż. kulin. słodki, gęsty i gorący napój z kakao i śmietanki;

 (1.4) kolor taki jak typowej czekolady (1.1)


Cz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czekoladeria

lokal gastronomiczny oferujący desery i napoje na bazie czekolady


Źródła:

SJP.pl

Czekoladka

mała tabliczka czekolady lub czekoladowy cukierek


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. od: czekolada

 (1.2) spoż. wyrób cukierniczy z nadziewanej czekolady i dodatków, w małych porcjach, często w wyrafinowanej formie

 (1.3) pot. dziewczyna o ciemnej, brązowej cerze


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czekoladki

mała tabliczka czekolady lub czekoladowy cukierek


Źródła:

SJP.pl

Czekoladniczka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. kobieta wyrabiająca czekoladę


Źródła:

Wiktionary

Czekoladnik

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba wyrabiająca czekoladę


Źródła:

Wiktionary

Czekoladoholiczka

kobieta uwielbiająca czekoladę; czekoholiczka


Źródła:

SJP.pl

Czekoladoholik

osoba uwielbiająca czekoladę; czekoholik


Źródła:

SJP.pl

Czekoladoholizm

zbyt częste jedzenie czekolady i innych wyrobów czekoladowych


Źródła:

SJP.pl

Czekoladopodobny

podobny do czekolady


przymiotnik

 (1.1) spoż. przypominający wyglądem i smakiem czekoladę

 (1.2) przen. o marnej czekoladzie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czekoladowany

pokryty polewą czekoladową


Źródła:

SJP.pl

Czekoladować

pokrywać polewą czekoladową


Źródła:

SJP.pl

Czekoladowiec

1. gatunek ryby z rodziny guramiowatych; gurami czekoladowe;
2. rodzaj ciasta czekoladowego


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) kulin. ciasto z czekoladą


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czekoladownia

dział fabryki wytwarzający czekoladę; czekoladziarnia


Źródła:

SJP.pl

Czekoladowo

przysłówek sposobu

 (1.1) kulin. cuk. na sposób odpowiedni czekoladzie

 (1.2) z użyciem czekoladowej barwy, z obecnością czekoladowego koloru


Źródła:

Wiktionary

Czekoladowobrązowy

brązowy o odcieniu czekoladowym


Źródła:

SJP.pl

Czekoladowoskóry

o człowieku: taki, który ma skórę koloru czekolady


Źródła:

SJP.pl

Czekoladowy

1. o smaku czekoladowym;
2. zrobiony z czekolady


przymiotnik relacyjny

 (1.1) kulin. spoż. dotyczący czekolady, zawierający czekoladę, zrobiony z czekolady, przyrządzony z czekoladą

przymiotnik jakościowy

 (2.1) mający kolor brązowy, taki jak kolor czekolady


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czekoladożerca

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) żart. osoba, która bardzo lubi czekoladę


Źródła:

Wiktionary

Czekoladziarka

urządzenie produkujące czekoladę


Źródła:

SJP.pl

Czekoladziarnia

dział fabryczny wytwarzający czekoladę


Źródła:

SJP.pl

Czekowy

związany z czekiem


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z czekiem, dotyczący czeku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czela

uczeń guru; ćela


Źródła:

SJP.pl

Czelabińsk

miasto w Rosji


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Federacji Rosyjskiej na południowym Uralu, stolica obwodu czelabińskiego;


Czelabińsk ( Челябинск) – miasto obwodowe w azjatyckiej części Rosji, na Uralu, nad rzeką Miass.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czelabiński

przymiotnik od: Czelabińsk


przymiotnik relacyjny

 (1.1) odnoszący się do Czelabińska, związany z Czelabińskiem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czeladka

dawniej, żartobliwie: gromadka domowników, szczególnie dzieci


Źródła:

SJP.pl

Czeladna

w dawnych dworach, zamkach: pomieszczenie dla służby, zwykle przy kuchni


Czeladna ( Čeladná, Czeladna) – gmina w Czechach, w powiecie Frydek-Mistek, w kraju morawsko-śląskim.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czeladnictwo

zajęcie czeladnika; okres bycia czeladnikiem


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) rzem. bycie czeladnikiem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czeladniczka

→ czeladnik


Patrz:czeladnik

Źródła:

SJP.pl

Czeladniczy

→ czeladnik


Patrz:czeladnik

Źródła:

SJP.pl

Czeladnik

rzemieślnik zdobywający praktykę pod kierunkiem majstra


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) rzemieślnik po zakończonym etapie nauki i zweryfikowaniu kwalifikacji zawodowych przez specjalną komisję, pracujący pod nadzorem majstra


Nie mylić z: czeladź (służba).

Czeladnik (również towarzysz) – jeden ze stopni kwalifikacji zawodowych, stwierdzający opanowanie przez ucznia, młodocianego pracownika zatrudnionego w celu nauki zawodu, umiejętności praktycznych oraz teoretycznych w zawodzie rzemieślniczym oraz potwierdzający je dowodem kwalifikacji zawodowych w formie zdanego egzaminu czeladniczego.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czeladny

związany z czeladzią (np. izba czeladna)


Źródła:

SJP.pl

Czeladzianin

mieszkaniec Czeladzi


Źródła:

SJP.pl

Czeladzianka

mieszkanka Czeladzi


Źródła:

SJP.pl

Czeladzki

przymiotnik od: Czeladź


Źródła:

SJP.pl

Czeladź

dawna służba u arystokracji używana do posług w domu, jako straż w zamku itp., a także towarzysząca swoim panom w wyprawach wojennych


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) hist. zależna ludność chłopska zatrudniona w służbie feudała; później także najemna służba folwarczna w majątkach ziemskich

 (1.2) hist. dawna służba u magnatów i szlachty używana do posług domowych, jako straż zamkowa, grodowa itp., również towarzysząca w wyprawach wojennych


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czelatyce

Czelatyce – wieś w Polsce, położona w województwie podkarpackim, w powiecie jarosławskim, w gminie Rokietnica. Ma status sołectwa.

Wieś szlachecka, własność Stanisława Derszniaka, położona była w 1589 roku w ziemi przemyskiej województwa ruskiego. W latach 1975–1998 wieś należała do województwa przemyskiego.


Źródła:

Wikipedia

Czelesta

perkusyjny instrument klawiszowy należący do grupy idiofonów, przypominający fisharmonię; celesta


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) muz. idiofon przypominający kształtem fisharmonię, w którym dźwięk pochodzi z płytek uderzanych przez młoteczki uruchamiane przez klawisze;


Czelesta (wł. "celesta = rajski"; skrót: Cel.) – klawiszowy instrument muzyczny z grupy instrumentów perkusyjnych wynaleziony pod koniec XIX w., przypominający kształtem fisharmonię. Dźwięk powstaje w nim w wyniku uderzania uruchamianych przy pomocy klawiszy młoteczków w metalowe płytki połączone z rezonatorem skrzynkowym, które wydają dźwięk zbliżony do dzwonków. Instrument ma zazwyczaj 49-65 klawiszy oraz skalę obejmującą trzy, cztery lub pięć oktaw.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czelijadź

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. czeladź


Źródła:

Wiktionary

Czelista

muzyk grający na wiolonczeli; wiolonczelista


Źródła:

SJP.pl

Czelistka

kobieta grająca na wiolonczeli; wiolonczelistka


Źródła:

SJP.pl

Czelniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: czelny


Źródła:

SJP.pl

Czelność

nadmierna śmiałość


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pejor. bycie nadmiernie zuchwałym, odważyć się na coś wbrew przyjętym konwenansom


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czelny

śmiały, arogancki, zuchwały


Źródła:

SJP.pl

Czelustny

przymiotnik od: czeluść


Źródła:

SJP.pl

Czeluścin

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. wieś w Polsce, w województwie wielkopolskim, w powiecie gnieźnieńskim, w gminie Czerniejewo;

 (1.2) geogr. wieś w Polsce, w województwie wielkopolskim, w powiecie gostyński, w gminie Pępowo;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Czeluściowy

przymiotnik od: czeluść


Źródła:

SJP.pl

Czeluściński

przymiotnik relacyjny

 (1.1) odnoszący się do Czeluścina, związany z Czeluścinem


Źródła:

Wiktionary

Czeluśnica

Czeluśnica – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie jasielskim, w gminie Tarnowiec. Ma status sołectwa.

Czeluśnica jest jedną z największych wsi w gminie Tarnowiec.


Źródła:

Wikipedia

Czeluść

wielki otwór, głęboka jama; głębia, przepaść


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) książk. przepaść, głębia, jama

 (1.2) stpol. paszcza

 (1.3) stpol. szczęka


Zo


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czemergies

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) białystok. samogon


Źródła:

Wiktionary

Czemiernicki

przymiotnik od: Czemierniki


Źródła:

SJP.pl

Czemierniczanin

mieszkaniec Czemiernik (miasta w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Czemierniczanka

mieszkanka Czemiernik (miasta w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Czemierniki

miasto w Polsce


}|


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czempinianin

mieszkaniec Czempinia


Źródła:

SJP.pl

Czempinianka

mieszkanka Czempinia


Źródła:

SJP.pl

Czempion

mistrz sportowy; champion; szampion


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) sport. aktualny mistrz jakiejś dyscypliny

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) zwierzę wielokrotnie nagradzane na pokazach, konkursach, wystawach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czempionat

mistrzostwo w jakiejś dyscyplinie sportu; championat


Źródła:

SJP.pl

Czempionka

championka;
1. mistrzyni w jakiejś dyscyplinie sportu
2. zwierzę (samica), które zostało zwycięzcą zawodów lub konkursu


Źródła:

SJP.pl

Czempiń

miasto w Polsce


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Polsce;


Cz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czempiński

przymiotnik od: Czempiń


Źródła:

SJP.pl

Czemu

zaimek pytajny (np. Co nowego widziałeś? Czego chciał?) lub względny (np. Zrobili wszytko, co mogli. Czego byłoby trzeba, to móc pójść na spacer.)


zaimek pytajny

 (1.1) dlaczego, po co

zaimek względny

 (2.1) dlaczego, po co

forma zaimka.

 (3.1) C. lp. od: co


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czemuś

zaimek nieokreślony zastępujący nazwę dowolnego przedmiotu lub faktu


Źródła:

SJP.pl

Czemuż

wzmocniony zaimek pytajny "co", wprowadzający pytanie uzupełnienia lub pytanie retoryczne


Źródła:

SJP.pl

Czemó

zaimek pytajny

 (1.1) slang. czemu (mocniej podszyte zdziwieniem)


Źródła:

Wiktionary

Czenczek

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Czengczou

Zhengzhou; miasto w Chinach


Źródła:

SJP.pl

Czengtu

miasto w Chinach; Chengdu


Źródła:

SJP.pl

Czep

część rośliny łatwo przyczepiająca się


Źródła:

SJP.pl

Czepca

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. hydron. rzeka w europejskiej części Rosji, przepływa przez terytorium Udmurcji i obwodu kirowskiego; główny lewy dopływ Wiatki;


Zobacz też: Czepca (miejscowość).

Czepca (ros. "Чепца", udm "Чупчи́") — rzeka w europejskiej części Rosji. Przepływa przez terytorium Udmurcji i obwodu kirowskiego; główny lewy dopływ Wiatki o długości 501 km, z dorzeczem o powierzchni 20 400 км².


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Czepcowy

→ czepiec


Patrz:czepiec

Źródła:

SJP.pl

Czepeczek

1. zdrobnienie od: czepek
2. tkanka powierzchniowa, pokrywająca koniec korzenia; czepiec


Źródła:

SJP.pl

Czepek

1. nieprzemakalne nakrycie głowy stosowane na basenie;
2. dawne kobiece nakrycie głowy noszone przez mężatki i wdowy;
3. część stroju ludowego;
4. biała czapeczka, noszona np. przez pielęgniarki


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) daw. nakrycie głowy;

 (1.2) zaw. nakrycie głowy spinające lub chroniące włosy przy pracy lub w kąpieli

 (1.3) sport. gumowe lub płócienne nakrycie głowy pływaka;

 (1.4) anat. med. część błon płodowych okrywająca głowę noworodka;

 (1.5) bot. element sporofitu szeregu mchów i wątrobowców;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czepel

wyspa na Dunaju; Csepel


Cz


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czepiak

małpa szerokonosa, zamieszkująca Amerykę Południową


Czepiak ("Ateles") – rodzaj nadrzewnych ssaków naczelnych z podrodziny czepiaków (Atelinae) w obrębie rodziny czepiakowatych (Atelidae).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czepiakowate

rodzina nadrzewnych ssaków naczelnych


Czepiakowate (Atelidae) – rodzina nadrzewnych ssaków naczelnych z infrarzędu małpokształtnych (Simiiformes) obejmująca czepiaki i wyjce – największe i najgłośniejsze małpy Nowego Świata, dawniej włączane do rodziny płaksowatych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czepiakowaty

o cechach czepiakowatych (rodzina ssaków)


Źródła:

SJP.pl

Czepialska

kobieta, która lubi bezpodstawnie krytykować innych, doszukuje się złych cech, intencji


Źródła:

SJP.pl

Czepialski

potocznie: taki, który bezpodstawnie krytykuje innych, doszukuje się w kimś lub w czymś złych cech, stron


przymiotnik jakościowy

 (1.1) taki, który często czepia się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czepialskość

→ czepialski


Patrz:czepialski

Źródła:

SJP.pl

Czepialstwo

potocznie: przyczepianie się do kogoś, występowanie z nieuzasadnionymi pretensjami, zwykle w nieistotnych sprawach; małostkowość


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) pot. częste krytykowanie rzeczy drobnych i błahych, zwracanie uwagi na najmniejsze szczegóły


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czepianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|czepiać.


Źródła:

Wiktionary

Czepiać

1. potocznie: nagabywać;
2. czepiać się:
a) chwytać się, zahaczać się;
b) dopatrywać się ujemnych cech kogoś lub czegoś, często bez podstaw


czasownik przechodni niedokonany (dk. czepić)

 (1.1) pot. prowizorycznie mocować

 (1.2) pot. zatrzymywać kogoś lub coś bez istotnego powodu

czasownik zwrotny niedokonany czepiać się (dk. czepić się)

 (2.1) pot. ujmować coś, by się tego trzymać

 (2.2) pot. wynajdywać złe strony czegoś, niedobre intencje kogoś

 (2.3) pot. czynić starania, by coś ocalić


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czepiec

1. dawniej kobiece nakrycie głowy; czepek
2. część żołądka u zwierząt przeżuwających


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) hist. etn. rodzaj kobiecego nakrycia głowy;

 (1.2) anat. zool. jeden z żołądków przeżuwaczy;

 (1.3) anat. zob. czepiec ścięgnisty.


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czepiel

nazwisko


Cz


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czepiga

1. rączka pługa;
2. czepiga rudawa - ptak zamieszkujący w Afryce


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) uchwyt do prowadzenia pługa konnego przez oracza

 (1.2) średniej wielkości ptak zamieszkujący środkową i południową Afrykę;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czepigi

rączki od pługa konnego


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) syst. ornit. nazwa systematyczna|Coliiformes|Murie|ref=tak., rząd ptaków z infragromady ptaków neognatycznych;

 (1.2) syst. ornit. nazwa systematyczna|Coliidae|Swainson|ref=tak., rodzina ptaków z rzędu czepig (1.1)

forma rzeczownika|rodzaj=żeński.

 (2.1) M., B. i W. lm. od: czepiga


Czepigi – rząd (Coliiformes) i rodzina (Coliidae) ptaków z podgromady Neornithes.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czepino

Czepino (do 1945 roku niem. "Wintersfelde") – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie gryfińskim, w gminie Gryfino przy historycznym trakcie komunikacyjnym w kierunku Szczecina, w paśmie zabudowy wytworzonym przez miejscowości Czepino, Daleszewo, Radziszewo.


Źródła:

Wikipedia

Czepiny

dawny obrzęd weselny znany u większości ludów słowiańskich, podczas którego panna młoda symbolicznie przechodziła ze stanu panieńskiego w zamężny; oczepiny


Źródła:

SJP.pl

Czepiszcze

bylina z rodziny ślazowatych; urena


Źródła:

SJP.pl

Czepić

czepić się:
1. chwycić się, zahaczyć się;
2. dopatrzeć się ujemnych cech kogoś lub czegoś, często bez podstaw


Źródła:

SJP.pl

Czepkowanie

ceremonia włączenia studentów pielęgniarstwa i położnictwa do społeczności zawodowej


Źródła:

SJP.pl

Czepkowy

→ czepek


Patrz:czepek

Źródła:

SJP.pl

Czepliwość

→ czepliwy


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co czepliwe


Patrz:czepliwy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czepliwy

1. umożliwiający przyczepianie się; czepny;
2. potocznie: skłonny do zaczepek, niesłusznego krytykowania; napastliwy, zaczepliwy;
3. potocznie: łatwy do zapamiętania, wpadający w ucho; chwytliwy


Źródła:

SJP.pl

Czepne

1. umożliwiający przyczepianie się (np. organy czepne wytwarzane przez niektóre rośliny pnące)
2. czepiający się; lepki, przylegający (np. czepna witka maliny)


Źródła:

SJP.pl

Czepny

1. umożliwiający przyczepianie się (np. organy czepne wytwarzane przez niektóre rośliny pnące)
2. czepiający się; lepki, przylegający (np. czepna witka maliny)


przymiotnik

 (1.1) dostosowany do czepiania się

 (1.2) chwytliwy, czepliwy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czepota

cierniste pnącze z rodziny marzanowatych; gambir


Źródła:

SJP.pl

Czepułkowski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Czerczen-Daria

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. hydron. rzeka w północno-zachodnich Chinach;


Czerczen-daria (chiń. upr. 车尔臣河; chiń. trad. 車爾臣河; pinyin "Chē’ěrchén Hé"; ‏چەرچەن دەرياسى‎; "Qarqan därya") – rzeka w północno-zachodnich Chinach. Jej źródła znajdują się w górach Ałtyn-tag, uchodzi do jeziora Taitema Hu (Karaburan). Długość rzeki wynosi ok. 500 km. Wykorzystywana do irygacji.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Czerdak

dawny rodzaj werandy w domach budowlanych na Wschodzie, zwłaszcza w Turcji


Źródła:

SJP.pl

Czerecha

drzewo owocowe - mieszaniec wiśni i czereśni


Źródła:

SJP.pl

Czereda

żartobliwie lub lekceważąco: gromada, grupa ludzi; zgraja


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) książk. zgraja, grupa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czeredka

zdrobnienie od: czereda; gromadka


Źródła:

SJP.pl

Czeremcha

drzewo lub krzew z rodziny różowatych


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) bot. nazwa systematyczna|Padus., rodzaj rośliny z rodziny różowatych o białych, silnie pachnących kwiatach i ciemnoczerwonych lub czarnych owocach;

 (1.2) spoż. owoc czeremchy (1.1)


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czeremchowo

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Rosji, w obwodzie irkuckim;


Czeremchowo ( Черемхово) – miasto w Rosji w obwodzie irkuckim w zagłębiu węglowym.

Znajdują się tu kopalnie węgla, przemysł maszynowy, spożywczy, lekki.

Jedno z miejsc do których byli zsyłani polscy działacze socjalistyczni z partii „Proletariat”. Tu byli zatrudniani między innymi w kopalni węgla i złota „Komorowski i Sobieszczański” (Kомпании Русскo-Азиатическия Уголья копий и Золотые принска „Коморовский и Собесщанский”, Черемхово).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Czeremchowski

→ Czeremcha


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Czeremchowem, dotyczący Czeremchowa


Patrz:Czeremcha

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czeremchowy

związany z czeremchą


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z czeremchą, dotyczący czeremchy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czeremeski

przymiotnik od: Czeremcha


Źródła:

SJP.pl

Czeremis

członek ludu zamieszkującego Mari El (autonomiczną republikę w Rosji); Maryjczyk


Źródła:

SJP.pl

Czeremisi

lud zamieszkujący Mari El (autonomiczną republikę w Rosji); Maryjczycy


Źródła:

SJP.pl

Czeremiska

dotyczący Czeremisów, właściwy Czeremisom


Źródła:

SJP.pl

Czeremiski

dotyczący Czeremisów, właściwy Czeremisom


przymiotnik relacyjny

 (1.1) hist. związany z Czeremisami (Maryjczykami), dotyczący Czeremisów (Maryjczyków)

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. język czeremiski;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czeremosz

rzeka na Ukrainie


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. hydron. rzeka na zachodniej Ukrainie, w Karpatach Wschodnich, prawy dopływ Prutu;


Czeremosz ( Черемош, Ceremuș) – rzeka na zachodniej Ukrainie, w Karpatach Wschodnich, prawy dopływ Prutu o długości 80 km (167 km z Czarnym Czeremoszem) i powierzchni dorzecza 2560 km². Nazwa rzeki często pojawia się w kulturze ludowej, w szczególności w odniesieniu do tradycji huculskiej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czeremsza

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) bot. pot. czosnek niedźwiedzi

 (1.2) spoż. jarzyna z czosnku niedźwiedziego


Źródła:

Wiktionary

Czeremszaczek

namiotnik czeremszaczek - motyl z rodziny namiotnikowatych


Źródła:

SJP.pl

Czeremszyna

1. kwiat lub owoc czeremchy;
2. lasek czeremchowy


Cz


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czeremucha

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) bot. nazwa systematyczna|Padus avium|Mill.|ref=tak., gatunek drzewa lub dużego krzewu z rodziny różowatych

 (1.2) bot. drzewo lub krzew z gatunku czeremuch (1.1)


Źródła:

Wiktionary

Czerep

1. skorupa po stłuczonym naczyniu;
2. głowa, czaszka;
3. nieszkliwiony wyrób garncarski lub ceramiczny;
4. odłamek pocisku, bomby, granatu


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) anat. czaszka

 (1.2) anat. głowa

 (1.3) przen. liche naczynia garncarskie

 (1.4) techn. w technologii ceramicznej: wytrzymały mechanicznie produkt wypiekania uformowanej masy ceramicznej

 (1.5) wojsk. odłamek bomby, granatu lub pocisku

 (1.6) przen. szczątki, ruiny

 (1.7) gw-pl|Bukowina. dachówka


Czerep – skorupa ceramiczna, stanowiąca właściwą ściankę przedmiotu; wypalona, lecz nieszkliwiona bez angoby i dekoracji.

Wypalenie wyrobu pozbawia masę ceramiczną wody, zmienia jej właściwości fizyczne i chemiczne. Czerep jest twardy, porowaty, kruchy, dźwięczy przy uderzeniu, zachowuje na stałe kształt nadany przed wypaleniem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czerepak

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Czerepaniak

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Czerepica

gwarowo: dachówka


Źródła:

SJP.pl

Czerepowiec

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w północnej części Rosji, w obwodzie wołogodzkim;


Czerepowiec (ros. Черепове́ц) – miasto w północnej części Rosji, w obwodzie wołogodzkim, port przy Wołżańsko-Bałtyckiej Drodze Wodnej, nad Zbiornikiem Rybińskim.

Centrum administracyjne rejonu czerepowieckiego.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Czerepowiecki

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Czerepowcem, dotyczący Czerepowca


Źródła:

Wiktionary

Czeresienka

zdrobnienie od: czereśnia


Źródła:

SJP.pl

Czereszewski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Czerezwyczajka

potoczna nazwa WCzK, czyli organizacji poprzedzającej NKWD i KGB w Rosji sowieckiej; czrezwyczajka


Źródła:

SJP.pl

Czereśnia

drzewo owocowe z rodziny różowatych (Cerasus avium, Prunus avium), pokrewne wiśni, powszechnie uprawiane dla owoców deserowych i na przetwory
2. owoc tego drzewa


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ogrod. bot. drzewo z rodziny różowatych;

 (1.2) spoż. owoc czereśni (1.1); kuliste pestkowce koloru czerwonego, żółtego lub czarnego

 (1.3) techn. drewno uzyskane z czereśni (1.1)


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czereśniacki

→ czereśniak


Patrz:czereśniak

Źródła:

SJP.pl

Czereśniak

wsiór, wsiur, wiochman, wiochmen, wieśniak, wsiok; pogardliwie:
1. człowiek pochodzący ze wsi lub mieszkający na wsi;
2. człowiek prymitywny, nieumiejący się odpowiednio zachować w towarzystwie


Źródła:

SJP.pl

Czereśniowy

przymiotnik

 (1.1) związany z czereśnią (drzewem)

 (1.2) związany z czereśnią (owocem)


Źródła:

Wiktionary

Czereśniówka

nalewka z czereśni


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) spoż. napój alkoholowy przygotowany poprzez zalanie spirytusem owoców czereśni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czerkaski

1. → Czerkasy;
2. obwód czerkaski - jeden z 24 obwodów Ukrainy


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Czerkasami, dotyczący Czerkasów


Czerkaski ( Черкаски) – wieś w Bułgarii, w obwodzie Montana, w gminie Wyrszec. Według danych szacunkowych Ujednoliconego Systemu Ewidencji Ludności oraz Usług Administracyjnych dla Ludności, 15 września 2023 roku miejscowość liczyła 182 mieszkańców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czerkasy

1. miasto na Ukrainie;
2. wieś na Ukrainie;
3. wieś na Białorusi;
4. część miasta Łaszczów w Polsce


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto na Ukrainie:


Czerkasy ( Черкаси) – miasto w centralnej części Ukrainy, stolica obwodu czerkaskiego, siedziba rejonu czerkaskiego i hromady Czerkasy. Leży nad Dnieprem oraz nad brzegiem Krzemieńczuckiego Zbiornika Wodnego utworzonego przez spiętrzenie wód Dniepru.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czerkawski

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czerkies

koń czerkieski północnego Kaukazu


Źródła:

SJP.pl

Czerkiesi

lud kaukaski zamieszkujący Karaczajo-Czerkiesję


Cz


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czerkiesk

stolica Karaczajo-Czerkiesji


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Rosji, nad Kubaniem, stolica Karaczajo-Czerkiesji;


Czerkiesk ( Черкесск) – stolica Karaczajo-Czerkiesji, w Rosji, nad Kubaniem. Miasto założone w 1804 roku jako Batałpaszyńska stanica kozacka. 123,1 tys. mieszkańców (2020).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czerkieska

1. długie okrycie wierzchnie górali czerkieskich oraz armii radzieckiej;
2. futrzana czapka


Źródła:

SJP.pl

Czerkieski

dotyczący Czerkiesów (ludu kaukaskiego), właściwy Czerkiesom


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Czerkieskiem, dotyczący Czerkieska

 (1.2) związany z Czerkiesją albo Czerkiesami


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czerlejno

Czerlejno – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie poznańskim, w gminie Kostrzyn.

Wieś duchowna "Czerlenino", własność kapituły katedralnej gnieźnieńskiej, pod koniec XVI wieku leżała w powiecie poznańskim województwa poznańskiego.


Źródła:

Wikipedia

Czermak

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czermień

trująca bylina z rodziny obrazkowatych; kalla


Źródła:

SJP.pl

Czermin

nazwa kilku miejscowości w Polsce


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) geogr. toponim, nazwa szeregu miejscowości w Polsce;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czerminianin

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Czermina


Źródła:

Wiktionary

Czerminianka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Czermina


Źródła:

Wiktionary

Czermiński

związany z Czerminem, dotyczący Czermina


przymiotnik relacyjny

 (1.1) odnoszący się do Czermina, związany z Czerminem


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czermna

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Czermnica

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Czermnieński

przymiotnik od: Czermna


Źródła:

SJP.pl

Czermno

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Czerna

nazwa kilku wsi w Polsce


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czernecki

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czernek

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czernelica

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. osiedle typu miejskiego na Ukrainie, w obwodzie iwanofrankiwskim, w rejonie horodeńskim;


Czernelica – osiedle typu miejskiego na Ukrainie, w obwodzie iwanofrankiwskim, w rejonie kołomyjskim (do 2020 roku w rejonie horodeńskim).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Czerniachowsk

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. miasto w obwodzie królewieckim w Rosji;


Cz


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Czerniachowski

kultura czerniachowska - kultura archeologiczna epoki żelaza


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Czerniachowskiem, dotyczący Czerniachowska

 (1.2) związany z Czerniachowem, dotyczący Czerniachowa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czerniaczek

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od czerniak


Źródła:

Wiktionary

Czerniaczka

choroba młodych zwierząt, głównie cieląt, objawiająca się czarnymi plamami w wątrobie, śledzionie, oponach mózgowych powstałymi przez nagromadzenie się komórek barwnikowych; melanoza


Źródła:

SJP.pl

Czerniak

nowotwór złośliwy skóry; melanoma


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) med. złośliwy nowotwór tkanki barwnikowej;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czerniakiewicz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Czerniakowski

przymiotnik od: Czerniaków


Źródła:

SJP.pl

Czerniakowy

→ czerniak


Patrz:czerniak

Źródła:

SJP.pl

Czerniaków

nowotwór złośliwy skóry; melanoma


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. część miasta Warszawa;

 (1.2) geogr. wieś w Polsce, w województwie łódzkim, w powiecie sieradzkim, w gminie Goszczanów;


Cz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czerniatyn

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. wieś na Ukrainie, w rejonie horodeńskim obwodu iwanofrankiwskiego;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Czerniawa

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. meteorol. ciemne chmury przed burzą


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Czerniawski

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czerniawy

mający kolor zbliżony do czarnego, ciemny, prawie czarny; czarniawy, czarnawy


Źródła:

SJP.pl

Czernica

1. gatunek kaczki z rodziny grążyc
2. czarna jagoda


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ornit. nazwa systematyczna|Aythya fuligula|ref=tak., kaczka czernica, eurazjatycki ptak wodny zamieszkujący otwarte zbiorniki wodne o gęsto zarośniętych brzegach;

 (1.2) ornit. zob. czernica obrożna.

 (1.3) bot. zob. czarna jagoda.

 (1.4) kraków. jeżyna


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czernice

1. gatunek kaczki z rodziny grążyc
2. czarna jagoda


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czernice-Borowe

wieś w Polsce


Źródła:

SJP.pl

Czernichowski

przymiotnik od: Czernichów


Źródła:

SJP.pl

Czernichów

1. nazwa kilku miejscowości w Polsce;
2. wieś na Ukrainie


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czernicki

1. przymiotnik od: Czernica;
2. przymiotnik od: Czernice-Borowe; czernicko-borowski


Źródła:

SJP.pl

Czernickoborowski

przymiotnik od: Czernice-Borowe; czernicko-borowski


Źródła:

SJP.pl

Czernicowy

→ czernica


Patrz:czernica

Źródła:

SJP.pl

Czerniczka

północnoamerykańska kaczka, sporadycznie zalatująca do Polski


Czerniczka, czernica obrożna, czernica amerykańska ("Aythya collaris") – gatunek średniej wielkości ptaka wodnego z rodziny kaczkowatych (Anatidae) zamieszkujący Amerykę Północną. Nie jest zagrożony wyginięciem.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czernidlak

grzyb kapeluszowy z rodziny bedłkowatych


Źródła:

SJP.pl

Czernidłaczek

rodzaj grzybów z rodziny pieczarkowatych


Źródła:

SJP.pl

Czernidłak

grzyb z rodziny pieczarkowatych, którego dojrzała grzybnia rozpływa się w czarną maź


Źródła:

SJP.pl

Czernidło

1. substancja do nadawania czemuś czarnego koloru; czarnidło;
2. zawiesina materiałów ogniotrwałych i pyłu grafitowego w wodzie;
3. dawniej: atrament, tusz


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) barwnik nadający barwę czarną

 (1.2) przest. zaprawa do czarnienia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czernidłowy

→ czernidło


Patrz:czernidło

Źródła:

SJP.pl

Czerniec

dawniej: zakonnik obrządku wschodniego


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czerniechów

nazwa dwóch wsi w Polsce


Czerniechów ( Чернихів) – wieś na Ukrainie, w rejonie tarnopolskim obwodu tarnopolskiego, w hromadzie Tarnopol.

Do 2020 roku część rejonu zborowskiego, od 2020 – tarnopolskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czerniecki

nazwisko


Czerniecki ("Cierniecki") – polski herb szlachecki z nobilitacji.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czerniejaczek

krobnik czerniejaczek - gatunek motyla żerującego na drzewach owocowych; Eupista nigricella


Źródła:

SJP.pl

Czerniejeczka

wydrążka czerniejeczka - gatunek motyla z rodziny zwójkowatych


Źródła:

SJP.pl

Czerniejewianin

mieszkaniec Czerniejewa (miasta w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Czerniejewianka

mieszkanka Czerniejewa (miasta w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Czerniejewo

miasto w Polsce


rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Polsce;


}|-

Czerniejewo (niem. "Schwarzenau") – miasto w woj. wielkopolskim, w powiecie gnieźnieńskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Czerniejewo.

Czerniejewo uzyskało lokację miejską przed 1390 rokiem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czerniejewski

przymiotnik od: Czerniejowo


Źródła:

SJP.pl

Czerniejów

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. wieś na Ukrainie, w rejonie tyśmienickim obwodu iwanofrankiwskiego, położona nad Bystrzycą Nadwórniańską;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Czernienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|czernić.

 (1.2) odczasownikowy od|czernieć.


Źródła:

Wiktionary

Czernienko

nazwisko, np. Konstantin Czernienko (1911-1985), polityk radziecki, sekretarz Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego


Źródła:

SJP.pl

Czerniewice

1. wieś w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie włocławskim;
2. wieś w województwie łódzkim, w powiecie tomaszowskim


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czerniewicki

przymiotnik od: Czerniewice


Źródła:

SJP.pl

Czerniewicz

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czerniewo

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Czerniewski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Czernieć

przybierać czarną barwę


czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. poczernieć lub sczernieć)

 (1.1) stawać się czarnym

 (1.2) wyróżniać się czarnym lub ciemnym kolorem na jaśniejszym tle


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czernieński

przymiotnik od: Czerna


Źródła:

SJP.pl

Czernihowski

1. → Czernihów;
2. obwód czernihowski - jeden z 24 obwodów Ukrainy


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Czernihowem, dotyczący Czernihowa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czernihowszczyzna

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. kraina obejmująca okolice Czernihowa, dawne księstwo czernihowskie;


Źródła:

Wiktionary

Czernihów

miasto na Ukrainie


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto obwodowe w północnej części Ukrainy, położone nad Desną;


Czernihów ( Чернігів) – miasto w północno-wschodniej części Ukrainy, nad Desną. Stolica obwodu czernihowskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czernik

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czernikowo

miejscowość w Polsce, w województwie kujawsko-pomorskim


Czernikowo – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie toruńskim, w gminie Czernikowo, której jest siedzibą.

W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Czernikowo. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa włocławskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czernikowski

przymiotnik od: Czernikowo, Czerników, Czerników Karski, Czerników Opatowski


Źródła:

SJP.pl

Czernilawa

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. wieś na Ukrainie, w rejonie jaworowskim obwodu lwowskiego;


Czernilawa ( Чернилява) – wieś na Ukrainie, w rejonie jaworowskim obwodu lwowskiego. Wieś liczy 1643 mieszkańców.

W II Rzeczypospolitej do 1934 samodzielna gmina jednostkowa. Następnie należała do zbiorowej wiejskiej gminy Nahaczów w powiecie jaworowskim w woj. lwowskim.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Czernina

zupa na bazie zwierzęcej krwi (przeważnie kaczej lub gęsiej); czarnina, czarna polewka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kulin. gęsta, zakwaszana zupa na wywarze z mięsa z dodatkiem krwi zwierzęcej; i w Encyklopedii staropolskiej


Cz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czerniowce

miasto na Ukrainie


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto na Ukrainie;


Dom Polski, Żydowski, Niemiecki

Ratusz, kinoteatr, teatr, dworzec, kamienica

Czerniowce ( Чернівці, Cernăuți, Черновцы, ‏טשערנאָוויץ‎, Չերնովեց, Czernowitz/Tschernowitz) – miasto w południowo-zachodniej części Ukrainy na Bukowinie północnej nad Prutem. Siedziba obwodu czerniowieckiego.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czerniowiecki

1. → Czerniowce;
2. obwód czerniowiecki - jeden z 24 obwodów Ukrainy


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Czerniowcami, dotyczący Czerniowców


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czernić

czynić jakąś powierzchnię czarną


czasownik przechodni niedokonany

 (1.1) czynić czarnym, nadawać czarną barwę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czernkowski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Czernobyl

miasto na Ukrainie, w którym w 1986 roku doszło do wybuchu w elektrowni jądrowej; Czarnobyl


Źródła:

SJP.pl

Czernomyrdin

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Czerny

nazwisko, np.
1. Karel (Carl) Czerny (1791 - 1857), austriacki pianista, kompozytor i pedagog;
2. Halina Czerny-Stefańska (1922 - 2001), polska pianistka, chopinistka, pedagog


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czerokeski

→ Czerokez (Czirokez); czirokeski


Źródła:

SJP.pl

Czerokez

północnoamerykański Indianin, członek plemienia Czerokezów; Czirokez


Źródła:

SJP.pl

Czerokezi

północnoamerykański Indianin, członek plemienia Czerokezów; Czirokez


Źródła:

SJP.pl

Czerokezka

Indianka Ameryki Północnej z grupy Irokezów; Czirokezka


Źródła:

SJP.pl

Czerp

siatka na kiju do wyciągania ryb z akwarium itp.


Źródła:

SJP.pl

Czerpaczek

zdrobnienie od: czerpak


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od czerpak


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czerpaczka

1. maszyna do pogłębiania rzeki, kanału itp. poprzez wydobywanie gruntu z dna wód; bagier, bagrownica, czerparka, draga, pogłębiarka, szlamownik;
2. łyżka wazowa; czerpak


Źródła:

SJP.pl

Czerpadło

Czerpadło – rodzaj przenośnika cieczy, stosowany m.in. w pogłębiarkach. Czerpadła były stosowane już w starożytności.

Czerpadła dzielą się na czerpadła pojemnikowe i śrubowe (zwane również śrubą Archimedesa).


Źródła:

Wikipedia

Czerpak

1. naczynie z trzonkiem lub uchem, służące do czerpania cieczy lub ciał sypkich;
2. robocza część koparki, służąca do nabierania i przenoszenia materiałów sypkich


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) narzędzie do czerpania płynów lub materiałów sypkich, zwykle w formie naczynia z trzonkiem lub uchwytem

 (1.2) część robocza maszyny lub urządzenia, która służy do czerpania, zagarniania


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czerpakowy

związany z czerpakiem


przymiotnik

 (1.1) dotyczący czerpaka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czerpalniczy

związany z czerpaniem (papieru)


Źródła:

SJP.pl

Czerpanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|czerpać.


Źródła:

Wiktionary

Czerparka

1. maszyna do pogłębiania rzeki, kanału itp. poprzez wydobywanie gruntu z dna wód; czerpaczka, bagier, bagrownica, draga, szlamownik, pogłębiarka;
2. maszyna do urabiania i czerpania sypkich materiałów skalnych; zgłębiarka


Źródła:

SJP.pl

Czerpatka

roślina z rodziny czerpatkowatych, kwitnąca pod woda i zapylana za pomocą wody


Źródła:

SJP.pl

Czerpatkowate

rodzina roślin kwiatowych dwuliściennych


Źródła:

SJP.pl

Czerpatkowaty

o cechach czerpatkowatych (rodzina roślin)


Źródła:

SJP.pl

Czerpać

czasownik niedokonany

 (1.1) nabierać wodę lub inny płyn jakimś naczyniem

 (1.2) przen. korzystać z czegoś


Źródła:

Wiktionary

Czerpnia

1. czerpnia powietrza - obudowany otwór do pobierania powietrza atmosferycznego w celach wentylacyjnych lub technologicznych;
2. czerpnia wody - kryte ujęcie wody na brzegu rzeki lub zbiornika; ujęcie wody


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) techn. miejsce czerpania czegoś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czersk

1. miasto w Polsce;
2. wieś w Polsce;
3. wieś na Ukrainie;
4. wieś na Białorusi


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Polsce;


Czersk – miasto w południowej części województwa pomorskiego, w powiecie chojnickim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Czersk. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do woj. bydgoskiego.

Czersk uzyskał lokację miejską w 1382, zdegradowany w 1772. Miasto królewskie położone było w II połowie XVI wieku w powiecie tucholskim województwa pomorskiego. Prawa miejskie od 1 lipca 1926.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czerski

przymiotnik od: Czersk


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Czerskiem, dotyczący Czerska

 (1.2) związany z Czerskim, dotyczący Czerskiego (osiedla w Rosji)


Czerski ( Черский, "Czerskij") – osiedle typu miejskiego w Rosji, w Jakucji, siedziba administracyjna ułusu niżniekołymskiego.

Leży na prawym brzegu Kołymy, około 80 km powyżej jej ujścia; około 1500 km na północny wschód od Jakucka; 7 tys. mieszkańców (2005). Ośrodek regionu hodowli reniferów; przemysł spożywczy; elektrownia cieplna; port rzeczny. Administracyjnie w skład osiedla Czerski wchodzi także osiedle Zielony Przylądek.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czerstwiej

stopień wyższy od przysłówka: czerstwo


Źródła:

SJP.pl

Czerstwiejszy

stopień wyższy od przymiotnika: czerstwy


Źródła:

SJP.pl

Czerstwieć

o pieczywie: stawać się czerstwym; zsychać się


Źródła:

SJP.pl

Czerstwość

suchość; twardość


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest czerstwe; cecha tych, którzy są czerstwi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czerstwy

1. zdrowy, krzepki;
2. o chlebie: nieświeży, stary


przymiotnik

 (1.1) o chlebie nieświeży, suchy

 (1.2) o chlebie daw. gw-pl|Poznań. świeży

 (1.3) o człowieku krzepki, zdrowy, gw-pl|Poznań. zdrowy, żwawy, młody


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czerszczanin

mieszkaniec Czerska


Źródła:

SJP.pl

Czerszczanka

mieszkanka Czerska


Źródła:

SJP.pl

Czert

osadowa skała krzemionkowa, np. jaspis, agat, chalcedon czy krzemień


Cz


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czerta

dawny sposób zbiorowego polowania na dziki z nagonką


Źródła:

SJP.pl

Czerteż

wyręb, wypalanie i karczowanie terenów zalesionych


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czerw

beznoga larwa robakowatego kształtu


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) larwa niektórych gatunków muchówek i błonkówek;

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) pszcz. stadia rozwojowe pszczoły miodnej od jajeczka do wygryzającej się larwy

 (2.2) zbiorowisko owadów we wczesnych fazach rozwojowych


Czerw – typ larwy apodialnej (beznogiej) błonkówek i muchówek, bez wyraźnej puszki głowowej.

W pszczelarstwie jest to nazwa wszystkich stadiów rozwojowych pszczoły miodnej przed wygryzieniem z komórki.

Czerw to również potoczna nazwa poczwarki owada barwnikowego czerwca polskiego (Porphyrophora polonica).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czerwcowy

związany z czerwcem


przymiotnik

 (1.1) od: czerwiec


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czerwczyk

chrząszcz z rodziny żukowatych; guniak czerwczyk


Źródła:

SJP.pl

Czerwcówka

1. dni wolne od pracy w okresie Bożego Ciała;
2. wycieczka za miasto w czerwcu


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) turyst. przest. wycieczka za miasto w czerwcu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czerwiak

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Czerwica

trociniarka czerwica: motyl nocny z rodziny trociniarek, szkodnik drzew liściastych; drzewojad


Źródła:

SJP.pl

Czerwiec

1. szósty miesiąc roku kalendarzowego
2. roślina zielna z rodziny goździkowatych


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) szósty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego);

 (1.2) bot. roślina z rodziny goździkowatych;

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) ent. owad z nadrodziny pluskwiaków;


Czerwiec – szósty miesiąc w roku, według kalendarza gregoriańskiego ma 30 dni.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czerwieniak

gatunek słodkowodnej ryby z rodziny pielęgnicowatych


Źródła:

SJP.pl

Czerwienica

nadmierne stężenie erytrocytów we krwi


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. grupa chorób o różnej etiologii związanych z nadmierną ilością lub masą krwinek czerwonych

 (1.2) icht. pot. ryba z gatunku nazwa systematyczna|Limanda aspera., limanda żółtopłetwa

 (1.3) bot. nazwa systematyczna|Alkanna|ref=tak., rodzaj roślin z rodziny ogórecznikowatych

 (1.4) bot. roślina z rodzaju czerwienica (1.3)


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czerwienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) pszcz. składanie jaj przez matkę pszczelą

forma rzeczownika.

 (2.1) M. B. W. lm. rzeczownika czerwień


Źródła:

Wiktionary

Czerwieniec

dawniej: moneta, złoty dukat


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czerwieniej

stopień wyższy od przysłówka: czerwono


Źródła:

SJP.pl

Czerwienienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|czerwienić.


Źródła:

Wiktionary

Czerwienieć

zmieniać kolor na czerwony


czasownik nieprzechodni niedokonany

 (1.1) stawać się bardziej czerwonym

 (1.2) zaczerwieniać się na twarzy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czerwieniutki

zdrobnienie od: czerwony; czerwoniutki


Źródła:

SJP.pl

Czerwienić

czasownik niedokonany

 (1.1) pokrywać coś czerwoną farbą lub farbować barwnikiem

czasownik zwrotny niedokonany czerwienić się

 (2.1) stawać się czerwonym, nabierać czerwonego koloru

 (2.2) oblewać się rumieńcem na twarzy, np. ze wstydu lub złości

 (2.3) wyróżniać się czerwoną barwą


Źródła:

Wiktionary

Czerwienny

przymiotnik od: czerwień (kolor w kartach); kierowy


Źródła:

SJP.pl

Czerwieć

czasownik

 (1.1) pszcz. o matce pszczelej: składać jaja


Źródła:

Wiktionary

Czerwień

1. czerwony kolor;
2. barwnik, farba koloru czerwonego;
3. tkanina, przędza, ubranie w kolorze czerwonym;
4. potocznie: kier - kolor w kartach;
5. potocznie: czerwona kartka w piłce nożnej


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kolor czerwony

 (1.2) czerwony barwnik, farba

 (1.3) karta (do gry) koloru kier

 (1.4) czerwone ubranie

 (1.5) karc. kier (kolor w kartach)

forma czasownika.

 (2.1) 2. os. lp. rozk. od: czerwienić


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czerwieńczyce

Czerwieńczyce ( "Rothwaltersdorf") – wieś w Polsce, w województwie dolnośląskim, w powiecie kłodzkim, w gminie Nowa Ruda.


Źródła:

Wikipedia

Czerwieńsk

miasto w Polsce


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Polsce;


Czerwieńsk ("Czerwieńsk Odrzański", niem. "Rothenburg an der Oder") – miasto położone na Wysoczyźnie Czerwieńskiej, w powiecie zielonogórskim, w województwie lubuskim, siedziba gminy Czerwieńsk.

W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do województwa zielonogórskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czerwieński

przymiotnik od: Czerwieńsk


Źródła:

SJP.pl

Czerwieńszczanin

mieszkaniec Czerwieńska (miasta w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Czerwieńszczanka

mieszkanka Czerwieńska (miasta w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Czerwieńszy

stopień wyższy od przymiotnika: czerwony; bardziej czerwony


Źródła:

SJP.pl

Czerwik

1. południowoamerykański krzew przypominający tarninę, w którego liściach znajduje się kokaina; krasnodrzew pospolity, krzew kokainowy, krasnosok;
2. zdrobnienie od: czerw


Źródła:

SJP.pl

Czerwikowate

rodzina roślin dwuliściennych występujących w Ameryce; krasnosokowate


Czerwikowate (Ciidae) – rodzina owadów z rzędu chrząszczy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czerwikowaty

o cechach czerwikowatych (rodzina roślin)


Źródła:

SJP.pl

Czerwin

wieś w Polsce


Czerwin – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie ostrołęckim, w gminie Czerwin.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czerwiobójczy

zabijający czerwie


Źródła:

SJP.pl

Czerwioch

przednia część ciała tasiemca; skoleks, główka


Źródła:

SJP.pl

Czerwiogubny

niszczący czerwie


Źródła:

SJP.pl

Czerwionecki

→ Czerwionka-Leszczyny


Patrz:Czerwionka-Leszczyny

Źródła:

SJP.pl

Czerwionka

nazwisko


Czerwionka (śl. "Czyrwjůnka") – dzielnica Czerwionki-Leszczyn, położona w jego centralnej oraz południowej części, dawna samodzielna miejscowość.

Według danych z września 2012 r. liczy ona 8281 mieszkańców.

W latach 1945–1954 miejscowość była siedzibą gminy Czerwionka. W 1954 utworzono gromadę Czerwionka, ale zanim zaczęła funkcjonować, przekształcono ją na osiedle.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czerwionka-Leszczyny

miasto w Polsce


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Polsce;


}|


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czerwiowaty

mający postać czerwia


Źródła:

SJP.pl

Czerwiowy

związany z czerwiem


Źródła:

SJP.pl

Czerwiwość

pasożytnicza choroba wywołana przez robaki; robaczyca; helmintoza


Źródła:

SJP.pl

Czerwić

o matkach pszczół: składać jaja do komórek plastra


Źródła:

SJP.pl

Czerwięcice

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) geogr. wieś w województwie śląskim, powiecie raciborskim, gminie Rudnik;


Cz


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Czerwińsk

1. Czerwińsk nad Wisłą - miasto w Polsce;
2. wieś w Polsce


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czerwiński

przymiotnik od: Czerwin, Czerwińsk nad Wisłą


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czerwińszczanin

mieszkaniec Czerwińska nad Wisłą (miasta w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Czerwińszczanka

mieszkanka Czerwińska nad Wisłą (miasta w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Czerwliwość

wada drewna polegająca na uszkodzeniu tkanki drzewnej przez pasożytujące owady


Źródła:

SJP.pl

Czerwliwy

o drewnie: zniszczony przez żerujące czerwie lub larwy


Źródła:

SJP.pl

Czerwo

potocznie: kier; czerwień


Źródła:

SJP.pl

Czerwona

potocznie: kobieta o poglądach, zapatrywaniach lewicowych; socjalistka, komunistka


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czerwonacki

przymiotnik od: Czerwonak


Źródła:

SJP.pl

Czerwonak

duży ptak o długim dziobie zgiętym w połowie ku dołowi, wysokich nogach, długiej szyi oraz białym upierzeniu z różowym nalotem; flaming


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) ornit. nazwa systematyczna|Phoenicopterus ruber|ref=tak., flaming karmazynowy


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czerwonaki

duży ptak o długim dziobie zgiętym w połowie ku dołowi, wysokich nogach, długiej szyi oraz białym upierzeniu z różowym nalotem; flaming


Źródła:

SJP.pl

Czerwonakowate

rodzina ptaków z rzędu flamingowych; flamingi, flamingowate, czerwonaki


Źródła:

SJP.pl

Czerwonawobrunatny

brunatny o odcieniu czerwonawym, mahoniowy


przymiotnik jakościowy

 (1.1) brunatny o czerwonawym odcieniu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czerwonawobrązowy

brązowy o czerwonawym odcieniu


przymiotnik jakościowy

 (1.1) brązowy o czerwonawym odcieniu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czerwonawolila

1. lila o czerwonawym odcieniu; czerwonawoliliowy;
2. czerwonawoliliowo


przymiotnik jakościowy

 (1.1) lila o czerwonawym odcieniu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czerwonawoliliowy

liliowy o czerwonawym odcieniu


przymiotnik jakościowy

 (1.1) liliowy o czerwonawym odcieniu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czerwonawopurpurowy

purpurowy o czerwonawym odcieniu


przymiotnik jakościowy

 (1.1) purpurowy o czerwonawym odcieniu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czerwonawozielony

zielony o czerwonawym odcieniu


przymiotnik jakościowy

 (1.1) zielony o odcieniu czerwonawym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czerwonawozłoty

złoty o odcieniu czerwonawym


przymiotnik jakościowy

 (1.1) złoty o odcieniu czerwonawym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czerwonawy

zbliżony do czerwonego, nie do końca czerwony, prawie czerwony; czerwonkawy (rzadziej)


przymiotnik jakościowy

 (1.1) w kolorze podobnym do czerwonego, o zabarwieniu bliskim czewieni lub częściowo czerwonym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czerwone

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) pot. mot. czerwone światło sygnalizacyjne

forma przymiotnika.

 (2.1) n. lp., nmos. od: czerwony

forma rzeczownika.

 (3.1) M., B. i W. lm. od: czerwona


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Czerwonecki

→ Czerwonka; czerwonkowski


Źródła:

SJP.pl

Czerwoni

1. lewicowiec, osoba związana z komunistycznymi partiami lewicowymi i popierająca idee głoszone przez te partie;
2. człowiek rasy czerwonej


Źródła:

SJP.pl

Czerwoniak

1. w latach 60. XX wieku w Polsce: banknot stuzłotowy;
2. w latach międzywojennych: gazeta publikująca sensacyjne artykuły;
3. potocznie:
a) autobus miejski (malowany w okresie PRL na czerwono);
b) budynek o nieotynkowanych ścianach z czerwonej cegły;
4. dawniej: czerwonak (flaming)


Czerwoniak ( "Rubro monte", "Roten Berg, Roter Berg, Rotheberg", po 1945 "Czerwona Góra") – szczyt położony w południowo zachodniej Polsce, na granicy Kotliny Kłodzkiej i Rowu Górnej Nysy, w pobliżu wsi Stary Wielisław, Gorzanów i Krosnowice, góra ze szczytem na wysokości 399 m n.p.m., stanowiąca wyraźnie oddzielony, samodzielny masyw o charakterystycznym kształcie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czerwoniec

1. złota trzyrublowa moneta, używana w Rosji w XVIII-XIX wieku;
2. banknot dziesięciorublowy, używany w ZSRR w latach 1922-47;
3. dawna złota moneta obiegowa o charakterze międzynarodowym, bita w Europie od XIII wieku;
4. środowiskowo: kara dziesięciu lat robót w sowieckich łagrach


Cz


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czerwoniutki

zdrobnienie od: czerwony; czerwieniutki


Źródła:

SJP.pl

Czerwonka

bakteryjna choroba zakaźna, charakteryzująca się krwistą biegunką; dyzenteria


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. ostra choroba zakaźna, której objawem jest krwawa biegunka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czerwonkawy

zbliżony do czerwonego, nie do końca czerwony, prawie czerwony; czerwonawy (częściej)


Źródła:

SJP.pl

Czerwonkowski

→ Czerwonka; czerwonecki


Źródła:

SJP.pl

Czerwonkowy

→ czerwonka


Patrz:czerwonka

Źródła:

SJP.pl

Czerwono

przysłówek sposobu

 (1.1) z użyciem czerwonej barwy, z obecnością czerwieni


Źródła:

Wiktionary

Czerwono-

temat słowotwórczy

 (1.1) pierwszy człon przymiotników złożonych wskazujący na czerwony odcień barwy określonej przez drugi człon złożenia

 (1.2) pierwszy człon przymiotników złożonych wskazujący na czerwoną barwę jednej lub wielu części wielobarwnej całości

 (1.3) pierwszy człon przymiotników złożonych wskazujący na czerwoną barwę tego, co nazywa drugi, rzeczownikowy człon złożenia

 (1.4) pierwszy człon rzeczowników złożonych wskazujący na czerwony kolor tego, co nazywa drugi człon złożenia


Źródła:

Wiktionary

Czerwono-Biały

w części czerwony, w części biały; biało-czerwony


przymiotnik relacyjny

 (1.1) taki, który ma dwa kolory: czerwony i biały


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czerwono-Brunatny

w części czerwony, w części brunatny


przymiotnik

 (1.1) czerwony i brunatny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czerwono-Brązowy

w części czerwony, w części brązowy


Źródła:

SJP.pl

Czerwono-Czarny

w części czerwony, w części czarny; czarno-czerwony


przymiotnik

 (1.1) czerwony i czarny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czerwono-Niebieski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) taki, który ma dwa kolory: czerwony i niebieski


Źródła:

Wiktionary

Czerwono-Zielony

w części czerwony, w części zielony; zielono-czerwony


przymiotnik

 (1.1) czerwony i zielony


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czerwono-Złoty

w części czerwony, w części złoty; złoto-czerwony


przymiotnik

 (1.1) czerwony i złoty


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czerwono-Żółty

przymiotnik relacyjny

 (1.1) taki, który ma dwa kolory: czerwony i żółty


Źródła:

Wiktionary

Czerwonoarmiejec

żołnierz Armii Czerwonej (wojsk lądowych Sił Zbrojnych ZSRR); krasnoarmiejec


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) hist. wojsk. żołnierz Armii Czerwonej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czerwonoarmijny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) hist. wojsk. związany z Armią Czerwoną, dotyczący Armii Czerwonej


Źródła:

Wiktionary

Czerwonoarmista

żołnierz Armii Czerwonej


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) hist. wojsk. żołnierz Armii Czerwonej


Czerwonoarmista ( Красноармеец, trans. "Krasnoarmiejec") – bazowy stopień wojskowy i podstawowe stanowisko personelu wojskowego Armii Czerwonej w latach 1918–1946. W tym czasie używane również jako synonim słowa „żołnierz”, które wyszło z oficjalnego użycia po rewolucji październikowej jako kontrrewolucyjne.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czerwonoarmistka

→ czerwonoarmista


Patrz:czerwonoarmista

Źródła:

SJP.pl

Czerwonobrody

dzięcioł czerwonobrody - gatunek ptaka z rodziny dzięciołowatych


Źródła:

SJP.pl

Czerwonobrunatny

brunatny o odcieniu czerwonym


przymiotnik

 (1.1) mający kolor brunatny o odcieniu czerwonym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czerwonobrzuchy

1. tamaryna czerwonobrzucha, koczkodan czerwonobrzuchy - gatunki małp;
2. żółw czerwonobrzuchy - gatunek gada;
3. owocożer czerwonobrzuchy, trogon czerwonobrzuchy - gatunki ptaków


przymiotnik

 (1.1) taki, który ma czerwony brzuch


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czerwonobrązowy

brązowy o czerwonym odcieniu


przymiotnik jakościowy

 (1.1) mający kolor brązowy o odcieniu czerwonym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czerwonocegły

zbudowany z czerwonej cegły


Źródła:

SJP.pl

Czerwonoczarny

czarny o odcieniu czerwonym


Źródła:

SJP.pl

Czerwonoczelny

kormoran czerwonoczelny, nierozłączka czerwonoczelna - gatunki ptaków


Źródła:

SJP.pl

Czerwonoczuby

dzięcioł czerwonoczuby - gatunek ptaka z rodziny dzięciołowatych


Źródła:

SJP.pl

Czerwonodzioby

1. mający czerwony dziób;
2. wikłacz czerwonodzioby - gatunek małego ptaka z rodziny wikłaczowatych;
3. pilik czerwonodzioby - gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny trogonów


przymiotnik

 (1.1) taki, który ma czerwony dziób


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czerwonofigurowy

styl czerwonofigurowy – sposób malowania naczyń w starożytnej Grecji, polegający na malowaniu czerwonych sylwetek na czarnym tle; technika czerwonofigurowa, malarstwo czerwonofigurowe


Źródła:

SJP.pl

Czerwonofioletowy

fioletowy o odcieniu czerwonym


Źródła:

SJP.pl

Czerwonogardły

oskomik czerwonogardły - gatunek ptaka z rodziny dzięciołowatych


Źródła:

SJP.pl

Czerwonogranatowy

granatowy o odcieniu czerwonym


Źródła:

SJP.pl

Czerwonogrodzki

dotyczący Czerwonogrodu (miasta na Ukrainie)


Źródła:

SJP.pl

Czerwonogrzbiety

siodłówka czerwonogrzbieta - gatunek muchówki z rodziny lwinkowatych


Źródła:

SJP.pl

Czerwonogród

miejsowość położona na Podolu, w zachodniej Ukrainie


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. Szeptycki, miasto na Ukrainie (polski egzonim w latach 1951-2024);


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czerwonogwardyjski

związany z Czerwoną Gwardią


przymiotnik relacyjny

 (1.1) hist. związany z komunistyczną Czerwoną Gwardią, dotyczący Czerwonej Gwardii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czerwonogwardzista

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) członek Czerwonej Gwardii


Źródła:

Wiktionary

Czerwonogwardzistka

→ czerwonogwardzista


Patrz:czerwonogwardzista

Źródła:

SJP.pl

Czerwonogłowy

1. mający czerwona głowę;
2. osnuja czerwonogłowa - gatunek błonkówki z rodziny osnujowatych


przymiotnik

 (1.1) taki, który ma czerwoną głowę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czerwonokasztanowy

kasztanowy o czerwonym odcieniu


Źródła:

SJP.pl

Czerwonokrwinkowy

związany z czerwonymi krwinkami, np. układ czerwonokrwinkowy


Źródła:

SJP.pl

Czerwonokrwisty

przymiotnik

 (1.1) książk. mający kolor czerwony o odcieniu koloru krwi; intensywnie czerwony


Źródła:

Wiktionary

Czerwonokrzew

południowoafrykański krzew z rodziny bobowatych, osiągający wysokość dwóch metrów; rooibos


Źródła:

SJP.pl

Czerwonokrzyski

przymiotnik od: Czerwony Krzyż


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Czerwonym Krzyżem, dotyczący Czerwonego Krzyża


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czerwonolicy

1. mający czerwone lica;
2. żółw czerwonolicy - podgatunek żółwia błotnego; żółw czerwonouchy;
3. gil czerwonolicy, warzęcha czerwonolica - gatunki ptaków


Źródła:

SJP.pl

Czerwonolila

lila o czerwonym odcieniu


Źródła:

SJP.pl

Czerwonoliliowy

liliowy o czerwonym odcieniu


Źródła:

SJP.pl

Czerwonolistny

mający czerwone liście


Źródła:

SJP.pl

Czerwonomalinowy

mający kolor czerwonych malin


Źródła:

SJP.pl

Czerwonomorski

związany z Morzem Czerwonym


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Morzem Czerwonym, dotyczący Morza Czerwonego


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czerwononiebieski

niebieski o odcieniu czerwonym


Źródła:

SJP.pl

Czerwononogi

mający czerwone nogi


przymiotnik

 (1.1) taki, który ma czerwone nogi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czerwononosy

mający czerwony nos


przymiotnik relacyjny

 (1.1) taki, który ma czerwony nos


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czerwononóżka

zwierzę mające czerwone nogi


Źródła:

SJP.pl

Czerwonoogonowy

1. myszowór czerwonoogonowy - gatunek torbacza;
2. sum czerwonoogonowy - gatunek ryby;
3. boa czerwonoogonowy - gatunek węża


przymiotnik relacyjny

 (1.1) taki, który ma czerwony ogon


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czerwonooki

mający czerwone oczy


przymiotnik

 (1.1) taki, który ma czerwone oczy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czerwonopióry

przymiotnik

 (1.1) taki, który ma czerwone pióra


Źródła:

Wiktionary

Czerwonoplamy

gnilik czerwonoplamy - gatunek chrząszcza z rodziny gnilikowatych


Źródła:

SJP.pl

Czerwonopomarańczowy

pomarańczowy o odcieniu czerwonym


przymiotnik jakościowy

 (1.1) mający kolor pomarańczowy o odcieniu czerwonym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czerwonoprądnicki

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Prądnikiem Czerwonym, dotyczący Czerwonego Prądnika


Źródła:

Wiktionary

Czerwonopurpurowy

purpurowy o odcieniu czerwonym


przymiotnik

 (1.1) purpurowy z czerwonym odcieniem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czerwonorudy

rudy o czerwonym odcieniu


Źródła:

SJP.pl

Czerwonoróżowy

różowy o odcieniu czerwonym


Źródła:

SJP.pl

Czerwonosiny

siny o odcieniu czerwonym


Źródła:

SJP.pl

Czerwonoskrzydły

przymiotnik

 (1.1) taki, który ma czerwone skrzydła


Źródła:

Wiktionary

Czerwonoskóra

książkowo: Indianka


Źródła:

SJP.pl

Czerwonoskórnictwo

sposób garbowania skór preparatami roślinnymi


Czerwonoskórnictwo – gałąź garbarstwa, zajmująca się garbowaniem skór miękkich: wołowych, krowich, cielęcych, baranich i końskich na różne kolory.

Wykorzystywano garbniki roślinne (kora dębowa lub inne garbniki nadające czerwony odcień skórze), w zależności od koloru, jaki chciano uzyskać. Skóra po wyprawie czerwonoskórniczej przeznaczona była na obuwie z cholewami, wyroby siodlarskie i dodatki.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czerwonoskórnik

specjalista w garbowaniu skór preparatami roślinnymi


Źródła:

SJP.pl

Czerwonoskóry

mający czerwoną skórę


przymiotnik relacyjny

 (1.1) mający czerwonawy kolor skóry

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) książk. Indianin


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czerwonosterny

faeton czerwonosterny - gatunek ptaka z rodziny faetonów


Źródła:

SJP.pl

Czerwonoszyi

1. pademelon czerwonoszyi - gatunek kangura;
2. dzięcioł czerwonoszyi - gatunek ptaka z rodziny dzięciołowatych


przymiotnik

 (1.1) taki, który ma czerwoną szyję


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czerwonouchy

1. żółw czerwonouchy - podgatunek żółwia błotnego; żółw czerwonolicy;
2. koczkodan czerwonouchy - gatunek ssaka z rodziny koczkodanowatych


Źródła:

SJP.pl

Czerwonowłosy

1. mający rude włosy; rudowłosy, ryżowłosy;
2. mający włosy zafarbowane na czerwono


Źródła:

SJP.pl

Czerwonoziem

rodzaj mało urodzajnej gleby występującej w strefie okołorównikowej


Źródła:

SJP.pl

Czerwonoziemny

→ czerwonoziem


Patrz:czerwonoziem

Źródła:

SJP.pl

Czerwonozłocisty

złocisty o czerwonym odcieniu; czerwonozłoty


Źródła:

SJP.pl

Czerwonozłoty

złoty o czerwonym odcieniu; czerwonozłocisty


przymiotnik

 (1.1) złoty z czerwonym odcieniem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czerwonoślep

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) daw. rzad. med. niezdolność rozpoznawania barwy czerwonej


Źródła:

Wiktionary

Czerwoność

→ czerwony


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co czerwone


Patrz:czerwony

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czerwonożółtawy

nieco żółty o czerwonym odcieniu


Źródła:

SJP.pl

Czerwonożółty

żółty o czerwonym odcieniu


Źródła:

SJP.pl

Czerwony

1. mający kolor krwi;
2. komunistyczny, lewicowy


przymiotnik

 (1.1) mający kolor pierwszego pasma tęczy, taki jak kolor świeżej krwi, truskawki itp.; mający kolor podstawowy;

 (1.2) pot. pogard. polit. komunistyczny, lewicowy

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) pot. pogard. polit. komunista, socjalista


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czerwotocz

choroba drzew będąca rezultatem toczenia drewna przez pasożyty, czerwie


Źródła:

SJP.pl

Czerwończyk

rodzaj motyli z rodziny modraszkowatych


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) ent. motyl z podrodziny nazwa systematyczna|Lycaeninae|ref=tak., czerwończyków;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czerymoja

1. niewielkie drzewo z rodziny flaszowcowatych, o dużych jadalnych owocach; flaszowiec peruwiański;
2. owoc tego drzewa


Źródła:

SJP.pl

Czerń

1. czarny kolor; czarność;
2. czarne ubranie, czarna tkanina;
3. ciemność;
4. w chemii: czarny barwnik;
5. pogardliwie; tłuszcza, motłoch, hałastra;
6. czerń rzepakowa - choroba roślin powodująca niedokształcenie ziarna


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) czarny kolor

 (1.2) czarny barwnik, pigment lub farba

 (1.3) czarny strój, zwłaszcza żałobny

 (1.4) przen. głęboka ciemność

 (1.5) biol. nazwa kilku chorób grzybowych roślin


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czes.

skrót od: czeski


skrót

 (1.1) = czeski


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czesacz

robotnik zatrudniony przy czesaniu lnu, konopi, wełny lub bawełny; robotnik obsługujący czesarkę


Źródła:

SJP.pl

Czesadło

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) daw. narzędzie służące do czesania


Źródła:

Wiktionary

Czesak

wałek opatrzony szczotkami, stanowiący część składową maszyny do czesania (gręplarki, czesarki)


Źródła:

SJP.pl

Czesalnia

część zakładu przemysłowego, w której odbywa się czesanie włókien roślinnych


Źródła:

SJP.pl

Czesalniczy

związany z czesaniem lnu, konopi itp.


Źródła:

SJP.pl

Czesanie

układać włosy, formować fryzurę za pomocą grzebienia lub szczotki do włosów


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|czesać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czesanka

taśma czesankowa i taśma będąca produktem końcowym czesalni, stanowiąca materiał wyjściowy w przędzalnictwie czesankowym wełny (i w pokrewnych systemach), uzyskiwana zazwyczaj w procesie czesania.


Źródła:

SJP.pl

Czesankowy

→ czesanka


Patrz:czesanka

Źródła:

SJP.pl

Czesarka

maszyna służąca do czesania surowców włókienniczych


Źródła:

SJP.pl

Czesać

układać włosy, formować fryzurę za pomocą grzebienia lub szczotki do włosów


czasownik przechodni niedokonany

 (1.1) fryz. układać, wygładzać (włosy, sierść itp.) za pomocą grzebienia lub szczotki

 (1.2) fryz. robić komuś fryzurę poprzez ondulowanie, układanie, tapirowanie, lakierowanie itp.

 (1.3) włók. oddzielać włókno lnu lub konopi od paździerzy przy użyciu szczotki

 (1.4) pot. kontrolować, sprawdzać, wprowadzać porządki

 (1.5) pot. przeszukiwać

 (1.6) pot. zdobywać rynek

 (1.7) pot. pić, zwykle alkohol

czasownik nieprzechodni niedokonany

 (2.1) pot. o alkoholu i narkotykach: działać zgodnie z przeznaczeniem, powodować stan odurzenia

czasownik zwrotny niedokonany czesać się

 (3.1) układać sobie włosy przy pomocy grzebienia lub szczotki

 (3.2) poddawać swoje włosy zabiegom, najczęściej w salonie fryzjerskim

 (3.3) pot. nosić jakąś fryzurę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czesia

zdrobnienie od: Czesława (imię żeńskie)


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) zdrobn. imię|polski|ż. Czesława

forma rzeczownika.

 (2.1) D. B. lp. od: Czesio

 (2.2) D. B. lp. od: Czesiu

 (2.3) D. B. lp. od: Cześ


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czesiek

zdrobnienie od: Czesław (imię męskie); Czesio


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) zdrobn. imię|polski|m. Czesław

forma rzeczownika.

 (2.1) D. lm. od: Cześka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czesiny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Czesi lub z nią związany


Źródła:

SJP.pl

Czesio

zdrobnienie od: Czesław (imię męskie); Czesiek


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) zdrobn. pieszcz. od Czesław


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czesiu

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) gwara. zdrobn. od: Czesław

forma rzeczownika.

 (2.1) W. lp. od: Czesio


Źródła:

Wiktionary

Czeski

dotyczący Czechów, związany z Czechami


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Czechami (Republiką Czeską), charakterystyczny dla Czech lub Czechów

 (1.2) związany z Czechami (krainą historyczną), charakterystyczny dla Czech lub Czechów

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. język urzędowy Republiki Czeskiej;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czesko

przysłówek

 (1.1) na sposób czeski, po czesku


Źródła:

Wiktionary

Czesko-Morawski

w części czeski, w części morawski; dotyczący Czech i Moraw


Źródła:

SJP.pl

Czeskobudziejowicki

przymiotnik od: Czeskie Budziejowice


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Czeskimi Budziejowicami, dotyczący z Czeskich Budziejowic


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czeskocieszyński

→ Czeski Cieszyn


przymiotnik relacyjny

 (1.1) odnoszący się do Czeskiego Cieszyna, związany z Czeskim Cieszynem


Patrz:Czeski Cieszyn

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czeskojęzyczny

przymiotnik

 (1.1) posługujący się językiem czeskim

 (1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem czeskim

 (1.3) spisany, stworzony w języku czeskim


Źródła:

Wiktionary

Czeskomorawski

język czeskomorawski - wariant języka słowiańskiego, w którym zostały napisane urywki głagolickie, kijowskie i praskie


Źródła:

SJP.pl

Czeskość

zespół cech charakterystycznych dla Czech


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co czeskie; czeski charakter czegoś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czesne

1. opłata pobierana za naukę w prywatnych i społecznych szkołach podstawowych, średnich i wyższych;
2. opłata za określony typ studiów (zaoczne, wieczorowe) w uczelniach państwowych


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) opłata za naukę


Cz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czester

ser podobny do czedara; chester


Źródła:

SJP.pl

Czestnik

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) stpol. dostojnik, urzędnik


Źródła:

Wiktionary

Czestny

przymiotnik

 (1.1) daw. dający zaszczyt, honor; pełen cnót


Źródła:

Wiktionary

Czesucza

tkanina jedwabna


Źródła:

SJP.pl

Czesuczowy

związany z czesuczą


Źródła:

SJP.pl

Czeszczyzna

1. język czeski;
2. to, co jest charakterystyczne dla Czech lub stamtąd pochodzi


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) jęz. język czeski

 (1.2) przest. zbiór cech typowych dla kultury i obyczajów czeskich


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czeszczyć

poddawać wpływom czeskim, rozszerzać wpływy czeskie; czechizować


Źródła:

SJP.pl

Czeszewo

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Czeszka

potocznie: rodzaj płóciennego buta sportowego na gumowej podeszwie


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. obuw. rodzaj wkładanej tenisówki czy baletki z gumowym paskiem, najczęściej w kolorze białym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czeszów

Czeszów (niem. "Deutsch Hammer") – wieś w Polsce w województwie dolnośląskim, w powiecie trzebnickim, w gminie Zawonia. Leży na Równinie Czeszowskiej, na prawym brzegu rzeki Sąsiecznicy.


Źródła:

Wikipedia

Czesław

imię męskie


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.;


Cz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czesława

imię żeńskie


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.;

forma rzeczownika.

 (2.1) D. i B. lp. od: Czesław


Czasława, Czesława – staropolskie imię żeńskie, w czasach staropolskich notowane wyłącznie w formie Czasława. Składa się z członu "Cza-" („spodziewać się, oczekiwać”) i "-sława" („sława”). Mogło oznaczać „tę, która oczekuje sławy”. Inną hipotezą pochodzenia tego imienia jest powstanie członu "Cza-" w wyniku skrócenia członu "Czści-". Byłby to wówczas wariant nienotowanego imienia Czcisława. Jej męskie odpowiedniki to Czasław i Czesław.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czesławiny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Czesławy lub z nią związany


Źródła:

SJP.pl

Czesławostwo

Czesław z małżonką; Czesławowie


Źródła:

SJP.pl

Czesławowie

Czesław z małżonką; Czesławostwo


Źródła:

SJP.pl

Czesławowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Czesława (Czesławy) lub z nim (z nią) związany


Źródła:

SJP.pl

Czeta

dawny, serbski oddział wojska złożony ze stu ludzi


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) przest. wojsk. mniej więcej stuosobowy bałkański oddział;


Czeta (bułg., serb. i mac. "чета") – w okresie panowania osmańskiego oddział uzbrojonych powstańców na Bałkanach, liczący zwykle około stu ludzi. Czety były podstawową powstańczą jednostką wojskową w czasie powstania kwietniowego 1876. W latach międzywojennych nazywano tak oddziały partyzanckie w Macedonii i Bułgarii. Od słowa "czeta" wywodzi się też określenie "Czetnicy".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czetnicki

→ czetnik


Patrz:czetnik

Źródła:

SJP.pl

Czetnik

w czasie II wojny światowej: uczestnik monarchistycznej partyzantki jugosłowiańskiej, uznającej zwierzchnictwo rządu emigracyjnego w Londynie


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) wojownik serbski


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czetrum

1/100 ngultruma, bhutańskiej jednostki monetarnej


Czetrum (ang. od 1974 do 1979 "chetrum", od 1979 "chhetrum") – moneta zdawkowa używana w Bhutanie, stanowiąca 1/100 część ngultruma. Po wprowadzeniu sztywnego kursu w 1979 stanowi równowartość 1 pajsy, czyli 1/100 rupii indyjskiej (wcześniej była to ½ rupii). W obiegu są monety 5, 10, 25 i 50 czetrumów oraz 1 ngultrum. Została wprowadzona w 1974, wcześniej walutą była rupia bhutańska, dzieląca się na 100 nyen pajs. W 2006 nieco zmieniono wygląd monet.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czetwertnia

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. wieś, a dawniej miasteczko, na Ukrainie, w obwodzie wołyńskim, w rejonie maniewickim;


Czetwertnia (ukr. "Четвертня") – miejscowość na Ukrainie, w obwodzie wołyńskim, w rejonie łuckim.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Czetyna

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. choina

 (1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński. gałązki drzew iglastych


Źródła:

Wiktionary

Czetyniok

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. opadłe igliwie


Źródła:

Wiktionary

Czewa

język urzędowy Malawi; chewa


Źródła:

SJP.pl

Czewapcziczi

[czytaj: cieWAPcici] danie kuchni bałkańskiej w postaci podłużnego kotleta z mielonego mięsa; cevapcici, ćevapčići


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) kulin. bałkańskie kotleciki z mięsa mielonego;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czeznąć

dawniej: ginąć, niknąć, marnieć


czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. sczeznąć)

 (1.1) książk. ulegać marnowaniu, odchodzeniu, zamieraniu, znikaniu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cześ

zdrobnienie od: Czesława (imię żeńskie)


Źródła:

SJP.pl

Cześka

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) zdrobn. imię|polski|ż. Czesława

forma rzeczownika.

 (2.1) D. B. lp. od: Czesiek


Źródła:

Wiktionary

Cześkowie

Czesiek z małżonką


Źródła:

SJP.pl

Cześkowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Cześka lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Cześnia

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. czereśnia


Źródła:

Wiktionary

Cześniczka

→ cześnik


Patrz:cześnik

Źródła:

SJP.pl

Cześnik

w dawnej Polsce: urzędnik dworski usługujący królowi w czasie uczt przy stole (podający kielich z winem), mający pod opieką piwnicę panującego; później urząd tylko tytularny


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) hist. urzędnik nadworny opiekujący się królewską piwnicą i usługujący przy dworskich ucztach, podający władcy do stołu;

 (1.2) hist. później, od XIV wieku, jedynie ziemski urząd tytularny z imiennie przysługującym tytułem honorowym


Cześnik – urzędnik nadworny w średniowiecznej Polsce (XIII wiek), dbający o „piwnicę” monarchy, a podczas biesiady podający mu puchary z winem. Od XIV w. urząd ten stał się honorowy (na przykład cześnik koronny), a więc niepociągający za sobą żadnych obowiązków. W Rzeczypospolitej Szlacheckiej był niższym urzędem ziemskim (w hierarchii urzędów (1768) w Koronie przed łowczym i za podstolim, na Litwie przed horodniczym i za podczaszym).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cześnikowa

dawniej: żona cześnika


Źródła:

SJP.pl

Cześnikówna

dawniej: córka cześnika


Źródła:

SJP.pl

Cześć

1. szacunek, chwała, uznanie, poważanie, kult;
2. dobre imię, godność, honor


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) poważanie

 (1.2) stpol. stan cywilny

wykrzyknik

 (2.1) pot. pozdrowienie, przywitanie stosowane wobec kolegów, bliższych znajomych

 (2.2) pot. pożegnanie stosowane wobec kolegów, bliższych znajomych


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czhongdzin

miasto w Korei Północnej


Źródła:

SJP.pl

Czhongdzu

miasto w Korei Południowej


Źródła:

SJP.pl

Czi

chińska jednostka długości odpowiadająca 32 cm; cze; chi


Źródła:

SJP.pl

Czialingozaur

rodzaj roślinożernego dinozaura z rodziny stegozaurów


Czialingozaur – rodzaj wymarłych dinozaurów ptasiomiednicznych z rodziny stegozaurów zamieszkujących tereny dzisiejszych Chin w epoce jury późnej. Czialingozaur jest pierwszym opisanym stegozaurem z Chin.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cziczewa

język z rodziny bantu używany w południowo-środkowej Afryce, język urzędowy Malawi; chichewa


Źródła:

SJP.pl

Cziczmany

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) geogr. wieś w północno-zachodniej Słowacji


Źródła:

Wiktionary

Czif

główny mechanik na statku; chief


Źródła:

SJP.pl

Czikagowski

dotyczący Chicago (miasto w Stanach Zjednoczonych); chicagowski, chicagoski


Źródła:

SJP.pl

Czikari

wiewiórka czikari - gatunek gryzonia z rodziny wiewiórkowatych; sosnowiórka szara


Źródła:

SJP.pl

Czikos

czikosz;
1. pasterz koni na stepach węgierskich;
2. lekceważąco: mieszkaniec bałkańskich rejonów pasterskich


Źródła:

SJP.pl

Czikosz

czikos;
1. pasterz koni na stepach węgierskich;
2. lekceważąco: mieszkaniec bałkańskich rejonów pasterskich


Źródła:

SJP.pl

Czikungunia

tropikalna choroba wirusowa przenoszona przez komary, objawiająca się gorączką i bólem mięśni; chikungunya


Źródła:

SJP.pl

Czili

chili, chilli, chile;
1. ogół gatunków papryki, których owoce mają bardzo ostry smak;
2. owoc czili - rośliny;
3. przyprawa ze sproszkowanych owoców czili - rośliny;
4. ostry sos z dodatkiem czili - przyprawy lub strączków rośliny


Źródła:

SJP.pl

Czilowanko

potocznie: odpoczywanie, relaksowanie się, odprężanie się; chillowanko


Źródła:

SJP.pl

Czilować

młodzieżowo: czilować się - odpoczywać, relaksować się; chillować się


Źródła:

SJP.pl

Czimet

rodzaj kwefu noszonego przez kobiety muzułmańskie, zrobionego z siatki włosianej


Źródła:

SJP.pl

Czimurenga

wojna wyzwoleńcza w Afryce, zwłaszcza taka, której celem jest ustanowienie władzy Murzynów


Źródła:

SJP.pl

Czincz

rodzaj złącza elektronicznego; cinch, chinch


Źródła:

SJP.pl

Czinczila

gryzoń z rodziny szynszylowatych o srebrzystoszarej sierści, podobny do wiewiórki, żyjący gromadnie w Ameryce Południowej, ceniony ze względu na futro; szynszyla


Źródła:

SJP.pl

Czip

układ scalony wyprodukowany w jednym krysztale krzemu; chip


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) inform. zob. chip.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czipowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) techn. wet. zaopatrywanie w czip


Źródła:

Wiktionary

Czipować

zakładać lub wszczepiać chipy, oznaczać coś, zwłaszcza zwierzęta, za pomocą specjalnych układów scalonych; chipować


czasownik przechodni niedokonany (dk. zaczipować)

 (1.1) techn. wet. wyposażać w czip


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czipowy

→ czip; chipowy


przymiotnik relacyjny

 (1.1) elektron. związany z czipem, dotyczący czipu, wyposażony w czip


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czips

cienki, smażony plasterek ziemniaczany, jedzony na zimno; chips


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) kulin. cienki, smażony plasterek ziemniaka jedzony na zimno jako przekąska;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czipsik

zdrobnienie od: chips; chipsik


Źródła:

SJP.pl

Czipsowy

→ czips; chipsowy


Źródła:

SJP.pl

Czipsy

cienki, smażony plasterek ziemniaczany, jedzony na zimno; chips


Źródła:

SJP.pl

Czirlider

[czytaj: czirlider] mężczyzna wykonujący w przerwach meczów dynamiczne układy taneczne mające zachęcić drużynę do walki; cheerleader


Źródła:

SJP.pl

Czirliderka

kobieta wykonująca w przerwach meczów dynamiczne układy taneczne mające zachęcić drużynę do walki; cheerleaderka, pomponiarka


Źródła:

SJP.pl

Czirliding

zagrzewanie drużyny sportowej do walki przez cheerleaderki; cheerleading


Źródła:

SJP.pl

Czirokeski

dotyczący Czirokezów, charakterystyczny dla Czirokezów; czerokeski


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Czirokezami, dotyczący Czirokezów

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. język czirokeski;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czirokeskojęzyczny

przymiotnik

 (1.1) taki, który posługuje się językiem czirokeskim

 (1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem czirokeskim

 (1.3) spisany, stworzony w języku czirokeskim


Źródła:

Wiktionary

Czirokez

północnoamerykański Indianin, członek plemienia Czirokezów; Czerokez


Źródła:

SJP.pl

Czirokezi

plemię Indian Ameryki Północnej z grupy Irokezów; Czerokezi


Czirokezi, Czerokezi (nazwa własna "Tsalagi", Cherokee) – plemię Indian Ameryki Północnej, pierwotnie wywodzące się od Irokezów i zamieszkujące podgórskie, zachodnie obszary Karoliny Południowej i Północnej, północną Georgię i wschodnie Tennessee. Później większość jego członków została przymusowo przesiedlona na tereny płaskowyżu Ozark. Byli jednym z plemion wliczanych w skład grupy Pięciu Cywilizowanych Plemion. Posługują się językiem czirokeskim.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czirokezka

Indianka Ameryki Północnej z grupy Irokezów; Czerokezka


Źródła:

SJP.pl

Cziru

rodzaj antylopy z plemienia koziorożców


Źródła:

SJP.pl

Czita

dawne miasto obwodowe w południowej Syberii; Czyta


Źródła:

SJP.pl

Cziter

osoba oszukująca w grze komputerowej; cheater


Źródła:

SJP.pl

Cziterka

kobieta oszukująca w grze komputerowej; cheaterka


Źródła:

SJP.pl

Czitować

środowiskowo: oszukiwać w grze komputerowej; cheatować


Źródła:

SJP.pl

Czk

skrótowiec w funkcji rzeczownika rodzaju nijakiego

 (1.1) = centrum zarządzania kryzysowego


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Czkanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|czkać.


Źródła:

Wiktionary

Czkawka

charakterystyczne odgłosy w następstwie wdechów spowodowanych okresowymi, nagłymi skurczami przepony


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) fizj. rytmicznie powtarzające się skurcze przepony objawiające się charakterystycznym odgłosem wydawanym przez zamknięcie głośni i strun głosowych przy wdechu;


Czkawka (łac. "singultus") – objaw chorobowy polegający na rytmicznie powtarzających się, mimowolnych skurczach przepony i mięśni oddechowych klatki piersiowej powodujących wdech z równoczesnym zamknięciem głośni, co wywołuje charakterystyczny odgłos.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czkać

wydawać ustami charakterystyczny dźwięk na skutek skurczów przepony; mieć czkawkę


czasownik niedokonany

 (1.1) wydawać ustami charakterystyczny dźwięk na skutek skurczów przepony; mieć czkawkę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czkałow

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. hist. Orenburg, nazwa oficjalna w latach 1938-1957


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Czknięcie

wydać ustami charakterystyczny dźwięk na skutek skurczów przepony brzusznej


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|czknąć.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czknąć

wydać ustami charakterystyczny dźwięk na skutek skurczów przepony brzusznej


czasownik dokonany

 (1.1) wydać ustami charakterystyczny dźwięk na skutek skurczu przepony; dokonany od|czkać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czmp

skrót od: Centrum Zdrowia Matki Polki


Źródła:

SJP.pl

Czmucić

czasownik przechodni niedokonany

 (1.1) gw-pl|Augustów, Łomża, Litwa, Wileńszczyzna, Supraśl. wprowadzać w błąd, oszukiwać, zwodzić, mamić, bałamucić

 (1.2) gw-pl|Litwa. pobolewać

 (1.3) gw-pl|Supraśl. czarować


Źródła:

Wiktionary

Czmych

wykrzyknik oznaczający nagłą ucieczkę


wykrzyknik

 (1.1) onomatopeja imitująca szybkie ucieknięcie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czmychanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) uciekanie skądś w pośpiechu


Źródła:

Wiktionary

Czmychać

uciekać po kryjomu; opuszczać jakieś miejsce szybko, nagle, niepostrzeżenie


czasownik

 (1.1) pot. uciekać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czmychnięcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|czmychnąć.


Źródła:

Wiktionary

Czmychnąć

uciec skądś nagle, w pośpiechu


Źródła:

SJP.pl

Cznianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|czniać.


Źródła:

Wiktionary

Czniać

potocznie: lekceważyć kogoś lub coś; trzniać


czasownik przechodni niedokonany

 (1.1) posp. lekceważyć kogoś lub coś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czochanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|czochać.


Źródła:

Wiktionary

Czochara

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Czochać

trzeć, ocierać, drapać


Źródła:

SJP.pl

Czochra

ławka z grzebieniem o stalowych zębach, służąca do odziarniania łodyg lnu; dziergaczka, dzierlica


Źródła:

SJP.pl

Czochradło

w zootechnice: urządzenie umożliwiające zwierzętom ocieranie się i usuwanie łuszczącego się nabłonka


Źródła:

SJP.pl

Czochralski

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czochranie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|czochrać.


Źródła:

Wiktionary

Czochrać

1. targać, splątywać włosy, sierść; wichrzyć, mierzwić;
2. trzeć o coś twardego;
3. regionalnie: oddzielać czochrami główki lnu i konopi od łodyg;
4. czochrać się -
a) o włosach: splątywać się, targać się; wichrzyć się, mierzwić się, zmierzwiać się;
b) ocierać się o coś twardego


czasownik niedokonany

 (1.1) targać, wichrzyć włosy lub sierść

 (1.2) ocierać ciało, lub jego część, o coś twardego

 (1.3) reg. roln. oddzielać główki lnu i konopii od łodyg przy pomocy czocher

czasownik zwrotny niedokonany czochrać się

 (2.1) targać, wichrzyć sobie włosy

 (2.2) o zwierzętach: trzeć się, ocierać swoje ciało o coś twardego


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czochryń

wieś w województwie zachodniopomorskim, w powiecie szczecineckim


Czochryń – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie szczecineckim, w gminie Borne Sulinowo. Miejscowość wchodzi w skład sołectwa Starowice.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czochryński

→ Czochryń


Patrz:Czochryń

Źródła:

SJP.pl

Czoczka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. kulin. spoż. soczewica


Źródła:

Wiktionary

Czoczkula

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. kulin. zupa z soczewicy


Źródła:

Wiktionary

Czogała

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Czogori

K2; najwyższy szczyt Karakorum


Źródła:

SJP.pl

Czok

zwężona przednia część lufy w broni myśliwskiej


Czok ( choke – ‘dławić’), dławik – część śrutowej broni strzeleckiej (przede wszystkim strzelb) montowana u wylotu lufy. Ma on za zadanie zmniejszyć rozrzut śrutu, a co za tym idzie poprawić celność i zasięg broni. Czoki mogą być wymienne lub stałe.

Wielkość czoku (stopień przewężenia lufy) może wynosić:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czoker

naszyjnik mocno przylegający do szyi; choker, dusik


Źródła:

SJP.pl

Czokolada

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. czekolada


Źródła:

Wiktionary

Czoktawowie

Czoktawowie – grupa etniczna północnoamerykańskich Indian posługujących się językiem czoktawskim, największe wśród południowych plemion z językowej rodziny muskogejskiej. Zamieszkiwali środkowe i południowe połacie stanu Missisipi, gdzie zajmowali się uprawą ziemi. Ich nazwa pochodzi prawdopodobnie od hiszpańskiego słowa "chato" („płaski”), jako że spłaszczali sobie głowy.


Źródła:

Wikipedia

Czolowie

południowoindyjska dynastia panująca od ok. III w. p.n.e. do końca XII wieku na terenach Tamilnadu; Ćolowie


Źródła:

SJP.pl

Czomolungma

najwyższy szczyt Ziemi w Himalajach Centralnych; Mount Everest


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. najwyższy szczyt Ziemi, ośmiotysięcznik położony w Himalajach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czona

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. hydron. rzeka w Rosji; w obwodzie irkuckim i Jakucji; prawy dopływ Wiluja;


Czona (ros. Чона) – rzeka w Rosji; w obwodzie irkuckim i Jakucji; prawy dopływ Wiluja. Długość 802 km; powierzchnia dorzecza 40,6 tys. km².

Źródła na Płaskowyżu Nadleńskim; płynie w kierunku północnym po Wyżynie Środkowosyberyjskiej; dolina na przemian zwężająca się i rozszerzająca, liczne progi. Po wybudowaniu zapory Wilujskiej Elektrowni Wodnej na Wiluju ostatnie 250 km biegu rzeki stało się częścią Wilujskiego Zbiornika Wodnego.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Czop

1. zatyczka w kształcie stożka; szpunt;
2. każdy stożkowaty przedmiot;
3. stożek ropny w uchyłkach migdałków (angina);
4. część jednego przedmiotu wkładana do pasującego kształtem wgłębienia w innym, pozwalająca na ich połączenie


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) techn. w budowie maszyn: część osi lub wału, na której osadzone jest łożysko lub sprzęgło

 (1.2) techn. w ciesielstwie: klin stanowiący rodzaj połączenia

 (1.3) techn. w bednarstwie: klin służący do zamykania beczki;

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) icht. nazwa systematyczna|Zingel|ref=tak., rodzaj ryb słodkowodnych z rodziny okoniowatych;

 (2.2) icht. ryba z rodzaju czop (2.1)

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (3.1) daw. pot. obraź. niezdara, niedołęga, gapa, głupi człowiek


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czopek

1. mały czop (stożkowata zatyczka)
2. postać leku w kształcie stożka
3. każdy niewielki przedmiot mający stożkowaty kształt
4. typ komórki światłoczułej tworzącej siatkówkę oka
5. mały ropiejący stożek tworzący się na migdałkach w czasie anginy
6. mały bolec łączący dwa przedmioty lub części urządzeń


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od: czop

 (1.2) mały czop

 (1.3) med. farm. lekarstwo do przyjmowania doodbytniczo, rzadziej dopochwowo lub docewkowo;

 (1.4) anat. światłoczuły receptor siatkówki oka;

 (1.5) przen. grub. o kimś, kto bezceremonialnie podlizuje się – „włazi w dupę”


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czopiarka

maszyna służąca do robienia czopów


Czopiarka – urządzenie zegarmistrzowskie służące do polerowania czopów kół zębatych zegarków. W skład wyposażenia czopiarki wchodzą wkładki do czopów o różnej długości i grubości.

Czopiarka może być napędzana silnikiem elektrycznym, korbką ręczną lub smykiem.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czopik

mały czop (zatyczka); czopek


Źródła:

SJP.pl

Czopkowy

→ czopek


przymiotnik

 (1.1) dotyczący czopka


Patrz:czopek

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czopowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|czopować.


Źródła:

Wiktionary

Czopować

zatykać czopem


Źródła:

SJP.pl

Czopowe

dawniej: podatek płacony przez mieszczan od wyrobu piwa, gorzałki, miodu i wina


Czopowe – wprowadzony w Polsce w drugiej połowie XV wieku podatek od wyrobu, importu oraz sprzedaży piwa, wódki, miodu i wina. Obecnie jego odpowiednikiem jest podatek akcyzowy na alkohol.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czopownica

piła do wycinania czopów z drewna; piła czopowa


Źródła:

SJP.pl

Czopowy

związany z czopem


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z czopem, dotyczący czopu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czopuch

w dawnych piecach staropolskich otwór odprowadzający dym do komina; cepuch


Czopuch – element stanowiący połączenie otworów wylotowych spalin z paleniska pieca lub kotła z kanałami kominowymi. Powinien być prowadzony jak najkrótszą drogą, najlepiej po linii prostej.

Jeśli to konieczne czopuch wyposażony jest w:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czorci

→ czort; czortowski (czartowski), czarci, czortowy


Źródła:

SJP.pl

Czorny

przymiotnik

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. czarny

 (1.2) gw-pl|Górny Śląsk. brudny


Źródła:

Wiktionary

Czorsztyn

wieś w Polsce


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. wieś w Polsce, w województwie małopolskim, w powiecie nowotarskim;


Czorsztyn – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie nowotarskim, w gminie Czorsztyn.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czorsztynianin

mieszkaniec Czorsztyna


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Czorsztyna

 (1.2) osoba pochodząca z Czorsztyna, urodzona w Czorsztynie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czorsztynianka

mieszkanka Czorsztyna


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Czorsztyna

 (1.2) kobieta pochodząca z Czorsztyna, urodzona w Czorsztynie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czorsztyński

przymiotnik od: Czorsztyn


przymiotnik relacyjny

 (1.1) odnoszący się do Czorsztyna, związany z Czorsztynem

przymiotnik jakościowy

 (2.1) charakterystyczny dla Czorsztyna lub czorsztynian, mający cechy lub właściwości przypisywane Czorsztynowi lub czorsztynianom


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czort

potocznie:
1. szatan, bies, diabeł; czart;
2. osoba dokuczająca innym, nieprzyjemna dla innych;
3. osoba ruchliwa, żywotna


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) diabeł, czart

 (1.2) przen. o człowieku złym

 (1.3) żart. o człowieku pełnym energii, sprytnym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czortkowski

→ Czortków (miasto na Ukrainie)


Źródła:

SJP.pl

Czortków

miasto na Ukrainie


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto wydzielone z rejonu na Ukrainie, w obwodzie tarnopolskim, siedziba rejonu czortkowskiego, położone nad Seretem;


Galeria: cerkwie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czortopchajka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) reg. środ. slang. stary, zniszczony samochód


Źródła:

Wiktionary

Czortowiec

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. wieś na Ukrainie, w obwodzie iwanofrankiwskim, w rejonie horodeńskim;


Źródła:

Wiktionary

Czortowski

→ czort; czartowski, czorci (czarci), czortowy


Źródła:

SJP.pl

Czortowy

→ czort; czortowski (czartowski), czorci (czarci)


Źródła:

SJP.pl

Czoski

nazwisko


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Czoszą, dotyczący Czoszy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czosnaczek

dwuletnia roślina z rodziny krzyżowych, o białych, pachnących czosnkiem kwiatach, stosowana w medycynie ludowej


Czosnaczek ("Alliaria" Heist. ex Fabr.) – rodzaj roślin należący do rodziny kapustowatych. Obejmuje dwa gatunki występujące w Europie, północno-zachodniej Afryce i zachodniej Azji. W całym zasięgu rodzaju, także w Polsce, występuje czosnaczek pospolity "A. petiolata". Jako gatunek zawleczony i inwazyjny obecny jest także w USA, Kanadzie i Argentynie. W rejonie Kaukazu rośnie "Alliaria taurica".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czosnek

dwuletnia, cebulkowa roślina warzywna, używana jako przyprawa kuchenna oraz środek leczniczy


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) bot. nazwa systematyczna|Allium|L.|ref=tak., rodzaj roślin z podrodziny czosnkowych obejmujący około siedmiuset gatunków;

 (1.2) bot. roślina lub rośliny z rodzaju czosnek (1.1)

 (1.3) spoż. jarzyna przyprawowa z cebuli uprawnych gatunków czosnku (1.1), zwykle czosnku pospolitego


Cz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czosnkowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|czosnkować.


Źródła:

Wiktionary

Czosnkowate

rodzina obejmująca około 700 gatunków roślin zielnych z klasy jednoliściennych, występujących w strefie umiarkowanej na całej kuli ziemskiej (z wyjątkiem Australii i Nowej Zelandii); należą do niej między innymi: czosnek, cebula zwyczajna, agapant


Źródła:

SJP.pl

Czosnkowaty

podobny do czosnku


Źródła:

SJP.pl

Czosnkowce

podrodzina roślin zielnych z rodziny amarylkowatych; czosnkowe


Źródła:

SJP.pl

Czosnkowe

podrodzina roślin zielnych z rodziny amarylkowatych; czosnkowce


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) syst. bot. nazwa systematyczna|Allioideae|Herb.|ref=tak., podrodzina roślin zielnych zaliczana do rodziny amarylkowatych;


Cz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czosnkowiec

przedstawiciel podrodziny roślin zielnych z rodziny amarylkowatych


Źródła:

SJP.pl

Czosnkowy

przymiotnik

 (1.1) przym. od: czosnek


Źródła:

Wiktionary

Czosnkówka

błotniszka czosnkówka - gatunek owada z rodziny błotniszkowatych


Źródła:

SJP.pl

Czosnowski

przymiotnik od: Czosnów


Źródła:

SJP.pl

Czosnyka

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Czosnów

wieś w Polsce


Czosnów (do 1 stycznia 1997 nosiła nazwę Czosnów Pierwszy) – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie nowodworskim, w gminie Czosnów. Siedziba gminy Czosnów.

Do 1954 roku siedziba gminy Cząstków. W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Czosnów. W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa warszawskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czosza

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. rzeka w północnej Rosji europejskiej, w obwodzie archangielskim, uchodzi do Zatoki Czoskiej Morza Barentsa


Źródła:

Wiktionary

Czołdar

dawniej: ozdobne przykrycie na konia; czaprak


Czołdar (osm.-tur. "czułtar") – długie, wykonane z wełny okrycie konia, które zakrywa jego przód, barki i częściowo szyję.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czołem

pozdrowienie, przywitanie popularne w wojsku oraz pomiędzy osobami o większej zażyłości


wykrzyknik

 (1.1) wojsk. służy do pozdrowienia (przywitania) przełożonych oraz zwierzchników

 (1.2) wojsk. służy do pozdrowienia (pożegnania) przełożonych oraz zwierzchników

forma rzeczownika.

 (2.1) N. lp. zobacz. czoło


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czołg

rodzaj silnie uzbrojonego i opancerzonego wozu bojowego na zawieszeniu gąsienicowym, przystosowanego do poruszania się w trudnym terenie


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) wojsk. pojazd bojowy poruszający się na gąsienicach, wyposażony w armatę i pancerz;


Czołg – gąsienicowy wóz bojowy, przeznaczony do walki z siłami przeciwnika na krótkich i średnich dystansach za pomocą ognia płaskotorowego. Ciężki pancerz i duża mobilność zapewniają czołgom przetrwanie na polu bitwy, a napęd gąsienicowy pozwala na przemieszczanie się z dużą prędkością w trudnym terenie. Czołg jest zasadniczym środkiem prowadzenia walki lądowej, zwłaszcza natarcia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czołganie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|czołgać.


Źródła:

Wiktionary

Czołganka

narożna ozdoba kamienna bazy kolumny romańskiej; żabka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) archit. element zdobniczy w architekturze, najczęściej występujący w większej ilości


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czołgać

1. poniżać kogoś;
2. zmuszać kogoś do poruszania się na czworakach


czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) pot. pejor. powodować czyjeś upokorzenie lub poniżenie

 (1.2) zmuszać kogoś do czołgania się (2.1)

 (2.2) przen. poniżać się przed kimś

 (2.3) przen. książk. o mgle lub dymie: snuć się nisko, tuż nad ziemią


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czołgisko

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) rzad. pot. zgrub. od: czołg

 (1.2) rzad. pot. duży czołg


Źródła:

Wiktionary

Czołgista

żołnierz z formacji pancernej czołgów


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) wojsk. żołnierz obsługujący czołg


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czołgistka

→ czołgista


Patrz:czołgista

Źródła:

SJP.pl

Czołgot

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. ornit. dzięcioł


Źródła:

Wiktionary

Czołgowisko

ćwiczebny poligon z torem przeszkód dla czołgów


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) wojsk. miejsce (poligon) przeznaczone na ćwiczenia czołgów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czołgowy

związany z czołgiem


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z czołgiem; składający się z czołgów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czoło

1. część twarzy człowieka nad brwiami i nosem;
2. część przednia czegoś; przód, front, fasada;


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) anat. część głowy nad brwiami i pomiędzy skrońmi

 (1.2) początek, przednia część czegoś rozciągniętego


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czołobitniej

stopień wyższy od przysłówka: czołobitnie


Źródła:

SJP.pl

Czołobitniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: czołobitny


Źródła:

SJP.pl

Czołobitność

→ czołobitny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest czołobitne; cecha tych, którzy są czołobitni


Patrz:czołobitny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czołobitny

uniżony, pełen pokory, służalczy, hołdowniczy


przymiotnik

 (1.1) pełen pokory i szacunku wobec kogoś, w sposób aż służalczy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czołoczub

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) ornit. ptak z rodzaju nazwa systematyczna|Prionops|ref=tak.;


Źródła:

Wiktionary

Czołowy

1. związany z czołem (częścią głowy);
2. jeden z pierwszych, wysuwający się na pierwszy plan; przodujący, wybitny, główny;
3. znajdujący się na przedzie; przedni, frontowy


przymiotnik

 (1.1) anat. dotyczący czoła

 (1.2) główny, wiodący

 (1.3) frontowy, przedni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czołówka

1. pierwsze szeregi, front;
2. wysunięta na czoło grupa zawodników w biegu lub rajdzie;
3. grupa ludzi wybitnych, elita;
4. wstępna część filmu;
5. najważniejsza wiadomość lub artykuł w gazecie, zamieszczone na czołowym miejscu;
6. potocznie: zderzenie czołowe samochodów;
7. latarka noszona na czole


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) sport. początkowa część poruszającej się grupy

 (1.2) latarka noszona na głowie

 (1.3) telew. planszaansze początkowe filmu

 (1.4) streszczenie informacji prasowej na jej początku

 (1.5) grupa jednostek najlepszych w danej klasyfikacji

 (1.6) pot. zderzenie czołowe pojazdów


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czołówkowy

związany z czołówką


Źródła:

SJP.pl

Czpak

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Czrezwyczajka

potoczna nazwa WCzK, czyli organizacji poprzedzającej NKWD i KGB w Rosji sowieckiej; czerezwyczajka


Źródła:

SJP.pl

Czterdziecha

zgrubienie od: czterdziestka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zgrub. od czterdziestka (wszystkie znaczenia, zwykle czterdzieści lat)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czterdziestak

coś, co zajmuje czterdzieste miejsce lub jest związane z liczbą 40, np. pokój


Źródła:

SJP.pl

Czterdziestka

1. liczba czterdzieści;
2. wiek czterdziestu lat;
3. pokój, autobus, dom itp. oznaczony numerem 40;
4. to, co się składa z czterdziestu jednostek, części, np. grupa czterdziestoosobowa


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nazwa liczby 40

 (1.2) całość składająca się z czterdziestu części, elementów lub jednostek

 (1.3) wiek 40 lat

 (1.4) pot. kobieta w wieku 40 lat

 (1.5) coś określone liczbą lub numerem 40


Czterdziestka – część wsi Sipiory w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie nakielskim, w gminie Kcynia.

Z dniem 1.12.2009 Czterdziestka została wyodrębniona jako część wsi Sipiory.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czterdziestkaczwórka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nazwa liczby 44

 (1.2) coś określone liczbą lub numerem 44

 (1.3) całość składająca się z czterdziestu czterech części, elementów lub jednostek


Źródła:

Wiktionary

Czterdziestkadwójka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nazwa liczby 42

 (1.2) coś określone liczbą lub numerem 42

 (1.3) całość składająca się z czterdziestu dwóch części, elementów lub jednostek


Źródła:

Wiktionary

Czterdziestkadziewiątka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nazwa liczby 49

 (1.2) coś określone liczbą lub numerem 49

 (1.3) całość składająca się z czterdziestu dziewięciu części, elementów lub jednostek


Źródła:

Wiktionary

Czterdziestkajedynka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nazwa liczby 41

 (1.2) coś określone liczbą lub numerem 41

 (1.3) całość składająca się z czterdziestu jeden części, elementów lub jednostek


Źródła:

Wiktionary

Czterdziestkapiątka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nazwa liczby 45

 (1.2) coś określone liczbą lub numerem 45

 (1.3) całość składająca się z czterdziestu pięciu części, elementów lub jednostek


Źródła:

Wiktionary

Czterdziestkasiódemka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nazwa liczby 47

 (1.2) coś określone liczbą lub numerem 47

 (1.3) całość składająca się z czterdziestu siedmiu części, elementów lub jednostek


Źródła:

Wiktionary

Czterdziestkaszóstka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nazwa liczby 46

 (1.2) coś określone liczbą lub numerem 46

 (1.3) całość składająca się z czterdziestu sześciu części, elementów lub jednostek


Źródła:

Wiktionary

Czterdziestkatrójka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nazwa liczby 43

 (1.2) coś określone liczbą lub numerem 43

 (1.3) całość składająca się z czterdziestu trzech części, elementów lub jednostek


Źródła:

Wiktionary

Czterdziestkaósemka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nazwa liczby 48

 (1.2) coś określone liczbą lub numerem 48

 (1.3) całość składająca się z czterdziestu ośmiu części, elementów lub jednostek


Źródła:

Wiktionary

Czterdziestkowy

→ czterdziestka


przymiotnik

 (1.1) związany z liczbą czterdzieści, dotyczący liczby czterdzieści


Patrz:czterdziestka

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czterdziestoczterolatek

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mężczyzna mający czterdzieści cztery lata

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) zwierzę, roślina lub rzecz mająca czterdzieści cztery lata

forma rzeczownika.

 (3.1) D. lm. od czterdziestoczterolatka


Źródła:

Wiktionary

Czterdziestoczterolatka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta mająca czterdzieści cztery lata

 (1.2) zwierzę, rzecz lub roślina mająca czterdzieści cztery lata

forma rzeczownika.

 (2.1) D., B. lp. od czterdziestoczterolatek


Źródła:

Wiktionary

Czterdziestoczteroletni

mający czterdzieści cztery lata, trwający czterdzieści cztery lata itp.


przymiotnik

 (1.1) mający czterdzieści cztery lata

 (1.2) trwający czterdzieści cztery lata


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czterdziestodniowy

mający czterdzieści dni, trwający czterdzieści dni itp.


przymiotnik

 (1.1) trwający czterdzieści dni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czterdziestodwugodzinny

trwający czterdzieści dwie godziny


Źródła:

SJP.pl

Czterdziestodwulatek

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mężczyzna mający czterdzieści dwa lata

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) zwierzę, roślina lub rzecz mająca czterdzieści dwa lata

forma rzeczownika.

 (3.1) D. lm. od czterdziestodwulatka


Źródła:

Wiktionary

Czterdziestodwulatka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta mająca czterdzieści dwa lata

 (1.2) zwierzę, rzecz lub roślina mająca czterdzieści dwa lata

forma rzeczownika.

 (2.1) D., B. lp. od czterdziestodwulatek


Źródła:

Wiktionary

Czterdziestodwuletni

mający czterdzieści dwa lata, trwający czterdzieści dwa lata itp.


przymiotnik

 (1.1) mający czterdzieści dwa lata

 (1.2) trwający czterdzieści dwa lata


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czterdziestodziewięciolatek

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mężczyzna mający czterdzieści dziewięć lat

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) zwierzę, roślina lub rzecz mająca czterdzieści dziewięć lat

forma rzeczownika.

 (3.1) D. lm. od czterdziestodziewięciolatka


Źródła:

Wiktionary

Czterdziestodziewięciolatka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta mająca czterdzieści dziewięć lat

 (1.2) zwierzę, rzecz lub roślina mająca czterdzieści dziewięć lat

forma rzeczownika.

 (2.1) D., B. lp. od czterdziestodziewięciolatek


Źródła:

Wiktionary

Czterdziestodziewięcioletni

przymiotnik

 (1.1) mający czterdzieści dziewięć lat

 (1.2) trwający czterdzieści dziewięć lat


Źródła:

Wiktionary

Czterdziestogodzinny

trwający czterdzieści godzin


przymiotnik

 (1.1) taki, który trwa czterdzieści godzin


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czterdziestojednogodzinny

trwający 41 godzin


Źródła:

SJP.pl

Czterdziestojednolatek

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mężczyzna mający czterdzieści jeden lat

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) zwierzę, roślina lub rzecz mająca czterdzieści jeden lat

forma rzeczownika.

 (3.1) D. lm. od czterdziestojednolatka


Źródła:

Wiktionary

Czterdziestojednolatka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta mająca czterdzieści jeden lat

 (1.2) zwierzę, rzecz lub roślina mająca czterdzieści jeden lat

forma rzeczownika.

 (2.1) D., B. lp. od czterdziestojednolatek


Źródła:

Wiktionary

Czterdziestojednoletni

przymiotnik

 (1.1) mający czterdzieści jeden lat

 (1.2) trwający czterdzieści jeden lat


Źródła:

Wiktionary

Czterdziestokilkuletni

przymiotnik

 (1.1) mający lub trwający czterdzieści kilka lat


Źródła:

Wiktionary

Czterdziestokrotność

→ czterdziestokrotny


Patrz:czterdziestokrotny

Źródła:

SJP.pl

Czterdziestokrotny

powtarzający się czterdzieści razy


Źródła:

SJP.pl

Czterdziestolatek

mężczyzna czterdziestoletni


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba w wieku 40-49 lat

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) zwierzę, roślina lub rzecz mająca 40-49 lat

forma rzeczownika.

 (3.1) D. lm. od czterdziestolatka


Czterdziestolatek (także 40-latek) – polski serial komediowy w reżyserii Jerzego Gruzy, emitowany przez Telewizję Polską od 16 maja 1975 do 19 lutego 1978. Tytułową rolę zagrał Andrzej Kopiczyński.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czterdziestolatka

1. kobieta albo samica zwierząt mająca czterdzieści lat;
2. okres obejmujący czterdzieści lat


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta mająca czterdzieści lat

 (1.2) zwierzę, rzecz lub roślina mająca czterdzieści lat

forma rzeczownika.

 (2.1) D., B. lp. od czterdziestolatek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czterdziestolatki

osoby różnej płci mające od czterdziestu do pięćdziesięciu lat


Źródła:

SJP.pl

Czterdziestolecie

1. okres czterdziestu lat;
2. czterdziesta rocznica czegoś


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) okres czterdziestu lat

 (1.2) czterdziesta rocznica


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czterdziestoletni

mający czterdzieści lat


przymiotnik

 (1.1) mający czterdzieści lat

 (1.2) trwający czterdzieści lat


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czterdziestomilionowy

liczący czterdzieści milionów czegoś


Źródła:

SJP.pl

Czterdziestominutowy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) trwający czterdzieści minut


Źródła:

Wiktionary

Czterdziestoosobowy

1. składający się z czterdziestu osób;
2. przeznaczony dla czterdziestu osób


Źródła:

SJP.pl

Czterdziestoośmiogodzinny

trwający czterdzieści osiem godzin


przymiotnik

 (1.1) taki, który trwa czterdzieści osiem godzin, trwający pełne dwie doby


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czterdziestoośmiolatek

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mężczyzna mający czterdzieści osiem lat

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) zwierzę, roślina lub rzecz mająca czterdzieści osiem lat

forma rzeczownika.

 (3.1) D. lm. od czterdziestoośmiolatka


Źródła:

Wiktionary

Czterdziestoośmiolatka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta mająca czterdzieści osiem lat

 (1.2) zwierzę, rzecz lub roślina mająca czterdzieści osiem lat

forma rzeczownika.

 (2.1) D., B. lp. od czterdziestoośmiolatek


Źródła:

Wiktionary

Czterdziestoośmioletni

przymiotnik

 (1.1) mający czterdzieści osiem lat

 (1.2) trwający czterdzieści osiem lat


Źródła:

Wiktionary

Czterdziestoośmiościan

jedna z prostych postaci krystalograficznych, o największej możliwej liczbie ścian w kształcie trójkątów różnobocznych


Źródła:

SJP.pl

Czterdziestoparoletni

mający czterdzieści parę lat, trwający czterdzieści parę lat itp.; czterdziestokilkoletni, czterdziestokilkuletni


przymiotnik

 (1.1) mający lub trwający czterdzieści kilka lat


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czterdziestopięciohektarowy

a) będący wielkości czterdziestu pięciu hektarów;
b) posiadający czterdzieści pięć hektarów ziemi (np. rolnik czterdziestopięciohektarowy)


Źródła:

SJP.pl

Czterdziestopięcioipółletni

mający czterdzieści pięć lat i pół roku


Źródła:

SJP.pl

Czterdziestopięciolatek

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mężczyzna mający czterdzieści pięć lat

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) zwierzę, roślina lub rzecz mająca czterdzieści pięć lat

forma rzeczownika.

 (3.1) D. lm. od czterdziestopięciolatka


Źródła:

Wiktionary

Czterdziestopięciolatka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta mająca czterdzieści pięć lat

 (1.2) zwierzę, rzecz lub roślina mająca czterdzieści pięć lat

forma rzeczownika.

 (2.1) D., B. lp. od czterdziestopięciolatek


Źródła:

Wiktionary

Czterdziestopięciolecie

1. okres czterdziestu pięciu lat;
2. czterdziesta piąta rocznica czegoś


Źródła:

SJP.pl

Czterdziestopięcioletni

mający czterdzieści pięć lat, trwający czterdzieści pięć lat itp.


przymiotnik

 (1.1) mający czterdzieści pięć lat

 (1.2) trwający czterdzieści pięć lat


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czterdziestopięciominutowy

trwający czterdzieści pięć minut


przymiotnik relacyjny

 (1.1) trwający czterdzieści pięć minut


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czterdziestorublowy

mający wartość czterdziestu rubli


Źródła:

SJP.pl

Czterdziestosiedmiolatek

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mężczyzna mający czterdzieści siedem lat

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) zwierzę, roślina lub rzecz mająca czterdzieści siedem lat

forma rzeczownika.

 (3.1) D. lm. od czterdziestosiedmiolatka


Źródła:

Wiktionary

Czterdziestosiedmiolatka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta mająca czterdzieści siedem lat

 (1.2) zwierzę, rzecz lub roślina mająca czterdzieści siedem lat

forma rzeczownika.

 (2.1) D., B. lp. od czterdziestosiedmiolatek


Źródła:

Wiktionary

Czterdziestosiedmioletni

mający czterdzieści siedem lat, trwający czterdzieści siedem lat itp.


przymiotnik

 (1.1) mający czterdzieści siedem lat

 (1.2) trwający czterdzieści siedem lat


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czterdziestosiedmiominutowy

trwający czterdzieści siedem minut


Źródła:

SJP.pl

Czterdziestostopniowy

1. mający czterdzieści stopni (w jakiejś skali);
2. mający czterdzieści stopni, etapów


Źródła:

SJP.pl

Czterdziestosześciolatek

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mężczyzna mający czterdzieści sześć lat

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) zwierzę, roślina lub rzecz mająca czterdzieści sześć lat

forma rzeczownika.

 (3.1) D. lm. od czterdziestosześciolatka


Źródła:

Wiktionary

Czterdziestosześciolatka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta mająca czterdzieści sześć lat

 (1.2) zwierzę, rzecz lub roślina mająca czterdzieści sześć lat

forma rzeczownika.

 (2.1) D., B. lp. od czterdziestosześciolatek


Źródła:

Wiktionary

Czterdziestosześcioletni

przymiotnik

 (1.1) mający czterdzieści sześć lat

 (1.2) trwający czterdzieści sześć lat


Źródła:

Wiktionary

Czterdziestotrzyipółletni

mający czterdzieści trzy lata i pół roku, trwający czterdzieści trzy lata i pół roku itp.


Źródła:

SJP.pl

Czterdziestotrzylatek

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mężczyzna mający czterdzieści trzy lata

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) zwierzę, roślina lub rzecz mająca czterdzieści trzy lata

forma rzeczownika.

 (3.1) D. lm. od czterdziestotrzylatka


Źródła:

Wiktionary

Czterdziestotrzylatka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta mająca czterdzieści trzy lata

 (1.2) zwierzę, rzecz lub roślina mająca czterdzieści trzy lata

forma rzeczownika.

 (2.1) D., B. lp. od czterdziestotrzylatek


Źródła:

Wiktionary

Czterdziestotrzyletni

mający czterdzieści trzy lata, trwający czterdzieści trzy lata itp.


przymiotnik

 (1.1) mający czterdzieści trzy lata

 (1.2) trwający czterdzieści trzy lata


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czterdziestotysięczny

przymiotnik odliczebnikowy

 (1.1) od 40 000


Źródła:

Wiktionary

Czterdziesty

liczebnik porządkowy odpowiadający liczbie 40


przymiotnik odliczebnikowy

 (1.1) od 40


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czterdzieści

liczebnik oznaczający liczbę 40


liczebnik główny (zbiorowy: czterdzieścioro)

 (1.1) liczba naturalna następna po 39 i poprzedzająca 41;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czterdzieścioro

liczebnik zbiorowy odpowiadający liczbie 40, używany w odniesieniu do osób różnej płci, dzieci i młodych zwierząt oraz do przedmiotów o nazwie występującej tylko w liczbie mnogiej


liczebnik zbiorowy

 (1.1) …odpowiadający liczbie 40


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czterechsetlecie

1. okres czterystu lat;
2. czterechsetna rocznica


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) okres czterystu lat

 (1.2) czterechsetna rocznica


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czterechsetletni

mający czterysta lat, trwający czterysta lat itp.


Źródła:

SJP.pl

Czterechsetna

liczebnik porządkowy odpowiadający liczbie 400


Źródła:

SJP.pl

Czterechsetny

liczebnik porządkowy odpowiadający liczbie 400


przymiotnik odliczebnikowy

 (1.1) od czterysta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czternasta

godzina czternasta


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) godzina 14, godzina druga po południu

forma przymiotnika.

 (2.1) M. i W. ż. lp. od: czternasty


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czternastak

byk jelenia o czternastu końcach w wieńcu


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) łow. jeleń o potężnym wieńcu z czternastoma odnogami (razem na obu tykach)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czternastka

1. liczba czternaście;
2. wiek czternastu lat;
3. pokój, autobus, szkoła, dom itp. oznaczony numerem 14;
4. to, co się składa z czternastu jednostek, części, np. grupa czternastoosobowa


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nazwa liczby 14

 (1.2) coś, co oznaczone jest liczbą 14

 (1.3) całość składająca się z czternastu części, elementów lub jednostek

 (1.4) pot. dziewczyna w wieku czternastu lat

 (1.5) pot. dodatkowa, czternasta pensja

 (1.6) pot. wiek czternastu lat


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czternastkowy

→ czternastka


przymiotnik

 (1.1) związany z liczbą czternaście, dotyczący liczby czternaście


Patrz:czternastka

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czternastodniowy

mający czternaście dni (dwa tygodnie), trwający czternaście dni (dwa tygodnie) itp.; dwutygodniowy


przymiotnik

 (1.1) trwający czternaście dni

 (1.2) będący w wieku czternastu dni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czternastogodzinny

trwający czternaście godzin


przymiotnik

 (1.1) trwający czternaście godzin

 (1.2) będący w wieku czternastu godzin


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czternastoipółletni

będący w wieku czternastu lat i pół roku


Źródła:

SJP.pl

Czternastokilometrowy

mający długość czternastu kilometrów, wynoszący czternaście kilometrów


Źródła:

SJP.pl

Czternastokropka

biedronka czternastokropka - gatunek chrząszcza z rodziny biedronkowatych; gielas czternastoplamek


Źródła:

SJP.pl

Czternastokrotnie

przysłówek

 (1.1) czternaście razy


Źródła:

Wiktionary

Czternastokrotny

powtarzający się czternaście razy


przymiotnik

 (1.1) odbywający się/powtarzający się czternaście razy

 (1.2) taki, który osiągnął/zdobył/robił coś czternaście razy

 (1.3) czternaście razy większy bądź mniejszy od czegoś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czternastokąt

figura płaska mająca 14 kątów


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) geom. wielokąt mający czternaście boków i czternaście kątów wewnętrznych


Czternastokąt foremny – wielokąt wypukły, który ma 14 równych boków oraz 14 kątów o równej mierze. Każdy z nich ma miarę formula_1 zaś ich suma wynosi 2160°.

Pole powierzchni czternastokąta foremnego o boku długości formula_2 wyraża się wzorem:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czternastolatek

chłopiec czternastoletni


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) chłopak mający czternaście lat

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) zwierzę, roślina lub rzecz mająca czternaście lat

forma rzeczownika.

 (3.1) D. lm. od czternastolatka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czternastolatka

1. dziewczynka albo samica zwierząt mająca czternaście lat;
2. okres obejmujący czternaście lat


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) dziewczyna mająca czternaście lat

 (1.2) zwierzę, rzecz lub roślina mająca czternaście lat

forma rzeczownika.

 (2.1) D., B. lp. od czternastolatek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czternastolatki

chłopiec czternastoletni


Źródła:

SJP.pl

Czternastolecie

1. okres czternastu lat;
2. czternasta rocznica czegoś


Źródła:

SJP.pl

Czternastoletni

1. trwający czternaście lat; przypadający za czternaście lat;
2. będący w wieku czternastu lat, mający czternaście lat


przymiotnik

 (1.1) mający czternaście lat

 (1.2) trwający czternaście lat


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czternastoliterowy

przymiotnik

 (1.1) taki, który składa się z czternastu liter


Źródła:

Wiktionary

Czternastomiesięczny

mający czternaście miesięcy, trwający czternaście miesięcy itp.


Źródła:

SJP.pl

Czternastominutowy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) trwający czternaście minut


Źródła:

Wiktionary

Czternastoosobowy

1. składający się z czternastu osób;
2. przeznaczony dla czternastu osób


przymiotnik

 (1.1) przeznaczony dla czternastu osób, mogący pomieścić czternaście osób

 (1.2) złożony z czternastu osób, wykonywany przez czternaście osób


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czternastopiętrowy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) złożony z parteru i czternastu kondygnacji położonych nad nim


Źródła:

Wiktionary

Czternastoplamek

gielas czternastoplamek - gatunek chrząszcza z rodziny biedronkowatych; biedronka czternastokropka


Źródła:

SJP.pl

Czternastostopniowy

1. mający czternaście stopni (w jakiejś skali);
2. mający czternaście stopni, etapów


Źródła:

SJP.pl

Czternastotomowy

przymiotnik

 (1.1) składający się z czternastu tomów, zawarty w czternastu tomach, wydany w czternastu tomach


Źródła:

Wiktionary

Czternastotygodniowy

przymiotnik

 (1.1) trwający czternaście tygodni

 (1.2) będący w wieku czternastu tygodni


Źródła:

Wiktionary

Czternastowieczny

dotyczący czternastego wieku, pochodzący z czternastego wieku, żyjący w czternastym wieku, dziejący się w czternastym wieku itp.


przymiotnik

 (1.1) taki, który wydarzył się lub żył w czternastym wieku; taki, który pochodzi z czternastego wieku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czternastowierszowy

składający się z czternastu wierszy


Źródła:

SJP.pl

Czternastozgłoskowiec

rodzaj utworu poetyckiego, w którym każdy wers składa się z czternastu zgłosek


Czternastozgłoskowiec – rozmiar wiersza sylabicznego, składający się z czternastu sylab i występujący w różnych formatach średniówkowych.

Podstawowe odmiany czternastozgłoskowca to czternastozgłoskowiec symetryczny 14 (7 + 7) i czternastozgłoskowiec asymetryczny 14 (8 + 6).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czternastozgłoskowy

złożony z czternastu zgłosek (sylab); czternastosylabowy


Źródła:

SJP.pl

Czternastościan

wielościan o 14 ścianach


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) geom. wielościan o czternastu ścianach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czternasty

liczebnik porządkowy odpowiadający liczbie 14


przymiotnik odliczebnikowy

 (1.1) od 14

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) dzień miesiąca po trzynastym

rzeczownik, rodzaj żeński

 (3.1) czternasta: godzina czternasta


Czternasty – śródpuszczańska część wsi Topiło w Polsce, położona w województwie podlaskim, w powiecie hajnowskim, w gminie Hajnówka.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa białostockiego.

Prawosławni mieszkańcy wsi należą do parafii Wniebowstąpienia Pańskiego w Orzeszkowie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czternaście

liczebnik oznaczający liczbę 14


liczebnik główny

 (1.1) 14


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czternaścioro

liczebnik zbiorowy odpowiadający liczbie 14, używany w odniesieniu do osób różnej płci, dzieci i młodych zwierząt oraz do przedmiotów o nazwie występującej tylko w liczbie mnogiej


liczebnik zbiorowy

 (1.1) …odpowiadający liczbie 14


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cztero-

przedrostek

 (1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczających czterokrotne wystąpienie czegoś

 (1.2) pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczających całość składającą się z czterech części


Źródła:

Wiktionary

Czteroaktowy

o utworze scenicznym: mający cztery akty


Źródła:

SJP.pl

Czteroaktówka

sztuka teatralna lub inny utwór sceniczny składający się z czterech aktów


Źródła:

SJP.pl

Czteroarkuszowy

składający się z czterech arkuszy


Źródła:

SJP.pl

Czteroarowy

mający powierzchnię czterech arów


Źródła:

SJP.pl

Czteroatomowy

złożony z czterech atomów, np. cząsteczka czteroatomowa


przymiotnik

 (1.1) fiz. chem. złożony z czterech atomów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czterobarwny

mający cztery barwy (kolory); czterokolorowy


Źródła:

SJP.pl

Czterobiegowy

1. o mechanizmie napędowym: mający cztery biegi;
2. o pojeździe: wyposażony w mechanizm napędowy o czterech biegach


Źródła:

SJP.pl

Czterobiegunowy

mający cztery bieguny


Źródła:

SJP.pl

Czterobitowy

1. zawierający cztery bity;
2. działający w oparciu o słowa (rozkazy, dane) długości czterech bitów


przymiotnik

 (1.1) inform. taki, który zawiera cztery bity

 (1.2) inform. taki, który działa w oparciu o słowa (rozkazy, dane) długości czterech bitów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czteroboczny

mający cztery boki; czworoboczny


Źródła:

SJP.pl

Czterobramkowy

charakteryzujący się strzeleniem czterech bramek


Źródła:

SJP.pl

Czterobrygadówka

system organizacji pracy stosowany w zakładach pracy funkcjonujących w sposób ciągły (24 godziny na dobę przez 7 dni w tygodniu), polegający na podziale załogi na 4 brygady, pracujące na 3 zmiany


Źródła:

SJP.pl

Czterocalowy

mający długość czterech cali


Źródła:

SJP.pl

Czterochlorek

chemiczny związek dwuskładnikowy, w którego cząsteczce występują cztery atomy chloru


Źródła:

SJP.pl

Czterocyfrowy

złożony z czterech cyfr


przymiotnik

 (1.1) składający się z czterech cyfr, mający cztery cyfry


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czterocylindrowy

mający cztery cylindry, np. samochód czterocylindrowy


przymiotnik

 (1.1) techn. mający cztery cylindry


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czteroczęściowy

składający się z czterech części


Źródła:

SJP.pl

Czteroczłonowy

składający się z czterech członów


przymiotnik

 (1.1) liczący cztery człony, składający się z czterech członów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czterodaniowy

składający się z czterech dań


Źródła:

SJP.pl

Czterodniowy

mający cztery dni, trwający cztery dni itp.


przymiotnik

 (1.1) trwający cztery dni

 (1.2) będący w wieku czterech dni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czterodniówka

okres czterodniowy; coś, co trwa cztery dni


Źródła:

SJP.pl

Czterodolarowy

mający wartość czterech dolarów


Źródła:

SJP.pl

Czterodrzwiowy

mający czworo drzwi


przymiotnik

 (1.1) mający czworo drzwi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czterodziałaniowy

zwykle o kalkulatorze - wykonujący cztery typy działań: dodawanie, odejmowanie, mnożenie i dzielenie


Źródła:

SJP.pl

Czterodziałowy

1. o instytucji: mający cztery działy;
2. czteroczęściowy, czterodzielny


Źródła:

SJP.pl

Czterodzielny

złożony z czterech części, dzielący się na cztery części; czwórdzielny


przymiotnik relacyjny

 (1.1) taki, który jest podzielony na cztery części


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czterodźwięk

akord składający się z czterech różnych dźwięków


Czterodźwięk – akord złożony z czterech dźwięków. Jego bazą jest trójdźwięk, do którego dodany jest interwał liczony od prymy tego akordu – od tego interwału akord bierze swoją nazwę. Najczęściej spotykanymi interwałami które można dodać do akordu są seksta lub septyma.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czteroelementowy

przymiotnik

 (1.1) składający się z czterech elementów


Źródła:

Wiktionary

Czteroetapowo

przysłówek sposobu

 (1.1) w czterech etapach, fazach


Źródła:

Wiktionary

Czteroetapowy

składający się z czterech etapów


przymiotnik

 (1.1) składający się z czterech etapów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czteroetyloołów

związek chemiczny używany jako środek przeciwstukowy do benzyn; tetraetyloołów


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. trująca, bezbarwna, oleista ciecz, stosowana głównie jako środek przeciwstukowy do benzyn, metaloorganiczny związek chemiczny o wzorze sumarycznym C8H20Pb;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czterofazowo

przysłówek sposobu

 (1.1) w czterech fazach, etapach


Źródła:

Wiktionary

Czterofazowy

1. składający się z czterech faz, etapów;
2. działający w układzie odpowiednich czterech prądów przemiennych


przymiotnik

 (1.1) składający się z czterech faz, etapów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czterofluorek

związek chemiczny z cząsteczką zawierającą cztery atomy fluoru; tetrafluorek


Źródła:

SJP.pl

Czterofluoroetylen

fluoropochodna etylenu; bezbarwny gaz palny, nierozpuszczalny w wodzie


Źródła:

SJP.pl

Czterofrankowy

mający wartość czterech franków


Źródła:

SJP.pl

Czterofunkcyjny

mający cztery funkcje


Źródła:

SJP.pl

Czterofuntowy

mający wartość czterech funtów


Źródła:

SJP.pl

Czterogodzinny

trwający cztery godziny


przymiotnik

 (1.1) trwający cztery godziny

 (1.2) będący w wieku czterech godzin


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czterogramowy

ważący cztery gramy


Źródła:

SJP.pl

Czterograniasty

mający cztery granie (krawędzie, kanty); czworokanciasty, czworograniasty, czterokanciasty


Źródła:

SJP.pl

Czterogroszowy

mający wartość czterech groszy


Źródła:

SJP.pl

Czterogłos

utwór na cztery głosy


Źródła:

SJP.pl

Czterogłosowy

złożony z czterech głosów, skomponowany na cztery głosy, wykonywany przez cztery głosy itp.


Źródła:

SJP.pl

Czterogłowy

mający cztery głowy; czworogłowy, czwórgłowy


Źródła:

SJP.pl

Czterohektarowy

a) będący wielkości czterech hektarów;
b) posiadający cztery hektary ziemi (np. rolnik czterohektarowy)


Źródła:

SJP.pl

Czterohydronaftalen

węglowodór aromatyczny powstający przez uwodornienie naftalenu pod ciśnieniem, stosowany jako rozpuszczalnik i dodatek do paliwa w silnikach spalinowych; tetrahydronaftalen, czterowodoronaftalen, tetralina


Źródła:

SJP.pl

Czteroipółgodzinny

trwający cztery i pół godziny


Źródła:

SJP.pl

Czteroipółkrotny

powtarzający się cztery i pół raza


Źródła:

SJP.pl

Czteroipółletni

mający lub trwający cztery lata i pół roku; czteryipółletni (przestarzałe)


Źródła:

SJP.pl

Czteroipółmiesięczny

mający cztery i pół miesiąca; trwający cztery i pół miesiąca


Źródła:

SJP.pl

Czteroipółmilionowy

liczący cztery i pół miliona czegoś


Źródła:

SJP.pl

Czteroizbowy

mający cztery izby


przymiotnik relacyjny

 (1.1) złożony z czterech izb, pomieszczeń


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czterojajeczny

przyrządzony z czterech jajek, np. czterojajeczny makaron


przymiotnik

 (1.1) taki, który zawiera cztery jajka (na pewną porcję)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czterojęzyczny

1. posługujący się czterema językami;
2. napisany w czterech językach;
3. o jakimś terenie: zamieszkany przez ludność posługującą się czterema językami


przymiotnik

 (1.1) posługujący się czterema językami

 (1.2) napisany w czterech językach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czterokanałowy

o urządzeniu elektronicznym: mający cztery kanały umożliwiające przekaz sygnałów elektrycznych


Źródła:

SJP.pl

Czterokaratowy

ważący cztery karaty


Źródła:

SJP.pl

Czterokartkowy

mający cztery kartki


Źródła:

SJP.pl

Czterokilogramowy

1. ważący 4 kilogramy;
2. przeznaczony na 4 kilogramy czegoś


przymiotnik relacyjny

 (1.1) mający masę równą czterem kilogramom


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czterokilometrowy

mający długość czterech kilometrów, wynoszący cztery kilometry


przymiotnik

 (1.1) taki, który ma wielkość (długość) czterech kilometrów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czterokilowy

potocznie: czterokilogramowy


przymiotnik relacyjny

 (1.1) pot. czterokilogramowy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czteroklamrowy

mający cztery klamry


Źródła:

SJP.pl

Czteroklapowy

cyprzyk czteroklapowy - drzewo iglaste z rodziny cyprysowatych; żywiczlin, sandarak


Źródła:

SJP.pl

Czteroklasista

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) hist. eduk. absolwent szkoły czteroklasowej


Źródła:

Wiktionary

Czteroklasowy

obejmujący cztery klasy, mający cztery klasy


Źródła:

SJP.pl

Czteroklasówka

potocznie: szkoła czteroklasowa


Źródła:

SJP.pl

Czterokolorowy

mający cztery kolory (barwy); czterobarwny


Źródła:

SJP.pl

Czterokolumnowy

mający cztery kolumny


przymiotnik relacyjny

 (1.1) taki, który składa się z czterech kolumn


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czterokomorowy

mający cztery komory


Źródła:

SJP.pl

Czterokomorówka

potocznie: kąpiel czterokomorowa


Źródła:

SJP.pl

Czterokomórkowy

złożony z czterech komórek


Źródła:

SJP.pl

Czterokondygnacyjny

mający cztery kondygnacje


przymiotnik relacyjny

 (1.1) taki, który ma cztery kondygnacje


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czterokonny

1. o pojeździe: zaprzężony w cztery konie;
2. o silniku: mający moc czterech koni mechanicznych


przymiotnik relacyjny

 (1.1) o pojazdach: taki, który jest zaprzęgany do czterech koni

 (1.2) składający się z czterech koni

 (1.3) techn. mot. mający moc czterech koni mechanicznych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czterokopytny

mający cztery kopyta


Źródła:

SJP.pl

Czterokołowiec

pojazd o czterech kołach


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) mot. pojazd poruszający się na czterech kołach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czterokołowy

mający cztery koła


przymiotnik

 (1.1) taki, który ma cztery koła


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czterokończynowy

środowiskowo: występujący w czterech kończynach, np. porażenie czterokończynowe


Źródła:

SJP.pl

Czterokreślny

oktawa czterokreślna - rodzaj oktawy muzycznej


Źródła:

SJP.pl

Czterokropka

porostnica czterokropka - gatunek motyla z rodziny niedźwiedziówkowatych


Źródła:

SJP.pl

Czterokropkowy

1. mający cztery kropki;
2. omarlica czterokropkowa - gatunek chrząszcza z rodziny omarlicowatych; nadrzewka czterokropkowa


Źródła:

SJP.pl

Czterokrotnie

przysłówek

 (1.1) cztery razy


Źródła:

Wiktionary

Czterokrotność

→ czterokrotny


Patrz:czterokrotny

Źródła:

SJP.pl

Czterokrotny

powtarzający się cztery razy


przymiotnik

 (1.1) odbywający się / powtarzający się cztery razy

 (1.2) taki, który osiągnął / zdobył / robił coś cztery razy

 (1.3) cztery razy większy bądź mniejszy od czegoś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czteroksiąg

cykl czterech utworów literackich stworzonych przez jednego autora i odpowiednio powiązanych ze sobą tematycznie, np. czteroksiąg konfucjański - zbiór czterech najważniejszych ksiąg filozofii konfucjańskiej; tetralogia


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) liter. dzieło literackie składające się z czterech części


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czterokwiatowy

mający cztery kwiaty


Źródła:

SJP.pl

Czterolampowy

wyposażony w cztery lampy


Źródła:

SJP.pl

Czterolatek

dziecko czteroletnie


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) chłopiec mający cztery lata

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) zwierzę, roślina lub rzecz mająca cztery lata

forma rzeczownika.

 (3.1) D. lm. od czterolatka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czterolatka

1. dziewczynka albo samica zwierząt mająca cztery lata;
2. okres obejmujący cztery lata


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) dziewczynka mająca cztery lata

 (1.2) zwierzę, rzecz lub roślina mająca cztery lata

forma rzeczownika.

 (2.1) D., B. lp. od czterolatek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czterolatki

dziecko czteroletnie


Źródła:

SJP.pl

Czterolecie

okres czterech lat


Źródła:

SJP.pl

Czteroletni

1. trwający cztery lata; przypadający za cztery lata;
2. będący w wieku czterech lat, mający cztery lata


przymiotnik

 (1.1) mający cztery lata

 (1.2) trwający cztery lata


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czterolinijkowy

składający się z czterech linijek; czterowersowy, czterowierszowy


Źródła:

SJP.pl

Czteroliniowy

mający cztery linie


Źródła:

SJP.pl

Czterolistkowy

mający cztery listki


Źródła:

SJP.pl

Czterolistny

1. mający cztery liście;
2. mający liść składający się z czterech części przypominających małe listki


przymiotnik

 (1.1) mający liść złożony z czterech części w kształcie małych listków


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czteroliterowy

złożony z czterech liter


przymiotnik

 (1.1) taki, który składa się z czterech liter


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czterolitrowy

mający objętość czterech litrów


przymiotnik

 (1.1) mający pojemność czterech litrów, zawierający cztery litry czegoś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czterolokalowy

składający się z czterech lokali


Źródła:

SJP.pl

Czterolufowy

mający cztery lufy


przymiotnik relacyjny

 (1.1) wojsk. mający cztery lufy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czteromandatowy

czteromandatowy okręg wyborczy - okręg, w którym do objęcia są cztery mandaty poselskie


Źródła:

SJP.pl

Czteromasztowiec

statek czteromasztowy


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy

 (1.1) żegl. statek mający cztery maszty (nie licząc bukszprytu)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czteromasztowy

mający cztery maszty


przymiotnik

 (1.1) o żaglowcu: mający cztery maszty


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czteromeczowy

składający się z czterech meczów


Źródła:

SJP.pl

Czterometrowy

mający długość czterech metrów, wynoszący cztery metry


przymiotnik

 (1.1) mierzący cztery metry albo cztery metry kwadratowe


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czteromiarowy

o takcie: dzielący się na cztery jednostki rytmiczne


Źródła:

SJP.pl

Czteromiejscowy

mający cztery miejsca siedzące, mieszczący cztery osoby


Źródła:

SJP.pl

Czteromiesięczny

mający cztery miesiące, trwający cztery miesiące itp.


przymiotnik

 (1.1) trwający cztery miesiące

 (1.2) będący w wieku czterech miesięcy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czteromilionowy

liczący cztery miliony czegoś


Źródła:

SJP.pl

Czteromilowy

mierzący cztery mile


Źródła:

SJP.pl

Czterominutowy

trwający cztery minuty


przymiotnik relacyjny

 (1.1) trwający cztery minuty


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czteromocarstwowy

tworzony przez cztery mocarstwa


Źródła:

SJP.pl

Czteromodułowy

zbudowany z czterech modułów


Źródła:

SJP.pl

Czteromorgowy

mający powierzchnię czterech mórg


Źródła:

SJP.pl

Czteromorowy

obejmujący cztery mory, trwający cztery mory


Źródła:

SJP.pl

Czteromotorowiec

pojazd napędzany czterema motorami


Źródła:

SJP.pl

Czteromotorowy

napędzany czterema motorami; mający cztery motory


Źródła:

SJP.pl

Czteronarodowy

odnoszący się do czterech narodów


Źródła:

SJP.pl

Czteronasienny

wyka czteronasienna - gatunek wyki


Źródła:

SJP.pl

Czteronawowy

o kościele: mający cztery nawy


Źródła:

SJP.pl

Czteronitkowy

mający cztery nitki


Źródła:

SJP.pl

Czteronitrometan

oleista ciecz używana jako nośnik tlenu w bardzo silnych mieszaninach wybuchowych


Źródła:

SJP.pl

Czteronogi

zwykle o przedmiotach: mający cztery nogi; czteronożny


przymiotnik relacyjny

 (1.1) książk. mający cztery nogi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czteronożnie

→ czteronożny


Patrz:czteronożny

Źródła:

SJP.pl

Czteronożny

zwykle o przedmiotach: mający cztery nogi; czteronogi


przymiotnik

 (1.1) posiadający cztery nogi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czteronożowy

wyposażony w cztery noże


Źródła:

SJP.pl

Czteroobwodowy

mający cztery obwody


Źródła:

SJP.pl

Czterooczak

czterooczak świerkowiec - gatunek kornika


Źródła:

SJP.pl

Czteroodcinkowy

składający się z czterech odcinków


Źródła:

SJP.pl

Czterooki

mający czworo oczu


Źródła:

SJP.pl

Czterooktawowy

mający rozpiętość czterech oktaw


przymiotnik

 (1.1) muz. odznaczający się czterema oktawami


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czteroosobowy

1. składający się z czterech osób (np. drużyna czteroosobowa);
2. przeznaczony dla czterech osób (np. czteroosobowy pojazd)


przymiotnik

 (1.1) przeznaczony dla czterech osób, mogący pomieścić cztery osoby

 (1.2) złożony z czterech osób, wykonywany przez cztery osoby


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czteroostrzowy

mający cztery ostrza


Źródła:

SJP.pl

Czterootworowy

mający cztery otwory


Źródła:

SJP.pl

Czteropak

zgrzewka zawierająca cztery butelki, puszki napoju


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) hand. paczka zbiorcza po cztery sztuki towaru


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czteropalcowy

mający cztery palce


Źródła:

SJP.pl

Czteropalczasty

zwykle o zwierzęciu (jego odnóżach, kończynach) lub przedmiocie: mający cztery palce


przymiotnik

 (1.1) mający cztery palce


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czteropalnikowy

mający cztery palniki


Źródła:

SJP.pl

Czteropartyjny

składający się z czterech partii


Źródła:

SJP.pl

Czteropaskowy

pętlak czteropaskowy - gatunek chrząszcza z rodziny kózkowatych; baldurek pręgowany


Źródła:

SJP.pl

Czteropasmowy

składający się z czterech pasm (np. o drodze, jezdni), działający w czterech pasmach itp.


przymiotnik relacyjny

 (1.1) taki, który posiada cztery pasma


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czteropasmówka

droga z czterema pasami ruchu w tym samym kierunku


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) droga, która ma cztery pasy ruchu w jednym kierunku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czteropienny

o drzewie: rozgałęziony w cztery pnie


Źródła:

SJP.pl

Czteropierścieniowy

składający się z czterech pierścieni, np. lek czteropierścieniowy, układ czteropierścieniowy


Źródła:

SJP.pl

Czteropiętrowiec

potocznie: budynek czteropiętrowy


Źródła:

SJP.pl

Czteropiętrowy

mający cztery piętra


przymiotnik relacyjny

 (1.1) złożony z parteru i czterech wyższych kondygnacji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czteroplamek

nadrzewnica czteroplamka - gatunek mrówki


Źródła:

SJP.pl

Czteroplamka

nadrzewnica czteroplamka - gatunek mrówki


Źródła:

SJP.pl

Czteroplamkowy

podkamieniak czteroplamkowy - gatunek pająka z rodziny podkamieniakowatych; wapniuch


Źródła:

SJP.pl

Czteroplamy

1. gnilik czteroplamy - gatunek chrząszcza z rodziny gnilikowatych;
2. kwiatomir czteroplamy - gatunek chrząszcza z rodziny kózkowatych


Źródła:

SJP.pl

Czteropojazdowy

składający się z czterech pojazdów; taki, w którego skład wchodzą cztery pojazdy


Źródła:

SJP.pl

Czteropokojowy

złożony z czterech pokojów


przymiotnik relacyjny

 (1.1) z czterema pokojami


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czteropokoleniowy

przymiotnik

 (1.1) składający się z czterech pokoleń


Źródła:

Wiktionary

Czteropokładowy

mający cztery pokłady


Źródła:

SJP.pl

Czteropolowy

odnoszący się do czteropolówki


Źródła:

SJP.pl

Czteropolówka

typ gospodarki rolnej polegający na stosowaniu czteroletniego cyklu płodozmianu


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) roln. sposób uprawy roli stosujący czteroletni cykl uprawy oraz podział gruntu na cztery części na których kolejno uprawia się zboża jare i ozime oraz rośliny okopowe i motylkowe;


Czteropolówka jest nieco bardziej skomplikowaną formą płodozmianu trójpolowego, ponieważ tereny uprawne dzieli się tu na cztery pola i kolejno uprawia na nich poszczególne gatunki lub grupy roślin w czteroletniej rotacji. Klasyczna czteropolówka powstała w Anglii w XVIII wieku, obejmowała rośliny okopowe, zboża jare, rośliny motylkowe oraz zboża ozime. Stopniowo rozprzestrzeniła się w Europie zastępując dawny system uprawy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czteropotencjał

potencjał pola elektrycznego φ oraz potencjał pola magnetycznego A łączący się w czterowektor Aμ


Czteropotencjał – potencjał pola elektrycznego φ oraz potencjał pola magnetycznego A łączy się w czterowektor Aμ zwany czteropotencjałem. Wektory pól E i B są opisywane przez tensor pola elektromagnetycznego, które są opisywane w metryce w szczególnej teorii względności o sygnaturze (+,-,-,-).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czteropoziomowy

mający cztery poziomy


Źródła:

SJP.pl

Czteropołaciowy

mający cztery połacie dachowe


Źródła:

SJP.pl

Czteroprocentowy

stanowiący cztery procent czegoś


Źródła:

SJP.pl

Czteropromienny

mający cztery promienie


Źródła:

SJP.pl

Czteropromilowy

mający cztery promile


Źródła:

SJP.pl

Czteroprzejazdowy

np. karnet czteroprzejazdowy: uprawniający do czterech przejazdów


Źródła:

SJP.pl

Czteroprzymiotnikowy

(o wyborach, prawie wyborczym) charakteryzujący się czterema zasadami: tajnością, bezpośredniością, równością i powszechnością


Źródła:

SJP.pl

Czteroprzęsłowy

mający cztery przęsła


Źródła:

SJP.pl

Czteropręcikowy

1. o kwiecie: mający cztery pręciki;
2. o roślinie: mający kwiaty o czterech pręcikach


przymiotnik

 (1.1) bot. posiadający cztery pręciki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czteropunktowy

1. składający się z czterech punktów;
2. mający wymiar czterech punktów (np. czcionka)


Źródła:

SJP.pl

Czteropęd

wektor czterowymiarowy, którego składową czasową (zerową) jest całkowita energia obiektu fizycznego, składowymi przestrzennymi pęd tego obiektu, a wartością bezwzględną jego masa spoczynkowa


Czteropęd, czterowektor energii-pędu – wektor czterowymiarowy, którego składową czasową (zerową) jest całkowita energia obiektu fizycznego, składowymi przestrzennymi pęd tego obiektu, a wartością bezwzględną jego masa spoczynkowa. Jest to czterowymiarowe uogólnienie wektora pędu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czteropłaszczyznowy

przymiotnik

 (1.1) rozmieszczony na czterech płaszczyznach


Źródła:

Wiktionary

Czteropłatkowy

mający cztery płatki


Źródła:

SJP.pl

Czteropłytowy

składający się z czterech płyt


Źródła:

SJP.pl

Czteroramienny

mający cztery ramiona, odnogi itp.


Źródła:

SJP.pl

Czterordzeniowiec

potocznie: procesor czterordzeniowy


Źródła:

SJP.pl

Czterordzeniowy

mający cztery rdzenie, np. czterordzeniowy procesor


Źródła:

SJP.pl

Czterorodzinny

przeznaczony dla czterech rodzin, mieszczący cztery rodziny


Źródła:

SJP.pl

Czterorogi

1. owca czteroroga - rasa owcy;
2. kur czterorogi - gatunek skorpeny; kur rogacz;
3. kameleon czterorogi - gatunek jaszczurki;
4. antylopa czteroroga - gatunek bawoła; czykara dekańska


przymiotnik

 (1.1) posiadający cztery rogi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czterorożny

mający cztery rogi


przymiotnik

 (1.1) mający cztery rogi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czterorundowy

trwający cztery rundy


Źródła:

SJP.pl

Czterorzędowiec

starożytny okręt z czterema rzędami wioseł po każdej stronie


Źródła:

SJP.pl

Czterorzędowy

mający cztery rzędy


Źródła:

SJP.pl

Czteroręki

mający cztery ręce


Źródła:

SJP.pl

Czterosalowy

mający cztery sale


Źródła:

SJP.pl

Czterosekcyjny

mający cztery sekcje


Źródła:

SJP.pl

Czterosektorowy

składający się z czterech sektorów


Źródła:

SJP.pl

Czterosekundowy

trwający cztery sekundy


Źródła:

SJP.pl

Czterosemestralny

składający się z czterech semestrów, podzielony na cztery semestry


Źródła:

SJP.pl

Czterosesyjny

składający się z czterech sesji


Źródła:

SJP.pl

Czterosetowy

składający się z 4 setów


Źródła:

SJP.pl

Czterosezonowy

o serialu: mający cztery sezony


Źródła:

SJP.pl

Czterosiekaczowce

rząd roślinożernych ssaków łożyskowych; zajęczaki, zającokształtne


Źródła:

SJP.pl

Czterosiekaczowiec

przedstawiciel rzędu roślinożernych ssaków łożyskowych; zajęczak


Źródła:

SJP.pl

Czterosilnikowiec

statek z czterema silnikami


Źródła:

SJP.pl

Czterosilnikowy

przymiotnik

 (1.1) taki, który jest wyposażony w cztery silniki


Źródła:

Wiktionary

Czteroskibowiec

typ pługa odkładającego jednocześnie cztery skiby


Źródła:

SJP.pl

Czteroskibowy

odkładający jednocześnie cztery skiby; mający cztery skiby


Źródła:

SJP.pl

Czteroskrzydły

mający cztery skrzydła


Źródła:

SJP.pl

Czteroskładnikowy

złożony z czterech składników


Źródła:

SJP.pl

Czterospadkowy

mający cztery spadki, np. dach czterospadkowy


Źródła:

SJP.pl

Czterospadowy

dach czterospadowy - dach mający cztery spady (pochyłe płaszczyzny)


Źródła:

SJP.pl

Czterostanowiskowy

mający cztery stanowiska


Źródła:

SJP.pl

Czterostanowy

złożony z czterech stanów, związany z czterema stanami


Źródła:

SJP.pl

Czterostawny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) techn. taki, który może pracować w czterech ustawieniach


Źródła:

Wiktionary

Czterostopniowo

przysłówek sposobu

 (1.1) w czterech etapach, fazach


Źródła:

Wiktionary

Czterostopniowość

→ czterostopniowy


Patrz:czterostopniowy

Źródła:

SJP.pl

Czterostopniowy

1. mający cztery stopnie (w jakiejś skali);
2. mający cztery stopnie, etapy


przymiotnik

 (1.1) składający się z czterech stopni, schodków

 (1.2) składający się z czterech stopni, etapów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czterostopowiec

wiersz czterostopowy; tetrapodia


Źródła:

SJP.pl

Czterostopowy

1. wiersz czterostopowy - wiersz składający się z czterech stóp; czterostopowiec;
2. rzadko: mający długość czterech stóp


Źródła:

SJP.pl

Czterostrefowy

związany z czterema strefami


Źródła:

SJP.pl

Czterostrofowy

składający się z czterech strof; czterozwrotkowy


Źródła:

SJP.pl

Czterostronicowy

składający się z czterech stronic


Źródła:

SJP.pl

Czterostrunny

mający cztery struny; czterostrunowy


przymiotnik

 (1.1) muz. posiadający cztery struny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czterostrunowy

mający cztery struny; czterostrunny


Źródła:

SJP.pl

Czterostrzałowy

mogący oddać cztery strzały


Źródła:

SJP.pl

Czterosuw

1. silnik czterosuwowy;
2. pojazd z silnikiem czterosuwowym


Źródła:

SJP.pl

Czterosuwowy

o silniku spalinowym: pracujący w cyklu czterech kolejnych suwów tłoka; czterotaktowy


Źródła:

SJP.pl

Czterosylabowiec

rodzaj utworu poetyckiego, w którym każdy wers składa się z czterech sylab; czterozgłoskowiec


Źródła:

SJP.pl

Czterosylabowy

złożony z czterech sylab (zgłosek); czterozgłoskowy


przymiotnik

 (1.1) liczący cztery sylaby, składający się z czterech sylab


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czteroszczękowy

mający cztery szczęki, np. uchwyt czteroszczękowy


Źródła:

SJP.pl

Czteroszpaltowy

drukowany w formacie czterech szpalt


Źródła:

SJP.pl

Czteroszynowy

składający się z czterech szyn


Źródła:

SJP.pl

Czterosłupkowy

mający cztery słupki


Źródła:

SJP.pl

Czterotakt

silnik czterotaktowy


Źródła:

SJP.pl

Czterotaktowy

1. złożony z czterech taktów;
2. o silniku spalinowym: pracujący w cyklu czterech kolejnych suwów tłoka; czterosuwowy


Źródła:

SJP.pl

Czterotomowy

składający się z czterech tomów, zawarty w czterech tomach


przymiotnik relacyjny

 (1.1) składający się z czterech tomów, zawarty w czterech tomach, wydany w czterech tomach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czterotonowy

1. złożony z czterech tonów muzycznych;
2. ważący cztery tony;
3. mieszczący cztery tony czegoś;
4. mogący unieść cztery tony


Źródła:

SJP.pl

Czterotygodniowy

mający cztery tygodnie, trwający cztery tygodnie itp.


przymiotnik

 (1.1) trwający cztery tygodnie

 (1.2) będący w wieku czterech tygodni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czterotysięcznik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) szczyt o wysokości 4000 metrów


Źródła:

Wiktionary

Czterotysięczny

przymiotnik odliczebnikowy

 (1.1) od cztery tysiące


Źródła:

Wiktionary

Czterotłokowy

mający cztery tłoki, np. kompresor czterotłokowy


Źródła:

SJP.pl

Czterowapniowy

o cząsteczce: mający cztery atomy wapnia


Źródła:

SJP.pl

Czterowarstwowy

składający się z czterech warstw


przymiotnik

 (1.1) liczący cztery warstwy, składający się z czterech warstw


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czterowartościowość

→ czterowartościowy


Patrz:czterowartościowy

Źródła:

SJP.pl

Czterowartościowy

o pierwiastku: zawierający atomy tworzące cztery wiązania chemiczne z innymi atomami


Źródła:

SJP.pl

Czterowatowy

mający moc czterech watów


Źródła:

SJP.pl

Czterowektor

wektor o czterech współrzędnych należący do czasoprzestrzeni jako przestrzeni czterowymiarowej


W tym artykule obowiązuje konwencja sumacyjna Einsteina.

Czterowektor – wektor o czterech współrzędnych formula_1 należący do czasoprzestrzeni, która jest przestrzenią 4-wymiarową (dokładniej przestrzenią wektorową pseudoeuklidesową).

Archetypem wszystkich 4-wektorów jest 4-wektor położenia. Na jego podstawie definiuje się wszystkie inne 4-wektory.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czterowektorowy

→ czterowektor


Patrz:czterowektor

Źródła:

SJP.pl

Czterowersowy

składający się z czterech wersów; czterowierszowy, czterolinijkowy


Źródła:

SJP.pl

Czterowiekowy

mający cztery wieki, trwający cztery wieki


Źródła:

SJP.pl

Czterowiersz

strofa czterowierszowa lub utwór czterowierszowy; tetrastych; kwartyna


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) liter. utwór poetycki lub jego wyodrębniona część złożona z czterech wersów;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czterowierszowy

składający się z czterech wierszy


Źródła:

SJP.pl

Czterowiosłówka

łódź o czterech wiosłach; czwórka


Źródła:

SJP.pl

Czterowirnikowiec

maszyna latająca z czterema śmigłami; quadrokopter, kwadrokopter


Źródła:

SJP.pl

Czterowirnikowy

mający cztery wirniki


Źródła:

SJP.pl

Czterowiązkowy

składający się z czterech wiązek


Źródła:

SJP.pl

Czterowlotowy

mający cztery wloty (drogi, ulice)


Źródła:

SJP.pl

Czterowodny

w chemii: zawierający 4 cząsteczki wody


Źródła:

SJP.pl

Czterowodoronaftalen

węglowodór aromatyczny powstający przez uwodornienie naftalenu pod ciśnieniem, stosowany jako rozpuszczalnik i dodatek do paliwa w silnikach spalinowych; tetrahydronaftalen, czterohydronaftalen, tetralina


Źródła:

SJP.pl

Czterowymiarowość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest czterowymiarowe; cecha tych, którzy są czterowymiarowi


Czterowymiarowość ( four dimensionalism) – pogląd, że przeszłość, teraźniejszość i przyszłość są jednakowo realne. Przykładem obecności czterowymiarowości w literaturze jest książka Kurta Vonneguta "Rzeźnia numer pięć".


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Czterowymiarowy

mający cztery wymiary


Źródła:

SJP.pl

Czterowyrazowy

składający się z czterech wyrazów


Źródła:

SJP.pl

Czterowątkowość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co czterowątkowe


Źródła:

Wiktionary

Czterowęglowy

mający cztery atomy węgla w cząsteczce


Źródła:

SJP.pl

Czterozakresowy

obejmujący cztery zakresy, działający w czterech zakresach


Źródła:

SJP.pl

Czterozdaniowy

składający się z czterech zdań, np. czterozdaniowa notatka


Źródła:

SJP.pl

Czterozgłoskowiec

rodzaj utworu poetyckiego, w którym każdy wers składa się z czterech zgłosek


Czterozgłoskowiec – forma wierszowa złożona z czterech sylab.

W wersyfikacji polskiej czterozgłoskowiec daje kilka możliwości kształtowania rozkładów akcentowych, chociaż najczęściej bywa paroksytoniczny. Występuje jako samodzielny wers w wierszach izosylabicznych. Bywa także wykorzystywany w wierszach różnowersowych lub stanowi człon dłuższych wersów sylabicznych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czterozgłoskowy

złożony z czterech zgłosek (sylab); czterosylabowy


Źródła:

SJP.pl

Czterozmianowy

przebiegający na cztery zmiany, wykonywany na cztery zmiany


Źródła:

SJP.pl

Czteroznaczność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest czteroznaczne; cecha tych, którzy są czteroznaczni


Źródła:

Wiktionary

Czteroznakowy

składający się z czterech znaków


Źródła:

SJP.pl

Czterozwrotkowy

mający cztery zwrotki; czterostrofowy


Źródła:

SJP.pl

Czterozębny

mający cztery zęby


przymiotnik

 (1.1) książk. o osobach mający cztery zęby

 (1.2) książk. o przedmiotach mający cztery zęby (ostrza)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czterozębowy

mający cztery zęby


Źródła:

SJP.pl

Czterozłotowy

mający wartość czterech złotych


Źródła:

SJP.pl

Czterołóżkowy

wyposażony w cztery łóżka, mieszczący cztery łóżka (np. apartament czterołóżkowy)


Źródła:

SJP.pl

Czterościenny

mający cztery ściany


Źródła:

SJP.pl

Czterośladowy

pojazd czterośladowy - pojazd kołowy pozostawiający cztery ślady


Źródła:

SJP.pl

Czterośrubowy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) techn. skręcany za pomocą czterech śrub

 (1.2) mot. wyposażony w cztery śruby napędowe


Źródła:

Wiktionary

Czteroświecowy

mający cztery świece, np. lichtarz czteroświecowy


Źródła:

SJP.pl

Czterożaglowy

mający cztery żagle


Źródła:

SJP.pl

Czterożyłowy

o kablu: mający cztery żyły


Źródła:

SJP.pl

Cztery

liczebnik główny oznaczający liczbę 4


liczebnik główny

 (1.1) liczba 4

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (2.1) cyfra 4


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czteryipółletni

przestarzałe: mający lub trwający cztery lata i pół roku; czteroipółletni


Źródła:

SJP.pl

Czterykroć

cztery razy


przysłówek

 (1.1) przest. dziś książk. cztery razy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czterysetka

1. liczba 400;
2. całość składająca się z czterystu części lub jednostek;
3. to, co jest oznaczone liczbą 400


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nazwa liczby 400


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czterysetny

przymiotnik odliczebnikowy

 (1.1) od czterysta


Źródła:

Wiktionary

Czterysta

liczebnik oznaczający liczbę 400


liczebnik główny

 (1.1) liczba 400


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czterystoletni

mający czterysta lat, trwający czterysta lat itp.; czterystuletni


Źródła:

SJP.pl

Czterystukonny

mający czterysta koni, np. silnik czterystukonny


Źródła:

SJP.pl

Czterystuletni

mający czterysta lat, trwający czterysta lat itp.; czterystoletni


przymiotnik relacyjny

 (1.1) mający czterysta lat

 (1.2) trwający czterysta lat


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czterystumetrowiec

biegacz specjalizujący się w biegach na dystansie czterystu metrów


Źródła:

SJP.pl

Czterystumetrowy

mający długość czterystu metrów, wynoszący czterysta metrów


Źródła:

SJP.pl

Czterystumetrówka

dystans o długości 400 metrów


Źródła:

SJP.pl

Cztota

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) srom


Źródła:

Wiktionary

Cztujda

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) łódź. gęsta zupa


Źródła:

Wiktionary

Czu

Cz


Źródła:

Wikipedia

Czuang

język z rodziny austronezyjskiej, jedyny z wielkich języków chińskich pisany alfabetem łacińskim; zhuang


Źródła:

SJP.pl

Czuang-Cy

chiński filozof i pisarz (369-298 p.n.e.); Czuang-cy, Zhuangzi


Źródła:

SJP.pl

Czuangowie

naród zamieszkujący południowe Chiny; Zhuang


Źródła:

SJP.pl

Czub

1. upięte wysoko, sterczące na głowie włosy;
2. kępka sterczących na głowie piór, sierści; czubek; grzebień;
3. najwyższy punkt; wierzchołek; szczyt;
4. szpiczaste zakończenie czegoś


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) szpiczasty koniec czegoś

 (1.2) fryzura z uniesionymi włosami

 (1.3) zool. kępka piór lub sierści na głowie

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) pejor. osoba psychicznie chora

forma czasownika.

 (3.1) 2. os. lp. rozk. od: czubić


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czuba

1. upięte wysoko, sterczące na głowie włosy;
2. kępka sterczących na głowie piór, sierści; czubek; grzebień;
3. najwyższy punkt; wierzchołek; szczyt;
4. szpiczaste zakończenie czegoś


Czuba (546 m) – miejsce na północno-zachodnim grzbiecie Gronia Jana Pawła II w Beskidzie Małym, pomiędzy przełęczą Sosina a Gancarzem. Nie jest to szczyt, a tylko miejsce, w którym następuje załamanie grani. Miejsce to ma jednak znaczenie topograficzne, gdyż na Czubie znajduje się skrzyżowanie dróg leśnych i szlaków turystycznych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czubacki

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Czubacz

ptak z rodziny czubaczy, z rzędu grzebiących, zamieszkujący tropikalne i subtropikalne lasy Ameryki Południowej i Środkowej


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) ornit. ptak z rodziny czubacze, nazwa systematyczna|Cracidae|ref=tak.;


Zobacz też: Czubacz w innych znaczeniach tego słowa.

Czubacz (nazwa oboczna: Pod Czubaczem) – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie kieleckim, w gminie Łopuszno.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czubaczowate

o cechach czubaczowatych (rodzina ptaków)


Źródła:

SJP.pl

Czubaczowaty

o cechach czubaczowatych (rodzina ptaków)


Źródła:

SJP.pl

Czubaj

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czubajeczka

rodzaj grzybów z rodziny pieczarkowatych


Źródła:

SJP.pl

Czubajka

grzyb z rodziny bedłkowatych


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mykol. grzyb kapeluszowy, pospolicie rosnący na pastwiskach i rzadkich lasach sosnowych


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czubajnik

rodzaj grzybów z rodziny pieczarkowatych


Źródła:

SJP.pl

Czubak

rodzaj ptaków z rodziny jastrzębiowatych


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czubarik

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) daw. środ. przestęp. zob. stójkowy.


Źródła:

Wiktionary

Czubas

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pejor. osoba psychicznie chora


Źródła:

Wiktionary

Czubaszek

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Czubatka

1. kura należąca do rasy charakteryzującej się ozdobnym czubem z piór;
2. potocznie: kura;
3. sikorka czubatka - gatunek sikorki


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ornit. nazwa systematyczna|Lophophanes cristatus|ref=tak., sikora czubata;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czubato

przysłówek

 (1.1) w formie czuba


Źródła:

Wiktionary

Czubaty

1. mający na głowie czub;
2. ostro zakończony;
3. napełniony z czubem


przymiotnik

 (1.1) mający na głowie czub

 (1.2) zakończony czubem, ostro zakończony, sterczący

 (1.3) napełniony z naddatkiem, z czubem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czubeczek

zdrobnienie od: czubek


Źródła:

SJP.pl

Czubek

1. nastroszona fryzura;
2. kępka sterczących na głowie piór, sierści; grzebień;
3. najwyższy punkt; wierzchołek; szczyt;
4. szpiczaste zakończenie czegoś;
5. potocznie: chory psychicznie


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) szpiczaste, ostre zakończenie czegoś

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) pot. osoba chora psychicznie

 (2.2) środ. młodz. punk

 (2.3) daw. żart. bonifrater; zakonnik z zakonu założonego przez św. Jana Bożego dla opieki nad chorymi, szczególnie umysłowo


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czubiasty

mający czub; nastroszony


Źródła:

SJP.pl

Czubik

rodzaj ptaków z rodziny jerzykowatych


Czubik (1845 m) – niewybitny szczyt w Tatrach Zachodnich. Znajduje się na bocznym, północnym grzbiecie Kończystego Wierchu. Grzbiet ten oddziela Dolinę Starorobociańską od Doliny Jarząbczej. Czubik znajduje się pomiędzy Kończystym Wierchem (2002 m), oddzielony od niego Dudową Przełęczą (1815 m) i Trzydniowiańskim Wierchem (1768 m), od którego oddzielony jest Przełęczą nad Szyją (1754 m).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czubić

czubić się - kłócić się, sprzeczać, bić się


Źródła:

SJP.pl

Czubiński

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czubki

potocznie: szpital dla chorych psychicznie


Źródła:

SJP.pl

Czubkowski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Czubnik

rodzaj grzybów z rodziny pieczarkowatych


Źródła:

SJP.pl

Czubokaczka

gatunek ptaka wodnego z rodziny kaczkowatych; kaczka czubata


Czubokaczka, kaczka czubata ("Lophonetta specularioides") – gatunek dużego ptaka wodnego z rodziny kaczkowatych (Anatidae). Zasiedla zachodnią i południową część Ameryki Południowej. Nie jest zagrożony.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czubowski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Czubrica

przyprawa uzyskiwana z cząbru górskiego, używana głównie do zup, mięs, fasoli i serów, charakterystyczna dla kuchni bułgarskiej; czubryca


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kulin. bułgarska przyprawa z cząbru górskiego (nazwa systematyczna|Satureja montana|ref=tak.);


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czubryca

przyprawa uzyskiwana z cząbru górskiego, używana głównie do zup, mięs, fasoli i serów, charakterystyczna dla kuchni bułgarskiej; czubrica


Czubryca (bułg. чубрица czubrica) – przyprawa uzyskiwana z cząbru górskiego ("Satureia montana"), gatunku spokrewnionego z cząbrem ogrodowym. Przyprawa charakterystyczna dla kuchni bułgarskiej.

Czubrycy używa się głównie do zup, mięs, fasoli i serów, a także do kanapek. Pod nazwą "trapezna czubrica" można kupić w Bułgarii także tradycyjną mieszankę przypraw bułgarskich, składającą się zazwyczaj z soli, sproszkowanej papryki i czubricy. W kuchni ormiańskiej pije się herbatę z czubrycy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czuch

w gwarze łowieckiej: powonienie u psa; węch


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) łow. zdolność psa myśliwskiego do wyczuwania zapachu zwierzyny; powonienie u psa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czucha

wełniana kurtka góralska ozdobiona haftem; cucha, czuha, gunia, guńka


Źródła:

SJP.pl

Czuchnowski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Czuchoniec

dawniej: Fin z okolic Leningradu, Dietskawo Sieła (dawne Carskie Sioło), Peterhofu i Schlisselburga


Źródła:

SJP.pl

Czuchów

w gwarze łowieckiej: powonienie u psa; węch


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czucie

1. zdolność odbierania bodźców dotykowych; wrażenie;
2. dawniej: odczuwanie albo przeczuwanie, przewidywanie


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odbiór poprzez zmysły, reakcja na odbierane aspekty rzeczywistości

 (1.2) odczasownikowy od|czuć.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czuciowiec

1. osoba najlepiej zapamiętująca bodźce czuciowe;
2. osoba kierująca się uczuciami, ulegający emocjom; uczuciowiec, emocjonalista


Źródła:

SJP.pl

Czuciowość

1. cecha tego, co związane z odbiorem bodźców dzięki zmysłowi dotyku;
2. zespół cech, które wskazują na wrażliwość danej osoby; kierowanie się emocjami, uleganie uczuciom; uczuciowość


Źródła:

SJP.pl

Czuciowy

dotyczący czucia jako zdolności odbierania bodźców dotykowych, np. nerwy czuciowe


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z czuciem, dotyczący czucia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czuczeło

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) gw-pl|Kresy. straszydło


Źródła:

Wiktionary

Czudec

wieś w Polsce


Czudec – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie strzyżowskim, w gminie Czudec. Ma status sołectwa.

Czudec uzyskał lokację miejską w 1427 roku. Prawa miejskie do 1784, następnie miasteczko 1784–1934. Położony jest na skraju Pogórza Strzyżowskiego, przy drodze wojewódzkiej nr 988. Miejscowość jest siedzibą parafii Świętej Trójcy, należącej do dekanatu Czudec, diecezji rzeszowskiej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czudecki

przymiotnik od: Czudec, wieś w województwie podkarpackim


Źródła:

SJP.pl

Czuh

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) jęz. język z rodziny języków majańskich;

forma rzeczownika.

 (2.1) D. lm. od: czuha


Źródła:

Wiktionary

Czuha

wełniana kurtka góralska ozdobiona haftem; cucha, czucha, gunia, guńka


Czuha, węg. szűr, cuha, gunia (inaczej: "czuhania", "czucha", "czuchunia", "cucha", "guńka") – męska kurta z wełnianego, samodziałowego sukna, ozdobiona haftem i obszyciami, noszona przez węgierskich, rumuńskich, morawskich, polskich górali, Łemków, Bojków i Hucułów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czuj

potocznie: umiejętność przewidzenia czegoś; zwykle w związku frazeologicznym: mieć czuja - mieć wyczucie, intuicję


Źródła:

SJP.pl

Czuja

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. rzeka w Rosji, w Buriacji i obwodzie irkuckim; prawy dopływ Leny;

 (1.2) geogr. rzeka w Rosji, na Ałtaju, prawy dopływ Katuni;


Czuja – rzeka w Rosji, w Buriacji i obwodzie irkuckim; prawy dopływ Leny. Długość 512 km (od źródeł rzeki Wielka Czuja); powierzchnia dorzecza 18 400 km².

Wielka Czuja ma źródła w górach Synnyr; płynie wąską doliną w kierunku północnym przez Wyżynę Północnobajkalską; liczne progi; ok. 60 km przed ujściem łączy się z Małą Czują, od tego momentu nazywa się Czuja; uchodzi do Leny 25 km powyżej ujścia Witimu.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Czujeszli

dawniej: czasownik "czuć" w formie osobowej połączony z partykułą pytającą "-li" (= czy); czy czujesz


Źródła:

SJP.pl

Czujka

1. urządzenie ostrzegające, działające automatycznie, czułe na zmiany określonych parametrów fizycznych;
2. straż ubezpieczająca wojska na postoju; warta, czaty


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) wojsk. żołnierz lub oddział na wysuniętym stanowisku wartowniczym lub podczas zwiadu;

 (1.2) techn. urządzenie wykrywające zmianę jakiejś wielkości fizycznej

 (1.3) zdrobn. od: czuja (okrycie wierzchnie)


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czujnie

przysłówek

 (1.1) w sposób czujny, uważny


Źródła:

Wiktionary

Czujniej

stopień wyższy od przysłówka: czujnie


Źródła:

SJP.pl

Czujniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: czujny


Źródła:

SJP.pl

Czujnik

część urządzenia pomiarowego reagująca na zmiany mierzonej wielkości


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) techn. urządzenie zdolne do wychwytywania zmian pewnej wielkości fizycznej, pomiaru wartości tejże albo sygnalizujące pojawienie się pewnego bodźca, sygnału;

 (1.2) więz. nos


Czujnik, sensor – fizyczne bądź biologiczne narzędzie będące najczęściej elementem składowym większego układu, którego zadaniem jest wychwytywanie sygnałów z otaczającego środowiska, rozpoznawanie i rejestrowanie ich.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czujnikowy

związany z czujnikiem


Źródła:

SJP.pl

Czujnościowy

związany z czujnością


Źródła:

SJP.pl

Czujność

zwracanie bacznej uwagi na wszystko; ostrożność, przezorność


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zwracanie uwagi na to, co dzieje się w najbliższym otoczeniu; wrażliwość na niebezpieczeństwo


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czujny

zwracający baczną uwagę na wszystko; ostrożny, przezorny, uważny


przymiotnik

 (1.1) zachowujący czujność, zwracający uwagę na wszelkie podejrzane sygnały

 (1.2) gwara. śmierdzący, odczuwany


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czujski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Czują (dopływem Leny)

 (1.2) związany z Czują (rzeką na Ałtaju w Rosji)

 (1.3) związany z Czu (rzeką w Kazachstanie i Tadżykistanie)


Źródła:

Wiktionary

Czukcza

członek ludu


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) etn. rdzenny mieszkaniec Czukotki;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czukcze

grupa etniczna zamieszkująca północną Azję (Czukotkę); Czukczowie


Czukcze, Czukczowie (nazwa własna ԓыгъоравэтԓьэт lub оравэтԓьэт, чукчи) – paleoazjatycki lud syberyjskich autochtonów zamieszkujący północno-wschodnią Rosję.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czukczowie

grupa etniczna zamieszkująca północną Azję (Czukotkę); Czukcze


Źródła:

SJP.pl

Czukczyjka

członkini ludu


Źródła:

SJP.pl

Czukiew

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. wieś na Ukrainie w rejonie samborskim obwodu lwowskiego;


Czukiew (ukr. Чуква, "Czukwa") – wieś na Ukrainie w rejonie samborskim obwodu lwowskiego.

W miejscowości znajduje się parafii Narodzenia Najświętszej Maryi Panny, w której proboszczami byli ks. Franciszek Salezy Matwijkiewicz (1881–1894) i ks. Maurycy Turkowski (1899).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Czukocki

1. przymiotnik od: Czukotka;
2. przymiotnik od: Czukcze, Czukczowie


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Czukotką, dotyczący Czukotki lub Czukczów

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. język używany przez Czukczów, Kerków i Czuwańców;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czukotka

półwysep w Azji; Półwysep Czukocki


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. pot. półwysep w północno wschodniej Azji;

 (1.2) geogr. adm. Czukocki Okręg Autonomiczny (krótka nazwa)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czukuczan

czukuczan chiński - gatunek słodkowodnej ryby z rzędu karpiokształtnych


Źródła:

SJP.pl

Czulak

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Czule

przysłówek

 (1.1) w sposób czuły, przepełniony czułością


Źródła:

Wiktionary

Czulej

stopień wyższy od przysłówków: czuło, czule


Źródła:

SJP.pl

Czulencik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od czulent


Źródła:

Wiktionary

Czulent

żydowskie danie szabasowe


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) kulin. etn. potrawa kuchni żydowskiej, przyrządzana z wolno duszonego mięsa wołowego, fasoli, kaszy, ziemniaków, czasem jajek, spożywana w szabas;


Cz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czulić

czulić się - okazywać czułość, tkliwość; przymilać się


Źródła:

SJP.pl

Czulszy

stopień wyższy od przymiotnika: czuły


Źródła:

SJP.pl

Czum

przenośny namiot u Mongołów


rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) przenośny namiot, tradycyjne mieszkanie ludów rdzennych Syberii, hodujących renifery


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czuma

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czumacki

przymiotnik od: czumak


Źródła:

SJP.pl

Czumak

ukraiński chłop, trudniący się przeważnie przewozem towarów, głównie soli na wozach zaprzęgniętych w woły


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) hist. ukraiński chłop zajmujący się przewozem towarów, przede wszystkim soli, na wozach zaprzężonych w woły;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czumiza

jednoroczna roślina zbożowa i pastewna z rodziny wiechlinowatych; włośnica; ber


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) bot. włośnica ber


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czumysz

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. hydron. rzeka w Rosji, prawy dopływ Obu;


Czumysz (ros. " Чумыш ") – rzeka w Rosji, prawy dopływ Obu. Długość rzeki wynosi 644 km, powierzchnia zlewni 23900 km².


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Czuna

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. hydron. rzeka w azjatyckiej części Rosji w obwodzie irkuckim, wraz z Biriusą tworzy Tasiejewę;


Czuna (w górnym biegu zwana Uda) − rzeka w azjatyckiej części Rosji w obwodzie irkuckim. Długość rzeki wynosi 1203 km, powierzchnia dorzecza 56,8 tys. km². W dolnym biegu rzeka przepływa przez Wyżynę Środkowosyberyjską. Głównym miastem nad Czuną jest Niżnieudinsk. Źródła w Sajanie Wschodnim. Łączy się z Biriusą, tworząc Tasiejewę (dopływ Angary).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Czungcing

miasto w Chinach; Chongqing


Źródła:

SJP.pl

Czungkingozaur

rodzaj czworonożnego, roślinożernego dinozaura


Czungkingozaur – rodzaj wymarłych dinozaurów ptasiomiednicznych z rodziny stegozaurów zamieszkujących tereny obecnych Chin w epoce jury późnej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czunia

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. hydron. rzeka w azjatyckiej części Rosji, prawy dopływ Podkamiennej Tunguzki


Źródła:

Wiktionary

Czupiradełko

zdrobnienie od: czupiradło


Źródła:

SJP.pl

Czupiradło

ktoś o zmierzwionych włosach, nieuczesany


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) pot. osoba śmiesznie wyglądająca, mająca dziwaczną fryzurę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czupkiewicz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Czupryna

bujne, niezbyt długie włosy układające się swobodnie na głowie


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) krótkie, bujne włosy

 (1.2) rodzaj fryzury charakteryzujący się podgoleniem na równej wysokości;


Cz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czuprynek

zdrobnienie od: czupryna


Źródła:

SJP.pl

Czupryniak

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Czupryniasty

mający czuprynę


Źródła:

SJP.pl

Czuprynka

zdrobnienie od: czupryna


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. od: czupryna


Czuprynka ("Mareca falcata") – gatunek wędrownego ptaka wodnego z rodziny kaczkowatych (Anatidae), zamieszkujący głównie wschodnią część Azji. Nie jest zagrożony wyginięciem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czuprynowo

Czuprynowo – wieś w Polsce, położona w województwie podlaskim, w powiecie sokólskim, w gminie Kuźnica.

W latach 1954–1959 wieś należała i była siedzibą władz gromady Czuprynowo, po jej zniesieniu w gromadzie Kuźnica. W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa białostockiego.


Źródła:

Wikipedia

Czupryński

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czupurka

gatunek morskiej ryby flądrokształtnej z rodziny skarpiowatych


Czupurka, arnoglosa czupurka ("Arnoglossus imperialis") – gatunek morskiej ryby flądrokształtnej z rodziny skarpiowatych (Bothidae).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czupurniej

stopień wyższy od przysłówka: czupurnie


Źródła:

SJP.pl

Czupurniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: czupurny


Źródła:

SJP.pl

Czupurność

buńczuczność, zadziorność


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest czupurne; cecha tych, którzy są czupurni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czupurny

zawadiacki; wojowniczy


przymiotnik jakościowy

 (1.1) skory do śmiałego i buntowniczego okazywania swojego sprzeciwu lub niezadowolenia

 (1.2) fryz. o włosach lub zaroście: sterczący i odstający od skóry w różnych kierunkach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czupurzyć

przestarzałe: zachowywać się czupurnie; stawiać się, rzucać się


Źródła:

SJP.pl

Czura

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Czuringa

przedmiot kultowy plemion australijskich


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) etn. płaski kamień ozdobiony rytem lub rysunkiem, obiekt kultu plemięemion australijskich;


Cz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czusowaja

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. hydron. rzeka w europejskiej części Rosji, uchodzi do Zbiornika Kamskiego;


Czusowaja (ros. Чусовая) – rzeka w Rosji. Uchodzi do Zbiornika Kamskiego.

Długość – 592 km, powierzchnia zlewni – 23 tys. km²

Częste powodzie w okresie od połowy kwietnia do połowy czerwca. Zamarza w okresie między końcem października a przełomem kwietnia i maja.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Czusowoj

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. miasto we wschodniej Rosji, w Kraju Permskim, na Uralu, nad Czusową;


Czusowoj (ros. "Чусовой") – miasto we wschodniej Rosji, w Kraju Permskim, na Uralu, nad Czusową (dopływ Kamy). Około 44 000 mieszkańców (2024).

Z Czusowoju pochodzi Tatjana Iwanowa, rosyjska saneczkarka.

W mieście rozwinął się przemysł drzewny, materiałów budowlanych, spożywczy oraz hutniczy.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Czusz

spójnik

 (1.1) stpol. mianowicie


Źródła:

Wiktionary

Czuszka

1. roślina z rodziny psiankowatych o wydłużonych, czerwonych owocach, jedna z odmian papryki;
2. przyprawa z owoców tej rośliny, bardzo ostra


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) bot. odmiana papryki drobnoowocowej o jajowatych liściach i wydłużonych owocach

 (1.2) kulin. owoc czuszki (1.1)

 (1.3) kulin. ostra przyprawa, proszek sporządzany z czuszek (1.2)


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czuszykać

w łowiectwie o cietrzewiu: wydawać głos podczas toków


Źródła:

SJP.pl

Czuszów

Czuszów – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie proszowickim, w gminie Pałecznica.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.

Integralne części miejscowości: Folwark, Kresy, Parcelacja, Stara Wieś.


Źródła:

Wikipedia

Czutka

młodzieżowo: przeczucie


Źródła:

SJP.pl

Czuwacz

czuwacz słowacki - rasa psa


Źródła:

SJP.pl

Czuwaj

okrzyk, zawołanie harcerzy


wykrzyknik

 (1.1) pozdrowienie harcerskie;

forma czasownika.

 (2.1) tryb rozkazujący 2 os. lp. czasownika czuwać


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czuwak

urządzenie w postaci przycisku, znajdującego się w główce korby nastawnika pojazdów trakcji elektrycznej, powodujące samoczynne zatrzymywanie się pociągu w wypadku niedyspozycji lub zaśnięcia maszynisty


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) kolej. urządzenie hamulcowe w pojeździe szynowym, zatrzymujące pociąg w wypadku niedyspozycji lub zaśnięcia maszynisty;


Czuwak (w USA: ang. "Deadman control") – w transporcie szynowym jeden z elementów automatyki bezpieczeństwa pociągu[], którego celem jest minimalizowanie zagrożeń wynikających z kierowania pojazdem przez człowieka. Nazwa została bezpośrednio zaczerpnięta od czasownika "czuwać", ponieważ jego podstawowym zadaniem jest sprawdzenie przytomności prowadzącego pojazd.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czuwakowy

→ czuwak


Patrz:czuwak

Źródła:

SJP.pl

Czuwaliczka

czuwaliczka jadalna - krzew z rodziny dławiszowatych o liściach zawierających alkaloidy; khat, katu, kata jadalna


Czuwaliczka ("Catha" Forssk. ex Schreb.) – rodzaj roślin należący do rodziny dławiszowatych ("Celastraceae" R. Br.). Obejmuje co najmniej 3 gatunki występujące naturalnie w Afryce i na Bliskim Wschodzie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czuwanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|czuwać.


Czuwanie – stan aktywności układu somatycznego, będący przeciwieństwem snu, który jest spoczynkiem dla tego układu. U ludzi dorosłych czuwanie i sen to dwa podstawowe stany fizjologiczne występujące cyklicznie, gdzie około 2/3 doby przypada na czuwanie.

Stan czuwania, podobnie jak sen, można zbadać obiektywnie, rejestrując czynność bioelektryczną mózgu. Czuwanie charakteryzuje się występowaniem w EEG fal alfa i beta.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Czuwaski

przymiotnik od: Czuwaszja (republika należąca do Federacji Rosyjskiej)


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Czuwaszją lub Czuwaszami, dotyczący Czuwaszji lub Czuwaszów

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. język czuwaski;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czuwaskojęzyczny

przymiotnik

 (1.1) taki, który posługuje się językiem czuwaskim

 (1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem czuwaskim

 (1.3) spisany, stworzony w języku czuwaskim


Źródła:

Wiktionary

Czuwasz

1. być czujnym, pilnować kogoś, czegoś;
2. nie spać w nocy


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) etn. przedstawiciel ludu czuwaskiego; mieszkaniec Czuwaszji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czuwaszja

autonomiczna republika w Rosji; Republika Czuwaska


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. autonomiczna republika, wchodząca w skład Federacji Rosyjskiej;


Czuwaszja ( Чӑваш Ен, Чувашия), Republika Czuwaska (czuw. Чӑваш Республики, ros. Чувашская Республика) – republika w europejskiej części Federacji Rosyjskiej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czuwaszka

członkini narodu zamieszkującego głównie Czuwaszję


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) etn. kobieta z ludu Czuwaszów, rdzennych mieszkańców Czuwaszji, regionu środkowej Wołgi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czuwać

1. być czujnym, pilnować kogoś, czegoś;
2. nie spać w nocy


czasownik

 (1.1) być czujnym, mieć się na baczności

 (1.2) strzec, pilnować kogoś lub czegoś

 (1.3) nie spać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czuwański

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Czuwańcami, dotyczący Czuwańców

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. język czuwański


Źródła:

Wiktionary

Czuć

1. doznawać wrażeń zmysłowych;
2. doznawać uczuć, przeżywać coś wewnętrznie;
3. przewidywać, domyślać się, przeczuwać;
4. czuć się - być w pewnym stanie fizycznym lub psychicznym (np. czuć się dobrze); mieć świadomość tego stanu (np. czuć się silnym)


czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. poczuć)

 (1.1) odbierać wrażenia za pomocą zmysłu dotyku

 (1.2) odbierać wrażenia za pomocą zmysłu węchu

 (1.3) odbierać wrażenia psychiczne lub odbierać wrażenia za pomocą zmysłów

 (1.4) lwów. słyszeć

 (1.5) stpol. czuwać, pilnować

 (1.6) gw-pl|Bukowina. śmierdzieć

czasownik zwrotny niedokonany czuć się

 (2.1) mieć jakieś samopoczucie, nastrój, odczucie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czułczyce

Czułczyce – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie chełmskim, w gminie Sawin. Przez miejscowość przebiega droga wojewódzka nr 812.

W latach 1954–1959 wieś należała i była siedzibą władz gromady Czułczyce, po jej zniesieniu w gromadzie Staw. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa chełmskiego.


Źródła:

Wikipedia

Czułek

1. ozdobny półkrzew o drobnych kwiatach; liście niektórych gatunków składają się przy dotknięciu; mimoza;
2. (zwykle w l.mn.) wyrostek ciała u niektórych zwierząt bezkręgowych znajdujący się w okolicy otworu gębowego, służący jako narząd chwytny;
3. (zwykle w l.mn.) wyrostek na głowie stawonogów i owadów odbierający wrażenia węchowe i dotykowe


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zool. wyrostek czuciowy owada lub mięczaka;

 (1.2) bot. mimoza


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czułkowate

rodzina roślin kwiatowych dwuliściennych z krajów zwrotnikowych i podzwrotnikowych


Źródła:

SJP.pl

Czułkowaty

o cechach czułkowatych (rodzina roślin)


Źródła:

SJP.pl

Czułkowy

związany z czułkiem


Źródła:

SJP.pl

Czułostka

drobny przejaw czułości, czułe słówko lub gest


Źródła:

SJP.pl

Czułostkowość

→ czułostkowy


Patrz:czułostkowy

Źródła:

SJP.pl

Czułostkowy

skłonny do przesadnego rozczulania się, sentymentalizmu


Źródła:

SJP.pl

Czułości

pieszczoty, miłe słowa, okazywanie tkliwości, serdeczności


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) zachowanie, w którym objawia się miłość

forma rzeczownika.

 (2.1) M., D., B. i W. lm. od: czułość


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czułościowy

→ czułość


Patrz:czułość

Źródła:

SJP.pl

Czułość

1. bycie czułym, tkliwość;
2. zdolność precyzyjnego (właściwego) reagowania na bodźce zewnętrzne


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha kogoś, kto jest czuły

 (1.2) uczuciowość, wrażliwość

 (1.3) cecha mechanizmów polegająca na ich precyzyjnym działaniu

 (1.4) fot. wielkość określająca stopień reagowania filmu fotograficznego na światło


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czuły

1. odnoszący się do kogoś z miłością, delikatnością; tkliwy, kochający (np. czułe spojrzenie);
2. wrażliwy, odczuwający (np. czuły na piękno);
3. precyzyjnie (właściwie) reagujący na bodźce zewnętrzne (np. czułe ucho)


przymiotnik

 (1.1) dokonywany z czułością, uczuciem, miłością, serdecznością

 (1.2) o urządzeniach: łatwo reagujący, potrzebujący niewielkiego impulsu do zareagowania

 (1.3) o częściach ciała: wrażliwy na bodźce zewnętrzne

 (1.4) o osobie: wrażliwy na punkcie czegoś, silnie na coś wyczulony

czasownik

 (2.1) przesz. 3 os. lm. nmos. zob. czuć.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czułym

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. rzeka w azjatyckiej części Rosji, prawy dopływ Obu;


Czułym (ros. Чулым) – rzeka w azjatyckiej części Rosji. Przepływa przez Kraj Krasnojarski i obwód tomski. Powstaje z połączenia dwóch rzek: Biełyj Ijus i Cziornyj Ijus. Jest prawym dopływem rzeki Ob.

Długość: 1799 km, powierzchnia dorzecza: 134,1 tys. km². Spławna. Żeglowna na odcinku 1173 km.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Czułymski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Czułymem, dotyczący Czułymu


Źródła:

Wiktionary

Czułyszman

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. hydron. rzeka w Rosji w Republice Ałtaju, uchodzi do Jeziora Teleckiego;


Czułyszman (ros. Чулышман) – rzeka w Rosji w Republice Ałtaju.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Czułyszmański

przymiotnik

 (1.1) związany z Czułyszmanem (rzeką na Ałtaju w Rosji)


Źródła:

Wiktionary

Czułów

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Czułówek

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. wieś w Polsce, w województwie małopolskim, w powiecie krakowskim, w gminie Czernichów;


Czułówek – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie krakowskim, w gminie Czernichów.

Wieś położona jest w mezoregionie zwanym Obniżeniem Cholerzyńskim w obrębie makroregionu Brama Krakowska.

W latach 1954–1961 wieś należała i była siedzibą władz gromady Czułówek, po jej zniesieniu w gromadzie Rybna. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa krakowskiego.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Czw.

skrót od: czwartek


skrót

 (1.1) = czwartek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czwarta

godzina czwarta


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) godzina 4 w nocy lub po południu

forma przymiotnika.

 (2.1) M. i W. ż. lp. od: czwarty


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czwartaczka

zimnica, malaria czterodniowa, postać malarii charakteryzująca się występowaniem napadów gorączki, dreszczy i potów co 72 godziny


Źródła:

SJP.pl

Czwartak

1. potocznie: uczeń czwartej klasy;
2. potocznie: żołnierz czwartego pułku piechoty Królestwa Polskiego, znanego z udziału w powstaniu listopadowym;
3. w czasie powstania warszawskiego: żołnierz batalionu im. Czwartaków


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) hist. żołnierz czwartego pułku piechoty Królestwa Polskiego biorącego udział w walce o Arsenał w czasie powstania listopadowego;

 (1.2) pot. hist. żołnierz oddziału szturmowego Gwardii Ludowej, a następnie Armiii Ludowej, noszącego imię Czwartaków (1.1);

 (1.3) środ. uczn. uczeń czwartej klasy, zwłaszcza szkoły podstawowej, rzadziej szkoły średniej

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) pot. czwarte piętro

 (2.2) daw. kwartnik (moneta)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czwartakowy

→ czwartak


Patrz:czwartak

Źródła:

SJP.pl

Czwartek

czwarty dzień tygodnia


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) czwarty dzień tygodnia


Czwartek (skrót czw.) – dzień tygodnia między środą a piątkiem.

Według normy ISO-8601 jest czwartym dniem tygodnia. Niegdyś był to dzień wolny od zajęć dla żaków. W kulturze ludowej ziem Polski czwartek obwarowany jest zakazami dotyczącymi sprzątania oraz przędzenia, których egzekutorką miała być bogini Marzanna.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czwartka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Nidzica,Olsztyn,Giżycko,Olecko,Szczytno. ćwiartka

 (1.2) gw-pl|Nidzica,Dąbrówno,Ostródzkie. ćwiartka zabitej zwierzyny

 (1.3) gw-pl|Olsztyn,Giżycko,Szczytno,Giżycko,Ełk. wąski sierp Księżyca


Źródła:

Wiktionary

Czwartkowy

związany z czwartkiem


przymiotnik

 (1.1) związany z czwartkiem; dziejący się w czwartek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czwartnik

drobny materiał justunkowy, charakteryzujący się szerokością równą stopniowi pisma, stosowany w typografii do oddzielania czcionek; firet


Źródła:

SJP.pl

Czwartoklasista

uczeń czwartej klasy


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) eduk. uczeń czwartej klasy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czwartoklasistka

uczennica czwartej klasy


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) eduk. uczennica czwartej klasy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czwartoligowiec

zawodnik grający w czwartej lidze


Źródła:

SJP.pl

Czwartoligowy

należący do czwartej ligi, rozgrywany przez tę ligę


Źródła:

SJP.pl

Czwartorzęd

okres ery kenozoicznej trwający od ok. 1,9 miliona lat lub 2,59 miliona lat (w zależności od poglądu; ponadto samo wyodrębnianie czwartorzędu zostało zakwestionowane)


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) geol. okres w dziejach Ziemi, który rozpoczął się około 2,58 mln lat temu i trwa do dziś;


Czwartorzęd (Q) – najmłodszy okres ery kenozoicznej, który zaczął się 2,58 mln lat temu z końcem neogenu i wciąż trwa. Dzieli się na:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czwartorzędność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co czwartorzędne


Źródła:

Wiktionary

Czwartorzędny

1. bardzo podrzędny, mało ważny na tle innych;
2. mający bardzo małą jakość lub wartość na tle innych; pięciorzędny


Źródła:

SJP.pl

Czwartorzędowy

→ czwartorzęd


przymiotnik

 (1.1) geol. dotyczący czwartorzędu, występujący, powstały w czwartorzędzie


Patrz:czwartorzęd

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czwarty

liczebnik porządkowy odpowiadający liczbie 4


przymiotnik odliczebnikowy

 (1.1) od 4

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) dzień miesiąca po trzecim

rzeczownik, rodzaj żeński

 (3.1) czwarta: godzina czwarta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czworacki

→ czworak (budynek); czworakowy


Źródła:

SJP.pl

Czworaczek

1. jedno z czworga dzieci urodzonych podczas jednego porodu;
2. zdrobnienie od: czworak;
3. potocznie: pozycja, w której kolana i dłonie opierają się na podłożu; czworaczki, czworak;
4. bakteria chorobotwórcza złożona z czterech komórek połączonych wspólną otoczką


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) jedno dziecko z czworga urodzonych podczas tego samego porodu

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) zdrobn. od czworak


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czworaczka

1. jedno z czworga dzieci urodzonych podczas jednego porodu;
2. zdrobnienie od: czworak;
3. potocznie: pozycja, w której kolana i dłonie opierają się na podłożu; czworaczki, czworak;
4. bakteria chorobotwórcza złożona z czterech komórek połączonych wspólną otoczką


Źródła:

SJP.pl

Czworaczki

1. czworo dzieci urodzonych podczas jednego porodu;
2. potocznie: pozycja, w której kolana i dłonie opierają się na podłożu; czworaczek, czworak


Źródła:

SJP.pl

Czworaczkowy

1. → czworaczki;
2. dotyczący pozycji ciała człowieka, w której kolana i dłonie opierają się na podłożu


Źródła:

SJP.pl

Czworaczny

mieszkający w czworakach


Źródła:

SJP.pl

Czworaczy

dotyczący czworaczków


Źródła:

SJP.pl

Czworak

1. dawniej: folwarczny budynek z czterema mieszkaniami dla służby dworskiej;
2. stawonóg z sekcji krabów;
3. nietypowa broń myśliwska, mająca cztery lufy


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) archit. budynek folwarczny mieszczący cztery mieszkania dla służby;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czworaki

będący czterech różnych rodzajów, gatunków, odmian


liczebnik wieloraki

 (1.1) dotyczący czterech typów, rodzajów

forma rzeczownika.

 (2.1) M. lm. czworak


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czworako

przysłówek sposobu

 (1.1) przysł. od przymiotnika → czworaki


Źródła:

Wiktionary

Czworakować

dawniej: robić coś czworako


Źródła:

SJP.pl

Czworakowy

przymiotnik od: czworak


Źródła:

SJP.pl

Czworo

liczebnik zbiorowy odpowiadający liczbie 4, używany w odniesieniu do osób różnej płci, dzieci i młodych zwierząt oraz do przedmiotów o nazwie występującej tylko w liczbie mnogiej


liczebnik zbiorowy

 (1.1) 4


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czworoboczny

dotyczący czworoboku, mający cztery boki, ograniczony czterema płaszczyznami itp.


przymiotnik

 (1.1) mający cztery boki

 (1.2) hist. wojsk. ustawiony w formacji czworoboku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czworobok

1. wielobok płaski o czterech bokach; czworokąt;
2. coś przypominającego kształtem czworobok; czworokąt;
3. cztery elementy składające się na coś; czworokąt;
4. cztery osoby zaangażowane seksualnie lub emocjonalnie w związek; czworokąt;
5. zamknięty teren, na którym przeprowadza się konkursy w ujeżdżaniu; maneż, ujeżdżalnia, kierat;
6. zwarty szyk bojowy dawnych oddziałów piechoty


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) geom. wielobok płaski o czterech bokach

 (1.2) wojsk. hist. czworokątny szyk bojowy piechoty


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czworobój

dyscyplina sportowa złożona z czterech konkurencji; czwórbój


Źródła:

SJP.pl

Czworogran

dawniej: czworobok


Źródła:

SJP.pl

Czworograniasty

mający cztery granie (krawędzie, kanty); czworokanciasty, czterograniasty, czterokanciasty


Źródła:

SJP.pl

Czworogłowy

1. mający cztery głowy; czterogłowy, czwórgłowy;
2. mięsień czworogłowy uda - duży, gruby mięsień w przedniej części uda, najsilniejszy prostownik stawu kolanowego


Źródła:

SJP.pl

Czworokanciasty

mający cztery kanty (krawędzie, granie); czworokanciasty


Źródła:

SJP.pl

Czworokącik

zdrobnienie od: czworokąt


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od czworokąt


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czworokąt

czworobok;
1. wielokąt płaski o czterech kątach;
2. coś przypominającego kształtem czworokąt;
3. cztery elementy składające się na coś;
4. cztery osoby zaangażowane seksualnie lub emocjonalnie w związek


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) geom. wielokąt mający cztery boki; do czworokątów należą m.in. trapezy, deltoidy, romby, kwadraty, prostokąty, równoległoboki;


Czworokąt, czworobok – wielokąt płaski o czterech bokach. Każdy czworokąt ma dwie przekątne – odcinki łączące dwa niesąsiednie wierzchołki.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czworokątność

→ czworokątny


Patrz:czworokątny

Źródła:

SJP.pl

Czworokątny

mający cztery kąty; tetragonalny


przymiotnik

 (1.1) mający cztery kąty


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czworolist

bylina z rodziny liliowatych o trującym owocu i czterech liściach


Cz


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czworomian

w matematyce: wielomian złożony z czterech wyrazów


Źródła:

SJP.pl

Czworonogi

zwykle o zwierzętach: mający cztery nogi; czworonożny


przymiotnik relacyjny

 (1.1) książk. mający cztery nogi

forma rzeczownika.

 (2.1) M. B. W. lm. od: czworonóg


Cz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czworonożnie

→ czworonożny


Patrz:czworonożny

Źródła:

SJP.pl

Czworonożny

zwykle o zwierzętach: mający cztery nogi; czworonogi


przymiotnik

 (1.1) mający cztery nogi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czworonóg

zwierzę czworonożne


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) zwierzę czworonożne


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czworook

gatunek ryby z rzędu karpieńcokształtnych


Czworook, argusek ("Anableps anableps") – gatunek ryby karpieńcokształtnej z rodziny czworookowatych (Anablepidae). Jest hodowana w akwariach.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czwororęki

mający cztery ręce


Źródła:

SJP.pl

Czworościan

wielościan o czterech trójkątnych ścianach; ostrosłup trójkątny


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) geom. wielościan o czterech trójkątnych ścianach;


Czworościan – wielościan o czterech trójkątnych ścianach, równoważnie definiowany jako ostrosłup trójkątny. Każda czworościan ma 6 krawędzi i 4 wierzchołki.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czworościanowy

mający kształt czworościanu; czworościenny


Źródła:

SJP.pl

Czworościenny

mający kształt czworościanu; czworościanowy


Źródła:

SJP.pl

Czwortek

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. czwartek


Źródła:

Wiktionary

Czworzyć

czworzyć się:
1. powiększać się czterokrotnie;
2. rzadko: ukazywać się, być widzianym w poczwórnej postaci;
3. potocznie: starać się być wszędzie, w wielu miejscach; uwijać się, dwoić się i troić


Źródła:

SJP.pl

Czwóra

zgrubienie od: czwórka (ocena szkolna)


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) uczn. zgrub. od: czwórka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czwórboista

sportowiec biorący udział w zawodach sportowych składających się z czterech konkurencji


Źródła:

SJP.pl

Czwórboistka

→ czwórboista


Patrz:czwórboista

Źródła:

SJP.pl

Czwórbojowy

→ czwórbój


Patrz:czwórbój

Źródła:

SJP.pl

Czwórbój

dyscyplina sportowa złożona z czterech konkurencji; czworobój


Źródła:

SJP.pl

Czwórdzielny

podzielony lub dający się podzielić na cztery części; czterodzielny


Źródła:

SJP.pl

Czwóreczka

zdrobniale o czwórce


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. zdrobn. od: czwórka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czwórgłowy

mający cztery głowy; czterogłowy, czworogłowy


Źródła:

SJP.pl

Czwórka

1. cyfra oznaczająca liczbę cztery;
2. ocena szkolna;
3. autobus, budynek itp. oznaczone numerem cztery;
4. grupa czterech osób, zwierząt itp.;
5. osada czteroosobowej łodzi lub bobsleja


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nazwa cyfry 4

 (1.2) ocena w szkole oznaczona cyfrą 4

 (1.3) czwarta rzecz lub osoba spośród wielu ponumerowanych (np. tramwaj, bila, zawodnik na boisku, pokój w hotelu)

 (1.4) grupa czterech osób, zbiór czterech rzeczy lub pojęć abstrakcyjnych

 (1.5) rzecz, która może pomieścić cztery osoby (np. pokój, kabina, pojazd, łódź)

 (1.6) sport. wiośl. czteroosobowa osada wioślarska

 (1.7) zaprzęg składający się z czterech koni

 (1.8) środ. żegl. siła wiatru cztery w skali Beauforta

 (1.9) pot. muz. epka zawierająca cztery utwory (po 2 na stronie A i B)


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czwórkowicz

potocznie: uczeń o dobrych ocenach, mający przeważnie czwórki jako oceny z przedmiotów szkolnych


Źródła:

SJP.pl

Czwórkowiczka

→ czwórkowicz


Patrz:czwórkowicz

Źródła:

SJP.pl

Czwórkowy

przymiotnik od: czwórka


przymiotnik

 (1.1) związany z liczbą cztery, dotyczący liczby cztery


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czwórlufka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) łow. łamana myśliwska broń czterolufowa


Źródła:

Wiktionary

Czwórmecz

1. zawody składające się z czterech meczów;
2. zawody, w których bierze udział czterech zawodników (cztery drużyny)


Źródła:

SJP.pl

Czwórnia

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) byt poczwórny, o poczwórnej naturze


Źródła:

Wiktionary

Czwórniaczek

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od czwórniak


Źródła:

Wiktionary

Czwórniak

gatunek miodu pitnego, w którym na jedną część miodu dodano trzy części wody lub moszczu owocowego


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) miód pitny powstały z fermentacji brzeczki, w której stosunek objętości miodu do wody wynosi 1:3


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czwórnik

1. przyrząd elektryczny (np. transformator, wzmacniacz) o dwóch parach końcówek;
2. łącznik rurowy w formie prostego odcinka rury z dwiema odnogami bocznymi; krzyżak


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czwórnóg

wieża wiertnicza zbudowana z czterech dłużyc


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czwórpasy

wyślepek czwórpasy - gatunek muchówki z rodziny wyślepkowatych


Źródła:

SJP.pl

Czwórprzymierze

przymierze czterech państw


Źródła:

SJP.pl

Czwórszereg

cztery szeregi ustawione jeden za drugim


Źródła:

SJP.pl

Czy

partykuła lub spójnik


partykuła

 (1.1) słowo rozpoczynające pytanie, na które pytający spodziewa się odpowiedzi „tak” lub „nie”

spójnik

 (2.1) łączy zdanie podrzędne o charakterze pytajnym ze zdaniem nadrzędnym

 (2.2) łączy równorzędne, ale wykluczające się wyrażenia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czyby

"czy" połączone z "by", partykułą trybu przypuszczającego


Źródła:

SJP.pl

Czyhak

rodzaj pająka z rodziny czyhakowatych, występujący w około 20 gatunkach


Czyhak ("Segestria") – rodzaj pająków z rodziny czyhakowatych. Kosmopolityczny. Obejmuje 41 opisanych gatunków.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czyhakowate

o cechach czyhakowatych (rodzina pająków)


Źródła:

SJP.pl

Czyhakowaty

o cechach czyhakowatych (rodzina pająków)


Źródła:

SJP.pl

Czyhanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|czyhać.


Źródła:

Wiktionary

Czyhać

1. czekać na kogoś z celem napaści
2. zagrażać
3. wyczekiwać czegoś z chęcią nieprzeoczenia tego


czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) wyczekiwać z zamiarem napaści

 (1.2) zagrażać

 (1.3) przen. czekać na coś niecierpliwie, by tego nie przegapić


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czyhitać

o głuszcu: wydawać głos w czasie toków


Źródła:

SJP.pl

Czyhunka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) białystok. kolej

 (1.2) białystok. tor kolejowy


Źródła:

Wiktionary

Czyj

zaimek pytajny albo względny zawierający treść dzierżawczą, używany w pytaniach (np. "Czyj to kompas?") oraz w pytaniach zależnych rozwijających dany człon zdania nadrzędnego (np. "Pytał, czyj to piórnik.")


zaimek przymiotny o znaczeniu dzierżawczym

 (1.1) używany do zadawania pytań o właściciela czegoś, posiadacza jakiejś cechy

 (1.2) używany do rozpoczynania pytania zależnego, które określa właściciela czegoś, posiadacza cechy w swoim dopełnieniu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czyjkolwiek

zaimek nieokreślony


zaimek przymiotny dzierżawczy

 (1.1) obojętnie czyj


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czyjś

należący do kogoś


zaimek dzierżawczy, nieokreślony

 (1.1) należący do kogoś, kto nie jest istotny w wypowiedzi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czyjże

wzmocniony zaimek "czyj"


Źródła:

SJP.pl

Czyjżeż

wzmocnione "czyjże"


Źródła:

SJP.pl

Czykara

antylopa z rodziny krętorogich, występująca na Półwyspie Iberyjskim


Źródła:

SJP.pl

Czyli

1. partykuła przyłączająca człon wyjaśniający;
2. dawniej: partykuła wyrażająca wzmocnione pytanie, na ogół o zabarwieniu retorycznym; czyliż


spójnik

 (1.1) …służący do konstruowania wyrażeń wyjaśniających


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czyliby

spójnik "czyli" wraz z cząstką trybu przypuszczającego


Źródła:

SJP.pl

Czyliż

dawniej: partykuła wyrażająca wzmocnione pytanie, na ogół o charakterze retorycznym; partykuła "czyli" z partykułą wzmacniającą "-ż"


Źródła:

SJP.pl

Czyliżby

partykuła "czyliż" z dołączoną końcówką "by"; wzmocnione "czyliby"


Źródła:

SJP.pl

Czympnąć

czasownik

 (1.1) gw-pl|Poznań. zob. cząpnąć.


Źródła:

Wiktionary

Czyn

postępek, uczynek


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) działanie, postępek, akt;


Czyn – zachowanie się podmiotu prawa, które rodzi skutki prawne, nawet wówczas, gdy do wywołania tych skutków podmiot swym zachowaniem nie zmierzał.

Czyn można popełnić przez świadome działanie (sterowane wolą zachowanie przejawiające się w formie kompleksu ruchów) lub zaniechanie ("„bezczynność kierunkowa”" - powstrzymanie się od działania). Nie należą do czynów w rozumieniu prawniczym zachowania człowieka w stanie wyłączającym świadomość, np. podczas snu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czynel

jedna z dwóch płyt czyneli (żeli), na której można grać; talerz, żel


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) muz. perkusyjny instrument muzyczny w postaci metalowego talerza;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czynele

instrument perkusyjny zbudowany z dwóch okrągłych, metalowych płyt; talerze, żele


Źródła:

SJP.pl

Czyngis-Chan

(ok. 1155-1227) władca mongolski; Dżyngis-chan


Czyngis-chan, Dżyngis-chan, do 1206 Temudżyn (Чингис хаан, Czingis chaan, IPA: [], Тэмүжин, Temudżin, IPA: []) (ur. według źródeł muzułmańskich w 1155, według źródeł chińskich i mongolskich w 1162 w Deliün Bołdak, w rejonie obecnej Czyty w Rosji, zm. 18 sierpnia 1227) – chan Mongołów i założyciel imperium mongolskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czynienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|czynić.


Źródła:

Wiktionary

Czynić

wykonywać określoną czynność


czasownik przechodni niedokonany (dk. uczynić)

 (1.1) robić coś, wykonywać

 (1.2) postępować, zachowywać się

 (1.3) wywoływać coś, być przyczyną

 (1.4) być częścią czegoś, składać się na coś

czasownik zwrotny niedokonany czynić się (dk. uczynić się)

 (2.1) przest. czynić (1.1) samego siebie czymś lub jakimś

 (2.2) przest. dokonywać się, stawać się

 (2.3) przest. być czynionym (1.1)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czynnie

przysłówek sposobu

 (1.1) na sposób czynny

 (1.2) angażując się fizycznie

 (1.3) jęz. władając dobrze językiem

 (1.4) będąc stale aktywnym w jakimś zajęciu


Źródła:

Wiktionary

Czynniej

stopień wyższy od przysłówka: czynnie


Źródła:

SJP.pl

Czynniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: czynny


Źródła:

SJP.pl

Czynnik

1. przyczyna wywołująca określone zjawisko lub skutek;
2. każda z liczb, które mnożymy przez siebie


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) przyczyna wywołująca określone zjawisko lub skutek

 (1.2) mat. każda z liczb, które mnożymy przez siebie

 (1.3) mat. stat. każda ze zmiennych powstała po redukcji zbioru danych za pomocą analizy czynnikowej


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czynniki

1. przyczyna wywołująca określone zjawisko lub skutek;
2. każda z liczb, które mnożymy przez siebie


Źródła:

SJP.pl

Czynnikowy

→ czynnik


przymiotnik

 (1.1) związany z jakimś czynnikiem; odnoszący się do czynników


Patrz:czynnik

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czynności

funkcjonowanie, działalność


Źródła:

SJP.pl

Czynnościowy

1. dotyczący czynności, ruchu, działania;
2. dotyczący funkcjonowania kogoś lub czegoś; funkcjonalny


Źródła:

SJP.pl

Czynność

1. wykonywanie czegoś; praca;
2. działanie, funkcjonowanie czegoś


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) wykonywanie, robienie czegoś

 (1.2) działanie, funkcjonowanie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czynny

działający, aktywny, sprawny


przymiotnik

 (1.1) wykonujący jakąś czynność

 (1.2) funkcjonujący, uruchomiony

 (1.3) skłonny do działania, aktywny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czynowniczka

→ czynownik


Patrz:czynownik

Źródła:

SJP.pl

Czynownik

dawniej: urzędnik państwowy w Rosji carskiej


Czynownik (z чиновник – urzędnik) – urzędnik w Rosji.

W czasach cara Piotra I byli to urzędnicy państwowi w Rosji, wywodzący się ze szlachty. Wszyscy obywatele tego stanu byli zobowiązani do dożywotniej służby w administracji, która obejmowała 14 stopni (ros. czynów, stąd nazwa „czynownicy”) awansu cywilnego i wojskowego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czynsto

przysłówek sposobu

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. często


Źródła:

Wiktionary

Czynstochowa

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. geogr. Częstochowa


Źródła:

Wiktionary

Czynsz

stała opłata za lokal mieszkaniowy


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) terminowa opłata za wynajem

 (1.2) daw. świadczenie chłopów za użytkowanie ziemi


Czynsz ( Zins – ‘podatek’, ‘dzierżawa’, od census – ‘wycena’) – prawna nazwa świadczenia należnego z tytułu najmu lub dzierżawy. Wartość czynszu może być ustalona w pieniądzu lub naturze (np. owoce z sadu). Czynsz z założenia jest świadczeniem okresowym. Dawniej, i obecnie w niektórych znaczeniach, nazywany tenutą.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czynszojad

lekceważąco: osoba wynajmująca nieruchomości


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) żart. lub pogard. osoba wynajmująca komuś mieszkanie lub jego część, zwłaszcza pobierając za nie zbyt wysoką opłatę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czynszować

dawniej: płacić czynsz na użytkowanie ziemi


Źródła:

SJP.pl

Czynszownictwo

dawniej: system opłat czynszowych zamiast odrabiania pańszczyzny


Źródła:

SJP.pl

Czynszownik

1. przestarzale: osoba płacąca czynsz;
2. dawniej:
a) chłop zwolniony od odrabiania pańszczyzny za roczną opłatą;
b) dzierżawca gruntu


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) hist. chłop dzierżawca gruntu

 (1.2) daw. opłacający czynsz

 (1.3) daw. właściciel budynku czynszowego


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czynszowy

związany z czynszem


przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący czynszu, związany z czynszem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czynszówka

dom, kamienica z samodzielnymi mieszkaniami, wynajmowanymi w zamian za opłatę czynszu; dom czynszowy, kamienica czynszowa


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. kamienica czynszowa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czyr

gatunek ryby z rodziny łososiowatych; sieja ostronosa


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) icht. nazwa systematyczna|Coregonus nasus|ref=tak., gatunek słodkowodnej ryby z rodziny łososiowatych;

 (1.2) icht. ryba z gatunku czyrów (1.1)

 (1.3) daw. hubka


Czyr, sieja ostronosa, szczokur ("Coregonus nasus") – gatunek ryby z rodziny łososiowatych (Salmonidae).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czyraczek

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od czyrak


Źródła:

Wiktionary

Czyraczność

rozsianie się czyraka na większej powierzchni ciała, będące wynikiem osłabionej odporności organizmu lub braku higieny; furunkuloza


Źródła:

SJP.pl

Czyraczny

przymiotnik od: czyrak


Źródła:

SJP.pl

Czyrak

ropne zapalenie mieszka włosowego i przylegającego do niego gruczołu łojowego, spowodowane przez zakażenie gronkowcami lub paciorkowcami; furunkuł


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy

 (1.1) med. ropne zapalenie skóry w okolicy mieszka włosowego;


Czyrak, dawniej furunkuł ( furunculus) – ropne zapalenie okołomieszkowe z wytworzeniem czopa martwiczego, mające postać z początku guzka, potem guzka z krostą, spowodowane zakażeniem gronkowcowym. W przypadku licznych czyraków stosuje się termin czyraczność lub czyrak mnogi (łac. "furunculosis"), a jeśli znajdują się one blisko siebie i łączą w jedną zmianę, nazywa się je karbunkułem lub czyrakiem gromadnym (łac. "carbunculus"). Karbunkuł występuje najczęściej na karku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czyrakowaty

wyglądający jak czyrak; pokryty czyrakami


Źródła:

SJP.pl

Czyrakowy

związany z czyrakiem


Źródła:

SJP.pl

Czyrenica

rodzaj grzybów z rodziny szczeciniakowatych


Źródła:

SJP.pl

Czyreń

nadrzewny grzyb z rodziny szczecinkowcowatych


Źródła:

SJP.pl

Czyrogmatwica

rodzaj grzybów z rodziny szczeciniakowatych


Źródła:

SJP.pl

Czyrwiec

rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) stpol. czerwiec


Źródła:

Wiktionary

Czyrwieniec

rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) stpol. materiał szkarłatny


Źródła:

Wiktionary

Czyrwień

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) stpol. czerwiec


Źródła:

Wiktionary

Czyrwiónka

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. geogr. Czerwionka


Źródła:

Wiktionary

Czyrykać

czasownik nieprzechodni niedokonany

 (1.1) rzad. o ptakach: ćwierkać, świergotać


Źródła:

Wiktionary

Czysta

potocznie: wódka czysta


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. wódka bez aromatów smakowych

forma przymiotnika.

 (2.1) ż. lp. od: czysty


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czystek

usuwanie osób z jakichś środowisk, zwykle metodami nacisków, szantażu itp.; odsiew, eliminacja


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) bot. nazwa systematyczna|Cistus|ref=tak., krzew z rodziny czystkowatych, liczący kilkanaście gatunków występujących w basenie Morza Śródziemnego i na Wyspach Kanaryjskich

forma rzeczownika.

 (2.1) D. lm. od: czystka


Czystek ("Cistus" L.) – rodzaj krzewów należący do rodziny czystkowatych (posłonkowatych). Obejmuje 29–36 gatunków i liczne mieszańce międzygatunkowe. Większość z nich rośnie w basenie Morza Śródziemnego, zwłaszcza w jego części zachodniej, przy czym cały zasięg rodzaju obejmuje obszar od Wysp Kanaryjskich po Iran. Czystki stanowią ważny składnik formacji zaroślowych i widnych lasów. W Polsce rosną tylko w uprawie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czystka

usuwanie osób z jakichś środowisk, zwykle metodami nacisków, szantażu itp.; odsiew, eliminacja


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) fizyczna likwidacja pewnej grupy etnicznej bądź przeciwników politycznych

 (1.2) polit. usunięcie ze stanowiska niepożądanych lub niewygodnych osób;

forma rzeczownika.

 (2.1) D., B. lp. od: czystek


Czystka – w polityce – potoczne określenie oznaczające usunięcie niepożądanych osób z zajmowanych przez nie stanowisk.

Czystki to usuwanie części elit rządzących lub kierujących różnymi strukturami państwa (wojsko, policja, rząd) przez monarchów lub dyktatorów. Charakteryzuje je masowość oraz bezwzględność. Najczęstszą motywacją do ich przeprowadzania jest obsesyjna podejrzliwość władcy czy przywódcy i chęć wyeliminowania domniemanych wrogów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czystkowate

o cechach czystkowatych (rodzina roślin)


Cz


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czystkowaty

o cechach czystkowatych (rodzina roślin)


Źródła:

SJP.pl

Czystkowy

→ czystek


Patrz:czystek

Źródła:

SJP.pl

Czysto

przysłówek

 (1.1) w sposób czysty, bez zanieszczyszczeń

 (1.2) bez domieszek

 (1.3) zupełnie, w całości, wyłącznie


Źródła:

Wiktionary

Czystodruk

pierwszy arkusz wydrukowany na maszynie drukarskiej do sprawdzenia przez wydawnictwo


Czystodruk – pierwszy arkusz papieru po zejściu z maszyny drukarskiej, przesłany do wydawcy do akceptacji i rozpoczęcia druku nakładu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czystopis

poprawiony tekst, przepisany na czysto


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) tekst po poprawkach, przepisany na czysto

 (1.2) miejsce (najczęściej zeszyt), gdzie się wpisuje czystopis (1.1)


Czystopis – gotowy tekst przygotowany do łamania lub druku, który jest po wszystkich korektach i jednocześnie nie zawiera śladów poprawek.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czystopisowy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z czystopisem, dotyczący czystopisu


Źródła:

Wiktionary

Czystorys

finalna forma opracowania kartograficznego mapy; czystorys mapy


Źródła:

SJP.pl

Czystota

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) stpol. czystość fizyczna

 (1.2) stpol. i śrpol. czystość od strony moralnej

 (1.3) stpol. szczerość


Źródła:

Wiktionary

Czystościowy

związany z czystością


przymiotnik

 (1.1) związany z czystością, dotyczący czystości


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czystość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co jest czyste (oczyszczone, wyczyszczone), nie jest brudne

 (1.2) przen. cecha tego, co jest czyste, niewinne, prawidłowe, porządne

 (1.3) wstrzemięźliwość, powściągliwość seksualna


Czystość – w licznych systemach religijnych i obyczajowych cnota, dzięki której człowiek jest zdolny kontrolować swoje pragnienia seksualne i mądrze nimi zarządzać. Wymaga ona panowania nad sobą, formacji charakteru i ducha poświęcenia.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Czystszy

stopień wyższy od przymiotnika: czysty; czyściejszy


Źródła:

SJP.pl

Czysty

niezabrudzony


przymiotnik

 (1.1) pozbawiony brudu

 (1.2) przejrzysty, klarowny

 (1.3) zupełny

 (1.4) bez dodatków, domieszek

 (1.5) legalnie przeprowadzony

 (1.6) moralnie bez skazy

 (1.7) prawnie bez winy

 (1.8) niezapisany

 (1.9) bez przeszkód


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czyszczacz

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) techn. element wentylacji lub klimatyzacji, który oczyszcza powietrze

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) rzad. ktoś, kto wykonuje czyszczenie, usuwanie nieczystości

 (2.2) rzad. ktoś, kto wykonuje czyszczenie, kastrowanie zwierząt


Źródła:

Wiktionary

Czyszczak

element przewodu kanalizacyjnego umożliwiający sprawdzanie stanu rur i ich czyszczenie


Źródła:

SJP.pl

Czyszczalnia

1. zakład, w którym się oczyszcza nasiona; czyszczarnia;
2. maszyna do czyszczenia nasion; czyszczarnia;
3. zakład, w którym czyści się chemicznie ubrania; czyszczarnia;
4. zakład lub urządzenie, w którym oczyszcza się ścieki; oczyszczalnia


Źródła:

SJP.pl

Czyszczarka

przyrząd służący do oczyszczania czegoś; oczyszczarka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Mazury, Warmia. roln. wialnia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czyszczarnia

czyszczalnia;
1. zakład, w którym się oczyszcza nasiona;
2. maszyna do czyszczenia nasion;
3. zakład, w którym czyści się chemicznie ubrania


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. basen z wodą wokół fontanny lub dyszy z tryskającą wodą


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czyszczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|czyścić.


Źródła:

Wiktionary

Czyszczoń

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czyszczący

pozbywać się zanieczyszczeń lub brudu


Patrz:czyścić

Źródła:

SJP.pl

Czysło

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) stpol. liczba


Źródła:

Wiktionary

Czyt.

skrót od: czytaj


skrót

 (1.1) = czytaj (pouczenie)

 (1.2) = czytaj (ironicznie)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czyta

patrząc na litery lub symbole formułować odpowiadające im dźwięki językowe, zapoznawać się z treścią tekstu


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w azjatyckiej części Rosji, nad rzekami Czytą (1.2) i Ingodą, w południowej Syberii, w Kraju Zabajkalskim;

 (1.2) geogr. hydron. rzeka w Rosji na Syberii, w Kraju Zabajkalskim, dopływ Ingody


Czyta ( Чита, "Czita") – miasto, dawniej obwodowe, w obwodzie czytyjskim w azjatyckiej części Rosji, położone w południowej Syberii, obecnie miasto w Kraju Zabajkalskim.

Miasto położone nad rzekami Czytą i Ingodą na trasie kolei transsyberyjskiej – 52°03′N 113°28′E.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czytacz

żartobliwie lub potocznie: czytelnik


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pot. (czasem żart.) czytelnik


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czytaczka

żartobliwie lub potocznie: czytelniczka


Źródła:

SJP.pl

Czytadło

potocznie, żartobliwie: książka, którą się łatwo, przyjemnie czyta, ale zwykle o niewielkiej wartości literackiej


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) pot. żart. lektura poczytna, ale niskiego lotu


Czytadło – powieść Tadeusza Konwickiego, opublikowana w 1992 roku, operująca konwencjami powieści kryminalnej i romansu. Utwór spotkał się z dość nieprzychylnymi reakcjami krytyki.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czytający

patrząc na litery lub symbole formułować odpowiadające im dźwięki językowe, zapoznawać się z treścią tekstu


Źródła:

SJP.pl

Czytal

ssak z rodziny jeleniowatych; aksis


Źródła:

SJP.pl

Czytaneczka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. od: czytanka


Źródła:

Wiktionary

Czytanie

patrząc na litery lub symbole formułować odpowiadające im dźwięki językowe, zapoznawać się z treścią tekstu


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) zapoznawanie się z treścią tego, co zostało napisane

 (1.2) polit. w parlamencie: przedstawianie projektu ustawy w celu dyskusji nad nią

 (1.3) rel. odczytywanie fragmentów Pisma Świętego podczas mszy świętej i Liturgii godzin

 (1.4) fragment tekstu Pisma Świętego odczytywany podczas mszy świętej i Liturgii godzin


Czytanie, lektura (łac. "lectura") – proces poznawczy, jedna z umiejętności nabywanych przez człowieka w procesie edukacji, która umożliwia odbiór informacji przekazywanych za pomocą języka pisanego. Współcześnie wciąż jedną z podstawowych form komunikowania się jest mowa pisana, dlatego czytanie jest jedną z najważniejszych umiejętności każdego człowieka.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czytanka

1. krótki tekst z podręcznika szkolnego;
2. książka zawierająca krótkie teksty do wykorzystania w szkole


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) tekst do nauki czytania, umieszczony w podręczniku do nauki danego języka

 (1.2) podręcznik zawierający czytanki (1.1)

 (1.3) stpol. książka do czytania


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czytanko

zdrobnienie od: czytanie


Źródła:

SJP.pl

Czytankowy

→ czytanka


Patrz:czytanka

Źródła:

SJP.pl

Czytać

patrząc na litery lub symbole formułować odpowiadające im dźwięki językowe, zapoznawać się z treścią tekstu


czasownik przechodni niedokonany (dk. przeczytać)

 (1.1) przebiegać wzrokiem lub dotykiem tekst w postaci liter lub ideogramów oraz znaków pisarskich i rozumieć treść przezeń przekazywaną

 (1.2) mieć umiejętność rozumienia treści zawartych w rysunkach technicznych, schematach, mapach, nutach

 (1.3) czynność urządzenia technicznego polegająca na odkodowywaniu informacji

 (1.4) wypowiadać na głos zapisane słowa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czytelnia

miejsce wydzielone w bibliotece, przeznaczone do czytania książek, czasopism itp.


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) sala przeznaczona do czytania, zwykle w bibliotece

 (1.2) przest. biblioteka, wypożyczalnia książek


Czytelnia, lektorium – sala, stanowiąca zwykle część biblioteki, przeznaczona do czytania książek i innych zbiorów na miejscu oraz do nauki.

Czytelnia stanowi ważne miejsce w szkołach i na uczelniach: uczniom pozwala wykorzystać czas na naukę i odrabianie lekcji, a studentom zapoznać się z treścią podręczników i książek stanowiących literaturę do ich zajęć. Czytelnie są szczególnie popularne na zachodnich uczelniach, gdzie kładzie się wysoki nacisk na samodzielną pracę studenta.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czytelniany

przymiotnik

 (1.1) przym. od czytelnia


Źródła:

Wiktionary

Czytelnictwo

czytanie drukowanych publikacji


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) socjol. odczytywanie publikacji drukowanych (wymiar społeczny)


Czytelnictwo – działalność człowieka związana z czytaniem publikacji. Obejmuje kręgi czytelników mających różne upodobania i kierujących się różnymi motywami skłaniającymi do sięgnięcia po wybrany tekst. Bibliolodzy rozróżniają ponadto różne szczegółowe definicje czytelnictwa:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czytelniczka

kobieta czytająca książki, pisma itp.


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta lub dziewczyna, która czyta książki, gazety, itp.

 (1.2) kobieta lub dziewczyna, która korzysta z biblioteki lub czytelni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czytelniczy

dotyczący czytelnictwa, czytelnika


przymiotnik

 (1.1) bibliot. związany z czytelnikiem, czytelnictwem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czytelnie

przysłówek

 (1.1) w sposób czytelny, łatwy do przeczytania

forma rzeczownika.

 (2.1) plural|czytelnia.


Źródła:

Wiktionary

Czytelniej

stopień wyższy od przysłówka: czytelnie


Źródła:

SJP.pl

Czytelniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: czytelny


Źródła:

SJP.pl

Czytelnik

ten, kto czyta pisma, książki itp.


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba, która czyta książki, gazety itp.

 (1.2) osoba, która korzysta z biblioteki lub czytelni


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czytelnikowski

związany z wydawnictwem Czytelnik


Źródła:

SJP.pl

Czytelność

→ czytelny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co jest czytelne, łatwe do przeczytania

 (1.2) przen. cecha tego, co jest jasne, zrozumiałe i łatwe do odczytania


Czytelność – to termin oznaczający jednocześnie łatwość w odczytaniu oraz zrozumiałość tekstu. Stanowi jeden z podstawowych elementów opracowania tekstu drukowanego.

W języku polskim istnieje jedno słowo na oddanie dwóch ważnych w typografii terminów angielskich:


Patrz:czytelny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czytelny

dający się odczytać, jasno widoczny, zrozumiały


przymiotnik

 (1.1) taki, który daje się odczytać, przeczytać

 (1.2) przen. zrozumiały, sformułowany w przejrzysty sposób


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czytmorz

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) gw-pl|Zaolzie. czytelnik


Źródła:

Wiktionary

Czytnik

1. urządzenie odczytujące;
2. nadajnik sygnałów dalekopisowych


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) inform. urządzenie odczytujące dane zapisane na karcie pamięci (magnetycznej lub elektronicznej)

 (1.2) inform. urządzenie fotooptyczne odczytujące dane zakodowane kodem kreskowym, np. cenę towaru w sklepie

 (1.3) inform. urządzenie elektroniczne potrafiące rozpoznawać znaki

 (1.4) inform. urządzenie, z którego można czytać teksty jak z książki

 (1.5) inform. program komputerowy, dzięki któremu można czytać informacje z określonych kanałów informacji, np. RSS, IRC


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czytnikowy

→ czytnik


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z czytnikiem, dotyczący czytnika


Patrz:czytnik

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czytoholiczka

kobieta nałogowo czytająca książki


Źródła:

SJP.pl

Czytoholik

osoba nałogowo czytająca książki


Źródła:

SJP.pl

Czytułka

indywidualizm: pulpit do czytania


Źródła:

SJP.pl

Czytyjski

przymiotnik od: Czyta (miasto w Rosji)


przymiotnik

 (1.1) związany z Czytą (miastem na Zabajkalu w Rosji)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czytywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) czytanie czegoś od czasu do czasu


Źródła:

Wiktionary

Czytywać

czytać od czasu do czasu


czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) czytać od czasu do czasu pewien tekst lub publikację


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czyński

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czyś

potocznie:
1. partykuła "czy" połączona z końcówką czasownikową "-ś" (np. "Czyś wreszcie zrozumiał ZDS?", "Czyś ty oszalał?");
2. spójnik "czy" połączony z końcówką czasownikową "-ś" (np. "Mam wątpliwości, czyś faktycznie zrozumiał ZDS.")


Źródła:

SJP.pl

Czyściarka

kobieta pracująca w fabryce włókienniczej przy czyszczeniu bawełny


Źródła:

SJP.pl

Czyściarz

robotnik fabryki włókienniczej zatrudniony przy czyszczeniu bawełny


Źródła:

SJP.pl

Czyścibut

potocznie: osoba trudniącej się odpłatnym czyszczeniem butów przypadkowym ludziom na ulicy; pucybut


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) przest. ten, kto czyści ludziom buty na ulicy w celach zarobkowych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czyścica

roczna lub trwała roślina zielna z rodziny wargowych


Cz


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czyściciel

1. osoba zajmująca się czyszczeniem czegoś;
2. osoba zajmująca się kastrowaniem zwierząt; kastrator;
3. dawniej:
a) hycel, rakarz;
b) osoba uprzątająca padlinę;
4. wargatek czyściciel - gatunek ryby z rodziny wargaczowatych


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) ktoś, kto coś czyści

 (1.2) ktoś, kto łapie bezdomne psy

 (1.3) ktoś, kto uprząta padlinę

 (1.4) ktoś, kto kastruje zwierzęta


Czyściciel ( Code Name: The Cleaner) – amerykańska komedia sensacyjna z 2007 r. w reżyserii Lesa Mayfielda.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czyścicielka

kobieta, która czyści coś, usuwa brud


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta lub dziewczyna, która coś czyści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czyścidło

środek czyszczący, substancja umożliwiająca oczyszczanie czegoś z brudu, osadu, rdzy itp.


Źródła:

SJP.pl

Czyście

przysłówek sposobu

 (1.1) stpol. pięknie


Źródła:

Wiktionary

Czyściec

1. w religii katolickiej: miejsce, w którym dusze zmarłych odbywają pokutę przed pójściem do nieba;
2. przenośnie: stan dotkliwych przykrości, męczarni;
3. roślina zielna rosnąca głównie w strefie umiarkowanej, stosowana jako lek przeciw biegunce


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) rel. w niektórych wyznaniach: stan lub miejsce, gdzie po śmierci niektóre dusze odbywają pokutę przed wejściem do nieba;

 (1.2) książk. przen. stan dotkliwych przykrości, cierpień, męczarni

 (1.3) gw-pl|Bukowina. bot. piołun


Czyściec (łac. "purgatorium") – dochodzenie duszy do absolutnie doskonałej miłości, koniecznej do osiągnięcia szczęścia nieba, występuje wyłącznie w teologii katolickiej. Termin "purgatorium" zdefiniowany został w XII wieku, a potwierdzony przez Kościół katolicki w 1438 podczas soboru we Florencji.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czyściej

stopień wyższy od przysłówka: czysto


Źródła:

SJP.pl

Czyściejszy

stopień wyższy od przymiotnika: czysty; czystszy


Źródła:

SJP.pl

Czyścik

preparat albo przyrząd przeznaczony do czyszczenia


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) specyfik lub przedmiot służący do czyszczenia


Czyścik – dawna leśniczówka. Tereny, na których była położona, leżą obecnie na Białorusi, w obwodzie witebskim, w rejonie brasławskim, w sielsowiecie Dalekie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czyścioch

osoba bardzo dbająca o czystość; czyścioszek


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) ktoś, kto lubi wyjątkową czystość i porządek wokół siebie

 (1.2) ktoś, kto skrupulatnie dba o własną higienę

forma rzeczownika|rodzaj=żeński.

 (2.1) D. lm. od: czyściocha


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czyściocha

potocznie:
1. kobieta bardzo dbająca o czystość; czyścioszka;
2. wódka czysta


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta lub dziewczyna, która lubi wyjątkową czystość i porządek wokół siebie

 (1.2) kobieta lub dziewczyna, która skrupulatnie dba o własną higienę

 (1.3) wódka czysta, bez dodatków smakowych

forma rzeczownika|rodzaj=męskoosobowy.

 (2.1) D. i B. lp. od: czyścioch


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czyścioszek

zdrobnienie od: czyścioch


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) zdrobn. od: czyścioch


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czyścioszka

zdrobnienie od: czyściocha


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. od: czyściocha


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czyściuchny

zdrobnienie od: czysty


Źródła:

SJP.pl

Czyściusieńki

zdrobnienie od: czyściuchny


przymiotnik

 (1.1) pot. zdrobn. od: czysty


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czyściuteńki

zdrobnienie od: czysty


przymiotnik

 (1.1) pot. zdrobn. od: czysty


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czyściutki

zdrobnienie od: czysty


przymiotnik

 (1.1) zdrobn. od: czysty


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czyściwo

środki używane do czyszczenia narzędzi, obrabianych przedmiotów i stołów warsztatowych


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) wszelkiego rodzaju materiał używany do czyszczenia maszyn, narzędzi, broni


Cz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czyścić

pozbywać się zanieczyszczeń lub brudu


czasownik przechodni niedokonany

 (1.1) usuwać brud, zanieczyszczenia

 (1.2) eufem. pot. wymiotować

 (1.3) daw. zootechn. kastrować


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czyśćcowy

związany z czyśćcem


przymiotnik

 (1.1) związany z czyśćcem, dotyczący czyśćca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czyż

słówko pytające "czy" wzmocnione partykułą


partykuła

 (1.1) książk. partykuła wprowadzająca pytanie retoryczne z sugestią zaprzeczenia

 (1.2) książk. czyż nie: używana na końcu zdania partykuła wzmacniająca wypowiedź

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) ornit. czyżyk


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czyżak

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Czyżby

wykrzyknik i partykuła - używany w pytaniach wprowadzających wątpliwość w prawdziwość


partykuła

 (1.1) …wprowadzająca pytanie, sugerująca niepewność lub przypuszczenie

wykrzyknik

 (2.1) …używany samodzielnie do wyrażenia powątpiewania w prawdziwość tego, co było powiedziane


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czyże

mały ptak leśny z rodziny łuszczakowatych; czyżyk


Cz


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czyżew

miasto w Polsce


Zobacz też: Czyżew w innych znaczeniach tej nazwy.

Czyżew (nazwa historyczna: Czyżew-Osada) – miasto w Polsce położone w województwie podlaskim, w powiecie wysokomazowieckim, nad rzeką Brok, oddalone o 2,5 km od granicy z województwem mazowieckim. Leży na Mazowszu, w dawnej ziemi nurskiej, siedziba gminy Czyżew.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czyżewianin

mieszkaniec Czyżewa (miasta w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Czyżewianka

mieszkanka Czyżewa (miasta w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Czyżewski

przymiotnik od: Czyże, Czyżew-Osada


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czyżeś

partykuła "czyż" połączona z końcówką czasownikową drugiej osoby "-eś" (np. "Czyżeś nie miłował ludzi?")


Źródła:

SJP.pl

Czyżeśmy

partykuła "czyż" połączona z końcówką czasownikową drugiej osoby "-eś" (np. "Czyżeś nie miłował ludzi?")


Źródła:

SJP.pl

Czyżkowski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Czyżkówko

Czyżkówko (dawniej "Szuszkówka") – jednostka urbanistyczna (osiedle) położona w zachodniej części Bydgoszczy. Zachodnia granica Czyżkówka stanowi granicę miasta Bydgoszczy.


Źródła:

Wikipedia

Czyżnie

wielogatunkowe zarośla składające się z niskich krzewów


Czyżnie ("Rubo fruticosi-Prunetum spinosae") – syntakson w randze zespołu (fitocenoza), wielogatunkowe zarośla składające się z niskich krzewów. Głównymi gatunkami są tu głogi i śliwa tarnina, towarzyszą im zwykle leszczyna pospolita, odroślowe postacie grabu, dzikie czereśnie, różne gatunki jeżyn, róż, trzmielin,


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czyżowice

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) geogr. adm. wieś w Polsce w województwie opolskim, w powiecie prudnickim, w gminie Prudnik;

 (1.2) geogr. adm. wieś w Polsce w województwie śląskim, w powiecie wodzisławskim, w gminie Gorzyce;

 (1.3) geogr. adm. wieś w Polsce w województwie świętokrzyskim, w powiecie kazimierskim, w gminie Bejsce;

 (1.4) geogr. wieś na Ukrainie w rejonie mościskim obwodu lwowskiego;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Czyżowicz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Czyżowski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Czyżycki

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Czyżyk

mały ptak leśny z rodziny łuszczakowatych; czyż (zwyczajny)


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) ornit. nazwa systematyczna|Carduelis spinus|L.|ref=tak., mały ptak o zielonawożółtym upierzeniu

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) białystok. mały chłopiec


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czyżykiewicz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Czyżykowski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Czyżyków

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. wieś na Ukrainie w rejonie pustomyckim obwodu lwowskiego;


Zobacz też: Czyżyków (Ukraina).

Czyżyków – kolonia w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie brzezińskim, w gminie Brzeziny.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa skierniewickiego.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Czyżyniec

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. ryb. sak


Źródła:

Wiktionary

Czyżyny

dzielnica Krakowa, dawniej wieś


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) geogr. dawna wieś, współcześnie dzielnica Krakowa;


Czyżyny – obszar Krakowa wchodzący w skład Dzielnicy XIV Czyżyny, dawna wieś.

Na terenie Czyżyn znajdują się bloki mieszkalne wielorodzinne 5-15-kondygnacyjne wraz z infrastrukturą społeczną (przedszkole, szkoła, plac zabaw, przychodnie lekarska, park), jak i Muzeum Lotnictwa Polskiego z czynnym od 2003 r. lądowiskiem Kraków-Czyżyny z betonową drogą startową o wymiarach 720 × 60 m, które powstało na byłym lotnisku Kraków-Rakowice-Czyżyny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czyżyński

przymiotnik od: Czyżyny


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Czyżynami, dotyczący Czyżyn


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Czyżówka

wieś w Polsce


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Czómpnąć

czasownik

 (1.1) gw-pl|Poznań. zob. cząpnąć.


Źródła:

Wiktionary

Czółeczko

zdrobnienie od: czółko


Źródła:

SJP.pl

Czółenka

rodzaj niskiego obuwia damskiego, głęboko wycięte pantofle


Źródła:

SJP.pl

Czółenko

1. małe czółno;
2. pantofel damski;
3. element krosna tkackiego;
4. przyrząd do robienia ręcznych koronek;
5. część czółenkowej maszyny do szycia, na której mieści się szpulka


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) zdrobn. czółno

 (1.2) włók. techn. element krosna tkackiego w postaci łódeczki, która zawiera i przerzuca nici;

 (1.3) włók. techn. element maszyny do szycia mieszczący szpulkę z nićmi

 (1.4) pot. obuw. but damski w kształcie wyciętego, niesznurowanego pantofla


Cz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czółenkowaty

podobny kształtem do czółenka


Źródła:

SJP.pl

Czółko

zdrobnienie od: czoło


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) zdrobn. od czoło

 (1.2) małe czoło

 (1.3) daw. odzież. dawna dziewczęca opaska noszona na głowie;

 (1.4) lud. odzież. ozdobna opaska noszona na głowie przez dziewczęta, element stroju ludowego lub regionalnego

 (1.5) wojsk. przednia część naboju kulowego


Czółko (albo czółenko, stroik, podwstążnik) – dziewczęca opaska ozdobna noszona na głowie do chwili zamążpójścia w Europie od czasów średniowiecza.

Czółka zdobione były motywami roślinnymi. W krajach słowiańskich czółko zachowało się jako element odświętnego stroju ludowego albo regionalnego.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czółno

1. rodzaj łódki wydrążonej z jednego pnia;
2. część maszyny do szycia zawierająca szpulkę z nićmi; czółenko


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) płaskodenna łódź, dłubaniem lub wypalaniem uzyskana z jednego pnia drzewa, napędzana wiosłami a z rzadka także drągami;

 (1.2) hist. część hełmu okrywająca szyję z tyłu

 (1.3) czółenko tkackie


Czółno – bezsterowa łódź wykonana z jednego pnia drzewa; wypalona lub wydłubana, płaskodenna, poruszana wiosłami lub drągiem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Czółnowy

przymiotnik od: czółno


Źródła:

SJP.pl

Cząber

1. roślina zielna z rodziny jasnotowatych;
2. cząber ogrodowy - gatunek cząbru o aromatycznych liściach;
3. przyprawa z tej rośliny


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) bot. nazwa systematyczna|Satureja|ref=tak., rodzaj aromatycznych roślin rocznych i wieloletnich o bladoliliowych lub białawych kwiatach i lancetowatych liściach; używanych jako przyprawa i do wyrobu leków;

 (1.2) kulin. przyprawa z cząbru ogrodowego

 (1.3) stpol. zob. comber. (mięso z części grzbietowej)

 (1.4) reg. zob. babski comber.


Cząber ("Satureja" L.) – rodzaj roślin z rodziny jasnotowatych ("Lamiaceae"). Obejmuje ok. 38–50 gatunków. Występują one w basenie Morza Śródziemnego (w tym 12 gatunków w Europie) oraz w południowo-zachodniej Azji, sięgając na wschodzie po Iran. Rośliny te zasiedlają miejsca suche i słoneczne, w tym także klify nadmorskie. Aromatyczne liście używane są jako przyprawy, w szczególności wykorzystuje się w tym zakresie cząber ogrodowy, w mniejszym stopniu cząber górski o słabszym aromacie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cząberek

wieloletnia roślina z rodziny jasnotowatych, stosowana w przemyśle kosmetycznym, ziołolecznictwie i jako przyprawa; macierzanka piaskowa, tymianek wąskolistny


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od cząber


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cząbr

dawniej: cząber (roślina zielna)


Źródła:

SJP.pl

Cząbrowy

→ cząber


Patrz:cząber

Źródła:

SJP.pl

Cząpanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|cząpać.


Źródła:

Wiktionary

Cząpać

czasownik niedokonany (dk. cząpnąć)

 (1.1) gw-pl|Poznań. kucać


Źródła:

Wiktionary

Cząpnąć

czasownik dokonany (ndk. cząpać)

 (1.1) gw-pl|Poznań. zob. cząpać.


Źródła:

Wiktionary

Cząsteczka

1. zdrobnienie od: cząstka;
2. molekuła, drobina


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) chem. fiz. indywiduum chemiczne, złożone z więcej niż jednego atomu;


Nie mylić z: cząstka.

Cząsteczka, molekuła – neutralna elektrycznie grupa dwóch lub więcej atomów utrzymywanych razem kowalencyjnym wiązaniem chemicznym.

Cząsteczki różnią się od innych indywiduów chemicznych (np. jonów) brakiem ładunku elektrycznego.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cząsteczkowy

związany z cząsteczką


przymiotnik

 (1.1) chem. odnoszący się do cząsteczki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cząstka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. od część

 (1.2) fiz. fragment materii niewidoczny dla oka;

 (1.3) kawałek obranego cytrusa


Ni


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Cząstkowość

wynik podzielenia czegoś na części, odłączenia czegoś od całości; parcjalność


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co cząstkowe


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cząstkowy

przymiotnik jakościowy

 (1.1) fragmentaryczny, niecałkowity

 (1.2) daw. szczegółowy

 (1.3) daw. niehurtowy

 (1.4) daw. dzielnicowy


Źródła:

Wiktionary

Cząstków

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Czędo

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) stpol. dziecko (córka lub syn)


Źródła:

Wiktionary

Czępnąć

czasownik

 (1.1) gw-pl|Poznań. zob. cząpnąć.


Źródła:

Wiktionary

Często

przysłówek sposobu

 (1.1) zob. częsty.


Źródła:

Wiktionary

Często-Gęsto

fraza przysłówkowa sposobu

 (1.1) pot. żart. bardzo często


Źródła:

Wiktionary

Częstobor

dawne imię męskie


Częstobor, Częsbor – staropolskie imię męskie. Składa się z członu "Częs(to)-" („często”) i "-bor" („walka”). Mogło oznaczać „tego, który często walczy”.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Częstoch

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) stpol. imię|polski|m.


Częstoch (łac. "Chestoch") – postać występująca w podaniach jako rycerz i założyciel Częstochowy.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Częstochowa

miasto w Polsce


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w południowej części Polski;

 (1.2) rel. sanktuarium zlokalizowane w Częstochowie (1.1)


Częstochowa – miasto na prawach powiatu w południowej Polsce, w województwie śląskim, siedziba powiatu częstochowskiego. Położona nad Wartą, na styku Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej i Wyżyny Woźnicko-Wieluńskiej. Pomimo administracyjnej przynależności do województwa śląskiego, pod względem historycznym i kulturowym stanowi część Małopolski.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Częstochowiak

potocznie: częstochowianin (mieszkaniec Częstochowy)


Źródła:

SJP.pl

Częstochowianin

mieszkaniec Częstochowy


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Częstochowy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Częstochowianka

mieszkanka Częstochowy


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Częstochowy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Częstochowski

→ Częstochowa (miasto); → Częstochowskie (region)


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Częstochową, dotyczący Częstochowy

przymiotnik jakościowy

 (2.1) charakterystyczny dla Częstochowy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Częstochowskie

→ Częstochowa (miasto); → Częstochowskie (region)


rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. region w południowej Polsce


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Częstocice

Częstocice (do 1945 r. niem. "Günthersdorf") – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie strzelińskim, w gminie Wiązów.


Źródła:

Wikipedia

Częstogniew

staropolskie imię męskie


Źródła:

SJP.pl

Częstokrotny

przestarzałe: powtarzający się często, częsty


Źródła:

SJP.pl

Częstokroć

często, wiele razy


przysłówek

 (1.1) często, niejednokrotnie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Częstokół

ogrodzenie z drewnianych, ostro zakończonych pali, wbitych jeden przy drugim


Źródła:

SJP.pl

Częstomir

dawne imię męskie


Częstomir – staropolskie imię męskie. Składa się z członu "Często-" („często”) i "-mir" („pokój, spokój, dobro”). Mogło oznaczać „tego, który zapewnia pokój”.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Częstomocz

częste oddawanie moczu, poprzedzane parciem; objaw chorób pęcherza moczowego, niekiedy występujący też na tle nerwowym; urorrhoea


Częstomocz (pollakisuria) – objaw chorobowy, polegający na częstym oddawaniu moczu, zwykle małymi porcjami.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Częstoskurcz

w medycynie: znaczne przyśpieszenie pracy serca; tachykardia, tachikardia


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) med. znaczne przyśpieszenie czynności rytmu serca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Częstotliwiej

stopień wyższy od przysłówka: częstotliwie


Źródła:

SJP.pl

Częstotliwościomierz

miernik częstotliwości drgań; częstościomierz


Źródła:

SJP.pl

Częstotliwościowy

związany z częstotliwością


Źródła:

SJP.pl

Częstotliwość

1. częste występowanie jakiejś czynności, jakiegoś zjawiska; częstość;
2. w fizyce: liczba czynności lub zjawisk powtarzających się okresowo w jednostce czasu; częstość
3. długość fal elektromagnetycznych wyzyskiwanych w telekomunikacji oraz radiokomunikacji


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) fiz. liczba cykli zjawiska okresowego występujących w jednostce czasu;


Częstotliwość, częstość – wielkość fizyczna określająca liczbę cykli zjawiska okresowego występujących w jednostce czasu. W układzie SI jednostką częstotliwości jest herc [Hz]. Częstotliwość 1 herca odpowiada występowaniu jednego zdarzenia (cyklu) w ciągu 1 sekundy. Najczęściej rozważa się częstotliwość w ruchu obrotowym, częstotliwość drgań, napięcia, fali.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Częstotliwszy

rzadki stopień wyższy od przymiotnika: częstotliwy; bardziej częstotliwy


Źródła:

SJP.pl

Częstotliwy

następujący często; wielokrotny


przymiotnik relacyjny

 (1.1) wielokrotny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Częstowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) dzielenie się czymś z kimś przez grzeczność, gościnność

 (1.2) iron. czynienie komuś czegoś złego

 (1.3) pot. opowiadanie historyjek, plotkaotek, przekazywanie mniej istotnych wiadomości


Źródła:

Wiktionary

Częstować

czasownik przechodni niedokonany (dk. poczęstować)

 (1.1) dzielić się czymś z kimś przez grzeczność, gościnność; podejmować poczęstunkiem

 (1.2) iron. robić komuś coś złego

 (1.3) pot. opowiadać historyjki, plotkaotki, mniej istotne wieści

czasownik zwrotny niedokonany częstować się (dk. poczęstować się)

 (2.1) korzystać z poczęstunku

 (2.2) częstować (1.1) siebie wzajemnie

 (2.3) iron. robić sobie nawzajem przykrości

 (2.4) pot. wzajemnie przekazywać sobie mało istotne treści, np. plotkaotki


Źródła:

Wiktionary

Częstowoj

imię męskie


Częstowoj – staropolskie imię męskie, złożone z członów "Często-" („często”) i "-woj" („wojownik”). Oznacza ono „tego, który będzie często wojował”.

Częstowoj imieniny obchodzi 2 maja i 30 sierpnia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Częstowojowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Częstowoja lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Częstościomierz

miernik częstotliwości drgań; częstotliwościomierz


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) przyrząd wykorzystywany do mierzenia częstości;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Częstościowy

→ częstość, np. wnioskowanie częstościowe


Źródła:

SJP.pl

Częstość

częstotliwość;
1. częste występowanie jakiejś czynności, jakiegoś zjawiska;
2. w fizyce: liczba czynności lub zjawisk powtarzających się okresowo w jednostce czasu


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co jest częste

 (1.2) stat. stosunek liczby obserwacji mających określoną właściwość do liczebności całej próby;

 (1.3) fiz. częstotliwość pomnożona przez 2π


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Częstszy

stopień wyższy od przymiotnika: częsty


Źródła:

SJP.pl

Częsty

bywający; zdarzający się; powtarzający się wiele razy


przymiotnik

 (1.1) odbywający się lub zdarzający się wiele razy, z krótkimi przerwami pomiędzy kolejnymi wydarzeniami


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Częściej

stopień wyższy od przysłówka: często


Źródła:

SJP.pl

Częścik

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Częściowo

przysłówek sposobu

 (1.1) w jakiejś części, nie w całości

 (1.2) daw. w częściach, kawałkach


Źródła:

Wiktionary

Częściowość

→ częściowy


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest częściowe; cecha tych, którzy są częściowi


Patrz:częściowy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Częściowy

dotyczący części czegoś, obejmujący część czegoś; niezupełny, niecałkowity


przymiotnik

 (1.1) odnoszący się tylko do części czegoś, obejmujący część czegoś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Część

element całości


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) fragment jakiejś całości

 (1.2) mech. urządzenie elektryczne lub mechaniczne, działające w określony sposób, przeznaczone do pracy wewnątrz innego urządzenia lub we współpracy z nim


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Człap

zwykle w wyrażeniu "człap, człap" - wykrzyknik naśladujący dźwięki powstające podczas chodzenia w zbyt luźnym, spadającym z nóg obuwiu albo podczas stawiania powolnych, ciężkich kroków; człap-człap; człapu, człapu; człapu-człapu


Źródła:

SJP.pl

Człap-Człap

wykrzyknik naśladujący dźwięki powstające podczas chodzenia w zbyt luźnym, spadającym z nóg obuwiu albo podczas stawiania powolnych, ciężkich kroków; człap, człap; człapu-człapu; człapu, człapu


Źródła:

SJP.pl

Człapak

1. koń poruszający się w wolnym tempie; stępak;
2. potocznie:
a) obszerny but nieprzylegający do stopy;
b) osoba poruszająca się bardzo powoli


Źródła:

SJP.pl

Człapanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) klapanie obuwiem podczas chodzenia

 (1.2) chodzenie w bardzo wolnym tempie


Źródła:

Wiktionary

Człapać

iść z trudem, wlec się


czasownik

 (1.1) iść w sposób powodujący hałas obuwiem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Człapiński

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Człapu

zwykle w wyrażeniach "człapu, człapu" i "człapu, człap" - wykrzyknik naśladujący dźwięki powstające podczas chodzenia w zbyt luźnym, spadającym z nóg obuwiu albo podczas stawiania powolnych, ciężkich kroków; człapu-człapu; człap, człap; człap-człap


Źródła:

SJP.pl

Człapu-Człapu

wykrzyknik naśladujący dźwięki powstające podczas chodzenia w zbyt luźnym, spadającym z nóg obuwiu albo podczas stawiania powolnych, ciężkich kroków; człapu, człapu; człap-człap; człap, człap


Źródła:

SJP.pl

Człapy

potocznie: stare, zniszczone obuwie


Źródła:

SJP.pl

Człecze

człowieczy, ludzki


forma rzeczownika.

 (1.1) książk. W. od: człek, używany w stosunku do mężczyzny, nacechowany tonem parenetycznym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Człeczek

z politowaniem o człowieku mizernym, małym, niepozornym


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) człowiek mizerny, godny politowania


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Człeczy

człowieczy, ludzki


przymiotnik dzierżawczy

 (1.1) książk. należący do człeka

przymiotnik relacyjny

 (2.1) książk. dotyczący człeka, określający człeka, używany przy człeku

przymiotnik jakościowy

 (3.1) książk. charakterystyczny dla człeka, mający cechy człeka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Człeczyna

człowiek przeciętny, mały, wątły, mizerny


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) człowiek mizerny, godny politowania


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Człeczysko

ze współczuciem lub poufale o człowieku; człowieczysko


rzeczownik, rodzaj nijaki lub męskoosobowy

 (1.1) człowiek mizerny, godny politowania


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Człeczę

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) przest. rzad. człowiek mizerny, godny politowania


Źródła:

Wiktionary

Człek

potocznie o człowieku


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) przest. lub żart. człowiek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Człekokształtne

nadrodzina małp naczelnych, w skład której wchodzi rodzina gibonów, goryle, orangutany, szympansy i ludzie


Człekokształtne (Hominoidea) – nadrodzina ssaków naczelnych z podrzędu wyższych naczelnych (Haplorrhini), w której skład wchodzą człowiekowate (hominidy) oraz gibbonowate. Według obecnych przypuszczeń ostatni wspólny przodek tej grupy żył 15–20 mln lat temu, a linia ewolucyjna prowadząca do gibonowatych oddzieliła się od linii człowiekowatych około 5–7 mln lat temu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Człekokształtny

podobny do człowieka, kształtem, rysami, sylwetką przypominający ludzi


przymiotnik

 (1.1) podobny do człowieka, kształtem, rysami, sylwetką; przypominający ludzi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Człekopodobny

podobny do człowieka; człowiekopodobny, humanoidalny


przymiotnik

 (1.1) podobny do człowieka, przypominający człowieka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Człeku

potocznie o człowieku


forma rzeczownika.

 (1.1) książk. W. od: człek, używany w stosunku do mężczyzny, nacechowany tonem parenetycznym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Człon

jedna z jednostek składających się na całość


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) część jakiejś całości połączona z nią przy pomocy widocznych elementów spajających


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Członek

człowiek (rzadziej jednostka prawna, np. instytucja, kraj) należący do jakiejś organizacji politycznej, naukowej, społecznej itp.; osoba wchodząca w skład jakiejś większej grupy społecznej, politycznej itp.


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba przynależąca do jakiejś organizacji czy stowarzyszenia

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) część ciała człowieka lub rzadziej zwierząt;

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy

 (3.1) anat. penis;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Członiasty

składający się z członów


Źródła:

SJP.pl

Członka

człowiek (rzadziej jednostka prawna, np. instytucja, kraj) należący do jakiejś organizacji politycznej, naukowej, społecznej itp.; osoba wchodząca w skład jakiejś większej grupy społecznej, politycznej itp.


Źródła:

SJP.pl

Członkini

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta przynależąca do jakiejś grupy, organizacji


Źródła:

Wiktionary

Członkonogi

najliczniejszy typ zwierząt z ciałem pokrytym chitynowym oskórkiem, podzielonym na segmenty, o członowanych odnóżach, połączonych stawowo; stawonogi


Źródła:

SJP.pl

Członkonóg

bezkręgowe zwierzę mające ciało zbudowane z segmentów i odnóża członowane połączone stawowo; stawonóg


Źródła:

SJP.pl

Członkopromienne

o cechach członkopromiennych (rząd ryb)


Źródła:

SJP.pl

Członkopromienny

o cechach członkopromiennych (rząd ryb)


Źródła:

SJP.pl

Członkostwo

przynależność do danej grupy


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) bycie członkiem jakiejś organizacji, stowarzyszenia, klubu, partii politycznej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Członkowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|członkować.


Źródła:

Wiktionary

Członkowaty

złożony z członów; członowany, członkowany


przymiotnik

 (1.1) posiadający wiele członków


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Członkować

książkowo: dzielić na części; członować


Źródła:

SJP.pl

Członkowski

przymiotnik

 (1.1) dotyczący członków organizacji

 (1.2) dotyczący członkostwa


Źródła:

Wiktionary

Członowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|członować.


Źródła:

Wiktionary

Członować

książkowo: dzielić na części; członkować


Źródła:

SJP.pl

Członowce

podgrupa drobnych skorupiaków; skorupiaki niższe, podraczki


Źródła:

SJP.pl

Członowiec

1. skorupiak niższy; podraczek;
2. zestaw barek połączonych przegubowo z pchaczem na końcu zestawu, zdolny do żeglugi morskiej;
3. potocznie: pojazd, np. tramwaj lub autobus, składający się z kilku części połączonych elastycznymi przegubami; przegubowiec


Źródła:

SJP.pl

Członowość

→ członowy


Patrz:członowy

Źródła:

SJP.pl

Człopa

miasto w Polsce


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Polsce;


Człopa ( Schloppe) – miasto w północno-zachodniej Polsce, w województwie zachodniopomorskim, w powiecie wałeckim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Człopa. Położone na Pojezierzu Południowopomorskim, nad rzeką Cieszynką, na terenie Puszczy Drawskiej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Człopianin

mieszkaniec Człopy


Źródła:

SJP.pl

Człopianka

mieszkanka Człopy


Źródła:

SJP.pl

Człopski

przymiotnik od: Człopa


Źródła:

SJP.pl

Człowiectwo

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) śrpol. człowieczeństwo, ludzkość


Źródła:

Wiktionary

Człowiecze

istota żywa, która wyróżnia się najwyższym stopniem rozwoju psychiki i życia społecznego


Źródła:

SJP.pl

Człowieczek

zdrobnienie od: człowiek


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) zdrobn. od: człowiek

 (1.2) mały człowiek, np. dziecko lub karzeł

 (1.3) daw. reg-pl|Kresy. źrenica oka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Człowieczeństwo

natura ludzka, godność ludzka; bycie człowiekiem


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) bycie człowiekiem

 (1.2) przest. rodzaj ludzki


Człowieczeństwo – zbiór cech uważanych za charakterystyczne dla gatunku ludzkiego, do których zaliczamy między innymi: sposób formułowania myśli, język, uczucia i zachowanie. Wszystkie te cechy są wspólne dla większości ludzi i kształtowały się w wyniku ewolucji człowieka.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Człowieczo

przysłówek

 (1.1) na sposób ludzki


Źródła:

Wiktionary

Człowieczość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) przest. człowieczeństwo


Źródła:

Wiktionary

Człowieczy

1. związany z człowiekiem, o ludzkich cechach;
2. w teologii chrześcijańskiej: Syn Człowieczy - określenie Jezusa Chrystusa, podkreślające jego ludzką naturę


przymiotnik

 (1.1) przest. dotyczący człowieka, należący do człowieka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Człowieczyna

z politowaniem lub żartobliwie o człowieku małym, wątłym


Źródła:

SJP.pl

Człowieczysko

ze współczuciem lub poufale o człowieku; człeczysko


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub nijaki

 (1.1) rub. o człowieku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Człowieczątko

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) człowiek mizerny, godny politowania

 (1.2) z litością lub sympatią o dziecku


Źródła:

Wiktionary

Człowiek

istota żywa, która wyróżnia się najwyższym stopniem rozwoju psychiki i życia społecznego


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) antrop. nazwa systematyczna|Homo sapiens|Linnaeus|ref=tak., istota o najwyższym stopniu świadomości zamieszkująca Ziemię;

 (1.2) ktoś, jakaś osoba

 (1.3) pracownik, podwładny, członek


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Człowieki

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) przest. żart. ludzie


Źródła:

Wiktionary

Człowiekopodobny

podobny do człowieka; człekopodobny, humanoidalny


Źródła:

SJP.pl

Człowiekowate

rodzina rzędu naczelnych, obejmująca formy kopalne: australopiteka, pitekantropa i człowieka neandertalskiego oraz gatunek żyjący: człowieka


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) biol. rodzina ssaków naczelnych obejmująca największe wśród naczelnych gatunki, które wykazują dużą inteligencję, przyjmowanie wyprostowanej, dwunożnej postawy oraz zdolność do wytwarzania i używania narzędzi


Człowiekowate (Hominidae) – rodzina ssaków naczelnych z nadrodziny człekokształtnych (Hominoidea) obejmująca największe wśród naczelnych gatunki wykazujące dużą inteligencję, skłonność do przyjmowania dwunożnej i spionizowanej postawy oraz zdolność do wytwarzania i używania narzędzi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Człowiekowatość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co jest człowiekowate


Źródła:

Wiktionary

Człowiekowaty

o cechach człowiekowatych


przymiotnik jakościowy

 (1.1) podobny do człowieka; taki jak człowiek

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) zool. zwykle w lm. człowiekowate: przedstawiciel rodziny ssaków naczelnych z nadrodziny człekokształtnych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Człowieku

istota żywa, która wyróżnia się najwyższym stopniem rozwoju psychiki i życia społecznego


Źródła:

SJP.pl

Człuchowianin

mieszkaniec Człuchowa


Źródła:

SJP.pl

Człuchowianka

mieszkanka Człuchowa


Źródła:

SJP.pl

Człuchowski

przymiotnik od: Człuchów


przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący Człuchowa, związany z Człuchowem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Człuchów

miasto w Polsce


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Polsce;


Człuchów (dawniej Słuchów, 1945 "Człochów", Człuchòwò lub też Człochòwò, Schlochau) – miasto w województwie pomorskim, siedziba gminy miejskiej Człuchów, powiatu człuchowskiego oraz gminy wiejskiej Człuchów.

Według danych Głównego Urzędu Statystycznego z 30 czerwca 2021 r., Człuchów liczył 13 386 mieszkańców i był pod względem liczby ludności dziewiętnastym miastem w województwie pomorskim.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia