De

1. nazwa litery D;
2. eufemistycznie: dupa


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) nazwa litery d / D

 (1.2) eufem. dupa


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

De-

przedrostek

 (1.1) …tworzący / modyfikujący czasowniki; dodaje znaczenie odwracania czynności wcześniej wykonanej

 (1.2) …przymiotników, przysłówków i rzeczowników; odwraca znaczenie wyrazu pierwotnego


Źródła:

Wiktionary

Deadline

[czytaj: dedlajn] ostateczny termin na realizację czegoś; dead line


rzeczownik

 (1.1) nieprzekraczalny, ostateczny termin zrobienia czegoś


Deadline – angielski termin oznaczający cezurę bądź granicę czasową, przed jaką dana czynność ma zostać wykonana. W teorii zarządzania projektami określenie to pojawia się najczęściej w kontekście kamieni milowych projektu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Deadname

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy lub nijaki

 (1.1) imię nadane osobie, która okazała się być transpłciowa lub niebinarna, po jej narodzinach, a którego ta osoba przestała używać


Źródła:

Wiktionary

Deadname'owanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) psych. społ. pozbawione szacunku odrzucenie czyjejś transpłciowej lub niebinarnej tożsamości płciowej przez celowe stosowanie imienia lub nazwiska, którego ktoś sobie nie życzy


Źródła:

Wiktionary

Deadnaming

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) psych. społ. pozbawione szacunku odrzucenie czyjejś transpłciowej lub niebinarnej tożsamości płciowej przez celowe stosowanie imienia lub nazwiska, którego ktoś sobie nie życzy


Deadnaming – użycie imienia nadanego przy urodzeniu lub innego poprzedniego imienia (które jest „martwe” – dead) osoby transpłciowej lub niebinarnej bez jej zgody. Deadnaming może być przypadkowy; jednak może być transfobicznie użyty do celowego odrzucenia lub zaprzeczenia tożsamości płciowej danej osoby. Deadnaming jest uznawany za krzywdzący i obraźliwy, a także za formę przemocy.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Deafizm

[czytaj: defizm] dyskryminowanie słyszących przez osoby z niepełnosprawnością słuchu


Źródła:

SJP.pl

Deagenturyzacja

usuwanie tajnych agentów z urzędów, wojska itp.; dezagenturyzacja


Źródła:

SJP.pl

Deaktualizować

pozbawiać aktualności, czynić nieaktualnym; dezaktualizować


Źródła:

SJP.pl

Deaktywacja

dezaktywizacja, dezaktywacja;
1. oczyszczanie z elementów radioaktywnych;
2. pozbawienie czegoś aktywności


Źródła:

SJP.pl

Deaktywacyjny

→ deaktywacja; dezaktywacyjny


Źródła:

SJP.pl

Deaktywować

dezaktywować;
1. czynić nieaktywnym, wyłączać;
2. usuwać skażenie promieniotwórcze


Źródła:

SJP.pl

Deal

[czytaj: dil] potocznie: ubity interes, zawarta umowa; dil


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dealer

[czytaj: diler] diler;
1. osoba lub firma pośrednicząca w sprzedaży towarów, zwłaszcza drogich;
2. osoba zajmująca się rozprowadzaniem narkotyków


Źródła:

SJP.pl

Dealerka

[czytaj: dilerka] dealerka;
1. kobieta pośrednicząca w sprzedaży towarów, zwłaszcza drogich;
2. kobieta zajmująca się rozprowadzaniem narkotyków;
3. potocznie: zajęcie, praca dilera, dilerki; dilerstwo, dealerstwo


Źródła:

SJP.pl

Dealerski

→ dealer [czytaj: dilerski]; dilerski


Źródła:

SJP.pl

Dealerstwo

[czytaj: dilerstwo] dilerstwo;
1. pośredniczenie w sprzedaży produktów określonej firmy, zwłaszcza drogich, np. samochodów;
2. rozprowadzanie narkotyków


Źródła:

SJP.pl

Dealkilacja

proces eliminacji grupy alkilowej z cząsteczki związku organicznego


Źródła:

SJP.pl

Dealować

[czytaj: dilować] potocznie: rozprowadzać narkotyki; dilować


Źródła:

SJP.pl

Deaminacja

reakcja chemiczna polegająca na wyeliminowaniu z cząsteczki grupy aminowej; dezaminacja


Deaminacja (dezaminacja) - reakcja chemiczna polegająca na eliminacji z cząsteczki związku chemicznego grupy aminowej (-NH2), najczęściej z wydzieleniem amoniaku.

W wielu przypadkach deaminacji towarzyszą reakcje następcze, prowadzące do zastąpienia grupy aminowej inną grupą organiczną. Bardzo częstą formą deaminacji jest przekształcenie grupy aminowej do ketonowej w cyklicznych związkach organicznych. Przykładem może być deaminacja cytozyny, w wyniku której powstaje uracyl.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dean

[czytaj: di:n]
1. nazwisko angielskie, m.in. James Dean (1931-1955) - amerykański aktor filmowy i teatralny;
2. obce imię męskie


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Deanimacja

pozbawienie czucia oraz odruchów z mózgu


Źródła:

SJP.pl

Deanonimizacja

przypisanie danych osobowych do anonimowych informacji


Źródła:

SJP.pl

Deasemblacja

w informatyce: odtworzenie kodu źródłowego z programu zapisanego w kodzie maszynowym; dezasemblacja


Źródła:

SJP.pl

Deasembler

w informatyce: program komputerowy tłumaczący język maszynowy na język asemblera; dezasembler


De


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Deathcore

[czytaj: defkor] gatunek muzyki ekstremalnej łączący death metal z hardcore'em


De


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Deathcore'owy

→ deathcore [czytaj: defkorowy]


Źródła:

SJP.pl

Deathmetalowy

→ death metal [czytaj: defmetalowy]


Źródła:

SJP.pl

Debaj

w fizyce: jednostka momentu dipolowego


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) fiz. chem. jednostka miary momentu dipolowego


Debaj (D) – jednostka miary elektrycznego momentu dipolowego nienależąca do układu SI stosowana w fizyce atomowej i chemii do opisu momentów dipolowych cząsteczek.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Debalcewski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Debalcewem, dotyczący Debalcewa


Źródła:

Wiktionary

Debarkacja

opuszczanie przez pasażerów statku lub wyładowywanie towarów ze statku


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mors. uwalnianie statku z ładunku – towaru, pasażerów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Debarkader

dawniej: budynek pływający na barce lub pontonie zamocowanym do brzegu, przeznaczony na wyładunek towarów ze statku


Źródła:

SJP.pl

Debarkowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|debarkować.


Źródła:

Wiktionary

Debarkować

wysiadać lub wyładowywać towary ze środków komunikacji wodnej


Źródła:

SJP.pl

Debata

dyskusja, rozprawianie, roztrząsanie problemów


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) książk. dyskusja, rozprawianie, roztrząsanie problemów


De


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Debatancki

→ debatant


przymiotnik

 (1.1) związany z debatą


Patrz:debatant

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Debatant

uczestnik debaty


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) czynny uczestnik debaty


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Debatantka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) czynna uczestniczka debaty


Źródła:

Wiktionary

Debatowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|debatować.


Źródła:

Wiktionary

Debatować

dyskutować, rozprawiać, radzić nad czymś, dysputować


czasownik

 (1.1) prowadzić debatę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Debecylina

nazwa handlowa antybiotyku zawierającego penicylinę benzatynową


Źródła:

SJP.pl

Debel

1. w tenisie ziemnym, stołowym i badmintonie:
a) gra dwóch zawodników jednej płci przeciwko dwóm rywalom tej samej płci; gra podwójna;
b) każdy z zespołów grających w meczu deblowym;
2. łódź dwuosobowa na cztery wiosła


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) sport. gra parami;

 (1.2) karc. kontra w brydżu

 (1.3) sport. żegl. typ dwuosobowej łodzi z czterema wiosłami


Debel (z ang. "doubles") – inna nazwa: gra podwójna. W grze deblowej zawodnicy tej samej płci rywalizują w dwuosobowych zespołach.

Sporty, w których zawodnicy rywalizują również w deblu: Tenis ziemny, tenis stołowy, teqball, badminton, speed-ball.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Debellacja

podbój terytorium nieprzyjaciela w wyniku zwycięskiej wojny


Źródła:

SJP.pl

Debet

1. księgowy zapis po lewej stronie rachunków obejmujący aktywa, "winien";
2. potocznie: ujemny stan konta bankowego


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) bank. ujemne saldo na koncie;

 (1.2) księg. lewa strona bilansu (z aktywami lub kosztami);


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Debetowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|debetować.


Źródła:

Wiktionary

Debetować

obciążać czyjś rachunek, zapisywać w debet


Źródła:

SJP.pl

Debetowość

cecha czegoś mającego możliwość doprowadzenia do ujemnego stanu konta w banku


Źródła:

SJP.pl

Debetowy

związany z debetem


Źródła:

SJP.pl

Debetówka

potocznie: karta debetowa


Źródła:

SJP.pl

Debeściacki

potocznie: najlepszy pod jakimś względem, doskonały; debeściarski


Źródła:

SJP.pl

Debeściak

potocznie, żartobliwie: ktoś, kto jest najlepszy w czymś; mistrz


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) slang. młodz. ktoś dobry w jakiejś dziedzinie, godny podziwu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Debeściara

→ debeściak


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) slang. młodz. kobieta, dziewczyna doskonała w jakiejś dziedzinie, godna podziwu


Patrz:debeściak

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Debeściarski

potocznie: najlepszy pod jakimś względem, doskonały; debeściacki


przymiotnik

 (1.1) pot. taki, który jest „the best”


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Debeściarsko

przysłówek

 (1.1) na sposób debeściarski, po debeściarsku


Źródła:

Wiktionary

Debeściarstwo

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) pot. to co jest debeściarskie


Źródła:

Wiktionary

Debian

Debian (wym.) – projekt wolnej dystrybucji systemu operacyjnego GNU/Linux oraz GNU/kFreeBSD realizowany przez ochotników na całym świecie. Wewnątrz Debiana istnieją również projekty, mające na celu stworzenie dystrybucji systemu GNU/Hurd, inne odmiany BSD, a nawet dystrybucji wolnego oprogramowania na platformę Windows.


Źródła:

Wikipedia

Debil

osoba o niskim ilorazie inteligencji; człowiek umysłowo upośledzony


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) przest. med. osoba upośledzona umysłowo w stopniu lekkim;

 (1.2) pot. obraź. osoba mało inteligentna


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Debile

określenie wykonawcze: słabo


rzeczownik

 (1.1) M. W. lm. zob. debil.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Debilitować

dawniej: czynić słabym; osłabiać


Źródła:

SJP.pl

Debilizm

ociężałość umysłowa


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) obraź. coś absurdalnego, bez rozsądku

 (1.2) przest. psych. najłagodniejszy stopień niepełnosprawności intelektualnej, dotyczący osób o ilorazie inteligencji w przybliżeniu 50–69, mogących uczyć się podstawowych umiejętności (czytanie, pisanie, proste liczenie), prowadzić samodzielne życie przy wsparciu, wykonywać nieskomplikowane prace


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Debilka

1. kobieta cierpiąca na debilizm;
2. obraźliwe określenie kobiety, dziewczyny o niskim ilorazie inteligencji


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) forma żeńska od: debil


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Debilniej

stopień wyższy od przysłówka: debilnie


Źródła:

SJP.pl

Debilność

→ debilny; durność, idiotyczność


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest debilne; cecha tych, którzy są debilni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Debilny

idiotowaty, debilowaty, idiotyczny;
1. w medycynie: taki, który ma cechy debila, czyli osoby niedorozwiniętej umysłowo; chory psychicznie, chory umysłowo;
2. potocznie: głupi, bezmyślny, bezsensowny; kretyński, imbecylny, durny


przymiotnik

 (1.1) niemądry


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Debilowaty

idiotowaty, idiotyczny, debilny;
1. w medycynie: taki, który ma cechy debila, czyli osoby niedorozwiniętej umysłowo; chory psychicznie, chory umysłowo;
2. potocznie: głupi, bezmyślny, bezsensowny; kretyński, imbecylny, durny


przymiotnik

 (1.1) mający cechy debila


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Debilski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z debilem, dotyczący debila


Źródła:

Wiktionary

Debit

1. pozwolenie na rozpowszechnianie zagranicznych czasopism na terenie innego państwa;
2. w geologii: natężenie wypływu


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) urz. zezwolenie na sprowadzanie lub rozpowszechnianie wydawnictw


Debit – zezwolenie urzędu cenzury na rozpowszechnianie wydawnictwa. Także zezwolenie na sprowadzanie wydawnictw zagranicznych (tzw. debit pocztowy albo komunikacyjny).

Słowo pochodzi od francuskiego wyrazu "débit", oznaczającego „sprzedaż”, „zbyt”, „miejsce sprzedaży”. To określenie wywodzi się z kolei z łacińskiego źródłosłowu "debēre" („być [komuś] winnym”), podobnie jak wyraz debet.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Debitowy

związany z debitem


przymiotnik relacyjny

 (1.1) sprowadzany lub rozprowadzany na podstawie debitu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Debiucik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od debiut


Źródła:

Wiktionary

Debiut

1. pierwsze publiczne wystąpienie, rozpoczynające działalność artystyczną, literacką, karierę sportową itp.
2. w szachach: ruchy rozpoczynające partię


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) wydarzenie, kiedy ktoś wykonuje po raz pierwszy publicznie jakąś czynność w jakiejś dziedzinie

 (1.2) szach. początkowa faza partii szachów;


De


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Debiutancki

odnoszący się do debiutanta lub debiutu, właściwy debiutantowi


przymiotnik

 (1.1) związany z osobą debiutanta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Debiutanckość

→ debiutancki


Patrz:debiutancki

Źródła:

SJP.pl

Debiutant

osoba występująca gdzieś pierwszy raz, zwłaszcza artysta lub sportowiec


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) ten kto debiutuje, odbywa swoje pierwsze wystąpienia (w szczególności to jedno pierwsze) w nowej funkcji


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Debiutantka

→ debiutant


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ta która debiutuje, odbywa swoje pierwsze wystąpienia (w szczególności to jedno pierwsze) w nowej funkcji


Debiutantka – polski film obyczajowy z 1981 roku.


Patrz:debiutant

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Debiutowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) występowanie gdzieś po raz pierwszy, robienie czegoś po raz pierwszy


Źródła:

Wiktionary

Debiutować

występować (wystąpić) gdzieś po raz pierwszy, rozpoczynając działalność artystyczną, literacką, karierę sportową itp.


czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. zadebiutować)

 (1.1) zaczynać coś oficjalnie; występować pierwszy raz; rozpoczynać karierę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Debiutowy

związany z debiutem


przymiotnik relacyjny

 (1.1) szach. związany z debiutem, otwarciem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Debl

debel (częściej); w tenisie ziemnym, stołowym i badmintonie:
1. gra dwóch zawodników jednej płci przeciwko dwóm rywalom tej samej płci; gra podwójna;
2. każdy z zespołów grających w meczu deblowym


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) sport. gra parami


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Deblista

zawodnik grający w grze podwójnej (w deblu)


Źródła:

SJP.pl

Deblistka

→ deblista


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) sport. zawodniczka występująca w parze z drugą osobą w deblu


Patrz:deblista

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Deblokaż

odblokowanie (zwłaszcza w brydżu, w celu uniknięcia wpustki)


Źródła:

SJP.pl

Deblokowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|deblokować.


Źródła:

Wiktionary

Deblokować

w drukarstwie: wstawiać właściwy znak graficzny (literę, cyfrę) w miejsce uprzednio zablokowane czcionką przypadkową, dowolną


Źródła:

SJP.pl

Deblowy

związany z deblem, dotyczący debla


Źródła:

SJP.pl

Debora

imię żeńskie


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) bibl. starotestamentowa prorokini z plemięemienia Naftalego;

 (1.2) imię|polski|ż.;


Debora ( ‏דְּבוֹרָה‎; żyła []) – postać ze Starego Testamentu, żona Lappidota, pochodząca z plemienia Naftalego.

Prorokini Izraelitów, a zarazem jedyna kobieta-sędzia Izraela. Zachęcała Baraka do walki przeciw Siserze, dowódcy armii kananejskiego króla Jabina. Zwycięstwo Izraelitów nad Kananejczykami opisane jest w Księdze Sędziów jako "Pieśń Debory i Baraka" (Sdz 5,1-31), której autorstwo tradycja przypisuje samej prorokini.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Deborah

[czytaj: debora] angielskie imię żeńskie


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Deborzyny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Debory lub z nią związany


Źródła:

SJP.pl

Deboszować

dawniej: prowadzić życie lekkie, awanturnicze, hulaszcze; hulać, lumpować, knajpować, bumblować, bumlować, bomblować


Źródła:

SJP.pl

Deboł

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. diabeł


Źródła:

Wiktionary

Debra

sucha dolina o stromych zboczach i wąskim dnie; debrza, debrze


Źródła:

SJP.pl

Debrak

pasyn debrak - gatunek motyla z rodziny rusałkowatych


Źródła:

SJP.pl

Debrandować

usuwać dodatki zainstalowane na telefonie przez operatorów komórkowych i pozostawiać czyste oprogramowanie producenta


Źródła:

SJP.pl

Debreczyn

miasto na Węgrzech


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto we wschodnich Węgrzech;


Debreczyn ( Debrecen, Debreczin, Debrezin, Debrecín) – drugie co do wielkości miasto Węgier, największe miasto we wschodniej części kraju. W 2011 liczba mieszkańców Debreczyna wynosiła 208,02 tys. Stolica komitatu Hajdú-Bihar. Miasto to jest jednym z siedmiu centrów regionalnych kraju oraz największym miastem krainy historycznej Kriszana (większa jej część położona jest obecnie w Rumunii).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Debreczynianin

mieszkaniec Debreczyna


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Debreczyna; osoba z tego miasta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Debreczynianka

mieszkanka Debreczyna


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Debreczyna; kobieta z tego miasta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Debreczyński

przymiotnik od: Debreczyn


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Debreczyna, dotyczący Debreczynu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Debrza

sucha dolina o stromych zboczach i wąskim dnie; debra, debrze


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) geogr. głęboka, wąska dolina lub jar o stromych zboczach, z mocno zarośniętym terenem, powstałe na skutek erozyjnego działania wód


Debrza lub debra – forma ukształtowania powierzchni ziemi: wąska, płytka, V-kształtna dolina sucha o znacznym i niewyrównanym spadku.

Samuel Linde w "Słowniku języka polskiego" podaje, że debrza to "dolina wązka między górami, obrosła drzewami, wodą oblana"


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Debrze

sucha dolina o stromych zboczach i wąskim dnie; debrza, debra


Źródła:

SJP.pl

Debrzeński

przymiotnik od: Debrzno


Źródła:

SJP.pl

Debrznianin

mieszkaniec Debrzna


Źródła:

SJP.pl

Debrznianka

mieszkanka Debrzna


Źródła:

SJP.pl

Debrzno

miasto w Polsce


rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Polsce;


}|-

Debrzno (tuż po wojnie "Frydląd Pomorski", kaszub. "Frédląd", niem. "Preußisch Friedland") – miasto w województwie pomorskim, w powiecie człuchowskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Debrzno.

Według danych z 1 stycznia 2018 Debrzno liczyło 5152 mieszkańców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Debuger

w informatyce: narzędzie do wykrywania i analizowania błędów programie; debugger


Źródła:

SJP.pl

Debugger

[czytaj: dibager] w informatyce: narzędzie do wykrywania i analizowania błędów programie; debuger


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) inform. narzędzie do analizy pracy programów i identyfikacji w nich błędów;


Debugger albo debuger – program komputerowy służący do dynamicznej analizy innych programów, w celu odnalezienia i identyfikacji zawartych w nich błędów, zwanych z angielskiego bugami (robakami). Proces nadzorowania wykonania programu za pomocą debuggera określa się mianem debugowania.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Debugging

[czytaj: dibaging] wykrywanie i poprawianie błędów w kodzie źródłowym programu komputerowego; debugowanie


Źródła:

SJP.pl

Debugowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|debugować.


Debugowanie (z debugging) – proces systematycznego redukowania liczby błędów w oprogramowaniu bądź systemie mikroprocesorowym, który zazwyczaj polega na kontrolowanym wykonaniu programu pod nadzorem debuggera.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Debugować

[czytaj: debagować] wykrywać i usuwać błędy z kodu źródłowego programu


czasownik przechodni niedokonany

 (1.1) inform. identyfikować i usuwać przyczyny błędów (bugów) z oprogramowania komputerowego


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Debussy

[czytaj: debiS-I] nazwisko francuskie, m.in. Klaudiusz (Claude) Debussy (1862-1918) - kompozytor francuski


Źródła:

SJP.pl

Debuszować

dawniej: przechodzić w rozwiniętym szyku do walki po przebyciu gór, lasów itp.


Źródła:

SJP.pl

Debłować

czasownik nieprzechodni niedokonany

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. dokazywać


Źródła:

Wiktionary

Dec

nazwisko, m.in. Władysław Dec (1898-1965) - polski wojskowy, uczestnik I powstania śląskiego, walk we wrześniu 1939 roku, dowódca batalionu w bitwie pod Narvik, dowódca brygady w 1 Dywizji Pancernej gen. Maczka


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Deca

nazwisko, m.in. Władysław Dec (1898-1965) - polski wojskowy, uczestnik I powstania śląskiego, walk we wrześniu 1939 roku, dowódca batalionu w bitwie pod Narvik, dowódca brygady w 1 Dywizji Pancernej gen. Maczka


Źródła:

SJP.pl

Decathlon

[czytaj: dekatlon] wielobojowa dyscyplina lekkoatletyczna złożona z dziesięciu konkurencji, rzadziej o innej podobnej dyscyplinie; dziesięciobój (częściej)


De


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Decembrysta

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) daw. hist. zwolennik Napoleona III i jego zamachu stanu z 1851 roku

 (1.2) daw. rzad. hist. dekabrysta


Źródła:

Wiktionary

Decemwir

urzędnik rzymski powoływany do kodyfikacji (spisania) prawa zwyczajowego


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) hist. członek decemwiratu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Decemwirat

1. grupa dziesięciu urzędników, decemwirów, sprawująca rządy;
2. okres rządów takiej grupy;
3. urząd, stanowisko decemwira


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) hist. kolegium rządzące Rzymem zamiast konsulów 451-449 p.n.e.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Decemwirowie

urzędnik rzymski powoływany do kodyfikacji (spisania) prawa zwyczajowego


Źródła:

SJP.pl

Decennium

dziesięciolecie


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) przest. rzad. dziesięciolecie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Decentracja

1. w psychologii: umiejętność wyobrażenia sobie sposobu widzenia rzeczy przez inną osobę, przyjęcia czyjegoś punktu widzenia rzeczy, spraw;
2. w optyce: rozbieżność osi soczewek tworzących układ optyczny


W psychologii decentracja to umiejętność wyobrażenia sobie formy przedmiotów z punktu widzenia osoby siedzącej naprzeciwko (eksperyment z górami u Piageta). Przeciwieństwo centracji myślenia – tj. koncentracja na swoim stanowisku, ujmowanie wszystkiego z własnego punktu widzenia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Decentralistka

→ decentralista


Patrz:decentralista

Źródła:

SJP.pl

Decentralistyczny

→ decentralizm


Patrz:decentralizm

Źródła:

SJP.pl

Decentralizacja

proces lub zjawisko przekazywania kompetencji organom niższej instancji; decentralizm


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) przeniesienie uprawnień władzy centralnej na lokalne organy władzy,


Decentralizacja – ustawowe, trwałe, chronione prawem przekazywanie organom decentralizowanej władzy publicznej (gminom, powiatom, województwom) zadań, kompetencji, środków i odpowiedzialności, w które do tej pory były wyposażone organy władzy centralnej.

Decentralizacja władzy publicznej to przeniesienie części uprawnień i odpowiedzialności władzy publicznej z organów władzy państwowej na organy władzy samorządowej możliwie najniższego szczebla.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Decentralizacyjny

przymiotnik od: decentralizacja


Źródła:

SJP.pl

Decentralizm

proces lub zjawisko przekazywania kompetencji organom niższej instancji; decentralizacja


Źródła:

SJP.pl

Decentralizowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) polit. adm. delegowanie uprawnień i władzy na rzecz niższych szczebli administracji


Źródła:

Wiktionary

Decentralizować

ograniczać lub likwidować centralizację czegoś; przekazywać "na dół" większe uprawnienia


Źródła:

SJP.pl

Decentralny

bez centralnego ośrodka, rozproszony


Źródła:

SJP.pl

Decepcja

wprowadzanie w błąd, podstęp


Źródła:

SJP.pl

Decerebracja

cięcie wzdłuż pnia mózgu w części powyżej rdzenia przedłużonego, które czasowo obniża aktywność spoczynkową nerwowego układu współczulnego


Źródła:

SJP.pl

Decernat

dawniej: dział instytucji zajmujący się określonym rodzajem spraw


Źródła:

SJP.pl

Decernent

urzędnik wydający decyzje administracyjne; decydent


Decernent (z łac. "decernens" – "decydujący", "rozstrzygający", od "decernere") – określenie urzędników administracji publicznej, do których zadań należy wydawanie decyzji administracyjnych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Decewicz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Dech

tchnienie; oddech; oddychanie


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) książk. oddech

 (1.2) przen. powiew, podmuch

forma rzeczownika.

 (2.1) D. lm. od decha


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Decha

mocna, gruba lub długa deska


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zgrub. od: deska

 (1.2) gwara. muz. gitara elektryczna bez pudła rezonansowego


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dechenit

rzadki minerał


Źródła:

SJP.pl

Decher

w rzemieślnictwie: wiązka dziesięciu wyprawionych skórek zwierzęcych


Źródła:

SJP.pl

Dechomierz

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) daw. med. przyrząd służący do mierzenia ilość powietrza wdychanego i wydychanego


Źródła:

Wiktionary

Dechroming

zastępowanie chromowanych elementów matowymi


Źródła:

SJP.pl

Dechrystianizacja

działanie mające na celu zmniejszenie wpływów religii chrześcijańskiej


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) działania polegające na ograniczeniu lub zniesieniu wpływu chrześcijaństwa na danym terenie

 (1.2) proces odchodzenia od chrześcijaństwa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dechrystianizacyjny

→ dechrystianizacja


Patrz:dechrystianizacja

Źródła:

SJP.pl

Dechrystianizator

osoba podejmująca działania prowadzące do zmniejszenia wpływów religii chrześcijańskiej


Źródła:

SJP.pl

Dechrystianizowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) ograniczanie lub zniesienie wpływów chrześcijaństwa na danym terenie


Źródła:

Wiktionary

Dechrystianizować

działać tak, aby pozbawić coś cech chrześcijańskich


czasownik przechodni niedokonany

 (1.1) teol. zmniejszać gdzieś wpływy chrześcijaństwa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dechy

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) gwara. więzienna: kara polegająca na spaniu na twardym łożu

forma rzeczownika.

 (2.1) D. lp., M., B. i W. lm. od: decha


Dechy: miejscowość i gmina we Francji, w regionie Hauts-de-France, w departamencie Nord.

Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwały 5464 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 589 osób/km² (wśród 1549 gmin regionu Nord-Pas-de-Calais Dechy plasuje się na 159. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 368). Liczne skupisko Polaków.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Decise

[czytaj: dec-ize] określenie wykonawcze: stanowczo, zdecydowanie


Źródła:

SJP.pl

Decjusz

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Deck

[czytaj: dek]
1. magnetofon lub gramofon bez wzmacniacza
2. część magnetofonów, wież, odtwarzaczy płyt kompaktowych; kieszeń


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Decorum

[czytaj: dekorum] dekorum;
1. zasada literacka układu i wyglądu dzieła;
2. przestarzale: należyty wygląd


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) liter. antyczna zasada właściwego zharmonizowania poszczególnych elementów dzieła literackiego, doboru formy do treści;

 (1.2) przen. właściwość zachowania się lub wyglądu w określonych okolicznościach


Decorum – zasada zgodności treści z formą, inaczej jednorodność stylistyczna. Sformułowana przez Arystotelesa, rozwijana przez Cycerona i Horacego. Była stosowana do każdego gatunku literackiego. Polegała na odpowiednim dobraniu stylu pisania, słownictwa i składni do gatunku oraz tematyki dzieła. Ściśle związana z Arystotelesem i jego sposobem ukształtowania starożytnej tragedii.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Decoupage

dekupaż; [czytaj: dekuPAŻ] z francuskiego:
1. metoda zdobienia przedmiotów kawałkami wycinanego papieru i lakierów;
2. technologia tłoczenia płaskich kształtów, zwłaszcza w kartonie lub warstwie plastiku


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) technika zdobienia przedmiotów wzorami wyciętymi z papieru lub papierowych serwetek;


Dekupaż, Decoupage (fr., []) — technika zdobnicza polegająca na przyklejaniu na odpowiednio spreparowaną powierzchnię (np. drewno, metal, szkło, tkanina, plastik, ceramika) wzoru wyciętego z papieru lub serwetki papierowej (technika serwetkowa).

Decoupage klasyczny polega na naklejaniu wzoru z papieru i pokryciu go wieloma warstwami lakieru tak, aby wtopił się całkowicie i nie był wyczuwalny przy dotknięciu. W zamyśle ma on wyglądać jak namalowany.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Decrescendo

[czytaj: dekreszendo] określenie wykonawcze: coraz ciszej; diminuendo


Źródła:

SJP.pl

Decumanus

Decumanus (właśc. "decumanus maximus") – jedna z dwóch głównych ulic przecinająca rzymskie miasto lub umocniony obóz wojskowy na osi wschód-zachód. Druga, prostopadła do niej "cardo maximus", przebiegała na linii północ-południe. W punkcie ich przecięcia sytuowane było forum, ponadto w rzymskiej urbanistyce ich przebieg wyznaczał ukierunkowanie (siatkę) innych równoległych ulic w centurialnym podziale obszaru miasta: "decumani minores" i "cardines minores".


Źródła:

Wikipedia

Decybel

jednostka równa 1/10 bela


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) fiz. miara stosunku dowolnych wielkości fizycznych o tym samym wymiarze, jednostka równa 1/10 bela;

 (1.2) decybele: pot. coś głośnego


Zasugerowano, aby "bel (jednostka)"

Decybel – logarytmiczna jednostka miary równa formula_1 bela, oznaczana symbolem dB. Używana jest ona w sytuacji, gdy należy porównywać wielkości zmieniające się liniowo w bardzo szerokim zakresie, a najbardziej interesujące są zmiany względne (np. procentowe). Przykładem takiej sytuacji jest pomiar wielkości, których zmiany ludzkie zmysły rejestrują zgodnie z prawem Webera-Fechnera (np. głośność dźwięku, wrażenia węchowe).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Decybele

jednostka równa 1/10 bela


Źródła:

SJP.pl

Decybelomierz

miernik natężenia dźwięku


Źródła:

SJP.pl

Decybelowy

związany z decybelem


Źródła:

SJP.pl

Decydencki

urzędowo: odnoszący się do decydenta - osoby mającej prawo lub obowiązek postanawiania w jakiejś sprawie z racji piastowanego urzędu, pełnionej funkcji


Źródła:

SJP.pl

Decydent

urzędowo: osoba mająca prawo lub obowiązek decydować o czymś z racji piastowanego urzędu, pełnionej funkcji; decernent, referent, dysponent, prominent


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) książk. osoba mająca prawo i obowiązek do podejmowania decyzji z racji pełnionych funkcji


Decydent – pojęcie z zakresu teorii decyzji, oznaczające podmiot procesu decyzyjnego, czyli podmiot dokonujący wyboru ostatecznego wariantu decyzji.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Decydentka

→ decydent


Patrz:decydent

Źródła:

SJP.pl

Decydowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) podejmowanie decyzji


Źródła:

Wiktionary

Decydować

1. podejmować decyzję; postanawiać, rozstrzygać, wyrokować;
2. przesądzać o czymś, odgrywać zasadniczą rolę;
3. decydować się:
a) postanawiać coś po rozważeniu innych możliwości;
b) o losie kogoś lub czegoś: rozstrzygać się


czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. zdecydować/zadecydować)

 (1.1) podejmować decyzję, postanawiać o czymś

 (1.2) mieć wpływ na coś, odgrywać zasadniczą rolę

czasownik zwrotny niedokonany decydować się (dk. zdecydować się)

 (2.1) postanawiać coś zrobić


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Decydujący

przesądzający o czymś; rozstrzygający


przymiotnik odczasownikowy

 (1.1) przesądzający o czymś, przełomowy

forma czasownika.

 (2.1) imiesłów przymiotnikowy czynny od decydować


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Decygram

jednostka masy równa 1/10 grama (skrót: dm)


Źródła:

SJP.pl

Decygramowy

→ decygram


Patrz:decygram

Źródła:

SJP.pl

Decyhenr

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) fiz. metrol. dziesiąta część henra


Źródła:

Wiktionary

Decyl

parametr charakteryzujący rozkład zmiennej losowej w rachunku prawdopodobieństwa


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) stat. kwantyl rzędu 1/10, 2/10, 3/10, …, 9/10


Decyl – kwantyl rzędu k/10, gdzie k=1...,9.

Niekiedy używa się średniej decylowej – średniej po usunięciu obserwacji mniejszych od pierwszego oraz większych od dziewiątego decylu:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Decyliard

liczba wynosząca 10^63


liczebnik główny rzeczowny

 (1.1) mat. termin w systemie długiej skali oznaczający liczbę równą 10⁶³; tysiąc decylionów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Decylion

liczba odpowiadająca jedynce z sześćdziesięcioma zerami (10^60)


liczebnik, opcjonalnie rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) liczba 10⁶⁰


Decylion – liczba 1060, czyli jeden i sześćdziesiąt zer w zapisie dziesiętnym. W krajach byłego ZSRR i Stanach Zjednoczonych, decylion oznacza 1033.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Decylitr

jednostka objętości równa 1/10 litra


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) metrol. jednostka objętości równa jednej dziesiątej litra, czyli stu mililitrom albo 100 centymetrom sześciennym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Decylitrowy

związany z decylitrem


przymiotnik

 (1.1) mający objętość jednego decylitra


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Decylowy

związany z decylem


Źródła:

SJP.pl

Decyma

interwał muzyczny złożony z oktawy i tercji


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) muz. interwał

 (1.2) liter. zwrotka złożona z dziesięciu wersów


Decyma – interwał złożony zawarty między dziesięcioma kolejnymi stopniami skali muzycznej. W szeregu zasadniczym naturalnie występuje decyma mała i decyma wielka. Zastosowanie znaków chromatycznych pozwala zmienić jej rozmiar.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Decymacja

kara polegająca na zabiciu co dziesiątej osoby


Decymacja ( decimatio – dziesiątkowanie) – kara stosowana w armiach starożytnych oraz w niektórych wojskach nowożytnych państw autorytarnych, polegająca na zabiciu (ścięciu lub rozstrzelaniu) co dziesiątego żołnierza ukaranego oddziału.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Decymalizacja

wprowadzanie systemu dziesiętnego


Decymalizacja (fr. "décimalisation" ze ś.łc. "decimalis" „dziesiętny”) – reforma walutowa, polegająca na zastąpieniu dotychczasowej waluty kraju (opartej na systemie innym niż dziesiętny) nową, opartą na systemie dziesiętnym, bez ingerencji w kurs walutowy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Decymalny

w odniesieniu do sposobu zapisu liczb: dziesiętny


przymiotnik

 (1.1) zob. dziesiętny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Decymetr

jednostka długości równa m.in. 0,1 metra, 10 centymetrów


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) metrol. jednostka długości równa dziesiątej części metra;


Decymetr (symbol: dm) – podwielokrotność metra, podstawowej jednostki długości w układzie SI. Jeden decymetr równa się 10 centymetrom (0,1 metra). W notacji naukowej można go zapisać jako 1 E-1 m oznaczający 0,1 × 1 m.

Nie jest powszechnie używany jako jednostka odległości. Decymetrów używa się w geodezji do skalowania łat niwelacyjnych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Decymetrowy

związany z decymetrem


przymiotnik

 (1.1) fiz. mający długość bliską jednej dziesiątej metra

 (1.2) fiz. związany z długością rzędu jednej dziesiątej metra


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Decymować

1. karać przez zabijanie co dziesiątej osoby; dziesiątkować;
2. dawniej: składać dziesięcinę - dawny podatek na rzecz Kościoła


Źródła:

SJP.pl

Decyteks

jednostka miary równa 1/10 teksa


Źródła:

SJP.pl

Decytona

jednostka masy używana w rolnictwie, równa 100 kilogramom; kwintal


Źródła:

SJP.pl

Decyzja

postanowienie, orzeczenie w danej sprawie


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rozstrzygnięcie dokonywane po namyśle


Decyzja (z decisio – ugoda, postanowienie, rozstrzygnięcie) – wynik wyboru mający prowadzić do celu.

Stanowi pojęcie z języka naturalnego, kluczowe we wszystkich naukach i jest wynikiem „podjęcia decyzji”.

Subtelna różnica między podjęciem decyzji a procesem decyzyjnym jest tylko ta, że proces decyzyjny nie zawsze doprowadza do decyzji.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Decyzyjność

prawo albo możliwość decydowania o czymś


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) prawo lub możliwość decydowania o czymś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Decyzyjny

→ decyzja


przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący decyzji, związany z decyzją


Patrz:decyzja

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Deczewski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Deczka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. makatka

 (1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński,Poznań. serwetka

 (1.3) gw-pl|Śląsk Cieszyński. przykrycie na becik chrzcielny

 (1.4) gw-pl|Poznań. kocyk, kołderka, narzutka


Źródła:

Wiktionary

Deczko

potocznie: troszkę, odrobinkę; z deka, z deczka, kapkę


liczebnik nieokreślony

 (1.1) pot. trochę, niewiele


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ded.

skrót od: dedykacja, dedykować, dedykowany; dedyk.


skrót

 (1.1) = dedykacja, dedykować, dedykowany


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dedal

mit. gr. ateński architekt i wynalazca, ojciec Ikara


Dedal (gr. Δαίδαλος "Daídalos", łac. "Daedalus") – w mitologii greckiej architekt i wynalazca. Ojciec Ikara żonaty z Naukrate (niewolnicą Minosa).

Syn Metiona (lub Palamona), wnuk Eupalamosa, prawnuk ateńskiego króla Erechteusza.

Według innych źródeł był synem Eupalamosa i Alkippe, Merope albo Ifinoe.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dedalowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Dedala lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Dedecius

[czytaj: dedecjus] nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Dededo

miejscowość i okręg administracyjny Guamu


Dededo (czamorro: "Dededou") – okręg administracyjny Guamu i jednocześnie jedna z miejscowości. Okręg ma powierzchnię 78 km², a zamieszkany jest przez 44 943 osób (dane spisowe z 2010), co czyni go największym okręgiem Guamu pod względem liczby ludności.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dedeerowski

przymiotnik od: DDR (niem. (Die) Deutsche Demokratische Republik - Niemiecka Republika Demokratyczna); dederowski, DDR-owski, enerdowski, NRD-owski


Źródła:

SJP.pl

Dedek

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Dederko

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dederon

tworzywo sztuczne produkowane w NRD, używane m.in. do szycia ubrań


Źródła:

SJP.pl

Dederonowy

związany z dederonem


Źródła:

SJP.pl

Dederowski

przymiotnik od: DDR (niem. (Die) Deutsche Demokratische Republik - Niemiecka Republika Demokratyczna); dedeerowski, DDR-owski, enerdowski, NRD-owski


Źródła:

SJP.pl

Dederónka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Zaolzie. rodzaj koszuli męskiej


Źródła:

Wiktionary

Dedolaryzacja

ograniczanie użycia dolara w handlu i finansach międzynarodowych


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ekon. polit. hand. proces mający na celu zmniejszenie istotności dolara amerykańskiego w transakcjach międzynarodowych;


De


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dedra

model samochodu marki Lancia


Źródła:

SJP.pl

Dedukcja

forma wnioskowania opartego na zbiorze przesłanek


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) log. filoz. wnioskowanie od ogólnych tez do szczegółowych wniosków;

 (1.2) wnioskowanie, rozumowanie, wywód

 (1.3) daw. odejmowanie, potrącenie z sumy

 (1.4) hist. praw. w Polsce przedrozbiorowej: publiczne przedstawienie rodowodu osoby, której szlachectwo jest kwestionowane


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dedukcjonizm

pogląd w metodologii nauk empirycznych zakładający m.in., że rozwój wiedzy polega na stawianiu hipotez; hipotetyzm


Dedukcjonizm – w nauce prąd myślowy odrzucający znaczenie indukcji logicznej, a podkreślający wagę dedukcji, czyli logicznego rozważania teorii naukowych oraz wypływających z nich wniosków dających się obserwować eksperymentalnie. Przeciwieństwem dedukcjonizmu jest indukcjonizm.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dedukcyjność

→ dedukcyjny


Patrz:dedukcyjny

Źródła:

SJP.pl

Dedukcyjny

przymiotnik od: dedukcja


przymiotnik

 (1.1) związany z dedukcją; oparty na dedukcji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dedukować

wyciągać wnioski z przesłanek za pomocą logicznego ciągu powiązań przyczynowo-skutkowych


czasownik przechodni niedokonany (dk. wydedukować)

 (1.1) log. wyprowadzać logiczne wnioski (sądy szczegółowe) z założeń uznanych za prawdziwe, teorii lub sądów ogólnych; dowodzić metodą dedukcji

 (1.2) książk. wnioskować; rozumować i wyciągać wnioski na podstawie znanych danych, faktów, twierdzeń lub przesłanek

 (1.3) daw. wyprowadzać, wywodzić (np. pochodzenie rodu)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Deduplikacja

eliminowanie powtarzających się części w zbiorze danych


Deduplikacja – eliminowanie powtarzających się części w zbiorze danych. Jest to proces stosowany przy okazji tworzenia kopii zapasowych danych (tzw. backup). Celem procesu deduplikacji jest ograniczanie ilości miejsca potrzebnego do przechowywania kopii zapasowych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Deduplikować

eliminować powtarzające się części w zbiorze danych


Źródła:

SJP.pl

Dedycja

u dawnych Rzymian: poddanie się wroga, oddanie się w niewolę


Źródła:

SJP.pl

Dedyk.

skrót od: dedykacja, dedykować, dedykowany; ded.


skrót

 (1.1) = dedykacja, dedykować, dedykowany


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dedykacja

1. krótki tekst o charakterze osobistym, pisany ręcznie na fotografii, egzemplarzu książki lub innym przedmiocie, skierowany do obdarowanego przez ofiarodawcę;
2. w literaturoznawstwie: krótki tekst poprzedzający dzieło, w którym autor informuje, że poświęca je jakiejś osobie;
3. u dawnych Rzymian: poświęcenie przez konsula lub dwóch wybranych przez lud przedstawicieli jakiegoś przedmiotu bogom


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pamiątkowy wpis przeznaczony dla konkretnej osoby;

 (1.2) daw. poświęcenie, konsekracja

 (1.3) daw. święto obchodzone w rocznicę dedykacji kościoła (1.2)


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dedykacyjny

1. taki, który ma charakter dedykacji - krótkiego tekstu o charakterze osobistym, pisanego ręcznie na fotografii, egzemplarzu książki lub innym przedmiocie, skierowanego do obdarowanego przez ofiarodawcę;
2. w literaturoznawstwie: taki, który dotyczy dedykacji - krótkiego tekstu poprzedzającego dzieło, w którym autor informuje, że poświęca je jakiejś osobie


przymiotnik

 (1.1) związany z dedykacją; będący dedykacją


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dedykowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|dedykować.


Źródła:

Wiktionary

Dedykowany

poświęcić, poświęcać coś komuś (np. piosenkę, film, powieść); ofiarować (ofiarowywać)


Źródła:

SJP.pl

Dedykować

poświęcić, poświęcać coś komuś (np. piosenkę, film, powieść); ofiarować (ofiarowywać)


czasownik przechodni niedokonany (dk. zadedykować)

 (1.1) dodawać dedykację do daru wręczanego komuś; poświęcać komuś (najczęściej własne dzieło: utwór, wiersz itp.)

 (1.2) inform. przeznaczać (np. serwer, łącze) do użycia wyłącznie w jednym celu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dedłać

czasownik przechodni niedokonany

 (1.1) gw-pl|Januszkowice (powiat krapkowicki). mówić dużo i niepotrzebnie

 (1.2) gw-pl|Spisz. mówić niewyraźnie


Źródła:

Wiktionary

Deemulgacja

proces odwrotny do emulgacji polegający na rozdzieleniu emulsji poprzez łączenie się drobnych cząsteczek jednego ze składników; demulgacja


Źródła:

SJP.pl

Deemulgator

substancja, która dodana do emulsji powoduje rozdzielenie wchodzących w jej skład faz ciekłych; demulgator


Źródła:

SJP.pl

Deemulgować

powodować rozdzielenie faz ciekłych emulsji; demulgować


Źródła:

SJP.pl

Deepfake

[czytaj: dip fejk]
1. fałszywy, ale realistycznie wyglądający obraz, film wideo lub nagranie dźwiękowe, wygenerowane z użyciem sztucznej inteligencji
2. technika generowania takich materiałów


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) inform. metoda cyfrowej manipulacji obrazem i filmem przy użyciu zaawansowanych technologii oraz sztucznej inteligencji;

 (1.2) obraz lub film wykonany metodą deepfake (1.1)


Deepfake (zbitka wyrazowa od ang. deep learning „głębokie uczenie” oraz fake „fałszywy”) – wygenerowane lub zmanipulowane przez sztuczną inteligencję obrazy, treści dźwiękowe lub treści wideo, które przypominają istniejące osoby, przedmioty, miejsca, podmioty lub zdarzenia, które odbiorca mógłby niesłusznie uznać za autentyczne lub prawdziwe.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Deesis

typ ikonograficzny przedstawiający Chrystusa na tronie jako Zbawiciela i Sędziego; deisis


De


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Deeskalacja

zmniejszanie, ograniczanie czegoś, zwłaszcza dotyczy to działań wojennych


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) polit. wojsk. ograniczenie nasilenia jakiegoś rozruchu, agresywnych działań zbrojnych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Deeskalacyjny

→ deeskalacja


Patrz:deeskalacja

Źródła:

SJP.pl

Deeskalować

stopniowo zmniejszać intensywność czegoś, wygaszać (np. konflikt)


Źródła:

SJP.pl

Deet

skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) chem. dietylotoluamid, N,N-dietylo-m-toluamid;


Źródła:

Wiktionary

Deetatyzacja

ograniczenie wpływu władz państwowych na gospodarkę, usamodzielnienie i prywatyzacja przedsiębiorstw; dezetatyzacja


Źródła:

SJP.pl

Deetatyzować

o gospodarce: uniezależniać od decyzji władz państwowych, zwykle przez usamodzielnienie i prywatyzację przedsiębiorstw; odpaństwawiać


Źródła:

SJP.pl

Deewangelizacja

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) teol. działalność prowadząca do zmniejszenia wpływu doktryny chrześcijańskiej


Źródła:

Wiktionary

Deewangelizowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) teol. zmniejszanie się gdzieś wpływów chrześcijaństwa


Źródła:

Wiktionary

Deewangelizować

czasownik przechodni niedokonany

 (1.1) teol. zmniejszać gdzieś wpływy chrześcijaństwa


Źródła:

Wiktionary

Def

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) środ. med. defibrylator


Źródła:

Wiktionary

Def.

skrót

 (1.1) = definicja


Źródła:

Wiktionary

Defa

potocznie:
1. definicja;
2. defensywa


Deutsche Film AG, DEFA – państwowa wytwórnia filmowa w NRD, w Poczdamie – Babelsbergu.

Wytwórnia DEFA wyprodukowała około 700 filmów fabularnych, 750 filmów animowanych oraz 2250 filmów dokumentalnych i krótkometrażowych. Udźwiękowiono około 8000 filmów, głównie dla potrzeb telewizji NRD Deutscher Fernsehfunk.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Defasonować

pozbawiać właściwego fasonu, kształtu; deformować


Źródła:

SJP.pl

Defaszyzacja

działania podjęte po II wojnie światowej w celu oczyszczenia życia politycznego, społecznego i kulturalnego w Niemczech i Włoszech z faszyzmu


Źródła:

SJP.pl

Default

[czytaj: diFOLT] w informatyce: odgórnie ustalona wartość lub rodzaj przyjętego ustawienia w programie komputerowym


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Defaultowy

[czytaj: difoltowy] w informatyce o wartościach lub ustawieniach: odgórnie ustalony lub przyjęty; standardowy, domyślny


Źródła:

SJP.pl

Defectivum

[czytaj: defektiwum] rzeczownik, zaimek lub czasownik defektywny, niemający pewnych form fleksyjnych


Źródła:

SJP.pl

Defekacja

1. wydalanie kału; wypróżnianie (się)
2. oczyszczanie soku buraczanego za pomocą wapna niegaszonego lub mleka wapiennego; nawapnianie


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) fizj. wydalanie kału;

 (1.2) oczyszczanie soku z buraków cukrowych;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Defekacyjny

przymiotnik od: defekacja


przymiotnik

 (1.1) związany z defekacją, wydalaniem; służący do defekacji, wydalania

 (1.2) związany z defekacją (procesem w cukrownictwie)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Defekator

urządzenie do oczyszczania


Źródła:

SJP.pl

Defekcik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od defekt


Źródła:

Wiktionary

Defekowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) książk. fizj. wydalanie kału


Źródła:

Wiktionary

Defekować

oddawać kał; wypróżniać się, załatwiać się


czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. zdefekować)

 (1.1) książk. fizj. wydalać kał


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Defekt

wada lub uszkodzenie


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) uszkodzenie, usterka, wada, niedostatek fizyczny

 (1.2) fiz. biol. niedobór, brak;

 (1.3) ułomność moralna


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Defektariusz

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) przest. farmaceuta uzupełniający braki leków w aptece


Źródła:

Wiktionary

Defektogram

zapis badania wad w strukturze ciała stałego za pomocą defektogramu


Źródła:

SJP.pl

Defektolog

specjalista w dziedzinie defektologii


Źródła:

SJP.pl

Defektologia

umiejętność lub nauka o przywracaniu ludzi przewlekle chorych do zdrowia


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nauka o formach opieki nad osobami upośledzonymi;


Defektologia, pedagogika defektologiczna – dział pedagogiki specjalnej zajmujący się nauczaniem i wychowaniem dzieci z niepełnosprawnościami, w tym niepełnosprawnościami intelektualnymi. Defektologia może być również rozumiana jako synonim pedagogiki specjalnej lub szersza nauka interdyscyplinarna o defektach fizycznych, psychicznych i umysłowych człowieka, nauka o człowieku defektywnym (posiadającym wadę fizyczną, psychiczną lub umysłową). Określenie to traktowane jest niekiedy jako przestarzale.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Defektologiczny

→ defektologia


Patrz:defektologia

Źródła:

SJP.pl

Defektoskop

urządzenie do ultradźwiękowego badania wad materiałów


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) techn. aparat służący do wykrywania wad w strukturze metalu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Defektoskopia

badania wykrywające wewnętrzne wady materiału


Defektoskopia – dział badań nieniszczących (NDT) zmierzających do wykrycia nieciągłości materiału. Wykrywane są wady materiału takie jak: wtrącenia, ubytki korozyjne, pustki, pęknięcia, odwarstwienia, łuski, szczeliny, braki przetopu itp.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Defektoskopowy

związany z defektoskopem


Źródła:

SJP.pl

Defektować

powodować defekt (wadę, uszkodzenie)


Źródła:

SJP.pl

Defektowny

dawniej: taki, który ma defekt, usterkę; defektowy, defektywny, uszkodzony


Źródła:

SJP.pl

Defektowy

rzadko: taki, który ma defekt, usterkę; defektowny, defektywny, uszkodzony


Źródła:

SJP.pl

Defektywność

→ defektywny


Patrz:defektywny

Źródła:

SJP.pl

Defektywny

ułomny;
1. mający defekt, usterkę; uszkodzony, defektowy, defektowny;
2. w językoznawstwie: niemający pewnych form fleksyjnych typowych dla danej części mowy (np. czasownik "słychać" występujący tylko w bezokoliczniku i w formach nieosobowych)


przymiotnik

 (1.1) mający defekty, wady, braki

 (1.2) jęz. nieposiadający niektórych form fleksyjnych

 (1.3) biol. mający wadę fizyczną lub genetyczną uniemożliwiającą prawidłowy rozwój


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Defeminizacja

1. zmniejszenie się stosunku liczby kobiet do liczby mężczyzn zajmujących się jakąś dziedziną życia;
2. zaburzenia w organizmie kobiety, powodujące zanik typowo kobiecych cech a także pojawienie się cech męskich


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) socjol. proces zmniejszania się liczby kobiet względem mężczyzn w określonym obszarze

 (1.2) med. zanik cech samiczych w organizmie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Defender

model samochodu marki Land Rover


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Defenestracja

śmierć spowodowana wyrzuceniem lub wypadnięciem przez okno


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) książk. wyrzucenie kogoś lub czegoś przez okno;

 (1.2) książk. przen. śmierć poprzez wyrzucenie przez okno bądź wypadnięcie przez nie


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Defenestrować

wyrzucić kogoś przez okno, zwykle powodując jego śmierć


Źródła:

SJP.pl

Defensa

dawniej: obrona


Źródła:

SJP.pl

Defensor

gracz broniący bramki


Źródła:

SJP.pl

Defensorka

→ defensor


Patrz:defensor

Źródła:

SJP.pl

Defensyna

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biochem. białko kationowe będące elementem układu immunologicznego posiadające właściwości antybakteryjne, antywirusowe i antygrzybiczne


Źródła:

Wiktionary

Defensywa

obrona


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) działania mające na celu obronę przed atakiem

 (1.2) wojsk. obronne działania wojskowe

 (1.3) sport. część drużyny piłkarskiej przeznaczona do zadań obronnych

 (1.4) hist. w Polsce międzywojennej kontrwywiad


Defensywa (łac. "defensivus", obronny) – niewłaściwy termin z zakresu wojskowości, używany potocznie zamiast określenia obrona. Termin ten używany był w Polsce w okresie międzywojennym na określenie Oddziału II Sztabu Generalnego/Głównego Wojska Polskiego, zajmującego się wywiadem i kontrwywiadem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Defensywnie

przysłówek

 (1.1) w sposób defensywny


Źródła:

Wiktionary

Defensywniej

stopień wyższy od przysłówka: defensywnie


Źródła:

SJP.pl

Defensywniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: defensywny


Źródła:

SJP.pl

Defensywność

przyjmowanie postawy obronnej


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest defensywne; cecha tych, którzy są defensywni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Defensywny

obronny


przymiotnik

 (1.1) mający na celu obronę przed atakiem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Defenzor

preparat antykorozyjny, ciekły roztwór żywic, poliolefin i stearynianów w benzynie lakowej


Źródła:

SJP.pl

Deferencja

dawniej: szacunek, poważanie, względy


Źródła:

SJP.pl

Deferens

w geocentrycznej mechanice nieba: okrąg, po którym porusza się epicykl (mniejszy okrąg), po którym z kolei porusza się ciało niebieskie; deferent


Źródła:

SJP.pl

Deferent

w geocentrycznej mechanice nieba: okrąg, po którym porusza się epicykl (mniejszy okrąg), po którym z kolei porusza się ciało niebieskie; deferens


De


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Defetysta

ktoś niewierzący w powodzenie


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba akceptująca porażkę bez walki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Defetystka

→ defetysta


Patrz:defetysta

Źródła:

SJP.pl

Defetystyczny

pozbawiony wiary w powodzenie, z góry zakładający klęskę


przymiotnik

 (1.1) nacechowany defetyzmem, wyrażający opinię o nieuchronnej klęsce, niepowodzeniu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Defetyzm

brak wiary w zwycięstwo, w powodzenie jakiejś sprawy; pesymizm, czarnowidztwo


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) książk. niewiara w powodzenie sprawy, w zwycięstwo; przewidywanie porażki z góry, przed decydującą rozgrywką


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Defibracja

proces rozdrabniania drewna lub masy celulozowej podczas produkcji papieru


Źródła:

SJP.pl

Defibracyjny

dotyczący defibracji


Źródła:

SJP.pl

Defibrator

urządzenie do rozdrabniania materiałów włóknistych, np. drewna; rozwłókniarka


Źródła:

SJP.pl

Defibrować

dokonywać defibracji drewna; rozwłókniać


Źródła:

SJP.pl

Defibrylacja

pobudzenie serca do pracy za pomocą impulsów elektrycznych


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. zabieg medyczny, którego celem jest przywrócenie akcji serca, polegający na przystawieniu elektrod defibrylatora i krótkotrwałym działaniu na organizm chorego prądem stałym


Defibrylacja, defibrylacja elektryczna – zabieg medyczny stosowany podczas reanimacji. Polega na zastosowaniu terapeutycznej dawki elektrycznej prądu stałego o określonej energii poprzez powierzchnię klatki piersiowej lub bezpośrednio na mięsień serca, w celu wygaszenia najpoważniejszych zaburzeń rytmu serca – migotania komór (łac. "fibrillatio ventriculorum") oraz częstoskurczu komorowego (łac. "tachycardia ventricularis") bez tętna. Energia defibrylatora wyrażana jest w dżulach.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Defibrylacyjny

→ defibrylacja


Patrz:defibrylacja

Źródła:

SJP.pl

Defibrylator

urządzenie do pobudzania akcji serca, wykorzystujące działanie energii prądu elektrycznego


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) med. techn. urządzenie elektryczne służące do defibrylacji;


Defibrylator – urządzenie medyczne służące do przeprowadzania zabiegu defibrylacji serca. Może zakończyć zaburzenia rytmu serca takie jak migotanie komór lub częstoskurcz komorowy bez wyczuwalnego tętna. Defibrylatory są utrzymywane w gotowości do natychmiastowego użycia na oddziałach intensywnej terapii, na salach operacyjnych, w izbach przyjęć oraz w pojazdach służb ratowniczych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Defibrylować

pobudzać serce do pracy za pomocą impulsów elektrycznych


Źródła:

SJP.pl

Defibrynować

wytrącać z krwi fibrynę; przeprowadzać defibrynację


Źródła:

SJP.pl

Deficjencja

wybrakowanie


Deficjencja – aberracja chromosomowa polegająca na delecji końcowego (dystalnego) odcinka chromosomu.

Zapis ISCN dla przykładowej delecji terminalnej chromosomu 5 od końca ramienia p do q10: codice_1


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Deficycik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od deficyt


Źródła:

Wiktionary

Deficyt

niedobór;
1. w ekonomii: nadwyżka rozchodów nad przychodami, z czego wypływa brak w pokryciu wydatków; deficytowość;
2. niedostateczna ilość czegoś, niepokrywająca zapotrzebowania


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) niedobór, brak;

 (1.2) ekon. przewaga wydatków nad dochodami


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Deficytowość

1. w ekonomii: stan charakteryzujący się nadwyżką rozchodów nad przychodami, z czego wypływa brak w pokryciu wydatków; deficyt, niedobór;
2. stan charakteryzujący się zbyt małą podażą wobec popytu, brakiem czegoś


Źródła:

SJP.pl

Deficytowy

1. w ekonomii: taki, którego wydatki przewyższają dochody, przynoszący więcej strat niż zysków; niedochodowy, nieopłacalny, nierentowny, niezyskowny;
2. taki, którego jest za mało w stosunku do zapotrzebowania


przymiotnik

 (1.1) przynoszący większe straty niż zyski

 (1.2) istniejący, występujący w zbyt małej ilości, by zaspokoić zapotrzebowanie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Defiguracja

deformacja przedmiotu lub postaci


Źródła:

SJP.pl

Defilada

uroczysty przemarsz w szyku paradnym grupy wojsk, przejazd kolumny pojazdów lub przelot eskadry samolotów wojskowych


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) uroczysty przemarsz wojska lub innej grupy, np. sportowców czy ludności cywilnej, przejazd pojazdów, przelot samolotów w szyku paradnym dla oddania honorów przedstawicielom władzy;

 (1.2) pot. przen. ostentacyjne przechadzanie się


Defilada (z fr. "défilé") – rodzaj parady wojskowej, przemarsz oddziałów wojska, a także przejazd pojazdów i broni zmechanizowanych, w szyku paradnym przed dowódcą lub ważnymi osobistościami. Defiladą nazywany bywa też przemarsz członków organizacji lub grup ludności przed przedstawicielami władz. Zwykle okazją do organizacji defilady jest święto lub uroczystość.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Defiladowy

przymiotnik od: defilada, np. szyk defiladowy


Źródła:

SJP.pl

Defilator

zwierzę poruszające się równolegle do linii myśliwych


Źródła:

SJP.pl

Defilowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) maszerowanie, przejeżdżanie, przelatywanie w czasie defilady


Źródła:

Wiktionary

Defilować

przechodzić, paradować przed kimś, w celu zwrócenia na siebie uwagi


czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) maszerować grupowo w defiladzie

 (1.2) przen. przechadzać się ostentacyjnie, chcąc być zauważonym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Defiltracja

oddzielenie płynu przez sączenie; odsączenie


Źródła:

SJP.pl

Definicja

wyjaśnienie znaczenia wyrazu, pojęcia lub całego wyrażenia


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) wyjaśnienie znaczenia wyrazu, pojęcia lub całego wyrażenia;


Definicja ( definitio) – rodzaj wypowiedzi informującej o znaczeniu pewnego wyrażenia. Definicja osiąga to, wskazując inne wyrażenie oddające ten sam sens, np. odpowiedni zakres nazwy. Wyróżnia się kilkanaście rodzajów definicji:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Definicyjnie

→ definicyjny


Patrz:definicyjny

Źródła:

SJP.pl

Definicyjny

przymiotnik od: definicja


przymiotnik

 (1.1) związany z definicją; stanowiący definicję


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Definiendum

człon definiowany, to, czego znaczenie się określa (np. definiendum w tej definicji jest samo słowo "definiendum")


Źródła:

SJP.pl

Definiens

człon definiujący, ta część definicji, w której określa się znaczenie członu definiowanego (np. w tej definicji definiensem jest: "człon definiujący, ta część definicji, w której określa się znaczenie członu definiowanego")


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) log. człon definiujący


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Definiowalny

dający się zdefiniować, możliwy do zdefiniowania


przymiotnik relacyjny

 (1.1) możliwy do zdefiniowania, dający się zdefiniować


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Definiowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) formułowanie definicji


De


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Definiować

czasownik przechodni niedokonany

 (1.1) objaśniać znaczenie jakiegoś wyrazu, terminu, pojęcia, formułować precyzyjną definicję


Źródła:

Wiktionary

Definitor

doradca prowincjała


Źródła:

SJP.pl

Definitorium

Definitorium – doradcze kolegium ministra prowincjalnego (prowincjała) w niektórych zakonach męskich, np. u franciszkanów. Składa się zazwyczaj z kilku członów tej samej prowincji zakonnej, którzy złożyli profesję wieczystą. Członkowie definitorium zwykle nazywani są definitorami lub dyskretami. Tą samą nazwą bywa określane cykliczne zebranie członków rady.


Źródła:

Wikipedia

Definitorka

→ definitor


Patrz:definitor

Źródła:

SJP.pl

Definitywnie

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób definitywny, ostateczny, zdecydowany


Definitywnie – trzeci album solowy polskiego rapera Te-Trisa. Wydawnictwo ukazało się 23 października 2015 roku nakładem wytwórni muzycznej Step Records. Album został wyprodukowany przez samego rapera przy współpracy z Sir Michem, Kacprem Winiarkiem oraz Nerwusem. Wśród gości pojawili się raperzy: Kuba Knap, Astek z zespołu Dwa Sławy i Ras z grupy Rasmentalism.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Definitywność

→ definitywny


Patrz:definitywny

Źródła:

SJP.pl

Definitywny

kończący sprawę, roztrzygający, ostateczny


przymiotnik

 (1.1) kończący sprawę, rozstrzygający, ostateczny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Deflacja

1. spadek ogólnego poziomu cen, przeciwieństwo inflacji;
2. w geologii: wywiewanie przez wiatr luźnego materiału skalnego z płaskich suchych powierzchni, np. obszarów pustynnych, wyschniętych jezior itp.


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ekon. zjawisko obniżenia ogólnego poziomu cen z powodu zmniejszonego dopływu pieniądza do gospodarki

 (1.2) geol. wywiewanie przez wiatr luźnego materiału z płaskiej powierzchni suchego terenu


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Deflacyjność

→ deflacyjny


Patrz:deflacyjny

Źródła:

SJP.pl

Deflacyjny

→ deflacja


przymiotnik

 (1.1) ekon. dotyczący deflacji

 (1.2) w geomorfologii: dotyczący deflacji


Patrz:deflacja

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Deflagracja

nieeksplozyjne, stosunkowo wolne spalanie się materiału wybuchowego


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) chem. szybkie spalanie materiału wybuchowego, jednak przebiegające stosunkowo łagodnie w stosunku do detonacji;


Deflagracja (łac. "deflagratio" "de-" 'z, od, wy-' i "flagrare" 'płonąć') – rodzaj stosunkowo powolnego rozkładu materiałów wybuchowych, który rozprzestrzenia się z prędkością znacznie mniejszą niż prędkość dźwięku w tym materiale. Jest jednym z dwóch – obok detonacji – możliwych typów eksplozji materiałów wybuchowych i gazów palnych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Deflagracyjny

→ deflagracja


Patrz:deflagracja

Źródła:

SJP.pl

Deflator

wskaźnik ekonomiczny, procentowy stosunek dochodu narodowego w ujęciu nominalnym do dochodu narodowego w ujęciu realnym


Źródła:

SJP.pl

Deflegmacja

w procesie destylacji: skraplanie się mniej lotnych składników mieszaniny, kiedy bardziej lotne pozostają jeszcze w postaci pary


Źródła:

SJP.pl

Deflegmator

urządzenie zwiększające efektywność procesu destylacji


Plik audio został utworzony na podstawie wersji z i nie obejmuje późniejszych edycji.

Deflegmator (skraplacz częściowy) – urządzenie działające podobnie do kolumny rektyfikacyjnej, zwiększające efektywność procesu destylacji (służącego rozdzielaniu mieszanin ciekłych).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Deflektometr

urządzenie redukujące odchylenia igły magnetycznej w kompasie pokładowym statku


Deflektometr (deflektor) to przyrząd pomiarowy używany w żeglarstwie przy kompensacji dewiacji kompasu magnetycznego. Wyznacza on natężenie pola magnetycznego odchylającego igłę kompasu od kierunku południka.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Deflektor

element zmieniający kierunek przepływu gazu


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) element do zmiany kierunku strumienia gazów, cząstek, zanieczyszczeń, itp.;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Defloracja

rozrywanie błony dziewiczej przy pierwszym stosunku płciowym; rozdziewiczenie


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. przerwanie błony dziewiczej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Defloracyjny

→ defloracja, np. krwawienie defloracyjne


Źródła:

SJP.pl

Deflorować

pozbawiać dziewictwa; rozdziewiczać


czasownik przechodni niedokonany (dk. zdeflorować)

 (1.1) daw. rzad. pozbawiać dziewictwa, rozdziewiczać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Defoe

[czytaj: diFOŁ albo diFO] nazwisko angielskie, m.in. Daniel Defoe (1660-1731) - pisarz angielski


Źródła:

SJP.pl

Defoliacja

usuwanie liści z roślin


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) roln. usuwanie liści rośliny za pomocą środków chemicznych


Defoliacja – pozbawienie rośliny liści wskutek oddziaływania czynników zewnętrznych lub substancji chemicznych, będących zazwyczaj składnikiem pestycydów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Defoliacyjny

przymiotnik od: defoliacja


przymiotnik

 (1.1) roln. związany z defoliacją


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Defoliant

środek stosowany do usuwania liści z roślin


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. biol. substancja powodująca zrzucanie liści przez rośliny;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Defonologizacja

zanikanie różnicy w wymowie między dwiema głoskami


Źródła:

SJP.pl

Deforestacja

niszczenie lasów; ogołacanie z lasów


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) wycięcie, wytrzebianie, niszczenie lasów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Deforma

lekceważąco: zła reforma


Źródła:

SJP.pl

Deformacja

niszczenie, zmiana kształtu czegoś


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zniekształcenie, pozbawienie czegoś jego pierwotnej formy


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Deformacyjny

→ deformacja


Patrz:deformacja

Źródła:

SJP.pl

Deformowalność

cecha czegoś, co łatwo ulega zniekształceniu


Źródła:

SJP.pl

Deformowalny

1. łatwo ulegający zniekształceniu;
2. algorytm deformowalny - w kryptografii: taki, że adwersarz ma możliwość zmiany szyfrogramu bez znajomości tekstu jawnego


Źródła:

SJP.pl

Deformować

wypaczać;
1. powodować zniekształcenia; zniekształcać, szpecić;
2. zmieniać pierwotny sens czegoś;
3. powodować zwyrodnienie, upadek moralny; degenerować, wynaturzać, demoralizować


czasownik niedokonany

 (1.1) pejor. pozbawiać pierwotnego kształtu lub sensu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Deformująco

→ deformujący


Patrz:deformujący

Źródła:

SJP.pl

Defragmentacja

procedura zapisu pliku znajdującego się na dysku twardym tak, aby wszystkie części danego pliku były zapisane w kolejnych sektorach


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) inform. proces przenoszenia danych pomiędzy obszarami dysku twardego w celu jego optymalnego wykorzystania;


De


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Defragmentacyjny

przymiotnik

 (1.1) dotyczący defragmentacji


Źródła:

Wiktionary

Defragmentator

narzędzie do defragmentacji dysków twardych


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) inform. program komputerowy do defragmentowania plików


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Defragmentowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) inform. wykonywanie defragmentacji, zachodzenie defragmentacji


Źródła:

Wiktionary

Defragmentować

czasownik

 (1.1) inform. wykonywać defragmentację


Źródła:

Wiktionary

Defraudacja

przeznaczenie powierzonych publicznych pieniędzy lub majątku na niewłaściwy cel, najczęściej dla osobistej korzyści i niezgodnie z prawem


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) przestępstwo polegające na przywłaszczeniu cudzej powierzonej korzyści materialnej (pieniędzy, majątku)


De


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Defraudacyjny

związany z przeznaczeniem powierzonych publicznych pieniędzy lub majątku na niewłaściwy cel, najczęściej dla osobistej korzyści


przymiotnik

 (1.1) rzad. związany z defraudacją


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Defraudancki

→ defraudacja; defraudacyjny, malwersacyjny


przymiotnik

 (1.1) związany z defraudantami, tymi, którzy dopuszczają się defraudacji, taki jak oni

 (1.2) służący do defraudacji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Defraudant

człowiek, który dopuścił się defraudacji; złodziej


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) praw. człowiek, który dopuścił się defraudacji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Defraudantka

→ defraudant


Patrz:defraudant

Źródła:

SJP.pl

Defraudować

przeznaczać powierzone publiczne pieniądze lub majątek na niewłaściwy cel, najczęściej dla osobistej korzyści i niezgodnie z prawem


Źródła:

SJP.pl

Dega

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Warmia,Mrągowo. szabla


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Degas

[czyta: deGA] nazwisko francuskie, m.in. Edgar Dega (1834-1917) - malarz francuski


DEGAS i DEGAS Elite (Design & Entertainment Graphic Arts System) – edytory grafiki rastrowej stworzone przez Toma Hudsona dla kanadyjskiej firmy Batteries Included, zajmującej się sprzętem i oprogramowaniem. Edytor wykorzystywany był przez użytkowników komputerów Atari ST.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Degazacja

1. niszczenie gazów bojowych;
2. usuwanie pozostałości gazów używanych w procesach obróbki materiałów, np. przy sterylizacji gazowej


Źródła:

SJP.pl

Degazator

środek do niszczenia bojowych substancji trujących


Źródła:

SJP.pl

Degażować

podcinać, cieniować włosy specjalnymi nożyczkami (degażówkami)


Źródła:

SJP.pl

Degażówki

fryzjerskie nożyczki do degażowania (cieniowania włosów)


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) fryzj. nożyczki fryzjerskie z ząbkowaną jedną lub obiema krawędziami tnącymi, służące do cieniowania włosów;


Degażówki – rodzaj nożyczek z ostrzami w kształcie zębów – na jednym lub na obu ostrzach. Używane we fryzjerstwie do przerzedzania (degażowania) włosów oraz występujące w odmianie do pielęgnacji sierści zwierząt (psów, kotów).

Ten typ nożyczek stosuje się do zmniejszania objętości włosów (przerzedzania), cieniowania, strzyżenia punktowego.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Degeneracja

1. zatracenie norm moralnych i poczucia godności; wyradzanie się, zwyrodnienie, wynaturzenie;
2. poważne zniekształcenie struktury, organizacji czegoś;
3. w medycynie:
a) nieodwracalne zmiany organiczne, utrudniające lub hamujące funkcje życiowe osobnika, prowadzące do jego wyginięcia;
b) patologiczne zmiany w komórkach, tkankach lub narządach, prowadzące do upośledzenia ich funkcji lub do zaniku


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) postępowanie, zachowanie lub moralność niezgodne z powszechnie akceptowanymi normami

 (1.2) biol. nieodwracalne zmiany patologiczne w komórkach, tkankach albo narządach


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Degeneracki

przymiotnik od: degenerat


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z degeneratem; taki jak degenerat


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Degeneracyjność

cecha czegoś mającego tendencję do stopniowego pogarszania swojego stanu


Źródła:

SJP.pl

Degeneracyjny

związany ze stopniowym pogarszaniem stanu czegoś


Źródła:

SJP.pl

Degenerat

1. człowiek, który trwale zatracił normy moralne i poczucie godności; zwyrodnialec;
2. potocznie: zboczeniec;
3. człowiek całkowicie zniszczony przez długotrwałe uzależnienie od środków chemicznych


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) książk. pejor. osoba, która przestała przestrzegać norm społecznych i moralnych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Degeneratka

→ degenerat


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) książk. pejor. kobieta, która przestała przestrzegać norm społecznych i moralnych


Patrz:degenerat

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Degeneria

niewielkie drzewo z rodziny degeneriowatych, pochodzące z wyspy Fidżi


Źródła:

SJP.pl

Degeneriowate

o cechach degeneriowatych (rodzina roślin)


De


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Degeneriowaty

o cechach degeneriowatych (rodzina roślin)


Źródła:

SJP.pl

Degenerować

wynaturzać, wyrodnieć, karłowacieć, cofać w rozwoju


Źródła:

SJP.pl

Deglacjacja

zespół procesów prowadzących do zaniku pokrywy lodowej


Deglacjacja, cofanie się lodowca – proces polegający na stopniowym zaniku lub zmniejszaniu się powierzchni lodowca i odsłanianiu się zlodowaconego terenu, głównie wskutek zmian klimatu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Deglacjacyjny

→ deglacjacja


Patrz:deglacjacja

Źródła:

SJP.pl

Deglobalizacja

proces polegający m.in. na zmniejszeniu obrotów handlu międzynarodowego oraz osłabieniu przepływu kapitału, ludzi i technologii


Źródła:

SJP.pl

Deglobalizacyjny

→ deglobalizacja


Patrz:deglobalizacja

Źródła:

SJP.pl

Deglomeracja

proces hamujący wzrost zagęszczenia ludności, przez rozszerzanie się terenów przeznaczonych na budownictwo (zwłaszcza jednorodzinne) daleko poza centra miast


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) planowy lub samoczynny proces rozpraszania się skupisk ludności i jej działalności (firm, instytucji itp.);


Deglomeracja (z łac. "de" – od, "glomerare" – skupiać) – proces mający na celu zahamowanie wzrostu zagęszczenia ludności. Wyróżnia się dwa typy deglomeracji: czynną (przenoszenie zakładów pracy poza granice aglomeracji) i bierną (niedopuszczanie do powstawania nowych miejsc zatrudnienia na terenie aglomeracji).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Deglomeracyjny

przymiotnik od: deglomeracja


przymiotnik

 (1.1) przym. od deglomeracja


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Deglomerowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|deglomerować.


Źródła:

Wiktionary

Deglomerować

1. przeciwdziałać nadmiernemu rozrastaniu się wielkich miast;
2. rozpraszać wielkie skupiska ludności


czasownik

 (1.1) o skupiskach ludzi i ich działalności, zwłaszcza przemyśle: planowo lub samoczynnie rozpraszać się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Degolówka

czapka kroju wojskowego kepi francuskiego, popularna wśród młodzieży w Polsce po wizycie de Gaulle'a (we wrześniu 1967 roku)


Źródła:

SJP.pl

Degorżować

usuwać osad drożdżowy z butelek szampana lub innego wina musującego, w których zakończyła się wtórna fermentacja


Źródła:

SJP.pl

Degradacja

1. obniżenie wartości, rangi, stanowiska;
2. niszczenie środowiska naturalnego;
3. utrata pozycji, przynależności do wyższej grupy klasowej; deklasacja;
4. rozpad lub rozkład związku chemicznego


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zmiana czyjegoś stanowiska zawodowego na niższe

 (1.2) obniżenie pozycji / rangi / wartości

 (1.3) niszczenie środowiska i zasobów, jakimi ono dysponuje

 (1.4) rozkład związku chemicznego na prostsze związki


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Degradacyjny

przymiotnik od: degradacja


Źródła:

SJP.pl

Degradowalny

łatwo ulegający rozkładowi, degradacji


Źródła:

SJP.pl

Degradowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) obniżanie komuś stopnia wojskowego, zwykle karnie

 (1.2) tracenie korzystnych cech


Źródła:

Wiktionary

Degradować

1. przenosić kogoś ze stanowiska wyższego na niższe;
2. w wojsku: karnie przenosić do stopnia szeregowca;
3. obniżać rolę, rangę, wartość czegoś;
4. powodować niszczenie środowiska naturalnego;
5. degradować się:
a) stawać się mniej wartościowym;
b) o środowisku, jego elementach: ulegać degradacji


czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) obniżać komuś stopień wojskowy, zwykle karnie

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)

 (2.1) tracić korzystne cechy

czasownik zwrotny niedokonany degradować się (dk. brak)

 (3.1) stawać się mniej wartościowym

 (3.2) ulegać procesowi niszczenia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Degradujący

1. przenosić kogoś ze stanowiska wyższego na niższe;
2. w wojsku: karnie przenosić do stopnia szeregowca;
3. obniżać rolę, rangę, wartość czegoś;
4. powodować niszczenie środowiska naturalnego;
5. degradować się:
a) stawać się mniej wartościowym;
b) o środowisku, jego elementach: ulegać degradacji


Patrz:degradować

Źródła:

SJP.pl

Degras

moellon; uboczny produkt utleniania tranu, do natłuszczania skór


Źródła:

SJP.pl

Degrengolada

upadek moralny lub materialny; staczanie się


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) książk. zanik wartości moralnych lub estetycznych


Degrengolada – ósmy album studyjny polskiej piosenkarki Nosowskiej. Został wydany 19 maja 2023 nakładem wydawnictwa Kayax.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Degresja

stopniowe zmniejszanie się; obniżanie się poziomu czegoś


Źródła:

SJP.pl

Degresywność

w ekonomii: cecha czegoś, czemu stopniowo jest zmniejszana wartość


Źródła:

SJP.pl

Degresywny

w ekonomii: związany ze stopniowym zmniejszeniem wartości czegoś


Źródła:

SJP.pl

Degustacja

1. ocena smaku produktów żywnościowych;
2. potocznie: poczęstunek


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ocena smaku produktów spożywczych

 (1.2) pot. poczęstunek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Degustacyjny

przymiotnik od: degustacja


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z degustacją, dotyczący degustacji, służący do degustacji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Degustator

specjalista określający jakość produktów żywnościowych (np. wina, herbaty) na podstawie ich smaku; kiper


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) uczestnik degustacji

 (1.2) profesjonalista oceniający jakość żywności na podstawie smaku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Degustatorka

kobieta oceniająca jakość artykułów żywnościowych na podstawie smaku tych artykułów


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) profesjonalistka oceniająca jakość żywności na podstawie smaku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Degustatorski

→ degustator


przymiotnik relacyjny

 (1.1) rzad. związany z pracą lub osobą degustatora, dotyczący degustatora


Patrz:degustator

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Degustować

1. smakować potrawy i napoje;
2. oceniać jakość produktów spożywczych na podstawie ich smaku


czasownik przechodni niedokonany (dk. zdegustować)

 (1.1) podn. próbować jedzenia lub napojów w sposób świadomy, z uwagą, aby docenić ich smak, aromat, teksturę i inne walory

 (1.2) pot. przyprawiać o niesmak

czasownik zwrotny niedokonany degustować się (dk. zdegustować się)

 (2.1) pot. czerpać przyjemność z długotrwałego czy bardzo szczegółowego zajmowania się czymś

 (2.2) podn. być degustowanym

 (2.3) pot. ulegać odrazie, zniesmaczeniu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Degórski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Dehellenizacja

wyzwalanie się spod wpływów kultury starożytnej Grecji


Źródła:

SJP.pl

Dehelmintyzacja

uwalnianie organizmu od pasożytów przy użyciu odpowiednich środków; odrobaczanie


Źródła:

SJP.pl

Dehermetyzacja

rozszczelnienie


Źródła:

SJP.pl

Dehermetyzacyjny

przymiotnik od: dehermetyzacja


Źródła:

SJP.pl

Dehermetyzować

powodować utratę szczelności


Źródła:

SJP.pl

Deheroizacja

pozbawianie kogoś lub czegoś cech heroicznych


Źródła:

SJP.pl

Deheroizacyjny

przymiotnik od: deheroizacja


Źródła:

SJP.pl

Deheroizować

pozbawiać kogoś lub coś cech bohaterskich


Źródła:

SJP.pl

Dehnel

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Dehumanizacja

1. pozbawianie cech ludzkich; odczłowieczenie;
2. proces zmian powodujących zanik wartości humanitarnych; dehumanizm


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pozbawienie czegoś cech właściwych człowiekowi


De


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dehumanizacyjny

przymiotnik od: dehumanizacja


Źródła:

SJP.pl

Dehumanizm

proces zmian powodujących zanik wartości humanitarnych; dehumanizacja


Źródła:

SJP.pl

Dehumanizować

1. pozbawiać cech ludzkich, właściwych człowiekowi; odczłowieczać;
2. dehumanizować się - tracić cechy ludzkie; odczłowieczać się


czasownik

 (1.1) pozbawiać cech ludzkich


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dehydratacja

1. utrata wody przez komórki i tkanki organizmu; odwodnienie;
2. odszczepianie cząsteczek wody od uwodnionych związków chemicznych


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dehydratacyjny

→ dehydratacja


Patrz:dehydratacja

Źródła:

SJP.pl

Dehydrator

odwilżacz, aparat do usuwania wody z czynnika chłodniczego


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) urządzenie do suszenia żywności

 (1.2) techn. aparat do usuwania wody z ciekłego czynnika chłodniczego w układzie chłodniczym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dehydratyzacja

próżniowe suszenie surowców w naturalnej temperaturze 4˚C


Źródła:

SJP.pl

Dehydrocholesterol

prowitamina witaminy D3


Źródła:

SJP.pl

Dehydrogenacja

usuwanie atomów wodoru z cząsteczki związku chemicznego; odwodornianie; dehydrogenizacja


Źródła:

SJP.pl

Dehydrogenaza

enzym katalizujący odszczepianie atomów wodoru lub elektronów od niektórych substancji i przenoszenie ich na inne


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biochem. enzym katalizujący odszczepianie atomów wodoru od metabolitów i przenoszenie ich na inne związki chemiczne;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dehydrogenizacja

usuwanie atomów wodoru z cząsteczki związku chemicznego; odwodornianie; dehydrogenacja


Źródła:

SJP.pl

Dei

skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) socjol. ekon. różnorodność, równość, inkluzywność


DE


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Deichmann

nazwa sieci sklepów obuwniczych


Deichmann SE – międzynarodowa sieć sklepów obuwniczych, której placówki znajdują się w kilkudziesięciu krajach Europy, a także w Turcji oraz USA. W ofercie sklepów Deichmann poza obuwiem znajdują się akcesoria takie jak: torebki, paski, portfele, czapki itp.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Deidentyfikacja

usuwanie lub przekształcanie danych pozwalających zidentyfikować konkretną osobę; dezidentyfikacja


Źródła:

SJP.pl

Deifikacja

uznanie człowieka, innej istoty żywej lub przedmiotu za bóstwo; ubóstwienie


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rel. przypisywanie komuś lub czemuś boskich cech i właściwości, uznawanie komuś za boga;


Deifikacja (łac. "deificatio"; "deus" „bóg”, "facere" „czynić”) – ubóstwienie, przypisanie cech boskich temu, co bogiem nie jest, a następnie uprawienie kultu ubóstwionej istoty lub rzeczy.

W mistycyzmie pojęcie to związane jest m.in. z przebóstwieniem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Deifikowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) przypisywanie rangi lub cech boskich; uważanie za boga/bóstwo, oddawanie boskiej czczci


Źródła:

Wiktionary

Deifikować

przypisywać komuś lub czemuś cechy boskie


czasownik niedokonany

 (1.1) przypisywać rangę lub cechy boskie; uważać za boga/bóstwo, oddawać boską cześć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Deiksa

w językoznawstwie: gramatyczny morfem czasu, wskazujący element sytuacji, o której mowa


Źródła:

SJP.pl

Deiktyczność

→ deiktyczny


Patrz:deiktyczny

Źródła:

SJP.pl

Deiktyczny

partykuła deiktyczna - partykuła wskazująca


Źródła:

SJP.pl

Deimos

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) mitgr. zob. Dejmos.

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy, nazwa własna

 (2.1) astr. mniejszy i dalszy z dwóch księżyców Marsa;


Źródła:

Wiktionary

Deinonych

drapieżny gad z rodziny dromeozaurów, występujący na terenie Ameryki Północnej w okresie kredy


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) paleont. gatunek dinozaura z grupy teropodów;


De


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Deinonychozaur

przedstawiciel nadrodziny dinozaurów gadziomiednicznych z okresu kredy


Źródła:

SJP.pl

Deinonychozaury

przedstawiciel nadrodziny dinozaurów gadziomiednicznych z okresu kredy


Deinonychozaury ("Deinonychosauria") – grupa dinozaurów gadziomiednicznych; żyły w okresie kredy; długość ciała do 7 m, masa do 700 kg; stosunkowo duży mózg; przednie kończyny krótkie; ogon długi, smukły; szybkie i ruchliwe drapieżniki, atakowały za pomocą długich, ostrych pazurów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Deinstalacja

usunięcie zainstalowanego programu komputerowego; dezinstalacja, odinstalowanie


Źródła:

SJP.pl

Deinstalacyjny

→ deinstalacja; dezinstalacyjny


Źródła:

SJP.pl

Deinstalator

program do odinstalowywania innych programów; dezinstalator


Źródła:

SJP.pl

Deinstalować

usuwać zainstalowany program komputerowy; odinstalowywać, dezinstalować


Źródła:

SJP.pl

Deinstytucjonalizacja

Deinstytucjonalizacja – proces rozwoju działań i usług świadczonych na poziomie i przez społeczności lokalne, którego celem jest jak najszersza eliminacja konieczności świadczenia działań i usług instytucjonalnych (zakładowych) – świadczonych przez państwo lub samorząd.


Źródła:

Wikipedia

Deisis

typ ikonograficzny przedstawiający Chrystusa na tronie jako Zbawiciela i Sędziego; deesis


Źródła:

SJP.pl

Deista

zwolennik poglądu filozoficznego z okresu Oświecenia, według którego Bóg stworzył świat materialny i rządzące nim prawa, ale nie ma wpływu na jego działanie


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) wyznawca deizmu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Deistka

zwolenniczka deizmu


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zwolenniczka deizmu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Deistyczny

przymiotnik od: deizm


przymiotnik relacyjny

 (1.1) filoz. związany z deizmem, dotyczący deizmu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Deizm

pogląd filozoficzny z okresu Oświecenia, według którego Bóg stworzył świat materialny i rządzące nim prawa, ale nie ma wpływu na jego działanie


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) rel. filoz. pogląd filozoficzny zakładający istnienie jakiejś nieokreślonej dokładnie duchowej siły sprawczej, która stworzyła świat materialny i prawa nim rządzące, jednak nie ingeruje ona bezpośrednio w jego działanie;


Deizm – nurt religijno-filozoficzny, którego cechą wspólną jest przekonanie, że racjonalnie można uzasadnić istnienie jedynie Boga bezosobowego, będącego konstruktorem świata rozumianego jako mechanizm oraz źródłem praw, według których ten mechanizm świata działa. Tak rozumiany Bóg nie ingeruje w stworzony świat. Deizm nie jest zwartym systemem ani szkołą filozoficzną. Rozpowszechnił się w epoce Oświecenia głównie w Europie, a także w Ameryce Północnej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dej

1. tytuł oficerski w wojskach janczarskich;
2. tytuł namiestników tureckich w Algierii i Tunisie


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dejanira

1. mitologiczna żona Heraklesa;
2. szata (koszula) Dejaniry - przedmiot przynoszący nieszczęście, źródło cierpień


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) mitgr. królewna kalidońska, córka Ojneusa, trzecia żona Heraklesa;


Dejanira (gr. Δηιάνειρα, "Dēíaneira", łac. "Deianira") – w mitologii greckiej królewna kalidońska, córka Ojneusa, żona Heraklesa, który pokonał innych zalotników, ubiegających się o jej rękę; z zazdrości obdarzyła go zatrutą szatą, doprowadzając do jego śmierci.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dejdwud

podwodna część statku; dejwud


Źródła:

SJP.pl

Dejewski

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dejguny

jezioro w Polsce


Dejguny – jezioro w Krainie Wielkich Jezior Mazurskich, w dorzeczu Węgorapy w woj. warmińsko-mazurskim, w pow. giżyckim, w gminie Giżycko.

Powierzchnia zwierciadła wody według różnych źródeł wynosi od 762,5 ha do 765,3 ha.

Zwierciadło wody położone jest na wysokości 116,8 m n.p.m. lub 116,6 m n.p.m. Średnia głębokość jeziora wynosi 12,0 m, natomiast głębokość maksymalna 45,0 m.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dejguński

przymiotnik od: Dejguny (jezioro)


Źródła:

SJP.pl

Dejma

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. rzeka w Rosji (obwód królewiecki) uchodząca do Zalewu Kurońskiego, ramię Pregoły;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Dejman

marynarz dorywczo zatrudniony na statku w czasie postoju w porcie, zastępujący członka załogi


Dejman (od ang. "day man") – członek załogi (pokładowej oraz maszynowej) statku zatrudniony w systemie dniówkowym (tzw. "dejmanka"), czyli niezatrudnionych w systemie wachtowym; kierownicy działów oraz kapitan nie są dejmanami z uwagi na nienormowany czas pracy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dejmek

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Dejmos

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) mitgr. bóg i uosobienie trwogi, towarzysz Aresa na polu bitwy;

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy, nazwa własna

 (2.1) astr. zob. Deimos.


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Dejnarowicz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Dejneka

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Dejon

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Dejonizacja

proces redukcji jonów znajdujących się w cieczach lub gazach


Źródła:

SJP.pl

Dejonizacyjny

→ dejonizacja


Patrz:dejonizacja

Źródła:

SJP.pl

Dejonizator

przyrząd zmniejszający stopień jonizacji cieczy lub gazów


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dejonizować

usuwać jony z wody, gazu itp.


Źródła:

SJP.pl

Dejwud

podwodna część statku; dejdwud


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) żegl. podwodne trójkątne wzmocnienie szkieletu łodzi, na połączeniu stępki i tylnicy lub pawęży;

 (1.2) żegl. podwodne trójkątne wzmocnienie szkieletu łodzi, na połączeniu stępki i dziobnicy

 (1.3) mar. konstrukcja pochwy wału śrubowego


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dek

pokład statku


rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) żegl. pokład;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Deka

1. ściana pudła rezonansowego instrumentu muzycznego;
2. przykrycie, pokrowiec;
3. średniowieczna broń sieczna, rodzaj sztyletu; daga


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński,Poznań. koc, narzuta

 (1.2) bud. gw-pl|Śląsk Cieszyński. międzykondygnacyjna płyta betonowa


Deka (da) (z gr. "δέκα" [deka] oznaczającego "dziesięć") – przedrostek jednostki miary oznaczający mnożnik 10 = 101. Przed wprowadzeniem w Polsce układu SI w 1966 roku funkcjonował skrót "dk". Przedrostek ten (podobnie jak decy) jest stosowany dość rzadko w porównaniu z niektórymi innymi przedrostkami jednostek miary. Przykładowo, używany jest wraz z niutonem jako daN do oznaczania ciężaru z przyczyn praktycznych, bowiem 1 daN odpowiada w przybliżeniu 1 kG (kilogram-siła).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Deka-

temat słowotwórczy

 (1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z liczbą dziesięć

 (1.2) fiz. pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczających jednostki miary dziesięć razy większe od podstawowych;


Źródła:

Wiktionary

Dekabrysta

rosyjski rewolucjonista szlachecki występujący zbrojnie w grudniu 1825 r. przeciwko samowładztwu carskiemu i stosunkom pańszczyźnianym w Rosji


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) hist. członek lub zwolennik szlacheckiego ruchu rewolucyjnego, działającego w latach 20. XIX w. w Rosji, dążącego do zniesienia jedynowładztwa cara i zatarcia różnic klasowych;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dekabrystka

→ dekabrysta


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) hist. forma żeńska od: dekabrysta


Patrz:dekabrysta

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dekabrystowski

przymiotnik

 (1.1) hist. dotyczący dekabryzmu lub powstania dekabrystów


Źródła:

Wiktionary

Dekada

okres dziesięciu dni, miesięcy lub lat


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) dziesięć dni

 (1.2) dziesięć tygodni

 (1.3) dziesięć miesięcy

 (1.4) dziesięć lat


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dekadencja

1. upadek dotychczasowych wartości moralnych, społecznych lub kulturowych;
2. ogół ruchów artystycznych i prądów myślowych reprezentujących schyłkową fazę danej epoki


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) chylenie się ku upadkowi

 (1.2) rozkład wartości moralnych i kulturowych

 (1.3) tendencja w sztuce europejskiej przełomu wieku XIX i XX


Dekadencja ("decadence" – fr. z łac. "decadentia" – odpadnięcie, odstąpienie, zmarnienie) – rozkład wartości kulturowych, społecznych; chylenie się ku upadkowi; kryzys lub schyłek (literatury, sztuki itp.).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dekadencki

1. schyłkowy, zawierający elementy rozkładu dotychczasowych wartości moralnych, kulturalnych lub społecznych;
2. odnoszący się do dekadentyzmu, z epoki dekadentyzmu


przymiotnik

 (1.1) taki który posiada cechy dekadencji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dekadenckość

→ dekadencki


Patrz:dekadencki

Źródła:

SJP.pl

Dekadent

1. przedstawiciel dekadentyzmu; schyłkowiec;
2. człowiek mający pesymistyczne nastawienie do życia


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) szt. przedstawiciel dekadentyzmu

 (1.2) osoba pesymistycznie nastawiona do życia, spodziewająca się rychłego końca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dekadentka

1. przedstawicielka dekadentyzmu;
2. kobieta o pesymistycznym nastawieniu do życia mająca świadomość upadku dotychczasowych wartości


Dekadentka – minialbum polskiej raperki Fagaty, wydany 20 marca 2026 nakładem własnym za pośrednictwem Sony Music Entertainment Poland. Na płycie gościnnie ukazał się Szamz, slowez oraz Natalisa.

EP-ka była promowana dwoma singlami, pt. „Wyglądam dobrze” i „5 zegarków”, oraz zadebiutowała na 14. miejscu polskiej listy sprzedaży – OLiS.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dekadentyzm

1. określenie wszelkich ruchów artystycznych i okresów, reprezentujących schyłkową fazę danej epoki;
2. prąd duchowy końca XIX w., wyrażający się w postawie pesymistycznej


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) szt. kierunek w sztuce przełomu XIX i XX wieku będący przejawem świadomości upadku cywilizacji zachodniej;


Dekadentyzm (z fran. "décadence" – „chylenie się ku upadkowi”, „schyłek”) – nurt światopoglądowy i artystyczny funkcjonujący na przełomie drugiej połowy XIX i początku XX wieku, cechujący się przeświadczeniem o kryzysie i rychłym upadku tradycyjnych form kultury zachodniej. Jego podłożem były zjawiska związane z postępującym procesem urbanizacji i industrializacji objawiające się erozją dotychczasowych układów i więzi społecznych oraz kwestionowaniem tradycyjnych norm moralnych i obyczajowych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dekadowy

1. związany z dekadą - okresem dziesięciu dni, lat (rzadziej: tygodni, miesięcy);
2. w fizyce: związany z dekadą - zakresem wartości danej wielkości fizycznej od a do 10a (np. od 10 do 100 MHz);
3. związany z dekadą - dziesięciodniową częścią miesiąca w starożytnym kalendarzu egipskim i rewolucyjnym, wprowadzonym w czasach Wielkiej Rewolucji Francuskiej, kalendarzu francuskim


Źródła:

SJP.pl

Dekadówka

potocznie: bilet dziesięciodniowy


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. to co trwa, jest ważne lub jest związane z jakimiś dzięsięcioma jednostkami czasu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dekaedr

bryła ograniczona dziesięcioma wielokątami regularnymi; dziesięciościan


Źródła:

SJP.pl

Dekagon

wielokąt mający 10 kątów; dziesięciokąt; dziesięciobok


Źródła:

SJP.pl

Dekagonalny

mający dziesięć kątów; dziesięciokątny


Źródła:

SJP.pl

Dekagram

jednostka masy równa 10 gramom (skrót: dag)


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) miar. fiz. jednostka masy równa dziesięciu gramom


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dekagramowy

związany z dekagramem


przymiotnik relacyjny

 (1.1) taki, który waży dekagram; wyrażany w dekagramach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dekaherc

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) metrol. fiz. rzad. jednostka częstotliwości równa dziesięciu hercom


Źródła:

Wiktionary

Dekal

kalka ceramiczna


Źródła:

SJP.pl

Dekalcyfikacja

utrata wapnia z kości i zębów; odwapnianie


Źródła:

SJP.pl

Dekalina

węglowodór wielopierścieniowy


Dekalina – organiczny związek chemiczny, dwupierścieniowy węglowodór nasycony, produkt całkowitego uwodornienia naftalenu. Bezbarwna ciecz o słabym zapachu, stosowana jako rozpuszczalnik (np. żywic). Używana również jako składnik paliw do silników spalinowych, a także zamiast terpentyny w produkcji lakierów i pokostów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dekalitr

jednostka objętości równa 10 litrom


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) metrol. dziesięć litrów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dekalitrowy

związany z dekalitrem


Źródła:

SJP.pl

Dekalkomania

1. metoda zdobienia ceramiki;
2. zdobienie wykonane tym sposobem


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dekalog

1. zbiór dziesięciu przykazań objawionych wg Biblii Mojżeszowi na górze Synaj przez Boga, stanowiących podstawę moralności żydowskiej i chrześcijańskiej; Dekalog, dziesięcioro, dziesięć przykazań (Bożych);
2. przenośnie: zbiór podstawowych zasad postępowania w jakimś środowisku lub jakiejś dziedzinie


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) przen. zbiór podstawowych zasad, instrukcji czegoś

 (1.2) rel. praw. Dekalog (w judaizmie i chrześcijaństwie: kodeks praw moralno-religijnych przekazany Żydom przez Mojżesza na Synaju);


Dekalog ( δεκάλογος "dekalogos" – "dziesięć słów"), Dziesięcioro Przykazań, w tradycji żydowskiej Dziesięć Oświadczeń (עשרת הדיברות, "Aseret ha-Dibrot") – zbiór podstawowych nakazów moralnych obowiązujących wyznawców judaizmu, a następnie przyjęty w zmienionej formie przez Chrześcijan.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dekalogowy

związany z dekalogiem - zbiorem dziesięciu przykazań Bożych; dekalogiczny


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z dekalogiem, dotyczący dekalogu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dekalumen

jednostka miary strumienia świetlnego, dekalumen = 10 lumenów


Źródła:

SJP.pl

Dekameron

Dekameron ("Il Decamerone"; „dziesięć dni” – z δέκα ημέρες [deka imeres]) – dzieło literackie Giovanniego Boccaccia, napisane w języku włoskim prawdopodobnie w latach 1350–1353, a po raz pierwszy wydane drukiem ok. 1470 roku. W 1559 roku Dekameron umieszczono w indeksie ksiąg zakazanych.


Źródła:

Wikipedia

Dekametr

jednostka długości równa 10 metrów


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) metrol. jednostka długości równa dziesięciu metrom;


Dekametr (symbol: dam) – wielokrotność metra, podstawowej jednostki długości w układzie SI. Jeden dekametr równa się 10 metrom. W notacji naukowej można go zapisać jako 1 E+1 m oznaczający 10 × 1 m.

Nie jest powszechnie używany jako jednostka odległości. Dekametrów używa się czasami w meteorologii do określenia wysokości geopotencjału.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dekametrowy

związany z dekametrem


przymiotnik

 (1.1) fiz. mający długość 10 metrów

 (1.2) fiz. techn. związany z długością rzędu 10 metrów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dekan

węglowodór nasycony (alkan) z dziesięcioma atomami węgla w cząsteczce


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. alkan zawierający dziesięć atomów węgla w łańcuchu;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dekanacik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od dekanat


Źródła:

Wiktionary

Dekanalny

→ dekanat


przymiotnik relacyjny

 (1.1) odnoszący się do dekanatu, związany z dekanatem


Patrz:dekanat

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dekanat

dziekanat;
1. w Kościele katolickim: jednostka administracyjna składająca się z kilku parafii, zarządzana przez dziekana;
2. urząd, funkcja dziekana katolickiego; dziekania


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) kośc. jednostka organizacyjna Kościoła katolickiego, obejmująca kilka do kilkunastu parafii z dziekanem na czele;

 (1.2) kośc. stanowisko, urząd dziekana, zarządcy dekanatu (1.1)


De


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dekaniulacja

zabieg usunięcia rurki tracheostomijnej


Źródła:

SJP.pl

Dekanowy

→ dekan


Patrz:dekan

Źródła:

SJP.pl

Dekant

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) środ. kosmet. zob. odlewka.


Źródła:

Wiktionary

Dekantacja

sposób oddzielania cieczy od osadu polegający na ostrożnym usunięciu jej znad osadu, np. poprzez zlanie


Dekantacja – zlewanie cieczy znad osadu, który zalega pod cieczą w naczyniu. Jest to czynność laboratoryjna, gospodarcza lub przemysłowa wykonywana podczas procesu złączenia cieczy i ciał stałych dla skrócenia czasu trwania procesu filtracji fazy stałej w celu jej dalszego wykorzystania lub dla wstępnego oczyszczenia fazy ciekłej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dekantacyjny

→ dekantacja


Patrz:dekantacja

Źródła:

SJP.pl

Dekanter

urządzenie służące do dekantacji; odstojnik


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) naczynie szklane w kształcie szerokiej karafki, służące do dekantacji wina;


De


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dekantować

przelewać płyn po odstaniu z jednego naczynia do drugiego, w celu oddzielenia powstałego osadu


Źródła:

SJP.pl

Dekapilator

aparat lub preparat służący do usuwania zbędnego owłosienia; depilator


Źródła:

SJP.pl

Dekapitacja

wykonanie wyroku śmierci przez ścięcie głowy


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ucięcie głowy;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dekapitacyjny

→ dekapitacja


Patrz:dekapitacja

Źródła:

SJP.pl

Dekapitalizacja

spadek wartości majątku trwałego, np. budynków, urządzeń technicznych, wskutek ich starzenia się i eksploatacji bez odpowiednich nakładów na ich odnawianie


Dekapitalizacja – proces zmniejszania się wartości środków trwałych w sytuacji, gdy fizycznemu ich zużyciu nie towarzyszą dostatecznie duże inwestycje, uzupełniające na bieżąco ubytki.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dekapitalizacyjny

→ dekapitalizacja


Patrz:dekapitalizacja

Źródła:

SJP.pl

Dekapitowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|dekapitować.


Źródła:

Wiktionary

Dekapitować

ścinać głowę; dokonywać dekapitacji


czasownik przechodni niedokonany (dk. zdekapitować)

 (1.1) niedokonany od|zdekapitować.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dekapol

liga 10 miast zawiązywana w różnych okresach historycznych; dekapolis


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) hist. liga dziesięciu miast


De


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dekapolis

liga 10 miast zawiązywana w różnych okresach historycznych; dekapol


rzeczownik, rodzaj żeński lub nijaki

 (1.1) hist. liga dziesięciu miast


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dekarboksylacja

proces odłączania molekuły dwutlenku węgla od kwasu karboksylowego lub jego soli, odbywający się przy udziale dekarboksylazy


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) chem. usunięcie grupy karboksylowej z cząsteczki;


Dekarboksylacja, dekarboksylowanie – reakcja chemiczna, w której dochodzi do usunięcia grupy karboksylowej z kwasów karboksylowych lub ich soli i estrów. W wyniku tej reakcji następuje zazwyczaj wydzielenie dwutlenku węgla. W organizmie jest wywoływana najczęściej poprzez działanie enzymów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dekarboksylaza

enzym katalizujący reakcję dekarboksylacji - odłączania molekuły dwutlenku węgla od kwasu karboksylowego lub jego soli


Źródła:

SJP.pl

Dekarboksylazy

enzym katalizujący reakcję dekarboksylacji - odłączania molekuły dwutlenku węgla od kwasu karboksylowego lub jego soli


Źródła:

SJP.pl

Dekarboksylowanie

usuwać grupę karboksylową z cząsteczki, uwalniając dwutlenek węgla


Źródła:

SJP.pl

Dekarboksylować

usuwać grupę karboksylową z cząsteczki, uwalniając dwutlenek węgla


Źródła:

SJP.pl

Dekarbonizacja

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ograniczenie lub całkowite wykluczenie produkcji wzór chemiczny|CO2.


Dekarbonizacja – proces polegający na usuwaniu z wody uzdatnianej węglanów, czyli pozbycia się zasadowości.

Dekarbonizacja wody wapnem – jest to metoda zmiękczania wody polegająca na usuwaniu z niej twardości węglanowej w wyniku wytrącania trudno rozpuszczalnych związków wapnia oraz częściowo magnezu. Uzyskuje się to dawkując do wody wapno w postaci mleka lub wody wapiennej.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Dekarbonizacyjny

→ dekarbonizacja


Patrz:dekarbonizacja

Źródła:

SJP.pl

Dekarbonizować

1. usuwać z jakiegoś napoju dwutlenek węgla;
2. usuwać węglany wapnia i magnezu z wody w celu jej zmiękczenia;
3. uniezależniać od źródeł energii wydzielających dwutlenek węgla


Źródła:

SJP.pl

Dekarcha

możny w starożytnej Grecji, sprawujący władzę najwyższą w państwie wspólnie z 9 innymi dekarchami


Źródła:

SJP.pl

Dekarchia

w starożytnej Grecji:
1. grupa dekarchów - dziesięciu mężów stanu, którzy sprawowali najwyższą władzę;
2. okres rządów takiej grupy


Źródła:

SJP.pl

Dekarka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rzem. kobieta wykonująca pokrycia dachowe i naprawiająca dachy


Źródła:

Wiktionary

Dekarski

dotyczący dekarza, dekarstwa; związany z budową dachu


Źródła:

SJP.pl

Dekarstwo

rzemiosło polegające na kryciu lub remontowaniu dachów


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) rzemiosło, praca przy kryciu lub naprawie dachów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dekartelizacja

proces polegający na rozbiciu wielkich organizacji przemysłowych zwanych kartelami; pozbawienie czegoś cech kartelu


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ekon. podział karteli na mniejsze jednostki gospodarcze;


De


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dekarz

rzemieślnik kryjący lub remontujący dachy


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) rzem. wykonawca pokrycia dachowego;


De


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dekastyl

w klasycznym stylu greckim: fronton mający dziesięć kolumn


Źródła:

SJP.pl

Dekatron

wieloelektronowa gazowana lampa elektronowa, używana w latach 50. i 60. XX wieku do pomiarów impulsów elektrycznych


Źródła:

SJP.pl

Dekatyzacja

poddawanie tkaniny działaniu gorącej wody, pary i zimnej wody w celu uodpornienia tkaniny przed kurczeniem się


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) włók. jeden z ostatnich etapów produkcji tkaniny: naprzemienne poddawanie jej działaniu gorącej i zimnej wody;


Dekatyzacja – poddawanie zawierającej włókna naturalne tkaniny lub dzianiny kolejno działaniu gorącej (ok. 60 °C) wody, pary wodnej i zimnej wody, mające doprowadzić do wykurczenia się włókien w kontrolowanych warunkach i stabilizacji ich wymiarów. Ma to na celu uniknięcie zbiegania się tkaniny w okresie użytkowania (przeciwdziała nadmiernej kurczliwości). Tkaniny i dzianiny niepoddane dekatyzacji mają tendencję do kurczenia się pod wpływem działania wilgoci oraz wysokiej temperatury.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dekatyzarka

maszyna do dekatyzowania tkanin


Źródła:

SJP.pl

Dekatyzer

osoba zajmująca się zawodowo dekatyzacją tkanin


Źródła:

SJP.pl

Dekatyzowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|dekatyzować.


Źródła:

Wiktionary

Dekatyzować

poddawanie tkaniny działaniu nasyconej pary co zapobiega jej odkształcaniu


Źródła:

SJP.pl

Dekatyzy

dekatyzowane spodnie dżinsowe, charakteryzujące się marmurkowym wzorem; marmurki


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) pot. dekatyzowane spodnie dżinsowe, w biało-granatowe wzorki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dekawka

potocznie: samochód marki DKW


Źródła:

SJP.pl

Dekański

→ Dekan (wyżyna w Indiach)


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Dekanem, dotyczący Dekanu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Deken

alken o dziesięciu atomach węgla w cząsteczce


Deken – organiczny związek chemiczny z grupy alkenów o dziesięciu atomach węgla w cząsteczce.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dekert

nazwisko, m.in. Jan Dekert (1786-1861), biskup katolicki


Źródła:

SJP.pl

Dekiel

1. szczelnie dopasowana pokrywa, np. dekiel kotła, menażki, pojemnika;
2. pokrywa osłaniająca śruby, którymi przykręcone jest koło auta;
3. czapka korporancka z kolorowego sukna o okrągłym, haftowanym denku i małym daszku, noszona przez studentów w Niemczech i w Polsce w latach 1919-1939;
4. potocznie: głowa


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) szczelna pokrywa, dopasowana pokrywka

 (1.2) daw. okrągła barwna czapka korporancka

 (1.3) przen. slang. głowa

 (1.4) mot. kołpak koła samochodowego

 (1.5) obraź. ktoś głupi, irytujący

 (1.6) gw-pl|Górny Śląsk. pokrywka na garnek


Dekiel (z niem. "Deckel", m.in. „czapka”) – rodzaj czapki z daszkiem noszony przez członków korporacji akademickich.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dekielek

zdrobnienie od: dekiel


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od: dekiel

 (1.2) fot. element zakładany na obiektyw, służący do zabezpieczenia szkła obiektywu przed brudem czy zarysowaniem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dekin

alkin o dziesięciu atomach węgla w cząsteczce


Dekin – organiczny związek chemiczny z grupy alkinów, ciekły węglowodór nienasycony zawierający 10 atomów węgla i jedno wiązanie potrójne. Wzór sumaryczny: C10H18, masa molowa 138,25 g/mol. Izomer dekinu o szkielecie nierozgałęzionym występuje w postaci 5 izomerów funkcyjnych:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dekl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) slang. osoba robiąca głupie rzeczy po pijaku


Źródła:

Wiktionary

Dekl.

skrót od: deklinacja


skrót

 (1.1) = gram. deklinacja


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Deklamacja

1. wygłaszanie utworu literackiego w sposób artystyczny; recytacja;
2. przenośnie: mowa, przemówienie, tekst o nieszczerej treści, pełne przesady i sztuczności; frazes, banał, ogólnik, pustosłowie


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ekspresywne i wyraziste wyrecytowanie utworu literackiego

 (1.2) patetyczna i przesadzona wypowiedź, puste słowa


Deklamacja ( dēclāmātiō) – publiczne wygłoszenie utworu literackiego z pamięci, najczęściej wierszowanego, jako sztuka interpretacji tekstu na głos. "Deklamatoryka" (lub "recytacja") to nauka o prawidłach deklamacji.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Deklamacyjność

1. to, co jest charakterystyczne dla deklamacji - wygłaszania utworu literackiego w sposób artystyczny;
2. napuszoność, sztuczność, mówienie pustych słów; gołosłowność, deklamatorstwo, patetyczność


Źródła:

SJP.pl

Deklamacyjny

deklamatorski;
1. taki, który dotyczy deklamacji - wygłaszania utworu literackiego w sposób artystyczny; recytatorski;
2. taki, który dotyczy deklamacji - mowy, przemówienia, tekstu o nieszczerej treści, pełnych przesady i sztuczności; pusty, pompatyczny, czczy, górnolotny


przymiotnik

 (1.1) książk. związany z deklamacją; mający charakter, formę deklamacji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Deklamator

1. osoba deklamująca, wygłaszająca utwór literacki; recytator;
2. przenośnie: osoba posługująca się czczymi frazesami; blagier


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba recytująca utwór literacki

 (1.2) osoba używająca frazesów, udawająca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Deklamatorka

1. kobieta deklamująca, wygłaszająca utwór literacki; recytator;
2. przenośnie: kobieta posługująca się czczymi frazesami; blagierka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta recytująca utwór literacki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Deklamatorski

deklamacyjny;
1. taki, który dotyczy deklamacji - wygłaszania utworu literackiego w sposób artystyczny; recytatorski;
2. taki, który dotyczy deklamacji - mowy, przemówienia, tekstu o nieszczerej treści, pełnych przesady i sztuczności; pusty, pompatyczny, czczy, górnolotny


przymiotnik

 (1.1) związany z deklamatorem; taki jak u deklamatora


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Deklamatorstwo

napuszoność, sztuczność, mówienie pustych słów; gołosłowność, deklamacyjność, patetyczność


Źródła:

SJP.pl

Deklamatoryczny

→ deklamatoryka


Patrz:deklamatoryka

Źródła:

SJP.pl

Deklamatoryka

nauka o zmieniających się na przestrzeni epok prawidłach deklamacji; teoria, reguły artystycznego wygłaszania utworu literackiego


Źródła:

SJP.pl

Deklamowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|deklamować.


Źródła:

Wiktionary

Deklamować

1. wygłaszać utwór literacki, recytować;
2. przenośnie: mówić w sposób nienaturalny, napuszony, posługiwać się frazesami; koloryzować, fantazjować


czasownik

 (1.1) z ekspresją wygłaszać utwór literacki

 (1.2) wypowiadać się w sposób napuszony, używając rozmaitych frazesów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Deklaracja

1. publiczne oświadczenie w danej sprawie, wyrażone ustnie lub pisemnie; manifest, proklamacja;
2. pisemne zobowiązanie, oświadczenie, które mają moc prawną;
3. blankiet, formularz do podpisywania zeznań i zobowiązań;
4. wyraźne wyrażenie zgody na coś;
5. w informatyce: wyrażenie języka źródłowego, które określa najczęściej typy zmiennych, obszary pamięci lub stałe programu;
6. dawniej: prośba o rękę


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) oficjalna wypowiedź przedstawiająca czyjś punkt widzenia, stan wiedzy o czymś lub wolę oświadczającego

 (1.2) pismo zawierające deklarację (1.1)

 (1.3) praw. zobowiązanie mające moc prawną, akt prawny


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Deklaracyjny

mający charakter deklaracji, oświadczenia


Źródła:

SJP.pl

Deklaratoryjny

potwierdzający istniejący stan prawny


Źródła:

SJP.pl

Deklaratywność

cecha orzeczenia sądu, w którym stwierdzone zostaje uprzednie (niezależne od bytu orzeczenia) zaistnienie określonego stanu faktycznego lub prawnego; deklaratoryjność; przeciwieństwo konstytutywności


Źródła:

SJP.pl

Deklaratywny

ograniczający się do deklaracji, stwierdzenia faktu


przymiotnik

 (1.1) ograniczający się do samego stwierdzenia lub zapowiedzi, bez wewnętrznego przekonania, bez rzeczywistego działania; stanowiący jedynie deklarację


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Deklarowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|deklarować.


Źródła:

Wiktionary

Deklarować

1. wyrazić, wyrażać gotowość do czegoś, przyrzec, przyrzekać pomoc, zobowiązać się, zobowiązywać się do czegoś;
2. oficjalnie podać, podawać do wiadomości, ogłosić, ogłaszać coś


czasownik przechodni niedokonany (dk. zadeklarować)

 (1.1) wypowiadać oficjalnie

 (1.2) wyrażać gotowość, przyrzekać pomoc

czasownik zwrotny niedokonany deklarować się (dk. zadeklarować się, zdeklarować się)

 (2.1) zobowiązywać się do zrobienia czego

 (2.2) wyrażać swoje poparcie lub sprzeciw


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Deklasacja

1. obniżanie pozycji klasowej;
2. przewyższanie w znacznym stopniu kogoś w jakiejś dziedzinie


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) obniżenie się czyjejś pozycji społecznej, zwłaszcza na skutek pogorszenia się sytuacji ekonomicznej

 (1.2) wypadnięcie lub wyrzucenie poza obręb klasy


Deklasacja – jest to obniżenie, utrata przez jednostkę, grupę jej dotychczasowej pozycji społecznej, mające związek z degradacją ekonomiczną, pauperyzacją, osłabieniem prestiżu społecznego.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Deklasować

1. obniżyć, obniżać pozycję społeczną lub towarzyską jakiejś osoby lub grupy ludzi;
2. osiągnąć, osiągać rezultat znacznie lepszy niż przeciwnicy


czasownik niedokonany

 (1.1) sprawiać, że ktoś ulega deklasacji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dekle

forma rzeczownika.

 (1.1) plural|dekiel.


Źródła:

Wiktionary

Dekliczek

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Zaolzie. zdrobn. od: dekiel

 (1.2) gw-pl|Zaolzie. górna część maśniczki


Źródła:

Wiktionary

Deklik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Górny Śląsk. dekielek, wieczko


Źródła:

Wiktionary

Deklinacja

1. odmiana rzeczowników, przymiotników, zaimków i liczebników przez przypadki i liczby;
2. odległość kątowa danego punktu na niebie mierzona od płaszczyzny równika niebieskiego


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gram. odmiana przez przypadki i liczby;

 (1.2) astr. jedna ze współrzędnych ciała niebieskiego w układach równikowych;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Deklinacyjka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) jęz. rzad. zdrobn. od deklinacja (odmiana wyrazów przez przypadki i liczby)


Źródła:

Wiktionary

Deklinacyjny

→ deklinacja


przymiotnik

 (1.1) gram. związany z deklinacją, odmianą przez przypadki i liczby, przypadkowaniem


Patrz:deklinacja

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Deklinator

igła magnetyczna umieszczona na osi pionowej w taki sposób, że może się obracać w płaszczyźnie poziomej; igła deklinacyjna


Źródła:

SJP.pl

Deklinizm

teoria zanikania państwa wskutek przejmowania przez niesuwerenne podmioty zadań przypisywanych uprzednio państwu


Źródła:

SJP.pl

Deklinometr

przyrząd do pomiaru deklinacji magnetycznej


Źródła:

SJP.pl

Deklinowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) gram. dokonywanie odmiany przez przypadki i liczby


Źródła:

Wiktionary

Deklinować

odmieniać rzeczowniki, przymiotniki, zaimki lub liczebniki przez przypadki i liczby


czasownik

 (1.1) jęz. odmieniać przez przypadki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Deknąć

czasownik

 (1.1) reg-pl|Poznań. uderzyć


Źródła:

Wiktionary

Deko

potocznie: dekagram; deka


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) pot. dekagram


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dekoder

urządzenie lub program komputerowy do odszyfrowywania informacji; deszyfrator


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) techn. urządzenie służące do odkodowywania zaszyfrowanych informacji;


Nie mylić z: dekoderem telewizyjnym.

Dekoder – układ cyfrowy, posiadający n wejść oraz k=2n wyjść, należący do klasy układów kombinacyjnych. Jego działanie polega na zamianie naturalnego kodu binarnego (o długości n), lub każdego innego kodu, na kod „1 z k” (o długości k). Działa odwrotnie do kodera, tzn. zamienia kod binarny na jego reprezentację w postaci tylko jednego wybranego wyjścia. W zależności od ilości wyjść nazywa się go "dekoderem 1 z N".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dekoderowy

→ dekoder


Patrz:dekoder

Źródła:

SJP.pl

Dekodować

przetwarzać informację zakodowaną na informację pierwotną


czasownik przechodni niedokonany (dk. zdekodować)

 (1.1) przetwarzać zakodowaną/zaszyfrowaną informację tak, by uzyskać ją taką, jaka była przed zakodowaniem/zaszyfrowaniem

 (1.2) przen. odczytywać ukryte znaczenie informacji, jej „drugie dno”

 (1.3) środ. kosmet. usuwać lub zakrywać oryginalne oznaczenia produktu (bez uszkadzania oryginalnej folii lub nakładając potem nową folię), takie jak kod kreskowy lub numer partii, aby zataić informacje o jego pochodzeniu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dekofeinizacja

proces pozbawiania kawy kofeiny


Źródła:

SJP.pl

Dekokcja

w browarnictwie: sposób zacierania słodu przez poddawanie go gwałtownym zmianom temperatury


Dekokcja (łac. "decoquere, decoctum" = zagotowanie, wygotowanie) – metoda zacierania słodu browarnego, w trakcie której gęsta część zacieru (ze słodem) czyli ok. 1/3 całego zacieru zostaje oddzielona i zagotowana w oddzielnym kotle. Następnie gorąca zwracana jest do kadzi zaciernej z zacierem głównym (rzadszym), podnosząc skokowo jego temperaturę. Czynność tę wykonuje się głównie dla lepszego skleikowania skrobi i osiągnięcia piwa o pełniejszym smaku.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dekokcyjny

→ dekokcja


Patrz:dekokcja

Źródła:

SJP.pl

Dekokt

napój leczniczy składający się z ziół itp.


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) daw. odwar; napój sporządzony z wywaru ziół lub innych substancji; wywar leczniczy

 (1.2) spec. w piwowarstwie: część zacieru pobierana z kadzi zaciernej, doprowadzana do wrzenia w kotle zaciernym, a następnie ponownie wlewana do zacieru głównego;


Dekokt (z łac. "decoquo", "decocsi", "decoctum" = gotować) - w piwowarstwie określenie części zacieru, zwykle 1/3, która pobierana jest z kadzi zaciernej, doprowadzana do wrzenia w kotle zaciernym, a następnie ponownie wlewana do zacieru głównego.

Dawniej dekokt oznaczał wywar wodny z ziół lekarskich lub innych składników.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dekoktacja

kilkunastominutowe działanie wrzątkiem lub gorącą parą wodną w celu zniszczenia drobnoustrojów


Dekoktacja – dawniej stosowane wyjaławianie przez gotowanie w maszynkach elektrycznych lub podgrzewanych płomieniem palnika. Poddawano temu procesowi strzykawki, igły, narzędzia chirurgiczne.

W procesie dekoktacji nie są niszczone wirusy zapalenia wątroby oraz przetrwalniki bakterii. Należy stosować wodę destylowaną, gdyż woda wodociągowa pozostawia osad (kamień kotłowy)


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dekokter

urządzenie do niszczenia drobnoustrojów, używane w przypadku braku sterylizatorów


Źródła:

SJP.pl

Dekolcik

zdrobnienie od: dekolt


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od dekolt


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dekolektywizacja

rozdzielenie uprzednio skolektywizowanych gospodarstw rolnych, gruntów


Źródła:

SJP.pl

Dekolektywizować

przywracać własność indywidualną gospodarstw rolnych i środków produkcji rolnej


Źródła:

SJP.pl

Dekolonizacja

proces polegający na wyzwalaniu się narodów spod zależności kolonialnej i tworzeniu niepodległych państw


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) hist. polit. proces uzyskiwania niezależności państwowej przez terytoria będące koloniami; obalanie systemu kolonialnego, likwidacja kolonializmu;


De


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dekolonizacyjny

przymiotnik od: dekolonizacja


przymiotnik relacyjny

 (1.1) hist. polit. związany z dekolonizacją, dotyczący dekolonizacji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dekolonizowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) polit. dokonywanie procesu dekolonizacji


Źródła:

Wiktionary

Dekolonizować

czasownik

 (1.1) dokonywać procesu dekolonizacji


Źródła:

Wiktionary

Dekoloryzacja

usuwanie naturalnego koloru


De


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dekoloryzować

usuwać naturalny kolor, np. włosów


Źródła:

SJP.pl

Dekolt

wycięcie w ubraniu odsłaniające szyję, ramiona, piersi, plecy; ciało odsłonięte przez to wycięcie


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) wycięcie w ubraniu (np. w sukni, swetrze, bluzce), odsłaniające szyję, czasem ramiona, piersi lub plecy

 (1.2) część ciała odsłonięta przez dekolt (1.1)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dekoltowany

odsłaniający plecy, szyję, ramiona lub piersi


Źródła:

SJP.pl

Dekoltowy

→ dekolt


Patrz:dekolt

Źródła:

SJP.pl

Dekomercjalizacja

proces przeciwny do komercjalizacji


Źródła:

SJP.pl

Dekomercjalizować

pozbawiać jakąś dziedzinę cech komercyjnych


Źródła:

SJP.pl

Dekompensacja

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. załamanie się wydolności narządu pod wpływem dużych obciążeń

 (1.2) psych. załamanie się mechanizmòw obronnych psychiki


Źródła:

Wiktionary

Dekompensacyjny

→ dekompensacja


przymiotnik

 (1.1) dotyczący dekompensacji


Patrz:dekompensacja

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dekompensować

doprowadzać do przekroczenia granicy zdolności przystosowania się narządu do zwiększonych obciążeń, objawiającego się jego niewydolnością


Źródła:

SJP.pl

Dekompilacja

odtworzenie postaci źródłowej programu w oparciu o jego kod wynikowy


Źródła:

SJP.pl

Dekompilator

w informatyce: program przekształcający kod wynikowy (np. binarny) na postać zbliżoną do kodu źródłowego


Dekompilator – program przekształcający język maszynowy lub kod bajtowy do postaci języka wyższego poziomu. Proces tłumaczenia kodu nazywa się dekompilacją. Dekompilacja nie odtwarza kodu źródłowego programu sprzed jego kompilacji, a jedynie postać źródłową w pewnym języku wyższego rzędu (zależnym od dekompilatora) i mającą identyczne działanie jak dekompilowany kod.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dekompilować

odtwarzać postać źródłową programu w oparciu o jego kod wynikowy


Źródła:

SJP.pl

Dekompletacja

rozdzielanie elementów, które powinny tworzyć komplet


Źródła:

SJP.pl

Dekompletować

1. pozbawiać jakąś całość jednego lub wielu elementów, powodować niekompletność czegoś;
2. dekompletować się - stawać się niekompletnym


Źródła:

SJP.pl

Dekomponowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|dekomponować.


Źródła:

Wiktionary

Dekomponować

rozkładać jakąś całość na części, doprowadzać do rozpadu czegoś


Źródła:

SJP.pl

Dekompozycja

→ dekomponować


Patrz:dekomponować

Źródła:

SJP.pl

Dekompozycyjny

→ dekompozycja


Patrz:dekompozycja

Źródła:

SJP.pl

Dekompresator

zawór w silniku spalinowym zmniejszający ciśnienie przy rozruchu; dekompresor


Źródła:

SJP.pl

Dekompresja

1. obniżenie ciśnienia;
2. rozpakowanie skompresowanego pliku lub folderu do postaci sprzed kompresji


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) spadek ciśnienia w zamkniętej przestrzeni, wywołany umyślnie lub spowodowane uszkodzeniem

 (1.2) stopniowe zmniejszanie ciśnienia działającego na osobę wynurzającą się z dużej głębokości w celu zapobiegnięcia chorobie dekompresyjnej

 (1.3) inform. przywrócenie pierwotnego rozmiaru informacji, której rozmiar został uprzednio zmniejszony


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dekompresor

zawór w silniku spalinowym zmniejszający ciśnienie przy rozruchu; dekompresator


Źródła:

SJP.pl

Dekompresować

1. przeprowadzać proces odwrotny do kompresji, najczęściej w odniesieniu do danych, potocznie: rozpakować (pliki), przywracać formę początkową sprzed zakodowania zmniejszającego wielkość pliku;
2. powodować spadek ciśnienia np. poprzez rozszczelnienie pomieszczenia lub obiektu


Źródła:

SJP.pl

Dekompresyjny

→ dekompresja, np. komora dekompresyjna


Źródła:

SJP.pl

Dekomunizacja

działania mające na celu oczyszczenia życia politycznego, społecznego i kulturalnego w krajach dawnego bloku radzieckiego z komunizmu


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) hist. polit. likwidowanie komunizmu, proces odchodzenia od komunizmu


Dekomunizacja – postulat eliminowania komunizmu z przestrzeni publicznej, jak też penalizacji osób zaangażowanych w jego promocję i legitymizację.

Obecnie proces dekomunizacji dotyczy głównie państw dawnego bloku wschodniego (Niemcy, Polska, Litwa, Estonia[], Czechy, Słowacja, Węgry, Ukraina, Rosja[]).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dekomunizacyjny

przymiotnik od: dekomunizacja


przymiotnik

 (1.1) związany z procesem dekomunizacji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dekomunizator

osoba likwidująca struktury właściwe komunizmowi, usuwająca ze stanowisk ludzi związanych z ustrojem komunistycznym


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba zajmująca się dekomunizacją


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dekomunizowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) polit. usuwanie wpływów doktryny komunistycznej


Źródła:

Wiktionary

Dekomunizować

likwidować struktury właściwe ustrojowi komunistycznemu; odkomunizowywać


czasownik niedokonany

 (1.1) hist. polit. usuwać wpływy doktryny komunistycznej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dekoncentracja

1. rozproszenie uwagi;
2. rozpraszanie czegoś, co jest skupione w jednym miejscu, skoncentrowane


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rozpraszanie tego co było skupione


Dekoncentracja – formalny lub nieformalny podział kompetencji władczych pomiędzy kilka podmiotów, instytucji, ośrodków decyzyjnych. Metoda dekoncentracji kompetencji jest na dużą skalę stosowana w obrębie poszczególnych szczebli organizacyjnych (np. w każdej gminie, powiecie i województwie).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dekoncentracyjny

przymiotnik od: dekoncentracja


Źródła:

SJP.pl

Dekoncentrowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|dekoncentrować.


Źródła:

Wiktionary

Dekoncentrować

2. rozpraszać uwagę;
2. rozpraszać coś, co było skoncentrowane w jednym miejscu


Źródła:

SJP.pl

Dekondensacja

proces rozluźniania struktury materiału genetycznego w komórce


Źródła:

SJP.pl

Dekoniunktura

ogół zjawisk wywierających negatywny wpływ na rozwój ekonomiczny jakiejś branży lub całego kraju; kryzys


Dekoniunktura – pojęcie ekonomiczne oznaczające ogół czynników decydujących o niekorzystnej sytuacji na rynku; kryzys; zastój; recesja; zahamowanie rozwoju ekonomicznego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dekoniunkturalny

→ dekoniunktura


Patrz:dekoniunktura

Źródła:

SJP.pl

Dekonsolidacja

odwrotność konsolidacji


Źródła:

SJP.pl

Dekonspiracja

wyjawienie czegoś ukrywanego, zakonspirowanego


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ujawnienie prawdziwej tożsamości kogoś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dekonspirować

1. pozbawiać tajności; ujawniać, demaskować;
2. dekonspirować się - ujawniać się, demaskować się


Źródła:

SJP.pl

Dekonstrukcja

analiza tekstu pod kątem jego semiotyczno-językowej budowy


De


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dekonstrukcjonistka

→ dekonstrukcjonista


Patrz:dekonstrukcjonista

Źródła:

SJP.pl

Dekonstrukcjonistyczny

→ dekonstrukcjonizm


Patrz:dekonstrukcjonizm

Źródła:

SJP.pl

Dekonstrukcjonizm

kontrowersyjna teoria analizy tekstu przypisująca mu brak stałego odniesienia przedmiotowego


Źródła:

SJP.pl

Dekonstrukcyjny

→ dekonstrukcja; dekonstruktywny


Źródła:

SJP.pl

Dekonstruktor

specjalista zajmujący się dekonstrukcją maszyn, budynków itp.


Źródła:

SJP.pl

Dekonstruktywistka

→ dekonstruktywista


Patrz:dekonstruktywista

Źródła:

SJP.pl

Dekonstruktywistyczny

→ dekonstruktywizm


Patrz:dekonstruktywizm

Źródła:

SJP.pl

Dekonstruktywizm

nurt we współczesnej sztuce


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dekonstruktywny

→ dekonstrukcja; dekonstrukcyjny


Źródła:

SJP.pl

Dekonstruowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|dekonstruować.


Źródła:

Wiktionary

Dekonstruować

zmieniać konstrukcję czegoś


Źródła:

SJP.pl

Dekonsumpcja

ograniczenie konsumpcji produktów i usług


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) świadome i dobrowolne ograniczanie nabywania oraz zużywania dóbr i usług do poziomu zaspokajającego rzeczywiste potrzeby, zwykle motywowane względami etycznymi, ekologicznymi lub społecznymi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dekontaminacja

1. odkażanie biologiczne, radiologiczne lub chemiczne ludzi, sprzętu, terenu itp.;
2. oczyszczenie lub usunięcie zużytej powłoki czegoś, np. lakieru samochodowego


Dekontaminacja (łac. "de-" 'od-, wy-'; "contaminatio" 'zetknięcie; splamienie') – proces polegający na usunięciu i dezaktywacji substancji szkodliwej (chemikaliów, materiałów radioaktywnych, czynników biologicznych), która zagraża życiu lub zdrowiu organizmu żywego poprzez kontakt bezpośredni lub używane sprzęty. Dekontaminacji poddawani są zarazem ludzie, zwierzęta, jak i środowisko nieożywione (infrastruktura itd.).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dekontaminacyjny

→ dekontaminacja


Patrz:dekontaminacja

Źródła:

SJP.pl

Dekontenans

dawniej: brak swobody w zachowaniu, niepewność siebie


Źródła:

SJP.pl

Dekor

motyw dekoracyjny, zwłaszcza na wyrobach ceramicznych i na dawnej zbroi


Źródła:

SJP.pl

Dekoracja

1. ozdabianie, dekorowanie;
2. ozdoba, ornament;
3. dekorowanie odznaką, orderem


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) element upiększający, ozdabiający dany przedmiot, budynek lub jego wnętrze

 (1.2) w lm.: plastycznyastyczne tło sceny teatralnej


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dekoracyjnie

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób dekoracyjny, z dużą ilością dekoracji


Źródła:

Wiktionary

Dekoracyjniej

stopień wyższy od przysłówka: dekoracyjnie


Źródła:

SJP.pl

Dekoracyjniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: dekoracyjny


Źródła:

SJP.pl

Dekoracyjność

→ dekoracyjny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest dekoracyjne; cecha tych, którzy są dekoracyjni


Patrz:dekoracyjny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dekoracyjny

1. służący do upiększania czegoś; ozdobny;
2. mający piękną formę;
3. dotyczący dekoracji teatralnej, filmowej itp.


przymiotnik

 (1.1) związany z dekoracją, stanowiący dekorację


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dekorator

1. osoba projektująca dekoracje w teatrze; scenograf;
2. osoba specjalizująca się w projektowaniu wystroju wnętrz


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba zajmująca się dekorowaniem wnętrz


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dekoratorka

1. kobieta projektująca dekoracje w teatrze;
2. kobieta specjalizująca się w projektowaniu wystroju wnętrz


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) osoba płci żeńskiej zajmująca się dekorowaniem wnętrz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dekoratornia

zakład, firma zajmująca się urządzaniem mieszkań


Źródła:

SJP.pl

Dekoratorski

→ dekorator


przymiotnik

 (1.1) związany z osobą lub zawodem dekoratora


Patrz:dekorator

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dekoratorstwo

1. zajęcie dekoratora;
2. sztuka dekoratorska


Źródła:

SJP.pl

Dekoratywniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: dekoratywny


Źródła:

SJP.pl

Dekoratywność

→ dekoratywny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest dekoratywne; cecha tych, którzy są dekoratywni


Patrz:dekoratywny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dekoratywny

służący jako dekoracja, upiększenie; dekoracyjny, zdobniczy, ozdobny


Źródła:

SJP.pl

Dekornizacja

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zootechn. zabieg usuwania rogów bydłu;


De


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Dekorowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|dekorować.


Źródła:

Wiktionary

Dekorować

czasownik

 (1.1) upiększać coś, dodawać dekoracje

 (1.2) przypinać odznaczenie, order lub odznakę


Źródła:

Wiktionary

Dekort

w handlu: obniżka ceny towaru; bonifikacja, bonifikata, rabat, opust, opust


Źródła:

SJP.pl

Dekortykacja

wydobywanie do celów przędnych włókien łykowych z łodyg lnu, konopi, juty


Dekortykacja – zabieg operacyjny, polegający na usunięciu części zewnętrznej warstwy tkanek organów, takich jak płuca, nerki, mózg.

Najczęściej[] wykonywana jest dekortykacja płuca.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dekortykacyjny

→ dekortykacja


Patrz:dekortykacja

Źródła:

SJP.pl

Dekorum

decorum;
1. zasada literacka układu i wyglądu dzieła;
2. przestarzale: należyty wygląd


Źródła:

SJP.pl

Dekotora

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) japoński styl obfitego, monumentalnego dekorowania ciężarówek, często w liczne iluminacje, malowidła, elementy przestrzenne, rzeźby itp.

 (1.2) ciężarówka ozdobiona w stylu dekotora (1.1)


Źródła:

Wiktionary

Dekowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|dekować.


Źródła:

Wiktionary

Dekować

1. zwykle w odniesieniu do służby wojskowej: unikać obowiązków, chronić w bezpiecznym miejscu, osłaniać;
2. zabezpieczać rośliny na polu przed wymarzaniem poprzez okrycie słomą, obornikiem lub łętami


czasownik

 (1.1) pomagać komuś w ukrywaniu się i uchylaniu się od obowiązku

 (1.2) wykonywać czynności ochraniające zasiew przed przemarznięcie zimą

 (1.3) gw-pl|Mazury, Warmia. pokrywać, nakrywać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dekownik

potocznie: osoba unikająca obowiązków; leń, kunktator, dezerter


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pot. osoba uchylająca się od czegoś

 (1.2) pot. wojsk. osoba uchylająca się od służby wojskowej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dekowy

potocznie: dekagramowy (ważący 1 dekagram)


Źródła:

SJP.pl

Dekrement

przestarzałe: zmniejszanie się, ubywanie czegoś; ubytek


Źródła:

SJP.pl

Dekrementacja

operacja w programowaniu, która zmniejsza wartość o jeden


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) inform. operacja zmniejszenia wartości o jeden

 (1.2) inform. operacja zmiany wskazania iteratora z pewnego elementu na poprzedni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dekrepitacja

w chemii:
1. głośne pękanie niektórych materiałów krystalicznych podczas wyprażania;
2. odgłos towarzyszący temu procesowi


Dekrepitacja (ang. "decrepitation") - pękanie materiałów z charakterystycznym odgłosem pod wpływem działania wysokiej temperatury, przykładowo podczas prażenia. Przykładem substancji ulegającej dekrepitacji jest azotan ołowiu(II), Pb(NO3)2.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dekrescent

wiersz, w którym każdy kolejny wers jest krótszy od poprzedniego o jedną sylabę


Źródła:

SJP.pl

Dekret

akt prawodawczy mający moc ustawy, wydany z upoważnienia władzy ustawodawczej przez inny organ państwowy


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) praw. akt prawny mający moc ustawy, wydany przez organ władzy wykonawczej;

 (1.2) hist. w Polsce w XV-XVI w. – akt prawny wydany samodzielnie przez króla

 (1.4) rel. dokument wydawany przez zwierzchnika diecezji rzymskokatolickiej, decydujący o przydzieleniu duchownego do parafii

 (1.5) adnotacja na dokumencie określająca sposób ujęcia w księgach


Dekret – akt normatywny mający moc ustawy, wydany nie przez parlament, ale przez organ władzy wykonawczej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dekretacja

w administracji, księgowości: adnotacja na dokumencie ustalająca dalszy tryb załatwiania sprawy


Dekretacja – zarządzenie odpowiedniej osoby, dotyczące zwłaszcza pism wpływających do komórki organizacyjnej, nadaje właściwy bieg dokumentacji wpływającej zgodnie z przyjętą instrukcją kancelaryjną lub innymi przepisami regulującymi obieg danego rodzaju dokumentów (np. księgowych).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dekretacyjny

→ dekretacja


Patrz:dekretacja

Źródła:

SJP.pl

Dekretalia

dekretały;
1. orzeczenia papieskie w sprawach związanych z prawem kościelnym;
2. zbiory tych orzeczeń, stanowiące prawo kanoniczne


Źródła:

SJP.pl

Dekretalistka

→ dekretalista


Patrz:dekretalista

Źródła:

SJP.pl

Dekretarz

dawniej: księga sądowa, w której zapisywano orzeczenia wraz z ich uzasadnieniami


Źródła:

SJP.pl

Dekretał

dekretalia;
1. wypowiedź papieska na piśmie zawierająca normatywne wyjaśnienia z zakresu prawa kościelnego;
2. zbiór takich wypowiedzi, które stanowiły kiedyś prawo kanoniczne w Kościele katolickim


Źródła:

SJP.pl

Dekretowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|dekretować.


Źródła:

Wiktionary

Dekretować

1. wydawać (wydać) dekret, ustanawiać (ustanowić) coś dekretem;
2. dokonywać (dokonać) dekretacji, głównie w dokumentach księgowych


Źródła:

SJP.pl

Dekretowy

związany z dekretem


Źródła:

SJP.pl

Dekretynizacja

potocznie, żartobliwie: usunięcie z życia publicznego niemądrych osób i bezsensownych zjawisk


Źródła:

SJP.pl

Dekryminalizacja

1. zespół działań mających na celu zmniejszenie przestępczości;
2. w prawie: uznanie, że czyn nie jest już przestępstwem


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ograniczenie zakresu i złagodzenie kary ustawowej za określone przestępstwa


Dekryminalizacja – uznanie, iż czyn nie jest już przestępstwem. Termin ten niekoniecznie musi oznaczać to samo co depenalizacja, ponieważ dany czyn może być kwalifikowany jako wykroczenie, które nie jest przestępstwem, a mimo to ponosi się z tego tytułu odpowiedzialność.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dekryminalizować

ustawowo uznawać, że coś nie jest przestępstwem


Źródła:

SJP.pl

Dekryptaż

odczytanie zaszyfrowanego tekstu; rozszyfrowanie


Źródła:

SJP.pl

Dekspantenol

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) farm. analog alkoholowy będący witaminą kwasu pantotenowego, regenerujący skórę


Źródła:

Wiktionary

Dekstralny

położony z prawej strony; prawy


Źródła:

SJP.pl

Dekstran

polimer glukozy o wysokim ciężarze cząsteczkowym


De


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dekstrokardia

sytuacja, kiedy serce znajduje się w prawej części klatki piersiowej


Dekstrokardia ( dextrocardia) – medyczne określenie sytuacji, gdy serce znajduje się po prawej stronie klatki piersiowej.

Jeżeli towarzyszy mu nieprawidłowe (po przeciwnych stronach, jakby odbite w lustrze) położenie innych narządów w obrębie klatki piersiowej i jamie brzusznej mówimy o odwróceniu trzewi (łac. "situs inversus").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dekstrometorfan

organiczny związek chemiczny (pochodna morfiny), używany jako środek przeciwkaszlowy (bromowodorek)


Dekstrometorfan, DXM ( dextromethorphanum) – organiczny związek chemiczny, prawoskrętny enancjomer metorfanu używany w medycynie pod postacią bromowodorku jako lek przeciwkaszlowy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dekstroza

monosacharyd (cukier prosty) łatwo rozpuszczalny w wodzie, będący źródłem energii dla każdego żywego organizmu, stosowany głównie w przemyśle spożywczym i w lecznictwie; glukoza, glikoza, cukier gronowy, cukier skrobiowy


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biochem. prawoskrętna postać glukozy;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dekstryna

pośredni produkt rozkładu skrobi lub glikogenu


Źródła:

SJP.pl

Dekstryniarnia

zakład lub oddział fabryki chemicznej, gdzie wytwarza się dekstryny


Źródła:

SJP.pl

Dekstrynowy

związany z dekstryną


przymiotnik

 (1.1) związany z dekstryną; zawierający dekstrynę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dekulturacja

Dekulturacja – proces społeczny, który zachodzi w trakcie kontaktów międzykulturowych doprowadzających do ubożenia danej kultury poprzez zanikanie jej określonych elementów w danym czasie. Dekulturacja prowadzi do ujednolicania się wszystkich kultur, które pozostają ze sobą we względnie stałym kontakcie. Jest efektem procesów akulturacji.


Źródła:

Wikipedia

Dekunek

dekowanie się; ukrywanie się


Źródła:

SJP.pl

Dekupaż

decoupage;
1. metoda zdobienia przedmiotów kawałkami wycinanego papieru i lakierów;
2. technologia tłoczenia płaskich kształtów, zwłaszcza w kartonie lub warstwie plastiku


Źródła:

SJP.pl

Dekupażowy

→ dekupaż


Patrz:dekupaż

Źródła:

SJP.pl

Dekuplet

zgrupowanie dziesięciu cząstek elementarnych


Źródła:

SJP.pl

Dekurażować

dawniej:
1. odbierać odwagę, zniechęcać, zrażać;
2. dekurażować się - tracić odwagę


Źródła:

SJP.pl

Dekurion

1. w starożytnym Rzymie dowódca dziesięcioosobowego oddziału jazdy;
2. w starożytnych rzymskich mniejszych miastach i osadach wyższy urzędnik lub senator


Dekurion ( decurio) – ma trzy różne znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dekwalifikacja

utrata kwalifikacji


Źródła:

SJP.pl

Dekówka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Mazury, Warmia. dachówka


Źródła:

Wiktionary

Del

rzeczownik

 (1.1) inform. jeden z klawiszy na klawiaturze komputerowej


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Del.

skrót od: deleatur (w poligrafii: znak przekreślenia używany w korekcie drukarskiej)


Źródła:

SJP.pl

Dela

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Delabializacja

Delabializacja – proces fonetyczny przeciwny do labializacji, zanik zaokrąglenia warg przy wymowie samogłosek tylnych. Np. przejście "ū" w "y" (IPA [ɯ:]) i zapewne krótkiego "u" w "ъ" (prawdopodobnie [ɯ]) w języku prasłowiańskim.


Źródła:

Wikipedia

Delabializować

wymawiać samogłoskę tylną z wargami spłaszczonymi


Źródła:

SJP.pl

Delacja

denuncjacja, tajne oskarżenie


Źródła:

SJP.pl

Delacroix

[czytaj: delaKRŁA] nazwisko, m.in.: Eugene Delacroix, przedstawiciel malarstwa romantycznego


Źródła:

SJP.pl

Delacyja

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. ostateczny termin


Źródła:

Wiktionary

Delaminacja

proces biologiczny zachodzący podczas rozwoju zarodka zwierząt; jeden ze sposobów przebiegu gastrulacji


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) uszkodzenie laminatu polegające na utracie spójności poszczególnych warstw składowych


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Delanoe

[czytaj: delanoE] nazwisko, m.in. Bertrand Delanoe, francuski polityk


Źródła:

SJP.pl

Delaroche

[czytaj: dölaROSZ] nazwisko francuskie, m.in. Paul Delaroche (właściwie: Hippolyte Delaroche) ( 1797-1856) - malarz francuski


Źródła:

SJP.pl

Delator

1. tajny oskarżyciel, denuncjator;
2. w dawnej Polsce: oskarżyciel w sprawach karnych


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) daw. ktoś, kto denuncjuje, donosi; zdrajca

 (1.2) daw. gwara. więz. osoba okradziona na ulicy


De


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Delatorski

dotyczący delatora lub delatorstwa


przymiotnik

 (1.1) związany z osobą lub funkcją delatora


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Delatorstwo

1. poufne donoszenie na innych do władz lub przełożonych; denuncjatorstwo, donosicielstwo;
2. w dawnej Polsce: wniesienie oskarżenia przed sąd; doniesienie


Źródła:

SJP.pl

Delatyn

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. osiedle typu miejskiego w obwodzie iwanofrankiwskim rejonie nadwórniańskim Ukrainy, niedaleko Nadwórnej u wschodniego przedproża Gorganów;


Delatyn ( Делятин) – osiedle typu miejskiego na Ukrainie, w obwodzie iwanofrankiwskim, w rejonie nadwórniańskim, do 1945 miasto w Polsce, w województwie stanisławowskim, w powiecie nadwórniańskim.

W granicach Delatyna znajduje się dawniej wieś Łuh.

W miejscowości jest stacja kolejowa Delatyn.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Delavigne

[czytaj: dölaWIŃ] nazwisko francuskie, m.in. Casimir Delavigne (1793-1843) - poeta francuski


Źródła:

SJP.pl

Delawar

Indianin Ameryki Północnej


Źródła:

SJP.pl

Delaware

[czytaj: delełer] język Delawarów


rzeczownik, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. stan w Stanów Zjednoczonych;

 (1.2) geogr. rzeka na wschodzie Stanów Zjednoczonych;


De


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Delawarka

Indianka Ameryki Północnej


Źródła:

SJP.pl

Delawarowie

Indianie Ameryki Północnej


Delawarowie – plemię Indian Ameryki Północnej należące do algonkiańskiej rodziny językowej. Sami siebie nazywali "Lenni Lenape", znani także jako "Wapanachki" (Naród Czystej Krwi). Nazwa "Delaware" nadana została przez Francuzów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Delawarski

przymiotnik od: Delaware


przymiotnik

 (1.1) związany ze stanem Delaware, rzeką Delaware lub zatoką Delaware

 (1.2) związany z plemięemieniem Delawarów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Delbeta

rodzaj szczepionki wzmacniającej


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. farm. szczepionka działająca immunostymulująco, składająca się z paciorkowców, gronkowców i pałeczek ropy błękitnej, podawana domięśniowo lub podskórnie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Deleatur

w poligrafii: znak przekreślenia używany w korekcie drukarskiej


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) poligr. znak używany w korekcie drukarskiej dla oznaczenia skreśleń w tekście


Deleatur, kasownik (z łac.: "ma zostać usunięty, usunięta") – znak korektorski, którym oznacza się fragmenty tekstu, które mają zostać usunięte (pojedyncze litery, słowa, zdania czy całe akapity).

Kształt znaku pochodzi od litery "d" w odręcznym piśmie niemieckim (kurrenta).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Delecja

jeden z typów spontanicznej mutacji genowej dotyczącej zmiany składu nukleotydowego DNA, polegający na utracie jednej lub kilku par nukleotydów z DNA genowego


Delecja – zmiana w materiale genetycznym polegająca na utracie jego fragmentu. Ubytek taki może obejmować od jednego lub kilku nukleotydów (mutacja punktowa), poprzez ubytek większych fragmentów genów, całych genów lub ich grup (strukturalna aberracja chromosomowa), aż po całe chromosomy (liczbowa aberracja chromosomowa). Niektóre delecje są przyczyną chorób genetycznych, inne mają charakter neutralny.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Delecta

[czytaj: delekta] marka spożywcza


Delecta – marka branży spożywczej, należąca do grupy kapitałowej Bakalland, dawniej nazwa włocławskich zakładów spożywczych.

Pod marką Delecta sprzedawane są dania gotowe, zupy, desery (kisiele mleczne, kisiele owocowe, galaretki), ciasta gotowe, ciasta do samodzielnego przygotowania, dodatki do ciast, przyprawy oraz kawa zbożowa (Anatol i Kujawianka). Czołowym produktem marki Delecta jest ciasto i krem Karpatka oraz ciasto Krówka.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Delecyjny

→ delecja


Patrz:delecja

Źródła:

SJP.pl

Deleg.

skrót od: delegacja, delegat


Źródła:

SJP.pl

Delegacja

1. wyjazd w sprawach służbowych;
2. grupa ludzi reprezentująca interesy jakiejś zbiorowości;
3. dokument upoważniający do wyjazdu służbowego


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) wyjazd w sprawach służbowych

 (1.2) grupa osób reprezentująca pewną społeczność

 (1.3) praw. urz. częściowe lub całkowite przeniesienie swoich kompetencje na inny organ

 (1.4) dokument potwierdzający delegację (1.1)


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Delegacki

→ delegat (rzadko)


przymiotnik relacyjny

 (1.1) rzad. związany z delegatem, delegatami, dotyczący delegatów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Delegacyjny

dotyczący delegacji


Źródła:

SJP.pl

Delegalizacja

uznanie czegoś za nielegalne; zdelegalizowanie


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) urzędowe uznanie czegoś za nielegalne


Delegalizacja – wyjęcie spod prawa, zakazanie działalności.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Delegalizacyjny

→ delegalizacja


Patrz:delegalizacja

Źródła:

SJP.pl

Delegalizowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) uznawanie czegoś za nielegalne od jakiegoś momentu


Źródła:

Wiktionary

Delegalizować

1. uznawać jakąś organizację lub instytucję za nielegalną; odbierać prawo do istnienia i działania;
2. delegalizować się - stawać się nielegalnym


czasownik przechodni niedokonany (dk. zdelegalizować)

 (1.1) praw. uznawać coś za niezgodne z prawem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Delegat

osoba reprezentująca interesy jakiejś zbiorowości


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) oficjalny wysłannik jakiejś zbiorowości reprezentujący jej interesy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Delegatka

→ delegat


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) forma żeńska od delegat


Patrz:delegat

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Delegatura

1. przedstawicielstwo jakiejś firmy lub urzędu w terenie;
2. funkcja delegata


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) urz. oficjalnie przedstawicielstwo upoważnione do reprezentowania czyichś interesów na danym terenie

 (1.2) pot. siedziba delegatury (1.1)

 (1.3) urz. funkcja delegata, przedstawiciela


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Delegitymizować

odbierać zaufanie społeczne, dobre imię, władzę


Źródła:

SJP.pl

Delegowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|delegować.


De


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Delegować

urzędowo:
1. wysłać, wysyłać kogoś w charakterze swego delegata;
2. wysłać, wysyłać pracownika do pracy poza miejscem, w którym pracuje on na co dzień


czasownik przechodni niedokonany (dk. wydelegować)

 (1.1) wysyłać jako przedstawiciela celem wykonania określonego zadania


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Deleksykalizacja

w językoznawstwie: używanie wyrazu lub zwrotu w znaczeniu pierwotnym, wynikającym z jego budowy


Deleksykalizacja – rodzaj chwytu stylistycznego, który ma za istotę odwołanie się do określonej etymologii użytego wyrazu w danej wypowiedzi. Ten chwyt jest stosowany do uzyskiwania efektu humorystycznego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Deleksykalizacyjny

→ deleksykalizacja


Patrz:deleksykalizacja

Źródła:

SJP.pl

Delekta

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Delektowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|delektować.


Źródła:

Wiktionary

Delektować

delektować się - smakować w czymś, zajmować się czymś z przyjemnością, upajać się


Źródła:

SJP.pl

Delerue

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Deleseria

glon z typu krasnorostów, mający plechę rozgałęzioną, która u niektórych gatunków przybiera kształt liści; rośnie w morzach; żebrowiec


Źródła:

SJP.pl

Delesyt

minerał z grupy leptochlorytów, występujący w promienisto-pręcikowych lub ziemistych skupieniach wypełniających próżnie migdałowe w melafirze


Źródła:

SJP.pl

Delete

[czytaj: dilit] klawisz na klawiaturze komputera usuwający znak znajdujący się za kursorem; Delete


Źródła:

SJP.pl

Delewarowanie

obniżanie poziomu dźwigni finansowej


Źródła:

SJP.pl

Delfcki

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Delftem, dotyczący Delftu, pochodzący z Delftu (miasta w Holandii)


Źródła:

Wiktionary

Delficki

przymiotnik od: Delfy (starożytne miasto greckie); m.in. wyrocznia delficka - słynna wyrocznia, znajdująca się w światyni Apollina w Delfach, gdzie Pytia odpowiadała na stawiane jej pytania


przymiotnik

 (1.1) taki, który jest niejasny, proroczy, wróżbiarski; wieloznaczny

 (1.2) geogr. związany z Delfami


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Delfin

1. dawniej: następca tronu francuskiego;
2. żartobliwie: syn pierworodny


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) zool. ssak morski z rzędu waleni;

 (1.2) sport. jeden z czterech podstawowych stylów pływackich;

 (2.2) przen. żart. syn pierworodny

forma rzeczownika|rodzaj=żeński.

 (3.1) D. lm. od delfina


Delfin – ogólne określenie wodnych ssaków z rzędu waleni, z rodzin Delphinidae (delfiny oceaniczne) i Platanistidae (delfiny słodkowodne), obejmujące średniej wielkości walenie charakteryzujące się wydłużonym pyskiem i obecnością melonu. W ściślejszym ujęciu odnosi się ono też do rodzaju należącego do rodziny delfinowatych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Delfina

1. dawniej: następca tronu francuskiego;
2. żartobliwie: syn pierworodny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) hist. żona delfina (następcy tronu francuskiego);

forma rzeczownika.

 (2.1) D. i B. lp. od: delfin


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Delfinacki

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Delfinatem, dotyczący Delfinatu


Źródła:

Wiktionary

Delfinarium

duży zbiornik wody przeznaczony do hodowli, tresury i pokazów wytresowanych delfinów


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) obiekt przeznaczony do hodowli, tresury i pokazów wytresowanych delfinów lub innych waleni


Delfinarium – zbiornik wodny przeznaczony do hodowli, tresury i pokazów wytresowanych delfinów, a czasem innych waleni. W pierwotnym znaczeniu "delfinarium" to akwarium dla delfinów. W szerszym znaczeniu delfinarium nazywany jest cały obiekt, w którym znajduje się zasadniczy zbiornik, jego zaplecze techniczne oraz miejsca przeznaczone dla zwiedzających. Delfinarium jest szczególnym rodzajem oceanarium.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Delfinat

kraina historyczna w południowo-wschodniej Francji


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. hist. kraina w południowo-wschodniej Francji;


De


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Delfinek

zdrobnienie od: delfin


Delfinek ("Stenella") – rodzaj wodnych ssaków z podrodziny Delphininae w obrębie rodziny delfinowatych (Delphinidae).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Delfini

→ delfin (ssak); delfinowy


przymiotnik

 (1.1) rzad. dotyczący delfina


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Delfiniak

drewniana rozpórka umocowana do bukszprytu do napięcia watersztagu


Delfiniak (łabędziak, strzała Marcina) – rozpórka watersztagu.

Delfiniak to krótkie drzewce stosowane na niektórych żaglowcach, biegnące w płaszczyźnie symetrii jednostki, oparte prostopadle (lub prawie prostopadle) o bukszpryt, zwiększające kąt działania watersztagu na bukszpryt, a przez to zwiększające jego działanie usztywniające. Stosowane jest przy dłuższych bukszprytach.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Delfiniarz

potocznie: sportowiec pływający delfinem; delfinista


Źródła:

SJP.pl

Delfinidyna

barwnik roślinny


Delfinidyna – organiczny związek chemiczny z grupy antocyjanidynów; występuje naturalnie jako barwnik roślinny, między innymi w owocach (np. winogrona, czarne jagody, czarny bez, żurawina) i płatkach kwiatów (np. bratek, kosaciec i malwa), nadając im niebieski kolor. Stosowana jako niebieski barwnik do żywności o numerze E163b.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Delfininy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Delfiny lub z nią związany


Źródła:

SJP.pl

Delfinista

1. sportowiec pływający delfinem; delfiniarz;
2. w dawnej Francji: zwolennik delfina - następcy francuskiego tronu


Źródła:

SJP.pl

Delfinistka

→ delfinista


Patrz:delfinista

Źródła:

SJP.pl

Delfinium

roślina z rodziny jaskrowatych; ostróżka


Źródła:

SJP.pl

Delfinolog

zoolog badający życie delfinów


Źródła:

SJP.pl

Delfinoterapeuta

terapeuta leczący poprzez kontakt z delfinami


Źródła:

SJP.pl

Delfinoterapia

terapia poprzez kontakt z delfinami


Delfinoterapia – odmiana zooterapii oraz hydroterapii, w której pacjent znajduje się w bliskim kontakcie z delfinami. Nie istnieją przekonujące dowody naukowe potwierdzające skuteczność tej terapii. Kontrowersyjne są również kwestie etycznego traktowania delfinów w bardzo sztucznym dla nich środowisku.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Delfinowate

rodzina waleni uzębionych, dużych, posługujących się echolokacją, żywiących się rybami, mięczakami i skorupiakami, żyjących w grupach we wszystkich oceanach i przyległych do nich morzach


Delfinowate, delfiny oceaniczne (Delphinidae) – rodzina ssaków wodnych z parworząd zębowców w obrębie infrarzędu waleni (Cetacea). Należą do niej delfiny oceaniczne i przybrzeżne, których naturalnym środowiskiem życia jest woda słona.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Delfinowaty

o cechach delfinowatych (rodzina waleni uzębionych)


Źródła:

SJP.pl

Delfinowiec

rodzaj wodnych ssaków z rodziny delfinowatych


Delfinowiec ("Lagenorhynchus") – rodzaj wodnych ssaków z rodziny delfinowatych (Delphinidae).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Delfinowski

→ delfin (następca tronu francuskiego); delfinowy


przymiotnik

 (1.1) związany z osobą lub tytułem delfina

 (1.2) należący do delfina


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Delfinowy

1. → delfin (ssak); delfini;
2. → delfin (następca tronu francuskiego); delfinowski


przymiotnik

 (1.1) hist. należący do delfina (następcy tronu francuskiego)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Delfiny

grupa ssaków wodnych z rzędu waleni, posiadających wydłużony pysk i narząd echolokacyjny


Źródła:

SJP.pl

Delft

holenderski fajans użytkowy lub dekoracyjny, wytwarzany w Delfcie w XVII i XVIII wieku


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w zachodniej Holandii, w prowincji Holandia Południowa;

 (1.2) geogr. adm. gmina z siedzibą w Delfcie (1.1)


Delft – miasto i gmina w zachodniej Holandii w prowincji Holandia Południowa, nad rzeką Schie, na południe od Hagi. Od końca XVI wieku jeden z głównych europejskich ośrodków produkcji fajansu, a później porcelany. Ośrodek przemysłu metalowego (produkcja kabli), chemicznego (farmaceutyki), optycznego i elektronicznego, niegdyś również skórzanego i tytoniowego.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Delftycki

→ Delft (miasto w Holandii)


Źródła:

SJP.pl

Delfy

starożytne miasto w środkowej Grecji


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) geogr. hist. starożytne miasto i sanktuarium w Grecji, położone na zboczu góry Parnas, w Fokidzie; jeden z najważniejszych ośrodków religijnych świata greckiego


Delfy (gr. Δελφοί "Delfoi", łac. "Delphi)" – stanowisko archeologiczne w Grecji Środkowej obejmujące ruiny antycznego sanktuarium poświęconego Apollinowi, gdzie funkcjonowała wyrocznia delficka oraz sanktuarium Ateny Pronaja („Ateny Strażniczki Świątyni”); ze stanowiskiem sąsiaduje współczesna miejscowość Delfy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Delgado

Delgado – miasto w środkowym Salwadorze, w departamencie San Salvador, w zespole miejskim San Salvador, położone na północny wschód od stolicy kraju. Ludność (2007): 112,2 tys. (miasto), 120,2 tys. (gmina).

W mieście rozwinął się przemysł ceramiczny oraz rolno-spożywczy.


Źródła:

Wikipedia

Delhi

[czytaj: deli]
1. stolica Indii;
2. terytorium związkowe w Indiach


De


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Delhijczyk

[czytaj: delijczyk] mieszkaniec Delhi (stolicy Indii)


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Nowego Delhi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Delhijka

[czytaj: delijka] mieszkanka Delhi (stolicy Indii)


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Nowego Delhi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Delhijski

→ Delhi [czytaj: delijski]


przymiotnik

 (1.1) odnoszący się do miasta Nowe Delhi

 (1.2) odnoszący się do miasta Delhi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Deli

przysłówek

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. dłużej


Deliler ( deliler, dosł. „szaleni”, lp. "deli") – w Imperium Osmańskim formacja oddziałów lekkiej jazdy utrzymywanej przy granicy z krajami chrześcijańskimi, podczas wojny pełniąca funkcję straży przedniej.

Deliler pochodzili głównie z Rumelii, od żyjących tam Turków, Bośniaków, Chorwatów lub innych ludów słowiańskich. Formacja składała się z ochotników w wieku 20–25 lat, wyróżniających się odwagą. Ich patronem był drugi kalif Umar.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Delia

długi, lekko dopasowany wierzchni ubiór męski, podbity futrem


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) hist. długie, lekko dopasowane męskie okrycie wierzchnie, podbite futrem, z futrzanym kołnierzem i szerokimi niezszytymi rękawami, noszone w Polsce przez szlachtę głównie w XVI–XVIII w.

 (1.2) rzad. koc, dera podbita futrem i okrywająca nogi w czasie jazdy powozem, saniami itp.


De


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Deliberacja

przestarzale: zastanawianie się nad czymś, rozważanie, naradzanie się; namysł, rozwaga


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) książk. wnikliwe rozważanie pewnej kwestii, namysł nad czymś


Deliberacja (łac. "deliberare" 'rozważać; zastanawiać się' od "libra" 'waga') to proces rozważania i konfrontowania ze sobą lub z innymi własnych uczuć, emocji czy poglądów.

W psychologii jest to, według Pierre'a Janet, jeden z głównych procesów odpowiadających za kształtowanie i ewolucję osobowości.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Deliberacyjny

→ deliberacja


Patrz:deliberacja

Źródła:

SJP.pl

Deliberatoria

w Polsce przedrozbiorowej: pisma kancelarii królewskiej, rozsyłane do senatorów przed sejmem


Źródła:

SJP.pl

Deliberatywny

mający charakter rozważania; rozważający, zastanawiający się


Źródła:

SJP.pl

Deliberowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|deliberować.


Źródła:

Wiktionary

Deliberować

przestarzale: zastanawiać się nad czymś, rozważać, naradzać się; rozmyślać


czasownik przechodni niedokonany

 (1.1) książk. żart. rozważać, rozmyślać, debatować, roztrząsać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Delibes

[czytaj: deLIB] nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Delicja

coś bardzo smacznego; smakołyk, rarytas, specjał, delikates


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) książk. coś pysznego; smakołyk

 (1.2) pot. ciastko biszkoptowe z galaretką polane czekoladą


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Delicje

coś bardzo smacznego; smakołyk, rarytas, specjał, delikates


Źródła:

SJP.pl

Delicyje

rzeczownik

 (1.1) stpol. rozkosze


Źródła:

Wiktionary

Delij

przysłówek

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. dłużej


Źródła:

Wiktionary

Delijski

1. → Delos (wyspa);
2. problem delijski - jeden z trzech, obok trysekcji kąta i kwadratury koła, wielkich problemów starożytnej matematyki greckiej; podwojenie sześcianu


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Delos, dotyczący Delos


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Delikacieć

rzadko: stawać się delikatniejszym; delikatnieć


Źródła:

SJP.pl

Delikacik

delikatniaczek; lekceważąco:
1. osoba mało odporna psychicznie, przesadnie wrażliwa;
2. osoba słaba fizycznie


Źródła:

SJP.pl

Delikat

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Delikates

książkowo: smaczny, drogi, wykwintny artykuł spożywczy; specjał, rarytas, przysmak


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) spoż. kulin. wykwintny, wyszukany artykuł spożywczy;


Ja


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Delikatesik

1. zdrobnienie od: delikates;
2. żartobliwie: osoba rozpieszczona, rozkapryszona


Źródła:

SJP.pl

Delikatesowość

→ delikatesowy


Patrz:delikatesowy

Źródła:

SJP.pl

Delikatesowy

→ delikatesy, → delikates


przymiotnik

 (1.1) hand. związany z delikatesami


Patrz:delikatesy, → delikates

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Delikatesy

duży sklep spożywczy


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) hand. dobrze zaopatrzony sklep spożywczy z wykwintnymi artykułami;

forma rzeczownika|rodzaj=męskorzeczowy.

 (2.1) M., B. i W. lm. od delikates


Delikatesy (z fr. "délicatesse" lub niem. "Delikatesse") – wykwintne, niecodzienne, wyszukane artykuły spożywcze, dawniej często sprowadzane z kolonii. Niektóre występują tylko lokalnie, na przykład fugu w Japonii lub escamoles w Meksyku. Słowo to ma kilka synonimów, o takim samym lub zbliżonym znaczeniu: specjały, frykasy, delicje, rarytasy, przysmaki, smakołyki.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Delikatniaczek

delikacik; lekceważąco:
1. osoba mało odporna psychicznie, przesadnie wrażliwa;
2. osoba słaba fizycznie


Źródła:

SJP.pl

Delikatnie

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób delikatny, subtelnie, nieznacznie


Źródła:

Wiktionary

Delikatniej

stopień wyższy od przysłówka: delikatnie


Źródła:

SJP.pl

Delikatniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: delikatny; bardziej delikatny


Źródła:

SJP.pl

Delikatnieć

stawać się delikatniejszym; delikacieć


Źródła:

SJP.pl

Delikatnisia

kobieta bardzo rozpieszczona, wydelikacona


Źródła:

SJP.pl

Delikatniuchny

zdrobnienie od: delikatny; delikatniutki


Źródła:

SJP.pl

Delikatniutki

zdrobnienie od: delikatny; delikatniuchny


przymiotnik

 (1.1) zdrobn. od: delikatny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Delikatniś

człowiek bardzo rozpieszczony, wydelikacony; pieszczoch


Źródła:

SJP.pl

Delikatność

→ delikatny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co jest delikatne


Delikatność (fr. "La Délicatesse") – francuska komedia romantyczna w reżyserii Stéphane'a Foenkinosa i Davida Foenkinosa. Film jest ekranizacją książki Davida Foenkinosa pod tym samym tytułem, która osiągnęła sprzedaż ponad 700 tys. egzemplarzy we Francji jeszcze przed premierą filmu. Zdjęcia kręcono w Paryżu, Clichy i Montgeroult.


Patrz:delikatny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Delikatny

1. kruchy, łamliwy, słaby;
2. drobny, niemasywny;
3. wrażliwy, subtelny;
4. słaby, lekki, nieznaczny;
5. lekkostrawny, lekki;
6. w przenośni: trudny, drażliwy problem


przymiotnik jakościowy

 (1.1) charakteryzujący się delikatnością, subtelnością, kruchością

 (1.2) skomplikowany

 (1.3) wymagający taktu, taktowny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Delikt

czyn niedozwolony, naruszenie prawa; przestępstwo


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) praw. wykroczenie przeciw prawu


Delikt ( delictum – czyn niedozwolony, błąd, przewinienie) – pojęcie prawnicze, mające swe korzenie w czasach starożytnego Rzymu, współcześnie funkcjonuje w wielu dziedzinach prawa.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Deliktowy

→ delikt


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z deliktem, dotyczący deliktu


Patrz:delikt

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Delikwent

1. w prawodawstwie: osoba sądzona za przestępstwo; skazaniec; przestępca;
2. potocznie: ktoś, kto jest zależny od kogoś, np. klient, pacjent


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mężczyzna sądzony za przestępstwo

 (1.2) pot. klient, petent


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Delikwentka

kobieta sądzona za przestępstwo, winowajczyni


Źródła:

SJP.pl

Delille

[czytaj: deLIL] nazwisko francuskie, np. Jacques Delille, francuski poeta, tłumacz


Źródła:

SJP.pl

Delimitacja

1. rozdzielenie czegoś, rozgraniczenie;
2. wytyczenie granic między państwami na podstawie umowy międzynarodowej


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) wyznaczenie granic czegoś (np. miasta, państwa)


Delimitacja (z łac. "limes" dpn. "limitis" „granica”) – pojęcie z zakresu prawa międzynarodowego oznaczające ustalenie przebiegu granicy państwowej. Zazwyczaj podstawą jej przeprowadzenia jest odpowiednia umowa międzynarodowa. Postanowienia o delimitacji najczęściej spotkać można w traktatach pokoju oraz umowach o cesji terytorium.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Delimitacyjny

dotyczący delimitacji


przymiotnik

 (1.1) związany z delimitacją, rozgraniczaniem, odgraniczaniem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Delimitowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|delimitować.


Źródła:

Wiktionary

Delimitować

usuwać (usunąć) granicę, limit czegoś


Źródła:

SJP.pl

Delina

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. deska w podłodze


Źródła:

Wiktionary

Delineavit

wyrażenie

 (1.1) formułka stawiana czasami przez twórców rycin i rysunków, w podpisie dzieła, obok swojego nazwiska;


Delineavit, del. (łac. "narysował") – formułka (wyrażenie lub skrót) stawiana czasami przez twórców rycin i rysunków, w podpisie dzieła, obok własnego nazwiska.

Podobnie stosowane formułki to: "pinxit" (u malarza i grafika) oraz "sculpsit" (u rytownika).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Delinka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. belka podłogowa w chlewie


Źródła:

Wiktionary

Deliny

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. podłoga


Źródła:

Wiktionary

Delirante

określenie wykonawcze: gorączkowo, z wściekłością


Źródła:

SJP.pl

Delirium

1. zaburzenie świadomości, któremu towarzyszą omamy, lęki oraz pobudzenie psychoruchowe; obłęd;
2. delirium tremens - obłęd drżący, ostry stan zaburzeniowy u nałogowych alkoholików objawiający się drżeniem mięśni, zakłóceniem krążenia krwi, urojeniami; biała gorączka


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) med. psych. ostra psychoza pod postacią przemijających zaburzeń świadomości, charakteryzująca się dezorientacją w czasie i miejscu, zmienną uwagą, zaburzeniami myślenia, percepcji i emocji; często towarzyszą temu omamy, pobudzenie i lęk


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Delirka

potocznie: stan po wypiciu alkoholu, charakteryzuje się trzęsieniem rąk; delirium tremens


Źródła:

SJP.pl

Deliryczny

deliryjny;
1. związany z delirium, dotyczący delirium;
2. wywołujący halucynacje, zaburzenia świadomości


Źródła:

SJP.pl

Deliryjny

deliryczny;
1. związany z delirium, dotyczący delirium;
2. wywołujący halucynacje, zaburzenia świadomości


Źródła:

SJP.pl

Deliryk

potocznie: osoba przeżywająca delirium tremens (psychozę występującą u nałogowych alkoholików)


Źródła:

SJP.pl

Dell

firma i marka komputerów


Dell Technologies Inc. (wcześniej Dell Inc. i Dell Computer Corporation) – amerykańskie przedsiębiorstwo z siedzibą w Round Rock w stanie Teksas, które opracowuje, sprzedaje, naprawia i obsługuje komputery oraz powiązane produkty i usługi. Nazwa pochodzi od nazwiska założyciela firmy Michaela Della i jest jednym z największych przedsiębiorstw technologicznych na świecie, zatrudniającą ponad 97 000 osób w różnych krajach.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dellenit

odmiana petrograficzna porfiru


Źródła:

SJP.pl

Delmoplastyczny

→ delmoplastyka; taksydermiczny, taksidermiczny


Źródła:

SJP.pl

Delmoplastyk

rzadko: człowiek zajmujący się wypychaniem nieżywych zwierząt; dermoplasta, taksidermik (rzadko), taksidermista, taksydermista


Źródła:

SJP.pl

Delmoplastyka

rzadko: sztuka preparowania zwierząt; taksydermia, taksidermia


Źródła:

SJP.pl

Deloitte

[czytaj: dilojt] międzynarodowa firma świadcząca usługi konsultingowe i audytorskie


Deloitte – międzynarodowe przedsiębiorstwo świadczące usługi doradcze i audytorskie. Należy do tzw. wielkiej czwórki podmiotów zajmujących się audytem finansowym (pozostałe trzy to EY, KPMG i PwC).

Deloitte nie stanowi jednej globalnej spółki, lecz jest siecią niezależnych podmiotów działających w różnych państwach, podlegających lokalnym regulacjom. Globalna jednostka koordynująca – Deloitte Touche Tohmatsu Limited – nie świadczy usług klientom.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Delokalizacja

1. przesunięcie z miejsca właściwego, typowego w inne; przemieszczenie;
2. w chemii: delokalizacja elektronów - stan, w którym elektron bierze udział w tworzeniu więcej niż jednego wiązania


Źródła:

SJP.pl

Delon

nazwisko francuskie, m.in. Alain Delon [czytaj: aLĘ deLĄ albo aLEN deLON] - aktor francuski


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Delors

[czytaj: deLOR] nazwisko, m.in. Jacques Delors, francuski polityk


Źródła:

SJP.pl

Delos

skalista grecka wyspa w archipelagu Cyklad na Morzu Egejskim


Delos (gr. Δήλος, "Dḗlos", "Dilos") – w starożytności zwana początkowo "Ortygią", mała, skalista grecka wysepka w archipelagu Cyklad na Morzu Egejskim, na południowy wschód od Grecji kontynentalnej.

Leży w administracji zdecentralizowanej Wyspy Egejskie, w regionie Wyspy Egejskie Południowe, w jednostce regionalnej Mykonos, w gminie Mykonos.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Delosperma

ciepłolubna roślina z rodziny goździków


Delosperma ("Delosperma" N. E. Brown) – rodzaj roślin należący do rodziny pryszczyrnicowatych (przypołudnikowatych). Obejmuje 170 gatunków występujących w południowej i wschodniej Afryce, na Madagaskarze i na Półwyspie Arabskim. Jako rośliny zawleczone i zdziczałe rosną na obszarach o ciepłym klimacie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Delować

czasownik niedokonany

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. układać podłogę z desek


Źródła:

Wiktionary

Delożować

gwarowo: usuwać (usunąć) kogoś z jakiegoś miejsca, eksmitować


czasownik

 (1.1) gw-pl|Kresy. usuwać z mieszkania


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Delphi

nazwa środowiska programistycznego


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Delszy

przymiotnik

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. dłuższy

 (1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński. dalszy


Źródła:

Wiktionary

Delta

1. czwarta litera alfabetu greckiego;
2. równinny obszar u ujścia rozwidlającej się rzeki, mający kształt trójkąta;
3. trójkątny układ skrzydeł samolotu


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) jęz. nazwa czwartej litery alfabetu greckiego, δ;

 (1.2) geogr. ujście rzeki w kształcie trójkąta, wielkiej litery delta (1.1);

 (1.3) mat. pot. wyróżnik funkcji kwadratowej


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Deltiolog

kolekcjoner pocztówek


Źródła:

SJP.pl

Deltiologia

hobby polegające na zbieraniu pocztówek


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kolekcjonowanie pocztówek;


Deltiologia (filokartystyka) – hobby polegające na zbieraniu pocztówek.

Oficjalnie największą kolekcję pocztówek posiada Mario Morby z Wielkiej Brytanii i zawiera ona 1 000 265 sztuk. Jest to oficjalny rekord zatwierdzony przez Księgę Rekordów Guinnessa, albowiem od 1991 w tej kategorii nie są już przyjmowane zgłoszenia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Deltoid

czworokąt mający dwie pary boków sąsiednich równych; romboid


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) geom. czworokąt symetryczny względem jednej z przekątnych


Nie mylić z: deltoida – inna linia zamknięta.

Deltoid – rodzaj czworokąta, definiowany różnie i nierównoważnie:

W deltoidzie oś symetrii jest symetralną drugiej przekątnej, a pary sąsiednich boków są równej długości.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Deltoida

rzadko: czworokąt mający dwie pary boków sąsiednich równych; deltoid, romboid


Nie mylić z: deltoid – rodzaj czworokąta.

Deltoida – krzywa płaska konstruowana toczeniem okręgu wewnątrz innego okręgu, trzykrotnie szerszego. Jeśli formula_1 to promień toczonego okręgu, a formula_2 – okręgu zewnętrznego, to formula_3

Deltoida jest przykładem – czyli szczególnym przypadkiem – hipocykloidy i przez to krzywej cyklicznej. Pierwszy opis deltoidy pochodzi z XVIII wieku, kiedy Leonhard Euler rozważał ją w kontekście optyki.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Deltoidalny

→ deltoid


Patrz:deltoid

Źródła:

SJP.pl

Deltowaty

ujście deltowate - rozgałęzione ujście rzeki


przymiotnik

 (1.1) taki jak delta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Deltowy

związany z deltą


przymiotnik

 (1.1) dotyczący delty, stworzony w delcie lub przez deltę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Delulu

oderwanie od rzeczywistości, naiwne lub nierealistyczne myślenie i fantazjowanie


Źródła:

SJP.pl

Deluwialny

w geologii: osadowy, np. gleby deluwialne - gleby powstające na skutek osadzania się cząstek mineralnych u podnóży wzniesień podczas erozji


Źródła:

SJP.pl

Deluwium

w geologii: osad materiału zmytego ze stoku i osadzonego u jego stóp


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) geol. osad powstały u podnóża wzgórz w wyniku zmywania zboczy przez wody opadowe


Deluwium (łac. "deluvium", wymycie), osad deluwialny – luźny lub słabo spojony osad powstający w wyniku akumulacji (osadzania) drobnych cząstek mineralnych z gleb, glin, lessów, pokryw zwietrzelinowych itp., wypłukanych i zmytych ze stoków przez wody opadowe. Deluwia powstają przez przenoszenie produktów wietrzenia z wyższych do niższych części stoku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Delówka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. deski na podłogę


Źródła:

Wiktionary

Deląg

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Dem

jednostka administracyjna starożytnego państwa ateńskiego; demos


De


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dema

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. rzeka w Rosji, w Baszkortostanie i obwodzie orenburskim, uchodzi do Biełej w dorzeczu Wołgi;


DE


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Demagnetyzacja

w fizyce: przywracanie namagnesowanemu ciału ferromagnetycznego stanu obojętnego; odmagnesowanie


Źródła:

SJP.pl

Demagnetyzacyjny

służący do demagnetyzacji - przywracania namagnesowanemu ciału ferromagnetycznemu stanu obojętnego; odmagnesowujący


Źródła:

SJP.pl

Demagnetyzer

urządzenie do demagnetyzacji


Źródła:

SJP.pl

Demagnetyzować

przywracać namagnesowanemu ciału stan obojętny; odmagnesowywać


Źródła:

SJP.pl

Demagog

1. osoba starająca się uzyskać poparcie społeczne, posługując się czczymi obietnicami lub czasem nawet kłamstwem; populista, politykier;
2. przywódca ludu podczas buntu w starożytnych Atenach


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) polityk, działacz, który wygłasza hasła nierealne, lecz dające mu szerokie poparcie

 (1.2) hist. przywódca ludowy w starożytnej Grecji


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Demagogia

1. głoszenie chwytliwych, nierealnych, zgodnych z oczekiwaniami większości haseł politycznych w celu zdobycia poparcia społecznego; populizm, politykierstwo;
2. wszelka akcja obliczona na łatwy poklask i schlebianie najniższym gustom


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) oddziaływanie na uczucia i nastroje polityczne lub społeczne nieuświadomionych mas przez nierealne obietnice, pochlebstwa itp. dla osiągnięcia własnych celów;


De


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Demagogiczność

cecha czegoś polegającego na głoszeniu nierealistycznych haseł i posługiwaniu się czczymi obietnicami


Źródła:

SJP.pl

Demagogiczny

właściwy demagogowi - osobie starającej się uzyskać poparcie społeczne, posługując się czczymi obietnicami lub czasem nawet kłamstwem; populistyczny, politykierski, pokazowy


przymiotnik

 (1.1) związany z demagogią; typowy dla demagoga; pokrętnie schlebiający masom


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Demagogizm

przestarzałe: postępowanie właściwe demagogowi - osobie starającej się uzyskać poparcie społeczne, posługując się czczymi obietnicami lub czasem nawet kłamstwem


Źródła:

SJP.pl

Demagogizowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|demagogizować.


Źródła:

Wiktionary

Demagogizować

postępować jak demagog - osoba starająca się uzyskać poparcie społeczne, posługując się czczymi obietnicami lub czasem nawet kłamstwem; mamić, bałamucić, zwodzić


Źródła:

SJP.pl

Demagożka

→ demagog


Patrz:demagog

Źródła:

SJP.pl

Demakijaż

usuwanie makijażu


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) usuwanie makijażu przy pomocy wacika nasączonego odpowiednimi kosmetykami


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Demantoid

minerał z grupy granatów, zielona odmiana andradytu; szmaragd uralski


Demantoid – minerał z gromady krzemianów, zaliczany do grupy granatów (gemmologiczna odmiana andradytu). Minerał bardzo rzadki.

Nazwa pochodzi od niderlandzkiego "demant" – diament, co ma wskazywać na znaczne podobieństwo ogni kamienia oszlifowanego do diamentu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Demarch

demarcha;
1. w starożytnym państwie ateńskim i jego koloniach: urzędnik kierujący administracją demu, wybierany na rok
2. w cesarstwie bizantyjskim: urzędnik administracji lokalnej


Źródła:

SJP.pl

Demarcha

demarch;
1. w starożytnym państwie ateńskim i jego koloniach: urzędnik kierujący administracją demu, wybierany na rok
2. w cesarstwie bizantyjskim: urzędnik administracji lokalnej


Źródła:

SJP.pl

Demarczyk

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Demarkacja

1. wyznaczenie granic w terenie na podstawie zawartych umów;
2. oddzielanie się tkanek żywych od martwych w postaci nacieku na granicy ogniska martwiczego w organizmie


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) wytyczenie granicy pomiędzy dwoma obszarami


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Demarkacyjny

dotyczący demarkacji


Źródła:

SJP.pl

Demaskacja

rzadko: demaskowanie, ujawnianie; demaskatorstwo


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ujawnienie prawdy o kimś lub o czymś nieuczciwym lub negatywnym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Demaskacyjny

przymiotnik od: demaskacja


Źródła:

SJP.pl

Demaskator

osoba ujawniająca tajne spiski, nielegalne powiązania, działania osób, które swoją działalność chcą pozostawić w ukryciu; sygnalista, demistyfikator, whistleblower


Demaskator (ang. "Blacklight") – australijsko-amerykańsko-chiński dreszczowiec z 2022 roku w reżyserii Marka Williamsa. W głównych rolach wystąpili Liam Neeson, Aidan Quinn i Taylor John Smith. Film miał premierę 10 lutego 2022 roku.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Demaskatorka

kobieta ujawniająca tajne spiski, nielegalne powiązania, działania osób, które swoją działalność chcą pozostawić w ukryciu


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) osoba płci żeńskiej, która kogoś lub coś demaskuje, ujawnia ukryte fakty


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Demaskatorski

wydobywający prawdę spod maskujących ją pozorów


przymiotnik

 (1.1) taki, który demaskuje; który ujawnia to, co skrywane (np. czyjeś tajemnice, tajne informacje)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Demaskatorstwo

działanie demaskatora, demaskowanie kogoś lub czegoś


Źródła:

SJP.pl

Demaskowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|demaskować.


Demaskowanie – ujawnianie przez przeciwnika danych o wojskach na podstawie cech, według których można wykryć lub ustalić określone obiekty, rozpoznać zamierzenia i działania wojsk. Na podstawie cech demaskujących można np. według pracy radiostacji ustalić typ i miejsce, kolein czołgu określić jego rodzaj, czas przejazdu, kierunek i szybkość jazdy, na podstawie błysków i wybuchów wystrzałów w nocy zdemaskować artylerię.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Demaskować

ujawniać prawdę o kimś lub o czymś nieuczciwym, negatywnym


czasownik przechodni niedokonany (dk. zdemaskować)

 (1.1) ujawniać prawdziwą tożsamość lub charakter kogoś albo czegoś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dematerializacja

znikanie przedmiotów, zjawisko postrzegane w spirytyzmie i okultyzmie


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) żart. nagłe zniknięcie z pola widzenia

 (1.2) książk. całkowite, tajemnicze zniknięcie

 (1.3) fiz. anihilacja cząstek i antycząstek

 (1.4) ekon. wniesienie papierów wartościowych na rachunek inwestycyjny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dematerializacyjny

→ dematerializacja


Patrz:dematerializacja

Źródła:

SJP.pl

Dematerializować

1. sprawiać, żeby jakaś postać lub rzecz przestała istnieć;
2. w ekonomii: oddawać papiery wartościowe do banku lub biura maklerskiego w celu zastąpienia ich materialnej postaci zapisem na rachunku inwestycyjnym


Źródła:

SJP.pl

Demawend

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. miasto w Iranie, w ostanie Teheran;


Demawend (5610 m n.p.m.) – wulkan drzemiący w górach Elburs, najwyższy szczyt Iranu, położony około 70 km na północny wschód od Teheranu i ok. 60 km na południe od miasta Amol. Wulkan zbudowany głównie z kwasowych law andezytowych. Duży kąt nachylenia stoków (stratowulkan) – ok. 30-40°. U podnóża występują licznie wody siarczanowe. Wysokość wulkanu wynosi 5610 m. [], jest to jednak wartość zawyżona[].


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Dembek

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dembicki

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Dembiński

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dembowski

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dembski

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Demczuk

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Demencja

otępienie; zespół symptomów związanych z pogarszającą się pamięcią


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. utrata zdolności umysłowych organizmu spowodowana chorobą lub starzeniem się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Demencyjny

→ demencja


Patrz:demencja

Źródła:

SJP.pl

Dementi

oficjalne sprostowanie nieprawdziwej lub nieścisłej informacji


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) polit. dypl. zaprzeczenie ogłoszone oficjalnie; sprostowanie określonych wiadomości (zazwyczaj politycznych), wcześniej udostępnionych publicznie


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dementowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|dementować.


Źródła:

Wiktionary

Dementować

stwierdzać fałszywość jakiejś informacji; prostować, zaprzeczać, przeczyć


czasownik

 (1.1) prostować nieprawdziwe informacje, zaprzeczać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Demeryt

dawniej: ksiądz skazany za wykroczenie przeciw prawu kościelnemu na karę odosobnienia w domu poprawy dla duchownych; demeryta


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) daw. ksiądz, który po wejściu w konflikt z prawem kanonicznym odbywa karę odosobnienia w domu poprawy dla duchownych;


De


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Demeryta

dawniej: ksiądz skazany za wykroczenie przeciw prawu kościelnemu na karę odosobnienia w domu poprawy dla duchownych; demeryt


Źródła:

SJP.pl

Demeszka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) stpol. szabla z damasceńskiej stali


Źródła:

Wiktionary

Demeter

w mitologii greckiej: bogini zbóż, jedno z najstarszych bóstw ziemi uprawnej; Demetra


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) mitgr. bogini ziemi uprawnej, urodzaju, zboża i rolnictwa, utożsamiana z rzymską Ceres;

 (1.2) astr. planetoida o numerze katalogowym 1108;


Demeter (także Demetra; Δημήτηρ, Δήμητρα Dēmḗtēr, Dḗmētra, Ceres) – w mitologii greckiej bogini płodności ziemi, urodzaju, ziemi uprawnej, zbóż, rolnictwa; matka Kory-Persefony. Siostra Zeusa, Posejdona, Hadesa, Hestii i Hery. Miała z Zeusem córkę Korę-Persefonę. Córka Rei i Kronosa.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Demetra

mit. gr. bogini zbóż, jedno z najstarszych bóstw ziemi uprawnej; Demeter


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) mitgr. zob. Demeter.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Demetria

imię żeńskie


Demetria – żeński odpowiednik imienia Demetriusz. Znaczy "należący do Demeter".

Demetria imieniny obchodzi: 9 kwietnia i 21 czerwca.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Demetriusz

imię męskie


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) rzad. imię|polski|m.;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Demi

potocznie: osoba odczuwająca popęd płciowy wyłącznie do osób, z którymi nawiązała silną więź emocjonalną; demiseksualista


Demi (stylizowany na "D E M I") – czwarty solowy studyjny album amerykańskiej piosenkarki Demi Lovato wydany w Stanach Zjednoczonych 14 maja 2013 roku nakładem Hollywood Records. W pierwszym tygodniu sprzedaży, album trafił na 3. miejsce amerykańskiej listy przebojów "Billboard 200" sprzedając się tam w 110 tysięcy egzemplarzy. Do tej pory[] płyta rozeszła się w nakładzie 500 tysięcy kopii w Stanach Zjednoczonych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Demi-Monde

[czytaj: dmi-mąd] z francuskiego, przestarzałe: półświatek; środowisko prostytutek i sutenerów usiłujących dorównać światu wyższego towarzystwa


Źródła:

SJP.pl

Demi-Saison

[czytaj: dmiseZĄ] z francuskiego: przejściowy, międzysezonowy; zwykle o odzieży noszonej wiosną lub jeszienią, np. płaszcz demi-saison


Źródła:

SJP.pl

Demi-Sec

[czytaj: demi sek] o trunku, zwykle winie: półwytrawny


De


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Demi-Vierge

[czytaj: dmi wierż] z francuskiego: półdziewica; kobieta zachowująca fizyczne dziewictwo, ale nieunikająca erotycznych kontaktów


Źródła:

SJP.pl

Demian

De


Źródła:

Wikipedia

Demianiuk

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Demianów

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. wieś na Ukrainie, w obwodzie iwanofrankiwskim, w rejonie halickim;


Demianów ( Дем'янів) – wieś na Ukrainie, w obwodzie iwanofrankiwskim, w rejonie iwanofrankiwskim.

Przez wieś przebiega droga krajowa N09. Znajduje tu się stacja kolejowa Bursztyn, położona na linii Lwów – Czerniowce.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Demiańczuk

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Demidowicz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Demidówka

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. osiedle typu miejskiego na Ukrainie, stolica rejonu w obwodzie rówieńskim;


Demidówka (ukr. Демидівка) – osiedle typu miejskiego na Ukrainie i stolica rejonu obwodu rówieńskiego, położone na Wołyniu.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Demielinizacja

zanik lub rozpad osłonek mielinowych włókien nerwowych (dendrytów i aksonów) spowodowany przez zakażenia, zatrucia, niedotlenienie i procesy autoimmunologiczne


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) proces patologicznego rozpadu osłonek mielinowych w układzie nerwowym


Demielinizacja – proces patologiczny układu nerwowego polegający na rozpadzie osłonek mielinowych w ośrodkowym lub obwodowym układzie nerwowym.

Większość włókien nerwowych (aksonów) otoczonych jest osłonką mielinową, w skład której wchodzi mielina. Za wytwarzanie mieliny w ośrodkowym układzie nerwowym odpowiadają oligodendrocyty, zaś w obwodowym układzie nerwowym komórki Schwanna.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Demijohn

[czytaj: DEmidżon] pękaty pojemnik opleciony łoziną, o pojemności najczęściej od 8 do 54 litrów


Źródła:

SJP.pl

Demilitaryzacja

1. ograniczenie lub likwidacja sił wojskowych na określonym terytorium; rozbrojenie;
2. przywrócenie cywilnego charakteru czemuś wcześniej zmilitaryzowanemu


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) wojsk. proces, w którym określony obszar, państwo lub organizacja pozbawiane są zdolności wojskowych


Demilitaryzacja (łac. "de-" 'z (czego), od, wy-' i "militaria" 'ćwiczenia wojskowe' od "militaris" 'wojskowy' od "miles" dpn. "militis" 'żołnierz') – proces, w którym pozbawia się dany teren wojsk oraz budynków i maszyn o charakterze wojennym. Pojęcie to odnosi się także do rozbrajania formacji militarnych i paramilitarnych (także oddziałów partyzanckich), stanowiąc najczęściej element demobilizacji. Obszar poddany takiemu procesowi nazywany jest strefą zdemilitaryzowaną.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Demilitaryzacyjny

dotyczący demilitaryzacji


przymiotnik relacyjny

 (1.1) polit. związany z demilitaryzacją, dotyczący demilitaryzacji, rozbrojenia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Demimondka

dawniej: dama z półświatka; demimondówka


Źródła:

SJP.pl

Demimondówka

dawniej: dama z półświatka; demimondka


Źródła:

SJP.pl

Demineralizacja

1. usuwanie soli mineralnych z jakiejś substancji, zwłaszcza z wody;
2. utrata soli mineralnych, np. demineralizacja płynów ustrojowych


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Demineralizacyjny

dotyczący demineralizacji


Źródła:

SJP.pl

Deminutivum

zdrobnienie, wyraz powstały poprzez dodanie odpowiedniego formantu, oznaczający przedmiot mniejszy w stosunku do przedmiotu opisywanego przez wyraz, do którego dodany został formant; deminutiwum; deminutyw; deminutywum


Źródła:

SJP.pl

Deminutiwum

zdrobnienie, wyraz powstały poprzez dodanie odpowiedniego formantu, oznaczający przedmiot mniejszy w stosunku do przedmiotu opisywanego przez wyraz, do którego dodany został formant; deminutivum; deminutyw; deminutywum


Źródła:

SJP.pl

Deminutyw

zdrobnienie, wyraz powstały poprzez dodanie odpowiedniego formantu, oznaczający przedmiot mniejszy w stosunku do przedmiotu opisywanego przez wyraz, do którego dodany został formant; deminutivum; deminutiwum; deminutywum


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) jęz. zdrobnienie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Deminutywność

→ deminutywny


Patrz:deminutywny

Źródła:

SJP.pl

Deminutywny

w językoznawstwie: zdrabniający, mający charakter zdrobnienia; zdrobniały


przymiotnik

 (1.1) zdrobniały


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Deminutywum

zdrobnienie, wyraz powstały poprzez dodanie odpowiedniego formantu, oznaczający przedmiot mniejszy w stosunku do przedmiotu opisywanego przez wyraz, do którego dodany został formant; deminutivum; deminutiwum; deminutyw


Źródła:

SJP.pl

Demirel

nazwisko, m.in. Süleyman Demirel, turecki polityk


Źródła:

SJP.pl

Demirowski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Demirski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Demiseksualista

osoba odczuwająca popęd płciowy wyłącznie do osób, z którymi nawiązała silną więź emocjonalną; demi


Źródła:

SJP.pl

Demiseksualizm

popęd płciowy wyłącznie do osób, z którym nawiązało się silną więź emocjonalną


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) seks. neol. odczuwanie popędu seksualnego pod warunkiem nawiązania silnej więzi emocjonalnej;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Demiseksualność

rzeczownik, rodzaj żeński, męski

 (1.1) seks. neol. odczuwanie popędu seksualnego pod warunkiem nawiązania silnej więzi emocjonalnej;


Demiseksualność, inaczej demiseksualizm – orientacja seksualna osób, które mogą odczuwać pociąg seksualny do innej osoby wyłącznie w przypadku nawiązania z nią wcześniej silnej więzi emocjonalnej.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Demiseksualny

odczuwający popęd płciowy wyłącznie do osób, z którymi nawiązało się silną więź emocjonalną


Źródła:

SJP.pl

Demisezonowy

o odzieży: przejściowy, przeznaczony do noszenia wiosną lub jesienią


Źródła:

SJP.pl

Demistyfikacja

wykrycie, ujawnienie mistyfikacji; zdemaskowanie


Źródła:

SJP.pl

Demistyfikacyjny

ujawniający mistyfikację; demistyfikatorski


Źródła:

SJP.pl

Demistyfikator

ten, kto demaskuje jakąś mistyfikację


Źródła:

SJP.pl

Demistyfikatorka

kobieta, która demaskuje jakąś mistyfikację


Źródła:

SJP.pl

Demistyfikatorski

ujawniający mistyfikację; demistyfikacyjny


Źródła:

SJP.pl

Demistyfikować

wykrywać i ujawniać mistyfikację; demaskować


Źródła:

SJP.pl

Demitologizacja

1 pozbawienie czegoś cech mitu, legendy; odmitologizowanie;
2. obalenie mitów, legend; odmitologizowanie;
3. nurt religijny dążący do oddzielenia istotnej treści Słowa Bożego od mitów


Demitologizacja (niem. "Entmythologisierung") – postulat w hermeneutyce biblijnej zaproponowany przez Rudolfa Bultmanna, biblistę i teologa ewangelickiego. Demitologizacja oznacza egzystencjalną interpretację mitów biblijnych w zwiastowaniu Nowego Testamentu, aby utrzymać jego ważność dla współczesnego człowieka. Choć pojęcie to zostało wprowadzone i spopularyzowane przez Bultmanna, to potrzeba przezwyciężenia mityczności religii pojawiała się już wcześniej w historii Kościoła i myśli teologicznej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Demitologizacyjny

→ demitologizacja


Patrz:demitologizacja

Źródła:

SJP.pl

Demiurg

1. twórca, protoplasta;
2. dawniej: twórca świata;
3. dawniej: wykonawca wolnego zawodu lub rękodzielnik


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) filoz. idealna siła stwórcza, której dziełem jest rzeczywistość

 (1.2) książk. przen. człowiek obdarzony niesamowitym talentem twórczym

 (1.3) hist. w państwach doryckich starożytnej Grecji wysoki tytuł urzędniczy

 (1.4) hist. w starożytnej Grecji urzędnik wysokiego szczebla


De


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Demiurgiczny

→ demiurg


Patrz:demiurg

Źródła:

SJP.pl

Demko

zdrobnienie od: demo


Źródła:

SJP.pl

Demkowicz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Demlin

wieś w Polsce


Demlin (kaszb."Demlënò", za II RP "Dęblin") – wieś kociewska w Polsce, położona w województwie pomorskim, w powiecie starogardzkim, w gminie Skarszewy przy drodze wojewódzkiej nr 224. W skład sołectwa Demlin wchodzi również Nowe Gołębiewko.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gdańskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Demo

1. demonstracyjna wersja programu komputerowego;
2. demonstracyjne nagranie muzyczne lub zbiór takich nagrań


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) pot. wersja demonstracyjna, np. gry komputerowej, utworu, programu

 (1.2) pot. demonstracja (protest uliczny)


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Demobil

1. sprzęt wojskowy, który wyszedł z użycia;
2. potocznie: odzież wzorowana na mundurach żołnierskich


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) przestarzały lub zużyty sprzęt wojskowy sprzedawany na rynku cywilnym

 (1.2) pot. instytucja, która zarządza demobilem (1.1) bądź miejsce, gdzie można go nabyć


De


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Demobilizacja

1. przechodzenie państwa ze stanu wojny do stanu pokoju;
2. zwolnienie do rezerwy osób pełniących służbę wojskową;
3. utrata gotowości do działania, osłabienie chęci do aktywności, walki; zniechęcenie


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rozbrojenie, przejście sił zbrojnych państwa ze stanu wojennego do stanu pokojowego

 (1.2) zwalnianie odbywających czynną służbę wojskową do rezerwy

 (1.3) przen. utrata motywacji do działania


Demobilizacja – ogół czynności związanych z przejściem państwa ze stanu wojennego do pokojowego. Jest przeciwieństwem mobilizacji.

Celem demobilizacji jest przestawienie gospodarki narodowej, tj. m.in.: przemysłu, rolnictwa, transportu, łączności z produkcji wojskowej na produkcję na potrzeby cywilne, a także redukcja sił zbrojnych poprzez zwalnianie części żołnierzy do rezerwy oraz redukcji środków i sprzętu służącego wojsku podczas prowadzenia wojny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Demobilizacyjny

dotyczący demobilizacji


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z demobilizacją, dotyczący demobilizacji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Demobilizować

czasownik przechodni niedokonany (dk. zdemobilizować)

 (1.1) wojsk. przenosić powołanych do udziału w walce zbrojnej do rezerwy

 (1.2) wojsk. przeznaczać sprzęt wojskowy do użytku cywilnego

 (1.3) książk. zniechęcać, osłabiać chęć do działania

czasownik zwrotny niedokonany demobilizować się (dk. zdemobilizować się)

 (2.1) wojsk. poddawać się rozbrojeniu i przeniesieniu do rezerwy

 (2.2) książk. zniechęcać się, tracić chęć do działania


Źródła:

Wiktionary

Demobilizująco

w sposób odbierający motywację i zdolność do działania, walki


Źródła:

SJP.pl

Demobilowy

związany z demobilem


Źródła:

SJP.pl

Demodekoza

nużyca; choroba pasożytnicza koni


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. zob. nużyca.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Demodekozy

nużyca; choroba pasożytnicza koni


Źródła:

SJP.pl

Demodulacja

proces, w którym z przebiegu zmodulowanego uzyskuje się przebieg modulujący; umożliwia odtworzenie dźwięków mowy i myzyki lub sygnału obrazu w odbiornikach radiowych i telewizyjnych; detekcja


Źródła:

SJP.pl

Demodulacyjny

→ demodulacja


Patrz:demodulacja

Źródła:

SJP.pl

Demodulator

urządzenie lub układ służący do detekcji zmodulowanego przebiegu elektrycznego


Źródła:

SJP.pl

Demogr.

skrót od: demografia, demograficzny


Źródła:

SJP.pl

Demograf

osoba wyspecjalizowana w demografii


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba zawodowo zajmująca się demografią


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Demografia

nauka zajmująca się ludnością, a zwłaszcza jej statystycznym, ogólnym opisem pod względem: liczby, wieku, płci, rasy, wykształcenia, zawodu itp.


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nauk. eduk. nauka zajmująca się jakościowym i ilościowym badaniem stanów, struktur, ruchów i rozwoju ludności w określonych warunkach historycznych;


Demografia – dziedzina nauki zajmująca się powstawaniem, życiem i przemijaniem społeczności ludzkiej. Obejmuje m.in. takie zagadnienia jak: przyrost naturalny, migracje, struktura społeczna (wiek, płeć, przynależność zawodowa, narodowość, wyznanie) oraz ich rozmieszczenie przestrzenne i oddziaływania społeczne i socjologiczne.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Demograficzny

przymiotnik

 (1.1) dotyczący demografii


Źródła:

Wiktionary

Demografio

forma rzeczownika.

 (1.1) W. lp. od: demografia


Źródła:

Wiktionary

Demografizm

w socjologii: koncepcja, według której czynniki demograficzne zasadniczo wpływają na zjawiska społeczne


Źródła:

SJP.pl

Demografka

→ demograf


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta zawodowo zajmująca się demografią


Patrz:demograf

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Demokr.

skrót od: demokracja, demokratyczny


Źródła:

SJP.pl

Demokracja

1. ustrój polityczny, w którym o sprawach państwa większością głosów decydują wszyscy obywatele;
2. państwo o takim ustroju;
3. demokracja socjalistyczna - określenie totalitarnego ustroju w państwach komunistycznych


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) polit. ustrój polityczny, w którym źródło władzy stanowi wola większości obywateli;

 (1.2) polit. państwo o ustroju demokratycznym

 (1.3) polit. stronnictwo polityczne opowiadające się za zasadami demokratycznymi

 (1.4) socjol. sposób funkcjonowania i wzajemne relacje w grupie


Demokracja (gr. "dḗmos" „lud”, "krátos" „władza” – dosł. „rządy ludu, ludowładztwo”) – jeden z typów ustroju państwa, zakładający udział obywateli w sprawowaniu władzy.

Demokracja ma swój początek w starożytnej Grecji. Znaczący wkład w rozwój demokracji miał także starożytny Rzym oraz kultura Zachodu (Europa, Ameryka Północna i Południowa).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Demokrata

1. członek partii demokratycznej;
2. zwolennik demokracji


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) zwolennik demokracji

 (1.2) osoba należąca do partii demokratycznej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Demokratka

1. kobieta o przekonaniach demokratycznych;
2. w gwarze szoferskiej: samochód marki Chevrolet


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zwolenniczka demokracji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Demokrato

forma rzeczownika.

 (1.1) W. lp. od: demokrata


Źródła:

Wiktionary

Demokratura

forma rządów z elementami demokracji i dyktatury


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) polit. forma sprawowania władzy będąca dyktaturą przybierającą pozory demokracji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Demokratycznie

przysłówek sposobu

 (1.1) zgodnie z założeniami demokracji, w sposób demokratyczny


Źródła:

Wiktionary

Demokratyczniej

stopień wyższy od przysłówka: demokratycznie


Źródła:

SJP.pl

Demokratyczniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: demokratyczny


Źródła:

SJP.pl

Demokratyczność

→ demokratyczny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co demokratyczne


Patrz:demokratyczny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Demokratyczny

→ demokracja


przymiotnik

 (1.1) polit. związany z demokracją


Patrz:demokracja

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Demokratyzacja

wprowadzanie zasad demokratycznych, reorganizacja państwa, organizacji itp. według zasad demokracji


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) polit. proces przeobrażania systemu politycznego celem rozszerzenia uczestnictwa politycznego obywateli państwa, wprowadzanie zasad rządzenia opartych na współdecydowaniu wszystkich obywateli;


De


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Demokratyzacyjny

dotyczący demokratyzacji


przymiotnik relacyjny

 (1.1) polit. przekształcający w duchu zasad demokratycznych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Demokratyzm

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) polit. wyznawanie demokratycznych zasad


Demokratyzm – ideologia polityczna i filozoficzna oparta na poparciu dla demokracji uznawanej za najlepszą formę rządów. Przeciwieństwem demokratyzmu jest antydemokratyzm, którego zwolennicy wolą monarchię absolutną albo despotyczną lub dyktaturę.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Demokratyzowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) nadawanie czemuś demokratycznego charakteru


Źródła:

Wiktionary

Demokratyzować

czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) dokonywać procesu demokratyzacji

czasownik zwrotny niedokonany demokratyzować się (dk. brak)

 (2.1) dokonywać na sobie procesu demokratyzacji


Źródła:

Wiktionary

Demokryt

Demokryt z Abdery (ok. 460-ok. 370 p.n.e.), filozof grecki


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.;


De


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Demokrytowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Demokryta lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Demolens

szkło okularowe o zerowej zdolności skupiającej


Źródła:

SJP.pl

Demoliberalizm

odmiana dziewiętnastowiecznego liberalizmu dopuszczająca pewne elementy demokratyczne; liberalizm demokratyczny


Źródła:

SJP.pl

Demoliberalny

→ demoliberalizm


Patrz:demoliberalizm

Źródła:

SJP.pl

Demolka

potocznie: demolowanie, niszczenie czegoś; rozróba


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. czynność celowego niszczenia czegoś, zwłaszcza pomieszczenia

 (1.2) pot. efekt demolki (1.1)

 (1.3) środ. bójka, bijatyka

 (1.4) środ. przestępców napad na mieszkanie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Demolowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|demolować.


Źródła:

Wiktionary

Demolować

1. niszczyć, rozwalać w gwałtowny sposób;
2. działać na szkodę kogoś lub czegoś


czasownik przechodni niedokonany (dk. zdemolować)

 (1.1) świadomie niszczyć coś w sposób nieodwracalny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Demolud

potocznie: kraj byłego systemu socjalistycznego


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) kraj o ustróju komunistycznym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Demon

uosobienie złych mocy; szatan; zły duch


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) mit. istota nadprzyrodzona występująca w wierzeniach ludowych, mitologiach i religiach, zajmująca pozycję pośrednią między bogami a ludźmi; o cechach na wpół ludzkich, na wpół boskich; najczęściej nieprzyjazna człowiekowi;

 (1.2) inform. program, który automatycznie przeprowadza określone procesy bez konieczności interakcji z użytkownikiem;


Demon ( δαίμων "daimon", "nadprzyrodzona potęga", "dola"; daemon) – istota występująca w wielu wierzeniach ludowych, mitologiach i religiach, która zajmuje pozycję pośrednią między bogami a ludźmi, między sferą ziemsko-ludzką, materialną a sferą boską, czysto duchową; istota o cechach na wpół ludzkich, na wpół boskich; najczęściej nieprzyjazny człowiekowi duch, związany pierwotnie z pojęciem nieczystości sakralnej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Demonetaryzacja

1. odebranie banknotom lub monetom prawnego znaczenia pieniądza, wycofanie ich z obiegu;
2. spadek wartości obiegowego pieniądza w okresie inflacji;
3. demonetaryzacja złota - odstąpienie od traktowania złota jako równoważnika pieniądza


Źródła:

SJP.pl

Demonetyzacja

demonetaryzacja;
1. odebranie banknotom lub monetom prawnego znaczenia pieniądza, wycofanie ich z obiegu;
2. spadek wartości obiegowego pieniądza w okresie inflacji;
3. demonetyzacja złota - odstąpienie od traktowania złota jako równoważnika pieniądza


Źródła:

SJP.pl

Demonetyzować

1. wycofywać z obiegu banknoty, monety;
2. pozbawiać możliwości uzyskania dochodu z opublikowanej w internecie treści


Źródła:

SJP.pl

Demonica

→ demon


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) demon płci żeńskiej


De


Patrz:demon

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Demonicznie

przysłówek sposobu

 (1.1) charakterystycznie dla demona (dosłownie lub w przenośni)


Źródła:

Wiktionary

Demoniczniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: demoniczny


Źródła:

SJP.pl

Demoniczność

→ demoniczny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co demoniczne


Patrz:demoniczny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Demoniczny

niesamowity; upiorny; szatański


przymiotnik

 (1.1) przen. taki, który ma w sobie coś z demona; niesamowity

 (1.2) związany z demonem, dotyczący demona


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Demonizacja

1. przypisywanie, przypisanie komuś lub czemuś cech demonicznych;
2. wyolbrzymianie, wyolbrzymienie roli lub złych cech kogoś lub czegoś


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) przypisywanie lub wyolbrzymianie negatywnych cech


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Demonizm

1. wiara w demony, złe duchy;
2. demoniczny charakter kogoś lub czegoś; diabolizm, szatańskość


Źródła:

SJP.pl

Demonizowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) wyolbrzymianie negatywnych zjawisk lub złych cech


Źródła:

Wiktionary

Demonizować

1. wyolbrzymiać złe cechy, negatywne zjawiska;
2. przypisywać demoniczne cechy


czasownik

 (1.1) wyolbrzymiać znaczenie czegoś złego


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Demono-

temat słowotwórczy

 (1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z demonem


Źródła:

Wiktionary

Demonofobia

chorobliwy lęk przed demonami, złymi duchami


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) lęk przed złymi duchami


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Demonokracja

rządy demonów, władza szatana


Źródła:

SJP.pl

Demonolatria

oddawanie czci demonom


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rel. czczenie demonów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Demonolog

specjalista w dziedzinie demonologii


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) teol. specjalista w dziedzinie demonologii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Demonologia

1. dział teologii, którego przedmiotem są moce i siły, które zajmują pośrednią pozycję między Bogiem a ludźmi;
2. dział kulturoznawstwa i etnografii zajmujący się badaniem wyobrażeń o demonach


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) teol. dział teologii zajmujący się demonami

 (1.2) etn. dział etnografii i religioznawstwa zajmujący się badaniem wyobrażeń o demonach;


Demonologia (gr. δαίμων, "daimon"; λογος, "logos" – nauka; dosł. nauka o demonach) – termin wieloznaczny

W pierwszych dwóch przypadkach demonologia może obejmować wiarę w:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Demonologiczny

→ demonologia


przymiotnik relacyjny

 (1.1) teol. dotyczący demonologii (działu teologii)

 (1.2) etn. dotyczący demonologii (działu etnografii)


Patrz:demonologia

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Demonolożka

→ demonolog


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) teol. specjalistka w dziedzinie demonologii


Patrz:demonolog

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Demonoman

→ demonomania


Patrz:demonomania

Źródła:

SJP.pl

Demonomania

1. opętanie przez demony;
2. przeświadczenie o wszechobecności złych mocy, demonów


Źródła:

SJP.pl

Demonopolizacja

likwidowanie monopoli w dziedzinie przemysłu, handlu, komunikacji, informacji, organizacji społecznych itd.


Źródła:

SJP.pl

Demonopolizacyjny

→ demonopolizacja


Patrz:demonopolizacja

Źródła:

SJP.pl

Demonopolizować

likwidować monopol


Źródła:

SJP.pl

Demonstracja

1. wystąpienie zbiorowe, np. pochód, zgromadzenie, mające na celu wyrażenie opinii (najczęściej protestu lub poparcia dla kogoś, czegoś); manifestacja;
2. publiczne okazywanie uczuć, poglądów wobec kogoś lub czegoś; manifestacja, przejaw;
3. pokaz, podczas którego wyjaśnia się obserwatorom lub klientom zasady działania jakiegoś urządzenia; prezentacja, promocja;
4. w naukach doświadczalnych: metoda nauczania opierająca na wykonywaniu doświadczeń przed audytorium; pokaz;
5. w wojsku: ruchy wojska w celu zmylenia, odwrócenia uwagi wroga; dywersja;
6. w wojsku: działania wojskowe wobec innego państwa mające na celu stworzenie stanu zagrożenia, wywarcie nacisku


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) czynność pokazywania czegoś

 (1.2) ostentacyjne wyrażanie czegoś w taki sposób, żeby zwrócić na siebie uwagę

 (1.3) polit. zbiorowe wystąpienie mające na celu wyrażenie protestu lub poparcia, zwykle głośne lub gwałtowne;

 (1.4) wojsk. manewr taktyczny odciągający uwagę przeciwnika;


Demonstracja (łac. "demonstratio" – wskazanie, inaczej "manifestacja") – wystąpienie zbiorowe, zgromadzenie, mające na celu wyrażenie protestującej przeciw czemuś lub popierającej coś części opinii publicznej. Jest to publiczne okazywanie uczuć, postawy wobec czegoś lub kogoś przez jednostkę lub grupę. W państwie demokratycznym stanowi sposób korzystania z wolności zgromadzeń. Jest jednym z przejawów protestu politycznego.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Demonstracyjnie

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób demonstracyjny


Źródła:

Wiktionary

Demonstracyjność

książkowo: prowokacyjny, demonstracyjny sposób zachowania się, mający na celu zwrócenie czyjejś uwagi, zamanifestowanie swojej obecności; ostentacja, ostentacyjność, manifestacyjność


Źródła:

SJP.pl

Demonstracyjny

1. taki, który publicznie coś okazuje, zwraca na siebie uwagę; ostentacyjny, manifestacyjny;
2. taki, który służy prezentacji zasad działania jakiegoś urządzenia, czyichś osiągnięć, pomysłów, np. wersja demonstracyjna gry komputerowej;
3. mający charakter demonstracji - wystąpienia zbiorowego, mającego na celu wyrażenie opinii (najczęściej protestu lub poparcia dla kogoś, czegoś); manifestacyjny


przymiotnik

 (1.1) służący do pokazania produktu, doświadczenia albo urządzenia

 (1.2) obliczony na efekt

 (1.3) związany z demonstracjami ulicznymi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Demonstrant

uczestnik demonstracji, zgromadzenia, pochodu zwołanego dla wyrażenia poglądów grupy ludzi; manifestant


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) uczestnik demonstracji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Demonstrantka

→ demonstrant


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) forma żeńska od: demonstrant


Patrz:demonstrant

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Demonstrator

1. osoba dokonująca pokazu, wykonująca prezentację czegoś przed jakąś publicznością;
2. organizator lub uczestnik demonstracji


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba demonstrująca lub prezentująca coś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Demonstratorka

1. kobieta dokonująca pokazu, wykonująca prezentację czegoś przed jakąś publicznością;
2. organizatorka lub uczestniczka demonstracji


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) forma żeńska od: demonstrator


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Demonstratywny

rzadko: mający charakter dowodu, oparty na dowodzeniu


Źródła:

SJP.pl

Demonstrowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|demonstrować.


Źródła:

Wiktionary

Demonstrować

1. brać udział w demonstracji; manifestować;
2. publicznie wyrażać swoje uczucia, poglądy, postawy; manifestować;
3. dokonywać pokazu; prezentować


czasownik

 (1.1) prezentować coś – urządzenie, towar lub działanie czegoś

 (1.2) brać udział w publicznym proteście, demonstracji

 (1.3) okazywać w sposób ostentacyjny swoje uczucia, siłę, możliwości


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Demontaż

1. rozkładanie na części składowe maszyn, urządzeń, konstrukcji itp.; rozbiórka;
2. zjawisko stopniowego rozkładu, niszczenia czegoś


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) rozkładanie na części przedmiotu tak, że przestaje istnieć jako całość

 (1.2) usunięcie skądś pełniącej daną funkcję instalacji

 (1.3) książk. unicestwienie danej całości mającej określony cel, np. instytucji lub ustroju


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Demontażowy

związany z demontażem


Źródła:

SJP.pl

Demontażysta

specjalista od rozkładania maszyn, urządzeń na części


Źródła:

SJP.pl

Demontowalny

1. dający się rozłożyć na zespoły lub części;
2. dający się zdjąć z miejsca, w którym był zamontowany


Źródła:

SJP.pl

Demontowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) przeprowadzanie demontażu


Źródła:

Wiktionary

Demontować

zdemontowywać;
1. rozkładać na zespoły lub części; rozbierać, rozmontowywać;
2. zdejmować jakieś urządzenie z miejsca, w którym było zamontowane;
3. 2. przenośnie: burzyć jakiś porządek; rozmontowywać


czasownik przechodni niedokonany

 (1.1) rozkładać jakąś całość na części; dokonywać demontażu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Demontownia

fabryka lub hala fabryczna, w której się odbywa rozbieranie na części maszyn, urządzeń itp.


Źródła:

SJP.pl

Demoralizacja

upadek moralności i zepsucie obyczajów, które przejawiają się w nasileniu przestępstw, rozwiązłości, nieuczciwości, korupcji itp.; deprawacja, zepsucie, wykolejenie


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odrzucanie ogólnie przyjętych zasad moralnych

 (1.2) działanie powodujące demoralizację (1.1) u innych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Demoralizacyjny

przymiotnik

 (1.1) związany z demoralizacją; powodujący demoralizację


Źródła:

Wiktionary

Demoralizator

osoba, która demoralizuje otoczenie, powoduje czyjś upadek moralności i zepsucie obyczajów; deprawator, gorszyciel


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) ten, kto demoralizuje


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Demoralizatorka

kobieta, która demoralizuje otoczenie, powoduje czyjś upadek moralności i zepsucie obyczajów; deprawatorka, gorszycielka


Źródła:

SJP.pl

Demoralizatorski

→ demoralizator; deprawatorski, demoralizujący


Źródła:

SJP.pl

Demoralizować

1. powodować upadek moralności i zepsucie obyczajów; deprawować, gorszyć, znieprawiać;
2. podejmować działania mające na celu obniżenie morale osoby lub grupy osób


czasownik niedokonany

 (1.1) gorszyć, szerzyć demoralizację


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Demoralizujący

taki, który powoduje upadek moralności i zepsucie obyczajów; deprawujący, gorszący


przymiotnik

 (1.1) taki, który powoduje demoralizację


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Demorfologizacja

w językoznawstwie: proces utraty wyrazistości morfologicznej, zwłaszcza fleksyjnej, przez określone formy lub całe kategorie fleksyjne


Źródła:

SJP.pl

Demos

1. w starożytnej Grecji: lud, pospólstwo;
2. jednostka administracyjna starożytnego państwa ateńskiego; dem


rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) obywatele, lud


Dimos, demos "(gr. δήμος – dimos)" – jednostka podziału administracyjnego Grecji, odpowiadająca polskiemu pojęciu gminy lub dzielnicy miasta. W starożytności słowo to posiadało więcej znaczeń.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Demoscena

subkultura użytkowników komputerów tworzących dema (dzieła audiowizualne), demonstrujące ich umiejętności


De


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Demoscenowy

→ demoscena


Patrz:demoscena

Źródła:

SJP.pl

Demoskop

osoba badająca metodami statystycznymi opinie i nastroje społeczne w celu ustalenia istniejącego stanu i opracowania prognoz; statystyk społeczny


Źródła:

SJP.pl

Demoskopia

badanie poglądów i nastrojów społeczeństwa w celu określenia istniejącego stanu i opracowania prognozy


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) socjol. badanie opinii publicznej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Demoskopijny

związany z badaniem poglądów i nastrojów społeczeństwa w celu określenia istniejącego stanu i opracowania prognozy; demoskopowy


Źródła:

SJP.pl

Demoskopowy

związany z badaniem poglądów i nastrojów społeczeństwa w celu określenia istniejącego stanu i opracowania prognozy; demoskopijny


Źródła:

SJP.pl

Demostenes

Demostenes (384-322 p.n.e.), grecki mówca, polityk


Demostenes (gr. Δημοσθένης "Dēmosthénēs", 384–322 p.n.e.) – mówca grecki, polityk, stanowczy przeciwnik macedońskiej dominacji w świecie greckim.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Demot

potocznie: demotywator


Źródła:

SJP.pl

Demotyczny

pismo demotyczne - najbardziej uproszczona forma staroegipskiego pisma hieratycznego


przymiotnik

 (1.1) odnoszący się do demosu, ludowy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Demotyk

grecki język ludowy (mówiony)


Źródła:

SJP.pl

Demotyka

1. odmiana pisma hieratycznego w Dolnym Egipcie w Trzecim Okresie Przejściowym;
2. język potoczny zapisywany tym pismem, używanym w Starożytnym Egipcie


De


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Demotywacja

1. ogół czynników wpływających na niechęć lub wzrost niechęci do podjęcia jakichś działań lub decyzji;
2. stan psychiczny objawiający się brakiem energii, chęci, zapału; zniechęcenie, apatia


Źródła:

SJP.pl

Demotywacyjny

obniżający motywację; demotywujący


Źródła:

SJP.pl

Demotywator

połączenie wymownego obrazka bądź zdjęcia z komentującym jego zawartość podpisem, wywołujące najczęściej uczucie nostalgii, smutku, tęsknoty lub wzrost niechęci do podjęcia jakichś działań lub decyzji; demot


Demotywator, demot – demotywujący obrazek, połączenie wymownego obrazka bądź zdjęcia z komentującym jego zawartość podpisem. Demotywator ma najczęściej charakter ironiczny lub cyniczny.

Demotywatory są parodią plakatów motywacyjnych. W wielu biurach (głównie amerykańskich) wiszą plakaty motywujące pracowników do osiągnięcia celu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Demotywować

powodować, że ktoś traci chęć działania, pozytywne nastawienie wobec kogoś lub czegoś; zniechęcać


czasownik niedokonany

 (1.1) zniechęcać do działania


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Demotywujący

→ demotywować


Patrz:demotywować

Źródła:

SJP.pl

Dempsey

nazwisko, m.in. Jack Dempsey (1895-1983), amerykański bokser


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Demski

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Demuksowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) wyodrębnianie z obrazu wideo ścieżki audio, napisów i innych elementów


Źródła:

Wiktionary

Demulgacja

proces odwrotny do emulgacji polegający na rozdzieleniu emulsji poprzez łączenie się drobnych cząsteczek jednego ze składników; deemulgacja


Źródła:

SJP.pl

Demulgacyjny

→ demulgacja


Patrz:demulgacja

Źródła:

SJP.pl

Demulgator

substancja, która dodana do emulsji powoduje rozdzielenie wchodzących w jej skład faz ciekłych; deemulgator


Źródła:

SJP.pl

Demulgować

powodować rozdzielenie faz ciekłych emulsji; deemulgować


Źródła:

SJP.pl

Demultiplekserowy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z demultiplekserem, dotyczący demultipleksera


Źródła:

Wiktionary

Demurrage

[czytaj: demarejdż] opłata karna, odszkodowanie płacone przez:
1. port armatorowi statku za jego przestój na redzie lub w porcie z winy władz portowych;
2. czarterującego armatorowi w przypadku przedłużenia czasu czarteru ponad ustaloną umowę


Źródła:

SJP.pl

Demówka

potocznie:
1. nagranie demonstracyjne; demo;
2. wersja demonstracyjna programu komputerowego; demo;
3. kobieta, której nie da się poderwać i namówić na seks


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Den

dna moczanowa (potocznie skaza moczanowa), zapalenie stawów o charakterze napadowym, potem przewlekłym, spowodowane krystalizacją moczanu sodu w płynie stawowym, należy do chorób reumatycznych; artretyzm


forma rzeczownika|en.

 (1.1) D. lm. od: dno


Den – piąty władca starożytnego Egiptu z I dynastii, pierwszy noszący tytuł króla Górnego i Dolnego Egiptu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Denacjonalizacja

zwrot majątku przejętego przez państwo jego uprzednim właścicielom; odpaństwowienie


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ekon. zwrot skonfiskowanych przez państwo dóbr ich prawowitym właścicielom

 (1.2) daw. zniszczenie poczucia przynależności kogoś do określonego narodu


Denacjonalizacja – proces przekazywania majątku państwowego w ręce prywatne.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Denacjonalizacyjny

→ denacjonalizacja


Patrz:denacjonalizacja

Źródła:

SJP.pl

Denacyfikacja

działania podjęte po II wojnie światowej w celu oczyszczenia życia politycznego, społecznego i kulturalnego w Niemczech i Włoszech z nazizmu; denazyfikacja, defaszyzacja


Źródła:

SJP.pl

Denacyfikacyjny

przymiotnik od: denacyfikacja


Źródła:

SJP.pl

Denacyfikować

oczyszczać z nazizmu; denazyfikować


Źródła:

SJP.pl

Denar

dynar;
1. w średniowieczu: podstawowa moneta srebrna różnych krajów europejskich, także i Polski;
2. starorzymska moneta srebrna


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) hist. numizm. srebrna moneta rzymska, później średniowieczna jednostka monetarna różnych krajów europejskich;

 (1.2) monet. waluta Macedonii;

 (1.3) daw. metrol. jednostka miary masy równa 1/16 łuta

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) daw. ustawiany na ogniu żelazny trójnóg, służący za podstawę dla kotła lub garnka


Denar (łac. "dēnārǐŭs", l.mn. "denarii", stgr. "δηνάριον") – dawna moneta srebrna, pierwszy raz wybita w Rzymie około 215–211 roku p.n.e. Nazwa pochodzi z łac. "deni" („po dziesięć”), gdyż wówczas miała wartość dziesięciu brązowych asów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Denarek

zdrobnienie od: denar


Źródła:

SJP.pl

Denarowy

związany z denarem


przymiotnik

 (1.1) dotyczący denara


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Denasalizacja

zjawisko zaniku rezonansu nosowego głoski


Źródła:

SJP.pl

Denaseryzacja

działania mające na celu oczyszczenia życia politycznego, społecznego i kulturalnego Egiptu z socjalistycznej ideologii Gamala Abdela Nasera, autorytarnego władcy Egiptu w latach 1954-70


Źródła:

SJP.pl

Denat

1. osoba zmarła śmiercią gwałtowną, nienaturalną;
2. żartobliwie: osoba bardzo zmęczona lub pijana


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba, która zginęła w wyniku morderstwa, samobójstwa lub wypadku

 (1.2) pot. ktoś bardzo pijany lub zmęczony

 (1.3) pot. denaturat


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Denatka

1. kobieta zmarła śmiercią gwałtowną, nienaturalną;
2. żartobliwie: kobieta bardzo zmęczona lub pijana


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta, która zginęła w wyniku morderstwa, samobójstwa lub wypadku

 (1.2) pot. kobieta bardzo pijana lub zmęczona

 (1.3) pot. kobieta, która jest nieobeznana w danej dziedzinie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Denaturacik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od denaturat


Źródła:

Wiktionary

Denaturacja

1. zmiana struktury cząsteczek białkowych pod wpływem działania czynników fizycznych lub chemicznych;
2. zanieczyszczenie spirytusu w celu uniemożliwienia użycia go do konsumpcji


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Denaturacyjny

→ denaturacja


Patrz:denaturacja

Źródła:

SJP.pl

Denaturalizacja

pozbawienie obywatelstwa


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pozbawienie kogoś obywatelstwa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Denaturalizować

1. pozbawiać obywatelstwa;
2. dawniej: pozbawiać naturalności, czynić sztucznym;
3. denaturalizować się -
a) tracić obywatelstwo;
b) dawniej: tracić naturalność, stawać się sztucznym


Źródła:

SJP.pl

Denaturat

etanol skażony barwnikiem i substancjami trującymi, wykorzystywany jako rozpuszczalnik i paliwo, np. w kuchenkach turystycznych


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) nazwa handlowa skażonego alkoholu etylowego;


Ni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Denaturka

potocznie: denaturat


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. denaturat


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Denaturować

1. nieodwracalnie zmieniać strukturę cząsteczek białkowych przez działanie czynników fizycznych lub chemicznych;
2. skażać spirytusu w celu uniemożliwienia użycia go do konsumpcji


czasownik przechodni niedokonany (dk. zdenaturować)

 (1.1) zmieniać właściwości, pozbawiać cech naturalnych

 (1.2) biochem. zmieniać strukturę i funkcję białka pod wpływem wysokiej temperatury lub kwasu

 (1.3) chem. spoż. dodawać substancji toksycznej lub gorzkiej, aby alkohol stał się niezdatny do picia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Denaturowiec

potocznie: alkoholik pijący denaturat


Źródła:

SJP.pl

Denazalizacja

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) jęz. proces w wyniku którego zanikają samogłoski nosowe;


Denazalizacja lub odnosowienie to zmiana fonetyczna polegająca na zatracie artykulacji nosowej przez samogłoskę nosową i przejściu jej w samogłoskę ustną.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Denazyfikacja

działania podjęte po II wojnie światowej w celu oczyszczenia życia politycznego, społecznego i kulturalnego w Niemczech z nazizmu; denacyfikacja, defaszyzacja


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) polit. eliminacja wpływów nazizmu, usunięcie nazistów z życia politycznego i społecznego;


De


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Denazyfikacyjny

przymiotnik od: denazyfikacja


przymiotnik

 (1.1) polit. związany z denazyfikacją, służący denazyfikacji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Denazyfikator

osoba oczyszczająca życie polityczne, społeczne i kulturalne z nazizmu


Źródła:

SJP.pl

Denazyfikowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) hist. polit. przeprowadzanie procesu denazyfikacji, likwidowanie nazizmu


Źródła:

Wiktionary

Denazyfikować

oczyszczać z nazizmu; denacyfikować


czasownik przechodni niedokonany (dk. zdenazyfikować)

 (1.1) polit. przeprowadzać denazyfikację


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dendera

regionalna nazwa rośliny z rodziny psiankowatych - bielunia dziędzierzawy; dędera


Dendera, Tentyra (egip. "Junet", Τεντυρις) – miasto w Górnym Egipcie (Tebaida), na prawym brzegu Nilu; w starożytności ośrodek kultu bogini Hathor, przez Greków utożsamianej z Afrodytą. Położone w okolicy, w której bieg Nilu nietypowo kieruje się ze wschodu na zachód.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dendrarium

powierzchnia uprawna drzew i krzewów dla celów hodowlanych i badawczych; arboretum


Źródła:

SJP.pl

Dendro-

przedrostek

 (1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z drzewem lub drewnem


Źródła:

Wiktionary

Dendrobena

dżdżownica używana jako przynęta przy łowieniu ryb


Źródła:

SJP.pl

Dendrobium

gatunek storczyka; drzewoporzec


Dendrobium ("Dendrobium" Sw.) – rodzaj roślin z rodziny storczykowatych ("Orchidaceae"). Należy do niego ponad 1500 gatunków. Jest to jeden z rodzajów storczykowatych, obejmujących największą liczbę gatunków, dodatkowo odznaczających się niezwykle dużą zmiennością oraz adaptacją do różnych warunków klimatycznych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dendrochronologia

metoda określania wieku drewnianych przedmiotów na podstawie analizy koncentrycznych pierścieni wzrostu drzew, tzw. słojów drzewnych


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) techn. metoda datowania drewna i wytworów z niego;


Dendrochronologia – gałąź dendrologii, naukowa metoda datowania zjawisk przyrodniczych, zabytków i znalezisk archeologicznych zawierających drewno. Polega na analizie wzoru przyrostów rocznych (słojów) drzew i pozwala określić wiek z próbek drewna z dokładnością przynajmniej do roku, a czasem nawet co do sezonu. Metoda została opracowana w latach 20. XX wieku przez amerykańskiego astronoma A.E. Douglassa, założyciela Laboratory of Tree-Ring Research na Uniwersytecie Stanu Arizona w Tucson.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dendrochronologiczny

dotyczący dendrochronologii; związany z dendrochronologią (np. metoda dendrochronologiczna, badania dendrochronologiczne)


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z dendrochronologią, dotyczący dendrochronologii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dendroekologia

dziedzina wiedzy wykorzystująca dendrometrię do rozwiązywania zagadnień ekologicznych, takich jak np. badanie historii pożarów czy gradacji owadów


Źródła:

SJP.pl

Dendrofil

osoba cierpiąca dewiację seksualną, w której obiektem seksualnym są drzewa


Źródła:

SJP.pl

Dendrofilia

dewiacja seksualna, w której obiektem seksualnym są drzewa


Źródła:

SJP.pl

Dendrofilka

kobieta cierpiąca dewiację seksualną, w której obiektem seksualnym są drzewa


Źródła:

SJP.pl

Dendrogram

diagram w kształcie drzewa ukazujący związki pomiędzy wybranymi elementami na podstawie przyjętego kryterium


Dendrogram – diagram w kształcie drzewa ukazujący związki pomiędzy wybranymi elementami na podstawie przyjętego kryterium. Dendrogramem jest filogram, kladogram i fenogram. Dendrogram stosowany jest powszechnie w naukach przyrodniczych do przedstawiania zależności ewolucyjnych i podobieństw między organizmami i zespołami roślinnymi lub zwierzęcymi.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dendroklimatologia

Dendroklimatologia – nauka zajmująca się rekonstruowaniem warunków klimatycznych i ich zmian w czasie i przestrzeni na podstawie pomiarów słojów drzew. Dzięki technikom dendroklimatologii jest możliwe poznanie kierunków zmian klimatu. Techniki umożliwiają rekonstrukcję danych dotyczących temperatury, opadów i innych czynników klimatycznych.


Źródła:

Wikipedia

Dendrolog

specjalista w dziedzinie nauki o drzewach i krzewach; drzewoznawca


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) specjalista zajmujący się badaniem, identyfikacją i oceną stanu zdrowotnego drzew oraz krzewów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dendrologia

nauka o drzewach i krzewach; drzewoznawstwo


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) bot. dział botaniki, nauka o drzewach, krzewach, krzewinkach i pnączach o zdrewniałych łodygach;


Dendrologia (gr. "déndron" „drzewo”, "lógos" „słowo, nauka”), drzewoznawstwo – dział botaniki zajmujący się drzewami i krzewami, w tym m.in. ich morfologią, anatomią, geografią, genetyką. Zajmuje się też introdukcją – wprowadzeniem do uprawy obcych gatunków roślin oraz ich aklimatyzacją.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dendrologiczny

związany z nauką o drzewach i krzewach; drzewoznawczy


przymiotnik

 (1.1) bot. leśn. związany z dendrologią, wiedzą o drzewach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dendrolożka

→ dendrolog


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) specjalistka zajmująca się badaniem, identyfikacją i oceną stanu zdrowotnego drzew oraz krzewów


Patrz:dendrolog

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dendrometria

Dendrometria (gr. "déndron" – drzewo; "metréō" – mierzę) – nauka zajmująca się metodami pomiaru drzew i drzewostanów. Przede wszystkim określa się:

Miąższość drzew określa się najczęściej na podstawie takich cech jak:

Do określania miąższości drzewostanu wykorzystuje się przeciętną wysokość, pierśnicową liczbę kształtu oraz pole pierśnicowego przekroju.


Źródła:

Wikipedia

Dendrometryczny

→ dendrometria


Patrz:dendrometria

Źródła:

SJP.pl

Dendronim

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) jęz. nazwa własna drzewa


Źródła:

Wiktionary

Dendrymer

pierwsza sztucznie otrzymana substancja, której cząsteczki mają trójwymiarową formę


Źródła:

SJP.pl

Dendryt

1. zespół drobnych kryształów tworzący się podczas tężenia stopów metali lub odlewów
2. krystaliczny osad minerałów o kształcie przypominającym odciski liści paproci
3. wypustka neuronu odbierająca impulsy nerwowe od innych komórek
4. wykres w formie rozgałęzionego drzewa; popularnie: drzewo, drzewko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dendryta

dawny, wschodni asceta, który spędzał życie na drzewach


Źródła:

SJP.pl

Dendrytowy

przymiotnik od: dendryt (np. agat dendrytowy, metoda dendrytowa); dendrytyczny


Źródła:

SJP.pl

Dendrytyczny

przymiotnik od: dendryt (np. kryształ dendrytyczny, komórka dendrytyczna); dendrytowy


Źródła:

SJP.pl

Deneka

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Denerwacja

celowe uszkodzenie czuciowych włókien nerwowych jako metoda leczenia przewlekłego bólu


Źródła:

SJP.pl

Denerwowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|denerwować.


Źródła:

Wiktionary

Denerwować

1. drażnić, wyprowadzać z równowagi;
2. martwić się o kogoś lub o coś;
3. denerwować się - wpadać w rozdrażnienie, złość


czasownik niedokonany (dk. zdenerwować)

 (1.1) działać komuś na nerwy, wyprowadzać kogoś z równowagi emocjonalnej / psychicznej

czasownik zwrotny niedokonany denerwować się (dk. zdenerwować się)

 (2.1) być czymś przejętym, wzburzonym, podekscytowanym; odczuwać zdenerwowanie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Denerwujący

pobudzający do gniewu; drażniący, irytujący


przymiotnik

 (1.1) wprowadzający w stan zdenerwowania, irytacji, wywołujący zdenerwowanie; dokuczliwy, wkurzający


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Deneuve

nazwisko francuskie, m.in. Catherine Deneuve [czytaj: katRIN deNEW] - francuska aktorka filmowa


Źródła:

SJP.pl

Denga

ostra wirusowa choroba zakaźna, przenoszona przez komary


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. ostra wirusowa choroba przenoszona przez komary powodująca m.in. ból głowy, mięśni i stawów oraz charakterystyczną wysypkę;


Denga – infekcyjna choroba tropikalna wywoływana przez wirus dengi. Objawy obejmują gorączkę, ból głowy, mięśni i stawów oraz charakterystyczną wysypkę, przypominającą spotykaną w odrze. W odosobnionych przypadkach choroba prowadzi do zagrażającej życiu gorączki krwotocznej z krwotokami, trombocytopenią i hipowolemią, może się także rozwinąć wstrząs.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Deni

moneta macedońska, 1/100 denara


Deni – dawna północnomacedońska moneta zdawkowa. 1 denar dzielił się na 100 deni.

Deni stał się oficjalnym środkiem płatniczym 10 maja 1993, w związku z ówczesną denominacją denara. W obiegu znajdowały się monety o nominale jedynie 50 deni. Zostały one wycofane z użycia 1 stycznia 2013.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Denialista

sceptyk odrzucający, podważający jakąś prawdę naukową lub fakt


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) psych. socjol. osoba, która odrzuca określone ustalenia naukowe, zaprzecza faktom, hołduje zaklinaniu rzeczywistości


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Denialistka

→ denialista


Patrz:denialista

Źródła:

SJP.pl

Denializm

odrzucanie, podważanie prawdy, faktu, rzeczywistości


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) społ. psych. postawa zaprzeczenia faktów i odrzucenia wiedzy naukowej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Denier

jednostka miary grubości włókna


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Denigrować

czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) daw. rzad. rozpowiadać krzywdzące, nieprawdziwe informacje na czyjś temat


Źródła:

Wiktionary

Denim

dżins, jeans;
1. mocna i gruba tkanina bawełniana;
2. ubranie uszyte z denimu


Źródła:

SJP.pl

Denimowy

→ denim


Patrz:denim

Źródła:

SJP.pl

Denimy

dżins, jeans;
1. mocna i gruba tkanina bawełniana;
2. ubranie uszyte z denimu


Źródła:

SJP.pl

Denis

1. imię męskie;
2. nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Denise

[czytaj: denis] obce imię żeńskie


Denise – miasto i gmina w Brazylii, w stanie Mato Grosso.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Denisiuk

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Denisowianin

wymarły gatunek człowieka, znany z DNA odkrytego w jaskini Denisowa w Rosji


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) wymarły gatunek człowieka, którego szczątki znaleziono w Denisowej Jaskini


Cz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Denisowianka

kobieta wymarłego gatunku człowieka, znanego z DNA odkrytego w jaskini Denisowa w Rosji


Źródła:

SJP.pl

Denitryfikacja

proces zachodzący w środowiskach beztlenowych (np. w zalanych wodą glebach), podczas którego azotany zostają zredukowane do azotu gazowego


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biochem. proces redukcji azotanów do azotu cząsteczkowego w warunkach beztlenowych;


Denitryfikacja – reakcja chemiczna polegająca na redukcji azotanów do azotu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Denitryfikacyjny

dotyczący denitryfikacji


Źródła:

SJP.pl

Denitryfikator

Denitryfikator, źródełko – filtr akwarystyczny ostatniego etapu oczyszczania wody. Pozwala na rzadszą wymianę wody oraz ogranicza wzrost glonów.

Usuwa azotany będące końcowym produktem oczyszczania wody przez bakterie tlenowe w filtrze biologicznym. Dodatkowo usuwa część fosforanów.


Źródła:

Wikipedia

Deniwelacja

różnica pomiędzy najwyższym i najniższym wzniesieniem na określonym terenie


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) geogr. geol. różnica wysokości terenu;


Deniwelacja – różnica wysokości pomiędzy najwyżej i najniżej położonym punktem na określonym terenie. Termin jest stosowany jako względna miara wysokości góry od jej podstawy lub danego punktu (np. parkingu, początku szlaku, schroniska).

Stosuje się go również w speleologi jako miarę głębokości jaskini. W przypadku gdy najwyżej położonym punktem jest otwór wejściowy, deniwelacja jest głębokością jaskini.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Deniwelacyjny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) odnoszący się do deniwelacji, związany z deniwelacją


Źródła:

Wiktionary

Deniwelator

przyrząd służący w geodezji do ustalania poziomu terenu


Źródła:

SJP.pl

Denkarka

obrabiarka używana w bednarstwie do wycinania drewnianych den do beczek


Źródła:

SJP.pl

Denkiewicz

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Denko

zdrobnienie od: dno


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) zdrobn. dno

 (1.2) pot. dno niewielkiego pojemnika

 (1.3) przykrywka czegoś

 (1.4) górna część niektórych nakryć głowy


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Denkowiec

wymarły paleozoiczny koralowiec; tabulat


Źródła:

SJP.pl

Denkowy

→ denko


Patrz:denko

Źródła:

SJP.pl

Denner

[czytaj: dener] nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Denniak

w górnictwie: dolna warstwa pokładu rudy żelaza


Źródła:

SJP.pl

Dennica

1. spód ula;
2. deska kładziona na całą długość wozu między drabinami;
3. ścianka zamykająca otwór cylindrycznego walczaka lub pionowego zbiornika


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pszcz. dolny element ula


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dennicowy

→ dennica


Patrz:dennica

Źródła:

SJP.pl

Denniej

stopień wyższy od przysłówka: dennie


Źródła:

SJP.pl

Denniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: denny (potocznie: beznadziejny, bezwartościowy)


Źródła:

SJP.pl

Dennik

1. ryba morska;
2. poprzeczny element konstrukcji dennej statku


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dennikowate

rodzina głębinowych ryb morskich, obejmująca wiele gatunków żyjących w Atlantyku i Pacyfiku


Dennikowate (Liparidae) – rodzina morskich ryb skorpenokształtnych (Scorpaeniformes).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dennikowaty

o cechach dennikowatych (rodzina ryb)


Źródła:

SJP.pl

Dennis

1. obce imię męskie;
2. nazwisko obce


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Denny

1. dotyczący dna
2. w przenośni: kiepski, bezwartościowy


przymiotnik

 (1.1) związany z dnem, dolną powierzchnią jakiegoś zagłębienia

 (1.2) pejor. pot. pozbawiony jakiejkolwiek wartości


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Denominacja

1. wymiana pieniędzy w państwie związana z obniżeniem ich nominału (przy zachowanej wartości nabywczej) lub ze zmianą nazwy;
2. zmiana nazwy czegoś; przemianowanie;
3. w Europie: grupa wyznaniowa, która oddzieliła się od macierzystej formacji religijnej; w USA: każda grupa wyznaniowa


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ekon. obniżenie nominału danej waluty;

 (1.2) jęz. zmiana nazwy czegoś

 (1.3) kośc. w Europie – grupa wyznaniowa, która oddzieliła się od macierzystej formacji religijnej; w USA – każda grupa wyznaniowa;


Denominacja – reforma pieniężna, polegająca na zastąpieniu dotychczasowych znaków pieniężnych nowymi o niższych nominałach i przeliczeniu wszystkich wartości według ustalonych proporcji. Denominacji nie należy mylić z dewaluacją, ta bowiem zakłada realne obniżenie wartości waluty krajowej wobec innych walut, podczas gdy denominacja ma charakter usprawnienia czysto technicznego, a wszelkie obniżki mają w tym wypadku charakter wyłącznie nominalny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Denominacyjny

przymiotnik od: denominacja (np. podział denominacyjny, reforma denominacyjna)


przymiotnik relacyjny

 (1.1) ekon. związany z denominacją, dotyczący denominacji

 (1.2) rel. związany z denominacją, dotyczący denominacji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Denominator

w ekonomii: waluta służąca do wyznaczania kursów innych walut


Źródła:

SJP.pl

Denominować

zmieniać wartość wyrażaną przez jakąś jednostkę


Źródła:

SJP.pl

Denotacja

zbiór wszystkich desygnatów danej nazwy, zakres znaczenia nazwy; ekstensja


Denotacja – w semantyce językoznawczej, semantyce logicznej, logice, semiotyce oraz filozofii języka termin odnoszący się do związku między wyrażeniem językowym albo znakiem a tym, do czego dane wyrażenie lub znak się odnosi. W zależności od przyjętej teorii denotacją nazywa się także wartość semantyczną wyrażenia, np. jego zakres, zbiór obiektów spełniających dany opis, referent albo, w przypadku zdań, wartość logiczna.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Denotacyjny

→ denotacja; denotatywny


Źródła:

SJP.pl

Denotat

osoba lub przedmiot będący odniesieniem przynależnej mu nazwy; desygnat


Źródła:

SJP.pl

Denotatywny

→ denotacja; denotacyjny


Źródła:

SJP.pl

Denotować

o nazwie: odnosić się, wyznaczać pewien zakres przedmiotów


Źródła:

SJP.pl

Densometr

przyrząd do mierzenia gęstości optycznej; densytometr


Źródła:

SJP.pl

Densymetr

przyrząd do mierzenia gęstości cieczy lub stężenia roztworu (używany m.in. do pomiaru gęstości elektrolitu w akumulatorach samochodowych); gęstościomierz; areometr


Densymetr ( densus – gęsty, metréō – mierzę) – rodzaj areometru wyskalowanego w jednostkach gęstości. Służy do mierzenia gęstości cieczy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Densymetryczny

→ densymetr


Patrz:densymetr

Źródła:

SJP.pl

Densytometr

przyrząd do mierzenia gęstości optycznej; densometr


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) techn. urządzenie do pomiaru gęstości optycznej materiałów;

 (1.2) med. urządzenie diagnostyczne do pomiaru gęstości kości


De


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Densytometria

metoda pomiaru stopnia zaczernienia materiałów światłoczułych w wyniku działania światła oraz obróbki chemicznej


Densytometria – technika pomiaru stopnia zaczernienia światłoczułego materiału fotograficznego w wyniku działania światła i obróbki chemicznej (wywołania i utrwalenia). Stosowana jest w pomiarach czułości ogólnej i barwoczułości materiałów fotograficznych (sensytometria), oraz pomiaru stopnia zaczernienia materiału światłoczułego, a poprzez to pośrednio do pomiaru stopnia pochłaniania promieniowania zaczerniającego materiał światłoczuły.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Densytometryczny

→ densytometria


Patrz:densytometria

Źródła:

SJP.pl

Dent.

skrót od: dentysta, dentystyczny


skrót

 (1.1) = med. dentysta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dentalny

wymawiany z udziałem czubka języka i górnego szeregu zębów; zębowy


Źródła:

SJP.pl

Dentobus

autobus z gabinetem stomatologicznym


Źródła:

SJP.pl

Dentyna

tkanka kostna otaczająca miazgę zębową; zębina


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) stomat. tkanka leżąca pod szkliwem w obrębie korony zęba i pod cementem w obrębie szyjki i korzenia zęba


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dentynowy

→ dentyna


Patrz:dentyna

Źródła:

SJP.pl

Dentysta

lekarz specjalizujący się w zakresie dentystyki (stomatologii); stomatolog


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) zob. stomatolog.;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dentystka

kobieta specjalizująca się w dziedzinie dentystyki (stomatologii)


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. kobieta stomatolog


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dentystyczny

→ dentystyka; stomatologiczny


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z dentystą (stomatologiem) lub dentystyką (stomatologią)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dentystyka

dział medycyny, nauka zajmująca się chorobami i wadami rozwojowymi zębów, jamy ustnej oraz metodami ich leczenia; stomatologia


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. pot. stomatologia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Denudacja

proces wietrzenia, erozji i osuwania się mas skalnych, prowadzący do obniżenia wysokości kontynentów


De


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Denudacyjny

dotyczący denudacji


Źródła:

SJP.pl

Denuklearyzacja

tworzenie stref pozbawionych broni nuklearnej; dezatomizacja


Źródła:

SJP.pl

Denuklearyzacyjny

dotyczący denuklearyzacji


Źródła:

SJP.pl

Denuklearyzować

tworzyć terytoria pozbawione broni nuklearnej; dezatomizować


Źródła:

SJP.pl

Denuncjacja

tajne oskarżenie przed władzą, doniesienie, donos


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) poufna skarga na kogoś naruszającego ustalony porządek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Denuncjacyjny

→ denuncjacja


Patrz:denuncjacja

Źródła:

SJP.pl

Denuncjant

osoba denuncjująca (poufnie donosząca władzy o popełnieniu wykroczenia); donosiciel, denuncjator, konfident


Źródła:

SJP.pl

Denuncjantka

kobieta denuncjująca (poufnie donosząca władzy o popełnieniu wykroczenia); donosicielka, denuncjatorka


Źródła:

SJP.pl

Denuncjator

osoba denuncjująca (poufnie donosząca władzy o popełnieniu wykroczenia); donosiciel, denuncjant, konfident


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) ktoś, kto skrycie oskarża przed władzą o wykroczenie przeciw prawu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Denuncjatorka

kobieta denuncjująca (poufnie donosząca władzy o popełnieniu wykroczenia); donosicielka, denuncjantka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) osoba płci żeńskiej, która potajemnie donosi na kogoś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Denuncjatorski

związany z denuncjacją (np. nadzorowanie czegoś w denuncjatorski sposób, list denuncjatorski)


Źródła:

SJP.pl

Denuncjatorstwo

poufne donoszenie na innych do władz lub przełożonych; delatorstwo, donosicielstwo


Źródła:

SJP.pl

Denuncjowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) potajemne donoszenie władzom o popełnieniu przez kogoś wykroczenia


Źródła:

Wiktionary

Denuncjować

informować poufnie o czymś władze, zwykle o wykroczeniu przeciw obowiązującemu prawu; donosić


czasownik

 (1.1) donosić władzom poufnie o popełnieniu przez kogoś wykroczenia, potajemnie oskarżać o takie czyny lub poglądy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Denver

miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Kolorado


De


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Denwerczyk

mieszkaniec Denver


Źródła:

SJP.pl

Denwerka

mieszkanka Denver


Źródła:

SJP.pl

Denwerski

→ Denver


Patrz:Denver

Źródła:

SJP.pl

Deo

potocznie o dezodorancie


Źródła:

SJP.pl

Deoksyrybonukleaza

enzym trawienny pochodzenia trzustkowego; dezoksyrybonukleaza


Źródła:

SJP.pl

Deoksyrybonukleinowy

kwas deoksyrybonukleinowy - organiczny związek chemiczny pełniący rolę nośnika informacji genetycznej organizmów żywych i wirusów; DNA, kwas dezoksyrybonukleinowy


przymiotnik

 (1.1) chem. tylko w wyrażeniu: kwas deoksyrybonukleinowy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Deoksyryboza

pięciowęglowy cukier wchodzący w skład DNA; dezoksyryboza


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biochem. monosacharyd będący składnikiem kwasów deoksyrybonukleinowych;


Deoksyryboza ("2-deoksyryboza", "dezoksyryboza") – cukier prosty z grupy aldopentoz. W deoksyrybozie w pozycji 2, zamiast grupy hydroksylowej obecnej w rybozie, znajduje się atom wodoru, w związku z czym nie podlega ona pod wzór ogólny węglowodanów [Cx(H2O)y].


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Deontolog

specjalista w zakresie deontologii


Źródła:

SJP.pl

Deontologia

1. dział etyki traktujący o obowiązkach moralnych i o tym, co decyduje o moralnej wartości czynów
2. ogół elementarnych zasad moralnych obowiązujących w danym środowisku, zawodzie, np. lekarza, prawnika


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nauk. filoz. dział etyki zajmujący się obowiązkami moralnymi i zasadami postępowania, zwłaszcza w określonych zawodach


Deontologia (gr. "déon", „to, co niezbędne, właściwe”; „obowiązek” i "logos", „mowa”, „słowo”; przez ang. "deontology", pierwotnie „etyka prywatna” (Jeremy'ego Benthama)) – nauka o powinnościach i obowiązkach, a także pogląd przeciwstawny konsekwencjalizmowi – jeśli chce się osiągnąć dobry rezultat, należy do niego dojść dobrą drogą („cel nie uświęca środków”).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Deontologicznie

przymiotnik

 (1.1) filoz. w sposób deontologiczny


Źródła:

Wiktionary

Deontologiczny

odnoszący się do deontologii (np. argumenty deontologiczne, kodeks deontologiczny, wymiar deontologiczny); deontyczny


przymiotnik

 (1.1) filoz. związany z deontologią; rozumiany w zakresie deontologii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Deontologizm

kierunek w etyce, wg którego nakaz miarodajnego autorytetu konstytuuje moralną powinność działania człowieka i zobowiązuje go do działania


Źródła:

SJP.pl

Deontyczny

wynikający z obowiązku lub powinności, np. logika deontyczna, normy deontyczne; deontologiczny


Źródła:

SJP.pl

Deorbitacja

Deorbitacja – sprowadzenie statku kosmicznego z orbity w gęste warstwy atmosfery. Początek deorbitacji powoduje praca silnika rakietowego o wstecznym ciągu, czyli o ciągu ze zwrotem przeciwnym do zwrotu prędkości statku kosmicznego. Impuls całkowity silnika rakietowego niezbędny do inicjacji deorbitacji zależy od masy statku kosmicznego i wysokości orbity.


Źródła:

Wikipedia

Deorbitacyjny

→ deorbitacja


Patrz:deorbitacja

Źródła:

SJP.pl

Deotyma

grecka filozofka z V w. p.n.e., uważana za nauczycielkę Sokratesa i twórczynię koncepcji miłości platonicznej


Źródła:

SJP.pl

Dep.

skrót od: departament


skrót

 (1.1) = departament


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Depa

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Depalatalizacja

w językoznawstwie: zanik palatalnej (miękkiej) wymowy głosek, zwłaszcza spółgłosek (np. mazowieckie "lypa" zamiast "lipa"); dyspalatalizacja


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) fonet. zmiana artykulacji głoski polegająca na utracie jej miękkości; zniesienie palatalizacji


Depalatalizacja – proces fonetyczny przeciwny do palatalizacji (zmiękczenia). Np. zanik miękkości "sz", "cz", "ż", "c" w języku polskim.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Depaletyzacja

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rozładowywanie towaru z palet


Źródła:

Wiktionary

Depaletyzator

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) urządzenie do rozładowywania towaru z palet


Źródła:

Wiktionary

Depaletyzowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) rozładowywanie towaru z palet


Źródła:

Wiktionary

Depaletyzować

czasownik

 (1.1) rozładowywać towar z palet


Źródła:

Wiktionary

Depardieu

[czytaj: döparDJÖ albo deparDJE] nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Departamencik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od departament


Źródła:

Wiktionary

Departament

1. jednostka administracyjna Republiki Francuskiej oraz wielu państw Afryki i Ameryki Łacińskiej;
2. jednostka organizacyjna wyższego rzędu w ministerstwie lub innej instytucji


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) adm. jednostka organizacyjna ministerstwa lub innej instytucji,

 (1.2) adm. jednostka podziału administracyjnego w niektórych państwach,

 (1.3) daw. na Litwie sąd główny


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Departamentalizm

struktura administracyjna charakteryzująca się niezależnością departamentów, skutkująca zmniejszonym podporządkowaniem organom władzy politycznej


Źródła:

SJP.pl

Departamentalny

związany z departamentem (np. komitet departamentalny, szczebel departamentalny); departamentowy


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z departamentem, dotyczący departamentu, obejmujący zakresem departament


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Departamentowy

związany z departamentem (np. system departamentowy, rady departamentowe); departamentalny


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z departamentem, dotyczący departamentu, obejmujący zakresem departament


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Depczyński

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Depech

potocznie: fan zespołu Depeche Mode; depeszowiec, depesz


Źródła:

SJP.pl

Depees

potocznie: dom pomocy społecznej


Źródła:

SJP.pl

Depek

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) środ. praw. nazwa od DPK – dobrowolne poddanie się karze


Źródła:

Wiktionary

Depenalizacja

obniżenie wymiaru i ograniczenie zakresu kar ustawowych za pewne rodzaje przestępstw lub uznanie za legalne czynów wcześniej karalnych


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) praw. ograniczenie i złagodzenie wymiaru karalności określonego typu czynu, uznawanego dotychczas za przestępstwo lub wykroczenie;


Depenalizacja – przeciwieństwo penalizacji, rezygnacja z karalności określonego typu czynu uznawanego dotychczas za przestępstwo lub wykroczenie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Depenalizować

rezygnować z karania określonego rodzaju czynów, łagodzić kary za pewne rodzaje przestępstw


Źródła:

SJP.pl

Dependencja

1. dawniej: zależność, zawisłość, podległość;
2. dobra, majątek, instytucje zależne od innych instytucji;
3. kraj, państwo zależne od innego;
4. praktyka prawnicza, zajęcie dependenta


Dependencja – termin wywodzący się z łacińskiego dependare, czyli „być rządzonym przez kogoś”, „zależeć od kogoś”. Obecnie termin dependencja stosowany w politologii, dotyczy dwóch rodzajów zależności terytoriów.

Pierwszy rodzaj dotyczy specyficznej formy zależności kolonialnej terytorium od metropolii. W sensie tym termin dependencja jest wyróżniany w języku polskim – w wielu innych językach jest on natomiast synonimem określenia „terytorium zależne”. Obecnie istnieją cztery takie terytoria:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dependent

przestarzale: praktykant, pomocnik u adwokata lub notariusza


Źródła:

SJP.pl

Depersonalizacja

depersonifikacja;
1. odebranie czemuś indywidualnego charakteru lub pozbawienie kogoś odrębności;
2. zaburzenie psychiczne występujące głównie w schizofrenii i głębokich stanach depresyjnych, polegające na braku wiary w swoje odczucia, w swój obraz, we własne istnienie itp.


De


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Depersonalizacyjny

→ depersonalizacja depersonifikacyjny


Źródła:

SJP.pl

Depersonalizować

1. odbierać czemuś indywidualny charakter;
2. pozbawiać kogoś poczucia odrębności;
3. usuwać z dokumentów czyjeś dane personalne;
4. powodować, że relacje międzyludzkie tracą charakter osobowy


Źródła:

SJP.pl

Depersonifikacja

depersonalizacja;
1. odebranie czemuś indywidualnego charakteru lub pozbawienie kogoś odrębności;
2. zaburzenie psychiczne występujące głównie w schizofrenii i głębokich stanach depresyjnych, polegające na braku wiary w swoje odczucia, w swój obraz, we własne istnienie itp.


Źródła:

SJP.pl

Depersonifikacyjny

→ depersonifikacja; depersonalizacyjny


Źródła:

SJP.pl

Depesz

komunikat w formie tekstu przesłany telegraficznie; telegram


Źródła:

SJP.pl

Depesza

komunikat w formie tekstu przesłany telegraficznie; telegram


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) telekom. tekst przesłany telegraficznie, blankiet z tym tekstem

 (1.2) telekom. prasowa wiadomość telegraficzna

 (1.3) daw. urzędowa wiadomość, list pilny, dotyczący spraw państwowych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Depeszka

fanka zespołu muzycznego Depeche Mode


Źródła:

SJP.pl

Depeszować

wysyłać depeszę, zawiadamiać o czymś telegraficznie; telegrafować


czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. zadepeszować)

 (1.1) nadawać depeszę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Depeszowiec

1. dziennikarz redagujący najnowsze wiadomości;
2. potocznie: fan zespołu Depeche Mode; depesz


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) środ. członek subkultury związanej z zespołem Depeche Mode;

 (1.2) środ. muz. młodz. fan zespołu Depeche Mode


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Depeszowski

przymiotnik

 (1.1) charakterystyczny dla okresu działania i twórczości grupy Depeche Mode


Źródła:

Wiktionary

Depeszowy

związany z depeszą


Źródła:

SJP.pl

Depigmentacja

proces usuwania pigmentu


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) utrata barwy skóry


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Depigmentacyjny

→ depigmentacja


Patrz:depigmentacja

Źródła:

SJP.pl

Depigmentować

usuwać pigment


Źródła:

SJP.pl

Depilacja

epilacja;
1. usuwanie nadmiernego, niepożądanego owłosienia w celach leczniczych lub kosmetycznych;
2. mechaniczne usuwanie sztywnych włosów ze skór futerkowych w celu ich wykończenia i uszlachetnienia


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kosmet. med. usuwanie włosów z miejsc niepożądanych za pomocą urządzeń lub środków chemicznych;

 (1.2) techn. proces uszlachetniania i wykańczania skór futerkowych poprzez mechaniczne usuwanie sztywnych, wystających włosów


Depilacja – termin określający usuwanie owłosienia ciała.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Depilacyjny

dotyczący depilacji


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z depilacją, dotyczący depilacji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Depilator

przyrząd służący do usuwania nadmiernego, niechcianego owłosienia


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) kosmet. przyrząd służący do usuwania owłosienia razem z cebulkami;

 (1.2) kosmet. preparat kosmetyczny służący do usuwania owłosienia razem z cebulkami


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Depilatorium

środek do usuwania zbędnego owłosienia


Źródła:

SJP.pl

Depilowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) kosmet. usuwanie zbędnego owłosienia


Źródła:

Wiktionary

Depilować

usuwać niepożądane owłosienie


czasownik

 (1.1) dokonywać depilacji, usuwać owłosienie z ciała


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Depionierka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) harc. zajęcia związane z rozebraniem obozu harcerskiego na jego koniec po zakończeniu wszystkich zajęć, przed wyjazdem


Źródła:

Wiktionary

Deplanacja

wypaczenie się elementu początkowego płaskiego


Źródła:

SJP.pl

Deplazmoliza

przenikanie wody z otoczenia do odwodnionej komórki; turgor


Deplazmoliza – proces odwrotny do plazmolizy, polegający na pobieraniu wody przez komórkę przeniesioną z roztworu hipertonicznego i zanurzoną w roztworze hipotonicznym. W wyniku deplazmolizy komórka odzyskuje turgor, a błona komórkowa w komórkach roślinnych, ponownie w pełni przylega do ściany komórkowej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Deplecja

zmniejszenie, wyczerpanie, uszczuplenie


Źródła:

SJP.pl

Depluralizacja

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) jęz. przekształcenie zapożyczanego wyrazu występującego pierwotnie w liczbie mnogiej do liczby pojedynczej w języku pożyczającym


Źródła:

Wiktionary

Depnąć

potocznie:
1. nadepnąć;
2. przyspieszyć, prowadząc samochód; wcisnąć gaz do dechy


Źródła:

SJP.pl

Depo

dépôt;
1. miejsce postoju oraz naprawy parowozów, wagonów; lokomotywownia;
2. skład, magazyn


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) przest. kolej. miejsce postoju, konserwacji i obsługi lokomotyw i wagonów

 (1.2) przest. magazyn, skład

 (1.3) gw-pl|Śląsk Cieszyński. remiza


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Depok

rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) gw-pl|Poznań. guzik


Depok – miasto w Indonezji na Jawie w prowincji Jawa Zachodnia w zespole miejskim Dżakarty.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Depolaryzacja

zmniejszenie stopnia polaryzacji światła, ogniwa galwanicznego itp.


Źródła:

SJP.pl

Depolaryzacyjny

→ depolaryzacja


Patrz:depolaryzacja

Źródła:

SJP.pl

Depolaryzator

substancja zmniejszająca polaryzację elektrod w pracujących elektrolizerach


Depolaryzator ("substancja elektroaktywna") – substancja chemiczna obecna w roztworze elektrolitu, która ulegając procesom utleniania bądź redukcji na powierzchni elektrody, przeciwdziała jej polaryzacji, tj. powoduje zmiany potencjału elektrody w kierunku potencjału równowagowego. Pojęcie "depolaryzator" jest też często używane w sensie ogólniejszym, jako określenie substancji dodawanej do elektrolitu w celu zapobiegania wszelkim niepożądanym reakcjom elektrodowym.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Depolaryzować

znosić lub osłabiać polaryzację


Źródła:

SJP.pl

Depolimeryzacja

proces rozpadu polimeru w monomer lub w polimer o zmniejszonym ciężarze cząsteczkowym, zachodzący ze zmianą lub bez zmiany składu chemicznego


De


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Depolimeryzowanie

doprowadzać do rozpadu polimeru w monomer lub w polimer o zmniejszonym ciężarze cząsteczkowym


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|depolimeryzować.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Depolimeryzowany

doprowadzać do rozpadu polimeru w monomer lub w polimer o zmniejszonym ciężarze cząsteczkowym


Źródła:

SJP.pl

Depolimeryzować

doprowadzać do rozpadu polimeru w monomer lub w polimer o zmniejszonym ciężarze cząsteczkowym


Źródła:

SJP.pl

Depolityzacja

pozbawienie czegoś charakteru politycznego, oddzielenie od wpływu polityki i polityków


Źródła:

SJP.pl

Depolonizacja

zatracenie polskości, wynaradawianie się Polaków


Depolonizacja – działania w zakresie języka, kultury, własności zmierzające do zmniejszenia poczucia polskości, zaniku pamięci o polskim języku, korzeniach i tradycjach. Przeciwieństwo polonizacji.

Depolonizacja w XVIII/XIX wieku obejmowała celowe działania na terenie wszystkich 3 rozbiorów (zabór pruski, zabór austriacki, zabór rosyjski) Polski.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Depolonizacyjny

dotyczący depolonizacji


Źródła:

SJP.pl

Depolonizować

1. odbierać czemuś cechy polskości, polski charakteru;
2. wynaradawiać Polaków;
3. depolonizować się - o Polaku: wynaradawiać się


Źródła:

SJP.pl

Deponariusz

osoba, u której coś zdeponowano; depozytariusz


Źródła:

SJP.pl

Deponens

czasownik mający formę bierną, a znaczenie czynne - głównie w łacinie


Źródła:

SJP.pl

Deponent

1. osoba składająca pieniądze lub przedmioty na przechowanie, w depozyt; depozytor;
2. dawniej: osoba składająca zeznania, świadek


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) ekon. osoba posiadająca depozyt

 (1.2) praw. zaprzysiężony świadek

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) ekon. firma lub organizacja posiadająca depozyt


Nie mylić z: Depozytariusz.

Deponent – osoba, przedsiębiorstwo lub organizacja, która złożyła depozyt. W odniesieniu do deponentów nie należy stosować terminu depozytariusz, ponieważ odnosi się on do osoby lub instytucji, która przyjmuje depozyt.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Deponentka

→ deponent


Patrz:deponent

Źródła:

SJP.pl

Deponować

składać coś, np. pieniądze, w depozyt


czasownik przechodni niedokonany

 (1.1) praw. pozostawiać gdzieś lub u kogoś pieniądze albo kosztowności, w celu ich zabezpieczenia

 (1.3) ekol. składować dane materiały lub płyny w miejscu, gdzie nie stanowią one zagrożenia dla ludzi i środowiska naturalnego


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Depopulacja

zmniejszenie się zaludnienia w terenie


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) wyludnienie, zmniejszenie stanu zaludnienia


Depopulacja albo spadek populacji – dowolne zmniejszenie liczebności jakiegoś organizmu na wskazanym terenie. Zwykle określa się tym terminem drastyczne zmniejszenie populacji ludzi na jakimś obszarze. Może ono być spowodowane zarówno powolnymi trendami demograficznymi, jak migracje czy ujemny przyrost naturalny, bądź gwałtownymi wydarzeniami, takimi jak katastrofy naturalne, epidemie czy wojny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Depopulacyjny

dotyczący depopulacji


przymiotnik

 (1.1) związany z depopulacją


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Depopularyzacja

utrata popularności, stawanie się niepopularnym


Źródła:

SJP.pl

Depopularyzować

1. zmniejszać popularność kogoś lub czegoś;
2. depopularyzować się - stawać się mniej popularnym, tracić popularność


Źródła:

SJP.pl

Depopulować

zmniejszać liczbę ludności


Źródła:

SJP.pl

Deport

umowa na określony termin


Deport (ang. "backwardation") – to warunki rynkowe, w których cena towaru o dostawie w bliższym terminie jest wyższa niż cena towaru o dłuższym terminie dostawy.

Uwaga: W żargonie branżowym backwardation może odnosić się do sytuacji, w której ceny kontraktów futures znajdują się poniżej bieżącej ceny spot.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Deportacja

1. przymusowe przesiedlenie, zesłanie skazanego do odległego, izolowanego miejsca, połączone z częściowym lub całkowitym ograniczeniem wolności;
2. wydalenie z terenu państwa przebywającego w nim nielegalnie obywatela innego kraju, głównie do kraju ojczystego


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zesłanie do określonego miejsca na przymusowy pobyt

 (1.2) praw. polit. wydalenie cudzoziemca poza granice danego kraju


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Deportacyjny

dotyczący deportacji


przymiotnik

 (1.1) dotyczący deportacji, deportowania


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Deportivo

nazwa wielu klubów sportowych w krajach hispanojęzycznych


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Deportowana

1. kobieta skazana na deportację;
2. kobieta poddana deportacji


Źródła:

SJP.pl

Deportowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|deportować.


Źródła:

Wiktionary

Deportowany

osoba skazana na deportację


Źródła:

SJP.pl

Deportować

czynność polegająca na wydaleniu cudzoziemca z danego kraju


czasownik przechodni

 (1.1) zsyłać, wywozić z rozkazu władz poza granice państwa lub miejscowości


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Deportowy

→ deport


Patrz:deport

Źródła:

SJP.pl

Depot

dépôt, depo; dawniej:
1. miejsce postoju oraz naprawy parowozów, wagonów; lokomotywownia;
2. skład, magazyn;
3. dworzec, zajezdnia


Depot – przysiółek wsi Dąbrówka Wielkopolska w Polsce położony w województwie lubuskim, w powiecie świebodzińskim, w gminie Zbąszynek.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zielonogórskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Depozycik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od depozyt


Źródła:

Wiktionary

Depozycja

1. pozbawienie urzędu duchownego;
2. stopniowe przemieszczanie się luźnych materiałów


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Depozycyjny

→ depozycja


Patrz:depozycja

Źródła:

SJP.pl

Depozyt

1. umowa, na mocy której jedna osoba lub instytucja przyjmuje na przechowanie np. pieniądze czy kosztowności drugiej osoby;
2. pieniądze, kosztowności itp., przechowywane na podstawie tej umowy


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) formalne przejęcie na przechowanie czegoś należącego do kogoś innego

 (1.2) miejsce przechowywania wartościowych rzeczy

 (1.3) bank. środki pieniężne przechowywane w banku


Depozyt (z łac. "depositum", r. n. od "depositus", imiesłów od "deponere" ‘odłożyć’, "de-" 'od-' i "ponere" ‘ustawić, położyć’) – miejsce przeznaczone do przetrzymywania zabezpieczonych pieniędzy lub innych, wartościowych dla deponenta przedmiotów. Pojęcie to ma wielorakie znaczenie, z biegiem czasu stając się ważnym elementem szeregu instytucji w sferze prawa i bankowości.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Depozytariusz

osoba, u której złożono depozyt


Ni


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Depozytariuszka

kobieta, u której złożono depozyt


Źródła:

SJP.pl

Depozytor

osoba składająca pieniądze lub przedmioty wartościowe w depozyt; deponent


Źródła:

SJP.pl

Depozytorka

kobieta składająca pieniądze lub przedmioty wartościowe w depozyt; deponentka


Źródła:

SJP.pl

Depozytować

powierzać coś do przechowania instytucji lub osobie uprawnionej


Źródła:

SJP.pl

Depozytowy

związany z depozytem


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z depozytem, dotyczący depozytu, stanowiący depozyt


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Depra

potocznie: depresja


Źródła:

SJP.pl

Deprawacja

zdemoralizowanie kogoś, doprowadzenie do zepsucia, zgorszenia, upadku moralności; demoralizacja


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zepsucie obyczajów, przyjętych zasad, zejście z uczciwej drogi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Deprawacyjny

→ deprawacja


przymiotnik

 (1.1) powodujący deprawację


Patrz:deprawacja

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Deprawator

osoba demoralizująca otoczenie, powodująca czyjś upadek moralności i zepsucie obyczajów; demoralizator, gorszyciel


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba, która deprawuje


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Deprawatorka

kobieta, która deprawuje otoczenie, powoduje czyjś upadek moralności i zepsucie obyczajów; demoralizatorka, gorszycielka


Źródła:

SJP.pl

Deprawowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|deprawować.


Źródła:

Wiktionary

Deprawować

pozbawiać zasad moralnych, szerzyć zgorszenie, doprowadzać do zepsucia; demoralizować, gorszyć, znieprawiać


Źródła:

SJP.pl

Deprawująco

książkowo: w sposób powodujący deprawację; demoralizująco, gorsząco


Źródła:

SJP.pl

Deprecha

potocznie: depresja


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zgrub. pot. psych. depresja


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Deprecjacja

obniżenie wartości czegoś


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ekon. spadek wartości dobra lub usługi, zwykle pieniądza w systemie płynnych kursów walut;

 (1.2) obniżenie wartości czegoś


Deprecjacja (łac. "depretiare" 'obniżać cenę' od "de-" 'z, od, wy-' i "pretium" 'cena; wartość; nagroda') – spadek wartości towaru lub dobra.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Deprecjacyjny

obniżający wartość, wyrażający pogardę, negatywny stosunek do kogoś lub czegoś; deprecjatywny


przymiotnik

 (1.1) przym. od deprecjacja


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Deprecjatywność

cecha czegoś obniżającego wartość, wyrażającego pogardę, negatywny stosunek do kogoś lub czegoś


Źródła:

SJP.pl

Deprecjatywny

obniżający wartość, wyrażający pogardę, negatywny stosunek do kogoś lub czegoś; deprecjacyjny


przymiotnik jakościowy

 (1.1) jęz. wyrażający negatywny stosunek do kogoś lub czegoś, obniżający jego wartość, wyrażający pogardę lub ironię


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Deprecjonowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|deprecjonować.


Źródła:

Wiktionary

Deprecjonować

obniżać wartość


czasownik przechodni niedokonany

 (1.1) obniżać wartość, powodować utratę wartości

 (1.2) przedstawiać coś w gorszym świetle, umniejszać wartość

czasownik zwrotny niedokonany deprecjonować się

 (2.1) zmniejszać swoją wartość, tracić na wartości


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Deprecjonująco

→ deprecjonujący


Patrz:deprecjonujący

Źródła:

SJP.pl

Deprekować

dawniej: przepraszać, przeprosić w obecności świadków


czasownik przechodni dwuaspektowy

 (1.1) daw. przeprosić/przepraszać w obecności świadków


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Depresant

osoba cierpiąca na depresję


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) farm. substancja psychoaktywna działająca depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy, powodująca uspokojenie, rozluźnienie, senność;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Depresantka

kobieta cierpiąca na depresję


Źródła:

SJP.pl

Depresator

dodatek do paliwa obniżający temperaturę zamarzania


Źródła:

SJP.pl

Depresja

1. zaburzenia psychiczne z grupy zaburzeń afektywnych, charakteryzujące się m. in. obniżeniem nastroju;
2. potocznie: niechorobowy stan pogorszonego nastroju; przygnębienie;
3. niezalany obszar leżący poniżej poziomu morza;
4. okres braku popytu na towary, niskiego poziomu cen i słabej aktywności gospodarczej; dekoniunktura


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) psych. med. chorobliwe przygnębienie i zahamowanie czynności psychicznych;

 (1.2) pozorne pogłębienie poziomu, kąt między płaszczyzną poziomą a linią wiodącą od oka obserwatora do wyodrębnionego punktu na horyzoncie

 (1.3) ekon. faza cyklu koniunkturalnego następująca po kryzysie

 (1.4) geogr. obszar leżący poniżej poziomu morza;

 (1.5) meteorol. obszar obniżonego ciśnienia atmosferycznego


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Depresjogenny

przymiotnik jakościowy

 (1.1) psych. sprzyjający rozwijaniu się depresji


Źródła:

Wiktionary

Depresyjność

→ depresyjny


Patrz:depresyjny

Źródła:

SJP.pl

Depresyjny

→ depresja


przymiotnik

 (1.1) psych. taki, który wywołuje depresję, przygnębienie

 (1.2) psych. taki, który prezentuje depresję, zniechęcenie

 (1.3) geol. położony poniżej poziomu morza

 (1.4) psych. med. taki, który spowalnia lub hamuje przekazywanie sygnałów między mózgiem a ciałem


Patrz:depresja

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Deprogramator

rodzaj aparatu ortodontycznego


Źródła:

SJP.pl

Deproletaryzacja

proces wzbogacania pracowników najemnych przez uzyskanie praw własności do środków produkcji


Źródła:

SJP.pl

Deprymometr

dawniej: barometr - przyrząd do mierzenia ciśnienia powietrza


Źródła:

SJP.pl

Deprymowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|deprymować.


Źródła:

Wiktionary

Deprymować

1. wprowadzać w zakłopotanie, powodować, że ktoś traci pewność siebie;
2. deprymować się - wpadać w zakłopotanie, tracić pewność siebie


czasownik przechodni niedokonany (dk. zdeprymować)

 (1.1) wprawiać w stan zakłopotania, niepewności

 (1.2) zniechęcać, przygnębiać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Deprymujący

taki, który wprowadza w zakłopotanie, powoduje, że ktoś traci pewność siebie; przygnębiający, przygniatający, przytłaczający


Źródła:

SJP.pl

Deprywacja

1. w psychologii: pozbawienie możliwości działania, doprowadzenie do bezsilności;
2. w polityce: utrudnianie lub zamknięcie dostępu do stanowisk publicznych określonym grupom ludzi ze względu na narodowość lub rasę


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Deprywacyjny

→ deprywacja


Patrz:deprywacja

Źródła:

SJP.pl

Deprywatyzacja

odebranie czemuś cech prywatności, spowodowanie, że coś prywatnego, np. religia, staje się przedmiotem publicznym


Źródła:

SJP.pl

Deprywować

pozbawiać kogoś czegoś istotnego (np. praw, potrzeb, bodźców)


Źródła:

SJP.pl

Depta

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Deptacz

osoba udeptująca coś


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pot. ten, który depcząc ugniata coś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Deptaczek

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od deptak


Źródła:

Wiktionary

Deptaczka

→ deptacz


Patrz:deptacz

Źródła:

SJP.pl

Deptak

1. potocznie: elegancki aleja spacerowa, najczęściej w obrębie miasta, wyłączona z ruchu kołowego;
2. w technice: pedał miechów przy organach, służący do kalikowania;
3. w technice: pedał w danych maszynach tkackich;
4. krąg udeptany przez chodzące w kieracie konie;
5. dawniej:urządzenie napędowe w postaci koła z łopatkami, poruszane ciężarem wspinających się ludzi


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) ulica, aleja lub plac tylko dla pieszych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Deptakowy

→ deptak


Patrz:deptak

Źródła:

SJP.pl

Deptanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) przygniatanie czegoś, następowanie na coś w czasie chodzenia

 (1.2) reg-pl|Mazury. okres godowy ptactwa domowego


Źródła:

Wiktionary

Deptanka

deptanie po czymś


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) chodzenie po czymś z celowym deptaniem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Deptać

przygniatać coś, stąpając po tym


czasownik przechodni niedokonany (dk. depnąć)

 (1.1) przygniatać coś, stąpając po tym

 (1.2) przemierzać jakąś drogę lub przestrzeń pieszo, chodzić dużo, stale po jakichś miejscach

 (1.3) przen. brutalnie znieważać, poniewierać kogoś lub coś

 (1.4) przen. brutalnie łamać zasadę, umowę

 (1.5) pot. chodząc zostawiać ślady stóp, brudzić nogami

 (1.6) pot. (także gw-pl|Śląsk Cieszyński.) ornit. o samcach ptaków: zapładniać

 (1.7) kulin. ugniatać kapustę lub winogrona we wstępnej obróbce


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Deptuła

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Deputacik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od deputat


Źródła:

Wiktionary

Deputacja

1. przestarzale: grupa przedstawicieli, pełnomocników jakiejś zbiorowości, delegacja
2. grupa osób wyznaczona do spełnienia określonej czynności, określonego zadania; komisja


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) hist. urząd posła

 (1.2) hist. wysłanie osoby

 (1.3) przest. delegacja


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Deputacki

związany z deputatem


Źródła:

SJP.pl

Deputant

przestarzale: członek deputacji; deputowany, delegat; deputat


Źródła:

SJP.pl

Deputat

przestarzale: członek deputacji; deputowany, delegat; deputant


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) przest. członek deputacji

 (1.2) przest. deputowany

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) część uposażenia lub uposażenie dodatkowe wypłacane w naturze artykułami pierwszej potrzeby, typu opał, żywność;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Deputatka

→ deputat; deputowana


Źródła:

SJP.pl

Deputatowicz

osoba, której przysługuje deputat


Źródła:

SJP.pl

Deputatowy

przymiotnik od: deputat


Źródła:

SJP.pl

Deputowana

kobieta będąca członkiem parlamentu lub innych władz wybieralnych


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) członkini parlamentu lub innych władz wybieralnych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Deputowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|deputować.


Źródła:

Wiktionary

Deputowany

1. członek niższej izby parlamentu w niektórych krajach
2. w Polsce przedrozbiorowej: poseł na sejm wybierany przez stan mieszczański


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) wybrany członek parlamentu lub innego ciała wybieralnego w głosowaniu


Deputowany (forma żeńska: deputowana; etymologia: deputatus – wyznaczony) – przedstawiciel ludności w wybieralnym organie przedstawicielskim, takim jak parlament, rada gminy, rada powiatu czy też sejmik województwa.

W Polsce odpowiednikiem deputowanego jest poseł (członek niższej izby polskiego parlamentu – Sejmu) lub senator (członek wyższej izby parlamentu – Senatu). W Polsce deputowanych do Europarlamentu nazywa się europosłami, eurodeputowanymi lub europarlamentarzystami.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Deputować

dawniej: posłać, posyłać kogoś jako przedstawiciela, wysłannika, pełnomocnika; delegować (wydelegować)


czasownik

 (1.1) zastępować się kimś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dera

gruby koc, używany głównie jako okrycie na konie; derka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zgrub. od: derka


Dera (cyr. Дера) – wieś w Bośni i Hercegowinie, w Republice Serbskiej, w mieście Prijedor. W 2013 roku liczyła 753 mieszkańców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Deracjonalizacja

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) wyzbycie się racjonalizmu, poznania rozumowego


Źródła:

Wiktionary

Deradykalizacja

proces ograniczania radykalnych zachowań i poglądów


Źródła:

SJP.pl

Derain

[czytaj: deRĘ] nazwisko, m.in. André Derain (1880-1954), francuski malarz


Źródła:

SJP.pl

Deranżować

dawniej: wprawiać w stan zakłopotania, sprawiać zamieszanie; przeszkadzać, deprymować


czasownik przechodni niedokonany

 (1.1) daw. przeszkadzać, krępować

czasownik zwrotny niedokonany deranżować się

 (2.1) daw. krępować się, żenować się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Derapaż

dawniej: zarzucanie tylnej części samochodu przy gwałtownym hamowaniu lub jeździe po drodze pokrytej lodem albo błotem; dérapage


Źródła:

SJP.pl

Deratyzacja

tępienie szkodliwych gryzoni (głównie szczurów i myszy), przeprowadzane ze względu na wyrządzane przez nie szkody gospodarcze i zagrożenie zdrowia ludzi; odszczurzanie


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zob. odszczurzanie.;


De


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Deratyzacyjny

dotyczący deratyzacji


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z deratyzacją, odszczurzaniem, dotyczący deratyzacji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Deratyzator

osoba zajmująca się zawodowo deratyzacją


Źródła:

SJP.pl

Deratyzować

tępić szkodliwe gryzonie; odszczurzać, odmyszać


Źródła:

SJP.pl

Derażnia

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto rejonowe na Ukrainie, w obwodzie chmielnickim;


Derażnia ( Деражня) – miasto na Ukrainie, w obwodzie chmielnickim, w rejonie chmielnickim, nad rzeką Wowk, siedziba hromady. Do 2020 r. siedziba rejonu derażniańskiego, który został zlikwidowany w wyniku reforrny administracyjno-terytorialnej. W 2016 roku liczyło ok. 10,4 tys. mieszkańców, a w 2022 r. ta liczba zmniejszyła się do 9772 osób.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Derbencki

przymiotnik od: Derbent


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Derbentem, dotyczący Derbentu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Derbent

miasto w Federacji Rosyjskiej


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. miasto w Dagestanie, najdalej na południe wysunięte miasto Rosji, położone pomiędzy Morzem Kaspijskim a Kaukazem;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Derbistka

klacz uczestnicząca w zawodach


Źródła:

SJP.pl

Derbowy

związany z derbami


Źródła:

SJP.pl

Derby

1. zawody sportowe z udziałem dwóch drużyn z jednego miasta lub regionu;
2. gonitwa koni odbywająca się raz w roku na dystansie 2400 metrów


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) rodzaj angielskiej gonitwy dla koni;

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (2.1) sport. spotkanie dwóch drużyn z tego samego miasta w ramach jednego turnieju, w którym uczestniczą też drużyny z innych miast;

 (2.2) obuwie męskie z otwartą przyszwą, w którym boki buta z dziurkami na sznurowadła są naszyte na wierzch przyszwy


Derby (wym.) – miasto i dystrykt (unitary authority) w środkowej Anglii (Wielka Brytania), w hrabstwie ceremonialnym Derbyshire, nad rzeką Derwent (dopływ Trentu).

Miasto założone zostało ok. 2000 lat temu. Jest obecnie podzielone na 17 okręgów. Derby to miasto typowo przemysłowe. Było ośrodkiem angielskiej rewolucji przemysłowej w XVIII w. Znajduje się tam drugoligowy klub piłkarski Derby County.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Derda

nazwisko


Derda – gra karciana dla dwóch lub trzech osób, rozgrywana talią 32 kart, popularna w PRL. Gra polega na zbieraniu lew i punktów za karty oraz zgłaszane meldunki. Celem jest uzbieranie jako pierwszy 500 pkt.

Derda należy, obok m.in. francuskiej belote, do rodziny gier jass charakteryzującej się tym, że walet i dziewiątka atutowe są najstarszymi atutami.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Derdać

dawniej: dyrdać - podbiegać drobnymi kroczkami


Źródła:

SJP.pl

Derealizacja

pojawiające się w chorobach psychicznych przekonanie o nierzeczywistości otaczającego świata


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) psych. med. zaburzenie psychiczne polegające na poczuciu obcości świata zewnętrznego i odbieraniu go jako zmienionego lub nierzeczywistego


Derealizacja – zaburzenie psychiczne określające różnego rodzaju odczuwanie zmian otaczającego świata. Osoba dotknięta derealizacją ma poczucie jakby otaczający ją świat był w jakiś sposób zmieniony, nierealny, oddalony. Główną przyczyną pojawienia się tego zaburzenia jest lęk, jednak może do niej również doprowadzić zmęczenie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Derecki

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Dereczka

zdrobnienie od: derka


Źródła:

SJP.pl

Dereferencja

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) inform. uzyskanie dostępu do zmiennej lub obiektu w pamięci na podstawie ich adresów lub referencji;


De


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Deregulacja

wycofywanie się państwa z regulowania jakichś dziedzin życia społecznego lub gospodarczego, unieważnienie uznanych za zbędne przepisów prawnych, regulujących jakiś rodzaj aktywności


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) polit. ekon. zniesienie lub ograniczenie przepisów określających coś


Deregulacja (łac.) – zmniejszenie oddziaływania państwa na rynek. Proces usuwania lub zmniejszania liczby regulacji prawnych lub "quasi" prawnych ograniczających konkurencję, stwarzających bariery wejścia na rynek, dotyczących prowadzenia działalności gospodarczej lub ustalania cen.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Deregulacyjny

→ deregulacja


przymiotnik relacyjny

 (1.1) adm. ekon. związany z deregulacją, dotyczący deregulacji


Patrz:deregulacja

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Deregulować

zmniejszać liczbę regulacji prawnych w jakiejś dziedzinie życia, gospodarki itp.


Źródła:

SJP.pl

Dereifikacja

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) praw. wyłączenie z kategorii rzeczy (zwykle o zwierzętach)


Źródła:

Wiktionary

Dereistyczny

→ dereizm


Patrz:dereizm

Źródła:

SJP.pl

Dereizm

myślenie odwracające się od realności świata i praw logiki


De


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Derek

gruby koc, używany głównie jako okrycie na konie; dera


Źródła:

SJP.pl

Derelikt

rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) daw. rzecz porzucona


Źródła:

Wiktionary

Deremeński

dracena deremeńska - roślina uprawna z rodziny szparagowatych


Źródła:

SJP.pl

Dereniak

wódka otrzymywana za pomocą fermentacji moszczu owoców derenia - małego drzewa, osiągającego wysokość do 9 metrów


Źródła:

SJP.pl

Derenina

krzew derenia


Źródła:

SJP.pl

Dereniowate

rodzina drzew i krzewów dwuliściennych strefy umiarkowanej


De


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dereniowaty

o cechach dereniowatych (rodzina roślin)


przymiotnik

 (1.1) przypominający dereń, podobny do derenia

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (2.1) zob. dereniowate.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dereniowce

rząd roślin okrytonasiennych


Dereniowce ("Cornales") – rząd roślin okrytonasiennych stanowiący klad bazalny grupy roślin astrowych odpowiadającej nadrzędowi astropodobnych "Asteranae" w systemie Ruggiero i in. z 2015. Oddzielony ze wspólnego pnia po zróżnicowaniu się linii rozwojowej goździkowców "Caryophyllales", a przed wyodrębnieniem się wrzosowców "Ericales".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dereniowiec

przedstawiciel rzędu roślin okrytonasiennych


Źródła:

SJP.pl

Dereniowy

przymiotnik od: dereniem


przymiotnik

 (1.1) związany z dereniem, dotyczący derenia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Derenióweczka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. od: dereniówka


Źródła:

Wiktionary

Dereniówka

nalewka sporządzona z jadalnych owoców derenia - małego drzewa, osiągającego wysokość do 9 metrów; nalewka dereniowa


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) spoż. nalewka z derenia


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Deresz

1. koń o maści karej, gniadej lub kasztanowej z domieszką szarych włosów, dających wrażenie "szpakowatości"; dereszowaty
2. potocznie, przestarzałe: lichy, słaby alkohol; lura, rzadzizna, cienkusz;
3. dawniej: ławka, na której wymierzano uczniom chłosty


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) hipol. koń, którego maść sierści ma mieszane kolory: kary, gniady lub kasztanowaty z białym

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) daw. stpol. ławka, na której wymierzano uczniom karę chłosty

 (2.2) dendr. zepsuty sęk w drewnie dębu


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dereszowata

klacz o maści karej, gniadej lub kasztanowej z domieszką szarych włosów, dających wrażenie "szpakowatości"


Źródła:

SJP.pl

Dereszowaty

o koniu lub jego maści: podobny do deresza, charakterystyczny dla deresza


przymiotnik jakościowy

 (1.1) hipol. ciemnej barwy z domieszką białej sierści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Derewiecki

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Dereziński

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Dereń

1. drzewo lub krzew z rodziny dereniowatych, występujący w około 50 gatunkach, o czerwonych, jadalnych owocach;
2. owoc tego drzewa lub krzewu


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) bot. nazwa systematyczna|Cornus|L.|ref=tak., rodzaj roślin z rodziny dereniowatych;

 (1.2) bot. ozdobny lub uprawny krzew albo drzewo z rodzaju dereń (1.1), często o jadalnych owocach

 (1.3) spoż. drobny, czerwony owoc derenia (1.2) jadalnego

 (1.4) drewno derenia (1.2)

 (1.5) przest. jujuba


De


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Derik

żuraw masztowy; derrik


Źródła:

SJP.pl

Derka

gruby koc, używany głównie jako okrycie na konie; dera


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) stary, zniszczony koc

 (1.2) jeźdz. okrycie dla konia


Derka – okrycie konia, zakrywające jego cały tułów ("kłodę"), zad i czasem szyję, wykonane z różnych materiałów w zależności od funkcji, jaką mają spełniać. Derki mocuje się paskami przebiegającymi w okolicy mocowania popręgu oraz między tylnymi nogami konia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Derkacz

ptak z rodziny chruścieli


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) ornit. nazwa systematyczna|Crex crex|ref=tak., smukły ptak o terkoczącym głosie;


Derkacz, derkacz zwyczajny ("Crex crex") – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny chruścieli (Rallidae). Wędrowny; w sezonie lęgowym zamieszkuje Eurazję, zimuje w Afryce na południe od równika. Większość obserwacji dotyczy jedynie jego charakterystycznego głosu, ponieważ jest to ptak bardzo płochliwy, o skrytym trybie życia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Derkaczyk

rodzaj ptaków z rodziny chruścieli


Źródła:

SJP.pl

Derkać

o derkaczu: wydawać głos


Źródła:

SJP.pl

Derknąć

o derkaczu: wydać charakterystyczny głos


Źródła:

SJP.pl

Derkowski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Derlatka

nazwisko


Zobacz też: Andrzej Derlatka.

Derlatka – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie garwolińskim, w gminie Trojanów.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa siedleckiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Derlukiewicz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Derma

1. tworzywo sztuczne imitujące skórę; dermatoid;
2. potoczna nazwa skóry właściwej, czyli środkowej warstwy skóry naturalnej


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) techn. tworzywo imitujące skórę;

 (1.2) anat. środkowa warstwa skóry


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dermabrazja

zabieg chirurgii estetycznej, polegający na złuszczeniu naskórka


Źródła:

SJP.pl

Dermato-

przedrostek

 (1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy ze skórą


Źródła:

Wiktionary

Dermatofit

grzyb chorobotwórczy pasożytujący na naskórku, we włosach i paznokciach, wywołujący grzybicę - dermatomikozę


Źródła:

SJP.pl

Dermatofitowy

→ dermatofit


Patrz:dermatofit

Źródła:

SJP.pl

Dermatofitoza

zaraźliwa choroba zakaźna zwierząt (w tym człowieka); grzybica skóry


Źródła:

SJP.pl

Dermatoglif

rysunek linii papilarnych na dolnych powierzchniach dłoni i stóp


Źródła:

SJP.pl

Dermatograf

1. urządzenie do ozdabiania skór lub imitacji skóry różnego rodzaju deseniami poprzez odciskanie;
2. specjalny ołówek do rysowania i pisania na taśmie filmowej; dermograf;
3. w prawie: odcisk palca


Źródła:

SJP.pl

Dermatoid

tworzywo sztuczne imitujące skórę; derma


Źródła:

SJP.pl

Dermatoidowy

przymiotnik od: dermatoid


Źródła:

SJP.pl

Dermatokosmetyk

kosmetyk do pielęgnacji skóry; dermokosmetyk, dermoceutyk


Źródła:

SJP.pl

Dermatokosmetyka

zabiegi kosmetyczne do pielęgnacji skóry; dermokosmetyka


Źródła:

SJP.pl

Dermatol

lek o działaniu wysuszającym; bizmutawy galusan zasadowy


De


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dermatolog

lekarz chorób skórnych


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) med. lekarz specjalista zajmujący się rozpoznaniem, profilaktyką oraz leczeniem chorób, objawiających się na skórze, paznokciach i włosach

rzeczownik, rodzaj żeński

 (2.1) med. kobieta dermatolog (1.1), dermatolożka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dermatologa

forma rzeczownika.

 (1.1) D., B. lp. od: dermatolog


Źródła:

Wiktionary

Dermatologia

1. dział medycyny zajmujący się problemami i chorobami skóry;
2. oddział chorób skórnych w szpitalu


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. nauka zajmująca się chorobami skóry i jej przydatków;


Dermatologia (gr. "derma" – skóra) – dziedzina medycyny zajmująca się badaniem oraz opisem struktury i funkcji skóry, a także schorzeniami skóry i jej przydatków (włosów, paznokci) oraz niektórymi chorobami ogólnoustrojowymi, ujawniającymi się przede wszystkim na skórze (np. łagodne i złośliwe nowotwory, jak czerniak złośliwy lub rumień guzowaty).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dermatologiczny

dotyczący dermatologii


przymiotnik

 (1.1) med. związany z dermatologią, dotyczący dermatologii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dermatolożka

→ dermatolog


Patrz:dermatolog

Źródła:

SJP.pl

Dermatom

aparat lub nóż chirurgiczny służący do pobierania przeszczepów skóry, stosowany w chirurgii plastycznej


Źródła:

SJP.pl

Dermatomalny

→ dermatom


Patrz:dermatom

Źródła:

SJP.pl

Dermatomikoza

rodzaj grzybicy o przebiegu łagodnym


Źródła:

SJP.pl

Dermatoplastyka

dziedzina chirurgii zajmująca się operacyjnym uzupełnianiem ubytków skóry i poprawą jej stanu; dermoplastyka


Źródła:

SJP.pl

Dermatoskop

urządzenie do badania zmian na skórze


Źródła:

SJP.pl

Dermatoskopia

w medycynie: badanie diagnostyczne skóry pod powiększeniem


Dermatoskopia – metoda diagnostyczna stosowana do oceny zmian skórnych. Jest to nieinwazyjna, metoda obrazowania skóry in vivo wykonywana za pomocą ręcznego dermatoskopu, wyposażonego w własne źródło światła i optykę powiększającą 10x. Umożliwia obserwację struktur skóry, które nie są widoczne gołym okiem.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dermatoskopowy

→ dermatoskop


Patrz:dermatoskop

Źródła:

SJP.pl

Dermatoza

choroba skóry


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. choroba skóry


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dermatyn

minerał, brunatnozielony żelazokrzemian magnezu, zbliżony do serpentynu


Źródła:

SJP.pl

Dermo-

temat słowotwórczy

 (1.1) zob. dermato-.


Źródła:

Wiktionary

Dermoceutyk

kosmetyk do pielęgnacji skóry; dermatokosmetyk, dermokosmetyk


Źródła:

SJP.pl

Dermograf

1. ołówek do rysowania na skórze, imitacjach skóry i szkle, stosowany w celach dydaktycznych i diagnostycznych;
2. specjalny ołówek do rysowania i pisania na taśmie filmowej; dermatograf


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) med. przyrząd używany do pisania po ludzkiej skórze


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dermografizm

występowanie na skórze wypukłych linii pod wpływem mechanicznych podrażnień, świadczące zwykle o zaburzeniu regulacji wegetatywnej naczyń krwionośnych


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) med. zmiany skórne wywoływane przez zadrapanie, potarcie lub ucisk skóry;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dermokonsultacja

badanie skóry w celu dobrania odpowiednich kosmetyków


Źródła:

SJP.pl

Dermokonsultant

specjalista w sprawach pielęgnacji skóry


Źródła:

SJP.pl

Dermokonsultantka

specjalistka w sprawach pielęgnacji skóry


Źródła:

SJP.pl

Dermokosmetyczny

→ dermokosmetyka; dermatokosmetyczny


Źródła:

SJP.pl

Dermokosmetyk

kosmetyk do pielęgnacji skóry; dermatokosmetyk, dermoceutyk


rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) kosmet. farm. produkt kosmetyczny zawierający aktywne biologicznie substancje, które mają mieć działanie podobne do tego, jakie mają leki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dermokosmetyka

zabiegi kosmetyczne do pielęgnacji skóry; dermatokosmetyka


Źródła:

SJP.pl

Dermoplasta

człowiek zajmujący się wypychaniem nieżywych zwierząt; delmoplastyk (rzadko), taksidermik (rzadko), taksidermista, taksydermista


Źródła:

SJP.pl

Dermoplastyczny

→ dermoplastyka


Patrz:dermoplastyka

Źródła:

SJP.pl

Dermoplastyka

dziedzina chirurgii zajmująca się operacyjnym uzupełnianiem ubytków skóry i poprawą jej stanu; dermatoplastyka


Dermoplastyka – dział chirurgii plastycznej zajmujący się operacyjnym pokrywaniem ubytków skóry oraz usuwaniem wrodzonych i nabytych zniekształceń skóry, w celu poprawienia jej czynności i wyglądu. Do pokrycia ubytków stosuje się przeszczepy różnych tkanek, najczęściej skóry (z innej okolicy ciała lub od innego osobnika), powięzi, tkanki tłuszczowej, a także tworzywa sztuczne.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dermosan

nazwa handlowa kremu ochronno‑pielęgnacyjnego do skóry


Źródła:

SJP.pl

Dermoskop

urządzenie optyczne do oglądania zmian skórnych w powiększeniu i z podświetleniem


Źródła:

SJP.pl

Dermoskopia

badanie skóry przy użyciu dermoskopu


Źródła:

SJP.pl

Dernąć

czasownik

 (1.1) stpol. uciec


Źródła:

Wiktionary

Derogacja

1. w prawodawstwie: pozbawienie przepisu prawnego mocy obowiązującej przez zastąpienie go innym przepisem prawnym;
2. zawieszenie obowiązywania jakiegoś prawa Unii Europejskiej wobec któregoś państwa członkowskiego


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) praw. pozbawienie normy prawnej jej mocy, z zastąpieniem lub bez zastąpienia jej nową;

 (1.2) wyłączenie państwa członkowskiego Unii Europejskiej z obowiązku wypełniania części zobowiązań płynących ze stosowania prawa Unii;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Derogacyjny

dotyczący derogacji, związany z derogacją


Źródła:

SJP.pl

Derogować

1. uchylić (uchylać) dotychczas obowiązujący akt prawny, ustawę, przywilej w całości lub częściowo;
2. czasowo lub trwale wyłączyć (wyłączać) nowego członka Unii Europejskiej spod pewnych zasad prawnych Unii


Źródła:

SJP.pl

Derożka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Kresy. posp. dorożka


Źródła:

Wiktionary

Derrida

nazwisko, m.in. Jacques Derrida (1930-2004), francuski filozof


Źródła:

SJP.pl

Derrik

żuraw masztowy; derik


Źródła:

SJP.pl

Derringer

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) kieszonkowy pistolet o krótkiej lufie bądź lufach;


Źródła:

Wiktionary

Dersław

imię męskie


Źródła:

SJP.pl

Derus

dawniej:
1. zdzierca, zdzierus;
2. obszarpaniec, obdartus


Źródła:

SJP.pl

Derusyfikacja

uwalnianie od wpływów rosyjskich


Źródła:

SJP.pl

Derusyfikować

uwalniać od wpływów rosyjskich


Źródła:

SJP.pl

Deruta

dawniej: ucieczka w nieładzie; zamieszanie, zdezorientowanie, dezorientacja


Deruta – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Umbria, w prowincji Perugia.

Według danych na rok 2004 gminę zamieszkuje 8085 osób, 183,8 os./km².


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Derutować

dawniej:
1. wprowadzać w błąd, dezorientować;
2. derutować się - tracić pewność siebie


czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) przest. sprowadzać kogoś z prostej drogi, zbijać z tropu

czasownik zwrotny niedokonany derutować się (dk. brak)

 (2.1) przest. być zmieszanym, tracić pewność siebie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Derwisz

1. członek muzułmańskiego bractwa religijnego o charakterze mistycznym; mewlewita;
2. w niektórych krajach islamskich: pobożny żebrak


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) rel. członek muzułmańskiego bractwa religijnego o charakterze mistycznym

 (1.2) rel. pobożny i ascetyczny muzułmański mnich wędrowny

 (1.3) gw-pl|Śląsk Cieszyński. niegrzeczne dziecko


Derwisz (pers. درویش, "darwisz") – członek muzułmańskiego bractwa religijnego o charakterze mistycznym; także żebrzący, ascetyczny, wędrowny mnich muzułmański (fakir). Bractwa derwiszów zaczęły powstawać w XI wieku i opierały się na doktrynie sufizmu. Część historyków nazywa derwiszami ogólnie mahdystów – bojowników biorących udział w sudańskim powstaniu Mahdiego i w takim kontekście pojawiają się oni w powieści Henryka Sienkiewicza pt. "W pustyni i w puszczy".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Derwisze

1. członek muzułmańskiego bractwa religijnego o charakterze mistycznym; mewlewita;
2. w niektórych krajach islamskich: pobożny żebrak


Źródła:

SJP.pl

Derwiszowski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z derwiszem, dotyczący derwiszów


Źródła:

Wiktionary

Derywacja

1. tworzenie wyrazów pochodnych od wyrazu podstawowego;
2. odchylenie pocisku od płaszczyzny rzutu w prawo lub w lewo;
3. przemieszczanie się samolotu w kierunku poprzecznym do wyznaczonej trasy pod wpływem wiatru


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) jęz. tworzenie nowych wyrazów przez dodanie lub usunięcie przedrostków i przyrostków;

 (1.2) jęz. rozwinięcie zdania

 (1.3) lotn. kąt znoszenia samolotu;

 (1.4) wojsk. kąt znoszenia pocisku

 (1.5) socjol. pozalogiczne uzasadnienie ludzkiego działania;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Derywacyjny

dotyczący derywacji


Źródła:

SJP.pl

Derywat

wyraz utworzony od innego wyrazu; wyraz pochodny


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) wyraz pochodny


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Derywometr

przyrząd pokładowy do wyznaczania derywacji samolotu; znoszeniomierz


Źródła:

SJP.pl

Derywować

1. w językoznawstwie: tworzyć wyrazy pochodne od podstawowych
2. w gramatyce generatywnej: rozwijać zdanie


Źródła:

SJP.pl

Derzyć

czasownik nieprzechodni niedokonany

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. uciekać, pędzić


Źródła:

Wiktionary

Deręgowski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Des

dźwięk d obniżony o pół tonu


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) muz. dźwięk d obniżony o półton;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Des-Dur

w muzyce: gama lub tonacja muzyczna oparta na skali durowej, rozpoczynająca się od dźwięku des


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) muz. gama lub tonacja durowa zaczynająca się od dźwięku des (w zapisie nutowym z pięcioma bemolami)

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) muz. akord durowy oparty na tonice tonacji Des-dur (1.1)


Des-dur – gama muzyczna oparta na skali durowej, której toniką jest des. Gama Des-dur zawiera dźwięki: des, es, f, ges, as, b, c. Tonacja Des-dur zawiera pięć bemoli.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Des-Moll

w muzyce: gama lub tonacja muzyczna oparta na skali molowej, rozpoczynająca się od dźwięku des


des-moll – gama muzyczna oparta na skali molowej, której toniką jest des. Gama des-moll zawiera dźwięki: des, es, fes, ges, as, heses, ces. Częściej używanym enharmonicznym odpowiednikiem des-moll jest gama cis-moll. Pokrewną jej gamą durową jest Fes-dur.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Desa

potocznie: salon staroci, handlujący głównie dziełami sztuki oraz antykami; antykwariat, antykwarnia


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) szt. pot. sklep z dziełami sztuki


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Desakralizacja

1. przejście określonego podmiotu spod władzy kościelnej do świeckiej; zeświecczenie, laicyzacja, sekularyzacja;
2. pozbawienie czegoś cech świętości


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pozbawienie czegoś cech świętości lub utrata przez coś tych cech

 (1.2) proces eliminowania elementów sakralnych (odwrotność konsekracji); jej przejawami są laicyzacja i sekularyzacja, skrajnymi - nawet profanacja; ograniczanie tego, co należy do sfery sacrum


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Desakralizacyjny

→ desakralizacja


Patrz:desakralizacja

Źródła:

SJP.pl

Desakralizować

nadawać czemuś cechy świeckie, usuwać wpływ duchowieństwa z różnych dziedzin życia społecznego; zeświecczać, sekularyzować, laicyzować


Źródła:

SJP.pl

Desancik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od desant


Źródła:

Wiktionary

Desant

przetransportowanie wojsk na teren zajęty przez wroga; także oddziały przerzucone w ten sposób na teren nieprzyjaciela


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) wojsk. operacja taktyczna przeniesienia wojsk na teren nieprzyjaciela;

 (1.2) wojsk. część załogi pojazdu bojowego przeznaczona do spieszenia w czasie walki;

 (1.3) wojsk. żołnierze przewożeni np. na czołgu;

 (1.4) wojsk. formacja wojskowa, która została przerzucona na teren wroga;

 (1.5) więz. paczka żywnościowa


De


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Desantowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|desantować.


Desantowanie – działanie wojsk obejmujące załadowanie wydzielonych sił i środków na określone rodzaje transportu (morskiego, powietrznego), przewóz (przelot) do nakazanego rejonu, przygotowanie i zabezpieczenie lądowania desantu w celu wykonania zadania.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Desantować

1. w wojsku: dokonywać desantu;
2. żartobliwie: uciekać, ulatniać się


Źródła:

SJP.pl

Desantowiec

żołnierz dokonujący desantu


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) wojsk. żegl. okręt służący do desantu morskiego

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) wojsk. żołnierz, którego zadaniem jest wykonanie desantu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Desantowy

przymiotnik od: desant


przymiotnik relacyjny

 (1.1) wojsk. związany z desantem, dotyczący desantu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Desargues

[czytaj: dezarg] nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Desaturacja

zmniejszenie nasycenia czegoś, np. tlenu we krwi, koloru w obrazie


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) chem. proces odsycania gazu z cieczy


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Descartes

René Descartes (Kartezjusz) [czytaj: reNE deKART] - francuski filozof i matematyk (1596-1650)


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Descendent

krewny w linii zstępnej


Źródła:

SJP.pl

Descendentalny

→ descendent


Patrz:descendent

Źródła:

SJP.pl

Descens

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) stpol. upław


Źródła:

Wiktionary

Descort

[czytaj: deskort] rodzaj pieśni w poezji staroprowansalskiej o zmiennej długości wersów, ich rytmu i melodii


Źródła:

SJP.pl

Descriptio

[czytaj: deskriptio] w retoryce: obrazowe, plastyczne opisanie czegoś lub kogoś


Źródła:

SJP.pl

Deseczka

zdrobnienie od: deska; deszczułka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. zdrobn. od: deska


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Desegregacja

proces znoszenia wszelkich praktyk oddzielania, izolacji grup rasowych, narodowych lub wyznaniowych


Źródła:

SJP.pl

Deseniarka

prasa do wyciskania deseni na skórze


Źródła:

SJP.pl

Desenik

drobny deseń


Źródła:

SJP.pl

Deseniować

środowiskowo: zdobić deseniem, układać deseń


Źródła:

SJP.pl

Deseniowy

przymiotnik od: deseń


Źródła:

SJP.pl

Desensybilizacja

1. zabieg medyczny zmniejszający lub likwidujący alergię; odczulanie;
2. zmniejszenie lub zlikwidowanie światłoczułości materiału fotograficznego;
3. w psychologii: zmniejszenie wrażliwości na jakiś bodziec; relaksacja


Źródła:

SJP.pl

Desensybilizacyjny

→ desensybilizacja


Patrz:desensybilizacja

Źródła:

SJP.pl

Desensytyzacja

zanikanie wrażliwości organizmu na jakiś bodziec w wyniku jego powtarzania


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) psych. terapia polegająca na redukowaniu intensywności reakcji lękowej;


Desensytyzacja lub odwrażliwianie – proces terapeutyczny polegający na redukowaniu intensywności reakcji lękowej (np. na traumatyczne przeżycia, obiekt wywołujący fobię) poprzez konstruowanie sytuacji, w których osoba (w rzeczywistości lub w wyobraźni) może skonfrontować się ze złagodzoną wersją swoich doświadczeń (czy obiektem lęku). Może oznaczać także pozbawienie wrażliwości wynikające z przyzwyczajenia się do widoku drastycznych scen.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Deser

jedno z dań podawanych zwykle na końcu posiłku


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) kulin. danie, najczęściej słodkie, serwowane po daniu głównym


Deser (wyraz pochodzi od francuskiego "desservir" = „sprzątać ze stołu”) – słodka potrawa podawana jako osobne słodkie danie na koniec posiłku (obiadu, kolacji lub przyjęcia), ale także na podwieczorek albo podczas niezobowiązującego spotkania o dowolnej porze dnia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Deserant

osoba zajmująca się robieniem deserów


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba, która przyrządza desery w kawiarni lub restauracji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Deserantka

→ deserant


Patrz:deserant

Źródła:

SJP.pl

Deserek

zdrobnienie od: deser; nieduży deser


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od: deser


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Deserowość

→ deserowy


Patrz:deserowy

Źródła:

SJP.pl

Deserowy

przymiotnik od: deser


przymiotnik

 (1.1) dotyczący deseru, właściwy deserowi, słodki, serwowany na deser


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Desertyfikacja

proces powstawania obszarów pustynnych; dezertyfikacja, pustynnienie


Źródła:

SJP.pl

Deses

dźwięk d obniżony o dwa półtony


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) muz. dźwięk d obniżony o cały ton;


."

Dźwięki deses na pięciolinii. W kolejności: deses¹, deses², Deses, deses°.

Deses – dźwięk, którego częstotliwość dla deses¹ wynosi około 261,6 Hz. Jest to obniżony za pomocą podwójnego bemola dźwięk d. Dźwięki enharmonicznie równoważne to: his i c.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Deseń

haftowany lub wytłaczany wzór zdobiący tkaninę, tapetę, posadzkę


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) ozdobny, powtarzający się wzór – drukowany, tkany lub wytłaczany na powierzchni czegoś

 (1.2) przypadkowy układ powtarzalnych elementów, który daje wrażenie wzoru


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Desiderium

[czytaj: des-iderium] dawniej: jasno sformułowane żądanie, życzenie lub propozycja; postulat, dezyderium, dezyderat


Źródła:

SJP.pl

Design

[czytaj: diZAJN] wzornictwo, projektowanie, projekt; dizajn


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zaw. szt. wzór, projekt wyrobu przemysłowego; także zajmowanie się wzornictwem przemysłowym

 (1.2) zaw. szt. stylistyka jakiegoś przedmiotu, projektu; zespół cech charakterystycznych dla projektanta, firmy itp.


Design (z design //, wzór), wzornictwo, dizajn lub wzornictwo przemysłowe (z industrial design) – wieloznaczny termin odnoszący się do przedmiotów użytkowych i dzieł sztuki, oznaczający ich wygląd albo projektowanie. Design można zdefiniować jako „ogół działań o charakterze twórczym, dotyczącym projektowania dóbr i usług, których celem jest tworzenie wartości dodanej z perspektywy klienta, firmy oraz w wymiarze całego kraju jego powstawania”


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Designatus

z łaciny: wybrany; w republice rzymskiej: tytuł noszony przez osobę wybraną na urząd od dnia wyboru do momentu objęcia funkcji


Źródła:

SJP.pl

Designer

[czytaj: dizajner] projektant przedmiotów lub systemów użytkowych; dizajner


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) zaw. szt. specjalista od designu, projektant wzorów dla wyrobów przemysłowych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Designerka

[czytaj: dizajnerka] projektantka przedmiotów lub systemów użytkowych; dizajnerka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zaw. szt. forma żeńska od: designer, projektantka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Designerski

[czytaj: dizajnerski] mający ciekawą formę plastyczną, interesujące wzornictwo


przymiotnik

 (1.1) zaw. szt. projektancki; przym. od designer


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Designerskość

→ designerski


Patrz:designerski

Źródła:

SJP.pl

Designerstwo

[czytaj: dizajnerstwo] zajęcie designera


Źródła:

SJP.pl

Deska

1. płaski, prostokątny kawałek drewna;
2. płaski przedmiot, np. deska surfingowa lub deska kreślarska


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) płaski kawałek drewna;

 (1.2) podłużny, płaski sprzęt, np. sportowy, domowy, kuchenny

 (1.3) przen. grub. kobieta z małym biustem

 (1.4) przen. pot. narta lub snowboard

 (1.5) gwara. sport. plastikowy ochraniacz wkładany w getry

 (1.6) gwara. muz. gitara elektryczna bez pudła rezonansowego

 (1.13) gwara. sport. szachownica


Deska – drewniany element w kształcie płaskiego i silnie wydłużonego prostopadłościanu, wykorzystywany głównie jako materiał budowlany, półprodukt stolarski do wykonywania mebli lub materiał wykończeniowy w architekturze wnętrz, wykorzystywany na przykład do układania boazerii.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Deskal

malowidło na drewnianych powierzchniach przypominające mural


Źródła:

SJP.pl

Deskarka

potocznie:
1. snowboardzistka (snowboarderka);
2. windsurferka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) sport. kobieta jeżdżąca lub serfująca na desce


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Deskarz

1. osoba jeżdżąca na deskorolce; deskorolkowiec, deskorolkarz, deskorolkowicz, skateboardzista, skateowiec, skejt, skate, skater, skejter;
2. osoba jeżdżąca na desce snowboardowej; snowboardzista;
3. osoba pływająca na desce windsurfingowej; windsurfer


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pot. sport. osoba jeżdżąca na snowboardzie

 (1.2) pot. sport. osoba jeżdżąca na deskorolce

 (1.3) pot. sport. osoba serfująca na wodzie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Deski

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) przen. scena teatralna

forma rzeczownika.

 (2.1) D. lp. oraz M., B. i W. lm. od: deska


Źródła:

Wiktionary

Deskolaryzacja

proces mający na celu ograniczenie roli szkolnictwa w życiu społecznym; descholaryzacja


Źródła:

SJP.pl

Deskorolka

deska z czterema rolkami, na której można jeździć i wykonywać ewolucje


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) sport. deska na kółkach, służąca do rekreacji oraz sportu;


Deskorolka ( skateboard) – deska wykonana ze sklejki (zwykle 7-warstwowej) pokryta papierem ściernym (grip), posiadająca 4 kółka i 8 łożysk mocowanych do dwóch trucków (osiek) używana do rekreacji, oraz wykonywania ewolucji. Deskorolka pojawiła się w Kalifornii w latach 50. XX wieku, kiedy to entuzjaści surfingu doczepili do desek kółka, żeby móc szlifować technikę surfowania na suchym podłożu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Deskorolkarka

kobieta jeżdżąca na deskorolce; skateboardzistka, skateboarderka


Źródła:

SJP.pl

Deskorolkarski

→ deskorolkarz; skejtowski


Źródła:

SJP.pl

Deskorolkarstwo

jazda na deskorolce; skateboard, skateboarding, skating, skate, skejt


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) sport. jazda na deskorolce;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Deskorolkarz

osoba jeżdżąca na deskorolce; deskorolkowiec, deskorolkowicz, deskarz, skateboardzista, skateowiec, skejt, skate, skater, skejter


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) sport. ktoś, kto jeździ na deskorolce


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Deskorolki

deska z czterema rolkami, na której można jeździć i wykonywać ewolucje


Źródła:

SJP.pl

Deskorolkowicz

osoba jeżdżąca na deskorolce; deskorolkowiec, deskorolkarz, deskarz, skateboardzista, skateowiec, skejt, skate, skater, skejter


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) sport. osoba jeżdżąca na deskorolce


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Deskorolkowiec

osoba jeżdżąca na deskorolce; deskorolkowicz, deskorolkarz, deskarz, skateboardzista, skateowiec, skejt, skate, skater, skejter


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) sport. osoba jeżdżąca na deskorolce


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Deskorolkowy

→ deskorolka


Patrz:deskorolka

Źródła:

SJP.pl

Deskowanie

szalunek, szalówka, deskówka, szalowanie; w budownictwie:
1. wewnętrzne obicie z desek pokrywające ściany budowli, pomieszczeń, wykopów itp.;
2. prowizoryczna konstrukcja z drewna, tworząca formę dla masy betonowej


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|deskować.

 (1.2) bud. ściana, sufit, pokrycie dachu wykonane z desek połączonych lub przylegających krawędziami

 (1.3) bud. forma stosowana przy wznoszeniu konstrukcji, utrzymująca mieszankę betonową aż do jej zastygnięcia w gotowy element


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Deskowaty

1. przypominający deskę, podobny do deski;
2. potocznie:
a) płaski;
b) mający mało wydatny biust


przymiotnik jakościowy

 (1.1) podobny do deski, mający cechy deski


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Deskować

tworzyć formę do zalania mieszanką betonową; szalować


Źródła:

SJP.pl

Deskowiec

potocznie: wysoki i długi blok mieszkalny


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) pot. archit. pogard. wysoki i długi blok mieszkalny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Deskowisko

skład tarcicy w tartaku


Deskowisko – składowisko tarcicy na terenie tartaku.

Ponieważ tarcica zwykle nie jest odbierana natychmiast po przetarciu, musi być przez pewien czas, w odpowiednich warunkach, przechowywana na terenie tartaku. W tym celu składowana jest w sztaplach na deskowisku. Sztaplowanie, oprócz ładu na składowisku umożliwia przewietrzanie tarcicy, co ogranicza paczenie się drewna.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Deskowy

przymiotnik od: deska


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z deską, dotyczący deski


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Deskrypcja

1. opis;
2. wyrażenie nie będące imieniem własnym oraz posiadające jedną lub więcej danych nazw odnoszących się do osoby lub zjawiska


Deskrypcja – w filozofii języka i logice wyrażenie opisowe, które odnosi się do przedmiotu lub przedmiotów przez podanie ich własności, relacji albo roli, np. „autor "Waverleya"”, „obecny król Francji” albo „pewien człowiek”. W literaturze anglojęzycznej odpowiada temu terminowi "description". W szczególności odróżnia się "definite descriptions", czyli deskrypcje określone, oraz "indefinite descriptions", czyli deskrypcje nieokreślone.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Deskrypcyjny

opisowy, opisujący coś; deskryptywny


Źródła:

SJP.pl

Deskryptor

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Deskryptorowy

przymiotnik od: deskryptor


Źródła:

SJP.pl

Deskryptywizm

opisowość


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) dążność do opisywania faktów w sposób neutralny

 (1.2) jęz. dążność do opisywania realnie używanego języka w sposób neutralny, bez wartościowania jego elementów;

 (1.3) jęz. amerykański strukturalizm;

 (1.4) filoz. deskryptywna teoria nazw


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Deskryptywny

opisowy, opisujący coś; deskrypcyjny


Źródła:

SJP.pl

Desktop

typ obudowy komputera


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Desktopowy

→ desktop


Patrz:desktop

Źródła:

SJP.pl

Deskur

nazwisko, m.in. Andrzej Deskur, polski aktor


Deskur (Descour, Góra Złotoskalista) – polski herb szlachecki z indygenatu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Deskwamacja

złuszczanie się naskórka występujące w chorobach zakaźnych


Źródła:

SJP.pl

Deskówka

wewnętrzne obicie z desek pokrywające ściany budowli, pomieszczeń lub wykopów; szalowanie, szalówka


Źródła:

SJP.pl

Desman

ziemnowodny ssak z rodziny kretowatych; chochoł; wychuchol


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) zool. nazwa systematyczna|Desmanini|ref=tak. zwierzę futerkowe z rodziny kretowatych;


Desman ("Desmana") – rodzaj ssaków z podrodziny kretów (Talpinae) w obrębie rodziny kretowatych (Talpidae).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Desmidia

słodkowodny glon należący do zielenic


Źródła:

SJP.pl

Desmidie

rodzina glonów z gromady zielenic


De


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Desmin

pospolity minerał z gromady krzemianów; stilbit, stylbit


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) miner. zob. stilbit.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Desmofit

morski organizm jednokomórkowy rozmnażający się wegetatywnie przez podział podłużny


Źródła:

SJP.pl

Desmologia

dział anatomii zajmujący się budową i działaniem powięzi i ścięgien


Źródła:

SJP.pl

Desmologiczny

dotyczący desmologii


Źródła:

SJP.pl

Desmosom

połączenie między komórkami przypominające swoisty zatrzask zbudowany z białkowych włókienek


Źródła:

SJP.pl

Desmosomalny

→ desmosom; desmosomowy


Źródła:

SJP.pl

Desmosomowy

→ desmosom; desmosomalny


Źródła:

SJP.pl

Desmostyl

przedstawiciel rzędu wymarłych ssaków


Źródła:

SJP.pl

Desmostyle

rząd wymarłych ssaków


Desmostyle (†Desmostylia) – rząd wymarłych ssaków spokrewnionych blisko z trąbowcami (Proboscidae) i brzegowcami (Sirenia). Były to ssaki ziemnowodne, o czteropalczastych kończynach z palcami najprawdopodobniej spiętymi błoną pławną i zakończonymi kopytkami.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Desmotropowy

→ desmotropia; tautomeryczny


Źródła:

SJP.pl

Desmurgia

nauka o opatrunkach i materiałach opatrunkowych


De


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Desna

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. rzeka w Rosji i na Ukrainie, najdłuższy, lewostronny dopływ Dniepru;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Desneński

przymiotnik od: Desna, rzeka w Rosji i na Ukrainie


Źródła:

SJP.pl

Desocjalizacja

wyobcowanie osoby z jakiejś grupy społecznej na skutek nieprzestrzegania obowiązujących w niej reguł


Źródła:

SJP.pl

Desocjalizować

1. izolować od jakiejś społeczności; wyobcowywać;
2. desocjalizować się - odizolowywać się od jakiejś społeczności; wyobcowywać się


Źródła:

SJP.pl

Desolidaryzacja

odsunięcie od władzy ludzi wywodzących się z Solidarności


Źródła:

SJP.pl

Desorber

ogrzewany zbiornik chłodziarki absorpcyjnej; warnik


Desorber (warnik) – ogrzewany zbiornik chłodziarki absorpcyjnej służący do odparowywania czynnika chłodniczego z jego stężonego roztworu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Desorpcja

proces przeciwny do absorpcji i adsorpcji, polegający na uwolnieniu przyswojonych przez absorbent lub adsorbent składników w celu ich identyfikacji i odtworzenia absorbentu (adsorbentu)


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) fiz. chem. proces uwalniania cząsteczek z wnętrza lub z powierzchni ciała stałego lub cieczy;


Desorpcja – przemiana fizyczna, odwrotna do sorpcji, polegająca na uwalnianiu cząsteczek, atomów lub jonów z powierzchni lub z masy jednej ciągłej fazy fizycznej do drugiej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Desorpcyjny

→ desorpcja


Patrz:desorpcja

Źródła:

SJP.pl

Desowietyzacja

uwalnianie od wpływów sowieckich i systemu ustrojowego narzucanego przez ZSRR


Źródła:

SJP.pl

Desowietyzować

uwalniać od wpływów sowieckich i systemu ustrojowego narzucanego przez ZSRR


Źródła:

SJP.pl

Despekt

dawniej: uchybienie komuś, ubliżenie; afront


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) przest. postępek uchybiający komu


De


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Desperacja

stan rozpaczy, brak nadziei


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zwątpienie w powodzenie działań

 (1.2) stanowczość i zdecydowanie w postępowaniu, spowodowane znalezieniem się w skrajnie trudnym położeniu


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Desperacjonizm

filozofia osób zrozpaczonych, zrezygnowanych; defetyzm


Źródła:

SJP.pl

Desperacki

właściwy desperatowi - osobie zrozpaczonej, pogrążonej w rozpaczy, beznadziejności; rozpaczliwy


przymiotnik

 (1.1) właściwy desperacie, świadczący o rozpaczy, utracie nadziei i gotowości na wszystko


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Desperacko

przysłówek

 (1.1) rozpaczliwie


Źródła:

Wiktionary

Desperak

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Desperat

osoba, która wskutek rozpaczy lub z powodu znalezienia się w sytuacji ekstremalnej, skłonna jest do gwałtownych, czasem nieobliczalnych zachowań; straceniec


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) człowiek, który stracił nadzieję na coś; ktoś, kto jest gotowy na wszystko, bez zwracania uwagi na konsekwencje


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Desperatka

kobieta, która wskutek rozpaczy lub z powodu znalezienia się w sytuacji ekstremalnej, skłonna jest do gwałtownych, czasem nieobliczalnych zachowań


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta, która jest zdesperowana


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Desperować

rozpaczać, lamentować


czasownik

 (1.1) rozpaczać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Despiralizacja

despiralizacja chromosomów - proces zachodzący w przebiegu podziału komórki w etapie mejozy prowadzący do odtworzenia chromatyny


Źródła:

SJP.pl

Despocja

despotia; przestarzałe:
1. państwo rządzone despotycznie;
2. nieograniczona, absolutna władza, sprawowana przez jednostkę lub grupę z zastosowaniem przemocy, terroru, łamaniem praw obywatelskich; tyrania


Źródła:

SJP.pl

Despot

tytuł przysługujący władcom niektórych państw (czasem też członkom ich rodzin), zwłaszcza cesarzom bizantyjskim i władcom państwa serbskiego w XV wieku


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) hist. tytuł cesarzy bizantyjskich i ich krewnych

 (1.2) hist. tytuł władców serbskich


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Despota

tyran, dyktator, satrapa, autokrata;
1. osoba mająca władzę nieograniczoną, niekontrolowaną przez nikogo, rządząca bezwzględnie; władca absolutny, samowładca;
2. osoba bezkompromisowa, narzucająca innym swoje zdanie


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) hist. tytuł dworski w Cesarstwie Bizantyjskim, nadawany honorowo synom lub zięciom cesarzy;

 (1.2) polit. władca absolutny, mający nieograniczoną władzę

 (1.3) przen. człowiek bezwzględny, narzucający swoją wolę


Despota ( δεσπότης, "despotēs", r.ż. δέσποινα, "despoina", bułg. i serb. деспот, "despot", r.ż. деспотица, "despotitsa") – tytuł dworski w Cesarstwie Bizantyjskim, przyjęty w Cesarstwie Łacińskim, Bułgarii, Serbii i Cesarstwie Trapezuntu.

Był to tytuł honorowy nadawany synom lub zięciom cesarzy bizantyjskich. Pierwszy raz został użyty w 1163 wobec przyszłego króla Węgier Beli III, który był zięciem cesarza Manuela I Komnena.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Despotia

despocja; przestarzałe:
1. państwo rządzone despotycznie;
2. nieograniczona, absolutna władza, sprawowana przez jednostkę lub grupę z zastosowaniem przemocy, terroru, łamaniem praw obywatelskich; tyrania, anarchia


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) sposób sprawowania władzy, w którym jednostka sprawuje nieograniczoną władzę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Despotka

kobieta narzucająca wszystkim swoje zdanie, nielicząca się z opiniami innych, tyranizująca otoczenie; tyranka, ksantypa, dyktatorka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) forma żeńska od: despota


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Despotycznie

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób despotyczny


Źródła:

Wiktionary

Despotyczniej

stopień wyższy od przysłówka: despotycznie


Źródła:

SJP.pl

Despotyczniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: despotyczny


Źródła:

SJP.pl

Despotyczność

cecha despoty - osoby, która narzuca wszystkim swoją wolę, nie liczy się z opiniami innych; apodyktyczność, bezwzględność, bezkompromisowość


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co despotyczne; cecha tych, którzy są despotyczni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Despotyczny

1. dotyczący despotyzmu, mający nieograniczoną władzę, rządzący państwem w sposób bezwzględny (np. despotyczny władca); tyrański, dyktatorski, totalitarny;
2. odnoszący się do despoty - osoby bezwzględnej, charakterystyczny dla takiej osoby (np. despotyczne zachowanie); autorytatywny, absolutny, autorytarny


przymiotnik

 (1.1) hist. polit. związany z despotyzmem jako formą rządów lub z despotą

 (1.2) książk. narzucający własną wolę i wymagający od innych bezwzględnego posłuszeństwa

 (1.3) charakterystyczny dla despoty lub despotki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Despotyzm

1. system rządów opartych na nieograniczonej władzy monarchy rządzącego w sposób bezwzględny, nieuznającego żadnych praw oprócz własnej woli, opierający się na terrorze i argumentach siły; tyrania, dyktatura, despotia, despocja, reżim, reżym;
2. bezwzględne, bezkompromisowe działanie, nie respektujące opinii innych; absolutyzm, autokracja, autokratyzm


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) polit. bezwzględna i nieograniczona władza, opierająca się na terrorze oraz nieprzestrzeganiu praw i wolności obywatelskich

 (1.2) bezwzględne postępowanie, nieliczące się z nikim i niczym wymuszanie na innych swej woli


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dessau

1. miasto w Niemczech;
2. Paul Dessau (1894-1979), niemiecki kompozytor i dyrygent


De


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dessous

[czytaj: deSU] książkowo, czasem żartobliwie lub eufemistycznie: komplet lub część dziennej bielizny damskiej; desu


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Destabilizacja

zachwianie, utrata stanu pewności, trwałości, brak równowagi, zakłócenie spokojnego rozwoju; chwiejność, nierównowaga, labilność, rozchwianie


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zachwianie równowagi, zakłócenie porządku, wprowadzenie chaosu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Destabilizacyjny

→ destabilizacja


przymiotnik

 (1.1) związany z destabilizacją; powodujący destabilizację


Patrz:destabilizacja

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Destabilizator

1. czynnik zmniejszający lub znoszący równowagę;
2. dodatkowy płat na przedniej części kadłuba samolotu lub rakiety, polepszający sterowności przy prędkościach przydźwiękowych


Źródła:

SJP.pl

Destabilizować

powodować destabilizację, zachwianie stanu równowagi


czasownik niedokonany

 (1.1) wprowadzać destabilizację, doprowadzać do utraty stabilności przez jakiś podmiot, często w sensie politycznym

czasownik zwrotny niedokonany destabilizować się

 (2.1) wchodzić w stan destabilizacji, tracić równowagę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Destabilizujący

taki, który powoduje zachwianie stanu równowagi, prowadzi do destabilizacji


Źródła:

SJP.pl

Destalinizacja

działania prowadzone po śmierci Stalina, mające na celu oczyszczenia ze stalinizmu życia politycznego, społecznego i kulturalnego w Związku Radzieckim i krajach bloku sowieckiego


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) hist. polit. likwidowanie stalinizmu, proces odchodzenia od stalinizmu;


De


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Destalinizować

usuwać cechy stalinizmu w dziedzinie politycznej, gospodarczej i kulturalnej


czasownik przechodni niedokonany

 (1.1) hist. polit. usuwać wpływy doktryny stalinowskiej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Destan

epika wierszem i prozą nawiązująca do dawnych legend, podań, baśni oraz klasycznej, heroicznej poezji irańskiej; dastan


Źródła:

SJP.pl

Destandaryzować

1. usuwać jednolite normy, zwłaszcza w przemyśle;
2. destandaryzować się - przestawać być standardowym; różnicować się


Źródła:

SJP.pl

Destra

prawa ręka; prawica


Źródła:

SJP.pl

Destratyfikator

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1)  urządzenie zapobiegające warstwowemu układowi czegoś


Źródła:

Wiktionary

Destrojs

środowiskowo: silny, bezwzględny kibic, stojący najwyżej w hierarchii w swoim środowisku


Źródła:

SJP.pl

Destroy

[czytaj: destroj] typowy dla młodzieży styl bycia, charakteryzujący się celowo eksponowanym nieładem


Destroy – trzeci album studyjny węgierskiej grupy muzycznej Ektomorf.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Destruent

organizm cudzożywny; reducent


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) ekol. zob. reducent.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Destrukcja

akt przeciwstawny kreacji; całkowite zniszczenie lub samoistny rozpad czegoś


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) niszczenie, zniszczenie, rozpad


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Destrukcyjnie

przysłówek

 (1.1) w sposób destrukcyjny


Źródła:

Wiktionary

Destrukcyjniej

stopień wyższy od przysłówka: destrukcyjnie


Źródła:

SJP.pl

Destrukcyjność

→ destrukcyjny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest destrukcyjne; cecha tych, którzy są destrukcyjni


Patrz:destrukcyjny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Destrukcyjny

powodujący rozprzężenie lub zniszczenie; destruktywny, niszczący, rujnujący, zgubny


przymiotnik

 (1.1) mający własność niszczenia czegoś lub burzenia jego struktury


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Destrukt

1. papier przeznaczony do zniszczenia; makulatura;
2. banknot wycofany z obiegu;
3. arkusz zepsuty w druku


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zniszczona lub uszkodzona rzecz


Destrukt (z łac. "destruetus" ‘zniszczony’) – termin odnoszący się do zniszczonych, uszkodzonych przedmiotów, są to np.:

Destrukty np. broni (zwane również "deko") bywają przedmiotem kolekcjonerstwa, co rodzi niejasne sytuacje prawne.

Destrukty numizmatyczne poprzez swą unikatowość również stanową przedmiot zainteresowania kolekcjonerów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Destruktor

czynnik niszczący


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskorzeczowy

 (1.1) czynnik lub osoba niszcząca


De


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Destruktorka

→ destruktor


Patrz:destruktor

Źródła:

SJP.pl

Destruktywistyczny

→ destruktywizm


Patrz:destruktywizm

Źródła:

SJP.pl

Destruktywnie

przysłówek

 (1.1) w sposób destruktywny


Źródła:

Wiktionary

Destruktywniej

stopień wyższy od przysłówka: destruktywnie


Źródła:

SJP.pl

Destruktywność

→ destruktywny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest destruktywne; cecha tych, którzy są destruktywni


Patrz:destruktywny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Destruktywny

powodujący rozprzężenie lub zniszczenie; destrukcyjny, niszczący, rujnujący, zgubny


przymiotnik

 (1.1) książk. powodujący zniszczenie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Destruować

dokonywać destrukcji, niszczyć


czasownik przechodni niedokonany

 (1.1) książk. niszczyć, rozkładać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Destygmatyzacja

znoszenie stygmatyzacji związanej z jakąś grupą, chorobą lub cechą


Źródła:

SJP.pl

Destylacik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od destylat


Źródła:

Wiktionary

Destylacja

oddzielanie ciał lotnych od nielotnych lub składników ciekłej mieszaniny przez zamianę ich w stan pary, a następnie oziębianie i skraplanie tej pary


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) chem. sposób rozdziału substancji wykorzystujący różnicę w prężnościach par (temperaturach wrzenia);


Destylacja (łac. "destilatio", "de-" 'od' i "stillare" 'skraplanie' od "stilla" 'kropla') – rozdzielanie ciekłej mieszaniny wieloskładnikowej poprzez odparowanie, a następnie skroplenie jej składników. Stosuje się ją w celu wyizolowania lub oczyszczenia jednego lub więcej związków składowych. Proces wykorzystuje różną lotność względną składników mieszaniny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Destylacyjny

dotyczący destylacji


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z destylacją, destylowaniem, dotyczący destylacji, destylowania


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Destylarka

mały aparat do destylacji


Źródła:

SJP.pl

Destylarnia

zakład lub dział fabryki, gdzie odbywa się destylacja


Destylarnia – zakład przemysłowy lub laboratorium, w którym przeprowadza się destylację.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Destylarniany

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z destylarnią, dotyczący destylarnii


Źródła:

Wiktionary

Destylat

czysty produkt destylacji; odpęd


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) produkt destylacji;


De


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Destylator

urządzenie służące do destylacji


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) techn. aparat służący do destylacji

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) osoba zatrudniona przy destylowaniu

 (2.2) przest. właściciel destylarni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Destylatorski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z destylatorem, dotyczący destylatora (osoby coś destylującej)


Źródła:

Wiktionary

Destylatowy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z destylatem, dotyczący destylatów


Źródła:

Wiktionary

Destylowany

oczyszczony


przymiotnik

 (1.1) chem. poddany procesowi destylacji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Destylować

poddawać destylacji


czasownik przechodni niedokonany

 (1.1) chem. poddawać destylacji czyli procesowi odparowywania i skraplania cieczy w celu usunięcia z niej substancji nielotnych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Destymulanta

zmienna charakteryzująca się ujemną korelacją ze zmienną objaśnianą


Źródła:

SJP.pl

Destynacja

1. środowiskowo: cel podróży;
2. dawniej: przeznaczenie


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. przeznaczenie

 (1.2) cel podróży


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Destynator

osoba, dla której coś przeznaczono; odbiorca towaru wskazany ekspedytorowi przez wysyłającego


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba, dla której coś przeznaczono, odbiorca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Destynować

dawniej: przeznaczać, wyznaczać


Źródła:

SJP.pl

Destytucja

dawniej: złożenie z urzędu, wydalenie, zwolnienie ze służby państwowej


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) złożenie kogoś z urzędu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Destytuować

dawniej: zwalniać ze służby państwowej, odwoływać z urzędu; dymisjonować


Źródła:

SJP.pl

Desu

[czytaj: deSU] książkowo, czasem żartobliwie lub eufemistycznie: komplet lub część dziennej bielizny damskiej; dessous


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) żart. eufem. część lub komplet damskiej bielizny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Desuetudo

zjawisko długotrwałego niestosowania lub nieprzestrzegania normy prawnej, wskutek czego traci ona moc obowiązującą; martwe prawo


Desuetudo (wym. [deswetudo] lub [desłetudo], nie „desuetudo”; z łac. odwyknienie, odzwyczajenie) – termin prawniczy oznaczający jedną z reguł derogacyjnych, według której długotrwałe niestosowanie lub nieprzestrzeganie w praktyce określonej normy prawnej skutkuje utratą przez nią mocy obowiązującej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Desulfitacja

usuwanie z przetworów (najczęściej owocowych i warzywnych) dwutlenku siarki, użytego do ich konserwacji


Źródła:

SJP.pl

Desulfonacja

usuwanie się ze związku chemicznego grupy sulfonowej


Źródła:

SJP.pl

Desusy

żartobliwie: damskie majtki; desu, dessous


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) żart. kobiece majtki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Desygnacja

wyznaczanie lub proponowanie kogoś na jakieś stanowisko, do pełnienia określonych funkcji


Źródła:

SJP.pl

Desygnacyjny

→ desygnacja


Patrz:desygnacja

Źródła:

SJP.pl

Desygnat

1. przedmiot myśli odpowiadający wyrazowi
2. osoba lub przedmiot będący odniesieniem przynależnej mu nazwy; denotat


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) jęz. log. dowolny obiekt, do którego zastosowanie danej nazwy ma sens;


Desygnat ( designatus, 'oznaczony') (rzadko: "referent") – pojęcie stosowane w logice, językoznawstwie, filozofii oznaczające każdy konkretny obiekt pasujący (denotowany) do nazwy. Ściślej mówiąc, każdy obiekt oznaczany przez dany znak, wyraz, wyrażenie lub pojęcie. Przykładowo "desygnatem" słowa "pies" jest zwierzę, o którym można zgodnie z prawdą powiedzieć, że jest psem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Desygnowany

w republice rzymskiej: osoba wybrana na urząd, ale jeszcze go niepełniąca


Źródła:

SJP.pl

Desygnować

1. zlecić, zlecać komuś objęcie jakiejś funkcji, władzy, jakiegoś stanowiska; nominować, wyznaczyć (wyznaczać), obwołać (obwoływać), powołać (powoływać);
2. w logice: wiązać nazwę z jej odniesieniem przedmiotowym; nazywać


czasownik niedokonany

 (1.1) mianować kogoś, powierzyć komuś stanowisko


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Desykacja

1. metoda elektrochirurgii polegająca na wysuszaniu powierzchniowej warstwy tkanki, np. płaskiego naczyniaka skóry, za pomocą jednobiegunowej diatermii;
2. stosowanie środków chemicznych do wysuszania liści i łodyg roślin uprawnych przed zbiorem w celu ułatwienia zbioru


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) chemiczny zabieg stosowany w celu wysuszenia roślin uprawnych przed zbiorem:


Desykacja ( desicco ‘osuszam’), wysychanie – chemiczny zabieg agrotechniczny stosowany w celu wysuszenia roślin uprawnych przed zbiorem (tzw. dosychanie na pniu). Do jego przeprowadzenia wykorzystuje się desykanty (chociaż proces ten może zachodzić również naturalnie, np. pod wpływem działania suchego powietrza).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Desykant

środek chemiczny stosowany do wysuszania listowia i źdźbeł roślin przed zbiorami


Źródła:

SJP.pl

Desykować

chemicznie wysuszać rośliny uprawne przed zbiorem


Źródła:

SJP.pl

Desynch

rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) elektron. pot. stan utraty synchronizacji


Źródła:

Wiktionary

Desynchronizacja

1. zakłócenie synchronizacji, zaburzenie zgodności czasowej jakichś zjawisk, zdarzeń;
2. w medycynie: nierytmiczne pobudzenia neuronów korowych mózgu


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) proces tracenia synchronizacji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Desynchronizować

pozbawiać zgodności, rozstrajać lub zrywać współdziałanie między elementami, procesami lub rytmami


Źródła:

SJP.pl

Deszarżować

dawniej: strzelać salwami lub w celu pozbycia się naboju


Źródła:

SJP.pl

Deszcz

1. krople wody spadające z chmur;
2. przenośnie: bardzo duża ilość czegoś; grad, ulewa;
3. potocznie: złoty deszcz - oddawanie moczu na ciało partnera lub partnerki; chiński deszczyk, pissing


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) meteorol. opad atmosferyczny, krople wody powstające w chmurach i spadające na ziemię;

 (1.2) przen. duża ilość czegoś, co spada lub pojawia się niespodziewanie


De


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Deszczeński

związany z Deszcznem


Źródła:

SJP.pl

Deszczno

wieś w Polsce


Deszczno ( "Dechsel") – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie gorzowskim, siedziba gminy Deszczno.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gorzowskiego a w latach 1950–1975 do województwa zielonogórskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Deszczochron

dawniej: parasol


Źródła:

SJP.pl

Deszczodajny

będący przyczyną deszczu; powodujący deszcz


przymiotnik relacyjny

 (1.1) poet. dający deszcz, będący przyczyną deszczu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Deszczolubny

o roślinie: lubiący klimat o dużej ilości opadów; ombrofilny


Źródła:

SJP.pl

Deszczomierz

przyrząd służący do pomiaru ilości opadów atmosferycznych; ombrometr, pluwiometr


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) meteorol. metrol. aparat do pomiaru opadów deszczowych;


De


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Deszczonośny

przynoszący deszcz


przymiotnik

 (1.1) przynoszący opady deszczu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Deszczoodporność

→ deszczoodporny


Patrz:deszczoodporny

Źródła:

SJP.pl

Deszczoodporny

nieprzepuszczający wody deszczowej; nieprzemakalny


Źródła:

SJP.pl

Deszczosiewność

rozsiewanie diaspor roślin przez wodę deszczową; ombrochoria


Źródła:

SJP.pl

Deszczować

w rolnictwie: nawadniać pola uprawne, sady itp. za pomocą sztucznego deszczu z deszczownic


Źródła:

SJP.pl

Deszczowiec

płaszcz z tkaniny impregnowanej, chroniący od deszczu


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) pot. płaszcz przeciwdeszczowy; okrycie wierzchnie chroniące przed opadami atmosferycznymi, wykonane z materiału nieprzepuszczającego wody


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Deszczownia

1. urządzenie do wytwarzania sztucznego deszczu; deszczownica;
2. zbiornik wody deszczowej


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Deszczowniany

→ deszczownia


Patrz:deszczownia

Źródła:

SJP.pl

Deszczownica

w rolnictwie: urządzenie do wytwarzania sztucznego deszczu; deszczownia


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rodzaj baterii prysznicowej o dużym „talerzu” zapewniającym szeroki strumień wody, montowanej podtynkowo (na ścianie lub na suficie)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Deszczownik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. bot. zimowit


Deszczownik ("Hylaeamys") – rodzaj ssaków z podrodziny bawełniaków (Sigmodontinae) w obrębie rodziny chomikowatych (Cricetidae).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Deszczowny

dawniej: deszczowy, dżdżysty


Źródła:

SJP.pl

Deszczowo

przysłówek

 (1.1) tak, jak jest podczas deszczu


Źródła:

Wiktionary

Deszczowo-Gradowy

deszczowy i gradowy


Źródła:

SJP.pl

Deszczowy

przymiotnik od: deszcz


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z deszczem, odnoszący się do deszczu

przymiotnik jakościowy

 (2.1) obfitujący w deszcz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Deszczułeczka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. od: deszczułka


Źródła:

Wiktionary

Deszczułka

mała deska; deseczka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) deseczka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Deszczułkarka

obrabiarka do obróbki deszczułek posadzkowych; parkieciarka


Źródła:

SJP.pl

Deszczułkarnia

wytwórnia deszczułek posadzkowych


Źródła:

SJP.pl

Deszczułkowy

→ deszczułka


Patrz:deszczułka

Źródła:

SJP.pl

Deszczyk

zdrobnienie od: deszcz (opad lub duża ilość czegoś)


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od: deszcz

 (1.2) mały, drobny deszcz lub mżawka

 (1.3) deseń z drobnych kresek


Deszczyk (ros. Дождик, дождик, пуще!) – radziecki krótkometrażowy film animowany z 1982 roku w reżyserii Borisa Chraniewicza.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Deszczysko

zgrubienie od: deszcz; niespodziewany, uporczywy deszcz


Deszczysko (nazwa oboczna: Deszczówka) – część wsi Zabrnie w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie dąbrowskim, w gminie Szczucin.

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa tarnowskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Deszczysty

deszczowy; dżdżysty


Źródła:

SJP.pl

Deszczyć

czasownik nieprzechodni niedokonany

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. o deszczu padać


Źródła:

Wiktionary

Deszczyński

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Deszczówka

potocznie:
1. woda deszczowa;
2. opona deszczowa


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. woda pochodząca z opadów deszczu

 (1.2) techn. rura kanalizacyjna służąca do odprowadzania wody deszczowej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Deszczówki

potocznie:
1. woda deszczowa;
2. opona deszczowa


Źródła:

SJP.pl

Deszeret

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) hist. czerwona korona władców Dolnego Egiptu w okresie predynastycznym, mająca podwyższony tył i spiralę z przodu;


Deszeret (staroegip. dšrt) także: Net – (dosł. "czerwony" – tzn. korona czerwona) lub Bit (dosł. "pszczoła" – symbol Dolnego Egiptu, także oznacza: "król Dolnego Egiptu") lub Mehes (dosł. "korona Dolnego Egiptu") – korona egipskich władców o kształcie ściętej czapy o wysokiej tylnej części, dekorowanej z przodu spiralą "Chabet". Był to atrybut władzy faraona nad Dolnym Egiptem.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Deszkiewicz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Desznica

wieś w Polsce


Desznica (j. łemkowski Дошниця) – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie jasielskim, w gminie Nowy Żmigród. Ma status sołectwa.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa krośnieńskiego.

Miejscowość jest siedzibą parafii Matki Bożej Niepokalanej, należącej do dekanatu Nowy Żmigród, diecezji rzeszowskiej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Deszperactwo

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. niegodziwość


Źródła:

Wiktionary

Desztaplowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) rozkładanie towaru ze sztapli


Źródła:

Wiktionary

Desztaplować

czasownik

 (1.1) rozkładać towar ze sztapli


Źródła:

Wiktionary

Deszyfracja

odczytywanie zaszyfrowanej, zakodowanej informacji; odczytywanie kodu, dekodowanie


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) książk. proces przetwarzania zakodowanej informacji w informację pierwotną; odczytywanie kodu, dekodowanie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Deszyfrant

osoba odczytująca zaszyfrowane, zakodowane informacje


Źródła:

SJP.pl

Deszyfrantka

→ deszyfrant


Patrz:deszyfrant

Źródła:

SJP.pl

Deszyfrator

urządzenie (lub program komputerowy), służący do odgadywania zaszyfrowanych informacji; dekoder


Źródła:

SJP.pl

Deszyfraż

1. odczytywanie informacji zapisanych szyfrem, stosowane zwykle w służbie wywiadowczej lub wojskowej;
2. grupa osób systematycznie zajmujących się rozwiązywaniem szyfrów


Źródła:

SJP.pl

Deszyfrować

przetwarzać zakodowaną informację w informację pierwotną, bez zmiany jej treści; odczytywać kod, dekodować


Źródła:

SJP.pl

Det.

skrót od: detaliczny


Źródła:

SJP.pl

Detailer

[czytaj: ditejler] osoba zawodowo odnawiająca samochody; autodetailer, autodetailingowiec, detailingowiec


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba zawodowo zajmująca się auto detailingiem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Detailerka

→ detailer [czytaj: ditejlerka]; autodetailerka


Źródła:

SJP.pl

Detailing

[czytaj: ditejling] dokładne czyszczenie, odnowienie i konserwacja samochodu; autodetailing, auto detailing, cardetailing, car detailing


Źródła:

SJP.pl

Detailingowiec

[czytaj: ditejlingowiec] osoba zawodowo odnawiająca samochody; autodetailer, detailer, autodetailingowiec


Źródła:

SJP.pl

Detailingowy

→ detailing [czytaj: ditejlingowy]; autodetailingowy, cardetailingowy


Źródła:

SJP.pl

Detaksa

zwrot podatku VAT od towaru zakupionego z zamiarem wywozu za granicę


Źródła:

SJP.pl

Detaksacja

ocenianie wartości, szacowanie czegoś


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ekon. ocenianie wartości czegoś, szacowanie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Detal

1. szczegół, drobiazg, drobnostka;
2. drobny element architektoniczny;
3. handel detaliczny, sprzedaż towarów bezpośrednio konsumentowi


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) szczegół, coś mało ważnego

 (1.2) ekon. forma handlu, w małych ilościach, sprzedaż niehurtowa, bezpośrednio konsumentowi

 (1.3) szczegół, fragment dzieła sztuki


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Detalicznie

przysłówek sposobu

 (1.1) hand. w handlu detalicznym

 (1.2) w sposób dokładny, szczegółowy


Źródła:

Wiktionary

Detaliczniej

dawny stopień wyższy od przysłówka: detalicznie (dokładnie, drobiazgowo)


Źródła:

SJP.pl

Detaliczność

→ detaliczny


Patrz:detaliczny

Źródła:

SJP.pl

Detaliczny

1. odnoszący się do sprzedaży towarów w małych ilościach;
2. przestarzałe: szczegółowy, drobiazgowy


przymiotnik relacyjny

 (1.1) hand. dotyczący drobnej sprzedaży

 (1.2) pot. odnoszący się do szczegółu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Detalista

kupiec prowadzący handel detaliczny


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) hand. przedsiębiorstwo lub kupiec zajmujący się handlem w małych ilościach

 (1.2) przen. człowiek skupiający się na szczegółach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Detalistka

→ detalista


Patrz:detalista

Źródła:

SJP.pl

Detalizować

szczegółowo, drobiazgowo rozpatrywać; opowiadać ze szczegółami


Źródła:

SJP.pl

Detalować

odtwarzać z rysunków zbiorczych lub montażowych poszczególne elementy składowe jakiegoś mechanizmu w celu sporządzania rysunków warsztatowych, pozwalających na wykonanie każdej części składowej z osobna


Źródła:

SJP.pl

Detalowość

→ detalowy


Patrz:detalowy

Źródła:

SJP.pl

Detalowy

szczegółowy, drobiazgowy; detaliczny


Źródła:

SJP.pl

Detaszować

dawniej:
1. odłączyć (odłączać), oddzielić (oddzielać);
2. w wojsku: odkomenderować (odkomenderowywać) grupę, oddział


Źródła:

SJP.pl

Detefon

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) rad. prosty radioodbiornik detektorowy nie wymagający zasilania, produkowany masowo po 1927 roku w Polsce;


De


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Detek

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. poufała forma męskiego imienia Detlef (Detlev)


Detek – wieś i gmina w północno-wschodniej części Węgier, w pobliżu miasta Encs.

Miejscowość leży na obszarze Średniogórza Północnowęgierskiego. Administracyjnie gmina należy do powiatu Encs, wchodzącego w skład komitatu Borsod-Abaúj-Zemplén i jest jedną z jego 36 gmin.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Detekcja

1. wykrywanie dowolnych sygnałów, np. elektrycznych, promieniowania jonizującego;
2. proces, w którym z przebiegu zmodulowanego uzyskuje się przebieg modulujący; umożliwia odtworzenie dźwięków mowy i myzyki lub sygnału obrazu w odbiornikach radiowych i telewizyjnych; demodulacja


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) wykrywanie


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Detekcyjność

cecha czegoś związanego z detekcją, np. parametry detekcyjności


Źródła:

SJP.pl

Detekcyjny

→ detekcja


Patrz:detekcja

Źródła:

SJP.pl

Detektor

1. urządzenie do wykrywania czegoś;
2. urządzenie służące do wyodrębnienia z modulowanego prądu sygnału modulacyjnego; demodulator


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) techn. urządzenie służące wykrywaniu obecności substancji, cząsteczek albo obiektów;


Detektor – urządzenie służące do wykrywania (detekcji) i ewentualnie rejestracji. Detekcji podlegać mogą różne obiekty, zjawiska i parametry fizyczne. Detektory stosuje się wówczas, gdy badany sygnał nie możne być zarejestrowany bezpośrednio zmysłami człowieka lub wówczas, gdy działa jako element urządzenia automatycznie reagującego na nadejście sygnału oraz wtedy, gdy pożądana jest bezobsługowa rejestracja sygnałów. Detektor zamienia wykrywany sygnał na formę możliwą do obserwacji lub rejestracji.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Detektorowy

→ detektor


przymiotnik

 (1.1) techn. związany z detektorem; służący do wykrywania


Patrz:detektor

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Detektorysta

osoba szukająca przedmiotów zakopanych pod ziemią za pomocą wykrywacza metali


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba poszukująca artefaktów historycznych przy pomocy detektora metali


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Detektorystka

kobieta szukająca przedmiotów zakopanych pod ziemią za pomocą wykrywacza metali


Źródła:

SJP.pl

Detektyw

1. człowiek zajmujący się odpłatnie wynajdywaniem informacji;
2. tajny agent śledczy policji kryminalnej


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) człowiek zajmujący się w sposób niejawny dochodzeniem, śledzeniem, rozwiązywaniem spraw o charakterze kryminalnym jako funkcjonariusz policji lub jako pracownik prywatnej agencji śledczej


Detektyw ( detective, z detego, co oznacza „odkryć, wykryć, wyjawić”.) – tytuł zawodowy osoby świadczącej usługi detektywistyczne oraz nazwa stanowiska utajnionego pracownika policji zajmującego się czynnościami śledczymi w sposób dyskretny. W niektórych krajach nazywany jest tak jawny funkcjonariusz policji albo innych służb ochrony porządku publicznego zajmujący się czynnościami śledczymi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Detektywistyczny

1. dotyczący detektywa, związany z detektywem;
2. przedstawiający przygody, pracę detektywów


przymiotnik

 (1.1) związany z detektywistyką i detektywami


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Detektywistyka

działalność detektywistyczna lub śledcza


Źródła:

SJP.pl

Detektywka

1. kobieta zajmująca się odpłatnie wynajdywaniem informacji;
2. tajna agentka śledcza policji kryminalnej


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zaw. kobieta zajmująca się w sposób niejawny dochodzeniem, śledzeniem, rozwiązywaniem spraw o charakterze kryminalnym jako funkcjonariuszka policji lub jako pracowniczka prywatnej agencji śledczej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Detektywny

przestarzale:
1. detektywistyczny;
2. związany z detekcją sygnałów radiowych; detektorowy


Źródła:

SJP.pl

Detencja

dawniej:
1. przymusowe zatrzymanie kogoś w areszcie lub zakładzie psychiatrycznym, najczęściej stosowane wobec sprawcy przestępstwa
2. bezprawne zatrzymanie cudzej własności


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) praw. przymusowe umieszczenie w zamkniętym ośrodku pod nadzorem, np. w szpitalu psychiatrycznym, ośrodku dla uchodźców


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Detencyjny

→ detencja


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z detencją, dotyczący detencji


Patrz:detencja

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Detepowiec

środowiskowo: osoba zawodowo zajmująca się przygotowywaniem publikacji za pomocą komputera; DTP-owiec


Źródła:

SJP.pl

Detergent

środek powierzchniowo czynny, tj. zmniejszający napięcie powierzchniowe wody; znajduje się w szamponach, płynach do mycia naczyń, proszkach do prania i innych środkach myjących i piorących


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. środek piorący, myjący lub czyszczący; także. substancja chemiczna zawarta w takim środku;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Detergentowy

przymiotnik od: detergent


przymiotnik relacyjny

 (1.1) chem. związany z detergentami, dotyczący detergentów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Deterioracja

pogorszenie się stanu czegoś; zrujnowanie


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pogorszenie stanu, spadek sprawności, przydatności, wartości


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Deterioratiwum

w językoznawstwie: wyraz nacechowany ujemnie, deprecjonująco; deterioratywum


Źródła:

SJP.pl

Deterioratywny

przymiotnik od: deterioracja


Źródła:

SJP.pl

Deterioratywum

w językoznawstwie: wyraz nacechowany ujemnie, deprecjonująco; deterioratiwum


Źródła:

SJP.pl

Deterlon

marka detergentu


Źródła:

SJP.pl

Determinacja

1. zdolność do podejmowania konkretnych, stanowczych decyzji spowodowana mocnym wewnętrznym przekonaniem i siłą woli;
2. determinacja płci - uwarunkowanie płci przez rodzaj chromosomu płciowego niesionego przez zapładniający plemnik;
3. dawniej: postanowienia, decyzja


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdecydowanie i wytrwałość w dążeniu do celu mimo przeciwności


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Determinacyjny

→ determinacja


Patrz:determinacja

Źródła:

SJP.pl

Determinant

parametr określający, wyznaczający coś, wpływający w zasadniczy sposób


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) czynnik mający decydujący wpływ


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Determinanta

czynnik wpływający na coś w zasadniczy sposób


Źródła:

SJP.pl

Determinatyw

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) jęz. występujący w niektórych językach znak określający klasę pojęciową charakteryzującą dane słowo i umieszczany przed lub po nim;


De


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Determinista

zwolennik poglądu filozoficznego, że każde zdarzenie jest ściśle wyznaczone przez warunki, w jakich zachodzi


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) zwolennik determinizmu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Deterministka

→ determinista


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zwolenniczka determinizmu


Patrz:determinista

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Deterministyczny

uwarunkowany przyczynowo, nieprzypadkowy


przymiotnik

 (1.1) dotyczący determinizmu, związany z determinizmem, oparty na determinizmie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Determinizm

1. twierdzenie, że wszystkie zjawiska i działania są połączone związkiem przyczynowo-skutkowym;
2. pogląd filozoficzny głoszący, że każde zdarzenie jest jednoznaczne i uwarunkowane swoimi przyczynami


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) filoz. teoria przyczynowo-skutkowa zakładająca, że ciąg określonych zdarzeń nieuchronnie prowadzi do danego skutku, rezultatu;


Determinizm przyczynowy ( determinare – oddzielić, ograniczyć, określić) – koncepcja filozoficzna, według której wszystkie zdarzenia w ramach przyjętych paradygmatów są połączone związkiem przyczynowo-skutkowym, a zatem każde zdarzenie i stan jest "zdeterminowane" przez swoje uprzednio istniejące przyczyny (również zdarzenia i stany).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Determinować

wpływać na coś w decydujący sposób


czasownik przechodni niedokonany (dk. zdeterminować)

 (1.1) mieć wpływ na przebieg czy wynik

 (1.2) daw. przywodzić kogoś do postanowienia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Detersja

wygładzanie i szlifowanie podłoża skalnego materiałem niesionym w dnie lodowca


Detersja – wygładzanie rzeźby terenu przez transportowany w stopie lodowca materiał morenowy. W wyniku detersji powstają m.in. wygłady lodowcowe.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Detka

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Detoks

1. usuwanie z organizmu substancji trujących; odtruwanie, detoksykacja;
2. oddział szpitalny, w którym przeprowadza się detoks;
3. potocznie: odwyk


Źródła:

SJP.pl

Detoksowy

→ detoks


Patrz:detoks

Źródła:

SJP.pl

Detoksykacja

usuwanie z organizmu substancji trujących; odtruwanie, detoks


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) toksykol. oczyszczanie organizmu z substancji trujących;


De


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Detoksykacyjny

związany z detoksykacją


Źródła:

SJP.pl

Detonacja

1. huk towarzyszący eksplozji pocisków, wystrzałom, pękaniu wielkich mas jakiejś substancji itp. ;
2. rodzaj reakcji chemicznej przebiegającej wybuchowo, odznaczającej się bardzo dużą, stałą prędkością liniową rozprzestrzeniania się;
3. nadmiernie szybkie spalanie się paliwa w cylindrze silnika połączone z eksplozją


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) eksplozja materiału wybuchowego połączona z hukiem;

 (1.2) spowodowanie detonacji (1.1)

 (1.3) chem. reakcja chemiczna przebiegająca wybuchowo

 (1.4) mech. nadmiernie szybkie spalanie się mieszanki paliwowej w cylindrze silnika połączone z charakterystycznym stukaniem


Detonacja ( détonation z detonare ‘grzmieć’) – wybuch (fala reakcji chemicznych) rozprzestrzeniający się w materiale wybuchowym z prędkością ponaddźwiękową, a najczęściej z wysoką prędkością hiperdźwiękową (z reguły wynosi od kilku tysięcy m/s do ponad 10 tysięcy m/s), powodujący powstanie w otaczającym go ośrodku fali uderzeniowej. Na jej czole występuje bardzo wysokie ciśnienie (do ok. 50 GPa) i temperatura (do ok. 5800 °C).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Detonacyjny

związany z detonacją


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z detonacją, służący do detonacji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Detonator

niewielki ładunek materiału wybuchowego do detonacji właściwego ładunku


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) ładunek materiału wybuchowego przenoszący detonację ze spłonki do kruszącego materiału wybuchowego;


Detonator:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Detonometr

przyrząd sygnalizujący zjawiska detonacji, stosowany w silnikach lotniczych


Źródła:

SJP.pl

Detonowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) inicjowanie, powodowanie detonacji


Źródła:

Wiktionary

Detonowany

1. eksplodować, wybuchać;
2. powodować wybuch;
3. książkowo: peszyć, onieśmielać;
4. w muzyce: grać lub śpiewać nieczysto; fałszować


Źródła:

SJP.pl

Detonować

1. eksplodować, wybuchać;
2. powodować wybuch;
3. książkowo: peszyć, onieśmielać;
4. w muzyce: grać lub śpiewać nieczysto; fałszować


czasownik przechodni niedokonany (dk. zdetonować)

 (1.1) powodować wybuch

 (1.2) wywoływać onieśmielenie

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. zdetonować)

 (2.1) rozrywać się z hukiem; ulegać eksplozji

 (2.2) muz. wykonywać dźwięki nieczysto

czasownik zwrotny niedokonany detonować się (dk. zdetonować się)

 (3.1) być lub stawać się speszonym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Detotalitaryzacja

działania po obaleniu rządów totalitarnych, mające na celu oczyszczenia życia politycznego, społecznego i kulturalnego z totalitaryzmu


Źródła:

SJP.pl

Detrakcja

wyrywanie przez lodowiec bloków i okruchów skalnych z podłoża


Detrakcja – proces wyrywania, wydzierania przez lodowiec okruchów i bloków skalnych z podłoża poprzez działalność mechaniczną i zamróz.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Detranzycja

proces odwracania tranzycji płciowej


De


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Detreomycyna

nazwa handlowa antybiotyku stosowanego w dermatologii do leczenia ropnych zakażeń skóry, zawierającego chloramfenikol


Źródła:

SJP.pl

Detroicki

[czytaj: ditrojcki albo potocznie detrojcki] przymiotnik od: Detroit


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Detroit, dotyczący Detroit


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Detroiczanin

[czytaj: ditrojczanin] mieszkaniec Detroit


Źródła:

SJP.pl

Detroiczanka

[czytaj: ditrojczanka] mieszkanka Detroit


Źródła:

SJP.pl

Detroit

[czytaj: diTROJT albo potocznie deTROit] rzeka i miasto w Stanach Zjednoczonych


rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. rzeka na granicy Kanady i Stanów Zjednoczonych;

 (1.2) geogr. miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Michigan;

 (1.3) geogr. toponim, nazwa kilku miast i gmin w Stanach Zjednoczonych;


Detroit (wym. []; z fr. "cieśnina") – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Michigan na północnym brzegu rzeki Detroit łączącej jeziora St. Clair i Erie. Na południu sąsiaduje z kanadyjskim miastem Windsor. Według danych z 2023 roku liczy 633,2 tys. mieszkańców, oraz 4,3 mln w obszarze metropolitalnym (14. co do wielkości metropolia Stanów Zjednoczonych).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Detronizacja

1. pozbawienie panującego monarchy władzy;
2. pozbawienie kogoś najwyższej pozycji w jakiejś grupie


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) polit. pozbawienie monarchy jego władzy i tytułu;

 (1.2) przen. pozbawienie kogoś (czegoś) pierwszego miejsca


Detronizacja (gr. "thrónos", tron) – rodzaj depozycji, pozbawienie panującego władcy tronu, pozbawienie urzędu siłą lub pokojowym traktatem. Najczęściej detronizacja jest skutkiem zamachu stanu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Detronizacyjny

związany z detronizacją


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z detronizacją, dotyczący detronizacji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Detronizowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) usuwanie monarchy z tronu


Źródła:

Wiktionary

Detronizować

1. pozbawiać panującego monarchę władzy;
2. pozbawiać kogoś najwyższej pozycji w jakiejś grupie


czasownik niedokonany

 (1.1) pozbawiać panującego władzy monarszej

 (1.2) przen. pozbawiać kogoś stanowiska lub pozycji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Detrybalizacja

1. rezygnacja z przynależności plemiennej lub jej zatracenie;
2. rezygnacja z odrębności plemiennych na rzecz nowego procesu narodowotwórczego w państwach postkolonialnych


Źródła:

SJP.pl

Detrytofag

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) ekol. zwierzę odżywiające się detrytusem


Źródła:

Wiktionary

Detrytus

1. geologia: pokruszony materiał skalny;
2. ekologia: podlegająca rozkładowi lub silnie rozdrobniona materia organiczna pochodzenia zwierzęcego i roślinnego, występująca w toni wodnej w postaci zawiesiny lub w postaci osadów dennych, w środowisku lądowym wchodząca w skład próchnicy glebowej


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) ekol. drobnoszczątkowa, martwa materia organiczna;

 (1.2) geol. produkt rozpadu skał;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Detrytusowy

→ detrytus


przymiotnik relacyjny

 (1.1) odnoszący się do detrytusu, mający związek z detrytusem


Patrz:detrytus

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dettlaff

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Dettloff

nazwisko, m.in. Szczęsny Dettloff (1878-1961), polski historyk sztuki


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Detto

z włoskiego: to samo, jak wyżej; ditto


Źródła:

SJP.pl

Deubekizacja

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zob. dezubekizacja.


Źródła:

Wiktionary

Deuter

izotop wodoru o liczbie masowej 2, którego jądro zawiera jeden proton i jeden neutron; ciężki wodór


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. izotop wodoru mający w jądrze jeden proton i jeden neutron;


De


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Deuteragonista

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) hist. teatr. w starożytnej Grecji: drugi co do ważności aktor odgrywający rolę w antycznej sztuce greckiej

 (1.2) rzad. liter. druga najważniejsza postać w narracji


Źródła:

Wiktionary

Deuteranomalia

niedowidzenie barwy zielonej


Deuteranomalia – zaburzenie rozpoznawania barw, podobnie jak protanomalia charakteryzujące się jedynie obniżoną percepcją nasycenia (ale nie jaskrawości) zieleni. Barwa czerwona, pomarańczowa, żółta, kanarkowa i zielona są przesunięte w kierunku zieleni. Deuteranomalia dotyczy około 6% mężczyzn i około 0,4% kobiet (daje to około 95% wszystkich zaburzeń rozpoznawania barw u mężczyzn).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Deuteranopia

Deuteranopia (daltonizm) – wada wzroku, odmiana ślepoty barw, polegająca na nierozpoznawaniu barwy zielonej (lub myleniu jej z barwą czerwoną). Objawia się to dokładnie brakiem rozróżnienia koloru czerwonego, pomarańczowego, żółtego i zielonego. Percepcja jaskrawości nie zmienia się. Występuje za to brak rozróżnienia w percepcji składowych czerwonej i zielonej, co prowadzi do odbioru fioletu i cyjanu jako ten sam kolor.


Źródła:

Wikipedia

Deuterek

związek chemiczny zawierający deuter (ciężki izotop wodoru)


Źródła:

SJP.pl

Deuterium

dawniej: izotop wodoru o liczbie masowej 2, którego jądro zawiera jeden proton i jeden neutron; deuter, ciężki wodór


Źródła:

SJP.pl

Deutero-Izajasz

umowna nazwa anonimowego autora rozdziałów 40-55 biblijnej Księgi Izajasza


De


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Deuterokanoniczny

księgi deuterokanoniczne - księgi Starego Testamentu, które chrześcijaństwo włączyło do kanonu Biblii później niż pozostałe; odrzucone wcześniej przez protestantyzm i judaizm; księgi wtórokanoniczne


przymiotnik

 (1.1) rel. o księdze biblijnej: początkowo nieuznawany za kanoniczny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Deuteron

jądro atomowe deuteru, złożone z neutronu i protonu; deuton


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) fiz. chem. jądro atomu deuteru;


Deuteron – jądro atomowe deuteru, czyli izotopu wodoru #PATRZ, zwanego ciężkim wodorem. Deuteron składa się z jednego neutronu i jednego protonu.

Liczba atomowa deuteronu wynosi Z=1, zaś liczba masowa A=2, energia wiązania 2,225 MeV. Deuteron oznaczany jest symbolem chemicznym D, lub częściej symbolem d, przyjętym w zapisach przemian jądrowych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Deuteronomiczny

związany z Księgą Powtórzonego Prawa (Deuteronomium)


Źródła:

SJP.pl

Deuteronomium

Księga Powtórzonego Prawa; ostatnia księga Pięcioksięgu


Źródła:

SJP.pl

Deuterowy

→ deuter


przymiotnik

 (1.1) chem. dotyczący deuteru, związany z deuterem, zasilany deuterem


Patrz:deuter

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Deuton

jądro atomowe deuteru, złożone z neutronu i protonu; deuteron


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) daw. fiz. chem. deuteron


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Deutoplazma

żółtko


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) żółtko


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Deutoplazmatyczny

→ deutoplazma


Patrz:deutoplazma

Źródła:

SJP.pl

Deutsch

[czytaj: dojcz] nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Developer

deweloper;
1. osoba lub firma przeznaczająca środki finansowe na budowę domów w celu sprzedaży lub wynajmu;
2. osoba lub instytucja tworząca programy komputerowe


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Developerka

deweloperka;
1. kobieta przeznaczająca środki finansowe na budowę domów w celu sprzedaży lub wynajmu;
2. potocznie: rynek, branża budownictwa deweloperskiego


Źródła:

SJP.pl

Developerski

→ developer; deweloperski


Źródła:

SJP.pl

Devito

nazwisko, m.in. Danny DeVito, amerykański aktor


Źródła:

SJP.pl

Devon

wyspa na Morzu Arktycznym


De


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dewa

w hinduizmie: ogólna nazwa każdego z bogów uosabiających siły dobra i harmonii kosmicznej, biorących udział w tworzeniu świata


Dewa (sanskryt देव, trl. "deva", „świetlisty”, „jaśniejący”, „oświecony”, ang. Deva; w innych językach: tybetański "lha", chiński "tiān" (天), koreański "chǒn", japoński "ten", wiet. "thiên") – nieposiadająca ciała fizycznego istota nadprzyrodzona, bóg lub półbóg, występujący w religiach dharmicznych i mitach kultur azjatyckich. Żeńskim odpowiednikiem dewy jest dewi.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dewadasi

tancerka świątynna wykonująca klasyczne tańce hinduskie


Dewadasi (w sanskrycie boska niewolnica, port. "bailadeira" – tancerka, z fr. "bayadère" – bajadera) – tancerka kultowa w Indiach wykonująca klasyczne tańce indyjskie. Zazwyczaj mieszkała blisko świątyni, była oficjalnie uznawana za boską małżonkę i otaczana dużym szacunkiem. Rozpoczynała naukę tańca w bardzo młodym wieku, około szóstego roku życia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dewajtis

Zobacz też: Dewajtis (serial telewizyjny).

Dewajtis. Powieść współczesna – pozytywistyczna powieść obyczajowa Marii Rodziewiczówny z 1889 roku.Pełny tekst: ' w Wikiźródłach


Źródła:

Wikipedia

Dewaloryzacja

obniżenie się wartości lub znaczenia czegoś; dewaluacja


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) obniżanie się wartości czegoś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dewaloryzacyjny

→ dewaloryzacja


Patrz:dewaloryzacja

Źródła:

SJP.pl

Dewaloryzować

obniżać wartość lub znaczenie czegoś; dewaluować


Źródła:

SJP.pl

Dewaluacja

1. urzędowe obniżenie wartości danej waluty w stosunku do złota lub walut zagranicznych; obniżenie się realnej wartości pieniędzy;
2. przenośnie: obniżenie się wartości lub znaczenia czegoś; dewaloryzacja


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ekon. urzędowe obniżenie kursu danej waluty;

 (1.2) książk. obniżenie (się) wartości lub znaczenia czegoś


Dewaluacja (łac. "de" 'z (czego), od, niżej' (wskazujące na zmniejszenie) i "valor" 'wartość') – ustawowe bądź administracyjne osłabienie sztywnego kursu waluty narodowej wobec innych walut przez rząd lub bank centralny, np. w celu poprawienia bilansu płatniczego albo zwiększenia cenowej konkurencyjności zewnętrznej gospodarki danego kraju.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dewaluacyjny

związany z dewaluacją


przymiotnik

 (1.1) przym. od dewaluacja


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dewaluowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|dewaluować.


Źródła:

Wiktionary

Dewaluować

1. przeprowadzać (przeprowadzić) reformę pieniężną opartą na dewaluacji;
2. przenośnie: obniżać (obniżyć) wartość lub znaczenie czegoś; dewaloryzować


czasownik

 (1.1) ekon. urzędowo obniżać kurs danej waluty

 (1.2) książk. obniżać wartość lub znaczenie czegoś

czasownik zwrotny

 (2.1) książk. tracić na wartości


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dewanagari

sylabiczne pismo północnoindyjskie używane do zapisu np. sanskrytu i hindi; nagari


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) jęz. pismo sylabiczne używane do zapisu m.in. sanskrytu i hindi;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dewastacja

celowe niszczenie czegoś


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) bezwzględne niszczenie, rujnowanie


Dewastacja – umyślne i bezprawne spowodowanie szkody w mieniu, niszczenie czegoś w wyniku celowego działania lub następujące wskutek zaniedbań. W myśl prawa dewastacja jest zniszczeniem mienia i jest czynem zabronionym.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dewastacyjny

związany z dewastacją


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z dewastacją; mający na celu dewastację


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dewastator

osoba siejąca spustoszenie, zniszczenie


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) książk. osoba, która niszczy, dewastuje


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dewastatorka

kobieta siejąca spustoszenie, zniszczenie


Źródła:

SJP.pl

Dewastowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|dewastować.


Źródła:

Wiktionary

Dewastować

niszczyć, pustoszyć, rujnować


czasownik przechodni

 (1.1) niszczyć coś celowo


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dewatnost

liczebnik główny

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. dziewiętnaście


Źródła:

Wiktionary

Dewatnoście

liczebnik główny

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. dziewiętnaście


Źródła:

Wiktionary

Deweloper

developer;
1. osoba lub firma przeznaczająca środki finansowe na budowę domów w celu sprzedaży lub wynajmu;
2. osoba lub instytucja tworząca programy komputerowe


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) bud. osoba lub przedsiębiorstwo inwestujące w budowę nieruchomości;

 (1.2) inform. twórca oprogramowania

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) druk. magnetyczny proszek, który transportuje toner na wałek


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Deweloperka

developerka;
1. kobieta przeznaczająca środki finansowe na budowę domów w celu sprzedaży lub wynajmu;
2. potocznie: rynek, branża budownictwa deweloperskiego;
3. kobieta tworząca programy komputerowe


Źródła:

SJP.pl

Deweloperoza

zbytnie nagromadzenie budynków mieszkalnych wybudowanych przez deweloperów na jakimś terenie


Źródła:

SJP.pl

Deweloperski

→ deweloper; developerski


Źródła:

SJP.pl

Deweloperstwo

inwestowanie w budowę domów na sprzedaż


Źródła:

SJP.pl

Deweloping

rzadko: deweloperstwo - inwestowanie w budowę domów na sprzedaż


Źródła:

SJP.pl

Dewerbalny

w językoznawstwie: pochodzący, utworzony od czasownika; odczasownikowy


przymiotnik relacyjny

 (1.1) gram. zob. odczasownikowy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dewetyna

tkanina będąca imitacją aksamitu; dywetyna


Źródła:

SJP.pl

Dewetynowy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) rzad. z dewetyny


Źródła:

Wiktionary

Dewey

[czytaj: diłej] nazwisko, m.in. John Dewey (1859-1952), amerykański filozof


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dewi

Dewi (devanagari: देवी ; „Bogini”), Śri Devi – imię, którym nazywane są często wszystkie bóstwa żeńskie panteonu hinduistycznego, jako różne aspekty tej samej bogini. Dewi często uważana jest za główne bóstwo na równi z Wisznu i Śiwą. Jest bóstwem dobrotliwym jako Parwati, lub traktowana jest całkowicie niezależnie, a wówczas górę biorą jej groźniejsze aspekty w postaci Durgi i Kali.


Źródła:

Wikipedia

Dewiacja

1. silne odchylenie od pewnych ustalonych wartości, norm w postępowaniu, zachowaniu itp. (np. dewiacja seksualna);
2. odchylenie kątowe między kierunkiem magnetycznym a kierunkiem wskazywanym przez igłę magnetyczną kompasu, wywołane przez obiekty znajdujące się w pobliżu kompasu;
3. zboczenie z właściwego kierunku


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) psych. zaburzenie osobowości


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dewiacyjność

→ dewiacyjny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co jest dewiacyjne


Patrz:dewiacyjny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dewiacyjny

związany z dewiacją


przymiotnik relacyjny

 (1.1) psych. związany z dewiacją, dotyczący dewiacji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dewiancki

→ dewiant


Patrz:dewiant

Źródła:

SJP.pl

Dewiant

osoba zachowująca się w sposób odbiegający od normy; dewiat


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) książk. psych. osoba cierpiąca na zaburzenia psychiczne, przejawiające się w zachowaniu odbiegającym od norm moralnych lub obyczajowych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dewiantka

kobieta zachowująca się w sposób odbiegający od normy


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) książk. psych. kobieta cierpiąca na zaburzenia psychiczne, przejawiające się w zachowaniu odbiegającym od norm moralnych lub obyczajowych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dewiat

osoba zachowująca się w sposób odbiegający od normy; dewiant


Źródła:

SJP.pl

Dewiator

specjalista w zakresie przeprowadzania dewiacji kompasu (ustalania różnicy między kursem kompasowym a kursem magnetycznym, spowodowanej zakłóceniami wskazań kompasu przez obiekty znajdujące się w jego pobliżu)


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dewiować

zachowywać się w sposób rażąco odbiegający od przyjętych norm


Źródła:

SJP.pl

Dewitalizacja

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biol. pozbawienie funkcji życiowych organizmu lub tkanki;

 (1.2) stomat. procedura stomatologiczna polegająca na celowym wywołaniu martwicy miazgi zębowej przy użyciu specjalnych środków chemicznych (zatrucie zęba)


Dewitalizacja (dosł. pozbawienie funkcji życiowych) - termin stosowany w wielu procedurach. W odniesieniu do stomatologii oznacza tak zwane zatrucie zęba. Zabieg ten polega na założeniu do ubytku zębowego na obnażony nerw środka chemicznego (np. parapasty, której podstawowym składnikiem jest paraformaldehyd) powodującego martwicę miazgi, a następnie jej mumifikację. W dendrologii natomiast dewitalizacja oznacza uśmiercenie drzewa (np. za pomocą środków chemicznych).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Dewitryfikacja

proces krystalizacji składników szkła, zachodzący w warunkach naturalnych pod wpływem zmian ciśnienia i temperatury lub w czasie produkcji wyrobów szklanych; odszklenie


Źródła:

SJP.pl

Dewitryfikacyjny

→ dewitryfikacja


Patrz:dewitryfikacja

Źródła:

SJP.pl

Dewitryfikat

tworzywo o jednorodnej, drobnoziarnistej strukturze, otrzymywane w wyniku odszklenia; tworzywo dewitryfikacyjne, dewitryfikator


Źródła:

SJP.pl

Dewitryfikator

tworzywo o jednorodnej, drobnoziarnistej strukturze, otrzymywane w wyniku odszklenia; tworzywo dewitryfikacyjne, dewitryfikat


Źródła:

SJP.pl

Dewiza

1. zwięzła zasada, którą ktoś kieruje się w życiu; motto, sentencja, myśl przewodnia;
2. rzadkie zgrubienie od: dewizka (łańcuszek przy zegarku kieszonkowym)


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zasada postępowania, którą ktoś wyznaje

 (1.2) herald. tekst umieszczony na wstędze pod herbem


De


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dewiziarz

potocznie: człowiek nielegalnie handlujący obcymi walutami; cinkciarz, waluciarz


Źródła:

SJP.pl

Dewizka

1. łańcuszek przy zegarku kieszonkowym;
2. zdrobnienie od: dewiza


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) łańcuszek do zegarka kieszonkowego

 (1.2) zdrobn. od: dewiza


Dewizka – złoty lub srebrny łańcuszek do zegarka noszony obecnie tylko do żakietu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dewizochłonność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ekon. relacja pomiędzy ilością dewiz (walut obcych) wydanych na określone składniki do wartości towarów z nich wyprodukowanych

 (1.2) ekon. całkowite zapotrzebowanie na dewizy (walut obce)


Źródła:

Wiktionary

Dewizochłonny

przymiotnik

 (1.1) ekon. wymagający relatywnie dużej ilości dewiz (walut obcych) wydanych na składniki potrzebne do bycia wytworzonym w stosunku do własnej wartości

 (1.2) ekon. wymagający dużej ilości dewiz (walut obcych) w ujęciu całkowitym


Źródła:

Wiktionary

Dewizotwórczy

zapewniający dopływ dewiz


Źródła:

SJP.pl

Dewizowiec

potocznie: cudzoziemiec płacący w Polsce dewizami


Źródła:

SJP.pl

Dewizowy

związany z dewizą


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z dewizami, dotyczący dewiz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dewizy

zagraniczne środki płatnicze


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) ekon. zagraniczne środki płatnicze

rzeczownik, rodzaj żeński

 (2.1) M. B. W. lm. zob. dewiza.


Dewizy (tylko w l. mnogiej) – według polskiego prawa są to papiery wartościowe i inne dokumenty pełniące funkcję środka płatniczego, wystawione w walutach obcych. Nazwa pochodzi z franc. "devise" – „waluta”.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dewizówka

w Polsce Ludowej:
1. potocznie: kobieta uprawiająca prostytucję za dewizy (zagraniczne środki płatnicze);
2. środowiskowo: oddział Milicji Obywatelskiej do zwalczania handlu dewizami


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gwara. przestępcza: prostytutka, która świadczy swoje usługi za dewizy


Dewizówka (ros. "Интердевочка") – radziecko-szwedzki dramat obyczajowy z 1989 roku w reżyserii Piotra Todorowskiego, na podstawie powieści Władimira Kunina.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dewociarski

właściwy dewotom, dewotkom; nacechowany dewocją


przymiotnik

 (1.1) rzad. nacechowany dewocją, właściwy dewocji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dewocja

1. pobożność, gotowość służenia Bogu przez życie w zgodzie z religią;
2. przerost form zewnętrznej pobożności przy braku istotnych treści duchowych; bigoteria


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gorliwe spełnianie praktyk religijnych na pokaz przy jednoczesnym zaniedbaniu duchowości wewnętrznej;


Dewocja (łac. "devotio" – poświęcenie, ofiarowanie) lub bigoteria (z fr. "bigoterie") – pobożność, gorliwość w zachowaniach religijnych. Cechuje się zwykle rygoryzmem moralnym wobec zachowań własnych oraz innych ludzi. Termin „dewocja” może mieć znaczenie melioratywne jak i pejoratywne, z kolei „bigoteria” ma konotacje wyłącznie negatywne.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dewocjonalia

1. przedmioty przedstawiające świętych lub symbolizujące prawdy wiary;
2. przedmioty używane w praktykach religijnych


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) hand. różne drobne przedmioty związane z kultem religijnym, zwykle te będące w obiegu handlowym;


Dewocjonalia (z łac. "devovere" – poświęcić) – drobne przedmioty kultu religijnego (np. medaliki, różańce, obrazki) znajdujące się w handlu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dewocjonalium

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) drobny przedmiot związany z kultem religijnym


Źródła:

Wiktionary

Dewocjonalny

przymiotnik

 (1.1) dotyczący dewocjonalium


Źródła:

Wiktionary

Dewocyjność

→ dewocyjny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co dewocyjne; cecha tych, którzy są dewocyjni


Patrz:dewocyjny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dewocyjny

związany z dewocją


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z dewocją

przymiotnik jakościowy

 (2.1) pogard. świętoszkowaty, przesadnie pobożny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dewojtylizacja

odchodzenie od nauk i poglądów Jana Pawła II


Źródła:

SJP.pl

Dewolaj

rodzaj kotletów


Źródła:

SJP.pl

Dewolucja

w administracji - przeniesienie kompetencji z jednego organu na drugi


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dewolucyjny

→ dewolucja; dewolutywny


Źródła:

SJP.pl

Dewolutywność

stan prawny przenoszący postępowanie do organu wyższej instancji


Dewolutywność – stan prawny przenoszący postępowanie do organu wyższej instancji. Dewolutywność spotykana jest w postępowaniu administracyjnym, administracyjnosądowym, cywilnym oraz karnym. Zaskarżony środek rozpatrywany jest przez organ wyższego stopnia w stosunku do tego, który ów środek wydał (w postępowaniu administracyjnym) albo sąd wyższej instancji.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dewolutywny

→ dewolucja; dewolucyjny


Źródła:

SJP.pl

Dewon

czwarty okres ery paleozoicznej, trwający od ok. 395 do ok. 345 mln lat temu, dzielący się na trzy epoki: dewon dolny, środkowy i górny; okres dewoński


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) geol. czwarty okres geologiczny ery paleozoicznej;


Dewon – termin o dwojakim znaczeniu:

Dewon został nazwany od hrabstwa Devon w południowo-zachodniej Anglii, skąd pochodzą pierwsze zbadane skały tego systemu. System dewoński wydzielili Roderick Murchison i Adam Sedgwick w 1839 roku.

Na mapach i przekrojach geologicznych skały dewońskie znaczy się barwą brązową.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dewot

człowiek świętoszkowaty, przesadnie religijny; bigot; pobożniś


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) przest. osoba manifestacyjnie pobożna


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dewota

człowiek świętoszkowaty, przesadnie religijny; bigot; pobożniś


Źródła:

SJP.pl

Dewotka

kobieta manifestacyjnie religijna; bigotka; świętoszka; nabożnisia


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) fż. od: dewot


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dewoński

przymiotnik od: dewon (np. okres dewoński)


przymiotnik

 (1.1) geol. dotyczący dewonu, występujący, powstały w dewonie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dewulgaryzacja

utrata, zanik cechy ordynarności, nieprzyzwoitości


Źródła:

SJP.pl

Dewódzki

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Deyna

[czytaj: dejna] nazwisko, np. Kazimierz Deyna (1947-1989), polski piłkarz


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dez-

przedrostek

 (1.1) odwraca znaczenie wyrazu pierwotnego


Źródła:

Wiktionary

Dezabil

swobodny strój domowy poranny lub nocny; niekompletne ubranie, strój negliżowy


rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) przest. żart. ubiór domowy, negliż


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dezabilka

dawniej: swobodny, domowy ubiór ranny lub nocny: negliż, dezabil


Źródła:

SJP.pl

Dezadaptacyjny

w psychologii: uniemożliwiający przystosowanie się do otoczenia, warunków, środowiska


przymiotnik jakościowy

 (1.1) psych. taki, który uniemożliwia komuś przystosowanie się do otoczenia, warunków, środowiska


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dezaeracja

usunięcie z czegoś powietrza lub innych gazów


Źródła:

SJP.pl

Dezaerować

odpowietrzać, pozbawiać gazu; dokonywać dezaeracji


Źródła:

SJP.pl

Dezagenturyzacja

usuwanie tajnych agentów z urzędów, wojska itp.; deagenturyzacja


Źródła:

SJP.pl

Dezagraryzacja

odchodzenie od rolniczego charakteru gospodarki


Źródła:

SJP.pl

Dezaktualizacja

utrata aktualności, stanie się nieaktualnym


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) utrata aktualności


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dezaktualizować

pozbawiać aktualności, czynić nieaktualnym; deaktualizować


Źródła:

SJP.pl

Dezaktywacja

dezaktywizacja, deaktywacja;
1. oczyszczanie z elementów radioaktywnych;
2. pozbawienie czegoś aktywności


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pozbawienie albo osłabienie aktywności czegoś

 (1.2) wyłączenie usługi


Dezaktywacja ("dez-" z fr. "dés-" od łac. "de-"; "aktywacja" z łac. "activus" 'czynny') – usuwanie substancji powodujących skażenie promieniotwórcze terenu, wody, żywności, sprzętu, uzbrojenia, itp.

Procesy dezaktywacji świadczone są przez specjalistyczne służby DDD.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dezaktywacyjny

→ dezaktywacja; deaktywacyjny


Źródła:

SJP.pl

Dezaktywizacja

dezaktywacja, deaktywacja;
1. oczyszczanie z elementów radioaktywnych;
2. pozbawienie czegoś aktywności


Źródła:

SJP.pl

Dezaktywizować

powodować brak aktywności w jakiejś dziedzinie


Źródła:

SJP.pl

Dezaktywować

deaktywować (niezalecane);
1. czynić nieaktywnym, wyłączać;
2. usuwać skażenie promieniotwórcze


czasownik przechodni niedokonany (dk. zdezaktywować)

 (1.1) wyłączać funkcję czegoś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dezaktywująco

→ dezaktywujący


Patrz:dezaktywujący

Źródła:

SJP.pl

Dezaminacja

reakcja chemiczna polegająca na wyeliminowaniu z cząsteczki grupy aminowej; dezaminacja


Źródła:

SJP.pl

Dezaminaza

w biochemii: dezaminaza (adeninowa) - enzym katalizujący rozerwanie wiązania pomiędzy węglem i azotem, przy utworzeniu amoniaku jako produktu tej reakcji; aminohydrolaza adenozyny


Źródła:

SJP.pl

Dezamortyzacja

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) hist. przejmowanie przez państwo oraz sprzedaży dóbr należących do Kościoła trwający oficjalnie od końca XVIII w. do XX w Hiszpanii


Dezamortyzacja (hiszp. desamortización) – hiszpański proces zainicjowanej przez państwo i regulowanej ustawowo redystrybucji ziemi; polegał on najpierw na wywłaszczaniu terenów będących pod kontrolą różnych instytucji (głównie Kościoła Katolickiego i wspólnot komunalnych), a następnie ich sprzedaży na licytacjach.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Dezaprobacja

dawniej: dezaprobata - negatywna ocena czegoś


Źródła:

SJP.pl

Dezaprobata

negatywny stosunek do czegoś, negatywna ocena


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) negatywny stosunek do czegoś, negatywna ocena


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dezaprobować

ujemnie oceniać coś, nie pochwalać czegoś; potępiać


Źródła:

SJP.pl

Dezaprobujący

→ dezaprobować


Patrz:dezaprobować

Źródła:

SJP.pl

Dezasemblacja

w informatyce: odtworzenie kodu źródłowego z programu zapisanego w kodzie maszynowym; deasemblacja


Źródła:

SJP.pl

Dezasembler

w informatyce: program komputerowy tłumaczący język maszynowy na język asemblera; deasembler


Źródła:

SJP.pl

Dezatomizacja

tworzenie stref pozbawionych broni nuklearnej; denuklearyzacja


Źródła:

SJP.pl

Dezatomizować

tworzyć terytoria pozbawione broni nuklearnej; denuklearyzować


Źródła:

SJP.pl

Dezawantaż

szkoda, strata


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) przest. strata, ubytek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dezawuacja

pomniejszanie czyichś zasług lub wartości czegoś


Źródła:

SJP.pl

Dezawuowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|dezawuować.


Źródła:

Wiktionary

Dezawuować

nie uznawać czyjegoś prawa do jakichś działań


czasownik przechodni niedokonany (dk. zdezawuować)

 (1.1) umniejszać wartość czegoś lub czyjeś zasługi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dezel

potocznie: stary, zniszczony lub podniszczony przedmiot; rupiec, grat, gruchot


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy

 (1.1) pot. stary, wyeksploatowany, zniszczony samochód


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dezelowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|dezelować.


Źródła:

Wiktionary

Dezelować

potocznie: niszczyć w wyniku używania; dezolować


czasownik niedokonany (dk. brak)

 (1.1) pot. niszczyć coś wskutek intensywnego używania


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dezercja

1. ucieczka z wojska;
2. przenośnie: ucieczka skądś lub rezygnacja z czegoś z braku odwagi, by stawić czoła trudnościom


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ucieczka z wojska

 (1.2) odejście skądś, rezygnacja, odstąpienie


De


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dezercyjny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z dezercją, dotyczący dezercji


Źródła:

Wiktionary

Dezerter

1. żołnierz, który uciekł z wojska; zbieg;
2. przenośnie: osoba unikająca obowiązków, czegoś sprawiającego kłopot; kapitulant, kunktator


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) wojsk. mężczyzna dokonujący dezercji – ucieczki z wojska


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dezerterka

kobieta uciekająca z wojska


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) wojsk. kobieta dokonująca dezercji – ucieczki z wojska


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dezerterować

1. dopuszczać się dezercji, uciekać z wojska;
2. przenośnie: uciekać z jakiegoś miejsca, aby uniknąć czegoś przykrego, niewygodnego, sprawiającego kłopot


czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. zdezerterować)

 (1.1) wojsk. opuszczać bez zezwolenia swoje stanowisko, jednostkę wojskową lub miejsce obowiązkowej służby

 (1.2) pot. porzucać coś nagle i nielegalnie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dezerterski

→ dezerter


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z dezerterem, dotyczący dezertera


Patrz:dezerter

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dezertyfikacja

proces powstawania obszarów pustynnych; desertyfikacja, pustynnienie


Źródła:

SJP.pl

Dezeta

DZ - dezeta - typ łodzi żaglowej


DZ


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dezetatyzacja

ograniczenie wpływu władz państwowych na gospodarkę, usamodzielnienie i prywatyzacja przedsiębiorstw; deetatyzacja


Źródła:

SJP.pl

Dezetka

mała dezeta (łódź żaglowa)


Źródła:

SJP.pl

Dezful

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. miasto w południowo-zachodnim Iranie, w ostanie Chuzestan;


Dezful (perski: دزفول) – miasto w południowo-zachodnim Iranie, w ostanie Chuzestan, nad rzeką Dez, przy Kolei Transirańskiej.

W 2011 roku miejscowość liczyła 248 380 mieszkańców; dla porównania, w 2006 było ich 235 819, w 1996 – 202 639[], zaś w 1966 – około 84,5 tysiąca. Ośrodek przemysłu spożywczego i skórzanego. Wyrabia się tam dywany. Miejscowość leży na trasie Kolei Transirańskiej.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Dezidentyfikacja

usuwanie lub przekształcanie danych pozwalających zidentyfikować konkretną osobę; deidentyfikacja


Źródła:

SJP.pl

Dezideologizacja

[czytaj: dez-ideologizacja] pozbawienie czegoś charakteru ideologicznego, oddzielenie od ideologii, zaprzestanie kierowania się jakąś ideologią


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pozbawienie czegoś charakteru ideologicznego


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Deziluzja

[czytaj: dez-iluzja] brak, pozbawienie iluzji


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) brak iluzji

 (1.2) pozbawienie złudzeń, rozczarowanie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Deziluzyjny

→ deziluzja [czytaj: dez-iluzyjny]


przymiotnik

 (1.1) dotyczący deziluzji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dezindustrializacja

proces spadku znaczenia przemysłu w gospodarce, ograniczanie produkcji przemysłowej i zatrudnienia w tym sektorze; odprzemysłowienie


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zanikanie uprzemysłowienia;


De


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dezinflacja

[czytaj: dez-inflacja] w ekonomii: spadek tempa inflacji, wolniejszy wzrost cen


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ekon. spadek tempa inflacji przy zachowaniu jej dodatniej wartości;


Dezinflacja – obniżanie stopy inflacji, czyli wolniejszy wzrost cen.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dezinflacyjny

→ dezinflacja [czytaj: dez-inflacyjny]


przymiotnik

 (1.1) przym. od dezinflacja


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dezinformacja

[czytaj: dez-informacja]
1. fałszywa, rzekoma informacja;
2. zamierzone wprowadzanie w błąd


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) wprowadzenie kogoś w błąd przez podanie mylących lub fałszywych informacji;


Dezinformacja – zamierzona i konsekwentna formuła

przekazu informacji w tym fałszywych lub zmanipulowanych oraz fabrykowanie takiego przekazu poprzez tworzenie różnego rodzaju nieprawdziwych dokumentów, obrazów graficznych, zdjęć zmodyfikowanych, filmów, organizacji itd. które wprowadzają w błąd (powodują powstanie obrazu świata niezgodnego z rzeczywistością) i wywołują określone efekty w postaci:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dezinformacyjny

[czytaj: dez-informacyjny] przymiotnik od: dezinformacja


przymiotnik

 (1.1) książk. związany z dezinformacją, celowo wprowadzający w błąd


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dezinformator

[czytaj: dez-informator] osoba wprowadzająca kogoś w błąd; matacz, krętacz, kombinator


Źródła:

SJP.pl

Dezinformatorka

kobieta wprowadzająca kogoś w błąd; mataczka, krętaczka, kombinatorka


Źródła:

SJP.pl

Dezinformować

[czytaj: dez-informować] wprowadzać w błąd podając fałszywe informacje, udzielać mylących informacji


czasownik przechodni niedokonany

 (1.1) książk. celowo wprowadzać w błąd przez podanie mylących lub fałszywych informacji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dezinstalacja

[czytaj: dez-instalacja] usunięcie zainstalowanego programu komputerowego; deinstalacja, odinstalowanie


De


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dezinstalator

[czytaj: dez-instalator] program do odinstalowywania innych programów; deinstalator


Źródła:

SJP.pl

Dezinstalować

usuwać zainstalowany program komputerowy; odinstalowywać, deinstalować


Źródła:

SJP.pl

Dezintegracja

[czytaj: dez-integracja] dezyntegracja;
1. osłabienie integralności lub rozpad całości na elementy cząstkowe;
2. w psychologii: osłabienie lub rozpad wewnętrznej organizacji psychiki (osobowości);
3. w geologii: rozpad skał na bloki, płyty lub ziarna pod wpływem zmian temperatury lub rozrastania się korzeni roślin


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rozpad jakiejś całości

 (1.2) osłabienie czynników jednoczących


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dezintegracyjny

[czytaj: dez-integracyjny] związany z dezintegracją (dezyntegracją); dezyntegracyjny


przymiotnik

 (1.1) dotyczący dezintegracji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dezintegralny

[czytaj: dez-integralny] nieobejmujący wszystkich elementów; dezyntegralny


Źródła:

SJP.pl

Dezintegrator

[czytaj: dez-integrator] maszyna do rozdrabniania brył na kawałki określonej wielkości; kruszarka, rozdrabniarka; łamacz; dezyntegrator


Źródła:

SJP.pl

Dezintegrować

[czytaj: dez-integrować] powodować dezintegrację, pozbawiać spójności, jednolitości; dezyntegrować


Źródła:

SJP.pl

Dezintegrująco

→ dezintegrować


Patrz:dezintegrować

Źródła:

SJP.pl

Dezintermediacja

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zarz. eliminowanie pośredników z łańcucha dostaw i świadczonych usług;


Dezintermediacja („odpośredniczenie”) – pojęcie stosowane w ekonomii oznaczające eliminowanie pośredników.

W miejsce rozwijania tradycyjnych kanałów dystrybucji, które zawierają pewne rodzaje pośrednictwa (jak np. dystrybutor, hurtownik, broker czy agent), przedsiębiorstwa mogą obsługiwać każdego klienta w sposób bezpośredni (np. przez Internet). Głównym celem tego typu rozwiązań jest ograniczanie kosztów.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Dezinwestycja

[czytaj: dez-inwestycja] wyzbycie się aktywów o niskiej produktywności lub uznanych za zbędne; dywestycja


Źródła:

SJP.pl

Dezinwestycyjny

[czytaj: dez-inwestycyjny] związany z dezinwestycją (formą restrukturyzacji przedsiębiorstwa), dotyczący dezinwesycji, np. transakcja dezinwestycyjna


Źródła:

SJP.pl

Dezodorancik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od dezodorant


Źródła:

Wiktionary

Dezodorant

1. kosmetyk eliminujący lub osłabiający przykry zapach ciała;
2. środek do odświeżania powietrza


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) hig. produkt kosmetyczny pomagający zwalczać nieprzyjemny zapach ciała i jego potu;


Dezodorant – środek chemiczny pomagający zwalczać nieprzyjemny zapach ciała.

Pierwsze wzmianki o pierwowzorze dezodorantu pojawiły się około 5500 lat temu na terenie dzisiejszych Chin. Początkowo były to olejki naturalne na bazie ziół, kwiatów i ałunu, zawierającego sole glinu W Europie odpowiedniki dzisiejszych dezodorantów pojawiły się w I wieku p.n.e, 3400 lat później niż w Chinach. Uzyskiwane były również ze związków glinu przez Rzymian.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dezodorantowy

→ dezodorant


Patrz:dezodorant

Źródła:

SJP.pl

Dezodorować

dezodoryzować;
1. usuwać przykry zapach, niemiłą woń z produktów lub pomieszczeń; odwaniać;
2. dezodorować się - używać preparatu zmniejszającego lub eliminującego nieprzyjemny zapach ciała


Źródła:

SJP.pl

Dezodoryzacja

likwidacja przykrej woni z produktów lub pomieszczeń


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) usuwanie niemiłego zapachu;


De


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dezodoryzacyjny

→ dezodoryzacja


Patrz:dezodoryzacja

Źródła:

SJP.pl

Dezodoryzator

odwaniacz;
1. substancja eliminująca lub osłabiająca nieprzyjemne zapachy
2. urządzenie przemysłowe do odwaniania produktów


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) przyrząd do dezodoryzowania


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dezodoryzowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|dezodoryzować.


Źródła:

Wiktionary

Dezodoryzować

dezodorować;
1. usuwać przykry zapach, niemiłą woń z produktów lub pomieszczeń; odwaniać;
2. dezodoryzować się - używać preparatu zmniejszającego lub eliminującego nieprzyjemny zapach ciała


czasownik

 (1.1) usuwać niemiły zapach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dezoksydacja

usuwanie tlenu ze związku chemicznego; odtlenianie, redukcja


Źródła:

SJP.pl

Dezoksykortykosteron

hormon wytwarzany przez korę nadnerczy, mający wpływ na gospodarkę sodu i potasu w ustroju; DOCA


Źródła:

SJP.pl

Dezoksyrybonukleaza

enzym trawienny pochodzenia trzustkowego; deoksyrybonukleaza


Źródła:

SJP.pl

Dezoksyrybonukleinowy

kwas dezoksyrybonukleinowy - organiczny związek chemiczny pełniący rolę nośnika informacji genetycznej organizmów żywych i wirusów; DNA, kwas deoksyrybonukleinowy


przymiotnik

 (1.1) daw. chem. tylko w wyrażeniu: kwas dezoksyrybonukleinowy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dezoksyryboza

pięciowęglowy cukier wchodzący w skład DNA; deoksyryboza


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biochem. zob. deoksyryboza.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dezolacja

przestarzałe: rozpacz, desperacja


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) przest. zniszczenie, spustoszenie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dezolować

potocznie: niszczyć w wyniku używania; dezelować


Źródła:

SJP.pl

Dezorganizacja

brak organizacji, porządku; nieład, zamęt, rozprzężenie


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) brak porządku, zamęt w jakiejś strukturze, działaniu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dezorganizacyjny

związany z dezorganizacją


Źródła:

SJP.pl

Dezorganizator

osoba wprowadzająca zamęt, chaos, niszcząca coś zorganizowanego


Źródła:

SJP.pl

Dezorganizować

1. powodować dezorganizację, niszczyć ład; rozprzęgać;
2. dezorganizować się - ulegać dezorganizacji; rozprzęgać się


czasownik przechodni niedokonany (dk. zdezorganizować)

 (1.1) zaburzać lub likwidować uporządkowaną strukturę czegoś; wywoływać dezorganizację

czasownik zwrotny niedokonany dezorganizować się (dk. zdezorganizować się)

 (2.1) ulegać dezorganizacji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dezorganizujący

1. powodować dezorganizację, niszczyć ład; rozprzęgać;
2. dezorganizować się - ulegać dezorganizacji; rozprzęgać się


Patrz:dezorganizować

Źródła:

SJP.pl

Dezorientacja

1. utrata, brak orientacji;
2. mylny, błędny pogląd;
3. zaburzenie orientacji związanej z miejscem, czasem, sytuacją lub własną osobą


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) brak orientacji w jakiejś sprawie, niewłaściwy pogląd

 (1.2) utrata lub zaburzenie orientacji dotyczącej czasu, miejsca, sytuacji lub tożsamości


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dezorientować

1. powodować utratę orientacji, wprowadzać w błąd; mylić;
2. dezorientować się - tracić orientację


Źródła:

SJP.pl

Dezorientujący

1. powodować utratę orientacji, wprowadzać w błąd; mylić;
2. dezorientować się - tracić orientację


Patrz:dezorientować

Źródła:

SJP.pl

Dezubekizacja

potocznie: ogół działań mających na celu zniwelowanie efektów działania UB i SB w PRL i pozbawienie agentów tych służb wpływów na życie polityczne i gospodarcze


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) polit. publ. element dekomunizacji, postulat pozbawienia przywilejów byłych funkcjonariuszy służb bezpieczeństwa PRL;


Dezubekizacja (nienormatywne formy: deubekizacja, deesbekizacja) – postulat zgłaszany przez różne ugrupowania określające się jako antykomunistyczne dotyczący pozbawienia przywilejów byłych funkcjonariuszy służb bezpieczeństwa PRL. Dezubekizacja jest elementem szeroko rozumianej dekomunizacji.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dezubekizacyjny

→ dezubekizacja


przymiotnik

 (1.1) publ. związany z dezubekizacją, dotyczący dezubekizacji


Patrz:dezubekizacja

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dezurbanistyczny

→ dezurbanizm


Patrz:dezurbanizm

Źródła:

SJP.pl

Dezurbanizacja

1. odchodzenie od miejskiego charakteru zabudowy;
2. odpływ ludności miejskiej na wieś;
3. tendencja do unikania zwartych skupień w planowaniu i budowaniu miast; dezurbanizm


De


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dezurbanizacyjny

→ dezurbanizacja


Patrz:dezurbanizacja

Źródła:

SJP.pl

Dezurbanizm

tendencja do unikania zwartych skupień w planowaniu i budowaniu miast; dezurbanizacja


Źródła:

SJP.pl

Dezyderacik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od dezyderat


Źródła:

Wiktionary

Dezyderat

jasno sformułowane żądanie, życzenie lub propozycja; postulat, dezyderium, desiderium


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) książk. jasno wyrażone żądanie, życzenie, postulat

 (1.2) praw. spisany zbiór postulatów uchwalony przez komisję sejmową, skierowany do jednego z określonych w ustawie organów;


De


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dezyderata

poemat napisany przez Maxa Ehrmanna, zawierający wskazówki odnośnie dobrego życia


Dezyderata, oryg. ang. "Desiderata" (dezyderaty, życzenia) – poemat napisany przez Maxa Ehrmanna, zawierający wskazówki na temat dobrego życia.

Polskie tłumaczenie "Dezyderatów" w przekładzie Andrzeja Jakubowicza ukazało się w książce Kazimierza Jankowskiego „Hipisi w poszukiwaniu ziemi obiecanej” (Warszawa 1972).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dezyderia

dawniej: jasno sformułowane żądanie, życzenie lub propozycja; postulat, dezyderat, desiderium


Dezyderia – żeński odpowiednik imienia Dezydery. Oznacza "upragniona".

Dezyderia imieniny obchodzi razem z Dezyderym/Dezyderiuszem: 11 lutego i 23 maja.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dezyderium

dawniej: jasno sformułowane żądanie, życzenie lub propozycja; postulat, dezyderat, desiderium


Źródła:

SJP.pl

Dezyderiusz

imię męskie


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dezyderiuszostwo

Dezyderiusz z małżonką; Dezyderiuszowie


Źródła:

SJP.pl

Dezyderiuszowie

Dezyderiusz z małżonką; Dezyderiuszostwo


Źródła:

SJP.pl

Dezyderiuszowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Dezyderiusza lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Dezyderostwo

Dezydery z małżonką; Dezyderowie


Źródła:

SJP.pl

Dezyderowie

Dezydery z małżonką; Dezyderostwo


Źródła:

SJP.pl

Dezyderowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Dezyderego lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Dezydery

imię męskie


Dezydery, również: Dezyderiusz lub Dezyder – imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od słowa "desiderius" oznaczającego „upragniony”. Imię to jest obecne w Polsce od XIII w. Patronem imienia jest m.in. św. Dezydery, arcybiskup Bourges.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dezyderzyny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Dezyderii lub z nią związany


Źródła:

SJP.pl

Dezynfekcja

niszczenie drobnoustrojów chorobotwórczych lub gnilnych w celu zapobiegnięcia zakażeniu; odkażanie


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odkażanie, postępowanie mające na celu maksymalne zmniejszenie liczby drobnoustrojów w odkażanym materiale;


Dezynfekcja, odkażanie – postępowanie mające na celu niszczenie drobnoustrojów i ich przetrwalników. Dezynfekcja niszczy formy wegetatywne mikroorganizmów, ale nie zawsze usuwa formy przetrwalnikowe. Zdezynfekowany materiał nie musi być jałowy. Dezynfekcja, w przeciwieństwie do antyseptyki, dotyczy przedmiotów i powierzchni użytkowych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dezynfekcyjny

→ dezynfekcja


przymiotnik

 (1.1) taki, który dezynfekuje


Patrz:dezynfekcja

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dezynfekowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) med. usuwanie drobnoustrojów chorobotwórczych


Źródła:

Wiktionary

Dezynfekować

niszczyć drobnoustroje chorobotwórcze lub gnilne w celu zapobiegnięcia zakażeniu; odkażać


czasownik przechodni niedokonany

 (1.1) dokonywać dezynfekcji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dezynfektant

środek służący do dezynfekcji


Źródła:

SJP.pl

Dezynfektor

człowiek zatrudniony przy dezynfekowaniu, przeprowadzający dezynfekcję


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba, która dezynfekuje

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) przyrząd do dezynfekcji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dezynfektorka

kobieta zatrudniona przy dezynfekowaniu, przeprowadzająca dezynfekcję


Źródła:

SJP.pl

Dezynfektyk

środek do niszczenia drobnoustrojów; antyseptyk, środek dezynfekcyjny (odkażający)


Źródła:

SJP.pl

Dezynfekujący

niszczyć drobnoustroje chorobotwórcze lub gnilne w celu zapobiegnięcia zakażeniu; odkażać


Patrz:dezynfekować

Źródła:

SJP.pl

Dezynsekcja

tępienie owadów i innych szkodliwych stawonogów, zwłaszcza środkami chemicznymi


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) tępienie stawonogów ze względów sanitarnych i gospodarczych;


De


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dezynsekcyjny

związany z dezynsekcją


Źródła:

SJP.pl

Dezynsekować

tępić owady i inne szkodliwe stawonogi, zwłaszcza środkami chemicznymi


Źródła:

SJP.pl

Dezyntegracja

dezintegracja;
1. osłabienie integralności lub rozpad całości na elementy cząstkowe;
2. w psychologii: osłabienie lub rozpad wewnętrznej organizacji psychiki (osobowości);
3. w geologii: rozpad skał na bloki, płyty lub ziarna pod wpływem zmian temperatury lub rozrastania się korzeni roślin


Źródła:

SJP.pl

Dezyntegracyjny

związany z dezyntegracją (dezintegracją); dezintegracyjny


Źródła:

SJP.pl

Dezyntegralny

nieobejmujący wszystkich elementów; dezintegralny


Źródła:

SJP.pl

Dezyntegrator

maszyna do rozdrabniania brył na kawałki określonej wielkości; kruszarka, rozdrabniarka, dezintegrator, łamacz


Źródła:

SJP.pl

Dezyntegrować

powodować dezyntegrację, pozbawiać spójności, jednolitości; dezintegrować


Źródła:

SJP.pl

Dezynterować

czasownik

 (1.1) gw-pl|księstwo łowickie. uciekać z wojska

 (1.2) gw-pl|księstwo łowickie. rzad. robić wiwisekcję


Źródła:

Wiktionary

Dezynwoltura

nadmierna swoboda w zachowaniu; nonszalancja


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) lekceważące, zbyt swobodne zachowanie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Deżdż

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) daw. deszcz


Źródła:

Wiktionary