Di-

przedrostek

 (1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczających dwukrotne wystąpienie czegoś


Źródła:

Wiktionary

Diabatyczny

w fizyce: związany z przepływem energii, np. proces diabatyczny - proces, w którym następuje wymiana ciepła z otoczeniem


Źródła:

SJP.pl

Diabaz

magmowa skała żyłowa; doleryt


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) geol. magmowa skała żyłowa;


Diabaz (inna nazwa doleryt) – magmowa skała wulkaniczna o składzie mineralnym bazaltu, ale o grubszym ziarnie (paleobazalt). Najczęściej nazywa się tak skały powstałe w erze paleozoicznej, zwłaszcza w dolnej jej części. Zawiera dużo wapnia. Składa się z plagioklazu i piroksenu, ma strukturę ofitową.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Diabazowy

przymiotnik od: diabaz


przymiotnik relacyjny

 (1.1) wykonany z diabazu, zawierający diabaz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Diabelec

człowiek nieznośny, przekorny


Diabelec – osada w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie brodnickim, w gminie Górzno.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa toruńskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Diabelnie

przysłówek sposobu

 (1.1) pot. ekspr. w sposób bardzo silny


Źródła:

Wiktionary

Diabelny

przenośnie: ogromny, niesamowity; diaboliczny, diabelski, piekielny


przymiotnik dzierżawczy

 (1.1) książk. należący do diabła

przymiotnik relacyjny

 (2.1) książk. związany z diabłem, dotyczący diabła

przymiotnik jakościowy

 (3.1) książk. mający cechy diabelskie

 (3.2) pot. taki, o którym mówiący ma złe zdanie

 (3.3) pot. niezwykły


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Diabelski

diaboliczny;
1. mający cechy przypisywane diabłu; szatański;
2. przebiegły, niebezpieczny; szatański;
3. przenośnie: ogromny, niesamowity; diabelny, piekielny


przymiotnik

 (1.1) związany z diabłem, dotyczący diabła


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Diabelsko

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób diabelski, przebiegły

 (1.2) pot. bardzo mocno


Źródła:

Wiktionary

Diabelskość

→ diabelski


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest diabelskie; cecha tych, którzy są diabelscy


Patrz:diabelski

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Diabelstwo

potocznie:
1. cechy przypisywane diabłu, np. zło, przebiegłość;
2. coś złośliwego, denerwującego, niebezpiecznego lub ktoś o takich cechach


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) działanie lub skutki działania diabła


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Diabetol

nazwa handlowa leku przeciwcukrzycowego zawierającego tolbutamid


Źródła:

SJP.pl

Diabetolog

specjalista zajmujący się leczeniem cukrzycy


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) med. lekarz specjalista zajmujący się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem cukrzycy i jej powikłań

rzeczownik, rodzaj żeński

 (2.1) med. lekarka specjalistka diabetologii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Diabetologia

dział medycyny, nauka zajmująca się przyczynami, rozpoznaniem i leczeniem cukrzycy


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. dziedzina medycyny zajmująca się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem cukrzycy oraz jej powikłań;


Di


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Diabetologiczny

→ diabetologia


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z diabetologią, dotyczący diabetologii, leczenia cukrzycy


Patrz:diabetologia

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Diabetolożka

→ diabetolog


Patrz:diabetolog

Źródła:

SJP.pl

Diabetyczka

chora na cukrzycę


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta chora na cukrzycę, cukrzyczka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Diabetyczny

→ diabetyk; cukrzycowy


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z cukrzycą, dotyczący cukrzycy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Diabetyk

człowiek chory na cukrzycę


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) med. osoba chora na cukrzycę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Diabeł

1. zły duch, wyobrażany jako istota z rogami, ogonem i kopytami; szatan, czart, bies;
2. potocznie: ktoś zły, niebezpieczny, nieznośny;
3. potocznie: ktoś zdolny, odważny, sprytny


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy

 (1.1) rel. mit. upadły anioł, kuszący do grzechu;

 (1.2) pot. przen. o kimś niebezpiecznym, denerwującym lub złym

 (1.3) pot. przen. o człowieku ze szczególnymi zdolnościami

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) zool. nazwa systematyczna|Sarcophilus|ref=tak., rodzaj ssaka z rodziny niełazów;

 (2.2) icht. zob. diabeł morski.


Demon (z gr. δαίμων "daimon" – dosł. ten, który coś rozdziela lub ten, który wie; dæmon) – w wielu religiach i wierzeniach uosobienie niematerialnego bytu duchowego.

W starożytnej Grecji pojęcie to pierwotnie miało charakter neutralny lub pozytywny, oznaczając pomniejsze bóstwa, duchy opiekuńcze lub wręcz głos sumienia. Z czasem, głównie pod wpływem religii abrahamowych (judaizmu, a następnie chrześcijaństwa), pojęcie to nabrało niemal wyłącznie znaczenia pejoratywnego.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Diabełek

zdrobnienie od: diabeł


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy

 (1.1) zdrobn. od diabeł

 (1.2) mały diabeł

 (1.3) pot. przen. urwis, łobuziak

 (1.4) lud. kukła postaci diabła, rekwizyt zabaw ludowych

 (1.5) daw. hazardowa gra karciana

 (1.6) meteorol. wir pyłowy


Diabełek – położone na wysokości ok. 1470 m siodełko pomiędzy Wielką Kopą Królową (1531 m) a Skupniowym Upłazem (ok. 1475 m) w polskich Tatrach Zachodnich. Nazwa pochodzi od tego, że podczas wichury wiatr porywa tutaj ziarenka piasku i sypie nimi w oczy „jak sam diabeł”. Do Doliny Olczyskiej opada z niej na północ Żleb Roja o deniwelacji ok. 300 m, w południowo-zachodnim kierunku do Długiego Żlebu w Jaworzynce opada stromy, skalisto-trawiasty stok.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Diablak

Diablak lub Babia Góra ( Babia hora, 1724 m) – najwyższy szczyt masywu Babiej Góry w Paśmie Babiogórskim w Beskidzie Żywiecko-Orawskim (w regionalizacji według Jerzego Kondrackiego w Beskidzie Żywieckim, w słowackiej Oravské Beskydy). W masywie Babiej Góry wyróżniono wiele wierzchołków, aby więc sprecyzować, o który dokładnie z nich chodzi, dla najwyższego używa się odrębnej nazwy Diablak.


Źródła:

Wikipedia

Diable

forma rzeczownika.

 (1.1) Ms., W. lp. od: diabeł


Diable (zapis stylizowany: D I A B L E) – piąty singel polskiego piosenkarza Dawida Podsiadły z jego czwartego albumu studyjnego, zatytułowanego "Lata dwudzieste". Singel został wydany 13 września 2023.

Kompozycja znalazła się na 8. miejscu listy OLiA, najczęściej odtwarzanych utworów w polskich rozgłośniach radiowych. Nagranie otrzymało w Polsce status platynowego singla, przekraczając liczbę 50 tysięcy sprzedanych kopii.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Diabli

związany z diabłem; diabelski


przymiotnik dzierżawczy

 (1.1) należący do diabła

przymiotnik relacyjny

 (2.1) związany z diabłem, dotyczący diabła

przymiotnik jakościowy

 (3.1) charakterystyczny dla diabła, mający cechy diabła

forma rzeczownika.

 (4.1) M. i W. lm. zob. diabeł.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Diablica

→ diabeł


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) folk. mit. żeńska forma diabła

 (1.2) przen. zła kobieta

 (1.3) przen. wiedźma, czarownica


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Patrz:diabeł

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Diablik

malutki demon, imp


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy

 (1.1) diabełek, złośliwy duszek


Diablik ( Teufelsgraben, Höllen Graben) – struga na ziemi prudnickiej, w południowo-zachodniej Polsce, w województwie opolskim, powiecie prudnickim, gminie Biała. Dopływ Brodni.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Diablisko

zgrubienie od: diabeł


Źródła:

SJP.pl

Diablo

przysłówek

 (1.1) pot. bardzo


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Diablotka

krążek albo pałeczka z kruchego lub francuskiego ciasta, podawane do zup czystych


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kulin. dodatek do czystych zup, podawany na gorąco, w postaci zapiekanych kromek bułki paryskiej lub paluszków bądź krążków z kruchego lub francuskiego ciasta;


Diablotka ( diablotins „diabełki, łakocie”) – wypiek z ciasta francuskiego lub kruchego w kształcie krążka lub pałeczki, podawany do bulionu lub barszczu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Diablątko

zdrobnienie od: diablę


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) zdrobn. od diablę

 (1.2) mit. mały diabeł

 (1.3) pot. figlarne dziecko


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Diablę

mały diabeł, potomek diabła


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) mit. mały diabeł

 (1.2) pot. figlarny malec


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Diabolicznie

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób typowy dla diabelskiego zachowania


Źródła:

Wiktionary

Diaboliczniej

stopień wyższy od przysłówka: diabolicznie


Źródła:

SJP.pl

Diaboliczniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: diaboliczny; bardziej diaboliczny


Źródła:

SJP.pl

Diaboliczność

→ diaboliczny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest diaboliczne; cecha tych, którzy są diaboliczni


Patrz:diaboliczny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Diaboliczny

diabelski;
1. mający cechy przypisywane diabłu; szatański;
2. przebiegły, niebezpieczny; szatański;
3. przenośnie: ogromny, niesamowity; diabelny, piekielny


przymiotnik jakościowy

 (1.1) taki, który przejawia cechy diabła


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Diabolizacja

przypisywanie komuś lub czemuś cech diabelskich, szatańskich


Źródła:

SJP.pl

Diabolizm

ogół cech zwykle przypisywanych diabłu


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) cecha tego co diaboliczne, cecha tego co przejawia diabeł


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Diabolizować

przypisywać cechy diabła; demonizować


Źródła:

SJP.pl

Diabolo

rodzaj gry zręcznościowej polegającej na podrzucaniu i chwytaniu obracającej się szpulki sznurkiem umocowanym na dwóch pałeczkach


Diabolo – zabawa zręcznościowa wymyślona ok. 2000 roku p.n.e. w Chinach, polegająca na obracaniu za pomocą dwóch kijków połączonych ze sobą cienką linką, zabawki w kształcie klepsydry, zwanej właśnie diabolo. W 1906 roku Francuz Gustave Philippart opracował diabolo składające się z dwóch połączonych ze sobą za pomocą śruby metalowych półkul. Z czasem zaczęto stosować półkule z tworzyw sztucznych (najczęściej z gumy).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Diabulimia

zaburzenie odżywiania u cukrzyków polegające na pomijaniu wstrzykiwania insuliny w celu utraty na wadze


Diabulimia – zaburzenie odżywiania specyficzne dla osób chorujących na cukrzycę typu 1. Od innych zaburzeń tego typu, ujętych w klasyfikacji DSM-5, odróżnia ją intencjonalne unikanie lub redukowanie przyjmowanych dawek insuliny w celu redukcji lub utrzymania masy ciała.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Diacetyl

[czytaj: di-acetyl] organiczny związek chemiczny zbudowany z dwóch grup acetylowych; dwuacetyl, biacetyl


Diacetyl, 2,3-butanodion, dimetyloglioksal, – organiczny związek chemiczny zbudowany z dwóch grup acetylowych ().


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Diacetylomorfina

silny narkotyk z grupy opiatów, pochodna morfiny; heroina, diamorfina


Źródła:

SJP.pl

Diacetylowy

→ diacetyl; dwuacetylowy


Źródła:

SJP.pl

Diachil

rodzaj zmiękczającego tynku


Źródła:

SJP.pl

Diachronia

diachroniczność;
1. następstwo zjawisk, czynności lub procesów w czasie;
2. w językoznawstwie: analiza faktów językowych uwzględniająca ich rozwój w czasie


Źródła:

SJP.pl

Diachroniczność

diachronia;
1. następstwo zjawisk, czynności lub procesów w czasie;
2. w językoznawstwie: analiza faktów językowych uwzględniająca ich rozwój w czasie


Źródła:

SJP.pl

Diachroniczny

dotyczący diachronii


przymiotnik relacyjny

 (1.1) jęz. uwarunkowany czasowo


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Diaczek

zdrobnienie od: diak


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) zdrobn. od diak


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Diaczenko

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Diada

zespół dwóch elementów


Di


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Diadektomorf

przedstawiciel podrzędu dużych czworonogów żyjących w karbonie i permie


Źródła:

SJP.pl

Diadektomorfy

przedstawiciel podrzędu dużych czworonogów żyjących w karbonie i permie


Diadektomorfy (Diadectomorpha) – klad dużych czworonogów żyjących w Euroameryce w karbonie i wczesnym permie oraz na obszarze dzisiejszych Chin w późnym permie, blisko spokrewnionych z przodkami owodniowców. Obejmuje duże (do 2 metrów długości) formy drapieżne i jeszcze większe (do 3 metrów) roslinożerne, częściowo wodne lub w pełni lądowe.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Diadem

złota lub srebrna przepaska na głowę wysadzana drogimi kamieniami


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) złota lub srebrna opaska na głowę, zakładana przez królów, książęta i duchownych jako oznaka ich władzy;


Diadem (z fr. "diadème" od διάδημα diádēma, łac. "dĭădēmă" – przepaska, przewiązka) – ozdobna opaska z drogiej tkaniny lub obręcz ze szlachetnego metalu (złota, srebra), na ogół dodatkowo wysadzana szlachetnymi kamieniami.

Noszona na głowie jako oznaka władzy królewskiej (książęcej, cesarskiej) lub kapłańskiej (pierwowzór korony). Znana od czasów starożytnych; od średniowiecza coraz częściej używana jako ozdoba fryzury – zwłaszcza kobiecej, aż do czasów dzisiejszych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Diademkowate

rodzina morskich ryb z rzędu okoniokształtnych


Diademkowate (Pseudochromidae) – rodzina morskich ryb okoniokształtnych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Diademowy

→ diadem


Patrz:diadem

Źródła:

SJP.pl

Diadoch

1. wódz macedoński, który po śmierci Aleksandra Wielkiego władał jego imperium;
2. dziedzic, potomek, następca;
3. epoka (wojny) diadochów - okres po śmierci Aleksandra Wielkiego, kiedy doszło do wielu konfliktów o władzę


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) hist. jeden z wodzów wojsk Aleksandra Wielkiego, którzy po śmierci władcy podzielili między siebie jego państwo;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Diadochia

zdolność wzajemnego zastępowania się atomów, jonów lub cząsteczek w obrębie sieci krystalicznych mieszanin ciał stałych o podobnej budowie


Di


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Diadumenos

Di


Źródła:

Wikipedia

Diadyczny

1. złożony z dwóch elementów;
2. w matematyce: iloczyn diadyczny - iloczyn dwóch wektorów dający w wyniku tensor


Źródła:

SJP.pl

Diadynamiczny

prąd diadymiczny - prąd elektryczny o niskiej częstotliwości, powstały z nałożenia dwóch prądów zmiennych o różnych relacjach fazy i amplitudy


Źródła:

SJP.pl

Diadynamik

rodzaj zabiegu fizjoterapeutycznego, stymulacja prądami o niskiej częstotliwości; diadynamika


Źródła:

SJP.pl

Diadynamika

rodzaj zabiegu fizjoterapeutycznego, stymulacja prądami o niskiej częstotliwości; diadynamik


Źródła:

SJP.pl

Diafanometr

przyrząd do badania płynów za pomocą prześwietlania promieniami świetlnymi


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) rzad. hist. techn. papier. przyrząd do sprawdzania przeświecalności papieru

 (1.2) techn. med. chem. przyrząd do sprawdzania przezroczystości cieczy lub gazu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Diafanoskop

Diafanoskop ( diaphanoscope) – aparat medyczny do oświetlania jam lub tkanek ciała za pomocą transiluminacji (prześwietlania). Czasami stosowany jest w diagnostyce guzów piersi.


Źródła:

Wikipedia

Diafazyczny

przymiotnik

 (1.1) jęz. uwarunkowany stylistycznie


Źródła:

Wiktionary

Diafon

urządzenie do nadawania powietrznych sygnałów dźwiękowych podczas mgły, poprzez nabrzeżne stacje ostrzegawcze lub inne statki


Diafon – urządzenie okrętowe lub nabrzeżne do nadawania sygnałów dźwiękowych podczas mgły.

Dźwięk wytwarzany jest przy przechodzeniu sprężonego powietrza (lub pary pod ciśnieniem) przez szczeliny nadajnika.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Diafonia

1. dawna forma śpiewu dwugłosowego, spotykana w muzyce ludowej;
2. rozdźwięk, dysharmonia, dysonans;
3. w telekomunikacji: rodzaj zakłócenia w przesyle sygnału, przesłuch międzykanałowy


Źródła:

SJP.pl

Diafoniczny

→ diafonia


Patrz:diafonia

Źródła:

SJP.pl

Diafonometr

miernik przesłuchu stosowny do oceny jakości linii telekomunikacyjnych


Źródła:

SJP.pl

Diafora

powtórzenie retoryczne wzmacniające ekspresywności wypowiedzi


Diafora (gr. διαφορά "diaphorá" – "przesunięcie, różnica, odmienność") – figura retoryczna polegająca na powtarzaniu tego samego wyrazu, jednak za każdym razem w innym jego znaczeniu, budując w ten sposób kalambur, grę słów. Diafora może być zbliżona do tautologii lub pleonazmu (określana jest wtedy mianem dilogii), np.:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Diaforetyczny

powodujący diaforezę (obfite pocenie się na całym ciele); napotny


Źródła:

SJP.pl

Diaforeza

obfite pocenie się na całym ciele, zwłaszcza wywołane zabiegami medycznymi lub środkami farmakologicznymi


Źródła:

SJP.pl

Diafragma

1. w anatomii: duży mięsień w kształcie kopuły, oddzielający klatkę piersiową od niżej położonych narządów; przepona;
2. urządzenie nastawcze w obiektywie, które służy do regulowania ilości światła wpadającego do aparatu; przesłona, przysłona;
3. tarcza z otworem w środku umieszczana w rurze w celu pomiaru lub ograniczenia ilości przepływającej substancji; kryza;
4. przyrząd do prawidłowego ustawiania muszki i szczerbiny w broni strzeleckiej;
5. krążek dopochwowy stosowany jako środek antykoncepcyjny


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Diafragmować

regulować dopływ światła w przyrządzie optycznym za pomocą przesłony


Źródła:

SJP.pl

Diafragmowy

przymiotnik od: diafragma


Źródła:

SJP.pl

Diaftoreza

proces powtórnego przeobrażenia skał metamorficznych, które wskutek ruchów górotwórczych wydźwignięte zostały w płytsze strefy skorupy ziemskiej i znalazły się w warunkach niższych ciśnień i temperatur; metamorfizm wsteczny


Źródła:

SJP.pl

Diagenetyczny

→ diageneza


Patrz:diageneza

Źródła:

SJP.pl

Diageneza

zespół procesów zachodzących przy względnie niskiej temperaturze i niskim ciśnieniu, prowadzących do wytworzenia litych skał z materiałów osadowych


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) geol. zespół procesów fizycznych, chemicznych i biologicznych, którym podlegają osady po ich pierwotnym odkładaniu, prowadzących do ich zagęszczenia, zestalania i przekształcenia w skały osadowe


Di


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Diagnoskop

urządzenie do badania prądów sterujących działaniem układów samochodu


Źródła:

SJP.pl

Diagnosta

1. osoba oceniająca i wydająca opinię o stanie lub właściwościach czegoś;
2. mechanik uprawniony do wykonywania przeglądów pojazdów mechanicznych;
3. samodzielny pracownik laboratorium medycznego


rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) med. lekarz, który stawia diagnozę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Diagnostka

→ diagnosta


Patrz:diagnosta

Źródła:

SJP.pl

Diagnostyczka

→ diagnostyk


Patrz:diagnostyk

Źródła:

SJP.pl

Diagnostycznie

przysłówek

 (1.1) w sposób diagnostyczny, w sposób dotyczący diagnostyki


Źródła:

Wiktionary

Diagnostyczny

służący do diagnozowania, oparty na diagnozie, dotyczący diagnozy


przymiotnik

 (1.1) dotyczący diagnostyki, służący do oceny stanu czegoś lub kogoś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Diagnostyk

lekarz stawiający diagnozę; diagnosta


Źródła:

SJP.pl

Diagnostyka

1. rozpoznawanie chorób na podstawie wywiadu, badania lekarskiego, analizy objawów i wyników badań laboratoryjnych;
2. określanie stanu technicznego urządzenia i ustalanie źródeł awarii


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. rozpoznawanie chorób na podstawie przeprowadzonych badań (zarówno u ludzi, jak i u zwierząt);

 (1.2) psych. proces oceny cech i stanów psychicznych człowieka dokonywany przez psychologa za pomocą metod psychologicznych, którymi najczęściej są testy psychologiczne, obserwacja psychologiczna i wywiad;

 (1.3) techn. ocena stanu technicznego maszyny lub urządzenia technicznego;

forma rzeczownika.

 (2.1) D. i B. lp. od: diagnostyk


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Diagnoza

1. rozpoznanie choroby na podstawie jej objawów, badania chorego, wywiadu lekarskiego i badań laboratoryjnych;
2. ocena stanu czegoś wystawiona na podstawie badań i analiz


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. rozpoznanie choroby

 (1.2) określenie stanu rzeczy lub zjawiska na podstawie dogłębnej analizy


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Diagnozowalny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) med. dający się zdiagnozować


Źródła:

Wiktionary

Diagnozowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) med. stawianie diagnozy

 (1.2) ustalanie przyczyn jakiegoś zjawiska i tego, jaki jest stan rzeczy


Źródła:

Wiktionary

Diagnozować

1. rozpoznawać chorobę na podstawie odpowiednich badań;
2. oceniać coś, wydawać opinię


czasownik

 (1.1) wystawiać diagnozę, rozpoznawać daną chorobę po przeprowadzeniu badań


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Diagnozowy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z diagnozą, dotyczący diagnozy


Źródła:

Wiktionary

Diagonal

1. linia, oś ukośna; przekątna, diagonala;
2. tkanina wełniana lub bawełniana o splocie ukośnym;
3. ukośny (biegnący po przekątnej) chodnik w kopalni


Diagonal – rodzaj tkaniny wełnianej o splocie skośnym z bardzo dużym nachyleniem prążków. Jest stosowana na odzież oraz podszewki.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Diagonala

linia, oś ukośna; przekątna, diagonal


Diagonala – wyrobisko podziemne drążone w kierunku pośrednim między rozciągłością a nachyleniem pokładu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Diagonalizacja

w matematyce: transformacja macierzy do postaci diagonalnej


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mat. przekształcenie macierzy w macierz diagonalną przez pomnożenie jej przez drugą macierz oraz jej odwrotność


Diagonalizacja – sprowadzenie macierzy kwadratowej do postaci diagonalnej, a konkretniej rozkład macierzy formula_1 na iloczyn macierzy formula_2


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Diagonalizm

w sztuce: zasada komponowania obrazu lub rzeźby, polegająca na akcentowaniu osi ukośnych


Di


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Diagonalny

o układzie ukośnym


przymiotnik

 (1.1) geom. biegnący po ukosie; położony pod kątem; przebiegający po przekątnej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Diagraf

przyrząd optyczny pozwalający na przerysowanie z natury konturów przedmiotu


Źródła:

SJP.pl

Diagram

1. przedstawienie w umowny, określony sposób zależności pomiędzy różnymi wielkościami lub pojęciami; wykres;
2. urzędowo: graficznie przedstawiony plan jakichś czynności; tabela;
3. rysunek pustych pól krzyżówki;
4. rysunkowy zapis pozycji szachowej


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) graficzna, schematyczna ilustracja czegoś, np. struktury, idei, procesu, wartości;

 (1.2) rysunek pól krzyżówki bądź sudoku


Di


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Diagramik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od diagram


Źródła:

Wiktionary

Diagramowy

→ diagram


Patrz:diagram

Źródła:

SJP.pl

Diak

1. kleryk, psalmista w Kościele prawosławnym i greckokatolickim
2. pisarz kancelarii książęcej na Rusi
3. urzędnik stojący na czele resortu w Rosji carskiej


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) kośc. muz. śpiewak cerkiewny;

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) elektron. tyrystor składający się z dwóch połączonych antyrównolegle dynistorów;


Di


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Diakaustyczny

→ diakaustyka


Patrz:diakaustyka

Źródła:

SJP.pl

Diakaustyka

stożkowato wklęsła powierzchnia utworzona przez załamujące się ogniskowane promienie


Źródła:

SJP.pl

Diakineza

piąte stadium profazy pierwszego podziału mejotycznego


Diakineza (z gr. "dia" – przypadek, "kinesis" – ruch) – ostatni, piąty etap profazy I mejozy, zachodzący po diplotenie. Po diakinezie następuje metafaza I.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Diaklaza

pęknięcie skały powstałe na skutek ciśnienia wewnątrz skorupy ziemskiej, biegnące w wielu kierunkach


Źródła:

SJP.pl

Diakon

1. w Kościele katolickim i prawosławnym: duchowny bez pełnych święceń kapłańskich;
2. w Kościele protestanckim: pastor nadzorujący akcje charytatywne;
3. we wczesnym chrześcijaństwie: opiekun ubogich i chorych, pomocnik biskupa


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) kośc. duchowny z najniższym stopniem święceń sakramentalnych;


Diakon (gr. διάκονος "diákonos" „sługa”) – pierwszy z trzech stopni święceń sakramentalnych w katolicyzmie i prawosławiu oraz trzecia posługa urzędu duchownego w Kościołach protestanckich.

Diakon w starożytności chrześcijańskiej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Diakonacki

→ diakonat


Patrz:diakonat

Źródła:

SJP.pl

Diakonalny

→ diakon


Patrz:diakon

Źródła:

SJP.pl

Diakonat

1. w Kościele katolickim i prawosławnym: pierwszy stopień święceń, uprawniających do sprawowania niektórych czynności kapłańskich;
2. w Kościele protestanckim: instytucja dobroczynna będąca pod opieką diakona;
3. urząd, godność diakona


Źródła:

SJP.pl

Diakoni

forma rzeczownika.

 (1.1) plural| diakon.


Źródła:

Wiktionary

Diakonia

1. nieodpłatna posługa w Kościele katolickim;
2. grupa ludzi pełniąca określoną posługę w ramach jakiejś wspólnoty;
3. dawniej: rzymska kaplica, przy której rezydowali diakoni;
4. dawniej: przytułek dla chorych i ubogich


Diakonia ( διακονία, "diakonia" – służba) – określenie nieodpłatnej posługi. W Kościele katolickim słowo diakonia dotyczy różnych form działalności, może być np. diakonia liturgiczna, muzyczna, itp. W kościołach protestanckich posługa diakonacka wiąże się głównie z pracą socjalną, oraz pomocą potrzebującym.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Diakonijny

→ diakonia


Patrz:diakonia

Źródła:

SJP.pl

Diakonikon

pomieszczenie w kościołach przeznaczone dla kapłanów przygotowujących się do mszy


Źródła:

SJP.pl

Diakonisa

1. w Kościele protestanckim: siostra zajmująca się działalnością charytatywną; diakoniska;
2. w okresie wczesnochrześcijańskim: dziewica lub wdowa pełniąca posługi religijne i charytatywne


Źródła:

SJP.pl

Diakoniska

w Kościele protestanckim: siostra zajmująca się działalnością charytatywną; diakonisa


Źródła:

SJP.pl

Diakonka

1. w Kościele protestanckim: pastorka nadzorująca akcje charytatywne;
2. w Kościele anglikańskim: kobieta mająca święcenia diakonatu


Źródła:

SJP.pl

Diakonówka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) dom, w którym mieszka śpiewak cerkiewny


Źródła:

Wiktionary

Diakopa

w utworze literackim: wtrącenie przedzielające powtórzenie wyrazów


Źródła:

SJP.pl

Diakope

przedzielenie powtórzonych słów w zdaniu przez wtrącenie (np. pójdźcie, o dziatki, pójdźcie wszystkie razem)


Źródła:

SJP.pl

Diakoński

odnoszący się do diakona, diakonatu


przymiotnik

 (1.1) kośc. związany z osobą lub tytułem diakona


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Diakrostych

rodzaj rozrywki umysłowej, w której wszystkie litery odgadywanych wyrazów tworzą całość (np. fragment wiersza)


Di


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Diakryt

znak graficzny informujący o sposobie wymawiania głoski


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) jęz. typogr. dodatkowy znak w postaci kropki, kreseczki, daszka, haczyka itp. umieszczany przy literze


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Diakrytyczny

w językoznawstwie:
1. odróżniający, wyróżniający;
2. znak diakrytyczny - znak graficzny dodawany do litery w celu oznaczenia brzmień odpowiadających danym literom


przymiotnik

 (1.1) jęz. odróżniający


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Diakrytyka

ogół znaków diakrytycznych, charakterystycznych dla określonego języka


Źródła:

SJP.pl

Dial

związek organiczny o działaniu uspokajającym i nasennym, stosowany w bezsenności, nerwicach i stanach lękowych; dwuallyl; allobarbital


Źródła:

SJP.pl

Dial-Up

[czytaj: dialap] rodzaj połączenia z internetem; przeciwieństwo stałego łącza


Źródła:

SJP.pl

Dial.

skrót od: dialekt, dialektalny, dialektyka, dialektyczny


Źródła:

SJP.pl

Dialag

minerał z grupy piroksenów, składnik skał magmowych; diallag


Źródła:

SJP.pl

Dialekt

w językoznawstwie: odmiana języka ogólnego (narodowego) charakterystyczna dla jakiegoś terytorium, np. dialekt śląski, mazowiecki; gwara, narzecze


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) jęz. swoista odmiana języka, właściwa dla pewnej społeczności, grupy społecznej lub pewnego terytorium;

 (1.2) jęz. terytorialna odmiana języka, przeciwstawiana jego formie ogólnoetnicznej, standardowej;

 (1.3) pot. jęz. język pozbawiony formy pisanej lub standaryzacji, używany w kraju rozwijającym się lub w odizolowanej części świata, język wernakularny;


Di


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dialektalny

→ dialekt; dialektowy, dialektyczny


przymiotnik relacyjny

 (1.1) jęz. będący częścią dialektu; należący do dialektu; dotyczący dialektu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dialektolog

specjalista w dziedzinie językoznawstwa zajmującej się gwarami i dialektami; gwaroznawca


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) jęz. badacz dialektów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dialektologia

dziedzina językoznawstwa zajmująca się gwarami i dialektami; gwaroznawstwo


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nauk. jęz. nauka o dialektach i gwarach;


Di


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dialektologiczny

dotyczący dziedziny językoznawstwa zajmującej się gwarami i dialektami; gwaroznawczy


przymiotnik relacyjny

 (1.1) jęz. związany z dialektologią, nauką o dialektach i gwarach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dialektolożka

→ dialektolog


Patrz:dialektolog

Źródła:

SJP.pl

Dialektowy

→ dialekt; dialektalny, dialektyczny


przymiotnik

 (1.1) jęz. związany z dialektem; właściwy dla danego dialektu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dialektyczka

→ dialektyk


Patrz:dialektyk

Źródła:

SJP.pl

Dialektycznie

przysłówek

 (1.1) w sposób dialektyczny


Źródła:

Wiktionary

Dialektyczniej

stopień wyższy od przysłówka: dialektycznie


Źródła:

SJP.pl

Dialektyczność

→ dialektyczny


Patrz:dialektyczny

Źródła:

SJP.pl

Dialektyczny

1. oparty na dialektyce;
2. przestarzałe: dotyczący dialektu, charakterystyczny dla dialektu; dialektalny, dialektowy


przymiotnik

 (1.1) filoz. związany z dialektyką, zgodny z zasadami dialektyki

 (1.2) przest. charakterystyczny dla dialektu, związany z dialektem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dialektyk

1. filozof posługujący się metodą dialektyczną;
2. reprezentant dialektycznej filozofii marksistowskiej;
3. przestarzałe: człowiek wyćwiczony w prowadzeniu dyskusji


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) filoz. zwolennik teorii filozoficznej, która za nadrzędne prawo uznaje rozwój przez przeciwieństwa

 (1.2) ktoś, kto umiejętnie posługuje się rozumowaniem, w którym wyciąga się wnioski ze sprzeczności

 (1.3) pot. ktoś biegły w dyskusji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dialektyka

1. nauka ujmująca wszystkie zjawiska we wzajemnym powiązaniu, traktująca rozwój jako walkę wewnętrznych przeciwieństw;
2. sztuka rozumowania i dyskusji polegająca na dochodzeniu do prawdy poprzez ujawnianie sprzeczności tkwiących w pojęciach i sądach;
3. sprzeczności i przeciwieństwa właściwe jakiemuś zjawisku;
4. umiejętność udowadniania swoich racji; argumentacja, tłumaczenie


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) filoz. teoria rzeczywistości postrzeganej jako ciągłe zmiany

 (1.2) filoz. metoda wyrażania myśli polegająca na dochodzeniu do prawdy poprzez ukazywanie sprzeczności zawartych w pojęciach i przekonaniach

forma rzeczownika.

 (2.1) D. i B. lp. od: dialektyk


Dialektyka ( διαλεκτική τέχνη, dialectica, ars dialectica, ratio dialectica) – nauka zajmująca się poprawnością argumentacji i refutacji podczas wypowiedzi. Kodyfikuje ona zasady poprawnego rozumowania służące do analizy argumentów potwierdzających lub kwestionujących udowadnianą w czasie dyskursu tezę, a także sposoby prowadzenia debaty, w czasie której jeden z uczestników stara się udowodnić tezę, a drugi ją obalić. Przez niektórych autorów niekiedy mylona z logiką.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dialektyzacja

stylizacja polegająca na wprowadzaniu dialektyzmów do tekstów języka ogólnego


Dialektyzacja, gwaryzacja – stylizacja polegająca na wprowadzeniu do utworu literackiego (całości lub jego części) słownictwa, zwrotów, form gramatycznych pochodzących z określonego dialektu ludowego, tzw. dialektyzmów. Dialektyzacja jest świadomym zabiegiem literackim służącym odtworzeniu lokalnego kolorytu, charakterystyce środowiska lub poszczególnych bohaterów, np. "Chłopi" W. Reymonta, "Na Skalnym Podhalu" K. Przerwy Tetmajera.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dialektyzm

wyraz, forma gramatyczna lub zdanie pochodzące z dialektu


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) jęz. cecha lub element językowy właściwe jakiemuś dialektowi wernakularnemu;


Dialektyzm ( "diálogos" „rozmowa” i "dialektikē" „dialektyka” z "diálektos" „sposób mówienia”), gwaryzm – element językowy właściwy dla dialektu lub grupy dialektów, używany głównie w komunikacji ustnej. Dialektyzmem może być np. pojedynczy wyraz (np. "uświerknąć" zamiast "zmarznąć") lub połączenie wyrazowe (frazeologizm); wyróżnia się także dialektyzmy gramatyczne ("pójdźwa" zam. "pójdźmy"), składniowe (np. "gęsi lecieli") i fonetyczne (np. "kóń" zam. "koń").


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dialektyzować

wprowadzać dialektyzmy do tekstów języka ogólnego


Źródła:

SJP.pl

Dialer

program komputerowy do łączenia się z internetem


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) inform. telekom. program obsługujący połączenie komputera z siecią telefoniczną


Dialer – wyspecjalizowany rodzaj programu komputerowego do łączenia się z Internetem za pomocą modemu. Niekiedy program tego rodzaju, zainstalowany w komputerze bez wiedzy i zgody użytkownika, jest wykorzystywany do nawiązywania połączenia z siecią.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dialit

rzadki minerał wywodzący się z alkalicznego granitu


Źródła:

SJP.pl

Dializa

zabieg stosowany w ostrej niewydolności nerek, którego celem jest oczyszczenie krwi z nadmiaru mocznika


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) metoda oczyszczania roztworów koloidalnych z elektrolitów przy użyciu błony półprzepuszczalnej.

 (1.2) med. zabieg wykonywany u chorych z niewydolnością nerek, stosowany by usunąć szkodliwe produkty przemiany materii;


Dializa (gr. "diálysis" = „rozpuszczanie”, „rozdzielanie”) – metoda oczyszczania roztworów koloidalnych z elektrolitów przy użyciu błony półprzepuszczalnej.

W nefrologii stosuje się zabiegi dializacyjne u pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek, którzy nie kwalifikują się do zabiegu przeszczepienia nerki albo oczekują na ten zabieg.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dializacyjny

związany z dializą


przymiotnik

 (1.1) med. mający związek z dializą - zabiegiem leczniczym

 (1.2) chem. mający związek z dializą - rozdzielaniem substancji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dializat

preparat poddawany dializie


Źródła:

SJP.pl

Dializator

przyrząd do dializy


Źródła:

SJP.pl

Dializoterapia

leczenie polegające na oczyszczaniu krwi z substancji toksycznych dla organizmu


Źródła:

SJP.pl

Dializować

potocznie: poddawać pacjenta zabiegowi dializy - metodzie leczniczej polegającej na usuwaniu z organizmu nadmiaru produktów odpadowych


Źródła:

SJP.pl

Dializowy

→ dializa


Patrz:dializa

Źródła:

SJP.pl

Diallag

minerał z grupy piroksenów, składnik skał magmowych; dialag


Diallag – minerał z gromady krzemianów łańcuchowych, zaliczany do piroksenów jednoskośnych (klinopiroksen).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dialog

1. rozmowa co najmniej dwóch osób na określony temat; polemika, dyskusja, konwersacja, rozmowa;
2. forma wypowiedzi literackiej, mająca postać rozmowy co najmniej dwóch osób;
3. utwór literacki złożony z odrębnych wypowiedzi dwóch lub więcej osób, nie mający jednak charakteru dzieła dramatyczno-scenicznego;
4. gatunek, który występował w literaturze staropolskiej, często o przeznaczeniu dramatycznym


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) rozmowa dwóch osób

 (1.2) liter. utwór literacki niesceniczny, napisany w formie rozmowy

 (1.3) film. teatr. rozmowa toczona przez bohaterów powieści, filmu, sztuki teatralnej itp.

 (1.4) przen. długotrwałe negocjacje, rozmowy między stronami w celu uzgodnienia stanowisk


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dialogiczność

1. → dialogiczny;
2. w kulturoznawstwie: cecha dzieł nawiązujących do różnych innych utworów, wypowiedzi, poglądów itp.


Źródła:

SJP.pl

Dialogiczny

rzadko: napisany w formie dialogu, zawierający dialogi, będący dialogiem - rozmową co najmniej dwóch osób; dialogowy


przymiotnik

 (1.1) rzad. zob. dialogowy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dialogista

1. książkowo: człowiek biegły w sztuce rozmowy;
2. środowiskowo: osoba opracowująca dialogi w filmach


Dialogista – osoba zawodowo zajmująca się tłumaczeniem lub opracowywaniem ścieżki dialogowej w filmach.

Termin „dialogista” w odniesieniu do dialogów filmowych jest najczęściej kojarzony z dubbingiem, jednak odnosi się on również do opracowywania dialogów w formie napisów oraz narracji, potocznie zwanych „szeptankami” (czytane przez lektora). Z kolei osoba pisząca dialogi do seriali w oryginalnej wersji językowej nazywana jest dialogistą scripterem.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dialogistka

→ dialogista


Patrz:dialogista

Źródła:

SJP.pl

Dialogit

minerał, węglan manganu; rodochrozyt


Źródła:

SJP.pl

Dialogitowy

→ dialogit


Patrz:dialogit

Źródła:

SJP.pl

Dialogizacja

wprowadzenie dialogu (rozmowy co najmniej dwu osób) do utworu literackiego


Źródła:

SJP.pl

Dialogizm

Dialogizm (gr. διαλογισμός "dialogismós") – figura retoryczna polegająca na wpleceniu w narrację krótkiego dialogu, wykorzystanego zwykle jako aluzja lub reminiscencja.


Źródła:

Wikipedia

Dialogizować

wprowadzać dialog (rozmowę co najmniej dwu osób) do utworu literackiego; dialogować


Źródła:

SJP.pl

Dialogowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|dialogować.


Źródła:

Wiktionary

Dialogować

1. prowadzić dzialog, rozmawiać co najmniej w dwie osoby; rozmawiać, dyskutować, konwersować;
2. wprowadzać dialog (rozmowę co najmniej dwu osób) do utworu literackiego; dialogizować


czasownik

 (1.1) prowadzić dialog


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dialogowość

1. występowanie w formie dialogu - rozmowy co najmniej dwu osób, np. dialogowość wiersza;
2. według Michała Bachtina: podstawowa forma funkcjonowania języka, który żyje w sferze dialogowego obcowania


Źródła:

SJP.pl

Dialogowy

napisany w formie dialogu, zawierający dialogi, będący dialogiem - rozmową co najmniej dwóch osób; dialogiczny


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z dialogiem, dotyczący dialogu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dialować

[czytaj: dajalować] potocznie: łączyć się z Internetem za pomocą łącza telefonicznego


Źródła:

SJP.pl

Diamagnetyczny

→ diamagnetyk


przymiotnik relacyjny

 (1.1) fiz. mający mniejszą przenikalność magnetyczną niż próżnia, słabo odpychany przez magnes


Patrz:diamagnetyk

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Diamagnetyk

ciało o przenikalności magnetycznej mniejszej od jedności (od przenikalności magnetycznej próżni)


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) fiz. ciało o przenikalności magnetycznej mniejszej od próżni, słabo odpychane przez magnes


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Diamagnetyzm

cecha lub zjawisko słabej zależności namagnesowania ciała od pola magnetycznego


Diamagnetyzm – zjawisko polegające na indukcji w ciele znajdującym się w zewnętrznym polu magnetycznym pola przeciwnego, osłabiającego działanie zewnętrznego pola.

Namagnesowanie diamagnetyka jest proporcjonalne do natężenia pola magnetycznego, w którym się znajduje i nie zależy od temperatury. Jest ono zawsze bardzo słabe.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Diamant

stopień (wielkość) czcionki drukarskiej


Źródła:

SJP.pl

Diamantina

rzeka w Australii


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Diamat

skrót od: materializm dialektyczny


Źródła:

SJP.pl

Diamencik

zdrobnienie od: diament


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od: diament


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Diament

1. polimorficzna odmiana pierwiastka węgla, najtwardszy minerał występujący w przyrodzie
2. przyrząd służący do rżnięcia szkła i szlifowania drogich kamieni
3. stopień pisma równy czterem punktom typograficznym


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) geol. miner. minerał, przezroczysta odmiana węgla występująca w przyrodzie;

 (1.2) pot. kamień szlachetny oszlifowany z diamentu (1.1) zob. brylant.

 (1.3) techn. przyrząd przeznaczony do rżnięcia szkła i szlifowania kamieni szlachetnych, zazwyczaj z diamentowym ostrzem

 (1.4) typogr. druk. w systemie miar typograficznych Didota, stopień pisma odpowiadający czterem punktom (1,5036 mm)


Diament – minerał z gromady pierwiastków rodzimych. Nazwa pochodzi od ἀδάμας "adamas" (dopełniacz ἀδάμαντος "adamantos", diamentum) ‛niepokonany, niezniszczalny’ i nawiązuje do jego wyjątkowej twardości. Jest najtwardszą znaną substancją występującą w przyrodzie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Diamentodajny

obfitujący w diamenty, dostarczający diamentów; diamentonośny


Źródła:

SJP.pl

Diamentonośny

obfitujący w diamenty


Źródła:

SJP.pl

Diamentopodobny

mający niektóre właściwości diamentu


Źródła:

SJP.pl

Diamentować

toczyć, wytaczać coś narzędziami o diamentowych ostrzach


Źródła:

SJP.pl

Diamentowo

przysłówek

 (1.1) tak jak diament, w sposób diamentowy


Źródła:

Wiktionary

Diamentowy

przymiotnik od: diament


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z diamentem, dotyczący diamentu

 (1.2) zbudowany z diamentów

przymiotnik jakościowy

 (2.1) taki jak diament, posiadający cechy diamentu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Diamentówka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) obrabiarka do diamentowania


Źródła:

Wiktionary

Diameter

dawniej: średnica, diametr


Źródła:

SJP.pl

Diametr

dawniej: średnica, diameter


Źródła:

SJP.pl

Diametralnie

przysłówek sposobu

 (1.1) przeciwstawnie, krańcowo różnie


Źródła:

Wiktionary

Diametralny

1. przebiegający wzdłuż średnicy, związany z nią;
2. krańcowo różny, odmienny, przeciwstawny


Źródła:

SJP.pl

Diamezyczny

przymiotnik

 (1.1) jęz. uwarunkowany środkiem przekazu


Źródła:

Wiktionary

Diamid

[czytaj: di-amid] związek chemiczny zawierający dwie grupy amidowe, np. diamid kwasu węglowego; dwuamid


Źródła:

SJP.pl

Diamina

[czytaj: di-amina] związek chemiczny, którego cząsteczka zawiera dwie grupy aminowe; dwuamina


Źródła:

SJP.pl

Diaminowy

→ diamina; dwuaminowy


Źródła:

SJP.pl

Diamondyt

nazwa techniczna węglika wapnia, wykazującego bardzo dużą twardość


Źródła:

SJP.pl

Diamorfina

silny narkotyk z grupy opiatów, pochodna morfiny; diacetylomorfina, heroina


Źródła:

SJP.pl

Diamynt

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. techn. diament


Źródła:

Wiktionary

Dian

związek organiczny, ciało stałe dobrze rozpuszczalne w roztworach wodorotlenków litowców, acetonie, alkoholu etylowym; otrzymywany przez kondensację fenolu z acetonem


Źródła:

SJP.pl

Diana

imię żeńskie


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) mitrzym. bogini łowów i przyrody, utożsamiana z grecką Artemidą;

 (1.2) imię|polski|ż.;

 (1.3) astr. planetoida o numerze katalogowym 78;

 (1.4) zoonim imię dla suki


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dianetyczny

→ dianetyka


Patrz:dianetyka

Źródła:

SJP.pl

Dianetyka

ogół idei i metod psychoterapii będących podstawą scjentologii


Źródła:

SJP.pl

Dianiny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Diany lub z nią związany


Źródła:

SJP.pl

Dianna

imię żeńskie


Źródła:

SJP.pl

Dianoja

w starożytnej Grecji, głównie u Platona i Arystotelesa: stopniowe poznanie, przeciwne do poznania bezpośredniego


Źródła:

SJP.pl

Diapauza

u stawonogów (głównie owadów): okresowe zwolnienie procesów rozwojowych organizmu, będące formą przystosowania do przetrwania niekorzystnych warunków środowiska, np. suszy, chłodów


Di


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Diapazon

skala dźwięków instrumentu lub głosu śpiewaka


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) muz. pełen zakres dźwięków, jakie jest w stanie wydobyć jakiś instrument lub głos ludzki

 (1.2) muz. przyrząd wydający wzorcowy dźwięk o określonej wysokości, według którego stroi się instrumenty muzyczne

 (1.3) szeroki zakres działań lub zjawisk

 (1.4) market. tablica reklamowa wsparta na metalowej konstrukcji, postawiona prostopadle do ulicy lub chodnika


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Diapedeza

zdolność do przenikania krwinek poza światło naczynia krwionośnego


Di


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Diapir

struktura tektoniczna powstała wskutek przebicia się plastycznego jądra antykliny przez młodsze, sztywniejsze skały nadkładu; wysad, egzemat


Di


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Diapirowy

→ diapir


Patrz:diapir

Źródła:

SJP.pl

Diaporama

pokaz z użyciem przezroczy i podkładu dźwiękowego


Diaporama – spektakl multimedialny, którego tworzywem są nieruchome obrazy w postaci przezroczy rzutowanych na ekran i zsynchronizowany z nimi dźwięk. Ścieżkę dźwiękową może stanowić muzyka, nagrane dźwięki, słowo czytane itp.

Dźwięk i obraz stanowiącą w tej formie wyrazu nierozerwalną całość. W efekcie otrzymujemy oryginalną formę przekazu autorskiego plasującą się pomiędzy filmem a niezależnymi od siebie prezentacjami zdjęć i form dźwiękowych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Diapozytyw

obraz pozytywowy fotograficzny (czarno-biały lub kolorowy), służący do projekcji za pomocą rzutnika; przezrocze; slajd


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) fot. slajd, przezrocze

 (1.2) poligr. przezroczysty pozytyw fotograficzny używany w drukarstwie


Diapozytyw – pozytywowy obraz (monochromatyczny lub wielobarwny) naniesiony na materiał przezroczysty lub wytworzony w jego wnętrzu. Aby móc go obejrzeć lub wykorzystać do innych celów, niezbędne jest użycie światła przechodzącego. Najczęściej diapozytywy występują w postaci błon fotograficznych, rzadziej w postaci płyt szklanych lub wysokoprzezroczystych tworzyw sztucznych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Diapozytywowy

związany z diapozytywem


Źródła:

SJP.pl

Diapsyd

przedstawiciel wymarłej grupy gadów z gromady zauropsydów


Źródła:

SJP.pl

Diapsydy

przedstawiciel wymarłej grupy gadów z gromady zauropsydów


Diapsydy (Diapsida, z gr. "di" – dwa + "apsis" – łuk) – grupa owodniowców z gromady zauropsydów (Sauropsida), w których czaszce rozwinęły się dwie pary otworów skroniowych (po dwa – górny i dolny – za każdym okiem), przez które przewleczone są silne mięśnie szczęk. Dzięki temu czaszka stała się lżejsza a szczęki ruchliwsze. Choć część diapsydów wtórnie straciła jedną lub obie pary otworów skroniowych (m.in. węże), są nadal zaliczane do tej grupy, gdyż ich przodkowie mieli diapsydalną budowę czaszki.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Diar.

skrót od: diariusz


Źródła:

SJP.pl

Diarchia

forma administracji i zarządzania, polegająca na istnieniu dwu autorytatywnych władz, np. władz lokalnych i gubernatorów; rządy dwu osób, rząd dwuosobowy


Diarchia – system rządów, w którym funkcję głowy państwa sprawują dwie osoby. Jest to rzadka forma ustroju.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Diariusz

1. pamiętnik, dziennik;
2. księga protokołów z obrad parlamentu


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) dziennik

 (1.2) dziennik obrad parlamentu


Diariusz ( diārium) – rodzaj pamiętnika lub dziennika, w którym opisane wydarzenia są uporządkowane w sposób chronologiczny. Podane w nim informacje opisują najważniejsze wydarzenia z życia codziennego danego człowieka, który je opisuje. Diariusze charakteryzują się tym, że nie jest w nich ważna literacka forma przekazu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Diariuszowy

przymiotnik od: diariusz


Źródła:

SJP.pl

Diartrognatus

gad ssakozębny z górnego triasu


Źródła:

SJP.pl

Diarysta

osoba pisząca diariusz


rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) książk. osoba prowadząca diariusz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Diarystka

kobieta pisząca diariusz


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta prowadząca diariusz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Diarystyczny

→ diarystyka


Patrz:diarystyka

Źródła:

SJP.pl

Diarystyka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) liter. dział piśmiennictwa, który obejmuje pamiętniki i diariusze


Źródła:

Wiktionary

Dias

dawniej: diabeł


Źródła:

SJP.pl

Diasek

eufemistyczne określenie diabła


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) daw. diabeł


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Diaskia

jednoroczna ozdobna roślina doniczkowa


Źródła:

SJP.pl

Diaskop

aparat projekcyjny do wyświetlania pojedynczych obrazów w świetle przechodzącym


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) techn. urządzenie projekcyjne służące do wyświetlania przezroczy na ekranie;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Diaskopia

test blednięcia wykonywany poprzez napięcie skóry palcem lub szklaną płytką i obserwację zmiany barwy skóry


Diaskopia jest stosowanym w diagnostyce dermatologicznej i stomatologicznej testem blednięcia wykonywanym w prosty sposób − poprzez napięcie skóry palcem lub szklaną płytką i obserwację zmiany barwy. Ucisk wywołuje chwilowy odpływ krwi z naczyń w obrębie uciskanego obszaru.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Diaskopowy

związany ze światłem przechodzącym przez coś, z diaskopem lub diaskopią


Źródła:

SJP.pl

Diaspor

minerał o doskonałej łupliwości, wodorotlenek glinu


Diaspor (gr. "diaspora" = rozproszyć, rozsypywać się) – rzadki minerał z gromady wodorotlenków.

Jego nazwa nawiązuje do zachowania tego minerału podczas ogrzewania. Ogrzany do wysokich temperatur przechodzi w korund.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Diaspora

1. rozproszenie jakiejś narodowości wśród innej; grupa tych ludzi, a także terytorium, na którym żyją;
2. ogół części roślin służących do rozmnażania, przenoszone przez wiatr, wodę itp.


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) książk. rozproszenie wspólnoty narodowej lub religijnej poza obszar jej bazowego zamieszkania

 (1.2) książk. członkowie jakiegoś narodu lub wyznawcy jakiejś religii żyjący na obczyźnie lub poza miejscem tradycyjnego zamieszkania;

 (1.3) bot. mykol. twór służący do rozmnażania i rozprzestrzeniania rośliny lub grzyba;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Diasporowy

→ diaspora


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z diasporą, dotyczący diaspory


Patrz:diaspora

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Diasporyczny

→ diaspora


przymiotnik

 (1.1) przym. od diaspora


Patrz:diaspora

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Diastatyczny

→ diastaza


Patrz:diastaza

Źródła:

SJP.pl

Diastaza

enzym rozkładający wielocukry na cukry o mniejszych cząsteczkach; amylaza


Źródła:

SJP.pl

Diastea

krótka przerwa w sedymentacji osadu, spowodowana rozmyciem osadu głównie przez prądy denne; diastem; diastema


Źródła:

SJP.pl

Diastem

krótka przerwa w sedymentacji osadu, spowodowana rozmyciem osadu głównie przez prądy denne; diastema; diastea


Źródła:

SJP.pl

Diastema

1. krótka przerwa w sedymentacji osadu, spowodowana rozmyciem osadu głównie przez prądy denne; diastem; diastea
2. symetryczna obustronna przerwa w szeregu zębowym u niektórych ssaków


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) anat. stomat. przestrzeń między zębami u niektórych ssaków;

 (1.2) geol. zob. diastem.


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Diastereoizomeria

izomeria przestrzenna obejmująca m.in. izomerię cis-trans i izomerię optyczną


Źródła:

SJP.pl

Diastola

w metryce antycznej: wydłużenie krótkiej samogłoski, występujące pod wpływem wzorca metrycznego


Diastola – proces fonetyczny polegający na wydłużeniu samogłoski wewnątrz wyrazu: "dooobra", "Red Bull doda ci skrzyyyydeł",


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Diastole

faza cyklu pracy serca, w której komory serca będące w rozkurczu napełniają się krwią; rozkurcz serca


Diastole (rozkurcz) – faza w cyklu pracy serca, w której serce jest w spoczynku (włókna mięśnia sercowego wydłużają się), a komory serca i przedsionki wypełniają się krwią. Rozkurcz komorowy rozpoczyna się wraz z pojawieniem się drugiego tonu serca i kończy się pierwszym tonem serca.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Diastoliczny

→ diastole


Patrz:diastole

Źródła:

SJP.pl

Diastratyczny

przymiotnik

 (1.1) jęz. uwarunkowany socjokulturowo


Źródła:

Wiktionary

Diastrofizm

ogół procesów powodujących deformacje skorupy ziemskiej


Diastrofizm to w geologii ogół procesów powodujących mechaniczne deformacje skorupy ziemskiej w jej geologicznej ewolucji, np.: wypiętrzenia i zapadnięcia całych obszarów, fałdowania, powstawanie uskoków, trzęsienia ziemi, zmiany linii brzegowej, transgresje i regresje mórz.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Diastyl

rodzaj kolumnady, w której rozstęp między kolumnami jest równy czterokrotności średnicy kolumny


Źródła:

SJP.pl

Diat.

skrót od: diatoniczny


Źródła:

SJP.pl

Diatermia

leczniczy zabieg przegrzewania tkanek organizmu za pomocą energii cieplnej


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) terapia ciepłem z wykorzystaniem fal wysokiej częstotliwości


Diatermia (z gr. "dia", czyli „przez”, oraz "thérme", czyli „ciepło”) − zabieg fizykoterapeutyczny polegający na miejscowym nagrzewaniu tkanek pod wpływem silnego pola elektromagnetycznego, co przyczynia się do rozluźnienia mięśni i łagodzi odczucia bólu.

W diatermii terapeutycznej stosowanej w rehabilitacji stosuje się pola magnetyczne lub elektryczne o częstotliwości 2,45–27,12 MHz i mocy kilkuset watów. W tej kategorii wyróżnia się dwa rodzaje diatermii:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Diatermiczność

→ diatermiczny


Patrz:diatermiczny

Źródła:

SJP.pl

Diatermiczny

1. związany z diatermią, terapeutycznym przegrzewaniem tkanek;
2. nóż diatermiczny - przyrząd chirurgiczny, którego ostrze nagrzewane jest prądem elektrycznym w celu przypalenia lub rozcięcia tkanki z ograniczeniem krwawienia


Źródła:

SJP.pl

Diatest

narzędzie kontrolne do stwierdzania czy wymiar lub kształt sprawdzanego przedmiotu nie wykraczają poza granice przewidzianej tolerancji; sprawdzian


Źródła:

SJP.pl

Diateza

1. skłonność organizmu do zapadania na określone schorzenia; skaza;
2. rozróżnianie czasowników ze względu na strony


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. skłonność do zachorowania na określoną chorobę;

 (1.2) jęz. rozróżnianie czasowników ze względu na strony


Diateza – wrodzona lub nabyta predyspozycja do zachorowania na jakąś określoną chorobę. Skłonność ta powodowana jest nieprawidłowym działaniem niektórych funkcji organizmu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Diatlon

dyscyplina sportu zimowego składająca się z biegu narciarskiego i strzelania; biathlon; biatlon; diathlon; dwubój zimowy


Źródła:

SJP.pl

Diatomeae

[czytaj: djatome] gromada mikroskopijnych glonów jednokomórkowych, obejmująca około 10 tysięcy gatunków; okrzemki


Źródła:

SJP.pl

Diatomit

osadowa skała krzemionkowa pochodzenia organicznego; składająca się głównie z opalowych szczątków okrzemek, częściowo przekrystalizowanych w chalcedon


Źródła:

SJP.pl

Diatomitowy

→ diatomit


Patrz:diatomit

Źródła:

SJP.pl

Diatomowy

złożony z dwóch atomów; dwuatomowy


Źródła:

SJP.pl

Diatoniczny

w muzyce:
1. szereg diatoniczny - szereg dźwięków odpowiadający gamie C-dur; szereg zasadniczy;
2. skala diatoniczna - skala muzyczna złożona z pięciu całych tonów i dwóch półtonów w obrębie oktawy;
3. dźwięk diatoniczny - dźwięk z takiej skali;
4. półton diatoniczny - utworzony przez dwa sąsiadujące stopnie gamy znajdujące się w odległości sekundy małej lub prymy zwiększonej


przymiotnik

 (1.1) związany z diatoniką


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Diatonika

w muzyce: ograniczenie się do wykorzystywania tylko dźwięków z szeregu diatonicznego


Diatonika – pojęcie z języka greckiego, oznaczające w muzyce zasadę oparcia jej przebiegu wyłącznie na dźwiękach jednej skali diatonicznej.

Przeciwieństwem diatoniki jest chromatyka, gdzie podstawową zasadą jest podwyższanie i obniżanie dźwięków skali diatonicznej za pomocą znaków chromatycznych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Diatopiczny

przymiotnik

 (1.1) jęz. uwarunkowany terytorialnie, regionalnie


Źródła:

Wiktionary

Diatrema

erupcyjny komin czynnego wulkanu


Diatrema – część kanału doprowadzająca magmę do krateru wulkanu. Najbardziej znany jest w mieście Kimberley (RPA).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Diatryba

krytyczny utwór literacki


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) liter. uprawiany w starożytności przez filozofów moralizatorski gatunek literacki w formie swobodnego dialogu lub mowy, łączący prostotę stylu z wywodem retorycznym

 (1.2) liter. polemiczny utwór literacki wywodzący się z diatryby (1.1), wyrażający za pomocą ostrych środków wyrazu gwałtowną krytykę lub protest

 (1.3) książk. emocjonalna wypowiedź w gwałtownym tonie, zawierająca ostrą krytykę kogoś lub czegoś


Diatryba – gatunek filozoficzno-literacki ukształtowany w starożytnej Grecji. Miał formę dialogu, mowy, kazania lub wykładu o charakterze moralizatorskim. Łączył prostotę i ocierającą się niekiedy o rubaszność swobodę stylu z wywodem retorycznym okraszonym anegdotami i dowcipami. Formę tę upodobali sobie szczególnie cynicy z III w. p.n.e., głównie Tales i Bion z Borystenes.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Diatryma

wielki, nielotny ptak kopalny, spokrewniony z żurawiami


Źródła:

SJP.pl

Diaulos

w starożytnych zawodach: konkurencja polegająca na dwukrotnym przebiegnięciu stadionu


Diaulos (gr. δίαυλος) – dyscyplina sportowa uprawiana w starożytnej Grecji, bieg rozgrywany na dystansie dwóch stadionów – „bieg tam i z powrotem”. Po raz pierwszy wprowadzony do programu XIV igrzysk olimpijskich w 724 p.n.e. Pierwszym zwycięzcą był Hypenos z Elidy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Diaz

nazwisko, m.in. Cameron Díaz, amerykańska aktorka


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Diazepam

lek psychotropowy z grupy benzodiazepin, o działaniu uspokajającym, przeciwlękowym, przeciwdrgawkowym, rozluźniającym mięśnie i ułatwiającym zasypianie


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) farm. anksjolityk z grupy benzodiazepin o wzorze sumarycznym wzór chemiczny|C16H13ClN2O., mający działanie uspokajające, przeciwdrgawkowe oraz zwiotczające mięśnie;


Diazepam ( diazepamum) – organiczny związek chemiczny, lek psychotropowy z grupy pochodnych benzo-1,4-diazepiny. Został zsyntetyzowany w 1959 przez Leona Henryka Sternbacha, wprowadzony zaś do lecznictwa w 1963 przez koncern farmaceutyczny Hoffman-La Roche (pod nazwą handlową "Valium"). Wykazuje działanie uspokajające, przeciwlękowe, przeciwdrgawkowe, rozluźniające mięśnie i ułatwiające zasypianie. Wykazuje około pięć razy silniejsze działanie niż chlorodiazepoksyd ("Elenium").


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Diazoniowy

sole diazoniowe - związki chemiczne powstające w reakcji diazowania pierwszorzędowych amin aromatycznych za pomocą kwasu azotawego; dwuazoniowy


Źródła:

SJP.pl

Diazotan

[czytaj: di-azotan] związek zawierający dwie grupy azotanowe; dwuazotan


Źródła:

SJP.pl

Diazotypia

metoda wykonywania stykowych kopii rysunków wykonanych na materiałach przezroczystych; dwuazotypia


Diazografia, diazotypia – metoda stykowego kopiowania kontrastowych rysunków i dokumentów o podłożu przezroczystym lub półprzezroczystych, wykorzystująca właściwości materiałów diazograficznych


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Diazotypowy

→ diazotypia


Patrz:diazotypia

Źródła:

SJP.pl

Diazowanie

[czytaj: di-azowanie] reakcja chemiczna aminy aromatycznej z kwasem azotawym, w której powstaje związek diazoniowy; dwuazowanie


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|diazować.


Diazowanie – reakcja chemiczna między pierwszorzędową aminą aromatyczną i kwasem azotawym, w wyniku której powstaje związek diazoniowy. Reakcja diazowania przebiega tylko w środowisku kwaśnym, więc amina, która bierze udział w takiej reakcji ulega rozpuszczeniu w roztworze kwasu solnego lub też kwasu siarkowego, a następnie tworzy chlorowodorek lub siarczan. Reakcja taka przebiega według wzoru:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Diazowy

[czytaj: di-azowy] zawierający dwa atomy azotu związane ze sobą podwójnie; dwuazowy


Źródła:

SJP.pl

Dibatag

dawniej: gatunek ssaka parzystokopytnego z rodziny wołowatych; antylopik ogadeński


Źródła:

SJP.pl

Dibetou

[czytaj: dibetu] afrykański gatunek drzewa z rodziny meliowatych


Źródła:

SJP.pl

Dicaprio

[czytaj: dikaprio] nazwisko, m.in. Leonardo DiCaprio, amerykański aktor


Źródła:

SJP.pl

Dichlorek

związek chemiczny zawierający w cząsteczce dwa atomy chloru, np. dwuchlorek siarki; dwuchlorek


Źródła:

SJP.pl

Dichlorodifenylotrichloroetan

związek chemiczny używany dawniej jako środek owadobójczy; dwuchlorodwufenylotrójchloroetan, DDT


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. roln. wysokotoksyczny chemiczny związek organiczny z grupy chlorowanych węglowodorów, stosowany jako środek owadobójczy;


Dichlorodifenylotrichloroetan (łac. "Clofenotanum"; DDT, "Azotox") – organiczny związek chemiczny z grupy chlorowanych węglowodorów. Stosowany jest jako środek owadobójczy. Syntezę DDT przeprowadził po raz pierwszy w 1874 austriacki chemik Othmar Zeidler. Właściwości owadobójcze tego związku odkrył Szwajcar Paul Müller, za co otrzymał Nagrodę Nobla w 1948 r.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dichlorodifluorometan

Di


Źródła:

Wikipedia

Dichloroetan

skrótowa nazwa 1,2-dichloroetanu (dichlorku etylenu) - związku chemicznego używanego jako rozpuszczalnik np. żywic; dwuchloroetan


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dichlorometan

związek chemiczny używany jako rozpuszczalnik do reakcji oraz ekstrakcji; dwuchlorometan, chlorek metylenu


Dichlorometan, chlorek metylenu, – organiczny związek chemiczny z grupy halogenków alkilowych, chlorowa pochodna metanu. W temperaturze pokojowej i przy ciśnieniu atmosferycznym jest bezbarwną, szybko parującą cieczą. Ma charakterystyczny, słodkawy zapach[].


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dicho

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) slang. uczn. dyskoteka

 (1.2) slang. rodzaj muzyki


Dicho – dwudziesty ósmy album zespołu Boys wydany w sierpniu 2009 roku w firmie fonograficznej Green Star. Do piosenek "Tu jest", "Kochać to kochać" oraz "Będziesz moja" zostały nakręcone teledyski.

W piosence "Polo dicho" wykorzystano fragmenty utworów "Radia Chlew" i "Żiżeja Skwarki".


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Dichogamia

wytwarzanie przez jednego osobnika gamet męskich i żeńskich w różnym czasie, zapobiegające samozapłodnieniu


Di


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dichondra

rodzaj roślin z rodziny powojowatych


Źródła:

SJP.pl

Dichorej

w starożytnej wersyfikacji: czterozgłoskowa stopa wierszowa; podwójny chorej (trochej), dychorej, dytrochej


Źródła:

SJP.pl

Dichotomia

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) przest. zob. dychotomia.


Źródła:

Wiktionary

Dichotomiczny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) przest. zob. dychotomiczny.


Źródła:

Wiktionary

Dichroiczny

→ dichroizm; dychroiczny


Źródła:

SJP.pl

Dichroit

minerał, glinokrzemian magnezu i glinu; kordieryt


Źródła:

SJP.pl

Dichroizm

dwubarwność wykazywana przez niektóre optycznie czynne substancje


Dichroizm (od greckiego "dikhroos" – dwubarwny) – początkowo oznaczał właściwość materiału czy urządzenia polegającą na podziale padającej wiązki światła na dwie wiązki o różnych barwach. Obecnie odnosi się przede wszystkim do właściwości materiałów polegającej na różnym pochłanianiu światła, w zależności od jego polaryzacji, np. dla światła spolaryzowanego liniowo w kierunkach wzajemnie prostopadłych czy też spolaryzowanego kołowo prawo- i lewoskrętnie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dichromatyczny

dwubarwny, dwukolorowy; dychromatyczny


Źródła:

SJP.pl

Dichromian

sól kwasu chromowego; dwuchromian


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. zob. dwuchromian.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dichromianowy

→ dichromian; dwuchromianowy


Źródła:

SJP.pl

Dichtować

czasownik przechodni niedokonany

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. techn. uszczelniać


Źródła:

Wiktionary

Dick

[czytaj: dik] obce imię męskie


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dickens

nazwisko angielskie, m.in. Charles (Karol) Dickens [czytaj: czarls dikens] - powieściopisarz angielski (1812-70)


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dickensowski

[czytaj: dikensowski] właściwy Dickensowi, charakterystyczny dla stylu Dickensa itp.


Źródła:

SJP.pl

Dickinson

[czytaj: DIkinson] nazwisko, m.in. Emily Dickinson (1830-1886), amerykańska poetka


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dickit

[czytaj: dikit] minerał z grupy krzemianów


Dickit (dykit) – minerał z gromady krzemianów, zaliczany do grupy minerałów ilastych. Należy do grupy minerałów rzadkich.

Nazwa pochodzi od nazwiska szkockiego chemika Allana Brugh Dicka (1833-1926).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dickpic

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) fotografia penisa wysyłana przez Internet lub telefon


Źródła:

Wiktionary

Dickshaming

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) socjol. krytykowana praktyka zawstydzania, ośmieszania lub obrażania kogoś twierdzeniem o niewielkim rozmiarze penisa


Źródła:

Wiktionary

Dickson

[czytaj: dikson] nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dictamen

[czytaj: DIktamen] sztuka pisania prozą; prozatorstwo


Źródła:

SJP.pl

Dictum

[czytaj: diktum] powiedzenie, wypowiedź


Źródła:

SJP.pl

Dicyjan

związek węgla z azotem, bezbarwny, trujący gaz o charakterystycznym zapachu gorzkich migdałów; dwucyjan, cyjan


Źródła:

SJP.pl

Dicynodont

wymarły gad ssakokształtny zamieszkujący środowiska błotne


Źródła:

SJP.pl

Didache

wczesnochrześcijański utwór, będący kompilację wielu źródeł, zawierający opis praktyk religijnych


Didache lub Nauka dwunastu apostołów ( "Διδαχὴ") – anonimowy krótki traktat starożytnego chrześcijaństwa, jedno ze starszych pism Ojców apostolskich. Niewłączany do kanonu Nowego Testamentu (apokryf), z wyjątkiem 81-księgowego kanonu etiopskiego. Powstał prawdopodobnie w pierwszej połowie II wieku, choć część badaczy jest zdania, że tekst ten jest starszy od niektórych najmłodszych ksiąg Nowego Testamentu. Tekst Didache zachował się w rękopisie Codex Hierosolymitanus z 1056 roku.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Didaskalia

wskazówka autora dotycząca sposobu wystawienia utworu


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) wskazówki autora, tekst poboczny zawierający objaśnienia dotyczące sposobu wystawienia sztuki


Di


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Didaskaliowy

→ didaskalia


Patrz:didaskalia

Źródła:

SJP.pl

Didaskalium

wskazówka autora dotycząca sposobu wystawienia utworu


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) zob. didaskalia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Diderot

nazwisko francuskie, m.in. Denis Diderot [czytaj deNI diDRO albo dideRO] - francuski filozof, krytyk literatury i sztuki, pisarz i encyklopedysta (1713-84)


Źródła:

SJP.pl

Didgeridoo

[czytaj: didżeridu] instrument dęty australijskich aborygenów; didjeridoo


Didgeridoo (IPA [dɪdʒərɪˈduː]) – instrument dęty australijskich Aborygenów.

Nie istnieją żadne wiarygodne źródła, według których można by określić dokładnie, kiedy instrument ten został wynaleziony. Badania archeologiczne aborygeńskich malowideł skalnych w północnej Australii sugerują, że mieszkańcy rejonu Kakadu używają didgeridoo od przynajmniej 1500 lat.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Didier

[czytaj: diDJE] nazwisko francuskie


Źródła:

SJP.pl

Didjeridoo

[czytaj: didżeridu] instrument dęty australijskich aborygenów; didgeridoo


Źródła:

SJP.pl

Didot

krój pisma drukarskiego opracowany ok. 1775 r. przez François-Ambroise Didota


Źródła:

SJP.pl

Didrachma

moneta grecka o wartości dwóch drachm


Źródła:

SJP.pl

Diduch

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) etn. tradycyjna ozdoba bożonarodzeniowa w postaci snopu zboża,


Diduch (dosł. "dziad"), okłót – w tradycji wschodniosłowiańskiej i góralskiej pierwszy skoszony podczas żniw snop pszenicy i owsa lub niemłóconego żyta, ustawiany kłosem do góry w kącie izby na Szczodre Gody, a obecnie na Boże Narodzenie. Uważany był za wróżbę urodzaju w następnym roku i traktowany jako swego rodzaju talizman przeciw złym mocom.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Didur

nazwisko, m.in. Adam Didur (1874-1946), polski śpiewak


Źródła:

SJP.pl

Didymos

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Didżej

osoba prowadząca program muzyczny w radiu, telewizji, klubie muzycznym itp., utrzymująca kontakt z odbiorcami przez różne komentarze, niekoniecznie związane z muzyką; dyskdżokej; disc jockey


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) muz. osoba prowadząca program muzyczny w radiu, telewizji, klubie muzycznym itp., utrzymująca kontakt z odbiorcami przez różne komentarze, niekoniecznie związane z muzyką


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Didżejka

kobieta prowadząca program muzyczny w radiu, telewizji, klubie muzycznym itp., utrzymująca kontakt z odbiorcami przez różne komentarze, niekoniecznie związane z muzyką


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) muz. kobieta prowadząca program muzyczny w radiu, telewizji, klubie muzycznym itp.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Didżejować

potocznie: pełnić rolę didżeja


Źródła:

SJP.pl

Didżejowski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) rzad. didżejski


Źródła:

Wiktionary

Didżejski

→ didżej


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z didżejem, dotyczący didżeja


Patrz:didżej

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Diec.

skrót od: diecezja, diecezjalny


skrót

 (1.1) = kośc. diecezja


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Diecezja

1. kościelna jednostka administracyjna pod zarządem biskupa, dzieląca się na dekanaty i parafie;
2. jednostka administracyjna w imperium rzymskim, zarządzana przez wikariusza


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kośc. jednostka administracyjna zarządzana przez biskupa;

 (1.2) hist. jednostka administracyjna w starożytnym Rzymie;


Zobacz też: Diecezja (starożytność).

Diecezja (pot. biskupstwo, dawniej również kościół partykularny) – jednostka administracyjna w kościołach chrześcijańskich podległa biskupowi.

Jest zarządzana przez biskupa diecezjalnego, którego w zarządzaniu wspierają kuria, synod, kapituła katedralna, konsultorzy, rada kapłańska i rada duszpasterska.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Diecezjalny

→ diecezja


przymiotnik

 (1.1) dotyczący diecezji, związany z diecezją


Patrz:diecezja

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Diecezjanin

mieszkaniec danej diecezji


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) kośc. członek wspólnoty diecezjalnej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Diecezjanka

mieszkanka danej diecezji


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kośc. członkini wspólnoty diecezjalnej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Diecezyjo

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. rel. diecezja


Źródła:

Wiktionary

Dieffenbachia

roślina zielna z rodziny obrazkowatych; diffenbachia; difenbachia


Źródła:

SJP.pl

Diegetyczny

1. w filmoznawstwie: będący częścią świata przedstawionego w filmie;
2. opowiadający historię przy użyciu słów; narracyjny


przymiotnik

 (1.1) książk. narracyjny

 (1.2) film. (np. o muzyce filmowej, dźwięku) narracyjny (nie będący tłem), należący do świata przedstawionego w filmie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Diegeza

1. w starożytnej Grecji: kategoria estetyczna przeciwstawiana mimesis, oznaczająca naśladowanie zdarzeń poprzez opowiadanie historii przy użyciu słów, a nie przez przedstawienie unaoczniające;
2. w filmologii: fikcyjny byt na ekranie, tworzony przez widza na podstawie literalnych wskazówek autora


Diegeza (z gr. "διηγεῖσθαι" dihgeῖsthai 'opowiadać (szczegółowo)') – pojęcie z zakresu narratologii określające wszystkie elementy składające się na świat przedstawiony dzieła.

Pojęcie diegezy jest stosowane zwłaszcza w odniesieniu do struktury dzieła filmowego. Poszczególne składowe, takie jak warstwa dźwiękowa: efekty akustyczne, muzyka, komentarz narratora można określić jako diegetyczne, a więc usytuowane niejako „wewnątrz” świata filmu, bądź jako niediegetyczne – pochodzące spoza niego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Diego

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Dieldryna

syntetyczny środek owadobójczy, silnie toksyczny, wykorzystywany w rolnictwie do ochrony gleby i ziarna, w weterynarii jako środek odkażający dla owiec oraz jako środek konserwujący drewno i chroniący produkty wełniane przed molami


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) chem. toksyczny związek chloroorganiczny o wzorze sumarycznym wzór chemiczny|C12H8Cl6O., trwały w środowisku, używany, zwłaszcza dawniej, jako insektycyd;


Dieldryna ( dieldrinum) – organiczny związek chemiczny, syntetyczny insektycyd chloroorganiczny. W środowisku lub we wnętrzu organizmu dieldryna powstaje po szybkim rozpadzie aldryny i ma do niej podobną strukturę chemiczną. Jest ona trwała w środowisku i ulega bioakumulacji.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dielektryczny

→ dielektryk


przymiotnik

 (1.1) fiz. słabo lub w ogóle nie przewodzący ładunków elektrycznych


Patrz:dielektryk

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dielektryk

[czytaj: di-elektryk] materiał źle przewodzący prąd elektryczny, o bardzo dużej oporności; izolator


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) materiał, który bardzo słabo przewodzi prąd;


Dielektryk, izolator elektryczny – materiał, w którym bardzo słabo przewodzony jest prąd elektryczny. Może to być rezultatem niskiej koncentracji ładunków swobodnych, niskiej ich ruchliwości, lub obu tych czynników równocześnie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Diemjanka

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. hydron. rzeka w Rosji, prawy dopływ Irtysza;


Diemjanka (ros. Демьянка) – rzeka w Rosji, prawy dopływ Irtyszu. Długość rzeki wynosi 1160 km, powierzchnia dorzecza 34 800 km².


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Dien

węglowodór nienasycony o dwóch wiązaniach podwójnych; diolefina


Źródła:

SJP.pl

Dienowy

→ dien


Patrz:dien

Źródła:

SJP.pl

Dieny

w chemii: grupa związków organicznych obejmująca acykliczne i cykliczne węglowodory nienasycone, w cząsteczkach których występują 2 wiązania podwójne; diolefiny (rzadziej)


Dieny – grupa organicznych związków chemicznych, węglowodory nienasycone, w których występują dwa wiązania podwójne między atomami węgla. Ogólny wzór dienów otwarto-łańcuchowych to CnH2n-2, zaś dienów cyklicznych to CnH2n-4.

W zależności od liczby wiązań pojedynczych znajdujących się pomiędzy wiązaniami podwójnymi w łańcuchu węglowym rozróżnia się trzy rodzaje dienów:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dieppe

[czytaj: dip] miasto we Francji


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Diera

starogrecka galera o dwóch rzędach wioseł


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) hist. staroż. mar. galera z dwoma rzędami wioseł, początkowo tylko wiosłowa, a następnie żaglowo-wiosłowa;


Diera, birema (od stgr. "diērēs", łac. "biremis") – określenie starożytnych galer wyposażonych w dwa rzędy wioseł, będących rozwinięciem konstrukcji monery. Inne greckie określenie takiego dwurzędowca to dikrotos.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Diereza

1. w językoznawstwie: poziomy dwukropek (..) wpisany nad drugą samogłoską dyftongu, sygnalizujący oddzielne wymawianie każdej samogłoski;
2. w metryce antycznej i w wierszu sylabotonicznym: zbieganie się końca stopy i końca wyrazu lub zestroju akcentowego


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) typogr. diakryt w postaci dwóch kropek umieszczanych nad literą w celu zaznaczenia jej wymowy jako część oddzielnej sylaby;

 (1.2) jęz. w metryce: zbieżność granicy stopy akcentowej z granicą wyrazu;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dierezowy

→ diereza


Patrz:diereza

Źródła:

SJP.pl

Diesel

[czytaj: dizel] dizel;
1. typ tłokowego silnika spalinowego, napędzanego olejem napędowym; silnik dieslowski, silnik Diesla; ropniak;
2. potocznie:
a) samochód z silnikiem Diesla; ropniak;
b) olej napędowy


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) techn. silnik wysokoprężny;

 (1.2) mot. pot. pojazd z dieslem (1.1)


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dieselek

[czytaj: dizelek] zdrobnienie od: diesel


Źródła:

SJP.pl

Dieselizacja

dawniej: zastępowanie parowozów lokomotywami z silnikiem wysokoprężnym


Źródła:

SJP.pl

Diesis

[czytaj dies-is] interwał stanowiący różnicę pomiędzy oktawą czystą a trzema nietemperowanymi tercjami wielkimi, odpowiadający stosunkowi częstotliwości dźwięków równemu 128:125


Źródła:

SJP.pl

Dieslowski

[czytaj: dizlowski] silnik dieslowski - silnik wysokoprężny; diesel, silnik Diesla


Źródła:

SJP.pl

Dieslowy

→ diesel [czytaj: dizlowy]


Źródła:

SJP.pl

Dieta

1. sposób odżywiania się;
2. wynagrodzenie z tytułu pełnienia szczególnej funkcji, suma przeznaczona na koszty utrzymania w podróży służbowej


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. sposób odżywiania się

 (1.2) pot. odchudzanie się, niskokaloryczne jedzenie

 (1.3) pieniądze na podróż służbową

 (1.4) wynagrodzenie dzienne (za każdy dzień pracy) za pełnienie szczególnych funkcji (np. posła)


Di


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dietariusz

urzędnik nie będący na etacie, pobierający wynagrodzenie dzienne, diety; diurnista


Źródła:

SJP.pl

Dieter

[czytaj: diter] imię niemieckie


Źródła:

SJP.pl

Dietetyczka

→ dietetyk


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) forma żeńska od: dietetyk


Patrz:dietetyk

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dietetyczność

1. odpowiadanie wymaganiom diety lub dietetyki, np. dietetyczność kuchni;
2. o potrawach: zdrowość, niskokaloryczność, delikatność, np. dietetyczność posiłku


Źródła:

SJP.pl

Dietetyczny

1. spełniający wymagania diety lub dietetyki;
2. o potrawach: zdrowy, niskokaloryczny


przymiotnik

 (1.1) med. spełniający wymagania diety lub dietetyki albo z nimi związany

 (1.2) książk. o posiłku: niskokaloryczny, zdrowy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dietetyk

specjalista opracowujący diety


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) med. specjalista w zakresie racjonalnego żywienia, opracowujący diety dostosowane do potrzeb ludzi zdrowych oraz do różnych schorzeń;


Di


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dietetyka

1. nauka zajmująca się zasadami racjonalnego odżywiania człowieka;
2. praktyczne stosowanie odpowiednich przepisów odżywiania


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. nauka zajmująca się zasadami racjonalnego żywienia człowieka, w zależności od wykonywanej pracy lub stanu zdrowia;

forma rzeczownika.

 (2.1) D. i B. lp. od: dietetyk


Dietetyka – nauka medyczna o żywieniu człowieka zajmująca się:

Dietetyka dostarcza informacje niezbędne do opracowania zasad zdrowego odżywiania, które w połączeniu z właściwym stylem życia są najskuteczniejszą metodą zapobiegania chorobom cywilizacyjnym.

Dietetyka powiązana jest ściśle z: medycyną, farmakologią, chemią lub ściślej bromatologią, biologią i mikrobiologią, psychologią.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dietka

zdrobnienie od: dieta


Źródła:

SJP.pl

Dietl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Dietmar

[czytaj: ditmar] niemieckie imię męskie


Źródła:

SJP.pl

Dietoholiczka

kobieta stosująca różnego rodzaju diety


Źródła:

SJP.pl

Dietoholik

osoba stosująca różnego rodzaju diety


Źródła:

SJP.pl

Dietoholizm

stosowanie różnego rodzaju diet traktowane jako objaw choroby


Źródła:

SJP.pl

Dietoterapia

metoda leczenia lub wspomagania terapii odpowiednio dobraną dietą


Dietoterapia – inaczej stosowanie diet terapeutycznych lub leczniczych to sposób żywienia, w którym celowo modyfikuje się podaż składników energetycznych i substancji odżywczych w celu osiągnięcia efektu terapeutycznego. Jest stosowana jako element leczenia w wielu schorzeniach, zwłaszcza tych, których rozwój jest związany z nieprawidłowym żywieniem. W zależności od celu klinicznego, diety terapeutyczne mogą:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dietować

potocznie: być na diecie


Źródła:

SJP.pl

Dietowy

→ dieta


Patrz:dieta

Źródła:

SJP.pl

Dietozależny

zależny od diety


przymiotnik

 (1.1) taki, który zależy od diety


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dietozerowy

związany z dietą zero, głodówką


Źródła:

SJP.pl

Dietrich

[czytaj: ditrich] nazwisko niemieckie, m.in. Marlena Dietrich (właściwie Maria Magdalena von Losch) (1904-92), amerykańska aktorka filmowa pochodzenia niemieckiego


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dietro

określenie wykonawcze: od tyłu, cofając się; stosowane w odniesieniu do imitacji wstecznej


Źródła:

SJP.pl

Dietyl

[czytaj: di-etyl] związek chemiczny, np. szczawian dietylu; dwuetyl


Źródła:

SJP.pl

Dietyloamid

[czytaj: di-etyloamid] dietyloamid kwasu lizergowego - organiczny związek chemiczny, substancja psychoaktywna; LSD, dwuetyloamid


Źródła:

SJP.pl

Dietyloamina

[czytaj: di-etyloamina] amina drugorzędowa stosowana do produkcji gum, farb, żywic; dwuetyloamina


Dietyloamina – organiczny związek chemiczny, amina drugorzędowa.

Jest bardzo łatwopalna, rozpuszczalna w wodzie i etanolu.

Dietyloaminę otrzymuje się z amoniaku i etanolu. W wyniku reakcji powstają także etyloamina i trietyloamina. Dietyloamina używana jest jako czynnik antykorozyjny oraz przy produkcji gum, farb, leków i żywic.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dietylowy

→ dietyl [czytaj: di-etylowy]; dwuetylowy


Źródła:

SJP.pl

Difalia

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) anat. seks. wada wrodzona polegająca na posiadaniu podwójnego penisa


Difalia, duplikacja prącia – rzadkie zaburzenie rozwojowe, w którym samiec przychodzi na świat z dwoma prąciami. Pierwszy odnotowany przypadek opisał Johannes Jacob Wecker w 1609. Zaburzenie to występuje z częstością około 1 na 5,5 miliona urodzeń.

Występowanie difalii wiąże się zazwyczaj z innymi zaburzeniami wrodzonymi, które mogą dotyczyć nerek, kręgów, dystalnego jelita czy też okolicy anorektalnej. Difalia wiąże się też z wyższym ryzykiem rozszczepu kręgosłupa.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Difenbachia

roślina zielna z rodziny obrazkowatych; dieffenbachia; diffenbachia


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) bot. doniczkowa roślina ozdobna o nakrapianych liściach i silnie trującym soku;


Di


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Difenol

związek z dwoma grupami fenolowymi; dwufenol


Źródła:

SJP.pl

Difenyl

organiczny związek chemiczny, dimer benzenu; dwufenyl, bifenyl


Źródła:

SJP.pl

Difenyloamina

związek chemiczny używany jako fungicyd; dwufenyloamina


Difenyloamina – organiczny związek chemiczny z grupy amin. Jest to bezbarwne ciało stałe o charakterystycznym zapachu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Difenyloetan

organiczny związek chemiczny; dwufenyloetan


Źródła:

SJP.pl

Difenylometan

związek chemiczny powstający z benzolu przez działanie chlorku benzylu w obecności chlorku glinowego; dwufenylometan


Źródła:

SJP.pl

Difenylowy

→ difenyl; dwufenylowy


Źródła:

SJP.pl

Diff

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy

 (1.1) inform. program komputerowy wyświetlający różnice między dwoma plikami tekstowymi;

 (1.2) środ. w serwisach typu wiki: strona ukazująca różnice pomiędzy dwoma wersjami artykułu; także link do takiej strony


diff – program komputerowy działający w konsoli, wyświetlający różnice między dwoma plikami tekstowymi na poziomie poszczególnych wierszy. Ukazuje, które wiersze występują w obu plikach, a które są unikalne.

Poniżej przykładowe wyjście programu: wiersze wspólne dla porównywanych plików nie są oznaczane, wiersze występujące tylko w pierwszym pliku są poprzedzone minusem, a tylko w drugim – plusem:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Diffenbachia

roślina zielna z rodziny obrazkowatych; dieffenbachia; difenbachia


Źródła:

SJP.pl

Diflugia

pierwotniak z rzędu tekameb


Źródła:

SJP.pl

Difoltowo

środowiskowo: domyślnie


Źródła:

SJP.pl

Difosforan

sól lub ester kwasu difosforowego; dwufosforan


Źródła:

SJP.pl

Difosforanowy

→ difosforan; dwufosforanowy


Źródła:

SJP.pl

Difosfotiamina

pochodna tiaminy; pirofosforan tiaminy


Źródła:

SJP.pl

Digambara

zwolennik jednego z dwóch kierunków dżinizmu


Źródła:

SJP.pl

Digambarowie

zakon ascetów o surowej regule, zwolennicy jednego z dwóch kierunków dżinizmu


Digambarowie (dewanagari: दिगंबर) – jeden z dwóch głównych (obok śwetambarów) kierunków w łonie dźinizmu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Digamma

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) jęz. litera z archaicznego alfabetu greckiego, oznaczająca głoskę IPA4|v. lub IPA4|w. oraz liczbę 6


Di


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Digeniczny

przywry digeniczne - podgromada płazińców, obejmująca bezwarunkowe pasożyty wewnętrzne kręgowców o ciele nieczłonowanym i listkowanym; przywry digenetyczne, przywry dwurodne


Źródła:

SJP.pl

Digenit

ciemnoniebieski minerał, siarczek miedzi; dygenit


Digenit – minerał z klasy siarczków.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Digesta

duża część kodeksu napisanego przez Justyniana I Wielkiego na podstawie pism prawników rzymskich; faktyczna kodyfikacja prawa rzymskiego; pandekta, pandekty


Źródła:

SJP.pl

Digestif

[czytaj: diżestif] napój alkoholowy podawany po posiłku, ułatwiający trawienie


Źródła:

SJP.pl

Digestorium

oszklona komora laboratoryjna, z której za pomocą wentylatora lub naturalnego ciągu usuwane są szkodliwe gazy; dygestorium


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) chem. laboratoryjna przeszklona komora, zaopatrzona w wentylację wywiewną


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Digger

członek angielskiej lewicowej organizacji chłopskiej; kopacz


Nie mylić z: "Diggers" (gra z 1993).

Digger – komputerowa gra zręcznościowa wydana w 1983 roku przez kanadyjskie przedsiębiorstwo Windmill Software na platformę PC. Gra polega na sterowaniu pojazdem kopiącym tunele w ziemi i zbierającym rozmieszczone na planszy szmaragdy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Diggerzy

angielska lewicowa organizacja chłopska powstała w połowie XVII w., propagująca komunizm utopijny, dążąca do równości społecznej, zniesienia własności ziemskiej i powstania republiki demokratycznej; kopacze


Di


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Digi

[czytaj: didżi] cyfrowy; digital


Źródła:

SJP.pl

Digibook

[czytaj: digiBUK] książka będąca jednocześnie opakowaniem na płytę kompaktową


Źródła:

SJP.pl

Digilanid

zespół glikozydów wyizolowanych z liści naparstnicy wełnistej, wzmacniający mięsień sercowy, stosowany głównie w niewydolności krążenia


Źródła:

SJP.pl

Digipack

[czytaj: digipak] opakowanie na płytę kompaktową


Źródła:

SJP.pl

Digital

[czytaj: didżital] cyfrowy; digi


Źródła:

SJP.pl

Digitalina

trująca substancja uzyskiwana z liści naparstnicy, w bardzo małych dawkach używana także jako składnik leków nasercowych


Źródła:

SJP.pl

Digitalis

naparstnica;
1. trująca bylina z rodziny trędownikowatych;
2. środek nasercowy otrzymywany z liści tej rośliny


Źródła:

SJP.pl

Digitalizacja

dygitalizacja, cyfryzacja;
1. nadawanie postaci cyfrowej różnego rodzaju danym; digityzacja;
2. upowszechnienie się umiejętności korzystania z techniki cyfrowej w różnych dziedzinach życia


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) inform. przetwarzanie danych analogowych, pisanych do postaci cyfrowej, także. rozpowszechnianie techniki cyfrowej;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Digitalizacyjny

→ digitalizacja; dygitalizacyjny


Źródła:

SJP.pl

Digitalizator

urządzenie przetwarzające sygnał analogowy na sygnał cyfrowy; dygitalizator, digitizer, dygitalizer, dyskretyzator, konwertor analogowo-cyfrowy


Źródła:

SJP.pl

Digitalizować

nadawać czemuś (muzyce, obrazowi, danym) postać cyfrową; dygitalizować, cyfryzować


Źródła:

SJP.pl

Digitalny

wykorzystujący technikę cyfrową; cyfrowy, dygitalny, digitalowy, dygitalowy


Źródła:

SJP.pl

Digitalowy

wykorzystujący technikę cyfrową; cyfrowy, digitalny, dygitalny, dygitalowy


Źródła:

SJP.pl

Digitizer

[czytaj: digiTAJzer] urządzenie przetwarzające sygnał analogowy na sygnał cyfrowy; dygitalizer, digitalizator, dygitalizator, dyskretyzator, konwertor analogowo-cyfrowy


Źródła:

SJP.pl

Digitoksyna

glikozyd nasercowy pozyskiwany (obok digoksyny) z liści naparstnicy purpurowej i wełnistej, stosowany w niewydolności mięśnia sercowego


Digitoksyna (łac. "Digitoxinum") – organiczny związek chemiczny z grupy glikozydów, jego aglikon zawiera pochodną steranu. Jest silną trucizną.

Zaliczana jest do leków z grupy glikozydów nasercowych. Stosuje się ją w chorobach serca. Jest otrzymywana z naparstnicy purpurowej ("Digitalis purpurea").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Digitopresura

odprężający i relaksujący masaż punktów energetycznych ciała


Źródła:

SJP.pl

Digitopunktura

terapia polegająca na uciskaniu odpowiednich punktów ciała końcami palców, stosowana zwłaszcza w kosmetyce


Źródła:

SJP.pl

Digitron

lampa elektronowa o dziesięciu katodach (ponumerowanych cyframi od 0 do 9), stosowana jako wyświetlacz cyfrowy


Źródła:

SJP.pl

Digityzacja

nadawanie postaci cyfrowej różnego rodzaju danym; dygitalizacja, digitalizacja, cyfryzacja


Źródła:

SJP.pl

Diglosja

dwujęzyczność


Źródła:

SJP.pl

Digoksyna

glikozyd nasercowy pozyskiwany (obok digitoksyny) z liści naparstnicy purpurowej i wełnistej, stosowany w niewydolności mięśnia sercowego


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) farm. jeden z glikozydów naparstnicy, lek kardiotoniczny;


Di


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Digraf

1. wykres matematyczny, w którym zbiór połączeń, zwanych łukami, jest zbiorem uporządkowanych par wierzchołków; graf skierowany;
2. głoska zapisana dwiema literami; dwuznak


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dihydralazyna

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) farm. lek rozszerzający obwodowe naczynia tętnicze, będący pochodną hydrazynoftalazyny


Dihydralazyna ( dihydralazinum) – organiczny związek chemiczny, lek hipotensyjny, pochodna hydrazynoftalazyny. Obniża przede wszystkim ciśnienie rozkurczowe rozszerzając bezpośrednio tętniczki obwodowe, rozszerza naczynia krwionośne, zwiększa przepływ krwi oraz zmniejsza obciążenie następcze.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Dihydrotachysterol

organiczny związek chemiczny, analog witaminy D, regulujący prawidłowe stężenie wapnia we krwi


Źródła:

SJP.pl

Dijon

[czytaj: diżon]
1. gatunek musztardy; musztarda diżońska;
2. sos na bazie musztardy diżońskiej


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy lub nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. miasto i gmina we Francji, w regionie Burgundia, którego jest historyczną stolicą;


Nie mylić z: miastem Gijón w Hiszpanii.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dikamba

nazwa zwyczajowa herbicydu z grupy pochodnych kwasu benzoesowego


Źródła:

SJP.pl

Dikarboksylowy

kwasy dikarboksylowe - kwasy karboksylowe zawierające dwie grupy karboksylowe (−COOH)


Źródła:

SJP.pl

Dikarion

komórka (lub stadium) zawierająca dwa jądra komórkowe


Di


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dikasterion

kolegialny organ władzy sądowniczej w starożytnej Grecji


Źródła:

SJP.pl

Dikastikon

zapłata, którą otrzymywali po rozprawie sędziowie ateńscy


Źródła:

SJP.pl

Dikaustyka

podwójna kaustyka


Źródła:

SJP.pl

Dikdik

mała antylopa z rodziny krętorogich


Dikdik ("Madoqua") – rodzaj ssaków kopytnych z podrodziny antylop (Antilopinae) w obrębie rodziny wołowatych (Bovidae). Pierwsze ślady pobytu antylopy na Ziemi szacuje się na okres 3,5 mln lat temu, kiedy to w północnej Tanzanii w jednym z wykopalisk w Laetoli natrafiono na ślady zostawiane w popiele wyrzucanym przez wulkan. Znaleziono tam też ich odchody, tzw. koprolity w postaci skamieniałych kulek.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dike

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) mitgr. bogini i uosobienie sprawiedliwości, utożsamiana z rzymską Justycją; jedna z Hor;

 (1.2) astr. planetoida o numerze katalogowym 99;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Diketon

związek organiczny o cząsteczkach zawierających 2 grupy karbonylowe (ketonowe); dwuketon


Źródła:

SJP.pl

Diketonowy

przymiotnik od: diketon


Źródła:

SJP.pl

Dikka

podium w meczecie dla czytającego głośno Koran; dakka


Źródła:

SJP.pl

Diklofenak

niesteroidowy lek o silnym działaniu przeciwzapalnym, przeciwbólowym i przeciwgorączkowym


Di


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dikolon

w poezji antycznej: strofa złożona z dwu członów, która łączy wersy o dwu różnych miarach


Źródła:

SJP.pl

Dikreozaur

rodzaj dinozaura z infrarzędu zauropodów


Di


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Diks

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Diktiosom

część układu Golgiego


Diktiosom, stos Golgiego – występujący u wszystkich organizmów eukariotycznych element aparatu Golgiego składający się z 5-8 łukowato wygiętych, spłaszczonych cystern oraz odpączkowujących pęcherzyków. Ich liczba zależy od aktywności wydzielniczej komórki. W diktiosomie wyróżniane są dwa bieguny: "cis" (formowania) i "trans" (dojrzewania).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dikumarol

pochodna kumaryny, związek powstający w zgniłej koniczynie; melitoksyna, antyprotrombina, antywitamina K


Dikumarol ( dicoumarolum), #PATRZ melitoksyna – naturalnie występujący i syntetyczny heterocykliczny, organiczny związek chemiczny, pochodna kumaryny, antywitamina witamin K, antyprotrombina. Na początku lat 20. XX kanadyjski lekarz weterynarii prof. Frank Schofield odkrył, że związek ten powstaje w zgniłej koniczynie. W przeszłości był wykorzystywany jako lek przeciwkrzepliwy, ale w krótkim czasie został wyparty z tego zastosowania przez nowsze syntetyczne pochodne np. warfarynę.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dikwat

nazwa zwyczajowa herbicydu powodującego wysuszenie rośliny


Źródła:

SJP.pl

Dil

potocznie: ubity interes, zawarta umowa; deal


Dil (hindi: दल, urdu: دل) – bollywoodzki komediodramat wyreżyserowany w 1990 przez debiutanta Indra Kumara. W rolach głównych sławni indyjscy aktorzy Aamir Khan, Madhuri Dixit i Anupam Kher. Tematem filmu są narodziny i obrona miłości także przed nieakceptacją rodziców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dilbert

komiksowa postać pracownika korporacji, stworzona przez Scotta Adamsa


Di


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dildo

sztuczny członek służący do masturbacji


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) seks. sztuczny penis


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Diler

dealer;
1. osoba lub firma pośrednicząca w sprzedaży towarów, zwłaszcza drogich
2. osoba zajmująca się rozprowadzaniem narkotyków


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) sprzedawca-dystrybutor


Diler – anglicyzm, spolszczona wersja angielskiego słowa "dealer", oznaczającego osobę pośredniczącą w transakcjach kupna i sprzedaży.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dilerka

dealerka;
1. kobieta pośrednicząca w sprzedaży towarów, zwłaszcza drogich;
2. kobieta zajmująca się rozprowadzaniem narkotyków;
3. potocznie: zajęcie, praca dilera, dilerki; dilerstwo, dealerstwo


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta pośrednicząca w transakcjach handlowych

 (1.2) kobieta, która diluje narkotykami

 (1.3) dilerstwo


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dilerski

→ diler; dealerski


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z dilerem, dotyczący dilera


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dilerstwo

dealerstwo;
1. pośredniczenie w sprzedaży produktów określonej firmy, zwłaszcza drogich, np. samochodów;
2. rozprowadzanie narkotyków


Źródła:

SJP.pl

Dili

potocznie: ubity interes, zawarta umowa; deal


rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. stolica Timoru Wschodniego;


Dili ( Díli) – stolica Timoru Wschodniego, położona na północnym wybrzeżu wyspy Timor, w archipelagu Małych Wysp Sundajskich, nad cieśniną Ombai. Liczba mieszkańców miasta 59 tysięcy, 163 000 w aglomeracji (2006). Miasto stanowi centrum gospodarcze i handlowe kraju – znajduje się tu główny port morski i port lotniczy. Przemysł włókienniczy, chemiczny, spożywczy; rzemiosło.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dilijczyk

mieszkaniec Dili (stolicy Timoru Wschodniego)


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Dili


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dilijka

mieszkanka Dili (stolicy Timoru Wschodniego)


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Dili


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dilijski

→ Dili (stolica Timoru Wschodniego)


przymiotnik

 (1.1) odnoszący się do miasta Dili


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dilmah

marka herbaty i firma


Źródła:

SJP.pl

Dilofozaur

rodzaj dinozaura z podrzędu teropodów


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) zool. paleont. nazwa systematyczna|Dilophosaurus|ref=tak., rodzaj dinozaura żyjącego w epoce jury wczesnej na terenie Ameryki Północnej;

 (1.2) zool. zwierzę z rodzaju dilofozaur (1.1)


Di


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dilować

potocznie: rozprowadzać narkotyki; dealować


czasownik niedokonany (dk. brak)

 (1.1) sprzedawać narkotyki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dilthey

nazwisko, m.in. Wilhelm Dilthey (1833-1911), niemiecki filozof


Źródła:

SJP.pl

Diltiazem

organiczny związek chemiczny, lek z grupy antagonistów wapnia


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) farm. lek rozszerzający naczynia, stosowany m.in. w nadciśnieniu tętniczym i chorobie wieńcowej, należący do pierwszej generacji antagonistów wapnia; pochodna benzotiazepiny


Di


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Diluendo

określenie wykonawcze: gasnąco, zamierająco


Źródła:

SJP.pl

Dim

wymiar przestrzeni liniowej


DiM (do 2006 roku jako Dusza i Mercik) – polski zespół reggae, działający w latach 2005–2009.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dimas

nazwisko, m.in. Stawros Dimas, grecki polityk


Źródła:

SJP.pl

Dimenhydrinat

nazwa handlowa leku stosowanego w leczeniu mdłości i wymiotów, zawierającego dimenhydraminę; Dimenhydrinat, Awiomarina


Źródła:

SJP.pl

Dimer

cząsteczka powstała z połączenia się dwóch monomerów, cząsteczek prostych


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. oligomer zbudowany z dwóch merów;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dimerkaprol

syntetyczny związek stosowany jako odtrutka w zatruciach metalami ciężkimi


Dimerkaprol, BAL ( dimercaprolum) – chelatujący związek chemiczny stworzony przez brytyjskich biochemików na Uniwersytecie Oxfordzkim podczas II wojny światowej. Został wynaleziony w sekrecie jako antidotum na bojowy środek trujący o nazwie luizyt.

BAL obecnie jest używany w medycynie jako antidotum w leczeniu zatruć arsenem, rtęcią i innymi metalami ciężkimi. Dodatkowo znalazł też zastosowanie przy leczeniu choroby Wilsona, genetycznego zaburzenia polegającego na spichrzaniu miedzi w tkankach.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dimeryczny

w chemii: powstały z połączenia się dwóch monomerów, takich samych cząsteczek prostych


Źródła:

SJP.pl

Dimeryzacja

reakcja chemiczna, w czasie której z monomerów powstają dimery


Dimeryzacja – reakcja chemiczna (rodzaj polimeryzacji), w której dwa monomery łączą się w dimer (często w obecności katalizatora). Przykładem tej reakcji może być kondensacja trimetylosilanolu:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dimeryzować

1. zamieniać w dimer;
2. dimeryzować się - stawać się dimerem


Źródła:

SJP.pl

Dimetoat

organiczny związek chemiczny używany do zwalczania insektów i roztoczy na roślinach uprawnych


Dimetoat – organiczny związek chemiczny z grupy estrów kwasu ditiofosforowego, insektycyd fosforanoorganiczny służący do zwalczania insektów i roztoczy na uprawach roślinnych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dimetria

w matematyce: rodzaj rzutu aksonometrycznego


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dimetrodon

Dimetrodon – mięsożerny synapsyd zamieszkujący we wczesnym i środkowym permie około 280–265 mln lat temu tereny dzisiejszej Ameryki Północnej i Europy (większość jego skamieniałości odkryto na obszarze USA, w Teksasie, Oklahomie i fragmentaryczne w Nowym Meksyku; skamieniałości jednego gatunku "D. teutonis" odkryto w środkowych Niemczech).


Źródła:

Wikipedia

Dimetryczny

→ dimetria


Patrz:dimetria

Źródła:

SJP.pl

Dimetyl

związek chemiczny, np. siarczan dimetylu; dwumetyl


Źródła:

SJP.pl

Dimetyloamina

amina alifatyczna, gaz o zapachu zgniłych ryb; dwumetyloamina


Dimetyloamina, #PATRZ dwumetyloamina – organiczny związek chemiczny z grupy amin, najprostsza drugorzędowa amina alifatyczna.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dimetyloeter

organiczny związek chemiczny z grupy eterów, produkowany z gazu ziemnego, węgla lub biomasy; dimetyloeter, eter dimetylowy, eter dwumetylowy


Źródła:

SJP.pl

Dimetyloformamid

pochodna kwasu mrówkowego; ciecz będąca doskonałym rozpuszczalnikiem wielu związków organicznych


Di


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dimetyloglioksym

kryształ nierozpuszczalny w wodzie, stosowany w analizie chemicznej


Dimetyloglioksym – organiczny związek chemiczny z grupy oksymów. Jest stosowany w analizie chemicznej (jako odczynnik Czugajewa) do wykrywania szeregu metali, zwłaszcza jonów niklu ():

Reakcja ta jest bardzo czuła – pozwala wykryć jedną część niklu w 400 tysiącach części wody (tj. 2,5 ppm).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dimetylowy

eter dimetylowy - organiczny związek chemiczny z grupy eterów, produkowany z gazu ziemnego, węgla lub biomasy; dimetyloeter, eter dwumetylowy


Źródła:

SJP.pl

Diminuendo

określenie wykonawcze: coraz ciszej; decrescendo


Di


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dimm

rodzaj złącza na płycie głównej komputera


DIMM ( Dual In-Line Memory Module) – szereg standardów modułów pamięci RAM, w których styki złącza krawędziowego modułu znajdują się po obu stronach płytki drukowanej. Wcześniej stosowane moduły miały styki tylko z jednej strony i były oznaczane jako SIMM.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dimocznik

związek chemiczny stosowany w analizie chemicznej; dwumocznik


Źródła:

SJP.pl

Dimorficzny

→ dimorfizm; dymorfizm


Źródła:

SJP.pl

Dimorfizm

występowanie organizmów jednego gatunku w dwu różnych formach (np. dymorfizm płciowy); dymorfizm


Źródła:

SJP.pl

Dimorfoteka

roślina kwiatowa z rodziny astrowatych, uprawiana dla celów ozdobnych


Dimorfoteka ("Dimorphotheca") – rodzaj roślin z rodziny astrowatych. Obejmuje 19 gatunków. Występują w południowej Afryce – na południe od Namibii, Botswany i Zimbabwe. Są to rośliny jednoroczne, byliny lub krzewinki pochodzące z Afryki Południowej i są spokrewnione z gatunkami rodzaju kościanik "Osteospermum". W Polsce rośliny te są uprawiane. Dimorfoteka gruczołowata "D. pluvialis" przejściowo dziczeje z upraw (ma status efemerofita).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dimos

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) adm. grecki odpowiednik gminy administracyjnej;


Źródła:

Wiktionary

Din

1. Deutsches Institute für Normung, Niemiecki Instytut Normalizacyjny, instytut naukowy w Niemczech;
2. (od instytutu DIN) światłoczułość; oznaczenie stopnia światłoczułości


rzeczownik

 (1.1) miar. fot. miara światłoczułości;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dina

imię żeńskie


Dina – imię żeńskie pochodzenia biblijnego. Wywodzi się od hebrajskiego słowa דִּינָה oznaczającego „sędzia”. Najbardziej znaną osobą o tym imieniu była biblijna Dina córka Jakuba i Lei.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dinar

dynar;
1. podstawowa jednostka monetarna byłej Jugosławii, Iraku, Jordanii i innych państw
2. dawna złota moneta arabska


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) monet. współczesny i historyczny pieniądz wielu krajów;


Dinar – złota moneta arabska, bita od VII do XV wieku, używana głównie w handlu międzynarodowym. Początkowo moneta ważyła około 4,25 grama.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dinarowy

→ dinar


Patrz:dinar

Źródła:

SJP.pl

Diner

dinner;
1. restauracja, w której odbywają się produkcje teatralne w czasie kolacji albo po niej;
2. rodzaj szybkiego w przygotowaniu posiłku spożywanego podczas oglądania telewizji


Diner – pamiątkowa jednostka monetarna Andory, wydawana oficjalnie od roku 1977 (wcześniej jedynie w krótkich nieoficjalnych seriach). Przeznaczona do celów kolekcjonerskich, nie jest używana w normalnym obiegu pieniężnym. Występuje jedynie w formie monet – srebrnych, złotych i bimetalicznych (m.in. brąz z miedzioniklem, także złoto z platyną) oraz tri-metalicznych. Jednostką podwielokrotną wobec dinera jest centym ("cèntim"): 1 D. = 100 c.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ding-Dong

Ding-dong – utwór muzyczny polskiego zespołu 2 plus 1 z 1978 roku.


Źródła:

Wikipedia

Dinghy

[czytaj: dingi] dingi;
1. gumowa pneumatyczna tratwa używana jako łódka ratunkowa;
2. mały jacht mieczowy


Źródła:

SJP.pl

Dingi

dinghy;
1. gumowa pneumatyczna tratwa używana jako łódka ratunkowa;
2. jednomasztowy mały jacht mieczowy


Źródła:

SJP.pl

Dingo

dziki pies australijski


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) zool. nazwa systematyczna|Canis lupus dingo|ref=tak., ssak z rodziny psowatych, zamieszkujący Australię, Nową Gwineę, oraz Azję Południowo-Wschodnią;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dingue

[czytaj: dęg] z francuskiego: dziwaczny, cudaczny, ekstrawagancki (w odniesieniu do przedmiotów)


Dingue – solowy album francuskiej aktorki, Emmanuelle Seigner.

Autorami piosenek są francuski piosenkarz Doriand (właśc. Laurent Lescarret) oraz izraelska piosenkarka Keren Ann Zeidel. W przeciwieństwie do albumu "Ultra Orange & Emmanuelle", Emmanuelle Seigner zaśpiewała tu w swoim ojczystym języku.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dink

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Dinka

język zachodnionilotycki należący do rodziny języków nilo-saharyjskich, używany przez kilka milionów Nilotów (głównie przez plemię Dinków)


Źródła:

SJP.pl

Dinkowie

lud afrykański mieszkający w południowym Sudanie, w dorzeczu Nilu


Dinkowie, Dinka – afrykańskie plemię zamieszkujące Sudan Południowy, odłam Nilotów.

Liczbę Dinków szacuje się na ok. 2,9 mln (dane z końca XX wieku). Język dinka należy do rodziny nilo-saharyjskiej, a w jej obrębie do zachodniego odłamu nilotyckiej gałęzi języków wschodniosudańskich.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dinks

potocznie: niewielka rzecz, której mówiący nie potrafi nazwać; dynks


rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) zob. dynks.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dinner

[czytaj: diner] diner;
1. restauracja, w której odbywają się produkcje teatralne w czasie kolacji albo po niej;
2. rodzaj szybkiego w przygotowaniu posiłku spożywanego podczas oglądania telewizji


Źródła:

SJP.pl

Dino

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy, nazwa własna

 (1.1) zoonim imię dla psa


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Dinoceras

wymarły ssak kopytny z rodziny Dinocerata; dinocerat


Źródła:

SJP.pl

Dinocerat

wymarły ssak kopytny z rodziny Dinocerata; dinoceras


Źródła:

SJP.pl

Dinofit

organizm jednokomórkowy zaopatrzony w wici, zaliczany do królestwa protistów; bruzdnica


Źródła:

SJP.pl

Dinornis

jeden z wymarłych rodzajów ptaków z rzędu moa


Źródła:

SJP.pl

Dinozaur

[czytaj: diNOzałr]
1. przedstawiciel wymarłej grupy gadów znanych od późnego triasu do końca ery mezozoicznej;
2. przenośnie: osoba żyjąca bardzo długo lub zajmująca się czymś do późnych lat


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) zool. paleont. wymarły gad naczelny z grupy archozaurów, która zdominowały ziemskie ekosystemy na ponad 160 mln lat, pojawiając się w środkowym triasie;

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) przen. pejor. pot. stary człowiek

 (2.2) pogard. osoba przejawiająca przestarzałe poglądy

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (3.1) pejor. instytucja o skostniałych strukturach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dinozaurek

zdrobnienie od: dinozaur


Źródła:

SJP.pl

Dinozaurowy

→ dinozaur; dinozaurzy


przymiotnik

 (1.1) dotyczący dinozaura


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dinozaury

[czytaj: diNOzałr]
1. przedstawiciel wymarłej grupy gadów znanych od późnego triasu do końca ery mezozoicznej;
2. przenośnie: osoba żyjąca bardzo długo lub zajmująca się czymś do późnych lat


Zo


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dinozaurzy

→ dinozaur; dinozaurowy


Źródła:

SJP.pl

Dinozaurzyca

samica dinozaura


Źródła:

SJP.pl

Dintojra

1. sąd polubowny, rozstrzygnięcie sporu między Żydami przez rabina;
2. krwawa rozprawa wyrównująca porachunki w środowisku przestępczym


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rel. praw. sąd polubowny przed rabinem, rozstrzygający cywilny spór między Żydami;

 (1.2) gw-pl|Warszawa. więz. honorowy sąd przestępczy albo krwawa rozprawa wyrównująca przestępcze porachunki


Dintojra – nazwa sądu rabinackiego wydającego orzeczenia w sprawach cywilnych Żydów w ramach autonomii gmin żydowskich w diasporze.

Nazwa pochodzi z języka hebrajskiego, gdzie słowo "din" oznacza sąd, a słowo "tora" prawo. W późniejszym czasie nazwa została przejęta przez środowisko przestępcze, w którego żargonie oznacza krwawą rozprawę wyrównującą rachunki.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dinukleotyd

dinukleotyd nikotynoamidoadeninowy - koenzym uczestniczący w procesie oddychania komórkowego, niezbędny czynnik przemiany glukozy w organizmie; NAD, dwunukleotyd


Źródła:

SJP.pl

Dinuś

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) zdrobn. od: Dino


Źródła:

Wiktionary

Dinx

środowiskowo: mocny napój alkoholowy, np. denaturat, wódka; dinks, dynks


Źródła:

SJP.pl

Diobelnie

przysłówek

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. ekspr. okropnie


Źródła:

Wiktionary

Diobelny

przymiotnik

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. ekspr. okropny


Źródła:

Wiktionary

Diobelski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. diabelski


Źródła:

Wiktionary

Diobli

przymiotnik

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. diabelski, diabli


Źródła:

Wiktionary

Dioboł

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. diabeł


Źródła:

Wiktionary

Diobłowina

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. zgorszenie

 (1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński. robienie bezeceństwa

 (1.3) gw-pl|Śląsk Cieszyński. niegodziwość, podłość


Źródła:

Wiktionary

Dioda

przyrząd elektroniczny przewodzący prąd tylko w jednym kierunku


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) elektron. element elektroniczny wykazujący różny opór w zależności od kierunku przepływu prądu;

 (1.2) slang. przen. pryszcz


Dioda – dwuzaciskowe (dwuelektrodowe) urządzenie elektroniczne, które przewodzi prąd elektryczny w sposób niesymetryczny (generalnie – w jednym kierunku).

Historycznie pierwszymi diodami były detektory kryształkowe i diody próżniowe. Obecnie najczęściej spotykanym rodzajem są diody półprzewodnikowe, zbudowane z dwóch warstw odmiennie domieszkowanego półprzewodnika, tworzących razem złącze p-n.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Diodka

zdrobnienie od: dioda


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. od dioda


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Diodon

tropikalna ryba morska z rzędu najeżkokształtnych; jeżówka; najeżka; jeżoryb; rybojeż


Diodon – rodzaj morskich ryb rozdymkokształtnych z rodziny najeżkowatych (Diodontidae).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Diodor

imię męskie pochodzenia greckiego


Diodor – imię męskie pochodzenia greckiego, od "Διοδωρος (Diodoros)", co oznacza "dar Zeusa" ("dar Boga"). Imię to jest złożone z członów "Διος (Dios)" ("Zeusa") i "δωρον (doron)" ("dar") – por. Teodor i Bożydar. Imię to nosił grecki historyk z I wieku p.n.e., a także wielu świętych katolickich.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Diodowy

przymiotnik od: dioda


przymiotnik relacyjny

 (1.1) elektr. związany z diodą, dotyczący diod; zbudowany z diod


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Diodrast

środek kontrastowy przepuszczający promieniowanie rentgenowskie, stosowany dożylnie w urografii


Źródła:

SJP.pl

Diofantos

Diofantos (2 połowa III wieku), matematyk grecki


Diofantos (gr. Διόφαντος = "Diophantos", łac. "Diophantus"; ur. ok. 200/214 n.e., zm. ok. 284/298 n.e.) – matematyk grecki żyjący w III wieku n.e. w Aleksandrii.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Diofantyczny

w teorii liczb: dotyczący liczb naturalnych jako rozwiązań algebraicznych równań lub nierówności, np. równanie diofantyczne - problem ustalenia istnienia rozwiązań równania w liczbach naturalnych


Źródła:

SJP.pl

Diogenes

1. Diogenes Laertios (III w.), grecki filozof i doksograf;
2. Diogenes z Synopy (ok. 413-323 p.n.e.), filozof grecki (cynik)


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.;

 (1.2) filoz. starożytny grecki filozof o przydomku Pies, pochodzący z Synopy, głosiciel ubóstwa i powrotu do natury, prekursor cyników;


Diogenes – imię męskie pochodzenia greckiego. Wywodzi się z połączenia słów "Dios" - "Bóg" i "genes" - "urodzony", oznaczającego "urodzony z Boga".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Diogenesowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Diogenesa lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Diogenit

meteoryt kamienny zbudowany głównie z ziaren piroksenu


Diogenit – typ meteorytu kamiennego należącego do achondrytów. Jest skałą magmową, w której skład wchodzą głównie pirokseny. Diogenity wchodzą w skład podgrupy achondrytów nazywanej też HED, do której zaliczają się jeszcze howardyty i eukryty. Badania meteorytów zaliczanych do diogenitów wykazały, że tworzyły się one pod powierzchnią planetoid.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dioklecjan

cesarz rzymski w latach 284-305


Di


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dioklecjanowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Dioklecjana lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Dioksan

organiczny związek chemiczny w postaci bezbarwnej, oleistej cieczy; dwuoksan, dwutlenek dwuetylenu


Dioksan – organiczny związek chemiczny z grupy cyklicznych eterów. Występuje w formie trzech izomerów o różnym ułożeniu atomów tlenu w pierścieniu: 1,2-dioksanu, 1,3-dioksanu i 1,4-dioksanu.

Dostępny w handlu odczynnik, stosowany jako rozpuszczalnik, zawiera zwykle prawie wyłącznie 1,4-dioksan i dlatego często nazwa „dioksan”, w uproszczonym użyciu, oznacza tylko ten jeden izomer.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dioksyna

bardzo toksyczny związek chemiczny powstający w wyniku spalania pewnych tworzyw sztucznych


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) chem. potoczna nazwa chlorowanych dibenzodioksyn


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dioksynowy

→ dioksyna


Patrz:dioksyna

Źródła:

SJP.pl

Dioksyny

bardzo toksyczny związek chemiczny powstający w wyniku spalania pewnych tworzyw sztucznych


Di


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Diol

alkohol zawierający dwie grupy hydroksylowe


rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) chem. organiczny związek chemiczny, alkohol, zawierający dwie grupy hydroksylowe


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Diolefina

węglowodór nienasycony o dwóch wiązaniach podwójnych; dien


Źródła:

SJP.pl

Diolefiny

w chemii: grupa związków organicznych obejmująca acykliczne i cykliczne węglowodory nienasycone, w cząsteczkach których występują 2 wiązania podwójne; dieny (częściej)


Źródła:

SJP.pl

Diolowy

→ diol


Patrz:diol

Źródła:

SJP.pl

Dioma

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. rzeka w Rosji, w Baszkortostanie i obwodzie orenburskim, uchodzi do Biełej w dorzeczu Wołgi;


Dioma (ros. Дёма, baszk. Дим, "Dim") – rzeka w Rosji, w Baszkortostanie. Ma 535 km długości, powierzchnię zlewni 12 800 km² i średni przepływ 42,3 m³/s.

Źródła rzeki znajdują się na zboczach wyżyny Wielki Syrt, na granicy z obwodem orenburskim. Płynie w kierunku północno-wschodnim do Baszkortostanu, gdzie tworzy dolinę. Uchodzi do Biełej w granicach Ufy, w pobliżu ujścia rzeki Ufa. Nad Diomą leży m.in. miasto Dawlekanowo.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Diomedes

1. Cato Diomedes (1570-po 1615), muzyk pochodzenia włoskiego;
2. mit. gr.:
a) bohater wojny trojańskiej;
b) król tracki, właściciel koni karmionych ludzkim mięsem, skradzionych przez Heraklesa w ramach 12 słynnych prac


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Diomedesowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Diomedesa lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Dion

nazwisko, m.in. Céline Dion, kanadyjska piosenkarka


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dione

dwunasty księżyc Saturna


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dionina

pochodna morfiny (etylomorfina) o właściwościach przeciwbólowych i przeciwkaszlowych


Źródła:

SJP.pl

Dioniza

imię żeńskie


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.


Dioniza – żeński odpowiednik imienia Dionizy. Imię to pochodzi z Grecji, od Dionizosa, greckiego boga wina.

Dioniza imieniny obchodzi 15 maja, 2 października, 6 grudnia.

Inną formą imienia Dioniza jest Dionizja.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dioniziny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Dionizy lub z nią związany


Źródła:

SJP.pl

Dionizja

imię żeńskie


Dionizja – żeński odpowiednik imienia Dionizy.

Dionizja imieniny obchodzi: 14 lutego, 15 maja, 2 października, 6 grudnia i 12 grudnia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dionizjak

rzadko: wino


Źródła:

SJP.pl

Dionizje

obrzędy ku czci boga Dionizosa, odprawiane w starożytnej Grecji; Dionizje (traktowane jako święto)


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) hist. antyczne uroczystości ku czci boga Dionizosa


Di


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dionizjusz

imię męskie


Dionizjusz – oboczna forma imienia Dionizy.

Dionizjusz imieniny obchodzi 8 kwietnia, 19 kwietnia, 3 października, 9 października, 10 października i 29 grudnia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dionizjuszowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Dionizjusza lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Dionizos

mit. gr. bóg sił witalnych natury, ekstazy religijnej i wina, związany też z życiem pozagrobowym; Bakchos; Bachus


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) mitgr. bóg latorośli winnej, wina, mistycznego szału, ekstazy, wesołości, sił witalnych natury i form scenicznych, utożsamiany z rzymskim Liberem;


Dionizos (także Bakchos, Bachus; gr. Διώνυσος "Diṓnysos", Διόνυσος "Diónysos", Βάκχος "Bákchos", Dionysus, Bacchus) – w mitologii greckiej bóg płodności, dzikiej natury, winnej latorośli, teatru i wina jako napoju upajającego i mającego dobroczynny wpływ na człowieka. Syn Zeusa i śmiertelniczki Semele. Czczony także w starożytnym Rzymie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dionizosowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Dionizosa lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Dionizostwo

Dionizy z małżonką; Dionizowie


Źródła:

SJP.pl

Dionizowie

Dionizy z małżonką; Dionizostwo


Źródła:

SJP.pl

Dionizowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Dionizego lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Dionizy

imię męskie


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.;

forma rzeczownika|rodzaj=żeński.

 (2.1) D. lp., M. B. i W. lm. od: Dioniza


Na tę stronę wskazuje „Denis”. Zobacz też: Denis Island – wyspa w archipelagu Seszeli.

Dionizy – imię męskie pochodzenia greckiego. Wywodzi się od imienia boga Dionizosa. W niektórych językach jego odpowiednikiem jest forma Denis albo Dennis; oboczną formą jest Dionizjusz. Żeńskim odpowiednikiem jest Dionizja.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dionizyjski

1. związany z kultem Dionizosa, boga sił witalnych, ekstazy religijnej i wina;
2. pełen beztroskiej radości; upojny, bachiczny, orgiastyczny


przymiotnik

 (1.1) rel. związany z kultem Dionizosa

 (1.2) filoz. w filozofii nietzscheańskiej związany z nurtem tragicznym i symbolicznym w sztuce greckiej

 (1.3) żywiołowy, dynamiczny, beztroski

 (1.4) związany z wczesnochrześcijańskim mnichem i pisarzem Dionizym Małym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dionizyjsko

przysłówek

 (1.1) na sposób dionizyjski, po dionizyjsku


Źródła:

Wiktionary

Dionizyjskość

→ dionizyjski


Patrz:dionizyjski

Źródła:

SJP.pl

Diopsyd

minerał z grupy piroksenów


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) miner. pospolity i szeroko rozpowszechniony minerał z grupy krzemianów zaliczany do grupy piroksenów, krzemian wapnia i magnezu, wzór chemiczny|CaMg[Si2O6].;


Diopsyd – minerał z grupy krzemianów zaliczany do grupy piroksenów. Jest minerałem pospolitym i szeroko rozpowszechnionym.

Nazwa pochodzi od "gr. dis" = podwójnie, podwójny i "òpsè" = twarz, wygląd, w odniesieniu do dwóch sposobów orientowania się graniastosłupa.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dioptaz

przezroczysty, uwodniony krzemian miedzi, używany w jubilerstwie jako kamień półszlachetny


Dioptaz – minerał z gromady krzemianów pierścieniowych; także jako naskorupienia. Prawidłowe kryształy (narosłe, dobrze wykształcone) spotykane są w druzach. Nie topi się w płomieniu dmuchawy, rozpuszcza się w amoniaku, kwasie solnym i azotowym. Jest kruchy, piroelektryczny, przezroczysty, przeświecający czasami zawiera domieszki żelaza. Sporadycznie wykazuje słaby pleochroizm w kolorach jasno i ciemnozielonej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Diopter

przyrząd zwiększający dokładność celowania; przeziernik


Źródła:

SJP.pl

Dioptra

1. dawny przyrząd geodezyjny i astronomiczny w postaci pręta na okrągłej tarczy z podziałką kątową;
2. dawniej: dioptria (jednostka zdolności zbierającej układu optycznego)


Źródła:

SJP.pl

Dioptraż

zdolność zbierająca soczewki wyrażona cyframi w dioptriach


Źródła:

SJP.pl

Dioptria

jednostka zdolności zbierającej układu optycznego (soczewki); dla soczewek skupiających mająca wartość dodatnią, dla rozpraszających - ujemną; zdolność zbierająca soczewki o ogniskowej 1 metra


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) metrol. opt. jednostka zdolności skupiającej układu optycznego;


Dioptria (gr. διόπτρα "urządzenie pomiarowe") – jednostka miary zdolności skupiającej układu optycznego, legalna, nienależąca do układu SI (pozaukładowa), stosowana w optyce. Legalność jednostki oznacza, że jest ona dopuszczona do użytku w oficjalnych dokumentach, mimo że jej nazwa (dioptria) nie została przyjęta jako oficjalna nazwa jednostki pochodnej w układzie SI. Obecnie nie jest używany żaden skrót dioptrii. Dawniej stosowano oznaczenia D, dpt lub symbol δ (mała delta).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dioptromierz

miernik zdolności skupiającej (mocy optycznej) układów optycznych


Źródła:

SJP.pl

Dioptryka

dział optyki geometrycznej obejmujący zjawiska związane z załamaniem światła


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) fiz. dział optyki zajmujący się badaniami zjawisk załamywania światła;


Dioptryka ( dioptriké, διοπτρική) – dział optyki zajmujący się badaniami zjawisk załamywania światła, szczególnie przez soczewki.

Termin ten wprowadził Johannes Kepler w swoim dziele z 1611 roku: "Dioptryka, czyli dowód na to, jak obraz staje się widoczny dzięki nowo wynalezionemu teleskopowi" (oryg. " Dioptrice seu demonstratio eorum quae visui & visibilibus propter Conspicilla ita pridem inventa accident").


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dior

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Diora

marka sprzętu radiowego i firma


Diora S.A. – przedsiębiorstwo produkcyjne z siedzibą w Dzierżoniowie istniejące w latach 1945–2006. Pierwsze polskie przedsiębiorstwo produkujące odbiorniki radiowe w okresie po II wojnie światowej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Diorama

obraz namalowany częściowo na materiale nieprzezroczystym, a częściowo na przezroczystym, metodą laserunkową, sprawiający wrażenie przestrzeni przy podświetleniu go od tyłu w zaciemnionym wnętrzu


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) techn. szt. namalowany na przezroczystej tkaninie lub szkle obraz dający, przy odpowiednim oświetleniu, iluzjonistyczne wrażenie trójwymiarowości

 (1.2) techn. szt. zaaranżowana ekspozycja sprawiająca wrażenie przestrzenności, w której znajdujący się w tle obraz łączy się z umieszczoną przed nim makietą i rekwizytami


Diorama (z gr. "dioráō" „widzę na przestrzał”) – w malarstwie rodzaj obrazu w głębokim obramowaniu, gdzie pewne jego części są nieprzezroczyste, malowane na płótnie, a inne przezroczyste są malowane na cienkim materiale techniką laserunkową. Oświetlany z dowolnej strony w ciemnym pomieszczeniu, pozwala na uzyskanie efektów plastycznych w przestrzeni (przy użyciu ruchomych źródeł światła może dawać wrażenie ruchu), czasem uzupełniony sztafażem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dioramowy

przymiotnik od: diorama


Źródła:

SJP.pl

Dioryt

magmowa skała głębinowa


Dioryt – obojętna skała głębinowa, składająca się głównie z (2/3 objętości) plagioklazów (zwykle andezynu i oligoklazu) i amfiboli (hornblenda), niekiedy z dodatkiem piroksenów (augit, hipersten), biotytu oraz skaleni potasowych (ortoklaz, mikroklin). Niektóre odmiany zawierają niewielkie ilości kwarcu (do 5%) bądź oliwinu. Minerałami akcesorycznymi są: magnetyt, ilmenit, apatyt, cyrkon, tytanit. Na diagramie klasyfikacyjnym QAPF dioryt zajmuje pole 10 wraz z gabrem.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Diorytowy

przymiotnik od: dioryt


Źródła:

SJP.pl

Dioskur

przenośnie, książkowo: jeden z dwóch nierozłącznych towarzyszy, przyjaciół


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dioskurowie

przenośnie, książkowo: dwaj nierozłączni towarzysze, przyjaciele


Dioskurowie (zw. także Tyndarydami; lp gr. Διόσκουρος Dióskouros, lm gr. Διόσκουροι Dióskouroi ‘synowie Zeusa’, lp łac. Dioscurus, lm łac. Dioscuri, Gemini ‘bliźnięta’), Kastor (gr. Κάστωρ Kástōr, łac. Castor) i Polideukes (także Polydeukes, Polluks; gr. Πολυδεύκης Polydeúkēs, łac. Pollux) – w mitologii greckiej bliźniacy, ubóstwieni herosi, Argonauci, uczestnicy łowów kalidońskich i amazonomachii, opiekunowie żeglarzy i żołnierzy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Diosmina

flawonoid stosowany w leczeniu niewydolności żylnej i żylaków


Di


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dioteletyzm

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) teol. hist. doktryna uznająca istnienie dwóch woli w Jezusie Chrystusie;


Dioteletyzm – kierunek w teologii chrześcijańskiej przyjmujący, że Jezus Chrystus posiada dwa rodzaje woli, jedną Boską i jedną ludzką oraz że obydwie przejawiały się w działaniu.

Dioteletyzm został uznany za obowiązującą doktrynę na Soborze konstantynopolitańskim III w 681 roku. Doktryna uznana jako naturalna konsekwencja doktryny o dwóch naturach w Chrystusie. Przeciwieństwem dioteletyzmu jest uznawany za heretycki monoteletyzm, według którego wola ludzka została wchłonięta przez wolę Boską.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Dip

zimny, gęsty sos do maczania pieczywa, warzyw itp.


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) kulin. gęsty, pikantny sos lub krem do zamaczania przekąsek, podawany na zimno, przygotowany zwykle na bazie jogurtu, śmietany lub majonezu, czasem twarogu;

 (1.2) sport. ćwiczenie fizyczne polegające na wykonaniu pionowego ruchu w pozycji z wyprostowanym tułowiem i zgiętymi nogami w kolanach, cały czas opierając ręce na dwóch poziomych poręczach znajdujących się po lewej i prawej stronie (mniej więcej na poziomie pasa) od linii patrzenia ćwiczącego;


Dip (z to dip „zamaczać”) – gęsty sos zimny, którego podstawą jest śmietana, twaróg, jogurt, majonez. Swój wyrazisty smak zawdzięcza dodatkom: aromatycznym ziołom, marynatom, owocom, przyprawom.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dipawali

hinduskie święto ku czci bogini Lakszmi; diwali


Źródła:

SJP.pl

Dipeptyd

peptyd złożony z dwóch aminokwasów; dwupeptyd


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) organiczny związek chemiczny zbudowany z dwóch reszt aminokwasowych połączonych wiązaniem peptydowym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dipis

osoba, która wywieziona na przymusowe roboty przez hitlerowskie Niemcy nie wróciła do kraju po zakończeniu II wojny światowej


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) hist. osoba, która w wyniku działań wojennych znalazła się poza krajem zamieszkania, wymagająca pomocy, aby wrócić do ojczyzny;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dipiska

→ dipis


Patrz:dipis

Źródła:

SJP.pl

Dipladenia

pnącze uprawne z rodziny toinowatych


Źródła:

SJP.pl

Diplekser

filtr rozdzielczy odprzęgający obwody dwóch źródeł


Źródła:

SJP.pl

Dipleurula

typ planktonicznych larw u szkarłupni i półstrunowców


Di


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Diplodok

wymarły roślinożerny gad z rzędu dinozaurów, o długiej szyi i bardzo długim ogonie


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) paleont. gatunek dinozaura roślinożernego z okresu późnej jury;


Di


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Diploid

organizm roślinny lub zwierzęcy mający w jądrach komórek somatycznych dwa zespoły chromosomów


Nie mylić z: Diplont.

Diploid (gr. "διπλος" ‘podwójny’) – komórka lub organizm zawierający w swoim genomie podwójny zestaw chromosomów homologicznych. Oznaczany jest jako 2n.

U organizmów rozmnażających się płciowo jeden z nich zazwyczaj pochodzi od matki, zaś drugi od ojca. Większość eukariontów (szczególnie wyższych) jest diploidalna.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Diploidalność

→ diploidalny


Patrz:diploidalny

Źródła:

SJP.pl

Diploidalny

mający podwójną liczbę chromosomów w komórce


Źródła:

SJP.pl

Diplokok

bakteria o kształcie ziarenka fasoli, zwykle chorobotwórcza; dwoinka


Źródła:

SJP.pl

Diplont

organizm składający się z komórek o podwójnej (diploidalnej) liczbie chromosomów w jądrze


Nie mylić z: Diploid.

Diplont, diplobiont – organizm, którego cały cykl życiowy (z wyjątkiem fazy haploidalnych gamet) jest diploidalny. Oznacza to w praktyce, że jego komórki somatyczne zawierają w swoim genomie podwójny zestaw chromosomów homologicznych (oznaczany jako 2n). Diplontami są wszystkie tkankowce, a także niektóre brunatnice i okrzemki.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Diplopia

podwójne widzenie spowodowane niesprawnością mięśni zewnętrznych gałki ocznej; ambiopia


Diplopia (widzenie zdwojone, podwójne widzenie) - zaburzenie widzenia stereoskopowego objawiające się widzeniem podwójnych obrazów przedmiotów, które może być powodowane zaburzeniami działania ośrodkowego układu nerwowego lub porażeniem ośrodków motorycznych oka. Obrazy mogą być przesunięte względem siebie w poziomie, lub pionie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Diploporowy

przymiotnik od: diplopora


Źródła:

SJP.pl

Dipol

1. dwubiegunowy układ elektryczny lub magnetyczny;
2. krótkofalowa antena kierunkowa


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) fiz. układ dwóch biegunów lub ładunków wytwarzający pole


Dipol ( "dipolos", dwa bieguny) – układ dwóch różnoimiennych ładunków elektrycznych lub biegunów magnetycznych, wytwarzający pole dipolowe. Można go scharakteryzować wektorem zwanym momentem dipolowym. Odmiany:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dipolowy

przymiotnik od: dipol


Źródła:

SJP.pl

Diprotodon

największy torbacz w historii Ziemi, żyjący na terenie Australii w okresie plejstocenu


Diprotodon – wymarły rodzaj ssaka z rodziny Diprotodontidae. Największy torbacz w historii Ziemi. Był wielkości dzisiejszego nosorożca białego. Prowadził podobny tryb życia do hipopotama. Szkielety tych zwierząt zostały odkryte w słonych glinach australijskiego jeziora Callabona.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dipsja

picie, wchłanianie wody wywoływane wzrostem stężenia jonów sodowych na zewnątrz komórki


Źródła:

SJP.pl

Dipsoman

osoba cierpiąca na okresową potrzebę picia alkoholu lub zażywania narkotyków; dypsomaniak, dipsomaniak, dypsoman


Źródła:

SJP.pl

Dipsomania

okresowa potrzeba picia alkoholu lub zażywania narkotyków; dypsomania


Nie mylić z: polidypsją.

Dipsomania lub dypsomania (z gr. "dipsa" - pragnienie) – zaburzenie polegające na występującej okresowo potrzebie picia alkoholu. Jest to wytworzony odruch warunkowy pojawiający się mimo prawidłowej regulacji przemiany wodnej. Zaburzenie takie może pojawić się u osób z patologicznie zwiększonym łaknieniem (hiperfagia), w alkoholizmie i u narkomanów. Charakterystyczne jest to, że chorzy odczuwają pragnienie tylko w dzień, nie w nocy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dipsomaniak

osoba cierpiąca na okresową potrzebę picia alkoholu lub zażywania narkotyków; dypsomaniak, dypsoman, dipsoman


Źródła:

SJP.pl

Dipsomaniakalny

→ dipsomania; dypsomaniakalny


Źródła:

SJP.pl

Dipsomanka

kobieta cierpiąca na okresową potrzebę picia alkoholu lub zażywania narkotyków; dypsomaniaczka, dypsomanka


Źródła:

SJP.pl

Dipterologia

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ent. nauka o muchówkach;


Dipterologia – dział entomologii zajmujący się badaniem muchówek ("Diptera"). Naukowcy zajmujący się dipterologią to dipterolodzy.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Dipteros

świątynia grecka, w której naos otoczony był dwoma rzędami kolumn; dypteros


Dipteros (dypteros, dwuskrzydłowy) – świątynia, którą otacza podwójna kolumnada.

Szczególnie popularna w architekturze jońskiej (greckiej). Najsłynniejszym przykładem dipterosu jest świątynia Artemidy w Efezie, tzw. Artemizjon.

Pseudodipteros – podobnie jak dipteros ma dwa rzędy kolumn biegnące dookoła, ale pierwszy rząd jest wtopiony w ścianę budynku. Pseudodipterosem był na przykład Herajon (świątynia Hery) niedaleko Paestum w południowych Włoszech.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dipylon

największa znana brama wjazdowa w starożytnej Grecji, obecnie zabytek tamtego okresu


Di


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dipyloński

przymiotnik od: Dipylon


Źródła:

SJP.pl

Dipówka

miseczka, w której podaje się gęsty sos do maczania pieczywa, warzyw itp.


Źródła:

SJP.pl

Dirac

[czytaj: diRAK] nazwisko francuskie, np. Paul Dirac (1902 - 1984), brytyjski fizyk, jeden z twórców teorii kwantowej


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dirae

[czytaj: dire] złorzeczący wiersz charakterystyczny dla poezji łacińskiej


Źródła:

SJP.pl

Direct

przymiotnik

 (1.1) środ. hand. bezpośredni (odnośnie sprzedaży, sposobu dotarcia do klienta, nawiązania kontaktu)


Direct - studyjny album Vangelisa, wydany w 1988 roku. Jest wprowadzeniem do cyklu, którego ideą było łączenie różnych horyzontów muzycznych i odkrywanie ścieżek pomiędzy odmiennymi stylami: od współczesnej muzyki symfonicznej do muzyki etnicznej.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Directx

DirectX – zestaw funkcji API wspomagających generowanie grafiki (dwuwymiarowej i trójwymiarowej), dźwięku oraz innych zadań związanych zwykle z grami komputerowymi i innymi aplikacjami multimedialnymi. DirectX jest produktem firmy Microsoft dostępnym tylko na platformę Windows oraz konsolę Xbox.


Źródła:

Wikipedia

Direktor

element anteny dipolowej


Źródła:

SJP.pl

Direttissima

droga wspinaczki wiodąca możliwie najprościej na wierzchołek góry


Direttissima (wł. "najkrótsza") – określenie drogi wspinaczkowej poprowadzonej możliwie blisko linii spadku wierzchołka. Droga jeszcze bliższa idealnej linii spadku to "superdirettissima". W slangu wspinaczkowym oba te określenia są często skracane do "diretta" i "superdiretta".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dirge

[czytaj derdż] w poezji angielskiej: pieśni żałobne wyrażające smutek z powodu śmierci bliskiej osoby lub zwierzęcia


Dirge – piosenka napisana przez amerykańskiego muzyka Boba Dylana, którą nagrał w 1973 roku. Utwór wydano na albumie "Planet Waves" (1974).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dirham

dirhem;
1. jednostka monetarna w Iraku, Maroku i Zjednoczonych Emiratach Arabskich
2. średniowieczna srebrna moneta arabska


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) monet. waluta Maroka i Zjednoczonych Emiratów Arabskich; ,


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dirhem

dirham;
1. jednostka monetarna w Iraku, Maroku i Zjednoczonych Emiratach Arabskich
2. średniowieczna srebrna moneta arabska


Dirhem (dirham) – jednostka wagi pierwotnie ustalona w Arabii jako 2/3 drachmy attyckiej. Także srebrna moneta krajów arabskich bita od VII do XI wieku.

Obecnie w użyciu są następujące waluty o nazwie nawiązującej do "dirhema":

W użyciu są również jako zdawkowe jednostki monetarne:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dirk

lina przy ożaglowaniu gaflowym, służąca do podtrzymywania noku bomu; dirka


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dirka

lina przy ożaglowaniu gaflowym, służąca do podtrzymywania noku bomu; dirk


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) żegl. lina podtrzymująca bom;


Dirka – lina olinowania ruchomego przy ożaglowaniu gaflowym, biegnąca od noku bomu na ukos do górnej części masztu, służąca do podtrzymywania bomu. Na każdy bom przypadają dwie dirki, przy czym wybierana jest dirka nawietrzna, zaś zawietrzną luzuje się, aby nie odkształcała i nie przecierała żagla.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dirke

w mitologii greckiej: żona Likosa, króla Teb


Dirke – w mitologii greckiej druga żona króla Teb Likosa. Aby ją poślubić, Likos odtrącił i uwięził swoją pierwszą żonę Antiopę. Dirke zginęła zamęczona przez synów Antiopy, którzy z zemsty przywiązali ją do byka.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dirndl

kobiecy strój ludowy z południowych Niemiec i Tyrolu, składający się z sukienki z gorsetem, bluzki i fartucha


rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) rodzaj stroju ludowego, pochodzącego z rejonu Alp;


Dirndl – tradycyjny kobiecy strój ludowy, noszony w południowych Niemczech i Austrii, oparty na historycznym ubiorze chłopek zamieszkujących Alpy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dirować

nurkować zgodnie z koncepcją DIR


Źródła:

SJP.pl

Dirt

[czytaj: dert] sport wyczynowy na rowerze typu BMX; skoki w powietrzu z akrobacjami


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dirty

[czytaj: derty] w muzyce: chrapliwe, szorstkie brzmienie instrumentu


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dis

dźwięk d podwyższony o pół tonu


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) muz. dźwięk d podwyższony o półton;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dis-Dur

w muzyce: gama lub tonacja muzyczna oparta na skali durowej, rozpoczynająca się od dźwięku dis


Dis-dur – gama muzyczna oparta na skali durowej, której toniką jest dis. Gama Dis-dur zawiera dźwięki: dis, eis, fisis, gis, ais, his, cisis. Enharmonicznym odpowiednikiem Dis-dur jest gama Es-dur.

Dis-dur to także akord, zbudowany z pierwszego (dis), trzeciego (fisis) i piątego (ais) stopnia gamy Dis-dur.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dis-Moll

w muzyce: gama lub tonacja muzyczna oparta na skali molowej, rozpoczynająca się od dźwięku dis


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) muz. gama lub tonacja molowa zaczynająca się od dźwięku dis (w zapisie nutowym z trzema krzyżykami)

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) muz. akord molowy oparty na tonice tonacji dis-moll (1.1)


dis-moll − gama oparta na skali molowej, której toniką jest dis. Gama ta w odmianie naturalnej (eolskiej) zawiera dźwięki: dis, eis, fis, gis, ais, h, cis. W zapisie tonacji dis-moll występuje sześć krzyżyków.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Disa

idisa; w mitologii germańskiej:
1. żeńskie bóstwo opiekuńcze pokrewne nornom;
2. demon śmierci, zniszczenia i wojny, wegetacji i płodności


Disa – rodzaj roślin z rodziny storczykowatych ("Orchidaceae"). Obejmuje ok. 185 gatunków. Rośliny te występują w Afryce subsaharyjskiej w takich krajach jak: Kenia, Tanzania, Uganda, Etiopia, Sudan, Angola, Malawi, Mozambik, Zambia, Zimbabwe, RPA, Gwinea, Lesotho, Wybrzeże Kości Słoniowej, Liberia, Niger, Nigeria, Sierra Leone, Burundi, Kamerun, Republika Środkowoafrykańska, Kongo, Gabon, Rwanda, DRK, Madagaskar, Reunion oraz na Półwyspie Arabskim w Jemenie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Disablizm

[czytaj: disejblizm] dyskryminacja osób niepełnosprawnych; ableizm, ablizm, handicapizm, handikapizm


Źródła:

SJP.pl

Disacharyd

węglowodan zbudowany z dwóch cząsteczek cukrów prostych połączonych wiązaniem glikozydowym; dwusacharyd, bisacharyd, dwucukier, bioza


Źródła:

SJP.pl

Disaggio

[czytaj: dizadżio] spadek kursu dewiz, papierów wartościowych poniżej ich wartości nominalnej; disagio; dysażio; dyzażio


Źródła:

SJP.pl

Disagio

[czytaj: dizadżio] spadek kursu dewiz, papierów wartościowych poniżej ich wartości nominalnej; dysażio; dyzażio; disaggio


Źródła:

SJP.pl

Discantus

[czytaj: diskantus] dawniej: śpiew dwugłosowy; dyszkant


Di


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dischi

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) kulin. włoski makaron w kształcie dysków-ślimaczków, stosowany najczęściej do zup lub sałatek makaronowych;


Dischi, dischi volanti (czytaj: "diski", dosł. "latające talerze", także: "messicani") – rodzaj włoskiego makaronu w kształcie dysków-ślimaczków, stosowany najczęściej do zup lub sałatek makaronowych.

Nazwa rozpowszechniła się wkrótce po wymyśleniu nazwy niezidentyfikowanych obiektów latających w 1947.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Disclaimer

[czytaj: disKLEJmer] oświadczenie przedsiębiorstwa, w którym zrzeka się ono odpowiedzialności za wytworzony produkt lub oferowaną usługę


Disclaimer (dosłownie: „zrzeczenie się”) – zapożyczony z języka angielskiego termin w najogólniejszym rozumieniu określający każdy zapis, którego celem jest wyłączenie przez autora części lub całości odpowiedzialności cywilnoprawnej związanej z korzystaniem ze świadczonych przez niego usług.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Disclosure

[czytaj: dysklożer] ujawnienie w reklamie informacji o danym produkcie


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Discman

[czytaj: diskmen lub dyskmen] przenośny odtwarzacz płyt kompaktowych


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) elektron. przenośny odtwarzacz płyt CD wyposażony w słuchawki;


Di


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Disco

[czytaj: disko] dysko, disko;
1. dyskoteka;
2. muzyka dyskotekowa;
3. lokal, w którym tańczy się przy muzyce dyskotekowej;
4. dyskotekowy


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) muz. gatunek muzyki popularnej;

 (1.2) choreogr. styl popularnego współczesnego tańca

 (1.3) środ. dyskoteka

przymiotnik

 (2.1) mający cechy muzyki disco (1.1)

 (2.2) mający cechy tańca disco (1.2)


Disco, znane także pod nazwą muzyka dyskotekowa – gatunek muzyki popularnej będący rodzajem rytmicznej muzyki tanecznej, głównie, choć nie wyłącznie, przeznaczonej do tańca w dyskotekach. Szczególnie popularny w drugiej połowie lat siedemdziesiątych XX wieku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Discopolo

[czytaj: diskopolo] rodzaj muzyki charakteryzujący się kiczem i prostotą wykonania; disco polo


Źródła:

SJP.pl

Discopolowiec

[czytaj: diskopolowiec] wykonawca lub fan muzyki disco polo


Źródła:

SJP.pl

Discopolowy

→ discopolo [czytaj: diskopolowy]


Źródła:

SJP.pl

Discord

[czytaj: diskord] darmowa aplikacja do komunikacji, umożliwiająca prowadzenie rozmów tekstowych, głosowych i wideo


Di


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Discordowy

→ Discord [czytaj: diskordowy]


Źródła:

SJP.pl

Discount

[czytaj: dyskant lub dyskont] sklep samoobsługowy mający w ofercie wybrane produkty po niskich cenach; dyskont


Źródła:

SJP.pl

Discovery

[czytaj: disKAwery]
1. amerykański program badań Układu Słonecznego;
2. nazwa jednego z amerykańskich wahadłowców kosmicznych;
3. kanał telewizyjny nadający programy dokumentalne; Discovery Channel;
4. model samochodu marki Land Rover


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Diseksualizm

obojnaczość, obupłciowość, dwupłciowość, obojnactwo, hermafrodytyzm;
1. u zwierząt: jednoczesne występowanie gruczołów rozrodczych męskich i żeńskich w organizmie lub gruczołu obojnaczego;
2. u człowieka: wrodzona wada rozwojowa polegająca na istnieniu u tej samej osoby gonad męskich i żeńskich


Źródła:

SJP.pl

Disengagement

[czytaj: dyzengejdżment] działanie zmierzające do zmniejszenia napięcia pomiędzy blokami państw, polegające na likwidacji baz wojskowych i wycofaniu wojska z linij demarkacyjnych


Źródła:

SJP.pl

Diseuse

[czytaj: dizEZ] artystka sceniczna, której produkcje piosenkarskie zawierają utwory o różnym stylu z pogranicza sztuki lekkiej i poważnej, zaś ich interpretacja wymaga często stylu "mówionego"; dizeza


Źródła:

SJP.pl

Disfolid

groźny wąż afrykański o bardzo silnym jadzie


Źródła:

SJP.pl

Disiarczek

związek chemiczny zawierający związane z sobą dwa atomy siarki; dwusiarczek


Źródła:

SJP.pl

Disiarczkowy

→ disiarczek; dwusiarczkowy


Źródła:

SJP.pl

Disis

[czytaj: dis-is] dźwięk d podwyższony o dwa półtony


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) muz. dźwięk d podwyższony o cały ton;


."

Dźwięki disis na pięciolinii. W kolejności: disis¹, disis², Disis, disis°.

Disis – dźwięk, którego częstotliwość dla disis¹ wynosi około 329,6 Hz. Jest to podwyższony za pomocą podwójnego krzyżyka dźwięk d. Dźwięki enharmonicznie równoważne (o tej samej wysokości) to: e i fes.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Diskdżokej

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) didżej, disc jockey, dyskdżokej, DJ


Źródła:

Wiktionary

Disko

dysko, disco;
1. dyskoteka;
2. muzyka dyskotekowa;
3. lokal, w którym tańczy się przy muzyce dyskotekowej;
4. dyskotekowy


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Diskoprezenter

rzadko: osoba prezentująca muzykę w dyskotece; didżej, dyskdżokej, disc jockey


Źródła:

SJP.pl

Diskrobiowy

zawierający dwa łańcuchy skrobi; dwuskrobiowy


Źródła:

SJP.pl

Dislajk

internetowe oznaczenie posta informujące, że nie przypadł nam do gustu lub że się z nim nie zgadzamy; dislike


Źródła:

SJP.pl

Dislajkować

środowiskowo: oznaczać post internetowy w celu pokazania, że nie przypadł nam do gustu lub że się z nim nie zgadzamy


Źródła:

SJP.pl

Dislike

[czytaj: dislajk] internetowe oznaczenie posta informujące, że nie przypadł nam do gustu lub że się z nim nie zgadzamy; dislajk


Źródła:

SJP.pl

Disnejowski

związany z filmami Disneya, taki jak w tych filmach; disneyowski


przymiotnik

 (1.1) film. występujący w produkcjach Disneya, taki jak u Disneya, związany z filmami Disneya


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Disney

Walt (właściwie Walter Elias) Disney [czytaj: łolt disnej] - amerykański producent i reżyser filmowy (1901-66)


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) film. nazwisko twórcy amerykańskiego koncernu filmowego


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Disneyland

[czytaj: DISnejlend albo DISnejland] przenośnie: cudowna kraina, w której spełniają się marzenia


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) turyst. film. wspólna nazwa kilku parków rozrywki tematycznie związanych z produkcjami The Walt Disney Company;


Disneyland (wymowa:) – amerykański park tematyczny położony w miejscowości Anaheim, w stanie Kalifornia. Został otwarty w 1955 roku i był to jedyny park Disneya zbudowany za życia Walta Disneya i osobiście przez niego nadzorowany. W 2001 roku został włączony jako część kompleksu rozrywkowego Disneyland Resort.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Disneylandowy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) odnoszący się do Disneylandu, związany z Disneylandem


Źródła:

Wiktionary

Disneylandyzacja

[czytaj: disnejlendyzacja] komercyjne działania instytucji kultury, np. muzeów


Źródła:

SJP.pl

Disneyowski

[czytaj: disnejowski] związany z filmami Disneya, taki jak w tych filmach; disnejowski


Źródła:

SJP.pl

Disować

dissować; środowiskowo:
1. obrażać, poniżać;
2. wykonywać lub nagrywać piosenkę ukazującą negatywne cechy jakiejś osoby


Źródła:

SJP.pl

Disperato

określenie wykonawcze: z desperacją


Źródła:

SJP.pl

Display

[czytaj: displej] displej;
1. wyświetlacz w urządzeniach elektronicznych;
2. obrazy lub słowa, które widać na monitorze komputera


Źródła:

SJP.pl

Displej

display;
1. wyświetlacz w urządzeniach elektronicznych;
2. obrazy lub słowa, które widać na monitorze komputera


Źródła:

SJP.pl

Diss

obraza, atak słowny na konkretną osobę; popularne w hip-hopie ukazywanie negatywnych cech czyjejś twórczości


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) slang. obraza, atak słowny na kogoś


Diss – miasto w Anglii, w hrabstwie Norfolk, w dystrykcie South Norfolk. Leży 31 km na południowy zachód od Norwich i 129 km na północny wschód od Londynu. W 2001 miasto liczyło 6742 mieszkańców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dissogonia

osiąganie dojrzałości płciowej dwukrotnie w ciągu życia niektórych żebropławów i pierścienic


Źródła:

SJP.pl

Dissować

[czytaj: disować] disować; środowiskowo:
1. obrażać, poniżać; 1. wykonywać lub nagrywać piosenkę ukazującą negatywne cechy jakiejś osoby


czasownik

 (1.1) slang. wykonywać lub nagrywać utwór (zwykle hiphopowy) przeciwko komuś, wyśmiewający go lub obrażający

 (1.2) slang. ogólniej: wyśmiewać, poniżać lub obrażać kogoś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Distres

stres negatywny, występujący podczas całkowitego fizycznego i psychicznego wycieńczenia


Źródła:

SJP.pl

Distributiw

w językoznawstwie: wyraz pełniący funkcję dystrybutywną


Źródła:

SJP.pl

Distylos

świątynia grecka z charakterystycznymi dwoma wewnętrznymi filarami


Źródła:

SJP.pl

Disulfiram

związek organiczny zaburzający metabolizm alkoholu etylowego w organizmie, stosowany w leczeniu alkoholizmu; anticol; antabus; esperal


Disulfiram – organiczny związek chemiczny, lek stosowany w leczeniu alkoholizmu, którego działanie polega na wpływie na metabolizm alkoholu etylowego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Disulfiramowy

→ disulfiram


Patrz:disulfiram

Źródła:

SJP.pl

Disulfoton

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. związek organiczny, wyjątkowo toksyczny insektycyd i akarycyd;


Disulfoton – organiczny związek chemiczny, insektycyd fosforanoorganiczny należący do grupy estrów kwasu tiofosforowego, akarycyd oraz inhibitor acetylocholinoesterazy. Jest rozpylany na uprawach tytoniu, trzciny cukrowej, ziemniaków, kukurydzy w celu zwalczania mszyc, wciornastków i przędziorków.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Dit

1. gatunek poezji popularny we Francji, ukazujący zdarzenia, zachowania człowieka jako przykład zjawisk powszechnych;
2. ilość informacji zawarta w komunikacie o występowaniu jednej z dziesięciu możliwości; jednostka informacji dziesiątkowa


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Diteista

osoba wierząca w dwóch bogów lub w Boga dwupostaciowego; dyteista


Źródła:

SJP.pl

Diterpenoid

związek z grupy związków chemicznych, do których należą m.in. fitol, forskolina


Źródła:

SJP.pl

Diterpenoidy

związek z grupy związków chemicznych, do których należą m.in. fitol, forskolina


Źródła:

SJP.pl

Diterpeny

Diterpeny (C20H32) – i ich pochodne, związki organiczne z grupy terpenów, są tetramerami izoprenu. Występują głównie w żywicach roślinnych. Charakteryzują się wysoką temperaturą wrzenia. Dotychczas nie znalazły większego zastosowania praktycznego.

Przykładami są: stewiol, kwasy żywiczne, fitol i labdany.


Źródła:

Wikipedia

Dithering

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Ditianon

nazwa zwyczajowa fungicydu z grupy pochodnych chinonu


Źródła:

SJP.pl

Ditionin

ditionin sodu - nieorganiczny związek chemiczny używany m.in. przy produkcji papieru oraz jako wybielacz włókna drzewnego; hydrosulfit, podsiarczyn sodu


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. związek chemiczny będący solą lub estrem kwasu ditionawego


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ditizon

związek organiczny stosowany w analizie chemicznej, tworzący trwałe kompleksy z jonami wielu metali; difenylotiokarbazon


Ditizon, difenylotiokarbazon – organiczny związek chemiczny, pochodna tiokarbazonu, stosowany jako odczynnik chemiczny do wykrywania i oznaczania metali.

W stanie stałym ma postać czarnego lub czarnobrunatnego proszku. jest nierozpuszczalny w wodzie. Jego roztwór w etanolu, chloroformie lub czterochlorku węgla ma kolor zielony.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ditlen

tlen w cząsteczkach dwuatomowych; dwutlen


Źródła:

SJP.pl

Ditlenek

związek chemiczny, w którym jeden atom pierwiastka połączony jest z dwoma niepowiązanymi atomami tlenu; dwutlenek


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. związek chemiczny złożony z jednego atomu danego pierwiastka połączonego z dwoma atomami tlenu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ditmar

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. rzad. imię|polski|m.;


Ditmar, Dietmar – imię męskie pochodzenia germańskiego. Wywodzi się od słów "diot" "lud" oraz "mari" "sławny", mogło oznaczać "człowieka cieszącego się sławą wśród ludu". Staropolskim wariantem jest forma Dziećmar.

Ditmar imieniny obchodzi: 2 stycznia, 5 marca, 18 maja i 28 września.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Ditox

marka środka owadobójczego DDT


Źródła:

SJP.pl

Ditranol

syntetyczny związek chemiczny stosowany w leczeniu łuszczycy


Ditranol ( dithranolum) – organiczny związek chemiczny z grupy polifenoli, jeden z najskuteczniejszych leków przeciwłuszczycowych, stosowany od ponad 90 lat[].


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ditto

z włoskiego: to samo, jak wyżej; detto


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dittografia

mimowolne, omyłkowe powtarzanie sąsiednich liter, sylab lub wyrazów podczas pisania albo przepisywania


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) błąd (występujący najczęściej przy przepisywaniu) polegający na niezamierzonym powtórzeniu jednej litery, sylaby, wyrazu lub linijki;


Dittografia (od gr. διττός "dittós" – „podwójny” i γραφία "grafía" – „pisanie”) – mimowolne, omyłkowe powtarzanie, podczas przepisywania tekstu, jednostek literackich.

Błąd dittografii najczęściej polega na powtórzeniu tej samej litery, dotyczy również sylab, wyrazów, a nawet większych jednostek w zdaniu. Błąd dittografii popełniany jest nieświadomie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Diugoniowate

rodzina morskich ssaków z rzędu brzegowców


Diugoniowate (Dugongidae) – rodzina morskich ssaków łożyskowych z rzędu brzegowców (Sirenia). Jedyny żyjący współcześnie gatunek tej rodziny – diugoń przybrzeżny ("Dugong dugon") – występuje w wodach tropikalnych u wybrzeża wschodniej Afryki, Azji, Australii i Nowej Gwinei. Syrena morska (†"Hydrodamalis gigas") została wytępiona w XVIII wieku. Gatunki kopalne znane są ze szczątków pochodzących z eocenu. Osiągały do 7 m długości.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Diugoniowaty

o cechach diugoniowatych (rodzina ssaków)


Źródła:

SJP.pl

Diugoń

jedyny przedstawiciel rodziny diugoni, morski ssak zaliczany do syren, żyjący w wodach Oceanu Indyjskiego i Spokojnego; piersiopławka


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) zool. nazwa systematyczna|Dugong|ref=tak., monotypowy rodzaj ssaków z rodziny diugoniowatych;

 (1.2) zool. zwierzę wodne z rodzaju diugoń (1.1)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Diuk

1. we Francji, Wielkiej Brytanii: wysoki tytuł arystokratyczny, książę spoza najbliższej rodziny królewskiej;
2. osoba nosząca ten tytuł


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) hist. najwyższy tytuł arystokratyczny we Francji, książę;

 (1.2) najwyższy tytuł szlachecki w Wielkiej Brytanii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Diukostwo

godność, tytuł diuka


Źródła:

SJP.pl

Diukowski

przymiotnik

 (1.1) właściwy diukowi


Źródła:

Wiktionary

Diula

język nigero-kongijski bedący językiem urzędowym Burkina Faso


Diula lub Jula – grupa etniczna z rodziny ludów Malinke, zamieszkująca przeważnie na terenach Wybrzeża Kości Słoniowej i Burkina Faso, w mniejszej liczbie w Mali i Ghanie. Posługują się językiem diula z grupy mande. Ich populację szacuje się na 4,8 mln. Większość z nich to muzułmanie, od dawna uważani za handlowców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Diuna

ruchoma wydma piaszczysta


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ruchoma wydma na wybrzeżu morskim powstała przez nawiewanie piasku


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Diuretyczny

wywołujący lub zwiększający wydzielanie moczu; moczopędny


przymiotnik

 (1.1) zob. moczopędny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Diuretyk

lek moczopędny


Źródła:

SJP.pl

Diuretyna

związek stosowany jako środek moczopędny


Źródła:

SJP.pl

Diureza

proces wytwarzania moczu przez nerki


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. wytwarzanie i wydalanie moczu


Diureza – w medycynie, ogół zjawisk związanych z procesem wydalania moczu.

Prawidłowość przebiegu diurezy jest oceniana na podstawie pomiarów objętości moczu, który został wydalony w określonym czasie, np. w ciągu doby lub godziny ("diureza dobowa", "diureza godzinowa"), przy równoczesnym uwzględnieniu ilości podanych płynów. Niekiedy dla wykonania dokładniejszych pomiarów wymagane jest wprowadzenie cewnika na stałe (na cały czas badania) do pęcherza.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Diurnał

modlitewnik katolickich księży; część brewiarza


Źródła:

SJP.pl

Diurnista

urzędnik nie będący na etacie, pobierający wynagrodzenie dzienne, diety; dietariusz


Źródła:

SJP.pl

Diuron

nazwa zwyczajowa herbicydu z grupy pochodnych mocznika


Diuron, DCMU – organiczny związek chemiczny, fitotoksyczny bojowy środek trujący zaliczany do herbicydów totalnych.

Diuron jest białą, krystaliczną substancją, rozpuszczalną w rozpuszczalnikach organicznych (w wodzie praktycznie nierozpuszczalny).

W małych dawkach stymuluje wzrost roślin. Właściwości toksyczne podobne do monuronu – dawki ok. 10 kg/ha niszczą uprawy warzyw i pastwiska, użycie w ilości 20–30 kg/ha powoduje całkowite wyjałowienie gleby.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Diuszesa

1. odmiana gruszy;
2. we Francji: księżna spoza rodziny królewskiej


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) żona diuka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Diva

diwa;
1. przestarzale: słynna śpiewaczka operowa lub operetkowa; primadonna;
2. słynna artystka, np. aktorka; gwiazda


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Divadelnosť

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) teatralność


Źródła:

Wiktionary

Divertimento

instrumentalna forma muzyki rozrywkowej z XVIII w.; serenada


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) muz. niewielka, kilkuczęściowa kompozycja instrumentalna o prostym charakterze, popularna w XVIII wieku;


Divertimento (określenie z języka włoskiego) – kompozycja instrumentalna stosowana w XVII i XVIII wieku o prostym charakterze, niewielkich rozmiarach i składająca się z kilku części.

Divertimento pochodzi od suity, a forma wykazuje podobieństwo z wczesną symfonią. Kompozycje w tej formie pisali m.in. Wolfgang Amadeus Mozart i Joseph Haydn. W fudze stanowi epizod, w którym rozwijają się elementy tematu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Divertissement

[czytaj: diwertisMĄ] wstawka baletowa we francuskiej operze barokowej


Divertissement (fr. "rozrywka, zabawa") – wywodzące się z francuskiej kultury dworskiej krótkie widowiska o charakterze mieszanym. Najczęściej określano tym terminem widowiska baletowe stanowiące interludium w operze lub w antraktach spektaklu teatralnego, w ich skład wchodziły jednak również muzyka, śpiew i recytacja.Divertissement miały charakter rozrywkowy lub okolicznościowy, często wiązały się z uroczystościami dworskimi. W operze i balecie popularne były do XIX wieku.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Divi-Divi

garbnik z owoców brezylki rosnącej w Ameryce Południowej i w Indiach, stosowany do garbowania skór podeszwowych


Źródła:

SJP.pl

Divisi

[czytaj: diwiz-i] określenie wykonawcze nakazujące podział na mniejsze zespoły grupy instrumentów jednego typu lub głosu chóralnego


Źródła:

SJP.pl

Divus

w starożytnym Rzymie: tytuł przyznawany pośmiertnie cesarzom uznawanym za bogów


Divus (łac. bóg) – w starożytnym Rzymie tytuł przyznawany w wyniku deifikacji dokonywanej przez Senat. Nadawano go przywódcy kraju - pośmiertnie (np. Juliuszowi Cezarowi, niebędącemu wprawdzie nigdy cesarzem, lecz uświęconemu za szczególne zasługi dla kraju) lub za życia (np. Neronowi).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Divx

1. rodzaj stratnej metody kompresji obrazu filmowego;
2. program komputerowy umożliwiający zapis filmów DVD z pominięciem chroniących je zabezpieczeń antypirackich


DivX – stratna metoda kompresji obrazu filmowego, w nowszych wersjach zgodna z MPEG-4 część 2, pozwalającą zapisać na zwykłej płycie kompaktowej filmy o długości ok. 90 min i jakości niewiele ustępującej DVD-Video. Wykorzystywana także do przesyłania filmów przez Internet.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Diw

w mitologii perskiej: demon, zły duch


Źródła:

SJP.pl

Diwa

diva;
1. przestarzałe: słynna śpiewaczka operowa lub operetkowa; primadonna;
2. słynna artystka, np. aktorka; gwiazda


Zobacz też: Diva.

Diwa – popularna, ciesząca się rozgłosem śpiewaczka opery albo operetki lub słynna aktorka albo tancerka.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Diwali

hinduskie święto ku czci bogini Lakszmi; dipawali


rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) hinduistyczne święto światła obchodzone ku czci bogini Lakszmi;


Di


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Diwapniowy

zawierający dwa atomy wapnia w cząsteczce; dwuwapniowy


Źródła:

SJP.pl

Diwinian

ester kwasu winowego, np. diwinian choliny; dwuwinian


Źródła:

SJP.pl

Diwęglan

związek chemiczny zawierający w cząsteczce dwa aniony węglanowe; dwuwęglan


Źródła:

SJP.pl

Dix

nazwisko, m.in.: Otto Dix (1891-1969), niemiecki malarz


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dixi

z łaciny: powiedziałem, zakończyłem przemówienie


czasownik

 (1.1) dosł. powiedziałem/am; taka jest moja opinia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dixie

[czytaj: diks-i]
1. postać serialu animowanego "Pixie, Dixie i Pan Jinks";
2. określenie Południa USA, popularne od drugiej połowy XIX wieku


Dixie (znane również jako Dixieland lub Dixie’s Land) – potoczne określenie południowo-wschodniej części Stanów Zjednoczonych.

Do Dixie zalicza się obecnie następujące stany: Alabama, Arkansas, Delaware, Floryda, Georgia, Karolina Południowa, Karolina Północna, Kentucky, Luizjana, Maryland, Missisipi, Oklahoma, Teksas, Tennessee, Wirginia i Wirginia Zachodnia, a także Dystrykt Kolumbii.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dixieland

[czytaj: DIks-ilend] odmiana tradycyjnego dżezu, naśladująca styl nowoorleańskich Murzynów


Dixieland – styl w muzyce jazzowej, określany czasem jako "Hot jazz", "Early jazz" ("wczesny jazz"). Powstał w Nowym Orleanie na początku XX w., skąd został przeniesiony do Chicago i Nowego Jorku przez zespoły nowoorleańskie w drugiej dekadzie XX w. Najsłynniejsze standardy dixielandowe to "When the Saints Go Marching In" i "Basin Street Blues".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dixielandowy

→ dixieland [czytaj: diks-ilendowy]


przymiotnik

 (1.1) dotyczący dixielandu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dizajn

wzornictwo, projektowanie, projekt; design


Źródła:

SJP.pl

Dizajner

projektant przedmiotów lub systemów użytkowych; designer


Źródła:

SJP.pl

Dizajnerka

projektantka przedmiotów lub systemów użytkowych; designerka


Źródła:

SJP.pl

Dizajnerski

→ dizajner; designerski


Źródła:

SJP.pl

Dizel

diesel; potocznie:
1. typ tłokowego silnika spalinowego, napędzanego olejem napędowym; silnik dieslowski, silnik Diesla; ropniak;
2. samochód z silnikiem Diesla; ropniak;
3. olej napędowy


Źródła:

SJP.pl

Dizelek

zdrobnienie od: dizel


Źródła:

SJP.pl

Dizeza

recytatorka, recytująca zwłaszcza teksty do muzyki; diseuse


Źródła:

SJP.pl

Dizzy

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Diżoński

przymiotnik od: Dijon


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Dijon, dotyczący Dijon (miasta we Francji)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary