Do

1. solmizacyjna nazwa dźwięku c
2. przyimek łączący się z dopełniaczem


przyimek

 (1.1) …określający końcowy punkt w przestrzeni

 (1.2) …określający maksymalną wartość

 (1.3) …określający końcowy punkt w czasie

 (1.4) …określający przeznaczenie, użytek

 (1.5) …określający przynależność, własność

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (2.1) muz. nazwa solmizacyjna dźwięku C;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Do-

przedrostek

 (1.1) …tworzący, modyfikujący czasowniki; dodaje znaczenie dopełnia stan lub czynność, zmienia aspekt z niedokonanego na dokonany

 (1.2) …przymiotników, przysłówków, rzeczowników; nadaje wydźwięk dopełnienia się ich desygnatu


Źródła:

Wiktionary

Doawansować

1. przesunąć kogoś na najwyższe lub najkorzystniejsze stanowisko;
2. dawniej: dojść, posunąć się do końca


Źródła:

SJP.pl

Doawansowywać

1. przesuwać kogoś na najwyższe lub najkorzystniejsze stanowisko;
2. dawniej: dochodzić, posuwać się do końca


Źródła:

SJP.pl

Doba

1. okres 24 godzin;
2. okres wyodrębniony według jakiegoś kryterium, np. doba nowożytna
3. okres, w jakim planeta wykonuje pełen obrót o 360 stopni wokół własnej osi


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) miar. jednostka czasu równa czasowi obrotu Ziemi wokół własnej osi (24 godziny)

 (1.2) przen. charakterystyczny okres

 (1.3) stpol. czas, chwila


Doba – astronomiczna jednostka miary upływu czasu, w którym Ziemia wykonuje jeden pełen obrót wokół własnej osi (ale nie jest równa jednemu pełnemu obrotowi, który trwa 23 h 56 min 4,091 s). Po upływie doby słonecznej Słońce ponownie znajduje się w górnej kulminacji na południku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dobaczewski

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dobadać

1. dokończyć badanie;
2. dawniej:
a) zbadać natarczywie, usilnie;
b) dobadać się - dowiedzieć się czegoś za pomocą natarczywego badania


Źródła:

SJP.pl

Dobczyce

miasto w Polsce


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Polsce;


Dobczyce – miasto w województwie małopolskim, w powiecie myślenickim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Dobczyce, położone w dolinie rzeki Raby, między Pogórzem Wiśnickim a Pogórzem Wielickim. Jeden z ośrodków miejskich aglomeracji krakowskiej.

Według danych GUS z 1 stycznia 2024 r. miasto liczyło 6163 mieszkańców. Powierzchnia miasta wynosi 12,97 km² (1 stycznia 2024).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dobczycki

przymiotnik od: Dobczyce


Źródła:

SJP.pl

Dobczyczanin

mieszkaniec Dobczyc (miasta w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Dobczyczanka

mieszkanka Dobczyc (miasta w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Dobczyn

wieś w Polsce


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dobek

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Doberman

rasa psa obronnego o krótkiej sierści i czarnym umaszczeniu, należąca do tej samej grupy co pinczer, sznaucer, molos i szwajcarski pies pasterski


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) kynol. silny i duży, wilkowaty pies z grupy pinczerów, o gładkiej ciemnej sierści;


Zobacz też: Doberman (film).

Doberman – rasa psa zaliczana do grupy pinczerów. Krajem pochodzenia tej rasy są Niemcy. W klasyfikacji FCI zaliczona została do grupy 2 (pinczery i sznaucery, molosy, szwajcarskie psy górskie i do bydła, pozostałe rasy), sekcji 1 (pinczery i sznaucery). Psy tej rasy celem uzyskania kwalifikacji hodowlanych muszą być poddane próbom pracy. Typ wilkowaty.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dobermanka

samica dobermana (psa obronnego o krótkiej sierści i czarnym umaszczeniu)


Źródła:

SJP.pl

Dobicie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|dobić.


Źródła:

Wiktionary

Dobiec

1. biegnąc, osiągnąć jakiś cel;
2. o głosie, dźwięku: dotrzeć z pewnej odległości;
3. osiągnąć jakiś moment, kres w czasie


czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. dobiegać)

 (1.1) biegnąc, osiągnąć jakiś cel

 (1.2) o czasie: nadejść, nastać

 (1.3) o głosie, dźwięku: dotrzeć z pewnej odległości

 (1.4) o drodze, ścieżce: zaprowadzić dokądś

 (1.5) osiągnąć jakiś moment, kres w czasie

 (1.6) o człowieku: osiągnąć jakiś wiek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dobiechna

imię żeńskie


Źródła:

SJP.pl

Dobiechniny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Dobiechny lub z nią związany


Źródła:

SJP.pl

Dobiecin

wieś w Polsce


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dobiecki

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dobieg

1. końcówka biegu, dobieganie do mety;
2. droga samolotu od momentu dotknięcia kołami ziemi do zatrzymania się


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) lotn. faza lądowania trwająca od zetknięcia się podwozia z ziemią do zatrzymania się statku powietrznego;

 (1.2) środ. sport. dobieganie do mety


Dobieg – faza lądowania polegająca na wyhamowaniu statku powietrznego po zetknięciu się podwozia z ziemią.

Długością dobiegu nazywa się drogę przebytą przez lądujący samolot od momentu zetknięcia z ziemią do czasu zatrzymania się. Długość dobiegu samolotu determinuje wymiary lotnisk.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dobiegaczka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) środ. fot. tryb pracy aparatu fotograficznego polegający na przewidywaniu ruchu obiektu i na tej podstawie automatycznym korygowaniu ostrości; wyprzedzający autofocus


Źródła:

Wiktionary

Dobiegać

potocznie: używać czegoś do biegania aż do jakiegoś momentu


czasownik niedokonany

 (1.1) niedokonany od|dobiec.

 (1.2) rzad. niedokonany od|dobiegnąć.

 (1.3) daw. niedokonany od|dobieżeć.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dobiegniew

imię męskie


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Polsce;

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (2.1) imię|polski|m.


Dobiegniew (do 1945 Woldenberg) – miasto w Polsce w województwie lubuskim, w powiecie strzelecko-drezdeneckim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Dobiegniew, położone nad jeziorem Wielgie. Przez miasto przepływa rzeka Mierzęcka Struga.

Ośrodek turystyczno-wypoczynkowy i usługowy. Przemysł spożywczy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dobiegniewa

imię żeńskie


Dobiegniewa – żeńska forma imienia Dobiegniew, nienotowana w źródłach staropolskich.

Dobiegniewa imieniny obchodzi 30 stycznia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dobiegniewianin

mieszkaniec Dobiegniewa (miasta w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Dobiegniewianka

mieszkanka Dobiegniewa (miasta w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Dobiegniewiny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Dobiegniewy lub z nią związany


Źródła:

SJP.pl

Dobiegniewostwo

Dobiegniew z małżonką; Dobiegniewowie


Źródła:

SJP.pl

Dobiegniewowie

Dobiegniew z małżonką; Dobiegniewostwo


Źródła:

SJP.pl

Dobiegniewowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Dobiegniewa lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Dobiegniewski

→ Dobiegniew


Patrz:Dobiegniew

Źródła:

SJP.pl

Dobiegowy

związany z dobiegiem


Źródła:

SJP.pl

Dobiemir

imię męskie


Dobiemir, Dobiemiar, Dobiemier, Dobimir(?) – staropolskie imię męskie, złożone z członów "Dobie-" ("stosowny, zdatny" albo "waleczny, dzielny") i "-mir" ("pokój, spokój, dobro"). Imię to mogło oznaczać "ten, kto zapewnia pokój".

Dobiemir imieniny obchodzi 2 stycznia, 5 lutego i 7 sierpnia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dobiemirostwo

Dobiemir z małżonką; Dobiemirowie


Źródła:

SJP.pl

Dobiemirowie

Dobiemir z małżonką; Dobiemirostwo


Źródła:

SJP.pl

Dobiemirowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Dobiemira lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Dobieralny

dający się dobrać, polegający na dobieraniu


Źródła:

SJP.pl

Dobieranie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|dobierać.


Źródła:

Wiktionary

Dobieraniec

warkocz dobierany


Źródła:

SJP.pl

Dobieranka

gra lub zabawa polegająca na dobieraniu odpowiednich elementów


Źródła:

SJP.pl

Dobierarka

środowiskowo: wyszukiwarka internetowa umożliwiająca znalezienie produktów dopasowanych do szukanego produktu, kompatybilnych z szukanym produktem itp.


Źródła:

SJP.pl

Dobierać

1. znajdować bezpośredni dostęp do czegoś;
2. odpowiadać sobie, dopasowywać się


czasownik przechodni niedokonany (dk. dobrać)

 (1.1) wybierać, wyszukiwać coś lub kogoś odpowiedniego

czasownik zwrotny niedokonany dobierać się (dk. dobrać się)

 (2.1) znajdować łatwy dostęp do czegoś

 (2.2) ukracać czyjąś bezkarność

 (2.3) dobrze się z kimś dopasowywać, odpowiadać sobie wzajemnie

 (2.4) próbować wykorzystać kogoś seksualnie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dobies

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Dobieszków

wieś w Polsce


Dobieszków – wieś w Polsce, w województwie łódzkim, w powiecie zgierskim, w gminie Stryków.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dobieszowice

wieś w Polsce


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dobieszyn

wieś w Polsce


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dobiesław

imię męskie


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dobiesława

imię żeńskie


Dobiesława, Dobosława – staropolskie imię żeńskie, złożone z członów "Dobie-" ("stosowna, zdatna" albo "waleczna, dzielna") i "-sława" ("sława"). Po raz pierwszy odnotowane w dawnych dokumentach w 1284 roku. Imię to mogło oznaczać "ciesząca się słuszną sławą", "słynąca z dzielności" lub in. Niektóre możliwe staropolskie zdrobnienia: Dobachna, Dobala, Dobiechna, Dobka, Dochna.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dobiesławiny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Dobiesławy lub z nią związany


Źródła:

SJP.pl

Dobiesławostwo

Dobiesław z małżonką; Dobiesławowie


Źródła:

SJP.pl

Dobiesławowie

Dobiesław z małżonką; Dobiesławostwo


Źródła:

SJP.pl

Dobiesławowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Dobiesława lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Dobieżeć

dawniej: dobiec;
1. biegnąc, osiągnąć jakiś cel;
2. o głosie, dźwięku: dotrzeć z pewnej odległości;
3. osiągnąć jakiś moment, kres w czasie


Źródła:

SJP.pl

Dobijak

niewielka ryba morska z rzędu okoniokształtnych


Dobijak ("Hyperoplus lanceolatus") – gatunek morskiej ryby okoniokształtnej z rodziny dobijakowatych (Ammodytidae).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dobijakowate

rodzina ryb morskich z rzędu okoniokształtnych, przypominających węgorze


Dobijakowate ("Ammodytidae") – rodzina morskich ryb okoniokształtnych.

Występowanie: Ocean Arktyczny, Indyjski, Spokojny i Atlantycki. W polskich wodach Morza Bałtyckiego występuje dobijak i tobiasz.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dobijakowaty

o cechach dobijakowatych (rodzina ryb)


Źródła:

SJP.pl

Dobijanie

manewr podchodzenia statku do nabrzeża lub innego statku, w którym dopływa on jedynie siłą bezwładności


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|dobijać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dobino

wieś w Polsce


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dobiszewski

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Dobisława

imię żeńskie


Źródła:

SJP.pl

Dobitek

m.in. w piłce nożnej i hokeju: uderzenie na bramkę rywala następujące bezpośrednio po wcześniejszym uderzeniu


Źródła:

SJP.pl

Dobitka

m.in. w piłce nożnej i hokeju: uderzenie na bramkę rywala następujące bezpośrednio po wcześniejszym uderzeniu


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) sport. poprawienie strzału piłką lub krążkiem, końcowe uderzenie

 (1.2) daw. zakończenie


Dobitka – w sporcie potoczne określenie ponownego skierowania piłki lub krążka do bramki albo kosza po wcześniejszej nieskutecznej próbie. W koszykówce termin ten ma także znaczenie regulaminowe i oznacza sytuację, w której piłka zostaje uderzona (skierowana) ręką lub rękami w kierunku kosza przeciwników.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dobitnie

przysłówek sposobu

 (1.1) stanowczo i jasno, często głośno i w obrazowy sposób


Źródła:

Wiktionary

Dobitniej

stopień wyższy od przysłówka: dobitnie


Źródła:

SJP.pl

Dobitniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: dobitny


Źródła:

SJP.pl

Dobitność

→ dobitny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co jest dobitne, wyraziste, niepozostawiające wątpliwości


Patrz:dobitny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dobitny

wyraźny, głośny


przymiotnik

 (1.1) wyraźny, który nie pozostawia wątpliwości


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dobić

1. dopłynąć do brzegu
2. zabić kogoś bliskiego śmierci
3. osiągnąć cel
4. wbić do końca


czasownik przechodni dokonany (ndk. dobijać)

 (1.1) dokonany od|dobijać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dobkowski

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dobnia

narzędzie drewniane w kształcie cylindra z rękojeścią - służy do ubijania, wbijania


Źródła:

SJP.pl

Dobniak

drewniany młotek kamieniarski


Źródła:

SJP.pl

Dobok

[czytaj: tobok] ubiór zawodnika taekwondo; tobok


Dobok – nazwa pochodząca z języka koreańskiego, używana do określenia ubrania treningowego w koreańskich sztukach walki. Odpowiednik japońskiego Gi. Przez laików nazywany kimonem.

Nazwa dobok używana jest przede wszystkim przez osoby trenujące Taekwondo.

Dobok składa się z 3 elementów: bluzy (sang-i), spodni(ha-i) i pasa (ti).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dobokaretka

jednostka rozliczeniowa kosztów użytkowania karetki pogotowia


Źródła:

SJP.pl

Doborowość

→ doborowy


Patrz:doborowy

Źródła:

SJP.pl

Doborowy

doskonały, przedni, najlepszy w swoim gatunku


przymiotnik

 (1.1) książk. będący rezultatem najlepszego doboru


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dobosiewicz

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dobosz

członek orkiestry wojskowej grający na bębnie


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) muz. wojsk. człowiek grający na bębnie w orkiestrze, szczególnie wojskowej;


Dobosz (z węgierskiego "dobos") – członek orkiestry (szczególnie wojskowej) grający na bębnie. W wojskach europejskich od końca średniowiecza wybijał takt w marszu i w czasie ataku oraz przekazywał sygnały natarcia, odwrotu i alarmu. W Polsce pierwotnie zwano dobosza bębnicą, od XVI wieku doboszem, w XVIII i na początku XIX wieku pałkarzem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Doboszka

→ dobosz


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) muz. wojsk. kobieta grająca na bębnie w orkiestrze, szczególnie wojskowej


Patrz:dobosz

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Doboszyński

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dobowo

przysłówek czasu

 (1.1) przez całą dobę


Źródła:

Wiktionary

Dobowy

związany z dobą


przymiotnik

 (1.1) mający związek z dobą; trwający dobę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dobośna

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. hydron. rzeka na Białorusi, prawy dopływ Dniepru


Źródła:

Wiktionary

Dobra

1. potocznie: dobrze, zgoda (partykuły);
2. jednostka walutowa Wysp Świętego Tomasza i Książęcej, wyspiarskim państwie w Zatoce Gwinejskiej


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) ekon. ogół środków, które mogą być wykorzystane, bezpośrednio lub pośrednio, do zaspokojenia potrzeb ludzkich;

 (1.2) pot. duży majątek ziemski

rzeczownik, rodzaj żeński

 (2.1) ekon. bank. jednostka walutowa Wysp Świętego Tomasza i Książęcej;

forma rzeczownika.

 (3.1) D. lp.; M., B. i W. lm. od: dobro

forma przymiotnika.

 (4.1) ż. M. lp. od: dobry

wykrzyknik

 (5.1) pot. zgoda, przyzwolenie


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dobraczyn

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. wieś na Ukrainie, w rejonie sokalskim obwodu lwowskiego;


Dobraczyn ( Добрячин) – wieś na Ukrainie, w rejonie czerwonogrodzkim obwodu lwowskiego. Wieś liczy 815 mieszkańców.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Dobraczyński

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Dobranie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|dobrać.


Źródła:

Wiktionary

Dobranoc

rodzaj pożegnania wieczornego


wykrzyknik

 (1.1) pożegnanie używane wieczorem, kiedy chcemy komuś życzyć dobrej, spokojnej nocy

rzeczownik, rodzaj żeński

 (2.1) pot. telew. program dla dzieci nadawany wieczorem w radiu i telewizji


Dobranoc – album Lecha Janerki wydany w 1997 roku nakładem wytwórni Koch International.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dobranocka

wieczorny program dla dzieci nadawany w radiu lub telewizji; wieczorynka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. program telewizyjny adresowany do dzieci emitowany wieczorem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dobranockowy

→ dobranocka


Patrz:dobranocka

Źródła:

SJP.pl

Dobranowice

wieś w Polsce


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dobrany

dostosowany, zharmonizowany, zgodny


przymiotnik

 (1.1) taki, który pasuje

forma czasownika.

 (2.1) imiesłów przymiotnikowy bierny od dobrać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dobrawa

1. Dobrawa (?-977) księżniczka czeska, żona Mieszka I; Dąbrówka;
2. imię żeńskie


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) rzad. imię|polski|ż.;


Dobrawa – staropolskie imię żeńskie pochodzenia słowiańskiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego "las dębowy" ( doubrava jest odpowiednikiem polskiej dąbrowy) lub od słowa oznaczającego „dosyć dobra, czasem dobra” (por. dobrawa, jak biaława, zimnawa itp) lub jest to skrót od złożonego imienia Dobrosława. Dwie ostatnie etymologie (zwłaszcza pierwszą z nich) potwierdza kronika Thietmara, w której tłumaczy on to słowo jako „dobra”.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dobrawola

tylko w przestarzałych wyrażeniach: po dobrawoli, z dobrawoli - z własnej chęci, dobrowolnie


Źródła:

SJP.pl

Dobrać

1. znaleźć bezpośredni dostęp do czegoś;
2. odpowiadać sobie, dopasować się


czasownik przechodni dokonany

 (1.1) dokonany od|dobierać.

czasownik zwrotny dokonany dobrać się (ndk. dobierać się)

 (2.1) dokonany od|dobierać się.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dobrcz

wieś w Polsce


Dobrcz – (niem. "Dobsch, 1942–1945 Dauben") wieś w Polsce, położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie bydgoskim, w gminie Dobrcz. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bydgoskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dobrczanin

mieszkaniec Dobrcza (wsi w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Dobrczanka

mieszkanka Dobrcza (wsi w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Dobre

1. to, co w kodeksie moralnym człowieka jest oceniane jako pomyślne, pożyteczne, wartościowe; dobro;
2. książkowo: interes, zadowolenie, pomyślność, szczęście; pożytek, korzyść; dobro;
3. kierowanie się w postępowaniu życzliwością dla otoczenia; dobroć


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) książk. wszystko, co wartościowe w sensie moralnym czy religijnym

 (1.2) książk. wszystko, co w jakikolwiek sposób korzystne

forma przymiotnika.

 (2.1) n. lp. i nmos. lm. od: dobry


Do


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dobrecki

przymiotnik od: Dobrcz; dobrski


Źródła:

SJP.pl

Dobrkowo

wieś w Polsce


Dobrkowo (niem. " Daberkow ") – wieś sołecka w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie łobeskim, w gminie Radowo Małe.

Według danych z 2011 roku wieś liczyła 52 mieszkańców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dobrnąć

dotrzeć dokądś z trudem, wysiłkiem


Źródła:

SJP.pl

Dobro

to, co jest uznawane za wartościowe; przeciwieństwo zła


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) jedna z dwóch podstawowych wartości moralnych, przeciwieństwo zła;

 (1.2) czyjaś korzyść, zysk

 (1.3) rzecz mająca wartość

 (1.4) czwarta litera głagolicy (Ⰴ), odpowiednik litery „d”

 (1.5) muz. w country: gitara z metalowym rezonatorem, która podczas gry spoczywa poziomo a struny szarpie się pazurkami lub plektronem;


Dobro – jedno z podstawowych (pierwotnych) pojęć etycznych, utożsamiane z pojęciem bytu. W moralności dobro określa poprawność (zgodność z normami moralnymi) czynów i zachowań człowieka.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dobrobycik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od dobrobyt


Źródła:

Wiktionary

Dobrobyt

dostatek, zamożność


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) dobre warunki materialne


Do


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dobrocha

zdrobnienie od: Dobrosława


Źródła:

SJP.pl

Dobrochna

imię żeńskie


Źródła:

SJP.pl

Dobrochniny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Dobrochny lub z nią związany


Źródła:

SJP.pl

Dobrochoczy

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mitsłow. nieufny lecz sprawiedliwy leśny demon z Podlasia, wzrostu drzewa;


Do


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Dobroci

1. kierowanie się w postępowaniu życzliwością i chęcią niesienia pomocy;
2. dawniej: dobra jakość czegoś


Źródła:

SJP.pl

Dobrocie

1. kierowanie się w postępowaniu życzliwością i chęcią niesienia pomocy;
2. dawniej: dobra jakość czegoś


Źródła:

SJP.pl

Dobrociech

imię męskie


Dobrociech — staropolskie imię męskie, złożone z członu "Dobro-" ("dobry") oraz "-ciech" ("cieszyć"). Może ono oznaczać "tego, którego cieszy dobro". Odpowiednik tego imienia, jakim jest "Dobrotech", jest notowany w języku czeskim, słoweńskim i połabskim.

Dobrociech imieniny obchodzi 5 czerwca i 8 czerwca.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dobrociechostwo

Dobrociech z małżonką; Dobrociechowie


Źródła:

SJP.pl

Dobrociechowie

Dobrociech z małżonką; Dobrociechostwo


Źródła:

SJP.pl

Dobrociechowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Dobrociecha lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Dobrocin

wieś w Polsce


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dobroczynek

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) ogrod. arachn. nazwa systematyczna|Phytoseiulus., roztocze żywiące się innymi roztoczami, stosowane jako środek zwalczania szkodników


Źródła:

Wiktionary

Dobroczynnie

przysłówek

 (1.1) w sposób dobroczynny


Źródła:

Wiktionary

Dobroczynność

niesienie pomocy materialnej ubogim; filantropia, beneficencja


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) działalność polegająca na bezinteresownym niesieniu pomocy potrzebującym

 (1.2) daw. instytucja filantropijna

 (1.3) odprzym. cecha tego, co jest dobroczynne; cecha tych, którzy są dobroczynni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dobroczynny

1. przynoszący korzyść lub ulgę;
2. niosący pomoc, np. instytucja dobroczynna


przymiotnik

 (1.1) przynoszący korzyść, dobry, przydatny, wartościowy

 (1.2) służący pomocą osobom potrzebującym, wspierający potrzebujących


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dobroczyńca

człowiek świadczący innym dobro


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) książk. osoba świadcząca innym dobro, osoba dobroczynna


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dobroczyńczyni

→ dobroczyńca


Patrz:dobroczyńca

Źródła:

SJP.pl

Dobroczyński

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Dobroduszniak

potocznie, żartobliwie o osobie dobrodusznej


Źródła:

SJP.pl

Dobrodusznie

przysłówek

 (1.1) w sposób dobroduszny


Źródła:

Wiktionary

Dobroduszniej

stopień wyższy od przysłówka: dobrodusznie


Źródła:

SJP.pl

Dobroduszniejszy

rzadki stopień wyższy od przymiotnika: dobroduszny; bardziej dobroduszny


Źródła:

SJP.pl

Dobroduszno-Ironiczny

dobroduszny i ironiczny


Źródła:

SJP.pl

Dobroduszność

łagodność, dobrotliwość


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co dobroduszne; cecha tych, którzy są dobroduszni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dobroduszny

1. taki, który jest życzliwie nastawiony do innych, o łagodnym, pozytywnym usposobieniu;
2. świadczący o takich cechach


przymiotnik

 (1.1) mający łagodne, życzliwe usposobienie

 (1.2) wyrażający dobroduszność


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dobrodziej

1. przestarzałe: osoba świadcząca innym dobro; dobroczyńca, filantrop, benefaktor;
2. dawny tytuł grzecznościowy;
3. regionalnie: ksiądz


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) przest. dobroczyńca

 (1.2) przest. tytuł grzecznościowy

 (1.3) przest. (dziś gwara. i reg.) ksiądz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dobrodziejaszek

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) gwara. zdrobn. od: dobrodziej

 (1.2) pot. poufale o księdzu


Źródła:

Wiktionary

Dobrodziejka

1. przestarzałe: kobieta świadcząca innym dobro; filantropka;
2. dawny tytuł grzecznościowy


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) przest. kobieta świadcząca innym dobro


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dobrodziejski

→ dobrodziej


przymiotnik dzierżawczy

 (1.1) należący do dobrodzieja lub dobrodziejki

przymiotnik relacyjny

 (2.1) dotyczący dobrodzieja lub dobrodziejki, związany z dobrodziejem lub dobrodziejką


Patrz:dobrodziej

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dobrodziejstwo

dobro wyświadczone komuś


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) książk. dobro komuś okazane

 (1.2) książk. pozytywne skutki jakiegoś działania, rozwoju określonej dziedziny życia

 (1.3) daw. tytuł grzecznościowy używany w stosunku do pary małżeńskiej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dobrodzienianin

mieszkaniec Dobrodzienia (miasta w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Dobrodzienianka

mieszkanka Dobrodzienia (miasta w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Dobrodzień

miasto w Polsce


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Polsce;


Zobacz też: Dobrodzień (ujednoznacznienie).

Dobrodzień (dodatkowa nazwa Guttentag) – miasto na Górnym Śląsku, w województwie opolskim, w powiecie oleskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Dobrodzień. Miasto znajduje się między Opolem a Lublińcem. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do woj. częstochowskiego. Przed rokiem 1975 Dobrodzień należał do powiatu lublinieckiego.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dobrodzieński

→ Dobrodzień


Patrz:Dobrodzień

Źródła:

SJP.pl

Dobrodzika

przestarzale: dobrodziejka


Źródła:

SJP.pl

Dobrogost

imię męskie


Dobrogost – staropolskie imię męskie. Składa się z członu "Dobro-" („dobry”) i "-gost" („gościć”, „gość”). Mogło oznaczać "dobry, życzliwy dla gości". Odpowiednik tego imienia, "Dobrohost", występuje w językach: czeskim, słowackim, serbsko-chorwackim i ruskim.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dobrogostostwo

Dobrogost z małżonką; Dobrogostowie


Źródła:

SJP.pl

Dobrogostowie

Dobrogost z małżonką; Dobrogostostwo


Źródła:

SJP.pl

Dobrogostowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Dobrogosta lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Dobrogoszcz

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dobrogowski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Dobrohostów

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. wieś na Ukrainie, w rejonie drohobyckim obwodu lwowskiego;


Dobrohostów (ukr. Доброгостів, "Dobrohostiw") – wieś na Ukrainie w rejonie drohobyckim należącym do obwodu lwowskiego.

Wieś "Dobrohostow" położona na przełomie XVI i XVII wieku w powiecie drohobyckim ziemi przemyskiej województwa ruskiego, wieś "Dobrohostaw" w drugiej połowie XVII wieku należała do starostwa drohobyckiego.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Dobrojewo

wieś w Polsce


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dobroludzizm

potocznie: postawa przesadnej troski o innych ludzi


Źródła:

SJP.pl

Dobromat

automat do wpłacania datków na cele charytatywne przy użyciu płatności elektronicznych; datkomat, zbiórkomat


Źródła:

SJP.pl

Dobromiejski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Dobrym Miastem, dotyczący Dobrego Miasta


Źródła:

Wiktionary

Dobromierski

przymiotnik od: Dobromierz


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Dobromierzem, dotyczący Dobromierza


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dobromierz

wieś w Polsce


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dobromieszczanin

mieszkaniec Dobrego Miasta (miasta w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Dobromieszczanka

mieszkanka Dobrego Miasta (miasta w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Dobromil

1. miasto na Ukrainie;
2. wieś w Polsce


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w zachodniej części Ukrainy;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dobromiliny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Dobromiły lub z nią związany


Źródła:

SJP.pl

Dobromilski

→ Dobromil (miasto na Ukrainie)


przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący Dobromila


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dobromir

imię męskie


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.;


Do


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dobromira

imię żeńskie


Dobromira – staropolskie imię żeńskie, złożone z członów "Dobro-" ("dobry") i "-mira" ("pokój, spokój, dobro"). Mogło ono oznaczać "ta, która ceni pokój". W źródłach polskich poświadczone w XIII wieku.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dobromirostwo

Dobromir z małżonką; Dobromirowie


Źródła:

SJP.pl

Dobromirowie

Dobromir z małżonką; Dobromirostwo


Źródła:

SJP.pl

Dobromirowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Dobromira (Dobromiry) lub z nim (z nią) związany


Źródła:

SJP.pl

Dobromirzyny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Dobromiry lub z nią związany


Źródła:

SJP.pl

Dobromił

imię męskie


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.;

forma rzeczownika.

 (2.1) D. lm. od: Dobromiła


Dobromił – męski odpowiednik imienia Dobromiła, nienotowany w źródłach staropolskich.

Dobromił imieniny obchodzi 5 kwietnia, 5 czerwca, 11 października, 21 października.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dobromiła

imię żeńskie


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.;

forma rzeczownika.

 (2.1) D. i B. lp. od: Dobromił


Dobromiła – staropolskie imię żeńskie, złożone z członów "Dobro-" ("dobro, dobra") i "-miła" ("miła"). Mogło oznaczać "ta, która jest dobra i miła". W źródłach polskich poświadczone w XII wieku (lata 1185 – 1186).

Dobromiła imieniny obchodzi 4 października i 11 października.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dobromiłostwo

Dobromił z małżonką; Dobromiłowie


Źródła:

SJP.pl

Dobromiłowie

Dobromił z małżonką; Dobromiłostwo


Źródła:

SJP.pl

Dobromiłowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Dobromiła (Dobromiły) lub z nim (z nią) związany


Źródła:

SJP.pl

Dobromysł

imię męskie


Do


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dobromysłostwo

Dobromysł z małżonką; Dobromysłowie


Źródła:

SJP.pl

Dobromysłowie

Dobromysł z małżonką; Dobromysłostwo


Źródła:

SJP.pl

Dobromysłowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Dobromysła lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Dobronieg

imię żeńskie


Źródła:

SJP.pl

Dobroniega

imię żeńskie


Dobroniega – staropolskie imię żeńskie, złożone z dwóch członów: "Dobro-" ("dobra") i "-niega" ("rozkosz"). Mogło zatem oznaczać "ta, która dostarcza przyjemnosci, rozkoszy".

Dobroniega imieniny obchodzi 20 stycznia i 26 sierpnia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dobronieżyny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Dobroniegi lub z nią związany


Źródła:

SJP.pl

Dobrosielski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Dobrostan

rzadziej: dobre samopoczucie


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) subiektywnie odczuwany stan zadowolenia ze swojego stanu fizycznego i psychicznego w połączeniu poczuciem bezpieczeństwa


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dobrostanowy

→ dobrostan


Patrz:dobrostan

Źródła:

SJP.pl

Dobrosz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Dobroszyce

wieś w Polsce


Dobroszyce (niem. "Juliusburg") – wieś w Polsce (1663–1928 miasto) położona w województwie dolnośląskim, w powiecie oleśnickim; siedziba gminy Dobroszyce, należącej do aglomeracji wrocławskiej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dobroszycki

→ Dobroszyce


Patrz:Dobroszyce

Źródła:

SJP.pl

Dobroszyczanin

mieszkaniec Dobroszyc (wsi w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Dobroszyczanka

mieszkanka Dobroszyc (wsi w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Dobrosąsiedzki

przymiotnik

 (1.1) taki, jak między dobrymi sąsiadami


Źródła:

Wiktionary

Dobrosąsiedztwo

dobre życie z sąsiadami, stosunki dobrego sąsiedztwa


Źródła:

SJP.pl

Dobrosław

imię męskie


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.;

forma rzeczownika.

 (2.1) D. lm. od: Dobrosława


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dobrosława

imię żeńskie


Dobrosława, Dobroslava – starosłowiańskie imię żeńskie złożone z członów "Dobro-" („dobry”) i "-sława" („sława”), oznaczające tę, która „cieszy się dobrą sławą”. Popularniejsze stało się w XIX wieku, kiedy w ramach panslawizmu przywracano imiona słowiańskie; swojej wnuczce nadał takie drugie imię Julian Ursyn Niemcewicz.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dobrosławiny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Dobrosławy lub z nią związany


Źródła:

SJP.pl

Dobrosławostwo

Dobrosław z małżonką; Dobrosławowie


Źródła:

SJP.pl

Dobrosławowie

Dobrosław z małżonką; Dobrosławostwo


Źródła:

SJP.pl

Dobrosławowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Dobrosława (Dobrosławy) lub z nim (z nią) związany


Źródła:

SJP.pl

Dobrota

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. dobroć


Dobrota (cyr. Доброта) – miasto w Czarnogórze, w gminie Kotor. W 2011 roku liczyło 8189 mieszkańców.

Leży na wschodnim wybrzeżu Zatoki Kotorskiej. Pierwsza historyczna wzmianka pochodzi z 1260 roku.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Dobrotliwie

przysłówek

 (1.1) na sposób dobrotliwy


Źródła:

Wiktionary

Dobrotliwiej

stopień wyższy od przysłówka: dobrotliwie


Źródła:

SJP.pl

Dobrotliwość

→ dobrotliwy


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co dobrotliwe; cecha tych, którzy są dobrotliwi


Patrz:dobrotliwy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dobrotliwszy

stopień wyższy od przymiotnika: dobrotliwy


Źródła:

SJP.pl

Dobrotliwy

dobroduszny, łagodny


przymiotnik

 (1.1) ktoś odznaczający się dobrocią i łagodnością

 (1.2) coś przyjemnego, przynoszący ulgę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dobrotwór

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. osiedle typu miejskiego, a dawniej miasteczko, na Ukrainie w rejonie kamioneckim obwodzie lwowskim;


Dobrotwór (ukr. Добротвір) – osiedle typu miejskiego na Ukrainie w obwodzie lwowskim (rejon kamionecki). 6409 mieszkańców (2020), w 2001 było ich 6683.

W II Rzeczypospolitej wieś powiecie kamioneckim województwa tarnopolskiego. W kwietniu 1944 nacjonaliści ukraińscy z OUN-UPA zamordowali tutaj 50 Polaków, rabując i paląc polskie zagrody oraz miejscowy kościół.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Dobrowit

imię męskie


Dobrowit – staropolskie imię męskie, złożone z członów "Dobro-" („dobry”) i "-wit" („pan, władca”). Oznacza „dobrego pana”, „dobrego władcę” albo „dobrze rządzącego”. Istnieje dokładny odpowiednik znaczeniowy tego imienia w języku galijskim: "Suvallos", z prainoeurop. elementem "su-" („dobrze, dobry”).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dobrowo

wieś w Polsce


Zobacz też: Dobrowo w innych znaczeniach tej nazwy.

Dobrowo (niem. "Groß Dubberow") – wieś sołecka Polsce, położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie białogardzkim, w gminie Tychowo.

W latach 1954–1961 wieś należała i była siedzibą władz gromady Dobrowo, po jej zniesieniu w gromadzie Pomianowo. W latach 1975–1998 wieś należała do województwa koszalińskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dobrowoj

imię męskie


Do


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dobrowolnie

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób dobrowolny, pozbawiony przymusu; z własnej woli


Źródła:

Wiktionary

Dobrowolność

→ dobrowolny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest dobrowolne; cecha tych, którzy są dobrowolni


Dobrowolność – cecha działania etycznego, stanowiąca konieczny lub wystarczający warunek podlegania ocenom moralnym. Odpowiednimi przymiotnikami zastępującymi to słowo są: nieprzymuszony, niewymuszony, nieprzymusowy; spontaniczny, samodzielny, samorzutny, ochotniczy; bez przymusu, z własnej woli (dobrowolny datek).


Patrz:dobrowolny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dobrowolny

wynikający z własnej woli, działający bez przymusu


przymiotnik

 (1.1) wynikający z własnej woli, działający bez przymusu

 (1.2) otwarty, publiczny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dobrowolski

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dobrowsky

nazwisko, m.in. Josef Dobrowsky (1889-1964), austriacki malarz


Źródła:

SJP.pl

Dobrozmianowiec

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) neol. członek obozu rządowego skupionego wokół Prawa i Sprawiedliwości, także zwolennik rządów PiS


Źródła:

Wiktionary

Dobrozmianowy

przymiotnik

 (1.1) neol. iron. związany z rządami Prawa i Sprawiedliwości po 2015 r. oraz obozem politycznym skupionym wokół tej partii


Źródła:

Wiktionary

Dobroć

1. kierowanie się w postępowaniu życzliwością i chęcią niesienia pomocy;
2. dawniej: dobra jakość czegoś


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha postępowania odznaczająca się życzliwością

 (1.2) cecha tego, co jest dobre

 (1.3) fiz. wielkość charakteryzująca ilościowo układ rezonansowy;


Dobroć (symbol: Q) – wielkość charakteryzująca ilościowo układ rezonansowy. Określa, ile razy amplituda wymuszonych drgań rezonansowych jest większa niż analogiczna amplituda w obszarze częstości nierezonansowych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dobroń

wieś w Polsce


Zobacz też: Zespół Przyrodniczo-Krajobrazowy „Dobroń”.

Dobroń – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie pabianickim, w gminie Dobroń.

Leży nad rzeką Grabią, przy linii kolejowej między Pabianicami i Łaskiem, z przystankiem Dobroń.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dobroński

przymiotnik od: Dobroń


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Dobroniem, dotyczący Dobronia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dobrski

1. przymiotnik od: Dobra, Dobre
2. przymiotnik od: Dobrcz; dobrecki


przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący miejscowości Dobra, Dobre

 (1.2) dotyczący miejscowości Dobrcz


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dobrucki

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dobrudzki

przymiotnik od: Dobrudża


przymiotnik

 (1.1) związany z Dobrudżą, dotyczący Dobrudży, pochodzący z Dobrudży


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dobrudża

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) hist. geogr. kraina historyczna między Morzem Czarnym a dolnym odcinkiem Dunaju;


Dobrudża (rum. "Dobrogea", bułg. "Добруджа") – kraina historyczna między Morzem Czarnym a ostatnim przed ujściem odcinkiem Dunaju, podzielona obecnie między Rumunię i Bułgarię. Powierzchnia całkowita wynosi ok. 23 000 km².


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Dobrudżański

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Dobrudżą, dotyczący Dobrudży


Źródła:

Wiktionary

Dobrusia

zdrobnienie od: Dobrosława (imię żeńskie)


Źródła:

SJP.pl

Dobry

1. zgodny z zasadami moralnymi;
2. skłonny do pomocy;
3. satysfakcjonujący, dodatni;
4. o nastroju: pogodny;
5. będący zwiastunem czegoś pozytywnego;
6. starannie wykonujący swe obowiązki;
7. o organizmie, jego części: dobrze funkcjonujący;
8. starannie wykonany;
9. odpowiedni;
10. o potrawie, napoju: smaczny;
11. intratny, przynoszący zyski;
12. z nawiązką


przymiotnik

 (1.1) miły, uczynny, usłużny, szlachetny

 (1.2) odpowiedni, pasujący do czegoś

 (1.3) pomyślny, udany

 (1.4) smaczny

 (1.5) grzeczny

 (1.6) świetny, znakomity w swojej dziedzinie

 (1.7) ciekawy, interesujący, wysokiej jakości

 (1.8) o nastroju wesoły, radosny

 (1.9) o zdrowiu, zmysłach zdrowy; szczególnie wyostrzony

 (1.10) korzystny

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) urz. eduk. nazwa oceny szkolnej 4

wykrzyknik

 (3.1) pot. dzień dobry


Dobry (niem. "Döbern (Ostpr.)") – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie elbląskim, w gminie Godkowo.

Do 1954 roku siedziba gminy Dobry. W latach 1954–1971 wieś należała i była siedzibą władz gromady Dobry, po jej zniesieniu w gromadzie Godkowo. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa elbląskiego. Miejscowość leży w historycznym regionie Prus Górnych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dobrymir

dawne imię męskie


Źródła:

SJP.pl

Dobrynin

wieś w Polsce


Dobrynin (daw. "Dobromin") – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie mieleckim, w gminie Przecław. Ma status sołectwa.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dobryszyce

wieś w Polsce


Dobryszyce – wieś w Polsce, położona w województwie łódzkim, w powiecie radomszczańskim, w gminie Dobryszyce.

Wieś królewska w tenucie radomszczańskiej w powiecie radomszczańskim województwa sieradzkiego w końcu XVI wieku. W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Dobryszyce. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa piotrkowskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dobryszycki

przymiotnik od: Dobryszyce


Źródła:

SJP.pl

Dobrzanianin

mieszkaniec Dobrzan (miasta w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Dobrzanianka

mieszkanka Dobrzan (miasta w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Dobrzaniecki

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Dobrzanin

1. mieszkaniec Dobrego;
2. mieszkaniec Dobrej


Źródła:

SJP.pl

Dobrzanka

1. mieszkanka Dobrej;
2. mieszkanka Dobrego


Dobrzanka – niezamieszkana wieś w Polsce, w województwie podkarpackim, w powiecie przemyskim, w gminie Bircza. Wchodzi w skład sołectwa "Malawa".

Leży na terenie Pogórza Przemyskiego nad potokiem Dobrzanka dopływem Lipki (dopływ Stupnicy).

Dobrzanka powstała prawdopodobnie na początku XVII w. Najstarsza zachowana wzmianka pochodzi z 1631 r. W tym czasie właścicielem Malawy wraz z Dobrzanka i sąsiednią Lipą był Jan Humnicki.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dobrzany

1. miasto w Polsce;
2. wieś w Polsce;
3. nazwa trzech wsi na Ukrainie


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Polsce;


Dobrzany ( Jacobshagen, Jakobshagen) – miasto w północno-zachodniej Polsce, w województwie zachodniopomorskim, w powiecie stargardzkim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Dobrzany, na Pojezierzu Ińskim, nad jeziorem Szadzko.

Według danych z 31 grudnia 2011 miasto miało 2404 mieszkańców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dobrzański

przymiotnik od: Dobrzany


Dobrzański (forma żeńska: Dobrzańska; liczba mnoga: Dobrzańscy) – polskie nazwisko. 1 stycznia 2023 w Polsce nosiło je co najmniej 4855 osób.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dobrze

to, co jest uznawane za wartościowe; przeciwieństwo zła


przysłówek sposobu

 (1.1) w należyty sposób

 (1.2) uczciwie

 (1.3) przyjemnie

 (1.4) z korzyścią

wykrzyknik

 (2.1) wyrażenie zgody


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dobrzec

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Dobrzechów

wieś w Polsce


Dobrzechów – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie strzyżowskim, w gminie Strzyżów. Ma status sołectwa.

Miejscowość jest siedzibą Parafii św. Stanisława Biskupa, należącej do dekanatu Strzyżów, diecezji rzeszowskiej.

W miejscowości jest przystanek kolejowy Dobrzechów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dobrzecki

przymiotnik od: Dobrzec


Źródła:

SJP.pl

Dobrzedziałka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) prostytutka


Źródła:

Wiktionary

Dobrzejowice

wieś w Polsce


Dobrzejowice – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie głogowskim, w gminie Żukowice.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dobrzejów

wieś w Polsce


Dobrzejów – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie legnickim, w gminie Miłkowice.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dobrzelin

wieś w Polsce


Dobrzelin – wieś (dawniej miasto) w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie kutnowskim, w gminie Żychlin.

Nowy Dobrzelin uzyskał lokację miejską w 1536 roku, zdegradowany przed 1700 rokiem.

W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Dobrzelin. W latach 1973–1991 miejscowość była siedzibą gminy Dobrzelin. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa płockiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dobrzeliński

związany z Dobrzelinem


Źródła:

SJP.pl

Dobrzelów

wieś w Polsce


Dobrzelów – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie bełchatowskim, w gminie Bełchatów.

W latach 1954–1961 wieś należała i była siedzibą władz gromady Dobrzelów, po jej zniesieniu w gromadzie Bełchatów. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa piotrkowskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dobrzeniecki

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Dobrzewino

wieś w Polsce


Dobrzewino (dodatkowa nazwa w j. kaszub. Dobrzewino, niem. Wertheim) – wieś kaszubska w Polsce, położona w województwie pomorskim, w powiecie wejherowskim, w gminie Szemud, przy drodze wojewódzkiej nr 218. W skład sołectwa Dobrzewino wchodzi również Dębowa. Połączenie z Gdynią (jedynie w dni powszednie) umożliwiają autobusy komunikacji miejskiej (linia nr "191").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dobrzeć

1. stawać się zdrowszym, odzyskiwać siły;
2. przestarzałe: stawać się dobrym; łagodnieć


Źródła:

SJP.pl

Dobrzeń

1. stawać się zdrowszym, odzyskiwać siły;
2. przestarzałe: stawać się dobrym; łagodnieć


Dobrzeń (niem. "Gutwohne") – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie oleśnickim, w gminie Dobroszyce.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dobrzeński

→ Dobrzeń, → Dobrzeń Wielki


Patrz:Dobrzeń, → Dobrzeń Wielki

Źródła:

SJP.pl

Dobrzuszny

dochodzący do brzucha


Źródła:

SJP.pl

Dobrzyca

1. miasto w Polsce;
2. nazwa dwóch wsi w Polsce;
3. jezioro w Polsce;
4. rzeka w Polsce


Dobrzyca (niem. "Dobberschütz") – miasto w Polsce, w województwie wielkopolskim, w powiecie pleszewskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Dobrzyca. Jest to druga pod względem liczby mieszkańców miejscowość powiatu pleszewskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dobrzycki

→ Dobrzyca


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Patrz:Dobrzyca

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dobrzyczanin

mieszkaniec Dobrzycy (miasta w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Dobrzyczanka

mieszkanka Dobrzycy (miasta w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Dobrzyków

wieś w Polsce


Dobrzyków – wieś sołecka w Polsce, położona w województwie mazowieckim, w powiecie płockim, w gminie Gąbin. Leży na lewym brzegu Wisły, na południe od Płocka.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dobrzynianin

mieszkaniec Dobrzynia nad Wisłą


Źródła:

SJP.pl

Dobrzynianka

mieszkanka Dobrzynia nad Wisłą


Źródła:

SJP.pl

Dobrzyniec

wieś w Polsce


Do


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dobrzyniecki

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Dobrzyniewo

wieś w województwie wielkopolskim, w powiecie pilskim


Do


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dobrzyniewski

przymiotnik od: Dobrzyniewo Kościelne


Źródła:

SJP.pl

Dobrzynka

wieś w Polsce


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) spoż. kawa zbożowa popularna w PRL-u, produkowana dawniej we Włocławku


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dobrzyń

1. Dobrzyń nad Wisłą - miasto w Polsce;
2. nazwa kilku wsi w Polsce;
3. jezioro w Polsce


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dobrzyński

1. przymiotnik od: Dobrzyń nad Wisłą
2. golubsko-dobrzyński - przymiotnik od: Golub-Dobrzyń


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dobrów

wieś w Polsce


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dobszyna

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w centralnej części Słowacji;


Dobszyna (słow. "Dobšiná", do 1927 "Dobšina", niem. "Dobschau", węg. "Dobsina", łac. "Dobsinium") – miasto na Słowacji w kraju koszyckim, w powiecie Rożniawa. Zabudowania miasta zajmują dolinę Dobszyńskiego Potoku ("Dobšinský potok") i jego dopływów, w regionie Volovské vrchy.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Dobudowa

dobudowana część budynku itp.; dobudówka


Źródła:

SJP.pl

Dobudowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|dobudować.


Źródła:

Wiktionary

Dobudować

1. dokończyć budowanie;
2. zbudować dodatkową część budynku itp.


Źródła:

SJP.pl

Dobudzać

1. z trudem budzić kogoś;
2. dobudzać się - odzyskiwać sprawność umysłową i fizyczną po obudzeniu


Źródła:

SJP.pl

Dobudzić

1. z trudem obudzić kogoś;
2. dobudzić się - odzyskać sprawność umysłową i fizyczną po obudzeniu


Źródła:

SJP.pl

Dobudzony

1. z trudem obudzić kogoś;
2. dobudzić się - odzyskać sprawność umysłową i fizyczną po obudzeniu


Źródła:

SJP.pl

Dobudówka

dobudowana część budynku itp.; dobudowa


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) bud. dobudowana część budynku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dobycie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|dobyć.


Źródła:

Wiktionary

Dobytczę

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) stpol. bydlę


Źródła:

Wiktionary

Dobytek

ogół rzeczy należących do kogoś


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) wszystko, co się posiada

 (1.2) przest. bydło, zwierzęta domowe


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dobywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|dobywać.


Źródła:

Wiktionary

Dobywać

wyjmować coś


czasownik przechodni niedokonany (dk. dobyć)

 (1.1) daw. wyjmować

 (1.2) powodować powstanie dźwięku

czasownik zwrotny niedokonany dobywać się (dk. dobyć się)

 (2.1) wydostawać się (o zapachu, dźwięku itp.)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dobyć

przestarzale: wydostać na zewnątrz


czasownik przechodni dokonany (ndk. dobywać)

 (1.1) daw. wyjąć

 (1.2) spowodować powstanie dźwięku

czasownik zwrotny dokonany dobyć się (ndk. dobywać się)

 (2.1) wydostać się (o zapachu, dźwięku itp.)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dobór

wybieranie odpowiednich elementów; selekcja


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) wybranie najodpowiedniejszych do określonego celu osób, zwierząt lub przedmiotów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dobóść

sprawić komuś przykrość, dotkliwie dokuczyć, stać się powodem zmartwień; dopiec, dogryźć


Źródła:

SJP.pl

Doc

format tekstowy


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Doc.

skrót od docent


skrót

 (1.1) = docent


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Doca

hormon wytwarzany przez korę nadnerczy, mający wpływ na gospodarkę sodu i potasu w ustroju; dezoksykortykosteron


Doca, właśc. Alfredo Almeida Rego (ur. 7 kwietnia 1903, zm. 31 grudnia 1956) – brazylijski piłkarz grający na pozycji napastnika.

Podczas kariery piłkarskiej grał w: Mackenzie Rio de Janeiro (1923–1925), São Cristóvão Rio de Janeiro (1926–1932) oraz CR Flamengo (1933–1935). Największym sukcesem w karierze klubowej było wywalczenie mistrzostwa stanu Rio de Janeiro – Campeonato Carioca w 1926.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Docelowość

cecha czegoś stanowiącego cel czyichś działań


Źródła:

SJP.pl

Docelowy

1. będący celem podróży;
2. dotyczący zamierzonego efektu końcowego, np. zatrudnienie docelowe


przymiotnik

 (1.1) prowadzący do celu

 (1.2) stanowiący cel przejściowy lub ostateczny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Docencik

zdrobnienie od: docent


Źródła:

SJP.pl

Docencki

odnoszący się do docenta, właściwy docentom


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z docentem, dotyczący docenta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Docenianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|doceniać.


Źródła:

Wiktionary

Doceniać

czasownik przechodni niedokonany (dk. docenić)

 (1.1) dostrzegać wartość kogoś lub czegoś; cenić coś wysoko

czasownik zwrotny niedokonany doceniać się (dk. docenić się)

 (2.1) dostrzegać wartość własnych czynów, słów lub wyglądu

 (2.2) dostrzegać wzajemnie wartość czynów, słów lub wyglądu z drugą osobą


Źródła:

Wiktionary

Docenienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|docenić.


Źródła:

Wiktionary

Docenić

uznać zasługi


czasownik przechodni dokonany (ndk. doceniać)

 (1.1) zob. doceniać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Docent

1. stanowisko na uczelni wyższe od adiunkta;
2. osoba zajmująca to stanowisko


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) eduk. stanowisko dydaktyczne w instytucjach naukowych i w szkolnictwie wyższym

 (1.2) eduk. osoba zajmująca stanowisko docenta (1.1)


Docent ( Dozent od docens „uczący”) – stanowisko w szkołach wyższych i instytutach naukowych dla pracowników dydaktycznych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Docentka

rzadko: kobieta zajmująca stanowisko na uczelni wyższe od adiunkta; kobieta docent


Źródła:

SJP.pl

Docentrować

wycentrować;
1. w piłce nożnej: skierować piłkę z boku boiska w pobliże bramki; dośrodkować;
2. wyprostować koło poprzez luzowanie lub naciąganie szprych


Źródła:

SJP.pl

Docentrowywać

środowiskowo: centrować - prostować koło poprzez naciąganie lub luzowanie szprych; wycentrowywać


Źródła:

SJP.pl

Docentura

stanowisko docenta


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) eduk. posada docenta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Docha

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gwara. uczn. ocena dostateczna


Źródła:

Wiktionary

Dochmius

miara wiersza antycznego


Źródła:

SJP.pl

Dochna

jednoroczna trawa uprawiana w krajach tropikalnych dla ziarna i źdźbeł; sorgo cukrowe


Źródła:

SJP.pl

Dochnal

nazwisko, m.in. Marek Dochnal, polski przedsiębiorca


Źródła:

SJP.pl

Dochodotwórczy

przynoszący dochód; dochodowy


Źródła:

SJP.pl

Dochodowość

→ dochodowy


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ekon. cecha tego, co przynosi dochody


Patrz:dochodowy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dochodowy

1. przynoszący dochód, zysk; intratny, rentowny, opłacalny, zyskowny, popłatny;
2. dotyczący zagadnień związanych z dochodem, np. podatek dochodowy


przymiotnik

 (1.1) taki, który przynosi zysk

 (1.2) powiązany z wielkością dochodu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dochody

pojęcie ekonomiczne określające nadwyżkę przychodu nad rozchodem


Źródła:

SJP.pl

Dochodzenie

czynności prowadzone przez prokuratora, policję lub uprawnione osoby, polegające na zebraniu dowodów i wyjaśnieniu okoliczności związanych z przestępstwem; badanie, śledztwo


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) praw. ogół czynności prowadzone przez prokuratora, policję lub sędziego śledczego zmierzające do wyjaśnienia okoliczności związanych z przestępstwem

 (1.2) odczasownikowy od|dochodzić.


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dochodzeniowiec

policjant prowadzący dochodzenie


Źródła:

SJP.pl

Dochodzeniowy

→ dochodzenie


przymiotnik

 (1.1) związany z dochodzeniem


Patrz:dochodzenie

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dochodzeniówka

wydział śledczy policji (milicji)


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) środ. policyjne wydział dochodzeniowy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dochodzik

zdrobnienie od: dochód


Źródła:

SJP.pl

Dochodzić

potocznie: uczęszczając gdzieś, dotrwać do końca


czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. dojść)

 (1.1) niedokonany od|dojść.

czasownik nieprzechodni niedokonany

 (2.1) o czasie: być prawie

 (2.2) starać się uzyskać albo odzyskać coś

 (2.3) pot. uczęszczając gdzieś, dotrwać do końca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dochodzący

o służącej, pomocy domowej: niemieszkający u pracodawcy


Źródła:

SJP.pl

Dochować

1. o sekrecie, wierze, przyrzeczeniu: dotrzymać;
2. przechować coś lub wychować kogoś do pewnego czasu;
3. złożyć ciało zmarłego w grobie, w którym uprzednio pochowano innego zmarłego;
4. dochować się:
a) przetrwać do pewnego czasu; przechować się;
b) doczekać się rezultatów wychowywania, starań


czasownik przechodni dokonany (ndk. dochowywać)

 (1.1) wychować do pewnego czasu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dochowek

przyrost żywego inwentarza; przychówek; dochówek


Źródła:

SJP.pl

Dochowywać

1. o sekrecie, wierz, przyrzeczeniu: dotrzymywać;
2. przechowywać coś lub wychowywać kogoś do pewnego czasu;
3. dochowywać się:
a) trwać do pewnego czasu; przechowywać się;
b) doczekiwać się rezultatów wychowywania, starań


czasownik przechodni niedokonany (dk. dochować)

 (1.1) niedokonany od|dochować.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dochrapanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|dochrapać.


Źródła:

Wiktionary

Dochrapać

potocznie: dochrapać się - osiagnąć coś po długich staraniach


Źródła:

SJP.pl

Dochromać

przestarzałe: kulejąc, dojść dokądś; doczłapać


Źródła:

SJP.pl

Dochrzaniać

potocznie:
1. obciążać kogoś czymś; dowalać;
2. dochrzaniać się - czepiać się o coś; dowalać się


Źródła:

SJP.pl

Dochrzanić

potocznie:
1. dochrzanić komuś - pobić kogoś;
2. obciążyć kogoś czymś; dowalić;
3. dochrzanić się - zgłosić pretensje, często nieuzasadnione; przyczepić się


Źródła:

SJP.pl

Dochtor

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. lekarz


Źródła:

Wiktionary

Dochtór

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Górny Śląsk. doktor, lekarz


Źródła:

Wiktionary

Dochód

pojęcie ekonomiczne określające nadwyżkę przychodu nad rozchodem


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) księg. suma wpływów (przychodów) pomniejszona o koszty ich uzyskania;

 (1.2) ekon. kwota pozostająca do dyspozycji


Dochód – wpływy osiągnięte w określonym czasie po potrąceniu kosztów ich uzyskania.

Stanowi podstawową kategorię ekonomiczną, wyrażającą dodatni efekt zastosowania czynników wytwórczych: ziemi, pracy, kapitału rzeczowego, kapitału finansowego w procesie gospodarowania. Dochód jest rezultatem połączenia wymienionych czynników wytwórczych oraz przedsiębiorczości człowieka. Dochód w formie pieniężnej jest wyrazem towarów i usług, które podmioty go posiadające mogą za niego nabyć.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dochówek

1. przyrost żywego inwentarza; przychówek; dochowek;
2. złożenie ciała zmarłego w grobie, w którym uprzednio pochowano innego zmarłego;
3. ponowny pochówek


Źródła:

SJP.pl

Dochówka

regionalnie: część pieca kuchennego do przechowywania i podgrzewania potraw; piekarnik, piecyk, duchówka


Źródła:

SJP.pl

Dociec

1. dowiedzieć się czegoś lub wykryć coś;
2. o wodzie, cieczy: cieknąc, dojść, dostać się gdzieś


Źródła:

SJP.pl

Dociekania

1. poszukiwać wyjaśnienia lub rozwiązania;
2. o wodzie, cieczy: cieknąc, dojść, dostać się gdzieś


Źródła:

SJP.pl

Dociekanie

1. poszukiwać wyjaśnienia lub rozwiązania;
2. o wodzie, cieczy: cieknąc, dojść, dostać się gdzieś


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|dociekać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dociekać

1. poszukiwać wyjaśnienia lub rozwiązania;
2. o wodzie, cieczy: cieknąc, dojść, dostać się gdzieś


czasownik przechodni niedokonany (dk. dociec, docieknąć)

 (1.1) podn. badając coś, starać się dotrzeć do sedna sprawy; dochodzić prawdy

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. dociec, docieknąć)

 (2.1) ciekąc, dostawać się gdzieś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dociekliwiec

potocznie: osoba dociekliwa, wnikliwa, badawcza


Źródła:

SJP.pl

Dociekliwiej

stopień wyższy od przysłówka: dociekliwie


Źródła:

SJP.pl

Dociekliwość

wnikliwość, ciekawość, starania aby dowiedzieć się i zrozumieć jak najwięcej


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) dociekanie, chęć poszerzania wiedzy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dociekliwszy

stopień wyższy od przymiotnika: dociekliwy


Źródła:

SJP.pl

Dociekliwy

1. starający się dowiedzieć i zrozumieć jak najwięcej;
2. świadczący o takim podejściu do czegoś


przymiotnik

 (1.1) taki, który chce dowiedzieć się i zrozumieć jak najwięcej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Docieknięty

o wodzie: dojść lub dostać się gdzieś; dociec


Źródła:

SJP.pl

Docieknąć

o wodzie: dojść lub dostać się gdzieś; dociec


Źródła:

SJP.pl

Dociekły

o wodzie: dojść lub dostać się gdzieś; dociec


Źródła:

SJP.pl

Dociepleniowiec

potocznie: monter dociepleń budynków


Źródła:

SJP.pl

Dociepleniowy

→ docieplenie (budynku)


Źródła:

SJP.pl

Docieracz

osoba trudniąca się obróbką przedmiotów poprzez pocieranie ich powierzchni


Źródła:

SJP.pl

Docieraczka

narzędzie do uzyskiwania odpowiedniego kształtu, wzoru lub gładkości obrabianej powierzchni; docierak


Źródła:

SJP.pl

Docierak

narzędzie do uzyskiwania odpowiedniego kształtu, wzoru lub gładkości obrabianej powierzchni; docieraczka


Źródła:

SJP.pl

Docieranie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|docierać.


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Docierarka

maszyna do uzyskiwania odpowiedniego kształtu, wzoru lub gładkości obrabianej powierzchni, np. docierarka do betonu


Źródła:

SJP.pl

Docierać

1. wygładzać, wycierać;
2. dostawać się dokądś lub do kogoś z trudem;
3. powodować wzajemne dopasowywanie się powierzchni trących maszyny;
4. ucierać dodatkową ilość czegoś;
5. docierać się - dostosować się do siebie


czasownik przechodni niedokonany (dk. dotrzeć)

 (1.1) wygładzać, wycierać

 (1.2) dostawać się, dochodzić dokądś lub do kogoś z trudem

 (1.3) powodować wzajemne dopasowywanie się powierzchni trących maszyny

 (1.4) pot. ucierać dodatkową ilość czegoś

 (1.5) rozprzestrzeniać się

czasownik zwrotny niedokonany docierać się (dk. dotrzeć się)

 (2.1) dostosować się, dopasować się do siebie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Docinak

ręczne narzędzie ślusarskie do przycinania końcówek rur


Źródła:

SJP.pl

Docinać

1. wycinać do końca lub do określonego miejsca;
2. obcinając, dopasowywać;
3. mówić komuś coś złośliwego


Źródła:

SJP.pl

Docinek

złośliwy komentarz, przykra uwaga


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) przykra uwaga


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Docinkowy

przymiotnik jakościowy

 (1.1) rzad. uszczypliwy, szyderczy, pełny docinków


Źródła:

Wiktionary

Dociosać

dokończyć ciosanie


Źródła:

SJP.pl

Dociosywać

dokańczać ciosanie


Źródła:

SJP.pl

Docisk

1. element mocujący przedmiot podczas obróbki na obrabiarce;
2. siła występująca między powierzchniami stykania się przyciskanych do siebie przedmiotów


Docisk w wytrzymałości materiałów – stan obciążenia ciała, kiedy działające na nie obciążenie zewnętrzne jest skupione na małym fragmencie jego powierzchni. Takie obciążenie powoduje pojawienie się dużych naprężeń w otoczeniu punktu przyłożenia siły, które szybko maleją ze odległością od tego punktu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dociskać

czasownik przechodni niedokonany (dk. docisnąć)

 (1.1) przyciskać coś do czegoś tak, aby zwiększyć kontakt lub stabilność

 (1.2) przen. zmuszać kogoś do większego wysiłku lub działania

czasownik zwrotny niedokonany dociskać się (dk. docisnąć się)

 (2.1) być dociskanym

 (2.2) dociskać siebie nawzajem


Źródła:

Wiktionary

Dociskowy

związany z dociskiem


Źródła:

SJP.pl

Dociąg

1. mechanizm automatycznego domykania drzwi w samochodzie;
2. dawniej: wprowadzenie do warnika pewnej ilości gęstego soku, klarówki lub ulepu


Źródła:

SJP.pl

Dociągać

1. ciągnąc, przybliżać coś lub kogoś do pewnego miejsca;
2. robiąc coś, doprowadzać to do jakiegoś punktu w przestrzeni lub w czasie;
3. docierać gdzieś z trudem;
4. trwać, żyć do jakiegoś momentu


Źródła:

SJP.pl

Dociągnąć

1. ciągnąc, przybliżyć coś lub kogoś do pewnego miejsca;
2. robiąc coś, doprowadzić to do jakiegoś punktu w przestrzeni lub w czasie;
3. dotrzeć gdzieś z trudem;
4. przetrwać, przeżyć do jakiegoś momentu


Źródła:

SJP.pl

Dociągowy

→ dociąg


Patrz:dociąg

Źródła:

SJP.pl

Dociąć

1. wyciąć do końca lub do określonego miejsca;
2. obcinając, dopasować;
3. powiedzieć komuś coś złośliwego


Źródła:

SJP.pl

Dociążać

1. zwiększać ciężar czegoś;
2. obarczać kogoś dodatkową pracą


Źródła:

SJP.pl

Dociążenie

1. zwiększyć ciężar czegoś;
2. obarczyć kogoś dodatkową pracą


Źródła:

SJP.pl

Dociążyć

1. zwiększyć ciężar czegoś;
2. obarczyć kogoś dodatkową pracą


Źródła:

SJP.pl

Docięcie

1. wyciąć do końca lub do określonego miejsca;
2. obcinając, dopasować;
3. powiedzieć komuś coś złośliwego


Źródła:

SJP.pl

Doctorow

[czytaj: doktorow] nazwisko, m.in. Cory Doctorow, kanadyjski pisarz


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Docucać

przywracać kogoś do przytomności


Źródła:

SJP.pl

Docucić

doprowadzić z trudem do stanu przytomności


Źródła:

SJP.pl

Docudrama

[czytaj: dokudrama] fabularyzowany film dokumentalny; dokudrama


Źródła:

SJP.pl

Docusoap

[czytaj: DOkjusołp] rodzaj filmu dokumentalnego, emitowanego w odcinkach i zbliżonego do serialu obyczajowego


Źródła:

SJP.pl

Docymolog

specjalista od egzaminów, sposobu oceniania


Źródła:

SJP.pl

Docymologia

nauka o egzaminach szkolnych, ich analiza i ocena


Docymologia (gr. "δοκιμε" „próba”) – nauka o sposobach oceniania wiedzy, umiejętności i przydatności danych osób do wykonywania określonych zawodów lub funkcji.

Ten dział nauki zaczął rozwijać się dopiero po II wojnie światowej. Głównym jej zadaniem jest udoskonalenie dawnych oraz tworzenie nowych metod egzaminowania i weryfikacji osiągnięć szkolnych lub zawodowych. Stwierdza ona brak zaufania do wartości tradycyjnych egzaminów oraz prowadzi badania nad medotami prowadzenia testów i konkursów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Doczekanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) dotrwanie aż do jakiegoś momentu


Źródła:

Wiktionary

Doczekać

doczekać się;
1. czekając cierpliwie, wytrwać do jakiegoś spodziewanego momentu; dotrwać;
2. zasłużyć na coś swoją wytrwałą pracą; dostąpić, zasłużyć, osiągnąć coś


czasownik przechodni dokonany (ndk. doczekiwać)

 (1.1) dotrwać czegoś spodziewanego po pewnym czasie oczekiwania

 (1.2) dożyć jakiegoś wieku lub ważnego wydarzenia

czasownik zwrotny dokonany doczekać się (ndk. doczekiwać się)

 (2.1) doczekać (1.1) czegoś po długim czasie oczekiwania, zazwyczaj z wyjątkowym zniecierpliwieniem

 (2.2) doczekać (1.2) jakiegoś ważnego momentu lub etapu w swoim życiu

 (2.3) otrzymać coś, co było oczekiwane lub zasłużone


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Doczep

lekki wagon do ruchu pasażerskiego na bocznych liniach


Źródła:

SJP.pl

Doczepa

lekki wagon do ruchu pasażerskiego na bocznych liniach


Źródła:

SJP.pl

Doczepek

potocznie: coś doczepionego, dodanego do czegoś * zwykle w związku frazeologicznym: na doczepkę - na dodatek, oprócz tego; na przyczepkę


Źródła:

SJP.pl

Doczepienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|doczepić.


Źródła:

Wiktionary

Doczepić

czasownik przechodni dokonany (ndk. doczepiać)

 (1.1) dokonany od|doczepiać.


Źródła:

Wiktionary

Doczepka

potocznie: coś doczepionego, dodanego do czegoś * zwykle w związku frazeologicznym: na doczepkę - na dodatek, oprócz tego; na przyczepkę


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot., rzad. lub daw. przedmiot stanowiący dodatkowy, dołączony element większej całości; rzecz uzupełniająca

 (1.2) transp. niewielki pojazd bez własnego napędu, holowany przez inny pojazd; mała doczepa

 (1.3) przen. złośliwa aluzja lub uwaga wypowiedziana w czyjejś obecności, mająca sprawić tej osobie przykrość


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Doczepny

przystosowany do doczepiania


Źródła:

SJP.pl

Doczesać

dokończyć czesanie


Źródła:

SJP.pl

Doczesna

przemijający, związany z życiem ziemskim, bez większego znaczenia w perspektywie wiecznego życia


Doczesna – przerosła i rozpulchniona błona śluzowa macicy. Rozrost następuje pod wpływem hormonów jajnika, a zwłaszcza progesteronu w trakcie cyklu miesiączkowego i ma na celu przygotowanie podścieliska dla zagnieżdżenia się zapłodnionej komórki jajowej. W razie zapłodnienia komórki jajowej błona śluzowa macicy ulega dalszym zmianom, przekształcając się w doczesną ciążową, która dzieli się na następujące części:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Doczesność

→ doczesny


Patrz:doczesny

Źródła:

SJP.pl

Doczesny

przemijający, związany z życiem ziemskim, bez większego znaczenia w perspektywie wiecznego życia


przymiotnik

 (1.1) przemijający, związany z życiem ziemskim, bez większego znaczenia w perspektywie wiecznego życia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Doczesywać

kończyć czesanie


Źródła:

SJP.pl

Doczka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gwara. córka

 (1.2) gwara. szoferska: ciężarówka marki Dodge


Źródła:

Wiktionary

Doczkać

czasownik dokonany

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. zaczekać, poczekać


Źródła:

Wiktionary

Doczołgiwać

doczołgiwać się - docierać dokądś, czołgając się


Źródła:

SJP.pl

Doczyszczanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|doczyszczać.


Źródła:

Wiktionary

Doczytać

1. dokończyć czytanie czegoś, przeczytać do końca;
2. doczytać się - czytając dowiedzieć się czegoś; wyczytać coś


Źródła:

SJP.pl

Doczłapać

dojść dokądś z trudem, człapiąc; dowlec się


Źródła:

SJP.pl

Dod.

skrót

 (1.1) = dodatek


Źródła:

Wiktionary

Doda

zwiększyć ilość czegoś


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dodajna

liczba, do której dodaje się inną liczbę


Źródła:

SJP.pl

Dodajnik

w dodawaniu liczba dodawana do dodajnej


Źródła:

SJP.pl

Dodanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|dodać.


Źródła:

Wiktionary

Dodatek

1. to, co się dodaje ponad normę, ponad określoną ilość, miarę, ponad program;
2. krótki film wyświetlany po kronice przed filmem pełnometrażowym


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) coś dodanego, dodatkowego

 (1.2) inform. dodatkowa funkcjonalność programu komputerowego w postaci wtyczki, skórki itp.


Dodatek – część wsi Tomaszówka w Polsce, położona w województwie mazowieckim, w powiecie lipskim, w gminie Lipsko.

W latach 1975–1998 Dodatek należał administracyjnie do województwa radomskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dodatki

1. to, co się dodaje ponad normę, ponad określoną ilość, miarę, ponad program;
2. krótki film wyświetlany po kronice przed filmem pełnometrażowym


Dodatki – kolonia w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie jędrzejowskim, w gminie Wodzisław.

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa kieleckiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dodatkowo

przysłówek

 (1.1) w sposób dodany do czegoś


Źródła:

Wiktionary

Dodatkowość

zasada mówiąca o tym, że fundusze przeznaczone przez Unię Europejską na rozwój państw członkowskich mogą być tylko dodatkowym, a nie głównym źródłem finansowania programów rozwoju realizowanych przez dane państwo; additionality


Źródła:

SJP.pl

Dodatkowy

taki, który został dodany do czegoś, nadprogramowy


przymiotnik

 (1.1) dodany do istniejącej wcześniej reszty

 (1.2) niekonieczny; taki, którego brak nie zmieniłby ostatecznych wniosków

 (1.3) pomocniczy

 (1.4) nieplanowany


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dodatni

1. dobry, korzystny;
2. większy od zera, oznaczony znakiem plus


przymiotnik

 (1.1) mat. ekon. większy od zera

 (1.2) fiz. chem. taki, który nie jest ujemny

 (1.3) świadczący o obecności jakiegoś wskaźnika

 (1.4) dobry lub korzystny

 (1.5) wyrażający pozytywny sąd


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dodatniość

→ dodatni


Patrz:dodatni

Źródła:

SJP.pl

Dodawanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) mat. działanie arytmetyczne oznaczane symbolem + (plus);

 (1.2) mat. jedno z dwóch działań w pierścieniu – uogólnienie dodawania (1.1)

 (1.3) odczasownikowy od|dodawać.


Dodawanie – wspólna nazwa różnych działań matematycznych, zdefiniowanych na różnych zbiorach i klasach, m.in. tych liczbowych, ale też dla wektorów, niektórych funkcji i części innych zbiorów.

Dodawane obiekty to składniki, a wynik dodawania to suma. Działanie to zwykle oznacza się plusem: formula_1 Dodawanie zalicza się do działań arytmetycznych i jest najprostszym z nich, definiującym pozostałe.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Dodawać

czasownik przechodni niedokonany

 (1.1) dawać coś uzupełniającego, podwyższającego poprzednią ilość

 (1.2) dopowiadać coś, uzupełniać wypowiedź dodatkowymi zwrotami; nadmienić

 (1.3) mat. wykonywać dodawanie, sumować


Źródła:

Wiktionary

Dodać

zwiększyć ilość czegoś


czasownik przechodni dokonany (ndk. dodawać)

 (1.1) dokonany od|dodawać.

spójnik

 (2.1) mat. plus (spójnik łączący dodawane składniki)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dodefiniować

dokładniej coś zdefiniować; doprecyzować


Źródła:

SJP.pl

Dodefiniowywać

dokładniej coś definiować; doprecyzowywać


Źródła:

SJP.pl

Dodek

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) poufała forma imienia Adolf


Źródła:

Wiktionary

Dodekaedr

wielościan foremny ograniczony dwunastoma pięciokątami foremnymi; dwunastościan foremny


Źródła:

SJP.pl

Dodekafonia

12-dźwiękowa atonalna technika komponowania utworów muzycznych


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) muz. technika kompozytorska polegająca na użyciu wszystkich dwunastu dźwięków skali chromatycznej w określonym porządku, bez wyróżniania jednego z nich jako tonu głównego (czyli bez tonalności dur-moll)


Do


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dodekafoniczność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest dodekafoniczne


Źródła:

Wiktionary

Dodekafoniczny

→ dodekafonia


przymiotnik

 (1.1) muz. związany z dodekafonią, zgodny z zasadami dodekafonii


Patrz:dodekafonia

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dodekafonista

kompozytor stosujący technikę dodekafoniczną


Źródła:

SJP.pl

Dodekafonistka

→ dodekafonista


Patrz:dodekafonista

Źródła:

SJP.pl

Dodekafonizm

styl we współczesnej muzyce poważnej oparty na technice dodekafonicznej


Źródła:

SJP.pl

Dodekahedron

wielościan ograniczony dwunastoma wielokątami; dwunastościan


Źródła:

SJP.pl

Dodekanez

grupa wysp greckich, na Morzu Egejskim


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. grecki archipelag w południowej części Morza Egejskiego, u wybrzeży Turcji;

 (1.2) geogr. adm. nomos (prefektura administracyjna) obejmujący archipelag Dodekanez (1.1)


Dodekanez ( Δωδεκάνησα, trb. "Dodekánisa"; w tłum. na pol. „dwanaście wysp”) – archipelag na Morzu Egejskim i do końca 2010 roku prefektura (nomos) w regionie administracyjnym Wyspy Egejskie Południowe w Grecji ze stolicą w mieście Rodos. Prefektura Dodekanez zajmowała łączną powierzchnię 2714 km², zamieszkiwało ją około 200,5 tysiąca ludzi (stan na 2005 rok).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Doderer

nazwisko, m.in. Heimito von Doderer (1896-1966), pisarz austriacki


Źródła:

SJP.pl

Dodge

[czytaj: dodż] marka samochodów


Dodge – amerykański producent samochodów z siedzibą w Auburn Hills działający od 1913 roku. Należy do międzynarodowego koncernu Stellantis.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dodo

ptak nielot z wymarłej rodziny drontów, który występował na wyspie Mauritius


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) ornit. wymarły ptak nielot z wyspy Mauritius z gatunku nazwa systematyczna|Raphus cucullatus|ref=tak.;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dodoma

stolica Tanzanii


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto, stolica Tanzanii;


Dodoma – oficjalna stolica Tanzanii (do 1981 roku był nią Dar es Salaam), położona w środkowej części kraju na wysokości ok. 1100 m n.p.m., ośrodek administracyjny okręgu Dodoma, zamieszkiwana przez ok. 324 tys. mieszkańców (2002). Jest to ósme co do wielkości miasto w Tanzanii.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dodomczyk

mieszkaniec Dodomy (stolicy Tanzanii)


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Dodomy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dodomka

mieszkanka Dodomy (stolicy Tanzanii)


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Dodomy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dodomski

→ Dodoma (stolica Tanzanii)


przymiotnik

 (1.1) odnoszący się do miasta Dodoma


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dodona

1. miejscowość w Grecji;
2. siedziba wyroczni Zeusa


Dodona (stgr. Δωδώνα Dōdṓnā, Δωδώνη Dōdṓnē, ngr. Dodoni) – miejscowość w Grecji, w administracji zdecentralizowanej Epir-Macedonia Zachodnia, w regionie Epir, w jednostce regionalnej Janina, w gminie Dodona, w pobliżu góry Tomaros. W 2011 roku liczyła 55 mieszkańców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dodoński

przymiotnik od: Dodona (miejscowość w starożytnej Grecji)


Źródła:

SJP.pl

Dodrapać

1. zdrapać do końca;
2. dodrapać się -
a) drapiąc czymś ostrym, dostać się do czegoś;
b) dotrzeć z trudem na coś wysokiego;
c) dotrzeć z trudem do jakichś informacji;
d) osiągnąć z trudem swój cel związany z wysoką pozycją zawodową


Źródła:

SJP.pl

Dodrapywać

dodrapywać się -
1. drapiąc czymś ostrym, dostawać się do czegoś;
2. docierać z trudem na coś wysokiego;
3. docierać z trudem do jakichś informacji;
4. osiągać z trudem swój cel związany z wysoką pozycją zawodową


Źródła:

SJP.pl

Dodreptać

drepcząc, dojść gdzieś


Źródła:

SJP.pl

Dodruk

1. dodrukowanie egzemplarzy z zachowanej formy drukarskiej;
2. pozycja wydawnicza wydrukowana tą metodą


Dodruk – zwiększenie nakładu publikacji przez dodatkowe drukowanie egzemplarzy z przechowanych form drukowych (matryc, składu) w ramach jednego wydania.

W filatelistyce termin ten odnosi się do dodatkowego druku znaczków lub całostek pocztowych. W tym wypadku dodruk może też przyjąć formę naniesienia dodatkowego tekstu (maszynowo lub ręcznie) na całostce pocztowej poza znakiem opłaty. Taki dodruk nie jest związany z pierwotnym przeznaczeniem całostki.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dodruki

1. dodrukowanie egzemplarzy z zachowanej formy drukarskiej;
2. pozycja wydawnicza wydrukowana tą metodą


Źródła:

SJP.pl

Dodrzeć

podrzeć zupełnie, do końca, zniszczyć przez noszenie, używanie, np. dodrzeć buty, stare ubrania


Źródła:

SJP.pl

Dodupizm

żartobliwie: bycie do niczego


Źródła:

SJP.pl

Dodusić

1. skończyć proces duszenia potraw;
2. doprowadzić duszenie do końca, zadusić


Źródła:

SJP.pl

Dodyna

nazwa zwyczajowa fungicydu z grupy pochodnych guanidyny


Na tę stronę wskazuje „Syllit”. Zobacz też: Sylit.

Dodyna, – organiczny związek chemiczny, sól kwasu octowego i 1-dodecyloguanidyny; pochodna guanidyny zawierająca 12-węglowy lipofilowy łańcuch boczny.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dodzierżeć

czasownik

 (1.1) stpol. dotrzymać


Źródła:

Wiktionary

Dodzwanialność

możliwość uzyskania połączenia telefonicznego


Źródła:

SJP.pl

Dodźgać

czasownik przechodni dokonany (ndk. brak)

 (1.1) zabić umierającego człowieka lub zwierzę, uderzając czymś ostrym


Źródła:

Wiktionary

Dodźwigać

donieść gdzieś z trudem; dodźwignąć


Źródła:

SJP.pl

Dodźwignąć

rzadko: donieść gdzieś z trudem; dodźwigać


Źródła:

SJP.pl

Doedukować

douczyć, dokształcić, doszkolić


Źródła:

SJP.pl

Doedukowywać

douczać, dokształcać, doszkalać


Źródła:

SJP.pl

Doeg

Doeg – postać biblijna ze Starego Testamentu.

Edomita, główny pasterz króla Saula. Był w Nob, kiedy kapłan Achimelek nakarmił i uzbroił uciekającego Dawida. Doeg wydał Achimeleka i przeprowadzili egzekucje kapłanów z Nob zarządzone przez Saula. Patrz 1 Sm 21,8; 22,9 nn.


Źródła:

Wikipedia

Doenergetyzować

dodać energii, pobudzić


Źródła:

SJP.pl

Doenjang

rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) kulin. koreańska pasta ze sfermentowanych ziaren soi;


Doenjang ( 된장) – rodzaj sfermentowanej pasty sojowej w całości przyrządzanej z soi i solanki. Jest to również produkt uboczny produkcji "guk-ganjang" (sosu sojowego do zup). Pasta czasami jest używana jako relisz.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Dofakturować

wystawić dodatkową fakturę odbiorcy


Źródła:

SJP.pl

Dofinansowanie

bezzwrotna pomoc finansowa; subsydium; subwencja; dotacja


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) dodatkowe pieniądze przyznawane jako pomoc finansowa w opłaceniu jakiegoś przedsięwzięcia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dofinansować

wspomóc finansowo


Źródła:

SJP.pl

Dofu

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) kulin. rzad. twarożek z mleka sojowego, składnik wielu potraw orientalnych i wegetariańskich, zob. tofu.


Źródła:

Wiktionary

Dog

duży pies obronny i myśliwski o krótkiej sierści


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) kynol. nazwa rasy psa;


Dog (z dog – pies) – rasa psów obronnych z grupy molosów, charakteryzująca się dużym wzrostem, krótką, gładką sierścią o różnym umaszczeniu oraz tępo zakończoną kufą z silnymi szczękami. Główną rolą tych psów była walka z dzikimi zwierzętami oraz ochrona karawan i stad bydła. Z czasem zaczęto ich używać jako psów myśliwskich i bojowych. Obecnie pełnią zazwyczaj rolę psów rodzinnych i do towarzystwa..


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dog-Friendly

[czytaj: dog frendli] przyjazny dla psów


Źródła:

SJP.pl

Doga

forma rzeczownika.

 (1.1) D., B. lp. od: dog


Źródła:

Wiktionary

Dogadać

1. potocznie: powiedzieć komuś coś złośliwego;
2. uzgodnić coś z kimś ostatecznie


Źródła:

SJP.pl

Dogadywacz

potocznie: osoba często robiąca złośliwe uwagi; złośliwiec


Źródła:

SJP.pl

Dogadzanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|dogadzać.


Źródła:

Wiktionary

Dogadzać

1. spełniać czyjeś wymagania, życzenia, zachcianki; zadowalać kogoś;
2. dogadzać sobie - w przenośni: nadużywać czegoś, ulegać własnym namiętnościom lub nałogom; folgować sobie;
3. być dogodnym dla kogoś, odpowiadać komuś


czasownik niedokonany (dk. dogodzić)

 (1.1) pot. sprawiać komuś przyjemności, zaspokajać czyjeś życzenia, zachcianki

 (1.2) pot. odpowiadać komuś, mieć zgodność z czyimiś wymaganiami, oczekiwaniami


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dogalać

dokańczać golenie


Źródła:

SJP.pl

Dogalopować

1. o zwierzęciu: dobiec galopem;
2. dojechać na koniu galopem;
3. potocznie: osiągnąć określony etap trwania


Źródła:

SJP.pl

Dogalopowywać

1. o zwierzęciu: dobiegać galopem;
2. dojeżdżać na koniu galopem


Źródła:

SJP.pl

Doganianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|doganiać.


Źródła:

Wiktionary

Doganiać

ścigając kogoś, równać się z nim


czasownik przechodni

 (1.1) ścigając kogoś, bardzo zbliżać się do niego


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dogaressa

małżonka doży


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) hist. żona doży


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dogasanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|dogasać.


Źródła:

Wiktionary

Dogasać

czasownik

 (1.1) przestawać się palić


Źródła:

Wiktionary

Dogasić

doprowadzić gaszenie do końca


Źródła:

SJP.pl

Dogaszanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) gaszenie resztek ognia


Źródła:

Wiktionary

Dogaszać

czasownik

 (1.1) likwidować resztki ognia


Źródła:

Wiktionary

Dogasły

taki, który dogasł (dogasnął)


Źródła:

SJP.pl

Dogazować

dodać gdzieś gaz


Źródła:

SJP.pl

Dogazowywać

dodawać gdzieś gaz


Źródła:

SJP.pl

Dogger

środkowa epoka jury


Dogger (jura brunatna) – nieformalne określenie całej jury środkowej lub tylko jej części. W niektórych starszych publikacjach geologicznych był traktowany jako środkowy oddział systemu jurajskiego. We współczesnych (z XXI w.) tabelach stratygraficznych nie jest stosowany.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Doggerel

[czytaj: DOgerel] w literaturoznawstwie: rodzaj angielskiego wiersza o prostych rymach i niestarannej wersyfikacji, zwykle na błahy temat, odpowiednik polskiego wiersza częstochowskiego


Źródła:

SJP.pl

Dogiel

nazwisko, m.in. Walentin Dogiel (1882-1955) - radziecki zoolog; prowadził prace z parazytologii, protozoologii i anatomii porównawczej bezkręgowców


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dogiąć

zniekształcić lub zmienić kształt danej rzeczy do końca


Źródła:

SJP.pl

Doglebowy

przeznaczony do gleby


Źródła:

SJP.pl

Dogling

wieloryb z rodziny dziobaczy


Źródła:

SJP.pl

Dogliosamente

określenie wykonawcze: boleśnie, smutno


Źródła:

SJP.pl

Dogląd

opieka roztoczona nad kimś lub nad czymś; doglądanie, dozór, nadzór


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) pilnowanie, nadzorowanie i kontrolowanie czegoś lub kogoś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Doglądanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|doglądać.


Źródła:

Wiktionary

Doglądać

1. opiekować się kimś, czymś;
2. czuwać nad przebiegiem jakichś spraw


czasownik

 (1.1) co jakiś czas troszczyć się, dbając o rozwój


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dogma

dawniej: dogmat


Do


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dogmacik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od dogmat


Źródła:

Wiktionary

Dogmat

1. teza podana do wierzenia przez Kościół jako prawda;
2. nienaruszalna, podstawowa teza, pewnik


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) filoz. twierdzenie przyjęte bezkrytycznie za pewne bez względu na brak stwierdzenia jego prawdziwości

 (1.2) rel. teol. prawda uznana za objawioną przez Kościół

 (1.3) hist. wydane postanowienie władz miast-państw w starożytnej Grecji

 (1.4) hist. filoz. teza przyjęta w danej szkole filozoficznej w starożytnej Grecji, która obowiązywała jej uczniów


Dogmat (gr. δόγμα "dógma") – termin pochodzący z języka greckiego, mający kilka różnych znaczeń, występujących w sferze religijnej, historycznej, politycznej czy filozoficznej,


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dogmatyczka

→ dogmatyk


Patrz:dogmatyk

Źródła:

SJP.pl

Dogmatycznie

przysłówek

 (1.1) w sposób dogmatyczny


Źródła:

Wiktionary

Dogmatyczno-Moralny

dogmatyczny i moralny


Źródła:

SJP.pl

Dogmatycznoteologiczny

teologiczny w aspekcie dogmatycznym


Źródła:

SJP.pl

Dogmatyczność

→ dogmatyczny


Patrz:dogmatyczny

Źródła:

SJP.pl

Dogmatyczny

odnoszący się do dogmatu lub dogmatyzmu


przymiotnik relacyjny

 (1.1) rel. związany z dogmatami religijnymi lub z dogmatyką

przymiotnik jakościowy

 (2.1) oparty na dogmacie, niepodlegający dyskusji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dogmatyk

zwolennik dogmatyzmu (kierunek myślenia przyjmujący twierdzenia i doktryny jako dogmaty, bez uprzedniego zbadania ich prawdziwości lub słuszności)


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) ktoś kto nie toleruje innych poglądów niż własne


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dogmatyka

1. jedna z dziedzin teologii zajmująca się prawdami wiary ogłoszonymi przez Kościół jako dogmaty; teologia dogmatyczna;
2. zbiór tez danej doktryny, traktowanych w sposób dogmatyczny;
3. dogmatyka prawa - analiza, systematyzacja i interpretacja norm obowiązującego prawa na potrzeby praktyki prawniczej


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) dziedzina teologii zajmująca się dogmatami Kościoła


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dogmatyzacja

1. nadanie, nadawanie czemuś cech niepodlegającego dyskusji pewnika;
2. oficjalne uznanie przez sobór lub papieża danej prawdy wiary za dogmat


Źródła:

SJP.pl

Dogmatyzm

kierunek myślenia przyjmujący twierdzenia i doktryny jako dogmaty, bez uprzedniego zbadania ich prawdziwości lub słuszności


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) brak krytycyzmu w stosunku do pewnych tez i poglądów, odrzucanie możliwości poddania ich weryfikacji

 (1.2) cecha doktryn, w których głoszone są tezy bez stosownego uzasadnienia


Dogmatyzm (od gr. "dógma" – „przekonanie”, „zdanie”, „pogląd”) – stanowisko bezkrytycznego przyjmowania danych twierdzeń jako prawdy, bez weryfikacji i podawania w wątpliwość, na zasadzie bezkrytycznej wiary. Dogmatyzm jest przeciwieństwem sceptycyzmu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dognać

ścigając kogoś zrównać się z nim; dogonić; dopędzić; dopaść


Źródła:

SJP.pl

Dogniatak

w obróbce plastycznej: tłocznik do dogniatania


Źródła:

SJP.pl

Dognieść

dokończyć gniecenie


Źródła:

SJP.pl

Dogniwać

gnić do końca; ulegać całkowitemu rozkładowi


Źródła:

SJP.pl

Dognić

zgnić do końca; ulec zupełnemu rozkładowi


Źródła:

SJP.pl

Dognębiać

gnębić do reszty


Źródła:

SJP.pl

Dogodnie

przysłówek

 (1.1) w sposób odpowiadający czyimś potrzebom

 (1.2) przynosząc korzyść


Źródła:

Wiktionary

Dogodniej

stopień wyższy od przysłówka: dogodnie


Źródła:

SJP.pl

Dogodniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: dogodny; bardziej dogodny


Źródła:

SJP.pl

Dogodność

→ dogodny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) warunki dające poczucie zaspokojenia potrzeb

 (1.2) korzystna okoliczność


Patrz:dogodny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dogodny

1. dobrze nadający się do czegoś, odpowiadający czyimś potrzebom;
2. przynoszący korzyść


przymiotnik

 (1.1) odpowiedni, właściwy, nadający się do czegoś, odpowiadający określonym potrzebom/wymaganiom


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dogodzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|dogodzić.


Źródła:

Wiktionary

Dogodzić

1. spełnić czyjeś wymagania, życzenia, zachcianki; zadowolić kogoś;
2. dogodzić sobie - w przenośni: nadużyć czegoś, ulec własnym namiętnościom lub nałogom; pofolgować sobie


czasownik nieprzechodni

 (1.1) dokonany od|dogadzać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dogolić

dokończyć golenie


Źródła:

SJP.pl

Dogon

członek negroidalnego ludu zamieszkującego Afrykę Zachodnią


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) etn. mężczyzna lub chłopiec z negroidalnego ludu mieszkającego w Afryce Zachodniej;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dogoni

negroidalny lud mieszkający w Afryce Zachodniej; Dogonowie


Źródła:

SJP.pl

Dogonić

czasownik przechodni dokonany (ndk. doganiać)

 (1.1) zrównać się z kimś podczas pościgu

 (1.2) dorównać komuś pod jakimś względem


Źródła:

Wiktionary

Dogonowie

negroidalny lud mieszkający w Afryce Zachodniej; Dogoni


Dogonowie, Dogoni (zw. Habe, Kado i Tombo) – negroidalny lud mieszkający w Afryce Zachodniej.

Dogonowie zamieszkują południowo-centralne Mali – okolice Uskoku Bandiagara. Ich odrębna kultura, a zwłaszcza mitologia, od dawna budzi zainteresowanie naukowców, także polskich.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dogorywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|dogorywać.


Źródła:

Wiktionary

Dogorywać

podniośle:
1. umierać w cierpieniach, konać;
2. kończyć się;
3. przestawać się palić, gasnąć


czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) umierać, zdychać

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. dogorzeć)

 (2.1) przestawać się palić, gasnąć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dogoterapeuta

terapeuta leczący z pomocą psa; kynoterapeuta


Źródła:

SJP.pl

Dogoterapeutka

→ dogoterapeuta


Patrz:dogoterapeuta

Źródła:

SJP.pl

Dogoterapia

terapia poprzez ćwiczenia i zabawy z odpowiednio wyszkolonymi psami; kynoterapia


Źródła:

SJP.pl

Dogotować

1. ugotować całkowicie;
2. ugotować dodatkową ilość czegoś;
3. dogotować się - ugotować się całkowicie


Źródła:

SJP.pl

Dogotowywacz

skrzynka z grubymi ścianami do dogotowywania lub utrzymywania w ciepłym stanie potraw


Źródła:

SJP.pl

Dogowaty

typ dogowaty - typ psów o silnym i masywnym ciele


Źródła:

SJP.pl

Dogoński

→ Dogon, → Dogonowie


Patrz:Dogon, → Dogonowie

Źródła:

SJP.pl

Dogradzać

dokańczać stawianie ogrodzenia wokół czegoś


Źródła:

SJP.pl

Dogranie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|dograć.


Źródła:

Wiktionary

Dograć

zagrać do końca


Źródła:

SJP.pl

Dogri

jeden z języków urzędowych Indii


Źródła:

SJP.pl

Dogrodzić

dokończyć stawianie ogrodzenia wokół czegoś


Źródła:

SJP.pl

Dogrywka

przedłużenie czasu gry lub dodatkowy mecz w sytuacji, gdy gra nie została roztrzygnięta


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) sport. czas dodany do spotkania sportowego, gdy wynik meczu nie został rozstrzygnięty we właściwym czasie trwania spotkania


Dogrywka – w wielu sportach (m.in. w piłce nożnej i rugby) dodatkowy okres gry, rozpoczynany, gdy mecz nie przynosi rozstrzygnięcia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dogrywkowicz

osoba uczestnicząca w dogrywkach na giełdzie


Źródła:

SJP.pl

Dogrywkowy

→ dogrywka


Patrz:dogrywka

Źródła:

SJP.pl

Dogryzanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|dogryzać.


Źródła:

Wiktionary

Dogrzanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|dogrzać.


Źródła:

Wiktionary

Dogrzew

w technice: dogrzewanie


Źródła:

SJP.pl

Dogrzewacz

dodatkowe źródło ciepła wykorzystywane w instalacjach centralnego ogrzewania


Źródła:

SJP.pl

Dogrzewanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) ogrzewanie dodatkowym źródłem ciepła


Źródła:

Wiktionary

Dogrzewać

czasownik

 (1.1) ogrzewać dodatkowym źródłem ciepła


Źródła:

Wiktionary

Dogsitter

[czytaj: dogs-iter] osoba opiekująca się odpłatnie psami


Źródła:

SJP.pl

Dogtrekking

[czytaj: dogtreking] szybki spacer lub bieg z psem przypiętym do właściciela za pomocą specjalnej linki


Źródła:

SJP.pl

Dogtrekkingowy

[czytaj: dogtrekingowy] związany z szybkim spacerem lub biegiem z psem przypiętym do właściciela za pomocą specjalnej linki


Źródła:

SJP.pl

Dogładzak

kamień szlifierski


Źródła:

SJP.pl

Dogładzarka

maszyna do dogładzania wyrobów metalowych


Źródła:

SJP.pl

Dogłos

narastanie dźwięku w pomieszczeniu po włączeniu jego źródła


Dogłos – zjawisko stopniowego narastania energii dźwięku w pomieszczeniu po zapoczątkowaniu emisji tego dźwięku przez źródło. Zjawisko związane jest z występowaniem dużej liczby fal odbitych od powierzchni pomieszczenia. Dogłos jest czasem, jaki minął od pojawienia się dźwięku bezpośredniego aż do osiągnięcia przez ten dźwięk (wraz z jego wielokrotnymi odbiciami) maksymalnego natężenia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dogłębnie

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób dogłębny


Źródła:

Wiktionary

Dogłębniej

stopień wyższy od przysłówka: dogłębnie


Źródła:

SJP.pl

Dogłębniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: dogłębny


Źródła:

SJP.pl

Dogłębność

→ dogłębny


Patrz:dogłębny

Źródła:

SJP.pl

Dogłębny

sięgający istoty rzeczy, obejmujący wszystkie szczegóły jakiegoś zagadnienia


przymiotnik

 (1.1) przenikający głęboko, przez wiele warstw

 (1.2) sięgający sedna

 (1.3) mocno odczuwalny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Doha

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto, stolica Kataru (egzonim wariantowy wg. KSNG);


Doha albo Ad-Dauha ( ‏الدوحة‎ "Ad-Dawḥa") – stolica i największe miasto Kataru położone na wschodnim wybrzeżu półwyspu Katar, w Zatoce Perskiej.

Miasto zostało zniszczone w 1867 w czasie wojny z Bahrajnem. W 1916 Brytyjczycy ustanowili je siedzibą swojego protektoratu. Gdy Katar uzyskał niepodległość, miasto zostało jego stolicą. W 1973 roku założono uniwersytet.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Dohamować

odpowiednio zmniejszyć prędkość samochodu


Źródła:

SJP.pl

Dohamowywać

odpowiednio zmniejszać prędkość samochodu


Źródła:

SJP.pl

Doherty

[czytaj: DOherti] nazwisko obce


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Doholować

1. holując, doprowadzić pojazd, statek, barkę itp. do miejsca przeznaczenia;
2. potocznie: doprowadzić kogoś z trudem do jakiegoś miejsca; dociągnąć


Źródła:

SJP.pl

Doholowywać

1. holując, doprowadzać pojazd, statek, barkę itp. do miejsca przeznaczenia;
2. potocznie: doprowadzać kogoś z trudem do jakiegoś miejsca; dociągać


Źródła:

SJP.pl

Doicielka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. osoba płci żeńskiej, która zajmuje się dojeniem krów


Źródła:

Wiktionary

Doidentyfikować

1. rozpoznać po zdobyciu dodatkowych informacji;
2. doidentyfikować się - podać dodatkowe informacje o swojej osobie


Źródła:

SJP.pl

Doigrać

doigrać się - ponieść skutki złego lub lekkomyślnego postępowania


Źródła:

SJP.pl

Doina

rodzaj rumuńskiej pieśni ludowej


Doina, także m.in. Hore (Horie) lungă, Cântec lung – rumuńska liryczna pieśń ludowa, pokrewna ukraińskiej dumie.

Zwykle śpiewana jest przez jednego wykonawcę – kobietę lub mężczyznę, z akompaniamentem lub bez, nierzadko improwizowana. Teksty doiny mają duży ładunek emocjonalny – traktują o miłości, smutku, żałobie, tęsknocie. Do melodii doiny śpiewane są również kołysanki. Wyróżnia się trzy rodzaje doiny:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Doinstalować

1. dokończyć proces instalacji;
2. zainstalować coś jeszcze


Źródła:

SJP.pl

Doinstalowywać

1. kończyć proces instalacji;
2. instalować coś jeszcze


Źródła:

SJP.pl

Dointerpretować

1. zinterpretować coś bardziej szczegółowo;
2. dokończyć interpretację


Źródła:

SJP.pl

Doiwanić

doiwanić komuś - pobić kogoś


Źródła:

SJP.pl

Doiwo

dawniej, gwarowo: udój


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) daw. dój

 (1.2) daw. mleko wydojone na raz, udój


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Doić

1. pozyskiwać mleko z wymion zwierzęcia
2. ciągnąć zyski za czyjąś szkodą
3. szybko pić dużymi łykami


czasownik przechodni niedokonany (dk. wydoić)

 (1.1) pozyskiwać mleko, wyciskając je z wymion krowy lub innego zwierzęcia hodowlanego

 (1.2) pot. łapczywie pić

 (1.3) pot. wykorzystywać kogoś finansowo

 (1.4) przen. gwara przestępcza palić (papierosy, fajkę)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dojadanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|dojadać.


Źródła:

Wiktionary

Dojadać

1. zjadać coś do końca
2. zjadać coś dodatkowo, żeby poczuć się sytym
3. dokuczać, dawać się we znaki


czasownik przechodni niedokonany (dk. dojeść)

 (1.1) jeść, aż do końca

 (1.2) jadać dodatkowo

 (1.3) dawać się we znaki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dojareczka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. od: dojarka


Źródła:

Wiktionary

Dojarka

1. rodzaj pompy służącej do dojenia krów;
2. kobieta zajmująca się dojeniem krów; dójka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) techn. urządzenie do mechanicznego dojenia zwierząt;

 (1.2) kobieta dojąca zwierzę mleczne


Do


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dojarnia

pomieszczenie do dojenia zwierząt, zwłaszcza krów; hala udojowa


Źródła:

SJP.pl

Dojarz

mężczyzna dojący krowy


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mężczyzna dojący krowy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dojazd

1. dojeżdżanie lub dojechanie do jakiegoś miejsca;
2. droga doprowadzająca do jakiegoś miejsca


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) mot. droga dojazdowa

 (1.2) czynność dojeżdżania gdzieś

 (1.3) sport. teren na skoczni narciarskiej, na którym skoczkowie wyhamowują po wylądowaniu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dojazdowo

→ dojazdowy


Patrz:dojazdowy

Źródła:

SJP.pl

Dojazdowy

związany z dojazdem


przymiotnik

 (1.1) związany z dojazdem, dotyczący dojazdu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dojazdówka

1. potocznie: droga, którą się gdzieś dojeżdża; dojazd;
2. środowiskowo:
a) wąskie koło zapasowe w samochodzie;
b) fragment trasy rajdu samochodowego poprowadzony po drogach publicznych


Do


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dojebanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|dojebać.


Źródła:

Wiktionary

Dojebać

dopierdolić; wulgaryzm o bardzo wielu znaczeniach, m.in.:
1. dołożyć, dorzucić, dodać;
2. dojebać (komuś) - pobić (kogoś);
3. powiększyć swą masę mięśniową poprzez ćwiczenia fizyczne;
4. dojebać się - doczepić, przyczepić się


czasownik przechodni dokonany (ndk. brak)

 (1.1) wulg. uderzyć, przywalić

 (1.2) wulg. przen. kazać zrobić komuś coś ciężkiego, zrzucić na kogoś jakiś trud, obowiązek

 (1.3) wulg. dodać

czasownik zwrotny dokonany dojebać się (ndk. brak)

 (2.1) wulg. przyczepić się, czepić się kogoś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dojebywać

dopierdalać; wulgaryzm o bardzo wielu znaczeniach, m.in.:
1. dokładać, dorzucać, dodawać;
2. dojebywać się - doszukiwać się w kimś albo czymś czegoś złego, doczepiać się, przyczepiać się


Źródła:

SJP.pl

Dojechanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|dojechać.


Źródła:

Wiktionary

Dojechać

1. jadąc, zbliżyć się do kogoś lub do czegoś; dotrzeć;
2. potocznie:
a) dokuczyć komuś; dogryźć;
b) mocno uderzyć; dowalić


czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. dojeżdżać)

 (1.1) jadąc, dotrzeć gdzieś lub zbliżyć się do kogoś, czegoś

czasownik przechodni dokonany

 (2.1) slang. pot. dopaść, dorwać, zniszczyć (kogoś)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dojedzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|dojeść.


Źródła:

Wiktionary

Dojek

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) pot. zool. anat. strzyk wymienia krowy, kozy lub owcy


Źródła:

Wiktionary

Dojelitowy

przeznaczony do aplikowania do jelit


Źródła:

SJP.pl

Dojenie

1. pozyskiwać mleko z wymion zwierzęcia
2. ciągnąć zyski za czyjąś szkodą
3. szybko pić dużymi łykami


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|doić.


Dojenie – czynność mająca na celu pozyskiwanie mleka z wymion samic ssaków. m.in. krowy, owcy, kozy, kobyły, wielbłądzicy i innych. Proces dojenia wykonywany jest ręczne lub mechanicznie za pomocą dojarki.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dojeść

1. dokończyć zaczęte jedzenie, zjeść wszystko do końca;
2. zjeść dodatkowo;
3. dokuczyć, dać się we znaki, dogryźć


czasownik przechodni dokonany (ndk. dojadać)

 (1.1) dokonany od|dojadać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dojeżdżacz

myśliwy na koniu ścigający z ogarami lub chartami zwierzynę


Źródła:

SJP.pl

Dojeżdżanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|dojeżdżać.


Źródła:

Wiktionary

Dojeżdżać

1. jadąc, zbliżać się do czegoś; docierać gdzieś;
2. jeździć regularnie do jakiegoś miejsca


czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. dojechać)

 (1.1) jadąc, docierać gdzieś lub zbliżać się do kogoś, czegoś

 (1.2) jeździć regularnie do jakiegoś miejsca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dojlidy

dzielnica mieszkaniowo-przemysłowa Białegostoku


Dojlidy – osiedle o największej powierzchni w Białymstoku. Pełni funkcję mieszkaniowo-przemysłową. Dawniej wieś i folwark. Znajduje się tam: fabryka sklejek Biaform SA oraz Browar Dojlidy, stawy rybne oraz tereny rekreacyjne nad zbiornikami na rzece Białej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dojlidzki

→ Dojlidy


Patrz:Dojlidy

Źródła:

SJP.pl

Dojmować

1. o przykrych wrażeniach zmysłowych, uczuciach: dawać się odczuć w dużym stopniu; przejmować, przenikać;
2. przestarzałe: robić komuś wielką przykrość; dogryzać, dokuczać


Źródła:

SJP.pl

Dojmujący

wywołujący przykre doznania psychiczne lub fizyczne; przejmujący, przenikliwy


Źródła:

SJP.pl

Dojnica

naczynie, do którego doi się mleko; szkopek


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) naczynie, do którego doi się mleko


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dojniejszy

1. stopień wyższy od przymiotnika: dojny; bardziej dojny;
2. w przysłowiu: cudze bydło dojniejsze - obce jest lepsze


Źródła:

SJP.pl

Dojnik

miejsce dojenia krów


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) miejsce dojenia krów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dojność

→ dojny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ilość mleka dawana przez zwierzę dojne w określonym przedziałe czasu


Patrz:dojny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dojny

o zwierzęciu: dający mleko używane przez człowieka w celach spożywczych (np. dojne kozy)


przymiotnik

 (1.1) roln. o samicach mlekodajnych zwierząt hodowlanych: mogący dawać mleko

 (1.2) roln. daw. lub rzad. związany z dojeniem, służący do dojenia

 (1.3) pot. przen. taki, od którego można bezkarnie wyłudzać pieniądze


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dojo

pomieszczenie, w którym ćwiczy się sztuki walki


Dojo (jap. 道場 dōjō) – określenie w języku japońskim miejsca treningów sportów walki albo sali medytacji mnichów buddyjskich zen.

W dojo obowiązują odpowiednie zasady zachowania. Wchodząc i wychodząc, składa się ukłon (jap. 礼 rei) wyrażający szacunek i podziękowanie. Można wchodzić jedynie boso. Obowiązkiem, także w trakcie ćwiczeń, jest przestrzeganie kodeksu dojo.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dojrzalej

stopień wyższy od przysłówka: dojrzale


Źródła:

SJP.pl

Dojrzalszy

stopień wyższy od przymiotnika: dojrzały; bardziej dojrzały


Źródła:

SJP.pl

Dojrzałość

1. stan czegoś lub kogoś ostatecznie uformowanego, osiągnięcie ostatecznego etapu rozwoju lub procesu kształtowania;
2. dojrzałość płciowa - biologiczna gotowość do rozmnażania płciowego;
3. egzamin dojrzałości - końcowy egzamin w szkole średniej; matura


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzymiotnikowy od|dojrzały.


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dojrzały

1. o owocach, roślinach uprawnych: nadający się do zbioru lub zjedzenia;
2. o organizmach żywych: rozwinięty pod względem biologicznym; ostatecznie ukształtowany;
3. o człowieku: ukształtowany pod względem umysłowym i emocjonalnym; dorosły;
4. o wytworach ludzkich, zjawiskach społecznych: w pełni ukształtowany, osiągający ostateczną formę;
5. o surowcach, przetworach: taki, który osiągnął odpowiednie cechy w wyniku fermentacji, leżakowania itp


przymiotnik

 (1.1) o żywych organizmach: taki, który osiągnął dojrzałość; taki, który jest w pełni swego rozwoju

 (1.2) taki, który postępuje jak dorosły; działa rozsądnie, mądrze, jest odpowiedzialny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dojrzewający

o niektórych produktach spożywczych, np. serze, wędlinie: polepszający z czasem własności organoleptyczne


Źródła:

SJP.pl

Dojrzewalnia

odpowiednio przygotowane pomieszczenie zamknięte, przeznaczone do dojrzewania owoców lub produktów przemysłowych


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) spoż. pomieszczenie lub budynek, w którym coś dojrzewa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dojrzewanie

okres dochodzenia do pełni rozwoju


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) okres życia między dzieciństwem a dorosłością;

 (1.2) proces osiągania dojrzałości przez owoc, ser lub wino


Dojrzewanie, adolescencja – okres życia między dzieciństwem a dorosłością, charakteryzujący się przeobrażeniami w budowie i wyglądzie ciała (dojrzewanie biologiczne), psychice – kształtowaniu osobowości (dojrzewanie psychiczne), postawach wobec płci (dojrzewanie psychoseksualne), pełnieniu roli społecznej (dojrzewanie społeczne).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dojrzewać

1. osiągać najwyższy stopień rozwoju;
2. osiągać gotowość do pełnienia określonych funkcji;
3. osiągać najwyższą jakość;
4. stawać się samodzielnym życiowo; dorośleć


czasownik

 (1.1) osiągać pełnię rozwoju; osiągać dojrzałość, dorosłość

 (1.2) stawać się gotowym do czegoś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dojrzeć

1. osiągnąć najwyższy stopień rozwoju;
2. osiągnąć gotowość do pełnienia określonych funkcji;
3. osiągnąć najwyższą jakość;
4. stać się samodzielnym życiowo; wydorośleć, dorosnąć


czasownik przechodni dokonany (ndk. doglądać)

 (1.1) zobaczyć coś niewyraźnego

 (1.2) uświadomić sobie

 (1.3) przeprowadzić nadzór

czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. dojrzewać)

 (2.1) osiągnąć dojrzałość, pełnię rozwoju lub jakości


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dojutrek

żartobliwie: osoba odkładająca rzeczy na później, uchylająca się od odpowiedzialności


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) rzad. iron. człowiek charakteryzujący się odkładaniem zadań i obowiązków na jutro, na później; człowiek wahający się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dojutrkowość

1. odkładanie czegoś na później, zwłóczenie z czymś; opieszałość;
2. życie z dnia na dzień, brak dłuższej perspektywy; tymczasowość


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nietrwały charakter czegoś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dojąć

1. o przykrych wrażeniach: dać się odczuć w wysokim stopniu
2. przestarzale: zrobić komuś wielką przykrość


Źródła:

SJP.pl

Dojścia

posiadanie znajomych wśród ludzi wpływowych; znajomości


Źródła:

SJP.pl

Dojście

1. osiągnąć cel, granicę, koniec
2. o warzywach: dojrzewać
3. osiągać pewną granicę


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|dojść.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dojściowy

rzadko: umożliwiający dojście do jakiegoś miejsca


Źródła:

SJP.pl

Dojść

1. osiągnąć cel, granicę, koniec
2. o warzywach: dojrzewać
3. osiągać pewną granicę


czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. dochodzić)

 (1.1) poruszając się, osiągnąć pewien cel; dotrzeć idąc

 (1.2) o środkach komunikacji: dojechać, dolecieć, dopłynąć

 (1.3) o listach, paczkach, przesyłkach: zostać doręczonym pod wskazany adres

 (1.4) o płynie, powietrzu, ogniu: dotrzeć gdzieś, dosięgnąć czegoś

 (1.5) o pociskach: dolecieć

 (1.6) o wiadomościach, informacjach, plotkach: dotrzeć do kogoś, stać się wiadomymi

 (1.7) o dźwięku, obrazie, zapachu: dać się słyszeć, widzieć, czuć

 (1.8) osiągnąć jakąś granicę

 (1.9) osiągnąć pewną miarę, liczbę, wielkość

 (1.10) osiągnąć zamierzony, upragniony cel

 (1.11) stać się dodatkowym elementem do czegoś

 (1.12) uzyskać coś na drodze prawnej

 (1.13) pojąć coś, zrozumieć, zbadać

 (1.14) o owocach, warzywach, roślinach: dojrzeć

 (1.15) pot. o potrawach: dogotować lub dopiec się

 (1.16) łow. podejść do zwierzyny na odległość umożliwiającą oddanie strzału

 (1.17) pot. osiągnąć orgazm


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dok

1. miejsce w porcie do załadowywania i rozładowywania statków;
2. basen stoczniowy do budowy i remontu statków


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) żegl. basen portowy lub pływająca konstrukcja, zapewniające utrzymanie położenia statku w stałej pozycji

 (1.2) sf. hala dokowania statków kosmicznych


Dok – basen portowy lub pływająca konstrukcja, które zapewniają utrzymanie położenia statku wodnego w pionie i na stałym poziomie, niezależnie od otaczających wód akwenowych. Pojęcia doku używa się w trzech znaczeniach:

Jako dok określa się też element konstrukcji jednostek pływających, przede wszystkim niektórych okrętów desantowych, umożliwiający wpływanie i wypływanie mniejszych jednostek (np. barek desantowych) oraz ich transport po wypompowaniu wody.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dokamerowo

→ dokamerowy


Patrz:dokamerowy

Źródła:

SJP.pl

Dokamerowy

wykonywany bez publiczności, wyłącznie do kamery


przymiotnik relacyjny

 (1.1) wykonywany bez publiczności, wyłącznie do kamery


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dokanałowy

wkładany bezpośrednio do kanału słuchowego


Źródła:

SJP.pl

Dokapitalizować

podnieść kapitał, uzupełnić fundusze własne, wzmocnić finansowo


Źródła:

SJP.pl

Dokarmiacz

osoba, która karmi dodatkowo, dożywia


Źródła:

SJP.pl

Dokarmianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|dokarmiać.


Źródła:

Wiktionary

Dokarmiać

czasownik niedokonany

 (1.1) sporadycznie zaopatrywać kogoś w żywność, dostarczać komuś żywność


Źródła:

Wiktionary

Dokarmić

czasownik dokonany (niedokonany dokarmiać)

 (1.1) dać dodatkowy pokarm


Źródła:

Wiktionary

Dokart

dwu- lub czterokołowy lekki pojazd konny


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) rzad. lekki pojazd konny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dokasować

1. skasować coś dodatkowo;
2. dokończyć usuwanie danych z płyty, dysku itp.;
3. dokończyć stemplowanie lub dziurkowanie biletów


Źródła:

SJP.pl

Dokasowywać

1. kasować coś dodatkowo;
2. dokańczać usuwanie danych z płyty, dysku itp.;
3. dokańczać stemplowanie lub dziurkowanie biletów


Źródła:

SJP.pl

Dokaszać

dokańczać koszenie


Źródła:

SJP.pl

Dokazać

osiągnąć zamierzony cel; dokonać, dopiąć


Źródła:

SJP.pl

Dokazywanie

1. osiągać zamierzony cel; dokonywać, dopinać;
2. bawić się beztrosko i wesoło, po dziecięcemu; figlować, swawolić


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|dokazywać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dokazywać

1. osiągać zamierzony cel; dokonywać, dopinać;
2. bawić się beztrosko i wesoło, po dziecięcemu; figlować, swawolić


czasownik przechodni niedokonany (dk. dokazać)

 (1.1) książk. osiągać zamierzony cel

czasownik nieprzechodni niedokonany (brak dk.)

 (2.1) pot. bawić się w sposób nieskrępowany, płatać figle


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dokańczać

doprowadzać coś do końca; zakończać, zakańczać, dokończać


czasownik przechodni niedokonany (dk. dokończyć)

 (1.1) doprowadzać wykonanie czegoś do końca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Doker

robotnik portowy


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mar. robotnik portowy;


Doker (z docker) – nazwa robotnika portowego zatrudnionego przy przeładunku, transporcie i składowaniu towarów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dokerka

potocznie: czapka bez daszka z wywiniętym mankietem


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odzież. pot. czapka w kształcie kopuły z paskiem u podstawy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dokerski

→ doker


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z osobą lub pracą dokera, dotyczący dokera


Patrz:doker

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Doketa

wyznawca, zwolennik doketyzmu


Źródła:

SJP.pl

Doketka

→ doketa


Patrz:doketa

Źródła:

SJP.pl

Doketyzm

wczesnochrześcijańska doktryna chrystologiczna, która kwestionowała podstawowe dogmaty wiary chrześcijańskiej, czyli wcielenie i zbawienie ludzkości poprzez mękę, śmierć i zmartwychwstanie Chrystusa


Doketyzm (gr. δοκεῖν "dokein" – wydawać się, mniemać, przypuszczać) – wczesnochrześcijańska doktryna chrystologiczna (powstała w II w.), która kwestionowała podstawowe dogmaty wiary chrześcijańskiej, czyli wcielenie i zbawienie ludzkości poprzez mękę, śmierć i zmartwychwstanie Chrystusa. Od pierwszego soboru nicejskiego uznawana przez chrześcijaństwo za herezję.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dokimasia

[czytaj: dokimas-ia] w starożytnym prawie: urzędowa kontrola spełnienia wymagań obowiązujących obywatela w danej sytuacji, np. wieku lub majątku


Źródła:

SJP.pl

Dokimazja

w demokracji ateńskiej: procedura sprawdzania kandydatów na urzędy


Do


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Doklejka

cienki element wykończeniowy doklejany do mebli, zwykle na krawędziach


Źródła:

SJP.pl

Doklepać

dokończyć klepanie


Źródła:

SJP.pl

Doklepywać

kończyć oklepywanie


Źródła:

SJP.pl

Dokolutka

zdrobnienie od: dokoła


Źródła:

SJP.pl

Dokoluśka

forma zdrobniała od: dokoła


Źródła:

SJP.pl

Dokompletować

dodać brakujące do całości elementy


Źródła:

SJP.pl

Dokonanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|dokonać.

 (1.2) osiągnięcie, sukces

 (1.3) zrealizowanie, wykonanie


Do


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Dokonaność

→ dokonany


Patrz:dokonany

Źródła:

SJP.pl

Dokonany

przymiotnik

 (1.1) gram. opisujący czynność, która się zakończyła

forma czasownika.

 (2.1) imiesłów przymiotnikowy bierny od: dokonać


Źródła:

Wiktionary

Dokonać

czasownik dokonany

 (1.1) zrobić coś do końca, wykonać jakąś funkcję, czynność

 (1.2) wykonać, stworzyć coś ważnego, istotnego dla jakiejś dziedziny


Źródła:

Wiktionary

Dokonały

przymiotnik

 (1.1) stpol. doskonały


Źródła:

Wiktionary

Dokonywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|dokonywać.


Źródła:

Wiktionary

Dokonywać

czasownik przechodni niedokonany

 (1.1) niedokonany od|dokonać.


Źródła:

Wiktionary

Dokooptować

1. przyjąć kogoś do grupy w celu jej powiększenia;
2. dokooptować się - przyłączyć się do grupy w celu jej powiększenia


czasownik dokonany

 (1.1) dokonać kooptacji, uzupełnić skład decyzją samych jego członków


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dokooptowywać

1. przyjmować kogoś do grupy w celu jej powiększenia;
2. dokooptowywać się - przyłączać się do grupy w celu jej powiększenia


Źródła:

SJP.pl

Dokop

miejsce pozyskania gruntu znajdujące się poza pasem robót


Źródła:

SJP.pl

Dokosić

dokończyć koszenie


Źródła:

SJP.pl

Dokowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) mar. wprowadzenie jednostki pływającej do suchego doku, albo podniesienie jej za pomocą doku pływającego

 (1.2) mar. w portach pływowych wprowadzenie jednostki do zamykanego basenu portowego ze stałym poziomem wody


Do


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Dokować

1. wprowadzać statek do doku;
2. przyłączać przenośny komputer do stacji dokującej w celu zwiększenia jego możliwości operacyjnych


Źródła:

SJP.pl

Dokowy

związany z dokiem


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z dokiem, dokami, dotyczący doków


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dokoła

ze wszystkich stron punktu położonego w środku; dookoła; naokoło; naokół


przysłówek sposobu

 (1.1) ze wszystkich stron punktu położonego w środku

przyimek

 (2.1) ze wszystkich stron czegoś znajdującego się pośrodku

 (2.2) przen. służy do określenia głównego tematu rozmowy, myśli itp.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dokończać

doprowadzać coś do końca; zakończać, zakańczać, dokańczać


czasownik przechodni niedokonany (dk. dokończyć)

 (1.1) doprowadzać wykonanie czegoś do końca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dokończenie

doprowadzić coś do końca; zakończyć, skończyć


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) ostatnia część czegoś niedokończonego


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dokończyć

doprowadzić coś do końca; zakończyć, skończyć


czasownik przechodni dokonany (ndk. dokańczać lub dokończać)

 (1.1) zob. dokańczać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dokp

[czytaj: de-o-ka-PE] Dyrekcja Okręgowa Kolei Państwowych


skrótowiec, rzeczownik, rodzaj żeński lub nijaki

 (1.1) = kolej. Dyrekcja Okręgowa Kolei Państwowych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dokrasić

1. regionalnie: dołożyć tłuszczu, dodać omasty, okrasy do potrawy; omaścić, polać tłuszczem;
2. dawniej: dodać czemuś krasy, piękności, uczynić coś jeszcze piękniejszym; upiększyć


Źródła:

SJP.pl

Dokraszać

1. regionalnie: dokładać tłuszczu, dodawać omasty, okrasy do potrawy; omaszczać, polewać tłuszczem;
2. dawniej: dodawać czemuś krasy, piękności, czynić coś jeszcze piękniejszym; upiększać


Źródła:

SJP.pl

Dokraść

dorobić kradzieżą; wzbogacić się kradnąc


Źródła:

SJP.pl

Dokrewność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest dokrewne


Źródła:

Wiktionary

Dokrewny

1. gruczoł dokrewny - gruczoł wytwarzający hormony wydzielane do krwi, limfy lub płynów tkankowych; gruczoł wewnątrzwydzielniczy;
2. układ dokrewny - narządy i tkanki organizmu ludzkiego lub zwierzęcego, wytwarzające hormony bezpośrednio do krwi; układ wewnątrzwydzielniczy


Źródła:

SJP.pl

Dokrwić

doprowadzić wystarczającą ilość krwi do narządów i tkanek żywych organizmów


Źródła:

SJP.pl

Dokrzykiwać

dopowiadać coś, krzycząc


Źródła:

SJP.pl

Dokręcacz

człowiek lub przyrząd dokręcający jakieś elementy do czegoś


Źródła:

SJP.pl

Dokręcanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|dokręcać.


Źródła:

Wiktionary

Dokręcany

zbudowany tak, aby go do czegoś dokręcić


Źródła:

SJP.pl

Dokręcarka

urządzenie do dokładnego, szczelnego zakręcania czegoś, np. słoików


Źródła:

SJP.pl

Dokręcać

czasownik niedokonany

 (1.1) kręcąc (np. śrubą, kranem), dociskać coś do końca

 (1.2) o filmie: nagrywać dodatkowe fragmenty


Źródła:

Wiktionary

Dokręt

1. dokręcanie jakiegoś elementu;
2. ścisłe przyleganie do czegoś dokręconego elementu;
3. końcowe skręcenie przędzy na przędzarkach


Źródła:

SJP.pl

Dokrętka

1. element dokręcany do jakieś większej całości;
2. potocznie:
a) kręcenie scen mających być dodatkiem do całości filmu stworzonej wcześniej;
b) sceny nakręcone po zakończeniu zdjęć mające być dodatkiem do całości filmu stworzonej wcześniej


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) techn. nakrętka zabezpieczająca śrubę przed odkręceniem się

 (1.2) pot. sceny nakręcone po zakończeniu zdjęć do filmu w trakcie dodatkowych dni zdjęciowych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Doksograf

w starożytnej Grecji: pisarz referujący w przystępny sposób poglądy szkół filozoficznych i filozofów


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) hist. pisarz grecki opisujący poglądy filozofów i ich szkół


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Doksografia

działalność i dorobek doksografów


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) hist. działalność i dorobek piśmienniczy doksografów;


Do


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Doksograficzny

→ doksografia


Patrz:doksografia

Źródła:

SJP.pl

Doksologia

1. formuła modlitewna głosząca chwałę Boga;
2. każdy pochwalny hymn religijny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kośc. formuły liturgiczne głoszące chwałę Boga;


Doksologia ( δοξολογία, doxa – „chwała” + logos – „słowo”), w kościołach wschodnich o tradycji słowiańskiej także: sławosłowie ( славосло́вїе) – pojęcie oznaczające formuły liturgiczne, które głoszą chwałę Boga, Jego wielkość i moc, ujawniającą się w tym, czego dokonał i czego nadal dokonuje dla człowieka, potwierdzane przez zgromadzenie wiernych aklamacją amen.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Doksologiczny

→ doksologia


Patrz:doksologia

Źródła:

SJP.pl

Doksycyklina

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) farm. antybiotyk z grupy tetracyklin, o szerokim spektrum działania i długim okresie półtrwania;


Doksycyklina – organiczny związek chemiczny, półsyntetyczny antybiotyk z grupy tetracyklin.

W porównaniu do innych tetracyklin znacznie lepiej się wchłania z przewodu pokarmowego (w 90–95%), jest również mniej nefrotoksyczna. Oporność krzyżowa obserwowana wśród bakterii na tetracykliny naturalne często nie dotyczy doksycykliny, która okazuje się skuteczna.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Dokształceniowy

związany z dokształcaniem


Źródła:

SJP.pl

Doktor

stopień naukowy; osoba mająca ten stopień


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) stopień naukowy;

 (1.2) pot. grzecz. lekarz


Doktor ( doctor = nauczyciel, mistrz; w skrócie: dr) – stopień naukowy nadawany przez jednostki naukowe (uniwersytety lub ich wydziały, instytuty itp.) osobom, które obroniły swoje rozprawy doktorskie. W Polsce stopień doktora może być stopniem naukowym lub stopniem w zakresie sztuki.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Doktoracik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od doktorat


Źródła:

Wiktionary

Doktoracja

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. nauk. doktorat


Źródła:

Wiktionary

Doktoralnie

→ doktoralny


Patrz:doktoralny

Źródła:

SJP.pl

Doktoralny

dawniej:
1. doktorski - właściwy godności doktora (posiadacza stopnia naukowego);
2. arbitralny, poważny, napuszony


Źródła:

SJP.pl

Doktorancki

przymiotnik od: doktorant


przymiotnik relacyjny

 (1.1) nauk. związany z doktoratem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Doktorant

osoba zdobywająca stopień doktora


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba na studiach doktoranckich, ubiegająca się o stopień naukowy doktora

 (1.2) środ. stud. żart. student powtarzający rok


należy dopracować:

"przedstawiono sytuację tylko z perspektywy – ". Pomóż poprawić.

Doktorant – osoba pisząca rozprawę doktorską. W rozumieniu polskiej nieobowiązującej już ustawy "Prawo o szkolnictwie wyższym" doktorant był uczestnikiem studiów doktoranckich.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Doktorantka

kobieta uczęszczająca na studia doktoranckie, starająca się o tytuł doktora


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) forma żeńska od: doktorant


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Doktorantura

studia doktoranckie


Źródła:

SJP.pl

Doktorat

1. praca naukowa napisana w celu uzyskania stopnia doktora;
2. stopień doktora w jakiejś dziedzinie nauki


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) nauk. praca naukowa prowadzona lub napisana celem zdobycia stopnia doktora

 (1.2) nauk. uzyskany stopień doktora w danej dziedzinie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Doktorek

ekspresywnie:
1. doktor - osoba ze stopniem naukowym;
2. doktor - lekarz; eskulap


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) zdrobn. doktor


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Doktorka

kobieta lecząca pacjentów; lekarka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta posiadająca stopień naukowy doktora

 (1.2) specjalistka w dziedzinie medycyny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Doktorostwo

1. doktor (mężczyzna, który ma stopień doktora) z żoną;
2. doktor (lekarz) z żoną


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) ofic. doktor z żoną

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (2.1) daw. godność doktorska


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Doktorowa

małżonka doktora


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. żona lekarza


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Doktorowicz

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Doktorowy

związany z doktorem


Źródła:

SJP.pl

Doktorski

→ doktor


przymiotnik relacyjny

 (1.1) nauk. związany z doktorem, ze stopniem doktora; należący do doktora


Patrz:doktor

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Doktorstwo

dawniej:
1. zawód lekarza (doktora); medycyna;
2. doktorat


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) ogół doktorów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Doktoryzacja

→ doktoryzować


Patrz:doktoryzować

Źródła:

SJP.pl

Doktoryzacyjny

związany z doktoryzacją


Źródła:

SJP.pl

Doktoryzować

1. nadać komuś stopień doktora;
2. doktoryzować się - uzyskać stopień naukowy doktora


Źródła:

SJP.pl

Doktorzyna

pogardliwie o doktorze, lekarzu


Źródła:

SJP.pl

Doktorzysko

zgrubienie od: doktor; poufale lub z niechęcią o doktorze


Źródła:

SJP.pl

Doktorówna

dawniej: córka doktora


Źródła:

SJP.pl

Doktryna

1. zespół założeń i twierdzeń z określonej dziedziny wiedzy; teoria, koncepcja;
2. zespół poglądów i planów strategicznych dotyczących polityki wewnętrznej i zagranicznej państwa;
3. bezzasadne poglądy i twierdzenia przyjmowane bezkrytycznie za pewnik


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) podstawowe założenia i twierdzenia jakiejś dziedziny wiedzy lub ideologii


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Doktrynalnie

przysłówek

 (1.1) w sposób dotyczący doktryny


Źródła:

Wiktionary

Doktrynalność

→ doktrynalny


Patrz:doktrynalny

Źródła:

SJP.pl

Doktrynalny

1. związany z podstawowymi założeniami i twierdzeniami w jakiejś dziedzinie, odnoszący się do pryncypiów;
2. dogmatyczny, nie uznający obiektywnych racji


przymiotnik

 (1.1) dotyczący doktryny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Doktryner

gorliwy zwolennik jakiejś doktryny


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) książk. pejor. osoba uporczywie trzymająca się wyznawanych doktryn, mająca skostniałe poglądy i hołdująca nieadekwatnym do rzeczywistości zasadom


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Doktrynerka

gorliwa zwolenniczka jakiejś doktryny


Źródła:

SJP.pl

Doktrynerski

→ doktrynerstwo


przymiotnik

 (1.1) książk. pejor. charakterystyczny dla doktrynera lub doktrynerstwa


Patrz:doktrynerstwo

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Doktrynerstwo

trzymanie się dogmatycznych poglądów, ciasnych schematów myślowych


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) książk. pejor. postawa polegająca na uporczywym trwaniu przy wyznawanych doktrynach, skostniałych poglądach, nieadekwatnych do rzeczywistości zasadach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Doktór

przestarzałe: doktor (zwłaszcza lekarz)


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) reg. doktor (lekarz)

 (1.2) reg. doktor (stopień naukowy, osoba z tym stopniem)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dokuczajewsk

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto na Ukrainie w obwodzie donieckim;


Dokuczajewsk ( Докучаєвськ) – miasto na Ukrainie w obwodzie donieckim.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Dokuczanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) wyrządzanie przykrości komuś


Źródła:

Wiktionary

Dokuczać

1. robić komuś na złość, denerwować kogoś poprzez uwagi lub zachowanie; sprawiać przykrość
2. boleć
3. przykrzyć się


czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. dokuczyć)

 (1.1) sprawiać przykrość, kłopoty lub ból


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dokuczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|dokuczyć.


Źródła:

Wiktionary

Dokuczliwie

przysłówek

 (1.1) w sposób dokuczliwy


Źródła:

Wiktionary

Dokuczliwiec

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pot. człowiek skłonny do dokuczania innym


Źródła:

Wiktionary

Dokuczliwiej

stopień wyższy od przysłówka: dokuczliwie


Źródła:

SJP.pl

Dokuczliwość

→ dokuczliwy


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, kto dokuczliwy

 (1.2) cecha tego, co komuś dokucza


Patrz:dokuczliwy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dokuczliwszy

stopień wyższy od przymiotnika: dokuczliwy


Źródła:

SJP.pl

Dokuczliwy

przymiotnik

 (1.1) lubiący dokuczać

 (1.2) przykry do znoszenia, trudny do wytrzymania, dotkliwy


Źródła:

Wiktionary

Dokuczyć

czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. dokuczać)

 (1.1) sprawić przykrość, kłopoty lub ból


Źródła:

Wiktionary

Dokudrama

fabularyzowany film dokumentalny; docudrama


Źródła:

SJP.pl

Dokujący

stacja dokująca - replikator portów, stacjonarne urządzenie pozwalające zwiększyć funkcjonalność urządzenia mobilnego, np. smartfonu, notebooka itp.


Źródła:

SJP.pl

Dokulać

potocznie:
1. dotoczyć, doturlać;
2. dokulać się -
a) dotoczyć się, doturlać się;
b) powoli dojechać do określonego miejsca


Źródła:

SJP.pl

Dokumencik

zdrobnienie od: dokument


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od dokument


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dokument

1. pismo urzędowe;
2. dowód stwierdzający czyjąś tożsamość, np. dowód osobisty, legitymacja;
3. materiał, przedmiot mający wartość dowodową lub informacyjną;
4. potocznie: film dokumentalny;
5. w informatyce: logicznie spójna porcja informacji przetwarzana w systemie komputerowym


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) materiał w postaci papierowej potwierdzający coś;

 (1.2) przedmiot poświadczający jakiś stan rzeczy

 (1.3) pot. film dokumentalny

 (1.4) pismo urzędowe stwierdzające tożsamość

 (1.5) inform. zbiór informacji zapisywanych i odczytywanych z pliku za pomocą odpowiedniego programu;


Zobacz też: film dokumentalny.

Dokument (z documentum od doceo „uczę”) – przedmiot materialny, zawierający utrwaloną na nim lub w nim informację przeznaczoną do przekazywania w przestrzeni i w czasie. Dokumentem jest np. książka, czasopismo, wszelkiego rodzaju pismo i obraz na dowolnym materialnym przedmiocie, płyta i taśma z nagranymi dźwiękami, film z obrazami i każdy przedmiot materialny będący wytworem myśli ludzkiej i ludzkiego działania, jeśli stanowił źródło informacji.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dokumentacja

1. zbiór dokumentów
2. wykazanie czegoś na podstawie dokumentów; dokumentowanie


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zbiór dokumentów służących do uzasadnienia bądź udowodnienia czegoś


Dokumentacja – zbiór dokumentów ustanowiony ze względu na wspólny temat, np. dotyczących danego obiektu, problemu lub zadania. Inaczej, to działalność informacyjna (albo jej część) związana z opracowywaniem i gromadzeniem dokumentów, zbiór bądź spis dokumentów o pewnym zagadnieniu bądź dobranych wg innych kryteriów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dokumentacyjny

związany z dokumentacją


przymiotnik

 (1.1) związany z dokumentacją, dotyczący dokumentacji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dokumentalista

dokumentarzysta;
1. osoba zajmująca się zbieraniem, badaniem i porządkowaniem dokumentów;
2. specjalista w dziedzinie filmu dokumentalnego


Źródła:

SJP.pl

Dokumentalistka

→ dokumentalista


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) autorka filmów dokumentalnych

 (1.2) specjalistka w gromadzeniu, porządkowaniu i opracowywaniu dokumentów i materiałów źródłowych


Patrz:dokumentalista

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dokumentalistyczny

→ dokumentalizm


Patrz:dokumentalizm

Źródła:

SJP.pl

Dokumentalizm

opieranie się na dokumentach, materiałach źródłowych, na faktach wziętych z życia


Źródła:

SJP.pl

Dokumentalizować

opierać się na materiałach źródłowych, faktach wziętych z życia


Źródła:

SJP.pl

Dokumentalność

→ dokumentalny


Patrz:dokumentalny

Źródła:

SJP.pl

Dokumentalny

dokumentarny;
1. mający cechy dokumentu, materiału w postaci tekstu, fotografii, nagrania itp. o wartość dowodowej lub informacyjnej;
2. oparty na dokumentach, potwierdzonych faktach, materiałach źródłowych


przymiotnik

 (1.1) opierający się na dokumentach lub faktach wziętych z życia, także. mający wartość dokumentu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dokumentarność

→ dokumentarny


Patrz:dokumentarny

Źródła:

SJP.pl

Dokumentarny

dokumentalny;
1. mający cechy dokumentu, materiału w postaci tekstu, fotografii, nagrania itp. o wartość dowodowej lub informacyjnej;
2. oparty na dokumentach, potwierdzonych faktach, materiałach źródłowych


Źródła:

SJP.pl

Dokumentaryzm

sztuka tworzenia filmów dokumentalnych


Źródła:

SJP.pl

Dokumentarzysta

dokumentalista;
1. osoba zajmująca się zbieraniem i opracowywaniem materiałów mających wartość dokumentu;
2. specjalista w dziedzinie filmu dokumentalnego


Źródła:

SJP.pl

Dokumentarzystka

→ dokumentarzysta


Patrz:dokumentarzysta

Źródła:

SJP.pl

Dokumentniej

przestarzały stopień wyższy od przysłówka: dokumentnie


Źródła:

SJP.pl

Dokumentny

1. kompletny, zupełny, dokładny;
2. przestarzałe: oparty na dowodach, niebudzący wątpliwości; autentyczny


Źródła:

SJP.pl

Dokumentomat

automat do nadawania i odbierania dokumentów urzędowych


Źródła:

SJP.pl

Dokumentować

1. zbierać i prezentować dokumenty w celu potwierdzenia jakichś faktów lub tez;
2. o dokumencie: potwierdzać jakiś fakt lub tezę;
3. potwierdzać, zaświadczać, np. dokumentować coś swoją postawą


czasownik przechodni niedokonany (dk. udokumentować)

 (1.1) składać dowody; przedstawiać dokumenty na potwierdzenie czegoś

 (1.2) stanowić dokument potwierdzający daną sprawę

 (1.3) gromadzić zapisy, zbierać materiały


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dokumentowy

związany z dokumentem


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z dokumentem, dotyczący dokumentu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dokup

kupić coś dodatkowo


Źródła:

SJP.pl

Dokupić

kupić coś dodatkowo


Źródła:

SJP.pl

Dokupować

dokonywać uzupełniających zakupów; dokupywać


Źródła:

SJP.pl

Dokupywać

kupować dodatkowo rzeczy do już posiadanych lub wcześniej kupionych


Źródła:

SJP.pl

Dokusztykiwać

potocznie: potykając się, z trudem gdzieś dochodzić; dokuśtykiwać


Źródła:

SJP.pl

Dokuwać

1. kuć do końca, kończyć kucie;
2. kuć dodatkowo, dodawać kując


Źródła:

SJP.pl

Dokuć

1. skończyć kucie, np. dokuć konia;
2. wykuć coś brakującego


Źródła:

SJP.pl

Dokuśtykiwać

potocznie: potykając się, z trudem gdzieś dochodzić; dokusztykiwać


Źródła:

SJP.pl

Dokwaterować

czasownik przechodni dokonany (ndk. dokwaterowywać)

 (1.1) przydzielić osobie pomieszczenie w lokalu już zajmowanym przez inne


Źródła:

Wiktionary

Dokwitnięty

taki, który dokwitnął; dokwitły


Źródła:

SJP.pl

Dokwitły

taki, który dokwitł; dokwitnięty


Źródła:

SJP.pl

Dokąd

do jakiego miejsca, stanu


zaimek

 (1.1) … pytajny, służący do pytania o miejsce, w którego kierunku odbywa się ruch

 (1.2) … względny, służący do łączenia zdania głównego z podrzędnym, gdy zdanie podrzędne określa miejsce, w którego kierunku odbywa się ruch

 (1.3) … pytajny, służący do pytania o długość trwania jakiejś czynności


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dokądeś

dawniej: dokądś


Źródła:

SJP.pl

Dokądkolwiek

zaimek nieokreślony

 (1.1) obojętnie, do jakiego miejsca

zaimek względny

 (2.1) …wskazujący na to, że to, o czym mowa w zdaniu nadrzędnym dzieje się niezależnie od miejsca, do którego kierowana jest czynność opisana w zdaniu podrzędnym


Źródła:

Wiktionary

Dokądś

zaimek oznaczający miejsce bliżej nieokreślone


zaimek przysłowny

 (1.1) …w wyrażeniu zastępujący kierunek dokładnie nieznany, będący jednocześnie celem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dokądże

wzmocnione "dokąd"


zaimek

 (1.1) …pytajny; wzmocnione dokąd


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dokładanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|dokładać.


Źródła:

Wiktionary

Dokładać

1. dorzucać coś; dodawać, dołączać, dopełniać;
2. dorzucać parę słów do tego, co zostało powiedziane; dopowiadać, dodawać;
3. dokładać się:
a) dorzucać pieniądze od siebie, włączać się do wspólnego działania; dorzucać się, dopłacać;
b) dawniej: wkładać wiele wysiłku w jakąś pracę; starać się, przykładać się


czasownik przechodni niedokonany (dk. dołożyć)

 (1.1) kłaść, dodawać coś do czegoś, co już jest


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dokładka

1. dodatkowa porcja, np. jedzenia;
2. na dokładkę - dodatkowo, na dodatek


Źródła:

SJP.pl

Dokładnie

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób dokładny, precyzyjny, staranny; z dbałością o szczegóły

partykuła

 (2.1) zgodnie z rzeczywistością co do każdego szczegółu

wykrzyknik

 (3.1) pot. przytaknięcie rozmówcy, zgodzenie się z jego słowami


Źródła:

Wiktionary

Dokładniej

stopień wyższy od przysłówka: dokładnie


Źródła:

SJP.pl

Dokładniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: dokładny


Źródła:

SJP.pl

Dokładność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co dokładne

 (1.2) staranność, dbałość

 (1.3) metrol. stopień zgodności wartości rzeczywistej ze średnią arytmetyczną wyników uzyskanych dla oznaczanej wielkości;


Źródła:

Wiktionary

Dokładny

odznaczający się starannością, dbałością o szczegóły; precyzyjny; skrupulatny


przymiotnik

 (1.1) wykonany z dużą starannością

 (1.2) o człowieku: robiący coś starannie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dokłamać

potocznie: dopowiedzieć, kłamiąc


Źródła:

SJP.pl

Dokłamywać

potocznie: dopowiadać, kłamiąc


Źródła:

SJP.pl

Dokłosie

część źdźbła traw od kłosa lub wiechy w dół do najwyższego kolanka


Źródła:

SJP.pl

Dokłusować

dojechać kłusem


Źródła:

SJP.pl

Dol

rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) med. jednostka natężenia bólu;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Dol.

skrót od: dolar (czytany jako całe, odmienne wyrażenie)


skrót

 (1.1) = dolny

 (1.2) = dolina

 (1.3) = dolar


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dola

1. żywot;
2. potocznie: przypadająca komuś część pieniędzy; działka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) książk. los, czyjeś obecne położenie, stan

 (1.2) pot. przypadająca komuś część zdobyczy, zarobku

 (1.3) mitsłow. duch opiekuńczy, stanowiący o losie i dobrobycie człowieka

 (1.4) środ. cela więzienna


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dolabella

nazwisko, m.in. Tomasz Dolabella (ok.1570-1650), włoski malarz


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dolaciński

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Dolantyna

nazwa handlowa opioidowego leku przeciwbólowego, zawierającego petydynę


Źródła:

SJP.pl

Dolar

1. jednostka monetarna USA oraz wielu innych krajów;
2. jednostka miary reaktywności reaktora jądrowego


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) monet. waluta niektórych krajów świata o symbolu $;


Dolar ( dollar) – waluta wielu krajów świata. Dzieli się na 100 centów. Nazwa dolara – podobnie jak nazwa waluty Słowenii sprzed 1 stycznia 2007, tolar – pochodzi od dawnej srebrnej monety, talara. Dolar został oficjalną jednostką monetarną Stanów Zjednoczonych w 1785 roku. Jednak zarówno samo słowo angielskie, jak i pieniądze o takiej nazwie istniały już wcześniej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dolarowicz

osoba zarabiająca dolary


Źródła:

SJP.pl

Dolarowiec

potocznie, w czasach PRL: osoba posiadająca dolary lub inne waluty wymienialne, posiadająca dostęp do dóbr podówczas luksusowych


Źródła:

SJP.pl

Dolarowy

związany z dolarem


przymiotnik relacyjny

 (1.1) przym. od dolar


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dolaryzacja

wprowadzenie dolara amerykańskiego jako środka płatniczego w wewnętrznych obrotach handlowych w danym państwie


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ekon. wprowadzenie dolara do obrotu w innym państwie jako urzędowej waluty;


Dolaryzacja – wprowadzenie jednostki monetarnej np. dolara jako waluty alternatywnej lub zamiast waluty krajowej w celu korzystania z niego jako ze środka płatniczego w obrotach pieniężnych wewnątrz danego państwa. Dotyczy to głównie najbardziej rozpowszechnionych walut świata tzn. dolara amerykańskiego (USD) i euro (EUR).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dolaryzowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|dolaryzować.


Źródła:

Wiktionary

Dolaryzować

czasownik niedokonany

 (1.1) ekon. wprowadzać dolara do obrotu w innym państwie jako urzędową walutę


Źródła:

Wiktionary

Dolarówka

moneta lub banknot o nominale jednego dolara


Źródła:

SJP.pl

Dolaszewo

wieś w Polsce


Dolaszewo (dawniej: niem. "Hasenberg") – wieś krajeńska w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie pilskim, w gminie Szydłowo. Od kilku lat wieś intensywnie się rozbudowuje.

Wieś królewska należała do starostwa ujskiego, pod koniec XVI wieku leżała w powiecie wałeckim województwa poznańskiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa pilskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dolata

dawniej, poetycko: dolatywać


Źródła:

SJP.pl

Dolatać

dawniej, poetycko: dolatywać


Źródła:

SJP.pl

Dolatowski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Dolać

zwiększyć ilość cieczy w naczyniu, nalewając dopełnić, nalać powtórnie


czasownik przechodni dokonany (ndk. dolewać)

 (1.1) dodać płynu, uzupełnić płyn


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dolby

1. system zapisu dźwięku o wysokiej jakości i efektach przestrzennych;
2. aparatura pozwalająca uzyskać taki dźwięk;
3. o systemie zapisu dźwięku lub o aparaturze: dający taki dźwięk


Źródła:

SJP.pl

Dolce

[czytaj: dolcze] określenie wykonawcze: słodko, łagodnie


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dolcetto

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) wytrawne czerwone wino z Piemontu


Dolcetto – czerwony szczep winorośli, pochodzący z Włoch. Typowy dla Piemontu, uprawiany również w Ligurii i na niewielką skalę w innych krajach. Powierzchnia winnic obsadzonych odmianą we Włoszech wynosiła w roku 2000 7,450 ha, co jednak stawiało odmianę poza pierwszą dziesiątką. Nazwa jest zdrobnieniem od włoskiego "dolce" (słodki).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Dolcian

[czytaj: dolczian] dawny instrument muzyczny z grupy aerofonów, popularny w muzyce renesansu i baroku, prototyp fagotu; dulcian, dulcjan


Źródła:

SJP.pl

Dolcinista

[czytaj: dolczynista] osoba grająca na dolcianie - prototypie fagotu


Źródła:

SJP.pl

Dolcissimo

[czytaj: dolcziss-imo] określenie wykonawcze: jak najbardziej słodko, delikatnie


Źródła:

SJP.pl

Dolec

potocznie: dolar; zielony


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) pot. dolar


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dolecieć

czasownik

 (1.1) dostać się na miejsce, lecąc

 (1.2) pot. dobiec, szybko dojść


Źródła:

Wiktionary

Dolecki

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Doleczać

dokańczać leczenie, leczyć do końca


Źródła:

SJP.pl

Doleczyć

dokończyć leczenie, wyleczyć do końca


Źródła:

SJP.pl

Dolegać

dokuczać komuś, sprawiać ból, nieprzyjemność


czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. dolec, dolegnąć)

 (1.1) sprawiać dokuczliwość, przykrość, ból, trudności


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dolegliwiej

stopień wyższy od przysłówka: dolegliwie


Źródła:

SJP.pl

Dolegliwość

1. ból fizyczny, choroba, cierpienie;
2. przykrość, zmartwienie, troska


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) choroba, schorzenie, problem zdrowotny

 (1.2) coś sprawiającego przykrość


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dolegliwszy

stopień wyższy od przymiotnika: dolegliwy


Źródła:

SJP.pl

Dolegliwy

sprawiający przykrość, ból; dokuczliwy, dolegający


Źródła:

SJP.pl

Doległość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) stpol. dolegliwość, ból


Źródła:

Wiktionary

Dolek

zdrobnienie od: Adolf, Rudolf (imiona męskie)


Źródła:

SJP.pl

Dolente

określenie wykonawcze: boleśnie, z bólem; doloroso


Źródła:

SJP.pl

Dolepiać

dołączać coś, przyklejając


Źródła:

SJP.pl

Dolepić

dołączyć coś, przyklejając


Źródła:

SJP.pl

Doleryt

skała magmowa; diabaz


Źródła:

SJP.pl

Dolesiać

dokańczać sadzenie lasu na jakimś terenie


Źródła:

SJP.pl

Dolesić

dokończyć sadzenie lasu na jakimś terenie


Źródła:

SJP.pl

Doletni

przymiotnik

 (1.1) daw. dorosły, pełnoletni


Źródła:

Wiktionary

Dolew

w technice: dolewanie, dolanie


Dolew (hebr.: דולב) – wieś położona w samorządzie regionu Matte Binjamin, w Dystrykcie Judei i Samarii, w Izraelu.

Leży w południowo-zachodniej części Samarii, na północny zachód od Jerozolimy, w otoczeniu terytoriów Autonomii Palestyńskiej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dolewanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|dolewać.


Źródła:

Wiktionary

Dolewać

czasownik niedokonany (dk. dolać)

 (1.1) lejąc coś, uzupełniać, dodawać

 (1.2) bić kogoś


Źródła:

Wiktionary

Dolewka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. dodatkowa porcja zupy lub napoju


Źródła:

Wiktionary

Doleźć

dojść wolnym krokiem, dowlec się


czasownik

 (1.1) pot. dojść


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Doleżeć

leżąc dotrwać do pewnego czasu


Źródła:

SJP.pl

Dolha

nazwisko, m.in. Emilian Dolha, rumuński piłkarz


Źródła:

SJP.pl

Dolice

wieś w Polsce


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dolichocefalia

w antropologii: kształt ludzkiej głowy wydłużony ku tyłowi, typowy np. dla rdzennych Australijczyków; dolichokefalia, długogłowość, długogłowie, podłużnogłowość, podłużnogłowie


Dolichocefalia, długogłowie (gr. "dolichós" długi + "kephalḗ" głowa) – cecha anatomiczna głowy (lub czaszki) zwierząt, charakteryzująca się wskaźnikiem głowowym w zakresie 60–76. Głowa takiego zwierzęcia ma o wiele większy wymiar przednio-tylny niż boczny.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dolichokefalia

w antropologii: kształt ludzkiej głowy wydłużony ku tyłowi, typowy np. dla rdzennych Australijczyków; dolichocefalia, długogłowość, długogłowie, podłużnogłowość, podłużnogłowie


Źródła:

SJP.pl

Dolicki

→ Dolice


Patrz:Dolice

Źródła:

SJP.pl

Doliczać

dodawać jakąś sumę do sumy uprzednio obliczonej


czasownik niedokonany

 (1.1) dodać jakąś sumę do sumy obliczonej wcześniej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Doliczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|doliczyć.


Źródła:

Wiktionary

Doliczeniowy

polegający na dodaniu jakiejś wartości do wyniku wcześniejszych obliczeń


Źródła:

SJP.pl

Doliczyć

dodać jakąś sumę do sumy uprzednio obliczonej


czasownik przechodni dokonany (ndk. doliczać)

 (1.1) dokonany od|doliczać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dolina

1. dawniej: kieszeń;
2. podłużne wgłębienie na powierzchni ziemi powstałe wskutek erozji wody płynącej


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) geogr. wklęsła, wydłużona forma terenu, znajdująca się poniżej poziomu otaczającego terenu;

 (1.2) gwara. więz. kieszeń, zwłaszcza gdy cudza

 (1.3) gw-pl|Warszawa. kieszeń


Dolina, dolina rzeczna – wklęsła forma terenu o wydłużonym kształcie i wyraźnie wykształconym dnie, otoczona z dwóch stron wzniesieniami, najczęściej powstała w wyniku działalności rzek (erozji i akumulacji rzecznej) lub lodowców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Doliniara

złodziejka kieszonkowa


Źródła:

SJP.pl

Doliniarka

środowiskowo: złodziejka kieszonkowa


Źródła:

SJP.pl

Doliniarski

środowiskowo: złodziejski


Źródła:

SJP.pl

Doliniarstwo

proceder doliniarza; kieszonkostwo


Źródła:

SJP.pl

Doliniarz

środowiskowo: złodziej kieszonkowy


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) gwara więzienna kieszonkowiec


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dolinka

zdrobnienie od: dolina


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. od: dolina

 (1.2) mała, płytka dolina, np. potoku


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dolinkować

w informatyce: umieścić link, oznaczyć linkiem; zlinkować, podlinkować, zalinkować


Źródła:

SJP.pl

Dolinkowy

→ dolinka


Patrz:dolinka

Źródła:

SJP.pl

Dolinkowywać

w informatyce: umieszczać link, oznaczać linkiem; podlinkowywać


Źródła:

SJP.pl

Dolinny

→ dolina; dolinowy


przymiotnik

 (1.1) związany doliną, dotyczący doliny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dolinowy

→ dolina; dolinny


Źródła:

SJP.pl

Dolistny

o nawozach, środkach ochrony roślin: podawany na liście, wchłaniany poprzez liście


Źródła:

SJP.pl

Dolittle

[czytaj: Dulitl] doktor Dolittle, bohater utworów H. Loftinga przeznaczonych dla dzieci (np. "Doktor Dolittle i jego zwierzęta")


Źródła:

SJP.pl

Doliński

→ Dolina (miasto na Ukrainie)


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dolly

[czytaj: doli] w filmie: ruchoma platforma umożliwiająca bezgłośne wykonywanie zdjęć w ruchu


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dolma

mięsne danie lewantyńskie i greckie


Źródła:

SJP.pl

Dolmades

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) kulin. rodzaj gołąbków zawijanych w liście winogron, czasem kapusty, danie kuchni bałkańskiej i tureckiej;


Dolmades (nwgr. ντολµάδες, l.p. ντολμάς "dolmas") – potrawa z mięsa i ryżu, charakterystyczna dla kuchni: greckiej, tureckiej i azerskiej.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Dolman

1. długi, turecki ubiór męski noszony pod futrem;
2. węgierski strój narodowy, rodzaj kurtki wojskowej obszytej futrem; dołman;
3. dawniej: rodzaj okrycia damskiego o szerokich rękawach


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) hist. węgierska kurtka obszyta futrem;

 (1.2) turecki ubiór męski

 (1.3) daw. kraw. okrycie damskie z szerokimi rękawami


Dolman, dołman, dołoman, huzarka (węg. "dolmány") – wywodzący się z Turcji narodowy strój węgierski.

W Turcji mianem dolmana (tur. "dolman" – owijanie) określano długi jedwabny lub sukienny strój męski z obcisłymi rękawami noszony pod futrem. Był on popularnym ubiorem janczarów i oficerów tatarskich.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dolmeczerka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gwara. obozowa: tłumaczka


Źródła:

Wiktionary

Dolmeczerować

potocznie: wykonywać ustne tłumaczenie, zwłaszcza z języka niemieckiego


Źródła:

SJP.pl

Dolmen

neolityczna budowla wykonana z wielkich głazów, rodzaj grobowca


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) archeol. prehistoryczna budowla megalityczna o charakterze grobowca, składająca się z głazów wkopanych pionowo w ziemię i wielkiego płaskiego bloku skalnego, który był na nich ułożony;


Dolmen – prehistoryczna budowla megalityczna o charakterze grobowca. Składała się z głazów wkopanych pionowo w ziemię i wielkiego płaskiego bloku skalnego, który był na nich ułożony. Pierwotnie dolmen był przysypywany ziemią. Budowle te są charakterystyczne dla neolitu europejskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dolmusz

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) turyst. turecka taksówka lub mikrobus współdzielony przez kilku pasażerów


Źródła:

Wiktionary

Dolniak

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dolnicki

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Dolnik

nazwa kilku wsi w Polsce


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dolnoaustriacki

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Dolną Austrią, dotyczący Dolnej Austrii


Źródła:

Wiktionary

Dolnobrzeski

przymiotnik od: Brzeg Dolny (miasto na Dolnym Śląsku); brzeski


Źródła:

SJP.pl

Dolnobrzeżanin

mieszkaniec Brzegu Dolnego (miasta w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Dolnobrzeżanka

mieszkanka Brzegu Dolnego (miasta w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Dolnofrankoński

w językoznawstwie: dialekt dolnofrankoński - dialekt stanowiący dawny północny odłam dialektu frankońskiego, obejmujący tereny nad dolnym Renem


Źródła:

SJP.pl

Dolnokamski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z dolnym biegiem Kamy


Źródła:

Wiktionary

Dolnokartlijski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Dolną Kartlią, dotyczący Dolnej Kartlii


Źródła:

Wiktionary

Dolnokredowy

dotyczący okresu dolnej (wczesnej) kredy; wczesnokredowy


Źródła:

SJP.pl

Dolnomszański

przymiotnik od: Mszana Dolna; mszański


Źródła:

SJP.pl

Dolnoniemiecki

1. występujący na terenie północnych Niemiec;
2. w językoznawstwie: język dolnoniemiecki - grupa dialektów występujących na terenie północnych Niemiec; plattdeutsch


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z dolną (nizinną, północną) częścią Niemiec

przymiotnik

 (2.1) jęz. mający cechy dialektów dolnoniemieckich, wcale lub nieznacznie dotknięty drugą przesuwką spółgłoskową

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (3.1) jęz. język dolnoniemiecki;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dolnoniemieckojęzyczny

przymiotnik

 (1.1) taki, który posługuje się językiem dolnoniemieckim

 (1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem dolnoniemieckim

 (1.3) spisany, stworzony w języku dolnoniemieckim


Źródła:

Wiktionary

Dolnoobski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z dolnym biegiem Obu


Źródła:

Wiktionary

Dolnoprzepustowy

filtr dolnoprzepustowy - układ elektroniczny albo algorytm, przepuszczający częstotliwości sygnału poniżej ustalonej częstotliwości granicznej


przymiotnik relacyjny

 (1.1) elektr. przepuszczający składowe częstotliwości sygnału poniżej pewnej częstotliwości granicznej i tłumiący niższe


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dolnopłat

samolot lub szybowiec o skrzydłach umieszczonych w dolnej części kadłuba lub pod nim; dolnopłatowiec


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) lotn. samolot lub szybowiec jednopłatowy o skrzydłach umieszczonych stosunkowo nisko po bokach kadłuba


Dolnopłat – samolot jednopłatowy o płacie umocowanym u dołu kadłuba.

Zazwyczaj są to konstrukcje wolnonośne. Tylko w nielicznych przypadkach stosuje się zastrzały, głównie w samolotach o małej prędkości jak np. samoloty rolnicze.

Pierwszy dolnopłat został wyprodukowany w końcowym okresie I wojny światowej przez Cesarstwo Niemieckie, a był nim samolot Junkers D.I.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dolnopłatowiec

samolot lub szybowiec o skrzydłach umieszczonych w dolnej części kadłuba lub pod nim; dolnopłat


Źródła:

SJP.pl

Dolnopłuk

spłuczka montowana tuż nad sedesem


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) spłuczka ze zbiornikiem montowanym tuż nad sedesem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dolnoreglowy

odnoszący się do dolnego regla


Źródła:

SJP.pl

Dolnoreński

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z dolnym biegiem Renu


Źródła:

Wiktionary

Dolnosaksoński

przymiotnik od: Dolna Saksonia


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Dolną Saksonią, dotyczący Dolnej Saksonii

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. język dolnosaksoński;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dolnosaski

w językoznawstwie: dialekt dolnosaski - główny dialekt języka dolnoniemieckiego, obecnie stosowany jedynie w lokalnym piśmiennictwie


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Dolną Saksonią, dotyczący Dolnej Saksonii

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. zob. dolnoniemiecki.;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dolnosuski

przymiotnik

 (1.1) odnoszący się do wsi Sucha Dolna


Źródła:

Wiktionary

Dolnołabski

o dialekcie: używany u ujścia Łaby i w Holsztynie na terenie północnych Niemiec


Źródła:

SJP.pl

Dolnołużycki

przymiotnik od: Łużyce Dolne


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Łużycami Dolnymi lub Dolnołużyczanami

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. język dolnołużycki;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dolnołużyckojęzyczny

przymiotnik

 (1.1) taki, który posługuje się językiem dolnołużyckim

 (1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem dolnołużyckim

 (1.3) spisany, stworzony w języku dolnołużyckim


Źródła:

Wiktionary

Dolnołużyczanin

mieszkaniec Łużyc Dolnych


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Dolnych Łużyc


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dolnołużyczanka

mieszkanka Łużyc Dolnych


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Dolnych Łużyc


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dolnośl.

skrót

 (1.1) = dolnośląski


Źródła:

Wiktionary

Dolnośląski

przymiotnik od: Dolny Śląsk


przymiotnik

 (1.1) związany z Dolnym Śląskiem, dotyczący Dolnego Śląska, leżący na Dolnym Śląsku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dolnośląsko-Wielkopolski

dotyczący województwa dolnośląskiego oraz wielkopolskiego


Źródła:

SJP.pl

Dolnośląskość

→ dolnośląski


Patrz:dolnośląski

Źródła:

SJP.pl

Dolnoślązaczka

mieszkanka Dolnego Śląska


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Dolnego Śląska


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dolnoślązak

mieszkaniec Dolnego Śląska


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Dolnego Śląska


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dolny

znajdujący się na niskiej wysokości, u dołu, niżej położony


przymiotnik relacyjny

 (1.1) znajdujący się na dole

 (1.2) będący niżej niż punkt odniesienia

 (1.3) geogr. o odcinku rzeki będący bliżej ujścia

 (1.4) o dzielnicy, miejscowości, regionie, kraju położony niżej (lub dalej od źródła pobliskiej rzeki) niż inna jednostka terytorialna o tej samej nazwie najczęściej określana jako górna

 (1.5) geol. starszy okres

 (1.6) muz. niski dźwięk


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dolomicik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od dolomit


Źródła:

Wiktionary

Dolomicki

→ Dolomity (góry we Włoszech)


przymiotnik

 (1.1) dotyczący Dolomitów, związany z Dolomitami, pochodzący z Dolomitów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dolomit

1. minerał, węglan wapnia i magnezu
2. skała osadowa


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) miner. minerał z gromady węglanów;

 (1.2) geol. skała osadowa, zbudowana głównie z tego minerału;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dolomitowy

związany z dolomitem


Źródła:

SJP.pl

Dolomity

1. minerał, węglan wapnia i magnezu
2. skała osadowa


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) geogr. pasmo górskie w północno-wschodniej części Włoch;


Ni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dolomityzacja

w geologii: proces przemiany kalcytu w dolomit


Do


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dolores

1. obce imię żeńskie;
2. miasto w Urugwaju


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dolorologia

nauka zajmująca się badaniem i leczeniem bólu


Źródła:

SJP.pl

Dolorologiczny

→ dolorologia


Patrz:dolorologia

Źródła:

SJP.pl

Doloroso

[czytaj: dolorozo] określenie wykonawcze: boleśnie, z bólem; dolente


Źródła:

SJP.pl

Dolorysta

zwolennik doloryzmu


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) hist. rel. zakonnik z nieistniejącego Zgromadzenia Synów Matki Bożej Bolesnej;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dolorystyczny

→ doloryzm


Patrz:doloryzm

Źródła:

SJP.pl

Doloryzm

uznawanie bólu fizycznego za wartościowe przeżycie


Do


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dolos

rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) jeden z bloków betonowych służących do budowy falochronów narzutowych i w ochronie brzegu morskiego


Źródła:

Wiktionary

Dolosować

wylosować coś jeszcze


Źródła:

SJP.pl

Dolosowywać

losować coś jeszcze


Źródła:

SJP.pl

Dolot

1. końcowa część lotu; dolecenie;
2. dopływ (benzyny do silnika itp.)


Źródła:

SJP.pl

Dolotowy

związany z dolotem


Źródła:

SJP.pl

Dolph

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Dolsk

1. miasto w Polsce;
2. wieś w Polsce;
3. nazwa dwóch wsi na Ukrainie


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Polsce;


Dolsk (pol. hist. Dolsko) – miasto w województwie wielkopolskim, w powiecie śremskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Dolsk, nad jeziorem Dolskim Wielkim i Dolskim Małym.

Miasto "Dolsko" było własnością biskupstwa poznańskiego, pod koniec XVI wieku leżało w powiecie kościańskim województwa poznańskiego. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do woj. poznańskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dolski

dotyczący Dolska


Dolski ("Dolski Kniaź") – polski herb książęcy, herb własny rodziny Dolskich"".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dolszczanin

mieszkaniec Dolska


Źródła:

SJP.pl

Dolszczanka

mieszkanka Dolska


Źródła:

SJP.pl

Dolus

w prawie karnym: wina umyślna


Źródła:

SJP.pl

Doluś

zdrobnienie od: Adolf, Rudolf (imiona męskie)


Źródła:

SJP.pl

Dolędzin

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. osada w województwie śląskim, powiecie raciborskim, gminie Rudnik;


Dolędzin (niem. "Dollendzin", pol. po wojnie "Dołędzin") – osada w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie raciborskim, w gminie Rudnik.

Dolędzin jest położony w północno-zachodniej części gminy. Posiada powierzchnię 3,55 km² oraz kilkunastu mieszkańców. Administracyjnie osada jest częścią sołectwa Modzurów.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Dolędźwiowy

o znieczuleniu, zastrzyku: podawany do lędźwiowego odcinka kręgosłupa


przymiotnik

 (1.1) med. wykonywany, stosowany do lędźwi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dom

1. mieszkanie
2. budynek
3. domownicy, gospodarstwo domowe


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) archit. urb. oddzielny budynek mieszkalny

 (1.2) pomieszczenie lub miejsce które kojarzymy z domem rodzinnym lub z ogniskiem domowym

 (1.3) urz. placówka społeczna, usługowa lub handlowa

 (1.4) herald. ród, rodzina, dynastia


Dom – przystosowane przez człowieka pod względem konstrukcyjnym i użytkowym miejsce, przeznaczone do celów mieszkalnych. Współcześnie domem człowieka są: mieszkanie w bloku lub domu wielorodzinnym, dom jednorodzinny, dom dziecka, dom spokojnej starości itp.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dom.

skrót od: domowy


skrót

 (1.1) = domowy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Doma

przysłówek

 (1.1) daw. lub gwara. w domu


Źródła:

Wiktionary

Domacanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|domacać.


Źródła:

Wiktionary

Domacać

macając, doszukać się czegoś, natrafić na coś


czasownik przechodni dokonany

 (1.1) macając dotrzeć, osiągnąć, sięgnąć po coś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Domachowo

wieś w Polsce


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Domachowski

nazwisko


Domachowski, Domachowska – polskie nazwisko, w Polsce nosi je ponad 1300 osób.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Domacjum

zwykle w liczbie mnogiej: domacja - specjalne wytwory na różnych częściach roślin lub przekształcone organy roślinne służące innym organizmom (np. mrówkom) jako miejsce zamieszkania


Do


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Domacywać

1. macając, doszukiwać się czegoś;
2. przenośnie: dowiadywać się czegoś


Źródła:

SJP.pl

Domaczać

moczyć do końca, czynić wystarczająco mokrym


Źródła:

SJP.pl

Domagalik

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Domagalski

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Domagać

domagać się;
1. uporczywie upominać się o coś; żądać, nalegać; wymagać;
2. potrzebować czegoś do właściwego działania


czasownik nieprzechodni niedokonany

 (1.1) apelować o coś, dopominać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Domagała

domagać się;
1. uporczywie upominać się o coś; żądać, nalegać; wymagać;
2. potrzebować czegoś do właściwego działania


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Domain

[czytaj: doMEJN] element adresu internetowego; domena


Źródła:

SJP.pl

Domak

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) daw. domownik

 (1.2) daw. domator


Źródła:

Wiktionary

Domakietka

element scenografii filmowej do zdjęć trickowch


Źródła:

SJP.pl

Domalewski

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Domalowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|domalować.


Źródła:

Wiktionary

Domalować

czasownik przechodni dokonany (ndk. domalowywać)

 (1.1) dokonany od|domalowywać.


Źródła:

Wiktionary

Domalowywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|domalowywać.


Źródła:

Wiktionary

Domalowywać

czasownik przechodni niedokonany (dk. domalować)

 (1.1) malując, dodawać coś do istniejącego już obrazu


Źródła:

Wiktionary

Domamir

dawne imię męskie


Domamir, Domiemir – staropolskie imię męskie, złożone z członów "Doma-" („dom”; psł. "*domъ" oznacza „pomieszczenie, gdzie człowiek żyje ze swoją rodziną”; „wszystko, co jest w domu, rodzina, mienie, majątek”, „ród, pokolenie”, „strony rodzinne, kraj ojczysty”) i "-mir" („pokój, spokój, dobro”). Wyrażało ono życzenie, ażeby nim obdarzony zapewniał swojemu domowi pokój i zgodę.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Doman

imię męskie


Doman – seria komiksowa stworzona przez Andrzeja O. Nowakowskiego i Janusza Florkiewicza nawiązująca do podań i legend staropolskich. Scenariusz oparty został na powieści "Stara Baśń" Józefa Ignacego Kraszewskiego.

Pierwszy komiks z serii, zatytułowany "Władca Myszy", ukazał się w 1986 nakładem Polskiej Agencji Interpress.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Domaniak

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Domanice

nazwa kilku wsi w Polsce


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Domanicki

→ Domanice


Patrz:Domanice

Źródła:

SJP.pl

Domaniewice

wieś w Polsce


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Domaniewicki

przymiotnik od: Domaniewice


Źródła:

SJP.pl

Domaniewski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Domanin

wieś w Polsce


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Domaniowski

przymiotnik od: Domaniów


Źródła:

SJP.pl

Domaniów

wieś w Polsce


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Domanostwo

Doman z małżonką; Domanowie


Źródła:

SJP.pl

Domanowice

wieś w Polsce


Domanowice – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie trzebnickim, w gminie Trzebnica.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Domanowie

Doman z małżonką; Domanostwo


Źródła:

SJP.pl

Domanowski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Domanowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Domana lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Domarad

słowiańskie imię męskie


Domarad, Domorad, Domared(?) – staropolskie imię męskie złożone z członów "Doma-" ("dom"; psł. "*domъ" oznacza "pomieszczenie, gdzie człowiek żyje ze swoją rodziną"; "wszystko, co jest w domu, rodzina, mienie, majątek", "ród, pokolenie", "strony rodzinne, kraj ojczysty") i "-rad" ("radzić" "być zadowolonym, chętnym, cieszyć się"). Mogło oznaczać "ten, który cieszy się swoim domem". We wczesnym średniowieczu synonim Majordoma, zarządcy dworu książęcego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Domaradostwo

Domarad z małżonką; Domaradowie


Źródła:

SJP.pl

Domaradowie

Domarad z małżonką; Domaradostwo


Źródła:

SJP.pl

Domaradowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Domarada lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Domaradz

wieś w Polsce


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Domaradzki

przymiotnik od: Domaradz


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Domarat

imię męskie


Źródła:

SJP.pl

Domarecki

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Domarsz

dotarcie do określonego miejsca marszem


rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) dotarcie marszem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Domarznięty

[czytaj: domar-znięty] taki, który domarznął (zmarznął całkowicie); domarzły, domarźnięty


Źródła:

SJP.pl

Domarzyć

marzyć do pewnej chwili, do końca; dośnić


Źródła:

SJP.pl

Domarzły

taki, który domarzł (zmarzł całkowicie); domarźnięty, domarznięty


Źródła:

SJP.pl

Domarźnięty

taki, który domarzł (zmarzł całkowicie); domarzły, domarznięty


Źródła:

SJP.pl

Domaszczyn

wieś w Polsce


Domaszczyn (niem. "Domatschine", od 1935 r. "Sachsenau", łac. "Domancici") – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie wrocławskim, w gminie Długołęka.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Domaszewicz

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Domaszewnica

wieś w Polsce


Domaszewnica – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie radzyńskim, w gminie Ulan-Majorat.

Wieś szlachecka położona była w drugiej połowie XVI wieku w ziemi łukowskiej województwa lubelskiego.

W latach 1954–1962 wieś należała i była siedzibą władz gromady Domaszewnica, po jej zniesieniu w gromadzie Wólka Domaszewska. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bialskopodlaskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Domaszkowice

wieś w Polsce


Domaszkowice ( Ritterswalde) – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie nyskim, w gminie Nysa.

Wieś rozciąga się około 5 km, od Wierzbięcic do Kubic.

W XVII w. wieś była własnością rodziny von Strachwitz.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Domaszkowski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Domaszkowem, dotyczący Domaszkowa


Źródła:

Wiktionary

Domaszków

wieś w Polsce


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Domaszowice

wieś w Polsce


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Domaszowicki

przymiotnik od: Domaszowice


Źródła:

SJP.pl

Domaszuk

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Domasław

imię męskie


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Domasława

imię żeńskie


Domasława, Domisława, Domosława – staropolskie imię żeńskie złożone z członów "Doma-" („dom”; psł. "*domъ" oznacza „pomieszczenie, gdzie człowiek żyje ze swoją rodziną”; „wszystko, co jest w domu, rodzina, mienie, majątek”, „ród, pokolenie”, „strony rodzinne, kraj ojczysty”) i "-sława" („sława”). Mogło oznaczać „przynosząca sławę domowi”. W źródłach polskich poświadczone od XIII wieku (1265 rok).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Domasławiny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Domasławy lub z nią związany


Źródła:

SJP.pl

Domasławostwo

Domasław z małżonką; Domasławowie


Źródła:

SJP.pl

Domasławowie

Domasław z małżonką; Domasławostwo


Źródła:

SJP.pl

Domasławowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Domasława (Domasławy) lub z nim (z nią) związany


Źródła:

SJP.pl

Domasłów

wieś w Polsce


Domasłów (niem. "Domsel") – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie kępińskim, w gminie Perzów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Domatków

wieś w Polsce


Domatków – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie kolbuszowskim, w gminie Kolbuszowa. Ma status sołectwa.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa rzeszowskiego.

Miejscowość jest siedzibą parafii Miłosierdzia Bożego, należącej do dekanatu Kolbuszowa Zachód, diecezji rzeszowskiej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Domator

osoba lubiąca spędzać czas wolny w domu


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba dużo przebywająca w domu, lubiąca życie rodzinne


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Domatorka

kobieta lubiąca spędzać czas wolny w domu


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) forma żeńska od: domator


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Domatorski

→ domator


Patrz:domator

Źródła:

SJP.pl

Domatorstwo

zamiłowanie do życia domowego, rodzinnego


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) zamiłowanie do domowego życia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Domatowo

wieś w Polsce


Domatowo (kaszb. "Domôtowò") – wieś kaszubska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie puckim, w gminie Puck. Leży na obszarze Puszczy Darżlubskiej i nad jeziorem Bielawa. Ma status sołectwa.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gdańskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Domatówko

wieś w Polsce


Domatówko (kaszb. "Domatówkò" lub też "Domôtówkò", niem. "Klein Domnatau") – wieś kaszubska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie puckim, w gminie Puck. Leży na obszarze Puszczy Darżlubskiej.

Wieś jest siedzibą sołectwa "Domatówko". W skład sołectwa wchodzą również miejscowości Wielka Piaśnica i Mała Piaśnica.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Domawit

imię męskie


Źródła:

SJP.pl

Domański

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Domb

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. geogr. Dąb, dzielnica Katowic


Źródła:

Wiktionary

Dombek

nazwisko


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. chryzantema


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dombrowski

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Domcio

zdrobnienie od: dom; domek, domuś


Źródła:

SJP.pl

Domeczek

zdrobnienie od: domek


Źródła:

SJP.pl

Domejkit

minerał, arsenek miedzi; domeykit


Źródła:

SJP.pl

Domejko

nazwisko polskie, m.in. Ignacy Domejko (albo: Domeyko) (1802-89), inżynier górnik, mineralog i geolog


Źródła:

SJP.pl

Domek

zdrobnienie od: dom; mały dom (np. domek dla lalek, domek na drzewie)


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od: dom

 (1.2) mały dom

 (1.3) zabawka lub obiekt w formie niewielkiego domu

 (1.4) pot. pancerzyk żółwia, mięczaka lub przenośne schronienie owada


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Domena

1. zakres zainteresowań lub działalności;
2. element adresu internetowego;
3. dawna posiadłość ziemska należąca do państwa, rodzin panujących lub magnackich;
4. kategoria systematyczna wyższa od królestwa, używana w klasyfikacji biologicznej; nadkrólestwo


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) charakterystyczna część działalności, obszar zainteresowań, przestrzeń gdzie coś istnieje, jest dokonane lub ma jakąś własność

 (1.2) inform. część adresu w internecie;

 (1.3) fiz. obszar samorzutnie namagnesowany, w którym momenty magnetyczne mają ten sam kierunek;

 (1.4) hist. posiadłość należąca do panujących na danym obszarze;

 (1.5) biol. kategoria systematyczna wyższa od królestwa;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Domenichino

Domenichino, właśc. Domenico Zampieri (ur. 21 października 1581 w Bolonii, zm. 6 kwietnia 1641 w Neapolu) – włoski malarz i rysownik okresu baroku.


Źródła:

Wikipedia

Domenka

zdrobnienie od: Dominika


Źródła:

SJP.pl

Domenowy

związany z domeną


Źródła:

SJP.pl

Domeracki

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Domeradzki

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Domestos

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. detergent marki Domestos


Domestos – międzynarodowa marka środków czystości, należąca do koncernu Unilever. Produkty Domestos są sprzedawane w co najmniej 35 krajach.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Domestykacja

przyzwyczajenie dzikich zwierząt do przebywania wśród ludzi, do służenia ludziom; udomowienie, oswojenie


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zootechn. udomowienie zwierząt


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Domestykacyjny

związany z domestykacją


Źródła:

SJP.pl

Domestykalny

ograniczony do regionu, miejscowości lub stanu


Źródła:

SJP.pl

Domeykit

minerał, arsenek miedzi; domejkit


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) miner. arsenek miedzi;


Domeykit – minerał z gromady arsenków. Należy do minerałów rzadkich.

Odkryty w 1844 przez geologa i mineraloga Ignacego Domeykę w kopalniach kopalnie Algodonez i San Antonio niedaleko Coquimbo w Chile.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Domeyko

nazwisko polskie, m.in. Ignacy Domeyko (albo: Domejko) (1802-89), inżynier górnik, mineralog i geolog


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Domian

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Domiar

karny podatek


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) podatek uznaniowy, nakładany uznaniowo na podatnika przez urząd skarbowy;


Domiar – podatek uznaniowy, nakładany uznaniowo na podatnika przez urząd skarbowy. Oficjalnie wprowadzono go w PRL po II wojnie światowej[]. Był narzędziem władz socjalistycznych pozwalającym na wymuszanie dodatkowych, czasami niezwykle wysokich opłat od prywatnych przedsiębiorców, ponad opłaty wynikające z ksiąg handlowych i przepisów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Domiatać

zamiatać do końca


Źródła:

SJP.pl

Domica

jaskinia na Słowacji


Domica – słowacka część słowacko-węgierskiego systemu jaskiniowego Baradla, największego w Krasie Słowacko-Węgierskim. Znajduje się w południowej części powiatu Rożniawa, na terenie Parku Narodowego Kras Słowacki. Wyjątkowe zróżnicowanie i bogactwo formacji naciekowych zaliczają Domicę do grona najpiękniejszych jaskiń. Jedną z jej najciekawszych atrakcji stanowi dla zwiedzających spływ po podziemnej rzece o nazwie Styks.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Domicela

imię żeńskie


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.


Domicela – imię żeńskie pochodzenia łacińskiego (łac. "Domitilla"), utworzone od nazwy rodowej "Domicjuszów". Pierwotnie oznaczało „pani domu”.

Domicela imieniny obchodzi 7 maja i 12 maja.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Domiceliny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Domiceli lub z nią związany


Źródła:

SJP.pl

Domicella

imię żeńskie


Domicella – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Kampania, w prowincji Avellino.

Według danych na 1 stycznia 2022 roku gminę zamieszkiwało 1838 osób (935 mężczyzn i 903 kobiety).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Domicjan

imię męskie


Domicjan, "Domitianus", "Titus Flavius Domitianus", oficjalna tytulatura cesarska Imperator Caesar Domitianus Augustus (ur. 24 października 51 w Rzymie, zm. 18 września 96 tamże) – cesarz rzymski od 14 września 81 do swojej śmierci. Syn Wespazjana i Domitilli Starszej, brat Tytusa Flawiusza i Domitilli Młodszej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Domicjanostwo

Domicjan z małżonką; Domicjanowie


Źródła:

SJP.pl

Domicjanowie

Domicjan z małżonką; Domicjanostwo


Źródła:

SJP.pl

Domicjanowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Domicjana lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Domicjusz

imię męskie


Domicjusz – imię męskie pochodzenia łacińskiego, od nazwy rodowej "Domicjuszy", wywodzącej się od łac. "domitus", co oznacza "oswojony, poskromiony". Istniało kilku świętych patronów tego imienia. Od Domicjusza pochodzi imię Domicjan.

Domicjusz imieniny obchodzi 23 października.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Domicyl

1. miejsce stałego zamieszkania, stała siedziba;
2. ustalone umownie przez kontrahentów miejsce wypełnienia zobowiązania pieniężnego


Domicyl ( domicilium „miejsce zamieszkania”) – stałe miejsce zamieszkania osoby fizycznej lub siedziba osoby prawnej. Może oznaczać również stałe miejsce dopełniania zobowiązań finansowych. W prawie międzynarodowym prywatnym jeden z łączników wskazujących, jakie prawo należy zastosować dla oceny spornego stosunku. Pojęcie domicylu jest również obecne w prawie konstytucyjnym wielu państw. Przykładem może być wymóg domicylu (minimum 14 lat) w stosunku do kandydata na urząd Prezydenta USA.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Domicylować

oznaczać na wekslu miejsce jego płatności


Źródła:

SJP.pl

Domicylowy

związany z domicylem


Źródła:

SJP.pl

Domierać

rzadko: kończyć życie; konać


Źródła:

SJP.pl

Domierzać

1. dokańczać mierzenie czegoś;
2. mierzyć coś dodatkowo;
3. wyznaczać domiar podatku


Źródła:

SJP.pl

Domierzyć

1. dokończyć mierzenie czegoś;
2. zmierzyć coś dodatkowo;
3. wyznaczyć domiar podatku


Źródła:

SJP.pl

Domieszanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|domieszać.


Źródła:

Wiktionary

Domieszka

1. dodatkowy składnik jakiejś całości; dodatek, dosypka;
2. przenośnie: odcień, zabarwienie, posmak; nuta


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) niewielka ilość czegoś w czymś innym, drobny składnik jakiejś całości

 (1.2) coś, co nieco zmienia znaczenie, powoduje niewielką acz wtórnie zauważalną różnicę


Domieszka – jon lub atom obcej substancji (pierwiastka albo związku chemicznego) wprowadzany do sieci krystalicznej ciała stałego w celu zmiany własności fizycznych bądź chemicznych w procesie zwanym domieszkowaniem.

Proces domieszkowania można przeprowadzać podczas tworzenia substancji (np. podczas wzrostu kryształu) albo po wytworzeniu substancji (patrz implantacja jonów, dyfuzja).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Domieszkanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|domieszkać.


Źródła:

Wiktionary

Domieszkać

dawniej: mieszkać do określonego czasu


czasownik nieprzechodni dokonany

 (1.1) mieszkać aż do określonego terminu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Domieszkiwanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|domieszkiwać.


Źródła:

Wiktionary

Domieszkowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|domieszkować.


Domieszkowanie – wprowadzanie obcych jonów/atomów do sieci krystalicznej metalu, półprzewodnika lub materiału ceramicznego tworzących roztwory stałe. Domieszkowanie stosowane jest w celu modyfikacji wybranych właściwości materiału, np.: optyczne, elektryczne, magnetyczne czy mechaniczne. Ilość wprowadzanej domieszki nie przekracza zazwyczaj kilku procent atomowych (kilka atomów domieszki na 100 atomów sieci macierzystej).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Domieszkowo

→ domieszkowy


Patrz:domieszkowy

Źródła:

SJP.pl

Domieszkowy

związany z domieszką


Źródła:

SJP.pl

Domieść

zmieść do końca


Źródła:

SJP.pl

Domiksować

dodać coś do czegoś poprzez miksowanie


Źródła:

SJP.pl

Domiksowywać

dodawać coś do czegoś poprzez miksowanie


Źródła:

SJP.pl

Domina

1. żartobliwie o kobiecie lubiącej dominować nad swoim partnerem, partnerką, zwłaszcza w odniesieniu do pożycia seksualnego;
2. lichy, mały dom


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rzad. z politowaniem: domek lichy, zapuszczony

 (1.2) seks. kobieta silnie dominująca w kontaktach seksualnych

forma rzeczownika.

 (2.1) D. lp. zob. domino.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dominacja

przeważanie, panowanie nad czymś


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) książk. przeważanie, panowanie nad czymś


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dominacyjny

związany z dominacją


przymiotnik

 (1.1) dotyczący dominacji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dominant

1. w ekologii: gatunek roślin lub zwierząt, który znacznie przewyższa liczebnie inne gatunki w pewnym zespole roślinnym lub zwierzęcym;
2. w etologii: osobnik zajmujący najwyższe miejsce w hierarchii stada


Źródła:

SJP.pl

Dominanta

1. zasadnicza cecha czegoś, element dominujący;
2. w statystyce: wartość cechy występującej najczęściej w badanej zbiorowości statystycznej;
3. piąty dźwięk gamy, na którym budowany jest akord;
4. najdłużej utrzymujący się dźwięk, na którym recytowany jest tekst psalmu


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) dominująca cecha

 (1.2) stat. najczęściej występująca wartość danej cechy statystycznej;

 (1.3) muz. piąty dźwięk skali lub gamy;

 (1.4) muz. akord oparty na dominancie (1.3)

 (1.5) muz. rel. najdłużej utrzymujący się dźwięk, na którym recytowany jest tekst psalmu

 (1.6) archit. główny, wysuwający się na pierwszy plan, element architektoniczny;

 (1.7) szt. dominujący element kompozycji

 (1.8) szt. dominujący kolor


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dominantka

→ dominant


Patrz:dominant

Źródła:

SJP.pl

Dominantowy

→ dominanta


Patrz:dominanta

Źródła:

SJP.pl

Dominat

starorzymska forma absolutnej władzy panującego


Dominat (łac. "dominus et deus" – pan i bóg) – termin używany przez współczesnych historyków na określenie ustroju Cesarstwa Rzymskiego (III w.) po reformach Dioklecjana. Charakteryzowała go absolutna władza cesarza używającego tytułu "dominus et deus" (pan i bóg).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dominator

receptor siatkówki odpowiadający za natężenie światła


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) ktoś, kto przeważa nad kimś, nad czymś

 (1.2) ktoś, kto panuje nad kimś, nad czymś


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dominatorka

1. kobieta mająca nad kimś lub nad czymś przewagę;
2. kobieta podporządkowująca sobie innych ludzi


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta, która przeważa nad kimś, nad czymś

 (1.2) kobieta, która panuje nad kimś, nad czymś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Domingo

imię męskie


Źródła:

SJP.pl

Dominiak

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dominialny

przymiotnik od: dominium


Źródła:

SJP.pl

Dominic

[czytaj: dominik, DOminik] imię męskie


Źródła:

SJP.pl

Dominicki

przymiotnik od: Dominika (wyspa lub państwo)


przymiotnik

 (1.1) dotyczący państwa Dominika, związany z Dominiką


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dominiczak

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Dominiczanin

obywatel Dominiki


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) przest. obywatel Dominiki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dominiczanka

obywatelka Dominiki


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) przest. obywatelka Dominiki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dominiczek

zdrobnienie od: Dominik (imię męskie); Domek, Domeczek


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) zdrobn. Dominik


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dominiczka

zdrobnienie od: Dominik (imię męskie); Domek, Domeczek


Źródła:

SJP.pl

Dominiczyny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Dominiki lub z nią związany


Źródła:

SJP.pl

Dominik

imię męskie


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) śrpol. rel. Dominikanin

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) gwara. wielki jarmark w Gdańsku na święto Dominika


Dominik – imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od słowa "dominicus" oznaczającego „Pański”, „należący do Boga”. Jego żeńskim odpowiednikiem jest Dominika.

Wedle danych rejestru PESEL imię Dominik (jako pierwsze) według stanu na 22 stycznia 2025 w Polsce nosi 135 762 mężczyzn. Jest na 53. miejscu pod względem popularności.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dominika

imię żeńskie


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. polit. państwo w Ameryce Środkowej na wyspie Dominika (1.2), ze stolicą w Roseau;

 (1.2) geogr. wyspa na Morzu Karaibskim w grupie Wysp Zawietrznych

 (1.3) imię|polski|ż.;

forma rzeczownika|rodzaj=męskoosobowy.

 (2.1) D. i B. lp. od: Dominik


Nie mylić z: Dominikaną.

Dominika, Wspólnota Dominiki ( Dominica, Commonwealth of Dominica) – państwo na wyspie o takiej samej nazwie na Morzu Karaibskim w grupie Wysp Nawietrznych (Małe Antyle), pomiędzy Gwadelupą i Martyniką.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dominikalista

w dawnej Polsce: chłop użytkujący zagrodę i niewielką działkę roli, zobowiązany do pańszczyzny pieszej; zagrodnik dworski


Źródła:

SJP.pl

Dominikana

państwo w Ameryce Środkowej ze stolicą w Santo Domingo; Republika Dominikańska


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. polit. państwo w Ameryce Środkowej;


Nie mylić z: Dominiką.

Dominikana, oficjalnie: Republika Dominikańska ( República Dominicana) – drugie co do wielkości (po Kubie) państwo na Morzu Karaibskim. Zajmuje około 2/3 powierzchni wyspy Haiti, dzieląc ją z położoną po zachodniej stronie Republiką Haiti.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dominikanie

zakon założony w XIII w. we Francji przez hiszpańskiego kaznodzieję Dominika Guzman


OP


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dominikanin

członek zakonu katolickiego założonego przez Dominika Guzmana, kaznodzieję hiszpańskiego


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) rel. członek katolickiego zakonu męskiego, założonego przez św. Dominika;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dominikanka

członkini katolickiego zakonu żeńskiego: Zgromadzenie Sióstr św. Dominika


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rel. zakonnica z żeńskiej gałęzi zakonu dominikańskiego;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dominikanki

członkini katolickiego zakonu żeńskiego: Zgromadzenie Sióstr św. Dominika


Dominikanki – rzymskokatolickie żeńskie zgromadzenia zakonne należące do Rodziny Dominikańskiej:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dominikańczyk

obywatel Dominikany


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) obywatel Dominiki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dominikański

przymiotnik od:
1. Dominikana (państwo w Ameryce Środkowej);
2. dominikanin (członek zakonu kaznodziejów)


przymiotnik relacyjny

 (1.1) odnoszący się do państwa Dominikana

 (1.2) odnoszący się do zakonu dominikanów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dominikostwo

Dominik z małżonką; Dominikowie


Źródła:

SJP.pl

Dominikowice

wieś w Polsce


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dominikowie

Dominik z małżonką; Dominikostwo


Źródła:

SJP.pl

Dominikowo

wieś w Polsce


Zobacz też: Dominikowo (Białoruś).

Dominikowo (niem. "Mienken") – wieś sołecka w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie choszczeńskim, w gminie Drawno.

Wieś leży ok. 6 km na południowy wschód od Drawna, nad rzeką Słopicą, między dwoma jeziorami: (Dominikowo Małe) oraz jeziorem Dominikowskim.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dominikowski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Dominikowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Dominika (Dominiki) lub z nim (z nią) związany


przymiotnik dzierżawczy

 (1.1) przest. gwara. taki, który należy do Dominika


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dominique

[czytaj: dominNIK] imię francuskie


Źródła:

SJP.pl

Dominium

1. niezależne państwo wchodzące w skład brytyjskiej Wspólnoty Narodów, np. Kanada, Nowa Zelandia;
2. dawniej: duża posiadłość ziemska należąca do rodziny panującej lub magnackiej


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) hist. posiadłość ziemska pana feudalnego

 (1.2) hist. adm. jednostka podziału administracyjnego Galicji;

 (1.3) geogr. adm. forma ustrojowa imperium brytyjskiego, pośrednia między samorządną kolonią a suwerennym państwem;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Domino

1. gra w układanie 28 płaskich kostek z oznaczonymi punktami (od zera do sześciu);
2. płaszcz z kapturem noszony dawniej przez mnichów


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) gra towarzyska rozgrywana 28 kamieniami, z których każdy ma na swoich końcach od 0 do 6 kropek;

 (1.2) kamień do gry w domino (1.1)

 (1.3) strój maskaradowy w formie płaszcza z kapturem

 (1.4) osoba przebrana za domino (1.3)

forma rzeczownika|rodzaj=żeński.

 (2.1) W. lp. od: domina


Do


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dominowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|dominować.


Źródła:

Wiktionary

Dominować

przeważać, panować nad czymś, nad kimś


czasownik niedokonany

 (1.1) przeważać nad czymś, nad kimś

 (1.2) panować nad czymś, nad kimś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dominowo

Zobacz też: Dominowo (obwód miński).

Dominowo (niem. "Dominowo", od 1908 "Herrenhofen") – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie średzkim, w gminie Dominowo.

W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Dominowo. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego.


Źródła:

Wikipedia

Dominowski

przymiotnik od: Dominowo, Dominów


Źródła:

SJP.pl

Dominowy

przymiotnik od: domino


Źródła:

SJP.pl

Dominujący

przeważać, panować nad czymś, nad kimś


forma czasownika.

 (1.1) ims. przymiotnikowy czynny od dominować


Patrz:dominować

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dominów

wieś w Polsce


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Domisie

postać z programu telewizyjnego Domisie


Domisie – edukacyjno-wychowawczy program telewizyjny o charakterze widowiska teatralnego z udziałem aktorów i lalek, kierowany do dzieci w wieku przedszkolnym. Premierowe odcinki w latach 2004–2013 emitowane były w TVP1, od 16 lutego 2014 przeniesione zostały do kanału tematycznego dla dzieci TVP ABC.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Domisko

zgrubienie od: dom (budynek)


Źródła:

SJP.pl

Domiszcze

zgrubienie od: dom


Źródła:

SJP.pl

Domisław

imię żeńskie


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Domisława

imię żeńskie


Źródła:

SJP.pl

Domięśniowo

przysłówek

 (1.1) med. poprzez wstrzyknięcie do mięśni


Źródła:

Wiktionary

Domięśniowy

wstrzykiwany do mięśni


Źródła:

SJP.pl

Domińczak

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Domińczyk

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Domiński

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Domiś

postać z programu telewizyjnego Domisie


Źródła:

SJP.pl

Domka

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Domkowicz

właściciel domku jednorodzinnego


Źródła:

SJP.pl

Domkowo

wieś w Polsce


Domkowo – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie ostródzkim, w gminie Grunwald. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Domkowy

→ domek


przymiotnik relacyjny

 (1.1) mający kształt domku


Patrz:domek

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Domniemanie

uznanie istnienia niestwierdzonego faktu na podstawie innych ustalonych faktów, pozostających z nim w związku; presumpcja


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) przypuszczenie

 (1.2) stpol. podejrzenie


Domniemanie prawne – norma nakazująca przyjąć za udowodniony jakiś fakt lub kształt prawa. Może mieć dwie postacie: "należy domniemywać stan A" lub "jeżeli A, to domniemywa się (funktor tworzący domniemanie) stan B".

Zgodnie z art. 234 KPC domniemania ustanowione przez prawo (domniemania prawne) wiążą sąd; mogą być jednak obalone, ilekroć ustawa tego nie wyłącza.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Domniemany

oparty na przypuszczeniu; przypuszczalny, hipotetyczny


przymiotnik

 (1.1) oparty na przypuszczeniu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Domniemać

domyślić się czegoś (przestarzale: domniemać się)


Źródła:

SJP.pl

Domniemywać

domyślać się czegoś (przestarzale: domniemywać się)


czasownik

 (1.1) domyślać się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Domocentryczny

koncentrujący się w przestrzeni własnego domu


Źródła:

SJP.pl

Domoczyć

zmoczyć do końca, uczynić wystarczająco mokrym


Źródła:

SJP.pl

Domofon

rodzaj aparatu telefonicznego, używanego przede wszystkim jako urządzenie umożliwiające identyfikację głosową osób pragnących dostać się do jakiegoś budynku


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) urządzenie elektroniczne wykorzystywane w blokach mieszkalnych do komunikacji głosowej na małe odległości bez pośrednictwa centrali;


Domofon (również bramofon) – aparat telefoniczny o uproszczonej budowie, służący do komunikacji głosowej na małe odległości bez pośrednictwa centrali, zazwyczaj w obrębie jednego budynku lub posesji.

Najczęściej wykorzystywane w domach, mieszkaniach i innych budynkach do identyfikacji interesantów i do zdalnego otwierania drzwi. Czasami połączony z kamerą i wyświetlaczem – nazywany wtedy wideodomofonem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Domofonik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od domofon


Źródła:

Wiktionary

Domofonowy

→ domofon


Patrz:domofon

Źródła:

SJP.pl

Domoikowy

kwas domoikowy - neurotoksyna, aminokwas produkowany przez okrzemki


Źródła:

SJP.pl

Domokrąstwo

sprzedaż towarów bezpośrednio w domu klienta


Źródła:

SJP.pl

Domokrążca

akwizytor; potocznie:
1. osoba chodząca po domach i oferująca rozmaite towary lub usługi;
2. pracownik przedsiębiorstwa zajmujący się akwizycją; agent


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) przest. osoba, która odwiedza różnych ludzi, by kupili sprzedawane przez nią towary

 (1.2) pot. zob. akwizytor.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Domokrążczyni

→ domokrążca


Patrz:domokrążca

Źródła:

SJP.pl

Domokrążny

→ domokrążca


Patrz:domokrążca

Źródła:

SJP.pl

Domolewski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Domont

tymczasowy barak wzniesiony na placu budowy


Domont – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Île-de-France, w departamencie Dolina Oise, około 20 km na północ od Paryża. Partnerskie Miasto Wolsztyna w Polsce w woj. wielkopolskim.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Domontować

zmontować coś dodatkowo


Źródła:

SJP.pl

Domontowywać

montować dodatkowo


Źródła:

SJP.pl

Domordowywać

mordując, dobijać, przysparzać męczarni


Źródła:

SJP.pl

Domorosłość

1. cecha kogoś, kto samodzielnie opanował jakąś umiejętność;
2. cecha czegoś, co wynika z umiejętności zdobytych samodzielnie


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest domorosłe; cecha tych, którzy są domorośli


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Domorosły

1. taki, który samodzielnie opanował jakąś umiejętność; nieuczony, niekształcony;
2. ironicznie: swojski, miejscowy, np. domorosła bieda, elegancja, zawiść


przymiotnik

 (1.1) taki, który samodzielnie opanował jakąś umiejętność; nieuczony, niekształcony

 (1.2) iron. swojski, miejscowy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Domostwo

1. dom mieszkalny razem z zabudowaniami gospodarskimi; obejście, zagroda, siedziba;
2. duży, zazwyczaj stary, budynek mieszkalny


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) dom mieszkalny wraz z towarzyszącymi zabudowaniami

 (1.2) duży budynek mieszkalny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Domosław

imię męskie


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Domosławski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Domowicz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Domowić

domowić się - stawać się rodzinnym, swojskim, przystosowywać się do lokalnych warunków


Źródła:

SJP.pl

Domownica

→ domownik


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta stale zamieszkująca jakiś dom


Patrz:domownik

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Domowniczka

→ domownik


Patrz:domownik

Źródła:

SJP.pl

Domownik

osoba mieszkająca wspólnie z innymi w domu lub mieszkaniu


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) członek gospodarstwa domowego


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Domowo

przysłówek

 (1.1) tak jak w domu


Źródła:

Wiktionary

Domowość

poczucie domowej, rodzinnej atmosfery


Źródła:

SJP.pl

Domowy

związany z domem


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z domem, dotyczący domu

 (1.2) wyprodukowany w domu

przymiotnik jakościowy

 (2.1) miły i swojski jak w domu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dompteur

pogromca, treser dzikich zwierząt


Źródła:

SJP.pl

Dompteurka

kobieta zajmująca się tresurą dzikich zwierząt


Źródła:

SJP.pl

Domra

kozacki instrument ludowy podobny do lutni, w XX wieku zastąpiony przez bałałajkę


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) muz. ukraiński i rosyjski ludowy instrument strunowy z okrągłym pudłem rezonansowym;


Domra – białoruski, ukraiński oraz rosyjski instrument ludowy, należący do grupy instrumentów strunowych szarpanych, podobny do bałałajki.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Domrażać

mrozić coś dodatkowo


Źródła:

SJP.pl

Domrozić

zamrozić coś dodatkowo


Źródła:

SJP.pl

Domu

forma rzeczownika.

 (1.1) D., Ms. lp. od: dom


Źródła:

Wiktionary

Domurować

1. dokończyć murowanie;
2. murując, dobudować


Źródła:

SJP.pl

Domurowywać

1. dokańczać murowanie;
2. murując, dobudowywać


Źródła:

SJP.pl

Domuś

zdrobnienie od: dom; domek, domcio


Źródła:

SJP.pl

Domyk

cichy domyk - mechanizm hamujący pęd wsuwanej szuflady lub zamykanych drzwiczek i niedopuszczający do trzaśnięcia


Źródła:

SJP.pl

Domykacz

urządzenie domykające drzwi


Źródła:

SJP.pl

Domykalność

→ domykalny


Patrz:domykalny

Źródła:

SJP.pl

Domykalny

dający się domknąć


Źródła:

SJP.pl

Domykanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|domykać.


Źródła:

Wiktionary

Domysł

to, co ktoś przypuszcza, czego się domyśla; przypuszczenie, domniemanie


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) przypuszczenie, domniemanie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Domyć

wyczyścić do końca, całkowicie


Źródła:

SJP.pl

Domyślać

1. myśleć o czymś do końca, wyczerpująco;
2. domyślać się - przypuszczać lub odgadywać coś nie mając całkowitej pewności


czasownik przechodni niedokonany (dk. domyśleć)

 (1.1) doprowadzać myśli do stanu umożliwiającego zatwierdzenie czego, podjęcie decyzji

czasownik zwrotny niedokonany domyślać się (dk. domyślić się)

 (2.1) przewidywać coś pomimo niewystarczających danych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Domyśleć

rzadko: doprowadzić myślenie, rozważania do końca, np. domyśleć wszystko do ostatniego szczegółu; przemyśleć, rozważyć


Źródła:

SJP.pl

Domyślić

domyślić się - przewidzieć coś mimo niepełnych informacji


Źródła:

SJP.pl

Domyślnie

przysłówek

 (1.1) w sposób świadczący o obowiązywaniu odgórnie ustalonych ustawień lub decyzji


Źródła:

Wiktionary

Domyślniej

stopień wyższy od przysłówka: domyślnie


Źródła:

SJP.pl

Domyślniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: domyślny


Źródła:

SJP.pl

Domyślnik

coś, czego trzeba się domyślić


Źródła:

SJP.pl

Domyślność

→ domyślny


Patrz:domyślny

Źródła:

SJP.pl

Domyślny

1. łatwo domyślający się; przewidujący, przenikliwy, bystry;
2. taki, którego trzeba się domyślić; przypuszczalny, prawdopodobny, hipotetyczny, implicytny;
3. w informatyce o wartościach lub ustawieniach: odgórnie ustalony lub przyjęty; standardowy, defaultowy;
4. podmiot domyślny - podmiot niewyrażony osobnym wyrazem, dający się wywnioskować z formy orzeczenia


przymiotnik

 (1.1) taki, który łatwo domyśla się czegoś

 (1.2) taki, którego trzeba się domyślać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Domóweczka

zdrobnienie od: domówka


Źródła:

SJP.pl

Domówić

1. powiedzieć coś do końca;
2. ustalić szczegóły, uzgodnić coś;
3. domówić się - przymówić się o coś


Źródła:

SJP.pl

Domówka

1. potocznie: impreza odbywająca się w domu; prywatka;
2. środowiskowo: awantura w domu;
3. dawniej: docinek;
4. dawniej: nauka domowa


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) slang. młodz. impreza organizowana w domu

 (1.2) daw. nauka w domu

 (1.3) daw. docinek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Domówkowicz

uczestnik domówki


Źródła:

SJP.pl

Domówkowy

→ domówka


Patrz:domówka

Źródła:

SJP.pl

Domózgowo

przysłówek

 (1.1) bezpośrednio do mózgu


Źródła:

Wiktionary

Domłacać

1. kończyć młócenie;
2. wymłacać dodatkowo


Źródła:

SJP.pl

Domłynkować

doczyścić omłócone ziarno za pomocą młynka


Źródła:

SJP.pl

Domłócić

1. dokończyć młócenie;
2. wymłócić dodatkowo


Źródła:

SJP.pl

Domżalski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Don

1. tytuł grzecznościowy używany w Hiszpanii, Portugalii i Włoszech;
2. w średniowieczu: tytuł przyznawany osobom z rodziny królewskiej i książętom


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) tytuł grzecznościowy używany w Hiszpanii, Portugalii i we Włoszech, tylko w połączeniu z imieniem

wykrzyknik

 (2.1) dźwięk. naśladujący brzmienie dzwonu


Do


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Donaciny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Donaty lub z nią związany


Źródła:

SJP.pl

Donacja

1. w prawie: dar, darowizna;
2. dawniej: kwota pieniężna lub dobra ziemskie nadane za zasługi, w nagrodę itp.; darowizna;
3. dawniej: dokument stwierdzający darowiznę na rzecz jakiejś osoby lub instytucji


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) darowizna

 (1.2) praw. akt darowizny


Donacja, majorat donacyjny (z łac. "donatio") – w okresie średniowiecza darowizna dla Kościoła, przeważnie w postaci ziemi później dobra ziemskie nadane przez monarchę jako forma nagrody i uposażenia wyższych urzędników państwowych lub wysokich rangą wojskowych, a także niezbywalny majątek w ten sposób uzyskany.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Donacjomat

automat do wpłacania datków przy użyciu płatności elektronicznych; daromat; datkomat


Źródła:

SJP.pl

Donacyjny

przymiotnik od: donacja


Źródła:

SJP.pl

Donająć

nająć kogoś lub coś dodatkowo, dobrać kogoś lub coś przez wynajęcie; dołączyć


Źródła:

SJP.pl

Donaks

1. rodzaj roślin jednoliściennych z rodziny marantowatych, z rzędu imbirowców;
2. cynodon donaks - gatunek cynodonu z rodziny wiechlinowatych, z rzędu wiechlinowców


Źródła:

SJP.pl

Donald

imię męskie


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) spoż. rodzaj gumy do żucia


Donald – imię pochodzenia celtyckiego ("Dumno" + "valos"; „świat” + „potężny”, „możny”). Staroirlandzkie "Domnall" i gaelicko-szkockie "Domhnall" oznacza „silny tego świata” lub „władca świata”.

Wedle danych PESEL według stanu na 19 stycznia 2024 roku imię to nosi w Polsce 209 mężczyzn.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Donalda

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.

forma rzeczownika.

 (2.1) D. i B. lp. od: Donald


Źródła:

Wiktionary

Donaldostwo

Donald z małżonką; Donaldowie


Źródła:

SJP.pl

Donaldowie

Donald z małżonką; Donaldostwo


Źródła:

SJP.pl

Donaldowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Donalda lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Donaldson

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Donalduś

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m., zdrobn. od Donald


Źródła:

Wiktionary

Donarski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Donaryt

materiał wybuchowy kruszący, stosowany w górnictwie i do celów wojskowych; amonit


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) górn. wojsk. chem. krusząca, wybuchowa mieszanina saletry amonowej z trotylem i innymi dodatkami


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Donasiennie

→ donasienny


Patrz:donasienny

Źródła:

SJP.pl

Donasienny

stosowany na nasiona lub razem z nasionami przed siewem


Źródła:

SJP.pl

Donaszać

1. nosić prawie całkiem zniszczone ubranie, buty, niszczyć je do końca przez noszenie
2. o kobiecie: prawidłowo przebywać ciążę


Źródła:

SJP.pl

Donat

pączek w kształcie krążka z dziurką w środku; oponka, donut


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.;

forma rzeczownika.

 (2.1) D. lm. od: Donata


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Donata

pączek w kształcie krążka z dziurką w środku; oponka, donut


Donata – żeński odpowiednik imienia Donat. Łacińskie "donatus" oznacza „dany, darowany”. Wśród patronek tego imienia – św. Donata, jedna z wczesnych świętych Kościoła katolickiego.

Donata imieniny obchodzi 17 lutego, 7 kwietnia, 21 maja, 7 sierpnia, 5 października.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Donatariusz

dawniej: osoba obdarzona donacją


Źródła:

SJP.pl

Donatariuszka

→ donatariusz


Patrz:donatariusz

Źródła:

SJP.pl

Donatello

rzeźbiarz włoskiego renesansu


Do


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Donateware

[czytaj: donatłer] w informatyce: program, z którego użytkownicy mogą korzystać za darmo i rozpowszechniać go, a którego producent prosi w zamian o niewielką kwotę pieniędzy, która będzie wykorzystywana na dalszy rozwój aplikacji


Źródła:

SJP.pl

Donatien

[czytaj: donaTJĘ albo donaTJEN; w odmianie: Donatiena - czytaj: doNAtjena itd.] francuskie imię męskie


Źródła:

SJP.pl

Donator

osoba, która dokonała zapisu, darowizny na cele społeczne; ofiarodawca, fundator


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba, która ofiarowuje coś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Donatorka

kobieta, która dokonała zapisu, darowizny na cele społeczne; ofiarodawczyni, fundatorka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta, która ofiarowuje coś na cele społeczne


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Donatostwo

Donat z małżonką; Donatowie


Źródła:

SJP.pl

Donatowie

Donat z małżonką; Donatostwo


Źródła:

SJP.pl

Donatowo

wieś w Polsce


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Donatowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Donata (Donaty) lub z nim (z nią) związany


Źródła:

SJP.pl

Donatysta

zwolennik doktryny z wczesnego chrześcijaństwa głoszącej rygoryzm moralny


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) hist. zwolennik donatyzmu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Donatystka

→ donatysta


Patrz:donatysta

Źródła:

SJP.pl

Donatystyczny

→ donatyzm


przymiotnik

 (1.1) hist. rel. związany z donatyzmem, donatystami


Patrz:donatyzm

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Donatywa

okazjonalna, przeważnie złota moneta, będąca darem dla władcy lub innej dostojnej osobistości


Donatywa (od donatio – darowizna, dar) – charakterystyczne dla Rzeczypospolitej szlacheckiej monety złote o wartości od 1,5 do nawet 100 dukatów lub srebrne o masie talara lub jego wielokrotności, bite okazjonalnie w darze dla władców i innych ważnych osobistości przez bogate miasta Prus i Inflant.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Donatywum

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) numizm. złota moneta bita okolicznościowo i rozdawana, przeważnie przez króla z okazji koronacji;


Źródła:

Wiktionary

Donatyzm

ruch religijno-społeczny powstały w IV w. w Afryce Północnej


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) hist. teol. rygorystyczna herezja wczesnochrześcijańska rozpowszechniona w północnoafrykańskich prowincjach Imperium Rzymskiego, odmawiającą apostatom możliwości powrotu na łono wspólnoty Kościoła;


Donatyzm – ruch kontestacyjny w IV/V w. w Kościele chrześcijańskim w prowincji Afryki Prokonsularnej (obecnie Tunezja i wybrzeże Libii) Cesarstwa Rzymskiego, zapoczątkowany przez biskupa Donata z Kartaginy w następstwie prześladowania chrześcijan za cesarza Dioklecjana (303–305 n.e.). W 412 roku donatyści zostali skazani na banicję przez cesarza Honoriusza, zanikli całkowicie w wyniku najazdu ariańskich Wandalów, a następnie muzułmańskich Arabów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Donatyści

zwolennik doktryny z wczesnego chrześcijaństwa głoszącej rygoryzm moralny


Źródła:

SJP.pl

Donbabwe

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) żart. pejor. polit. Doniecka Republika Ludowa

 (1.2) żart. pejor. Donieck

 (1.3) żart. pejor. Donieckie Zagłębie Węglowe, Donbas


Źródła:

Wiktionary

Donbas

okręg przemysłowy we wschodniej Ukrainie i w południowo-zachodniej Rosji; Donieckie Zagłębie Węglowe


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. Donieckie Zagłębie Węglowe


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Donbaski

→ Donbas


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Donbasem, dotyczący Donbasu (Donieckiego Zagłębia Węglowego)


Patrz:Donbas

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Donc

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. upał


Źródła:

Wiktionary

Doncaster

[czytaj: donkaster] miasto w Wielkiej Brytanii


Do


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Donderować

czasownik przechodni niedokonany

 (1.1) przest. pot. łajać, besztać kogoś; burczeć, fukać, zrzędzić, piorunować

 (1.2) przest. pot. przewodzić komuś, rządzić kimś, dyrygować, kierować


Źródła:

Wiktionary

Donegal

tkanina wełniana z grubej przędzy zgrzebnej


Do


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Donejt

środowiskowo: wsparcie finansowe udzielane streamerom przez ich widzów


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) neol. środ. kwota finansowa dobrowolnie przekazana streamerowi (rzadziej: innego rodzaju twórcy internetowemu) przez widza

 (1.2) neol. środ. wiadomość tekstowa wysyłana wraz z donejtem (1.1) i wyświetlana na streamie po jego otrzymaniu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Donejtować

potocznie: przekazywać donejty (dobrowolne datki)


Źródła:

SJP.pl

Dong

jednostka monetarna Wietnamu (1 dong = 10 hao = 100 xu)


rzeczownik

 (1.1) monet. waluta Wietnamu o symbolu ₫;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Donica

1. duże naczynie gliniane lub plastikowe, służące do hodowania roślin ozdobnych; doniczka; wazon;
2. duże, drewniane naczynie do rozczyniania ciasta na chleb; dzieża;
3. gliniana misa do ucierania maku, kremu itp.; makutra


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) duża doniczka, naczynie do hodowania roślin ozdobnych

 (1.2) naczynie służące do wytapiania szkła optycznego

 (1.3) przest. makutra, gliniana misa do ucierania

 (1.4) naczynie drewniane do rozczyniania ciasta na pieczywo


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Donicowaty

mający kształt podobny do kształtu donicy


Źródła:

SJP.pl

Donicowy

związany z donicą


Źródła:

SJP.pl

Doniczka

naczynie gliniane lub plastikowe, służące do hodowania roślin ozdobnych; wazonik


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ogrod. naczynie, przeważnie z terakoty, zazwyczaj z otworem w denku służące do hodowania roślin ozdobnych;

 (1.2) gw-pl|Poznań. mały wazon


Doniczka (albo donica) – pojemnik, naczynie służące do uprawy roślin. Doniczki wypełniane są substratem uprawowym (ziemią) odpowiednio do wymagań danego gatunku i posiadają otwór odpływowy (pojemniki bez otworów pełnią rolę osłonek). Wykonywane są z różnych materiałów – z plastiku, ceramiki lub metalu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Doniczkarka

1. maszyna produkująca doniczki, zazwyczaj plastikowe;
2. kobieta zajmująca się profesjonalnie doniczkami: ich wyrobem, sprzedażą bądź doradztwem


Źródła:

SJP.pl

Doniczkopaleta

paleta rozsadowa


Źródła:

SJP.pl

Doniczkować

środowiskowo: uprawiać rośliny w doniczkach


Źródła:

SJP.pl

Doniczkowce

pierścienica z rzędu skąposzczetów, żyjąca w wodzie lub glebie; wazonkowiec


Źródła:

SJP.pl

Doniczkowiec

pierścienica z rzędu skąposzczetów, żyjąca w wodzie lub glebie; wazonkowiec


Źródła:

SJP.pl

Doniczkowy

związany z doniczką


przymiotnik relacyjny

 (1.1) taki, który rośnie w doniczce

 (1.2) związany z doniczką, dotyczący doniczki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Doniec

kozak doński


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. hydron. rzeka w Rosji i na Ukrainie, prawy dopływ Donu;


Doniec ( Северский Донец, "Siewierskij Doniec"; Сіверський Донець, "Siwerśkyj Doneć") – rzeka w Rosji i na Ukrainie, prawy (najdłuższy) dopływ Donu o długości 1053 km i powierzchni dorzecza 98 900 km².


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Doniecczanin

mieszkaniec Doniecka


Źródła:

SJP.pl

Doniecczanka

mieszkanka Doniecka


Źródła:

SJP.pl

Donieck

1. miasto na Ukrainie;
2. miasto w Rosji


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto na wschodzie Ukrainy;


Do


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Doniecki

1. → Donieck;
2. obwód doniecki - jeden z 24 obwodów Ukrainy


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Donieckiem, dotyczący Doniecka

 (1.2) związany z Dońcem, dotyczący Dońca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Doniesienie

1. komunikat, wiadomość przekazywana przez środki masowego przekazu;
2. zawiadomienie władz o przestępstwie lub wykroczeniu; oskarżenie, donos


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|donieść.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Donieść

czasownik przechodni dokonany (ndk. donosić)

 (1.1) dokonany od|donosić.


Źródła:

Wiktionary

Donikąd

tyle co: do żadnego miejsca


przysłówek miejsca

 (1.1) do żadnego określonego miejsca


Donikąd (tytuł oryg. "Nowhere") – francusko-amerykański dramat filmowy science-fiction w reżyserii Gregga Arakiego z 1997 roku. Do udziału w filmie zaangażowano pokaźną grupę aktorów młodego pokolenia, wśród których znaleźli się między innymi James Duval, Christina Applegate, Heather Graham, Ryan Phillippe i Denise Richards. Jest to trzeci, finałowy projekt z trylogii Arakiego "Teenage Apocalypse Trilogy", portretującej współczesną dorastającą młodzież.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Donimirski

nazwisko


Donimirski (Donimierski, Brochwicz-Donimierski, Brochwicz odmienny) – polski herb szlachecki, odmiana herbu Brochwicz, używany przez rodzinę osiadłą na Kaszubach.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Doniosłość

ważność, istotność, duże znaczenie


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzymiotnikowy od|doniosły.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Doniosły

mający duże znaczenie


przymiotnik jakościowy

 (1.1) o dużym znaczeniu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Donioślej

stopień wyższy od przysłówka: doniośle


Źródła:

SJP.pl

Donioślejszy

stopień wyższy od przymiotnika: doniosły; bardziej doniosły


Źródła:

SJP.pl

Doniszczać

1. niszczyć całkowicie;
2. doniszczać się - doprowadzać się do całkowitego wyniszczenia


Źródła:

SJP.pl

Doniszczyć

1. zniszczyć całkowicie;
2. doniszczyć się - doprowadzić się do całkowitego wyniszczenia


Źródła:

SJP.pl

Donizetti

[czytaj: donicetti] nazwisko włoskie, m.in. Gaetano Donizetti (1797-1848) - kompozytor włoski


Źródła:

SJP.pl

Donkichoteria

postawa życiowa, sposób postępowania właściwy donkiszotowi; donkiszotyzm, donkiszoteria


Źródła:

SJP.pl

Donkichotowski

→ Don Kichot; donkiszotowski, donkiszocki


Źródła:

SJP.pl

Donkiszocki

→ donkiszot, → Donkiszot, → Don Kichot; donkichotowski, donkiszotowski


Źródła:

SJP.pl

Donkiszot

1. błędny rycerz, marzyciel, fantasta, utopista;
2. o człowieku rażąco wysokim i chudym


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) książk. człowiek walczący o szlachetne cele, kierujący się wzniosłymi ideami, któremu brakuje poczucia rzeczywistości, realności swoich planów i dlatego sprawia wrażenie komiczne

 (1.2) książk. wyjątkowo wysoki i chudy człowiek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Donkiszoteria

postawa życiowa, sposób postępowania właściwy donkiszotowi; donkiszotyzm, donkichoteria


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) książk. postępowanie, zachowanie właściwe donkiszotowi


Donkiszoteria – postawa życiowa charakteryzująca się marzycielstwem, brakiem rozsądku w ocenianiu ludzi i sytuacji, pragnieniem walki o nierealne cele, nierozsądnym entuzjazmem w podejmowaniu nieosiągalnych zadań oraz walce z urojonymi przeciwnikami (walka z wiatrakami). Osoba postępująca zgodnie z zasadami tejże postawy nazywana jest donkiszotem. Działania takiej osoby są z góry skazane na porażkę, wzbudzając jednocześnie uśmiech i politowanie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Donkiszotowski

→ donkiszot, → Donkiszot, → Don Kichot; donkichotowski, donkiszocki


przymiotnik

 (1.1) mający wzniosłe, ale nierealistyczne cele


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Donkiszotyzm

postawa życiowa, sposób postępowania właściwy donkiszotowi; donkiszoteria, donkichoteria


Źródła:

SJP.pl

Donna

1. tytuł grzecznościowy używany wobec kobiet we Włoszech; pani;
2. żartobliwie: ukochana kobieta, dziewczyna


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.

 (1.2) geogr. miasto w USA w stanie Teksas;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Donnersmarck

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Donor

w półprzewodniku: atom domieszki lub defekt sieci krystalicznej dostarczający elektron do pasma przewodnictwa


Donor – pojęcie chemiczne oznaczające cząsteczkę, pojedynczy atom lub jon, który dostarcza elektron, proton, grupę funkcyjną lub określony jon innym cząsteczkom w trakcie reakcji chemicznej. Cząsteczki przyjmujące (przeciwne donorowym) nazywane są akceptorami.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Donorowy

→ donor


Patrz:donor

Źródła:

SJP.pl

Donos

informacja, zgłoszenie do władz o dokonaniu wykroczenia; denuncjacja


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) poufne zgłoszenie do władz o dokonaniu przez kogoś wykroczenia, przestępstwa albo o złamaniu obowiązujących norm


Donos, denuncjacja – poufne lub tajne (anonim) pismo oskarżające daną osobę lub instytucję, skierowane do osoby lub instytucji (np. policji) dysponującej sankcjami wobec oskarżanego w nim. Stanowi gatunek literatury stosowanej.

Prócz donosów ściśle poufnych zdarzają się także donosy drukowane w formie artykułu publicystycznego – donosy drukowane chęć wywołania użycia sankcji wobec osoby oskarżanej wzmacniają poprzez wywieranie nacisku na opinię publiczną.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Donosiciel

osoba, która obserwuje kogoś lub jakieś środowisko i donosi o tym komuś, zwykle w celu uzyskania jakichś korzyści; kapuś, denuncjant, denuncjator, konfident


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pejor. ten, kto donosi, oskarża


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Donosicielka

→ donosiciel


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta, która na kogoś donosi


Patrz:donosiciel

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Donosicielski

dotyczący donosiciela lub donosicielstwa; szpiegowski, szpiclowski, kapusiowaty


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z donosicielem, donoszeniem, dotyczący donosiciela lub donoszenia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Donosicielstwo

to, czym zajmuje się donosiciel, składanie donosów; kapownictwo, kapusiostwo, szpiegostwo, szpiclostwo


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) potajemne donoszenie do władz lub przełożonych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Donosik

zdrobnienie od: donos


Źródła:

SJP.pl

Donosić

potocznie:
1. nosząc, zużyć zupełnie;
2. przebyć ciążę prawidłowo


czasownik przechodni niedokonany (dk. donieść)

 (1.1) przynosić, dostarczać do określonego miejsca

 (1.2) pot. uzupełniać brakujące rzeczy

 (1.3) powiadamiać o czymś

 (1.4) pejor. zawiadamiać o czymś władze, przełożonych

czasownik przechodni dokonany (ndk. brak)

 (2.1) pot. przebyć ciążę do końca

czasownik przechodni dokonany (ndk. donaszać)

 (3.1) pot. zużyć nosząc jakieś ubranie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Donosowy

→ donos


Patrz:donos

Źródła:

SJP.pl

Donoszenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|donosić.


Do


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Donośniej

stopień wyższy od przysłówka: donośnie


Źródła:

SJP.pl

Donośniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: donośny


Źródła:

SJP.pl

Donośnik

część konstrukcyjna broni palnej


Do


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Donośność

→ donośny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co jest donośne


Patrz:donośny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Donośny

taki, że słychać go daleko; głośny, dźwięczny, gromki


przymiotnik

 (1.1) o głosie: taki, który jest głośny, niesie się daleko


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Donucać

dokańczać nucenie czegoś


Źródła:

SJP.pl

Donucić

dokończyć nucenie czegoś


Źródła:

SJP.pl

Donudzić

potocznie:
1. znudzić kogoś dodatkowo;
2. nudząc się, dotrwać do końca;
3. donudzić się - znudzić się dodatkowo


Źródła:

SJP.pl

Donut

[czytaj: donat] pączek w kształcie krążka z dziurką w środku; oponka, donat


Doughnut, donut – rodzaj wysmażanego na głębokim oleju wyrobu cukierniczego w kształcie zbliżonym do torusa („oponki”). Często z polewą, np. czekoladową lub lukrową. Popularny w wielu krajach jako słodka przekąska lub deser. Od polskiego pączka odróżnia go kształt i brak nadzienia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Donżon

baszta obronna wewnątrz zamku; stołp


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) archit. wieża lub baszta będąca częścią zamku, przeznaczona do obrony i zamieszkania;


Donżon (fr. "donjon", ang. "keep", niem. "Donjon") – wieża łącząca w sobie główne funkcje mieszkalne i obronne, przez co zamieszkiwana była w czasie pokoju. Często mylona z wieżą ostatecznej obrony typu stołp (bergfried), która służyła jedynie funkcji militarnej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Donżuan

uwodziciel, kobieciarz, lowelas


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pejor. bałamut, uwodziciel


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Donżuaneria

sposób bycia charakterystyczny dla donżuana


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) bałamucenie kobiet, postępowanie donżuana


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Donżuanizm

sposób bycia, zachowanie się właściwe donżuanowi


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) rzad. bałamucenie kobiet, postępowanie donżuana


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Donżuanowski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) odnoszący się do donżuana, związany z donżuanem


Źródła:

Wiktionary

Donżuański

związany z donżuanem


przymiotnik relacyjny

 (1.1) odnoszący się do donżuana, związany z donżuanem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Donżuaństwo

sposób bycia, zachowanie się właściwe donżuanowi, kobieciarzowi; donżuanizm


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) przest. bałamucenie kobiet, postępowanie donżuana


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Doocznie

→ dooczny


Patrz:dooczny

Źródła:

SJP.pl

Dooczny

1. wprowadzany przez oko;
2. zwrócony do oka


Źródła:

SJP.pl

Doodbytniczo

przysłówek

 (1.1) poprzez odbyt


Źródła:

Wiktionary

Doodbytniczy

taki, który należy zaaplikować do odbytu


przymiotnik relacyjny

 (1.1) taki, który stosuje się wkładając do odbytu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dooglądać

dokończyć oglądanie czegoś, np. filmu


Źródła:

SJP.pl

Dookolny

znajdujący się dookoła, otaczający ze wszystkich stron; dookólny


przymiotnik relacyjny

 (1.1) obejmujący przestrzeń wokół, dotyczący przestrzeni dookoła


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dookolutka

zdrobnienie od: dokoła


Źródła:

SJP.pl

Dookoła

ze wszystkich stron punktu położonego w środku; naokoło; dokoła; naokół


przyimek

 (1.1) ze wszystkich stron

 (1.2) przen. służy do określenia głównego tematu rozmowy, myśli itp.

przysłówek

 (2.1) ze wszystkich stron punktu położonego w środku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dookólny

znajdujący się dookoła, otaczający ze wszystkich stron; dookolny


przymiotnik relacyjny

 (1.1) obejmujący przestrzeń wokoło, dotyczący przestrzeni dookoła


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Doolittle

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Doomscrolling

[czytaj: dumskroling] kompulsywne, długotrwałe przeglądanie negatywnych lub niepokojących wiadomości, zwłaszcza w internecie i mediach społecznościowych


Doomscrolling, doomsurfing – poświęcanie nadmiernej uwagi i czasu na przyswajanie negatywnych, niepokojących wiadomości z mediów, w odniesieniu do przeglądania informacji na ekranie smartfona lub komputera. Termin ten wywodzi się od angielskich słów "doom" – katastrofa, zagłada, fatum oraz "scroll" – przewijanie zawartości ekranu na urządzeniu elektronicznym lub "surf" – surfowanie po Internecie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Door-To-Door

[czytaj: dor-tu-dor]
1. metoda realizacji naprawy sprzętu itp., polegająca na odebraniu go od właściciela, usunięciu usterki i odesłaniu go do niego na koszt serwisu;
2. metoda prowadzenia kampanii wyborczej lub reklamowej polegająca na bezpośrednim odwiedzaniu wyborców lub klientów


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Doorać

zakończyć proces orania


Źródła:

SJP.pl

Doors

[czytaj: dors] potocznie: członek zespołu The Doors


Źródła:

SJP.pl

Doorsi

[czytaj: dors] potocznie: członek zespołu The Doors


Źródła:

SJP.pl

Doorywać

1. dokańczać oranie;
2. orać dodatkowo;
3. doorywać się - orząc, docierać do jakiegoś punku


Źródła:

SJP.pl

Dop

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) środ. eduk. ocena dopuszczająca (w polskim systemie edukacji od roku 1999)


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Dopadać

np. o deszczu: napadać więcej


Źródła:

SJP.pl

Dopadkowy

przymiotnik

 (1.1) daw. rzad. wykonywany od czasu do czasu


Źródła:

Wiktionary

Dopadywać

o śniegu, deszczu: spadać w większej ilości


Źródła:

SJP.pl

Dopajać

1. dawać coś dodatkowo do wypicia;
2. dokańczać pojenie, poić do końca


Źródła:

SJP.pl

Dopalacz

1. urządzenie w układzie wydechowym silnika samochodowego ograniczające szkodliwe składniki w spalinach;
2. urządzenie do zwiększania siły ciągu silnika turboodrzutowego przez spalanie dodatkowego paliwa;
3. potocznie: substancja psychoaktywna o działaniu pobudzającym


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) techn. lotn. w silniku turboodrzutowym: urządzenie stosowane do spalania dodatkowego paliwa za turbiną w celu zwiększenia siły ciągu silnika;

 (1.2) techn. mot. urządzenie w układzie wydechowym silnika samochodowego umożliwiające utlenianie palnych składników spalin i zmniejszające ich toksyczność;

 (1.3) pot. substancja psychoaktywna o działaniu stymulującym


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dopalaczowy

→ dopalacz


Patrz:dopalacz

Źródła:

SJP.pl

Dopalenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|dopalić.


Źródła:

Wiktionary

Dopalić

1. spalić do końca;
2. zakończyć proces wymagający palenia; wypalić; upalić;
3. upalić dodatkową ilość np. kawy


czasownik przechodni dokonany (ndk. dopalać)

 (1.1) dokonany od|dopalać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dopamina

neuroprzekaźnik syntetyzowany i uwalniany przez neurony ośrodkowego układu nerwowego, odpowiedzialny m.in. za koordynację ruchową, napęd i procesy emocjonalne


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) fizj. neurohormon, ważny neuroprzekaźnik syntezowany i uwalniany przez dopaminergiczne neurony ośrodkowego układu nerwowego;


Dopamina (łac. "dopaminum") – organiczny związek chemiczny z grupy katecholamin. Ważny neuroprzekaźnik syntezowany i uwalniany przez dopaminergiczne neurony ośrodkowego układu nerwowego.

Dopamina działa przez swoiste receptory (pięć opisanych podtypów) zlokalizowane w błonach presynaptycznej i postsynaptycznej. Odgrywa odmienną rolę w zależności od miejsca swego działania:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dopaminergiczny

polegający na przekazywaniu impulsów nerwowych za pośrednictwem dopaminy


Źródła:

SJP.pl

Dopamino

forma rzeczownika.

 (1.1) W. lp. od: dopamina


Źródła:

Wiktionary

Dopaminowy

→ dopamina


Patrz:dopamina

Źródła:

SJP.pl

Dopasowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|dopasować.


Źródła:

Wiktionary

Dopasowany

o ubraniu: przylegający do ciała, dobrze się na kimś układający


Źródła:

SJP.pl

Dopasować

czasownik przechodni dokonany (ndk. dopasowywać)

 (1.1) wybrać trafnie, coś co idealnie pasuje


Źródła:

Wiktionary

Dopasowywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) przystosowanie, adaptacja


Źródła:

Wiktionary

Dopasowywać

czasownik przechodni niedokonany (dk. dopasować)

 (1.1) zestawiać różne elementy tak, by pasowały do siebie

 (1.2) modyfikować coś tak, aby pasowało do danych założeń lub warunków

czasownik zwrotny niedokonany dopasowywać się (dk. dopasować się)

 (2.1) nastrajać się do kogoś lub czegoś


Źródła:

Wiktionary

Dopatrzeć

dopatrzeć się - znaleźć coś w kimś lub w czymś, doszukać się czegoś; doszukać się, spostrzec, dopatrzyć się


Źródła:

SJP.pl

Dopatrzyć

1. zatroszczyć się o kogoś lub o coś, roztoczyć nad kimś lub nad czymś opiekę; dopilnować, zaopiekować się;
2. dopatrzyć się - znaleźć coś w kimś lub w czymś, doszukać się czegoś; doszukać się, spostrzec, dopatrzeć się


Źródła:

SJP.pl

Dopał

potocznie:
1. przyrząd zwiększający moc nadajnika radiowego;
2. dodatkowe oświetlenie czegoś lampą błyskową


Źródła:

SJP.pl

Dopaść

skończyć paść, karmić


czasownik

 (1.1) raptownie zbliżyć się do celu (np. mety)

 (1.2) złapać lub znaleźć kogoś lub coś po poszukiwaniach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dopelmitel

czcionka o wysokości 11 punktów


Źródła:

SJP.pl

Doper

potocznie: osoba stosująca środki dopingujące


Źródła:

SJP.pl

Dopełniacz

1. w językoznawstwie: drugi przypadek w polskiej deklinacji, odpowiadający na pytania: kogo? czego?, który w zdaniu może pełnić funkcje przydawki, dopełnienia, okolicznika czasu oraz orzecznika; genetivus, genetiwus, genetyw;
2. w językoznawstwie: forma wyrazowa tego przypadka; genetivus, genetiwus, genetyw;
3. w biologii: substancja białkowa, która jest obecna w surowicy krwi i przyczynia się do rozpuszczania bakterii i wirusów;
4. w chemii: składnik preparatu owadobójczego lub grzybobójczego, który dodaje się do trucizny w celu rozcieńczenia i zwiększenia jej objętości;
5. surowiec pomocniczy (np. azbest, kaolin), który używany jest przy produkcji papieru w celu nadania mu połysku i koloru


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gram. drugi przypadek deklinacji, odpowiada na pytania: kogo? czego?;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dopełniaczowy

→ dopełniacz


przymiotnik relacyjny

 (1.1) gram. związany z dopełniaczem, dotyczący dopełniacza


Patrz:dopełniacz

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dopełniająco

→ dopełniający


Patrz:dopełniający

Źródła:

SJP.pl

Dopełnianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|dopełniać.


Źródła:

Wiktionary

Dopełniać

czasownik przechodni niedokonany (dk. dopełnić)

 (1.1) uzupełniać do całości

 (1.2) czynić powinności, by coś zakończyć

czasownik zwrotny niedokonany dopełniać się (dk. dopełnić się)

 (2.1) uzupełniać się nawzajem, tworząc odpowiednią całość

 (2.2) stawać się realnym


Źródła:

Wiktionary

Dopełnienie

1. to, czym się coś dopełnia, kompletuje; dodatek, uzupełnienie;
2. w gramatyce: część zdania określająca przedmiot, na który się kieruje czynność wyrażana przez orzeczenie;
3. w matematyce: dopełnieni kąta (ostrego) - kąt będący różnicą między kątem danym a kątem prostym


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|dopełnić.

 (1.2) część dopełniająca całość

 (1.3) gram. część zdania oznaczająca przedmiot wykonywanej czynności;

 (1.4) mat. zbiór elementów nie należących do danego zbioru;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dopełnieniowy

związany z dopełnieniem


Źródła:

SJP.pl

Dopełnić

czasownik przechodni dokonany (ndk. dopełniać)

 (1.1) dokonany od|dopełniać.

czasownik zwrotny dokonany dopełnić się (ndk. dopełniać się)

 (2.1) dokonany od|dopełniać się.


Źródła:

Wiktionary

Dopełzać

1. pełzając, czołgając się, docierać do określonego miejsca; doczołgiwać się;
2. o roślinach: pełzając, pnąc się, osiągać jakieś miejsce


Źródła:

SJP.pl

Dopełznięty

taki, który gdzieś dopełzł; dopełzły, dopełźnięty


Źródła:

SJP.pl

Dopełznąć

1. pełzając, czołgając się, dotrzeć do określonego miejsca; doczołgać się;
2. o roślinach: pełzając, pnąc się, osiągnąć jakieś miejsce


Źródła:

SJP.pl

Dopełzły

1. pełzając, czołgając się, dotrzeć do określonego miejsca; doczołgać się;
2. o roślinach: pełzając, pnąc się, osiągnąć jakieś miejsce


Źródła:

SJP.pl

Dopełźnięty

taki, który gdzieś dopełzł; dopełznięty, dopełzły


Źródła:

SJP.pl

Dopiastowywać

dawniej: sprawować jakąś funkcję do określonego terminu


Źródła:

SJP.pl

Dopiec

1. skończyć piec coś
2. upiec dodatkową ilość czegoś
3. przypiec, przygrzać mocno; dogrzać
4. dokuczyć komuś
5. dopiec się - skończyć się piec


Źródła:

SJP.pl

Dopiekać

1. kończyć piec coś
2. piec dodatkową ilość czegoś
3. przypiekać, przygrzewać mocno; dogrzewać
4. dokuczać komuś
5. dopiekać się - kończyć się piec


Źródła:

SJP.pl

Dopieprzanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|dopieprzać.


Źródła:

Wiktionary

Dopieprzyć

1. doprawić potrawę pieprzem, dosypać pieprzu;
2. wulgarnie: brutalnie kogoś pobić; dogadać komuś, dociąć; dopierdolić


Źródła:

SJP.pl

Dopieralski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Dopierała

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Dopierdalanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) wulg. odczasownikowy od|dopierdalać.


Źródła:

Wiktionary

Dopierdalać

wulgaryzm o bardzo wielu znaczeniach, m.in.:
1. dokładać, dorzucać, dodawać;
2. dopierdalać się - doszukiwać się w kimś albo czymś czegoś złego, doczepiać się, przyczepiać się


czasownik przechodni

 (1.1) wulg. dodawać w nadmiarze

 (1.2) wulg. bić

 (1.3) wulg. gadać głupoty

czasownik zwrotny

 (2.1) wulg. czepiać się, nagabywać, dręczyć o coś, robić komuś uwagi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dopierdolić

wulgarnie: brutalnie kogoś pobić; dogadać komuś, dociąć; dopieprzyć


Źródła:

SJP.pl

Dopierniczyć

dopierniczyć się - pospolicie:
a) mieć o coś pretensje;
b) narzucić swoje towarzystwo


Źródła:

SJP.pl

Dopiero

1. tylko, zaledwie (dopiero co - przed chwilą)
2. wykrzyknik wzmacniający (a to dopiero!)


partykuła

 (1.1) zaznaczenie, że coś jest małe lub niewystarczające

 (1.2) przy określeniu czasu: o czymś, co ma wydarzyć się późno, później niż oczekiwano

 (1.3) postawienie warunku

 (1.4) dopiero co → przed chwilą, bardzo niedawno

wykrzyknik

 (2.1) podkreślenie szczególności


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dopieroz

partykuła

 (1.1) gw-pl|księstwo łowickie. dopiero


Źródła:

Wiktionary

Dopieroż

partykuła

 (1.1) przest. a wówczas, a potem

 (1.2) przest. no to, a więc

 (1.3) przest. cóż dopiero, tym bardziej

 (1.4) przest. …wzmacniająca: w funkcji wykrzyknika, wyraz zdumienia, zaskoczenia itp.


Źródła:

Wiktionary

Dopieszczanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|dopieszczać.


Źródła:

Wiktionary

Dopieszczać

czasownik

 (1.1) drobnymi poprawkami czynić coś dobrego jeszcze lepszym


Źródła:

Wiktionary

Dopiewiec

wieś w Polsce


Dopiewiec – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie poznańskim, w gminie Dopiewo. Wieś jest siedzibą sołectwa Dopiewiec.

W pobliżu miejscowości znajduje się Miejsce Obsługi Podróżnych (MOP Dopiewiec) dla jadących Autostradą A2 w kierunku Świecka.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dopiewo

wieś w Polsce


Dopiewo – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie poznańskim, siedziba gminy Dopiewo.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dopiewski

przymiotnik od: Dopiewo


Źródła:

SJP.pl

Dopijać

czasownik przechodni niedokonany (dk. dopić)

 (1.1) niedokonany od|dopić.


Źródła:

Wiktionary

Dopilnowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|dopilnować.


Źródła:

Wiktionary

Dopilnować

przypilnować;
1. pilnując, upewnić się, że ktoś wykona swoje obowiązki;
2. pilnując, zadbać o wykonanie, stan czegoś


czasownik przechodni dokonany (ndk. dopilnowywać)

 (1.1) dokonany od|dopilnowywać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dopilnowywać

przypilnowywać, pilnować;
1. pilnując, upewniać się, że ktoś wykonuje swoje obowiązki;
2. pilnując, dbać o wykonanie, stan czegoś


Źródła:

SJP.pl

Dopinać

1. zapinać do końca
2. dołączać coś do czegoś
3. potocznie: osiągać coś, realizować coś
4. potocznie: dokonywać końcowego sprawdzenia, wprowadzać ostatnie poprawki


Źródła:

SJP.pl

Doping

1. zachęcanie kogoś do walki przez okrzyki, śpiewy itp.;
2. zwiększanie swoich możliwości fizycznych przez stosowanie substancji nielegalnych lub dozwolonych, ale w zbyt dużej ilości; środek służący do takich celów


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) sport. zachęcanie kogoś do walki przez okrzyki, śpiewy itp.

 (1.2) sport. zwiększanie swoich możliwości fizycznych przez stosowanie substancji nielegalnych lub dozwolonych, ale w zbyt dużej ilości

 (1.3) pot. środek farmakologiczny przyjmowany w celu zwiększenia wydolności organizmu


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dopingować

czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) zachęcać do podejmowania większego wysiłku

czasownik zwrotny niedokonany dopingować się (dk. brak)

 (2.1) wzbudzać w sobie samym chęć do podejmowania większego wysiłku

 (2.2) zachęcać siebie nawzajem do podejmowania większego wysiłku

 (2.3) pot. zażywać środki dopingujące


Źródła:

Wiktionary

Dopingowicz

potocznie: sportowiec przyjmujący środki dopingujące


Źródła:

SJP.pl

Dopingowiczka

potocznie: sportsmenka przyjmująca środki dopingujące


Źródła:

SJP.pl

Dopingowy

związany z dopingiem


przymiotnik relacyjny

 (1.1) sport. związany z dopingem, farmakologicznym wspomaganiem sprawności


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dopinka

sztuczne lub prawdziwe włosy przypinane w celu uzupełnienia lub przyozdobienia fryzury; treska, tresa


Źródła:

SJP.pl

Dopis

krótka dodatkowa notatka lub uwaga; adnotacja, dopisek


Źródła:

SJP.pl

Dopisanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|dopisać.


Źródła:

Wiktionary

Dopisać

czasownik przechodni dokonany (ndk. dopisywać)

 (1.1) dokonany od|dopisywać.


Źródła:

Wiktionary

Dopisek

krótka dodatkowa notatka lub uwaga; adnotacja, dopis


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) dodatkowa, krótka informacja dodana do uprzednio istniejącego tekstu

 (1.2) dodatkowy, krótki przekaz tekstowy dołączony do listu pod tekstem głównym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dopisywacz

osoba dodająca tekst do już napisanego


Źródła:

SJP.pl

Dopisywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|dopisywać.


Źródła:

Wiktionary

Dopisywać

czasownik

 (1.1) pisząc dodawać tekstu do już napisanego

 (1.2) spełniać oczekiwania


Źródła:

Wiktionary

Dopiąć

1. zapiąć do końca
2. dołączyć coś do czegoś
3. potocznie: osiągnąć coś, zrealizować coś


czasownik przechodni dokonany (ndk. dopinać)

 (1.1) dokonany od|dopinać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dopić

wypić do końca


czasownik przechodni dokonany (ndk. dopijać)

 (1.1) dokończyć picie czegoś, co już było wcześniej pite


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dopięcie

1. zapiąć do końca
2. dołączyć coś do czegoś
3. potocznie: osiągnąć coś, zrealizować coś


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) spowodowanie zapięcia czegoś rozpiętego

 (1.2) przen. osiągnięcie czegoś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dopiłowywać

spiłowywać do końca


Źródła:

SJP.pl

Dopka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) środ. eduk. ocena dopuszczająca (w polskim systemie edukacji od roku 1999)


Źródła:

Wiktionary

Doplatać

pleść do końca, dodatkowo


Źródła:

SJP.pl

Dopleść

spleść do końca, dodatkowo


Źródła:

SJP.pl

Doplątywać

1. dokańczać plątanie;
2. potocznie: doplątywać się - przyłączać się


Źródła:

SJP.pl

Dopochwowo

przysłówek

 (1.1) poprzez pochwę


Źródła:

Wiktionary

Dopochwowy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) med. umieszczany w pochwie


Źródła:

Wiktionary

Dopoić

1. dać coś dodatkowo do wypicia;
2. dokończyć pojenie, napoić do końca


Źródła:

SJP.pl

Dopokąd

dawniej: dopóki, póki;
1. do końca czasu, w którym coś trwa, np. Dopokąd było zimno, spalali dużo węgla.;
2. do czasu, aż, np.: Bili brawo, dopokąd nie zaczął grac.


spójnik wprowadzający zdanie podrzędne

 (1.1) daw. …twierdzące, wskazujące na to, jak długo trwa sytuacja opisywana przez zdanie nadrzędne; dopóki

 (1.2) daw. …przeczące, wskazujące na to, kiedy zakończy lub zakończyła się sytuacja opisywana przez zdanie nadrzędne; dopóki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dopokądże

wzmocnione "dopokąd"


Źródła:

SJP.pl

Dopomagać

udzielać komuś pomocy, wspierać kogoś; wspomagać


czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. dopomóc)

 (1.1) udzielać komuś pomocy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dopominać

dopominać się;
1. ponawiać prośbę lub żądanie; domagać się;
2. odczuć brak czegoś, potrzebować czegoś


Źródła:

SJP.pl

Dopomnieć

dopomnieć się;
1. ponowić prośbę lub żądanie; domagać się, zabiegać o coś;
2. odczuć brak czegoś, potrzebować czegoś


Źródła:

SJP.pl

Dopomożenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) daw. pomoc, obrona


Źródła:

Wiktionary

Dopomóc

udzielić komuś pomocy, wesprzeć kogoś; wspomóc


czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. dopomagać)

 (1.1) dokonany od|dopomagać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Doposażać

uzupełniać wyposażenie, wzbogacać zasoby, dodawać jakąś część lub funkcjonalność


Źródła:

SJP.pl

Doposażyć

uzupełnić wyposażenie, wzbogacić zasoby, dodać jakąś część lub funkcjonalność


Źródła:

SJP.pl

Dopotąd

dawniej: dopóty, póty


Źródła:

SJP.pl

Dopowiadanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|dopowiadać.


Źródła:

Wiktionary

Dopowiadać

czasownik przechodni niedokonany

 (1.1) uzupełniać swoją wypowiedź o jakieś wyrażenie, zwrot; mówić coś jeszcze poza tym, co już się powiedziało; dodać parę słów

 (1.2) uzupełniać, wyjaśniać coś swoim stanem


Źródła:

Wiktionary

Dopowiedzeniowy

→ dopowiedzenie


Patrz:dopowiedzenie

Źródła:

SJP.pl

Dopowiedź

1. uzupełnienie wcześniejszej wypowiedzi;
2. dopełnienie czegoś. np. dopowiedź orkiestrowa


Źródła:

SJP.pl

Dopozwać

wezwać osobę trzecią do udziału w procesie jako pozwanego


Źródła:

SJP.pl

Dopołudniowy

odbywający się do południa


Źródła:

SJP.pl

Doppelgänger

rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) zob. sobowtór.


Źródła:

Wiktionary

Doppio

1. podwójna kawa, np. podwójne espresso;
2. określenie muzyczne: podwójnie; występuje w powiązaniu z innymi określeniami wykonawczymi


Źródła:

SJP.pl

Doppler

potocznie: aparat dopplerowski (urządzenie do robienia USG)


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dopplerowski

związany z efektem Dopplera, pozwalający określić prędkość czegoś obserwowanego dzięki efektowi Dopplera


Źródła:

SJP.pl

Doprasowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) dokończenie prasowania

 (1.2) doprasowanie się: osiągnięcie efektu prasowaniafakt.


Źródła:

Wiktionary

Doprasować

czasownik przechodni dokonany (ndk. doprasowywać)

 (1.1) dokończyć prasowanie

czasownik zwrotny dokonany doprasować się (ndk. doprasowywać się)

 (2.1) osiągnąć efekt prasowania


Źródła:

Wiktionary

Doprasowywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) kończenie prasowania

 (1.2) doprasowanie się: osiąganie efektu prasowaniafakt.


Źródła:

Wiktionary

Doprasowywać

czasownik przechodni niedokonany (dk. doprasować)

 (1.1) niedokonany od|doprasować.

czasownik zwrotny niedokonany doprasowywać się (dk. doprasować się)

 (2.1) niedokonany od|doprasować się.


Źródła:

Wiktionary

Dopraszanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) pot. zapraszanie kogoś dodatkowo

 (1.2) pot. uzyskiwanie czegoś po długich, usilnych prośbach


Źródła:

Wiktionary

Doprawdy

1. partykuła podkreślająca prawdziwość komunikowanego w zdaniu sądu, odnosząca się do treści całego zdania lub występująca przed wyrażeniem, do którego się odnosi, dodawana do rzeczownika, przymiotnika, czasownika, przysłówka lub liczebnika; naprawdę, zaprawdę, rzeczywiście, istotnie;
2. partykuła tworząca zależne od wcześniejszego kontekstu osobne wypowiedzenie o charakterystycznej, wznoszącej intonacji pytania, wyrażające brak wiary mówiącego w prawdziwość uzyskanej informacji lub jego wątpliwości, czy jest ona prawdziwa, np.: "Napędziłeś nam strachu. - Doprawdy?"


partykuła

 (1.1) podkreślająca prawdziwość

 (1.2) wyrażająca zdziwienie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Doprawianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|doprawiać.


Źródła:

Wiktionary

Doprawiać

1. wzmacniać smak czegoś, dodając przyprawy


czasownik

 (1.1) dodawać przypraw do smaku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Doprawienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|doprawić.


Źródła:

Wiktionary

Doprawiony

1. wzmocnić smak czegoś, dodając przyprawy;
2. przygotować do użytku


Źródła:

SJP.pl

Doprawić

1. wzmocnić smak czegoś, dodając przyprawy;
2. przygotować do użytku


czasownik przechodni dokonany (ndk. doprawiać)

 (1.1) dokonany od|doprawiać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Doprawka

dodatkowe picie alkoholu


Źródła:

SJP.pl

Doprać

1. wyprać do czysta;
2. wyprać dodatkową ilość;
3. skończyć pranie


Źródła:

SJP.pl

Doprecyzować

określić coś bardziej szczegółowo; uściślić, uszczegółowić


czasownik przechodni dokonany (ndk. doprecyzowywać)

 (1.1) sprawić, że coś wyrażone jest dokładniej, niż wcześniej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Doprecyzowywać

określać coś bardziej szczegółowo; uściślać, uszczegóławiać


czasownik przechodni niedokonany (dk. doprecyzować)

 (1.1) sprawiać, że coś wyrażone jest dokładniej, niż wcześniej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Doprodukować

wyprodukować dodatkową ilość czegoś


Źródła:

SJP.pl

Doproszenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) pot. zaproszenie kogoś dodatkowo

 (1.2) pot. uzyskanie czegoś po długich, usilnych prośbach


Źródła:

Wiktionary

Doprowadzalnik

doprowadzający wodę kanał lub rurociąg


Źródła:

SJP.pl

Doprowadzanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|doprowadzać.


Źródła:

Wiktionary

Doprowadzać

czasownik przechodni niedokonany (dk. doprowadzić)

 (1.1) przywodzić kogoś/coś w określone miejsce

 (1.2) powodować jakiś stan

 (1.3) umożliwiać dostęp czegoś do jakiegoś miejsca


Źródła:

Wiktionary

Doprowadzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|doprowadzić.


Źródła:

Wiktionary

Doprowadzić

czasownik przechodni dokonany (ndk. doprowadzać)

 (1.1) dokonany od|doprowadzać.


Źródła:

Wiktionary

Doprzeć

dawniej:
1. domknąć, docisnąć;
2. dotrzeć, dojść


Źródła:

SJP.pl

Doprzędać

prząść do końca lub do pewnego miejsca; doprzędywać


Źródła:

SJP.pl

Doprzędywać

prząść do końca lub do pewnego miejsca; doprzędać


Źródła:

SJP.pl

Doprzęg

dołączenie do zaprzęgu dodatkowego zwierzęcia; doprzężenie, przyprzążka


Źródła:

SJP.pl

Dopukać

1. pukając w coś, spowodować, aby zbliżyło się to do czegoś innego;
2. dopukać się -
a) przywołać kogoś do okna, drzwi itp. pukaniem; dostukać się;
b) nawiązać z kimś kontakt dzięki uporczywym działaniom;
c) wpłynąć na czyjeś emocje dzięki uporczywym staraniom


Źródła:

SJP.pl

Dopukiwać

1. pukając w coś, powodować, aby zbliżyło się to do czegoś innego;
2. dopukiwać się -
a) przywoływać kogoś do okna, drzwi itp. pukaniem; dostukiwać się;
b) próbować nawiązać z kimś kontakt dzięki uporczywym działaniom;
c) próbować wpłynąć na czyjeś emocje dzięki uporczywym staraniom


Źródła:

SJP.pl

Dopust

nieszczęście, zrządzenie losu lub Boga


Źródła:

SJP.pl

Dopuszczający

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) urz. eduk. druga po najniższej ocena szkolna, stopień dopuszczający

forma czasownika.

 (2.1) ims. przymiotnikowy czynny od: dopuszczać


Źródła:

Wiktionary

Dopuszczalność

→ dopuszczalny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) warunkowe dozwolenie


Patrz:dopuszczalny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dopuszczalny

dozwolony, tolerowany w jakiejś sytuacji pod jakimś warunkiem


przymiotnik

 (1.1) dozwolony, tolerowany w jakiejś sytuacji pod jakimś warunkiem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dopuszczanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|dopuszczać.


Źródła:

Wiktionary

Dopuszczać

czasownik przechodni niedokonany (dk. dopuścić)

 (1.1) pozwalać zbliżyć się do kogoś lub czegoś

 (1.2) uznawać coś za możliwe

 (1.3) zootechn. doprowadzać samca do samicy w celu rozrodu

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. dopuścić)

 (2.1) przystawać, zgadzać się na coś, nie przeszkadzać czemuś

czasownik zwrotny niedokonany dopuszczać się (dk. dopuścić się)

 (3.1) robić coś, zwykle nielegalnego


Źródła:

Wiktionary

Dopuszczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|dopuścić.


Źródła:

Wiktionary

Dopuszczeniowy

→ dopuszczenie


Patrz:dopuszczenie

Źródła:

SJP.pl

Dopuścić

czasownik przechodni dokonany (ndk. dopuszczać)

 (1.1) dokonany od|dopuszczać.


Źródła:

Wiktionary

Dopytać

1. dokończyć zadawanie pytań; zapytać dodatkowo;
2. rzadko: wypytać kogoś, chcąc się czegoś dowiedzieć; dopytać się;
3. dopytać się - usilnie pytając, dowiedzieć się czegoś; wywiedzieć się


Źródła:

SJP.pl

Dopytka

potocznie: dodatkowy egzamin ustny, zwykle na uczelni


Źródła:

SJP.pl

Dopytywacz

potocznie: osoba wnikliwie pytająca o wszystkie szczegóły


Źródła:

SJP.pl

Dopytywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|dopytywać.


Źródła:

Wiktionary

Dopytywać

1. dokańczać zadawanie pytań; pytać dodatkowo;
2. wypytywać kogoś, chcąc się czegoś dowiedzieć; dopytywać się;
3. dopytywać się - usilnie pytając, dowiedzieć się czegoś; dopytywać


Źródła:

SJP.pl

Dopóki

do momentu gdy coś się wydarzy; do końca czasu; do jakiegoś czasu


spójnik wprowadzający zdanie podrzędne

 (1.1) jeśli zdanie podrzędne jest twierdzące, informuje, że sytuacja opisana w zdaniu nadrzędnym trwa tak długo, jak długo prawdziwe jest zdanie podrzędne

 (1.2) jeśli zdanie podrzędne jest przeczące, informuje, że sytuacja opisana w zdaniu nadrzędnym zakończy się (zakończyła się) dopiero, gdy zajdzie lub zaszła sytuacja opisana w zdaniu podrzędnym po usunięciu przeczenia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dopóty

spójnik komunikujący, iż czas trwania czegoś jest wyznaczony przez czas trwania innej czynności lub stanu


spójnik

 (1.1) …komunikujący, iż czas trwania czegoś jest wyznaczony przez czas trwania jakiejś innej czynności lub stanu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dopł.

skrót od: dopływ


Źródła:

SJP.pl

Dopłacenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|dopłacić.


Źródła:

Wiktionary

Dopłacić

czasownik przechodni dokonany (ndk. dopłacać)

 (1.1) dokonany od|dopłacać.


Źródła:

Wiktionary

Dopłata

kwota do dopłacenia; dopłacenie do czegoś


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) uiszczenie dodatkowej opłaty, dopłacenie

 (1.2) dodatkowo opłacona kwota


Dopłata – uzupełnienie sumy, zapłata brakującej należności lub długu.

W polskim Kodeksie spółek handlowych nazwą „dopłata” określa się przewidzianą wyłącznie dla spółek z ograniczoną odpowiedzialnością (a niedostępną dla spółek akcyjnych) formę dodatkowego finansowania tych spółek przez wspólników. Zasady wnoszenia dopłat do spółki oraz ich zwrotu wspólnikom opisane są zasadniczo w art. 177–179 ksh (w Rozdziale 2 – „Prawa i obowiązki wspólników”) oraz mogą być uszczegółowione w umowie spółki.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dopłatowy

→ dopłata


Patrz:dopłata

Źródła:

SJP.pl

Dopłynąć

1. płynąc, dotrzeć gdzieś;
2. przemieszczając się w jakimś kierunku, dotrzeć gdzieś


Źródła:

SJP.pl

Dopływ

1. docieranie cieczy, energii itp. do określonego miejsca, np. dopływ krwi do mózgu;
2. rzeka, która uchodzi do innej rzeki lub jeziora


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) czynność docierania cieczy, energii itp. do określonego miejsca

 (1.2) geogr. hydrol. rzeka, która uchodzi do innej rzeki lub jeziora


Dopływ – rzeka lub mniejszy ciek, który nie uchodzi bezpośrednio do zbiornika wodnego (morza, jeziora), ale do innego cieku (będącego recypientem tego dopływu). W zależności od tego, z której strony brzegu rzeki (patrząc od źródła) dopływ łączy się z nią, wyróżnia się dopływy lewe i prawe. Ponadto dopływy mogą mieć własne dopływy – tworząc w ten sposób hierarchię sieci rzecznej: rzeka główna, dopływy pierwszego stopnia, drugiego, trzeciego, itd.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dopływać

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. dopłynąć)

 (1.1) płynąc, osiągać cel

 (1.2) o cieczy, gazie: docierać do określonego miejsca


Źródła:

Wiktionary

Dopływowy

związany z dopływem


Źródła:

SJP.pl

Dor

członek starożytnego plemienia greckiego


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) etn. członek starożytnego plemięemienia greckiego;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dora

członek starożytnego plemienia greckiego


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. imię|polski|ż., poufała forma imienia Dorota


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dorabiacz

potocznie:
1. osoba, która coś dorabia;
2. osoba zarabiająca więcej pieniędzy dzięki dodatkowej pracy


Źródła:

SJP.pl

Dorabiać

1. robić coś dodatkowego lub brakującego;
2. potocznie: zarabiać dodatkowo;
3. przenośnie: wymyślać coś dla uzasadnienia czegoś


Źródła:

SJP.pl

Dorada

ryba okoniokształtna z rodziny prażmowatych, występująca w Morzu Śródziemnym i we wschodnim Atlantyku


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) icht. srebrzysta ryba morska z pasami na bokach;


Dorada, sparus złotogłowy ("Sparus aurata") – gatunek ryby okoniokształtnej z rodziny prażmowatych (Sparidae), jedyny przedstawiciel rodzaju "Sparus".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Doradca

1. ten, kto doradza, udziela porad;
2. człowiek lub czynnik wpływający na kogoś pozytywnie lub negatywnie;
3. osoba udzielająca fachowych porad z danej dziedziny za opłatą


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba udzielająca porad

 (1.2) ktoś wywierający wpływ


To jest strona ujednoznaczniająca. Poniżej znajdują się różne znaczenia hasła „Doradca”.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Doradczy

służący radą, doradzający


przymiotnik

 (1.1) udzielający rad, służący radą


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Doradczyni

kobieta, która doradza


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta udzielająca porad


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dorady

ryba okoniokształtna z rodziny prażmowatych, występująca w Morzu Śródziemnym i we wschodnim Atlantyku


Źródła:

SJP.pl

Doradzanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) dawanie rad


Źródła:

Wiktionary

Doradzać

mówić komuś, co byłoby dla niego dobrze zrobić; radzić


czasownik przechodni niedokonany (dk. doradzić)

 (1.1) udzielać rad, wskazywać wyjście z sytuacji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Doradzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) danie rady


Źródła:

Wiktionary

Doradzić

powiedzieć komuś, co byłoby dla niego dobrze zrobić; poradzić


czasownik przechodni dokonany (ndk. doradzać)

 (1.1) dokonany od|doradzać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Doradztwo

udzielanie fachowych porad, zwłaszcza prawnych i ekonomicznych


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) udzielanie porad

 (1.2) przest. funkcja doradcy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dorastający

prawie dorosły


przymiotnik

 (1.1) prawie dorosły

forma czasownika.

 (2.1) imiesłów przymiotnikowy od: dorastać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dorastać

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. dorosnąć, doróść)

 (1.1) rosnąc, osiągać właściwy wzrost lub wysokość

 (1.2) stawać się dorosłym; zbliżać się do pełnoletniości

 (1.3) osiągać odpowiedni poziom rozwoju


Źródła:

Wiktionary

Dorawa

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Doraźnie

przysłówek sposobu

 (1.1) książk. bez przygotowania, na potrzebę chwili; natychmiast


Źródła:

Wiktionary

Doraźność

→ doraźny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego co doraźne


Patrz:doraźny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Doraźny

zastosowany okolicznościowo; natychmiastowy, dorywczy, okolicznościowy


przymiotnik

 (1.1) zadowalający w danym momencie, zastosowany okolicznościowo, wynikający z potrzeby chwili


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dordogne

[czytaj: dorDOŃ] rzeka we Francji


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dordrecht

miasto w Holandii


Dordrecht – miasto i gmina w zachodniej Holandii, w prowincji Holandia Południowa, w delcie Renu i Mozy, na południowy wschód od Rotterdamu. Liczy 113 381 mieszkańców (2012) i tym samym stanowi trzecie co do wielkości miasto w tej prowincji, po Rotterdamie i Hadze.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dordzałość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) stpol. dojrzałość


Źródła:

Wiktionary

Dordzewienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|dordzewieć.


Źródła:

Wiktionary

Dordzewieć

czasownik nieprzechodni dokonany

 (1.1) zardzewieć do końca


Źródła:

Wiktionary

Doredagować

zredagować coś dodatkowo, do końca


Źródła:

SJP.pl

Doredagowywać

doprowadzać redakcję czegoś do końca


Źródła:

SJP.pl

Doregulować

dokładnie wyregulować


Źródła:

SJP.pl

Doregulowywać

regulować ostatecznie, dokładnie


Źródła:

SJP.pl

Dorek

zdrobnienie od: Izydor, Teodor (imiona męskie)


Źródła:

SJP.pl

Dorian

imię męskie


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.;


Dorian – imię męskie pochodzenia greckiego. Użył go Oscar Wilde w swojej powieści "The Picture of Dorian Gray" (Portret Doriana Graya). Wywodzi się od nazwy plemienia greckiego – Dorów. W greckiej mitologii Dorowie pochodzą od jednego z herosów: Heraklesa.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Doriana

imię żeńskie


Źródła:

SJP.pl

Dorianek

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) zdrobn. od: Dorian


Źródła:

Wiktionary

Dorianiny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Doriany lub z nią związany


Źródła:

SJP.pl

Dorianostwo

Dorian z małżonką; Dorianowie


Źródła:

SJP.pl

Dorianowie

Dorian z małżonką; Dorianostwo


Źródła:

SJP.pl

Dorianowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Doriana (Doriany) lub z nim (z nią) związany


Źródła:

SJP.pl

Doris

obce imię żeńskie


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dorka

zdrobnienie od: Izydor, Teodor (imiona męskie)


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. poufale Dorota


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dorkas

zwierzę, gatunek gazeli, żyje w Afryce


Źródła:

SJP.pl

Dorking

brytyjska rasa kur


Dorking – miasto w Wielkiej Brytanii, w Anglii, w regionie South East England, w hrabstwie Surrey, położone nad rzeką Mole. W 2001 r. miasto to zamieszkiwało 17 000 osób.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dormeza

1. luksusowa, co najmniej czterokonna kareta podróżna, umożliwiająca pasażerom spanie w czasie jazdy;
2. dawniej: kolczyk niewymagający zdejmowania na noc


Dormeza, leżajka (fr. "dormeuse" – kanapka, leżanka) – kryty powóz, rodzaj karety, służący do odbywania dalszych podróży i przystosowany do spania w czasie jazdy. Używany w XIX-wiecznej Francji.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dormezy

1. luksusowa, co najmniej czterokonna kareta podróżna, umożliwiająca pasażerom spanie w czasie jazdy;
2. dawniej: kolczyk niewymagający zdejmowania na noc


Źródła:

SJP.pl

Dormitarz

sala sypialna w klasztorach, konwiktach lub zakładach wychowawczych; dormitorium


Źródła:

SJP.pl

Dormitorium

sala sypialna w klasztorach, konwiktach lub zakładach wychowawczych; dormitarz


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) sala sypialna w klasztorze, konwikcie albo w zakładzie wychowawczym


Do


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dormowo

wieś w Polsce


Dormowo (pol. hist. "Durmowo") – wieś sołecka w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie międzychodzkim, w gminie Międzychód.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dorn

1. chwytak do mocowania podczas obróbki wyrobów mających centralny otwór; imadło, obejma;
2. cylinder, na którym obrabia się wyroby z gumy;
3. trzpień z hartowanej stali używany w hutnictwie; przecinak, wybijak


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. techn. wybijak


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dornier

marka dawnych samolotów


Dornier-Werke GmbH – niemiecka wytwórnia lotnicza założona we Friedrichshafen w 1922 roku przez Claude Dorniera.

Od chwili założenia do dziś wytwórnia skonstruowała wiele maszyn zarówno dla celów wojskowych, jak i na rynek cywilny.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Doroba

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Dorobek

1. to, czego się ktoś dorobił; majątek, mienie;
2. ogół dzieł uczonego, pisarza, artysty itp.;
3. ogół osiągnięć w jakiejś dziedzinie;
4. zdobywanie, gromadzenie majątku


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) to, czego ktoś się dorobił

 (1.2) ogół twórczości określonego uczonego, pisarza, artysty itp.

 (1.3) ogół osiągnięć w jakiejś dziedzinie

 (1.4) dorabianie się, zdobywanie majątku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dorobienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|dorobić.


Źródła:

Wiktionary

Dorobisz

1. zrobić coś dodatkowego lub brakującego;
2. potocznie: zarobić dodatkowo;
3. przenośnie: wymyślić coś dla uzasadnienia czegoś


Źródła:

SJP.pl

Dorobić

1. zrobić coś dodatkowego lub brakującego;
2. potocznie: zarobić dodatkowo;
3. przenośnie: wymyślić coś dla uzasadnienia czegoś


czasownik przechodni dokonany (ndk. dorabiać)

 (1.1) dokonany od|dorabiać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dorobkiewicz

człowiek, który dorobił się majątku niekoniecznie ciężką pracą, lecz wykorzystując koneksje, układy, starający się naśladować zamożne warstwy społeczeństwa; parweniusz; nuworysz; nowobogacki


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pogard. osoba bogata lub o wysokiej pozycji społecznej osiągniętej z wykorzystaniem sprzyjających okoliczności


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dorobkiewiczka

→ dorobkiewicz


Patrz:dorobkiewicz

Źródła:

SJP.pl

Dorobkiewiczostwo

pogardliwie: dążenie do wzbogacenia się


Źródła:

SJP.pl

Dorobkiewiczowski

→ dorobkiewicz


Patrz:dorobkiewicz

Źródła:

SJP.pl

Dorobkowy

przestarzale: pochodzący z dorobku, wzbogacony przez dorobek, nabyty pracą


Źródła:

SJP.pl

Dorobnik

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) daw. dorobkiewicz


Źródła:

Wiktionary

Dorocia

zdrobnienie od: Dorota (imię żeńskie)


Źródła:

SJP.pl

Dorociak

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Dorociny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Doroty lub z nią związany


Źródła:

SJP.pl

Dorociński

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Dorocznie

przysłówek

 (1.1) każdego roku


Źródła:

Wiktionary

Doroczny

odbywający się raz w roku


przymiotnik

 (1.1) odbywający się każdego roku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dorodniej

stopień wyższy od przysłówka: dorodnie


Źródła:

SJP.pl

Dorodniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: dorodny


Źródła:

SJP.pl

Dorodność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest dorodne; cecha tych, którzy są dorodni


Źródła:

Wiktionary

Dorodny

wyróżniający się zdrowym, ładnym wyglądem, np. dorodne owoce


przymiotnik

 (1.1) wyróżniający się pięknym, zdrowym wyglądem, urodziwy, przystojny i postawny

 (1.2) o roślinach, owocach: zdrowy i dojrzały


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dorohusk

wieś w województwie lubelskim


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. wieś we wschodniej Polsce, w województwie lubelskim, w powiecie chełmskim;


Dorohusk (dawniej także "Drohiczyn chełmski") – wieś w Polsce położona w Obniżeniu Dubieńskim, w województwie lubelskim, w powiecie chełmskim, w gminie Dorohusk. Przez miejscowość przebiega droga wojewódzka nr 816.

Wieś leży przy granicy z Ukrainą przebiegającej na rzece Bug. W sąsiedztwie wsi znajduje się drogowe i kolejowe przejście graniczne Dorohusk-Jagodzin.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dorohuski

→ Dorohusk


przymiotnik relacyjny

 (1.1) odnoszący się do Dorohuska, związany z Dorohuskiem

przymiotnik jakościowy

 (2.1) charakterystyczny dla Dorohuska lub dorohuszczan, mający cechy lub właściwości przypisywane Dorohuskowi lub dorohuszczanom


Patrz:Dorohusk

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dorohuszczanin

mieszkaniec Dorohuska (wsi w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Dorohuszczanka

mieszkanka Dorohuska (wsi w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Dorosnąć

doróść;
1. osiągnąć odpowiednio duży wzrost;
2. dogonić kogoś pod względem umiejętności, osiągnąć ten sam poziom, dorównać komuś;
3. osiągnąć odpowiedni wiek; stać się dorosłym


czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. dorastać)

 (1.1) osiągnąć odpowiednio duży wzrost, wielkość

 (1.2) osiągnąć odpowiedni wiek; stać się dorosłym

 (1.3) przen. dogonić kogoś pod względem umiejętności, osiągnąć ten sam poziom, dorównać komuś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dorosz

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Doroszewski

nazwisko, np. Witold Doroszewski (1899-1976), polski językoznawca, redaktor Słownika języka polskiego


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Doroszkiewicz

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dorosła

kobieta pełnoletnia


Źródła:

SJP.pl

Dorosłość

zbiór cech fizycznych, psychicznych i określonych prawnie, które umożliwiają człowiekowi określone działania, dają pewne prawa i obowiązki; pełnoletniość, pełnoletność, dojrzałość


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co dorosłe


Dorosłość – określenie stanu dojrzałości fizycznej (w biologii odnosi się do organizmu), zwykle człowieka (mężczyzny lub kobiety), który nie jest dzieckiem.

Uzyskanie pełnoletniości jest momentem formalnie oznaczającym dorosłość (mylnie utożsamianą z dojrzałością).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dorosły

1. o ludziach i zwierzętach: taki, który osiągnął odpowiedni wiek i stopień rozwoju; pełnoletni, dojrzały;
2. charakterystyczny dla dojrzałego człowieka, taki jak u dojrzałego człowieka, np. dorosły pogląd; poważny, przemyślany, rzeczowy, pragmatyczny


przymiotnik

 (1.1) o człowieku lub zwierzęciu: będący w wieku, w którym przeciętny organizm ma zdolność rozrodu, lub starszym

 (1.2) praw. o człowieku: w wieku, w którym człowiek ponosi pełną odpowiedzialność za swoje czyny

 (1.3) właściwy dorosłemu (1.1,2) człowiekowi lub zwierzęciu

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) dorosła (1.1) osoba


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dorota

imię żeńskie


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.;


– imię żeńskie pochodzące z Δωροθέα ( δῶρον – dar i θεός – bóg, „dar od boga”). Jego męskim odpowiednikiem jest Doroteusz. W Polsce imię to odnotowano po raz pierwszy w 1385. Znane są też inne formy tego imienia: Dochna, Dora, Doroteja, Dorotka. To samo znaczenie ma złożone z analogicznych członów, tylko w odwrotnej kolejności, imię Teodora (a także imię Mateusz pochodzenia hebrajskiego).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Doroteusz

imię męskie


Doroteusz – imię męskie pochodzenia greckiego, oznaczające „dar od boga”; jego żeńskim odpowiednikiem jest Dorota. To samo znaczenie ma złożone z analogicznych członów, tylko w odwrotnej kolejności, imię Teodor.

Doroteusz imieniny obchodzi: 4 stycznia, 28 marca, 5 czerwca, 9 sierpnia i 9 września.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Doroteuszostwo

Doroteusz z małżonką; Doroteuszowie


Źródła:

SJP.pl

Doroteuszowie

Doroteusz z małżonką; Doroteuszostwo


Źródła:

SJP.pl

Doroteuszowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Doroteusza lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Dorothea

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) astr. planetoida o numerze 339 z pasa głównego asteroid;


Źródła:

Wiktionary

Dorotka

1. roślina z rodziny pryszczyrnicowatych;
2. dawniej: loch więzienny;
3. dawniej: gruba kiszka wieprzowa


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) zdrobn. imię|polski|ż. Dorota

 (1.2) geogr. wieś w Polsce, w województwie świętokrzyskim, w powiecie opatowskim, w gminie Tarłów;

 (1.3) geogr. część wsi Piskorzów, w województwie dolnośląskim, w powiecie dzierżoniowskim;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dorotowo

wieś w Polsce


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dorowie

starożytne plemię greckie


Dorowie – lud grecki mówiący dialektem doryckim, który pod koniec II tysiąclecia p.n.e. zajął Helladę achajską. Pierwotnie, kiedy przebywali w górach Pindos, nazywali się "Makednoi", a "Dorami – Dorieis" – stali się w trakcie inwazji.

Według mitycznej tradycji Dorowie, potomkowie Dorosa, połączyli się z żyjącymi na wygnaniu potomkami Heraklesa – achajskimi Heraklidami. Dorowie mieli dzielić się na trzy plemiona: "Hylleis", "Dymanes" i "Pamfyloi".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dorozumiany

taki, którego można się dorozumieć (domyślić)


przymiotnik

 (1.1) praw. taki, którego można się domyślić, przypuszczalny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dorozumieć

potocznie: dorozumieć się - domyślić się, odgadnąć, dociec


Źródła:

SJP.pl

Doroślej

stopień wyższy od przysłówka: dorośle


Źródła:

SJP.pl

Doroślejszy

stopień wyższy od przymiotnika: dorosły


Źródła:

SJP.pl

Dorośnięty

doróść;
1. osiągnąć odpowiednio duży wzrost;
2. dogonić kogoś pod względem umiejętności, osiągnąć ten sam poziom, dorównać komuś;
3. osiągnąć odpowiedni wiek; stać się dorosłym


Źródła:

SJP.pl

Dorożka

lekki pojazd konny, środek transportu miejskiego w XIX wieku


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) transp. lekki, rekreacyjny pojazd konny, często wynajmowany na przejażdżki;


Dorożka (potocznie również fiakier, drynda) – lekki, jedno- lub dwukonny, czterokołowy pojazd zaprzęgowy używany do przewozu 1–4 pasażerów, wprowadzony we Francji w latach 40. XVII wieku oraz w Rosji na początku XIX wieku. Wyposażony jest w składany dach nad tylną (pasażerską) częścią, natomiast przednie siedzenie (kozioł), przeznaczone dla powożącego (fiakra), jest zwykle odkryte. Obecnie dorożka służy do wynajmu (za opłatą) i jest atrakcją turystyczną wielu miast jako element lokalnego folkloru.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dorożkarka

→ dorożkarz


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta zajmująca się przewozem osób dorożką

 (1.2) daw. żona dorożkarza


Patrz:dorożkarz

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dorożkarski

→ dorożkarz; dryndziarski, fiakierski


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z dorożkarzem, dotyczący dorożkarza


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dorożkarstwo

zawód dorożkarza


Źródła:

SJP.pl

Dorożkarz

właściciel dorożki trudniący się przewożeniem pasażerów


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) właściciel dorożki trudniący się zawodowo przewożeniem pasażerów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dorożkować

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) rzad. powozić dorożką


Źródła:

Wiktionary

Dorożyński

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Dorpacki

→ Dorpat (dawna nazwa Tartu - miasta w Estonii)


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Dorpatem, dotyczący Dorpatu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dorpat

dawniej: Tartu - miasto w Estonii


Źródła:

SJP.pl

Dorper

rasa owiec domowych pochodząca z RPA, o charakterystycznej czarnej głowie


Dorper (Ovis Aries) – rasa owiec domowych pochodząca z RPA.

Jest to skrzyżowanie owcy rasy Dorset Horn i Czarnoglowki Perskiej, została opracowana w 1930 roku. Jest owcą, która wykazuje bardzo szybki przyrost masy i doskonałe rozmieszczenie tkanki tłuszczowej. Dzienny przyrost masy jagniąt waha się w granicach 250 – 400g. W dorosłym życiu baran osiąga wagę około 85 – 120 kg a owca 60 -80kg.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dorsalny

1. znajdujący się na stronie grzbietowej, grzbietowy;
2. spółgłoska dorsalna - spółgłoska, w wymowie której bierze udział grzbiet języka


Źródła:

SJP.pl

Dorset

hrabstwo w Anglii


Dorset – hrabstwo ceremonialne i historyczne w południowej Anglii, w regionie South West England, położone nad kanałem La Manche, obejmujące dwie jednostki administracyjne typu "unitary authority" – Dorset oraz Bournemouth, Christchurch and Poole. Do 2019 roku Dorset pełniło funkcję hrabstwa administracyjnego (niemetropolitalnego), ze stolicą w Dorchester.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dorseta

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) etn. hist. członek plemięemienia, grupy kulturowej zamieszkującej amerykańską Arktykę i Grenlandię przed Innuitami


Źródła:

Wiktionary

Dorsz

drapieżna ryba morska z rodziny dorszowatych


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) icht. nazwa systematyczna|Gadus|ref=tak., drapieżna ryba morska;

 (1.2) kulin. spoż. mięso lub potrawa z dorsza (1.1)


Dorsz (wątłusz) – nazwa zwyczajowa dorsza atlantyckiego ("Gadus morhua") i jego podgatunków: nominatywnego "G. m. morhua", żyjącego w Bałtyku dorsza bałtyckiego ("G. m. callarias"), nazywanego również pomuchlą, oraz dorsza kildyńskiego ("G. m. kildinensis").


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dorszewicz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Dorszewski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Dorszokształtne

o cechach dorszokształtnych (rząd ryb)


Dorszokształtne (Gadiformes) – rząd ryb promieniopłetwych (Actinopterygii), obejmujący wiele szeroko rozprzestrzenionych gatunków o bardzo dużym znaczeniu gospodarczym. Występują na obydwu półkulach. W zapisie kopalnym są znane z morskich pokładów trzeciorzędu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dorszokształtny

o cechach dorszokształtnych (rząd ryb)


Źródła:

SJP.pl

Dorszowate

rodzina ryb morskich strefy umiarkowanej i arktycznej, o dużym znaczeniu gospodarczym; wątłuszowate


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) syst. icht. nazwa systematyczna|Gadidae|Rafinesque|ref=tak., rodzina morskich ryb z rzędu dorszokształtnych;


Dorszowate, wątłuszowate (Gadidae) – rodzina morskich ryb dorszokształtnych (Gadiformes). Obejmuje gatunki o bardzo dużym znaczeniu gospodarczym.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dorszowaty

o cechach dorszowatych (wątłuszowatych; rodzina ryb); wątłuszowaty


Źródła:

SJP.pl

Dorszowy

przymiotnik od: dorsz


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z dorszem, dotyczący dorszy lub połowów tych ryb


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dorszyk

1. zdrobnienie od ''dorsz'';
2. dorszyk polarny - ryba z rodziny dorszowatych; sajka


Źródła:

SJP.pl

Dorta

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. cuk. tort


Źródła:

Wiktionary

Dortmund

miasto w Niemczech


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w zachodnich Niemczech, największy ośrodek Zagłębia Ruhry;


Dortmund [] (dolnoniem. "Düörpm") – miasto na prawach powiatu położone w zachodniej części Niemiec, w kraju związkowym Nadrenia Północna-Westfalia, w rejencji Arnsberg. Pod koniec 2019 roku, z liczbą mieszkańców wynoszącą niecałe 590 tys., Dortmund zajmował dziewiąte miejsce w Niemczech pod względem liczby ludności[]. Jest największym miastem Zagłębia Ruhry.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dortmundczyk

mieszkaniec Dortmundu


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Dortmundu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dortmundka

mieszkanka Dortmundu


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Dortmundu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dortmundzki

przymiotnik od: Dortmund, miasto w Niemczech


przymiotnik relacyjny

 (1.1) odnoszący się do Dortmundu, związany z Dortmundem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dortuar

dawniej: wspólna sypialnia w zamkniętych zakładach wychowawczych


Źródła:

SJP.pl

Doruchowski

→ Doruchów


Patrz:Doruchów

Źródła:

SJP.pl

Doruchów

wieś w Polsce


Doruchów – wieś w Polsce, położona w województwie wielkopolskim, w powiecie ostrzeszowskim, w gminie Doruchów, przy drodze wojewódzkiej nr 450 między Grabowem nad Prosną a Wieruszowem.

Siedziba gminy Doruchów. W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Doruchów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dorwać

złapać, dopaść kogoś


Źródła:

SJP.pl

Dorycki

odnoszący się do Dorów, jednego z głównych szczepów starożytnej Grecji


przymiotnik

 (1.1) dotyczący Dorów, jednego z plemiięemion greckich;

 (1.2) dotyczący doryckiego porządku architektonicznego;

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) dialekt języka greckiego


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Doryda

imię żeńskie


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. staroż. niewielka kraina położona w Grecji Środkowej w dolinie rzeki Pindos, w starożytności uważana za kolebkę Dorów;

 (1.2) geogr. staroż. część starożytnej Grecji obejmująca wyspy Rodos, Kos, część wybrzeża Karii i inne mniejsze wyspy w pobliżu, zasiedlone przez Greków mówiących dialektem doryckim;

 (1.3) imię|polski|ż.;

 (1.4) mitgr. jedna z oceanid;

 (1.5) mitgr. jedna z nereid


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dorydziny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Dorydy lub z nią związany


Źródła:

SJP.pl

Doryforos

Do


Źródła:

Wikipedia

Doryjka

członkini starożytnego plemienia greckiego


Źródła:

SJP.pl

Dorymować

dokończyć rymowanie


Źródła:

SJP.pl

Dorynek

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Dorywać

1. kończyć rwanie, zrywać do końca;
2. potocznie: dopadać;
3. dorywać się -
1. potocznie: dorywać się do czegoś - uzyskiwać do czegoś dostęp


Źródła:

SJP.pl

Dorywczo

przysłówek sposobu

 (1.1) z przerwami, okazjonalnie, od czasu do czasu


Źródła:

Wiktionary

Dorywczość

→ dorywczy


Patrz:dorywczy

Źródła:

SJP.pl

Dorywczy

wykonywany od czasu do czasu lub gdy zachodzi taka potrzeba


przymiotnik

 (1.1) wykonywany od czasu do czasu, jedynie gdy zajdzie potrzeba


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Doryć

1. ryć do określonego miejsca;
2. dokończyć rycie;
3. doryć się - wzmocniona forma od: doryć


Źródła:

SJP.pl

Dorzecze

obszar, z którego wszystkie wody spływają do jednej rzeki


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) hydrol. obszar, z którego wszystkie wody spływają do jednej rzeki


Dorzecze – obszar lądu, z którego wody powierzchniowe spływają do jednej rzeki i ostatecznie do jej ujścia.

W skład dorzecza wchodzą: rzeka, dla której określane jest dorzecze, jej przyrzecze (obszar wzdłuż rzeki) oraz jej dopływy wraz z ich dorzeczami. Dorzecze rzeki uchodzącej do morza lub innego akwenu określa się mianem dorzecza I rzędu. Dorzecza dopływów takiej rzeki – dorzeczami II rzędu, ich dopływów – dorzeczami III rzędu, itd.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dorzeczniej

stopień wyższy od przysłówka: dorzecznie


Źródła:

SJP.pl

Dorzeczniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: dorzeczny


Źródła:

SJP.pl

Dorzeczność

→ dorzeczny


Patrz:dorzeczny

Źródła:

SJP.pl

Dorzeczny

1. odpowiedni, stosowny;
2. rozsądny, logiczny


Źródła:

SJP.pl

Dorzeźbiać

1. dokańczać rzeźbienie;
2. rzeźbiąc, uzupełniać figurę o jakiś element


Źródła:

SJP.pl

Dorzeźbić

1. dokończyć rzeźbienie;
2. rzeźbiąc, uzupełnić figurę o jakiś element


Źródła:

SJP.pl

Dorznąć

dorżnąć;
1. dokończyć ciąć, przeciąć coś do końca lub do określonego miejsca;
2. narznąć coś dodatkowo;
3. uśmiercić ranne lub chore zwierzę; dobić;
4. potocznie: dodać komuś nowe obowiązki, zwiększyć wymagania


Źródła:

SJP.pl

Dorzut

ponowny zawał mięśnia sercowego


Źródła:

SJP.pl

Dorzutka

potocznie: dorzucenie, dostarczenie większej ilości czegoś


Źródła:

SJP.pl

Dorzynanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|dorzynać.


Źródła:

Wiktionary

Dorzynać

1. kończyć ciąć, przecinać coś do końca lub do określonego miejsca;
2. narzynać coś dodatkowo;
3. uśmiercać ranne lub chore zwierzę; dobijać;
4. potocznie: dodawać komuś nowe obowiązki, zwiększać wymagania


Źródła:

SJP.pl

Doráti

[czytaj: doRAti] nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Doróbka

1. dorobienie czegoś;
2. element dorobiony


Źródła:

SJP.pl

Dorównać

czasownik dokonany (ndk. dorównywać)

 (1.1) dokonany od|dorównywać.


Źródła:

Wiktionary

Doróść

dorosnąć;
1. osiągnąć odpowiednio duży wzrost;
2. dogonić kogoś pod względem umiejętności, osiągnąć ten sam poziom, dorównać komuś;
3. osiągnąć odpowiedni wiek; stać się dorosłym


czasownik dokonany (ndk. dorastać)

 (1.1) dokonany od|dorastać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Doręczalność

→ doręczalny


Patrz:doręczalny

Źródła:

SJP.pl

Doręczalny

taki, który jest możliwy do doręczenia, dostarczenia


Źródła:

SJP.pl

Doręczanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|doręczać.


Źródła:

Wiktionary

Doręczać

oddawać coś do rąk, przynosić na miejsce przeznaczenia; dostarczać


czasownik przechodni niedokonany (dk. doręczyć)

 (1.1) dostarczać do kogoś i oddawać do jego rąk; przekazywać osobiście


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Doręczna

część wiosła pomiędzy rączką a miejscem umocowania


Źródła:

SJP.pl

Doręcznik

dawniej:
1. książka podręczna;
2. notes, notatnik;
3. księga urzędowa do wpisywania numerów dokumentów


Źródła:

SJP.pl

Doręczny

przeznaczony do trzymania w ręce


Źródła:

SJP.pl

Doręczyciel

ten, kto coś dostarcza; dostawca; oddawca


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) książk. osoba doręczająca przesyłkę

 (1.2) urz. listonosz


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Doręczycielka

listonoszka; kobieta, która doręcza coś


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) książk. forma żeńska od: doręczyciel

 (1.2) urz. forma żeńska od: doręczyciel (listonosz)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Doręczycielski

→ doręczyciel


Patrz:doręczyciel

Źródła:

SJP.pl

Doręczyć

oddać coś do rąk; przynieść na miejsce przeznaczenia; dostarczyć


czasownik przechodni dokonany (ndk. doręczać)

 (1.1) dostarczyć do kogoś i oddać do jego rąk; przekazać osobiście


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dorżnięcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) przerżnięcie czegoś do końca lub do pewnego miejsca

 (1.2) narżnięcie dodatkowo

 (1.3) zarżnięcie rannego lub chorego zwierzęcia


Źródła:

Wiktionary

Dorżnąć

dorznąć;
1. dokończyć ciąć, przeciąć coś do końca lub do określonego miejsca;
2. narznąć coś dodatkowo;
3. uśmiercić ranne lub chore zwierzę; dobić;
4. potocznie: dodać komuś nowe obowiązki, zwiększyć wymagania


czasownik przechodni dokonany (ndk. dorzynać)

 (1.1) przerżnąć coś do końca lub do pewnego miejsca

 (1.2) narżnąć dodatkowo

 (1.3) zarżnąć ranne lub chore zwierzę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dos

ang. Disk Operating System, rodzina komputerowych systemów operacyjnych i najstarszy system operacyjny komputerów IBM-PC


Dos (łac. "posag") – w prawie rzymskim, majątek otrzymywany przez męża przy zawieraniu małżeństwa, w celu ułatwienia ponoszenia kosztów utrzymywania małżeństwa ("onera matrimonii"), rodziny oraz zabezpieczenia trwałości małżeństwa. Po śmierci męża żona dziedziczyła posag w kręgu sui heredes.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dosa

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kulin. kruchy i cienki naleśnik przygotowywany z soczewicy lub fasoli oraz fermentowanej mąki ryżowej; danie tradycyjnej kuchni indyjskiej;


Dosa ("dosay" w Karnatace, దోసె "dosa" w Andhra Pradesh, தோசை "dosai" w Tamilnadu, "doshai" w Kerali) – pochodzące z południowych Indii cienkie jak papier naleśniki wyrabiane z soczewicy (lub fasoli) i fermentowanej mąki ryżowej, smażone na płaskiej blaszce z dodatkiem ghi.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Dosadnie

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób dosadny, mocny, nie pozostawiający złudzeń, wątpliwości, niejasności


Źródła:

Wiktionary

Dosadniej

stopień wyższy od przysłówka: dosadnie


Źródła:

SJP.pl

Dosadniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: dosadny


Źródła:

SJP.pl

Dosadność

→ dosadny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest dosadne; cecha tych, którzy są dosadni


Patrz:dosadny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dosadny

mocny, stanowczy, dobitny


przymiotnik

 (1.1) mocny, wyraźny w formie przekazu; daleki od subtelności

 (1.2) przekraczający granicę dobrego smaku; daleki od subtelności


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dosadzić

czasownik

 (1.1) stpol. dokuczyć


Źródła:

Wiktionary

Dosalanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|dosalać.


Źródła:

Wiktionary

Doschnięty

taki, który dosechł (doschnął); doschły


Źródła:

SJP.pl

Doschły

taki, który dosechł (doschnął); doschnięty


Źródła:

SJP.pl

Dosia

zdrobnienie od: Dorota (imię żeńskie)


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) zdrobn. poufała forma żeńskiego imienia Dominika


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dosiad

1. układ ciała jeźdźca na koniu mający na celu optymalne rozłożenie ciężaru i zachowanie równowagi;
2. o ptakach łowczych: siadanie na zdobyczy, by ją pożreć


Dosiad – układ ciała jeźdźca na koniu mający na celu optymalne rozłożenie ciężaru i zachowanie równowagi, umożliwiający kontrolę nad ruchami konia i podążanie za nimi.

Wyróżnia się następujące rodzaje dosiadu w jeździectwie klasycznym: ujeżdżeniowy, półsiad i stiplowy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dosiadanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|dosiadać.


Źródła:

Wiktionary

Dosiadać

siadać na grzbiecie zwierzęcia wierzchowego


czasownik niedokonany (dk. dosiąść)

 (1.1) siedzieć na grzbiecie zwierzęcia

 (1.2) wsiadać do pojazdu, którym już ktoś podróżuje

 (1.3) siedzieć na motorze, rowerze

 (1.4) wskakiwać na grzbiet przeciwnika podczas walki wręcz

czasownik zwrotny niedokonany dosiadać się (dk. dosiąść się)

 (2.1) wsiadać do pojazdu, którym już ktoś podróżuje

 (2.2) siadać obok kogoś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dosiadywać

1. siedząc, wytrzymywać do końca lub do pewnego momentu;
2. o ptakach i zwierzętach łownych: nie uciekać, nie płoszyć się, zostawać na miejscu;
3. dosiadywać jaj - o ptakach: kończyć wysiadywanie jaj;
4. dosiadywać kary - kończyć odsiadywanie kary w więzieniu;
5. dawniej:
a) siedzieć długo, przesiadywać;
b) dosiadać - siadać na grzbiecie zwierzęcia wierzchowego


Źródła:

SJP.pl

Dosiać

dokończyć siać; uzupełnić sianie; zasiać do pewnego miejsca


Źródła:

SJP.pl

Dosiebny

skierowany jeden do drugiego, do siebie, do osoby działającej


Źródła:

SJP.pl

Dosiec

siec do końca, do pewnego punktu; siec dodatkowo


Źródła:

SJP.pl

Dosiedlać

osiedlać ludzi dodatkowo na jakimś obszarze


Źródła:

SJP.pl

Dosiedlić

osiedlić ludzi dodatkowo na jakimś obszarze


Źródła:

SJP.pl

Dosiedzieć

siedząc, wytrzymać do pewnego momentu, dotrwać do końca


Źródła:

SJP.pl

Dosiew

dodanie ziarna do zasianego


Źródła:

SJP.pl

Dosiewek

zapłata dawana dawniej parobkowi w postaci żniwa z roli dworskiej zasianej ziarnem parobka


Źródła:

SJP.pl

Dosiewka

zapłata dawana dawniej parobkowi w postaci żniwa z roli dworskiej zasianej ziarnem parobka


Źródła:

SJP.pl

Dosiewki

uroczystości zakończenia siewów


Źródła:

SJP.pl

Dosiąc

dosięgnąć;
1. wyciągając rękę możliwie jak najdalej, dotknąć czegoś, chwycić coś; sięgnąć;
2. przesuwając się osiągnąć punkt w przestrzeni, jakiś obiekt; dopędzić, dotrzeć;
3. osiągnąć jakąś wielkość, jakąś miarę, jakiś wiek;
4. stać się czyimś udziałem, dotknąć kogoś


Źródła:

SJP.pl

Dosiąść

1. siąść na grzbiecie zwierzęcia wierzchowego;
2. wsiąść na motocykl lub rower;
3. wsiąść do pojazdu, w którym już jadą inne osoby; dosiąść się;
4. dosiąść się -
a) siąść przy osobie lub grupie osób siedzącej w jakimś miejscu; przysiąść się;
b) wsiąść do pojazdu, w którym już jadą inne osoby; dosiąść


czasownik przechodni

 (1.1) dokonany od|dosiadać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dosiębierność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest dosiębierne; cecha tych, którzy są dosiębierni


Źródła:

Wiktionary

Dosięgalność

→ dosięgalny


Patrz:dosięgalny

Źródła:

SJP.pl

Dosięgalny

dający się dosięgnąć


Źródła:

SJP.pl

Dosięgać

1. wyciągając rękę możliwie jak najdalej, dotykać czegoś, chwytać coś; sięgać;
2. przesuwając się osiągać punkt w przestrzeni, jakiś obiekt; dopędzać, docierać;
3. osiągać jakąś wielkość, jakąś miarę, jakiś wiek;
4. stawać się czyimś udziałem, dotykać kogoś


czasownik przechodni niedokonany (dk. dosięgnąć)

 (1.1) sięgając gdzieś, dotykać lub chwytać coś

 (1.2) wykonując ruch, zbliżać się do kogoś lub czegoś

 (1.3) osiągać jakiś parametr

 (1.4) stawać się czyimś doświadczeniem, udziałem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dosięgnąć

dosiąc;
1. wyciągając rękę możliwie jak najdalej, dotknąć czegoś, chwycić coś; sięgnąć;
2. przesuwając się osiągnąć punkt w przestrzeni, jakiś obiekt; dopędzić, dotrzeć;
3. osiągnąć jakąś wielkość, jakąś miarę, jakiś wiek;
4. stać się czyimś udziałem, dotknąć kogoś


czasownik przechodni dokonany (ndk. dosięgać)

 (1.1) dokonany od|dosięgać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dosięgły

dosięgnąć;
1. wyciągając rękę możliwie jak najdalej, dotknąć czegoś, chwycić coś; sięgnąć;
2. przesuwając się osiągnąć punkt w przestrzeni, jakiś obiekt; dopędzić, dotrzeć;
3. osiągnąć jakąś wielkość, jakąś miarę, jakiś wiek;
4. stać się czyimś udziałem, dotknąć kogoś


Źródła:

SJP.pl

Dosiężność

osiągalność


Źródła:

SJP.pl

Dosiężny

możliwy do osiągnięcia


Źródła:

SJP.pl

Doskakać

rzadko: zbliżyć się gwałtownie; doskoczyć


Źródła:

SJP.pl

Doskok

nagłe doskoczenie; lądowanie, końcowa faza skoku


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) końcowy moment skoku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Doskonale

przysłówek

 (1.1) świetnie, w doskonały sposób

 (1.2) w pełni, całkowicie, absolutnie, perfekcyjnie

wykrzyknik

 (2.1) wyrażenie aprobaty, zgody


Źródła:

Wiktionary

Doskonalej

stopień wyższy od przysłówka: doskonale


Źródła:

SJP.pl

Doskonalenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|doskonalić.


Źródła:

Wiktionary

Doskonalić

czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) czynić coraz lepszym, doskonalszym, doprowadzać do doskonałości

czasownik zwrotny niedokonany doskonalić się (dk. brak)

 (2.1) czynić siebie lepszym, doskonalszym, doprowadzać siebie do doskonałości


Źródła:

Wiktionary

Doskonalszy

stopień wyższy od przymiotnika: doskonały


Źródła:

SJP.pl

Doskonałość

1. brak wad; idealność, wzorowość;
2. ktoś lub coś co jest doskonałe


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) szczyt, zupełność, brak jakiejkolwiek wady, niedostatku lub możliwości ulepszenia;

 (1.2) wyborność, świetność, wybitność, bezbłędność, brak możliwości bycia jeszcze lepszym


Zo


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Doskonały

1. odznaczający się najwyższą jakością, mający wszelkie zalety;
2. zupełny, absolutny


przymiotnik

 (1.1) skończony, perfekcyjny; taki, któremu nic nie brakuje, w którym już nic nie da się ulepszyć

 (1.2) wspaniały, bardzo dobry, najlepszy z możliwych, pozbawiony wad


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Doskwier

doskwier pastwiskowy - gatunek owada z rodziny komarowatych


Źródła:

SJP.pl

Doskwieranie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|doskwierać.


Źródła:

Wiktionary

Doskwierać

dawać się we znaki, być dla kogoś uciążliwym; męczyć, dokuczać, dolegać


czasownik

 (1.1) być uciążliwym, dawać się we znaki, męczyć, dokuczać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dosmaczanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|dosmaczać.


Źródła:

Wiktionary

Dosmaczać

potocznie: wzbogacać smak potrawy; przyprawiać, doprawiać


czasownik przechodni niedokonany (dk. dosmaczyć)

 (1.1) zob. dosmaczyć.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dosmaczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|dosmaczyć.


Źródła:

Wiktionary

Dosmaczyć

potocznie: wzbogacić smak potrawy; przyprawić, doprawić


czasownik przechodni dokonany (ndk. dosmaczać)

 (1.1) pot. przyprawić potrawę, nadać jej smak


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dosmarować

dokończyć smarowanie


Źródła:

SJP.pl

Dosmarowywać

dokańczać smarowanie


Źródła:

SJP.pl

Dosolić

czasownik dokonany

 (1.1) kulin. dodać więcej soli do potrawy

 (1.2) pot. pobić, poturbować


Źródła:

Wiktionary

Dosowski

→ DOS


Patrz:DOS

Źródła:

SJP.pl

Dosowy

przymiotnik

 (1.1) inform. związany z systemem operacyjnym DOS, dotyczący tego systemu operacyjnego, z zainstalowanym systemem operacyjnym DOS


Źródła:

Wiktionary

Dospawać

przyłączyć poprzez spawanie


Źródła:

SJP.pl

Dospawywać

przyłączać poprzez spawanie


Źródła:

SJP.pl

Dospać

1. wyspać się dostatecznie długo;
2. śpiąc dotrwać do pewnego czasu


Źródła:

SJP.pl

Dospojówkowo

→ dospojówkowy


Patrz:dospojówkowy

Źródła:

SJP.pl

Dosprzedaż

dodatkowa sprzedaż


Źródła:

SJP.pl

Dosrać

wulgarnie: złośliwie skrytykować, przygadać


Źródła:

SJP.pl

Dosrywać

wulgarnie: złośliwie krytykować, przygadywać


Źródła:

SJP.pl

Dossany

taki, który się dossał


Źródła:

SJP.pl

Dossać

1. wyssać do końca;
2. dawniej: possać do pewnego czasu;
3. dossać się - dostać się do czegoś i ssać łapczywie; przyssać się


Źródła:

SJP.pl

Dossier

[czytaj: doSJE]
1. zbiór dokumentów dotyczących jakiejś sprawy;
2. teczka, w której przechowuje się takie dokumenty


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) zbiór dokumentów i akt dotyczących jakiejś osoby lub sprawy


Dossier (z fr.) – zbiór dokumentów, odnoszących się do pewnej sprawy lub osoby.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dost.

[skrót czytany jako całe, odmienne wyrażenie lub potocznie: dost] dostateczny, dostateczne (ocena szkolna); dst., dst


Źródła:

SJP.pl

Dostanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|dostać.


Źródła:

Wiktionary

Dostany

przymiotnik

 (1.1) gw-pl|Poznań. dojrzały


Źródła:

Wiktionary

Dostarczalność

→ dostarczalny


Patrz:dostarczalny

Źródła:

SJP.pl

Dostarczanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|dostarczać.


Źródła:

Wiktionary

Dostarczać

oddawać coś do rąk, przynosić na miejsce przeznaczenia; doręczać


czasownik przechodni niedokonany (dk. dostarczyć)

 (1.1) sprawiać, że coś będzie w jakimś miejscu, zapewniać coś

 (1.2) sprawiać, że coś charakteryzuje się jakąś cechą, stanem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dostarczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|dostarczyć.


Źródła:

Wiktionary

Dostarczyciel

1. ten, kto coś dostarcza; dostawca;
2. źródło czegoś


Źródła:

SJP.pl

Dostarczycielka

kobieta, która coś dostarcza; doręczycielka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta zajmująca się dostarczaniem lub zaopatrywaniem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dostarczyć

oddać coś do rąk; przynieść na miejsce przeznaczenia; doręczyć


czasownik przechodni

 (1.1) dokonany od|dostarczać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dostatczanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) stpol. dostarczanie


Źródła:

Wiktionary

Dostatecznie

przysłówek sposobu

 (1.1) w wystarczającym stopniu


Źródła:

Wiktionary

Dostateczniej

stopień wyższy od przysłówka: dostatecznie


Źródła:

SJP.pl

Dostateczniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: dostateczny


Źródła:

SJP.pl

Dostateczność

→ dostateczny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest dostateczne; cecha tych, którzy są dostateczni


Patrz:dostateczny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dostateczny

wystarczający, zadowalający


przymiotnik

 (1.1) występujący w wystarczającym stopniu

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) urz. eduk. nota szkolna za wystarczające acz nie wyróżniające się opanowanie materiału czy pokazane zdolności


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dostatek

1. dobrobyt, zamożność;
2. zadowalająca ilość czegoś; zasób, obfitość;
3. dawniej: to, co się posiada; mienie, dobytek


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) dobrobyt; bogate, wygodne życie

 (1.2) odpowiednia ilość czegoś


Dostatek (tytuł oryginalny "Galore") – opublikowana w 2009 (pierwsze wydanie polskie: 2013) powieść nowofundlandzkiego autora Michaela Crummeya, utrzymana w stylistyce realizmu magicznego. Nagrodzona Commonwealth Writers’ Prize dla regionu Karaibów i Kanady oraz Canadian Authors’ Association Literary Award.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dostatni

odznaczający się dostatkiem; bogaty, zasobny, zamożny


przymiotnik jakościowy

 (1.1) odznaczający się dostatkiem, zasobny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dostatniej

stopień wyższy od przysłówka: dostatnio


Źródła:

SJP.pl

Dostatniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: dostatni


Źródła:

SJP.pl

Dostatnio

przysłówek

 (1.1) odznaczając się dostatkiem i zasobnością


Źródła:

Wiktionary

Dostatniość

→ dostatni


Patrz:dostatni

Źródła:

SJP.pl

Dostawa

1. dostarczenie towarów;
2. dostarczone towary


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) dostarczenie towaru np. do sklepu


Dostawa – przemieszczenie (przepływ) ściśle określonej partii dóbr od dostawcy do odbiorcy. Te dobra to, ogólnie, surowce, materiały, produkty lub towary. Przemieszczenie to odbywa się w wyznaczone miejsce w określonym terminie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dostawanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|dostawać.


Źródła:

Wiktionary

Dostawać

czasownik przechodni

 (1.1) stawać się (bez własnego aktywnego udziału) posiadaczem czegoś, co wcześniej miał ktoś inny

 (1.2) nabawiać się czegoś, chorować

 (1.3) pot. zostawać trafionym, uderzonym przez coś

 (1.4) dosięgać do czegoś

 (1.5) stpol. wystarczać


Źródła:

Wiktionary

Dostawca

osoba lub instytucja zajmująca się dostarczaniem towarów lub usług dla klientów


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) hand. osoba lub instytucja zajmująca się dostarczaniem towarów lub usług dla klientów


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dostawczaczek

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od dostawczak


Źródła:

Wiktionary

Dostawczak

potocznie: samochód dostawczy; półciężarówka, kamionetka


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) pot. mot. samochód dostawczy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dostawczy

przymiotnik

 (1.1) dotyczący dostawy


Źródła:

Wiktionary

Dostawczyni

kobieta zajmująca się dostawą, dostarczająca coś


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) hand. kobieta zajmująca się dostarczaniem towarów lub usług dla klientów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dostawiać

czasownik przechodni niedokonany (dk. dostawić)

 (1.1) dokładać coś obok, do już istniejącego miejsca lub przedmiotu

czasownik zwrotny niedokonany dostawiać się (dk. dostawić się)

 (2.1) posp. natarczywie starać się zaimponować komuś


Źródła:

Wiktionary

Dostawić

czasownik

 (1.1) dokonany od|dostawiać.


Źródła:

Wiktionary

Dostawka

1. potocznie: dostawione łóżko w szpitalu
2. składane zapasowe siedzenie bez oparcia, przymocowane do rzędu stałych foteli w teatrze; praktykabel; praktykabl; straponten
3. proteza dentystyczna


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. od: dostawa

 (1.2) pot. dostawiony mebel jako dodatkowe miejsce do siedzenia lub leżenia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dostawny

dostawiony, dostawiany do czegoś


Źródła:

SJP.pl

Dostawowy

1. stosowany do ludzkiego stawu;
2. rzadki przymiotnik od: dostawa


Źródła:

SJP.pl

Dostać

stojąc, wytrzymać do końca


czasownik przechodni dokonany

 (1.1) dokonany od|dostawać.

czasownik nieprzechodni dokonany

 (2.1) dotrwać do jakiegoś momentu w pozycji stojącej

czasownik zwrotny dostać się

 (3.1) dokonany od|dostawać się.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dostały

książkowo: dojrzały


Źródła:

SJP.pl

Dostojały

przymiotnik

 (1.1) gw-pl|księstwo łowickie. dojrzały


Źródła:

Wiktionary

Dostojewski

nazwisko, np. Fiodor Dostojewski (1821-81), powieściopisarz rosyjski


Źródła:

SJP.pl

Dostojewszczyzna

ogół cech charakterystycznych dla twórczości Fiodora Dostojewskiego


Źródła:

SJP.pl

Dostojeństwo

1. czyjaś powaga, znaczenie; majestat, dostojność;
2. godne, poważne znaczenie czegoś;
3. dawniej: wysokie stanowisko państwowe; godność


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) książk. powaga i uznanie dla ważnej osoby

 (1.2) książk. dostojny charakter czegoś

 (1.3) daw. wysokie stanowisko


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dostojka

rodzaj motyla dziennego z rodziny rusałkowatych


Źródła:

SJP.pl

Dostojniczka

kobieta na wysokim stanowisku


Źródła:

SJP.pl

Dostojnie

przysłówek

 (1.1) w sposób świadczący o dostojności


Źródła:

Wiktionary

Dostojniej

stopień wyższy od przysłówka: dostojnie


Źródła:

SJP.pl

Dostojniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: dostojny


Źródła:

SJP.pl

Dostojnieć

stawać się dostojnym


Źródła:

SJP.pl

Dostojnik

człowiek na wysokim stanowisku


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba piastująca wysokie funkcje, wpływowa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dostojność

→ dostojny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha kogoś, kto wzbudza poważanie i szacunek


Patrz:dostojny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dostojny

1. zasługujący na poważanie, pełen godności;
2. majestatyczny


przymiotnik jakościowy

 (1.1) pełen godności i powagi, zasługujący na poważanie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dostosowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) sprawianie, że coś staje się odpowiednie


Dostosowanie ang. fitness – zasadnicze pojęcie w darwinowskim mechanizmie ewolucji drogą doboru naturalnego („przetrwanie najlepiej dostosowanych”, ang. "survival of the fittest").

W modelach genetyki populacyjnej parametr ten oznacza się zwykle symbolem formula_1 Jest miarą sukcesu ewolucyjnego – wypadkową długości życia i liczby potomstwa (zob. rozmnażanie i rozrodczość, śmiertelność, Krzywa przeżywalności).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Dostosować

czasownik przechodni dokonany (ndk. dostosowywać)

 (1.1) dokonany od|dostosowywać.

czasownik zwrotny dokonany dostosować się (ndk. dostosowywać się)

 (2.1) dokonany od|dostosowywać się.


Źródła:

Wiktionary

Dostosowywalny

dający się dostosować


Źródła:

SJP.pl

Dostosowywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|dostosowywać.


Źródła:

Wiktionary

Dostosowywać

czasownik przechodni niedokonany (dk. dostosować)

 (1.1) sprawiać, że coś staje się odpowiednie

czasownik zwrotny niedokonany dostosowywać się (dk. dostosować się)

 (2.1) zmieniać się tak, by być odpowiednim


Źródła:

Wiktionary

Dostrajanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|dostrajać.


Źródła:

Wiktionary

Dostrzec

ujrzeć, wypatrzyć, zauważyć


czasownik przechodni dokonany (ndk. dostrzegać)

 (1.1) dokonany od|dostrzegać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dostrzegalnia

ustawiona w lesie wieża obserwacyjna przeciwpożarowa


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) wieża służąca do wykrywania pożarów w lasach

 (1.2) przest. obserwatorium astronomiczne


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dostrzegalnie

przysłówek

 (1.1) w sposób dostrzegalny; zauważalnie


Źródła:

Wiktionary

Dostrzegalność

→ dostrzegalny


Patrz:dostrzegalny

Źródła:

SJP.pl

Dostrzegalny

dający się dostrzec, zobaczyć


przymiotnik

 (1.1) możliwy do dostrzeżenia, zobaczenia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dostrzeganie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|dostrzegać.


Źródła:

Wiktionary

Dostrzegać

zauważać coś; zwracać na coś uwagę


czasownik przechodni niedokonany (dk. dostrzec)

 (1.1) zwracać uwagę na coś, zauważać coś

 (1.2) widzieć już z daleka

czasownik zwrotny niedokonany dostrzegać się (dk. dostrzec się)

 (2.1) zauważać jeden drugiego


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dostrzeliwać

1. uśmiercać przez wykonanie dodatkowego strzału;
2. strzelać tak, by pocisk doleciał do określonego miejsca


Źródła:

SJP.pl

Dostrzeżenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|dostrzec.


Źródła:

Wiktionary

Dostukać

dostukać się -
1. przywołać kogoś do okna, drzwi itp. stukaniem; dopukać się;
2. osiągnąć jakiś cel dzięki uporczywym działaniom


Źródła:

SJP.pl

Dostukiwać

dostukiwać się - przywoływać kogoś do okna, drzwi itp. stukaniem; dopukiwać się


Źródła:

SJP.pl

Dostymulować

pobudzić w większym stopniu


Źródła:

SJP.pl

Dostąpienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|dostąpić.


Źródła:

Wiktionary

Dostąpić

1. podejść, zbliżyć się; przystąpić;
2. zasłużyć na wyróżnienie, nagrodę, zaszczyt; osiągnąć coś cennego


czasownik dokonany (ndk. dostępować)

 (1.1) dokonany od|dostępować.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dostęp

1. możność dotarcia do określonego miejsca;
2. możność korzystania z czegoś, stykania się z kimś; osiągnięcia czegoś;
3. sposób sięgania do zasobów pamięci systemów komputerowych


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) możliwość dotarcia do jakiegoś miejsca, zasobu lub osoby


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dostępniej

stopień wyższy od przysłówka: dostępnie


Źródła:

SJP.pl

Dostępniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: dostępny; bardziej dostępny


Źródła:

SJP.pl

Dostępność

→ dostępny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) możliwość dostania się do czegoś, możliwość dojścia gdzieś

 (1.2) łatwość zdobycia czegoś

 (1.3) łatwość zrozumienia

 (1.4) łatwość nawiązania kontaktu z inną osobą


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Patrz:dostępny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dostępny

1. taki, do którego można dojść, wejść;
2. nietrudny do zdobycia; osiągalny, łatwy;
3. łatwy do zrozumienia, przyswojenia; zrozumiały, przystępny;
4. o człowieku: taki, z którym łatwo można nawiązać kontakt; przystępny


przymiotnik

 (1.1) (o miejscu) taki, do którego można dojść lub dotrzeć

 (1.2) możliwy do zdobycia, uzyskania lub osiągnięcia

 (1.3) łatwy do zrozumienia

 (1.4) telekom. (o człowieku) taki, z którym łatwo nawiązać kontakt (stale lub przez ograniczony czas)

 (1.5) taki, z którego można skorzystać (o zasobach)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dostępowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|dostępować.


Źródła:

Wiktionary

Dostępować

czasownik niedokonany (dk. dostąpić)

 (1.1) osiągać


Źródła:

Wiktionary

Dostępowy

umożliwiający dostęp


przymiotnik

 (1.1) związany z dostępem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dosulfin

nazwa handlowa antybiotyku o szerokim spektrum działania, zawierającego sulfametoksazol


Źródła:

SJP.pl

Dosuw

w terminologii technicznej: dosunięcie; przysunięcie


Źródła:

SJP.pl

Dosycać

1. w fotografii: uintensywniać kolor na zdjęciu;
2. w chemii: wprowadzać większą ilość substancji do roztworu


Źródła:

SJP.pl

Dosycić

1. w fotografii: uintensywnić kolor na zdjęciu;
2. w chemii: wprowadzić większą ilość substancji do roztworu


Źródła:

SJP.pl

Dosypanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|dosypać.


Źródła:

Wiktionary

Dosypać

czasownik przechodni dokonany (ndk. dosypywać)

 (1.1) dodać coś przez sypanie


Źródła:

Wiktionary

Dosysać

1. wysysać do końca;
2. dosysać się - przysysać się


Źródła:

SJP.pl

Dosyt

przestarzale: uczucie nasycenia, zaspokojenia; sytość


Źródła:

SJP.pl

Dosyć

dość;
1. przysłówek oznaczający: tyle, ile trzeba; dostatecznie, należycie, wystarczająco dużo, np.: Mieć dosyć czasu na naukę.;
2. przysłówek oznaczający: w jakimś stopniu, stosunkowo, np. Dosyć dobrze się nauczył.;
3. wykrzyknik wyrażający zakaz, głównie w połączeniu: dosyć tego, np.: Dosyć tego, miarka się przebrała!; starczy, wystarczy


liczebnik nieokreślony

 (1.1) zob. dość.

wykrzyknik

 (2.1) zob. dość.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dosył

dodatkowe przesłanie lub dostarczenie czegoś do odbiorcy


Źródła:

SJP.pl

Dosyłka

1. dosłanie, dosyłanie czegoś;
2. to, co zostało dosłane


Źródła:

SJP.pl

Dosyłkowy

→ dosyłka; przesyłkowy


Źródła:

SJP.pl

Dosyłowy

→ dosył


Patrz:dosył

Źródła:

SJP.pl

Dosz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Doszacować

określić dodatkowo, uściślić; dookreślić


Źródła:

SJP.pl

Doszacowywać

określać dodatkowo, uściślać; dookreślać


Źródła:

SJP.pl

Doszczegółowić

uczynić bardziej szczegółowym; doprecyzować


Źródła:

SJP.pl

Doszczelniacz

pracownik doszczelniający dna statku


Źródła:

SJP.pl

Doszczelniak

narzędzie używane przy doszczelnianiu


Źródła:

SJP.pl

Doszczepiać

zaszczepiać ponownie przeciw tej samej chorobie


Źródła:

SJP.pl

Doszczepić

zaszczepić ponownie przeciw tej samej chorobie


Źródła:

SJP.pl

Doszczętnie

przysłówek sposobu

 (1.1) o niszczeniu czegoś: całkowicie, kompletnie


Źródła:

Wiktionary

Doszczętniej

stopień wyższy od przysłówka: doszczętnie


Źródła:

SJP.pl

Doszczętny

o zniszczeniu, stracie: zupełny, całkowity; totalny


przymiotnik

 (1.1) wykazujący zniszczenie do szczątków; uległy całkowitej stracie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Doszczęśliwiać

1. powodować, że ktoś czuje się bardziej szczęśliwy;
2. doszczęśliwiać się - potęgować uczucie własnego szczęścia


Źródła:

SJP.pl

Doszczęśliwić

1. spowodować, że ktoś czuje się bardziej szczęśliwy;
2. doszczęśliwić się - spotęgować uczucie własnego szczęścia


Źródła:

SJP.pl

Doszkalać

1. douczać kogoś;
2. doszkalać się - uzupełniać swoją wiedzę w jakiejś dziedzinie


Źródła:

SJP.pl

Doszklistkowy

przymiotnik

 (1.1) med. wprowadzany bezpośrednio do ciała szklistego


Źródła:

Wiktionary

Doszkolić

1. douczyć kogoś;
2. doszkolić się - uzupełnić swoją wiedzę w jakiejś dziedzinie


Źródła:

SJP.pl

Doszlifowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) ulepszenie czegoś poprzez ostatnie poprawki


Źródła:

Wiktionary

Doszlifować

czasownik przechodni dokonany (ndk. doszlifowywać)

 (1.1) techn. wykonać szlifowanie aż do osiągnięcia ostatecznej, pożądanej formy

 (1.2) przen. doprowadzić coś do lepszego, bardziej dopracowanego stanu; poprawić szczegóły


Źródła:

Wiktionary

Doszlusowany

potocznie: taki, który przyłączył się do kolumny, zajął wolne miejsce w szeregu


Źródła:

SJP.pl

Doszlusować

potocznie: dołączyć się do kogoś lub czegoś, dojechać, dojść


Źródła:

SJP.pl

Doszperać

doszperać się - doszukać się, szperając


Źródła:

SJP.pl

Doszycie

1. przyszyć lub uszyć coś dodatkowo;
2. zakończyć szycie czegoś;
3. ponownie przyłączyć uciętą lub urwaną część ciała


Źródła:

SJP.pl

Doszydełkować

1. wytworzyć część ubrania za pomocą szydełka i połączyć ją z całością;
2. środowiskowo: doczepić dredy do już istniejących dredów za pomocą szydełka fryzjerskiego


Źródła:

SJP.pl

Doszydełkowywać

1. wytwarzać część ubrania za pomocą szydełka i łączyć ją z całością;
2. środowiskowo: doczepiać dredy do już istniejących dredów za pomocą szydełka fryzjerskiego


Źródła:

SJP.pl

Doszywać

1. przyszywać lub szyć coś dodatkowo;
2. kończyć szycie czegoś;
3. ponownie przyłączać uciętą lub urwaną część ciała


Źródła:

SJP.pl

Doszyć

1. przyszyć lub uszyć coś dodatkowo;
2. zakończyć szycie czegoś;
3. ponownie przyłączyć uciętą lub urwaną część ciała


Źródła:

SJP.pl

Doszły

1. osiągnąć cel, granicę, koniec
2. o warzywach: dojrzewać
3. osiągać pewną granicę


Źródła:

SJP.pl

Dosł.

skrót od: dosłownie, dosłowny


skrót

 (1.1) = dosłownie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dosłać

przesłać, posłać dodatkowo (list, pieniądze)


Źródła:

SJP.pl

Dosłoneczny

przymiotnik

 (1.1) poddany intensywniejszej insolacji


Źródła:

Wiktionary

Dosłownie

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób ścisły; dokładnie tak, jak znaczą słowa

 (1.2) przen. wyrażenie używane do wzmocnienia i intensyfikacji przekazu niemal


Źródła:

Wiktionary

Dosłowniej

stopień wyższy od przysłówka: dosłownie


Źródła:

SJP.pl

Dosłowniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: dosłowny


Źródła:

SJP.pl

Dosłowność

→ dosłowny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co dosłowne


Patrz:dosłowny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dosłowny

1. zgodny co do słowa, dokładnie odtworzony;
2. nieprzenośny


przymiotnik relacyjny

 (1.1) znaczący dokładnie to, co wyrażają słowa, bez drugiego znaczenia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dosłyszalność

→ dosłyszalny


Patrz:dosłyszalny

Źródła:

SJP.pl

Dosłyszalny

dający się uchwycić słuchem, posłyszeć


Źródła:

SJP.pl

Dot.

skrót od: dotyczący, dotyczy


skrót

 (1.1) = dotyczący


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dotachać

potocznie: donieść z wysiłkiem coś ciężkiego do jakiegoś miejsca; dotaszczyć, dotaskać


czasownik

 (1.1) dokonany od|tachać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dotacja

bezzwrotna pomoc finansowa udzielana instytucji, organizacji, przedsiębiorstwu (rzadziej osobie) w celu poparcia określonej działalności; subwencja, subsydium, dofinansowanie


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zaopatrzenie; wyposażenie w środki finansowe; darowizna; bezzwrotna pomoc finansowa w celu popierania jakiejś działalności


Do


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dotacyjny

związany z dotacją


Źródła:

SJP.pl

Dotamtąd

żartobliwie: do tamtego miejsca (zwykle w powiedzeniu "jak stąd dotamtąd")


Źródła:

SJP.pl

Dotankować

dokończyć tankowanie


Źródła:

SJP.pl

Dotankowywać

dokańczać tankowanie


Źródła:

SJP.pl

Dotargać

potocznie: donieść gdzieś z trudem; dodźwigać


Źródła:

SJP.pl

Dotaskać

potocznie: donieść z wysiłkiem coś ciężkiego do jakiegoś miejsca; dotachać, dotaszczyć


Źródła:

SJP.pl

Dotaszczyć

potocznie: donieść z wysiłkiem coś ciężkiego do jakiegoś miejsca; dotachać, dotaskać


Źródła:

SJP.pl

Dotańcowywać

potocznie:
1. dokańczać taniec;
2. tańcząc, docierać do danego miejsca


Źródła:

SJP.pl

Dotcom

[czytaj: dotkom] w żargonie informatycznym: firma internetowa


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dotelefonowywać

potocznie: dotelefonowywać się - dodzwaniać się


Źródła:

SJP.pl

Dotelepać

potocznie: dotelepać się - dojść, dojechać gdzieś z trudem; dowlec się


Źródła:

SJP.pl

Dotelepywać

potocznie: dotelepywać się - docierać gdzieś z trudem


Źródła:

SJP.pl

Dotiorowce

rząd grzybów z klasy workowców właściwych; Dothiorales


Źródła:

SJP.pl

Dotiorowiec

przedstawiciel rzędu grzybów z klasy workowców właściwych


Źródła:

SJP.pl

Dotkankowo

→ dotkankowy


Patrz:dotkankowy

Źródła:

SJP.pl

Dotkliwie

przysłówek sposobu

 (1.1) dokuczliwie, nie do zniesienia


Źródła:

Wiktionary

Dotkliwiej

stopień wyższy od przysłówka: dotkliwie


Źródła:

SJP.pl

Dotkliwość

→ dotkliwy


Patrz:dotkliwy

Źródła:

SJP.pl

Dotkliwszy

stopień wyższy od przymiotnika: dotkliwy


Źródła:

SJP.pl

Dotkliwy

bolesny, dokuczliwy, przykry


przymiotnik

 (1.1) bolesny, dokuczliwy, trudny do wytrzymania


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dotknięcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|dotknąć.


Źródła:

Wiktionary

Dotknięty

urażony


Źródła:

SJP.pl

Dotknąć

czasownik przechodni

 (1.1) dokonany od|dotykać.


Źródła:

Wiktionary

Dotlały

taki, który dotlał (dogasnął)


Źródła:

SJP.pl

Dotleniacz

Dotleniacz – publiczna instalacja Joanny Rajkowskiej, wystawa Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski w Warszawie, której głównymi elementami są: wzbogacony tlenem sztuczny staw wkomponowany w trawnik miejski i futurystyczne ławki opodal.


Źródła:

Wikipedia

Dotlenianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|dotleniać.


Źródła:

Wiktionary

Dotleniać

czasownik przechodni niedokonany (dk. dotlenić)

 (1.1) dostarczać dodatkową ilość tlenu

czasownik zwrotny niedokonany dotleniać się

 (2.1) dostarczać swojemu organizmowi dodatkową ilość tlenu poprzez uprawianie ruchu na świeżym powietrzu


Źródła:

Wiktionary

Dotlenić

czasownik przechodni

 (1.1) dokonany od|dotleniać.


Źródła:

Wiktionary

Dotleć

rzadko: wypalić się zupełnie; wygasnąć, dogasnąć, dotlić się


Źródła:

SJP.pl

Dotlić

dotlić się - wypalić się zupełnie; wygasnąć, dogasnąć, dotleć


Źródła:

SJP.pl

Dotopić

1. dokończyć topienie, stopić resztę;
2. dodać coś w czasie topienia


Źródła:

SJP.pl

Dotowarowywać

uzupełniać towar w sklepie


Źródła:

SJP.pl

Dotować

udzielać bezzwrotnej pomocy finansowej instytucji, organizacji, przedsiębiorstwu (rzadziej osobie) w celu poparcia określonej działalności; subwencjonować, subsydiować, finansować


Źródła:

SJP.pl

Dotracić

dawniej: roztrwonić, zmarnować do końca, całkowicie


Źródła:

SJP.pl

Dotransportowywać

transportując, dostarczać do określonego miejsca


Źródła:

SJP.pl

Dotrenować

dokończyć trening


Źródła:

SJP.pl

Dotrenowywać

trenować do czasu osiągnięcia zadowalającej kondycji


Źródła:

SJP.pl

Dotropić

w łowiectwie: zakończyć tropienie, doganiając zwierzę; wytropić


Źródła:

SJP.pl

Dotruchtać

dobiec gdzieś truchtem


Źródła:

SJP.pl

Dotruchtywać

rzadko: dobiegać truchtem


Źródła:

SJP.pl

Dotruć

dokończyć trucie kogoś lub czegoś; zatruć całkowicie


Źródła:

SJP.pl

Dotrzeć

1. dostać się gdzieś
2. rozprzestrzenić się
3. wygładzić powierzchnię


czasownik przechodni dokonany (ndk. docierać)

 (1.1) dokonany od|docierać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dotrzeźwiać

rzadko: przywracać kogoś do przytomności; docucać


Źródła:

SJP.pl

Dotrzeźwiały

taki, który dotrzeźwiał


Źródła:

SJP.pl

Dotrzeźwić

rzadko: przywrócić kogoś do przytomności; docucić


Źródła:

SJP.pl

Dotrzymać

czasownik przechodni dokonany (ndk. dotrzymywać)

 (1.1) dokonany od|dotrzymywać.


Źródła:

Wiktionary

Dotrzymywać

czasownik przechodni niedokonany (dk. dotrzymać)

 (1.1) trzymać do określonego czasu

 (1.2) spełniać zobowiązania


Źródła:

Wiktionary

Dottore

maska komiczna w komedii dell'arte


Do


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Doturlać

potocznie: dotoczyć


Źródła:

SJP.pl

Dotychczas

do tej pory, do chwili obecnej


przysłówek

 (1.1) książk. do tego momentu, do chwili obecnej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dotychczasowość

→ dotychczasowy


Patrz:dotychczasowy

Źródła:

SJP.pl

Dotychczasowy

1. trwający dotychczas;
2. żyjący, będący gdzieś dotychczas


przymiotnik

 (1.1) taki jaki był dotychczas


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dotychmiast

przysłówek miejsca

 (1.1) stpol. dotąd


Źródła:

Wiktionary

Dotyczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|dotyczyć.


Źródła:

Wiktionary

Dotyczna

w matematyce: styczna kąta dopełnienia


Źródła:

SJP.pl

Dotyczyć

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) mieć z czymś związek, odnosić się do czegoś


Źródła:

Wiktionary

Dotyczący

przymiotnik relacyjny

 (1.1) mający bezpośrednie powiązanie

forma czasownika.

 (2.1) ims. przymiotnikowy czynny od: dotyczyć


Źródła:

Wiktionary

Dotyk

1. dotknięcie, dotykanie;
2. zdolność odczuwania ucisku na powierzchnię ciała


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) fizj. jeden ze zmysłów umożliwiający odbiór rzeczywistości za pomocą narządów czucia powierzchniowego i głębokiego;

 (1.2) czynność dotykania


Dotyk ("układ czuciowy") jest uznawany za jeden ze zmysłów, jednak wrażenia określane łącznie jako "dotyk" są kombinacją sygnałów przesyłanych przez komórki reagujące na ciepło lub zimno, nacisk oraz uszkodzenie (ból).

W rozmaitych eksperymentach wykazano, że dotyk i zmysł motoryczny są podstawowymi elementami definiującymi odbieranie rzeczywistości przez zwierzęta (w tym człowieka).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dotykalność

→ dotykalny


Patrz:dotykalny

Źródła:

SJP.pl

Dotykalny

dający się dotknąć; namacalny


przymiotnik

 (1.1) taki, którego można dotknąć

 (1.2) wyraźny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dotykalski

potocznie: dający się dotykać, lubiący być dotykanym


Źródła:

SJP.pl

Dotykanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|dotykać.


Źródła:

Wiktionary

Dotykać

czasownik przechodni niedokonany (dk. dotknąć)

 (1.1) zbliżać się do czegoś do momentu zetknięcia, kontaktu fizycznego

 (1.2) przen. sprawiać komuś przykrość, urażać kogoś

 (1.3) przen. poruszać jakieś zagadnienie w rozmowie

 (1.4) sięgać aż do czegoś, graniczyć, stykać się z czymś

czasownik zwrotny niedokonany dotykać się (dk. dotknąć się)

 (2.1) dotykać (1.1) siebie wzajemnie

 (2.2) forma wzmocniona czasownika dotykać (1.1)


Źródła:

Wiktionary

Dotykowiec

osoba najlepiej przyswajająca wiedzę poprzez zmysł dotyku; kinestetyk


Źródła:

SJP.pl

Dotykowość

→ dotykowy


Patrz:dotykowy

Źródła:

SJP.pl

Dotykowy

1. → dotyk;
2. ekran dotykowy - ekran w urządzeniu elektronicznym, umożliwiający sterowanie nim poprzez dotykanie wyświetlanych obiektów


przymiotnik

 (1.1) dotyczący dotyku bądź wrażeń związanych z dotykiem

 (1.2) taki, który reaguje na dotyk


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dotąd

do tego momentu lub miejsca


zaimek przysłowny

 (1.1) … wyrażający granicę czasową: aż do teraz, dotychczas

 (1.2) … wyrażający granicę przestrzenną: aż do tego miejsca, potąd

spójnik

 (2.1) w wyrażeniu: dotąd… aż… komunikuje, że część zdania przed „aż” jest ograniczona od strony przyszłości przez zdarzenie opisane po „aż”

 (2.2) w wyrażeniu: dotąd… dopóki/póki… komunikuje, że część zdania przed „dopóki”/„póki” jest ograniczona od strony przyszłości przez zakończenie stanu lub czynności opisanej po „dopóki”/„póki”


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dotętniczy

wprowadzany do tętnicy; doarteryjny


Źródła:

SJP.pl

Dotłuc

1. dokończyć tłuczenia, rozkruszania;
2. jeszcze więcej utłuc, dodać do już utłuczonego


Źródła:

SJP.pl

Dotłukiwać

1. dokańczać tłuczenie;
2. tłuc coś dodatkowo


Źródła:

SJP.pl

Douai

[czytaj: duE] miasto we Francji


Douai () – miejscowość, gmina we Francji, w regionie Hauts-de-France, w departamencie Nord.

Miasto leży nad rzeką Scarpe (dopływ Skaldy) i Kanałem Sensée, 35 km na południe od Lille.

Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 42 175 osób (zespół miejski 200 tys. (1990)), a gęstość zaludnienia wynosiła 2500 osób/km². Wśród 1549 gmin regionu Nord-Pas-de-Calais Douai plasuje się na 9. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 95.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Douala

miasto w Kamerunie; Duala


Źródła:

SJP.pl

Doubezpieczyć

dodatkowo ubezpieczyć


Źródła:

SJP.pl

Double

[czytaj: dabl] środowiskowo: podwójny, dwuczęściowy, dwuelementowy, dwudzielny itp.


Źródła:

SJP.pl

Double-Click

[czytaj: dabl klik] dwukrotne naciśnięcie klawisza myszki w bardzo krótkim czasie (około pół sekundy), zazwyczaj służy otworzeniu danej aplikacji, pliku itp.; dwuklik


Źródła:

SJP.pl

Double-Double

[czytaj: dabldabl] w koszykówce: dwucyfrowe osiągnięcia w jednym meczu, np. 10 zbiórek i przechwytów


Double-double (także jako DD2) – w koszykówce, uzyskanie wyników dwucyfrowych w dwóch z pięciu możliwych pozytywnych statystyk (punkty, asysty, zbiórki, przechwyty, bloki). Najczęstszą kombinacją double-double są punkty i zbiórki, a następnie punkty i asysty.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Doublé

[czytaj: dabl] środowiskowo: podwójny, dwuczęściowy, dwuelementowy, dwudzielny itp.


Źródła:

SJP.pl

Doufu

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) kulin. twarożek z mleka sojowego, składnik wielu potraw orientalnych i wegetariańskich


Źródła:

Wiktionary

Douglas

[czytaj: daglas] marka samolotów


rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Wielkiej Brytanii, na wschodnim wybrzeżu wyspy Man, stolica Wyspy Man rozumianej jako angielskie terytorium zależne;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Doula

[czytaj: dula] kobieta udzielająca wsparcia w czasie ciąży, porodu i po porodzie


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) społ. kobieta zapewniająca fachowe wsparcie matce i jej rodzinie w czasie ciąży, porodu i / lub po porodzie;


Doula (z stgr. δούλη, dosłownie: „służąca, niewolnica”) – wykształcona i doświadczona również w swoim macierzyństwie kobieta, zapewniająca ciągłe niemedyczne, fizyczne, emocjonalne i informacyjne wsparcie matce i rodzinie na czas ciąży, porodu i po porodzie (za definicją Stowarzyszenia Doula w Polsce).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Doumergue

[czytaj: dumerg] nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Douro

rzeka w Portugalii i Hiszpanii; Duero


Źródła:

SJP.pl

Doustnie

przysłówek

 (1.1) med. przyjmowany lub podawany do ust, przez usta


Źródła:

Wiktionary

Doustny

taki, który należy zaaplikować do ust


przymiotnik

 (1.1) med. do stosowania doustnie (najczęściej o lekach i innych środkach farmakologicznych)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Douszny

przeznaczony do ucha, np. słuchawki douszne


przymiotnik

 (1.1) przeznaczony do ucha, umieszczany w uchu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Doux

[czytaj: du] słodki (o winie)


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dover

[czytaj: dołwer albo dower]
1. miasto w Anglii;
2. miasto w Stanach Zjednoczonych


Dover – miasto i civil parish w południowo-wschodniej Anglii (Wielka Brytania), w hrabstwie Kent, w dystrykcie Dover, port nad kanałem La Manche. Punkt Anglii najbliższy Francji – jest oddalony od francuskiego portu Calais o 34 kilometry, dlatego też Dover nazywane jest „bramą Anglii”. W 2011 roku civil parish liczyła 31 022 mieszkańców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Doverski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Doverem, dotyczący Doveru


Źródła:

Wiktionary

Dow.

skrót od:
1. dowódca; d-ca, dca;
2. dowództwo; d-dztwo, dtwo


Źródła:

SJP.pl

Dowaga

dodatkowa ilość czegoś potrzebna do uzyskania odpowiedniej wagi


Źródła:

SJP.pl

Dowalać

czasownik niedokonany (dk. dowalić)

 (1.1) pot. dodawać czegoś w dużej ilości

 (1.2) pot. dokuczać komuś

 (1.3) pot. obciążać kogoś dodatkowym obowiązkiem

czasownik zwrotny niedokonany dowalać się (dk. dowalić się)

 (2.1) pot. próbować zainteresować sobą drugą osobę

 (2.2) pot. zgłaszać pod czyimś adresem pretensje

 (2.3) pot. odurzać się używkami, będąc już pod ich wpływem


Źródła:

Wiktionary

Dowalić

czasownik dokonany (ndk. dowalać)

 (1.1) dk. od: dowalać

 (1.2) pot. mocno kogoś uderzyć

 (1.3) pot. o śniegu: spaść w dużej ilości

 (1.4) pot. powiedzieć coś niewłaściwego, nieprawidłowego, szokującego w danej sytuacji

 (1.5) pot. pokonać kogoś zdecydowanie w rywalizacji

czasownik zwrotny dokonany dowalić się (ndk. dowalać się)

 (2.1) dk. od: dowalać się


Źródła:

Wiktionary

Dowartościowywać

dostrzegać, doceniać, podkreślać czyjąś wartość, gestem lub słowem nagradzać kogoś za jego zasługi, utwierdzać w kimś poczucie własnej wartości


Źródła:

SJP.pl

Dowarzać

czasownik niedokonany (dk. dowarzyć)

 (1.1) dogotowywać


Źródła:

Wiktionary

Dować

czasownik niedokonany

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk, Śląsk Cieszyński. dawać


Źródła:

Wiktionary

Doważać

czasownik niedokonany (dk. doważyć)

 (1.1) ważyć dodatkową ilość

 (1.2) pot. ważyć coś uczciwie, tyle, ile ktoś żąda


Źródła:

Wiktionary

Dowbor

nazwisko, m.in. Katarzyna Dowbor, polska dziennikarka


Źródła:

SJP.pl

Dowborczyk

żołnierz I Korpusu Polskiego, sformowanego w Rosji w czasie I wojny światowej i dowodzonego przez generała Józefa Dowbora-Muśnickiego


Źródła:

SJP.pl

Dowcip

1. śmieszna historyjka, anegdota, żart; kawał;
2. dawniej: rozum, spryt;
3. zdolność spostrzegania i opisywania w zabawny sposób śmiesznych stron życia


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) coś, co zostało powiedziane lub zrobione dla rozrywki, tak, aby kogoś rozśmieszyć


Do


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dowcipas

dowcipniś, figlarz, zbytnik


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) pot. niesmaczny, niedorzeczny żart


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dowcipek

zdrobnienie od: dowcip


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od: dowcip


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dowcipkować

mówić dowcipy; żartować


czasownik

 (1.1) opowiadać żarty


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dowcipnie

przysłówek

 (1.1) w sposób dowcipny


Źródła:

Wiktionary

Dowcipniej

stopień wyższy od przysłówka: dowcipnie


Źródła:

SJP.pl

Dowcipniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: dowcipny


Źródła:

SJP.pl

Dowcipnisia

kobieta lubiąca dowcipkować, robić żarty, kawały; żartownisia, kawalarka


Źródła:

SJP.pl

Dowcipniś

osoba lubiąca opowiadać kawały, stroić żarty; żartowniś, kawalarz, dowcipas


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) człowiek lubiący dowcipkować, żartować, robić żarty komuś lub z kogoś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dowcipność

→ dowcipny; śmieszność


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest dowcipne; cecha tych, którzy są dowcipni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dowcipny

żartobliwy, humorystyczny;
1. pełen humoru, chętnie i często żartujący;
2. mający charakter dowcipu, żartu


przymiotnik

 (1.1) umiejący mówić i pisać żartobliwie i z humorem, lubiący żarty i dowcipy

 (1.2) pełen dowcipu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dowcipuszek

żarcik


Źródła:

SJP.pl

Dowgielewicz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Dowiadywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|dowiadywać.


Źródła:

Wiktionary

Dowiać

1. o wietrze:
a) wiejąc, donieść coś;
b) wiejąc, dotrzeć gdzieś;
2. dokończyć oddzielanie ziaren od plew w wialni;
3. dawniej: przejąć chłodem; zmrozić


Źródła:

SJP.pl

Dowidzieć

rzadko: móc, być w stanie dostrzec, zauważyć; występuje zwykle z przeczeniem, np.: Nie dowidzisz go, stoi za daleko.; dostrzec, dojrzeć, wypatrzyć


Źródła:

SJP.pl

Dowierać

1. dawniej, dziś gwarowo: domykać;
2. dawniej: uwierać, sprawiać ból


czasownik przechodni niedokonany (dk. dowrzeć)

 (1.1) daw. sprawiać ból, uwierać

 (1.2) daw. zamykać, domykać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dowierzająco

→ dowierzać


Patrz:dowierzać

Źródła:

SJP.pl

Dowierzać

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. dowierzyć)

 (1.1) mieć zaufanie, ufać


Źródła:

Wiktionary

Dowierzchnia

1. w geologii: pokład skalny wychodzący na powierzchnię ziemi;
2. w górnictwie: pochyły chodnik łącząca dwa przodki


Źródła:

SJP.pl

Dowiesić

dokończyć wieszanie, powiesić dodatkowo


Źródła:

SJP.pl

Dowieszać

dokańczać wieszanie, wieszać dodatkowo


Źródła:

SJP.pl

Dowietrzny

wystawiony w stronę najczęściej wiejących wiatrów


przymiotnik

 (1.1) geogr. ustawiony w kierunku wiejących wiatrów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dowiewać

1. o wietrze:
a) wiejąc, donosić coś;
b) wiejąc, docierać gdzieś;
2. dokańczać oddzielanie ziaren od plew w wialni;
3. dawniej: przejmować chłodem; mrozić, ziębić, chłodzić


Źródła:

SJP.pl

Dowieść

wykazać prawdziwość


czasownik przechodni dokonany (ndk. dowodzić)

 (1.1) dokonany od|dowodzić.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dowieźć

1. dostarczyć kogoś lub coś do celu;
2. przywieźć więcej osób lub rzeczy


Źródła:

SJP.pl

Dowilżać

nasycać wilgocią w większym stopniu, zwilżać do końca


Źródła:

SJP.pl

Dowilżyć

nasycić wilgocią w większym stopniu, zwilżyć do końca


Źródła:

SJP.pl

Dowlec

1. coś albo kogoś gdzieś dociągnąć; wlec do określonego miejsca lub do określonego czasu;
2. dowlec się - z trudem dojść do określonego miejsca


Źródła:

SJP.pl

Down

[czytaj: dałn] potocznie: osoba cierpiąca na zespół Downa - wrodzony niedorozwój umysłowy połączony z charakterystycznymi zmianami fizycznymi


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Downar

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Downarowicz

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Downbeat

[czytaj: dałnbit] gatunek muzyczny wywodzący się z muzyki elektronicznej, powstały w latach 90. XX wieku w Wielkiej Brytanii; downtempo


Źródła:

SJP.pl

Downgrade

[czytaj: dołngrejd] cofnięcie się do wcześniejszej wersji programu, gry komputerowej czy systemu operacyjnego


Źródła:

SJP.pl

Downhill

[czytaj: dałnhil]
1. konkurencja w kolarstwie górskim i narciarstwie alpejskim, polegająca na zjeżdżaniu w dół po stromych i wąskich ścieżkach górskich;
2. potocznie: rower przeznaczony do jazdy po stromych zboczach; downhillowiec


Do


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Downhiller

[czytaj: dałnhiler] osoba uprawiająca downhill (jazdę po stromych zboczach); downhillowiec


Źródła:

SJP.pl

Downhillowiec

[czytaj: dałnhilowiec] osoba uprawiająca downhill (jazdę po stromych zboczach); downhiller


Źródła:

SJP.pl

Downhillowy

→ downhill [czytaj: dałnhilowy]


Źródła:

SJP.pl

Downij

przysłówek czasu

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. dawniej


Źródła:

Wiktionary

Download

[czytaj: dałnlołd] środowiskowo: pobieranie plików z internetu; ściąganie


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Downloadować

[czytaj: dałnlołdować] środowiskowo: pobierać pliki z internetu; ściągać


Źródła:

SJP.pl

Downshifting

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) styl życia osób uciekających od tego, co krytycy nazywają wyścigiem szczurów, styl, który kładzie nacisk na równowagę między czasem wolnym a pracą, jednocześnie koncentrując cele życiowe na samorealizacji i budowaniu osobistych relacji zamiast pochłaniającej wszystko pogoni za sukcesem ekonomicznym


Źródła:

Wiktionary

Downsizing

[czytaj: dałnsajz-ing]
1. w handlu: zmniejszenie gramatury lub ilości produktów w opakowaniu przy jednoczesnym zachowaniu tej samej ceny; shrinkflacja;
2. w motoryzacji: zmniejszenie pojemności silnika i jednoczesne zwiększenie jego mocy


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) mot. zmniejszanie wielkości i pojemności silnika pojazdu połączone ze zwiększaniem jego mocy

 (1.2) hand. nieuczciwa praktyka zmniejszania zawartości produktu w opakowaniu w celu ukrycia podwyżki ceny;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Downsizingowy

→ downsizing [czytaj: dałnsajz-ingowy]


Źródła:

SJP.pl

Downtempo

[czytaj: dałntempo] gatunek muzyczny wywodzący się z muzyki elektronicznej, powstały w latach 90. XX wieku w Wielkiej Brytanii; downbeat


Downtempo (lub downbeat) – gatunek muzyczny wywodzący się z muzyki elektronicznej, powstały w latach 90. XX wieku w Wielkiej Brytanii.

Jest to gatunek bazujący przeważnie na synkopowym rytmie podobnym do hip-hopowego i na wielu elementach zapożyczonych z różnych gatunków muzycznych, takich jak np. dub, lounge, jazz, hip-hop i muzyki latynoskiej. Tempo oscyluje między 80 a 120 BPM, choć zdarzają się także szybsze i wolniejsze utwory.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Downvote

[czytaj: dałnwołt] internetowe oznaczenie treści informujące, że nie przypadł nam do gustu lub że się z nim nie zgadzamy; dislike, łapka w dół, kciuk w dół


Źródła:

SJP.pl

Dowodliwość

dawniej: możliwość dowiedzenia


Źródła:

SJP.pl

Dowodliwy

dawniej: dający się dowieść


Źródła:

SJP.pl

Dowodnie

przysłówek sposobu

 (1.1) przest. w sposób niewątpliwy


Źródła:

Wiktionary

Dowodniej

stopień wyższy od przysłówka: dowodnie


Źródła:

SJP.pl

Dowodność

→ dowodny


Patrz:dowodny

Źródła:

SJP.pl

Dowodny

dawniej:
1. dający się dowieść, uzasadnić;
2. oparty na dowodach; dowodowy;
3. odznaczający się w jakiejś dziedzinie; dobry


Źródła:

SJP.pl

Dowodowy

przymiotnik od: dowód


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z dowodami, dotyczący dowodów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dowodzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) przeprowadzanie dowodu

 (1.2) wydawanie rozkazów


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Dowodzik

zdrobnienie od: dowód


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od dowód


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dowodzić

czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) kierować i wydawać rozkazy jakiejś grupie

czasownik przechodni niedokonany (dk. dowieść)

 (2.1) przeprowadzać dowód

 (2.2) stanowić dowód


Źródła:

Wiktionary

Dowodzący

dowódca, wódz, przywódca


Źródła:

SJP.pl

Dowojowywać

dowojowywać się - walcząc, zyskiwać coś


Źródła:

SJP.pl

Dowolnie

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób dowolny


Źródła:

Wiktionary

Dowolniej

stopień wyższy od przysłówka: dowolnie


Źródła:

SJP.pl

Dowolniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: dowolny


Źródła:

SJP.pl

Dowolność

→ dowolny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest dowolne


Patrz:dowolny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dowolny

zależny wyłącznie od własnej woli, nieskrępowany nakazami, przepisami; swobodny, wolny


przymiotnik

 (1.1) zależny tylko od własnego wyboru, nieograniczony zewnętrznymi nakazami i zakazami, swobodny

 (1.2) każdy

 (1.3) wszystko jedno który

 (1.4) wszystko jedno jaki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dowozowy

przymiotnik od: dowóz


Źródła:

SJP.pl

Dowrzeć

dawniej, dziś gwarowo: domknąć


Źródła:

SJP.pl

Dowspuda

osada w Polsce


Dowspuda – osada w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie suwalskim, w gminie Raczki, w sołectwie Szkocja. Leży nad rzeką Rospudą.

W okresie międzywojennym posiadłość ziemską miał tu Franciszek Samotyka (157 mórg).

Do 1954 roku miejscowość należała do gminy Dowspuda. W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie suwalskim.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dowód

coś dowodzące czegoś, świadczące o czymś lub zaświadczające coś


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) mat. skończony ciąg zdań wykazujący prawdziwość twierdzenia;

 (1.2) przedmiot, okoliczność wykazujące coś (dowodzące czegoś)

 (1.3) dokument potwierdzający przynależność, pot. dowód osobisty


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dowódca

osoba, która kieruje jednostką wojskową, stoi na czele jakiejś grupy; wódz, komendant, dowodzący, głównodowodzący


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) wojsk. osoba kierująca grupą wojskowych;


Dowódca – stanowisko etatowe w wojsku, żołnierz stojący na czele rodzaju sił zbrojnych, związku taktycznego, oddziału lub pododdziału. Ma określone prawa (wydawanie rozkazów oraz nadzór nad ich wykonawstwem). Jest organizatorem działań bojowych podległych wojsk (żołnierzy) oraz dowodzi nimi w czasie ich trwania.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dowódczy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z dowództwem, dotyczący dowództwa


Źródła:

Wiktionary

Dowódczyni

→ dowódca


Patrz:dowódca

Źródła:

SJP.pl

Dowództwo

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) stanowisko i władza dowódcy

 (1.2) zespół dowódców; dowódca wraz ze sztabem

 (1.3) miejsce urzędowania dowódcy


Dowództwo – zespół ludzi, wraz z dowódcą, zajmujących się kierowaniem formacją wojskową lub zespołem ludzi. Najczęściej stosowane w terminologii wojskowej, rzadziej w terminologii cywilnej.

W skład dowództwa wchodzą dowódca, jego zastępca (zastępcy, pomocnicy), sztab, także ogniwa sztabowe szefostw rodzajów wojsk, komórki logistyczne, kadrowe i inne.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Dowóz

dowożenie rzeczy lub ludzi; dowózka


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) przywiezienie, dostarczenie czegoś albo kogoś do celu; także. ogół czynności z tym związanych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dowózka

dowożenie rzeczy lub ludzi; dowóz


Źródła:

SJP.pl

Dowąchać

dowąchać się:
1. długo wąchając, wykryć jakiś zapach;
2. przenośnie: wywęszyć, odkryć coś


Źródła:

SJP.pl

Dowąchiwać

dowąchiwać się:
1. długo wąchając, wykrywać jakiś zapach;
2. przenośnie: wywęszać, odkrywać coś


Źródła:

SJP.pl

Dowędzać

kończyć wędzenie


Źródła:

SJP.pl

Dowędzić

dokończyć wędzenie


Źródła:

SJP.pl

Dowżenko

nazwisko, m.in. Ołeksandr Dowżenko (1894-1956), ukraiński reżyser


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Doxa

marka zegarków


Doxa – marka szwajcarskich zegarków założona przez George Ducommuna w 1889 w Neuchâtel. "Zobacz też: Doksa – termin z filozofii starożytnej i grecki niszczyciel."


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Doxing

ujawnianie czyichś prywatnych danych bez zgody; doxxing


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) społ. zjawisko ujawniania prywatnych danych osób w przestrzeni publicznej w celu zastraszania, zemsty, nękania lub wyrządzenia szkody;


Doxing (z dox, skrót od "documents") – gromadzenie i publikowanie danych osobowych w Internecie, zazwyczaj w złym zamiarze wobec osoby, której dane dotyczą. W niektórych przypadkach wiąże się to również z identyfikacją anonimowych osób.

Powody doxingu mogą być różne, w tym samosąd, publiczne upokorzenie i nękanie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Doxxing

ujawnianie czyichś prywatnych danych bez zgody; doxing


Źródła:

SJP.pl

Doxxować

[czytaj: doksować] ujawniać w internecie czyjeś prywatne dane bez zgody


Źródła:

SJP.pl

Doyen

[czytaj: duaję, w odmianie: doyena - czytaj: duajena itd.] najstarszy wiekiem w jakimś gronie


Źródła:

SJP.pl

Doyle

[czytaj: dojl] nazwisko, m.in. Arthur Conan Doyle (1859-1930), szkocki pisarz


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Doza

pewna porcja czegoś; dawka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. porcja leku

 (1.2) przen. pewna ilość czegoś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dozator

przyrząd do równego odmierzania określonych ilości jakiejś substancji; dozownik, dawkownik


Źródła:

SJP.pl

Dozbierać

uzupełnić, zakończyć zbieranie (zwłaszcza pieniędzy); uskładać


Źródła:

SJP.pl

Dozgonnie

przysłówek

 (1.1) książk. aż do czyjejś śmierci

 (1.2) książk. przen. bardzo długo


Źródła:

Wiktionary

Dozgonność

→ dozgonny


Patrz:dozgonny

Źródła:

SJP.pl

Dozgonny

trwający lub mający trwać do końca życia


przymiotnik

 (1.1) książk. trwający lub mający trwać do końca czyjegoś życia, do jego zgonu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Doziemienie

Doziemienie – zwarcie przewodu fazowego z ziemią, które stanowi podstawowy typ uszkodzenia występujący w przemysłowych i komercyjnych systemach zasilania.

Zależnie od układu sieci doziemienie może wywoływać różnorakie skutki. W każdym jednak przypadku doziemienie powoduje pojawienie się potencjału sieci na uziemionych elementach przewodzących co może z kolei wywoływać zagrożenie:


Źródła:

Wikipedia

Doziemny

skierowany ku ziemi


Źródła:

SJP.pl

Doziębiać

zaziębiać zupełnie, do reszty


Źródła:

SJP.pl

Dozmyślać

potocznie: dopowiedzieć, zmyślając


Źródła:

SJP.pl

Doznanie

to, czego się doznaje; uczucie, odczucie


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|doznać.

 (1.2) uczucie, odczucie, to, czego się doznaje


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Doznaniowy

przymiotnik od: doznanie


Źródła:

SJP.pl

Doznawanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|doznawać.


Źródła:

Wiktionary

Doznawać

czasownik

 (1.1) odczuwać, doświadczać na własnej skórze


Źródła:

Wiktionary

Doznać

odczuć, poczuć, przeżyć coś, doświadczyć czegoś


czasownik

 (1.1) odczuć, poczuć, przeżyć coś, doświadczyć czegoś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dozo

forma rzeczownika.

 (1.1) W. lp. od: doza

wykrzyknik

 (2.1) pot. = do zobaczenia


Źródła:

Wiktionary

Dozometria

pomiar dawek promieniowania jonizującego oraz ocena skażeń promieniotwórczych


Źródła:

SJP.pl

Dozometryczny

→ dozymetria


Patrz:dozymetria

Źródła:

SJP.pl

Dozorca

osoba pilnująca ładu i porządku np. na osiedlu


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba opiekująca się budynkiem mieszkalnym, utrzymująca czystość w nim i wokół niego;

 (1.2) ktoś pilnujący czegoś lub kogoś


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dozorcostwo

stanowisko dozorcy, stróża; dozorstwo


Źródła:

SJP.pl

Dozorcowa

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) żona dozorcy


Źródła:

Wiktionary

Dozorczyni

kobieta pilnująca ładu i porządku np. na osiedlu


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta dozorca

 (1.2) żona dozorcy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dozorcówka

potocznie: domek lub mieszkanie dozorcy


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) dom, mieszkanie dozorcy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dozorcówna

dawniej: córka dozorcy


Źródła:

SJP.pl

Dozorować

mieć dozór nad kimś lub nad czymś; doglądać, pilnować


Źródła:

SJP.pl

Dozorowiec

okręt wojenny przeznaczony do ochrony innych okrętów i konwojowania transportowców


Źródła:

SJP.pl

Dozorowy

przymiotnik od: dozór


przymiotnik

 (1.1) dotyczący dozoru


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dozorstwo

1. stanowisko dozorcy, stróża; dozorcostwo;
2. dawniej: mieszkanie dozorcy, stróża; dozorcówka


Źródła:

SJP.pl

Dozowacz

pracownik dzielący coś na porcje o ściśle określonej wielkości


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pracownik, który coś odmierza, dozuje

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) urządzenie dozujące; dozownik


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dozowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|dozować.


Źródła:

Wiktionary

Dozowarka

urządzenie pozwalające automatycznie dozować ustaloną ilość danego towaru, surowca itp.; dozownik


Źródła:

SJP.pl

Dozować

dawkować;
1. odmierzać i podawać coś w określonych ilościach;
2. stopniować nasilenie czegoś


czasownik przechodni niedokonany

 (1.1) wydzielać coś określonymi porcjami


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dozownica

urządzenie pozwalające automatycznie dozować ustaloną ilość danego towaru, surowca itp.; dozownik


Źródła:

SJP.pl

Dozownik

przyrząd do równego odmierzania określonych ilości jakiejś substancji; dozator, dawkownik


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) pojemnik lub urządzenie przeznaczone do wydawania przedmiotów lub materiałów w nim zawartych;


Do


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dozwalać

zwalić do końca, całkowicie


Źródła:

SJP.pl

Dozwolić

czasownik przechodni dokonany (ndk. dozwalać)

 (1.1) wyrazić zgodę


Źródła:

Wiktionary

Dozwolony

przymiotnik

 (1.1) dopuszczalny, akceptowalny, zgodny z obowiązującymi zasadami

forma czasownika.

 (2.1) ims. przymiotnikowy bierny od: dozwolić


Źródła:

Wiktionary

Dozymetr

urządzenie służące do pomiaru i obliczania dawek promieniowania jonizującego oraz pomiaru aktywności promieniotwórczej preparatów; dawkomierz


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) metrol. urządzenie do pomiaru dawek promieniowania jonizującego lub aktywności promieniotwórczej preparatów;


Dozymetr (dawkomierz) – przyrząd do pomiaru dawki promieniowania jonizującego lub aktywności promieniotwórczej preparatów i określenia jego natężenia lub dawki.

Dozymetr mierzący dawkę pochłoniętą przez pojedynczą osobę nazywa się dozymetrem indywidualnym.

Dozymetr służy do wyznaczania dawek promieniowania związanych z emisją cząstek alfa, cząstek beta oraz promieniowania gamma. Niektóre dozymetry są również wrażliwe na promieniowanie rentgenowskie lub promieniowanie neutronowe.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dozymetria

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) fiz. dział fizyki jądrowej obejmujący zagadnienia pomiarów i obliczeń dawek promieniowania jonizującego;


Dozymetria – dział stosowanej fizyki jądrowej obejmujący pomiary i obliczenia dawek promieniowania jonizującego oraz innych wielkości związanych z oddziaływaniem promieniowania jonizującego z materią, zwłaszcza ożywioną.

Zależnie od rodzaju promieniowania i wielkości dawki do jej pomiaru stosuje się metody:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Dozymetryczny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z dozymetrią lub dozymetrem, dotyczący dozymetrii lub dozymetru


Źródła:

Wiktionary

Dozymetrysta

specjalista w dziedzinie dozymetrii


rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) specjalista w dziedzinie dozymetrii


Do


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dozymetrystka

→ dozymetrysta


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) specjalistka w dziedzinie dozymetrii


Patrz:dozymetrysta

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dozór

czuwanie nad kimś lub nad czymś w celu odpowiedniego wykonania czegoś i zapobieżenia nieprawidłowościom


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) sprawowanie pieczy nad kimś lub nad czymś

 (1.2) ludzie wyznaczeni do dozoru (1.1)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Doładować

czasownik przechodni dokonany (ndk. doładowywać)

 (1.1) dodatkowo załadować

 (1.2) finans. uzupełnić środki płatnicze

 (1.3) elektr. uzupełnić zapas energii elektrycznej

czasownik zwrotny dokonany doładować się (ndk. doładowywać się)

 (2.1) zostać doładowanym


Źródła:

Wiktionary

Doładowywać

czasownik przechodni niedokonany (dk. doładować)

 (1.1) dodatkowo ładować

 (1.2) finans. uzupełniać środki płatnicze

 (1.3) elektr. uzupełniać zapas energii elektrycznej

czasownik zwrotny niedokonany doładowywać się (dk. doładować się)

 (2.1) być doładowywanym


Źródła:

Wiktionary

Doładunek

dołączenie ładunku do pojazdu mającego wolną przestrzeń ładunkową


Źródła:

SJP.pl

Dołapać

1. potocznie: schwytać, złapać;
2. złapać dodatkowo


Źródła:

SJP.pl

Dołatać

1. dokończyć łatanie;
2. łatając, dodać


Źródła:

SJP.pl

Doławiać

1. dokańczać łowy lub łowienie ryb;
2. doławiać się - zdobywać coś łowami lub łowieniem ryb


Źródła:

SJP.pl

Dołazić

potocznie: dochodzić do określonego momentu, np. dołazić z grypą do soboty


Źródła:

SJP.pl

Dołczan

rodzaj owadów prostoskrzydłych z rodziny szarańczowatych


Dołczan ("Stenobothrus") – rodzaj owadów prostoskrzydłych z rodziny szarańczowatych (Acrididae) obejmujący około 50 gatunków o palearktycznym zasięgu występowania.

Takson ten wprowadzony został w 1853 roku przez H.L. Fischera. W 1910 roku W.F. Kirby wyznaczył jego gatunkiem typowym "Gryllus lineatus".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dołeczek

zdrobnienie od: dołek


Źródła:

SJP.pl

Dołeczkowaty

mający kształt małego wgłębienia


Źródła:

SJP.pl

Dołek

małe zagłębienie w ziemi


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od: dół; mały dół, zagłębienie

 (1.2) nieznaczne wgłębienie w ciele człowieka

 (1.3) pot. przen. zasmucenie, lekka depresja

 (1.4) slang. policyjny areszt, izba zatrzymań

 (1.5) daw. gwara. więz. miska


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dołem

nisko, niżej, od spodu


Źródła:

SJP.pl

Dołganie

członek ludu mieszkającego w Tajmyrskim Okręgu Autonomicznym w Rosji


Dołganie (nazwy własne: "haкa", тыа-киhи, дулгаан [l.mn. дулгааттаp] ~ дoлгаан [l.mn. дoлгааттаp]) – jeden z ludów turkijskich zamieszkujący północną Syberię: półwysep Tajmyr i zachodnią Jakucję. Etnos ten liczy 7261 osób (dane ze spisu powszechnego z 2002 r.).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dołganin

członek ludu mieszkającego w Tajmyrskim Okręgu Autonomicznym w Rosji


Źródła:

SJP.pl

Dołganka

członkini ludu mieszkającego w Tajmyrskim Okręgu Autonomicznym w Rosji


Źródła:

SJP.pl

Dołgański

dotyczący Dołgan, charakterystyczny dla Dołgan


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Dołganami, dotyczący Dołgan

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. język dołgański


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dołha

wieś w województwie lubelskim, w powiecie bialskim


Zobacz też: Dołha (obwód brzeski).

Dołha – wieś w Polsce, w województwie lubelskim, w powiecie bialskim, w gminie Drelów.

W latach 1954–1961 wieś należała i była siedzibą władz gromady Dołha, po jej zniesieniu w gromadzie Żerocin. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bialskopodlaskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dołhobyczowski

przymiotnik od: Dołhobyczów


Źródła:

SJP.pl

Dołhobyczów

wieś w Polsce


Dołhobyczów (ukr. "Долгобичів" lub "Довгобичів") – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie hrubieszowskim, w gminie Dołhobyczów. Znajduje się u podnóża wzniesień Grzędy Sokalskiej, w pobliżu granicy z Ukrainą.

W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Dołhobyczów. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zamojskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dołkowany

1. mleczaj dołkowany - gatunek grzybów z rodziny gołąbkowatych;
2. biegacz dołkowany - gatunek chrząszcza z rodziny biegaczowatych;
3. kolczakówka dołkowana - rodzaj grzybów z rodziny kolcownicowatych


Źródła:

SJP.pl

Dołkowaty

mający dołki, wklęsłości


Źródła:

SJP.pl

Dołkownica

rzadko: patelnia z dołkami do smażenia jaj


Źródła:

SJP.pl

Dołman

rzadko: węgierski strój narodowy, rodzaj kurtki wojskowej obszytej futrem; dolman


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zob. dolman.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dołmanik

zdrobnienie od: dołman


Źródła:

SJP.pl

Dołowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|dołować.


Źródła:

Wiktionary

Dołować

1. potocznie: odbierać komuś chęć działania, wpędzać w kompleksy; zniechęcać, deprymować;
2. przechowywać coś w ukryciu;
3. o broni palnej: nieść dołem, poniżej celu; znosić w dół;
4. umieszczać coś pod ziemią, w wykopie, w celu długotrwałego przechowywania;
5. w astronomii, o ciele niebieskim: osiągać najniższą pozycję względem linii horyzontu


czasownik przechodni niedokonany (dk. zdołować)

 (1.1) pot. odbierać chęć działania, pogarszać humor (nastrój)

 (1.2) gwara więzienna chować coś

 (1.3) harc. (na obozie leśnym) zrzucać odpady kuchenne do wykopanego wcześniej dołu, po czym opcjonalnie zasypać je ziemią


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dołowić

1. dokończyć łowy lub łowienie ryb;
2. dołowić się - zdobyć coś łowami lub łowieniem ryb


Źródła:

SJP.pl

Dołownik

narzędzie rolnicze robiące dołki w ziemi do sadzenia np. ziemniaków


Źródła:

SJP.pl

Dołowy

związany z dołem


Źródła:

SJP.pl

Dołożenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|dołożyć.


Źródła:

Wiktionary

Dołożyć

1. dorzucić coś; dodać, dołączyć, dopełnić;
2. dorzucić parę słów do tego, co zostało powiedziane; dopowiedzieć, dodać;
3. potocznie: pobić, uderzyć kogoś; przyłożyć, przylać, przysolić, przywalić;
4. potocznie: ostro komuś przygadać; nawrzucać, dociąć, dogryźć;
5. dołożyć się:
a) dorzucić pieniądze od siebie, włączyć się do wspólnego działania; dorzucić się, dopłacić;
b) dawniej: włożyć wiele wysiłku w jakąś pracę; postarać się, przyłożyć się


czasownik przechodni dokonany (ndk. dokładać)

 (1.1) dokonany od|dokładać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dołujący

1. potocznie: odbierać komuś chęć działania, wpędzać w kompleksy; zniechęcać, deprymować;
2. przechowywać coś w ukryciu;
3. o broni palnej: nieść dołem, poniżej celu; znosić w dół;
4. umieszczać coś pod ziemią, w wykopie, w celu długotrwałego przechowywania;
5. w astronomii, o ciele niebieskim: osiągać najniższą pozycję względem linii horyzontu


Patrz:dołować

Źródła:

SJP.pl

Doły

najuboższa i najmniej wykształcona warstwa społeczna


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dołza

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. gniazdko


Źródła:

Wiktionary

Dołączać

1. przyłączać, załączać
2. (np. do grupy, do szeregu) dochodzić, przyłączać się


czasownik przechodni niedokonany (dk. dołączyć)

 (1.1) uzupełniać o coś

 (1.2) stawać się uczestnikiem lub elementem czego

czasownik zwrotny niedokonany dołączać się (dk. dołączyć się)

 (2.1) stawać się samemu członkiem lub częścią jakiegoś istniejącego zbioru (synonim (1.2))


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dołączenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|dołączyć.


Źródła:

Wiktionary

Dołącznik

krótka, żeliwna kształtka kanalizacyjna, stosowana do łączenia rur kanalizacyjnych


Źródła:

SJP.pl

Dołączyć

dodać coś do czegoś, złączyć, połączyć


czasownik przechodni dokonany (ndk. dołączać)

 (1.1) dodać, połączyć z większą całością

czasownik nieprzechodni dokonany

 (2.1) przyłączyć się, zacząć towarzyszyć

czasownik zwrotny dokonany dołączyć się

 (3.1) wziąć udział w czymś, co już się odbywa, co już trwa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dołęga

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dołęgowski

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dołężniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: dołężny


Źródła:

SJP.pl

Dołężny

dawniej:
1. sprawny fizycznie; dysponowany;
2. świadczący o sprawności fizycznej;
3. umiejący sobie dobrze radzić; poradny, udolny, zaradny;
4. świadczący o umiejętności w danej dziedzinie; udolny, zdolny, umiejętny


Źródła:

SJP.pl

Dołżański

→ Dołha


Patrz:Dołha

Źródła:

SJP.pl

Dołżyca

wieś w Polsce


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dołżyński

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Doń

do niego


forma ściągnięta

 (1.1) książk. do niego


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Doński

przymiotnik od: Don


przymiotnik

 (1.1) od Don


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Doś

zaimek pytajny

 (1.1) gw-pl|Poznań. ile

zaimek liczebny

 (2.1) gw-pl|Poznań. dużo


Źródła:

Wiktionary

Dościelać

dościełać;
1. dokańczać ścielenie;
2. przygotowywać dodatkowe posłanie


Źródła:

SJP.pl

Dościelić

dosłać;
1. pościelić do końca;
2. przygotować dodatkowe posłanie


Źródła:

SJP.pl

Dościełać

dościelać;
1. dokańczać ścielenie;
2. przygotowywać dodatkowe posłanie


Źródła:

SJP.pl

Doścień

(r. męski) górna część ściany pionowej będąca podporą sklepienia żaglowego


Źródła:

SJP.pl

Dościgły

dawniej, dziś regionalnie: dojrzały


Źródła:

SJP.pl

Doślepiać

potocznie: dostrzegać, zauważać


Źródła:

SJP.pl

Doślepić

potocznie: dojrzeć, dostrzec, zauważyć


Źródła:

SJP.pl

Doślizg

technika w pchnięciu kulą polegająca na podciągnięciu nogi postawnej do pozycji wyrzutnej


Źródła:

SJP.pl

Doślizgać

doślizgać się - potocznie: dostać się gdzieś z trudem


Źródła:

SJP.pl

Dośmiertny

przymiotnik

 (1.1) przest. trwający do śmierci


Źródła:

Wiktionary

Dośnieżać

wytwarzać dodatkową warstwę śniegu, np. na skoczni narciarskiej


Źródła:

SJP.pl

Dośnieżyć

wytworzyć dodatkową warstwę śniegu, np. na skoczni narciarskiej


Źródła:

SJP.pl

Dośnić

śnić do pewnej chwili, do końca


Źródła:

SJP.pl

Dośpiały

przymiotnik

 (1.1) stpol. prędki


Źródła:

Wiktionary

Dośpiew

książkowo: zakończenie, epilog


Źródła:

SJP.pl

Dośrodkowanie

1. podanie piłki w kierunku środkowej osi boiska;
2. piłka z takiego podania


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) sport. w piłce nożnej i innych grach zespołowych: podanie piłki ze skrzydła do środka pola


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dośrodkować

skierować piłkę z boku boiska ku jemu środkowi


czasownik przechodni dokonany (ndk. dośrodkowywać)

 (1.1) sport. podać piłkę z boku boiska w kierunku środka bramki przeciwnika


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dośrodkowość

→ dośrodkowy


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co dośrodkowe


Patrz:dośrodkowy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dośrodkowy

1. skierowany do środka;
2. w fizyce: siła dośrodkowa - siła powodująca zakrzywienie toru ruchu ciała


przymiotnik

 (1.1) skierowany do środka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dośrodkowywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) sport. w piłce nożnej i innych grach zespołowych: podawanie piłki ze skrzydła do środka pola


Źródła:

Wiktionary

Dośrodkowywać

czasownik przechodni niedokonany (dk. dośrodkować)

 (1.1) sport. niedokonany od|dośrodkować.


Źródła:

Wiktionary

Doświadczalnictwo

metodyczne podejmowanie doświadczeń w celu poznania jakiegoś zjawiska


Źródła:

SJP.pl

Doświadczalnik

osoba dokonująca doświadczeń naukowych, eksperymentów; eksperymentator, empiryk


Źródła:

SJP.pl

Doświadczalno-Naukowy

doświadczalny i naukowy


Źródła:

SJP.pl

Doświadczalność

→ doświadczalny


Patrz:doświadczalny

Źródła:

SJP.pl

Doświadczalny

1. przeznaczony do doświadczeń;
2. poznany, otrzymany za pomocą doświadczeń;
3. oparty na doświadczeniu; empiryczny


przymiotnik relacyjny

 (1.1) taki, który służy w doświadczeniu, przeznaczony do doświadczeń

 (1.2) bazujący na doświadczeniu; dowiedziony za pomocą doświadczenia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Doświadczanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|doświadczać.


Źródła:

Wiktionary

Doświadczać

czasownik niedokonany

 (1.1) doznawać czegoś


Źródła:

Wiktionary

Doświadczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) ogół zdobytych wiadomości i umiejętności

 (1.2) wywoływanie jakichś zjawisk w sztucznych warunkach


Doświadczenie – powszechne pojęcie składające się z wiedzy lub umiejętności w obserwacjach pewnych rzeczy, wydarzeń, uzyskanych poprzez zaangażowanie w ujawnienie tych rzeczy lub wydarzeń. Historia słowa "doświadczenie" (w tym staropolskiego słowa "eksperiencja") jest blisko związana z pojęciem "eksperymentu".


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Doświadczeńszy

stopień wyższy od przymiotnika: doświadczony


Źródła:

SJP.pl

Doświadczony

mający doświadczenie, biegły w czymś


przymiotnik

 (1.1) mający doświadczenie

forma czasownika.

 (2.1) imiesłów przymiotnikowy bierny od: doświadczyć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Doświadczyć

czasownik przechodni dokonany (ndk. doświadczać)

 (1.1) dokonany od|doświadczać.


Źródła:

Wiktionary

Doświetlacz

urządzenie lub lampa służąca do dodatkowego doświetlania


Źródła:

SJP.pl

Doświetlać

zabieg w fotografii stosowany podczas naświetlania papieru fotograficznego pod powiększalnikiem, polegający na dodatkowym doświetleniu miejsc prześwietlonych na negatywie


Źródła:

SJP.pl

Dość

dosyć;
1. przysłówek oznaczający: tyle, ile trzeba; dostatecznie, należycie, wystarczająco dużo, np.: Mieć dość czasu na naukę.;
2. przysłówek oznaczający: w jakimś stopniu, stosunkowo, np. Dość dobrze się nauczył.;
3. wykrzyknik wyrażający zakaz, głównie w połączeniu: dość tego, np.: Dość tego, miarka się przebrała!; starczy, wystarczy


liczebnik nieokreślony

 (1.1) w pewnym stopniu; w sposób wystarczający, w miarę

 (1.2) tyle, ile być powinno, wystarczająco dużo

wykrzyknik

 (2.1) wykrzyknienie oznaczające zakaz, stanowczą prośbę o zaprzestanie jakiegoś działania


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dośćże

tyle co: dość; wykrzyknik wyrażający zakaz wzmocniony partykułą -że


Źródła:

SJP.pl

Doża

tytuł naczelnika w dawnej Wenecji i Genui


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) hist. tytuł wybieralnego naczelnika państwa w republikach Wenecji i Genui;


Doża (wł. "doge" od łac. "dux" – wódz) – tytuł przysługujący władcom (najwyższym urzędnikom) Republiki Weneckiej (od roku 697) i Republiki Genui (od roku 1339).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dożarty

potocznie: zawzięty, nieustępujący innym


Źródła:

SJP.pl

Dożeglowywać

żeglując, docierać do celu


Źródła:

SJP.pl

Dożostwo

dawniej: godność doży (naczelnika w dawnej Wenecji i Genui)


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) hist. urząd, godność doży


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dożowski

→ doża


przymiotnik relacyjny

 (1.1) hist. związany z dożą, dotyczący doży


Patrz:doża

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dożreć

zeżreć do końca; dojeść


Źródła:

SJP.pl

Dożuwać

zżuwać wszystko


Źródła:

SJP.pl

Dożuć

zżuć wszystko


Źródła:

SJP.pl

Dożyca

samica psa z rasy dogów


Źródła:

SJP.pl

Dożycie

wskaźnik statystyczny informujący o tym, jak długo może trwać średnio życie człowieka w określonym wieku; dożywalność


Źródła:

SJP.pl

Dożylnie

przysłówek

 (1.1) med. wprowadzając bezpośrednio do krwiobiegu przez żyłę


Źródła:

Wiktionary

Dożylny

wprowadzany bezpośrednio do żyły; śródżylny, intrawenalny


przymiotnik

 (1.1) bezpośrednio wprowadzany do krwiobiegu przez żyłę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dożynanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) kończenie żęcia, ścinania zboża lub trawy


Źródła:

Wiktionary

Dożynać

książkowo: zżynać wszystko lub do określonego miejsca


Źródła:

SJP.pl

Dożynki

tradycyjna uroczystość z okazji zakończenia żniw (zbioru zbóż), połączona z poczęstunkiem, śpiewami i tańcami, obchodzona jesienią; okrężne, wyżynki, obrzynki


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) etn. roln. doroczny festyn organizowany administracyjnie z okazji zakończenia żniw;

 (1.2) etn. roln. tradycyjny obrzęd dziękczynny kończący zbiór zboża z pól; Gloger.


Dożynki, "Święto Plonów", "Wieńce" – słowiańskie święto ludowe połączone z obrzędami dziękczynnymi za ukończenie żniw i prac polowych. W czasach przedchrześcijańskich – święto pogańskie, przypadające w okresie równonocy jesiennej (23 września). Współcześnie obchodzone zwykle w jedną z niedziel lub sobót sierpnia lub września po zakończeniu żniw.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dożynkowy

→ dożynki


przymiotnik

 (1.1) związany z dożynkami


Patrz:dożynki

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dożywalność

wskaźnik statystyczny informujący o tym, jak długo może trwać średnio życie człowieka w określonym wieku; dożycie


Źródła:

SJP.pl

Dożywać

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. dożyć)

 (1.1) żyć tak długo, aż nie dotrwa się pewnej chwili

 (1.2) książk. być u schyłku swojego życia


Źródła:

Wiktionary

Dożywieniowy

przymiotnik od: dożywienie


Źródła:

SJP.pl

Dożywocie

1. kara dożywotniego więzienia;
2. świadczenie pieniężne wypłacane komuś do końca jego życia


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) świadczenie pieniężne wypłacane komuś do końca życia na mocy testamentu lub umowy

 (1.2) posiadanie czegoś do końca życia

 (1.3) okres pozostały do końca życia

 (1.4) praw. umowa cywilnoprawnej przeniesienia własności nieruchomości za zapewnienie dożywotniego utrzymania;

 (1.5) pot. kara dożywotniego pozbawienia wolności;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dożywotka

potocznie: kara dożywotniego pozbawienia wolności; dożywocie


Źródła:

SJP.pl

Dożywotni

1. mający trwać do końca życia, np. dożywotni zakaz;
2. mający określoną funkcję do końca swojego życia, np. dożywotni prezes


przymiotnik

 (1.1) taki, który potrwa do końca czyjegoś życia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dożywotniczka

1. kobieta pełniąca jakąś funkcję, rolę dożywotnio;
2. więźniarka odsiadująca wyrok dożywocia


Źródła:

SJP.pl

Dożywotnik

1. człowiek pełniący jakiś urząd dożywotnio;
2. więzień skazany na dożywocie


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) praw. osoba, która przenosi własność nieruchomości na nabywcę w zamian za jego dożywotnie utrzymanie i opiekę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dożywotnio

przysłówek

 (1.1) do końca życia


Źródła:

Wiktionary

Dożywotniość

→ dożywotni


Patrz:dożywotni

Źródła:

SJP.pl

Dożywotność

→ dożywotny


Patrz:dożywotny

Źródła:

SJP.pl

Dożywotny

dawniej: dożywotni


Źródła:

SJP.pl

Dożyć

1. żyjąc, dotrwać do pewnego czasu;
2. być w końcowym okresie życia


Źródła:

SJP.pl

Dożąć

książkowo: zżąć wszystko lub do określonego miejsca


Źródła:

SJP.pl