Dz

skrót od: Dzieje Apostolskie - jedna z ksiąg biblijnych, wchodząca w skład Nowego Testamentu

skrót

(1.1) = Dzieje Apostolskie

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Dz – polski dwuznak składający się z liter D i Z.
Dziennik Zachodni – regionalny dziennik na Górnym Śląsku
Dezeta – rodzaj jachtu
Dz – skrót dla księgi Nowego Testamentu: Dzieje Apostolskie
DZ – kod przypisany Algierii według standardu ISO 3166-1 alfa-2
.dz – domena internetowa przypisana do Algierii.

(1.1) związany z Dzawchanem, dotyczący Dzawchanu

Źródła:

Wiktionary

Dzban

1. naczynie użytkowe lub dekoracyjne zwykle zwężone u góry, często z jednym uchem i dzióbkiem;
2. potocznie: osoba głupia, tępa; cymbał, tuman, tępak

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) naczynie użytkowe lub dekoracyjne zwykle zwężone u góry, często z jednym uchem;

(1.2) zawartość dzbana (1.1)

(1.3) środ. pejor. osoba głupia, tępa;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

dzban – naczynie, element zastawy stołowej
dzban – pejoratywne określenie
Dzban – przysiółek w woj. mazowieckim, w powiecie żuromińskim, w gminie Siemiątkowo
qa – mezopotamska miara objętości tłumaczona jako „dzban”
Młody Dzban – muzyk hip-hopowy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dzbaneczek

zdrobnienie od: dzbanek; dzbanuszek

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) mały dzban

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dzbaneczkowaty

podobny w kształcie do dzbaneczka

Źródła:

SJP.pl

Dzbanecznik

roślina żywiąca się owadami, rosnąca w dżungli

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) bot. nazwa systematyczna|Nepenthes|L.|ref=tak., rodzaj roślin owadożernych z rodziny dzbanecznikowatych;

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dzbanecznikowate

rodzina owadożernych roślin o liściach w kształcie dzbanków

zdrobnienie od: dzban

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zdrobn. od dzban

→ dzbanek

Patrz:dzbanek

Źródła:

SJP.pl

Dzbanowy

przymiotnik od: dzban

SJP.pl

Dzeta

litera alfabetu greckiego; zeta

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) nazwa szóstej litery alfabetu greckiego, ζ;

nazwisko

Źródła:

SJP.pl

Dziabać

Dziad

dziadek;
1. ojciec matki lub ojca;
2. przodek

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) przest. podn. dziadek

(1.2) przodek

(1.3) daw. wojsk. hetman Czarnecki

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(2.1) pogard. staruch, starszy człowiek

(2.2) pogard. żebrak, biedak; Gloger.

(2.3) łódź. kapuśniak z ziemniakami

(2.4) pot. rzep łopianu

(2.5) środ. żegl. fala zalewająca pokład

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dziadek

1. ojciec matki albo ojca
2. staruszek
3. w niektórych grach: fikcyjny gracz na miejscu brakującego partnera

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) ojciec ojca

(1.2) ojciec matki

(1.3) pot. starszy pan, mężczyzna w podeszłym wieku

(1.4) karc. w brydżu: wymyślony gracz, który zastępuje brakującego partnera

(1.5) daw. wojsk. Józef Piłsudski

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(2.1) zob. dziadek do orzechów.

(2.2) środ. żegl. fala zalewająca pokład

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

dziadek (dziad), pradziadek (pradziad) – nazwa relacji w rodzinie
dziadek (dziad) – ogólne określenie oznaczające mężczyznę w podeszłym wieku
dziadek – niegrający partner rozgrywającego w brydżu
Dziadek – pseudonim Jana Skorobohatego-Jakubowskiego
Dziadek – skała na wzgórzu Żarnowa w Łączkach Kobylańskich
Dziadek – struga, dopływ Nurczyka
Dziadek – turnia w polskich Tatrach Zachodnich
Andrzej Dziadek – polski kompozytor
Dziadek – jeden z pseudonimów Józefa Piłsudskiego
Polka Dziadek – utwór muzyczny
Dziadek – dawny zaścianek na Białorusi, w obwodzie witebskim, w rejonie miorski, w sielsowiecie Miory.
Dziad – wędrowny żebrak

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dziaderka

kobieta traktująca młodych ludzi w lekceważący i protekcjonalny sposób

Źródła:

SJP.pl

Dziaders

osoba traktująca młodych ludzi w lekceważący i protekcjonalny sposób

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy

(1.1) pejor. mężczyzna w sile wieku, zwykle wpływowy, który traktuje kobiety lub młode osoby lekceważąco, protekcjonalnie, przedmiotowo, z poczuciem wyższości

(1.2) pot. obraź. mężczyzna wykorzystujący swoją uprzywilejowaną pozycję społeczną do budowania swojego wizerunku

(1.3) pot. żart. osoba o poglądach, gustach lub sposobie bycia, które zdaniem komentatora są przestarzałe i nieadekwatne do teraźniejszości

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dziaderski

→ dziaders

Patrz:dziaders

Źródła:

rodzice ojca lub matki; babcia z dziadkiem

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) pot. rodzice rodziców; babcia i dziadek

(1.2) lm. zob. dziadek.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dziadkowiec

nazwisko

Źródła:

SJP.pl

Dziadkowizna

rzeczownik, rodzaj żeński

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) daw. kiść ogona wolego

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) daw. biedak

Dziadoch (nazwa oboczna: Kołek) – osada w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie konińskim, w gminie Wierzbinek, na lewym brzegu Noteci. Do 31 grudnia 2016 część wsi Teresewo pod nazwą Dziadak.

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa konińskiego.

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Dziadocha

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) daw. obręcz żelazna do szczepiania pługa z kółkami

Źródła:

Wiktionary

Dziadoparking

potocznie: prowizoryczny, zwykle nielegalny parking

Źródła:

SJP.pl

Dziadostwo

dawniej: dziadek z żoną; dziadkowie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) pogard. coś tandetnego lub lichego

(1.2) pogard. grupa ludzi biednych lub niepoważanych

członek śląskiego plemienia słowiańskiego, zamieszkującego we wczesnym średniowieczu tereny między dolnym Bobrem a Odrą

Źródła:

SJP.pl

Dziadowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|dziadować.

(1.2) pot. pozostawanie w niedostatku, w biedzie

(1.3) pot. proszenie o jałmużnę, pomoc, wsparcie

Źródła:

Wiktionary

Dziadowaty

wyglądający jak dziad

Źródła:

SJP.pl

Dziadować

potocznie:
1. żyć w biedzie, niedostatku; biedować;
2. żebrać

czasownik nieprzechodni niedokonany

(1.1) pot. biedować, żyć w biedzie

(1.2) pot. żebrać

czasownik zwrotny niedokonany dziadować się

(2.1) gwara. guzdrać się

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dziadowicz

nazwisko

Źródła:

SJP.pl

Dziadowizna

dawniej: grunt odziedziczony po dziadzie; dziadzizna

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) daw. lub reg. majątek, spadek po dziadku

(1.2) reg. grunt otrzymany po matce

pieszczotliwie: dziadek; dziadulo, dziadulek, dziaduszek, dziaduś, dziadzia, dziadzio, dziadziunio, dziadziuś

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) pot. pieszcz. o dziadku

pieszczotliwie: dziadek; dziadulo, dziadunio, dziaduszek, dziadulek, dziadzia, dziadzio, dziadziunio, dziadziuś

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) pieszcz. także żart. dziadek

(1.2) pieszcz. także żart. staruszek

(1.3) pieszcz. także żart. żebrak

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dziady

dawny obrzęd ludowy Słowian i Bałtów, wywodzący się z przedchrześcijańskich obrzędów słowiańskich, polegający na zbieraniu się ludu w celu nawiązania kontaktu z duszami zmarłych i pozyskania ich przychylności

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) kult. rel. obrzęd ludowy z terenu Kresów, podczas którego przywołuje się duchy zmarłych; ; Gloger.

(1.2) daw. chmury

(1.3) daw. rupiecie, stare sprzęty

(1.9) lud. łopian

(1.10) lud. jeżyna

forma rzeczownika.

(2.1) M., B. i W. lm. od: dziad

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

dziady – zwyczaj ludowy Słowian i plemion bałtyckich, wywodzący się z przedchrześcijańskich obrzędów
dziady – wędrowni żebracy
Dziady – kolonia w woj. łódzkim, w pow. radomszczańskim, w gminie Przedbórz
Dziady – część wsi Mników w woj. małopolskim, w pow. krakowskim, w gminie Liszki
Dziady – część wsi Miechowice Wielkie w woj. małopolskim, w pow. tarnowskim, w gminie Wietrzychowice
Dziady – część wsi Rozbórz w woj. podkarpackim, w pow. przeworski, w gminie Przeworsk
Dziady – część wsi Topola w woj. świętokrzyskim, w pow. kazimierskim, w gminie Skalbmierz
Dziady – album muzyczny polskiej grupy Jar, wydany 4 lipca 2019 roku
Dziady – cykl dramatów Adama Mickiewicza
- Dziady część II – dramat z 1822 roku
- Dziady część IV – dramat z 1822 roku
- Dziady część III – dramat z 1832 roku

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dziadyga

pogardliwie o mężczyźnie w starszym wieku; staruch

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

pieszczotliwie: dziadek; dziadulo, dziadunio, dziaduszek, dziaduś, dziadzia, dziadulek, dziadziunio, dziadziuś

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) pieszcz. dziadek

Dziadówka – potok w dorzeczu Łososiny w Beskidzie Wyspowym
Dziadówka – struga
Dziadówka – wzniesienie
Dziadówka – wieś na Białorusi, w obwodzie brzeskim, w rejonie prużańskim, w sielsowiecie Szczerczewo
Dziadówka – wieś na Ukrainie, w obwodzie rówieńskim, w rejonie waraskim, w hromadzie Łoknica

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dziak

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Artur Dziak – polski lekarz
Dorota Dziak – polska lekkoatletka
Feliks Jan Dziak – polski wojskowy
Maria Dziak – polska harcerka
Waldemar Jan Dziak – polski politolog i pisarz

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dziaknąć

czasownik przechodni dokonany (ndk. dziakować)

(1.1) daw. środ. więz. i przestęp., także. skrót|ochweśn.|kmina ochweśnicka, gwara ochweśnicka|w:Gwara ochweśnicka. dać

czasownik przechodni dokonany

(2.1) daw. środ. więz. i przestęp. wziąć uderzyć

(2.5) daw. środ. więz. i przestęp. rozniecić, rozpalić, wykrzesać (ogień)

(2.6) gw-pl|Borki Wielkie, powiat sztumski. dźgnąć, ukłuć

czasownik nieprzechodni dokonany

(3.1) daw. środ. więz. i przestęp. pójść

(3.2) daw. środ. więz. i przestęp. pojechać

SJP.pl
Wiktionary

Dzianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|dziać.

Źródła:

Wiktionary

Dzianina

wyrób włókienniczy

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) włók. materiał powstający przez tworzenie oczek z przędzy i łączenie ich;

(1.2) włók. wyrób z dzianiny (1.1)

Dzianina, dzianka – wyrób włókienniczy powstający w procesie dziania z jednej lub wielu nitek tworzących połączone ze sobą oczka (pętle z nitek).

1. zrobiony z dzianiny;
2. potocznie: bogaty, zamożny

przymiotnik

(1.1) kraw. wykonany z dzianiny

(1.2) pot. zamożny, bogaty

forma czasownika.

(2.1) imiesłów przymiotnikowy bierny od czasownika dziać

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dziara

potocznie: tatuaż

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pot. tatuaż

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dziarać

potocznie: tatuować; dziabać, dziergać, dziargać

czasownik przechodni niedokonany (dk. wydziarać)

(1.1) pot. tatuować, robić tatuaż

(1.2) pot. dziarać (1.1) regularnie

(1.3) pot. robić sobie tatuaż na jakiejś części ciała

czasownik zwrotny niedokonany dziarać się (dk. wydziarać się)

(2.1) pot. mieć robiony tatuaż

(2.2) pot. robić samemu sobie tatuaż

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dziargać

dziergać; potocznie:
1. robić na drutach, szydełkiem; dzierzgać;
2. haftować, wyszywać;
3. tatuować; dziabać, dziarać

czasownik przechodni niedokonany (dk. wydziargać)

(1.1) pot. robić na drutach

(1.2) pot. szydełkować

(1.3) pot. haftować, wyszywać

(1.4) pot. tatuować

czasownik zwrotny niedokonany dziargać się

wieś w Polsce

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Dziarno – wieś w woj. mazowieckim, w pow. pułtuskim, w gminie Świercze
Dziarno – osada w woj. mazowieckim, w pow. ciechanowskim, w gminie Sońsk

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dziarny

przymiotnik

(1.1) gw-pl|ziemia chełmińsko-dobrzyńska,Grudziądz,Kociewie. dziarski, żwawy

Dziarny – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie iławskim, w gminie Iława. Jest siedzibą sołectwa.

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Dziarski

książkowo:
1. pełen życia, energii; ochoczy, żwawy;
2. dzielny, waleczny; chwacki, zuchowaty

przymiotnik jakościowy

(1.1) książk. pełen życia, energii, temperamentu

(1.2) książk. świadczący o dziarskości, energii, temperamencie

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dziarsko

przysłówek

(1.1) w sposób dziarski

Źródła:

Wiktionary

Dziarskość

sposób zachowania wyrażający energię, temperament, radość życia; żwawość, żywość, rześkość

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tego kto jest dziarski

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dziarstwa

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) stpol. żwir

Źródła:

Wiktionary

Dziateczki

zdrobnienie od: dziatki

Źródła:

SJP.pl

Dziatki

dawniej: dzieci; dziatwa, dzieciarnia

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) przest. dzieci

Dziatki ( Дзеткі; Детки) – wieś na Białorusi, w obwodzie grodzieńskim, w rejonie werenowskim, w sielsowiecie Zabłoć.

1. robić na drutach;
2. dziać się - mieć miejsce, wydarzać się

czasownik przechodni niedokonany

(1.1) włók. robić dzianinę: ubranie, tkaninę z nitek na drutach, szydełkiem

(1.2) stpol. mówić

czasownik zwrotny niedokonany dziać się

(2.1) odbywać się, mieć miejsce, zdarzać się

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dział

część książki, czasopisma, wystawy poświęcona określonym zagadnieniom

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) dziedzina, np. nauki, gospodarki itp.

(1.2) część czasopisma poświęcona określonym zagadnieniom

(1.3) część wystawy, sklepu poświęcona określonym zagadnieniom

(1.4) część instytucji

(1.5) daw. podział, zwłaszcza majątku

(1.6) część własności przypadająca komuś z podziału

rzeczownik, rodzaj nijaki

(2.1) D. lm. zob. działo.

forma czasownika.

(3.1) 3 os. lp. m. czasu przeszłego zob. dziać.

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

dział – komórka organizacyjna, np. w prokuraturze rejonowej
dział administracji rządowej
dział wód
Dział – pasmo górskie w Bieszczadach
Dział (555 m) – wzniesienie we wsi Wilkowisko w województwie małopolskim, w powiecie limanowskim, w gminie Jodłownik
Dział (1027 m n.p.m.) – wzniesienie w południowo-zachodniej Polsce w Górach Bialskich w Sudetach Wschodnich,
Dział(665 m n.p.m.) – szczyt w północno-wschodniej części Beskidu Niskiego, w Paśmie Bukowicy
Dział (830 m n.p.m.) – szczyt w Bieszczadach Zachodnich, w paśmie Wysokiego Działu
Dział – część miasta Rabka-Zdrój
Dział – część miasta Ropczyce
Dział – część miasta Świątniki Górne
Dział – część miasta Zagórz

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

nazwisko

Źródła:

SJP.pl

Działalność

1. zespół czynności, działań, podejmowanych w jakimś celu; działanie, praca;
2. funkcjonowanie czegoś lub wpływ na coś

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zorganizowany zespół działań, aktywności podjętych w określonym celu i mających jasno określony zakres

(1.2) oddziaływanie czegoś, wpływ

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Działalny

dawniej: działający, zdolny do działania

Źródła:

SJP.pl

Działanie

1. zwykle w lm: akcja wojskowa, walka zbrojna;
2. w matematyce: operacja na elementach zbioru, np. działania arytmetyczne na liczbach

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) zespół ruchów i czynności zmierzających do czegoś, wykonywanie czynności w określonym celu, aktywne dążenie do zmiany czegoś

(1.2) mat. funkcja, na ogół dwuargumentowa i tradycyjnie oznaczana określonym symbolem pomiędzy jej argumentami;

(1.3) odczasownikowy od|działać.

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

działanie (fizyka)
działanie algebraiczne
działanie (socjologia)
działanie – forma czynu w prawie
działania – pojęcia z zakresu wojskowości

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Działaniowy

związany z działaniem, nastawiony na praktyczne wykonanie

Źródła:

SJP.pl

Działać

czasownik nieprzechodni niedokonany

(1.1) aktywnie uczestniczyć, pracować

miasto i gmina w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie działdowskim

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

1. kawałek ziemi na terenie miasta lub poza nim, służący mieszkańcowi miasta do odpoczynku, uprawy warzyw, owoców itp.;
2. obszar gruntu przeznaczony pod uprawy rolne lub zabudowę;
3. przedział między dwoma kreskami podziałki na przyrządzie pomiarowym;
4. potocznie: zakres czyichś obowiązków;
5. potocznie: część przypadająca na kogoś po podziale;
6. potocznie: porcja narkotyku

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) wyznaczony obszar ziemi przeznaczony pod zabudowę lub uprawę

(1.2) ogrod. pot. ogród działkowy

(1.3) pot. należna komuś część czegoś, np. pieniędzy

(1.4) pot. porcja narkotyku

forma rzeczownika|rodzaj=nijaki.

(2.1) D. lp. oraz M., B. i W. lm. od: działko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

działka ewidencyjna (geodezyjna) – jednostka powierzchniowa podziału kraju dla celów ewidencji gruntów i budynków (katastru nieruchomości)
działka gruntu – część lub całość nieruchomości gruntowej
działka siedliskowa – działka gruntu pod zabudowaniami gospodarstwa rolnego lub działka mogąca służyć pod taką zabudowę
działka budowlana – zabudowana działka gruntu
działka robocza – część obiektu budowlanego, w którym mają być realizowane określone ciągi robót budowlanych
działka (botanika) – fragment kielicha kwiatowego lub niezróżnicowanego okwiatu
Działka – część wsi Brzozówka w woj. małopolskim, w pow. olkuskim, w gminie Wolbrom
ogród działkowy – potocznie „działka”
działki

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) zdrobn. od: działo

(1.2) wojsk. małe działo, armata kalibru 20-50 mm;

forma rzeczownika|rodzaj=żeński.

(2.1) W. lp. od: działka

Działko – popularne określenie małokalibrowych dział (najczęściej armat) o kalibrze od 20 mm do ok. 50 mm.

W zależności od przeznaczenia i konstrukcji wyróżnia się:

→ działkowicz

Patrz:działkowicz

Źródła:

SJP.pl

Działkowiec

właściciel działki, osoba uprawiająca działkę; działkowicz, działkarz

Źródła:

SJP.pl

Działkowy

przymiotnik od: działka

przymiotnik

(1.1) związany z działką, dotyczący działki

(1.2) związany z działkiem, dotyczący działka

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Działo

broń palna miotająca pociski o kalibrze ponad 20 mm na znaczne odległości, za pomocą ciśnienia gazów powstałych ze spalania prochu

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) wojsk. broń palna dużego kalibru miotająca pociski na znaczne odległości;

(1.2) stpol., także. gw-pl|Brasławszczyzna. dzieło, czyn, praca, wykonanie czegoś

(1.3) stpol. dzieło, wytwór artystyczny lub rzemieślniczy

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) gw-pl|Krakowskie. niezgrabny człowiek

forma czasownika.

(3.1) 3. os. lp. n. przesz. od: dziać

Działo – lufowa artyleryjska broń palna o kalibrze co najmniej 20 mm. Dawniej ogólna nazwa machin miotających używanych od XIV wieku.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Działobitnia

w wojsku: stanowisko ogniowe baterii artyleryjskiej

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) wojsk. umocnione stanowisko baterii artyleryjskiej wraz ze schronami i magazynami amunicji

Działobitnia – stanowisko ogniowe działa, w pełni wyposażone; składa się z:

jednodziałowa, najmniejsza jednostka artylerii

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) wojsk. najmniejsza jednostka artylerii, składająca się z działa i jego obsługi;

Działon – najmniejszy pododdział ogniowy w artylerii zawierający jedno działo z obsługą i środkiem transportu. W kawalerii dodatkowo zawierał jaszcze i przodki.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Działonowy

przymiotnik od: działon

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z działonem, dotyczący działonu

Działonowy – żołnierz, członek obsługi działa pełniący zbliżone ale odmienne funkcje w zależności od rodzaju wojsk w jakim służy.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Działoszyce

miasto w Polsce

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto w Polsce;

}|-

1. miasto w Polsce;
2. wieś w Polsce

1. przymiotnik od: działo, np. wózek działowy;
2. przodek działowy - pojazd dwukołowy będący podporą części ogonowej działa w czasie jazdy, przewożący również skrzynię z amunicją

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) przest. kanonier

przymiotnik relacyjny

(2.1) związany z działem, dotyczący działu

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) białystok. pasek

Źródła:

Wiktionary

Dzicz

1. dzicy, niecywilizowani ludzie; barbarzyńcy;
2. teren nieuprawiany, pozostający w stanie pierwotnym;
3. dzika zwierzyna

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) grupa prymitywnych, dzikich, niecywilizowanych ludzi

(1.2) odludne, nieuprawiane miejsce

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dziczej

dotyczący dzika

Źródła:

SJP.pl

Dziczek

1. zdrobnienie od: dzik;
2. młoda roślina wyrosła z nasienia dzikich lub uprawnych roślin uszlachetniana później za pomocą szczepienia lub oczkowania

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) pot. warchlak

(1.2) młody lub mały dzik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) ogrod. drzewo lub krzew z gatunku uprawianego przez człowieka, który naturalnie wysiał się sam w jakimś miejscu

(2.2) ogrod. dziki pęd na drzewie owocowym albo krzewie ozdobnym

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(3.1) pot. odludek

Dziczek ( Vorderer Sauberg) – szczyt (732 m n.p.m.) w południowo-zachodniej Polsce, w Sudetach Środkowych.

Szczyt położony w środkowej części Gór Sowich, zbudowany z prekambryjskich paragnejsów i migmatytów, porośnięty lasem świerkowo-bukowym.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dziczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|dziczeć.

Źródła:

Wiktionary

Dziczeć

stawać się dzikim

czasownik nieprzechodni niedokonany

(1.1) o roślinach i zwierzętach: stawać się dzikim, wracać do naturalnego stanu

(1.2) o człowieku: stawać się dzikim, tracić cechy kogoś cywilizowanego

(1.3) o człowieku: odwracać się, stronić od innych, tracąc umiejętność obcowania z ludźmi

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dziczka

dzikie drzewo owocowe lub młode drzewko przeznaczone do szczepienia

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kobieta stroniąca od ludzi

Dziczka – termin z zakresu sadownictwa, który może oznaczać:

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dziczy

dotyczący dzika

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z dzikiem; dotyczący dzika

przymiotnik dzierżawczy

Dziechcioł

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. dziegciarz

Źródła:

Wiktionary

Dzieci-Kwiaty

dzieci kwiaty;
1. masowy, pacyfistyczny ruch młodzieży w latach 60. XX wieku; flower power, flower-power, ruch hippisowski;
2. hippisi

Źródła:

SJP.pl

Dzieciaczek

zdrobnienie od: dzieciak

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) zdrobn. od: dzieciak

potocznie:
1. małe dziecko; smarkacz, dzieciuś, dzieciuch;
2. osoba dorosła postępująca w sposób niedojrzały

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy

(1.1) rub. (czasem pieszcz.) dziecko

(1.2) przen. pot. dorosły człowiek postępujący dziecinnie, nierozsądnie

zachowanie dziecinne pewnej osoby kontrastujące z dorosłością; również: sprawa małego znaczenia, wręcz niepoważna

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pot. sprawa niepoważna, błaha, prosta

(1.2) pot. zachowanie niepoważne, dziecinny postępek

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dzieciniec

dawniej:
1. sezonowe przedszkole organizowane na wsi na okres nasilenia prac w polu;
2. dom dziecka

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) geogr. wieś w Polsce;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Dziecinów – wieś w woj. mazowieckim, w pow. kozienickim, w gminie Grabów nad Pilicą
Dziecinów – wieś w woj. mazowieckim, w pow. otwockim, w gminie Sobienie-Jeziory

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Dzieciobójca

zabójca własnych dzieci

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) książk. zabójca dziecka lub dzieci

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

przesadna nadopiekuńczość i bezkrytyczne uwielbienie dzieci

Źródła:

SJP.pl

Dzieciofobia

chorobliwy lęk lub niechęć wobec dzieci; pedofobia

Źródła:

SJP.pl

Dzieciontko

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kult. rel. Dzieciątko

Dziecioróbka

→ dzieciorób

Patrz:dzieciorób

Źródła:

SJP.pl

Dziecioróbstwo

potocznie: koncentrowanie się na prokreacji, przywiązywanie nadmiernej wagi do liczby posiadanych dzieci

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) pogardliwie o płodzeniu dzieci, zwłaszcza w większej liczbie

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dzieciska

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) gwara. pieszcz. (także. pejor.) dzieci

forma rzeczownika.

(2.1) D. lp.; M., B. i W. lm. od: dziecisko

Źródła:

Wiktionary

Dziecisko

ekspresywnie: dziecko; dzieciaczyna, dziecina, dziecinka, dzieciaczysko

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) pot. przest. pieszcz. dziecko

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dzieciszczko

Źródła:

Wiktionary

Dziecko

1. człowiek od narodzin do okresu dojrzewania;
2. potomek ludzki niezależnie od wieku, syn albo córka;
3. potomek zwierzęcia;
4. człowiek dorosły zachowujący się naiwnie, niepoważnie (jak dziecko);
5. potocznie: wytwór czyjejś pracy

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) potomek niezależnie od wieku: syn lub córka w odniesieniu do swoich rodziców biologicznych lub przybranych;

(1.2) istota ludzka w okresie wzrostu i dojrzewania, umownie do 18 roku życia

(1.3) sport. w grze w palanta: ten, kto ma prawo podbić raz piłkę (dziecko młodsze) lub dwa razy (dziecko starsze)

SJP.pl

Dziedzic

1. właściciel dużego majątku ziemskiego; obszarnik; ziemianin;
2. osoba obejmująca spadek; sukcesor; spadkobierca

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba, która coś po kimś przejmuje

(1.2) przest. ziemianin

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Augustyn Dziedzic – sztangista, olimpijczyk
Bartosz Dziedzic – aktor teatralny i filmowy
Bartosz Dziedzic – producent muzyczny
Bolesław Dziedzic – prawnik, minister w Rządzie RP na uchodźstwie
Dorota Dziedzic-Chojnacka – poetka, pisarka
Emil Dziedzic – pisarz, poeta i publicysta, sekretarz Komitetu Okręgowego PPR na Podkarpaciu
Ewa Dziedzic – austriacka polityk
Franciszek Dziedzic – ekonomista, geograf rolnictwa, profesor Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie
Grażyna Dziedzic – działaczka samorządowa, nauczycielka, prezydent Rudy Śląskiej
Grażyna Dziedzic – artystka malarka
Grażyna Dziedzic – wielokrotna mistrzyni Polski w pływaniu
Irena Dziedzic – dziennikarka i prezenterka telewizyjna

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dziedzicki

nazwisko

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z Dziedzicami, dotyczący Dziedzic

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dziedzictwo

1. dobra otrzymane w spadku; scheda
2. dobra duchowe, kulturalne itp. zostawione jako spuścizna dla następnych pokoleń
3. prawo do objęcia spadku; dziedziczenie, dziedziczność

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) dobra zachowane dla następnych pokoleń

(1.2) majątek przejęty po kimś

(1.3) prawo przekazywania czegoś

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

dziedzictwo kulturowe
dziedzictwo archeologiczne
cykl „Dziedzictwo” – seria 5 książek fantasy napisanych przez Christophera Paoliniego
- Dziedzictwo – czwarty tom powyższego cyklu
Dziedzictwo – powieść Romana Dmowskiego
Dziedzictwo – powieść Grahama Mastertona
Dziedzictwo – powieść Zofii Kossak
Dziedzictwo Heorotu – powieść Larry’ego Nivena, Jerry’ego Pournelle’a i
Star Wars: Dziedzictwo – cykl komiksowy
Dziedzictwo – amerykańsko-francuski dramat obyczajowy z 1996 r.
Dziedzictwo – amerykański serial telewizyjny
Dziedzictwo – turecki serial telewizyjny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dziedziczak

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Jan Dziedziczak – polski polityk, politolog, poseł na sejm, działacz harcerski
Stanisława Dziedziczak – polska dialogistka

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dziedziczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|dziedziczyć.

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

dziedziczenie (biologia)
dziedziczenie (prawo)
dziedziczenie (programowanie obiektowe)

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Dziedziczka

1. kobieta wchodząca w posiadanie czegoś poprzez spadek;
2. dawniej: żona dziedzica lub właścicielka posiadłości ziemskiej

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kobieta, która coś po kimś przejmuje

(1.2) przest. właścicielka ziemska albo żona dziedzica

Dziedziczka (ang. "The Heiress") – amerykański melodramat z 1949 roku w reżyserii Williama Wylera. Obraz powstał na podstawie powieści "Dom na Placu Waszyngtona" autorstwa Henry’ego Jamesa oraz sztuki teatralnej stworzonej przez Ruth i Augustusa Goetzów.

Film został nominowany w ośmiu kategoriach do Oscara, otrzymując ostatecznie cztery statuetki, w tym dla najlepszej aktorki pierwszoplanowej i za najlepszą muzykę filmową.

Źródła:

czasownik przechodni niedokonany (dk. odziedziczyć)

(1.1) otrzymywać majątek (spadek) lub tytuł szlachecki po czyjejś śmierci

(1.2) być uprawnionym do takiego otrzymania

(1.3) o potomstwie organizmów żywych: przejmować cechy przodka

(1.4) inform. w programowaniu obiektowym o klasie będącej pochodną innej klasy;

(1.5) inform. mieć takie same uprawnienia jak obiekt nadrzędny (folder, grupa użytkowników)

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dziedzierzysty

przymiotnik

(1.1) stpol. krępy

Źródła:

Wiktionary

Dziedzina

pewien obszar, pole, dział badań, zainteresowań różnych nauk, kultury itp.; zakres, sfera

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) sfera czyjejś aktywności

(1.2) mat. zbiór wszystkich możliwych argumentów danej funkcji;

(1.3) gw-pl|Górny Śląsk, Śląsk Cieszyński. wieś

(1.4) gw-pl|Górny Śląsk. gospodarstwo

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

dziedzina nauki – grupa dyscyplin naukowych
dziedzina – zbiór określoności relacji (zwykle dwuargumentowej)
- dziedzina – zbiór argumentów funkcji, w tym dziedzina naturalna, czyli największy (w sensie zawierania) podzbiór dziedziny, dla której wzór funkcji ma sens
dziedzina – pierścień bez dzielników zera
- dziedzina całkowitości – dziedzina przemienna
- dziedzina waluacyjna – dziedzina (całkowitości), do której należy element jej ciała ułamków lub jego odwrotność
- dziedzina całkowicie domknięta – dziedzina (całkowitości), która jest równa swemu domknięciu całkowitemu w swoim ciele ułamków
- dziedzina z jednoznacznością rozkładu – dziedzina (całkowitości), w której każdy element rozkłada się na iloczyn elementów nierozkładalnych (tej samej długości, z dokładnością do stowarzyszenia)
- dziedzina Dedekinda – dziedzina (całkowitości), w której każdy nietrywialny ideał właściwy rozkłada się na iloczyn ideałów pierwszych
- dziedzina Prüfera – dziedzina (całkowitości), w której każdy nietrywialny ideał skończenie generowany jest odwracalny
- dziedzina ideałów głównych – dziedzina (całkowitości), w której każdy ideał jest główny
- dziedzina Euklidesa – dziedzina (całkowitości), w której możliwe jest stosowanie algorytmu Euklidesa

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dziedziniec

plac wewnątrz lub przy budowli, otoczony murem, budynkami itp.

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) wydzielona, niezadaszona przestrzeń w budynku lub zespole budynków;

Dziedziniec – wydzielona, niezadaszona przestrzeń w budynku lub zespole budynków.

1. historia
2. przebieg wydarzeń

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) ogół zdarzeń, które wydarzyły się dawniej

forma czasownika.

(2.1) 3. os. lp. ter. od: dziać

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

dzieje – historia rozumiana jako zespół zdarzeń, w odróżnieniu od historii rozumianej jako ich opis
Dzieje – dzieło Herodota
Dzieje – dzieło Polibiusza
Dzieje – dzieło Tacyta
Dzieje – dzieło Tytusa Liwiusza
Dzieje.pl – portal historyczny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dziejopis

kronikarz, historyk, historiograf; dziejopisarz

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

1. dotyczący dziejów, historii jakiejś zbiorowości; historyczny
2. ważny, przełomowy na tle innych zdarzeń, niemający precedensu w dziejach; historyczny
3. dokonujący się w biegu dziejów, mający się potwierdzić w przyszłości

1. pracownik naukowy wyższej uczelni kierujący jednym z jej wydziałów
2. ksiądz kierujący dekanatem
3. przewodniczący rady adwokackiej
4. osoba przewodząca korpusowi dyplomatycznemu

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) eduk. kierownik wydziału uczelni;

(1.2) kośc. prezbiter kierujący dekanatem, wikariusz rejonowy;

(1.3) daw. kośc. stopień duchowieństwa Wojska Polskiego

(1.4) kośc. przewodniczący kolegium kardynałów;

(1.5) dypl. najstarszy rangą i stażem przedstawiciel korpusu dyplomatycznego

(1.6) praw. przewodniczący rady adwokackiej

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

w szkolnictwie wyższym dziekan to kierownik wydziału szkoły wyższej stojący na czele wydziału. Jego aparatem pomocniczym jest dziekanat;
w dyplomacji dziekan to honorowy przewodniczący korpusu dyplomatycznego – wszystkich przedstawicieli dyplomatycznych akredytowanych w danym państwie;
w samorządach zawodowych dziekan to przewodniczący jednostki organizacyjnej danego samorządu (np. okręgowej rady adwokackiej);
w Kościele katolickim dziekan to przełożony w różnych wspólnotach. Dziekan jest też przełożonym proboszczów z około dziesięciu parafii (dekanatu);
Dziekan Kolegium Kardynalskiego – przewodniczący kolegium kardynalskiego w Kościele;
Agnieszka Dziekan (ur. 1995) – polska prezenterka telewizyjna
Barbara Dziekan (ur. 1951) – polska aktorka
Bogumiła Dziekan (1933–2014) – polska pisarka
Eugeniusz Dziekan (1931–2019) – polski lekarz, urzędnik państwowy i polityk
Marek Dziekan (ur. 1965) – polski arabista
Tadeusz Dziekan (1925–1984) – polski wojskowy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dziekanacik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zdrobn. od dziekanat

Źródła:

Wiktionary

Dziekanat

1. biuro kierujące wydziałem wyższej uczelni;
2. ludzie pracujący w takim biurze;
3. w Kościele katolickim: jednostka administracyjna składająca się z kilku parafii, zarządzana przez dziekana; dekanat;
4. urząd, funkcja dziekana katolickiego; dziekania, dekanat

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) eduk. biuro, zajmujące się administracją wydziału wyższej uczelni

(1.2) kośc. jednostka organizacyjna Kościoła katolickiego, obejmująca kilka do kilkunastu parafii z dziekanem na czele

(1.3) kośc. stanowisko lub urząd dziekana, zarządcy dziekanatu (1.2)

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dziekania

dawniej:
1. urząd, funkcja dziekana katolickiego; dekanat, dziekanat;
2. dom, mieszkanie dziekana katolickiego

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) daw. urząd dziekana

(1.2) rel. siedziba księdza dziekana

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Dziekania – w Kościele katolickim urząd dziekana
Dziekania – osada w woj. wielkopolskim, w pow. kępińskim, w gminie Kępno
Dziekania – jurydyka Warszawy
Ulica Dziekania w Warszawie
Pałac Dziekana w Warszawie

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dziekanica

potocznie: kobieta pełniąca funkcję dziekana na uczelni; dziekanka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) środ. stud. pot. pracownica dziekanatu

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dziekanka

1. kobieta pełniąca funkcję dziekana na uczelni; dziekanica;
2. środowiskowo: urlop dziekański;
3. dom katolickiego dziekana; dziekania

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) środ. stud. pot. zob. urlop dziekański.

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Dziekanka – część miasta Szubin, w Polsce, w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. nakielskim, w gminie Szubin
Dziekanka – część wsi Dziekanowice, w Polsce, w woj. małopolskim, w pow. myślenickim, w gminie Dobczyce
Dziekanka – część wsi Winiary, w Polsce, w woj. małopolskim, w pow. wielickim, w gminie Gdów
Dziekanka – część miasta Gniezno, w Polsce, w woj. wielkopolskim, w pow. gnieźnieńskim, w gminie miasto Gniezno
Dziekanka (jurydyka) – jurydyka w Warszawie
Zajazd Dziekanka w Warszawie
„Dziekanka” – Szpital dla Nerwowo i Psychicznie Chorych w Gnieźnie
Dziekanka – potoczne określenie urlopu dziekańskiego
Dziekanka (feminatyw) – kobieta pełniąca funkcję dziekana

Źródła:

(1.1) urz. związany z dziekanem (na uczelni)

(1.2) rel. związany z dziekanem (duchownym)

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dziekaństwo

urząd, stanowisko dziekana

Dziekaństwo (dodatkowa nazwa w j. niem. Dziekanstwo) – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie opolskim, w gminie Komprachcice.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dziekoński

nazwisko

Źródła:

SJP.pl

Dziela

poimek

działanie matematyczne, przeciwieństwo mnożenia, polegające na ustaleniu, ile razy jedna liczba mieści się w drugiej

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) mat. działanie arytmetyczne, odwrotne do mnożenia;

Dzielenie – operacja matematyczna zdefiniowana w dowolnym ciele jako:

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dzielić

1. porcjować, wydzielać części
2. wyodrębniać podzbiory z pewnej grupy; grupować
3. wyróżniać klasy, kategorie; klasyfikować
4. wykonywać działanie - dzielenie
5. być przyczyną rozgraniczenia między przedmiotami, ludźmi itp.
6. różnić

czasownik przechodni niedokonany (dk. podzielić)

(1.1) dokonywać podziału, wyróżniać części jednej całości

(1.2) mat. wyznaczać iloraz, stosunek dwóch wielkości, funkcji itp.;

(1.3) mieć z czymś / kimś coś wspólnego

(1.4) tworzyć różnicę między dwoma osobami, poglądami itp.

czasownik zwrotny niedokonany dzielić się (dk. podzielić się)

(2.1) być rozkładalnym na określone części

(2.2) oddawać komuś część czegoś

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dzielna

w matematyce: liczba, którą dzieli się przez inną liczbę

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) mat. liczba dzielona; pierwsza z dwóch liczb na których wykonuje się działanie dzielenia, w zapisie ułamkowym odpowiada jej licznik

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

dzielna – w arytmetyce
Dzielna – album polskiej piosenkarki popowej Iwony Węgrowskiej
Dzielna – wieś w woj. łódzkim, w pow. opoczyńskim, w gminie Opoczno
Dzielna – wieś w woj. śląskim, w pow. lublinieckim, w gminie Ciasna

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dzielnia

młodzieżowo: dzielnica mieszkaniowa

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pot. dzielnica mieszkaniowa

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dzielnica

1. administracyjna część miasta;
2. wyróżniony obszar; region, prowincja;
3. ludność zamieszkująca miejską dzielnicę;
4. część kraju wydzielona w pewnym okresie historycznym

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) wydzielona, zwyczajowo lub administracyjnie, część dużego miasta;

(1.2) region, prowincja historyczna, geograficzna, etnograficzna, itp.

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

dzielnica miasta – jednostka podziału administracyjnego miasta obejmująca część jego terytorium: ulice, osiedla lub zwyczajowa nazwa części miasta,
dzielnica powiatu – jednostka podziału administracyjnego powiatu miejsko-uzdrowiskowego Otwock w latach 1952–1957
dzielnica – część Polski po podziale dokonanym przez Bolesława Krzywoustego w 1138 (także dzielnica senioralna),
dzielnica przyrodniczo-leśna – część krainy przyrodniczo-leśnej,
dzielnica historyczna – część terytorium (miasta, kraju) odmienna kulturowo, obyczajowo (np. Śląsk, Kaszuby, Podhale itp.) lub położeniem (np. dzielnica mieszkaniowa itp.)
Dzielnica – wieś w woj. łódzkim, w pow. tomaszowskim, w gminie Czerniewice
Dzielnica – wieś w woj. łódzkim, w pow. tomaszowskim, w gminie Żelechlinek
Dzielnica – część wsi Wola Krogulecka, w woj. małopolskim, w pow. nowosądeckim, w gminie Stary Sącz
Dzielnica – wieś w woj. opolskim, w pow. kędzierzyńsko-kozielskim, w gminie Cisek
Dzielnica – dawna gromada
Dzielnica! – węgierski film animowany z 2004
Dzielnica (film) – amerykański film sensacyjny z 1992

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dzielnicowość

→ dzielnicowy

Patrz:dzielnicowy

Źródła:

SJP.pl

Dzielnicowy

→ dzielnica

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) policjant nadzorujący określony rejon miasta

przymiotnik relacyjny

(2.1) związany z dzielnicą (np. miasta lub państwa), dotyczący dzielnicy

Patrz:dzielnica

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dzielnie

przysłówek sposobu

(1.1) odznaczając się odwagą

(1.2) nie ulegając słabościom, zawahaniu

liczba, przez którą dzielimy inną liczbę

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kazimierz Dzielski (ur. 1954) − samorządowiec i polityk
Maria Dzielska (1942−2018) − historyk i filolog klasyczny
Mirosław Dzielski (1941−1989) − filozof i działacz opozycyjny, syn Wiesława
Radosław Dzielski – gitarzysta zespołu Daddy’s Cash
Teresa Dzielska (ur. 1977) − aktorka filmowa i telewizyjna
Wiesław Dzielski (1916−1979) − polski prawnik i działacz spółdzielczy (ojciec Mirosława)
Witold Dzielski (ur. 1977), polski dyplomata, syn Mirosława i Marii
Wojciech Dzielski, ps. Halny − żołnierz NSZ

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dzielżan

bylina występująca w warunkach naturalnych w Ameryce Północnej; helenka słonecznikowa

wieś w Polsce

Dziemiany (dodatkowa nazwa w j. kaszub. Dzemiónë; Dzimianen) – wieś kaszubska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie kościerskim, w gminie Dziemiany. Leży na obrzeżach Wdzydzkiego Parku Krajobrazowego nad jeziorem Rzuno. Przez Dziemiany prowadzą trasy drogi wojewódzkiej nr 235 i linii kolejowej Kościerzyna-Lipusz-Brusy-Chojnice (przystanek kolejowy "Dziemiany Kaszubskie"). Ma status sołectwa.

(1.1) slang. dziękuję

Źródła:

Wiktionary

Dziendzioł

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ornit. dzięcioł

Źródła:

Wiktionary

Dzienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

1. zdrobnienie od: dziennik;
2. zeszyt ucznia służący do korespondencji rodziców z nauczycielem, zapisywania ocen

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zdrobn. od dziennik

(1.2) eduk. specjalny zeszyt służący do zapisywania korespondencji, zwolnień i ocen ucznia

Dzienniczek – dziennik św. Faustyny Kowalskiej, zapis doświadczeń wewnętrznych autorki. Faustyna ujawnia w nim swe przeżycia duchowe oraz głosi orędzie Miłosierdzia, które według niej przekazał jej Jezus Chrystus.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dziennie

przysłówek czasu

(1.1) w ciągu dnia; dotyczy ilości czegoś

(1.2) w ciągu dnia; dotyczy systemu nauczania

(1.3) gw-pl|Warmia. codziennie

Źródła:

Wiktionary

Dziennik

1. codzienna gazeta;
2. wiadomości ogłaszane przez radio lub telewizję w stałych porach;
3. księga urzędowa z codziennymi zapisami;
4. pamiętnik pisany codziennie; diariusz

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) eduk. zeszyt, w którym przechowuje się oceny i listy obecności uczniów

(1.2) druk. gazeta wydawana codziennie

(1.3) telew. informacyjny program telewizyjny, radiowy

(1.4) notatki zapisywane codziennie

(1.5) adm. księga urzędowa do prowadzenia codziennych zapisów

(1.6) księg. księga, w której notowane są codziennie operacje finansowe

(1.7) żegl. mors. księga, w której odnotowywane są dane żeglugi oraz wydarzenia, jakie zaszły na okręcie (łodzi, statku) podczas żeglugi

(1.8) księga, w której rejestrowana jest korespondencja

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

dokumentacja bieżąca wydarzeń, sporządzana z powodu wymogów formalnych, lub pomagająca w prowadzonej działalności – np. dziennik wejść/wyjść z obiektu monitorowanego, dziennik pracy, dziennik lekcyjny...
dziennik – zapiski bieżące, rodzaj pamiętnika
- Dziennik – seria trzech dzienników Witolda Gombrowicza
- Dzienniki (Stefan Kisielewski)
- Dzienniki Hitlera
dziennik – czasopismo wydawane codziennie
- Dziennik Polska-Europa-Świat – gazeta codzienna wydawnictwa Axel Springer Polska, wydawana od 2006 r. do 2009 r.
- Dziennik Gazeta Prawna – dziennik wydawany od 2009 r. Powstał z połączenia „Gazety Prawnej” i „Dziennika Polska-Europa-Świat”
audycja radiowa lub telewizyjna, także publikacja internetowa – relacjonująca bieżące wydarzenia
- Dziennik – program informacyjny TV4
- Dziennik Telewizyjny – program informacyjny TVP w czasach PRL
- Dziennik Telewizyjny – program rozrywkowy Jacka Fedorowicza

SJP.pl

Dziennikarstwo

1. praca dziennikarza;
2. wydział lub kierunek studiów przygotowujący do zawodu dziennikarza

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) zajęcie dziennikarzy i dziennikarek

(1.2) nauk. kierunek nauczania przygotowujący do dziennikarstwa (1.1)

Dziennikarstwo – działalność polegająca na zbieraniu i upublicznianiu za pomocą środków masowej komunikacji informacji o wydarzeniach, ludziach oraz problemach.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dziennikarszczyzna

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) naleciałości, nawyki dziennikarskie, np. w stylu

Źródła:

Wiktionary

Dziennikarz

osoba zajmująca się zbieraniem, przygotowywaniem i prezentowaniem materiałów w środkach masowego przekazu; pracownik redakcji radiowej, telewizyjnej lub prasowej przeprowadzający wywiady

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba przygotowująca informacje do prasy, radia, telewizji, Internetu, itp.;

Dziennikarz – osoba zajmująca się przygotowaniem i prezentowaniem materiałów w środkach masowego przekazu.

Pierwotnie termin ten oznaczał osobę piszącą teksty w gazetach; wraz z rozwojem innych mediów, objął także osoby zajmujące się przygotowaniem tekstów w radiu, telewizji oraz internecie.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dziennikarzyna

(r. męski) lekceważąco: marny dziennikarz; redaktorzyna, redaktorunio, redaktorek

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) pot. pogard. kiepski dziennikarz

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dziennikowy

→ dziennik

Patrz:dziennik

Źródła:

SJP.pl

Dzienno-Nocny

dotyczący dnia i nocy

Źródła:

SJP.pl

Dzienny

1. dotyczący okresu od wschodu do zachodu słońca;
2. dotyczący dnia kalendarzowego;
3. dotyczący systemu nauczania dla osób niepracujących, odbywającego się w ciągu dnia

przymiotnik

rodzaj chrząszczy z rodziny biegaczowatych

Źródła:

SJP.pl

Dzierganie

1. robić na drutach, szydełkiem; dziargać, dzierzgać;
2. haftować, wyszywać; dziargać;
3. tatuować; dziabać, dziarać, dziargać;
4. realizować większy cel poprzez wykonywanie licznych drobnych czynności;
5. środowiskowo: łączyć metalowe kółka kolczugi

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) pot. robienie czegoś na drutach

(1.2) pot. haftowanie, wyszywanie wzorów na materiale

(1.3) środ. przest. wykonywanie tatuażu

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dziergarka

maszyna do zszywania materiału ściegiem umacniającym brzegi

Źródła:

SJP.pl

Dziergać

Źródła:

SJP.pl

Dziergowice

wieś w Polsce

Dziergowice (dodatkowa nazwa w j. niem. Oderwalde, do 1931 "Dziergowitz") – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie kędzierzyńsko-kozielskim, w gminie Bierawa.

W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Dziergowice.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dzierlateczka

zdrobnienie od: dzierlatka

Źródła:

SJP.pl

Dzierlatka

1. wesoła, pełna optymizmu, młoda dziewczyna;
2. niewielki ptak osiadły z rodziny skowronków, o szaroziemistym upierzeniu, z charakterystycznym, szczeciniastym czubkiem na głowie, występujący w Eurazji oraz w północnej Afryce (w Polsce objęty ochroną); pośmieciuszka; śmieciuszka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) ornit. mały ptak z rodziny skowronków, ze szczeciniastym czubem na głowie, ubarwiony na brązowo;

SJP.pl

Dzierzba

ptak z rodziny o tej samej nazwie

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) ornit. barwny ptak nabijający swoje pożywienie na cierń lub ostrą gałąź;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

dzierzba brązowa
dzierzba gąsiorek
dzierzba pustynna
dzierzba rudogłowa
dzierzba srokosz
dzierzba śródziemnomorska
Renfri

wieś w Polsce

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Dzierzkowice – gmina w powiecie kraśnickim w województwie lubelskim
Dzierzkowice-Góry
Dzierzkowice-Podwody
Dzierzkowice-Rynek
Dzierzkowice-Wola
Dzierzkowice-Zastawie
Dzierzkowice – specjalny obszar ochrony siedlisk sieci Natura 2000 na terenie województwa lubelskiego

Wieś królewska położona w II połowie XVI wieku w powiecie kruszwickim województwa brzeskokujawskiego, należała do starostwa kruszwickiego. W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa bydgoskiego.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dzierżak

1. regionalnie: cepisko - dłuższa część cepów trzymana w ręku przy młóceniu;
2. dawniej: kij

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) dłuższa część cepów

(1.2) drążek do obracania żaren

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dzierżanowski

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Feliks Dzierżanowski
Juliusz Dzierżanowski
Kazimierz Dzierżanowski
Michał Dzierżanowski
Marcin Dzierżanowski

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dzierżawa

1. użytkowanie ziemi lub rzeczy przez ustalony w umowie okres za ustaloną opłatą;
2. opłata za użytkowanie rzeczy lub ziemi

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) praw. ekon. użytkowanie czyjejś rzeczy lub prawa majątkowego przez określony czas w zamian za ustaloną umową opłatę

(1.2) pot. czynsz opłacany przez dzierżawcę

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dzierżawca

osoba użytkująca ziemię lub rzeczy przez ustalony w umowie okres za ustaloną opłatą

SJP.pl
Wiktionary

Dzierżawczy

w gramatyce, o zaimkach, przymiotnikach itp.: oznaczający przynależność do danej osoby lub rzeczy

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pogard. dzierżawiona posiadłość ze słabymi dochodami

Źródła:

Wiktionary

Dzierżawiony

przymiotnik odczasownikowy

(1.1) oddany w dzierżawę

(1.2) wzięty w dzierżawę od kogoś

forma czasownika.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dzierżawnictwo

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) pot. despota; człowiek, który tyranizuje podwładnych

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dzierżysław

imię męskie

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Dzierżysław – imię męskie
Dzierżysław – wieś w woj. opolskim, w pow. głubczyckim, w gminie Kietrz
Dzierżysław – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. konińskim, w gminie Skulsk
Dzierżysław – gromada

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dzierżysława

imię żeńskie

Źródła:

SJP.pl

Dzierżysławice

wieś w Polsce

1. trzymać coś w ręce;
2. mieć coś w posiadaniu

czasownik przechodni niedokonany (dk. zdzierżyć)

(1.1) przest. albo książk. trzymać

(1.2) mieć we władaniu, posiadać

czasownik zwrotny niedokonany dzierżyć się

(2.1) przest. trzymać się

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dzierżyńsk

miasta w Federacji Rosyjskiej i na Białorusi

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. adm. miasto w europejskiej Rosji, w obwodzie niżnonowogrodzkim, port śródlądowy nad Oką;

(1.2) geogr. toponim, nazwa kilku małych miejscowości w Rosji, na Ukrainie i Białorusi

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Dzierżyńsk – miasto w obwodzie mińskim
Dzierżyńsk – przystanek kolejowy w miejscowości Dzierżyńsk (Kojdanów), w rejonie dzierżyńskim, w obwodzie mińskim
Dzierżyńsk – miasto w obwodzie niżnonowogrodzkim
Dzierżyńsk – stacja kolejowa w miejscowości Dzierżyńsk, w okręgu miejskim Dzierżyńsk, w obwodzie niżnonowogrodzkim
Romanów – osada w obwodzie żytomierskim Ukrainy, dawniej Dzierżyńsk
Dzierżynowo – były majątek ziemski w obwodzie mińskim Białorusi.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dzierżyński

nazwisko, np. Feliks Dzierżyński (1877-1926), rosyjski działacz komunistyczny polskiego pochodzenia

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z Dzierżyńskiem, dotyczący Dzierżyńska (miasta w Rosji)

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Antoni Dzierżyński (1942–2017) – polski polityk, poseł na Sejm
Edmund Dzierżyński (1838–1882) – szlachcic, ziemianin, nauczyciel, ojciec Feliksa i Władysława
Feliks Dzierżyński (1877–1926) – działacz komunistyczny
Iwan Dzierżynski (1909–1978) – radziecki kompozytor
Jerzy Dzierżyński (1917–1986) – polski ekonomista
Stanisław Bąk-Dzierżyński (1918–1967) – polski działacz komunistyczny, członek ruchu oporu podczas II wojny światowej
Władysław Dzierżyński (1881–1942) – profesor medycyny, pułkownik Wojska Polskiego, syn Edmunda i brat Feliksa
Dzierżyńsk w obwodzie niżnonowogrodzkim
Dzierżynskij w obwodzie moskiewskim
Wojskowa Akademia Polityczna im. Feliksa Dzierżyńskiego
Centrum Szkolenia Wojskowej Służby Wewnętrznej im. Feliksa Dzierżyńskiego
Wyższa Szkoła Oficerska im. Feliksa Dzierżyńskiego

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dzierżążno

nazwa kilku wsi w Polsce

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Dzierżążno – wieś w woj. pomorskim, w pow. kartuskim, w gminie Kartuzy
Dzierżążno – wieś w woj. pomorskim, w pow. tczewskim, w gminie Morzeszczyn
Dzierżążno – dawna gromada
Dzierżążno – jezioro w gminie Kartuzy
Dzierżążno – przystanek kolejowy

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dziesiona

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zgrub. od dziesiątka

(1.2) slang. rozbój; dokonanie kradzieży z użyciem przemocy, najczęściej pobiciem

Źródła:

Wiktionary

Dziesiąta

godzina dziesiąta

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) godzina 10 przed południem

(1.2) godzina 10 (22) przed północą

forma przymiotnika.

(2.1) ż. od zob. dziesiąty.

Dziesiąta (nazwa oboczna: Dziesiąta Wieś) – dzielnica mieszkaniowa Lublina. Nazwa dzielnicy pochodzi od istniejącej tam wcześniej wsi.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dziesiątak

potocznie: moneta o wartości dziesięciu groszy

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) jeleń lub kozioł mający dziesięć odnóg w wieńcu

(1.2) moneta o wartości dziesięć

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dziesiąteczka

zdrobnienie od: dziesiątka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zdrobn. od: dziesiątka

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dziesiątek

(1.2) książk. niszczyć, tępić, uśmiercać masowo

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dziesiątkowy

przymiotnik od: dziesiątka

przymiotnik

(1.1) związany z liczbą dziesięć, dotyczący liczby dziesięć

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dziesiąty

liczebnik porządkowy odpowiadający liczbie 10

przymiotnik odliczebnikowy

(1.1) od 10

→ dziesięcioboista

SJP.pl
Wiktionary

Dziesięciodniówka

potocznie o czymś, co odbywa się wciągu dziesięciu dni, obejmuje dziesięć dni następujących po sobie

Dziesięciodniówka – termin oznaczający okres dziesięciu dni.

Mianem dziesięciodniówki określa się czas dziesięciu dni, np. stanowiący okres trwania przedsięwzięcia.

Pod określeniem dziesięciodniówka zwykło nazywać się także czasopismo ukazujące się co dziesięć dni (zwane także „Dziesięciodniowiec” i „dekadówka”). Jako dziesięciodniówki były wydawane np.: „Myśl Niepodległa”, „Wolnomyśliciel Polski”, „Gazeta Sanocka – Autosan”, „Głos Świdnika”.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dziesięciodolarowy

przymiotnik

(1.1) mający wartość 10 dolarów

Źródła:

Wiktionary

trwający dziesięć godzin

przymiotnik relacyjny

(1.1) taki, który składa się z dziesięciu kolumn

Źródła:

Wiktionary

Dziesięciokondygnacyjny

przymiotnik relacyjny

(1.1) taki, który ma dziesięć kondygnacji

Źródła:

Wiktionary

1. powtarzający się dziesięć razy;
2. dziesięć razy większy lub mniejszy od czegoś porównywanego

przymiotnik

(1.1) odbywający się/powtarzający się dziesięć razy

(1.2) taki, który osiągnął/zdobył/robił coś dziesięć razy

(1.3) dziesięć razy większy bądź mniejszy od czegoś

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dziesięciokroć

dziesięć razy; dziesięciokrotnie; dziesięćkroć

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dziesięciokątny

mający dziesięć kątów; dekagonalny

przymiotnik

(1.1) geom. mający dziesięć kątów

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dziesięciolatek

chłopiec dziesięcioletni

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) dziecko w wieku dziesięciu lat

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(2.1) zwierzę, roślina lub rzecz mająca dziesięć lat

forma rzeczownika.

(3.1) D. lm. od dziesięciolatka

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dziesięciolatka

1. dziewczynka albo samica zwierząt mająca dziesięć lat;
2. okres obejmujący dziesięć lat

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) dziewczynka mająca dziesięć lat

(1.2) zwierzę, rzecz lub roślina mająca dziesięć lat

(1.3) dziesięcioletni okres objęty planem gospodarczym

(1.4) szkoła, w której nauka trwa dziesięć lat

forma rzeczownika.

(2.1) D., B. lp. od dziesięciolatek

Źródła:

przymiotnik

(1.1) taki, który składa się z dziesięciu liter

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dziesięciolitrowy

1. mający pojemność dziesięciu litrów;
2. zawierający dziesięć litrów czegoś

Źródła:

SJP.pl

Dziesięciomarkowy

przymiotnik

(1.1) o wartości 10 marek

Źródła:

Wiktionary

Dziesięciometrowiec

autobus długości 10 metrów

Źródła:

SJP.pl

Dziesięciometrowy

mający długość dziesięciu metrów, wynoszący dziesięć metrów

przymiotnik relacyjny

(1.1) mierzący dziesięć metrów albo dziesięć metrów kwadratowych

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dziesięciomiesięczny

mający dziesięć miesięcy, trwający dziesięć miesięcy itp.

rząd skorupiaków z podgromady pancerzowców, obejmujący ponad 6000 gatunków; należą tu raki, kraby, krewetki

złożony z dziesięciu osób; mogący pomieścić dziesięć osób

przymiotnik

(1.1) przeznaczony dla dziesięciu osób, mogący pomieścić dziesięć osób

(1.2) złożony z dziesięciu osób, wykonywany przez dziesięć osób

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dziesięciopak

1. zgrzewka zawierająca dziesięć jednostek danego produktu, np. piwa, wody mineralnej;
2. potocznie: wyćwiczone mięśnie brzucha; sześciopak, ABS, six-pack, kaloryfer, kratka, ośmiopak

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) hand. paczka zbiorcza po dziesięć sztuk towaru

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

potocznie: budynek dziesięciopiętrowy

Źródła:

SJP.pl

Dziesięciopiętrowy

mający dziesięć pięter

przymiotnik relacyjny

(1.1) złożony z parteru i dziesięciu wyższych kondygnacji

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dziesięcioplamek

gielas dziesięcioplamek - gatunek chrząszcza z rodziny biedronkowatych

Źródła:

SJP.pl

Dziesięciopokojowy

przymiotnik relacyjny

(1.1) z dziesięcioma pokojami

Dziesięciopłaszczyznowy

przymiotnik

(1.1) rozmieszczony na dziesięciu płaszczyznach

Źródła:

Wiktionary

Dziesięcioraczek

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) każde z dziesięciorga dzieci urodzonych z jednej ciąży mnogiej

Źródła:

Wiktionary

Dziesięcioraki

występujący w dziesięciu rodzajach, gatunkach, odmianach itp.

liczebnik wieloraki

(1.1) dotyczący dziesięciu typów, rodzajów

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dziesięciorako

przysłówek sposobu

(1.1) przysł. od przymiotnika → dziesięcioraki

Dziesięciotygodniowy

przymiotnik

(1.1) trwający dziesięć tygodni

(1.2) będący w wieku dziesięciu tygodni

Źródła:

Wiktionary

Dziesięciotysięcznik

statek o nośności dziesięciu tysięcy ton

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dziesięciotysięczny

przymiotnik odliczebnikowy

(1.1) będący ostatnim elementem zbioru wielkości dziesięciu tysięcy

(1.2) zawierający dziesięć tysięcy jednostek

(1.3) będący jedną z dziesięciu tysięcy części

Źródła:

Wiktionary

Dziesięciowarstwowy

przymiotnik

rodzaj utworu poetyckiego, w którym każdy wers składa się z dziesięciu zgłosek

mający wartość dziesięciu złotych

przymiotnik

(1.1) geom. mający dziesięć ścian

Źródła:

Wiktionary

Dziesiętnik

1. dowódca dziesięciu żołnierzy; zwierzchnik dowodzący grupą dziesięcioosobową;
2. dawniej: niższy funkcjonariusz policji lub milicji

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

stopień wyższy od przymiotnika: dzietny

Źródła:

SJP.pl

Dzietność

książkowo: posiadanie dzieci, potomstwa

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) pot. współczynnik dzietności (przeciętną liczba dzieci, które urodziłaby kobieta w ciągu całego okresu rozrodczego)

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński, księstwo łowickie. dziewczyna

(1.2) gw-pl|księstwo łowickie. córka

Źródła:

Wiktionary

Dziewa

nazwisko

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) daw. dziewczyna

(1.2) daw. dziewica

Dziewa – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie inowrocławskim, w gminie Dąbrowa Biskupia.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dziewanna

dwuletnia roślina zielna z rodziny trędownikowatych, występująca w 320 gatunkach na obszarze śródziemnomorskim (po Indie i północną Afrykę) oraz nielicznie na obszarach o klimacie umiarkowanym, znajdująca zastosowanie jako roślina lecznicza oraz ozdobna

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) bot. nazwa systematyczna|Verbascum|L.|ref=tak., roślina z rodziny trędownikowatych, uprawiana dla okazałych kwiatostanów;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Dziewanna – bogini słowiańska
dziewanna – rodzaj roślin z rodziny trędownikowatych
(471143) Dziewanna – 2010 EK139, planetoida z grupy obiektów transneptunowych
Dziewanna – szkic, studium polskiego malarza Stanisława Masłowskiego

(1.2) partnerka, nieformalna narzeczona, konkubina

(1.3) przest. żeńska pomoc domowa

Dziewczyna (rzadziej: dziewczę, podlotek, dzierlatka; również dziewczynka, zwykle o małych dzieciach) – młody człowiek płci żeńskiej. Wiek, w którym dziewczyna staje się kobietą, jest różny w różnych społeczeństwach. Zwykle przejście z okresu dojrzewania do dojrzałości następuje w wieku kilkunastu lat.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dziewczyneczka

pieszczotliwie o dziecku płci żeńskiej; dziewczynka

rzeczownik, rodzaj żeński

właściwy dziewczynie (często z odcieniem lekceważenia)

przymiotnik

(1.1) pot. charakterystyczny dla dziewczyn

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

SJP.pl
Wiktionary

1. kobieta zajmująca się dziewiarstwem;
2. maszyna wytwarzająca dzianiny

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) włók. kobieta zajmująca się wyrobem dzianin

(1.2) włók. maszyna włókiennicza używana do produkcji dzianin

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

osoba zajmująca się wyrobem dzianin

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) włók. osoba zajmująca się wyrobem dzianin

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dziewica

dziewczyna (kobieta), która nigdy nie odbywała stosunku płciowego

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) osoba płci żeńskiej, która nie straciła dziewictwa; kobieta przed pierwszym stosunkiem seksualnym

(1.2) poet. przest. lub żart. młoda kobieta, panna

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

dziewica – kobieta, która nie odbyła stosunku seksualnego
Dziewica – skała na wzgórzu Cegielnia koło miejscowości Olsztyn
Dziewica – skała na wzgórzu Kołoczek w Kroczycach
Dziewica – obraz Gustava Klimta namalowany w 1913
dziewica konsekrowana – w chrześcijaństwie starożytnym i współczesnym katolicyzmie – kobieta wprowadzona do stanu dziewic (ordo virginis) przez konsekrację z rąk biskupa
Hurysa
dziewictwo – stan osoby, która nie podejmowała stosunków płciowych

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dziewictwo

1. fizjologiczny stan kobiety przed pierwszym stosunkiem płciowym; panieństwo, cnota;
2. w przenośni: czystość, niewinność

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) fizj. stan kobiety do chwili pierwszego stosunku płciowego; bycie dziewicą

(1.2) pot. o kobiecie niepodejmowanie nigdy życia płciowego z drugą osobą

Dziewictwo, również prawictwo – termin określający stan osoby, która nigdy nie podejmowała stosunków seksualnych. Istnieją tradycje kulturowe i religijne, które przywiązują szczególną wartość i znaczenie temu stanowi, zwłaszcza wobec niezamężnych kobiet, kojarzonemu z pojęciami czystości osobistej, honoru i wartości. Utrata dziewictwa bywa nazywana defloracją.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dziewiczość

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tego, co dziewicze

Źródła:

Wiktionary

Dziewiczy

1. właściwy dziewicy, należący do dziewicy; panieński;
2. taki, który nie miał stosunku płciowego; niewinny;
3. nieubrudzony, czysty, nieskalany;
4. w pierwotnym, nietkniętym stanie, nieujarzmiony przez człowieka; dziki;
5. błona dziewicza - fałd błony śluzowej u ujścia pochwy dziewiczych kobiet i samic niektórych zwierząt; hymen

przymiotnik

(1.1) właściwy dziewicy lub dziewictwu

(1.2) czysty, świeży

(1.3) niewinny

brat męża (szwagier)

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) stpol. książk. brat męża; Gloger.

(1.2) stpol. brat żony

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dziewierzewo

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cyfra 9

(1.2) grupa dziewięciu osób

(1.3) karta do gry, oznaczona cyfrą 9

(1.4) środ. kolej. lokomotywa serii EP09

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Dziewiątka – część wsi Nagórnik, w woj. mazowieckim, w pow. kozienickim, w gminie Sieciechów
Dziewiątka – nieoficjalny przysiółek wsi Mosiny, w woj. pomorskim, w pow. człuchowskim, w gminie Człuchów
Dziewiątka – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. tureckim, w gminie Kawęczyn
Dziewiątka – gra bilardowa
Dziewiątka – węzeł stosowany we wspinaczce.
Dziewiątka – karta do gry
9 – liczba naturalna

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dziewiątkowy

→ dziewiątka

przymiotnik

(1.1) związany z liczbą dziewięć, dotyczący liczby dziewięć

Patrz:dziewiątka

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dziewiąty

liczebnik porządkowy odpowiadający liczbie 9

przymiotnik odliczebnikowy

(1.1) od 9

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

przymiotnik relacyjny

(1.1) taki, który składa się z dziewięciu kolumn

Źródła:

Wiktionary

Dziewięciokondygnacyjny

przymiotnik relacyjny

(1.1) taki, który ma dziewięć kondygnacji

Źródła:

Wiktionary

powtarzający się dziewięć razy

przymiotnik

(1.1) odbywający się/powtarzający się dziewięć razy

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dziewięciokątny

mający dziewięć kątów

Źródła:

SJP.pl

Dziewięciolatek

chłopiec dziewięcioletni

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) chłopiec mający dziewięć lat

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(2.1) zwierzę, roślina lub rzecz mająca dziewięć lat

forma rzeczownika.

(3.1) D. lm. od dziewięciolatka

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dziewięciolatka

dziewczynka albo samica zwierząt mająca dziewięć lat

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) dziewczynka mająca dziewięć lat

(1.2) zwierzę, rzecz lub roślina mająca dziewięć lat

forma rzeczownika.

1. trwający dziewięć lat; przypadający za dziewięć lat;
2. będący w wieku dziewięciu lat, mający dziewięć lat

przymiotnik

(1.1) mający dziewięć lat

(1.2) trwający dziewięć lat

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dziewięciolistny

Dziewięciomiesięczny

mający dziewięć miesięcy, trwający dziewięć miesięcy itp.

SJP.pl

Dziewięcioosobowy

1. składający się z dziewięciu osób;
2. przeznaczony dla dziewięciu osób

występujący w dziewięciu rodzajach, gatunkach, odmianach itp.

SJP.pl
Wiktionary

Dziewięciosylabowy

przymiotnik

(1.1) liczący dziewięć sylab, składający się z dziewięciu sylab

Źródła:

Wiktionary

Dziewięciotomowy

przymiotnik relacyjny

(1.1) składający się z dziewięciu tomów, zawarty w dziewięciu tomach, wydany w dziewięciu tomach

Źródła:

Wiktionary

Dziewięciotygodniowy

Dziewięciościan

wielościan o 9 ścianach

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) geom. wielościan o dziewięciu ścianach

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dziewięcki

nazwisko

Źródła:

SJP.pl

Dziewiętlice

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) nazwa liczby 19

(1.2) coś, co oznaczone jest liczbą 19

(1.3) całość składająca się z dziewiętnastu części, elementów lub jednostek

(1.4) pot. dziewczyna w wieku 19 lat

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dziewiętnastkowy

przymiotnik

(1.1) związany z liczbą dziewiętnaście, dotyczący liczby dziewiętnaście

Źródła:

Wiktionary

Dziewiętnastodniowy

przymiotnik

(1.1) trwający dziewiętnaście dni

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dziewiętnastokąt

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) geom. wielokąt mający dziewiętnaście boków i dziewiętnaście kątów wewnętrznych

Dziewiętnastokąt – wielokąt, który ma 19 boków. Suma jego kątów wewnętrznych wynosi 3060°

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Dziewiętnastolatek

mężczyzna dziewiętnastoletni

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) mężczyzna w wieku dziewiętnastu lat

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(2.1) zwierzę, roślina lub rzecz mająca dziewiętnaście lat

forma rzeczownika.

(3.1) D. lm. od dziewiętnastolatka

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dziewiętnastolatka

kobieta albo samica zwierząt mająca dziewiętnaście lat

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kobieta mająca dziewiętnaście lat

(1.2) zwierzę, rzecz lub roślina mająca dziewiętnaście lat

forma rzeczownika.

1. trwający dziewiętnaście lat; przypadający za dziewiętnaście lat;
2. będący w wieku dziewiętnastu lat, mający dziewiętnaście lat

przymiotnik

SJP.pl
Wiktionary

Dziewiętnastopiętrowy

przymiotnik relacyjny

(1.1) złożony z parteru i dziewiętnastu kondygnacji położonych nad nim

Źródła:

Wiktionary

Dziewiętnastostopniowy

1. mający dziewiętnaście stopni (w jakiejś skali);
2. mający dziewiętnaście stopni, etapów

Źródła:

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) geom. wielościan o dziewiętnastu ścianach

Źródła:

Wiktionary

Dziewiętnasty

liczebnik porządkowy odpowiadający liczbie 19

przymiotnik odliczebnikowy

(1.1) od 19

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

liczebnik oznaczający liczbę 9

liczebnik główny

(1.1) liczba 9

(1.2) cyfra 9

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dziewięćdziesiona

rzeczownik, rodzaj żeński

przymiotnik

(1.1) związany z liczbą dziewięćdziesiąt, dotyczący liczby dziewięćdziesiąt

Źródła:

Wiktionary

Dziewięćdziesiąty

liczebnik porządkowy odpowiadający liczbie 90

przymiotnik odliczebnikowy

(1.1) od dziewięćdziesiąt

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dziewięćdziesięcioczterolatek

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) mężczyzna mający dziewięćdziesiąt cztery lata

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(2.1) zwierzę, roślina lub rzecz mająca dziewięćdziesiąt cztery lata

forma rzeczownika.

(3.1) D. lm. od dziewięćdziesięcioczterolatka

Źródła:

Wiktionary

Dziewięćdziesięcioczterolatka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kobieta mająca dziewięćdziesiąt cztery lata

(1.2) zwierzę, rzecz lub roślina mająca dziewięćdziesiąt cztery lata

forma rzeczownika.

forma rzeczownika.

Źródła:

Wiktionary

Dziewięćdziesięciodziewięciolatek

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) mężczyzna mający dziewięćdziesiąt dziewięć lat

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(2.1) zwierzę, roślina lub rzecz mająca dziewięćdziesiąt dziewięć lat

forma rzeczownika.

(3.1) D. lm. od dziewięćdziesięciodziewięciolatka

Źródła:

Wiktionary

Dziewięćdziesięciodziewięciolatka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kobieta mająca dziewięćdziesiąt dziewięć lat

(1.2) zwierzę, rzecz lub roślina mająca dziewięćdziesiąt dziewięć lat

forma rzeczownika.

forma rzeczownika.

(3.1) D. lm. od dziewięćdziesięciojednolatka

Źródła:

Wiktionary

Dziewięćdziesięciojednolatka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kobieta mająca dziewięćdziesiąt jeden lat

(1.2) zwierzę, rzecz lub roślina mająca dziewięćdziesiąt jeden lat

forma rzeczownika.

(2.1) D., B. lp. od dziewięćdziesięciojednolatek

Źródła:

Wiktionary

Dziewięćdziesięciojednoletni

przymiotnik

(1.1) mający dziewięćdziesiąt jeden lat

(1.2) trwający dziewięćdziesiąt jeden lat

Źródła:

Wiktionary

Dziewięćdziesięciokilkuletni

przymiotnik

(1.1) mający lub trwający dziewięćdziesiąt kilka lat

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba w wieku 90-99 lat

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(2.1) zwierzę, roślina lub rzecz mająca 90-99 lat

forma rzeczownika.

(3.1) D. lm. od dziewięćdziesięciolatka

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dziewięćdziesięciolatka

kobieta albo samica zwierząt mająca dziewięćdziesiąt lat

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kobieta mająca dziewięćdziesiąt lat

(1.2) zwierzę, rzecz lub roślina mająca dziewięćdziesiąt lat

forma rzeczownika.

(2.1) D., B. lp. od dziewięćdziesięciolatek

Źródła:

przymiotnik relacyjny

(1.1) trwający dziewięćdziesiąt minut

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dziewięćdziesięcioośmiolatek

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) mężczyzna mający dziewięćdziesiąt osiem lat

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(2.1) zwierzę, roślina lub rzecz mająca dziewięćdziesiąt osiem lat

forma rzeczownika.

(3.1) D. lm. od dziewięćdziesięcioośmiolatka

Źródła:

Wiktionary

Dziewięćdziesięcioośmiolatka

rzeczownik, rodzaj żeński

SJP.pl

Dziewięćdziesięciopięciolatek

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) mężczyzna mający dziewięćdziesiąt pięć lat

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) mężczyzna mający dziewięćdziesiąt siedem lat

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(2.1) zwierzę, roślina lub rzecz mająca dziewięćdziesiąt siedem lat

forma rzeczownika.

(3.1) D. lm. od dziewięćdziesięciosiedmiolatka

Źródła:

Wiktionary

Dziewięćdziesięciosiedmiolatka

rzeczownik, rodzaj żeński

Wiktionary

Dziewięćdziesięciosześciolatka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kobieta mająca dziewięćdziesiąt sześć lat

(1.2) zwierzę, rzecz lub roślina mająca dziewięćdziesiąt sześć lat

forma rzeczownika.

(2.1) D., B. lp. od dziewięćdziesięciosześciolatek

Źródła:

Wiktionary

Dziewięćdziesięciosześcioletni

przymiotnik

(1.1) mający dziewięćdziesiąt sześć lat

(1.2) trwający dziewięćdziesiąt sześć lat

Źródła:

Wiktionary

Dziewięćdziesięciotrzylatek

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) mężczyzna mający dziewięćdziesiąt trzy lata

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(2.1) zwierzę, roślina lub rzecz mająca dziewięćdziesiąt trzy lata

forma rzeczownika.

(3.1) D. lm. od dziewięćdziesięciotrzylatka

Źródła:

Wiktionary

Dziewięćdziesięciotrzylatka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kobieta mająca dziewięćdziesiąt trzy lata

mający dziewięćset lat, trwający dziewięćset lat itp.

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dziewka

1. dawniej: panna, dziewczyna, dziewica;
2. przestarzałe: wiejska dziewczyna, służąca na wsi;
3. kobieta źle prowadząca się; prostytutka; ulicznica

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) daw. dziewczyna

(1.2) stpol. córka

(1.3) daw. kobieta rozwiązła

(1.4) przest. służąca

(1.5) stpol. panna

(1.6) stpol. dziewica

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dziewkarz

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) mężczyzna korzystający z usług prostytutek

Źródła:

Wiktionary

Dziewkowice

wieś w Polsce

Dziewkowice ( Schewkowitz, 1936–1945 "Frauenfeld") – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie strzeleckim, w gminie Strzelce Opolskie.

SJP.pl

Dziewosłąb

dziewosłęb; dawniej:
1. mężczyzna, który w imieniu kogoś starającego się o rękę dziewczyny prosi jej rodziców o zgodę;
2. pieśń weselna

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) daw. mężczyzna, który w imieniu kawalera starającego się o rękę panny, prosi jej rodziców o zgodę; Gloger|dziewosłąb.

(1.2) daw. starosta weselny

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) daw. pieśń weselna, wiersz weselny

SJP.pl

Dziewoński

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Adam Dziewoński – geolog
Edward Dziewoński – aktor, reżyser, satyryk, syn Janusza
Janusz Dziewoński – aktor, ojciec Edwarda
Józef Dziewoński – artysta malarz, grafik, powstaniec styczniowy, ojciec Karola
Karol Dziewoński – profesor chemii, syn Józefa
Kazimierz Dziewoński – geograf
Zachariasz Dziewoński – lekarz (chirurg), major wojsk polskich z powstania listopadowego, żołnierz legii cudzoziemskiej
Elżbieta Dziewońska – aktorka, siostra Janusza

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dziewucha

rubasznie, czasem życzliwie o dziewczynie, przeważnie wiejskiej

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) ekspr. dziewczyna

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dziewuchowaty

Źródła:

SJP.pl

Dziewuszysko

zgrubienie od: dziewucha; pogardliwie lub z politowaniem o dziewczynie

Źródła:

SJP.pl

Dziećmiar

Źródła:

SJP.pl

Dziełko

1. niewielki utwór literacki;
2. zdrobnienie od: dzieło

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) zdrobn. od: dzieło

(1.2) niewielkie dzieło

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dzieło

1. utwór artystyczny, literacki lub naukowy o dużej wartości;
2. praca;
3. efekt jakichś procesów lub czyjejś pracy

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) efekt pracy twórczej

(1.2) ogólnie – efekt czyichś działań

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

dzieło kultury
- dzieło sztuki
- dzieło literackie
- dzieło muzyczne
dzieło fortyfikacyjne
- dzieło koronowe
- dzieło rogowe
dzieło naukowe
Dzieło – powieść, czternasty tom cyklu Rougon-Macquartowie
utwór – dzieło w sensie prawnym

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dziełosłumb

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) gw-pl|księstwo łowickie. dziewosłąb

Źródła:

Wiktionary

Dziełowy

druk. związany z techniką wydawniczą dzieł, używany przy przygotowaniu i druku dzieł

Źródła:

SJP.pl

Dziełucha

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. dziewczyna

Źródła:

Wiktionary

Dzień

pewien okres (najczęściej od wschodu do zachodu słońca lub doba)

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) okres od świtu do zmierzchu

(1.2) okres pomiędzy dwiema kolejnymi północami; doba

(1.3) określony termin; data

(1.4) przen. odległość możliwa do przebycia w ciągu jednej doby

(1.5) przen. (tylko w liczbie mnogiej) czas życia

rzeczownik, rodzaj żeński

(2.1) daw. barć leśna w żywym drzewie

Dzień – czas między wschodem a zachodem Słońca. Określenie to utożsamia się z dobą (np. jaki jest dzisiaj dzień? – pytanie to jest zadawane bez względu na to, czy czas jest dzienny, czy nocny).

Długość dnia różni się w zależności od szerokości geograficznej oraz deklinacji słońca.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dzieńdoberek

żartobliwie: dzień dobry

wykrzyknik

(1.1) pot. żart. dzień dobry

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dzieńgi

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) daw. żart. pieniądze

Źródła:

Wiktionary

Dzieża

duże, drewniane naczynie do rozczyniania ciasta na chleb; donica

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) duże drewniane naczynie do rozczyniania ciasta na chleb;

(1.2) zawartość dzieży (1.1)

Dzieża – naczynie służące do rozczyniania mąki i wyrastania ciasta chlebowego. Wykonane było z drewnianych klepek (najczęściej lipowych, świerkowych lub najwyżej cenionych – dębowych) i obręczy. Szersze u dołu niż u góry. Dzieża zwykle była bez wieka, ale czasem spotykało się wieko (pokrywę) wyplecione ze słomy.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dzieżka

gliniany garnek do przechowywania mleka lub śmietany

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zdrobn. od dzieża

1. zwierzę z rodziny świń, cenione przez myśliwych;
2. pęd wyrosły z nieuszlachetnionej części drzewa;
3. młoda roślina służąca za podkładkę przy szczepieniu lub oczkowaniu;
4. potocznie: człowiek nietowarzyski, odludek

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) zool. gatunek ssaka z rzędu parzystokopytnych;

rodzaj świni

Dzikan ("Potamochoerus") – rodzaj ssaków parzystokopytnych z podrodziny świń (Suinae) w obrębie rodziny świniowatych (Suidae).

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dzikarz

w łowiectwie: pies do polowań na dziki

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) łow. pies do polowania na dziki

Dzikarz – nieduży, często krótkonogi pies rasowy lub nierasowy, ułożony do polowania na dziki. Na dzikarzy wybierane są psy, które odznaczają się pasją myśliwską i ciętością, mają skłonność do pracy szperacza i posokowca, a dzięki niedużym rozmiarom mogą pracować w norach. Mimo drobnej budowy ciała mają bardzo silne szczęki i zęby. Zadaniem dzikarzy jest wyszukiwanie w miocie dzików, osaczenie, oszczekiwanie ich i wyprowadzanie na linię myśliwych.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dzikawy

nieco dziki

Źródła:

SJP.pl

Dziki

1. nieoswojony, występujący w środowisku naturalnym;
2. prymitywny, pierwotny, nieufny, nieokrzesany;
3. niezgodny z normami społecznymi, nieusankcjonowany prawnie

przymiotnik

(1.1) nieudomowiony, żyjący w naturalnych warunkach

(1.2) niekontrolowany

(1.3) nieokrzesany

(1.4) naturalny

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) człowiek kultur prymitywnych, żyjący w pierwotnych warunkach

(2.2) polit. człowiek nienależący do żadnej partii

forma rzeczownika.

(3.1) M. lm. od dzik

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Dziki – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. świeckim, w gminie Świecie
Dziki – wieś w woj. zachodniopomorskim, w pow. szczecineckim, w gminie Szczecinek
Dziki – serial telewizyjny
Dikij (pol. Dziki) – rosyjski serial kryminalny
Dziki – amerykański dramat filmowy z 1953 roku reżyserii László Benedeka
Dziki – polski film z 2026
dzikie zwierzę – przeciwieństwo zwierzęcia domowego
Dziki Bór, Dzikie
dzik (ujednoznacznienie)
dzik – ssak z rodziny świniowatych
Dzikość serca
dzikość – pierwszy z trzech etapów rozwoju ludzkości według Lewisa Morgana

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

rzadko: wulgarny sposób posługiwania się językiem

Źródła:

SJP.pl

Dzikowiec

1. wieś w województwie dolnośląskim, w powiecie kłodzkim;
2. wieś w województwie podkarpackim, w powiecie kolbuszowskim

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Dzikowiec (województwo dolnośląskie) – wieś w pow. kłodzkim, w gminie Nowa Ruda
Dzikowiec (Rączna) – część wsi Rączna w woj. małopolskim, w pow. krakowskim, w gminie Liszki
Dzikowiec (województwo podkarpackie) – wieś w pow. kolbuszowskim, w gminie Dzikowiec
Dzikowiec (gmina) – gmina wiejska
Dzikowiec (wąwóz) – wąwóz w Ojcowskim Parku Narodowym
Nowy Dzikowiec (ujednoznacznienie)
Dzikowiec Wielki

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dzikowiecki

→ Dzikowiec (wieś w Polsce)

Źródła:

SJP.pl

Dzikowo

wieś w Polsce

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Dzikowo – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. toruńskim, w gminie Obrowo
Dzikowo – wieś w woj. lubuskim, w pow. gorzowskim, w gminie Lubiszyn
Dzikowo – wieś w woj. lubuskim, w pow. krośnieńskim, w gminie Gubin
Dzikowo – osada w woj. zachodniopomorskim, w pow. koszalińskim, w gminie Polanów
Dzikowo – wieś w woj. zachodniopomorskim, w pow. myśliborskim, w gminie Barlinek
Dzikowo – wieś w woj. zachodniopomorskim, w pow. wałeckim, w gminie Wałcz
Dzikowo – jezioro położone w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie toruńskim, w gminie Obrowo.
Dzikowo Iławeckie, Dzikowo Myśliborskie, Dzików

SJP.pl

Dzikus

osoba, która jest dzika

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) obraź. osobnik niecywilizowany

(1.2) pot. pejor. osoba zachowująca się prymitywnie i grubiańsko

(1.3) pot. pejor. osoba nieśmiała, mająca trudności w relacjach

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(2.1) pot. żart. nieoswojone zwierzę

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dzikusek

→ dzikus

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) zdrobn. od: dzikus

(1.2) mały dzikus

forma rzeczownika.

(2.1) D. lm. od: dzikuska

Patrz:dzikus

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dzikuska

→ dzikus

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kobieta niecywilizowana

(1.2) kobieta nieobyta towarzysko

(1.3) reprezentantka obcej cywilizacji

(1.4) prostaczka

(1.5) kobieta nieśmiała

Dzikuska. Historia miłości – debiutancka powieść Ireny Zarzyckiej z 1927 roku. Początkowo ukazywała się w odcinkach na łamach "Rzeczpospolitej" (od 10 sierpnia), a następnie została wydana przez wydawnictwo "Rój". Jedna z najpopularniejszych polskich powieści romansowych okresu międzywojennego.

Patrz:dzikus

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dzików

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Dzików – część miasta Tarnobrzeg
Dzików – wieś w woj. dolnośląskim, w pow. polkowickim, w gminie Gaworzyce
Dzików – przysiółek w województwie lubuskim, w powiecie wschowskim, w gminie Sława
Dzików – wieś w woj. pomorskim, w pow. człuchowskim, w gminie Rzeczenica
Dzików – wieś w obwodzie rówieńskim, w rejonie rówieńskim, w hromadzie Zoria
Dzikowo, Stary Dzików, Nowy Dzików

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dzikówka

potocznie: naturalny, nieregularny kamień elewacyjny w surowej, nieobrobionej formie

Źródła:

SJP.pl

Dzinia

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) stpol. włosienica

Źródła:

Wiktionary

Dzioba

w żeglarstwie:
1. miejsce, w którym zbiegają się obie burty przedniej części statku, jachtu, łodzi itp.;
2. przednia część kadłuba i pokładu statku, jachtu, łodzi itp. od fokmasztu do dziobnicy

Źródła:

SJP.pl

Dziobak

1. ssak z rzędu stekowców o charakterystycznym pysku zakończonym dziobem podobnym do kaczego, występujący nad rzekami Australii i Tasmanii; dawniej: dzióbak;
2. drewniana lub metalowa belka umocowana do dziobnicy żaglowca, służąca do rozpinania lin i żagli; bukszpryt

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) zool. nazwa systematyczna|Ornithorhynchus|ref=tak., stekowiec z rodziny dziobakowatych;

(1.2) kolej. środ. elektryczny zespół trakcyjny Pendolino;

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) żegl. bukszpryt

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

dziobak australijski – stekowiec endemiczny dla Australii;
dziobak – nazwa poboczna rodzaju rukwiel – roślin z rodziny kapustowatych;
dziobak – potoczna nazwa pociągu Alstom Pendolino z powodu kształtu jego przedniej części;
dziobak – pogardliwe młodzieżowe określenie osoby uczącej się pilnie, ale mechanicznie

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dziobakowate

o cechach dziobakowatych (rodzina ssaków)

Dziobakowate (Ornithorhynchidae) – rodzina ssaków z rzędu stekowców (Monotremata).

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dziobakowaty

o cechach dziobakowatych (rodzina ssaków)

Źródła:

SJP.pl

Dziobanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|dziobać.

Źródła:

Wiktionary

Dziobaty

1. mający twarz zeszpeconą bliznami po ospie; dzióbaty;
2. dawniej o ptaku z długim dziobem

przymiotnik relacyjny

(1.1) przest. (o ptaku) mający długi dziób, o długim dziobie

przymiotnik jakościowy

(2.1) zeszpecony bliznami po chorobie skórnej, np. ospie lub trądziku

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dziobać

dzióbać;
1. o ptakach: uderzać dziobem;
2. o ptakach: jeść coś, chwytając dziobem;
3. kłuć, uderzać czymś ostrym; ukłuć;
4. potocznie: jeść niewiele; pogryzać;
5. wulgarnie: współżyć z kimś seksualnie, być aktywnym seksualnie

czasownik przechodni niedokonany (dk. dziobnąć)

(1.1) uderzać dziobem

(1.2) jeść dziobem

(1.3) pot. uderzać czymś ostrym

(1.4) pot. jeść po trochu

(1.5) przen. uczyć się na pamięć

(1.6) przen. schlebiać komuś

czasownik zwrotny niedokonany dziobać się (dk. dziobnąć się)

(2.1) dziobać (1.1) jeden drugiego

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dziobek

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) syst. ornit. nazwa systematyczna|Bucerotiformes|Fürbringer|ref=tak., rząd ptaków z infragromady ptaków neognatycznych;

rodzaj ssaków morskich z rodziny zyfiowatych

Dziobowal ("Mesoplodon") – rodzaj ssaków morskich z rodziny Hyperoodontinae w obrębie rodziny zyfiowatych (Ziphiidae).

Dzioby

Źródła:

SJP.pl

Dziobówka

1. ptak (2 gatunki) z rzędu siewkowych, z terenów podmokłych Afryki, południowej i południowo-wschodniej Azji i Australii (dziobówka bengalska) oraz Ameryki Południowej (dziobówka amerykańska); w opiece nad potomstwem samice zajmują się tylko znoszeniem jaj, a resztę obowiązków przejmują samce; złotosłonka;
2. nadbudówka na dziobie statku

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

dziobówka - nadbudówka na dziobie statku wodnego
dziobówka - Złotosłonka bengalska - gatunek ptaka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kraków. dziewczyna

(1.2) slang. ładna, atrakcyjna dziewczyna

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dziopka

dziopa;
1. gwarowo: dziewczyna, panna, dziewka;
2. dawniej: chustka na głowę

Źródła:

SJP.pl

Dziorga

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) reg-pl|Częstochowa. kradzież owoców z cudzego sadu

Źródła:

Wiktionary

Dziołcha

w gwarze śląskiej: dziewczyna

rodzaj krótkiej włóczni z małym grotem

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) rodzaj broni drzewcowej, odmiana włóczni znana od czasów prehistorycznych;

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dzis.

skrót od: dzisiejszy

Źródła:

SJP.pl

Dzisia

przysłówek czasu

(1.1) daw. lub gwara. dzisiaj, dziś

Źródła:

Wiktionary

Dzisiaj

przysłówek czasu

(1.1) cały dzień, który jest w tej chwili, dziś

(1.2) w obecnym czasie, w bieżącym okresie

przymiotnik

1. miasto na Białorusi;
2. wieś w Polsce

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. hydron. rzeka na Litwie i Białorusi, lewy dopływ Dźwiny, wypływa z jeziora Dzisna na Litwie;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Dzisna – wieś w Polsce w woj. zachodniopomorskim, w pow. goleniowskim, w gminie Przybiernów
Dzisna – zlikwidowany przystanek gryfickiej kolei wąskotorowej w Dzisnej
Dzisna – wieś w rejonie ignalińskim okręgu uciańskim
Dzisna – jezioro
Dzisna – miasto w obwodzie witebskim
Dzisna – rzeka na obszarze Białorusi i Litwie

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dzitwa

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. hydron. rzeka na Litwie oraz na Białorusi w rejonach werenowskim i lidzkim, prawy dopływ Niemna;

Dzitwa (lit. "Ditva", biał. "Дзітва") – rzeka na Litwie oraz w werenowskim i lidzkim rejonach Białorusi, prawy dopływ Niemna. Długość 93 km, w granicach Białorusi ~90 km. Zlewnia 1220 km². Przepływ wody u ujścia 8,2 m³/s. średnie nachylenie koryta 0,4‰.

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Dziuba

Źródła:

SJP.pl

Dziubałkowate

rodzina pluskwiaków różnoskrzydłych, przeważnie drapieżnych

nazwisko

Dziubiński (forma żeńska: Dziubińska, forma liczby mnogiej: Dziubińscy) – polskie nazwisko. Z początkiem lat 90. XX wieku Polskę zamieszkiwało 2700 osób o tym nazwisku. Rodziny szlacheckie o tym nazwisku pieczętowały się herbami Leliwa i Dołęga.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dziubnonć

czasownik dokonany

(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. dziubnąć

(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. przen. skosztować

Źródła:

Wiktionary

Dziubryś

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) daw. człowiek ospowaty

Źródła:

Wiktionary

Dziuda

(1.1) gw-pl|Lwów. dziewczyna

(1.2) pot. lekcew. dziewczyna

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

1. otwór wydrążony w żywym drzewie stanowiący schronienie dla zwierząt;
2. mieszkanie niewielkich rozmiarów;
3. potocznie: miejsce z nielegalnym lub skradzionym towarem

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) dendr. otwór, pusta komora wewnątrz pnia lub gałęzi drzewa;

(1.2) ekol. gniazdo ptaków, ssaków lub owadów znajdujące się w dziupli (1.1)

(1.3) pot. przen. niewielkie, ciasne pomieszczenie

mający dziuplę

Źródła:

SJP.pl

Dziuplowy

→ dziupla

Patrz:dziupla

Źródła:

SJP.pl

Dziura

1. otwór w czymś, najczęściej nieregularny,
2. brak, luka,
3. zagłębienie w ziemi, nora,
4. pot.: mała, zapomniana miejscowość

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) otwór powstały wskutek uszkodzenia

(1.2) pot. ubytek w zębie

(1.3) przen. pot. miejscowość biedna, położona z dala od cywilizacji

(1.4) przen. gwara radiowa niepożądana cisza na antenie

(1.5) fiz. zob. dziura elektronowa.

(1.6) przen. grub. pochwa, wagina

(1.7) środ. jaskinia

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Dziura ozonowa
Dziura w powietrzu – turbulencja czystego nieba
Dziura koronalna – ciemniejsze obszary w koronie słonecznej
Czarna dziura
- Podwójna czarna dziura
- Pierwotna czarna dziura
- Czarna dziura o masie gwiazdowej
- Czarna dziura o masie pośredniej
- Supermasywna czarna dziura
„Szara dziura”
Biała dziura
Dziura – jaskinia w Tatrach

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) bot. nazwa systematyczna|Hypericum|L.|ref=tak., liczący około 370 gatunków rodzaj roślin z rodziny dziurawcowatych;

SJP.pl
Wikipedia

1. maszyna do robienia i obszywania dziurek do guzików;
2. urządzenie do przygotowywania taśmy dziurkowanej, na której kombinacje kodowe są przedstawione w postaci układu dziurek

rzeczownik, rodzaj żeński

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

→ dziura

Patrz:dziura

Źródła:

SJP.pl

Dziursko

zgrubienie od: dziura

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) zgrub. od dziura

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dziurszlak

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) gwara więzienna oko

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

Źródła:

Wiktionary

Dziwaczka

ozdobna roślina z rodziny dziwaczkowatych, pochodząca z Ameryki Środkowej, hodowana dla dekoracji

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kobieta o dziwnych upodobaniach i przyzwyczajeniach

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dziwaczkowate

rodzina roślin z rzędu goździkowców; nocnicowate

Źródła:

SJP.pl

Dziwacznie

przysłówek sposobu

1. zalążek materii kwarkowej (fizyka);
2. pierwsze stadium larwalne motylicy wątrobowej (biologia)

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Miracidium, dziwadełko – pierwsza larwa w cyklu życiowym przywr wnętrzniaków
Dziwadełko (ang. strangelet) – hipotetyczne ciało fizyczne, zbudowane z cząstek dziwnych

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dziwadło

dziwoląg; potocznie:
1. człowiek wyglądający lub postępujący nietypowo, śmiesznie, dziwacznie; dziwak, ekscentryk;
2. coś dziwnego, nadmiernie wyrafinowanego, niezwykłego

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) nietypowa istota

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dziwak

osoba, która nie zachowuje się normalnie, zgodnie z przyjętymi normami

→ dziwer

Patrz:dziwer

Źródła:

SJP.pl

Dziwidło

roślina z rodziny obrazkowatych; amorfofalus

Dziwidło, amorfofalus ("Amorphophallus" Blume ex Decne.) – rodzaj roślin należący do rodziny obrazkowatych, liczący ok. 230 gatunków, pochodzące z tropikalnej i subtropikalnej strefy paleotropiku (Afryka, Azja, Australazja i wyspy Pacyfiku).

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dziwisz

1. wprawiać w podziw, w zdumienie; zdumiewać, zadziwiać;
2. dziwić się - odczuwać lub okazywać zdziwienie

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Dziwisz − polskie nazwisko. Na początku lat 90. XX wieku w Polsce nosiło je 1283 osoby.
Augustyn Dziwisz (1918-1982) – polski piłkarz
Karol Dziwisz (1911-1982) – polski piłkarz
Stanisław Dziwisz (ur. 1939) – polski biskup rzymskokatolicki

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dziwić

1. wprawiać w podziw, w zdumienie; zdumiewać, zadziwiać;
2. dziwić się - odczuwać lub okazywać zdziwienie

czasownik przechodni niedokonany (dk. zdziwić)

(1.1) powodować odczucie zdumienia

czasownik zwrotny niedokonany dziwić się (dk. zdziwić się)

(2.1) odczuwać lub okazywać brak rozumienia czegoś lub zdumienie

(2.2) daw. reg-pl|Kresy. patrzeć

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dziwiński

nazwisko

Źródła:

SJP.pl

Dziwka

wulgarnie:
1. prostytutka;
2. kobieta lekkich obyczajów, prowadząca się niemoralnie

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) wulg. prostytutka

(1.2) pogard. o kobiecie

(1.3) łódź. duża dziewczyna

(1.4) środ. uchwyt do garnka lub menażki

(1.5) gw-pl|Bukowina. dziewczyna, panna

Dziwka (hiszp. "Yo puta") – hiszpański film fabularny w reżyserii Maríi Lidón z 2004 roku.

Film jest stylizowaną na film dokumentalny adaptacją powieści Isabel Pisano "Yo puta". Główną bohaterką jest Rebecca (Denise Richards), studentka antropologii zbierająca materiały do książki na temat prostytucji.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dziwkarski

potocznie: związany z wyglądem lub zachowaniem dziwki

Źródła:

SJP.pl

Dziwkarz

mężczyzna zadający się z kobietami lekkich obyczajów * forma dopełniacza l.mn. "dziwkarzów" przestarzała

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) posp. mężczyzna korzystający z usług prostytutek, także: mężczyzna często zmieniającym partnerki seksualne

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dziwna

osobliwy, niezrozumiały

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. cieśnina w województwie zachodniopomorskim;

Dziwna – cieśnina o długości 30,348 km łącząca wody Zalewu Szczecińskiego z Morzem Bałtyckim. Oddziela wyspę Wolin od stałego lądu po jej wschodniej stronie. Dziwna odbiera wody z cieśniny zwanej Głębokim Nurtem. Względem pozostałych dwóch cieśnin Zalewu Szczecińskiego (Piany i Świny) znajduje się najdalej na wschód.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dziwnie

przysłówek sposobu

przysłówek sposobu

(1.1) zob. dziwnie.

(1.2) stpol. gwałtownie

Dziwno – osada w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie kwidzyńskim, w gminie Sadlinki.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa elbląskiego.

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. wieś w województwie zachodniopomorskim;

Dziwnówek (niem. "Klein Dievenow") – wieś w północno-zachodniej Polsce, położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie kamieńskim, w gminie Dziwnów, 4,5 km na wschód od centrum Dziwnowa.

Według danych z 2008 r. wieś miała 404 mieszkańców.

W Dziwnówku nad morzem wyznaczono letnie kąpielisko obejmujące 400 m linii brzegowej.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dziwo

1. wyrażenie zdumienia, zaskoczenia: o dziwo
2. coś dziwnego, nieznanego, cudo

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) niezwykła rzecz

(1.2) cudo, straszydło, zjawa

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dziwoczyć

czasownik niedokonany

(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. wariować

(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. popędzać

Źródła:

Wiktionary

Dziwogon

rodzaj ptaków śpiewających

Źródła:

SJP.pl

Dziwogony

rodzaj ptaków śpiewających

w mitologii słowiańskiej: złośliwa boginka, nieprzychylna ludziom

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) mitsłow. rodzaj demona o kobiecej postaci z ludowych wierzeń i mitów słowiańskich;

Dziwożona (także "boginka", "mamuna") – demon żeński z wierzeń dawnych Słowian.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dziwulski

nazwisko

Źródła:

SJP.pl

Dziwy

1. zgrubienie od: dziwka;
2. dziewczyna, kobieta niezgrabna, duża, prostacka

Dziwy – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie żuromińskim, w gminie Lubowidz. Ma status sołectwa. Leży nad rzeką Wkrą.

Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Andrzeja Apostoła w Lubowidzu.

Prywatna wieś szlachecka położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie sierpeckim województwa płockiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ciechanowskiego.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dziwło

1. wydłużona, przednia część głowy ptaków obejmująca otwór gębowy;
2. potocznie: twarz, zwłaszcza usta, wargi;
3. wydłużona, ostro wystająca końcówka niektórych przedmiotów; szpic, szpikulec, czubek;
4. blizna na twarzy, zwykle po ospie lub trądziku;
5. w instrumentach dętych o pojedynczym stroiku: ustnik w postaci krótkiej rurki z ukośnym ścięciem tworzącym okienko, na które nakłada się stroik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zool. rogowe zakończenie głowy u ptaków oraz niektórych innych zwierząt służące najczęściej do chwytania pokarmów;

(1.2) pot. przen. twarz lub usta

(1.3) muz. rodzaj ustnika;

(1.4) mors. przednia część kadłuba statku;

(1.5) lotn. przednia część kadłuba samolotu;

(1.6) zwykle w lm. ślad na skórze po przebytej ospie

forma czasownika.

(2.1) rozk. zob. dziobać.

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

dziób – przednia część kadłuba jednostki pływającej
dziób – rogowy twór u ptaków oraz niektórych innych zwierząt
dziób – przednia część kadłuba samolotu
dziób – rodzaj ustnika w instrumencie muzycznym
Dziób – szczyt w Górach Stołowych, w Sudetach Środkowych
Taran

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dzióbak

dawniej: ssak z rzędu stekowców o charakterystycznym pysku zakończonym dziobem podobnym do kaczego, występujący nad rzekami Australii i Tasmanii; dziobak

Źródła:

SJP.pl

Dzióbas

dziubas;
1. pieszczotliwie: osoba, którą się bardzo lubi;
2. potocznie: pocałunek; całus, buziak, buzi

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

SJP.pl
Wiktionary

Dzióbek

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zdrobn. od: dziób

(1.2) mały dziób

(1.3) wylot czajnika, czajniczka lub innego naczynia

(1.4) przen. usta, zwłaszcza ściśnięte

(1.5) gw-pl|Górny Śląsk. pocałunek

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) pieszczotliwie o ukochanym; w domyśle: ten, którego całuję

Dzióbek – odwrócenie kajaka po wywrotce (bez wysiadania z niego) z pomocą drugiego kajakarza.

zgrubiała błona śluzowa, ochraniająca wyrostki zębodołowe szczęki żuchwy

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) anat. zgrubiała tkanka osłaniająca zęby;

Dziąsło (łac. "gingiva") – zgrubiała tkanka osłaniająca wyrostek zębodołowy i z nim zrośnięta. Dziąsło ściśle przylega do zębiny oraz wypełnia przestrzeń między przylegającymi zębami.

Tkanka dziąsła nie zawiera gruczołów, jest silnie unaczyniona i podatna na uszkodzenia mechaniczne. Częstym zjawiskiem jest krwawienie dziąseł wywołane podrażnieniem zbyt ostrym włosiem szczoteczki do zębów.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dziąsłowość

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) bot. pot. regionalna nazwa kilku różnych roślin motylkowych, koniczyn

:: (1.1.1) daw. reg. kresy. koniczyna bladoróżowa

:: (1.1.2) daw. reg. sparceta siewna

(1.2) uprawa, pole obsiane którymkolwiek z gatunków dzięcieliny (1.1) lub pole po tej uprawie

Dzięcielina – dawna regionalna nazwa różnych gatunków roślin pastewnych z rodziny bobowatych (motylkowatych), zwłaszcza koniczyny, lucerny sierpowatej i sparcety siewnej.

Nazwa ta pojawiła się w pierwszej księdze poematu „Pan Tadeusz” Adama Mickiewicza. Znajduje się tu fragment:

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dzięcielski

nazwisko

Źródła:

SJP.pl

Dzięcioli

pilnie uczyć się na pamięć; kuć, zakuwać

przymiotnik dzierżawczy

(1.1) należący do dzięcioła

przymiotnik relacyjny

(2.1) dotyczący dzięcioła, określający dzięcioła

przymiotnik jakościowy

(3.1) charakterystyczny dla dzięcioła, mający cechy dzięcioła

1. ptak leśny o dużym, mocnym dziobie i długim języku, wydobywający owady spod kory drzew;
2. potocznie: osoba ucząca się na pamięć, pilnie, lecz bez zrozumienia; kujon

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) ornit. ptak z podrodziny dzięciołów, nazwa systematyczna|Picinae|ref=tak.

(1.2) ornit. zob. dzięcioły.

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) środ. uczn. stud. lekcew. bardzo dobry uczeń, student posądzany o pamięciowe przyswajanie wiedzy

(2.2) pogard. głupi, prymitywny człowiek

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

dzięcioł białogrzbiety
dzięcioł białoszyi
dzięcioł czarny
dzięcioł duży
dzięcioł mały
dzięcioł średni
dzięcioł trójpalczasty
dzięcioł zielonosiwy
dzięcioł zielony
Bogdan Dzięcioł (ur. 1928) - prawnik
Janusz Dzięcioł (1953–2019) - uczestnik programu Big Brother
Marian Dzięcioł (1950–2015) - samorządowiec

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dzięciołek

1. zdrobnienie od: dzięcioł;
2. gatunek małego ptaka z rzędu dzięciołowych; dzięcioł mały

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Dendrocopos minor|ref=tak., najmniejszy gatunek dzięcioła występujący w Polsce;

Dzięciołek, dzięcioł mały ("Dryobates minor") – gatunek małego ptaka z rodziny dzięciołowatych (Picidae), zamieszkujący Eurazję i skrajnie północną Afrykę. Nie jest zagrożony.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dzięciołowate

rodzina ptaków z rzędu dzięciołów

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) syst. ornit. nazwa systematyczna|Picidae|ref=tak., rodzina ptaków z rzędu dzięciołowych;

Dzięciołowate (Picidae) – rodzina ptaków z rzędu dzięciołowych (Piciformes). Obejmuje ponad 230 gatunków.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dzięciołowaty

o cechach charakterystycznych dla dzięciołowatych, rodziny ptaków z rzędu łaźców

Źródła:

SJP.pl

Dzięciołowe

rząd ptaków nowoczesnych

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) syst. ornit. nazwa systematyczna|Piciformes||ref=tak., rząd ptaków z infragromady ptaków neognatycznych;

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Picinae|ref=tak., podrodzina ptaków o silnym dziobie i długim języku, żywiący się owadami leśnymi, zaliczana do rodziny dzięciołowatych;

forma rzeczownika|rodzaj=męskozwierzęcy.

(2.1) plural|dzięcioł.

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

dzięcioły (Picinae) – podrodzina ptaków z rodziny dzięciołowatych
dzięciołowate (Picidae) – rodzina ptaków z rzędu dzięciołowych
dzięciołowe (Piciformes) – rząd ptaków
Dzięcioły – część wsi Łubna-Jarosłaj w woj. łódzkim, w pow. sieradzkim, w gminie Błaszki
Dzięcioły – wieś w woj. mazowieckim, w pow. łosickim, w gminie Łosice
Dzięcioły – wieś w woj. mazowieckim, w pow. wołomińskim, w gminie Tłuszcz
Dzięcioły – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. kaliskim, w gminie Brzeziny
Dzięciołówka
Dzięcioły Bliższe, Dzięcioły Dalsze

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) bot. nazwa systematyczna|Angelica|L.|ref=tak., rodzaj bylin z rodziny selerowatych;

(1.2) bot. roślina z rodzaju dzięgli (1.1)

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Dzięgiel – rodzaj roślin z rodziny selerowatych
Dzięgiel – osada kaszubska

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dzięgielewski

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Adam Dzięgielewski (1878–1944) – polski działacz socjalistyczny i komunistyczny
Jan Dzięgielewski (ur. 1948) – polski historyk, prof. zw. dr hab.
Jarosław Dzięgielewski – polski pastor adwentystyczny, przewodniczący Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego w RP (2013–2018)
Jerzy Dzięgielewski (ur. 1950) – polski hokeista, reprezentant kraju
Józef Dzięgielewski (1895–1952) – polski działacz socjalistyczny, poseł na Sejm RP I i II kadencji
Konrad Dzięgielewski (1903–1977) – polski okulista
Leszek Dzięgielewski (ur. 1970) – polski muzyk, wokalista, kompozytor, multiinstrumentalista i autor tekstów
Piotr Dzięgielewski (ur. 1966) – polski wojskowy, generał brygady, Szef Inspektoratu Wojskowej Służby Zdrowia

Patrz:dziękczynny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dziękczynić

składać uroczyste podziękowanie

Źródła:

SJP.pl

Dziękczynność

→ dziękczynny

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) rzad. wyrażanie dziękczynienia

Patrz:dziękczynny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dziękczynny

podniośle wyrażający podziękowanie, dziękczynienie; hołdowniczy

przymiotnik

(1.1) wyrażający wdzięczność

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dzięki

1. przyimek mówiący o osobach lub faktach, które spowodowały, że jakaś sytuacja jest dla kogoś pomyślna;
2. potocznie: dziękuję

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) podn. podziękowania

wykrzyknik

(2.1) pot. dziękuję, dziękujemy

przyimek

(3.1) …służący do powiedzenia, że dana czynność odbywa się z niezbędną pomocą osoby, rzeczy itp., opisanych przez wyrażenie za przyimkiem

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Dzięki – album studyjny polskiego zespołu Genzie
Dzięki – singiel polskiego zespołu Genzie
Dzięki – album studyjny piosenkarza reggae - Juniora Stressa
Wdzięki

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dziękiewicz

nazwisko

Źródła:

SJP.pl

Dziękowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|dziękować.

Źródła:

Wiktionary

Dziękować

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. podziękować)

(1.1) dosł. składać podziękowanie

(1.2) iron. uprzejmie komuś odmawiać

Źródła:

Wiktionary

Dziękuję

wyrażenie grzecznościowe

wykrzyknik

(1.1) zwrot grzecznościowy wyrażający wdzięczność

forma czasownika.

(2.1) zob. dziękować.

Dziękuję – pop-rockowy utwór polskiej piosenkarki Dody z jej pierwszego solowego albumu studyjnego, "Diamond Bitch". Został wydany jako piąty i ostatni singel promujący album w maju 2009.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dziękówa

potocznie: dziękuję; dzięki

zwrot grzecznościowy

(1.1) pot. dziękuję

rzeczownik, rodzaj żeński

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dziśka

przysłówek czasu

[czytaj: zonka] język urzędowy Bhutanu

Dzongkha (རྯོང༌ཁ༌, transliteracja Wyliego: "rdzong-kha"; alternatywna nazwa: འབྲུག༌སྐད༌ "brug skad", wymowa: "trukkä") – język urzędowy Bhutanu, spokrewniony z niektórymi dialektami tybetańskimi używanymi w Sikkimie i południowym Tybecie. Mówiony dzongkha i współczesny standardowy język tybetański są wzajemnie niezrozumiałe, lecz dzongkha znajdował się pod silnym wpływem klasycznego języka tybetańskiego, używanego do lat 60. XX w. w szkolnictwie bhutańskim.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dzu

skrót od: Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej (odczytywany jako całe wyrażenie); DzURP

Źródła:

SJP.pl

Dzukia

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. jeden z regionów etnograficznych Litwy w południowej części kraju, a także na Białorusi i w niewielkiej części w Polsce, znajdują się tutaj największe miasta litewskie jak Wilno czy Kowno;

Dzukia ( Dzūkija); hist. Dajnawa – jeden z pięciu regionów etnograficznych Litwy. Rejon położony jest na południu kraju, częściowo też na terytorium Polski (województwo podlaskie) i Białorusi. Region pokrywa się w dużej części z historyczną Wileńszczyzną.

Głównymi miastami Dzukii są Olita, Grodno, Lida i Wilno. Charakterystyczne dla regionu są duże obszary lasów oraz obszary o małej gęstości zaludnienia.

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Dzurp

skrót od: Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej (odczytywany jako całe wyrażenie); DzU

Źródła:

SJP.pl

Dzwaniać

czasownik nieprzechodni niedokonany

(1.3) techn. element różnych urządzeń technicznych, zwykle w kształcie cylindrycznym, zamknięty od góry, bez dna

(1.4) pot. niegroźny wypadek drogowy, kolizja lub stłuczka

(1.5) hist. wojsk. główna część hełmu chroniąca większą część głowy;

(1.6) zob. dzwony.

forma rzeczownika.

(2.1) lm. D. zob. dzwono.

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

dzwon – instrument muzyczny
- dzwon kościelny – dzwon używany w kościołach
- dzwon okrętowy – dzwon używany na statkach
dzwon nurkowy – urządzenie do nurkowania
dzwon – podstawowa część konstrukcyjna hełmu
Dzwon – turnia w Dolinie Kobylańskiej na Wyżynie Olkuskiej
Dzwon – figura akrobacji lotniczej.
Dzwon – baśń literacka autorstwa Hansa Christiana Andersena
kształt dzwonowaty (krzywa dzwonowa) – kształt funkcji gęstości rozkładu normalnego
dzwon lub dzwonek – rodzaj charakterystycznego dźwięku (sygnału)
dzwonek
dzwony

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dzwonczany

przymiotnik

(1.1) gwara. karc. karowy

Źródła:

Wiktionary

Dzwoneczek

zdrobnienie od: dzwonek

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zdrobn. od: dzwon

(1.2) przedmiot przypominający kształtem dzwon

→ dzwoneczek

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z dzwoneczkiem, dotyczący dzwoneczka

Patrz:dzwoneczek

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dzwonecznik

roślina z rodziny dzwonkowatych, rosnąca w Europie środkowo-wschodniej i w Azji

Dzwonecznik ("Adenophora" Fisch.) – rodzaj roślin z rodziny dzwonkowatych. Obejmuje 62 gatunki. Występują głównie w Azji Wschodniej, jedynie dwa gatunki rosną dziko w Europie. W Polsce rośnie dziko jeden gatunek – dzwonecznik wonny "A. liliifolia". Rośliny te rosną w widnych lasach i w zbiorowiskach trawiastych. Kwiaty zapylane są zwykle przez pszczoły.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dzwonek

1. przyrząd wydający brzęczący dźwięk, używany do sygnalizacji;
2. dźwięk dzwonka; dzwonienie;
3. potocznie: sygnał oznaczający koniec lub początek lekcji

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zdrobn. od: dzwon

(1.2) mały dzwon

(1.3) urządzenie sygnalizacyjne, często elektryczne, np. przy drzwiach wejściowych, w szkole, teatrze, przy rowerze

(1.4) dźwięk dzwonka (1.2-3), sygnał dzwonkiem (1.2-3)

(1.5) karc. jeden z kolorów karcianych

(1.6) przedmiot przypominający kształtem dzwon

(1.7) bot. nazwa systematyczna|Campanula|L.|ref=tak., roślina o dużych, najczęściej niebieskich kwiatach

(1.8) bot. lud. dziurawiec

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

dzwonek – kolor w kartach
dzwonek – instrument muzyczny, mały dzwon
dzwonki – instrument muzyczny
dzwonek – rodzaj roślin z rodziny dzwonkowatych
dzwonek, także dzwonko – fragment korpusu ryby przeznaczony do konsumpcji
dzwonek – rodzaj sygnału dźwiękowego
Dzwonek – czasopismo wydawane we Lwowie w latach 1859–1872
Dzwonek – potok w województwie małopolskim
Dzwonek – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie ostrołęckim, w gminie Czerwin
Dzwonek – źródło w dolinie za Żbikiem w województwie małopolskim
dzwonek elektryczny
dzwonek krowi

(1.1) wywoływanie dźwięku za pomocą dzwonu lub dzwonka

(1.2) wywoływanie dźwięk uderzając w metaliczny przedmiot

(1.3) wydawanie dźwięku przez dzwon, dzwonek lub telefon

(1.4) pot. telefonowanie, próba nawiązania połączenia telefonicznego

(1.5) uczucie nieprzyjemnego dźwięku w uszach

Źródła:

Wiktionary

Dzwonistęp

rodzaj roślin okrytonasiennych z rodziny dzwonkowatych, z rzędu dzwonkowców, obejmujący ponad 55 gatunków

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dzwonkowate

Dzwonkówka

rodzaj grzybów z rodziny dzwonkówkowatych

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

dzwonkówka (Entoloma) – rodzaj grzybów
Dzwonkówka – szczyt w Beskidzie Sądeckim
Dzwonkówka – szczyt w Karkonoszach

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dzwonkówkowate

rodzina grzybów z rzędu pieczarkowców; wieruszkowate

Dzwonkówkowate, wieruszkowate ("Entolomataceae" Kotl. & Pouzar) – rodzina grzybów należąca do rzędu pieczarkowców.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dzwonkówkowaty

o cechach dzwonkówkowatych (rodzina grzybów)

Źródła:

SJP.pl

Dzwonnica

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) archit. część budynku (najczęściej wieża) lub osobna budowla, konstrukcja przeznaczone do zawieszania dzwonów;

SJP.pl
Wiktionary

Dzwonnik

osoba bijąca w dzwony w dzwonnicy, kościele itp.

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) człowiek mający za zadanie dzwonienie dzwonem kościelnym w dzwonnicy;

(1.2) muz. muzyk grający na dzwonach

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(2.1) ornit. nazwa kilku gatunków ptaków z rodzaju nazwa systematyczna|Procnias|ref=tak.

Dzwonnik – osoba obsługująca dzwon kościelny, mająca za zadanie dzwonienie w dzwonnicy w określonych porach dnia oraz podczas nabożeństw.

Dzwonnikami w pierwszych wiekach polskiego chrześcijaństwa, byli duchowni. Począwszy od wczesnego średniowiecza, w języku łacińskim osoby te określano najczęściej mianem "campanator" oraz "signator", przy czym sygnator był najważniejszym dzwonnikiem w większym zespole lub urzędnikiem nadzorującym dzwony.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dzwonny

poetycko: dźwięczny, dzwoniący

Źródła:

SJP.pl

Dzwono

1. część drewnianego obwodu koła u wozu
2. kawał ryby powstały przez przecięcie jej w poprzek

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) techn. wystająca, środkowa część drewnianego koła u wozu umocowana na osi

(1.2) coś kształtem przypominającego krąg, pierścień lub zwój

(1.3) kulin. ryb. zob. dzwonko.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dzwonowaty

podobny kształtem do dzwonu

Źródła:

SJP.pl

Dzwonowo

wieś w Polsce

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Dzwonowo – przysiółek wsi Niedźwiedziny, w woj. wielkopolskim, w pow. wągrowieckim, w gminie Skoki
Dzwonowo – wieś w woj. zachodniopomorskim, w pow. stargardzkim, w gminie Marianowo
Dzwonowo – wieś w woj. zachodniopomorskim, w pow. wałeckim, w gminie Człopa
Dzwonowo – osada leśna w woj. zachodniopomorskim, w pow. wałeckim, w gminie Człopa
Dzwonowo – gromada

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Dzwonowy

przymiotnik od: dzwon

Źródła:

SJP.pl

Dzwony

spodnie o nogawkach rozszerzanych od kolan w dół

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) pot. spodnie rozszerzone poniżej kolan

(1.2) eufem. grub. męskie genitalia

(1.3) muz. zob. dzwony rurowe.

forma rzeczownika.

(2.1) M., B. i W. lm. od: dzwon

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

dzwony rurowe – instrument muzyczny, odmiana dzwonu klasycznego
dzwony – spodnie o charakterystycznych, rozszerzających się u dołu nogawkach
dzwony z Balangigi – trzy filipińskie dzwony kościelne
Dzwony – czasopismo
Dzwony – symfonia chóralna Siergieja Rachmaninowa
Dzwony Bazylei – powieść
Dzwony kornewilskie – operetka
Dzwony Najświętszej Marii Panny – film
Dzwony wojny – serial
dzwon

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Dzyndzel

potocznie: coś zwisającego lub wystającego z czegoś, np. frędzel

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) pot. coś luźno zwisającego lub odstającego

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Dzyndzelek

wystający element, za który można pociągnąć

SJP.pl

Dzyń

wyraz naśladujący odgłos dzwonka

wykrzyknik onomatopeiczny

(1.1) pot. dźwięk. krótki, brzęczący dźwięk, onomatopeja naśladująca dzwonek np. roweru

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary