Eka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) reg. pozn. narożnik budynku, kąt w pomieszczeniu

 (1.2) reg. pozn. młodzieżowa grupa koleżeńska (często łobuzerska lub złodziejska) z tej samej dzielnicy bądź ulicy;

 (1.3) reg. pozn. sport. rzut rożny w piłce nożnej


Ek


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Eka-Pierwiastek

pierwiastek, którego istnienie i właściwości zostały przewidziane na podstawie prawa okresowości i budowy układu okresowego, nieznany w momencie publikowania układu okresowego w 1869 r. przez Mendelejewa


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. pierwiastek przewidziany przez Mendelejewa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekaglin

gal; dawna nazwa stosowana dla pierwiastka przewidzianego przez teorię, przed jego rzeczywistym odkryciem


Źródła:

SJP.pl

Ekawa

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. wieś na Łotwie, siedziba gminy Ekawa

 (1.2) geogr. rzeka na Łotwie, dopływ Lelupy


Ekawa ( Iecava, niem. hist. "Eckau") – miasto w novadsie Bauska, na Łotwie. Położone 45 km na południe od Rygi. W 2019 roku miasto liczyło 5660 mieszkańców. Przez miasto przebiegają droga magistralna A7 i trasa europejska E67 oraz przepływa rzeka Ekawa.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Ekd

Elektryczna Kolej Dojazdowa


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ekdyzon

steroidowy hormon larw i poczwarek stawonogów, syntetyzowany także przez rośliny


Ekdyzon ("ekdyson", "ekdysteroi", "hormon linienia") – organiczny związek chemiczny z grupy steroidów, hormon steroidowy, produkowany przez larwy i poczwarki stawonogów (zooekdyson) oraz syntetyzowany przez wiele roślin (fitoekdyson).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ekebergit

minerał z gromady krzemianów


Źródła:

SJP.pl

Ekechejria

Ek


Źródła:

Wikipedia

Ekerka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ekierka


Źródła:

Wiktionary

Ekfonetyczny

notacja ekfonetyczna - notacja występująca w V-XV w. w rękopisach syryjskich, żydowskich, bizantyjskich, armeńskich i łacińskich, określająca wyłącznie akcenty, intonację i znaki przestankowe recytowanych śpiewnie tekstów liturgicznych


Źródła:

SJP.pl

Ekfrastyczny

→ ekfraza


Patrz:ekfraza

Źródła:

SJP.pl

Ekfraza

artystyczny, zwykle szczegółowy, opis dzieła sztuki w literaturze pięknej


Ekfraza (gr. "έκφρασις" – dokładny opis) – artystyczny (zwykle szczegółowy) opis dzieła sztuki w literaturze pięknej (zarówno poezji, prozie jak i w dramacie). Może stanowić całość lub część utworu.

Początkowo była tylko figurą retoryczną. Później zyskała także znaczenie genologiczne – zaczęła funkcjonować jako gatunek literacki.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ekg

elektrokardiogram; ekg.


skrótowiec

 (1.1) med. elektrokardiogram


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekg.

skrót od: elektrokardiogram; EKG


Źródła:

SJP.pl

Ekhem

wykrzyknik naśladujący odgłos kasłania, chrząkania itp.; eche, hm


Źródła:

SJP.pl

Ekhm

wykrzyknik

 (1.1) …chrząknięcie mające na celu znaczące zwrócenie uwagi na osobę mówiącego lub jakiś fakt


Źródła:

Wiktionary

Ekiden

długodystansowy bieg sztafetowy zwykle na trasie długości maratonu i z udziałem sześciu zawodników


Ekiden (jap. 駅伝競走 ekiden-kyōsō) – długodystansowy bieg sztafetowy.

Pojęcie pochodzenia japońskiego, które przyjęło się jako określenie długodystansowych biegów sztafetowych, niezwykle popularnych w: Japonii, Australii, Nowej Zelandii, Kanadzie, Hiszpanii, Holandii, Chinach, Niemczech, Francji czy Stanach Zjednoczonych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ekier

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Ekiereczka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. od: ekierka


Źródła:

Wiktionary

Ekierka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) przyrząd kreślarski o kształcie trójkąta prostokątnego


Ekierka (fr.), trójkąt rysunkowy – prosty przyrząd kreślarski o kształcie trójkąta prostokątnego. Używana do kreślenia prostych prostopadłych i równoległych (do tego celu potrzebne są dwie ekierki). [].


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Ekiert

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ekipa

większa grupa ludzi zebrana w celu wykonania konkretnego zadania; drużyna


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zespół ludzi mający określone zadanie do wykonania


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ekistyka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) urb. nauka o osiedlach ludzkich;


Ekistyka – nauka o osiedlach ludzkich, obejmująca planowanie na poziomie regionalnym, miejskim i gminnym, jak również projektowanie budowli mieszkalnych w taki sposób, aby osiągnąć harmonię pomiędzy mieszkańcami osiedla a ich środowiskiem fizycznym i społeczno-kulturowym.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Ekiwok

przestarzałe: gra słów, zestawienie słów jednakowo brzmiących, ale o różnym znaczeniu, dwuznacznik, kalambur; ekwiwok


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) przest. gra słów oparta na zestawieniu dwóch jednakowo brzmiących wyrazów o różnych znaczeniach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Eklampsja

najcięższa postać zatrucia ciążowego; rzucawka porodowa


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. najcięższa postać zatrucia ciążowego


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Eklektycyzm

w filozofii: połączenie różnych koncepcji filozoficznych, idei pochodzących z różnych źródeł; synkretyzm


Źródła:

SJP.pl

Eklektyczka

→ eklektyk


Patrz:eklektyk

Źródła:

SJP.pl

Eklektycznie

przysłówek

 (1.1) w sposób eklektyczny, łącząc w jedną całość niejednorodne elementy


Źródła:

Wiktionary

Eklektyczność

→ eklektyczny; eklektyzm


Źródła:

SJP.pl

Eklektyczny

w sztuce, literaturze, filozofii lub badaniach naukowych: tworzący połączenie niespójne, łączący rzeczy (pomysły, poglądy, pojęcia itp.) niepasujące do siebie


przymiotnik

 (1.1) będący zlepkiem kilku (często niespójnych) stylów, pojęć, poglądów

 (1.2) taki, który odnosi się do eklektyzmu, stylu w historii sztuki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Eklektyk

zwolennik eklektyzmu; człowiek łączący niejednorodne elementy pochodzące z różnych stylów lub doktryn w jedną całość


Źródła:

SJP.pl

Eklektyzm

łączenie w jedną całość różnych elementów systemów, np. idei, doktryn


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) tworzenie całości z różnych elementów


Eklektyzm – łączenie w całość zróżnicowanych elementów, teorii, pojęć, które zostały zapożyczone z różnych stylów, doktryn, epok.

W sztuce to twórczość kompilacyjna, łącząca różne elementy i treści z różnych stylów, epok i kierunków artystycznych, nieprowadząca do nowej syntezy, nieoryginalna. W architekturze eklektyzm jest jednym z odłamów historyzmu (zob. eklektyzm w architekturze).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ekler

1. zamek błyskawiczny; suwak;
2. ciastko przekładane kremem; eklerka


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) kulin. zob. eklerka.

 (1.2) książk. zamek błyskawiczny


Ekler, eklerek, eklerka ( éclair) – podłużne ciastko wykonane z parzonego ciasta przełożone lub nadziane kremem.

Korpusy na eklery formuje się w pożądane kształty (walce o długości ok. 10 cm i promieniu od 3 do 4 cm) przeciskając ciasto przez rękaw cukierniczy. Po upieczeniu w piecu ciasto przecinane jest na pół i jego dolna część napełniana jest kremem bitą śmietanką, kremem bezowym, kremem russel lub śmietankowym. Górną część korpusu pokrywa się z wierzchu pomadą, czekoladą itd.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Eklerek

zdrobnienie od: ekler


Źródła:

SJP.pl

Eklerer

1. członek jazdy utworzonej przez cesarza Napoleona dekretem z dnia 9 grudnia 1813;
2. dawniej: zwiadowca, żołnierz wysłany na zwiady


Źródła:

SJP.pl

Eklerka

rodzaj ciastka; ekler


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cuk. podłużne ciastko z parzonego ciasta, po przecięciu na dwie części napełniane bitą śmietaną lub kremem, zwykle polewane czekoladą;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Eklesiastes

symboliczne imię autora "Księgi Koheleta", jednej z ksiąg "Starego Testamentu", a także inna nazwa tej księgi; Eklezjastes; Eklezjasta; Kaznodzieja; kaznodzieja Salomonowy; Kohelet


Źródła:

SJP.pl

Eklesiastyk

jedna z ksiąg Biblii; Eklezjastyk; Księga Syracha


Źródła:

SJP.pl

Eklezja

1. w terminologii chrześcijańskiej - odpowiednik kościoła
2. w starożytnych Atenach - zgromadzenie ludowe, w którym zasiadali wszyscy mężczyźni po ukończeniu 20 lat życia


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) hist. zgromadzenie pełnoprawnych obywateli starożytnych Aten, którzy ukończyli 20 lat, najwyższy organ władzy decydujący o polityce zagranicznej i wewnętrznej polis;

 (1.2) kośc. zgromadzenie wiernych, odpowiednik Kościoła w terminologii chrześcijańskiej


Eklezja ( ἐκκλησία "ekklēsía" „zgromadzenie”) – Zgromadzenie Ludowe, zgromadzenie obywateli w demokracji ateńskiej w V i IV wieku p.n.e. Eklezja jako reprezentacja ogółu była najwyższą władzą w państwie, decydującą o polityce zagranicznej, sprawach wojskowych i niektórych sądowych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Eklezjalność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest eklezjalne; cecha tych, którzy są eklezjalni


Źródła:

Wiktionary

Eklezjalny

kościelny, wspólnotowy


przymiotnik relacyjny

 (1.1) teol. związany z określonym kościołem (instytucją)

 (1.2) teol. praw. związany z regułami określonego kościoła (instytucji)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Eklezjarcha

w Kościele Wschodnim: kapłan zarządzający kościołem, urzędowo czuwający nad ogólnym porządkiem


Źródła:

SJP.pl

Eklezjasta

1. członek ateńskiej eklezji - zgromadzenia wszystkich pełnoprawnych obywateli, będącego najwyższym organem władzy państwowej;
2. podniośle: duchowny, kapłan, kaznodzieja


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) sługa kościoła, kaznodzieja, duszpasterz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Eklezjastes

przenośnie: mędrzec przemawiający na zgromadzeniu


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) bibl. liter. starożytny żydowski pisarz, autor Księgi Koheleta;

 (1.2) bibl. liter. Księga Koheleta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Eklezjastyczny

rzadko: związany z Kościołem, gminą chrześcijańską albo eklezjastą - duchownym; kościelny, kapłański


przymiotnik

 (1.1)  kośc. dotyczący kościoła

 (1.2)  kośc. dotyczący eklezjasty


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Eklezjastyk

jedna z ksiąg Biblii; Eklesiastyk; Księga Syracha


Źródła:

SJP.pl

Eklezjocentryzm

pogląd uznający Kościół za najwyższą wartość, stawiający Kościół w centrum zainteresowań


Źródła:

SJP.pl

Eklezjogenny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) taki, którego przyczyną jest kościół (jako wspólnota), religia i religijność


Źródła:

Wiktionary

Eklezjolog

teolog zajmujący się nauką o Kościele


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba badająca Kościół Katolicki i jego strukturę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Eklezjologia

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) teol. teologiczna nauka o Kościele jako wspólnocie ludzi wierzących, teologia Kościoła;


Eklezjologia (gr. "ekklesia" – Kościół, "logos" – słowo, nauka) – nauka o Kościele, nazywana także teologią Kościoła. Twórcą tego terminu jest Angelus Silesius. W ujęciu naukowym oznacza naukę o genezie, istocie, cechach, strukturach, zadaniach i celach Kościoła.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Eklezjologicznie

przysłówek

 (1.1) w sposób eklezjologiczny


Źródła:

Wiktionary

Eklezjologiczny

przymiotnik

 (1.1) związany z eklezjologią


Źródła:

Wiktionary

Eklezjotwórczy

przymiotnik

 (1.1) teol. sprzyjający wzrostowi Kościoła jako wspólnoty


Źródła:

Wiktionary

Eklimetr

przyrząd do pomiaru kąta nachylenia powierzchni w terenie względem poziomu; pochyłomierz, spadkomierz, klinometr, pochylnik


Źródła:

SJP.pl

Eklipsa

w astronomii: zaćmienie (Słońca lub Księżyca)


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) astr. zaćmienie


Ek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ekliptyczny

→ ekliptyka


przymiotnik

 (1.1) przym. od: ekliptyka


Patrz:ekliptyka

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekliptyka

wielkie koło na sferze niebieskiej, wzdłuż którego obserwuje się pozorny roczny ruch Słońca


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) astr. koło na sferze niebieskiej, wyznaczone przez pozorną, obserwowaną z Ziemi drogę Słońca na niebie;


Ek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ekloga

utwór poetycki sławiący życie wiejskie; sielanka, idylla, bukolika


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) liter. pogodny krótki liryk idealizujący życie na wsi;

 (1.2) liter. niewielki zbiór szeregu urywków z różnych autorów

 (1.3) hist. praw. greckie opracowanie justyniańskiego zbioru prawa rzymskiego


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Eklogit

skała metamorficzna złożona głównie z piroksenu i granatu


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) miner. rodzaj skały metamorficznej;


Eklogit – skała metamorficzna powstała w wyniku metamorfizmu regionalnego w zakresie facji eklogitowej.

Składa się głównie z piroksenów (omfacyt) i granatów (pirop). Podrzędnie mogą występować: karyntyn, glaukofan, bronzyt, dysten, zoizyt, fengit, biotyt, oligoklaz, skaleń potasowy, kwarc, węglany, rutyl, ilmenit, tytanit, apatyt, cyrkon, piryt.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Eko

1. skrótowo: ekologiczny, wyraz określający różnego rodzaju wyroby przemysłowe, oznaczający, że są one bezpieczne dla środowiska naturalnego (np. produkty eko); bio;
2. skrótowo: ekonomiczny, wyraz określający różnego rodzaju wyroby przemysłowe, oznaczający, że zużywają one niewiele energii elektrycznej, benzyny itp. (np. wersja eko)


Eko (jap.) – w japońskim buddyzmie ofiarowanie zasług recytowane po śpiewach jednej lub kilku sutr albo dharani. Eko dosłownie oznacza "zwrot w kierunku" i jest ofiarowaniem zasług zyskanych poprzez samadhi śpiewu sutr i dharani wszystkim buddom, bodhisattwom, patriarchom oraz innym czującym istotom.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Eko-

przedrostek

 (1.1) ekol. związany z ekologią

 (1.2) przyjazny środowisku

 (1.3) techn. produkowany w sposób naturalny


Źródła:

Wiktionary

Ekoaktywista

osoba działająca na rzecz ochrony środowiska


Źródła:

SJP.pl

Ekoarcheolog

specjalista w dziedzinie ekoarcheologii


Źródła:

SJP.pl

Ekobiznes

1. biznes związany z produkcją i sprzedażą produktów ekologicznych;
2. biznes związany z wykonywaniem różnych usług przy szczególnej dbałości o środowisko naturalne


Źródła:

SJP.pl

Ekoblokada

mechanizm w baterii wodociągowej ograniczający strumień wody


Źródła:

SJP.pl

Ekobzik

ekoświr;
1. nadmierne koncentrowanie się na ochronie środowiska naturalnego; ekomaniactwo, ekomania;
2. osoba nadmiernie koncentrująca się na ochronie środowiska naturalnego; ekomaniak


Źródła:

SJP.pl

Ekobójstwo

świadome niszczenie środowiska naturalnego


Ekobójstwo, ekocyd ( ecocide) – termin służący na określeniu ciężkich zbrodni przeciw ekosystemom i środowisku naturalnemu rozpatrywanych na poziomie międzynarodowym. Sformułowanie zostało użyte publicznie po raz pierwszy na Konferencji sztokholmskiej ONZ w 1972 roku, przez szwedzkiego premiera Olofa Palme.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ekocentryzm

Ek


Źródła:

Wikipedia

Ekodom

dom przyjazny dla środowiska naturalnego


Źródła:

SJP.pl

Ekodoradczyni

→ ekodoradca


Patrz:ekodoradca

Źródła:

SJP.pl

Ekodotacja

dotacja na inwestycje związane z ochroną środowiska


Źródła:

SJP.pl

Ekodrajwing

potocznie: prowadzenie samochodu w sposób zużywający mniej paliwa i ograniczający wydzielanie szkodliwych spalin; ekojazda, ecodriving, ekodriving, ecodrajwing


Źródła:

SJP.pl

Ekodriving

[czytaj: ekodrajwing] potocznie: prowadzenie samochodu w sposób zużywający mniej paliwa i ograniczający wydzielanie szkodliwych spalin; ekojazda, ecodriving, ecodrajwing, ekodrajwing


Źródła:

SJP.pl

Ekodrivingowy

→ ekodriving [czytaj: ekodrajwingowy]; ecodrivingowy, ecodrajwingowy, ekodrajwingowy


Źródła:

SJP.pl

Ekoenergetyka

dziedzina energetyki oparta na odnawialnych i przyjaznych środowisku źródłach energii


Źródła:

SJP.pl

Ekoenergia

energia elektryczna ze źródeł naturalnych; ekoprąd, zielona energia


Źródła:

SJP.pl

Ekofaktura

faktura w postaci elektronicznej, uchodząca za bardziej ekologiczną; e-faktura, faktura elektroniczna


Źródła:

SJP.pl

Ekofaszysta

osoba łącząca skrajny ekologizm z autorytarnymi poglądami


Źródła:

SJP.pl

Ekofaszyzm

ideologia łącząca skrajny ekologizm z autorytaryzmem


Ekofaszyzm – termin używany na określenie ideologii łączących ekologizm z faszyzmem.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ekofeminista

zwolennik ekofeminizmu - nurtu w obrębie feminizmu i ekologizmu politycznego


Źródła:

SJP.pl

Ekofeministka

zwolenniczka ekofeminizmu - nurtu w obrębie feminizmu i ekologizmu politycznego


Źródła:

SJP.pl

Ekofeministyczny

→ ekofeminizm


Patrz:ekofeminizm

Źródła:

SJP.pl

Ekofeminizm

nurt w obrębie feminizmu i ekologizmu politycznego


Ek


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ekofiber

rodzaj materiału izolacyjnego i dźwiękochłonnego


Źródła:

SJP.pl

Ekofilozofia

dziedzina, w której zaczyna się wypracowywać inne, bardziej przyjazne naturze i życiu światopoglądy, postawy mające ocalić niszczoną, zatruwaną przyrodę


Ekofilozofia, Ekozofia, Filozofia ekologiczna – zbiór niejednorodnych nurtów i stanowisk filozoficznych łączących perspektywę ekologiczną i filozoficzną.

Szczególnie wyraźne różnice oddzielają ujęcia scjentystyczne, będące filozoficzną nadbudową (czy pogłębieniem) nauk o środowisku, i niescjentystyczne, rozwijane odrębnie w ramach filozofii.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ekofilozoficzny

→ ekofilozofia


Patrz:ekofilozofia

Źródła:

SJP.pl

Ekofizjografia

badanie i charakterystyka środowiska przyrodniczego na potrzeby planowania i zagospodarowania przestrzennego


Źródła:

SJP.pl

Ekofizjograficzny

→ ekofizjografia


Patrz:ekofizjografia

Źródła:

SJP.pl

Ekofizjologia

dział ekologii organizmów zajmujący się fizjologicznym przystosowaniem osobników, populacji i biocenoz do środowiska; ekologia fizjologiczna


Źródła:

SJP.pl

Ekofizjologiczny

→ ekofizjologia


Patrz:ekofizjologia

Źródła:

SJP.pl

Ekoflox

instalacja napowietrzająca używana w celu oczyszczania akwenów


Źródła:

SJP.pl

Ekofundusz

fundusz przeznaczony na ochronę środowiska naturalnego


Ek


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ekogroszek

ekologiczne paliwo w kształcie granulek, ograniczające emisję szkodliwych substancji


rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) paliwo stałe produkowane z dobrej jakości węgla kamiennego lub brunatnego przeznaczone do produkcji energii cieplnej w kotłach grzewczych


Ek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ekoharacz

potocznie: haracz dla ekologów w zamian za zaprzestanie protestów


Źródła:

SJP.pl

Ekoholik

osoba przywiązująca zbyt dużą wagę do ochrony środowiska


Źródła:

SJP.pl

Ekohumanizm

partnerskie współdziałanie ludzi ze zwierzętami i roślinami dla wspólnego dobra


Źródła:

SJP.pl

Ekohydrologia

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nauka o wzajemnych oddziaływaniach między roślinnością a cyklem hydrologicznym;


Ekohydrologia – nauka na pograniczu działu hydrologii i ekologii zajmująca się badaniem wzajemnych oddziaływań między organizmami (biocenozą) a cyklem hydrologicznym. Procesy te zachodzą w planetarnej warstwie przyziemnej. Ekohydrologia zajmuje się także badaniem zależności pomiędzy procesami biologicznmi i hydrologicznymi, które można wykorzystywać dla poprawy jakości wody oraz projektowaniem zmian w gospodarce wodnej danego regionu, mających poprawić stan środowiska naturalnego.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Ekohydrologiczny

→ ekohydrologia


Patrz:ekohydrologia

Źródła:

SJP.pl

Ekoinnowacja

innowacja zmniejszająca negatywny wpływ na środowisko


Źródła:

SJP.pl

Ekojazda

potocznie: prowadzenie samochodu w sposób zużywający mniej paliwa i ograniczający wydzielanie szkodliwych spalin; ecodriving, ekodriving, ecodrajwing, ekodrajwing


Źródła:

SJP.pl

Ekokatastrofa

katastrofa ekologiczna


Źródła:

SJP.pl

Ekokierowca

osoba prowadząca samochód przy mniejszym zużyciu paliwa


Źródła:

SJP.pl

Ekoklimat

klimat właściwy określonemu środowisku, kształtujący się pod wpływem zespołów żywych organizmów danego terenu; bioklimat


Źródła:

SJP.pl

Ekoklimatyczny

przymiotnik od: ekoklimat, np. warunki ekoklimatyczne; biokoklimatyczny


Źródła:

SJP.pl

Ekoklina

cecha zależna od środowiska, różnicująca organizmy tego samego gatunku, np. barwa lub długość sierści


Ekoklina – stopniowa zmiana danej cechy gatunku wzdłuż gradientu (przejścia tonalnego) zmienności warunków środowiska, zwanego klinem. Zmieniają się ekotypy w zależności od warunków ekologicznych. Pojęcie ekokliny dotyczy także zjawisk opisywanych przez regułę Allena, Bergmanna oraz Glogera.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ekoklęska

klęska ekologiczna, zniszczenie naturalnego środowiska człowieka wskutek jego działalności gospodarczej i technicznej


Źródła:

SJP.pl

Ekokonwersja

przekształcenie długu publicznego państwa w inwestycje o charakterze ekologicznym


Ek


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ekokosmetyk

kosmetyk wyprodukowany z substancji naturalnych lub nieszkodliwych dla środowiska naturalnego; biokosmetyk


Źródła:

SJP.pl

Ekol.

skrót od: ekologia, ekologiczny (czytany jako cały, odmienny wyraz)


Źródła:

SJP.pl

Ekolek

lek wytwarzany wyłącznie ze składników uzyskanych z substancji naturalnych


Źródła:

SJP.pl

Ekolog

specjalista w dziedzinie ekologii; ekologista


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) biol. specjalista zajmujący się ekologią

 (1.2) pot. działacz społeczny, aktywista na rzecz ekologii; ekologista


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekologia

nauka zajmująca się badaniem zależności między organizmami żywymi a środowiskiem żywym i nieożywionym


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biol. nauka o strukturze i funkcjonowaniu przyrody;

 (1.2) ruch społeczny propagujący ochronę środowiska naturalnego, odbudowę krajobrazu naturalnego zniszczonego przez człowieka oraz styl życia w zgodzie z naturą


Nie mylić z: Ekologizm.

Ekologia (gr. "οἶκος" ("oíkos") ‘dom’ + "λόγος" ("logos") ‘słowo, nauka’) – nauka o strukturze i funkcjonowaniu przyrody, zajmująca się badaniem oddziaływań pomiędzy organizmami a ich środowiskiem oraz wzajemnie między tymi organizmami (czyli strukturą ekosystemów).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ekologicznie

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób ekologiczny, szanując środowisko naturalne


Źródła:

Wiktionary

Ekologiczniej

stopień wyższy od przysłówka: ekologicznie


Źródła:

SJP.pl

Ekologiczniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: ekologiczny


Źródła:

SJP.pl

Ekologiczność

1. ogół cech dotyczących związku warunków zewnętrznych, środowiska z życiem roślin i zwierząt;
2. cecha przedmiotów, które nie niszczą środowiska, nie zakłócają jego równowagi, są zgodne z wymaganiami ekologii;
3. cecha żywności, która została wyprodukowana ze składników naturalnych


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest ekologiczne; cecha tych, którzy są ekologiczni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekologiczny

1. taki, który dotyczy związku warunków zewnętrznych, środowiska z życiem roślin i zwierząt, np. warunki ekologiczne;
2. taki, który nie niszczy środowiska, nie zakłóca jego równowagi, jest zgodny z wymaganiami ekologii, np. ekologiczny samochód;
3. taki, który ma na celu ochronę środowiska, np. działalność ekologiczna, ruch ekologiczny;
4. taki, który został wyprodukowany ze składników naturalnych, np. żywność ekologiczna


przymiotnik

 (1.1) biol. związany z ekologią – nauką o strukturze i funkcjonowaniu przyrody

 (1.2) pot. związany z ochroną środowiska

 (1.3) pot. sprzyjający ochronie środowiska


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekologio

forma rzeczownika.

 (1.1) W. lp. od: ekologia


Źródła:

Wiktionary

Ekologista

osoba zajmująca się ochroną środowiska; ekolog


Źródła:

SJP.pl

Ekologistka

→ ekologista


Patrz:ekologista

Źródła:

SJP.pl

Ekologistyczny

→ ekologizm


Patrz:ekologizm

Źródła:

SJP.pl

Ekologizacja

czynienie czegoś ekologicznym - przyjaznym środowisku


Źródła:

SJP.pl

Ekologizm

1. ideologia głosząca prymat działań na rzecz ochrony środowiska naturalnego i podkreślająca związki człowieka z przyrodą;
2. ogół działań wynikających z tej ideologii


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) socjol. ruch społeczny propagujący ochronę środowiska, odbudowę zniszczonego przez człowieka krajobrazu naturalnego oraz styl życia zgodny z naturą

 (1.2) psych. pogląd zakładający możliwość wpływu środowiska społecznego na cechy psychiczne i zachowania człowieka


Ni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ekolożka

→ ekolog


Patrz:ekolog

Źródła:

SJP.pl

Ekomania

nadmierne koncentrowanie się na ochronie środowiska naturalnego; ekomaniactwo, ekobzik, ekoświr


Źródła:

SJP.pl

Ekomaniactwo

nadmierne koncentrowanie się na ochronie środowiska naturalnego; ekomania, ekobzik, ekoświr


Źródła:

SJP.pl

Ekomaniak

osoba nadmiernie koncentrująca się na ochronie środowiska naturalnego; ekoświr, ekobzik


Źródła:

SJP.pl

Ekomat

automat do odbioru pustych puszek i plastikowych butelek w zamian za kupony do wykorzystania w sklepie; śmieciomat


Źródła:

SJP.pl

Ekomiał

drobny węgiel kamienny o obniżonej zawartości siarki i popiołu


Źródła:

SJP.pl

Ekomoda

zrównoważona moda, przyjazna środowisku


Źródła:

SJP.pl

Ekon.

ekonom.; skrót od:
1. ekonomia;
2. ekonomiczny


Źródła:

SJP.pl

Ekonazol

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) farm. przeciwgrzybiczy lek, pochodna imidazolu


Źródła:

Wiktionary

Ekonom

w dawnych majątkach ziemskich: nadzorca gospodarstwa i pracy robotników w polu


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) hist. w dawnych majątkach ziemskich: nadzorca prac rolnych;


Zobacz też: inne znaczenie tego terminu.

Ekonom (z "oikonómos" – zarządzający domem) – tytuł różnych zarządców zajmujących się gospodarowaniem mieniem (aktywami) powierzonym przez właściciela. Historycznie miał on następujące znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ekonom.

ekon.; skrót od:
1. ekonomia;
2. ekonomiczny


Źródła:

SJP.pl

Ekonometria

nauka zajmująca się ustalaniem ilościowych prawidłowości w życiu gospodarczym za pomocą metod statystycznych i matematycznych


Ekonometria – nauka pomocnicza w ramach ekonomii, wykorzystująca narzędzia matematyki, statystyki oraz informatyki do badania ilościowych związków zachodzących między zjawiskami i zmiennymi ekonomicznymi. Jest zbiorem metod opracowanych najczęściej poza ekonomią, ale wykorzystywanych na jej polu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ekonometryczka

→ ekonometryk


Patrz:ekonometryk

Źródła:

SJP.pl

Ekonometryczny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) ekon. związany z ekonometrią, dotyczący ekonometrii


Źródła:

Wiktionary

Ekonometryk

ekonomista specjalizujący się w ilościowych badaniach zjawisk gospodarczych


Źródła:

SJP.pl

Ekonomia

1. nauka badająca sposoby podejmowania decyzji o zastosowaniu rzadkich zasobów oraz skutków tych decyzji w procesie produkcyjnym, podziale i wymianie;
2. umiejętność oszczędnego, racjonalnego gospodarowania czymś


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nauk. nauka o produkcji, podziale, wymianie i konsumpcji dóbr;


Ekonomia – nauka społeczna analizująca oraz opisująca produkcję, dystrybucję oraz konsumpcję dóbr i usług. Nie jest nauką ścisłą, lecz posługuje się aparatem matematycznym (głównie metody ilościowe).

Słowo „ekonomia” wywodzi się z języka greckiego "οικονομία" i tłumaczy się jako "οἰκος" ("oikos"), co znaczy „dom” i "νόμος" ("nomos"), czyli „prawo, reguła”. Starożytni Grecy stosowali tę definicję do określania efektywnych zasad funkcjonowania gospodarstwa domowego.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ekonomicznie

przysłówek sposobu

 (1.1) ekon. odnosząc się do ekonomii, ekonomiki

 (1.2) podn. bez większego nakładu środków i wysiłku


Źródła:

Wiktionary

Ekonomiczniej

stopień wyższy od przysłówka: ekonomicznie


Źródła:

SJP.pl

Ekonomiczniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: ekonomiczny


Źródła:

SJP.pl

Ekonomiczność

→ ekonomiczny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest ekonomiczne; cecha tych, którzy są ekonomiczni


Patrz:ekonomiczny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekonomiczny

1. związany z gospodarką, odnoszący się do ekonomii lub ekonomiki;
2. oszczędnie wykorzystujący dostępne zasoby, możliwości; oszczędny, tani


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z ekonomią lub ekonomiką

 (1.2) odnoszący się do gospodarki

przymiotnik jakościowy

 (2.1) oszczędny w środkach, niewymagający wielkiego nakładu sił


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekonomie

dobra królewskie


Źródła:

SJP.pl

Ekonomik

1. gałąź ekonomii badająca zjawiska występujące w określonym dziale gospodarki, w jakimś rodzaju przedsiębiorstw;
2. dawniej, potocznie: gospodarka, gospodarstwo


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) daw. specjalista w dziedzinie ekonomii

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) pot. szkoła o profilu ekonomicznym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekonomika

1. gałąź ekonomii badająca zjawiska występujące w określonym dziale gospodarki, w jakimś rodzaju przedsiębiorstw;
2. dawniej, potocznie: gospodarka, gospodarstwo


Ekonomika (łac. "oeconomicus", gr. "oikonomikós") – nauka stosowana o działalności gospodarczej, dotyczącą warunków i możliwości jej prowadzenia oraz prawidłowościach występujących w podejmowanych decyzjach.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ekonomista

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) ekon. specjalista w dziedzinie ekonomii

 (1.2) hist. polit. członek odłamu rosyjskiej socjaldemokracji z przełomu XIX i XX wieku


Za


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Ekonomistka

→ ekonomista


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) specjalistka w dziedzinie ekonomii


Patrz:ekonomista

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekonomistyczny

→ ekonomizm


Patrz:ekonomizm

Źródła:

SJP.pl

Ekonomizacja

czynienie czegoś bardziej ekonomicznym


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) czynienie ekonomiczniejszym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekonomizer

urządzenie pozwalające wykonać coś oszczędniej lub taniej, np. zmniejszyć zużycie paliwa, energii


Ekonomizer (przest. "oszczędzacz") - urządzenie służące do redukcji zużycia energii, które funkcjonalnie jest wymiennikiem ciepła. Ekonomizery są używane w związku z ogrzewaniem, wentylacją i klimatyzacją w budynkach, a także elektrowniach cieplnych i szeroko pojętym chłodnictwie. Najprostszym przykładem ekonomizera jest wymiennik ciepła.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ekonomizm

pogląd w naukach społecznych XIX i XX w. wyjaśniający wszystkie zjawiska społeczne ich podłożem ekonomicznym


Źródła:

SJP.pl

Ekonomizować

czynić bardziej ekonomicznym


Źródła:

SJP.pl

Ekonomka

dawniej: gospodyni, kobieta zarządzająca domem lub folwarkiem


Źródła:

SJP.pl

Ekonomowa

dawniej: żona ekonoma


Źródła:

SJP.pl

Ekonomski

związany z ekonomem, zwłaszcza jego funkcją nadzoru nad robotnikami rolnymi


Źródła:

SJP.pl

Ekonomówka

przestarzałe: dom lub mieszkanie ekonoma przy dawnym dworze wiejskim


Źródła:

SJP.pl

Ekonomówna

dawniej: córka ekonoma


Źródła:

SJP.pl

Ekooszołom

pogardliwie o osobie skrajnie zaangażowanej w ochronę środowiska


Źródła:

SJP.pl

Ekopack

[czytaj: ekopak] kartonowe opakowanie na płytę kompaktową lub DVD; ecopack


Źródła:

SJP.pl

Ekopaliwo

paliwo ekologiczne


Źródła:

SJP.pl

Ekopatrol

oddział straży miejskiej przeznaczony do łapania bezdomnych lub agresywnych zwierząt


Źródła:

SJP.pl

Ekopedologia

kierunek pedologii rozpatrujący gleby pod względem ich funkcji w ekosystemach


Źródła:

SJP.pl

Ekopoetyka

nurt w literaturze i teorii sztuki badający relacje między człowiekiem a środowiskiem naturalnym, łączący refleksję ekologiczną z twórczością poetycką


Źródła:

SJP.pl

Ekopracownia

pracownia przeznaczona do edukacji ekologicznej, badań lub działań związanych z ochroną środowiska


Źródła:

SJP.pl

Ekoprodukcja

produkcja z zachowaniem zasad ekologii


Źródła:

SJP.pl

Ekoprodukt

produkt wytwarzany lub użytkowany w sposób przyjazny środowisku


Źródła:

SJP.pl

Ekoprojekt

projekt uwzględniający czynniki ekologiczne


Źródła:

SJP.pl

Ekoprojektowanie

projektowanie uwzględniające czynniki ekologiczne


Źródła:

SJP.pl

Ekoprzycisk

mechanizm ograniczający zużycie wody lub energii elektrycznej


Źródła:

SJP.pl

Ekoprzyjazny

przymiotnik

 (1.1) ekologiczny, przyjazny dla środowiska


Źródła:

Wiktionary

Ekoprąd

energia elektryczna ze źródeł naturalnych; ekoenergia, zielona energia


Źródła:

SJP.pl

Ekopłyta

płyta wykonana z materiałów uznawanych za ekologiczne


Źródła:

SJP.pl

Ekoregion

region jednorodny ekologicznie; region ekologiczny


Ekoregion lub region ekologiczny jest stosunkowo dużym obszarem biogeograficznym, który wyróżnia się wyjątkowym charakterem ekologii, klimatu, geomorfologii, gleb, hydrologii, flory i fauny.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ekorolnictwo

rolnictwo przyjazne środowisku, niestosujące środków chemicznych; rolnictwo ekologiczne, biorolnictwo


Źródła:

SJP.pl

Ekorolnik

rolnik uwzględniający zasady ekologii, niewyrządzający szkody środowisku naturalnemu; biorolnik


Źródła:

SJP.pl

Ekorozwojowy

mający na celu rozwój gospodarczy i społeczny z uwzględnieniem zasady ekologii


Źródła:

SJP.pl

Ekoschemat

Ekoschemat – nowy i dobrowolny rodzaj płatności bezpośrednich Wspólnej Polityki Rolnej realizowany w Planie Strategicznym WPR 2023-2027, w ramach którego dopłaty przyznawane są za realizację praktyk korzystnych dla środowiska, klimatu i dobrostanu zwierząt. Ekoschematy stanowią dodatkowe dopłaty dla rolników za praktyki sprzyjające ochronie środowiska, które wykraczają ponad podstawowe wymogi określone w obowiązkowym systemie warunkowości.


Źródła:

Wikipedia

Ekosensytywność

wrażliwość organizmu na oddziaływanie środowiska zewnętrznego


Źródła:

SJP.pl

Ekoseza

écossaise;
1. ludowy szybki taniec angielski;
2. muzyka do tego tańca


Źródła:

SJP.pl

Ekosfera

strefa warunków sprzyjających powstaniu życia


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ekol. biosfera


Ekosfera (gr. "oikos" dom + "sphaira" kula), ekostrefa, także: „strefa zamieszkiwalna” ( habitable zone), „strefa Złotowłosej” ( Goldilocks zone) – strefa wokół gwiazdy, o kształcie zbliżonym do warstwy sferycznej, w której obrębie na wszystkich znajdujących się planetach mogą panować warunki fizyczne i chemiczne umożliwiające powstanie, utrzymanie i rozwój organizmów żywych, z których za najistotniejszy uważane jest istnienie ciekłej wody.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ekosklep

sklep z ekologiczną żywnością


Źródła:

SJP.pl

Ekoskóra

sztuczny materiał imitujący prawdziwą skórę; sztuczna skóra


Źródła:

SJP.pl

Ekoskórzany

→ ekoskóra


Patrz:ekoskóra

Źródła:

SJP.pl

Ekosocjalista

zwolennik ekosocjalizmu


Źródła:

SJP.pl

Ekosocjalizm

nurt łączący idee socjalizmu z ochroną środowiska naturalnego


Źródła:

SJP.pl

Ekosozologia

nauka o środowisku i jego ochronie


Źródła:

SJP.pl

Ekospalarnia

spalarnia odpadów wytwarzająca energię elektryczną i cieplną


Źródła:

SJP.pl

Ekostrefa

strefa z ograniczonym ruchem samochodowym w celu ochrony jakości powietrza


Źródła:

SJP.pl

Ekosystem

układ ekologiczny obejmujący związane ze sobą żywe organizmy i środowisko nieożywione; biogeocenoza, biogeosystem


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) ekol. fragment przyrody będący funkcjonalną całością;

 (1.2) inform. ogół sprzętu i/lub oprogramowania współpracującego ze sobą dzięki dostarczaniu przez jednego producenta


Ek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ekosystemowy

przymiotnik od: ekosystem


Źródła:

SJP.pl

Ekotaż

sabotaż ekologiczny


Źródła:

SJP.pl

Ekotechnologia

technologia, której wykorzystanie jest nieszkodliwe lub mało szkodliwe dla środowiska


Źródła:

SJP.pl

Ekoterrorysta

1. osoba dokonująca aktu przemocy motywowanego pobudkami ekologicznymi;
2. obraźliwie: ekolog


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba dopuszczająca się ekoterroryzmu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekoterrorystka

→ ekoterrorysta


Patrz:ekoterrorysta

Źródła:

SJP.pl

Ekoterrorystyczny

związany z aktem przemocy motywowanym pobudkami ekologicznymi


Źródła:

SJP.pl

Ekoterroryzm

1. akt przemocy motywowany pobudkami ekologicznymi;
2. obraźliwie: działalność ekologów


Ekoterroryzm – prowadzenie przestępczych działań z użyciem siły lub przemocy na szkodę przedsiębiorstw, osób fizycznych lub ich grup, uzasadniane prowadzeniem przez nich działalności szkodliwej dla środowiska naturalnego. Potocznie określa się tak także akcje protestacyjne, które niekoniecznie łamią prawo, ale są względnie uciążliwe. Nie mają one jednak na celu zagrożenia ludzkiemu życiu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ekoton

strefa przejściowa między dwoma środowiskami


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) ekol. strefa przejściowa między co najmniej dwoma ekosystemami;


Ekoton (gr. "oikos" = dom + "tonos" = napinanie) – ekosystem, który stanowi strefę przejściową między co najmniej dwoma ekosystemami.

Zamieszkują go organizmy charakterystyczne dla obu biocenoz (efekt styku) oraz takie, które są swoiste tylko dla tej strefy. Obszary te charakteryzują się więc dużą bioróżnorodnością.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ekotonowy

→ ekoton


Patrz:ekoton

Źródła:

SJP.pl

Ekotop

naturalne środowisko życia organizmów roślinnych i zwierzęcych; biotop


Źródła:

SJP.pl

Ekotorba

torba z ekologicznego tworzywa; torba ekologiczna


Źródła:

SJP.pl

Ekoturysta

zwolennik wypoczynku w kontakcie z naturą, w czystym ekologicznie środowisku


Źródła:

SJP.pl

Ekoturystyczny

→ ekoturystyka


Patrz:ekoturystyka

Źródła:

SJP.pl

Ekoturystyka

ekoturyzm;
1. działalność turystyczna umożliwiająca przebywanie w bliskim kontakcie z naturą w miejscach o nieskażonym środowisku;
2. podróżowanie do miejsc o zachowanych naturalnych walorach przyrodniczych


Ekoturystyka – ruch turystyczny, którego głównym celem jest zachowanie trwałego, zrównoważonego rozwoju zasobów i walorów turystycznych poprzez: integrację działalności turystycznej z celami ochrony przyrody oraz życiem społeczno-gospodarczym, kształtowanie nowych postaw i zachowań turystów i organizatorów ruchu turystycznego, bazowanie na potencjale społecznym i gospodarczym danego obszaru.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ekoturyzm

ekoturystyka;
1. działalność turystyczna umożliwiająca przebywanie w bliskim kontakcie z naturą w miejscach o nieskażonym środowisku;
2. podróżowanie do miejsc o zachowanych naturalnych walorach przyrodniczych


Źródła:

SJP.pl

Ekotworzywo

tworzywo pozyskane w sposób ekologiczny


Źródła:

SJP.pl

Ekotyp

forma gatunku biologicznego tworząca populacje o cechach charakterystycznych dla danego środowiska


Ekotyp, rasa ekologiczna – forma w obrębie gatunku roślin lub zwierząt, która tworzy populację (lub grupę populacji) posiadającą zestaw cech charakterystycznych dla danego środowiska, wykształcony w wyniku ewolucji. Cechy wyróżniające ekotyp wykształcają się w szczególności pod wpływem zmienności środowiska, która powoduje dostosowanie populacji do danych warunków siedliskowych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ekowojownik

radykalny działacz ekologiczny o nieetycznych metodach działania


Źródła:

SJP.pl

Ekościema

potocznie: fałszywe wrażenie ekologiczności jakiegoś produktu, usługi itp.


Źródła:

SJP.pl

Ekoświadomość

świadomość ekologiczna


Źródła:

SJP.pl

Ekoświr

ekobzik;
1. nadmierne koncentrowanie się na ochronie środowiska naturalnego; ekomaniactwo, ekomania;
2. osoba nadmiernie koncentrująca się na ochronie środowiska naturalnego; ekomaniak


Źródła:

SJP.pl

Ekożywność

potocznie: żywność produkowana metodami rolnictwa ekologicznego z dbałością o wyeliminowanie nawozów sztucznych i pestycydów; żywność ekologiczna


Źródła:

SJP.pl

Ekran

1. płaszczyzna, na którą rzutuje się obrazy świetlne, np. ekran kinowy, projekcyjny;
2. powierzchnia, na której powstaje obraz lub zapis w wyniku luminescencji, np. ekran telewizyjny, radaru;
3. osłona zabezpieczająca przed promieniowaniem, wysoką temperaturą itp.;
4. zasłona rozpięta na ramie opartej na stojaku, ustawiana przed kominkiem


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) elektron. część urządzeń pokazujących obraz lub tekst, na której wyświetlane są informacje

 (1.2) film. ściana lub specjalne płótno, na którym wyświetla się obrazy

 (1.3) bud. budowla lub konstrukcja chroniąca obiekt lub jego otoczenie przed niebezpiecznymi lub niepożądanymi wpływami, jak fale elektromagnetyczne, prąd elektryczny, wilgoć, ciepło, hałas itp.

 (1.4) elektron. określona część interfejsu graficznego wyświetlona w danej chwili na ekranie urządzenia elektronicznego

 (1.5) kraw. duża naszywka na tył np. kurtki


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ekranik

zdrobnienie od: ekran


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od ekran


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekranizacja

adaptacja filmowa;
1. opracowanie dzieła literackiego w wersji filmowej;
2. film powstały w wyniku takiego opracowania


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) opracowanie sztuki teatralnej, powieści itp. w wersji filmowej

 (1.2) film na podstawie sztuk teatralnej, powieści itp.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekranizator

osoba dokonująca ekranizacji jakiegoś utworu


Źródła:

SJP.pl

Ekranizatorka

kobieta dokonująca ekranizacji jakiegoś utworu


Źródła:

SJP.pl

Ekranizować

kręcić film na podstawie powieści, sztuki teatralnej itp.


czasownik przechodni niedokonany (dk. zekranizować)

 (1.1) film. tworzyć film na podstawie utworu literackiego


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekranolot

statek powietrzny latający dzięki aerodynamicznemu efektowi bliskości podłoża; ekranoplan


Źródła:

SJP.pl

Ekranopis

urządzenie spełniające funkcję maszyny do pisania i telefonu, wyposażone w monitor


Źródła:

SJP.pl

Ekranoplan

statek powietrzny latający dzięki aerodynamicznemu efektowi bliskości podłoża; ekranolot


Ekranoplan (ekranolot, ros. "экранопла́н", ang. "screen plane", "Wing-In-Ground", WIG) – rodzaj statku poruszającego się na niewielkiej wysokości nad wodą lub inną gładką powierzchnią, z wykorzystaniem efektu przypowierzchniowego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ekranoskop

przystawka do telefonu, pozwalająca na wizualny kontakt rozmówców


Źródła:

SJP.pl

Ekranować

osłaniać ekranami urządzenia lub przewody elektryczne


Źródła:

SJP.pl

Ekranowy

związany z ekranem


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z ekranem, dotyczący ekranu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekranoza

lekceważąco: umieszczanie ekranów tam, gdzie jest to zbyteczne


Źródła:

SJP.pl

Ekrazyt

materiał wybuchowy o właściwościach kruszących


Ekrazyt () – nazwa kruszącego materiału wybuchowego, który stosowany był przede wszystkim w trakcie I wojny światowej przez armię Austro-Węgier, a obecnie ma znaczenie wyłącznie historyczne. Jego skład bazował na nitrozwiązkach aromatycznych bądź ich solach amonowych, jednak istnieją wątpliwości co do dokładnego składu tego materiału.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ekrazytowy

→ ekrazyt


przymiotnik relacyjny

 (1.1) chem. związany z ekrazytem, dotyczący ekrazytu


Patrz:ekrazyt

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekrazytówka

środowiskowo: pocisk wypełniony ekrazytem


Źródła:

SJP.pl

Ekron

biblijne miasto


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ekronita

mieszkaniec Ekronu (biblijnego miasta)


Źródła:

SJP.pl

Ekronitka

mieszkanka Ekronu (biblijnego miasta)


Źródła:

SJP.pl

Ekrytuar

dawniej: komplet przyborów do pisania


Źródła:

SJP.pl

Eks

potocznie: były partner życiowy


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pot. były mąż / narzeczony / chłopak

rzeczownik, rodzaj żeński

 (2.1) pot. była żona / narzeczona / dziewczyna


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Eks-

temat słowotwórczy

 (1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych mający znaczenie: były, dawny

 (1.2) pierwszy człon wyrazów złożonych mający znaczenie: wyłączanie, wykluczanie z czegoś


Źródła:

Wiktionary

Eks-Amerykanin

były Amerykanin, osoba, która zrzekła się obywatelstwa amerykańskiego lub została go pozbawiona


Źródła:

SJP.pl

Eks-Francuz

były Francuz, osoba, która zrzekła się obywatelstwa francuskiego lub została go pozbawiona


Źródła:

SJP.pl

Eks-Polak

były Polak, osoba, która zrzekła się obywatelstwa polskiego lub została go pozbawiona


Źródła:

SJP.pl

Eksabajt

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) inform. jednostka pojemności nośników danych i pamięci operacyjnej komputera równa 1024 petabajtom;


Eksabajt (skrót EB), eksbibajt (skrót EiB) – jednostki używane w informatyce oznaczające odpowiednio trylion (1.000.000.000.000.000.000 = 1018) bajtów i 260, czyli 1.152.921.504.606.846.976 = 10246 bajtów. Stosowane m.in. do określania pojemności zespołów pamięci masowych.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Eksaktor

1. przestarzale: poborca podatków stałych; egzaktor;
2. były aktor


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) były aktor

 (1.2) daw. poborca podatków stałych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Eksaktorka

była aktorka


Źródła:

SJP.pl

Eksametr

jednostka długości równa 10^18 metrów


Źródła:

SJP.pl

Ekscelencja

1. tytuł honorowy nadawany w różnych krajach dostojnikom państwowym i kościelnym (w Kościele katolickim dotyczy: arcybiskupa, biskupa, wyższych urzędników Kurii Rzymskiej oraz niektórych infułatów);
2. osoba nosząca ten tytuł


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) tytuł honorowy nadawany biskupom w Kościołach katolickich oraz ministrom i ambasadorom (tytuł dożywotni)


Ekscelencja (łac. "excellentia" – wyższość, pierwszeństwo, wyborny) – tytuł honorowy przysługujący niektórym wyższym urzędnikom państwowym, członkom rodzin królewskich i hierarchom kościelnym, takim jak prezydent, premier, ambasador, minister spraw zagranicznych oraz arcybiskup i biskup.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ekscentrycyzm

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) rzad. ekscentryczność


Źródła:

Wiktionary

Ekscentryczka

kobieta wzbudzająca zainteresowanie, zadziwiająca lub bulwersujący oryginalnością, odbiegająca swoim zachowaniem lub wyglądem od ogólnie przyjętych zwyczajów i norm; dziwaczka, oryginał, dziwoląg, odmieniec


Źródła:

SJP.pl

Ekscentryczniej

stopień wyższy od przysłówka: ekscentrycznie


Źródła:

SJP.pl

Ekscentryczniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: ekscentryczny


Źródła:

SJP.pl

Ekscentryczność

1. dziwne, odbiegające od ogólnie przyjętych zwyczajów i norm zachowanie, postępowanie, wygląd, strój itp.; ekstrawagancja, ekstrawaganckość, ekscentryzm;
2. w matematyce: odległość ogniska elipsy od jej środka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co jest ekscentryczne; cecha tych, którzy są ekscentryczni

 (1.2) psych. postawa odbiegająca od przeciętności manifestująca się wymyślnością ubioru, fryzury, zachowania, poglądów;

 (1.3) mat. jeden z parametrów krzywej stożkowej;

 (1.4) fiz. jedna z wielkości charakteryzującej kształt orbity, opisywanej równaniem parametrycznym krzywej stożkowej;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ekscentryczny

1. wzbudzający zainteresowanie, zadziwiający lub bulwersujący oryginalnością, odbiegający od ogólnie przyjętych zwyczajów i norm; ekstrawagancki, dziwaczny, oryginalny;
2. w fizyce: niemający wspólnego środka; odśrodkowy, mimośrodowy


przymiotnik jakościowy

 (1.1) dziwaczny, odbiegający od normy

 (1.2) geom. taki, który nie ma wspólnego środka

 (1.3) techn. działający dzięki zastosowaniu mimośrodu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekscentryk

człowiek wzbudzający zainteresowanie, zadziwiający lub bulwersujący oryginalnością, odbiegający swoim zachowaniem lub wyglądem od ogólnie przyjętych zwyczajów i norm; oryginał, dziwak, dziwoląg, odmieniec


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) psych. człowiek odbiegający od norm w zachowaniu, ubiorze, itp.

 (1.2) teatr. aktor z ekscentrycznego przedstawienia

 (1.3) fiz. techn. element w budowie maszyn zastępujący korbę o małym ramieniu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekscentryzm

dziwne, odbiegające od ogólnie przyjętych zwyczajów i norm zachowanie, postępowanie, wygląd, strój itp.; ekstrawagancja, ekstrawaganckość, ekscentryczność


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) postawa nacechowana innością, wymyślnością zachowań;


Ekscentryzm – postawa nacechowana innością, wymyślnością zachowań, poglądów, gestów, ubioru. Jest utożsamiana z brakiem akceptacji względem norm społecznych.

Jednym z bardziej znanych ekscentryków wśród artystów był Salvador Dalí. Za ekscentryka uważa się także między innymi Mozarta i Witkacego.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ekscepcja

1. dawniej okoliczność umożliwiająca zawieszenie procesu sądowego lub odrzucenie powództwa;
2. dawniej: coś, co nie daje się objąć ogólną regułą; wyjątek


Ekscepcja (łac. "exceptio") – pochodzący z prawa rzymskiego zarzut natury formalnoprawnej w stosunku do przebiegu postępowania sądowego, zgłoszony przez pozwanego na rozprawie sądowej. Ekscepcje dzieli się na peremptoryjne (niweczące proces, powodujące oddalenie pozwu) oraz dylatoryjne (tamujące postępowanie, powodujące odroczenie sprawy).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ekscepcjonalizm

w geologii: przestarzały pogląd, według którego czynniki fizyczne, które działały w przeszłości na skorupę ziemską, różnią się całkowicie od czynników, które działają na tę skorupę w czasach dzisiejszych


Źródła:

SJP.pl

Ekscepcjonalny

dawniej: niezgodny z regułami, zasadami, normami; wyjątkowy


Źródła:

SJP.pl

Ekscept

dawniej: wyłączne prawo, przywilej


Źródła:

SJP.pl

Ekscerpcja

wybieranie, wypisywanie w celach naukowych, dokumentacyjnych itp. z tekstów tego, co jest potrzebne badaczowi do jego pracy, np. fragmentów tekstu, wyjątków, cytatów


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nauk. robienie wyciągów z pism, dokumentów, dzieł; wybieranie ich fragmentów

 (1.2) książk. fragment albo zbiór fragmentów wyciągnięty z jakiegoś pisma


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekscerpcyjny

rzadko: związany z ekscerpcją - wybieraniem i wypisywaniem z tekstów tego, co jest potrzebne badaczowi do jego pracy


przymiotnik

 (1.1) dotyczący ekscerpcji, związany z ekscerpcją


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekscerpowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|ekscerpować.


Źródła:

Wiktionary

Ekscerpować

wybierać, wypisywać w celach naukowych, dokumentacyjnych itp. z tekstów to, co jest potrzebne badaczowi do jego pracy, np. fragmenty tekstu, wyjątki, cytaty


czasownik przechodni niedokonany

 (1.1) robić wyciągi z pism, dokumentów, dzieł, wybierać ich fragmenty


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekscerpt

dawniej:
1. wyciąg pisemny;
2. wyimek z dokumentu, cytowany w dziele naukowym


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) fragment przytoczony w pracy naukowej, pochodzący z innego dzieła


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekscerptor

badacz, który wybiera, wypisuje w celach naukowych, dokumentacyjnych itp. z tekstów to, co jest mu potrzebne do jego pracy, np. fragmenty tekstu, wyjątki, cytaty


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba zajmująca się ekscerpcją


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekscerptorka

→ ekscerptor


Patrz:ekscerptor

Źródła:

SJP.pl

Eksces

wydarzenie, wybryk, wykroczenie


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) wybryk naruszający spokój albo porządek publiczny


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ekscesarz

były cesarz


Źródła:

SJP.pl

Ekscesarzowa

była cesarzowa


Źródła:

SJP.pl

Ekscesywny

w biologii: narząd ekscesywny - część ciała nieproporcjonalnie rozrośnięta w stosunku do całości organizmu, np. ciosy mamuta


Źródła:

SJP.pl

Ekschłopak

były chłopak (sympatia)


Źródła:

SJP.pl

Ekscytacja

książkowo: pobudzenie emocjonalne, podniecenie; podekscytowanie, poruszenie, ożywienie


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) stan silnego ożywienia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekscytacyjny

→ ekscytacja


Patrz:ekscytacja

Źródła:

SJP.pl

Ekscytarz

dawniej:
1. ktoś lub coś, co budzi, pobudza, zachęca do czegoś; budziciel;
2. zegar używany do budzenia; budzik;
3. rodzaj odezwy zachęcającej do czynu; wezwanie, apel


Źródła:

SJP.pl

Ekscyton

rodzaj kwazicząstki, przemieszczające się w ciele wzbudzenie elektryczne


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) fiz. kwazicząstka utworzona przez oddziaływanie elektronu i dziury elektronowej;


Ekscyton (od ang. "excite" – wzbudzać) – kwazicząstka powstała w wyniku korelacji elektronu i dziury będących wynikiem oddziaływania kulombowskiego pomiędzy nimi. W ogólności mianem ekscytonu określa się różne zjawiska, w których dochodzi do powstania takich korelacji w wyniku wzbudzenia elektronu (stąd nazwa). Nazwa ekscyton nie jest ograniczona wyłącznie do fizyki materii skondensowanej i kryształów, jednak najczęściej w tym kontekście jest używana. Kryształ złożony ekscytonów to ekscytonium.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ekscytonowy

→ ekscyton


Patrz:ekscyton

Źródła:

SJP.pl

Ekscytowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|ekscytować.


Źródła:

Wiktionary

Ekscytować

1. wprowadzać w stan podniecenia, pobudzenia emocjonalnego, poruszać wewnętrznie; podniecać, pobudzać, emocjonować, entuzjazmować;
2. ekscytować się - wprowadzać się w stan podniecenia, pobudzenia emocjonalnego; podniecać się, emocjonować się, entuzjazmować się


czasownik przechodni niedokonany

 (1.1) podniecać, pobudzać, wzbudzać ożywienie

czasownik zwrotny niedokonany ekscytować się

 (2.1) podniecać się, być pobudzonym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekscytron

prostownik rtęciowy


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) elektron. prostownicza lampa gazowana wypełniona parą rtęci, posiadająca pomocniczą anodę podtrzymującą wyładowanie elektryczne, gdy w obwodzie nie płynie prąd


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekscytujący

1. wprowadzać w stan podniecenia, pobudzenia emocjonalnego, poruszać wewnętrznie; podniecać, pobudzać, emocjonować, entuzjazmować;
2. ekscytować się - wprowadzać się w stan podniecenia, pobudzenia emocjonalnego; podniecać się, emocjonować się, entuzjazmować się


przymiotnik

 (1.1) wywołujący silne emocje, podniecenie lub zainteresowanie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekscyzja

obrzezanie żeńskie jako praktyka rytualna w różnych kulturach


Źródła:

SJP.pl

Eksdowódca

były dowódca


Źródła:

SJP.pl

Eksdrugoligowiec

były drugoligowiec


Źródła:

SJP.pl

Eksdyrektor

były dyrektor


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) ktoś, kto był dawniej dyrektorem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Eksdywizja

dawniej: podział majątku ziemskiego między wierzycieli


Eksdywizja – postępowanie cywilne w Wielkim Księstwie Litewskim, będące postępowaniem egzekucyjnym, polegającym na przymusowym podziale majątku ziemskiego (ziemi w naturze) dłużnika pomiędzy jego wierzycieli. Procedurę przeprowadzały sądy eksdywizorskie.

Jej odpowiednik w Koronie nazywany był "potioritas". Eksdywizja nazywana była także "rozbiorem", "sprawą rozbiorową" oraz "konkursem".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Eksdywizorski

dawniej: dotyczący podziału majątku ziemskiego między wierzycieli


Źródła:

SJP.pl

Eksdziewczyna

była dziewczyna (sympatia)


Źródła:

SJP.pl

Eksedra

w architekturze antycznej i sakralnej: otwarta, półkolista nisza z kamienną ławą


Ek


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Eksfiltracja

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) geol. przenikanie wód podziemnych do wód powierzchniowych


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Eksfoliacja

1. proces złuszczania naskórka;
2. jeden z modeli wietrzenia skał poprzez łuszczenie się i oddzielanie kolejnych cienkich warstw od litej skały


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) łuszczenie się powierzchniowej warstwy skał na skutek wietrzenia mechanicznego

 (1.2) kosmet. złuszczanie powierzchniowej warstwy naskórka za pomocą kwasów owocowych


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Eksfoliacyjny

→ eksfoliacja


Patrz:eksfoliacja

Źródła:

SJP.pl

Eksfoliator

środek kosmetyczny służący do usuwania zrogowaciałego naskórka


Źródła:

SJP.pl

Eksfoliować

złuszczać naskórek


Źródła:

SJP.pl

Eksgwiazda

była gwiazda (osoba znana publicznie)


Źródła:

SJP.pl

Eksgwiazdor

były gwiazdor


Źródła:

SJP.pl

Ekshalacja

wydzielanie się pary i gazów z głębi Ziemi


Źródła:

SJP.pl

Ekshalacje

wydzielanie się pary i gazów z głębi Ziemi


Ekshalacje, ekshalacje wulkaniczne, wyziewy wulkaniczne ( exhalatio „wydychanie”) – wyziewy składników lotnych magmy (gazów i par), wydobywające się z głębi ziemi; przejaw aktywności wulkanicznej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ekshaustor

ssawka; ssawa


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) dmuchawa, ssawa, urządzenie wentylacyjne zasysające


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekshibicja

wystawianie na pokaz, ujawnianie


Źródła:

SJP.pl

Ekshibicjonista

człowiek obnażający się przed innymi ludzmi


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mężczyzna, który obnaża się w miejscach publicznych;

 (1.2) przen. osoba, która przejawia skłonność do ujawniania swoich intymnych, często drastycznych spraw


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekshibicjonistka

1. kobieta, dotknięta zboczeniem seksualnym, polegającym na obnażaniu narządów płciowych w obecności obcych osób;
2. kobieta skłonna do ujawniania intymnych, drastycznych spraw


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta, która obnaża się w miejscach publicznych

 (1.2) przen. kobieta, która przejawia skłonność do ujawniania swoich intymnych, często drastycznych spraw


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekshibicjonistyczny

1. zboczenie seksualne polegające na obnażaniu narządów płciowych w obecności obcych osób
2. skłonność do ujawniania intymnych, drastycznych spraw


przymiotnik

 (1.1) psych. odnoszący się do skłonności do publicznego pokazywania siebie, swojego ciała lub zachowań, często w celu zwrócenia na siebie uwagi lub wywołania reakcji innych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekshibicjonizm

1. zboczenie seksualne polegające na obnażaniu narządów płciowych przy obcych osobach;
2. publiczne ujawnianie swoich spraw intymnych lub osobistych


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) seks. dewiacja seksualna polegająca na obnażaniu się w miejscu publicznym;

 (1.2) przen. skłonność do obnażania się w sprawach intymnych, często drastycznych


Ek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ekshibit

rzadko:
1. dowód, dokument;
2. podanie, pismo skierowane do władz


Źródła:

SJP.pl

Ekshortacja

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) liter. figura retoryczna, polegająca na skłanianiu słuchaczy przy użyciu groźby, przestrogi, zachęty lub przyrzeczenia


Źródła:

Wiktionary

Ekshumacja

wydobycie pochowanych zwłok, np. w celu przeniesienia ich w inne miejsce


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) wydobycie pochowanych ludzkich szczątków;


Ekshumacja (z extra „poza, na zewnątrz”, humus „gleba”) – wydobycie zwłok lub szczątków w celu dokonania oględzin sądowych, lekarskich (np. aby ustalić bądź potwierdzić przyczynę zgonu) lub w celu przeniesienia ich do innego grobu (np. z leśnych mogił wojennych na cmentarze lub bliżej miejsca zamieszkania żyjących krewnych).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ekshumacyjny

związany z ekshumacją


przymiotnik

 (1.1) związany z ekshumacją, dotyczący ekshumacji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekshumować

wydobyć (wydobywać) zwłoki z grobu w celu pochowania ich w innym miejscu lub przeprowadzenia oględzin sądowo-lekarskich


czasownik niedokonany

 (1.1) wydobywać pochowane zwłoki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Eksjezuita

były jezuita


Źródła:

SJP.pl

Eksjezuitka

była jezuitka


Źródła:

SJP.pl

Ekskalibur

legendarny miecz Króla Artura


Źródła:

SJP.pl

Ekskardynacja

wyłączenie duchownego z danej diecezji i przyjęcie go do innej


Źródła:

SJP.pl

Ekskarnacja

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) oddzielenie ciała od kości


Źródła:

Wiktionary

Ekskawacja

1. w stomatologii: oczyszczenie zębiny, przygotowanie zęba do założenia plomby;
2. w geologii: wydobycie materiału skalnego z zagłębienia


Źródła:

SJP.pl

Ekskawator

1. w dentystyce: narzędzie do usuwania zniszczonej zębiny; wydrążacz;
2. maszyna używana przy robotach ziemnych, np. koparka, zgłębiarka, czerparka


Źródła:

SJP.pl

Ekskierowniczka

była kierowniczka


Źródła:

SJP.pl

Ekskierownik

były kierownik


Źródła:

SJP.pl

Eksklamacja

grupa wyrazów lub zdanie wykrzyknikowe najczęściej wtrącone do wypowiedzi, będące wyrazem emocjonalnego zaangażowania mówiącego; wykrzyknienie


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) okrzyk

 (1.2) liter. wypowiedź wykrzyknikowa, zawierająca ważną treść i wyrażająca emocje mówiącego


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Eksklamacje

grupa wyrazów lub zdanie wykrzyknikowe najczęściej wtrącone do wypowiedzi, będące wyrazem emocjonalnego zaangażowania mówiącego; wykrzyknienie


Źródła:

SJP.pl

Eksklawa

obszar państwa otoczony przez terytorium lądowe innego państwa


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) adm. geogr. część terytorium jednostki administracyjnej położona w oddzieleniu od głównego jego obszaru, lecz na tym samym obszarze lądowym;


Eksklawa – część terytorium państwa lub innej jednostki administracyjnej, położona w oddzieleniu od głównego jego obszaru, lecz na tym samym obszarze lądowym (przeważnie kontynent). Może być otoczona terytorium innego państwa lub jednostki administracyjnej, stanowi wtedy jednocześnie enklawę.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ekskludować

przestarzale: wykluczać lub wykluczyć, wyłączać lub wyłączyć z czegoś


Źródła:

SJP.pl

Ekskluzja

dawniej:
1. wykluczenie, odrzucenie, izolacja od reszty;
2. marginalność, niewielkie znaczenie jakiejś rzeczy lub zjawiska


Źródła:

SJP.pl

Ekskluzyjny

1. ograniczający lub wyłączający jakieś kategorie osób z dostępu do pewnych miejsc, uprawnień, funkcji itp.; separujący, wykluczający;
2. kryzys ekskluzyjny - kryzys monarchii angielskiej w latach 1678-1683, spowodowany wykluczeniem przez wiele środowisk możliwości objęcia tronu przez katolickiego księcia Yorku


Źródła:

SJP.pl

Ekskluzywa

dawniej: urzędowe zastrzeżenie mocarstwa katolickiego, zakazujące wyboru danego kardynała na papieża


Ek


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ekskluzywizm

1. niedostępność dla ogółu; ekskluzywność;
2. w psychologii: zamykanie się w sobie, odgradzanie się od otoczenia


Źródła:

SJP.pl

Ekskluzywniej

stopień wyższy od przysłówka: ekskluzywnie


Źródła:

SJP.pl

Ekskluzywniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: ekskluzywny


Źródła:

SJP.pl

Ekskluzywność

→ ekskluzywny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha polegająca na wyjątkowości, ograniczeniu dostępu lub przeznaczeniu dla wąskiej grupy, niedostępności dla wszystkich; prestiżowa odrębność


Patrz:ekskluzywny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekskluzywny

1. odgradzający się od ogółu, przeznaczony dla zamkniętej grupy; elitarny;
2. charakteryzujący się najwyższą jakością; luksusowy


przymiotnik

 (1.1) przeznaczony dla ograniczonej liczby osób

 (1.2) odróżniający się od ogółu lub spoza pewnego kręgu

 (1.3) elegancki lub luksusowy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekskomandos

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) ktoś, kto był dawniej komandosem


Źródła:

Wiktionary

Ekskomunika

stwierdzone przez biskupa wykluczenie określonej osoby lub grupy osób ze wspólnoty Kościoła


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rel. wyłączenie ze wspólnoty Kościoła, najsurowsza kara w Kościele katolickim;


Ekskomunika (z łac. "excommunicatio" – poza wspólnotą, wyłączenie ze wspólnoty, pot. klątwa, wyklęcie i anatema) – w chrześcijaństwie najwyższa kara kościelna, polegająca na wykluczeniu z życia Kościoła.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ekskomunikowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) rel. nakładanie ekskomuniki


Źródła:

Wiktionary

Ekskomunikować

rzucić lub rzucać klątwę, anatemę


czasownik przechodni

 (1.1) rel. nałożyć na kogoś ekskomunikę, wyłączyć ze wspólnoty Kościoła


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekskomunista

były komunista


Źródła:

SJP.pl

Ekskomunistka

była komunistka


Źródła:

SJP.pl

Ekskrecja

usuwanie z organizmu zbędnych produktów przemiany materii, m.in. dwutlenku węgla, substancji azotowych, soli mineralnych i nadmiaru wody; wydalanie


Źródła:

SJP.pl

Ekskrement

(zwykle w liczbie mnogiej)
1. produkt szkodliwy lub zbędny, wydalany przez organizm w postaci kału i moczu; odchód, ekskret;
2. nieczystość, brud


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) fizj. kał, odchody ludzkie i zwierzęce


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekskret

(zwykle w liczbie mnogiej) produkt szkodliwy lub zbędny, wydalany przez organizm w postaci kału i moczu; odchód, ekskrement


Źródła:

SJP.pl

Ekskról

były król; były władca


Źródła:

SJP.pl

Ekskrólowa

była królowa


Źródła:

SJP.pl

Eksksiądz

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) ktoś, kto był dawniej księdzem


Źródła:

Wiktionary

Ekskurs

1. odchylenie, odstąpienie od tematu; dygresja;
2. dodatek do dzieła wyjaśniający kwestie nie objęte głównym tematem, dodatkowe wyjaśnienie; aneks


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) daw. dygresja

 (1.2) daw. dodatek do dzieła wyjaśniający kwestie poboczne


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekskursja

dawniej: wycieczka, podróż, wyprawa


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) przest. wycieczka, podróż, wyprawa, wyjazd w celach wypoczynkowych lub poznawczych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekskursyjny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z ekskursją, dotyczący ekskursji


Źródła:

Wiktionary

Ekskuza

dawniej: tłumaczenie się z czegoś, przeproszenie za błędy


Źródła:

SJP.pl

Ekskuzować

dawniej:
1. wybaczać, uniewinniać;
2. ekskuzować się - tłumaczyć się z czegoś, przepraszać, kajać się; usprawiedliwiać się


Źródła:

SJP.pl

Ekslibris

artystyczna nalepka z imieniem i nazwiskiem lub godłem właściciela umieszczana na wewnętrznej stronie okładki; ex libris (rzadko), ekslibrys (rzadko), księgoznak, znak własnościowy


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) bibliot. znak własnościowy wklejany na wewnętrznej okładce książki;


Ek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ekslibrys

artystyczna nalepka z imieniem i nazwiskiem lub godłem właściciela umieszczana na wewnętrznej stronie okładki; ekslibris, ex libris (rzadko), księgoznak, znak własnościowy


Źródła:

SJP.pl

Eksmatrykulacja

skreślenie kogoś z listy studentów


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rzad. skreślenie kogoś z listy studentów


Eksmatrykulacja (łac. "exmatriculare" – „usunąć ze spisu”) – usunięcie osoby z grona studentów uczelni.

Powody eksmatrykulacji zapisane są w statutach uczelni. Zazwyczaj jest to niezaliczenie obligatoryjnego przedmiotu w wyznaczonym do tego terminie, plagiat pracy zaliczeniowej, nieuiszczenie opłaty za studia itp.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Eksmałżonek

były małżonek; eksmąż


Źródła:

SJP.pl

Eksmałżonka

była małżonka; eksżona


Źródła:

SJP.pl

Eksminister

były minister


Źródła:

SJP.pl

Eksministra

były minister


Źródła:

SJP.pl

Eksmisja

przymusowe wydalenie z mieszkania


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) praw. przymusowe usunięcie kogoś wraz z dobytkiem i domownikami z nieruchomości lub lokalu na podstawie wyroku sądowego albo decyzji administracyjnej w celu wydania tych rzeczy wierzycielowi;


Eksmisja – usunięcie kogoś z zajmowanego lokalu lub z nieruchomości, z reguły na podstawie wyroku orzekającego eksmisję.

Pod pojęciem „eksmisja” należy rozumieć wszelkie czynności faktyczne i prawne zmierzające do opróżnienia lokalu lub nieruchomości z osób i rzeczy i wydania uprawnionej osobie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Eksmistrz

były mistrz


Źródła:

SJP.pl

Eksmisyjny

→ eksmisja


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z eksmisją, dotyczący eksmisji


Patrz:eksmisja

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Eksmitować

w prawie: przymusowo wysiedlić, wysiedlać kogoś skądś na podstawie decyzji odpowiednich władz


Źródła:

SJP.pl

Eksmodelka

była modelka


Źródła:

SJP.pl

Eksmonarcha

były monarcha


Źródła:

SJP.pl

Eksmąż

były mąż; eksmałżonek


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) były mąż


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Eksnarzeczona

była narzeczona


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ktoś, kto był dawniej czyjąś narzeczoną


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Eksnarzeczony

były narzeczony


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) ktoś, kto był dawniej czyimś narzeczonym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Eksnieboszczyk

człowiek, który powstał z zmarłych


Źródła:

SJP.pl

Eksodus

wyjście, wyjazd wielkiej liczby ludzi bądź zwierząt z jakiegoś miejsca; exodus, masowa emigracja


Źródła:

SJP.pl

Ekson

sekwencja genu kodująca aminokwasy w cząsteczce białka; egzon


Ekson, egzon (z exon – expressed region, „region ulegający ekspresji”) – region DNA lub pierwotnego transkryptu RNA, który pozostaje w dojrzałym, funkcjonalnym RNA po wycięciu intronów podczas splicingu. Sekwencje eksonowe poprzedzielane intronami występują w komórkach eukariotycznych i archaeonach. Część genomu odpowiadająca kompletnemu zestawowi eksonów organizmu lub komórki to eksom.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Eksorpcja

w biologii: proces przechodzenia substancji w jelicie od błony śluzowej do światła


Źródła:

SJP.pl

Ekspander

przyrząd do ćwiczeń w postaci rozciągliwych taśm lub sprężyn, służący wzmacnianiu siły mięśniowej


Ekspander – graf o niewielkiej liczbie krawędzi, w którym każdy podzbiór wierzchołków ma dużo sąsiadów. Istnieje kilka nierównoważnych formalizacji tej własności, definiujących różne klasy ekspanderów. Ekspandery pozwoliły na uzyskanie kilku istotnych wyników z różnych dziedzin informatyki: dowodów w teorii złożoności, projektowaniu sieci sortujących, kodów korekcji błędów, ekstraktorów losowości i odpornych na błędy schematów komunikacji w sieciach komputerowych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ekspandor

guma oplatana żyłką polietylenową


Źródła:

SJP.pl

Ekspandować

rozszerzać, rozwijać, powiększać


Źródła:

SJP.pl

Ekspansja

1. rozprzestrzenianie się na jakimś obszarze;
2. dążenie kraju do powiększenia swojego terytorium, zwiększania wpływów politycznych, gospodarczych;
3. wzmocnienie sygnału o niskiej amplitudzie


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rozprzestrzenianie się czegoś na jakimś obszarze

 (1.2) polit. zajmowanie przez państwo nowych terytoriów

 (1.3) ekon. zdobywanie rynków zbytu

 (1.4) fiz. zwiększanie się objętości substancji podczas przemian termodynamicznych w urządzeniach technicznych

 (1.5) telekom. przekształcanie sygnału telekomunikacyjnego w taki sposób, aby wzmocnienie sygnałów o większej amplitudzie było większe


Ekspansja – proces termodynamiczny, polegający na zwiększaniu objętości układu z wykonywaniem przez układ pracy. Rezultatem adiabatycznej ekspansji gazu jest obniżenie się jego temperatury. Procesem odwrotnym do ekspansji jest kompresja.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ekspansjonista

osoba, zwykle przywódca państwa, dążący do przejmowania kontroli politycznej lub ekonomicznej nad kolejnymi terytoriami


Źródła:

SJP.pl

Ekspansjonistka

→ ekspansjonista


Patrz:ekspansjonista

Źródła:

SJP.pl

Ekspansjonistyczny

dotyczący ekspansji lub ekspansjonizmu; ekspansywny


Źródła:

SJP.pl

Ekspansjonizm

polityka państwa polegająca na zdobywaniu kontroli militarnej lub gospodarczej nad kolejnymi terytoriami


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) polit. zaborcza polityka państwa polegająca na dążeniu do zajmowania nowych terytoriów i opanowywania nowych rynków zbytu;


Ek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ekspansyjny

przymiotnik od: ekspansja


Źródła:

SJP.pl

Ekspansywnie

przysłówek

 (1.1) w sposób ekspansywny


Źródła:

Wiktionary

Ekspansywniej

stopień wyższy od przysłówka: ekspansywnie


Źródła:

SJP.pl

Ekspansywniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: ekspansywny


Źródła:

SJP.pl

Ekspansywność

1. dążenie do ekspansji;
2. zwiększanie zasięgu;
3. nieumiejętność opanowania, pohamowania uczuć


Źródła:

SJP.pl

Ekspansywny

1. zwiększający swój rozmiar lub zasięg, zwłaszcza terytorialny;
2. dążący do rozszerzania sfery swoich wpływów lub władzy;
3. natarczywy i nieopanowany w przejawianiu swych uczuć; wybuchowy, wylewny


przymiotnik

 (1.1) taki, który zwiększa swój zasięg

 (1.2) taki, który dąży do ekspansji

 (1.3) nieopanowany w przejawianiu swych uczuć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekspartner

były partner (życiowy)


Źródła:

SJP.pl

Ekspartnerka

była partnerka (życiowa)


Źródła:

SJP.pl

Ekspat

środowiskowo: wybitny specjalista, który opuścił ojczyznę, by pracować za granicą; expat, ekspata


Źródła:

SJP.pl

Ekspata

środowiskowo: wybitny specjalista, który opuścił ojczyznę, by pracować za granicą; expat, ekspata


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) socjol. specjalista wysokiej klasy, który dobrowolnie opuścił ojczyznę celem pracy za granicą


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekspatka

→ ekspata


Patrz:ekspata

Źródła:

SJP.pl

Ekspatriacja

1. wydalenie kogoś poza granice ojczyzny;
2. dobrowolne opuszczenie kraju


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) przymusowe wysłanie kogoś poza granicę rodowitego kraju

 (1.2) dobrowolne opuszczenie ojczyzny


Ekspatriacja – opuszczenie kraju ojczystego. Określenie stosowane jest zarówno do dobrowolnego opuszczenia ojczyzny, jak i przymusowego wydalenia, także w połączeniu z utratą obywatelstwa; wygnanie, banicja. Etymologicznie termin wywodzi się ze średniowiecznej łaciny: "expatriare" – „opuszczać ojczyznę” ("ex" oznacza „z”, a "patriā" „ojczyzna”).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ekspatriant

osoba, która opuściła swoją ojczyznę dobrowolnie lub pod przymusem


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) ktoś, kto opuścił swoją ojczyznę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekspatriantka

→ ekspatrianta


Patrz:ekspatrianta

Źródła:

SJP.pl

Ekspatriować

1. zmuszać, zmusić kogoś do opuszczenia ojczyzny; wysiedlać (wysiedlić);
2. ekspatriować się - opuszczać, opuścić ojczyznę dobrowolnie lub pod przymusem


Źródła:

SJP.pl

Ekspatryda

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) rzad. wychodźca, emigrant, bezkrajowiec, azylant


Źródła:

Wiktionary

Ekspedient

ten, kto sprzedaje coś; sprzedawca


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) człowiek, który sprzedaje towar w sklepie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekspedientka

sprzedawczyni sklepowa


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta, która sprzedaje towar w sklepie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekspediować

1. wysłać (wysyłać), wyprawić (wyprawiać) kogoś lub coś;
2. przestarzałe: obsłużyć (obsługiwać) klientów w sklepie


Źródła:

SJP.pl

Ekspedite

bardzo dobrze, biegle, wprawnie; expedite


Źródła:

SJP.pl

Ekspedycja

1. wyprawa zorganizowana w określonym celu
2. wysyłanie, wyprawianie czegoś (np. towarów)


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) wyprawa zorganizowana w określonym celu; także.: grupa osób biorąca w niej udział

 (1.2) wysyłanie przesyłek lub towarów na miejsce przeznaczenia

 (1.3) wyprawianie gdzieś kogoś

 (1.4) dział w instytucji zajmujący się przyjmowaniem i wysyłaniem towarów, papierów urzędowych itp.

 (1.5) stpol. pismo urzędowe

 (1.6) stpol. wyprawa wojenna


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ekspedycyjny

związany z ekspedycją


Źródła:

SJP.pl

Ekspedytor

1. osoba zajmująca się wysyłaniem towarów, zwłaszcza w instytucjach handlowych lub przewozowych;
2. dawniej: właściciel biura ekspedycyjnego


Ekspedytor – pracownik dokonujący w przedsiębiorstwie przewozowym wysyłki towarów i rzeczy oraz przygotowuje, wysyła i rozlicza dokumentację ekspedycyjną.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ekspedytorka

1. kobieta zajmująca się wysyłaniem towarów, zwłaszcza w instytucjach handlowych lub przewozowych;
2. dawniej: właścicielka biura ekspedycyjnego


Źródła:

SJP.pl

Ekspedytura

dział w instytucji zajmujący się przyjmowaniem i wysyłaniem towarów


Źródła:

SJP.pl

Ekspektatywa

1. nadanie przez papieża beneficjum przez tzw. prewencję;
2. dawniej: prawo do dóbr, godności itp., których objęcie nastąpić miało dopiero w określonych okolicznościach;
3. dawniej: pismo królewskie gwarantujące nadanie np. godności w razie wakansu


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) przest. nadzieja, widoki na przyszłość, oczekiwanie

 (1.2) hist. pismo królewskie lub papieskie przyrzekające nadanie godności, stanowisk lub beneficjów w razie wakatu

 (1.3) praw. sytuacja, w której niektóre wymogi prawne dotyczące powstania wierzytelności lub innego prawa podmiotowego zostały częściowo spełnione;


Ekspektatywa (śrdw. łac. exspectativa, expectativa z łac. expectare „wypatrywać; oczekiwać”) „oczekiwanie prawne” ("wierzytelność przyszła") – sytuacja, w której niektóre wymogi prawne dotyczące powstania wierzytelności lub innego prawa podmiotowego zostały częściowo spełnione. Warunkami tymi mogą być m.in.:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ekspens

przestarzale: wydatek, nakład, koszt


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) ekon. przest. ponoszony koszt


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekspensować

dawniej: wydawać pieniądze, ponosić koszty; zużywać


Źródła:

SJP.pl

Ekspensowny

dawniej: kosztowny


Źródła:

SJP.pl

Ekspensywny

przestarzałe:
1. nie liczący się z wydatkami, rozrzutny;
2. kosztowny, drogi


Źródła:

SJP.pl

Ekspercki

przymiotnik

 (1.1) właściwy ekspertowi


Źródła:

Wiktionary

Eksperckość

→ ekspercki


Patrz:ekspercki

Źródła:

SJP.pl

Eksperiencja

dawniej: doświadczenie, biegłość w czymś


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. doświadczenie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Eksperientalny

bazujący na doświadczeniu


Źródła:

SJP.pl

Ekspert

specjalista, człowiek, który zna się na tym, co robi


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) specjalista w danej dziedzinie, osoba o teoretycznej i praktycznej znajomości danego tematu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekspertka

→ ekspert


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) forma żeńska od: ekspert


Patrz:ekspert

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekspertowy

związany z ekspertem


Źródła:

SJP.pl

Ekspertyza

1. analiza, badanie prowadzone przez eksperta;
2. orzeczenie wydane jako wynik tego badania


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) badanie przeprowadzane przez eksperta

 (1.2) orzeczenie wydane po badaniu przez eksperta


Ekspertyza – zespół czynności badawczych przeprowadzany przez biegłego w danej dziedzinie, na zlecenie organu procesowego, zakończonych wystawieniem przez niego opinii, która może pełnić funkcję dowodu w postępowaniu. W przypadku, gdy wymagają tego okoliczności, powołuje się kilku biegłych z różnych dziedzin, którzy wspólnie przeprowadzają ekspertyzę. Jej wynikiem jest wówczas kilka odrębnych opinii, dotyczących tej samej sprawy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ekspertyzowy

przymiotnik od: ekspertyza


Źródła:

SJP.pl

Eksperymencik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od eksperyment


Źródła:

Wiktionary

Eksperyment

1. realizacja nowatorskiego pomysłu, zwłaszcza wykonywana po raz pierwszy;
2. naukowe zbadanie jakiegoś zjawiska, zwykle w warunkach laboratoryjnych; doświadczenie


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) pierwsza realizacja świeżego, nowatorskiego pomysłu, planu

 (1.2) nauk. doświadczenie naukowe przeprowadzone w celu zbadania jakiegoś zjawiska;


Eksperyment (łac. "experimentum" – doświadczenie, badanie) – w naukach przyrodniczych i społecznych zbiór działań wzbudzających w obiektach materialnych określone reakcje i zjawiska w warunkach pozwalających kontrolować wszelkie istotne czynniki, które poddaje się dokładnej obserwacji.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Eksperymentalista

→ eksperymentalizm


Patrz:eksperymentalizm

Źródła:

SJP.pl

Eksperymentalistka

→ eksperymentalista


Patrz:eksperymentalista

Źródła:

SJP.pl

Eksperymentalistyczny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z eksperymentalizmem, dotyczący eksperymentalizmu


Źródła:

Wiktionary

Eksperymentalizm

1. kierunek literacki charakteryzujący się wprowadzaniem nowatorskich, eksperymentalnych pomysłów w realizacji dzieła, odmiana ekspresjonizmu;
2. w filozofii, metodologii nauk: pogląd, według którego właściwą metodą ustalania zasadności twierdzeń naukowych jest ich eksperymentalne sprawdzenie; empiryzm


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) nauk. pogląd głoszący konieczność sprawdzania prawdziwości twierdzeń naukowych drogą eksperymentu, doświadczenia

 (1.2) liter. muz. nurt w literaturze i muzyce charakteryzujący się wprowadzaniem nowatorskich, eksperymentalnych pomysłów w realizacji dzieła


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Eksperymentalność

1. cecha czegoś dotyczącego eksperymentu - próby realizacji nowatorskiego pomysłu;
2. cecha czegoś opartego na eksperymencie - doświadczeniu naukowym


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co eksperymentalne


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Eksperymentalny

przymiotnik

 (1.1) związany z eksperymentem; dokonywany po raz pierwszy

 (1.2) nauk. opierający się na eksperymencie

 (1.3) innowacyjny; taki, który wprowadza jako pierwszy coś nowego


Źródła:

Wiktionary

Eksperymentator

osoba dokonująca doświadczeń naukowych, eksperymentów


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) człowiek realizujący nowe pomysły, testujący nowości, przeprowadzający eksperymenty


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Eksperymentatorka

kobieta dokonująca doświadczeń naukowych, eksperymentów


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) forma żeńska od: eksperymentator


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Eksperymentatorski

→ eksperymentator


przymiotnik relacyjny

 (1.1) właściwy eksperymentatorowi, związany z eksperymentami


Patrz:eksperymentator

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Eksperymentowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) prowadzenie eksperymentów


Źródła:

Wiktionary

Eksperymentować

przeprowadzać eksperyment, badanie, doświadczenie


czasownik nieprzechodni niedokonany

 (1.1) przeprowadzać eksperyment, podejmować próby, szukać nowych pomysłów i rozwiązań


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekspezetpeerowiec

były członek PZPR (Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej)


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) były członek PZPR (Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekspiacja

1. przebłaganie, pokuta;
2. zadośćuczynienie, odkupienie winy


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rel. pokuta za popełnione grzechy, odkupienie ich przed Bogiem i przed ludźmi


Ekspiacja (łac. "expiatio" „odpokutowanie za winę, oczyszczenie”) – ludzkie działanie o charakterze religijnym (pokuta), mające na celu przywrócenie jedności z Bogiem naruszonej grzechem samego pokutującego lub innego człowieka czy społeczności.

Z czynami ekspiacyjnymi można spotkać się na gruncie kultów związanych ze składaniem ofiar, ale przede wszystkim religii judaistycznej (np. Jom Kipur) czy chrześcijańskiej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ekspiacyjny

związany z ekspiacją


przymiotnik relacyjny

 (1.1) książk. związany z ekspiacją, dotyczący ekspiacji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekspierwszoligowiec

były pierwszoligowiec


Źródła:

SJP.pl

Ekspierwszoligowy

występujący kiedyś w pierwszej lidze, związany dawniej z pierwszą ligą


Źródła:

SJP.pl

Ekspiracja

1. w językoznawstwie: wydech powietrza z płuc
2. dawniej: upływ terminu, wygaśnięcie kontraktu


Źródła:

SJP.pl

Ekspiracyjny

związany z ekspiracją


Źródła:

SJP.pl

Ekspirator

urządzenie emitujące lub wysyłające strumień powietrza, gazu lub pary


Źródła:

SJP.pl

Ekspirować

przestarzale o terminach, umowach: upłynąć, upływać, wygasnąć, wygasać


Źródła:

SJP.pl

Ekspić

środowiskowo w grach komputerowych: zdobywać punkty doświadczenia; expić


Źródła:

SJP.pl

Eksplanacja

logiczne wyprowadzenie danego uznanego zdania z innych zdań już uznanych, w skończonej liczbie kroków; wyjaśnianie


Źródła:

SJP.pl

Eksplanacyjny

objaśniający, tłumaczący


Źródła:

SJP.pl

Eksplantacja

operacyjne oddzielenie narządu, fragmentu tkanki lub grupy komórek od organizmu, w celu ich przeszczepienia


Źródła:

SJP.pl

Eksplantat

narząd, tkanka lub ich fragmenty, pobrane z organizmu i hodowane w warunkach sztucznych in vitro


Eksplantat – wyodrębniony fragment tkanki lub narządu użyty do zapoczątkowania kultury "in vitro".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Eksplicite

[czytaj: eksplic-ite] wyraźnie i jednoznacznie; eksplicytnie


Źródła:

SJP.pl

Eksplicytność

→ eksplicytny


Patrz:eksplicytny

Źródła:

SJP.pl

Eksplicytny

wyraźny i jednoznaczny


Źródła:

SJP.pl

Eksplikacja

wyjaśnianie, tłumaczenie


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) objaśnienie, wyjaśnienie, wytłumaczenie


Eksplikacja ( explication) – pojęcie wprowadzone przez Rudolfa Carnapa, oznaczające konstrukcję pojęcia formula_1 mającego ten sam zakres, co pojęcie formula_2, będącego jednak pojęciem bardziej precyzyjnym. Pojęcie uściślane (formula_2) to explicandum, pojęcie uściślające (formula_1) to explicatum. Jednym z przykładów eksplikacji podanych przez Carnapa jest pojęcie L-prawdy, stanowiące explicatum pojęcia analityczności.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Eksplikacyjny

rzadko: służący eksplikacji, wyjaśnieniu, związany z wyjaśnianiem; eksplikatywny


Źródła:

SJP.pl

Eksplikatywny

rzadko: służący eksplikacji, wyjaśnieniu, związany z wyjaśnianiem; eksplikacyjny


Źródła:

SJP.pl

Eksplikowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|eksplikować.


Źródła:

Wiktionary

Eksplikować

dawniej: tłumaczyć, wyjaśniać


czasownik przechodni niedokonany

 (1.1) książk. wyjaśniać, tłumaczyć, interpretować, uzasadniać

 (1.2) daw. tłumaczyć, przekładać

czasownik zwrotny niedokonany eksplikować się

 (2.1) daw. wojsk. rozwijać się, rozciągać się (na linii bitewnej)

 (2.2) daw. tłumaczyć się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Eksploatacja

1. wydobywanie bogactw naturalnych;
2. użytkowanie urządzeń, maszyn itp.;
3. maksymalne wykorzystanie kogoś bądź czegoś;
4. czerpanie korzyści z cudzej pracy najemnej; wyzysk, wyzyskiwanie;
5. racjonalne wykorzystywanie czegoś


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) techn. używanie, użytkowanie urządzeń lub maszyn

 (1.2) górn. wydobywanie bogactw naturalnych

 (1.3) uzyskiwanie maksymalnych zysków czyimś kosztem


Eksploatacja – pojęcie interdyscyplinarne, które może być różnie pojmowane, np. w inżynierii to użytkowanie (wraz z naprawami, konserwacją itp.) maszyn, urządzeń lub różnych innych systemów technicznych, w ekonomii – to wykorzystywanie złóż mineralnych, np. węgla, lub sposób gospodarowania środkami trwałymi w przedsiębiorstwie, w polityce – to wykorzystywanie siły roboczej i wyzysk klasowy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Eksploatacyjny

→ eksploatacja


przymiotnik

 (1.1) dotyczący eksploatacji; związany z użytkowaniem czegoś


Patrz:eksploatacja

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Eksploatator

1. osoba wydobywającą i użytkująca bogactwa naturalne;
2. osoba wyzyskująca kogoś; wyzyskiwacz


Źródła:

SJP.pl

Eksploatatorka

→ eksploatator


Patrz:eksploatator

Źródła:

SJP.pl

Eksploatatorski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z eksploatatorem, tym kto eksploatuje, wyzyskuje czyjąś pracę, trud


Źródła:

Wiktionary

Eksploatowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|eksploatować.


Źródła:

Wiktionary

Eksploatować

1. wydobywać bogactwa naturalne;
2. użytkować urządzenia, maszyny itp.;
3. ciągnąć zyski z cudzej pracy najemnej; wykorzystywać kogoś lub coś maksymalnie


czasownik

 (1.1) wykorzystywać, czerpać korzyści z czegoś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Eksplodowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|eksplodować.


Źródła:

Wiktionary

Eksplodować

książkowo:
1. wybuchnąć, wybuchać, rozpaść się, rozpadać się na drobne kawałki z hukiem;
2. przenośnie: gwałtownie dać, dawać ujście swoim emocjom; wybuchnąć, wybuchać


czasownik nieprzechodni dwuaspektowy

 (1.1) z hukiem i gwałtownie rozpadać się (rozpaść się) na mniejsze kawałki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Eksploracja

badanie, poszukiwanie


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) poszukiwanie i badanie nowych dziedzin albo terenów


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Eksploracyjny

związany z eksploracją


Źródła:

SJP.pl

Eksplorator

badacz, poszukiwacz


Źródła:

SJP.pl

Eksploratorka

badaczka, poszukiwaczka


Źródła:

SJP.pl

Eksplorowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|eksplorować.


Źródła:

Wiktionary

Eksplorować

badać, przeszukiwać, odkrywać coś


Źródła:

SJP.pl

Eksplozja

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rozerwanie się z hukiem;

 (1.2) przen. gwałtowny wzrost, rozwój czegoś


Źródła:

Wiktionary

Eksplozyjność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdolność do wybuchu


Źródła:

Wiktionary

Eksplozyjny

przymiotnik od: eksplozja


Źródła:

SJP.pl

Eksplozymetr

przyrząd mierzący stopień zagrożenia wybuchem różnych substancji, przeważnie cieczy i gazów


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) detektor gazów palnych


Eksplozymetr – przyrząd przeznaczony do pomiaru stopnia zagrożenia wybuchem gazów i par cieczy palnych. Eksplozymetry mierzą stężenie czynnika palnego w powietrzu, porównują z granicami wybuchowości (najczęściej z dolną granicą wybuchowości). W razie przekroczenia ustawionego limitu włącza się alarm ostrzegający o zagrożeniu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Eksplozywność

→ eksplozywny


Patrz:eksplozywny

Źródła:

SJP.pl

Eksplozywny

przymiotnik

 (1.1) rzad. wybuchowy


Źródła:

Wiktionary

Ekspoddany

były poddany


Źródła:

SJP.pl

Ekspolityk

były polityk


Źródła:

SJP.pl

Eksponacik

zdrobnienie od: eksponat


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od eksponat


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Eksponat

przedmiot wystawiony do oglądania w muzeum, na wystawie, pokazie; okaz


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) przedmiot wystawiony do oglądania w muzeum, na wystawie, pokazie itp.


Eksponat – przedmiot wystawiony na pokaz.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Eksponatowy

→ eksponat


Patrz:eksponat

Źródła:

SJP.pl

Eksponencjalnie

→ eksponencjalny; wykładniczo


Źródła:

SJP.pl

Eksponencjalny

zmieniający się w postępie geometrycznym; wykładniczy, eksponencjonalny


Źródła:

SJP.pl

Eksponencjonalny

zmieniający się w postępie geometrycznym; wykładniczy, eksponencjalny


Źródła:

SJP.pl

Eksponens

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) mat. funkcja wykładnicza równa stałej e podniesionej do pewnej potęgi


Źródła:

Wiktionary

Eksponent

1. osoba wystawiająca dany przedmiot na wystawie; wystawca;
2. reprezentant, przedstawiciel jakichś poglądów lub interesów określonego środowiska


Źródła:

SJP.pl

Eksponenta

w matematyce: wykładnik


Źródła:

SJP.pl

Eksponentka

kobieta wystawiająca dany przedmiot na wystawie


Źródła:

SJP.pl

Eksponowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) wystawianie na pokaz

 (1.2) podkreślanie ważności lub szczególności

 (1.3) wystawianie na działanie


Źródła:

Wiktionary

Eksponowany

1. wysunięty na pierwszy plan;
2. znajdujący się na niebezpiecznym miejscu, najbardziej narażony na coś


Źródła:

SJP.pl

Eksponować

pokazywać, wystawiać na widok publiczny


czasownik przechodni niedokonany (dk. wyeksponować)

 (1.1) wystawiać na pierwszy plan

czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)

 (2.1) wystawiać na pokaz

 (2.2) fot. wystawiać kliszę fotograficzną na działanie światła

czasownik zwrotny niedokonany eksponować się (dk. wyeksponować się)

 (3.1) wystawiać siebie na działanie czego

 (3.2) być wystawianym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Eksporcik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od eksport


Źródła:

Wiktionary

Eksport

sprzedaż towarów za granicę


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) sprzedaż towarów lub wywóz krajowego kapitału za granicę albo świadczenie usług zagranicznemu klientowi


Eksport (z łac. ex „poza” + portare „nieść”) – sprzedaż towarów lub usług wytwarzanych w danym państwie podmiotom zagranicznym.

Zgodnie z prawem podatkowym państw należących do Unii Europejskiej eksportem określa się sprzedaż towarów lub usług poza UE. Sprzedaż towarów w obrębie państw należących do Unii Europejskiej to sprzedaż wewnątrzwspólnotowa.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Eksportacja

1. uroczyste wyprowadzenie zwłok do kościoła lub kaplicy przed pogrzebem;
2. przewóz zwłok do miejsca pochówku


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) uroczyste wyprowadzenie zwłok do kaplicy przed pogrzebem

 (1.2) przewóz zwłok na miejsce pochówku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Eksporter

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) hand. osoba lub firma zajmująca się wysyłką towaru za granicę


Źródła:

Wiktionary

Eksporterka

→ eksporter


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) hand. kobieta zajmująca się wysyłką towaru za granicę


Patrz:eksporter

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Eksporterski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z eksporterem, dotyczący eksportera, będący eksporterem


Źródła:

Wiktionary

Eksportowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) ekon. sprzedawanie towarów lub usług za granicę


Źródła:

Wiktionary

Eksportować

czasownik przechodni niedokonany

 (1.1) ekon. hand. wywozić towary, kapitały za granicę w celu wymiany handlowej lub świadczyć odpłatne usługi na rzecz kontrahenta zagranicznego

 (1.2) inform. przetwarzać dany zbiór informacji w jeden plik

 (1.3) sport. wysyłać zawodnika do innego klubu na mocy kontraktu


Źródła:

Wiktionary

Eksportowo-Importowy

związany z eksportem i importem


Źródła:

SJP.pl

Eksportowy

związany z eksportem


przymiotnik

 (1.1) ekon. dotyczący eksportu, przeznaczony do sprzedaży za granicę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Eksposesja

dawniej: pozbawienie kogoś majątku; wywłaszczenie


Źródła:

SJP.pl

Eksposeł

były poseł


Źródła:

SJP.pl

Eksposłanka

była posłanka


Źródła:

SJP.pl

Ekspowstaniec

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) ktoś, kto był dawniej powstańcem


Źródła:

Wiktionary

Ekspozycja

1. zbiór przedmiotów umieszczonych w miejscu publicznym;
2. pokaz;
3. położenie budynku w stosunku do stron świata;
4. naświetlenie materiału światłoczułego


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) książk. prezentacja, wystawienie czegoś na pokaz; pokaz, wystawa

 (1.2) zbiór przedmiotów umieszczonych na wystawie (w muzeum, galerii itp.)

 (1.7) liter. wprowadzenie w akcję utworu literackiego (przy użyciu np. prologu, sceny), zapoznający czytelnika z sytuacją wyjściową: najważniejszymi postaciami i problemami tegoż utworu

 (1.11) meteorol. położenie stoku w stosunku do promieni słonecznych lub wiatru; wystawa


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ekspozycyjka

zdrobnienie od: ekspozycja


Źródła:

SJP.pl

Ekspozycyjny

związany z ekspozycją


Źródła:

SJP.pl

Ekspozytor

osoba odpowiedzialna za organizację ekspozycji produktów w lokalu; merchandiser


Źródła:

SJP.pl

Ekspozytura

oddział, filia, placówka, przedstawicielstwo


Ekspozytura – urząd zastępczy, pomocniczy, utworzony przez centralę w ośrodkach, w których wielka ilość i ważność spraw wymaga szybkiego działania.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ekspozyturowy

związany z ekspozyturą


Źródła:

SJP.pl

Ekspr.

skrót od: ekspresywny


Źródła:

SJP.pl

Ekspracownik

były pracownik


Źródła:

SJP.pl

Ekspremier

były premier


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) polit. były kierownik rządu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekspremierka

była premierka


Źródła:

SJP.pl

Ekspremierówna

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) córka byłego kierownika rządu


Źródła:

Wiktionary

Ekspres

expres;
1. pośpieszna przesyłka pocztowa;
2. pociąg pośpieszny; express;
3. urządzenie elektryczne do szybkiego parzenia kawy;
4. dawniej: karabin szybkostrzelny;
5. potocznie: zamek błyskawiczny


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) urządzenie elektryczne służące do parzenia kawy;

 (1.2) szybszy pociąg osobowy o wysokim standardzie poruszający się między dużymi miastami;

 (1.3) pośpieszna przesyłka pocztowa, którą dostarcza się od razu po nadejściu do urzędu pocztowego

 (1.4) sposób wykonania usługi szybciej niż zwykle, ale za wyższą opłatą

 (1.5) dwa karabinki połączone krótką, usztywnioną pętlą z taśmy;

 (1.6) sztucer podwójny o poziomym lub pionowym ułożeniu luf gwintowanych;

 (1.7) pot. zamek błyskawiczny


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ekspresem

przestarzale: posłaniec, goniec; expres


Źródła:

SJP.pl

Ekspresiak

1. czasopismo, w którego tytule występuje słowo "ekspres" (np. Express Wieczorny);
2. pociąg ekspresowy; ekspres


Źródła:

SJP.pl

Ekspresja

1. wyrazisty sposób wyrażania uczuć, przeżyć lub myśli;
2. zdolność przekonującego wyrażania i przekazywania emocji;
3. ekspresja genu - odczytanie informacji genetycznej i przepisanie jej na białka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) wyraziste i sugestywne wyrażanie (uzewnętrznianie) uczuć

 (1.2) biol. wyrażenie, w postaci transkryptu RNA lub produktu polipeptydowego, informacji genetycznej zawartej w genomie


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ekspresjonista

artysta tworzący w stylu ekspresjonistycznym, charakteryzującym się emocjonalną wyrazistością oraz siłą oddziaływania dzieła na odbiorcę


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) szt. artysta tworzący w nurcie ekspresjonizmu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekspresjonistka

reprezentantka ekspresjonizmu, kierunku w sztuce cechującego się wewnętrznym, subiektywnym podejściem do twórczości nasyconej wewnętrznymi przeżyciami autora


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) szt. artystka tworzący w nurcie ekspresjonizmu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekspresjonistyczność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest ekspresjonistyczne; cecha tych, którzy są ekspresjonistyczni


Źródła:

Wiktionary

Ekspresjonistyczny

→ ekspresjonizm


przymiotnik relacyjny

 (1.1) szt. związany z ekspresjonizmem, dotyczący ekspresjonizmu albo ekspresjonisty


Patrz:ekspresjonizm

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekspresjonizm

kierunek w sztuce, głównie w malarstwie początku XX w., koncentrujący się na wyrażaniu subiektywnych doznań twórcy


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) szt. kierunek w sztuce, który miał na celu wyrażenie uczuć artysty;


Ekspresjonizm (łac. "expressio" – „wyraz, wyrażenie”) – kierunek artystyczny w kulturze europejskiej i amerykańskiej I poł. XX wieku, obecny we wszystkich dziedzinach sztuki.

Termin „ekspresjonizm” po raz pierwszy został użyty w 1901 przez francuskiego malarza Julián-Auguste Hervé, który nazwał tak cykl swoich obrazów wystawionych w paryskim Salonie Niezależnych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ekspresowy

przymiotnik

 (1.1) charakteryzujący się dużą szybkością


Źródła:

Wiktionary

Ekspresyjniej

stopień wyższy od przysłówka: ekspresyjnie


Źródła:

SJP.pl

Ekspresyjniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: ekspresyjny; bardziej ekspresyjny


Źródła:

SJP.pl

Ekspresyjność

→ ekspresyjny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co jest ekspresyjne; cecha tych, którzy są ekspresyjni


Patrz:ekspresyjny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekspresyjny

silnie oddziałujący na odbiorcę, mający dużą siłę wyrazu; ekspresywny, sugestywny, wyrazisty


przymiotnik

 (1.1) odznaczający się siłą wyrazu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekspresywizm

wyraz lub wyrażenie o charakterze sugestywnym, dobitnym, wyrazistym


Źródła:

SJP.pl

Ekspresywniej

stopień wyższy od przysłówka: ekspresywnie


Źródła:

SJP.pl

Ekspresywniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: ekspresywny; bardziej ekspresywny


Źródła:

SJP.pl

Ekspresywno-Oceniający

mający charakter ekspresywny oraz oceniający


Źródła:

SJP.pl

Ekspresywność

zdolność wyrazistego i sugestywnego wyrażania uczuć


Źródła:

SJP.pl

Ekspresywny

silnie oddziałujący na odbiorcę, mający dużą siłę wyrazu; ekspresyjny, sugestywny, wyrazisty


przymiotnik relacyjny

 (1.1) posiadajacy dużą moc wyrazu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekspresówka

potocznie:
1. droga ekspresowa;
2. herbata ekspresowa


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. droga ekspresowa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Eksprezes

były prezes


Źródła:

SJP.pl

Eksprezydent

były prezydent


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) ktoś, kto był dawniej prezydentem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Eksprezydentka

była prezydentka


Źródła:

SJP.pl

Eksprezydentówna

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) córka eksprezydenta (byłej głowy państwa w niektórych ustrojach)


Źródła:

Wiktionary

Ekspropriacja

przymusowe pozbawienie prawa własności; wywłaszczenie


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) przymusowe wywłaszczenie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekspropriacyjny

przymiotnik od: ekspropriacja


Źródła:

SJP.pl

Ekspropriator

dawniej:
1. osoba wywłaszczająca kogoś, pozbawiająca kogoś jego własności;
2. ironicznie: złodziej


Źródła:

SJP.pl

Eksprzewodniczący

były przewodniczący


Źródła:

SJP.pl

Ekspulsja

1. brutalne usuwanie z kraju lub posiadłości; rugowanie;
2. faza kaszlu, w której powietrze wydostaje się na zewnątrz wraz z wydzieliną; odkrztuszanie


Ekspulsja (łac. "expulsio") – wydalenie dyplomaty uznanego za persona non grata po upłynięciu wyznaczonego terminu opuszczenia kraju przyjmującego misję dyplomatyczną i utracie immunitetu dyplomatycznego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ekspulsować

wydalać kogoś pod przymusem z kraju lub posiadłości; rugować, wydalać


Źródła:

SJP.pl

Ekspulsywność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest ekspulsywne; cecha tych, którzy są ekspulsywni


Źródła:

Wiktionary

Ekspułkownik

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) ktoś, kto był dawniej pułkownikiem


Źródła:

Wiktionary

Ekssatelita

były satelita (np. państwo będące dawniej satelitą Związku Radzieckiego)


Źródła:

SJP.pl

Eksstarosta

były starosta


Źródła:

SJP.pl

Ekstabulacja

dawniej:
1. wpis w księdze hipotecznej anulujący wpis uprzedni, stwierdzający jego nieważność;
2. dokument stwierdzający dokonanie tego wpisu


Źródła:

SJP.pl

Ekstatyczka

kobieta zdolna do znajdowania się w stanie ekstazy


Źródła:

SJP.pl

Ekstatyczniej

stopień wyższy od przysłówka: ekstatycznie


Źródła:

SJP.pl

Ekstatyczność

→ ekstatyczny


Patrz:ekstatyczny

Źródła:

SJP.pl

Ekstatyczny

książkowo: będący wynikiem ekstazy, mający charakter ekstazy - zachwytu, radosnego uniesienia, podniecenia; euforyczny, entuzjastyczny, frenetyczny, owacyjny


przymiotnik

 (1.1) dotyczący ekstazy, wywodzący się z ekstazy; będący wynikiem ekstazy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekstatyk

osoba skłonna do ulegania stanom ekstazy


Źródła:

SJP.pl

Ekstatyzm

doktryna uważająca ekstazę za źródło poznania


Źródła:

SJP.pl

Ekstaza

1. zachwyt, uniesienie połączone z utratą poczucia rzeczywistości;
2. syntetyczny narkotyk będący pochodną amfetaminy, środek psychoaktywny nielegalny w Polsce; ecstasy, ekstazy, extasy, extazy;
3. potocznie: tabletka zawierająca ten narkotyk; ecstasy, ekstazy, extasy, extazy


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) psych. stan zachwytu o charakterze majaczeniowym, często mający treść lub zabarwienie religijne; stan oderwania od rzeczywistości;


Zobacz też: Ekstaza (film).

Ekstaza ( ἔκστασις ("ekstasis"), „bycie na zewnątrz siebie”) – wieloznaczne pojęcie, najczęściej odnoszące się do stanu człowieka, w którym działania i władze psychiki są tak zwrócone ku przedmiotowi poznania i pragnień, że osoba w mniejszym lub większym stopniu staje się niezdolna do odbierania i odczuwania zewnętrznych bodźców zmysłowych. Czasem interpretowane jako tzw. odmienne stany świadomości.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ekstazjować

dawniej: wpadać w zachwyt; unosić się


Źródła:

SJP.pl

Ekstazy

1. zachwyt, uniesienie połączone z utratą poczucia rzeczywistości;
2. syntetyczny narkotyk będący pochodną amfetaminy, środek psychoaktywny nielegalny w Polsce; ecstasy, ekstazy, extasy, extazy;
3. potocznie: tabletka zawierająca ten narkotyk; ecstasy, ekstazy, extasy, extazy


Źródła:

SJP.pl

Ekstemporale

ćwiczenie polegające na tłumaczeniu z jednego języka na drugi


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) daw. ćwiczenie klasowe polegające na tłumaczeniu słów z jednego języka na drugi bez przygotowania


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekstender

1. urządzenie do powiększania prącia;
2. urządzenie zwiększające dystans transmisji interfejsu USB lub sygnału wideo


Źródła:

SJP.pl

Ekstensja

1. rozciągłość, zasięg;
2. rozciągłość jako główna cecha przestrzeni;
3. właściwość ciał polegająca na ich trójwymiarowości;
4. zakres funkcji zdaniowej wyznaczony przez zbiór wszystkich przedmiotów, których nazwy podstawione za zmienne przekształcają tę funkcję w zdanie prawdziwe


Ekstensja – w logice, semantyce logicznej, filozofii języka i semantyce językoznawczej zakres stosowalności terminu, pojęcia lub wyrażenia, czyli zbiór przedmiotów, do których dane wyrażenie się odnosi albo do których można je poprawnie zastosować. Ekstensję przeciwstawia się zwykle intensji, czyli treści pojęcia lub zespołowi warunków określających, do czego dane wyrażenie może się stosować.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ekstensjonalność

pojęcie z dziedziny logiki: cecha zdania złożonego zależna tylko od wartości zdań składowych, a nie od ich kolejności


Ek


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ekstensor

mięsień prostujący; prostownik


Ekstensor – przestrzeń metryczna X spełniająca warunek:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ekstensyfikować

sprawiać, że coś jest ekstensywne, np. ekstensyfikować produkcję rolną


Źródła:

SJP.pl

Ekstensywnie

przysłówek

 (1.1) w sposób ekstensywny


Źródła:

Wiktionary

Ekstensywniej

stopień wyższy od przysłówka: ekstensywnie


Źródła:

SJP.pl

Ekstensywność

rozciągły, obszerny lub obfity ilościowo


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co ekstensywne


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekstensywny

obszerny, obfity ilościowo, rozciągły


przymiotnik

 (1.1) rozciągły, obszerny, obfity ilościowo


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Eksterier

ogół zewnętrznych cech morfologicznych zwierzęcia lub rośliny; pokrój


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zootechn. pożądany zespół zewnętrznych cech budowy ciała zwierzęcia


Eksterier – pokrój, zewnętrzna budowa ciała zwierzęcia (konia, bydła, psa), zgodna z wzorcami rasy.

Pokrój jest to zespół zewnętrznych cech budowy ciała zwierzęcia określających stan rozwoju kośćca i umięśnienia oraz proporcje pomiędzy nimi, czyli harmonijność budowy ciała.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Eksterioryzacja

1. w psychologii: uzewnętrznianie czegoś, wychodzenie na zewnątrz, stawanie się czymś innym; eksternalizacja, uzewnętrznienie;
2. w parapsychologii: czasowe opuszczenie ciała fizycznego poprzez świadomość; OBE, OOBE


Te


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Eksterioryzować

uzewnętrzniać coś, wychodzić z tym na zewnątrz; eksternalizować


Źródła:

SJP.pl

Eksterminacja

1. wyniszczenie lub masowa zagłada określonych grup ludności; unicestwienie, eliminacja;
2. rzadko, dawniej: wydalenie kogoś z kraju; banicja, ekspulsja


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) systematyczne działanie zmierzające do zagłady, wyniszczenia określonych grup ludności w imię jakiejś idei


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Eksterminacyjny

→ eksterminacja


Patrz:eksterminacja

Źródła:

SJP.pl

Eksterminator

osoba dokonująca wyniszczenie lub masowej zagłady określonej grupy ludności; zbrodniarz, ludobójca


Źródła:

SJP.pl

Eksterminatorka

→ eksterminator


Patrz:eksterminator

Źródła:

SJP.pl

Eksterminowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|eksterminować.


Źródła:

Wiktionary

Eksterminować

unicestwiać, niszczyć


czasownik niedokonany

 (1.1) dokonywać eksterminacji, mordować w sposób masowy i zorganizowany określone grupy ludności

 (1.2) książk. niszczyć, zabijać (zwierzęta uznawane za szkodniki)

 (1.3) przest. wydalać z kraju, wypędzać poza granice


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekstern

osoba ucząca się samodzielnie (poza szkołą); eksternista


Źródła:

SJP.pl

Eksternalizacja

w psychologii: uzewnętrznianie czegoś, wychodzenie na zewnątrz, stawanie się czymś innym; eksterioryzacja, uzewnętrznienie


Eksternalizacja (uzewnętrznienie; ang. "externalization") – przekształcanie wiedzy ukrytej w dostępną. W trakcie tego procesu ukryta wiedza jednostki lub grupy przekształca się w wiedzę jawną i formalną. Informacje zebrane są wówczas w jednolitą i usystematyzowaną całość. Dzięki temu inni mogą korzystać z doświadczeń, ucząc się oraz doskonaląc.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Eksternalizacyjny

→ eksternalizacja


Patrz:eksternalizacja

Źródła:

SJP.pl

Eksternalizować

uzewnętrzniać coś, wychodzić z tym na zewnątrz; eksterioryzować


Źródła:

SJP.pl

Eksternat

dawniej: szkoła bez internatu


Źródła:

SJP.pl

Eksternista

osoba ucząca się samodzielnie (poza szkołą); ekstern


Źródła:

SJP.pl

Eksternistka

→ eksternista


Patrz:eksternista

Źródła:

SJP.pl

Eksternistyczny

1. dotyczący systemu nauczania, w którym uczący się ma obowiązek uczestnictwa w niewielkiej ilości zajęć a przede wszystkim samodzielnie ma opanować materiał i przygotować się do egzaminu;
2. studiujący lub uczący się w szkołach działających w takim systemie


przymiotnik

 (1.1) związany z kształceniem prowadzonym samodzielnie przez ucznia lub studenta, który tylko egzaminy zdaje w szkole (na uczelni)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Eksteroreceptor

Eksteroreceptor – receptor pobudzany przez zewnętrzne bodźce fizyczne lub chemiczne, np. światło, dźwięk, w przeciwieństwie do proprioreceptorów reagujących na procesy zachodzące wewnątrz organizmu. Odbiera czucie eksteroreceptywne (powierzchowne), takie jak: dotyk, uścisk, ból, temperatura.


Źródła:

Wikipedia

Eksterytorialność

wyłączenie spod jurysdykcji danego państwa osób lub rzeczy znajdujących się na jego terytorium, lecz reprezentujących inne państwo


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) praw. polit. wyłączenie spod jurysdykcji danego państwa osób reprezentujących inne państwa lub obiektów należących do innych państw


Ek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Eksterytorialny

wyłączony spod jurysdykcji danego państwa


przymiotnik

 (1.1) niepodlegający władzy kraju, na terenie którego się znajduje


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Eksteściowa

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta, która była dawniej dla kogoś teściową


Źródła:

Wiktionary

Eksteść

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mężczyzna, który był dawniej dla kogoś teściem


Źródła:

Wiktionary

Ekstowicz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Ekstra

extra; potocznie:
1. w użyciu przymiotnikowym:
a) dodatkowy, np. minuta ekstra;
b) atrakcyjny, bardzo dobry, np.: Ten film był ekstra.; świetny, super, hiper;
2. w użyciu przysłówkowym:
a) dodatkowo, np.: Dostaniesz długopis ekstra.;
b) atrakcyjnie, bardzo dobrze, np.: W tej bluzce wyglądasz ekstra.; świetnie, super, hiper


przymiotnik

 (1.1) dodatkowy

 (1.2) pot. bardzo pozytywnie przyjmowany

przysłówek

 (2.1) młodz. bardzo pozytywnie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekstrabiurowy

odbywający się poza zajęciami biurowymi, niewchodzący w zakres zajęć biurowych; pozabiurowy


Źródła:

SJP.pl

Ekstracug

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) daw. kolej. pociąg nadzwyczajny — dodatkowy pociąg kursujący poza stałym rozkładem jazdy


Źródła:

Wiktionary

Ekstradować

1. wydawać, wydać przestępcę albo zbiega państwu, którego prawa naruszył;
2. wydalać, wydalić obcokrajowca z państwa, w którym nie ma on prawa pobytu


Źródła:

SJP.pl

Ekstradycja

1. wydanie przestępcy albo zbiega państwu, którego prawa naruszył;
2. wydalenie obcokrajowca z państwa, w którym nie ma on prawa pobytu


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) praw. wydanie innemu państwu osoby, która naruszyła jego prawa


Ek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ekstradycyjny

związany z ekstradycją


Źródła:

SJP.pl

Ekstragalaktyczny

taki, który znajduje się poza galaktyką; pozagalaktyczny


Źródła:

SJP.pl

Ekstrahent

rozpuszczalnik wydzielający w procesie ekstrakcji pożądany składnik z roztworu


Źródła:

SJP.pl

Ekstrahować

wyodrębnić, wyodrębniać fazę oleistą z roztworu za pomocą odpowiednio dobranego rozpuszczalnika


czasownik przechodni dwuaspektowy (dk. wyekstrahować)

 (1.1) chem. wyodrębniać składnik z mieszaniny przy pomocy rozpuszczalnika lub w inny sposób

 (1.2) med. wydobywać z organizmu chirurgicznie lub laboratoryjnie

 (1.3) inform. wydobywać dane z ich zbioru używając specjalnych narzędzi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekstrakcik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od ekstrakt


Źródła:

Wiktionary

Ekstrakcja

1. metoda wyodrębniania składników mieszaniny lub roztworu za pomocą rozpuszczalników;
2. wydzielanie składników przy użyciu tej metody; ekstraktacja;
3. usuwanie lub usunięcie np. zęba, soczewki oka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) stomat. zabieg usunięcia zęba;

 (1.2) chem. wyodrębnianie składnika lub składników mieszaniny;


Ekstrakcja – wyodrębnianie składnika lub składników mieszanin metodą dyfuzji do cieczy lepiej rozpuszczających te związki chemiczne. Pojęcie ekstrakcji odnosi się najczęściej do procesów prowadzonych w układach ciecz – ciecz, w obszarze ograniczonej mieszalności. Ekstrakcją nazywa się również analogiczny proces, prowadzony w układach ciecz – ciało stałe (ługowanie, enfleurage).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ekstrakcyjny

związany z ekstrakcją


Źródła:

SJP.pl

Ekstraklasa

1. najwyższa klasa sportowa;
2. grupa zawodników na najwyższym poziomie sportowym


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) sport. najwyższa klasa rozgrywek sportowych

 (1.2) sport. grupa sportowców na najwyższym poziomie


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ekstraklasowicz

osoba lub drużyna grająca w rozgrywkach ekstraklasy; ekstraklasowiec


Źródła:

SJP.pl

Ekstraklasowiec

osoba lub drużyna grająca w rozgrywkach ekstraklasy; ekstraklasowicz


Źródła:

SJP.pl

Ekstraklasowy

→ ekstraklasa, → Ekstraklasa


Patrz:ekstraklasa, → Ekstraklasa

Źródła:

SJP.pl

Ekstrakt

1. roztwór chemiczny zawierający pożądany składnik wyodrębniony za pomocą rozpuszczalnika; wyciąg;
2. zagęszczony preparat z takiego roztworu; esencja;
3. w przenośni: sedno sprawy, istota rzeczy; kwintesencja


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) produkt sporządzony poprzez zagęszczanie

 (1.2) przen. rdzeń, zasadnicza treść czegoś

 (1.3) daw. streszczenie głównych myśli utworu, wyciąg

 (1.4) daw. numer wyciągnięty na loterii

 (1.5) daw. praw. wypis z ksiąg albo akt

 (1.6) daw. praw. świadectwo dokonania wpisu w księgach hipotecznych


Zobacz też: Ekstrakt (film).

Ekstrakt, inaczej wyciąg (łac. "Extractum" – to co wyciągnięte) – roztwór związków chemicznych uzyskany w efekcie zakończonego procesu ekstrakcji (a nie zwykłego rozpuszczania). Ekstrakt może stanowić gotowy produkt sam w sobie lub też można z niego wyodrębnić czysty związek chemiczny poprzez destylację, wymrażanie lub krystalizację.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ekstraktacja

wyodrębnianie składników mieszaniny lub roztworu za pomocą rozpuszczalników; ekstrakcja


Źródła:

SJP.pl

Ekstraktor

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) stomat. cęgi dentystyczne do usuwania (ekstrakcji) zębów

 (1.2) techn. chem. aparat chemiczny lub urządzenie do przeprowadzania procesu rozdzielania (ekstrakcji) mieszanin cieczy lub ciał stałych

 (1.3) sport. narzędzie do wyjmowania metalowych elementów sprzętu wspinaczkowego ze skał

 (1.4) techn. urządzenie do odprowadzania gazów z pomieszczeń


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Ekstraktować

wyodrębniać składniki mieszaniny lub roztworu za pomocą rozpuszczalników


Źródła:

SJP.pl

Ekstraktownia

dział fabryki, w którym dokonuje się ekstrakcji


Źródła:

SJP.pl

Ekstraktywność

suma ekstraktywnych substancji, np. w słodzie


Źródła:

SJP.pl

Ekstraliga

potocznie: liga o wysokim poziomie sportowym


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) sport. najwyższy stopień rozgrywek ligowych


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ekstraligowiec

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) sport. zawodnik ekstraligowy

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) sport. klub ekstraligowy


Źródła:

Wiktionary

Ekstraligowy

→ ekstraliga


przymiotnik relacyjny

 (1.1) sport. związany z ekstraligą, dotyczący ekstraligi


Patrz:ekstraliga

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekstrameta

dawna uczniowska gra zespołowa, polegająca na zbijaniu piłką ułożonych celów


Źródła:

SJP.pl

Ekstramocny

wyjątkowo mocny, silniejszy niż zwykły lub standardowy


Źródła:

SJP.pl

Ekstranet

w informatyce: system łączący sieci intranetowe kilku współpracujących przedsiębiorstw lub organizacji; extranet


Ekstranet (extranet) – zamknięta sieć komputerowa oparta na protokołach internetowych, przeznaczona do wymiany informacji z partnerami biznesowymi.

Według ustawy o dostępności cyfrowej stron internetowych i aplikacji mobilnych podmiotów publicznych jest to niepubliczna sieć telekomunikacyjna, do której dostęp może być uzyskiwany z punktów dostępu usytuowanych w więcej niż jednej strukturze organizacyjnej lub organizacji.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ekstranetowy

→ ekstranet


Patrz:ekstranet

Źródła:

SJP.pl

Ekstraniespodzianka

potocznie: wspaniała niespodzianka; superniespodzianka


Źródła:

SJP.pl

Ekstraordynacyjny

przymiotnik

 (1.1) daw. nadzwyczajny, szczególny, wyjątkowy


Źródła:

Wiktionary

Ekstraordynaryjny

1. dawniej: niezwykły, wyjątkowy; nadzwyczajny;
2. w dawnej Polsce: sejm ekstraordynaryjny - sejm zwoływany przez monarchę w nadzwyczajnej sytuacji


Źródła:

SJP.pl

Ekstrapilny

potocznie: nadzwyczaj pilny, bardzo pilny


Źródła:

SJP.pl

Ekstrapociąg

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) daw. kolej. pociąg nadzwyczajny — dodatkowy pociąg kursujący poza stałym rozkładem jazdy


Źródła:

Wiktionary

Ekstrapolacja

1. przewidywanie przebiegu jakiegoś zjawiska w warunkach nieznanych na podstawie znajomości analogicznego zjawiska, antycypowanie
2. wyznaczanie wartości funkcji na zewnątrz przedziału, w którym funkcja jest znana


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) prognozowanie przebiegu wydarzeń na podstawie znajomości analogicznych zjawisk

 (1.2) mat. wyznaczanie wartości funkcji poza przedziałem, w którym wartości tej funkcji są znane

 (1.3) rezultat ekstrapolacji (1.1)

 (1.4) rezultat ekstrapolacji (1.2)


Ekstrapolacja – prognozowanie wartości pewnej zmiennej lub funkcji poza zakresem, dla którego są dostępne dane, przez dopasowanie do istniejących danych pewnej funkcji, następnie wyliczenie jej wartości w szukanym punkcie.

Pokrewną metodą jest interpolacja, gdzie po dopasowaniu funkcji wylicza się jej wartość pomiędzy znanymi jej punktami.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ekstrapolacyjny

przymiotnik od: ekstrapolacja


Źródła:

SJP.pl

Ekstrapolować

przewidywać coś, na podstawie badań na przykładowej grupie danych, w stosunku do ogółu


Źródła:

SJP.pl

Ekstrapozycja

1. w stomatologii: występowanie zęba w niewłaściwym miejscu łuku zębowego;
2. w językoznawstwie: zmiana szyku wyrazów w zdaniu, prowadząca do zmiany jego znaczenia, np. z meldunkiem przyszedł żołnierz, którego nie znałem -> żołnierz przyszedł z meldunkiem, którego nie znałem


Źródła:

SJP.pl

Ekstrasensoryk

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) ezot. człowiek rzekomo posiadający nadprzyrodzone zdolności (jasnowidzenie, telepatia itp.)


Źródła:

Wiktionary

Ekstrasilny

potocznie: nadzwyczaj silny, bardzo silny; supersilny


Źródła:

SJP.pl

Ekstraspekcja

w psychologii:
1. poznawanie psychiki człowieka na podstawie obserwacji jego zachowań;
2. poziom świadomości obejmujący myślową budowę modelu otaczającej rzeczywistości


Ekstraspekcja – w psychologii jeden z poziomów świadomości, który polega na ściśle określonym odzwierciedlaniu istniejącej już rzeczywistości. Specyficzna dla danego człowieka jest ekstraspekcja pośrednia oraz uogólniona w postaci określonego systemu pojęć, gdyż umożliwia ona wówczas wiarygodną ocenę rzeczywistości.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ekstraspektywny

→ ekstraspekcja


Patrz:ekstraspekcja

Źródła:

SJP.pl

Ekstrasystol

dodatkowy, nieprawidłowy skurcz serca; ekstrasystole


Źródła:

SJP.pl

Ekstrasystole

dodatkowy, nieprawidłowy skurcz serca; ekstrasystol


Źródła:

SJP.pl

Ekstrasystolia

dodatkowe skurcze komorowe; częstoskurcz komorowy


Źródła:

SJP.pl

Ekstraszybki

potocznie: nadzwyczaj szybki, bardzo szybki; superszybki, ultraszybki


Źródła:

SJP.pl

Ekstrawagancja

dziwne, odbiegające od ogólnie przyjętych zwyczajów i norm zachowanie, postępowanie, wygląd, strój itp.; ekstrawaganckość, ekscentryzm, ekscentryczność


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) wygląd lub zachowanie jaskrawo odmienne od powszechnego


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekstrawagancje

dziwne, odbiegające od ogólnie przyjętych zwyczajów i norm zachowanie, postępowanie, wygląd, strój itp.; ekstrawaganckość, ekscentryzm, ekscentryczność


Źródła:

SJP.pl

Ekstrawagancki

wzbudzający zainteresowanie, zadziwiający lub bulwersujący oryginalnością, odbiegający od ogólnie przyjętych zwyczajów i norm; ekscentryczny, dziwaczny, oryginalny


przymiotnik

 (1.1) taki, który jest przejawem ekstrawagancji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekstrawagancko

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób ekstrawagancki


Źródła:

Wiktionary

Ekstrawaganckość

dziwne, odbiegające od ogólnie przyjętych zwyczajów i norm zachowanie, postępowanie, wygląd, strój itp.; ekstrawagancja, ekscentryzm, ekscentryczność


Źródła:

SJP.pl

Ekstrawersja

kierowanie uwagi na świat zewnętrzny, łatwość nawiązywania kontaktów z ludźmi, przeciwieństwo introwersji; ekstrawertyzm


Źródła:

SJP.pl

Ekstrawersyjny

charakterystyczny dla ekstrawertyka, będący przejawem ekstrawersji; ekstrawertyczny, ekstrawertywny


Źródła:

SJP.pl

Ekstrawertyczka

kobieta interesująca się otaczającą rzeczywistością, łatwo nawiązująca kontakty z innymi ludźmi


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) forma żeńska od: ekstrawertyk


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekstrawertycznie

przysłówek

 (1.1) w sposób ekstrawertyczny


Źródła:

Wiktionary

Ekstrawertyczność

→ ekstrawertyczny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co ekstrawertyczne; cecha tych, którzy są ekstrawertyczni


Patrz:ekstrawertyczny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekstrawertyczny

charakterystyczny dla ekstrawertyka, będący przejawem ekstrawersji; ekstrawertywny, ekstrawersyjny


przymiotnik

 (1.1) psych. uwypuklający swoje reakcje na zewnątrz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekstrawertyk

osoba interesująca się otaczającym ją światem, łatwo nawiązująca kontakty z innymi ludźmi; osoba ekstrawertyczna, towarzyska


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) psych. osoba otwarta, komunikatywna, wykazująca stałe zainteresowanie otoczeniem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekstrawertywny

charakterystyczny dla ekstrawertyka, będący przejawem ekstrawersji; ekstrawertyczny, ekstrawersyjny


Źródła:

SJP.pl

Ekstrawertyzm

kierowanie uwagi na świat zewnętrzny, łatwość nawiązywania kontaktów z ludźmi, przeciwieństwo introwersji; ekstrawersja


Źródła:

SJP.pl

Ekstrazabawa

potocznie: wspaniała zabawa; superzabawa


Źródła:

SJP.pl

Ekstrazonalny

roślinność ekstrazonalna - pas roślinności występujący poza swoim podstawowym obszarem występowania


Źródła:

SJP.pl

Ekstrem

ostateczność, krańcowość


Źródła:

SJP.pl

Ekstrema

grupa ludzi o skrajnych poglądach politycznych


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. pejor. grupa osób wyznających skrajne, radykalne poglądy (zazwyczaj polityczne) i opowiadających się za stosowaniem środków ostatecznych

 (1.2) kwestion. zjawisko będące efektem skrajnego natężenia czegoś; radykalne działanie lub skrajna postać czegoś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekstremala

funkcja będąca argumentem funkcjonału, dla której ten przyjmuje największą lub najmniejszą wartość liczbową, np. droga całkowania, przy której wartość całki osiąga minimum lub maksimum


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mat. krzywa będąca rozwiązaniem równania Eulera-Lagrange’a, czyli spełniająca warunek konieczny istnienia ekstremum funkcjonału


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekstremalista

osoba uprawiająca sporty ekstremalne lub tradycyjne sporty w skrajnych warunkach


Źródła:

SJP.pl

Ekstremalistka

→ ekstremalista


Patrz:ekstremalista

Źródła:

SJP.pl

Ekstremalnie

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób ekstremalny


Źródła:

Wiktionary

Ekstremalność

skrajność, krańcowość


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co ekstremalne; cecha tych, którzy są ekstremalni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekstremalny

1. krańcowy, ostateczny, skrajny;
2. mający skrajne poglądy i metody działania;
3. wyjątkowo niebezpieczny, trudny;
4. o wielkości matematycznej: minimalny lub maksymalny


przymiotnik

 (1.1) krańcowy, skrajny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekstremista

osoba o skrajnych, radykalnych poglądach


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba o skrajnych, radykalnych poglądach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekstremistka

kobieta o skrajnych, radykalnych poglądach


Źródła:

SJP.pl

Ekstremistycznie

→ ekstremistyczny


Patrz:ekstremistyczny

Źródła:

SJP.pl

Ekstremistyczność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest ekstremistyczne; cecha tych, którzy są ekstremistyczni


Źródła:

Wiktionary

Ekstremistyczny

skrajny, radykalny


przymiotnik

 (1.1) dotyczący ekstremizmu albo ekstremistów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekstremizacja

radykalizacja;
1. stawanie się stanowczym i bezkompromisowym w poglądach i sposobach działania;
2. uczynienie czegoś radykalnym, skrajnym


Źródła:

SJP.pl

Ekstremizm

1. skrajne stanowisko w danej sprawie;
2. stosowanie ostatecznych środków dla osiągnięcia zamierzonego celu


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) wyznawanie skrajnych, krańcowych poglądów w jakiejś kwestii


Ek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ekstremizować

czynić radykalnym, skrajnym; radykalizować


Źródła:

SJP.pl

Ekstremofil

organizm tolerujący lub wymagający do życia skrajnych zakresów zmienności czynników środowiskowych


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) organizm żyjący w ekstremalnych warunkach;


Ek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ekstremofilny

tolerujący skrajne zakresy zmienności czynników środowiskowych


Źródła:

SJP.pl

Ekstremum

w matematyce: minimum lub maksimum


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) mat. skrajna (minimalna lub maksymalna) wartość funkcji;

 (1.2) skrajność


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekstrener

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) ktoś, kto był dawniej trenerem


Źródła:

Wiktionary

Ekstruder

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) urządzenie przetłaczające określoną substancje w wysokiej temperaturze i odpowiednim ciśnieniu przez dyszę w celu nadania im odpowiedniego kształtu lub konsystencji


Źródła:

Wiktionary

Ekstrudować

wytłaczać termoplastycznie materiał poddany wcześniej obróbce mechanicznej


Źródła:

SJP.pl

Ekstruzja

1. przetwarzanie termiczno-ciśnieniowe produktów spożywczych (zboża, rośliny oleiste, strączkowe itp.);
2. rodzaj obróbki plastycznej metali i tworzyw sztucznych;
3. wypływ magmy o wysokiej lepkości na powierzchnię Ziemi


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ekstruzyjny

→ ekstruzja


Patrz:ekstruzja

Źródła:

SJP.pl

Ekstrzecioligowiec

były trzecioligowiec


Źródła:

SJP.pl

Ekstrzecioligowy

były trzecioligowy


Źródła:

SJP.pl

Ekstubacja

usunięcie rurki intubacyjnej z tchawicy pacjenta


Źródła:

SJP.pl

Ekstynkcja

1. osłabienie natężenia światła w wyniku jego absorpcji przez ośrodek;
2. w biologii: proces zanikania gatunku wskutek zmian środowiskowych lub ewolucji; wymieranie


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) fiz. miara zmniejszania się intensywności światła przechodzącego przez ośrodek

 (1.2) biol. paleont. wymarcie gatunku


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ekstyrpacja

całkowite usunięcie jakiegoś narządu, totalna resekcja


Źródła:

SJP.pl

Ekstyrpator

maszyna rolnicza do usuwania chwastów; gracownik


Źródła:

SJP.pl

Ekstyrpować

w medycynie: dokonać, dokonywać ekstyrpacji - całkowitego usunięcia jakiegoś narządu


czasownik przechodni niedokonany (dk. wyekstyrpować)

 (1.1) przest. rzad. wyciągać lub wyrywać wraz z korzeniami


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Eksudacja

1. wydzielanie się wodnistego soku z przekroju korzenia po odcięciu łodygi na skutek ciśnienia korzeniowego
2. proces parowania i wysychania gleby
3. tworzenie się eksudatu


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Eksudat

1. sok wodnisty wydzielający się z przekroju korzenia po odcięciu łodygi na skutek działania ciśnienia korzeniowego
2. wysięk występujący w tkankach objętych zapaleniem


Eksudat – wydzielina z korzeni roślin, służąca allelopatii lub pobieraniu jonów z gleby.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Eksulant

dawniej: wygnaniec, banita; egzulant, egzul, wywołaniec


Źródła:

SJP.pl

Eksurbanizacja

proces niekontrolowanego powiększania się miast; rurbanizacja, peryurbanizacja


Eksurbanizacja, rozlewanie się miast ( urban sprawl) – proces poszerzania się miejskich terytoriów na obszary o mniej intensywnej urbanizacji, takich jak przedmieścia i obszary wiejskie („rurbanizacja”), wynikający z rosnącego zaludnienia. W odróżnieniu od planowej suburbanizacji, jest procesem niekontrolowanym, wynikającym z popytu na nowe budownictwo i szkodzących środowisku naturalnemu praktyk deweloperskich. Towarzyszy mu dezindustrializacja oraz degradacja centrów miejskich.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ekswojskowy

były wojskowy


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) ktoś, kto był dawniej wojskowym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Eksykacja

osuszanie i przechowywanie substancji higroskopijnych w eksykatorze


Źródła:

SJP.pl

Eksykat

naukowo opracowany wykaz zielników roślin, będący przedmiotem wymiany między instytucjami botanicznymi


Ek


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Eksykator

naczynie laboratoryjne, zawierające zwykle substancję pochłaniającą wodę, służące do przechowywania próbek w środowisku pozbawionym wilgoci


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) rodzaj naczynia laboratoryjnego, służącego do ochrony przed wilgocią;


Eksykator – naczynie laboratoryjne z grubościennego szkła lub (rzadziej) tworzywa sztucznego, w kształcie głębokiego garnka, szczelnie zamykane pokrywą z płaskim szlifem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Eksynit

składnik węgla zbudowany z zarodników roślin paprociowych i nabłonków liści


Źródła:

SJP.pl

Ekszakonnik

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) ktoś, kto był dawniej zakonnikiem


Źródła:

Wiktionary

Ekszapaśniczka

była zapaśniczka


Źródła:

SJP.pl

Ekszapaśnik

były zapaśnik


Źródła:

SJP.pl

Eksżona

była żona; eksmałżonka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) była żona


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Eksżołnierz

były żołnierz


Źródła:

SJP.pl

Ektaza

ektazja;
1. rzadko: rozciągnięcie, powiększenie czegoś;
2. w medycynie: powiększenie jamowego narządu ciała, np. żołądka, oskrzela;
3. w językoznawstwie: wydłużenie, np. krótkiej samogłoski


Źródła:

SJP.pl

Ektazja

ektaza;
1. rzadko: rozciągnięcie, powiększenie czegoś;
2. w medycynie: powiększenie jamowego narządu ciała, np. żołądka, oskrzela;
3. w językoznawstwie: wydłużenie, np. krótkiej samogłoski


Źródła:

SJP.pl

Ektenia

błagalna modlitwa prawosławna o wydłużonej, przeciągłej formie


Ek


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ektoblast

zewnętrzna warstwa komórek zarodków zwierząt i ludzi; ektoderma


Źródła:

SJP.pl

Ektoderma

1. zewnętrzna warstwa komórek zarodków zwierząt i ludzi; ektoblast;
2. zewnętrzna warstwa ciała jamochłonów


Ek


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ektodermalny

→ ektoderma


Patrz:ektoderma

Źródła:

SJP.pl

Ektogeneza

hodowla zarodka poza organizmem matki


Ektogeneza – technika umożliwiająca rozwój ludzkich embrionów poza organizmem kobiety ("in vitro") od zapłodnienia do narodzin.

Autorem tego terminu jest genetyk John B.S. Haldane[].


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ektohormon

wydzielina gruczołów żuwaczkowych matki pszczelej


Ektohormon [gr.] – wydzielina gruczołów żuwaczkowych matki pszczelej, zwabiająca trutnie oraz pełniąca funkcję skupiająco-informacyjną wobec robotnic, jednocześnie hamująca rozwój ich jajników.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ektoina

związek chemiczny wykorzystywany w terapii chorób alergicznych oraz w atopowym zapaleniu skóry


Ektoina – organiczny związek chemiczny produkowany naturalnie przez kilka gatunków bakterii.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ektokarpus

krzaczkowaty glon morski z typu brunatnic


Źródła:

SJP.pl

Ektomikoryza

mikoryza, w której strzępki grzyba nie wrastają do wnętrza komórek miękiszu kory pierwotnej korzenia; ektomykoryza, mikoryza zewnętrzna


Źródła:

SJP.pl

Ektomikoryzowy

→ ektomikoryza; ektomykoryzowy


Źródła:

SJP.pl

Ektomorficzny

→ ektomorfia


Patrz:ektomorfia

Źródła:

SJP.pl

Ektomorfik

człowiek o szczupłej budowie ciała i szybkiej przemianie materii warunkowanej przez hormony tarczycy


Ek


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ektomykoryza

mykoryza, w której strzępki grzyba nie wrastają do wnętrza komórek miękiszu kory pierwotnej korzenia; ektomikoryza, mykoryza zewnętrzna


Ek


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ektomykoryzowy

→ ektomykoryza; ektomikoryzowy


Źródła:

SJP.pl

Ektoparazyt

dawniej: ektopasożyt (organizm pasożytniczy żyjący na ciele swego żywiciela)


Źródła:

SJP.pl

Ektopasożyt

organizm pasożytniczy żyjący na ciele swego żywiciela, np. pchła, wesz


Źródła:

SJP.pl

Ektopia

wrodzone przemieszczenie, umiejscowienie jakiegoś narządu w organizmie, odległe od położenia prawidłowego


Ektopia (łac. "ectopia", z gr. εκτοπία, przemieszczenie) – występowanie narządu lub tkanki w miejscu innym niż fizjologiczne.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ektoplazma

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biol. zewnętrzna, nieziarnista warstwa cytoplazmy położona bezpośrednio pod błoną komórkową;

 (1.2) ezot. substancja rzekomo wydobywająca się z ciała medium spirytystycznego podczas transu;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Ektopowy

dotyczący ektopii - wrodzonego przemieszczenia, nieprawidłowego umiejscowienia się tkanki lub narządu (np. ciąża ektopowa (pozamaciczna), ektopowe położenie serca)


Źródła:

SJP.pl

Ektotermia

utrzymywanie temperatury ciała zwierzęcia wyższej niż temperatura otoczenia dzięki zewnętrznym źródłom ciepła; egzotermia


Źródła:

SJP.pl

Ektotermiczność

cecha zwierzęcia zmieniającego temperaturę ciała w zależności od temperatury otoczenia; egzotermiczność, zimnokrwistość, zmiennocieplność, poikilotermia, pojkilotermia, poikilotermiczność


Źródła:

SJP.pl

Ektotermiczny

o zwierzęciu: zmieniający temperaturę ciała w zależności od temperatury otoczenia; zimnokrwisty, egzotermiczny, zmiennocieplny, poikilotermiczny, pojkilotermiczny


Źródła:

SJP.pl

Ektotoksyna

toksyna produkowana przez bakterie, wydalana na zewnątrz ich organizmu; egzotoksyna


Źródła:

SJP.pl

Ektotroficzny

o pasożytach: odżywiający się na ciele innego osobnika (żywiciela)


Źródła:

SJP.pl

Ektromelia

bardzo zaraźliwa choroba roznoszona przez myszy


Źródła:

SJP.pl

Ektropion

odwinięcie powieki z wynicowaniem na zewnątrz błony śluzowej oka


Ektropion, ektropium – odwinięcie powieki. Występuje u ludzi, a także jako dziedziczna przypadłość dotykająca psy dużych ras, mogąca spowodować długotrwałe drażnienie rogówki, w wyniku czego może dojść do jej uszkodzenia. Podobnie skutki powoduje entropion.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ektropium

wywinięcie powieki na zewnątrz; ektropion


Źródła:

SJP.pl

Ekum.

skrót od: ekumenizm, ekumeniczny (czytany jako cały, odmienny wyraz)


skrót

 (1.1) = rel. ekumenizm, ekumeniczny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekumena

1. obszary kuli ziemskiej stale zamieszkane i wykorzystywane gospodarczo przez człowieka; pojęcie przeciwstawne anekumenie;
2. w starożytności: zamieszkane kraje, znane podróżnikom greckim


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) geogr. obszar stale zamieszkany i wykorzystywany gospodarczo przez człowieka

 (1.2) hist. obszar znany w starożytności Grekom


Ekumena (z οἰκουμένη "oikoumene" – świat zaludniony) – obszary na kuli ziemskiej stale zamieszkane i wykorzystywane gospodarczo przez człowieka.

Początkowo za ekumenę uważano tylko obszar znany ludności kręgu śródziemnomorskiego. Obszary nieznane uważane były błędnie za niezamieszkane i nazywano ją anekumeną. Od wielu wieków, zwłaszcza od epoki wielkich odkryć geograficznych, a także wraz z postępem technicznym, ekumena powiększa się kosztem anekumeny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ekumenia

wspólnota chrześcijańska; chrześcijaństwo


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rel. filoz. nurt światopoglądowy proklamujący porozumienie między wyznaniami chrześcijańskimi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekumenicznie

przysłówek

 (1.1) właściwie dla ekumenizmu


Źródła:

Wiktionary

Ekumeniczność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co ekumeniczne; ekumeniczny charakter czegoś


Źródła:

Wiktionary

Ekumeniczny

→ ekumenia, → ekumenizm


przymiotnik jakościowy

 (1.1) książk. powszechny, otwarty

przymiotnik relacyjny

 (2.1) rel. związany z ekumenizmem, dotyczący ekumenizmu


Patrz:ekumenia, → ekumenizm

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekumenista

zwolennik, propagator ekumenizmu, ruchu w chrześcijaństwie dążącego do przywrócenia jedności wszystkich wyznań


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) propagator ekumenizmu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekumenistka

→ ekumenista


Patrz:ekumenista

Źródła:

SJP.pl

Ekumenizacja

czasownik

 (1.1) rel. kośc. filoz. działanie mające na celu promowanie jedności między kościołami lub religiami


Źródła:

Wiktionary

Ekumenizm

ruch w chrześcijaństwie dążący do przywrócenia jedności wszystkich wyznań w ramach jednego Kościoła


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) rel. kośc. filoz. nurt światopoglądowy proklamujący porozumienie między wyznaniami;


Ek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ekuz

skrótowiec

 (1.1) = adm. Europejska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego;


Źródła:

Wiktionary

Ekw.

skrót od: ekwiwalent


Źródła:

SJP.pl

Ekwador

państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Quito; Republika Ekwadoru


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. polit. państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Quito;


Ekwador (Republika Ekwadoru; Ecuador, República del Ecuador) – państwo w Ameryce Południowej położone nad Oceanem Spokojnym, jedno z czterech państw powstałych w wyniku rozpadu Wielkiej Kolumbii w 1830 r. Sąsiaduje od północy z Kolumbią, a od południa z Peru. W skład Ekwadoru wchodzą także położone na Oceanie Spokojnym Wyspy Galapagos – są jego największą atrakcją turystyczną. Nazwa kraju pochodzi od hiszpańskiego słowa oznaczającego równik.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ekwadorczyk

obywatel Ekwadoru


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) obywatel Ekwadoru


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekwadorka

obywatelka Ekwadoru


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) obywatelka Ekwadoru


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekwadorski

związany z Ekwadorem


przymiotnik

 (1.1) odnoszący się do państwa Ekwador


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekwans

w geocentrycznej teorii Ptolemeusza: punkt, względem którego planeta ma stałą prędkość kątową; ekwant, punkt wyrównawczy


Źródła:

SJP.pl

Ekwant

w geocentrycznej teorii Ptolemeusza: punkt, względem którego planeta ma stałą prędkość kątową; ekwans, punkt wyrównawczy


Ekwant, punkt wyrównawczy (łac. "Punctum aequans") – pojęcie wprowadzone do teorii geocentrycznej przez Ptolemeusza, pozwalające na dokładniejszy opis ruchu planet. Był to punkt położony na linii łączącej środek koła deferentu i Ziemię, względem którego ciało niebieskie (lub epicykl, po którym się poruszało) miało stałą prędkość kątową.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ekwator

dawniej: równik (ziemski)


Źródła:

SJP.pl

Ekwatorial

dawniej: teleskop umieszczony na urządzeniu umożliwiającym ciągłą obserwację obiektu astronomicznego, zmieniającego swe położenie wskutek ruchu dobowego; ekwatoriał


Źródła:

SJP.pl

Ekwatorialny

→ ekwator; równikowy


Źródła:

SJP.pl

Ekwatoriał

teleskop umieszczony na urządzeniu umożliwiającym ciągłą obserwację obiektu astronomicznego, zmieniającego swe położenie wskutek ruchu dobowego; ekwatorial (dawniej)


Źródła:

SJP.pl

Ekwici

w starożytnym Rzymie: grupa społeczna o wysokim statusie materialnym


Zo


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ekwicki

→ ekwita, → ekwici


Patrz:ekwita, → ekwici

Źródła:

SJP.pl

Ekwidensytometria

metoda fotograficzna


Źródła:

SJP.pl

Ekwidystanta

linia na mapie łącząca punkty o jednakowej odległości od określonego punktu, linii lub obszaru, np. o jednakowej odległości od brzegu jeziora, od granicy państwowej


Artykuł przedstawia dwa znaczenia pojęcia ekwidystanta.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ekwilibrysta

gimnastyk uprawiający ekwilibrystykę, sztukę cyrkową obejmującą ćwiczenia wymagające zachowania równowagi w utrudnionych warunkach (chodzenie po linie, woltyżerka itp.); akrobata


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) akrobata


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekwilibrystka

artystka cyrkowa


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) akrobatka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekwilibrystyczny

1. wyjątkowo zręczny,
2. związany ze sztuką cyrkową obejmującą ćwiczenia wymagające zachowania równowagi w utrudnionych warunkach


przymiotnik

 (1.1) związany z ekwilibrystyką


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekwilibrystyka

1. akrobatyczne ćwiczenia gimnastyczne, polegające na zachowaniu równowagi w utrudnionych warunkach, np. na linie
2. potocznie: zręczność lawirowania


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zachowywanie równowagi w trudnych warunkach, np. na linie

 (1.2) zręczne wypowiadanie się


Ekwilibrystyka – gatunek akrobacji cyrkowych polegających na wykonywaniu ćwiczeń gimnastycznych przy jednoczesnym utrzymywaniu równowagi. Ekwilibrysta utrzymuje równowagę w warunkach celowo utrudnionych, np. tzw. "stójka" lub balans, "wałki".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ekwinokcjalny

w astronomii: równonocny


Źródła:

SJP.pl

Ekwinokcjum

chwila, w której Słońce przechodzi przez jeden z dwóch punktów przecięcia się ekliptyki z równikiem niebieskim; równonoc


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) astr. równonoc, zrównanie dnia i nocy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekwipartycja

ekwipartycja energii - równomierny rozkład energii kinetycznej na wszystkie stopnie swobody cząstek ciała


Źródła:

SJP.pl

Ekwipaż

1. przestarzale: lekki, luksusowy pojazd konny
2. ekwipunek


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) przest. rodzaj lekkiego powozu, pojazdu konnego z zaprzęgiem, znany w XIX wieku;

 (1.2) daw. załoga okrętu


Ekwipaż (fr. "équiper") – rodzaj luksusowego, lekkiego powozu, pojazdu konnego z zaprzęgiem, znany w XIX wieku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ekwipolentny

równoważny, równorzędny;
1. równy lub podobny pod względem znaczenia, siły, możliwości;
2. w logice, o dwóch zdaniach, twierdzeniach: dający się wywieść jeden z drugiego


Źródła:

SJP.pl

Ekwipotencjalność

→ ekwipotencjalny


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Patrz:ekwipotencjalny

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ekwipotencjalny

powierzchnie lub linie ekwipotencjalne - zbiory punktów o stałym potencjale (np. elektrycznym)


Źródła:

SJP.pl

Ekwipować

wyposażać w przedmioty i urządzenia niezbędne przy podjętej działalności


Źródła:

SJP.pl

Ekwipunek

ogół rzeczy stanowiących czyjeś wyposażenie lub zaopatrzenie


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) rzeczy, które stanowią czyjeś wyposażenie na wyprawę lub podróż


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekwipunkowy

→ ekwipunek


Patrz:ekwipunek

Źródła:

SJP.pl

Ekwita

w starożytnym Rzymie: żołnierz służący w kawalerii


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) hist. wojsk. żołnierz jazdy rzymskiej, w czasach republiki pochodzący zwykle z wyższych warstw społecznych

 (1.2) hist. członek średniozamożnej rzymskiej klasy społecznej złożonej z kupców, przedsiębiorców czy bankierów;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekwitacja

dawniej: nauka jazdy konnej


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. umiejętność jazdy konnej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekwiwalencja

równoznaczność, równoważność


Źródła:

SJP.pl

Ekwiwalencyjny

→ ekwiwalencja


Patrz:ekwiwalencja

Źródła:

SJP.pl

Ekwiwalent

równowartość, rzecz zawierająca w sobie wartość innej rzeczy


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) rzecz, która jest równa innej wartością


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ekwiwalentniej

stopień wyższy od przysłówka: ekwiwalentnie


Źródła:

SJP.pl

Ekwiwalentniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: ekwiwalentny; bardziej ekwiwalentny


Źródła:

SJP.pl

Ekwiwalentność

rółnowartość, zamienność np. towaru za towar


Źródła:

SJP.pl

Ekwiwalentny

będący w równowadze z czymś; równoważny


przymiotnik

 (1.1) mający tę samą wartość; odpowiadający czemuś pod względem funkcji lub znaczenia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ekwiwalentor

element logiczny realizujący funkcję logiczną, której wartość jest równa 1 wtedy i tylko wtedy, gdy wszystkie zmienne niezależne przyjmują tę samą wartość


Źródła:

SJP.pl

Ekwiwalentyzacja

przekazywanie czegoś nie wprost, a za pomocą odpowiedników, metafor, konstrukcji słownych itp.


Źródła:

SJP.pl

Ekwiwok

dawniej: gra słów, zestawienie słów jednakowo brzmiących, ale o różnym znaczeniu, dwuznacznik, kalambur; ekiwok


Źródła:

SJP.pl

Ekwiwokacja

błąd językowo-logiczny polegający na użyciu w jednym zdaniu lub wypowiedzi wyrazu o dwóch różnych znaczeniach, kiedy logika zdania nakazuje użycie tego wyrazu w jednym znaczeniu, np. Złodziej dopuścił się kradzieży kozy (zwierzęcia), więc poszedł do kozy (do aresztu, ale może do tego zwierzęcia?)


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) log. błąd logiczny polegający na użyciu słowa w dwóch różnych jego znaczeniach w jednej wypowiedzi;

 (1.2) wieloznaczność wyrazu spowodowana homonimią


Ekwiwokacja (fr. "équivoque" – dwuznacznik z łac. "aequus" „równy, gładki”, "vox", dpn. "vocis" „głos, dźwięk, (wy)mowa”) – jeden z błędów logiczno-językowych, z grupy wieloznaczności aktualnej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ekworyna

rodzaj białka wskaźnikowego


Źródła:

SJP.pl