El

nazwa litery L


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) nazwa litery l/L

 (1.2) skrót nazwy sztucznego włókna elastan


El


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ela

zdrobnienie od: Elżbieta (imię żeńskie)


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż., forma zdrobniała imienia Elżbieta

rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna

 (2.1) bibl. imię|polski|m.;

 (2.2) geogr. dolina na Szefeli w Judei;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Elaboracik

żartobliwie, ironicznie: niezbyt obszerne, niezwykle dokładne i zazwyczaj nudne pisemne opracowanie jakiegoś tematu, zagadnienia; wypracowanko, opracowanko


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od elaborat


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Elaboracja

napełnianie nabojów materiałami wybuchowymi i łączenie ich poszczególnych elementów w całość


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) wojsk. łow. wprowadzanie ładunku wybuchowego do wnętrza skorup pocisków, głowic lub nabojów; także rzemieślnicze przygotowywanie amunicji przez myśliwych;

 (1.2) psych. umysłowe przetwarzanie przyswajanych informacji, polegające na dogłębnej analizie argumentów lub świadomym łączeniu nowych treści z wcześniej zmagazynowaną wiedzą


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Elaboracyjny

→ elaboracja


Patrz:elaboracja

Źródła:

SJP.pl

Elaborat

obszerne, pisemne opracowanie jakiegoś zagadnienia


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) obszerne, pisemne opracowanie zagadnienia, merytorycznie poprawne, ale pozbawione twórczego zamysłu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Elaborować

opracowywać, opracować coś mozolnie; tworzyć, stworzyć elaborat


Źródła:

SJP.pl

Elaidynowy

kwas elaidynowy - kwas tłuszczowy typu omega-9


Źródła:

SJP.pl

Elajomycyna

naturalny związek azowy wykorzystywany w celach leczniczych


Źródła:

SJP.pl

Elajoplast

ciałko komórki roślinnej pozbawione barwnika, wyspecjalizowane w wytwarzaniu i gromadzeniu tłuszczów zapasowych


El


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Elajosom

zewnętrzna warstwa nasion roślin z rodziny fiołkowatych


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) bot. zewnętrzna, miękka warstwa nasiona niektórych roślin, bogata w substancje tłuszczowe i stanowiąca pokarm dla mrówek;


El


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Elam

starożytny kraj położony na terenach zajmowanych współcześnie przez dwa ostany Iranu - Chuzestan i Lurestan


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) hist. geogr. starożytne państwo i kraina położone na terenach obecnego południowo-zachodniego Iranu


Elam – starożytne państwo o strukturze federacyjnej, powstałe około 2400 roku p.n.e. na terenach obecnego południowo-zachodniego Iranu (ostan Chuzestan na granicy z Irakiem) oraz górskiej prowincji Lurestan, sięgającej aż do Buszehr nad Zatoką Perską. Najważniejszym ośrodkiem Elamu była Suza (odkryta w 1927), leżąca na wschodnim brzegu rzeki Karche (staroż. Choaspes).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Elamici

lud z południowo-zachodniego Iranu


El


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Elamicki

przymiotnik relacyjny

 (1.1) staroż. związany z Elamem lub Elamitami, dotyczący Elamu lub Elamitów

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. język elamicki;


Źródła:

Wiktionary

Elamita

mieszkaniec Elamu (starożytnego kraju)


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) staroż. mieszkaniec Elamu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Elamitka

mieszkanka Elamu (starożytnego kraju)


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) staroż. mieszkanka Elamu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Elana

polskie włókno poliestrowe


Elana – nazwa handlowa włókien poliestrowych produkowanych z poli(tereftalanu etylenu) (PET), tkanina otrzymywana z tych włókien również nazywana jest elaną.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Eland

zwierzę z rodziny krętorogich, największa z antylop; kanna


Źródła:

SJP.pl

Elanobawełna

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) tkanina poliestrowo-bawełniana


Źródła:

Wiktionary

Elanobawełniany

przymiotnik

 (1.1) wykonany z elanobawełny


Źródła:

Wiktionary

Elanolen

niemnąca się tkanina lniana z dodatkiem włókna poliestrowego


Źródła:

SJP.pl

Elanowełna

wełna z domieszką sztucznego włókna


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) tkanina poliestrowo-wełniana


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Elanowełniany

przymiotnik

 (1.1) wykonany z elanowełny


Źródła:

Wiktionary

Elanowy

uszyty z elany


Źródła:

SJP.pl

Elantra

model samochodu marki Hyundai


Źródła:

SJP.pl

Elara

satelita Jowisza


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) astr. księżyc Jowisza;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Elasmoterium

nosorożec olbrzymi, żyjący w plejstocenie


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) zool. paleont. nazwa systematyczna|Elasmotherium|ref=tak., rodzaj prehistorycznego nosorożca;

 (1.2) zool. zwierzę z rodzaju elasmoterium (1.1)


Elasmoterium ("Elasmotherium") – wymarły rodzaj ssaków z rodziny nosorożcowatych (Rhinocerotidae), żył od 2,6 mln – 40 tys. lat temu.

Etymologia: ελασμος "elasmos" ‘płyta’; θηριον "thērion" ‘dzike zwierzę’, od θηρ "thēr", θηρος "thēros" ‘zwierzę’.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Elasmozaur

rodzaj gada z rzędu plezjozaurów


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) zool. paleont. nazwa systematyczna|Elasmosaurus|ref=tak., rodzaj plezjozaura żyjącego w późnej kredzie na terenie Ameryki Północnej;

 (1.2) zool. zwierzę z rodzaju elasmozaur (1.1)


El


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Elastan

elastyczne włókno syntetyczne; spandex, lycra


Źródła:

SJP.pl

Elastancja

miara sprężystości objętościowej płuc; opór sprężysty


Źródła:

SJP.pl

Elastanowy

→ elastan


Patrz:elastan

Źródła:

SJP.pl

Elastaza

enzym proteolityczny powodujący łączenie pęcherzyków płucnych i ostatecznie rozedmę płuc


El


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Elastik

elastyk;
1. tkanina z elastycznego włókna sztucznego;
2. wyrób z tej tkaniny


Elastik, rzadziej elastyk – dzianina z elastycznych włókien sztucznych lub wyrób z tejże dzianiny.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Elastiki

potocznie: spodnie elastyczne; elastyki


Źródła:

SJP.pl

Elastikowy

wykonany z elastiku


Źródła:

SJP.pl

Elastil

przędza uzyskiwana w wyniku modyfikacji stilonu; tkanina, dzianina z tej przędzy; elastyl


Źródła:

SJP.pl

Elastilowy

przymiotnik od: elastil


Źródła:

SJP.pl

Elastografia

metoda diagnostyczna polegająca na pomiarze elastyczności tkanki przy pomocy ultradźwięków, stosowana w diagnostyce nowotworów


Źródła:

SJP.pl

Elastomer

polimeryczne tworzywo (pochodzenia naturalnego lub otrzymywane syntetycznie) o właściwościach elastycznych w szerokim zakresie temperatury


Źródła:

SJP.pl

Elastomerowy

związany z elastomerem


Źródła:

SJP.pl

Elastometr

przyrząd optyczny do wyznaczania stopnia odkształcenia


Źródła:

SJP.pl

Elaston

1. elastyczne włókno poliuretanowe;
2. tkanina z tego włókna


Źródła:

SJP.pl

Elastooptyczny

przymiotnik od: elastooptyka


Źródła:

SJP.pl

Elastooptyka

doświadczalna metoda wyznaczania naprężeń w przezroczystych, bezpostaciowych ciałach takich, jak szkło, celuloid, żelatyna, żywice akrylowe itp. przez prześwietlanie ich lub ich modeli światłem spolaryzowanym; optyka naprężeń


El


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Elastopatia

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) choroba objawiająca się wiotkością stawów


El


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Elastoplast

nazwa handlowa plastra opatrunkowego


Źródła:

SJP.pl

Elastoplastyczny

ciało elastoplastyczne: ciało stałe (metal lub tworzywo sztuczne), które w pewnych granicach obciążenia wykazuje właściwości plastyczne, a powyżej nich jest ciałem sprężystym


Źródła:

SJP.pl

Elastor

1. elastyczny torlen, polska przędza uzyskiwana przez termiczną modyfikację (teksturowanie) torlenu, używana do wyrobów dziewiarskich;
2. tkanina, dzianina z przędzy o tej samej nazwie


Źródła:

SJP.pl

Elastorowy

związany z elastorem


Źródła:

SJP.pl

Elastycznie

przysłówek

 (1.1) w sposób elastyczny, giętko

 (1.2) przen. dostosowując się do warunków, do okoliczności


Źródła:

Wiktionary

Elastyczniej

stopień wyższy od przysłówka: elastycznie


Źródła:

SJP.pl

Elastyczniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: elastyczny


Źródła:

SJP.pl

Elastyczność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co elastyczne

 (1.2) książk. przen. łatwość przystosowania się do nowych warunków, do nowej sytuacji


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Elastyczny

giętki, sprężysty; rozciągliwy


przymiotnik

 (1.1) fiz. giętki, sprężysty

 (1.2) przen. łatwo się przystosowujący


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Elastyk

elastik;
1. tkanina z elastycznego włókna sztucznego;
2. wyrób z tej tkaniny


Źródła:

SJP.pl

Elastyka

potocznie:
1. elastyczność;
2. cecha silnika pozwalająca na jazdę w szerokim zakresie obrotów


Źródła:

SJP.pl

Elastyki

potocznie: spodnie elastyczne; elastiki


Źródła:

SJP.pl

Elastyl

przędza uzyskiwana w wyniku modyfikacji stilonu; tkanina, dzianina z tej przędzy; elastil


Źródła:

SJP.pl

Elastylowy

przymiotnik od: elastyl


Źródła:

SJP.pl

Elastyna

białko włókienkowe wchodzące w skład tkanki łącznej, nadające elastyczność ścięgnom, wiązadłom i ścianie aorty


El


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Elastynowy

→ elastyna


Patrz:elastyna

Źródła:

SJP.pl

Elat

1. miasto w południowym Izraelu, nad zatoką Akaba;
2. miejsce wspomniane po raz pierwszy przez Mojżesza w czasie wędrówki Izraelitów z Egiptu do Ziemi Obiecanej;
3. bogini wybrzeża morskiego, utożsamiana z planetą Wenus i jej aspektem jako Gwiazda Poranna, początkowo żona najwyższego boga Ela, później żona Baala


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Elater

elastyczna, higroskopijna komórka nitkowana, ułatwiająca rozsiewanie przez wiatr zarodników wątrobowców; elatera, sprężyca


Źródła:

SJP.pl

Elatera

elastyczna, higroskopijna komórka nitkowana, ułatwiająca rozsiewanie przez wiatr zarodników wątrobowców; elater, sprężyca


Źródła:

SJP.pl

Elativus

elatiwus; w językoznawstwie:
1. stopień najwyższy przymiotnika lub przysłówka; superlatiwus, superlativus, superlatyw;
2. przymiotnik lub przysłówek w stopniu najwyższym; superlatiwus, superlativus, superlatyw;
3. przypadek zależny oznaczający kierunek ruchu z wnętrza przedmiotu, m.in. w językach ugrofińskich


Elativus – przypadek w językach aglutynacyjnych i fleksyjnych oznaczający opuszczenie przez desygnat pewnego określonego obiektu. Występuje w językach ugrofińskich, zwłaszcza języku węgierskim, języku estońskim i fińskim.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Elatiwus

elativus; w językoznawstwie:
1. stopień najwyższy przymiotnika lub przysłówka; superlatiwus, superlativus, superlatyw;
2. przymiotnik lub przysłówek w stopniu najwyższym; superlatiwus, superlativus, superlatyw;
3. przypadek zależny oznaczający kierunek ruchu z wnętrza przedmiotu, m.in. w językach ugrofińskich


Źródła:

SJP.pl

Elba

1. wyspa włoska na Morzu Tyrreńskim;
2. dawniej: Łaba (rzeka w Czechach i Niemczech)


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. wyspa na Morzu Tyrreńskim, położona między Półwyspem Apenińskim a Korsyką;


El


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Elbait

rzadki minerał z grupy krzemianów


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) miner. minerał z grupy krzemianów;


Elbait – minerał z grupy krzemianów, zaliczany do grupy turmalinów. Minerał rzadki.

Nazwa pochodzi od wyspy Elby na Morzu Śródziemnym, gdzie minerał ten występuje.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Elbanka

mieszkanka Elby


Źródła:

SJP.pl

Elbańczyk

mieszkaniec Elby


Źródła:

SJP.pl

Elbański

→ Elba


Patrz:Elba

Źródła:

SJP.pl

Elbik

rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) daw. karc. wieloosobowa gra karciana, popularna w XVIII-XIX wieku


Źródła:

Wiktionary

Elbl.

skrót od: elbląski


Źródła:

SJP.pl

Elbląg

rzeka i miasto w Polsce


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. miasto w Polsce;

 (1.2) geogr. hydron. rzeka w województwie warmińsko-mazurskim przepływająca przez Elbląg (1.1);

 (1.3) geogr. adm. gmina w województwie warmińsko-mazurskim;


Elbląg ( Elbinga, Elbingum, Elbingus; niem. Elbing) – miasto na prawach powiatu w województwie warmińsko-mazurskim, w północnej Polsce. Siedziba władz powiatu elbląskiego i gminy wiejskiej Elbląg, ale miasto nie wchodzi w ich skład, stanowiąc odrębną jednostkę samorządu terytorialnego. Od 1992 stolica diecezji elbląskiej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Elbląski

związany z Elblągiem


przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący Elbląga


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Elbląskie

związany z Elblągiem


Źródła:

SJP.pl

Elblążanin

mieszkaniec Elbląga


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Elbląga

 (1.2) osoba pochodząca z Elbląga, urodzona w Elblągu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Elblążanka

mieszkanka Elbląga


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Elbląga

 (1.2) kobieta pochodząca z Elbląga, urodzona w Elblągu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Elbrus

masyw wulkaniczny w Federacji Rosyjskiej


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. najwyższy szczyt Kaukazu;


Nie mylić z: Elburs.

Elbrus ( Эльбрус "Elbrus", Минги тау "Mingi tau") – najwyższy szczyt Kaukazu o wysokości 5642 m n.p.m. Położony jest na terenie Kabardo-Bałkarii w Rosji niedaleko granicy z Gruzją. Jest najwyższym szczytem Rosji. W zależności od interpretacji przebiegu granicy Europa-Azja jest zaliczany do Korony Ziemi jako najwyższy szczyt Europy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Elbruski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Elbrusem, dotyczący Elbrusu


Źródła:

Wiktionary

Elburs

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. pasmo górskie na Wyżynie Irańskiej w północnym Iranie;


Nie mylić z: Elbrus.

Na tę stronę wskazuje „Alborz”. Zobacz też: Alborz – ostan w Iranie.

Elburs (pers. البرز, "Alborz") – pasmo górskie w północnym Iranie, w północno-zachodniej części Wyżyny Irańskiej. Od Morza Kaspijskiego oddzielone wąską Niziną Południowokaspijską. Najwyższym szczytem jest Demawend, który wznosi się na wysokość 5604 m n.p.m.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Elcedek

potocznie: monitor lub telewizor LCD


Źródła:

SJP.pl

Elcia

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż. zdrobn. Elżbieta


Źródła:

Wiktionary

Eldorado

przenośnie:
1. kraina szczęśliwości, dobrobytu; raj; arkadia, eden;
2. korzystne warunki do powstania, rozwoju czegoś


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) raj na ziemi, mityczny kraj szczęścia i bogactwa


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Elea

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Eleaci

przedstawiciel greckiej szkoły filozoficznej z VI-V w. p.n.e.


Źródła:

SJP.pl

Eleacki

przymiotnik od: eleata


Źródła:

SJP.pl

Elear

wojownik wyzywający przeciwników do walki w pojedynkę przed rozpoczęciem bitwy


Źródła:

SJP.pl

Eleata

przedstawiciel greckiej szkoły filozoficznej z VI-V w. p.n.e.


Źródła:

SJP.pl

Eleatyzm

koncepcja filozoficzna, według której prawdziwe byty są stałe, niezmienne i poznawalne tylko poprzez myślenie, a nie obserwację czy doświadczenie; szkoła elejska


Źródła:

SJP.pl

Eleazar

imię męskie


Zobacz też: Eleazar (imię) i Eleazar (męczennik).

Eleazar – postać biblijna występująca w Starym Testamencie, syn Aarona i jego żony Eliszeby, arcykapłan. Miał trzech braci: Nadaba, Itamara i Abihu. Jego synem był Pinchas. Eleazar zmarł w tym samym czasie co Jozue, a pochowano go w mieście Gabata


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Electro

[czytaj: elektro] gatunek muzyki elektronicznej


Electro (również electro-funk) – gatunek muzyki elektronicznej i wczesnego hip-hopu powstały w latach 80., kształtowany przez producentów funkowych i hip-hopowych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Electroclash

[czytaj: elektroklasz] gatunek muzyki elektronicznej wywodzący się z punka, nowej fali i electropopu; electro clash


Electroclash (lub "electro clash") – gatunek muzyki elektronicznej wywodzący się z punka, nowej fali, italo disco i electropopu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Electrofunk

[czytaj: elektrofank] gatunek muzyki elektronicznej


Źródła:

SJP.pl

Electrofunkowy

→ electrofunk [czytaj: elektrofankowy]


Źródła:

SJP.pl

Electrolux

[czytaj: elektroluks] firma i marka sprzętu AGD


AB Electrolux – szwedzkie przedsiębiorstwo, zajmujące się produkcją sprzętu AGD. Dostawca urządzeń do zastosowań domowych i profesjonalnych, sprzedający ponad 40 mln produktów każdego roku do odbiorców w ponad 150 krajach. Producent m.in. pralek, zmywarek, lodówek, odkurzaczy i kuchenek pod markami takimi, jak Electrolux, AEG, Zanussi, Eureka, Faure oraz Frigidaire.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Electropop

[czytaj: elektropop] odmiana muzyki popularnej; synthpop, technopop


Źródła:

SJP.pl

Electropopowy

→ electropop [czytaj: elektropopowy]


Źródła:

SJP.pl

Eleczka

zdrobniale: elka


Źródła:

SJP.pl

Elefant

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) śrpol. zool. słoń

 (1.2) śrpol. zool. kość słoniowa


Elefant (wcześniej nazywany Ferdinand) – ciężkie działo pancerne – niszczyciel czołgów używane przez armię niemiecką w czasie II wojny światowej. Pełne oficjalne oznaczenie pojazdu to Panzerjäger Tiger(P) (Sd.Kfz. 184).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Elefanta

wyspa u wybrzeży Indii


Elefanta (hindi "Gharapuri") – wyspa na Morzu Arabskim w pobliżu Bombaju (Maharasztra) w Indiach. Nazwa pochodzi od znajdującej się tam niegdyś rzeźby słonia.

Znajduje się na niej zespół siedmiu wykutych w skale świątyń poświęconych bogu Śiwie z bardzo bogatą dekoracją rzeźbiarską i płaskorzeźbiarską, wykonaną w tzw. stylu poguptyjskim. Pochodzą one z VIII–IX w., kiedy nad tym obszarem władała dynastia Silhara.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Elefantiaza

choroba objawiająca się rozrostem tkanki łącznej skóry przeważnie kończyn dolnych, wywołana przez pasożyty, bakterie lub wskutek przewlekłego zastoju krwi i obrzęku; słoniowacizna; słoniowatość


Źródła:

SJP.pl

Elefantyna

1. wyspa na Nilu, w Egipcie;
2. świątynia bogini Satet i boga Chnuma


Elefantyna (od Ἐλεφαντίνη) – wyspa na rzece Nil, poniżej pierwszej katarakty. Współcześnie stanowi część miasta Asuan, w południowym Egipcie. Wyspa ma około 1200 m długości i 400 m szerokości w najszerszym miejscu.

Elefantyna znajduje się na granicy Egiptu i Nubii i w czasach starożytnych stanowiła punkt przeładunkowy dla statków, a także stanowisko obronne dla miasta.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Elefteria

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.


Źródła:

Wiktionary

Elefterios

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m., odpowiednik polskich Eleuteriusz, Eleutery


Źródła:

Wiktionary

Elegancik

zdrobnienie od: elegant


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) iron. mężczyzna, który ubiera się z przesadną elegancją


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Elegancja

wyszukany smak w ubiorze; wytworność


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) dobry smak w ubiorze i zachowaniu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Elegancki

wytworny, pełen klasy i dobrego smaku


przymiotnik

 (1.1) dotyczący elegancji; charakteryzujący się elegancją


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Elegancko

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób elegancki

 (1.2) pot. posp. super, świetnie, bez zarzutu


Źródła:

Wiktionary

Eleganckość

→ elegancki


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest eleganckie; cecha tych, którzy są eleganccy


Patrz:elegancki

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Elegant

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mężczyzna charakteryzujący się elegancją


Źródła:

Wiktionary

Elegantka

→ elegant


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) forma żeńska od: elegant


Patrz:elegant

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Elegantszy

stopień wyższy od przymiotnika: elegancki


Źródła:

SJP.pl

Elegia

utwór o różnorodnej tematyce, wywodzący się z liryki żałobnej, pieśni lamentacyjnej


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) liter. utwór poetycki o treści poważnej, refleksyjny, w tonie smutnego rozpamiętywania, rozważania lub skargi, poruszający tematykę przemijania, śmierci lub miłości;


Elegia (gr. ἐλεγεία "elegeia" – pieśń żałobna) – utwór liryczny o treści poważnej, refleksyjny, utrzymany w tonie smutnego rozpamiętywania, rozważania lub skargi, dotyczący spraw osobistych lub problemów egzystencjalnych (przemijanie, śmierć, miłość); wyróżnia się elegie miłosne i patriotyczne. Należy do najbardziej charakterystycznych form liryki bezpośredniej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Elegiacki

związany z elegią; elegijny


przymiotnik

 (1.1) przest. elegijny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Elegijność

→ elegijny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rzeczownik od przymiotnika: elegijny


Patrz:elegijny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Elegijny

związany z elegią; elegiacki


przymiotnik

 (1.1) książk. właściwy elegii

 (1.2) smutny, żałobny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Elegik

osoba tworząca elegie (utwory liryczne lub instrumentalne)


Źródła:

SJP.pl

Elejski

szkoła elejska - koncepcja filozoficzna, według której prawdziwe byty są stałe, niezmienne i poznawalne tylko poprzez myślenie, a nie obserwację czy doświadczenie; eleatyzm


Źródła:

SJP.pl

Elek

potocznie:
1. odzież o rozmiarze L;
2. pojazd do nauki jazdy


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) zdrobn. od: Eligiusz


Elek ( Aletea, Renndorf) – miasto na Węgrzech, w komitacie Békés. W styczniu 2011 r. populacja miasta wynosiła 4899 osób. Do 1946 r. była w nim wielka społeczność niemieckojęzyczna.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Elekcja

1. urzędowo: wybory, wybór na jakieś ważne stanowisko lub urząd;
2. w dawnej Polsce: obiór króla


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) proces wyboru na stanowisko lub urząd państwowy


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Elekcyjność

możliwość elekcji, podleganie elekcji, pochodzenie z elekcji; wybieralność, obieralność


Źródła:

SJP.pl

Elekcyjny

obieralny, wybieralny;
1. związany z elekcją, pochodzący z elekcji, podlegający elekcji - wyborami na wysokie stanowisko lub urząd;
2. związany z elekcją, pochodzący z elekcji, podlegający elekcji - obiorem króla w dawnej Polsce


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z elekcją, dotyczący elekcji; wybrany przez głosowanie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Elekt

osoba nowo obrana na wysokie stanowisko lub urząd


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba, która została wybrana na pewien urząd, ale która go jeszcze nie objęła


Elekt – osoba fizyczna, co do której po wyborach przewiduje się sprawowanie danego urzędu, jednak będąca jeszcze przed jego objęciem.

Określenia tego często używa się po wyborach prezydenckich, a jeszcze przed zaprzysiężeniem zwycięskiego kandydata, określanego wówczas właśnie mianem prezydenta elekta. W przypadku, gdy zwycięski kandydat uzyskał reelekcję, sytuacja ta nie zachodzi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Elektka

→ elekt


Patrz:elekt

Źródła:

SJP.pl

Elektor

1. w Świętym Cesarstwie Rzymskim Narodu Niemieckiego: możny świecki lub duchowny, uprawniony do udziału w wyborze cesarza;
2. w USA: osoba uprawniona do udziału w bezpośrednim wyborze prezydenta, wyłaniana w drodze głosowania obywateli


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) wyborca

 (1.2) ktoś powołany do wzięcia udziału w decydującym akcie wyborczym

 (1.3) hist. książę uprawniony do wyboru cesarza w Rzeszy (Niemieckiej);


Zobacz też: Elektor (historia).

Elektor – wyborca. W wyborach pośrednich osoba uprawniona do dokonania wyboru organu władzy, np. prezydenta Stanów Zjednoczonych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Elektoracik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od elektorat


Źródła:

Wiktionary

Elektorat

1. ogół osób uprawnionych do udziału w wyborach; wyborcy;
2. władza, godność, funkcja elektora - księcia niemieckiego uprawnionego do udziału w wyborze cesarza; elektorstwo;
3. kraj Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego rządzony przez księcia elektora


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) ogół wyborców

 (1.2) daw. hist. władza, godność elektora

 (1.3) daw. hist. kraj pod rządami elektora


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Elektorka

→ elektor


Patrz:elektor

Źródła:

SJP.pl

Elektorowa

dawniej: żona elektora (kurfirsta); kurfirstowa


Źródła:

SJP.pl

Elektorstwo

władza, godność, funkcja elektora - księcia niemieckiego uprawnionego do udziału w wyborze cesarza; elektorat


Źródła:

SJP.pl

Elektorówna

dawniej: córka elektora


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. hist. córka elektora


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Elektr.

skrót od: elektryka, elektryczność, elektryczny (czytany jako cały, odmienny wyraz)


Źródła:

SJP.pl

Elektra

1. minerał, roztwór stały złota i srebra z niewielką ilością miedzi i żelaza;
2. dawna nazwa bursztynu


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Elektreny

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Litwie, w okręgu wileńskim.


Elektreny (lit. "Elektrėnai") – miasto położone w południowej części Litwy, będące administracyjnie częścią rejonu elektreńskiego, na zachodnim krańcu okręgu wileńskiego. Zamieszkuje je 13 809 osób, według danych z roku 2008, co sprawia, że jest to dwudzieste piąte pod względem liczby ludności miasto na Litwie.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Elektret

polaryzowany na stałe dielektryk mający charakter dipola elektrycznego o trwałym ładunku powierzchniowym


Elektret – dielektryk, w którym w sposób trwały utrzymuje się polaryzacja dipolowa lub stan naładowania elektrycznego. Elektret wytwarza zewnętrzne pole elektryczne i w tym sensie jest elektrostatycznym odpowiednikiem magnesu trwałego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Elektreński

przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący Elektren


Źródła:

Wiktionary

Elektrim

Elektrim SA – spółka notowana od 1992 roku do 2008 roku na warszawskiej Giełdzie Papierów Wartościowych, powstała w wyniku prywatyzacji dawnego "PTHZ Elektrim". W pierwszym okresie po prywatyzacji, Elektrim SA prowadził bardzo rozległą i zróżnicowaną działalność za pośrednictwem ponad 140 spółek powiązanych (od produkcji turbin po produkcję rolną), jednakże działalność ta uległa gruntownej reorganizacji począwszy od 1999 roku.


Źródła:

Wikipedia

Elektro-

temat słowotwórczy

 (1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z elektrycznością


Źródła:

Wiktionary

Elektroakustyczny

→ elektroakustyka


Patrz:elektroakustyka

Źródła:

SJP.pl

Elektroakustyka

Elektroakustyka – dziedzina techniki i nauki łącząca w sobie elementy akustyki i elektroniki, zajmująca się przetwarzaniem fal akustycznych na prąd elektryczny i na odwrót, za pomocą przetworników elektroakustycznych.


Źródła:

Wikipedia

Elektrobiolog

specjalista w dziedzinie elektrobiologii


Źródła:

SJP.pl

Elektroblok

1. system urządzeń w elektrowni, przetwarzających energię elektryczną;
2. rodzaj urządzenia zasilającego w samochodach i przyczepach kempingowych


Źródła:

SJP.pl

Elektrobodziec

czynnik wywołujący różnicę potencjałów elektrycznych


Źródła:

SJP.pl

Elektrobus

autobus napędzany energią elektryczną


Źródła:

SJP.pl

Elektroceramika

Elektroceramika – rodzaj materiału, który jest stosowany w elektrotechnice jako dielektryki bądź półprzewodniki. Materiał ten wykazuje dużą wytrzymałość, rezystywność elektryczną, odporność na wysokie temperatury oraz małą stratność elektryczną. Do elektroceramiki zalicza się porcelany.


Źródła:

Wikipedia

Elektrochemia

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) chem. dział chemii fizycznej zajmujący się badaniem zależności między zjawiskami elektrycznymi a reakcjami chemicznymi;


Elektrochemia – dział chemii fizycznej badający elektryczne aspekty reakcji chemicznych, a także w mniejszym stopniu własnościami elektrycznymi związków chemicznych.

Przedmiotem jej badań są m.in. procesy chemiczne towarzyszące przepływowi prądu elektrycznego przez elektrolit, którymi są stopy i roztwory związków chemicznych zdolnych do dysocjacji elektrolitycznej.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Elektrochemiczny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z elektrochemią, dotyczący elektrochemii


Źródła:

Wiktionary

Elektrochirurgia

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. metoda chirurgiczna, w której do przecinania tkanek używany jest galwanokauter


Źródła:

Wiktionary

Elektrochirurgiczny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z elektrochirurgią, dotyczący elektrochirurgii


Źródła:

Wiktionary

Elektrochromatografia

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) chem. fiz. metoda rozdzielania mieszaniny, która polega na wykorzystaniu przemieszczania się składników roztworu poddanego działaniu napięcia elektrycznego


Źródła:

Wiktionary

Elektrociepłownia

zakład energetyczny wytwarzający energię elektryczną i ciepło


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zakład wytwarzający równocześnie z energią elektryczną energię cieplną;


El


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Elektrociepłowniczy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) odnoszący się do elektrociepłowni, mający związek z elektrociepłownią


Źródła:

Wiktionary

Elektrociepłownik

1. pracownik elektrociepłowni;
2. specjalista w dziedzinie zaopatrywania budynków w energię elektryczną i ciepłą wodę


Źródła:

SJP.pl

Elektroda

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) fiz. końcówka przewodnika pozostającego w kontakcie ze środowiskiem, do którego doprowadza lub z którego odprowadza prąd elektryczny;


El


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Elektrodializa

El


Źródła:

Wikipedia

Elektrodo

forma rzeczownika.

 (1.1) W. lp. od: elektroda


Źródła:

Wiktionary

Elektrododatni

przymiotnik

 (1.1) fiz. taki, który ma ładunek elektryczny dodatni


Źródła:

Wiktionary

Elektrododatniość

→ elektrododatni


Elektrododatniość – zdolność atomów danego pierwiastka do oddawania elektronów walencyjnych. Wraz ze wzrostem elektrododatniości pierwiastków maleje ich elektroujemność. W konwencji Ingolda pierwiastki o elektrododatniości większej od wodoru oznaczane są znakiem „+”, a mniejszej „−”.


Patrz:elektrododatni

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Elektrodowy

związany z elektrodą


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z elektrodą, dotyczący elektrody


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Elektrodrążarka

drążarka elektryczna


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) masz. elektr. urządzenie do wycinania otworów metodą obróbki elektroerozyjnej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Elektrodyka

Elektrodyka – dział elektrochemii zajmujący się badaniem reakcji związków i jonów, przebiegających na elektrodach oraz kinetyką procesów elektrodowych. Została zapoczątkowana przez Juliusa Tafela w 1905 roku.


Źródła:

Wikipedia

Elektrodynamika

dział fizyki zajmujący się oddziaływaniem pól elektromagnetycznych, zjawiskami związanymi z elektrycznością i magnetyzmem


Elektrodynamika – dział fizyki zajmujący się badaniem zachowania się ciał obdarzonych ładunkiem elektrycznym, w szczególności:

Elektrodynamikę dzieli się na dwie odrębne teorie:

Najistotniejszą różnicą między powyższymi teoriami są odmienne formalizmy opisujące te teorie:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Elektrodynamometr

przyrząd do mierzenia słabych prądów elektrycznych; galwanometr


Źródła:

SJP.pl

Elektroencefalograf

aparat do badania aktywności elektrycznej mózgu


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) med. aparat elektroniczny do badania mózgu, rejestrujący odebrane za pomocą odpowiednich elektrod bioprądy;


Elektroencefalograf – urządzenie wykorzystywane w elektroencefalografii (EEG); rejestruje zespół słabych sygnałów elektrycznych zapisanych jednocześnie w różnych punktach skóry głowy. Sygnały te wyrażają rytmy i fazy zwane także falami mózgowymi. Są to drgania elektryczne w miarę regularne o częstotliwości, która nie przekracza 0,5–35 Hz. Informują one o rozmieszczeniu źródeł fal elektromagnetycznych wewnątrz mózgu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Elektroencefalografia

metoda diagnost. polegająca na umieszczeniu na skórze głowy kilkunastu elektrod, a następnie wzmacnianiu i rejestrowaniu przesyłanych przez nie potencjałów elektrycznych mózgu, pełniąca dużą rolę w diagnozie padaczki, uszkodzeń mózgu; EEG


El


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Elektroenergetyczny

→ elektroenergetyka


przymiotnik

 (1.1) związany z elektroenergetyką; wytwarzający, przetwarzający, przesyłający energię elektryczną


Patrz:elektroenergetyka

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Elektroenergetyk

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) specjalista w zakresie elektroenergetyki


Źródła:

Wiktionary

Elektroenergetyka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) dział energetyki i elektrotechniki zajmujący się wytwarzaniem, przesyłem i rozdziałem energii elektrycznej;

forma rzeczownika.

 (2.1) B. i D. lp. od: elektroenergetyk


Elektroenergetyka – dział elektrotechniki i energetyki dotyczący wytwarzania, przesyłu, rozdziału i użytkowania energii elektrycznej. Jej głównym zadaniem jest zapewnienie ciągłego (niezawodnego) dopływu energii elektrycznej o odpowiedniej (wysokiej) jakości do odbiorcy.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Elektrofaks

elektrofotograficzna metoda kopiowania tekstów i rysunków na pokryte warstwą półprzewodnika podłoże papierowe


Źródła:

SJP.pl

Elektrofil

cząsteczka lub grupa cząsteczkowa, w której występuje niedobór elektronów


Elektrofil (czynnik elektrofilowy) – indywiduum chemiczne, w której występuje niedomiar elektronów i może je przyjąć od nukleofila, czyli być ich akceptorem.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Elektrofilowy

1. wykazujący niedobór elektronów;
2. przyłączanie elektrofilowe - reakcja przyłączania cząsteczek z niedoborem elektronów


Źródła:

SJP.pl

Elektrofiltr

aparat służący do usuwania pyłów z gazu, w którym na dodatnich elektrodach osadzają się naładowane ujemnie cząstki pyłu lub mgły; filtr elektrostatyczny


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) techn. urządzenie do usuwania pyłu ze strumienia gazu przez wykorzystanie siły elektrostatycznej;


Elektrofiltr, filtr elektrostatyczny, odpylacz elektrostatyczny (skrótowo EF lub ang. ESP, czyli "electrostatic precipitator") – rodzaj odpylacza lub filtru, w którym usuwane są pyły, dymy i aerozole z gazu (gazu technologicznego, spalin lub innych gazów odlotowych, powietrza). Składa się z szeregu elektrod (ostrzowych, drutowych, lub płaskich) pod wysokim napięciem. Pole elektrostatyczne (prawo Coulomba) elektrod powoduje osadzanie się cząstek stałych na płaskiej elektrodzie wychwytującej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Elektrofizjolog

specjalista w dziedzinie elektrofizjologii


Źródła:

SJP.pl

Elektrofizjologia

Elektrofizjologia (z stgr. "ἥλεκτ", "ēlektron", "elektron"; "φύσις", "physis", "natura"; "λόγος", "lόgos", "nauka") jest działem fizjologii, zajmującym się badaniem własności elektrycznych żywych komórek i tkanek. Obejmuje pomiary zmian napięcia lub natężenia prądu na wielu poziomach: od białek pojedynczego kanału jonowego do całych organów, np. serca.


Źródła:

Wikipedia

Elektrofizjologiczny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) fizj. związany z elektrofizjologią, dotyczący elektrofizjologii


Źródła:

Wiktionary

Elektrofor

najprostsza odmiana maszyny elektrostatycznej, w której ładunek elektryczny otrzymywany jest dzięki wykorzystaniu zjawiska indukcji elektrostatycznej


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) techn. fiz. prosty przyrząd do wytwarzania ładunków elektrycznych przez pocieranie, stosowany w dydaktyce;


Elektrofor – przyrząd, generator ładunku elektrycznego. W jego działaniu wykorzystuje się zjawisko indukcji elektrostatycznej. Skonstruowany został po raz pierwszy przez szwedzkiego fizyka Johana Wilckego, a udoskonalony i spopularyzowany w roku 1775 przez włoskiego fizyka Alessandra Voltę.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Elektroforetyczny

→ elektroforeza


Patrz:elektroforeza

Źródła:

SJP.pl

Elektroforeza

zjawisko wędrowania cząsteczek w polu elektrycznym


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) fiz. chem. zjawisko zachodzące w płynach pod wpływem pola elektrycznego, polegające na ruchu naładowanych cząstek w kierunku jednej z elektrod;


El


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Elektrofotografia

metoda reprodukcji obrazów oparta na zjawisku fotoprzewodnictwa; kserografia


Źródła:

SJP.pl

Elektrofotograficzny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z elektrofotografią, dotyczący elektrofotografii


Źródła:

Wiktionary

Elektroftalm

aparat dla niewidomych, który przetwarza bodźce optyczne na czuciowe


El


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Elektrogadżet

nowoczesne urządzenie elektroniczne niewielkich rozmiarów; technogadżet


Źródła:

SJP.pl

Elektrograf

przyrząd do wypalania znaków na przedmiotach metalowych


Źródła:

SJP.pl

Elektrograt

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) pot. zwykle w lm niepotrzebny, najczęściej uszkodzony sprzęt elektroniczny wymagający utylizacji


Źródła:

Wiktionary

Elektrogrzejny

wykorzystujący energię elektryczną do ogrzewania


Źródła:

SJP.pl

Elektrohydrauliczny

działający pod wpływem ciśnienia cieczy oraz dzięki prądowi elektrycznemu


Źródła:

SJP.pl

Elektroimpulsowy

związany z elektroimpulsem


Źródła:

SJP.pl

Elektroinstalacyjny

związany z elektroinstalacją


Źródła:

SJP.pl

Elektroinstalator

robotnik zakładający instalacje elektryczne


Elektroinstalator – miesięcznik o charakterze informacyjno-praktycznym skierowany do specjalistów branży elektrycznej, energetycznej, oświetleniowej i automatyki.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Elektrokardiograf

aparat rejestrujący prądy czynnościowe mięśnia sercowego


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) med. urządzenie rejestrujące pracę serca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Elektrokardiografia

metoda diagnost. polegająca na odbieraniu potencjałów elektrycz. serca z elektrod umieszczonych na kończynach i klatce piersiowej, pozwalająca ocenić miarowość pracy serca i wiele innych parametrów pomocnych w diagnostyce kardiologicz.; EKG


El


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Elektrokardiograficzny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) med. związany z elektrokardiografią lub elektrokardiografem, dotyczący elektrokardiografii lub elektrokardiografu


Źródła:

Wiktionary

Elektrokardiografio

forma rzeczownika.

 (1.1) W. lp. od: elektrokardiografia


Źródła:

Wiktionary

Elektrokauter

Elektrokauter, elektrokoagulator, aparat elektrochirurgiczny, nóż elektrochirurgiczny (z koagulatorem), galwanokauter, żegadło elektryczne, elektroskalpel – urządzenie medyczne stosowane w chirurgii, ściślej diatermii chirurgicznej, do cięcia lub kauteryzacji tkanek za pomocą prądu przemiennego o wysokiej częstotliwości (od 0,3 do 0,7 MHz).


Źródła:

Wikipedia

Elektrokauteryzacja

elektryczne koagulowanie żywej, chorobowo zmienionej tkanki stosowane np. w celu przyspieszenia gojenia się ran, niszczenia narośli


Źródła:

SJP.pl

Elektrokinetyczny

→ elektrokinetyka


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z elektrokinetyką, dotyczący elektrokinetyki


Patrz:elektrokinetyka

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Elektrokoagulacja

ścięcie białka pod wpływem prądu elektrycznego


El


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Elektrokorund

Elektrokorund – syntetycznie wytwarzana postać korundu, uzyskiwana poprzez przetapanie boksytu w piecach łukowych.

Elektrokorund wykorzystywany jest głównie jako materiał ścierny, przede wszystkim ze względu na relatywnie niskie koszty jego uzyskiwania oraz fakt, iż kryształy elektrokorundu są znacznie regularniejsze i ostrzejsze niż kryształy korundu naturalnego.


Źródła:

Wikipedia

Elektrolecznictwo

metoda leczenia za pomocą prądu elektrycznego; elektroterapia


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) med. elektr. zob. elektroterapia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Elektrolipoliza

metoda likwidacji lokalnie nagromadzonej tkanki tłuszczowej za pomocą prądów powodujących skurcze izometryczne


Źródła:

SJP.pl

Elektrolit

układ ciekły zdolny do przewodzenia prądu elektrycznego dzięki obecności swobodnie poruszających się jonów


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. fiz. substancja zdolna do jonowego przewodzenia prądu elektrycznego;


Elektrolit (z gr. "ḗlektron" „bursztyn”, "lytós" „rozpuszczalny”) – chemiczny termin definiujący substancję, która po stopieniu lub rozpuszczeniu (zwykle w wodzie, choć rozpuszczalnikiem mogą być też np. ciekły amoniak, ciekły dwutlenek siarki i in.) ulega dysocjacji elektrolitycznej, a powstały roztwór może przewodzić prąd elektryczny; elektrolitami mogą być związki jonowe, jak np. chlorek sodu (NaCl), lub niejonowe, jak np. chlorowodór (HCl) lub amoniak (#PATRZ).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Elektrolitowy

związany z elektrolitem


Źródła:

SJP.pl

Elektrolityczny

→ elektroliza


przymiotnik

 (1.1) fiz. chem. dotyczący elektrolizy lub elektrolitu, związany z elektrolizą lub z elektrolitem


Patrz:elektroliza

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Elektroliza

ogół procesów, które zachodzą w elektrolicie w czasie przepływu przez niego prądu stałego wytworzonego przez źródło zewnętrzne


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) fiz. chem. zmiana struktury chemicznej substancji, zachodzące pod wpływem przyłożonego do niej zewnętrznego napięcia elektrycznego

 (1.2) fiz. chem. proces rozkładu pod wpływem przyłożonego do niej zewnętrznego napięcia elektrycznego


Elektroliza – termin określający wszelkie zmiany struktury chemicznej substancji, zachodzące pod wpływem przyłożonego do niej zewnętrznego napięcia elektrycznego. W węższym zakresie pojęcie to obejmuje tylko procesy rozkładu. Elektrolizie towarzyszyć może (choć nie musi) szereg dodatkowych zjawisk, takich jak dysocjacja elektrolityczna, transport jonów do elektrod, wtórne przemiany jonów na elektrodach i inne. W sensie technologicznym przez elektrolizę rozumie się wszystkie te procesy łącznie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Elektrolizer

urządzenie przeznaczone do elektrolizy


Elektrolizer – urządzenie, w którym przeprowadzana jest elektroliza, czyli rozkład elektrolitu pod wpływem zewnętrznego źródła prądu elektrycznego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Elektrolizernia

dział fabryki, w którym rozkłada się elektrolity za pomocą prądu elektrycznego


Źródła:

SJP.pl

Elektrolokacja

El


Źródła:

Wikipedia

Elektrolot

przestarzale: helikopter o napędzie elektrycznym


Źródła:

SJP.pl

Elektroluks

dawniej: odkurzacz


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) reg. pot. odkurzacz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Elektroluminescencja

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) fiz. świecenie ciał, wywołane działaniem zmiennego pola elektrycznego;


Elektroluminescencja – zjawisko luminescencji w ciałach stałych i gazach pod wpływem przepływu prądu, wyładowania elektrycznego, pola elektrycznego, fali elektromagnetycznej.

Zjawisko elektroluminescencji w gazach wykorzystano przy budowie lamp jarzeniowych.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Elektroluminescencyjny

związany z elektroluminescencją


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z elektroluminescencją, dotyczący elektroluminescencji; wykorzystujący zjawisko elektroluminescencji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Elektromagnes

urządzenie (sztaba z żelaza owinięta izolowanym drutem) wytwarzające pole magnetyczne w wyniku przepływu prądu elektrycznego


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) fiz. elektr. cewka, która zachowuje się jak magnes podczas przepływu przez nią prądu elektrycznego;


El


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Elektromagnet.

skrót od: elektromagnetyczny


Źródła:

SJP.pl

Elektromagnetyczny

→ elektromagnetyzm


przymiotnik

 (1.1) fiz. związany z elektromagnetyzmem


Patrz:elektromagnetyzm

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Elektromagnetyzm

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) nauk. fiz. dział fizyki zajmujący się współzależnością zjawisk elektrycznych i magnetycznych;

 (1.2) fiz. magnetyzm o podłożu elektrycznym; ogół zjawisk magnetycznych powodowanych przez prąd elektryczny


Źródła:

Wiktionary

Elektromanometr

wzmacniacz sygnału uzyskanego przez odkształcenie metalowej membrany


Źródła:

SJP.pl

Elektromarket

market z towarami elektronicznymi i elektrycznymi


Źródła:

SJP.pl

Elektromasaż

masaż przy pomocy przyrządów elektronicznych lub prądu


Źródła:

SJP.pl

Elektromasażer

urządzenie do elektromasażu


Źródła:

SJP.pl

Elektromechaniczny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) elektr. techn. związany z elektromechaniką, dotyczący elektromechaniki


Źródła:

Wiktionary

Elektromechanik

specjalista w dziedzinie elektromechaniki


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) elektr. techn. specjalista w zakresie elektromechaniki; mechanik pracujący przy montażu i naprawach aparatów, maszyn i urządzeń elektrycznych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Elektromechanika

1. nauka zajmująca się budową, działaniem i zastosowaniem urządzeń elektrycznych;
2. naprawa i konserwacja urządzeń elektrycznych


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) techn. naprawa i konserwacja maszyn i urządzeń elektrycznych

 (1.2) techn. nauka o budowie, działaniu i zastosowaniu maszyn i urządzeń elektrycznych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Elektromedycyna

dział medycyny obejmujący metody leczenia opierające się na zastosowaniu prądów elektrycznych, pól elektrycznych i magnetycznych, promieniowania elektromagnetycznego i ultradźwięków


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) dziedzina medycyny wykorzystująca elektryczność w celach terapeutycznych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Elektrometalurgia

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) techn. wydobywanie metali z rud lub oczyszczanie ich przy użyciu prądu elektrycznego;


El


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Elektrometalurgiczny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) techn. związany z elektrometalurgią, dotyczący elektrometalurgii


Źródła:

Wiktionary

Elektrometr

przyrząd elektrostatyczny służący do pomiaru podstawowych wielkości elektrycznych


Elektrometr – przyrząd pomiarowy służący do pomiaru napięcia elektrycznego przy bardzo małym natężeniu prądu elektrycznego


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Elektrometryczny

przymiotnik

 (1.1) dotyczący elektrometrii


Źródła:

Wiktionary

Elektromiograf

medyczny przyrząd rejestrujący potencjały elektryczne mięśni


Źródła:

SJP.pl

Elektromiografia

dziedzina medycyny zajmująca się badaniem oraz wykorzystaniem w diagnostyce potencjałów elektrycznych mięśni


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) diagnostyka czynności elektrycznej mięśni i nerwów obwodowych za pomocą elektromiografu;


Elektromiografia (EMG) – medyczne badanie diagnostyczne służące do oceny czynności elektrycznej mięśni i nerwów obwodowych (elektroneurografia). Jest podstawowym badaniem dodatkowym służącym do rozpoznawania chorób obwodowego układu nerwowego oraz chorób mięśni (pozwala ocenić m.in. ich zdolność do pracy).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Elektromiograficzny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z elektromiografią lub elektromiografem, dotyczący elektromiografii lub elektromiografu


Źródła:

Wiktionary

Elektromiogram

zapis wahań elektrycznych potencjałów włókien mięśniowych


Źródła:

SJP.pl

Elektromobilność

wykorzystywanie pojazdów napędzanych energią elektryczną; e-mobilność


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) techn. mot. stosowanie pojazdów z napędem elektrycznym;


Elektromobilność – całokształt zagadnień związanych ze stosowaniem pojazdów z napędem elektrycznym ( electric vehicles, w skrócie EV).

Pojęcie „elektromobilność” odnosi się zarówno do technicznych i eksploatacyjnych aspektów dotyczących EV, technologii oraz infrastruktury ładowania, jak również kwestii społeczno-gospodarczo-prawnych związanych z projektowaniem, produkcją, nabywaniem i używaniem pojazdów elektrycznych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Elektromobilny

e-mobilny;
1. o pojeździe: napędzany energią elektryczną;
2. związany z pojazdami napędzanymi energią elektryczną


Źródła:

SJP.pl

Elektromonter

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) techn. pracownik techniczny wykonujący wszelkie roboty związane z urządzeniami elektrycznymi


To jest strona ujednoznaczniająca. Poniżej znajdują się różne znaczenia hasła „Elektromonter”.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Elektromonterka

kobieta wykonująca prace związane z urządzeniami elektrycznymi


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta elektromonter


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Elektron

1. trwała cząstka elementarna o ujemnym ładunku elektrycznym (e~ -1,602*10^-19 C);
2. stop magnezu z aluminium i cynkiem;
3. stop złota i srebra, używany w starożytności do bicia monet;
4. starożytna nazwa bursztynu


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) fiz. cząstka elementarna o ujemnym ładunku elektrycznym, będąca leptonem i składnikiem atomu;

 (1.2) techn. stop magnezu z glinem, manganem, krzemem i cynkiem;


Elektron, negaton, "e−", "β−" – trwała cząstka elementarna (lepton), jeden z elementów atomu.

Elektron ma ładunek elektryczny równy e = −1,602 176 6208(98)×10 C (ujemny ładunek elektryczny elementarny – stąd też nazwa "negaton") i masę spoczynkową me ≈ 9,109 382 91×10 kg.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Elektron.

skrót od: elektronika, elektroniczny (czytany jako cały, odmienny wyraz)


Źródła:

SJP.pl

Elektronarzędzie

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) techn. narzędzie elektryczne przeznaczone do prac remontowych i budowlanych


Źródła:

Wiktionary

Elektroneurograf

aparat rejestrujący potencjały bioelektryczne nerwów


Źródła:

SJP.pl

Elektroneurografia

Elektroneurografia ( nerve conduction study, NCS) – badanie dodatkowe stosowane często w neurologii w celu oceny nerwów obwodowych, a w szczególności ich właściwości elektrycznych: przewodnictwa impulsów wędrujących wzdłuż włókien czuciowych, ruchowych lub mieszanych.


Źródła:

Wikipedia

Elektroniczka

→ elektronik


Patrz:elektronik

Źródła:

SJP.pl

Elektroniczny

1. → elektronika;
2. kartka elektroniczna - wiadomość z życzeniami w postaci elektronicznej; e-kartka;
3. papieros elektroniczny - urządzenie do wdychania oparów płynu z małym stężeniem nikotyny, przypominające papierosa; e-papieros


przymiotnik

 (1.1) związany z elektroniką, opierający się na elektronice


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Elektronik

specjalista w dziedzinie elektroniki


Źródła:

SJP.pl

Elektronika

1. dziedzina nauki i techniki badająca zjawiska wywoływane ruchem elektronów;
2. kierunek studiów z zakresu tej dziedziny;
3. ogół urządzeń elektronicznych i ich części;
4. potocznie: muzyka elektroniczna


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) dziedzina zajmującą się wytwarzaniem i przetwarzaniem sygnałów w postaci prądów i napięć elektrycznych;

 (1.2) pot. sprzęt elektroniczny, urządzenia elektroniczne

 (1.3) muz. ogół muzyki elektronicznej


Zobacz też: elektronika użytkowa – sprzęt elektroniczny domowego użytku.

Elektronika – dziedzina techniki zajmująca się wytwarzaniem i przetwarzaniem sygnałów w postaci prądów i napięć elektrycznych lub pól elektromagnetycznych. Wykorzystywanie zjawisk oddziaływania pomiędzy ładunkami do przenoszenia informacji.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Elektronizacja

Elektronizacja to tytuł serii książek wydawanych w latach osiemdziesiątych XX wieku przez Wydawnictwa Komunikacji i Łączności (WKŁ) w formie numerowanych zeszytów. Charakter tych wydawnictw najlepiej oddaje podtytuł serii, który brzmiał: poradnik zawodowy Były to publikacje z zakresu elektroniki i informatyki oraz pokrewnych dziedzin odnoszące się do praktyki zastosowań omawianych tematów.


Źródła:

Wikipedia

Elektronizować

1. wyposażać w urządzenia elektroniczne;
2. elektronizować się - być wyposażonym w urządzenia elektroniczne


Źródła:

SJP.pl

Elektronografia

Elektronografia – metoda badania budowy substancji oparta na dyfrakcji elektronów. Wykorzystywana do analizowania struktury kryształów, warstw powierzchniowych, cieczy, cząstek itp.


Źródła:

Wikipedia

Elektronowi

forma przymiotnika.

 (1.1) M. i W. mos. lm. od: elektronowy

forma rzeczownika.

 (2.1) C. lp. od: elektron


Źródła:

Wiktionary

Elektronowolt

jednostka pracy i energii stosowana w fizyce jądrowej


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) fiz. jednostka energii;


Elektronowolt (eV) – jednostka energii stosowana w fizyce.

Jeden elektronowolt to energia, jaką uzyskuje bądź traci elektron, który przemieścił się w próżni w polu elektrycznym o różnicy potencjałów równej 1 woltowi. Jego wartość wyrażona w dżulach to 1 wolt pomnożony przez elektryczny ładunek elementarny e:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Elektronowy

przymiotnik od: elektron


przymiotnik relacyjny

 (1.1) fiz. związany z elektronami

 (1.2) hutn. związany z elektronem, stopem metalicznym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Elektronystagmografia

Elektronystagmografia – badanie diagnostyczne narządu równowagi, polegające na rejestracji ruchów gałek ocznych dzięki wykorzystaniu pomiaru potencjału rogówkowo-siatkówkowego.


Źródła:

Wikipedia

Elektronówka

środowiskowo: lampa elektronowa


Źródła:

SJP.pl

Elektroodpad

odpad będący zużytym sprzętem elektrycznym lub elektronicznym; elektrośmieć


Źródła:

SJP.pl

Elektrooftalm

diatermia chirurgiczna stosowana w zabiegach oftalmologicznych


Źródła:

SJP.pl

Elektrookulogram

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) techn. med. zapis zmian potencjału elektrycznego gałki ocznej podczas jej ruchów, uzyskiwany za pomocą elektrookulografii


El


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Elektrooptyczny

→ elektrooptyka


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z elektrooptyką, dotyczący elektrooptyki


Patrz:elektrooptyka

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Elektroosmotyczny

→ elektroosmoza


Patrz:elektroosmoza

Źródła:

SJP.pl

Elektroosmoza

El


Źródła:

Wikipedia

Elektropatologia

nauka badająca zmiany chorobowe powstałe pod wpływem porażeń prądem elektrycznym


Źródła:

SJP.pl

Elektropetryfikacja

metoda zeskalania (petryfikacji) gruntu za pomocą szkła wodnego i chlorku wapnia; cebertyzacja


Elektropetryfikacja (elektro- + petryfikacja – gr. "pétra" „skała” + łac. "facere" „czynić”), zeskalanie, cebertyzacja, elektroiniekcja, elektrosylikatyzacja – proces zeskalania podłoża (gruntu) przez działanie polem elektrycznym przy jednoczesnym wprowadzaniu do niego zawiesin cementowych i roztworów szkła wodnego oraz chlorku wapnia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Elektropolerowanie

Elektropolerowanie – technika elektrochemicznej obróbki stali.Podstawowym warunkiem elektropolerowania metalu jest wytworzenie na jego powierzchni warstewki utworzonej z produktów reakcji.

Polerowany przedmiot jest podłączony w wannie galwanicznej do dodatniej elektrody (anody), w wyniku czego nierówności, jakie występują na metalu, zostają pokryte warstewką produktów o większej rezystywności niż elektrolit.


Źródła:

Wikipedia

Elektropompa

pompa elektryczna


Źródła:

SJP.pl

Elektropołów

połów ryb przy wykorzystaniu zjawiska elektrotaksji


Elektropołów – rodzaj połowu ryb lub innych zwierząt wodnych prowadzony przy pomocy elektrycznych narzędzi połowowych.

W elektropołowie wykorzystuje się zjawisko elektrotaksji, czyli zachowanie ryb w polu elektrycznym polegające na podążaniu w stronę dodatnio naładowanej elektrody (anody).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Elektroradiolog

specjalista w dziedzinie elektroradiologii


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) med. specjalista w zakresie elektroradiologii;


Elektroradiolog ( Radiation Therapist (RTT) / Radiographer) – medyczny zawód regulowany, uprawniony do wykonywaniu czynności zawodowych w dziedzinie elektroradiologii należącej do nauk medycznych, nauk o zdrowiu, w tym czynności z zakresu radiologii i diagnostyki obrazowej, ultrasonograficznej, radiologii zabiegowej, elektrofizjologii, medycyny nuklearnej i radioterapii oraz realizowaniu zadań ochrony radiologicznej pacjenta i personelu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Elektroradiologia

El


Źródła:

Wikipedia

Elektroradiologiczny

→ elektroradiologia


Patrz:elektroradiologia

Źródła:

SJP.pl

Elektrorafinacja

metalurgiczny proces oczyszczania metali


Elektrorafinacja (rafinacja elektrolityczna) – proces oczyszczania metali otrzymanych drogą hutniczą w procesie elektrolizy.

Oczyszczany metal umieszczany jest jako anoda w roztworze własnej soli. Katodą jest ten sam, tyle że wcześniej oczyszczony metal. Anoda roztwarza się, a metal bez zanieczyszczeń osadza się na katodzie. Zanieczyszczenia rozpuszczają się w roztworze lub wytrącają się w postaci tzw. "szlamu anodowego".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Elektroretinografia

badanie zmian potencjału czynnościowego powstającego w siatkówce oka pod wpływem błysku świetlnego, stosowana najczęściej w diagnostyce chorób siatkówki i nerwu wzrokowego


Źródła:

SJP.pl

Elektrorygiel

rygiel elektromagnetyczny


Źródła:

SJP.pl

Elektroskop

przyrząd do wykrywania ładunku elektrostatycznego


El


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Elektrosmog

1. potocznie: zanieczyszczenie powietrza spowodowane promieniowaniem elektromagnetycznym;
2. pola elektromagnetyczne wytwarzane przez urządzenia elektryczne


El


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Elektrosmogowy

→ elektrosmog


Patrz:elektrosmog

Źródła:

SJP.pl

Elektrosprzęt

sprzęt elektryczny


Źródła:

SJP.pl

Elektrostacja

stacja do ładowania pojazdów elektrycznych


Źródła:

SJP.pl

Elektrostal

Elektrostal (ros. Электросталь) – miasto w Rosji, w obwodzie moskiewskim. Około 156 tys. mieszkańców (2020).

Miasto to powstało w 1916 r. w związku z budową huty stali szlachetnych, a w 1938 r. otrzymało prawa miejskie.


Źródła:

Wikipedia

Elektrostatyczny

→ elektrostatyka


przymiotnik relacyjny

 (1.1) fiz. związany z elektrostatyką, dotyczący elektrostatyki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Elektrostatyka

Elektrostatyka – dziedzina fizyki zajmująca się oddziaływaniami pomiędzy nieruchomymi ładunkami elektrycznymi. Oddziaływania te zwane są elektrostatycznymi. Elektrostatyka rozpatruje też ładunki poruszające się, o ile pomija się wszystkie efekty wynikające z ruchu ładunków z wyjątkiem zmiany ilości ładunku. Analogicznie, magnetostatyka zajmuje się polami magnetycznymi stałymi w czasie.


Źródła:

Wikipedia

Elektrostrykcja

zjawisko zmiany rozmiarów ciała pod wpływem przyłożonego zewnętrznego pola elektrycznego


Elektrostrykcja – zjawisko zmiany wymiarów materiału pod wpływem pola elektrycznego (napięcia). Charakteryzuje się tym, że zmiana wymiarów zachodzi w jednym kierunku, niezależnie od kierunku przyłożonego pola elektrycznego (zjawisko proste). Stopień odkształcenia jest proporcjonalny do kwadratu natężenia pola. Elektrostrykcji nie należy mylić z odwrotnym zjawiskiem piezoelektrycznym.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Elektrostymulacja

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) metoda terapeutyczna wykorzystująca napięcie elektryczne o niskich wartościach


Elektrostymulacja – pobudza nerwy lub mięśnie za pomocą impulsów elektrycznych wywołujących skurcz mięśnia, drażniąc prądem bezpośredni mięsień albo pośrednio nerw zaopatrujący mięsień. Elektrostymulację stosuje się przy dolegliwościach bólowych (różnego pochodzenia), jako przeciwdziałanie atrofii unieruchomionych mięśni, wspomagająco przy nietrzymaniu moczu oraz leczeniu zaburzeń krążenia.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Elektroszoker

niewielkie urządzenie wytwarzające prąd elektryczny, służące do paraliżowania i obezwładniania przeciwnika; paralizator


Źródła:

SJP.pl

Elektrotaksja

reakcja ruchowa swobodnie poruszających się organizmów (np. pierwotniaków) lub komórek (np. plemników) na przepływ prądu w danym środowisku; galwanotaksja


Źródła:

SJP.pl

Elektrotechnik

specjalista w dziedzinie elektrotechniki


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) specjalista z elektrotechniki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Elektrotechnika

specjalista w dziedzinie elektrotechniki


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nauk. techn. dziedzina nauki i techniki zajmująca się wytwarzaniem, przesyłaniem, przetwarzaniem i zastosowaniem energii elektrycznej


Elektrotechnika "(nazywana również inżynierią elektryczną, potocznie elektryką)" – dyscyplina techniczna zajmująca się zagadnieniami związanymi z wytwarzaniem, przekształcaniem, przesyłaniem, rozdziałem, magazynowaniem oraz użytkowaniem energii elektrycznej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Elektroterapia

metoda leczenia za pomocą prądu elektrycznego; elektrolecznictwo


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. leczenie prądem elektrycznym;


Elektroterapia, elektrolecznictwo – dziedzina fizykoterapii (lecznictwa fizykalnego) zajmująca się leczeniem objawowym schorzeń m.in. układu ruchu i neurologicznych za pomocą różnego rodzaju prądów leczniczych, w którym wykorzystuje się do leczenia prąd stały, modulowane prądy średniej częstotliwości oraz prądy impulsowe małej i średniej częstotliwości.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Elektrotermia

Elektrotermia jest działem elektrotechniki (jedna z jej specjalizacji), nauki i techniki dotyczącym przemian energii elektrycznej w ciepło do celów użytkowych lub przemysłowych.

Do przemian elektrotermicznych powszechnych w przemyśle należą:

Do realizacji przemian energii elektrycznej w ciepło wykorzystuje się urządzenia elektrotermiczne. Można je podzielić na:


Źródła:

Wikipedia

Elektrotermik

specjalista w zakresie techniki zajmującej się bezpośrednimi przemianami energii elektrycznej w ciepło


Źródła:

SJP.pl

Elektrotermoterapia

metoda leczenia za pomocą energii cieplnej wytwarzanej przez urządzenia elektryczne


Źródła:

SJP.pl

Elektrotonus

zmiana pobudliwości nerwu lub mięśnia występująca podczas przepływu przez nie prądu stałego


Źródła:

SJP.pl

Elektrotropizm

Elektrotropizm, galwanotropizm – rodzaj tropizmu, w którym ruch warunkowany jest przez pole elektryczne. Reakcję ruchową tego typu wykazują: neurony, komórki mięśni, fibroblasty, komórki nabłonka, zielone glony, zarodniki, łagiewka pyłkowa.


Źródła:

Wikipedia

Elektroujemność

zdolność pierwiastka do przyciągania elektronów


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) chem. skłonność atomu pierwiastka do przyciągania elektronów w wiązaniu chemicznym;


El


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Elektrowiert

Elektrowiert – urządzenie napędzające sprzężony z nim świder wiertniczy, stosowane w trakcie wierceń obrotowych. Zasadniczym elementem elektrowiertu jest zasilany z powierzchni silnik elektryczny, przekazujący wytworzony moment obrotowy na narzędzie wiercące.


Źródła:

Wikipedia

Elektrowilk

elektryczna maszyna do mielenia mięsa używana w zakładach masarskich


Źródła:

SJP.pl

Elektrownia

zakład energetyczny wytwarzający i rozdzielający energię elektryczną


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) elektr. zakład przemysłowy, w którym wytwarza się energię elektryczną;


Elektrownia – zakład przemysłowy wytwarzający energię elektryczną przez przetwarzanie innych form energii pierwotnej.

Elektrownia to obiekt techniczny składający się z jednego lub kilku zespołów urządzeń służących do wytwarzania energii elektrycznej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Elektrowniany

przymiotnik

 (1.1) dotyczący elektrowni


Źródła:

Wiktionary

Elektrowozownia

zajezdnia lokomotyw elektrycznych


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kolej. zespół pomieszczeń i warsztatów wraz z wyposażeniem, przystosowanych do garażowania, konserwacji i napraw elektrowozów lub innych elektrycznych pojazdów szynowych;


Elektrowozownia – baza, zakład eksploatacji, zajezdnia; zespół pomieszczeń i warsztatów oraz torów przeznaczonych do przechowywania i obsługiwania technicznego lokomotyw elektrycznych.

W minionych latach funkcjonowała niewielka liczba jednostek kolejowych o tej nazwie, np. Elektrowozownia Gdynia Cisowa, obsługująca ruch pasażerski w aglomeracji trójmiejskiej. Jednak większość lokomotyw elektrycznych była na stanie lokomotywowni.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Elektrowstrząs

zwykle w liczbie mnogiej: wstrząsy elektryczne spowodowane przepuszczaniem przez ciało pacjenta prądu elektrycznego o niskim natężeniu; stosowane jako metoda leczenia niektórych chorób psychicznych


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) med. elektr. zabieg polegający na przepuszczeniu prądu elektrycznego przez ciało pacjenta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Elektrowstrząsowy

→ elektrowstrząs


przymiotnik relacyjny

 (1.1) med. związany z elektrowstrząsami, dotyczący elektrowstrząsów


Patrz:elektrowstrząs

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Elektrowóz

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) kolej. lokomotywa z napędem elektrycznym;


Źródła:

Wiktionary

Elektrozaczep

urządzenie elektromagnetyczne do odryglowywania i zaryglowywania drzwi


Elektrozaczep – urządzenie elektromagnetyczne, w obudowie symetrycznej lub niesymetrycznej, służące do zdalnego, przewodowego odryglowywania drzwi, furtek, oraz drzwiczek szafek. Jest rozpowszechnionym elementem wykonawczym systemów kontroli dostępu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Elektrozamek

zamek do drzwi sterowany za pomocą sygnału elektrycznego


Źródła:

SJP.pl

Elektrozawór

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) techn. zob. zawór elektromagnetyczny.


Źródła:

Wiktionary

Elektrośmieć

niepotrzebny, zwykle niesprawny sprzęt elektroniczny lub elektryczny; elektroodpad


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) pot. niepotrzebny, najczęściej uszkodzony sprzęt elektroniczny wymagający utylizacji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Elektrożużlowy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) techn. związany z wytwarzaniem ciepła przez opór stawiany przez roztopiony żużel prądowi wytwarzanemu przez elektrody


Źródła:

Wiktionary

Elektrum

1. minerał, roztwór stały złota i srebra z niewielką ilością miedzi i żelaza;
2. dawna nazwa bursztynu


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) miner. naturalnie występujący stop złota i srebra, dawniej używany do wybijania monet;


Elektrum, elektron – minerał z grupy pierwiastków rodzimych będący stopem złota i srebra (ponad 20%), z niewielką ilością miedzi oraz żelaza.

Także otrzymywany sztucznie stop złota i srebra.

Nazwa wywodzi się od bladożółtej barwy przypominającej bursztyn ( electrum, ἤλεκτρον "ēlektron" ‘bursztyn’).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Elektryczek

tylko w połączeniu: pstryczek-elektryczek - żartobliwie: wyłącznik lub przełącznik do światła elektrycznego


Patrz:elektryk

Źródła:

SJP.pl

Elektryczka

tylko w połączeniu: pstryczek-elektryczek - żartobliwie: wyłącznik lub przełącznik do światła elektrycznego


Patrz:elektryk

Źródła:

SJP.pl

Elektrycznie

przysłówek

 (1.1) w sposób dotyczący elektryczności


Źródła:

Wiktionary

Elektryczność

1. forma energii w postaci pól i ładunków elektrycznych;
2. zjawiska związane ze wzajemnym oddziaływaniem pól elektrycznych;
3. prąd elektryczny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) fiz. własność materii, pozwalająca jej oddziaływać z polem elektromagnetycznym;

 (1.2) pot. prąd elektryczny

 (1.3) pot. sztuczne światło otrzymywane z prądu elektrycznego

 (1.4) odprzym. cecha tego, co jest elektryczne


Elektryczność (od ήλεκτρον (elektron) – bursztyn) – zespół zjawisk fizycznych związanych z obecnością, ruchem i oddziaływaniem materii posiadającej ładunek elektryczny. Elektryczność jest powiązana z magnetyzmem, a oba te zjawiska należą do elektromagnetyzmu, opisanego równaniami Maxwella o związku ładunków elektrycznych z polem elektromagnetycznym, składającego się z pola elektrycznego i pola magnetycznego.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Elektryczny

1. przymiotnik od: elektryczność; odnoszący się do elektryczności, oddziałujący elektrycznie;
2. zasilany elektrycznością


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z elektrycznością; działający przy wykorzystaniu elektryczności

 (1.2) pot. elektrostatyczny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Elektryfikacja

1. doprowadzenie energii elektrycznej do jakiegoś miejsca, obiektu, obszaru;
2. zastosowanie energii elektrycznej w jakiejś dziedzinie przemysłu lub usług


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) elektr. proces wprowadzania energii elektrycznej do miejsc, które jej wcześniej nie miały; rozbudowa infrastruktury elektrycznej


Elektryfikacja – proces mający na celu rozprzestrzenienie sieci elektroenergetycznej. Elektryfikowane są miejscowości lub obiekty przemysłowe, przez doprowadzanie linii elektrycznych ze stacji transformatorowych. Elektryfikacją nazywane jest również zakładanie sieci trakcyjnej nad torami kolejowymi lub stawianie słupów podtrzymujących linie energetyczne i odprowadzanie przewodów elektrycznych ze słupów do domów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Elektryfikacyjny

związany z elektryfikacją


Źródła:

SJP.pl

Elektryfikowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) zapewnianie możliwości korzystania z energii elektrycznej na jakimś terenie


Źródła:

Wiktionary

Elektryfikować

1. doprowadzać energię elektryczną do jakiegoś miejsca, obiektu, obszaru;
2. wprowadzać stosowanie energii elektrycznej w jakiejś dziedzinie przemysłu lub usług


czasownik

 (1.1) doprowadzać energię elektryczną do danego miejsca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Elektryk

1. specjalista w dziedzinie elektryki;
2. pracownik firmy elektromontażowej lub innej związanej z elektrycznością; monter instalacji elektrycznych


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba zajmująca się urządzeniami elektrycznymi

 (1.2) specjalista z zakresu elektryki

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) środ. muz. gitara elektryczna

 (2.2) środ. elektroniczny papieros

 (2.3) środ. mot. samochód elektryczny


Elektryk – zawód związany z montażem i naprawą instalacji elektrycznych oraz konserwacyjno-naprawczych instalacji zalicznikowych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Elektryka

dział wiedzy, który obejmuje zagadnienia z dziedziny elektryczności i opisuje jej wykorzystanie


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Elektrykarz

w górnictwie: wykwalifikowany robotnik zajmujący się zakładaniem i utrzymaniem sieci elektrycznej w kopalni


Źródła:

SJP.pl

Elektryzacja

Elektryzacja (elektryzowanie) – zjawisko fizyczne, proces polegający na wytworzeniu w ciele, elektrycznie obojętnym, nadmiaru ładunków elektrycznych jednego znaku. Zawsze towarzyszy mu powstanie w otoczeniu ładunku o przeciwnym znaku, takiego samego co do wartości bezwzględnej, gdyż proces ten polega na rozdzieleniu już istniejących ładunków o przeciwnych znakach.


Źródła:

Wikipedia

Elektryzator

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) urządzenie zasilajace ogrodzenia elektryczne


Źródła:

Wiktionary

Elektryzowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|elektryzować.


Źródła:

Wiktionary

Elektryzować

1. nadawać czemuś ładunek elektryczny;
2. poddawać działaniu prądu elektrycznego;
3. wzbudzać zainteresowanie, sprawiać silne wrażenie; ekscytować;
4. elektryzować się:
a) ładować się elektrycznie, przyjmować ładunek elektryczny;
b) być zdolnym do takiego ładowania;
c) ulegać działaniu prądu elektrycznego;
d) podniecać się czymś, ekscytować się


czasownik przechodni niedokonany

 (1.1) fiz. nadawać czemuś ładunek elektryczny (zwykle przez pocieranie)

 (1.2) wzbudzać duże zainteresowanie, ekscytować

czasownik zwrotny niedokonany elektryzować się

 (2.1) fiz. nadawać sobie ładunek elektryczny

 (2.2) być zdolnym do bycia otrzymywania ładunku elektrycznego

 (2.3) pot. generować iskry lub hałas z powodu bycia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Elektryzujący

wywierający silne wrażenie; wstrząsający, podniecający


Źródła:

SJP.pl

Elektywnie

→ elektywny


Patrz:elektywny

Źródła:

SJP.pl

Elektywny

wybieralny, możliwy do wyboru


Źródła:

SJP.pl

Elemencik

zdrobnienie od: element


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od element


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Element

1. część składowa jakiejś całości; składnik nadający czemuś odrębną cechę, właściwość; czynnik;
2. zbiorowe określenie osób z marginesu społecznego, zamieszkujących biedne dzielnice miast i zaangażowanych w działalność przestępczą


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) część składowa pewnej całości, struktury

 (1.2) pot. pejor. niepochlebne określenie grupy społecznej lub jej przedstawiciela

 (1.3) filoz. w filozofii starożytnej jeden z podstawowych składników znanego świata (ziemia, woda, ogień lub powietrze)

 (1.4) mat. obiekt należący do rozważanego zbioru lub klasy


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Elementarniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: elementarny


Źródła:

SJP.pl

Elementarność

→ elementarny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co elementarne


Patrz:elementarny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Elementarny

1. tkwiący u podstaw; najpierwszy, najprostszy;
2. w fizyce: cząstki elementarne - cząstki subatomowe, niepodzielne według dzisiejszej wiedzy;
3. w matematyce: funkcje elementarne - funkcji wymierne, logarytmiczne, wykładnicze i trygonometryczne;
4. komórka elementarna - najmniejszy fragment sieci krystalicznej;
5. dawniej: szkoła elementarna - szkoła ludowa, dająca minimum wykształcenia; szkoła podstawowa


przymiotnik

 (1.1) podstawowy, najprostszy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Elementaryzm

kierunek w plastyce, architekturze i wzornictwie XX w. charakteryzujący się wykorzystaniem prostokątnych i prostopadłych form; neoplastycyzm


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) szt. archit. nurt XX w. charakteryzujący się wykorzystaniem prostokątnych i prostopadłych form oraz dążący (w sztuce) do zwiększenia dynamizmu kompozycji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Elementarz

1. podręcznik używany do nauki pisania i czytania, zwłaszcza w pierwszym roku nauki szkolnej; pierwsza czytanka;
2. przenośnie: zbiór najbardziej podstawowych wiadomości, zasad itp.; podręcznik, poradnik, ABC


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) eduk. podręcznik do początkowej nauki czytania i pisania;

 (1.2) przen. rzecz podstawowa; coś, co każdy powinien wiedzieć i umieć


Elementarz ( elementarius „początkowy”) – książka wprowadzająca w najbardziej podstawowe zagadnienia jakiejś dziedziny, zbiór elementarnej wiedzy w danym zagadnieniu, np.: elementarz języka polskiego, dla chcących się nauczyć czytać i pisać – elementarz pierwszoklasisty (pot. abecadło).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Elementarzowy

taki, który odnosi się do elementarza - podręcznika stosowanego do nauki czytania i pisania lub poradnika zwierającego podstawowe informacje


przymiotnik

 (1.1) związany z elementarzem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Elementarzyk

zdrobnienie od: elementarz


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od: elementarz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Elementowy

→ element


Patrz:element

Źródła:

SJP.pl

Elementy

1. część składowa jakiejś całości; składnik nadający czemuś odrębną cechę, właściwość; czynnik;
2. zbiorowe określenie osób z marginesu społecznego, zamieszkujących biedne dzielnice miast i zaangażowanych w działalność przestępczą


Źródła:

SJP.pl

Elemi

żywica naturalna otrzymywana z drzewa kanarecznika


El


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Elemis

marka telewizorów i firma; ELEMIS


Źródła:

SJP.pl

Elemozyna

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. ofiarowanie daru człowiekowi w potrzebie


Źródła:

Wiktionary

Elena

imię żeńskie


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Elenchus

spis, lista, katalog


Źródła:

SJP.pl

Eleni

Zobacz też: Eleni (film).

Eleni Tzoka ( Ελένη Τζόκα) z domu Milopulu ( Μυλοπούλου) (ur. 27 kwietnia 1956 w Bielawie) – polska piosenkarka pochodzenia greckiego, autorka tekstów i kompozytorka. Wykonuje utwory w języku: polskim, greckim i angielskim.


Źródła:

Wikipedia

Elenia

rodzaj ptaków z rodziny tyrankowatych


Źródła:

SJP.pl

Eleniak

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Elenium

nazwa handlowa leku stosowanego w leczeniu stanów lękowych i niepokoju, zawierającego chlordiazepoksyd; Librium


Źródła:

SJP.pl

Elenktyczny

elenktyczna metoda - krytyczna część dialogu, polegająca na zbijaniu kolejnych argumentów przeciwnika, stosowana w sokratejskiej metodzie nauczania


Źródła:

SJP.pl

Eleonora

imię żeńskie


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.;


Eleonora – imię żeńskie nieustalonego pochodzenia; być może hebrajskiego (może od "el" – „Bóg” oraz "or" – „światło”; czyli „Bóg mi światłem”), arabskiego lub greckiego (od "eleo" – „lituję się”).

Jej postacią zdrobniałą (skróconą) jest Nora.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Eleonorka

zdrobnienie od: Eleonora


Źródła:

SJP.pl

Eleonorzyny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Eleonory lub z nią związany


Źródła:

SJP.pl

Elephantiasis

[czytaj: elefantiaz-is] choroba objawiająca się rozrostem tkanki łącznej skóry przeważnie kończyn dolnych i krocza, wywołana przez pasożyty, bakterie lub wskutek przewlekłego zastoju krwi i obrzęku; słoniowatość, elefantiaza, słoniowacizna


Źródła:

SJP.pl

Elerowski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Eleukadia

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.


Źródła:

Wiktionary

Eleusa

ikona przedstawiająca Matkę Boską


Eleusa (gr. "Ελεούσα" od "έλεος" czułość) – typ ikonograficzny przedstawień Matki Bożej z Dzieciątkiem, ukazujący Marię, która trzyma w ramionach młodzieńczego Chrystusa i pochyla głowę, aby przytulić swój policzek do policzka syna. Chrystus obejmuje ją jedną ręką (często niewidoczną) za szyję, a drugą trzyma w ręce Matki.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Eleusis

miasto w Grecji


Eleusis (także Elefsis, Elefsina; gr. Ελευσίνα Elefsína; staroż. "Eleusis", spol. Eleuzis, Eleuzyna) – miasto przemysłowe w Grecji w Attyce.

Położone o 20 km od Aten nad zatoką noszącą grecką nazwę Kolpos Elefsinas, u zbiegu dwóch autostrad i trasy szybkiego ruchu. Przynależne do administracji zdecentralizowanej Attyka, w regionie Attyka, w jednostce regionalnej Attyka Zachodnia. Siedziba gminy Eleusis. W 2011 roku liczyło 24 910 mieszkańców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Eleuteria

uroczystość ku czci Zeusa, obchodzona w starożytnej Grecji na pamiątkę zwycięstwa nad Persami


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Eleuterie

uroczystość ku czci Zeusa, obchodzona w starożytnej Grecji na pamiątkę zwycięstwa nad Persami


Źródła:

SJP.pl

Eleuteriusz

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) rzad. imię|polski|m.;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Eleutery

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.;


Źródła:

Wiktionary

Eleuteryzm

mesjanistyczna koncepcja filozoficzna, wprowadzona przez Wincentego Lutosławskiego (1863-1954)


Źródła:

SJP.pl

Eleuzyjski

misteria eleuzyjskie - uroczystości o charakterze misteriów, początkowo tajne, obchodzone ku czci bogiń Demeter i Persefony w mieście Eleusis koło Aten; eleuzynia, eleuzynie, misteria eleuzyńskie


Źródła:

SJP.pl

Eleuzynia

uroczystości o charakterze misteriów, początkowo tajne, obchodzone ku czci bogiń Demeter i Persefony w mieście Eleusis koło Aten; eleuzynie, eleuzyńskie misteria


Źródła:

SJP.pl

Eleuzynie

uroczystości o charakterze misteriów, początkowo tajne, obchodzone ku czci bogiń Demeter i Persefony w mieście Eleusis koło Aten; eleuzynia, eleuzyńskie misteria


Źródła:

SJP.pl

Eleuzyński

misteria eleuzyńskie - uroczystości o charakterze misteriów, początkowo tajne, obchodzone ku czci bogiń Demeter i Persefony w mieście Eleusis koło Aten; eleuzynia, eleuzynie, misteria eleuzyjskie


Źródła:

SJP.pl

Elew

uczeń szkoły wojskowej


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) wojsk. uczeń szkoły wojskowej

 (1.2) wojsk. żołnierz służby przygotowawczej kształcący się na szeregowego;

 (1.3) daw. uczeń, wychowanek


El


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Elewacja

1. zewnętrzna ściana budynku; lico budynku;
2. potocznie: zewnętrzna strona ściany budynku;
3. rodzaj rysunku architektonicznego;
4. wysokość gwiazdy nad horyzontem;
5. dawniej:
a) podniesienie hostii w czasie mszy;
b) podniesienie wylotu działa przy strzelaniu


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) archit. bud. zewnętrzna powierzchnia ściany budynku z wszystkimi znajdującymi się na niej elementami;

 (1.2) astr. wysokość ciała niebieskiego podawana w stopniach; kąt zawarty między horyzontem a prostą skierowaną do ciała niebieskiego

 (1.3) daw. stud. twarz


El


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Elewacyjny

związany z elewacją


Źródła:

SJP.pl

Elewator

duży magazyn zbożowy; spichlerz


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Elewatorowy

przymiotnik od: elewator


Źródła:

SJP.pl

Elewka

przestarzale o uczennicy


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) przest. uczennica, wychowanka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Elewon

element usterzenia umieszczony na krawędzi spływu skrzydła samolotu; sterolotka


Źródła:

SJP.pl

Elf

w mitologii oraz literaturze: istota pośrednia między bogami i ludźmi


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy

 (1.1) istota fantastyczna;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Elfa

urządzenie hydrauliczne spłukujące buraki cukrowe z wagonu wprost do kanału odprowadzającego je do fabryki


Źródła:

SJP.pl

Elfi

związany z elfem, charakterystyczny dla elfa


przymiotnik

 (1.1) fant. związany z elfami, wykonany przez nie; taki jak u elfów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Elficki

1. związany jest z elfami; elfi;
2. język elficki - sztuczny język utworzony przez Tolkiena


Źródła:

SJP.pl

Elfijka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) żeński odpowiednik elfa


Źródła:

Wiktionary

Elfik

1. mały elf;
2. rodzaj ptaków z rodziny kolibrowatych


Źródła:

SJP.pl

Elfka

→ elf


Patrz:elf

Źródła:

SJP.pl

Elfryda

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.;


Elfryda – imię żeńskie pochodzenia germańskiego, oznaczające „moc elfa” (chroniona przez elfy), a złożone z staroangielskiego słowa "ælf" połączonego z "þryð" – „siła, moc”.

Imię rzadkie. W styczniu 2025 r. w rejestrze PESEL, wśród publicznie dostępnych danych dotyczących osób żyjących, wykazano 1867 kobiet o imieniu Elfryda nadanym jako imię pierwsze.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Elgar

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Elgi

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. rzeka w azjatyckiej części Rosji, w Jakucji; lewy dopływ Indygirki;


Elgi – rzeka w azjatyckiej części Rosji, w Jakucji; lewy dopływ Indygirki. Długość 394 km; powierzchnia dorzecza 68 200 km².

Źródła w górach Suntar-Chajata; płynie przez Płaskowyż Elgiński najpierw w kierunku północno-zachodnim, potem północno-wschodnim i wschodnim; zamarza od października do maja; zasilanie deszczowo-śniegowe.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Elgiebet

potocznie: osoba nieheteroseksualna


Źródła:

SJP.pl

Elgiszewo

wieś w Polsce


Elgiszewo – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie golubsko-dobrzyńskim, w gminie Ciechocin.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Elgiński

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Elgi, dotyczący Elgi


Źródła:

Wiktionary

Eli

forma rzeczownika.

 (1.1) D., C., Ms. lp. od: Ela


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Elia

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Eliab

Eliab − postać biblijna ze Starego Testamentu.


Źródła:

Wikipedia

Eliakim

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Eliasz

imię męskie


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) rzad. imię|polski|m.;


Eliasz, również Eliasz z Tiszbe lub Eliasz Tiszbita ( ‏אֱלִיָּהוּ‎ "Eliyáhu", Ἠλίας "Elias", Илья-пророк) – jeden z proroków Starego Testamentu żyjący w IX w. przed Chrystusem w północnym państwie Izraela (imię tłumaczone jako: „Bogiem jest Jah”, „moim Bogiem jest Jahwe”). Święty Kościoła katolickiego, prawosławnego, koptyjskiego, ormiańskiego i syryjskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Eliaszib

Eliaszib – postać biblijna ze Starego Testamentu.

Arcykapłan z czasów Nehemiasza, który pomógł odbudować mury Jerozolimy.

Pojawia się w Księdze Nehemiasza 3,1, 13,4-9


Źródła:

Wikipedia

Eliaszowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Eliasza lub z nim związany


przymiotnik dzierżawczy

 (1.1) przest. gwara. należący do Eliasza


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Elida

imię żeńskie


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. hist. górzysta kraina historyczna w zachodniej części Półwyspu Peloponeskiego, z głównymi ośrodkami w Elidzie (1.2) i Olimpii

 (1.2) geogr. hist. starożytne miasto-państwo położone w Elidzie (1.1)


Elida, również Eleia, Elea, (nowogr. Ήλιδα a. Ηλεία, starogr. Ἤλις /dialekt attycki/ a. Ἄλις /dialekt dorycki/), inaczej Elis – dawny nomos i górzysta kraina historyczna w starożytnej Grecji położona w zachodniej części Półwyspu Peloponeskiego.

Do końca 2010 roku Elida była prefekturą w Republice Greckiej ze stolicą w Pirgos w regionie administracyjnym Grecja Zachodnia. Powierzchnia prefektury wynosiła 2618 km², zamieszkiwało ją ok. 198,8 tys. ludzi (stan z roku 2005).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Elidować

opuszczać, opuścić samogłoskę w sąsiedztwie innej samogłoski


Źródła:

SJP.pl

Elidziny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Elidy lub z nią związany


Źródła:

SJP.pl

Eliezer

postać biblijna ze Starego Testamentu


Eliezer – postać biblijna ze Starego Testamentu.

Jego imię znaczy „Bóg mego ojca był dla mnie pomocą”. Główny sługa Abrahama, który miał po nim dziedziczyć, gdy Abraham nie miał potomka. Najprawdopodobniej to Eliezerowi powierzono misję udania się do Mezopotamii po żonę dla Izaaka.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Elifaz

Elifaz – postać biblijna ze Starego Testamentu. Pochodził z Temanu.

Jeden z trzech przyjaciół Hioba, którzy przyszli, gdy spadły na niego nieszczęścia.


Źródła:

Wikipedia

Eligia

imię żeńskie


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.;


Eligia – żeńska wersja imienia Eligiusz, pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego "wybrany".

Eligia imieniny obchodzi 15 stycznia i 1 grudnia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Eligiusz

imię męskie


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.;


Eligiusz – imię męskie pochodzące od łacińskiego czasownika "eligo, elegi, electum" oznaczające – „wybrany”.

W Polsce imię pojawiło się w XVIII wieku. Należy do imion rzadkich i zanikających. W XX wieku nadano je 2210 razy. W styczniu 2024 w rejestrze PESEL było 1127 mężczyzn o imieniu Eligiusz nadanym jako imię pierwsze oraz 960 mężczyzn o imieniu Eligiusz nadanym jako imię drugie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Eligiuszek

zdrobnienie od: Eligiusz (imię męskie)


Źródła:

SJP.pl

Eligiuszostwo

Eligiusz z małżonką; Eligiuszowie


Źródła:

SJP.pl

Eligiuszowie

Eligiusz z małżonką; Eligiuszostwo


Źródła:

SJP.pl

Eligiuszowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Eligiusza lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Elihu

Elihu – postać biblijna ze Starego Testamentu. Elihu był synem Barachela Buzyty, co wskazuje, że był dalekim krewnym Abrahama.

Młody człowiek z historii o Hiobie, który doradzał mu, aby uniżył się przed Bogiem, co spowoduje, że jego skarga zostanie wysłuchana, a on sam pocieszony. Potępił pogląd trzech przyjaciół Hioba (Elifaza, Bildada i Sofara), że cierpi on z powodu swoich grzechów.


Źródła:

Wikipedia

Elijski

przymiotnik od: Elida (kraina w Grecji)


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Elidą, dotyczący Elidy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Eliksir

1. aromatyczny, słodki wyciąg roślinny o działaniu leczniczym i orzeźwiającym;
2. w przenośni: eliksir życia, eliksir młodości - magiczny płyn zapewniający wieczną młodość i zdrowie


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Elimelech

imię męskie


Źródła:

SJP.pl

Elimelek

Elimelek – postać biblijna ze Starego Testamentu.

Był mężem Noemi pochodzącym z Betlejem. Miał dwóch synów Machlona i Kiliona. Z powodu głodu przeniósł się z rodziną do Moabu. Tam ich synowie poślubili Moabitki: Orpę i Rut. Tam też zmarł Elimelek.


Źródła:

Wikipedia

Eliminacja

1. wyłączenie pewnych elementów spośród innych; selekcja;
2. pierwszy etap konkursu


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) usuwanie, często drogą selekcji

 (1.2) wstępna faza konkursu, zawodów

 (1.3) eufem. zabicie kogoś


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Eliminacje

1. wyłączenie pewnych elementów spośród innych; selekcja;
2. pierwszy etap konkursu


Źródła:

SJP.pl

Eliminacyjność

→ eliminacyjny


Patrz:eliminacyjny

Źródła:

SJP.pl

Eliminacyjny

związany z eliminacją


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z eliminacją, dotyczący eliminacji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Eliminator

1. coś usuwającego niepożądane, zbędne rzeczy lub zjawiska;
2. układ elektroniczny w odbiorniku radiowym lub telewizyjnym usuwający zakłócenia lub niepożądaną część odbieranego sygnału;
3. potocznie: początkowy etap walki bokserskich mający za zadanie wyłonić najlepszych zawodników


Eliminator – ósmy album studyjny ZZ Top, wydany w marcu 1983. Płyta odniosła największy sukces komercyjny w historii grupy. Album uzyskał również status diamentowej płyty.

W 2003 album został sklasyfikowany na 396. miejscu listy 500 albumów wszech czasów magazynu Rolling Stone.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Eliminatorka

→ eliminator


Patrz:eliminator

Źródła:

SJP.pl

Eliminowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|eliminować.


Źródła:

Wiktionary

Eliminować

czasownik

 (1.1) dokonywać eliminacji, usuwać, wykluczać coś

 (1.2) przen. eufem. pozbawiać życia


Źródła:

Wiktionary

Elimozna

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zob. elemozyna.


Źródła:

Wiktionary

Elina

imię żeńskie


Źródła:

SJP.pl

Eling

linowe urządzenie wykorzystywane do wyciągania statków


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) mors. urządzenie linowe w porcie służące do podnoszenia i wyciągania statków na brzeg


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Elinwar

stal stopowa


Elinwar – stal stopowa niklowo chromowa o znikomej rozszerzalności cieplnej i dobrych właściwościach sprężystych (stały moduł sprężystości w szerokim zakresie temperatury), stosowany głównie na sprężyny do zegarków, do aparatów pomiarowych itp.

Za odkrycie elinwaru Charles Édouard Guillaume otrzymał w roku 1920 Nagrodę Nobla.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Elinwarowy

przymiotnik od: elinwar


Źródła:

SJP.pl

Eliot

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Elipsa

owalna figura geometryczna


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) geom. zamknięta krzywa drugiego stopnia taka, że suma odległości każdego z punktów tej krzywej od dwóch innych, dowolnie obranych punktów (ognisk elipsy) jest stała;

 (1.2) liter. figura retoryczna, polegająca na celowym pominięciu jednego lub kilku wyrazów w zdaniu lub wersie;


Elipsa (gr. ἔλλειψις, "elleipsis" – „brak, opuszczenie, pominięcie”, zob. geneza) – przypadek ograniczonej krzywej stożkowej, czyli krzywej będącej częścią wspólną powierzchni stożkowej oraz przecinającej ją płaszczyzny. Elipsę można zdefiniować także jako miejsce geometryczne tych wszystkich punktów płaszczyzny, dla których suma odległości od dwóch ustalonych punktów jest stałą.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Elipso

forma rzeczownika.

 (1.1) W. lp. od elipsa


Źródła:

Wiktionary

Elipsograf

narzędzie do wykreślania elips


Źródła:

SJP.pl

Elipsoida

1. powierzchnia powstała przez obrót elipsy dookoła jej osi symetrii;
2. bryła, której wszystkie przekroje płaskie są elipsami


Elipsoida – powierzchnia, której wszystkie przekroje płaskie są elipsami. Czasem tym słowem oznacza się też bryłę ograniczoną tą powierzchnią.

Szczególnym przypadkiem elipsoidy jest elipsoida obrotowa, czyli powierzchnia ograniczona powstała przez obrót elipsy wokół jednej z jej osi symetrii; z kolei elipsoidy obrotowe są uogólnieniem sfery.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Elipsoidalny

przymiotnik od: elipsoida


przymiotnik

 (1.1) mający kształt elipsoidy, odnoszący się do elipsoidy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Elipsometr

przyrząd do pomiaru właściwości dwójłomnych powierzchni w świetle odbitym


Źródła:

SJP.pl

Elipsowaty

mający kształt elipsy, przypominający elipsę; owalny


Źródła:

SJP.pl

Eliptyczno-Lancetowaty

podłużny, spiczasty i przypominający elipsę


Źródła:

SJP.pl

Eliptyczność

→ eliptyczny


Patrz:eliptyczny

Źródła:

SJP.pl

Eliptyczny

1. o kształcie elipsy;
2. polegający na elipsie, zawierający elipsę


przymiotnik

 (1.1) mający kształt elipsy

 (1.2) liter. polegający na elipsie, zawierający elipsę

 (1.3) mat. związany z elipsą


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Elisabeth

imię żeńskie


Źródła:

SJP.pl

Elisma

elisma wodna - gatunek rośliny z rodziny żabieńcowatych


Źródła:

SJP.pl

Elista

stolica Kałmucji


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Rosji, położone na południu jej europejskiej części, stolica Republiki Kałmucji;


El


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Elisteński

przymiotnik

 (1.1) dotyczący Elisty, związany z Elistą


Źródła:

Wiktionary

Elita

1. grupa osób wyróżniających się spośród innych jakimiś cechami uznanymi za ważne w danej społeczności;
2. rolnictwo: rodzaj materiału nasiennego roślin uprawnych


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) grupa ludzi wyróżniająca się pozytywnie w pewnym środowisku

 (1.2) wyodrębniona, niekoniecznie sformalizowana, grupa przywódcza, stanowiąca wzór dla reszty społeczeństwa, kierująca jego życiem i określająca lub przynajmniej wpływająca na kierunek jego rozwoju


El


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Elitarnie

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób elitarny

 (1.2) ekskluzywnie, wybiórczo


Źródła:

Wiktionary

Elitarność

→ elitarny


Patrz:elitarny

Źródła:

SJP.pl

Elitarny

1. uprzywilejowany, dostępny dla elit, ekskluzywny
2. najlepszy z najlepszych (np. oddział)


przymiotnik jakościowy

 (1.1) dostępny tylko dla niektórych osób


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Elitarysta

zwolennik elitaryzmu


Źródła:

SJP.pl

Elitarystka

→ elitarysta


Patrz:elitarysta

Źródła:

SJP.pl

Elitarystyczny

→ elitaryzm


Patrz:elitaryzm

Źródła:

SJP.pl

Elitaryzacja

1. sprawianie, że coś staje się dostępne lub właściwe dla wyróżniającej się, uprzywilejowanej grupy ludzi;
2. stawanie się takim;
3. powstawanie, wyodrębnianie się elit


Źródła:

SJP.pl

Elitaryzm

1. odgradzanie się od ogółu, zamykanie się w grupie osób uprzywilejowanych lub uważających siebie za lepszych pod danym względem;
2. pogląd społeczno-polityczny głoszący potrzebę wyodrębienia w społeczeństwie elit rządzących


Elitaryzm (elityzm) − pogląd, zgodnie z którym niektóre jednostki czy grupy są bardziej wartościowe od innych (np. ze względu na swoje urodzenie, umiejętności, wiedzę, majątek) i z tego powodu powinny zajmować uprzywilejowaną pozycję w społeczeństwie (należeć do elit). Elitaryzm stoi w opozycji do egalitaryzmu i pluralizmu, często też przeciwstawia się koncepcjom demokratycznym.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Elitaryzować

elitaryzować się; stawać się elitarnym, właściwym lub dostępnym dla wyróżniającej się, uprzywilejowanej grupy ludzi; tracić cechy powszechności


Źródła:

SJP.pl

Elitystyczny

→ elityzm


Patrz:elityzm

Źródła:

SJP.pl

Elityzm

pogląd, według którego społeczeństwo jest zawsze rządzone przez elitę


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Elixir

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Eliza

imię żeńskie


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.;


Eliza – skrócona forma angielskiego imienia "Elisabeth", czyli po polsku Elżbiety. W Polsce jest znane od XVIII wieku jako imię literackie, a gwałtowną popularność zyskało w latach 70 XX wieku.

Eliza imieniny obchodzi: 14 czerwca, 17 sierpnia i 2 września.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Elizabeth

[czytaj: eLIzabet] obce imię żeńskie


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Elizejski

1. związany z Elizjum, w mitologii greckiej miejscem pośmiertnego pobytu dusz ludzi uczciwych;
2. związany z Pałacem Elizejskim, miejscem urzędowania prezydenta prezydenta Francji


Źródła:

SJP.pl

Elizeusz

1. Elizeusz (druga połowa IX wieku p.n.e.), prorok izraelski;
2. imię męskie


Elizeusz ( ‏אֱלִישָׁע‎‎ – "Elišaʿ" lub "ʾĔlîšaʿ" oznaczające „"Bóg wybawił; Bóg jest wybawieniem"”, Елисей) – prorok biblijny, uczeń Eliasza, święty katolicki i prawosławny, wspominany w wielu innych Kościołach wschodnich.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Elizeuszostwo

Elizeusz z małżonką; Elizeuszowie


Źródła:

SJP.pl

Elizeuszowie

Elizeusz z małżonką; Elizeuszostwo


Źródła:

SJP.pl

Elizeuszowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Elizeusza lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Elizja

w językoznawstwie: opuszczenie w mowie lub piśmie wygłosowej samogłoski lub całej sylaby końcowej; wyrzutnia


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) jęz. opuszczenie wygłoskowej głoski lub sylaby wyrazu przed pierwszą samogłoską następującego po niej wyrazu;

 (1.2) med. brak wypowiadania odpowiednich głosek dźwięcznych w systemie fonetycznym chorego;


Elizja – regularne usunięcie samogłoski – a niekiedy sylaby – w sąsiedztwie innej samogłoski. Zjawisko to dotyczy najczęściej samogłoski (sylaby) wygłosowej przed nagłosem samogłoskowym, na przykład l'affaire – sprawa, ale la maison – dom, l'acqua – woda.

Błędne jest nazywanie elizją każdego procesu zaniku głoski.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Elizjum

1. w mitologii greckiej: świat pozagrobowy, miejsce pobytu dusz ludzi prawych; Pola Elizejskie;
2. w mitologii rzymskiej: podziemna kraina wiecznego szczęścia


rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) mitgr. raj, miejsce pośmiertnej egzystencji przeznaczone dla ludzi dobrych;


Elizjum, Pola Elizejskie – w mitologii greckiej część Hadesu przeznaczona dla dusz ludzi dobrych.

Częściej jednak przedstawiana jako kraina nad Oceanem, na zachodnich krańcach świata – miejsce wiecznej szczęśliwości i wiecznej wiosny. Panował tam Kronos, syn Gai (Matki Ziemi) i Uranosa (Pana Niebios), a jednocześnie ojciec Demeter, Hestii, Hery, Hadesa, Posejdona i Zeusa.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Elizka

zdrobnienie od: Eliza (imię żeńskie)


Źródła:

SJP.pl

Elizówka

wieś w Polsce


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Eljakim

imię męskie


Eljakim (hebr. אליקים; ang. Elyaqim, lub także Eliakim) – moszaw położony w Samorządzie Regionu Megiddo, w Dystrykcie Północnym, w Izraelu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Elka

potocznie:
1. odzież o rozmiarze L;
2. pojazd do nauki jazdy


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. ubranie w rozmiarze L, dużym

 (1.2) pot. pojazd do nauki jazdy oznakowany literą L


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Elkaem

lekki karabin maszynowy; lkm


Źródła:

SJP.pl

Elkaemista

żołnierz obsługujący lekki karabin maszynowy


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) wojsk. żołnierz obsługujący lekki karabin maszynowy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Elkaesowiec

członek LKS-u (Ludowego Klubu Sportowego); LKS-owiec


Źródła:

SJP.pl

Elkaesowski

→ LKS (Ludowy Klub Sportowy); LKS-owski


Źródła:

SJP.pl

Elkana

Zobacz też: Elkana (postać biblijna).

Elkana (hebr. אלקנה) – samorząd lokalny położony w Dystrykcie Judei i Samarii, w zachodniej części Samarii w Izraelu.

Leży w zachodniej części Samarii, w otoczeniu osiedli Sza’are Tikwa, Magen Dan i Ec Efrajim. Na północy, wschodzie i południu przebiega mur bezpieczeństwa oddzielający Izrael od Autonomii Palestyńskiej. Po stronie palestyńskiej znajdują się arabska wioska Masha i miasto Az-Zawija.


Źródła:

Wikipedia

Elkhound

[czytaj: elkhałnd] norweska rasa psów myśliwskich; elkhund


Elkhound to narzędzie do generowania parserów z opisu gramatyki przy użyciu algorytmu GLR (Generalized LR). Algorytm generowania parserów GLR działa z dowolną gramatyką bezkontekstową. Elkhound generuje parsery w języku C++ i Ocaml.

Narzędzie jest dostępne z kodem źródłowym w C++ na licencji BSD.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Elkhund

norweska rasa psów myśliwskich; elkhound


Źródła:

SJP.pl

Elki

futro z tchórza


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) skórki z tchórza, fretki lub tchórzofretki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Elkowy

zrobiony z elków, czyli skórek z tchórzofretki


Źródła:

SJP.pl

Ella

imię żeńskie


Źródła:

SJP.pl

Ellen

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Ellington

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ellinika

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. mała wieś w Grecji Środkowej


Źródła:

Wiktionary

Ellison

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Ellsworth

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Elmira

imię


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Elo

forma powitania lub pożegnania używana w sytuacjach nieoficjalnych; joł, yo, siemka, siemasz, siemano, siema, siemaneczko, cześć, hej, heja, hejka, serwus


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) kynol. nieustabilizowana rasa psów wyhodowana w 1987 roku w Niemczech;

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (2.1) szach. metoda obliczania siły gry szachistów

 (2.2) szach. jednostka punktów w metodzie elo (2.1)

wykrzyknik

 (3.1) slang. …na powitanie lub pożegnanie


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Elogium

mowa pochwalna, sławienie


Elogium (łac. z gr.) – w starożytnym Rzymie napis pochwalny, upamiętniający czyny zmarłych, umieszczany na nagrobkach, pomnikach lub wizerunkach zmarłych; również mowa pochwalna.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Elohim

imię Boga występujące w Starym Testamencie, jedno z zastępczych imion dla szczególnie czczonego imienia Jahwe


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) bibl. rel. Bóg w judaizmie i chrześcijaństwie, starotestamentalne imię Boga;


Elohim (dosł. "Bogowie"; hebr. אֱלֹהִים) – występujący około 2700 razy w Biblii hebrajskiej jeden z tytułów Boga Jahwe. W odróżnieniu od tetragramu JHWH, który jest imieniem własnym Boga, określenie to pochodzi od rzeczownika pospolitego "bóg". "Elohim" jest dłuższą formą rzeczownika "El" (אל) i jego rozszerzenia "Eloah" (אלוה), określających Boga w Biblii.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Elohista

zwolennik tradycji elohistycznej powstania księgi Starego Testamentu


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) bibl. autor elohistycznej warstwy tekstu Starego Testamentu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Elohistyczny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) bibl. związany z elohistą, charakterystyczny dla tradycji związanej z elohistą


Źródła:

Wiktionary

Eloksalacja

elektrolityczne wytwarzanie na powierzchni przedmiotów aluminiowych cienkiej powłoki tlenku aluminium, głównie w celu ochrony przed korozją; anodyzacja


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) anodowanie wyrobów aluminowych;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Eloksalowanie

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zob. anodowanie.


Źródła:

Wiktionary

Eloksalować

dokonywać eloksalacji


Źródła:

SJP.pl

Eloksydacja

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) chem. anodyzacja


Źródła:

Wiktionary

Elokucja

1. dział retoryki zajmujący się stylem wypowiedzi; poprawne, jasne i ozdobne wysławianie się;
2. odległość kątowa satelity od planety


Elokucja (łac. "elocutio" – wysłowienie, styl, język) – właściwe, jasne i ozdobne wysłowienie, odpowiednie użycie słów do myśli, uporządkowane wypowiadanie myśli.

Teoria elokucji obejmuje trzy grupy zagadnień:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Elokwencja

1. sztuka wymowy, wymowność, umiejętność łatwego i przekonywającego wysławiania się;
2. ironicznie lub żartobliwie o gadulstwie, gadatliwości


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) umiejętność pięknego wysławiania się

 (1.2) iron. gadulstwo


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Elokwencyjny

→ elokwencja (rzadko); elokwentny


Źródła:

SJP.pl

Elokwentnie

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób elokwentny


Źródła:

Wiktionary

Elokwentniej

stopień wyższy od przysłówka: elokwentnie


Źródła:

SJP.pl

Elokwentniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: elokwentny


Źródła:

SJP.pl

Elokwentny

wymowny;
1. posiadający umiejętność łatwego i przekonującego posługiwania się językiem; retoryczny, krasomówczy, oratorski;
2. ironicznie: mający skłonność do niepotrzebnego wysławiania się; wygadany, rozgadany, gadatliwy


przymiotnik

 (1.1) mający dar umiejętnego, łatwego wysławiania się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Elongacja

1. różnica długości ekliptycznych planety i Słońca;
2. odległość kątowa satelity od planety


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Elongacyjny

→ elongacja


Patrz:elongacja

Źródła:

SJP.pl

Elops

rodzaj ryb promieniopłetwych żyjących w wodach zachodniego Atlantyku


Elops – rodzaj ryb promieniopłetwych z rodziny elopsowatych (Elopidae), w języku polskim określanych nazwą „elopsy” lub „oszczery”.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Elred

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.


Źródła:

Wiktionary

Elsa

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Elsevier

Elsevier – przedsiębiorstwo zajmujące się analizą i udostępnianiem danych oraz informacji naukowej. Jednocześnie jedno z największych światowych wydawnictw naukowych. Publikuje głównie książki i czasopisma naukowe z dziedziny nauk przyrodniczych, medycznych i ścisłych. Jest ono częścią RELX Group i ma siedzibę w Amsterdamie oraz filie w Stanach Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii i kilkunastu innych krajach.


Źródła:

Wikipedia

Elsheimer

[czytaj: ELShajmer] nazwisko, np. Adam Elsheimer (1578-1610), niemiecki malarz i grafik


Źródła:

SJP.pl

Elsner

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Elstera

1. Biała Elstera - rzeka w Niemczech;
2. Czarna Elstera - rzeka w Niemczech


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. zob. Biała Elstera.


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Elsynoe

imię nadawane koniom


Źródła:

SJP.pl

Elsynor

miasto w Danii, miejsce akcji "Hamleta", tragedii Szekspira; Helsingor


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. hist. Helsingør


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Elton

imię męskie


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Eluacja

w chromatografii: rozpuszczanie i wymywanie substancji rozdzielanych w kolumnie lub na bibule; eluowanie


Źródła:

SJP.pl

Eluat

roztwór zawierający substancje wymyte


Eluat – roztwór zawierający substancje wymyte. Podczas chromatografii kolumnowej stanowi go płyn wypływający z kolumny chromatograficznej. Proces wymywania nosi wówczas nazwę elucji, a faza wymywająca z fazy stałej to eluent. Odbierane frakcje eluatu zawierają składniki rozdzielanych mieszanin, kolejno wymywane z kolumny. W chromatografii bibułowej eluatem jest roztwór uzyskany po wymyciu substancji z bibuły.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Elucja

wymywanie składników rozdzielonej mieszaniny


Elucja, eluowanie – proces wymywania za pomocą eluentu (fazy ruchomej) substancji zaadsorbowanej wcześniej na fazie stałej (stacjonarnej). Ciecz wypływająca z fazy stałej to eluat. W chromatografii gazowej elucję przeprowadza się za pomocą gazu nośnego, a w chromatografii cieczowej za pomocą rozpuszczalników ciekłych. Zastosowanie odpowiednich warunków elucji jest podstawą powodzenia procesu chromatografii.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Elucyjny

→ elucja


Patrz:elucja

Źródła:

SJP.pl

Eluent

płyn powodujący wymywanie rozdzielanego składnika mieszaniny


Eluent – płyn wymywający substancje zaadsorbowane na fazie stałej podczas chromatografii. Proces wymywania nosi nazwę elucji, a faza wypływająca z fazy stałej to eluat.

Eluentami są zwykle związki chemiczne o niskiej masie cząsteczkowej, które nie reagują ze złożem i przechodzą przez to złoże przy jak najmniejszych oporach przepływu. Na wynik analiz chromatograficznych bardzo duży wpływ ma czystość eluentów. Niektóre z technik chromatograficznych (np. HPLC) wymagają też odgazowywania eluentów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Elukubracja

książkowo: małej wartości utwór literacki lub inny tekst pisany z wysiłkiem i bez talentu


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) utwór literacki o niewielkiej wartości artystycznej, pisany mozolnie przez osobę pozbawioną talentu pisarskiego


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Elukubrować

żartobliwie: wypracowywać, wypracować coś z trudem, mozolnie


Źródła:

SJP.pl

Elunia

zdrobnienie od: Elżbieta (imię żeńskie)


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż. zdrobn. Elżbieta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Eluować

w chromatografii: rozpuszczać i wymywać substancje rozdzielane w kolumnie lub na bibule


Źródła:

SJP.pl

Elusia

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż. zdrobn. Elżbieta


Źródła:

Wiktionary

Elutriacja

metoda separacji cząsteczek roztworu za pomocą specjalnego rodzaju wirowania


Źródła:

SJP.pl

Eluwiacja

w geologii: ługowanie substancji glebowych wskutek ruchów wody glebowej


Źródła:

SJP.pl

Eluwialny

o gruncie: powstały w wyniku zwietrzenia i rozkładu podłoża


Źródła:

SJP.pl

Eluwina

wykrzyknik

 (1.1) slang. forma powitania


Eluwina – debiutancki singel polskiego influencera Kacpra Błońskiego, który został wydany 10 stycznia 2019.

Nagranie w Polsce otrzymało status platynowej płyty 23 grudnia 2024.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Eluwium

resztkowe nagromadzenie fragmentów skalnych odporniejszych na wietrzenie w miejscu, gdzie skała podlegała wietrzeniu fizycznemu lub chemicznemu, rezyduum, residuum


El


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Eluś

zdrobnienie od: Eligiusz (imię męskie)


Źródła:

SJP.pl

Elvis

imię męskie


Elvis – imię męskie pochodzące od staroangielskiego "Eall-wis", czyli "mądrego". Staroangielskie akcentowane „a” często przechodzi w „e”, a więc "Alvis" → "Elvis". Czasami w wyjaśnieniach etymologii imienia alternatywne podaje się, że pochodzi ono od nazwiska "Elwes", a wiążąc ją z nazwą "Alwyn".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Elwer

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. bezrobotny

 (1.2) gw-pl|Górny Śląsk. sport. rzut karny, jedenastka


Źródła:

Wiktionary

Elwira

imię żeńskie


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.;


Elwira – imię żeńskie o niepewnej etymologii. Na ogół przypisywane jest jej pochodzenie z gockiego i znaczenie „prawdziwie szlachetna”, ale mogłoby też oznaczać „opiekunka wszystkich”. Według najnowszych publikacji naukowych imię to wywodzi się jednak z języka arabskiego, a przedostało się do Polski za pośrednictwem języka hiszpańskiego, podobnie jak Eleonora.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Elwirka

zdrobnienie od: Elwira (imię żeńskie)


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) poufała forma żeńskiego imienia Elwira

 (1.2) pejor. zgrub. od imienia Elwira


Elwirka – syntezator muzyczny ("keyboard"), produkowany przez Wrocławskie Zakłady Elektroniczne Mera-Elwro od okolic 1982 roku do końca lat 80 (ew. do początku lat 90), jedyny instrument muzyczny ich wyrobu. Obudowa została później zaadaptowana dla komputera Elwro 800 Junior, z zachowaniem podstawki na nuty. Miał klawiaturę na dwie i pół oktawy, przycisk, który włączał filtr dolnoprzepustowy i klawisz vibrato.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Elwirzyny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Elwiry lub z nią związany


Źródła:

SJP.pl

Elymijski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Elymami (Elymianami), dotyczący Elymów (Elymian)

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. język elymijski;


Źródła:

Wiktionary

Elza

imię żeńskie


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. Elżbieta


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Elzetes

potocznie: polskie zrzeszenie grupujące kluby sportowe działające w małych miejscowościach, głównie na wsiach; LZS


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) pot. sport. LZS


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Elzetesowiec

członek LZS-u (Ludowego Zespołu Sportowego); LZS-owiec


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) sport. członek LZS-u


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Elzetesowski

przymiotnik od: LZS (Ludowe Zespoły Sportowe, Ludowy Zespół Sportowy); LZS-owski


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z LZS-em, dotyczący LZS-u


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Elzewir

1. krój pisma stosowany w wydawnictwach Elzewirów; Elzewir;
2. wydawnictwo wydane w firmie Elzewirów


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) typogr. druk. dawny holenderski krój pisma drukarskiego

 (1.2) hist. poligr. małoformatowe wydawnictwo pochodzące z drukarni założonej przez Lodewijka Elzeviera


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Elzewirowski

→ elzewir; elzewirski


Źródła:

SJP.pl

Elzewirski

→ elzewir; elzewirowski


Źródła:

SJP.pl

Elzewiry

zbiór klasycznych dzieł wydany przez wydawnictwo rodziny Elzewirów (Elzevierów)


Źródła:

SJP.pl

Elzi

spójnik

 (1.1) gw-pl|Mazury. czy, jeśli


Źródła:

Wiktionary

Elżbieciny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Elżbiety lub z nią związany


Elżbieciny – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie grodziskim, w gminie Rakoniewice.

Na południowy wschód od Elżbiecin przebiega droga krajowa nr 32 i linia kolejowa Poznań-Wolsztyn.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Elżbieta

imię żeńskie


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.;

 (1.2) geogr. wieś w Polsce, w województwie lubelskim, w gminie Opole Lubelskie;


Elżbieta – imię żeńskie pochodzenia biblijnego wywodzące się od hebrajskiego słowa אלשבת "eliszewa" („Bóg mą przysięgą”). Zdrobnienia to Ela, Elka, Elcia, Elunia, Elżbietka, Elżunia, a pochodne to Halszka, Halżbieta, Alżbieta, Izabela, Liza, Elza (germ.), Eliza.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Elżbietanin

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) rzad. liter. artysta tworzący w epoce elżbietańskiej, szczególnie literat


Źródła:

Wiktionary

Elżbietanizm

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) rzad. liter. słowo, użycie lub cecha językowa charakterystyczna dla literatury angielskiej okresu elżbietańskiego


Źródła:

Wiktionary

Elżbietanka

członkini katolickiego zakonu żeńskiego: Zgromadzenie Sióstr św. Elżbiety


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rel. zakonnica z katolickiego Zgromadzenia Sióstr św. Elżbiety lub Zgromadzenia Sióstr św. Elżbiety III Zakonu Regularnego św. Franciszka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Elżbietanki

członkini katolickiego zakonu żeńskiego: Zgromadzenie Sióstr św. Elżbiety


Elżbietanki, Zgromadzenie Sióstr św. Elżbiety – żeńskie, rzymskokatolickie zgromadzenie zakonne powstałe 27 września 1842 z inicjatywy 4 młodych kobiet (Marii i Matyldy Merkert, Franciszki Werner i Klary Wolff – wszystkie należały do III Zakonu św. Franciszka), zdecydowanych służyć chorym i ubogim, o charakterze wspólnoty kontemplacyjno-czynnej, łączącej codzienną modlitwę z posługą człowiekowi, którego patronką jest od 1850 św. Elżbieta Węgierska.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Elżbietańczyk

miłośnik lub twórca teatru elżbietańskiego


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) rzad. liter. artysta tworzący w epoce elżbietańskiej, szczególnie literat


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Elżbietański

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z okresem panowania królowej Elżbiety I w Anglii, dotyczący okresu jej panowania

 (1.2) związany z elżbietankami, dotyczący elżbietanek

przymiotnik dzierżawczy

 (2.1) należący do elżbietanek, będący ich własnością


Źródła:

Wiktionary

Elżbietka

zdrobnienie od: Elżbieta (imię żeńskie)


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż. zdrobn. Elżbieta


Elżbietka – część wsi Drygulec w Polsce, położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie opatowskim, w gminie Wojciechowice.

W latach 1975–1998 Elżbietka administracyjnie należała do województwa tarnobrzeskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Elżunia

zdrobnienie od: Elżbieta (imię żeńskie)


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż. zdrobn. od Elżbieta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Elżuniny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Elżuni lub z nią związany


Źródła:

SJP.pl