Er

nazwa litery R


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) nazwa litery r / R


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Era

1. okres w dziejach, zwykle zapoczątkowany jakimś doniosłym wydarzeniem;
2. w geologii: jeden z odcinków czasu, na jakie geologia dzieli historię Ziemi


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) hist. okres zapoczątkowany jakimś ważnym wydarzeniem - rzeczywistym lub legendarnym - który stanowi podstawę rachuby lat w kalendarzu.

 (1.2) geol. jednostka podziału dziejów Ziemi;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Eradykacja

całkowite usunięcie patogenu z organizmów ludzkich, zwierzęcych i innych elementów środowiska


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. całkowite wyeliminowanie choroby zakaźnej na całym świecie


Er


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Eradykacyjny

→ eradykacja


Patrz:eradykacja

Źródła:

SJP.pl

Eradykować

całkowicie usunąć (usuwać) patogen z organizmów ludzkich, zwierzęcych i innych elementów środowiska


czasownik

 (1.1) całkowicie usuwać choroby zakaźne na całym świecie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Eranos

udział; uczta składkowa; dar; uczynek miłosierny


Źródła:

SJP.pl

Erasmus

[czytaj: erazmus] osoba uczestnicząca w programie międzynarodowej wymiany studentów Erasmus; erazmus, erasmusowiec


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) europejski program wymiany studentów i wykładowców uczelni wyższych;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Erasmuska

[czytaj: erazmuska] kobieta biorąca udział w programie Erasmus; erazmuska


Źródła:

SJP.pl

Erasmusowiec

[czytaj: erazmusowiec] osoba uczestnicząca w programie międzynarodowej wymiany studentów Erasmus; erasmus, erazmus


Źródła:

SJP.pl

Erasmusowy

→ Erasmus [czytaj: erazmusowy]


przymiotnik

 (1.1) środ. związany z programem Erasmus


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Erast

Erast – imię męskie pochodzenia biblijnego. Pochodzi od greckiego imienia "Erastus" oznaczającego "miły". Było imieniem pomocnika św. Pawła wymienionego w Dziejach Apostolskich Erasta z Koryntu.


Źródła:

Wikipedia

Eratem

jednostka chronostratygraficzna utworów geologicznych


Eratem – formalna jednostka chronostratygraficzna (skalna), odpowiadająca jednostce geochronologicznej (czasowej) o nazwie era. Jest częścią eonotemu, dzieli się na systemy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Erato

w mitologii greckiej: muza poezji miłosnej, przedstawiana z małą lirą


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) mitgr. muza poezji miłosnej, jedna z towarzyszek Apolla; córka Zeusa i Mnemosyne;

 (1.2) mitgr. driada i wieszczka z Arkadii; kapłanka Pana;

 (1.3) astr. planetoida o numerze katalogowym 62, z pasa głównego planetoid, odkryta w 1860 r.;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Eratostenes

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) filoz. staroż. grecki matematyk, astronom, filozof, geograf i poeta;


Eratostenes ( Ἐρατοσθένης, "Eratosthenes"; ur. 276 p.n.e. w Cyrenie, zm. 194 p.n.e.) – starogrecki uczony: matematyk, astronom, geodeta i geograf.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Eratyczny

przymiotnik od: eratyk


Źródła:

SJP.pl

Eratyk

polodowcowy głaz narzutowy


Źródła:

SJP.pl

Erazm

imię męskie, np. Erazm z Rotterdamu (1466 lub 1467 - 1536), niderlandzki myśliciel i filozof


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.;


Er


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Erazma

imię męskie, np. Erazm z Rotterdamu (1466 lub 1467 - 1536), niderlandzki myśliciel i filozof


Erazma – imię żeńskie, żeński odpowiednik imienia Erazm, wywodzącego się od greckiego "Erasmōs", co oznacza „godny miłości, miły”.

Patronką tego imienia w Kościele katolickim jest św. Erazma, wspominana razem ze św. Dorotą, Eufemią i Teklą.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Erazmiański

przymiotnik

 (1.1) związany z Erazmem z Rotterdamu, jego dziełami i poglądami


Źródła:

Wiktionary

Erazmowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Erazma lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Erazmus

osoba uczestnicząca w programie międzynarodowej wymiany studentów Erasmus; erasmus, erasmusowiec


Źródła:

SJP.pl

Erazmuska

kobieta biorąca udział w programie Erasmus; erasmuska


Źródła:

SJP.pl

Erb

pierwiastek chemiczny o symbolu Er


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu Er i liczbie atomowej 68;


Erb (Er, erbium) – pierwiastek chemiczny, lantanowiec.

Jeden z czterech pierwiastków nazwanych od szwedzkiej miejscowości Ytterby (obok itru, iterbu oraz terbu). Został odkryty w 1843 przez Carla Mosandera.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Erbel

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Erbowy

→ erb


przymiotnik

 (1.1) dotyczący erbu


Patrz:erb

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Erdogan

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Erdosteina

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) farm. lek mukolityczny, pochodna metioniny zawierająca dwie zablokowane grupy sulfhydrylowe


Erdosteina – organiczny związek chemiczny, lek o działaniu mukolitycznym stosowany w leczeniu przewlekłego zapalenia oskrzeli. Zawiera dwie grupy sulfhydrylowe, uwalniane w organizmie w wyniku metabolizmu pierwszego przejścia.

Jest dostępna w Polsce pod nazwą handlową "Erdomed".


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Ereb

mit. gr. najciemniejsze miejsce w Hadesie


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) mitgr. bóg i uosobienie ciemności świata podziemnego;

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (2.1) mitgr. najciemniejsza część podziemnego świata zmarłych – Hadesu;


Ereb ( Ἔρεβος Érebos, Erebus ‘mrok’) – w mitologii greckiej bóg i uosobienie ciemności podziemnej; najciemniejszej części podziemnego świata zmarłych – Hadesu.

Należał do bóstw pierwotnych (Protogenoi). Niekiedy był utożsamiany z Tartarem. Uchodził za syna Chaosu lub Chronosa i Ananke. Z Nyks, która była jego siostrą, spłodził synów: Tanatosa (bóg śmierci), Momosa (bóg żartów) i Charona, i jedną córkę Hemerę.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Erebus

wulkan na Wyspie Rossa (Antarktyda Wschodnia)


Erebus – wulkan czynny u wybrzeża Antarktydy Wschodniej, na Wyspie Rossa (na Morzu Rossa) o wysokości 3794 m n.p.m. Jest to najaktywniejszy wulkan w Antarktyce; ostatnia jego erupcja miała miejsce w 2022 roku.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Erechteus

mit. gr. bohater ateński; Erechteusz


Źródła:

SJP.pl

Erechteusz

mit. gr. bohater ateński; Erechteus


Er


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ereciński

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Erefenowiec

potocznie: obywatel RFN (Republiki Federalnej Niemiec); RFN-owiec


Źródła:

SJP.pl

Erefenowski

przymiotnik od: RFN (Republika Federalna Niemiec); RFN-owski


Źródła:

SJP.pl

Erekcja

1. wzniesienie czegoś, wystawienie jakiejś budowli, założenie lub ufundowanie np. kościoła lub miasta;
2. wzwód członka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) fizj. seks. usztywnienie i powiększenie się niektórych narządów (np. prącia, łechtaczki, sutka) w wyniku zwiększonego ciśnienia krwi;

 (1.2) książk. wzniesienie, zbudowanie lub ufundowanie jakiejś budowli


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Erekcyjny

1. dotyczący erekcji - ufundowania i stworzenia jakiejś budowli lub instytucji, np. dokument erekcyjny; fundacyjny;
2. dotyczący erekcji - wzwodu prącia, np. dysfunkcja erekcyjna


przymiotnik relacyjny

 (1.1) odnoszący się do erekcji, dotyczący erekcji (w znaczeniu: „wzniesienie, zbudowanie lub ufundowanie jakiejś budowli”)

 (1.2) odnoszący się do erekcji, dotyczący erekcji (w znaczeniu: „usztywnienie i powiększenie się niektórych narządów”)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Erem

klasztor, w którym zakonnicy mieszkają w odosobnieniu; pustelnia


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) klasztor;

 (1.2) przen. miejsce odosobnienia


Erem, eremitorium, ermitaż (z eremitorium), pustelnia ([]) – klasztor pustelniczy, miejsce zamieszkania eremitów, klasztor zakonników żyjących w odosobnieniu, klasztor mnichów prowadzących pustelnicze życie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Eremicki

→ eremita


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z eremem, dotyczący eremu

przymiotnik dzierżawczy

 (2.1) należący do eremu, będący jego własnością


Patrz:eremita

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Eremita

zakonnik żyjący w odosobnieniu, ale zachowujący wspólną regułę zakonną


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) rel. zakonnik żyjący w odosobnieniu;

 (1.2) człowiek żyjący w odosobnieniu szczególnie z pobudek religijnych


Eremita lub pustelnik (gr. ἐρημίτης "erēmítēs", żyjący na pustkowiu) – osoba, która z pobudek religijnych wycofuje się z życia w społeczeństwie i decyduje się na życie w izolacji i celibacie. Poświęca się modlitwie i życiu w ascezie. Utrzymuje się, jak to miało miejsce u zarania życia pustelniczego w Egipcie i Palestynie, z jałmużny lub rzemiosła.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Eremitka

zakonnica żyjąca w osamotnieniu; pustelnica


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rel. kobieta żyjąca w odosobnieniu z powodów religijnych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Eremitorium

miejsce odosobnienia pustelnika lub miejsce pobytu zakonnika w zakonach pustelniczych; pustelnia


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) siedziba eremity;

 (1.2) archit. niewielki pawilon w ogrodzie lub parku przeznaczony do wypoczynku na uboczu;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Eremityzm

pustelnictwo;
1. życie w odosobnieniu;
2. życie zakonnika wypełnione modlitwą, pokutą i kontemplacją


Źródła:

SJP.pl

Erentruda

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.


Źródła:

Wiktionary

Erepsyna

enzymy trawienne wytwarzane przez trzustkę i jelito cienkie


Źródła:

SJP.pl

Eretria

starożytne miasto na Eubei, obecnie grecka Nea Psara


Eretria (gr. Ερέτρια) – miejscowość w Grecji, siedziba gminy o tej samej nazwie, przynależna do administracji zdecentralizowanej Tesalia-Grecja Środkowa, w regionie Grecja Środkowa, w jednostce regionalnej Eubea.

W 2011 roku liczyła 4166 stałych mieszkańców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Eretryjski

dotyczący Eretrii, miasta w Grecji


Źródła:

SJP.pl

Eretyzm

nadmierna pobudliwość; nadwrażliwość, nadpobudliwość


Źródła:

SJP.pl

Erewan

potoczna nazwa stolicy Armenii; Erewań


Źródła:

SJP.pl

Erewanka

mieszkanka Erewanu; Erywanka


Źródła:

SJP.pl

Erewań

potoczna nazwa stolicy Armenii; Erewan


Źródła:

SJP.pl

Erewańczyk

mieszkaniec Erewanu; Erywańczyk


Źródła:

SJP.pl

Erewański

przymiotnik od: Erewan (stolica Armenii); erywański


Źródła:

SJP.pl

Erfurcki

przymiotnik od: Erfurt, miasto w Niemczech


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Erfurtem, dotyczący Erfurtu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Erfurt

miasto w Niemczech


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w centralnej części Niemiec, stolica Turyngii;


Erfurt – miasto na prawach powiatu położone w centralnej części Niemiec, stolica kraju związkowego Turyngii. Liczy ponad 200 000 mieszkańców. Największe miasto kraju związkowego, siedziba Federalnego Sądu Pracy ("Bundesarbeitsgericht"), dwóch uczelni (w tym założony w 1392 r. uniwersytet) oraz katolickiej diecezji erfurckiej. Duży ośrodek przemysłowy, handlowy i ogrodniczy (uprawa bobu), siedziba targów, krajowy port lotniczy założony w 1956 r., ośrodek telewizji dla dzieci (Kika).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Erfurtczanka

mieszkanka Erfurtu (miasta w Niemczech); Erfurtka


Źródła:

SJP.pl

Erfurtczyk

mieszkaniec Erfurtu


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Erfurtu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Erfurtka

mieszkanka Erfurtu (miasta w Niemczech); Erfurtczanka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Erfurtu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Erg

jednostka pracy i energii w układzie CGS


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) fiz. dawna jednostka pracy i energii

 (1.2) geogr. pustynia piaszczysta z wyraźnie ukształtowanymi wydmami


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ergasterion

warsztat rzemieślniczy w starożytnej Grecji


Źródła:

SJP.pl

Ergastoplazma

Ergastoplazma (gr. "ergazomai" = praca; plazma pracująca) – bazofilne (zasadochłonne) obszary cytoplazmy wokół jądra komórkowego, charakteryzujące się nagromadzeniem ER-g (retikulum endoplazmatycznego granularnego, inaczej siateczki śródplazmatycznej szorstkiej), wraz z tym retikulum. Na siateczce znajdują się rybosomy, syntetyzujące białka (translacja) na podstawie kwasu mRNA, który nadaje środowisku wnętrza komórki odczyn kwaśny (zasadochłonność) przez obecność reszt fosforanowych.


Źródła:

Wikipedia

Ergastulum

w starożytnym Rzymie: więzienie dla niewolników wykonujących najcięższe prace


Źródła:

SJP.pl

Ergativus

w językoznawstwie: przypadek zależny, wyrażający najczęściej sprawcę bądź narzędzie czynności, występujący m.in. w językach kaukaskich; ergatiwus, ergatyw, agentivus


Źródła:

SJP.pl

Ergatiwus

w językoznawstwie: przypadek zależny, wyrażający najczęściej sprawcę bądź narzędzie czynności, występujący m.in. w językach kaukaskich; ergativus, ergatyw, agentivus


Źródła:

SJP.pl

Ergatyw

w językoznawstwie: przypadek zależny, wyrażający najczęściej sprawcę bądź narzędzie czynności, występujący m.in. w językach kaukaskich; ergatiwus, ergativus, agentivus


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) jęz. przypadek wyrażający sprawcę lub narzędzie czynności


Ergatyw ( ergativus) – przypadek w językach ergatywno-absolutywnych, określający podmiot czasownika przechodniego. Jest zbliżony znaczeniowo do polskiego narzędnika. Może oznaczać również narzędzie czynności. Częsty w językach kaukaskich, obecny też w baskijskim. Istnieje też w niektórych językach Indian w Ameryce Północnej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ergatywny

przymiotnik

 (1.1) jęz. w odniesieniu do języka: używający specjalnego przypadku (ergatywu) do określenia sprawcy czynności w zdaniu przechodnim


Źródła:

Wiktionary

Ergo

z łaciny: (a) zatem, (a) więc; przeto, toteż


spójnik

 (1.1) książk. więc, a więc, zatem


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ergocentryczny

rozpatrujący dzieło, czyjąś twórczość bez uwzględnienia innych aspektów, np. biografii autora


Źródła:

SJP.pl

Ergodyczność

→ ergodyczny


Patrz:ergodyczny

Źródła:

SJP.pl

Ergodyczny

w fizyce:
1. hipoteza ergodyczna - hipoteza mechaniki statystycznej, według której średnia stanów zespołu obiektów jest równa średniemu jednego obiektu w długim czasie;
2. proces ergodyczny - proces stochastyczny, w którym realizuje się ta hipoteza


Źródła:

SJP.pl

Ergofobia

chorobliwy lęk przed pracą zawodową


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. psych. fobia pracy, irracjonalny lęk przed pracą


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ergograf

przyrząd do graficznego zapisu pracy mięśni


Źródła:

SJP.pl

Ergogram

wykres przebiegu zmęczenia mięśni podczas wykonywania pracy


Źródła:

SJP.pl

Ergokalcyferol

związek organiczny pochodzenia roślinnego, z grupy witamin D, stymulujący wchłanianie jonów wapnia z przewodu pokarmowego


Ergokalcyferol ( ergocalciferolum), witamina D2 – organiczny związek chemiczny z grupy witamin D. Reguluje gospodarkę wapniowo-fosforanową organizmu, a także zapewnia właściwą mineralizację kości.

Niedobór witaminy D u dzieci jest przyczyną zahamowania wzrostu i krzywicy. Nadmiar ergokalcyferolu powoduje bóle głowy, nudności, zaburzenia widzenia i senność.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ergolog

specjalista w zakresie ergologii


Źródła:

SJP.pl

Ergologia

1. ogólny dział biologii zajmujący się czynnościami organizmów;
2. nauka zajmująca się materialnymi wytworami rąk ludzkich w kolejnych okresach kulturowych


Źródła:

SJP.pl

Ergologiczny

dotyczący ergologii


Źródła:

SJP.pl

Ergometr

przyrząd do pomiaru wielkości wykonywanej pracy


Ergometr – rodzaj przyrządu pomiarowego, który służy do pomiaru ilości wykonywanej pracy przez mięśnie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ergometria

nauka o badaniach wydolności fizycznej człowieka


Źródła:

SJP.pl

Ergometryczny

→ ergometria


Patrz:ergometria

Źródła:

SJP.pl

Ergometryna

alkaloid sporyszu, powodujący skurcz mięśni gładkich m.in. naczyń krwionośnych i macicy, stosowany w ginekologii oraz jako lek przeciwmigrenowy; ergobazyna; ergonowina


Ergometryna ( ergometrinum), ergobazyna, ergonowina – organiczny związek chemiczny, psychodeliczna substancja psychoaktywna, pochodna ergoliny, zaliczana do lizergamidów. Ergometryna jest jednym z głównych alkaloidów sporyszu i nasion wilców. Substancja ta wykazuje wyraźne podobieństwo strukturalne do LSD.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ergonometria

dział ergonomii zajmujący się pomiarami wydolności ludzkiego organizmu, w szczególności pomiarami sprawności ludzkich mięśni


Źródła:

SJP.pl

Ergonomia

nauka o pracy (w znaczeniu sprawności i wydolności ludzkiego organizmu w zależności od różnych czynników zewnętrznych wpływających na ciało ludzkie)


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nauka zajmująca się dostosowaniem urządzeń, przedmiotów i narzędzi do anatomicznych i psychofizycznych potrzeb użytkowników;


Ergonomia (gr. "εργον," czyt. "ergon" – 'praca' i "νομος", czyt. "nomos"– 'prawo') – nauka o pracy; dziedzina wiedzy zajmująca się przystosowaniem narzędzi, maszyn, środowiska oraz warunków pracy do anatomicznych i psychofizycznych możliwości człowieka. Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z 12 lutego 2025 r. ergonomia nie jest dyscypliną naukową.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ergonomicznie

przysłówek

 (1.1) w sposób ergonomiczny


Źródła:

Wiktionary

Ergonomiczność

→ ergonomiczny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest ergonomiczne


Patrz:ergonomiczny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ergonomiczny

1. → ergonomia;
2. → ergonomika;
3. → ergonom


przymiotnik

 (1.1) oparty na ergonomii; dotyczący ergonomii


Patrz:ergonomia;
2. → ergonomika;
3. → ergonom

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ergonomista

specjalista w dziedzinie ergonomii, nauki o pracy ludzkiej z uwzględnieniem jej aspektów fizjologicznych i psychologicznych


Ergonomista – osoba zajmująca się ergonomią.

Ergonomistami są specjaliści wielu dziedzin, którzy systemowo podchodzą do zagadnień ergonomicznych, a więc łączą wiedzę wielu dziedzin dla usprawnienia pracy i poprawy warunków. Ergonomistami są zajmujący się ergonomią specjaliści takich dziedzin jak: ekonomia, zarządzanie, administracja, robotyka, budowa maszyn, urbanistyka, architektura, medycyna, psychologia pracy, materiałoznawstwo.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ergonomistka

→ ergonomista


Patrz:ergonomista

Źródła:

SJP.pl

Ergoprojekt

projekt ergonomiczny


Źródła:

SJP.pl

Ergoreceptor

znajdujące się w mięśniach receptory, które są pobudzane przez produkty metabolizmu mięśni; receptory metaboliczne


Źródła:

SJP.pl

Ergosterol

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) biochem. organiczny związek chemiczny będący prowitaminą wzór chemiczny|D2.;


Er


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Ergosteryna

związek chemiczny będący prowitaminą witaminy D2; ergosterol


Źródła:

SJP.pl

Ergotamina

alkaloid sporyszu (przetrwalnika grzyba buławinki czerwonej) powodujący skurcz mięśni gładkich m.in. naczyń krwionośnych i macicy, stosowany w ginekologii oraz jako lek przeciwmigrenowy


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biochem. alkaloid o wzorze sumarycznym wzór chemiczny|C33H35N5O5. wyodrębniany ze sporyszu, używany w medycynie m.in. do leczenia migreny ze względu na działanie powodujące skurcz naczyń krwionośnych;


Ergotamina ( ergotaminum) – organiczny związek chemiczny, złożony amid kwasu lizergowego; alkaloid sporyszu. [], powoduje skurcz mięśni gładkich macicy i naczyń krwionośnych.

Strukturalnie jest bardzo zbliżona do innego alkaloidu ze sporyszu – dihydroergotaminy, od której różni się obecnością dodatkowego wiązania podwójnego w piperydynowym pierścieniu reszty ergolinowej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ergoterapeuta

psychoterapeuta leczący zaburzenia psychologiczne pracą fizyczną na przemian z odpoczynkiem


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) med. terapeuta prowadzący terapię zajęciową w rodzaju ergoterapia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ergoterapeutka

→ ergoterapeuta


Patrz:ergoterapeuta

Źródła:

SJP.pl

Ergoterapia

rodzaj psychoterapii, w której do leczenia zaburzeń psychologicznych stosuje się pracę fizyczną na przemian z odpoczynkiem


Ergoterapia (gr. "ergo" – czynię, robię) – forma terapii wykorzystująca różne rodzaje aktywności i rekreacji jako środki terapeutyczne.

Zawód ergoterapeuty powstał w XX wieku w USA dzięki różnym grupom zawodowym, w tym lekarzy, pracowników socjalnych, pielęgniarek, rzemieślników i architektów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ergoteria

rzadko: prześladowanie, szykanowanie kogoś


Źródła:

SJP.pl

Ergotyna

wyciąg ze sporyszu stosowany w lecznictwie; sporysznik


Ergotyna − silny alkaloid ekstrahowany ze sporyszu jako brązowa, amorficzna, gorzka substancja. Jego działanie w ustroju powoduje skurcze macicy, stąd stosowanie jako środek poronny.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ergotyzm

przestarzale: skłonność do sporów, kłótni


Ergotyzm ( ignis sacer ‘święty ogień’) – efekt zatrucia alkaloidami sporyszu.

Przyczyną jest grzyb, buławinka czerwona ("Claviceps purpurea"), który infekuje żyto oraz inne zboża i trawy, pochodne jego alkaloidów znalazły zastosowanie w leczeniu migreny (ich stosowanie jest przyczyną niektórych zatruć). Ergotyzm jest także znany jako "ogień świętego Antoniego".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Erhard

1. Ludwig Erhard (1897-1977), niemiecki polityk i ekonomista;
2. imię męskie


Erhard – imię męskie pochodzenia germańskiego. Wywodzi się od słów "era" - "honor", lub "respekt" i "hard" - "dzielny".

Patronem tego imienia jest w Kościele katolickim św. Erhard, biskup Ratyzbony (VII wiek).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Erhardostwo

Erhard z małżonką; Erhardowie


Źródła:

SJP.pl

Erhardowie

Erhard z małżonką; Erhardostwo


Źródła:

SJP.pl

Erhardowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Erharda lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Erhu

dwustrunny chiński instrument muzyczny przypominający skrzypce; er-hu; skrzypce chińskie


rzeczownik, rodzaj nijaki lub męskorzeczowy

 (1.1) muz. chiński instrument smyczkowy;


Erhu (chiń. 二胡; pinyin "èrhú") – chiński instrument smyczkowy, powstały w VII wieku, popularny głównie wśród mniejszości narodowych zamieszkujących północno-zachodnią część Chin, nazywany chińskimi skrzypcami.

Posiada dwie struny, zaliczany jest do grupy instrumentów określanych mianem huqin (chiń. 胡琴; pinyin "húqín"). Barwa dźwięku jest zbliżona do ludzkiego głosu, a jego skala dochodzi do 3 oktaw.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Eric

[czytaj: erik] obce imię męskie


Eric – wolne i darmowe zintegrowane środowisko programistyczne (IDE) do języka Python. Korzysta z biblioteki PyQt, która jest przeniesieniem do Pythona interfejsu graficznego Qt i wtyczki edytora QScintilla.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Erich

obce imię męskie


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Erichtonios

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Erick

Erick – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Oklahoma, w hrabstwie Beckham.


Źródła:

Wikipedia

Ericsson

[czytaj: eRIKson] marka telefonów i firma


Er


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Eridu

Eridu (sum. eridu/eridug(NUN)ki, też eri.du10/dùgki, tłum. "dobre miasto"; akad. "Eridu") – starożytne miasto w południowej Mezopotamii, położone 24 km na południowy zachód od Ur. Obecnie stanowisko archeologiczne Abu Szahrajn w prowincji Zi Kar w Iraku.


Źródła:

Wikipedia

Erie

[czytaj: iri]
1. jezioro w Kanadzie i Stanach Zjednoczonych;
2. miasto w Stanach Zjednoczonych


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Erik

imię żeńskie


Źródła:

SJP.pl

Erika

imię żeńskie


Źródła:

SJP.pl

Eriksson

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Eriometr

przyrząd służący do mierzenia grubości włosa wełny i tkaniny wełnianej


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) opt. przyrząd do oznaczania grubości włókna


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Erionit

minerał z grupy zeolitów


Źródła:

SJP.pl

Eriops

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) paleont. zool. nazwa systematyczna|Eryops|ref=tak., rodzaj karbońskiego, dużego, mięsożernego płaza, żyjącego na ówczesnych moczarach


Eriops ("Eryops megacephalus") – wymarły wodno-lądowy, mięsożerny płaz należący do podgromady tarczogłowych i rzędu temnospondyli. Występował we wczesnym permie około 295 milionów lat temu. Znaleziony na terenie dzisiejszego Teksasu. Długość ok. 2 m. Był krępym płazem z czterema krótkimi, krzepkimi nogami, krótkim ogonem i szeroką, długą głową. Posiadał liczne ostre zęby przypominające kły. Prawdopodobnie był mięsożercą polującym na ryby, wije, ważki oraz mniejsze gady i płazy.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Eris

w mitologii greckiej: bogini niezgody, siostra Aresa


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) mitgr. bogini i uosobienie niezgody, kłótni, sporu i rywalizacji oraz towarzyszka Aresa na polu bitwy, utożsamiana z rzymską Dyskordią;

 (1.2) astr. planeta karłowata o numerze katalogowym 136199;


Eris (także Eryda; gr. Ἔρις Eris, łac. Discordia) – w mitologii greckiej uskrzydlona bogini niezgody, chaosu i nieporządku; córka Nyks (Nocy). Według innej wersji córka Zeusa i Hery, bliźniacza siostra Aresa. Utożsamiana z rzymską boginią Dyskordią. Matka Ate i Dysnomii.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Erka

potocznie o reanimacyjnej karetce pogotowia


Erka – filatelistyczna nazwa pocztowa, oznaczająca znak polecenia z literą R (fr. "recommandé"), czyli międzynarodowy znak polecenia pocztowego.

Po raz pierwszy erka została wykorzystana jako nalepka w 1870 przez Prusy dla Alzacji-Lotaryngii. Posiadała nazwę "Recommandirt/Nr". Podczas kongresu UPU w Paryżu w 1880 nalepkę polecenia wprowadzono do międzynarodowego obrotu. Powszechnie używany wzór ustalono w 1883. Tylko w ZSRR używano innego znaku – Z (od zakaznoje).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Erkaem

ręczny karabin maszynowy; rkm


Źródła:

SJP.pl

Erkaemista

żołnierz obsługujący ręczny karabin maszynowy


Źródła:

SJP.pl

Erkaemistka

żołnierka obsługująca ręczny karabin maszynowy


Źródła:

SJP.pl

Erl

symbol erlangu, jednostki fizycznej


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Erlan

skała metamorficzna składająca się z krzemianów wapnia


Erlan – skała metamorficzna wapienno-krzemianowa, zbudowana głównie z piroksenu i plagioklazu.

Barwa ciemnoszara, szarozielona, szaroniebieska lub różowa.

Struktura masywna, drobnoblastyczna, granoblastyczna.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Erlang

jednostka natężenia ruchu telefonicznego


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Erlenmajerka

kolba laboratoryjna w kształcie lekko trójkątnym i dość szeroką szyjką; kolba stożkowa


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) chem. środ. kolba stożkowa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Erm

[czytaj: erm] skrót od:
1. Exchange Rate Mechanism (Mechanizm Kursów Walutowych);
2. Eucharystyczny Ruch Młodych - m-nar. ruch chrześcijański;
3. Enterprise Risk Management - metody aktywnego zarządzania ryzykiem w zakresie wszystkich rodzajów ryzyka zagrażających organizacji;
4. Enterprise Resource Management - metody zarządzania zasobami przedsiębiorstwa


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ermentruda

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) rzad. imię|polski|ż.;


Er


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Ermitaż

1. przestarzałe: siedziba pustelnika; erem; eremitorium; pustelnia; ustronie;
2. pomieszczenie na zbiory osobliwości;
3. ogrodowy pawilon o charakterze pustelni


Ermitaż ( Эрмита́ж), Ermitaż Państwowy ( Госуда́рственный Эрмита́ж) – wielkie muzeum sztuki i rzemiosła artystycznego w Petersburgu, na Nabrzeżu Pałacowym, założone w 1764 przez Katarzynę II Wielką w Małym Ermitażu (stąd nazwa); państwowa instytucja kultury, największe muzeum w Rosji i jedno z największych na świecie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Erna

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.;

 (1.2) gw-pl|Górny Śląsk. imię|polski|ż. Ernestyna


Erna – imię żeńskie. Skrócona forma imion Ernesta i Ernestyna.

Erna imieniny obchodzi 12 stycznia, 30 marca, 29 sierpnia.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Ernest

imię męskie


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.;


Ernest – imię męskie pochodzenia germańskiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego "powaga, zapał, walka". Patronem imienia jest Święty Ernest - opat i męczennik (zginął w 1148 roku).

Ernest imieniny obchodzi 12 stycznia, 13 marca, 27 marca, 13 lipca, 13 sierpnia i 7 listopada, 31 lipca.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ernesta

imię żeńskie


Ernesta – żeński odpowiednik imienia Ernest.

Ernesta imieniny obchodzi: 31 maja i 31 lipca.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ernestostwo

Ernest z małżonką; Ernestowie


Źródła:

SJP.pl

Ernestowie

Ernest z małżonką; Ernestostwo


Źródła:

SJP.pl

Ernestowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Ernesta (Ernesty) lub z nim (z nią) związany


Źródła:

SJP.pl

Ernestyna

imię żeńskie


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.;


Er


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ernestyniny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Ernesty lub z nią związany


Źródła:

SJP.pl

Ernestynka

zdrobnienie od: Ernestyna (imię żeńskie)


Źródła:

SJP.pl

Ernst

1. imię niemieckie;
2. nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Eroakcent

podkreślenie erotycznego charakteru czegoś


Źródła:

SJP.pl

Erodowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|erodować.


Źródła:

Wiktionary

Erodować

o lodowcu albo o płynącej wodzie: rozmywać, niszczyć zewnętrzne warstwy skorupy ziemskiej; powodować erozję


Źródła:

SJP.pl

Erogenny

przymiotnik

 (1.1) w odniesieniu do okolicy ciała, której stymulacja powoduje podniecenie seksualne


Źródła:

Wiktionary

Eroica

[czytaj: eroika]
1. tytuł III Symfonii Ludwiga van Beethovena;
2. tytuł filmu Andrzeja Munka


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Eroico

określenie wykonawcze: bohatersko


Źródła:

SJP.pl

Eroides

motyl dzienny z rodziny modraszkowatych; modraszek eros


Źródła:

SJP.pl

Eros

1. miłość fizyczna;
2. przenośnie: prezerwatywa;
3. w filozofii Platona: mistyczne dążenie do świata wiecznych idei;
4. modraszek eros - motyl dzienny z rodziny modraszkowatych; eroides


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) książk. erotyczne pożądanie, cielesny aspekt miłości

 (1.2) filoz. postawa dążenia do piękna i prawdy

 (1.3) pot. prezerwatywa


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Erot

motyw dekoracyjny przedstawiający małego, nagiego chłopca


Źródła:

SJP.pl

Erotematyczny

w pedagogice: polegający na stawianiu naprowadzających pytań; erotetyczny


Źródła:

SJP.pl

Erotetyczny

w pedagogice: polegający na stawianiu naprowadzających pytań; erotematyczny


Źródła:

SJP.pl

Erotografoman

osoba z chorobliwą skłonnością do pisania utworów o tematyce erotycznej


Źródła:

SJP.pl

Erotografomania

przesadna skłonność do pisania utworów o tematyce erotycznej


Źródła:

SJP.pl

Erotografomanka

kobieta z chorobliwą skłonnością do pisania utworów o tematyce erotycznej


Źródła:

SJP.pl

Erotoman

1. osoba przejawiająca wyjątkowo duże zainteresowania sferą seksu;
2. złośliwie: mężczyzna zajmujący się podrywaniem kobiet


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) psych. ktoś cierpiący na erotomanię


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Erotomania

nadmiernie wysoki popęd płciowy, u kobiet określany mianem nimfomanii, u mężczyzn - satyriasis


Erotomania – przypadłość, w której osoba chora posiada urojone przekonanie, że inna osoba, zwykle o wyższym statusie społecznym, jest w niej zakochana. Erotomania zwana jest także syndromem de Clerambaulta (francuski psychiatra Gaëtan Gatian de Clérambault opisał ją w 1921 roku w pracy "Les Psychoses Passionelles").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Erotomanka

kobieta lubiąca seks i wszystko co z nim związane bardziej niż przeciętny człowiek


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) psych. kobieta cierpiąca na erotomanię


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Erotomański

dotyczący erotomanii, erotomana


Źródła:

SJP.pl

Erotomaństwo

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) przesadne zainteresowanie sprawami związanymi z seksem i erotyką


Źródła:

Wiktionary

Erotyczność

sprawy i pojęcia związane z miłością, zmysłowością


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest erotyczne; cecha tych, którzy są erotyczni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Erotyczny

dotyczący seksu, miłosny, zmysłowy


przymiotnik

 (1.1) dotyczący erotyki, seksu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Erotyk

poetycki utwór liryczny o tematyce miłosnej


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) film erotyczny


Er


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Erotyka

1. miłość zmysłowa
2. tematyka miłosna


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ogół tego, co erotyczne, związane z erotyzmem, tematyką miłosną


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Erotyzm

1. tematyka miłosna;
2. pobudliwość płciowa


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) miłość zmysłowa, o znaczącym podłożu seksualnym

 (1.2) tematyka związana z miłością, fascynacją lub pociągiem zmysłowym, seksualnym, świadcząca o pobudliwości płciowej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Erotyzowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|erotyzować.


Źródła:

Wiktionary

Erozja

proces niszczenia powierzchni terenu


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) geol. proces niszczenia powierzchni terenu (gruntu, skał) przez różne czynniki – wodę, wiatr, słońce, grawitację czy działalność organizmów żywych;

 (1.2) fiz. techn. proces niszczenia materiałów

 (1.3) inform. operacja morfologiczna w grafice komputerowej powodująca zwężanie obrazu;

 (1.4) med. dekompozycja tkanki

 (1.5) mikrobiol. med. proces zmniejszania się puli genowej populacji;

 (1.6) socjol. społ. stopniowe niszczenie norm, wartości

 (1.7) przen. rozpad, niepokojąca przemiana


Erozja – proces niszczenia powierzchni terenu przez wodę, wiatr, słońce, siłę grawitacji i działalność organizmów.

Rodzaje erozji w zależności od działającego czynnika.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Erozyjność

cecha czegoś, co jest związane z erozją


Źródła:

SJP.pl

Erozyjny

→ erozja


przymiotnik

 (1.1) geol. dotyczący erozji


Patrz:erozja

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Erp

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Erpeg

potocznie: gra RPG lub cRPG


Źródła:

SJP.pl

Erpegowiec

potocznie: osoba grająca w gry fabularne (RPG)


Źródła:

SJP.pl

Erpegowy

→ erpeg


Patrz:erpeg

Źródła:

SJP.pl

Err.

skrót

 (1.1) = errata


Źródła:

Wiktionary

Errata

corrigenda; spis poprawek, sprostowanie omyłek w książce


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) druk. spis oraz sprostowanie omyłek zauważonych w wydrukowanej już książce, dołączone do niej w postaci wkładki lub wklejki

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (2.1) druk. błędy drukarskie


Er


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Error

środowiskowo: błąd w pracy systemu lub programu komputerowego


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ersatz

[czytaj: er-zac] namiastka, surogat, substytut; erzac


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) namiastka jakiejś rzeczy lub podróbka, coś zastępczego, gorszej jakości


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ersted

w fizyce: jednostka natężenia pola magnetycznego w elektromagnetycznym układzie jednostek miar, opartym na układzie CGS (skrót: Oe)


Ersted (symbol: Oe) – jednostka natężenia pola magnetycznego w układzie CGS.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Erud.

skrót od: erudycyjny


Źródła:

SJP.pl

Erudycja

wszechstronna wiedza, rozległe wykształcenie; wiedza książkowa, oczytanie, uczoność, erudycyjność


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rozległy zasób książkowej wiedzy; gruntowne wykształcenie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Erudycyjność

wszechstronna wiedza, rozległe wykształcenie; wiedza książkowa, oczytanie, uczoność, erudycja


Źródła:

SJP.pl

Erudycyjny

związany z erudycją, oparty na erudycji - rozległej wiedzy; erudytywny, uczony, wszechstronny, encyklopedyczny


Źródła:

SJP.pl

Erudyta

osoba o wszechstronnej wiedzy, rozległym wykształceniu, oczytaniu; chodząca encyklopedia


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) człowiek posiadający szeroką wiedzę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Erudytka

kobieta o wszechstronnej wiedzy, rozległym wykształceniu, oczytaniu; chodząca encyklopedia


Źródła:

SJP.pl

Erudytywny

związany z erudycją, oparty na erudycji - rozległej wiedzy; erudycyjny, uczony, wszechstronny, encyklopedyczny


Źródła:

SJP.pl

Erukowy

kwas erukowy - kwas tłuszczowy występujący w niektórych odmianach rzepaku, szkodliwy dla organizmu ludzkiego


Źródła:

SJP.pl

Erupcja

wybuch wulkanu


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) geol. wybuch wulkanu;

 (1.2) astr. wybuch gazu na Słońcu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Erupcyjnie

przysłówek

 (1.1) w sposób właściwy erupcji


Źródła:

Wiktionary

Erupcyjny

związany z erupcją


przymiotnik relacyjny

 (1.1) geol. związany z erupcją, dotyczący erupcji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Eruw

obrzęd w judaizmie pozwalający na wykonanie w czasie święta pewnych czynności zakazanych przez prawo żydowskie


Eruw, ejruw (hebr. עירוב "zmieszanie") – zwyczaj występujący w judaizmie, mający na celu uchylenie zakazów obowiązujących żydów w szabat. Dokładne przepisy dotyczące eruwu zawarte są w Talmudzie w traktacie "Eruwin". Występują m.in. takie rodzaje "eruw" jak:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Erwin

imię męskie


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.;


Erwin – imię męskie pochodzenia germańskiego, powstałe z wyrazów "heri" – „drużyna wojenna” oraz "wini" – „przyjaciel”, oznaczające „ten, który chętnie wojuje”. Pojawia się również jako: Ermin, Hermin i Irmin.

Imię rzadko nadawane. W styczniu 2025 r. w rejestrze PESEL, wśród publicznie dostępnych danych dotyczących osób żyjących, wykazano 4374 mężczyzn o imieniu Erwin nadanym jako imię pierwsze.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Erwina

imię żeńskie


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.

forma rzeczownika.

 (2.1) D. i B. lp. od: Erwin


Erwina – żeński odpowiednik imienia Erwin.

Erwina imieniny obchodzi: 19 stycznia, 16 kwietnia, 24 kwietnia, 25 kwietnia, 26 kwietnia i 18 lipca.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Erwininy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Erwiny lub z nią związany


Źródła:

SJP.pl

Erwinostwo

Erwin z małżonką; Erwinowie


Źródła:

SJP.pl

Erwinowie

Erwin z małżonką; Erwinostwo


Źródła:

SJP.pl

Erwinowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Erwina lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Eryczek

zdrobnienie od: Eryk (imię męskie)


Źródła:

SJP.pl

Eryda

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) mitgr. zob. Eris.


Źródła:

Wiktionary

Erydan

łac. Eridanus; gwiazdozbiór nieba południowego


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) mitgr. bóg i uosobienie rzeki o tej samej nazwie; syn tytana Okeanosa i tytanidy Tetydy; jedno z bóstw wodnych;

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (2.1) astr. gwiazdozbiór równikowy i nieba południowego; zawiera jasną gwiazdę – Achernara; w Polsce widoczny częściowo zimą; góruje o północy w listopadzie; jedna z największych konstelacji;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Erygowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|erygować.


Erygowanie ( erigo – wznoszę) – pojęcie z prawa kanonicznego Kościoła katolickiego odnoszące się do założenia lub ufundowania kaplicy, kościoła, klasztoru, parafii lub diecezji przez uroczysty dekret biskupa lub Stolicy Apostolskiej.

Erygowanie to również powołanie do działania uniwersytetów i wydziałów kościelnych, kapituł, domów zakonnych, bractw religijnych bądź stowarzyszeń wiernych.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Erygowany

przymiotnik

 (1.1) ufundowany


Źródła:

Wiktionary

Erygować

dawniej: ufundować lub fundować coś


czasownik przechodni niedokonany

 (1.1) hist. kośc. wznosić, fundować


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Eryk

imię męskie


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.;

forma rzeczownika|rodzaj=żeński.

 (2.1) D. lm. od: Eryka


Eryk – imię męskie pochodzenia skandynawskiego. Nadawane wielu jarlom i królom szwedzkim i duńskim. Pochodzenie tego imienia podaje się ze staro-wysoko-niemieckiego, gdzie era znaczy: honor, cześć, oraz richi – bogaty. Całość zaś oznacza osobę zasobną w honor lub władcę, który zaszczytnie króluje. Jego popularność sięga czasów króla szwedzkiego Eryka zmarłego w 1160. Inne spotykane znaczenie to „wieczny władca” od "ei(r)" co oznacza w staronordyjskim „wieczny” i "ríkr" – w staronordyjskim „władca”.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Eryka

imię żeńskie


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.

forma rzeczownika.

 (2.1) D. i B. lp. od Eryk


Eryka – żeńska forma imienia Eryk, pochodzenia germańskiego.

W styczniu 2024 w rejestrze PESEL, wśród publicznie dostępnych danych, wykazano 4455 kobiet o imieniu Eryka nadanym jako imię pierwsze oraz 1996 kobiet noszących imię Eryka jako imię drugie. Dla porównania, najczęściej nadane jako żeńskie imię pierwsze – Anna, nosi 1072616 osób.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Erykostwo

Eryk z małżonką; Erykowie


Źródła:

SJP.pl

Erykowie

Eryk z małżonką; Erykostwo


Źródła:

SJP.pl

Erykowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Eryka (Eryki) lub z nim (z nią) związany


Źródła:

SJP.pl

Erynia

każda z trzech bogiń zemsty, które prześladowały zdrajców, wiarołomców i przestępców; Eumenida, eumenida, Erynia


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Erysta

dyskutant prowadzący spory, stosujący zasady erystyki


Źródła:

SJP.pl

Erystka

→ erysta


Patrz:erysta

Źródła:

SJP.pl

Erystyczny

taki, który odnosi się do erystyki - sztuki prowadzenia zaciętych sporów słownych, zwłaszcza z zastosowaniem nielojalnych i podstępnych środków


przymiotnik

 (1.1) związany z erystyką, dotyczący erystyki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Erystyka

sztuka prowadzenia sporów, dyskutowania, obalania argumentów przeciwnika i przekonywania o słuszności własnych tez, zwłaszcza przy zastosowaniu nielojalnych, podchwytliwych środków językowych i pozajęzykowych, rozwinięta w starożytnej Grecji, głównie przez sofistów


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) sztuka prowadzenia sporów;


Erystyka – sztuka doprowadzania sporów do korzystnego rozwiązania bez względu na prawdę materialną. Słowo pochodzi z klasycznego języka greckiego – "eristikós", czyli kłótliwy, od "éris" oznaczający kłótnię, spór, walkę oraz imię bogini niezgody, córki Nocy, towarzyszki Aresa na polu bitwy, będącej uosobieniem waśni, niezgody i kłótni.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Erytema

zaczerwienienie części skóry wywołane przekrwieniem; rumień


Źródła:

SJP.pl

Erytrea

państwo w Afryce ze stolicą w Asmarze; Erytreja, Państwo Erytrea


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. polit. państwo we wschodniej Afryce ze stolicą w Asmarze;


Er


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Erytreja

państwo w Afryce ze stolicą w Asmarze; Erytrea, Państwo Erytrea


Źródła:

SJP.pl

Erytrejczyk

obywatel Erytrei


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) obywatel Erytrei


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Erytrejka

obywatelka Erytrei


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) obywatelka Erytrei


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Erytrejski

przymiotnik od: Erytrea


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Erytreą, dotyczący Erytrei


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Erytroafereza

Erytroafereza – technika pobierania składników krwi dawcy, której zasadniczy produkt stanowią krwinki czerwone uzyskiwane współcześnie przy użyciu separatora komórkowego (metodą automatycznej erytroaferezy).

Typowa erytroafereza pozwala na uzyskanie 1 lub 2 jednostek koncentratu krwinek czerwonych (KKCz) pobranych od tego samego dawcy.


Źródła:

Wikipedia

Erytroblast

komórka macierzysta erytrocytu, występująca w szpiku kostnym


Er


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Erytroblastoza

choroba hemolityczna noworodków


Źródła:

SJP.pl

Erytroblastyczny

związany z erytroblastami, komórkami macierzystymi krwi, np. białaczka erytroblastyczna


Źródła:

SJP.pl

Erytrocyt

czerwone ciałko krwi, krwinka czerwona


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) med. składnik morfotyczny krwi;


Erytrocyt (gr. "erythros" czerwony + "kytos" komórka), krwinka czerwona, czerwone ciałko krwi – morfotyczny składnik krwi, którego głównym zadaniem jest przenoszenie tlenu z płuc do pozostałych tkanek organizmu.

Po raz pierwszy erytrocyty zostały zaobserwowane i precyzyjnie opisane jako okrągłe spłaszczone w środku komórki przez Antonie van Leeuwenhoeka w XVII w.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Erytrocytoza

choroba polegająca na zwiększeniu liczby stałych składników krwi zwłaszcza erytrocytów, czerwienica prawdziwa, choroba Vaqeza


Źródła:

SJP.pl

Erytrodemia

ogólny stan zapalny całej lub prawie całej powierzchni skóry


Źródła:

SJP.pl

Erytrodermia

zajęcie ponad 90% powierzchni skóry przez chorobę, przejawiające się jej zaczerwienieniem i złuszczaniem


Erytrodermia ( erythrodermia) – uogólnione zajęcie skóry przez chorobę, przejawiające się zaczerwienieniem i złuszczaniem na ponad 90% powierzchni skóry. Leczenie jest przyczynowe.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Erytrodermiczny

→ erytrodermia


Patrz:erytrodermia

Źródła:

SJP.pl

Erytrofobia

chorobliwy lęk przed czerwienieniem się (rumieńcem)


Er


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Erytrofor

czerwony barwnik występujący w chromatoforach, komórkach barwnych skóry


Źródła:

SJP.pl

Erytrol

organiczny związek chemiczny używany jako słodzik; erytrytol, erytryt


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. spoż. organiczny związek chemiczny, alifatyczny alkohol czterowodorotlenowy z grupy cukroli stosowany jako substancja słodząca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Erytromelalgia

zaburzenie naczyniowo-ruchowe: napadowe bóle kończyn dolnych, ich zaczerwienienie i obrzęk wskutek nagłego rozszerzenia tętniczek


Źródła:

SJP.pl

Erytromycyna

antybiotyk o spektrum działania podobnym do penicyliny, skuteczny w zakażeniach gronkowcami i paciorkowcami


Erytromycyna ( erythromycinum) – mieszanina organicznych związków chemicznych, antybiotyków z grupy makrolidów właściwych, wytwarzanych przez promieniowce "Saccharopolyspora erythraea", której głównym składnikiem jest erytromycyna A, oraz erytromycyny B i C (nie więcej niż 5% każdej). Hamują syntezę białka poprzez wiązanie z podjednostką 50S rybosomu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Erytropoetyczny

→ erytropoeza


Patrz:erytropoeza

Źródła:

SJP.pl

Erytropoetyna

glikoproteinowa substancja hormonalna, wytwarzana w nerkach, pobudzająca dzielenie się i dojrzewanie komórek szpiku w kierunku erytroblastów, z których powstają erytrocyty


Erytropoetyna (skrót EPO, ATC: B 03 XA 01) – glikoproteinowy hormon peptydowy, którego główną funkcją jest stymulacja różnych etapów erytropoezy. Zwiększa liczbę erytrocytów, stężenie hemoglobiny i liczbę retikulocytów. Nie ma wpływu na powstawanie krwinek białych, nie działa cytotoksycznie na szpik kostny. Erytropoetyna jest wydalana z moczem.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Erytropoeza

proces powstawania w szpiku krwinek czerwonych, czyli erytrocytów


Erytropoeza – proces namnażania i różnicowania erytrocytów w szpiku kostnym oraz różnych innych narządach (np. śledzionie), regulowany w głównej mierze przez erytropoetynę. Do jego prawidłowego przebiegu wymagana jest obecność wielu związków chemicznych (m.in. witaminy B12 i kwasu foliowego).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Erytrotoksyna

jad wytwarzany przez bakterie chorobotwórcze, niszczący krwinki czerwone


Źródła:

SJP.pl

Erytroza

cukier prosty z grupy aldoz, składnik samoopalaczy


Erytroza – organiczny związek chemiczny, cukier prosty z grupy aldoz o czterech atomach węgla (aldotetroza). Występuje w dwóch stereoizomerycznych formach i. Formą występującą w naturze jest -erytroza. Epimerem erytrozy jest treoza.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Erytrozyna

organiczny związek chemiczny, barwnik spożywczy


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) spoż. wiśniowoczerwony smołowy barwnik dodawany do niektórych typów żywności (np. do owoców konserwowych, osłonek kiełbas oraz do herbatników), leków, tabletek, past do zębów, zakazany w niektórych krajach;


Erytrozyna, sól sodowa tetrajodofluoresceiny, E127 – organiczny związek chemiczny, wiśniowoczerwony smołowy barwnik spożywczy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Erytryn

różowoczerwony minerał, uwodniony arsenian kobaltu; kwiat kobaltowy


Erytryn (kwiat kobaltowy) – minerał z gromady arsenianów. Należy do minerałów bardzo rzadkich.

Nazwa pochodzi od gr. "erythros" = czerwony, nawiązując do barwy minerału.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Erytryna

rodzaj roślin z rodziny bobowatych; koralodrzew


Źródła:

SJP.pl

Erytryt

organiczny związek chemiczny używany jako słodzik; erytrytol, erytrol


Źródła:

SJP.pl

Erytrytol

organiczny związek chemiczny używany jako słodzik; erytrol, erytryt


Erytrytol – organiczny związek chemiczny, alifatyczny alkohol czterowodorotlenowy z grupy cukroli. Jest dodatkiem do żywności, stosowanym jako substancja słodząca (E968).

Erytrytol jest związkiem typu mezo i nie wykazuje aktywności optycznej (w przeciwieństwie do swojego diastereoizomeru, treitolu, występującego w formie prawo- i lewoskrętnej).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Erywanka

mieszkanka Erywania; Erewanka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Erywania


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Erywań

stolica Armenii; potocznie też: Erewań lub Erewan


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. stolica Armenii;


Na tę stronę wskazuje „Erewań”. Zobacz też: Radio Erewań.

Erywań ( Երևան, "Jerewan", wym. w IPA: //; ros. Ереван), błędne spolszczenie Erewań – stolica i największe miasto Armenii, prowincja specjalna, jeden z głównych ośrodków przemysłowych, naukowych i kulturalnych Zakaukazia. Jedno z najstarszych miast regionu, o ponad 2800-letniej historii, założone jako Erebuni w 782 p.n.e.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Erywańczyk

mieszkaniec Erywania; Erewańczyk


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Erywania


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Erywański

przymiotnik od: Erywań; erewański


przymiotnik

 (1.1) odnoszący się do miasta Erywań


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Erzac

[czytaj: er-zac] namiastka, surogat, substytut; ersatz


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) namiastka, produkt zastępczy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Erzherzog

[czytaj: erc-HERcog] tytuł niektórych panujących książąt niemieckich z arystokratycznych rodów w latach 1356 do 1918; arcyksiążę


Źródła:

SJP.pl

Erzjański

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Erzjanami, dotyczący Erzjan

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. język (dialekt) erzjański;


Źródła:

Wiktionary

Erzurum

[czytaj: Er-zurum]
1. jednostka administracyjna w Turcji, położona w regionie Wschodnia Anatolia;
2. miasto we wschodniej Turcji, ośrodek administracyjny i stolica prowincji Erzurum


rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto we wschodniej Turcji;


Erzurum (orm. Կարին – "Karin", gr. Θεοδοσιούπολις – "Theodosioupolis") – miasto we wschodniej Turcji, na Wyżynie Armeńskiej, ośrodek administracyjny i stolica prowincji Erzurum. Według ostatniego spisu ludności miasto jest zamieszkiwane przez około 361 tysięcy mieszkańców. W 2021 w aglomeracji mieszka 756 tys. osób. Miasto leży na płaskowyżu, na wysokości około 1950 m n.p.m. u podnóży Gór Pontyjskich.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia