He

1. wyraz, zwykle powtarzany, oznaczający śmiech, zwłaszcza złośliwy, ironiczny; che;
2. okrzyk wyrażający różne nastroje, zarówno przyjemne, jak i przykre (np. He, udało się! He, co tam, następnym razem się uda.); ha;
3. partykuła pytajna (np. Zjesz to, he?); hę;


wykrzyknik

 (1.1) partykuła wzmacniająca pytanie

 (1.2) reg. okrzyk poganiający bydło


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

He-Man

[czytaj: hi men] w kulturze masowej: mocny, dzielny, bohaterski mężczyzna; he man, superman, supermen


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) archetyp silnego, dzielnego bohatera w kulturze masowej


He-Man ("najsilniejszy człowiek we wszechświecie") – superbohater, fikcyjna postać z serii zabawek "Masters of the Universe" ("Władcy wszechświata") firmy Mattel oraz wywodzących się z nich produktów: filmów rysunkowych i komiksów (a także aktorskiego filmu kinowego).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Hea

środowiskowo: zakończenie filmu, książki itp. w stylu "i żyli długo i szczęśliwie"


Źródła:

SJP.pl

Head-Banging

[czytaj: HED BENgin(g)] środowiskowo: energiczne potrząsanie głową w rytm muzyki; head banging, headbanging


rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) muz. ekspresja podekscytowania muzyką poprzez rytmiczne uderzanie we własną głowę pięściami lub potrząsanie głową


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Head-Hunter

[czytaj: hedhanter] osoba zawodowo zajmująca się head huntingiem - wyszukiwaniem i przejmowaniem najlepszych, najbardziej perspektywicznych pracowników innych firm; headhunter, head hunter


Źródła:

SJP.pl

Head-Hunting

[czytaj: hedhanting] wyszukiwanie i przejmowanie najlepszych, najbardziej perspektywicznych pracowników innych firm; head hunting, headhunting


Źródła:

SJP.pl

Headbanging

[czytaj: HED BENgin(g)] środowiskowo: energiczne potrząsanie głową w rytm muzyki; head-banging, head banging


Źródła:

SJP.pl

Headhunter

[czytaj: hedhanter] osoba zawodowo zajmująca się head huntingiem - wyszukiwaniem i przejmowaniem najlepszych, najbardziej perspektywicznych pracowników innych firm; head-hunter, head hunter


Headhunter (pol. "łowca głów") – pracownik (konsultant) agencji doradztwa personalnego świadczącej usługi "executive search".

Praca headhuntera polega na identyfikacji menedżerów wysokiego szczebla lub szczególnie cenionych na rynku specjalistów, nawiązanie z nimi kontaktu w celu skłonienia ich do zmiany pracodawcy i przyjęcia oferty pracy swego klienta (tzw. poszukiwania bezpośrednie).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Headhunterka

→ headhunter [czytaj: hedhanterka]


Źródła:

SJP.pl

Headhunterski

→ head hunter, → headhunter [czytaj: hedhanterski]


Źródła:

SJP.pl

Headhunting

[czytaj: hedhanting] wyszukiwanie i przejmowanie najlepszych, najbardziej perspektywicznych pracowników innych firm; head-hunting, head hunting


Źródła:

SJP.pl

Headline

[czytaj: hedlajn] nagłówek, tytuł artykułu lub slogan ogłoszenia


Źródła:

SJP.pl

Headliner

[czytaj: hedlajner] główny wokalista lub zespół grający jako ostatni na głównej scenie podczas koncertu lub imprezy


Źródła:

SJP.pl

Headlinerka

→ headliner [czytaj: hedlajnerka]


Źródła:

SJP.pl

Headset

[czytaj: hedset] słuchawki z mikrofonem osadzone na wspólnym pałąku


Źródła:

SJP.pl

Headshot

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) środ. grykomp. strzał w głowę


Źródła:

Wiktionary

Healer

[czytaj: hiler] uzdrowiciel leczący za pomocą bioenergoterapii (bioterapii); bioenergoterapeuta; bioterapeuta


Healer (kor.: 힐러, MOCT: "Hilleo") – 20-odcinkowy serial południowokoreański z lat 2014-2015. Główne role odgrywają w nim Ji Chang-wook, Park Min-young oraz Yoo Ji-tae. Serial był emitowany na stacji KBS2 od 8 grudnia 2014 do 10 lutego 2015 w poniedziałki i wtorki o 22:00.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Healerka

[czytaj: hilerka] uzdrowicielka lecząca za pomocą bioenergoterapii (bioterapii); bioenergoterapeutka; bioterapeutka


Źródła:

SJP.pl

Heaney

[czytaj: HIny] nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Hearst

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Heartland

rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna

 (1.1) geogr. polit. wg teorii geopolitycznej Johna Mackindera najważniejszy strategicznie rejon świata, znajdujący się gdzieś w centralnej Eurazji;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Heath

[czytaj: hit] nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Heathcliff

Heathcliff – postać fikcyjna, główny bohater powieści Emily Brontë pt. "Wichrowe Wzgórza". Był ciemnowłosym znajdą przygarniętym przez pana Earnshawa. Kochał swoją przybraną siostrę, Katarzynę Earnshaw. Po jej śmierci doprowadził do ruiny jej rodzinę. Stale prześladowany przez ducha zmarłej ukochanej, znajduje ukojenie dopiero w śmierci. Pochowany u boku ukochanej, na wzgórzach. Jest przykładem bohatera bajronicznego.


Źródła:

Wikipedia

Heathrow

[czytaj: hitroł] główny port lotniczy Londynu, jeden z największych na świecie


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Heavymetalowiec

[czytaj: hewimetalowiec]
1. członek subkultury młodzieżowej powstałej wokół miłośników heavy metalu;
2. muzyk grający heavy metal


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) miłośnik heavy metalu, członek subkultury związanej z tą muzyką

 (1.2) muzyk uprawiający heavy metal


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Heavymetalowy

→ heavy metal [czytaj: hewimetalowy]


przymiotnik

 (1.1) muz. dotyczący heavy metalu lub heavymetalowca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Heba

w mitologii greckiej: bogini będąca uosobieniem wiecznej młodości; Hebe


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) mitgr. zob. Hebe.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Hebama

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. położna


Źródła:

Wiktionary

Heban

1. rodzaj drzew o soczystych, pomarańczowych lub czerwonych owocach, rosnących w strefie międzyzwrotnikowej; hebanowiec, hurma, persymona, kaki;
2. drewno tego drzewa, cenione z powodu twardości i odporności na butwienie


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) cenne drewno różnych gatunków drzew (głównie hebanowców) rosnących w strefie międzyzwrotnikowej i podzwrotnikowej;

 (1.2) mebel z hebanu (1.1)


Heban – cenne drewno różnych gatunków drzew (głównie hebanowców) rosnących w strefie międzyzwrotnikowej i podzwrotnikowej.

Jest ono ciemno zabarwione lub czarne, twarde, ciężkie, trudno łupliwe.

Stosowane było od starożytności, w okresie nowożytnym popularne od końca XVI i przez cały XVII wiek. Wykorzystywane było do wyrobu instrumentów muzycznych, przyborów kreślarskich, mebli artystycznych, a także w rzeźbiarstwie. Często stosowany w technice markieterii.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Hebanista

dawniej: stolarz wykonujący przedmioty z drewna hebanowego


Źródła:

SJP.pl

Hebankowate

rodzina drzew i krzewów, rosnących w strefie zwrotnikowej, niektóre gatunki wykorzystywane w meblarstwie


He


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Hebankowaty

o cechach hebankowatych (rodzina roślin)


Źródła:

SJP.pl

Hebanowiec

rodzaj drzew o soczystych, pomarańczowych lub czerwonych owocach, rosnących w strefie międzyzwrotnikowej; heban, hurma, persymona, kaki


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) bot. nazwa systematyczna|Diospyros|L.|ref=tak., rodzaj drzew z rodziny hebankowatych, o ciemnej a nawet czarnej korze


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Hebanowy

1. zrobiony z hebanu
2. będący barwy hebanu


przymiotnik

 (1.1) wykonany z hebanu, dotyczący hebanu

 (1.2) głęboko czarny lub bardzo ciemny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Hebd

dziki bez; chebd


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) bot. pot. nazwa systematyczna|Sambucus ebulus|L.|ref=tak., bez hebd


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Hebda

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Hebdow

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. jedwab


Źródła:

Wiktionary

Hebdowianin

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Hebdowa


Źródła:

Wiktionary

Hebdowianka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Hebdowa


Źródła:

Wiktionary

Hebdowski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Hebdowem, dotyczący Hebdowa


Źródła:

Wiktionary

Hebdów

dziki bez; chebd


Hebdów – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie proszowickim, w gminie Nowe Brzesko, przy drodze krajowej nr 79.

W latach 1975–1998 miejscowość leżała w województwie krakowskim.

Wieś "Chebdów", była własnością opactwa norbertanów w Hebdowie. W drugiej połowie XVI wieku położona była w powiecie proszowskim województwa krakowskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Hebe

egzotyczny krzew z rodziny babkowatych, uprawiany też jako roślina ozdobna


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) mitgr. bogini i uosobienie młodości oraz szafarka ambrozji i nektaru na Olimpie, utożsamiana z rzymską Juwentas;

 (1.2) astr. planetoida o numerze katalogowym 6;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Hebefil

osoba odczuwająca pociąg seksualny do osób we wczesnym okresie dojrzewania (11-14 lat)


Źródła:

SJP.pl

Hebefilia

pociąg seksualny do osób we wczesnym okresie dojrzewania (11-14 lat) w przeciwieństwie do efebofilii (późny okres dojrzewania w wieku około 15-19 lat)


He


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Hebefilka

kobieta odczuwająca pociąg seksualny do osób we wczesnym okresie dojrzewania (11-14 lat)


Źródła:

SJP.pl

Hebefrenia

w medycynie: choroba psychiczna, postać schizofrenii


Źródła:

SJP.pl

Hebefreniczka

chora cierpiąca na hebefrenię (odmianę schizofrenii)


Źródła:

SJP.pl

Hebefreniczny

→ hebefrenia


Patrz:hebefrenia

Źródła:

SJP.pl

Hebefrenik

osoba chora na hebefrenię - odmianę schizofrenii


Źródła:

SJP.pl

Hebei

[czytaj: hebej] prowincja w Chinach; Hopej


Hebei (; chiń. 河北; pinyin "Hébĕi"; Wade-Giles "Ho-pei"; dosł. „Na północ od Rzeki”) – północna prowincja Chińskiej Republiki Ludowej, położona na północ od Huang He, od wschodu granicząca z Morzem Wschodniochińskim. Wewnątrz jej terytorium znajduje się miasto wydzielone i stolica Chin – Pekin oraz miasto wydzielone Tiencin. Stolicą prowincji jest natomiast Shijiazhuang.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Hebel

1. narzędzie stolarskie z wysuwanym ostrzem, używane do wyrównywania, wygładzania powierzchni drewna; strug;
2. potocznie: stary, zniszczony pojazd; grat, gruchot, pudło, złom;
3. potocznie: hamulec pojazdu; hampel;
4. środowiskowo: pokrętło urządzenia do przetwarzania dźwięku, używanego w studiach radiowych i telewizyjnych oraz klubach


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) techn. strug


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Hebelek

zdrobnienie od: hebel


Źródła:

SJP.pl

Hebelkowy

→ hebelek


Patrz:hebelek

Źródła:

SJP.pl

Hebertysta

w okresie rewolucji francuskiej: członek stronnictwa skrajnie lewicowego (od nazwiska przywódcy, J. Héberta)


Źródła:

SJP.pl

Hebes

głupiec


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) daw. osobnik tępy, nierozgarnięty, niepojętny, głupi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Heblarka

ręczne narzędzie do wygładzania powierzchni drewna; strugarka


Źródła:

SJP.pl

Heblarnia

1. dział zakładu przemysłowego, w którym się hebluje;
2. narzędzie stolarskie do wyrównywania i wygładzania powierzchni; strugarka


Źródła:

SJP.pl

Heblarski

→ heblarz


Patrz:heblarz

Źródła:

SJP.pl

Heblarz

osoba zawodowo obsługująca heblarkę; strugacz


Źródła:

SJP.pl

Heblowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|heblować.


Źródła:

Wiktionary

Heblować

wyrównywać, wygładzać powierzchnię drewna ręcznie (heblem) lub maszynowo; strugać


czasownik przechodni niedokonany (dk. zheblować)

 (1.1) techn. wygładzać powierzchnię drewna za pomocą heblarki lub heblu ręcznego


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Heblowina

odpadki powstałe przy obróbce drewna


Źródła:

SJP.pl

Heblowiny

cienkie wióry powstałe przy heblowaniu


Źródła:

SJP.pl

Hebr.

skrót od: hebrajski


skrót

 (1.1) = hebrajski


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Hebra

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Lwów, Mazowsze północno-wschodnie., reg-pl|Kresy południowe., także. pot. towarzystwo, gromada ludzi lub paczka znajomych

 (1.2) środ. przestęp., także. gw-pl|Warszawa, Lwów. złodziejska szajka, przestępcza kompania lub sitwa

 (1.3) reg-pl|Przemyśl. grupa łobuzów, rozrabiaków


Źródła:

Wiktionary

Hebraista

badacz, znawca języka hebrajskiego i literatury hebrajskiej


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) nauk. osoba zajmująca się naukowo hebraistyką


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Hebraistka

badaczka, znawczyni języka hebrajskiego i literatury hebrajskiej


Źródła:

SJP.pl

Hebraistyczny

→ hebraistyka


Patrz:hebraistyka

Źródła:

SJP.pl

Hebraistyka

nauka o języku hebrajskim i literaturze hebrajskiej


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) eduk. dyscyplina humanistyczna zajmująca się literaturą hebrajską i językiem hebrajskim;

 (1.2) pot. studia obejmujące hebraistykę (1.1) na wyższej uczelni


Hebraistyka – nauka badająca język hebrajski, literaturę w tym języku, kulturę i historię obszarów hebrajskojęzycznych, łącznie z dziejami judaizmu. Hebraistykę można uznać za dział semitystyki i szerszej orientalistyki. Jest też uznawana za naukę pomocniczą biblistyki[].


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Hebraizacja

poddawanie wpływom hebrajskim, rozszerzanie wpływów hebrajskich, nadawanie czemuś cech typowo hebrajskich


Źródła:

SJP.pl

Hebraizm

wyraz, zwrot lub konstrukcja składniowa przejęte z języka hebrajskiego lub na nim wzorowane


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) jęz. wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona do jakiegoś języka z języka hebrajskiego;


Hebraizm – wyraz, zwrot lub konstrukcja składniowa zapożyczona z języka hebrajskiego.

Największa grupa hebraizmów związana jest z religią judaistyczną, np.: bar micwa, cadyk, Chanuka, chasydyzm, cheder, Gemara, goj, golem, Jahwe (JHWH), jesziwa, Jezus, Jom Kipur, kadisz, kabała, kahał, Karaim, koszer, maca, macewa, menora, Mesjasz, Midrasz, Miszna, mykwa, Pesach, Purim, Rosz Haszana, szabat (sobota), szames, szoa, Sukkot, szatan, Szawuot, talit, Talmud, Tora.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Hebrajczycy

wyznawca religii żydowskiej


Nie mylić z: hebraistami ani Izraelczykami.

Hebrajczycy (‏עברים‎), Izraelici – starożytny lud opisany w Biblii; jeden z ludów semickich, definiowany pochodzeniem od Jakuba, inaczej Izraela. Był też nazywany Ludem Bożym[]. Składał się z 12 plemion i posługiwał językiem hebrajskim. Początkowo Izraelici byli koczownikami, ale na przełomie II i I tysiąclecia p.n.e. osiedlili się w Kanaanie, gdzie król Saul zjednoczył ich w jedno państwo – Królestwo Izraela.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Hebrajczyk

wyznawca religii żydowskiej


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) bibl. etn. członek starożytnego, półkoczowniczego ludu semickiego posługującego się biblijnym językiem hebrajskim


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Hebrajka

wyznawczyni religii żydowskiej


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) bibl. etn. członkini starożytnego, półkoczowniczego ludu semickiego posługującego się biblijnym językiem hebrajskim


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Hebrajski

dotyczący dawnej kultury żydowskiej; typowy dla tej kultury


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Hebrajczykami

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. język z grupy kananejskiej języków semickich;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Hebrajskojęzyczny

1. posługujący się językiem hebrajskim;
2. napisany w języku hebrajskim;
3. o jakimś terenie: zamieszkany przez ludność posługującą się językiem hebrajskim


przymiotnik

 (1.1) posługujący się językiem hebrajskim

 (1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem hebrajskim

 (1.3) spisany, stworzony w języku hebrajskim


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Hebrajskość

→ hebrajski


Patrz:hebrajski

Źródła:

SJP.pl

Hebrajszczyzna

wszystko, co jest związane z kulturą starożydowską


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) jęz. język hebrajski

 (1.2) to, co żydowskie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Hebron

miasto w Palestynie


Hebron ( ‏الخليل‎, "Al-Chalil"; ‏חֶבְרוֹן‎) – miasto położone na Wyżynie Judzkiej, na Zachodnim Brzegu. Największe miasto Zachodniego Brzegu i drugie po względem wielkości w Państwie Palestyna (po mieście Gaza), liczące 215 571 palestyńskich mieszkańców (w 2020). W wydzielonej strefie H2 na granicy Starego Miasta Hebronu mieszka także ok. 500-850 osadników żydowskich.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Hebronit

minerał z grupy fosforanów, rodzaj amblygonitu o mniejszej zawartości sodu


Źródła:

SJP.pl

Hebronka

mieszkanka Hebronu


Źródła:

SJP.pl

Hebrończyk

mieszkaniec Hebronu


Źródła:

SJP.pl

Hebroński

przymiotnik od: Hebron (miasto w Palestynie lub jedna z wielu miejscowości w USA)


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Hebronem, dotyczący Hebronu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Hebrydy

archipelag na Oceanie Atlantyckim; Wyspy Hebrydzkie


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) geogr. archipelag na Oceanie Atlantyckim ciągnący się wzdłuż północno-zachodnich wybrzeży Szkocji;


Hebrydy ( Hebrides, wym., lub Western Isles; Innse Gall) – archipelag ok. 500 wysp na Oceanie Atlantyckim, wzdłuż północno-zachodnich wybrzeży Szkocji. Hebrydy należą do Wielkiej Brytanii. Główną miejscowością jest Stornoway. Wyspy zajmują powierzchnię 7555 km², a zamieszkuje je 43,4 tys. osób (2001).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Hebrydzki

przymiotnik od: Hebrydy


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Hebrydami (Wyspami Hebrydzkimi), dotyczący Hebrydów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Heca

potocznie: zabawne wydarzenie, niezwykła historia; szopka; numer


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. przest. zabawna sytuacja najczęściej wywołująca zaskoczenie

 (1.2) pot. przest. zdarzenie lub ciąg zdarzeń wywołujący zamieszanie i mający negatywne skutki

 (1.3) daw. cyrk, w którym szczuto psami zwierzęta oraz uprawiano woltyżerkę w formie rozrywki dla widzów

 (1.4) daw. łow. naganka myśliwska


Heca – piąty album studyjny polskiej piosenkarki Lanberry. Wydawnictwo ukazało się 8 listopada 2024 nakładem wytwórni muzycznej Warner Music Poland.

Album jest utrzymany w stylu muzyki pop i pop-rock. Składa się z wersji standardowej (1 CD), limitowanej (1 CD i żelki) i płyty analogowej (1 LP).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Hecarski

→ hecarz


Patrz:hecarz

Źródła:

SJP.pl

Hecarz

żartowniś, człowiek lubiący wyprawiać hece


Źródła:

SJP.pl

Hechtja

egzotyczna roślina z rodziny ananasowatych


Źródła:

SJP.pl

Heciak

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) daw. gbur, cham


Źródła:

Wiktionary

Hecker

[czytaj: heker] nazwisko


Hecker – wieś w Stanach Zjednoczonych, w stanie Illinois, w hrabstwie Monroe.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Hecmistrz

dawniej: człowiek wykonujący sztuczki cyrkowe; cyrkowiec


Źródła:

SJP.pl

Hecny

zabawny, wesoły, zadziorny


Źródła:

SJP.pl

Hecować

dawniej: wyprawiać hece; figlować, dokazywać


czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) pot. przest. wyprawiać hece


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Hecowniej

stopień wyższy od przysłówka: hecownie


Źródła:

SJP.pl

Hecowniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: hecowny


Źródła:

SJP.pl

Hecowny

śmieszny; komiczny


przymiotnik

 (1.1) gw-pl|Kresy. zabawny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Hecznarowice

Hecznarowice (wil. "Hylciadüf") – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie bielskim, w gminie Wilamowice. Powierzchnia sołectwa wynosi 828 ha a liczba ludności 2374 (2009), co daje gęstość zaludnienia równą 286,7 os./km².


Źródła:

Wikipedia

Hecznarowicki

przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący Hecznarowic


Źródła:

Wiktionary

Hecznarowiczanin

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Hecznarowic


Źródła:

Wiktionary

Hecznarowiczanka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Hecznarowic


Źródła:

Wiktionary

Heder

gatunek rośliny; pnącze amerykańskie; bluszcz


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) roln. część robocza kombajnu rolniczego

forma rzeczownika.

 (2.1) D. lm.: od hedera


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Hedera

gatunek rośliny; pnącze amerykańskie; bluszcz


Źródła:

SJP.pl

Hedging

[czytaj: hedżing] zabezpieczanie się przed ryzykiem niekorzystnych zmian cen, kursów lub stóp procentowych


Hedging – strategia zabezpieczająca przed nadmiernymi wahaniami cen papierów wartościowych, polegająca na doborze do portfela aktywów o przeciwnie skorelowanych trendach.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Hedgingowy

→ hedging [czytaj: hedżingowy]


Źródła:

SJP.pl

Hedoniczny

odnoszący się do przyjemności, satysfakcji, doznań


Źródła:

SJP.pl

Hedonista

mężczyzna popierający hedonizm, zgadzający się z hedonizmem


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) zwolennik hedonizmu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Hedonistka

kobieta żyjąca według zasad hedonizmu, zwolenniczka hedonizmu


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zwolenniczka hedonizmu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Hedonistycznie

przysłówek

 (1.1) w sposób hedonistyczny


Źródła:

Wiktionary

Hedonistyczny

ekstremalnie nastawiony na zaspakajanie własnych potrzeb cielesnych i poszukiwanie nowych silnych doznań


przymiotnik

 (1.1) właściwy hedonizmowi lub/i hedonistom


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Hedonizm

1. postawa życiowa oparta na dążeniu do przyjemności i unikaniu przykrych rzeczy; wygodnictwo, sybarytyzm;
2. kierunek filozoficzny, według którego przyjemność i unikanie cierpienia jest najwyższym dobrem, celem oraz głównym motywem ludzkiego postępowania


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) filoz. doktryna etyczna głosząca, iż rozkosz (i unikanie przykrości/cierpienia) jest najwyższym lub jedynym dobrem i celem życia

 (1.2) postawa życiowa opierająca się na doktrynie hedonizmu (1.1)


Hedonizm (gr. ἡδονή "hedone" – „przyjemność, rozkosz”) – pogląd, doktryna, uznająca przyjemność, rozkosz za najwyższe dobro i cel życia, główny motyw ludzkiego postępowania.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Hedwiżynianin

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Hedwiżyna


Źródła:

Wiktionary

Hedwiżynianka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Hedwiżyna


Źródła:

Wiktionary

Hedwiżyński

przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący Hedwiżyna


Źródła:

Wiktionary

Hedyphon

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. hist. rzeka w północnym Iraku, obecnie nazywana Khasa


Źródła:

Wiktionary

Hedżab

chusta zasłaniająca włosy, uszy i szyję, noszona przez muzułmanki; hidżab


Źródła:

SJP.pl

Hedżas

region historyczny w Arabii; Hidżaz


Źródła:

SJP.pl

Hedżet

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) hist. biała korona władców Górnego Egiptu w okresie predynastycznym;


Hedżet – biała korona egipskich władców przypominająca owalną mitrę. Był to atrybut władzy faraona nad Górnym Egiptem.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Hedżra

hidżra, ucieczka Mahometa z Mekki do Medyny


Źródła:

SJP.pl

Heeler

[czytaj: hiler] potocznie: pies rasy lancashire heeler


Źródła:

SJP.pl

Hefajstos

mit. gr. bóg ognia i kowalstwa, opiekun rękodzielników


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) mitgr. bóg ognia, wulkanów, kowalstwa, metali i metalurgii, utożsamiany z rzymskim Wulkanem;


Hefajstos ( Ἥφαιστος Hephaistos, Vulcanus) – w mitologii greckiej bóg ognia, kowali i złotników. Hefajstos był uważany za syna Zeusa i Hery lub według innej wersji samej Hery. Opiekun rękodzielników. W mitologii rzymskiej jego odpowiednikiem jest Wulkan.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Hefard

młody sokół schwytany w okresie pierwszego pierzenia


Źródła:

SJP.pl

Hefei

[czytaj: hefej] miasto w Chinach; Hofej


Zobacz też: „Hefei” – niszczyciel rakietowy.

Hefei (chiń. 合肥市; pinyin "Héféi shì") – miasto o statusie prefektury miejskiej we wschodnich Chinach, ośrodek administracyjny prowincji Anhui. W 2010 roku liczba mieszkańców miasta wynosiła 5 702 466. Prefektura miejska w listopadzie 2000 roku liczyła 4 467 384 mieszkańców, a 1999 roku – 4 375 742 mieszkańców. Ośrodek hutnictwa żelaza oraz przemysłu maszynowego, elektronicznego, bawełnianego i spożywczego; miasto posiada własny port lotniczy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Heft

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. zeszyt


Źródła:

Wiktionary

Heftling

środowiskowo: więzień hitlerowskiego obozu zagłady


Źródła:

SJP.pl

Heftowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|heftować.


Źródła:

Wiktionary

Heftować

czasownik nieprzechodni niedokonany

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. wymiotować

 (1.2) techn. spawać punktowo


Źródła:

Wiktionary

Hegar

doodbytniczy wlew roztworu soli fizjologicznej, używany w celu oczyszczenia jelita grubego


Źródła:

SJP.pl

Hegel

nazwisko, np. Georg Hegel (1770 - 1831), niemiecki filozof, twórca nowoczesnego idealizmu


Źródła:

SJP.pl

Hegemon

osoba, organizacja lub państwo mające władzę i przewagę nad innymi


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) polit. przywódca, człowiek mający władzę i przewagę nad innymi

 (1.2) polit. państwo, partia polityczna lub jakakolwiek grupa czy zbiorowość, mająca władzę i dominująca nad innymi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Hegemone

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) astr. jeden z księżyców Jowisza;


Hegemone (Jowisz XXXIX) – mały zewnętrzny księżyc Jowisza, odkryty 8 lutego 2003 roku przez grupę astronomów z Uniwersytetu Hawajskiego, kierowaną przez Scotta Shepparda.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Hegemonia

1. przywództwo, zwłaszcza jakiegoś państwa na innymi; władztwo, panowanie;
2. przeważający wpływ, supremacja, górowanie


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) polit. panowanie, przewodnictwo jakiejś osoby lub grupy osób (np. klasy społecznej, partii politycznej czy państwa) nad kimś lub czymś


Hegemonia – termin pochodzi z języka greckiego ("ηγεμονία"), w starożytnej Grecji oznaczał przywództwo jednego państwa nad innymi, które poddają się jego kierownictwu. Hegemonia była związana z rywalizacją dwóch najsilniejszych państw-miast: Aten (Związek Morski) i Sparty (Związek Peloponeski) oraz okresowo Teb (Związek Beocki).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Hegemonialny

związany z dominacją uzyskiwaną dzięki przewadze nad innymi; hegemoniczny


Źródła:

SJP.pl

Hegemoniczny

związany z dominacją uzyskiwaną dzięki przewadze nad innymi; hegemonialny


przymiotnik

 (1.1) związany z hegemonią; mający charakter hegemona; podporządkowujący sobie innych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Hegemonistyczny

→ hegemonia; hegemoniczny


Źródła:

SJP.pl

Hegemonizm

1. przywództwo polityczne jednego państwa nad drugim;
2. dążenie do hegemonii


Źródła:

SJP.pl

Hegemonka

→ hegemon


Patrz:hegemon

Źródła:

SJP.pl

Hegira

ucieczka Mahometa z Mekki do Medyny; hedżra; hidżra


Źródła:

SJP.pl

Heglista

zwolennik, wyznawca heglizmu


Źródła:

SJP.pl

Heglistka

→ heglista


Patrz:heglista

Źródła:

SJP.pl

Heglistowski

→ heglizm, → heglista


Patrz:heglizm, → heglista

Źródła:

SJP.pl

Heglistyczny

przymiotnik

 (1.1) filoz. związany z heglizmem, dotyczący heglizmu, zgodny z heglizmem


Źródła:

Wiktionary

Heglizm

1. system filozoficzny Hegla;
2. poglądy, szkoły i kierunki filozoficzne nawiązujące do filozofii Hegla, podejmujące i rozwijające idee i koncepcje w niej zawarte oraz nadające im swoistą interpretację


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) filoz. system filozoficzny stworzony przez Georga Wilhelma Friedricha Hegla;

 (1.2) filoz. powstałe po XIX wieku nurty filozoficzne nawiązujące do i rozwijające heglizm (1.1)


Pojęcie to używane jest w różnych znaczeniach:

Filozofia Georga Wilhelma Friedricha Hegla.

 "Osobny artykuł: Georg Wilhelm Friedrich Hegel."


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Heglowski

przymiotnik dzierżawczy - należący do Hegla lub z nim związany


przymiotnik

 (1.1) taki, jak u Hegla; właściwy filozofii Hegla lub na niej oparty


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Heh

wykrzyknik wyrażający zdziwienie, zniechęcenie, zniecierpliwienie itp.


Źródła:

SJP.pl

Hehe

lud afrykański zamieszkujący południową Tanzanię


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Heheszka

potocznie:
1. coś zabawnego, żartobliwego; dowcip, figiel, kawał, żart;
2. podśmiewanie się, drwinka, kpinka; prześmiewka, śmieszek;
3. uśmiechnięta emotka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. żart. podśmiewanie się, żartowanie z kogoś lub czegoś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Heheszki

potocznie: podśmiewanie się; prześmiewka, śmieszka


Źródła:

SJP.pl

Heheszkować

potocznie:
1. drwić z kogoś;
2. żartować, śmiać się, wygłupiać się


Źródła:

SJP.pl

Heheszkowy

potocznie: zrobiony lub powiedziany w taki sposób, by kogoś rozbawić lub zażartować z niego


Źródła:

SJP.pl

Heidegger

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Heideggerowski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Martinem Heideggerem i jego filozofią


Źródła:

Wiktionary

Heidelberczyk

[czytaj: hajdelberczyk] absolwent uniwersytetu w Heidelbergu


Źródła:

SJP.pl

Heidelberg

[czytaj: hajdelberk]
1. miasto w Niemczech;
2. miasto w Kanadzie;
3. miasto w Australii;
4. miasto w RPA;
5. nazwa kilku miejscowości w USA


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. miasto w Niemczech, w Badenii-Wirtembergii;


Heidelberg – miasto na prawach powiatu w Niemczech, w kraju związkowym Badenia-Wirtembergia, w rejencji Karlsruhe, w regionie Rhein-Neckar. Heidelberg leży po obu stronach Neckaru, na zboczach południowego Odenwaldu, u podnóża góry Königstuhl. Jest siedzibą powiatu Rhein-Neckar-Kreis, jednak do niego nie należy. Liczba mieszkańców wynosi 162 273 (31 grudnia 2022), a powierzchnia miasta 108,83 km². Miasto słynie ze swojego pięknego położenia i łagodnego klimatu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Heidelberka

[czytaj: hajdelberka] absolwentka uniwersytetu w Heidelbergu


Źródła:

SJP.pl

Heidelberski

[czytaj: hajdelberski] przymiotnik od: Heidelberg


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Heidelbergiem (miastem w Niemczech)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Heifetz

[czytaj: hajfits] nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Heilongjiang

prowincja w Chinach; Hejlungciang


Heilongjiang (; chiń. upr. 黑龙江; chiń. trad. 黑龍江; pinyin "Hēilóngjiāng"; Wade-Giles "Hei-lung-chiang") – północna prowincja ChRL. Jej nazwa, dosł. "Rzeka Czarnego Smoka" (黑龙江), pochodzi od chińskiej nazwy Amuru, który wyznacza północną granicę prowincji, a jednocześnie stanowi naturalną granicę chińsko-rosyjską.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Heimat

[czytaj: hajmat] region, z którym ktoś czuje się związany; Heimat


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Heimlich

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Heimwera

[czytaj: hajmwera] związek o charakterze paramilitarnym, powstały w Austrii w okresie międzywojennym


Źródła:

SJP.pl

Heine

[czytaj: hajne] nazwisko, m.in.
1. Heinrich Heine (1797-1856), poeta niemiecki;
2. Eduard Heine (1821-81), matematyk niemiecki;
3. Jacob von Heine (1800-79), lekarz niemiecki


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Heineken

[czytaj: hajneken] marka piwa i firma


He


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Heinemedina

[czytaj: hajnemedina] potocznie: choroba Heinego-Medina (ostra choroba zakaźna wywoływana przez wirus polio, występująca głównie u dzieci, prowadząca do trwałych porażeń mięśni kończyn, a także brzucha i klatki piersiowej)


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. choroba Heinego-Medina


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Heinkel

[czytaj: hajnkel] marka samolotów bojowych


Heinkel Flugzeugwerke – niemiecka wytwórnia lotnicza założona przez Ernsta Heinkla. W latach 30. i 40. produkowała samoloty bojowe, głównie bombowce, dla Luftwaffe.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Heinola

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Finlandii, w regionie Päijät-Häme;


Heinola – miasto w Finlandii w regionie Päijät-Häme. W grudniu 2023 miasto liczyło 17 963 mieszkańców.

W mieście znajduje się stacja kolejowa Heinola.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Heinrich

[czytaj: hajnrich]
1. obce imię męskie;
2. nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Heisenberg

[czytaj: HAJzenberg] nazwisko niemieckie, m.in. Werner Karl Heisenberg (1901-76), niem. fizyk teoretyk


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Heitor

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Hej

potocznie:
1. wykrzyknik mający na celu zwrócenie czyjejś uwagi; hejże, ej;
2. słowo wypowiadane podczas witania się oraz żegnania z osobami dobrze sobie znanymi, np. kolegami; cześć, czołem, serwus, hejka


wykrzyknik

 (1.1) zwrócenie czyjejś uwagi

 (1.2) przywołanie kogoś

 (1.3) pot. forma nieformalnego powitania


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Heja

forma powitania lub pożegnania używana w sytuacjach nieoficjalnych; hejo, siema, siemka, siemasz, siemano, siemanko, siemaneczko, cześć, hej, hejka, serwus


Źródła:

SJP.pl

Hejcenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|hejcić.


Źródła:

Wiktionary

Hejcić

hate'ować, hejtować; potocznie:
1. zamieszczać w internecie obraźliwe i zwykle agresywne komentarze;
2. mówić w sposób wrogi i agresywny na jakiś temat lub o jakiejś osobie


czasownik przechodni niedokonany

 (1.1) pot. wyrażać nienawiść

 (1.2) pot. nienawidzić


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Hejduk

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Hejka

forma powitania lub pożegnania używana w sytuacjach nieoficjalnych; siema, siemka, siemasz, siemano, siemanko, siemaneczko, cześć, hej, heja, serwus


wykrzyknik

 (1.1) pot. forma nieformalnego powitania


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Hejlogia

dział kryminalistyki wykorzystujący unikalny wzór bruzd warg ludzkich


Źródła:

SJP.pl

Hejlungciang

prowincja w Chinach; Heilongjiang


Źródła:

SJP.pl

Hejnalica

wieża, z której wykonuje się hejnał


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) wieża hejnałowa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Hejnalista

osoba grająca hejnał


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) muz. mężczyzna, który gra hejnały na trąbce


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Hejnalistka

kobieta grająca hejnał


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) muz. kobieta, która gra hejnały na trąbce


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Hejnał

1. sygnał grany na trąbce;
2. melodia grana o określonej porze z wieży ratuszowej lub kościelnej


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) muz. melodia grana o określonej porze, przeważnie na instrumencie dętym; zwykle odgrywany z wieży;

 (1.2) muz. sygnał grany na trąbce, który wzywa do czegoś

 (1.3) łow. ornit. charakterystyczny głos, który żurawie wydają o świcie i wieczorem


Hejnał, hajnał, ejnał (od węg. "hajnal" – świt) – sygnał muzyczny np. o charakterze uroczystej pobudki, oznajmienia godziny lub pożaru, wygrywany na przykład przez strażnika wieżowego np. na trąbce; również świecka lub sakralna pieśń (np. hejnały adwentowe).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Hejnałowy

przymiotnik od: hejnał


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z hejnałem, dotyczący hejnału


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Hejnałówka

trąbka, na której odgrywa się hejnały


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) muz. trąbka do grania sygnałów i hejnałów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Hejnowicz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Hejo

forma powitania lub pożegnania używana w sytuacjach nieoficjalnych; heja, siema, siemka, siemasz, siemano, siemanko, siemaneczko, cześć, hej, hejka, serwus


Źródła:

SJP.pl

Hejt

hate;
1. obraźliwy i zwykle agresywny komentarz internetowy;
2. mówienie w sposób wrogi i agresywny na jakiś temat lub o jakiejś osobie


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) pot. obraźliwy lub pełen agresji komentarz zamieszczony w Internecie

 (1.2) pot. działanie w Internecie przejawiające złość, wrogość, nienawiść wobec kogoś

wykrzyknik apelatywny

 (2.1) gwara. komunikat dla konia: w prawo


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Hejta

inaczej: hetta


wykrzyknik

 (1.1) gwara. rzad. komenda dla konia w zaprzęgu do jazdy w prawo


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Hejter

potocznie: osoba wyrażająca opinie pełne nienawiści, negatywności; hater, hejt


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) slang. w Internecie: osoba, która krytykuje coś lub kogoś w bezwzględny sposób, najczęściej anonimowo lub pod pseudonimem


Hejter (z hater „nienawistnik, przeciwnik, krytykant”) – określenie osoby, która publikuje w internecie (nierzadko pod pseudonimem) agresywne, obraźliwe lub skrajnie krytyczne komentarze (zwyczajowo określane jako „hejt internetowy”) pozbawione rzeczowej argumentacji i wygłaszane pod adresem konkretnej osoby lub grupy osób.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Hejterka

→ hejter


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) neol. pot. w Internecie: kobieta krytykująca coś lub kogoś w bezwzględny sposób, najczęściej anonimowo lub pod pseudonimem


Patrz:hejter

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Hejterski

wyrażający opinie pełne nienawiści, negatywności; haterski


przymiotnik relacyjny

 (1.1) slang. związany z hejterami, dotyczący hejtera, hejtowania


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Hejterstwo

haterstwo; potocznie:
1. wyrażanie opinii pełnych nienawiści, negatywności; hejtowanie, hejting;
2. grupa lub ogół hejterów


Źródła:

SJP.pl

Hejting

potocznie: wyrażanie opinii pełnych nienawiści, negatywności; hejtowanie, hejterstwo, haterstwo


Źródła:

SJP.pl

Hejtowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|hejtować.


Źródła:

Wiktionary

Hejtować

hate'ować, hejcić; potocznie:
1. zamieszczać w internecie obraźliwe i zwykle agresywne komentarze;
2. mówić w sposób wrogi i agresywny na jakiś temat lub o jakiejś osobie


czasownik przechodni niedokonany

 (1.1) pot. wyrażać nienawiść

 (1.2) pot. nienawidzić


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Hejże

potocznie: wykrzyknik mający na celu zwrócenie czyjejś uwagi; hej, ej


wykrzyknik

 (1.1) zwrócenie czyjejś uwagi

 (1.2) przywołanie kogoś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Hekabe

w mitologii greckiej: małżonka Priama, króla Troi; Hekuba


Hekabe (także Hekuba, gr. Ἑκάβη Hekábē, łac. Hecabe) – w mitologii greckiej królowa Troi.

Uchodziła za żonę króla Priama. Była matką dziewiętnaściorga spośród jego 50 dzieci, m.in.: Hektora, Parysa, Deifobosa, Polidora, Kasandry, Helenosa, Kreuzy, Polikseny, Laodike, Medesykasty, Polidamasa, Troilosa i Pandarosa.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Hekata

w mitologii greckiej: bogini magii i czarów; Hekate


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) mitgr. zob. Hekate.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Hekate

w mitologii greckiej: bogini magii i czarów; Hekata


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) mitgr. bogini czarów, magii, nekromancji, widm i rozdroży (miejsc sprzyjających czarom);

 (1.2) astr. planetoida o numerze katalogowym 100;


Hekate ( Ἑκάτη Hekátē, Hecate) – w mitologii greckiej i rzymskiej przede wszystkim bogini ciemności, czarów, magii oraz świata istot i zjawisk nadprzyrodzonych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Hekatomba

1. w starożytnej Grecji: początkowo ofiara ze 100 wołów, później każda ofiara z dużej liczby zwierząt;
2. wielkie poświęcenie dla jakiejś sprawy, łączące się z ofiarą w postaci ludzkich istnień; jednoczesna zagłada ogromnej liczby ludzi


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) staroż. rel. ofiara ze stu byków składana przez Greków pierwotnie Zeusowi, później i innym bogom;

 (1.2) książk. wielka ofiara dla jakiejś sprawy pociągająca śmierć wielu ludzi


Hekatomba (gr. ἑκατόμβη, z ἑκᾰτόν "hekatón", 'sto' i βοῦς "boús", 'wół') – pierwotnie ofiara składana Zeusowi, złożona ze 100 wołów. Jeśli składana była innemu bogu niekoniecznie były to woły. Tak proszono o łaskę i opiekę nad ludźmi, a także o ich pragnienia. Później zaczęto tak nazywać wszystkie większe ofiary poświęcone różnym bogom.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Hekatompedon

w starożytnych Atenach: świątynia poświęcona Atenie, mająca 100 stóp długości


Źródła:

SJP.pl

Hekatonchejr

w mitologii greckiej: olbrzym o stu rękach i pięćdziesięciu głowach


Źródła:

SJP.pl

Hekele

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kulin. pasta śledziowa z ogórkami kiszonymi, jajkiem i cebulą;


Hekele (hekerle, []) – śląska potrawa sporządzana na zimno z solonych filetów śledziowych, jaj na twardo, ogórków kiszonych i cebuli. Wszystkie składniki kroi się w drobną kostkę lub mieli, a całość doprawia pieprzem i musztardą.

Hekele zazwyczaj podawane są z pieczywem i masłem.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Hekelfon

drewniany instrument muzyczny dęty; rodzaj barytonowego oboju


Źródła:

SJP.pl

Hekla

wulkan w Islandii


He


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Heklowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|heklować.


Źródła:

Wiktionary

Heklować

czasownik przechodni niedokonany (dk. wyheklować)

 (1.1) gw-pl|Poznań,Górny Śląsk,Śląsk Cieszyński,Krajna, Podhale. szydełkować

 (1.2) gw-pl|Podhale. przekazywać informacje bez pokrycia


Źródła:

Wiktionary

Heklówka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) reg. pozn. szydełko


Źródła:

Wiktionary

Heks

regionalnie: zła, skłonna do kłótni kobieta; jędza, ksantypa


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) pot. obiekt w kształcie heksagonu, sześciokąta

 (1.2) środ. rodzaj kostki wspinaczkowej o przekroju nieregularnego sześciokąta;

 (1.3) slang. sześciokątne pole w siatce, stosowane m.in. w grach planszowych lub komputerowych

forma rzeczownika.

 (2.1) D. lm. od heksa


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Heksa

regionalnie: zła, skłonna do kłótni kobieta; jędza, ksantypa


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) reg-pl|Górny Śląsk. czarownica, wiedźma

 (1.2) reg-pl|Górny Śląsk. postrzał, lumbago

 (1.3) reg-pl|Poznań. jędza


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Heksabiblos

zbiór prawa rzymskiego w języku greckim, opracowany w 1345 roku na podstawie justyniańskich zbiorów


Źródła:

SJP.pl

Heksabioza

bioza (dwucukier) dająca dwie cząsteczki heksozy w procesie hydrolizy


Źródła:

SJP.pl

Heksachlorofen

związek chloroorganiczny, dawniej stosowany jako środek dezynfekujący i bakteriobójczy


Źródła:

SJP.pl

Heksachord

1. diatoniczny szereg 6 dźwięków z półtonem w środku;
2. sześciostrunowy instrument muzyczny


Heksachord (gr. "heksáchordos" = sześciostrunowy) – diatoniczny postęp 6 dźwięków. Podstawa podziału materiału dźwiękowego oraz podstawa systemu solmizacji od czasów Guido d'Arezzo (1050) do XVII w.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Heksadekagon

wielokąt wypukły mający szesnaście boków


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) geom. wielokąt, który ma szesnaście boków


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Heksadekan

weglowodór nasycony - cetan


Heksadekan, cetan – organiczny związek chemiczny z grupy alkanów o szesnastu atomach węgla połączonych w prosty łańcuch. Stosowany jako wzorzec do wyznaczania liczby cetanowej.

Jest jednym ze związków o najniższej liczbie oktanowej (poniżej −30).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Heksaedr

jedna z pięciu brył platońskich; sześcian


Źródła:

SJP.pl

Heksaedryt

Heksaedryt – typ meteorytu żelaznego o niskiej zawartości niklu (poniżej 6%). Może się składać wyłącznie z monokryształów kamacytu. W meteorytach tego typu nie występują figury Widmanstättena.


Źródła:

Wikipedia

Heksaemeron

temat stworzenia świata i ludzi w sześć dni zawarty w prologu Księgi Rodzaju


Heksaemeron (z gr. "hexa hemeron" – sześć dni) – w egzegezie biblijnej nazwa opisu stworzenia świata zawartego w Księdze Rodzaju 1,1–2,4a, w którym Bóg stwarza wszechświat w ciągu sześciu dni.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Heksafluorek

heksafluorek siarki - związek chemiczny o bardzo dobrych właściwościach dielektrycznych


Źródła:

SJP.pl

Heksagon

sześciokąt, sześciobok


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) geom. wielokąt o sześciu bokach i sześciu kątach wewnętrznych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Heksagonalny

mający sześć kątów; sześciokątny; seksagonalny


przymiotnik

 (1.1) mający sześć kątów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Heksagram

znak graficzny złożony z kombinacji sześciu linii, ponumerowanych od 1 do 6, licząc od dołu


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Heksalina

alkohol cykliczny, pochodna heksanu; cykloheksanol


Źródła:

SJP.pl

Heksalogia

seria 6 powiązanych ze sobą książek


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) liter. muz. film. cykl składający się z sześciu utworów literackich, muzycznych lub filmowych, z których każdy stanowi odrębną całość, lecz połączonych np. wspólną tematyką, grupą bohaterów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Heksametr

1. w metryce antycznej: wers sześciostopowy, złożony z daktyli zastępowanych przez spondeje, z wyjątkiem piątej stopy, ostatnia stopa zwykle katalektyczna;
2. w wersyfikacji nowożytnej: wers toniczny lub sylabotoniczny, sześcioakcentowy


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) liter. sylabotoniczna akcentuacyjna miara wierszowa


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Heksametrowy

przymiotnik od: heksametr


Źródła:

SJP.pl

Heksametylenotetraamina

urotropina; substancja stosowana w infekcji dróg moczowych


Źródła:

SJP.pl

Heksan

szósty węglowodór nasycony w szeregu homologicznym alkanów stosowany jako rozpuszczalnik


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. związek organiczny, alkan, bezbarwna toksyczna ciecz;


Heksan – organiczny związek chemiczny z grupy alkanów. Izomery heksanu są bardzo niereaktywne oraz są często stosowane jako rozpuszczalniki w reakcjach organicznych, ponieważ są wysoce niepolarne. Wchodzą również w skład benzyn.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Heksanowy

→ heksan


Patrz:heksan

Źródła:

SJP.pl

Heksaplarny

→ heksapla


Patrz:heksapla

Źródła:

SJP.pl

Heksaploid

organizm roślinny lub zwierzęcy mający w jądrach komórek somatycznych sześć zespołów chromosomów


Źródła:

SJP.pl

Heksapodia

1. sześć stóp metrycznych tego samego rodzaju tworzących jedną całość;
2. metryczny wiersz sześciostopowy


Źródła:

SJP.pl

Heksaptyk

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) szt. sześcioczęściowe malowidło lub płaskorzeźba


Źródła:

Wiktionary

Heksastylos

budowla, najczęściej świątynia, z sześcioma kolumnami ustawionymi od strony frontu


Heksastylos – świątynia grecka z sześciokolumnową fasadą typu peripteros.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Heksatrioza

trioza (trójcukier) dająca dwie cząsteczki dekstrozy w procesie hydrolizy


Źródła:

SJP.pl

Heksen

alken, związek chemiczny, węglowodór nienasycony o 6 atomach węgla


Źródła:

SJP.pl

Heksenszus

silny ból w okolicy lędźwiowej; postrzał, lumbago


Źródła:

SJP.pl

Heksobarbital

organiczny związek chemiczny, pochodna barbitalu, środek nasenny i anestetyczny


Heksobarbital ( hexobarbitalum) – organiczny związek chemiczny, pochodna barbitalu. Używany jako środek znieczulający do krótkich operacji. Wstrzyknięty dożylnie w dużej dawce powoduje natychmiastową utratę przytomności. Jest niebezpieczny po podaniu weronalu lub innych barbituranów. Należy do grupy barbituranów krótko działających.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Heksoda

rodzaj lampy elektronowej


Heksoda – lampa próżniowa zawierająca sześć elektrod: anodę, katodę i cztery siatki. Heksody były używane głównie jako mieszacze w odbiornikach radiowych i separatory impulsów w odbiornikach telewizyjnych. Obecnie nie są produkowane.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Heksogen

materiał wybuchowy kruszący; cyklonit


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. organiczny związek chemiczny, silny materiał wybuchowy;


Heksogen, RDX, cyklonit – organiczny związek chemiczny, jedna z nitroamin heterocyklicznych, stosowana jako materiał wybuchowy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Heksokinaza

enzym z klasy transferaz


Heksokinaza (EC 2.7.1.1) – enzym z klasy transferaz katalizujący fosforylację -heksoz do ich 6-fosforanów. Jej substratem może być glukoza, fruktoza, mannoza, sorbitol lub glukozamina. Fosforylacja glukozy do glukozo-6-fosforanu z wykorzystaniem heksokinazy jest pierwszą reakcją glikolizy. Jej Km wynosi 0,05 mmol/l. Jest to reakcja fizjologicznie nieodwracalna.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Heksolit

materiał wybuchowy, mieszanina trotylu i heksogenu


Źródła:

SJP.pl

Heksoza

monosacharyd o 6 atomach węgla w cząsteczce, z grupą aldehydową


Źródła:

SJP.pl

Heksozan

polisacharyd złożony z heksoz (np.: skrobia, glikogen, celuloza, galaktan)


Źródła:

SJP.pl

Heksyl

amina, ciało krystaliczne o kolorze pomarańczowym, kruszący materiał wybuchowy używany np. w minach


Heksyl, dipikryloamina, HNDP – organiczny związek chemiczny wykorzystywany jako kruszący materiał wybuchowy. Stosowany głównie w mieszaninie z trotylem, azotanem amonu i glinem do napełniania torped, min morskich, bomb lotniczych itp.

Mieszanina 40% heksylu i 60% trotylu nosi nazwę heksanit. Inne mieszaniny z użyciem heksylu, określane "Schießwolle" 18, 36 i 39 były używane do napełniania niemieckich głowic torpedowych w czasie obu wojen światowych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Heksylen

alken, związek chemiczny, węglowodór nienasycony o 6 atomach węgla; heksen


Źródła:

SJP.pl

Heksylowy

→ heksyl


Patrz:heksyl

Źródła:

SJP.pl

Heksyn

organiczny związek chemiczny, węglowodór nienasycony, jeden z szeregu homologicznego alkinów


Źródła:

SJP.pl

Hektar

jednostka miary powierzchni ziemi (1 hektar = 100 arów)


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) fiz. mat. jednostka powierzchni równa stu arom (10 000 metrów kwadratowych);


Hektar, ha – jednostka powierzchni używana między innymi w rolnictwie, leśnictwie i geodezji (ewidencja gruntów i budynków). 1 hektar jest to pole powierzchni kwadratu o boku 100 m. Hektar to jeden hektometr kwadratowy.

Nazwa pochodzi od przedrostka „hekto-” oznaczającego 100 i nazwy jednostki miary „ar”.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Hektarowy

przymiotnik od: hektar


przymiotnik relacyjny

 (1.1) mający powierzchnię równą 1 hektarowi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Hektary

jednostka miary powierzchni ziemi (1 hektar = 100 arów)


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Hekto-

przedrostek

 (1.1) fiz. pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczających jednostki miary 10² (sto) razy większe od podstawowych;


Źródła:

Wiktionary

Hektograf

wynalezione w 1880 r. urządzenie do sporządzania odbitek z dokumentów; szapirograf


Hektograf – rodzaj powielacza tekstów oraz rysunków, gdzie jako forma do wykonywania odbitek używana jest specjalna woskowana kalka z przeniesionym na nią (przez docisk) oryginałem. Wszelkie odbitki są wykonane tuszem hektograficznym.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Hektografia

powielanie pisma i rysunków za pomocą hektografu


Źródła:

SJP.pl

Hektogram

jednostka masy równa 100 gramom (skrót: hg)


Źródła:

SJP.pl

Hektoherc

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) metrol. fiz. rzad. jednostka częstotliwości równa stu hercom


Źródła:

Wiktionary

Hektokotylus

głowonóg z rzędu ośmiornic; żeglarek


Hektokotylus – narząd kopulacyjny większości głowonogów (z wyjątkiem łodzików z rodzaju "Nautilus", u których występuje spadiks), przekształcona część jednego z ramion samców. Służy ono do umieszczania spermatoforów w jamie płaszczowej samicy.

Narząd ten, znaleziony w XIX wieku w jamie płaszczowej samicy żeglarka z rodzaju "Argonauta", został uznany za pasożyta i opisany przez Georges'a Cuviera pod nazwą rodzajową "Hectocotylus".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Hektolitr

jednostka objętości równa stu litrom


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) miar. jednostka objętości równa 100 litrom


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Hektolitrowy

→ hektolitr


przymiotnik

 (1.1) mający pojemność jednego hektolitra, zawierający jeden hektolitr czegoś


Patrz:hektolitr

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Hektolitry

jednostka objętości równa stu litrom


Źródła:

SJP.pl

Hektometr

jednostka długości wynosząca sto metrów


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) metrol. jednostka długości równa stu metrom;


Hektometr (symbol: hm) – wielokrotność metra, podstawowej jednostki długości w układzie SI. Jeden hektometr równa się 100 m. Jednostka może być zapisana w notacji naukowej jako 1 E+2 m, co równa się 100 × 1 m.

Nie jest powszechnie używany jako jednostka odległości. Hektometrami odmierza się pikietaż na liniach kolejowych i drogach, zaznaczając go słupkami hektometrowymi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Hektometrowy

→ hektometr


Patrz:hektometr

Źródła:

SJP.pl

Hektopaskal

jednostka ciśnienia równa stu paskalom


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) metrol. fiz. jednostka ciśnienia równa 100 paskalom


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Hektor

imię męskie


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.;

 (1.2) mitgr. królewicz i najdzielniejszy bohater trojański, syn Priama


Hektor (gr. Ἕκτωρ Hektōr, Hector) – w mitologii greckiej królewicz i najdzielniejszy bohater trojański; bohater "Iliady" Homera.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Hektorostwo

Hektor z małżonką; Hektorowie


Źródła:

SJP.pl

Hektorowie

imię męskie


Źródła:

SJP.pl

Hektorowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Hektora lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Hektowat

jednostka mocy równa 100 watom (skrót: hW)


Źródła:

SJP.pl

Hektyczny

1. wyniszczający, mający działanie destrukcyjne;
2. pełen niepokoju i podniecenia


przymiotnik jakościowy

 (1.1) gorączkowy

 (1.2) wyniszczający

 (1.3) podniecony, zaniepokojony, szaleńczy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Hektyk

człowiek cierpiący na hektyczną gorączkę


Źródła:

SJP.pl

Hekuba

w mitologii greckiej: małżonka Priama, króla Troi; Hekabe


Źródła:

SJP.pl

Hel

pierwiastek chemiczny o symbolu He i liczbie atomowej 2, należący do grupy gazów szlachetnych


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu He i liczbie atomowej 2;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Hela

rodzaj wozu konnego do przewożenia towarów lub ludzi


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Poznań. skrzynia na wozie, wóz ze skrzynią


Hela (ang. "Hela Province") – prowincja Papui-Nowej Gwinei, położona w zachodniej części kraju. Ośrodkiem administracyjnym prowincji jest miasto Tari (w 2013 roku liczyło 15 414 mieszkańców)[]. Zajmuje powierzchnię 10,5 tys. km². W 2024 roku tereny wchodzące obecnie w skład prowincji Hela zamieszkiwało ponad 365 tys. osób.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Helak

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Helanco

[czytaj: helanko] helanko;
1. elastyczna przędza z włókien sztucznych, używana do szycia ubrań;
2. ubranie uszyte z helanco - przędzy;
3. wykonany z helanco - przędzy; helankowy


Źródła:

SJP.pl

Helanin

mieszkaniec Helu


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Helu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Helanka

mieszkanka Helu


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Helu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Helanko

helanco;
1. elastyczna przędza z włókien sztucznych, używana do szycia ubrań;
2. ubranie uszyte z helanko - przędzy;
3. wykonany z helanko - przędzy; helankowy


Źródła:

SJP.pl

Helankowy

→ helanko


Patrz:helanko

Źródła:

SJP.pl

Helbin

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Helcia

zdrobnienie od: Helena (imię żeńskie)


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż. zdrobn. Helena


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Helen

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) anglosaskie imię żeńskie


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Helena

imię żeńskie


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) mitgr. liter. królowa spartańska i najpiękniejsza kobieta na świecie; córka Zeusa i Ledy, siostra Polideukesa (Polluksa), Kastora i Klitajmestry oraz żona Menelaosa i ukochana Parysa;

 (1.2) ofic. urz. imię|polski|ż.;

 (1.3) astr. jeden z księżyców Saturna;

 (1.4) astr. planetoida o numerze katalogowym 101, z pasa głównego planetoid, odkryta w 1868 r.;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Heleniak

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Helenin

przymiotnik dzierżawczy

 (1.1) przest. należący do Heleny


Zobacz też: Helenin (Ukraina).

Helenin – kolonia wsi Dominiczyn w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie włodawskim, w gminie Stary Brus.

Wieś należy do rzymskokatolickiej parafii św. Andrzeja Boboli w Wytycznie.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Heleniny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Heleny lub z nią związany


Źródła:

SJP.pl

Helenka

1. helenka słonecznikowa - bylina występująca w warunkach naturalnych w Ameryce Północnej; dzielżan
2. ptak z rodziny wikłaczy, zamieszkujący Afrykę


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż. zdrobn. poufała forma imienia Helena


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Helenos

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) mitgr. wieszczek i królewicz trojański, syn Priama;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Helenów

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Helga

imię żeńskie


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.;


He


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Helgoland

wyspa i gmina na Morzu Północnym, należąca do Niemiec


Helgoland (płnfryz. Deät Lun) – wyspa oraz gmina uzdrowiskowa na Morzu Północnym, należąca do Niemiec, do kraju związkowego Szlezwik-Holsztyn, powiatu Pinneberg. Jako jedno z terytoriów państw członkowskich unii celnej Unii Europejskiej pozostaje poza obszarem jej stosowania.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Helgolandzki

przymiotnik od: Helgoland


przymiotnik relacyjny

 (1.1) geogr. związany z Helgolandem (wyspą na Morzu Północnym)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Heli

rodzaj wozu konnego do przewożenia towarów lub ludzi


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Heliaja

w starożytnych Atenach:
a) najwyższy trybunał sądowy zwany sądem przysięgłych;
b) miejsce, gdzie odbywały się sądy


Heliaja, eliaja (gr. Ἡλιαία, ἁλία, trl. "hēliaía") – wielki trybunał (sąd ludowy) w starożytnych Atenach o charakterze sądu przysięgłych, jeden z najważniejszych organów władzy w Atenach w V i IV wieku p.n.e.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Heliakalny

związany ze Słońcem jako gwiazdą; słoneczny


Źródła:

SJP.pl

Heliasta

członek heliai (sądu przysięgłych w starożytnych Atenach)


Źródła:

SJP.pl

Heliasz

imię męskie


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Helidor

imię męskie


Źródła:

SJP.pl

Heligonka

instrument muzyczny podobny do akordeonu


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) muz. rodzaj akordeonu, będący idiofonem, czyli de facto instrumentem perkusyjnym; instrument ludowy na Żywiecczyźnie, w Czechach i na Słowacji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Helikalny

mający kształt helisy


Źródła:

SJP.pl

Helikaza

enzym


Źródła:

SJP.pl

Helikoida

powierzchnia utworzona przez krzywą obracającą się ze stałą prędkością kątową dookoła nieruchomej osi


Helikoida, powierzchnia śrubowa ogólna – powierzchnia tworzona przez prostą obracająca się wokół innej prostej ze stałą prędkością kątową i jednocześnie przesuwająca się równolegle do tej prostej ze stałą prędkością liniową. Jej nazwa pochodzi od jej pokrewieństwa z linią śrubową (helisą): przez każdy punkt helikoidy przechodzi linia śrubowa całkowicie w niej zawarta. Helikoida jest jedną z pierwszych odkrytych powierzchni minimalnych, jest też powierzchnią prostokreślną.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Helikoidalny

mający kształt helikoidy


Źródła:

SJP.pl

Helikon

1. blaszany instrument dęty zbliżony kształtem do ślimaka;
2. grecki instrument muzyczny, odmiana monochordu;
3. przenośnie: grupa wybitnych artystów, poetów


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) muz. instrument dęty blaszany;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Helikonia

roślina tropikalna, pochodząca z gorących i wilgotnych obszarów Ameryki Południowej i Północnej oraz wysp Pacyfiku


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Helikopter

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) lotn. statek powietrzny z wirnikiem umieszczonym nad kadłubem, poruszającym się w płaszczyźnie równoległej do ziemi


Źródła:

Wiktionary

Helikopterek

zdrobnienie od: helikopter


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od: helikopter


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Helikopterowy

przymiotnik od: helikopter


przymiotnik

 (1.1) przym. od helikopter


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Helikoński

przymiotnik od: Helikon (pasmo górskie w Grecji)


Źródła:

SJP.pl

Heliks

każdy z dwóch łańcuchów kwasów nukleinowych tworzących cząsteczki DNA bądź RNA


Źródła:

SJP.pl

Heliktyt

stalaktyt o nieregularnym kształcie


He


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Helinarciarstwo

dyscyplina sportu


Źródła:

SJP.pl

Heling

rodzaj ławy montażowej, na której się buduje statki, jachty, samoloty itp.; helling


Źródła:

SJP.pl

Helio-

przedrostek

 (1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy ze Słońcem, energią słoneczną lub światłem słonecznym


Źródła:

Wiktionary

Heliobiont

organizm roślinny lub zwierzęcy żyjący w miejscach dobrze oświetlonych; heliofil


Źródła:

SJP.pl

Heliocentryczność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) astr. cecha tego, co heliocentryczne


Źródła:

Wiktionary

Heliocentryczny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) astr. związany z heliocentryzmem, dotyczący heliocentryzmu, przyjmujący Słońce za punkt odniesienia


Źródła:

Wiktionary

Heliocentrysta

zwolennik teorii heliocentrycznej


Źródła:

SJP.pl

Heliocentryzm

teoria przyjmująca Słońce za centrum naszego układu planetarnego


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) astr. teoria o centralnym położeniu Słońca w Układzie Słonecznym;


Heliocentryzm, kopernikanizm (gr. ἡλιος "hēlios" – słońce, κέντρον "kentron" – centrum) – teoria budowy Układu Słonecznego, w której Słońce jest jego środkiem, a wszystkie planety – łącznie z Ziemią – je obiegają. W niektórych historycznych wariantach tej teorii Słońce bywało ponadto uznawane za:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Heliodor

minerał, złotożółta odmiana berylu, kamień szlachetny


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) miner. minerał, przezroczysta odmiana berylu o barwie żółtej;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Heliodorostwo

Heliodor z małżonką; Heliodorowie


Źródła:

SJP.pl

Heliodorowie

imię męskie


Źródła:

SJP.pl

Heliodorowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Heliodora lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Helioelektrownia

elektrownia słoneczna


Źródła:

SJP.pl

Helioenergetyczny

→ helioenergetyka


Patrz:helioenergetyka

Źródła:

SJP.pl

Heliofil

organizm roślinny lub zwierzęcy żyjący w miejscach dobrze oświetlonych; heliobiont


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) ekol. organizm światłolubny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Heliofilia

wyzyskiwanie dużego nasłonecznienia przez organizmy żywe


Źródła:

SJP.pl

Heliofit

roślina znajdująca optymalne warunki do życia w środowisku dobrze oświetlonym; roślina światłolubna


Źródła:

SJP.pl

Heliofizyczny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z heliofizyką, fizyki Słońca, dotyczący heliofizyki


Źródła:

Wiktionary

Heliofizyk

naukowiec zajmujący się badaniem Słońca


Źródła:

SJP.pl

Heliofizyka

dziedzina astrofizyki zajmująca się badaniem Słońca


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) astr. dział astrofizyki badający Słońce i heliosferę;

 (1.2) wydział uczelni lub placówka naukowa, która zajmuje się heliofizyką (1.1)

forma rzeczownika.

 (2.1) D. i B. lp. od: heliofizyk


Heliofizyka – dział astrofizyki, którego głównym obiektem badań jest Słońce. Zainteresowaniem heliofizyki cieszy się również wiatr słoneczny aż do granic heliopauzy, zachodzące w nim zjawiska przejściowe i jego oddziaływania z innymi obiektami Układu Słonecznego, m.in. związki pomiędzy zjawiskami zachodzącymi na Słońcu a tymi które mają miejsce na Ziemi, jak np. stan jonosfery, burze magnetyczne, zorze polarne itp.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Heliofob

w biologii: organizm roślinny lub zwierzęcy unikający dużego nasłonecznienia, żyjący w miejscach ocienionych lub w glebie


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) biol. organizm unikający środowisk z dużym nasłonecznieniem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Heliofobia

1. chorobliwy lęk przed słońcem lub światłem słonecznym;
2. unikanie przez pewne rośliny i zwierzęta miejsc nasłonecznionych


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. psych. irracjonalny lęk przed słońcem lub światłem słonecznym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Heliofor

chemiczny środek wybielający; wybielacz


Źródła:

SJP.pl

Heliogabal

1. syryjski bóg słońca;
2. cesarz rzymski z dynastii Sewerów


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) mitgr. greckie bóstwo solarne, lokalna forma kultu ogólnosemickiego boga Baala czczona w Emesie

 (1.2) hist. nastoletni cesarz rzymski władający na początku III w.;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Heliograf

1. przyrząd do fotografowania Słońca;
2. przyrząd do rejestracji czasu nasłonecznienia;
3. aparat do przekazywania informacji na odległość


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) meteorol. urządzenie służące do pomiaru czasu trwania usłonecznienia w danym miejscu;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Heliografia

1. technika druku płaskiego; odbitka wykonana tą techniką; fototypografia, fotodruk, światłodruk, fototypia;
2. dawna metoda drukowania wklęsłego; odbitka wykonana tą techniką; heliograwiura, fotograwiura


He


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Heliograwiura

fotograwiura, heliografia;
1. dawna metoda drukowania wklęsłego, w której formę drukową sporządzano przeprowadzając kopiowanie diapozytywu oryginału na papier pigmentowy;
2. odbitka zrobiona taką metodą


Heliograwiura (fotograwiura) (gr. "helio + grawiura") – rodzaj techniki druku wklęsłego, zbliżony do akwatinty, polegający na fotograficznym przenoszeniu obrazu na płytę metalową (najczęściej miedzianą) i wytrawienie za pomocą emulsji światłoczułej w ten sposób, by miejsca najjaśniejsze stworzyły najpłytsze zagłębienia. Wynaleziona w 1879 przez Karela Klíča.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Heliograwiurowy

przymiotnik od: heliograwiura


Źródła:

SJP.pl

Heliolatria

kult Słońca, charakterystyczny zwłaszcza wśród religii starożytnych


Źródła:

SJP.pl

Heliometr

dawna luneta używana do pomiarów astronomicznych


He


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Heliominiatura

przestarzale: fotografia barwiona specjalną techniką


Źródła:

SJP.pl

Helion

cząstka alfa emitowana przez niektóre pierwiastki promieniotwórcze w trakcie reakcji jądrowych


Helion – jądro atomowe trwałego izotopu helu #PATRZ w przeciwieństwie do jądra izotopu #PATRZ nazywanego cząstką alfa. Składa się z jednego neutronu i dwóch protonów, stąd jego ładunek elektryczny wynosi +2. Helion jest jądrem lustrzanym trytonu.

W reakcjach, poza zapisem #PATRZ, może być oznaczany symbolem „h” (nie kursywą, "h" zarezerwowane jest dla stałej Plancka).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Helionowy

przymiotnik od: helion


Źródła:

SJP.pl

Heliopauza

strefa graniczna heliosfery, w której ciśnienie wiatru słonecznego i materii międzygwiazdowej są zbliżone


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) astr. górna granica heliosfery


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Helioplastyka

wykorzystanie efektów naturalnego oświetlenia słonecznego w sztuce, zwłaszcza w architekturze


Źródła:

SJP.pl

Heliopolis

1. dzielnica Kairu;
2. grecka nazwa libańskiego miasta Baalbek


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Helios

1. seria dwóch niemieckich próbników kosmicznych do badań ośrodka międzyplanetarnego wewnątrz orbity ziemskiej;
2. mit. gr. bóg-słońce, źródło światła i życia


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) mitgr. bóg i uosobienie słońca, utożsamiany z rzymskim Solem;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Heliosfera

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) astr. przestrzeń wokół Słońca ograniczona zasięgiem występowania wiatru słonecznego;


Heliosfera – obszar wokół Słońca, w którym ciśnienie wiatru słonecznego przeważa nad ciśnieniem wiatrów galaktycznych, tworząc „bąbel” wyrzucanej przez Słońce materii w otaczającym ośrodku międzygwiazdowym. Heliosfera zawiera w sobie Słońce, wszystkie planety i większość mniejszych ciał Układu Słonecznego, chociaż hipotetyczny obłok Oorta rozciąga się daleko poza jej granice.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Helioskop

przyrząd do obserwacji Słońca


Helioskop ("helios" – słońce, "skopein" – oglądać) – przyrząd astronomiczny służący do obserwacji tarczy słonecznej. Jest to ekran umieszczony w odpowiedniej odległości za okularem teleskopu (obserwacja polega na skierowaniu teleskopu na Słońce i rzutowaniu jego obrazu na ekran). Przy prowadzeniu obserwacji pomocny może być heliostat.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Heliostat

He


Źródła:

Wikipedia

Heliotechniczny

przymiotnik

 (1.1) związany z heliotechniką


Źródła:

Wiktionary

Helioterapia

metoda leczenia za pomocą kąpieli słonecznych w solariach


Źródła:

SJP.pl

Heliotrop

1. roślina zielna lub ozdobny półkrzew tropikalny; tomiłek
2. minerał, odmiana chalcedonu


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Heliotropina

związek organiczny występujący w olejkach eterycznych; piperonal


Źródła:

SJP.pl

Heliotropizm

reakcja organizmu roślinnego na promieniowanie słoneczne


Heliotropizm – forma tropizmu polegająca na ruchu rośliny w odpowiedzi na położenie słońca.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Heliotropowy

przymiotnik od: heliotrop


Źródła:

SJP.pl

Heliox

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) mieszanina tlenu i helu używana do nurkowania


Heliox – mieszanina gazów używana do oddychania w czasie nurkowania, stanowiąca alternatywę dla powietrza.

Heliox składa się z dwóch gazów, tlenu oraz helu w różnych proporcjach, które dobierane są do konkretnego nurkowania. Mieszaninę tę, podobnie jak trimix, hydrox i neox, stosuje się w nurkowaniach głębokich. Dzięki zastąpieniu azotu helem wyeliminowane jest ryzyko wystąpienia narkozy azotowej.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Helipad

lądowisko dla helikopterów


Źródła:

SJP.pl

Heliport

port lotniczy dla helikopterów


Heliport – lotnisko przeznaczone dla przylotów, odlotów i naziemnego ruchu śmigłowców.

Lotniska te ze względu na swoje małe rozmiary znajdują się często w centrum miasta bądź na dachach dużych budynków.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Helisa

linia leżąca na powierzchni walca lub stożka i przecinająca tworzące tych brył pod stałym kątem


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) geom. skręcona krzywa przestrzenna przypominająca sprężynę lub gwint śruby, o stałym promieniu i równomiernym nachyleniu zwojów względem osi


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Helium

z łaciny: hel (pierwiastek chemiczny)


Źródła:

SJP.pl

Helix

dziura na kolczyk w górnej części małżowiny usznej; heliks


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Heliński

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Helka

zdrobnienie od: Helena; Helenka


Helka – małe jezioro na Wysoczyźnie Łobeskiej, położone w gminie Łobez, w powiecie łobeskim, w woj. zachodniopomorskim. Powierzchnia zbiornika wynosi 1,84 ha i w typologii rybackiej jest jeziorem karasiowym.

Ok. 0,9 km na południowy zachód do Helki leży wieś Zachełmie. Przez jezioro przepływa dopływ z Zachełmia, który należy do zlewni rzeki Regi. Ok. 0,6 km na południowy wschód od Helki znajduje się jezioro Chełm.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Hellada

starożytna nazwa krainy w południowej Tesalii, od VII w. p.n.e. określenie środkowej Grecji, wkrótce miano wszystkich terenów zamieszkanych przez Greków, obecnie - Grecji


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) książk. geogr. Grecja (w szczególności Grecja właściwa)


Zobacz też: "Hellada" – album grupy Rebeka.

Hellada (gr. Ελλάδα, "Elláda", a także Ελλάς, "Ellás") – ogólna nazwa starożytnej Grecji. Pierwotnie tą nazwą określano ziemie na południu Tesalii, zamieszkane przez plemię Hellenów. Mianem Hellenów zaczęto określać w czasach pohomeryckich wszystkich Greków, a Helladą zasiedlane przez nich ziemie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Helladzki

przymiotnik od: Hellada


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Helladą, Grecją właściwą


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Hellanodikowie

w starożytnej Grecji: komisja złożona z 10 obywateli Elidy, wybierana na czas igrzysk olimpijskich i czuwająca nad ich przebiegiem


Źródła:

SJP.pl

Hellen

mieszkaniec Hellady


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) mitgr. mityczny protoplasta Greków;

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) inne określenie Greka, nazwa używana zwłaszcza w odniesieniu do starożytności


Hellen (Ἕλλην) – mityczny protoplasta Hellenów, późniejszych Greków. Syn Deukaliona (lub czasami Zeusa) i Pyrry, brat Amfiktiona i ojciec Eola, Ksutosa i Dorosa. Z jego imieniem wiąże się nazwa Greków (Hellenowie).

Poślubił nimfę Orseis, która obdarzyła go trzema synami. Według "Katalogu niewiast" Hezjoda, to jego synowie byli przodkami pierwszych plemion z Grecji: Eol – Eolów, Doros – Dorów, Ksutos – Achajów i Jonów poprzez swoich synów Аchajosa i Iona.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Hellenga

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Hellenista

znawca, badacz języka i kultury starożytnej Grecji


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) nauk. znawca starożytnej Grecji – języka, historii, kultury; specjalista w dziedzinie hellenistyki

 (1.2) hist. Żyd przejmujący język i zwyczaje greckie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Hellenistka

→ hellenista


Patrz:hellenista

Źródła:

SJP.pl

Hellenistyczny

odnoszący się do starożytnej Grecji, jej historii, kultury, języka


przymiotnik

 (1.1) dotyczący hellenizmu

 (1.2) dotyczący hellenistyki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Hellenistyka

nauka zajmująca się badaniem dziedzictwa starożytnej Grecji


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nauka o kulturze helleńskiej


Hellenistyka, grecystyka – nauka o kulturze i języku starożytnej Grecji. Nazwa „hellenistyka” pochodzi od słowa "Hellada", które w języku greckim znaczy „Grecja”. Z kolei samo słowo "Hellada" pochodzi od Hellena, mitologicznego ojca narodu greckiego.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Hellenizacja

wywieranie wpływu na kultury antyczne przez kulturę obowiązującą w starożytnej Grecji


Hellenizacja – proces polegający na stopniowym uleganiu wpływom kultury greckiej bądź języka greckiego. Może polegać on na dobrowolnym przejmowaniu przez narody bądź języki pewnych elementów kultury greckiej bądź języka greckiego lub też na przymusowym ich narzucaniu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Hellenizacyjny

→ hellenizacja


Patrz:hellenizacja

Źródła:

SJP.pl

Hellenizm

1. okres dziejów starożytnej Grecji trwający od śmierci Aleksandra Wielkiego do podboju Egiptu przez Rzym;
2. kultura tego okresu;
3. kierunek w kulturze innych epok nawiązujący do starożytnej Grecji;
4. wyraz, zwrot lub konstrukcja składniowa wzorowane na języku starogreckim albo z niego przejęte


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) jęz. wyraz lub zwrot zapożyczony z języka starogreckiego


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Hellenka

mieszkanka Hellady


Źródła:

SJP.pl

Hellenofil

miłośnik kultury starożytnej Grecji; filhellenista, filhellen


Źródła:

SJP.pl

Hellenofilka

→ hellenofil; filhellenistka


Źródła:

SJP.pl

Heller

nazwisko, np. Michaił Heller (1922-1997), rosyjski historyk, intelektualista i badacz historii Rosji


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Hellertion

elektryczny instrument muzyczny z napiętą struną, którą muzyk przyciska palcem, powodując wytwarzanie dźwięków przypominających gwizd


Hellertion – instrument muzyczny z grupy elektrofonów elektromechanicznych skonstruowany przez niemieckich inżynierów Petera Lertesa i Brunona Helbergera w 1930 roku na zasadzie trautonium. Jego dźwięki przypominają gwizd. []. Zamiast klawiatury lub przełącznika wielopozycyjnego ma napiętą strunę, po której przesuwa się palec, zmieniając częstotliwośc wytwarzanych impulsów elektrycznych, czyli wysokość dźwięku. [].


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Hellespont

starożytna nazwa cieśniny Dardanele


Źródła:

SJP.pl

Helleński

przymiotnik od: Hellen


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Helladą i Hellenami, dotyczący Hellady i Hellenów

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. każdy z języków z rodziny językowej w obrębie języków indoeuropejskich, wywodzący się z języka protohelleńskiego;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Helling

rodzaj ławy montażowej, na której się buduje statki, jachty, samoloty itp.; heling


Źródła:

SJP.pl

Hello

z angielskiego: cześć, witam


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Helman

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Helmholtz

[czytaj: helmholc] nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Helmint

robak pasożytniczy


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) med. wewnętrzny robak pasożytniczy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Helmintolog

specjalista w dziedzinie helmintologii


Źródła:

SJP.pl

Helmintologia

nauka o robakach pasożytniczych i chorobach przez nie wywoływanych


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nauk. dział zoologii zajmujący się robakami pasożytniczymi;


Helmintologia (gr. "hélminus" ‘robak’, "lógos" ‘nauka’) – dział parazytologii, który zajmował się badaniem tzw. helmintów (pot. "robaków"), jak również diagnostyką, epidemiologią, patologią, profilaktyką oraz leczeniem wywoływanych przez nie schorzeń.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Helmintologiczny

dotyczący helmintologii lub helmintologów (np. badania helmintologiczne)


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z helmintologią, dotyczący helmintologii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Helmintoza

pasożytnicza choroba wywołana przez robaki; robaczyca; czerwiwość


Helmintoza ("robaczyca") – choroba wywołana przez helminty, które dzielą się na płazińce i nicienie. Do płazińców należą m.in. tasiemiec nieuzbrojony i bruzdogłowiec szeroki, natomiast do nicieni glista ludzka i włosień kręty. Helmintozy są uważane za zaniedbane choroby tropikalne.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Helmintozy

pasożytnicza choroba wywołana przez robaki; robaczyca; czerwiwość


Źródła:

SJP.pl

Helmold

Helmold (ur. 1125, zm. 1177) – historyk i kronikarz niemiecki z XII wieku, proboszcz z Bosau w Wagrii.


Źródła:

Wikipedia

Helmut

lekceważąco o Niemcu; szkop (Szkop), pluder, prusak, szwab (Szwab)


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pot. lekcew. Niemiec


– germańskie imię męskie.

Wywodzi się od słów "heil" i "muot" oznaczających kolejno „zdrowy, cały” i „męstwo, duch, rozum”.

W styczniu 2026 r. w rejestrze PESEL, wśród danych dotyczących osób żyjących, wykazano 2012 mężczyzn o imieniu Helmut nadanym jako imię pierwsze oraz 8 w wersji imienia Helmuth.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Helmutostwo

Helmut z małżonką; Helmutowie


Źródła:

SJP.pl

Helmutowie

imię męskie


Źródła:

SJP.pl

Helmutowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Helmuta lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Helo

rodzaj wozu konnego do przewożenia towarów lub ludzi


Źródła:

SJP.pl

Heloci

ludność zależna w starożytnej Sparcie, pracująca na rzecz spartiatów; iloci


He


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Heloderma

jadowita jaszczurka z rzędu łuskoskórych, mająca płaską, tępo zaokrągloną głowę i gruby ogon, poruszająca się powoli i ociężale, żyjąca na terenach pustynnych


Heloderma – rodzaj jaszczurek z rodziny helodermowatych (Helodermatidae), obejmujący jedynych żyjących współcześnie przedstawicieli tej rodziny oraz kladu Monstersauria.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Helofit

roślina występująca w siedliskach silnie podmokłych, bagiennych, zakorzeniona w dnie zbiorników wodnych z pędami wynurzonymi ponad lustro wody; roślina błotna


Źródła:

SJP.pl

Heloiza

1. bohaterka wielu utworów literackich, gł. o tematyce miłosnej;
2. Abelard i Heloiza - symbol nieszczęśliwej miłości; symbol uczucia sławnego mężczyzny i pięknej, młodej, wykształconej kobiety


Heloiza ( Heloisa, Héloïse; ur. ok. 1098, zm. 16 maja 1164 w Ferreux-Quincey) – francuska zakonnica, ksieni klasztoru Parakleta. Znana z romantycznego związku z filozofem Piotrem Abelardem i udziału w jego burzliwych losach. Abelard i Heloiza pozostawili po sobie obszerny zbiór "Listów", Heloiza jest także współautorką dzieła "Problemata Heloisae". Jako przełożona Argenteuil i ksieni klasztoru Parakleta zasłynęła dużymi zdolnościami administracyjnymi i wielką pobożnością. Matka Astrolabiusza.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Helokać

nawoływać się w górach, śpiewać


Źródła:

SJP.pl

Helota

spartański niewolnik; ilota


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) hist. staroż. członek warstwy ludności niewolniczej w społeczeństwie Lacedemonu (Sparty); stanowił własność państwa; przypisany do ziemi pracował na utrzymanie spartiaty

 (1.2) przen. niewolnik


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Helotkowce

rząd grzybów z klasy patyczniaków; tocznikowce


Źródła:

SJP.pl

Helotkowiec

przedstawiciel rzędu grzybów z klasy patyczniaków


Źródła:

SJP.pl

Helotyczny

→ helotyzm


Patrz:helotyzm

Źródła:

SJP.pl

Helotyzm

system gospodarczy i społeczny w starożytnej Sparcie, oparty na niewolniczej zależności; niewolnictwo


Helotyzm (niewolnictwo, kontrolowane pasożytnictwo, od gr. "heilotes" - jeniec) – specyficzna forma symbiozy, występująca np. u porostów. Gatunki współżyją ze sobą, tworząc jeden organizm, jednak w tej współpracy jeden gatunek (w wypadku porostów - grzyb), odnosi większe korzyści niż drugi (glon). Helotyzm występuje również między niektórymi gatunkami mrówek.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Helowce

grupa pierwiastków chemicznych stanowiąca 18. grupę układu okresowego: hel, neon, argon, krypton, ksenon i radon; gazy szlachetne, argonowce


Helowce


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Helowiec

każdy z sześciu pierwiastków chemicznych (hel, neon, argon, krypton, ksenon, radon) tworzących 18. grupę układu okresowego; argonowiec


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. pierwiastek należący do osiemnastej grupy układu okresowego;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Helowy

przymiotnik od: hel


przymiotnik relacyjny

 (1.1) chem. dotyczący helu, wypełniony helem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Help

pomoc w zakresie używania danego programu, wyświetlana na ekranie na życzenie użytkownika


Help – singiel amerykańskiego rapera Lloyd Banks, w piosence gościnnie wystąpiła piosenkarka Keri Hilson. Utwór pochodzi z albumu rapera "Rotten Apple" (z 2006 roku).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Helpdesk

dział organizacji odpowiedzialny za przyjmowanie zgłoszeń od jej użytkowników oraz za kontrolę procesu rozwiązywania spraw poruszanych w tych zawiadomieniach; biuro obsługi klienta


Helpdesk (ang. dosł. „biurko pomocy”) – część (dział, sekcja, zespół lub wyznaczona grupa osób) organizacji odpowiedzialna za przyjmowanie zgłoszeń od użytkowników oraz kontrolę ich rozwiązania, stanowiąca tak zwany pojedynczy punkt kontaktu. W organizacjach samouczących się problemy powtarzające się są rozwiązywane na poziomie helpdesku.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Helpx

[czytaj: helpiks] pomoc gospodarzom w codziennych pracach domowych w zamian za darmowy nocleg i wyżywienie


Źródła:

SJP.pl

Hels.

skrót od: helsiński


Źródła:

SJP.pl

Helsinka

[czytaj: hels-inka] mieszkanka Helsinek


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Helsinek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Helsinki

[czytaj: hels-inki] stolica Finlandii


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) geogr. stolica Finlandii;

 (1.2) geogr. adm. region administracyjny w Finlandii obejmujący Helsinki (1.1)

 (1.3) astr. planetoida z pasa głównego asteroid o numerze 1495;


Helsinki ( Helsingfors) – stolica i największe pod względem liczby ludności miasto Finlandii oraz regionu Uusimaa. Są głównym ośrodkiem przemysłu, kultury i administracji w państwie. W skład aglomeracji wchodzą: Espoo, Vantaa i Kauniainen. W aglomeracji znajduje się główny port lotniczy Helsinki-Vantaa, port morski nad Zatoką Fińską oraz Uniwersytet Helsiński.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Helsińczyk

[czytaj: hels-ińczyk] mieszkaniec Helsinek


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Helsinek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Helsiński

[czytaj: hels-inśki] przymiotnik od: Helsinki (stolica Finlandii)


przymiotnik relacyjny

 (1.1) odnoszący się do miasta Helsinki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Helski

→ Hel


przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący Helu


Patrz:Hel

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Helsztyński

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Helunia

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż. zdrobn. pieszcz. Helena


Źródła:

Wiktionary

Helusia

zdrobnienie od: Helena (imię żeńskie)


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż. zdrobn. pieszcz. Helena


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Helusiny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Helusi lub z nią związany


Źródła:

SJP.pl

Helutka

zdrobnienie od: Helena (imię żeńskie); Helusia


Źródła:

SJP.pl

Helvetica

[czytaj: helWEtika] krój czcionki


Helvetica – jeden z najpopularniejszych proporcjonalnych jednoelementowych krojów pisma. Opracowany został pierwotnie jako czcionka przez Maxa Miedingera w 1957 r. dla firmy Haas’sche Schriftgießerei ze Szwajcarii. Nazwa kroju pochodzi od słowa Helwecja, rzymskiej nazwy obecnych terenów Szwajcarii.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Helvétius

[czytaj: elwisjus] nazwisko, np. Claude Adrien Helvétius - francuski etyk oświeceniowy (1715-1771)


Źródła:

SJP.pl

Helwecja

starożytna nazwa Szwajcarii


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) hist. kraina zamieszkana przez Helwetów;

 (1.2) książk. Szwajcaria


Helwecja (łac. Helvetia) – nazwa krainy znajdującej się mniej więcej na terenach współczesnej Szwajcarii, wzdłuż doliny rzeki Aare, w której w starożytności żyło plemię Helwetów.

Plemię to, prawdopodobnie pochodzenia celtyckiego pojawiło się na kartach historii, po nieudanej próbie ekspansji na tereny Galii w 58 p.n.e. Tereny Helwetów zostały podbite i wcielone do rzymskiej prowincji Galii Zaalpejskiej przez Juliusza Cezara.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Helwecjusz

francuski etyk oświeceniowy (1715-1771); Claude Adrien Helvétius


Źródła:

SJP.pl

Helwecki

1. przestarzale: szwajcarski
2. wyznanie helweckie - kalwinizm;
3. przymiotnik od: Helwecja


przymiotnik

 (1.1) daw. szwajcarski


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Helweta

wyznawca kalwinizmu


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) staroż. etn. członek starożytnego ludu celtyckiego, którego ziemie podbite zostały przez Rzymian w I w. p.n.e.;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Helwetka

→ helweta


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) staroż. etn. członkini starożytnego ludu celtyckiego, którego ziemie podbite zostały przez Rzymian w I w. p.n.e.


Patrz:helweta

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Helwidiusz

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.


Helwidiusz (IV/V wiek) – łaciński pisarz, uczeń Auksencjusza z Mediolanu i naśladowca Symmacha. Autor wielu pism, w których dowodził m.in. że Maryja po narodzeniu Jezusa współżyła z Józefem i miała z nim inne dzieci, zwane w Ewangelii „braćmi Pana”. Poglądy te poddał krytyce święty Hieronim ze Strydonu w dziele "Przeciw Helwidiuszowi o wiecznym dziewictwie błogosławionej Maryi". Podobne, odrzucone przez Kościół poglądy głosili także Jowinian i Bonosus.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Helwin

minerał, tlenek berylu i manganu


Helwin, helvin – bardzo rzadki minerał z gromady krzemianów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Helyna

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. Helena


Źródła:

Wiktionary

Hem

połączenie żelaza z protoporfiryną, składnik hemoglobiny


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Hemaglutynacja

zjawisko powstawania konglomeratów (zlepek) krwinek czerwonych i osadzania się ich; wykorzystywana do określania grup krwi i wykrywania wirusów; hemoaglutynacja


Źródła:

SJP.pl

Hemant

roślina cebulowa z rodziny amarylkowatych; hemantus; krasnokwiat


Źródła:

SJP.pl

Hemantus

roślina cebulowa z rodziny amarylkowatych; hemant; krasnokwiat


Źródła:

SJP.pl

Hemat.

skrót od: hematologia, hematologiczny


Źródła:

SJP.pl

Hemateina

substancja barwiąca otrzymywana z drzewa kampeszowego


Źródła:

SJP.pl

Hematoblast

komórka, z której kształtuje się krwinka czerwona


Źródła:

SJP.pl

Hematochrom

czerwony barwnik pokrewny chlorofilowi, występujący w niektórych komórkach roślinnych


Źródła:

SJP.pl

Hematofag

zwierzę odżywiające się krwią, np. pijawka, kleszcz, samica komara, nietoperz; hemofag, organizm krwiolubny, organizm krwiopijny


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) zool. zwierzę pasożytnicze odżywiające się krwią;


Hematofag (łac. "haematophagus", l. mn. "haematophaga") – pasożyt odżywiający się krwią z organizmu żywiciela, np. kleszcze, pijawki, niektóre owady (komary, meszki), a także kręgowce (kandyra, niektóre nietoperze).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Hematogen

nazwa handlowa suplementu diety wspomagającego uzupełnianie żelaza


Źródła:

SJP.pl

Hematokryt

stosunek elementów morfotycznych krwi do jej pełnej objętości


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) med. procent czerwonych krwinek (erytrocytów) w próbce krwi


Hematokryt (liczba hematokrytowa, wskaźnik hematokrytowy; αίμα krew, κριτής; gr. krinein – oddzielać; oznacza się skrótem Ht lub Hct) – stosunek objętości erytrocytów do objętości pełnej krwi. Wyrażany jest zwykle w procentach lub w postaci ułamka (tzw. frakcji objętości).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Hematokrytowy

→ hematokryt


Patrz:hematokryt

Źródła:

SJP.pl

Hematoksylina

roślinny barwnik występujący w drzewie kampeszowym


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biochem. związek organiczny o wzorze C16H14O6 mający niebieski kolor, używany do barwienia niektórych struktur komórkowych;


Hematoksylina – organiczny związek chemiczny, niebieski barwnik służący do wybarwiania zasadochłonnych (bazofilnych) struktur komórkowych, między innymi jądra, uzyskiwany z drewna modrzejca kampechiańskiego.

W wyniku utlenienia, na przykład z chloranem potasu, przekształca się w hemateinę (o głębokim niebieskopurpurowym kolorze). W takiej formie używa się jej do barwienia cytologicznego tkanek wysyconych solami żelaza lub glinu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Hematoksylon

cierniste drzewo z rodziny brezylkowatych; kampeszyn; drzewo kampeszowe


Źródła:

SJP.pl

Hematolog

specjalista w dziedzinie hematologii


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) med. lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem, profilaktyką i leczeniem chorób krwi i układu krwiotórczego

rzeczownik, rodzaj żeński

 (2.1) med. lekarka specjalistka hematologii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Hematologia

dział medycyny zajmujący się krwią i narządami krwiotwórczymi oraz ich schorzeniami


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. dział medycyny zajmujący się krwią i układem krwiotwórczym;


He


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Hematologiczny

dotyczący hematologii lub hematologów (np. badania hematologiczne, poradnia hematologiczna)


przymiotnik relacyjny

 (1.1) med. związany z hematologią, dotyczący hematologii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Hematologio

forma rzeczownika.

 (1.1) W. lp. od: hematologia


Źródła:

Wiktionary

Hematolożka

→ hematolog


Patrz:hematolog

Źródła:

SJP.pl

Hematoonkologiczny

→ hematoonkologia


Patrz:hematoonkologia

Źródła:

SJP.pl

Hematopoetyczny

→ hematopoeza


Patrz:hematopoeza

Źródła:

SJP.pl

Hematopoeza

proces wytwarzania komórek krwi w organizmie; hemopoeza


Źródła:

SJP.pl

Hematuria

przedostawanie się czerwonych krwinek do moczu; krwiomocz


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. zob. krwiomocz.


Hematuria, krwiomocz – obecność erytrocytów w moczu, w liczbie przekraczającej 5 sztuk/μl. Wyróżnia się następujące rodzaje krwiomoczu:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Hematyna

pochodna hemu zwierająca trójwartościowy atom żelaza, powstaje z hemu lub hemoglobiny; hemina


Hematyna – pochodna hemu, która zawiera trójwartościowy atom żelaza (Fe3+). Powstaje w utlenowanej hemoglobinie w wyniku autoutleniania. Kompleks globiny (białkowej części hemoglobiny) z hematyną nosi nazwę methemoglobiny. Nie ma ona zdolności odwracalnego przyłączania tlenu i jego transportu w organizmie. Wchodzi w skład niektórych enzymów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Hematynowy

przymiotnik od: hematyna


przymiotnik relacyjny

 (1.1) biol. związany z hematyną, dotyczący hematyny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Hematyt

brunatny lub czerwony minerał, jedna z najbogatszych rud żelaza


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) miner. pospolity minerał, tlenek żelaza (III);


Hematyt (z gr. "haema" (haima) „krew”; "haimatites" „krwisty” od czerwonej barwy tego minerału po jego sproszkowaniu) – pospolity minerał, tlenek żelaza(III).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Hematytowy

ruda hematytowa, przymiotnik od: hematyt


przymiotnik relacyjny

 (1.1) miner. związany z hematytem, dotyczący hematytu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Hembra

[czytaj: embra] hiszpańska piękna, atrakcyjna kobieta


Źródła:

SJP.pl

Hembrismo

[czytaj: embrismo] zespół cech właściwych kobiecie wykształcony w stopniu ponadprzeciętnym; samiczość, kobiecość


Źródła:

SJP.pl

Hemera

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) mitgr. bogini i uosobienie dnia;

 (1.2) astr. planetoida o numerze katalogowym 9671, odkryta w 1997 r.;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Hemeralopia

upośledzenie widzenia w ciągu dnia, zwłaszcza w warunkach dużego natężenia światła, spowodowane zwyrodnieniem czopków siatkówki oka; ślepota dzienna


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. znaczne niedowidzenie w ciągu dnia;


Hemeralopia (z gr. ημέρα, hemera 'dzień'; αλαός, alaos 'ślepota') - znaczne niedowidzenie w ciągu dnia, zwłaszcza w świetle słonecznym, którego przyczyną jest uszkodzenie czopków, m.in. w przebiegu dystrofii czopków lub achromatopsji.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Hemerytryna

czerwony barwnik oddechowy zwierząt będący białkiem zawierającym żelazo, występujący we krwi, np. u niektórych morskich pierścienic


Źródła:

SJP.pl

Hemi-

przedrostek

 (1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z połowicznością, połową


Źródła:

Wiktionary

Hemiacetal

organiczny związek chemiczny powstający w wyniku działania alkoholi na aldehydy lub ketony; półacetal


Źródła:

SJP.pl

Hemiacetalowy

→ hemiacetal [czytaj: hemi-acetalowy]


Źródła:

SJP.pl

Hemianestezja

w medycynie: brak czucia po jednej stronie ciała; znieczulenie połowiczne


Źródła:

SJP.pl

Hemiceluloza

polisacharyd występujący w zdrewniałych tkankach roślinnych


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biochem. polisacharyd bliski chemicznie i strukturalnie celulozie, budujący ścianę komórkową roślin;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Hemicelulozy

polisacharyd występujący w zdrewniałych tkankach roślinnych


Hemicelulozy – niejednorodna grupa polisacharydów i ich pochodnych, połączonych wiązaniami β-glikozydowymi tworzących rozgałęzione łańcuchy. Są one jednym z głównych składników ściany komórkowej roślin, mogą stanowić ok. 20% suchej masy ściany pierwotnej oraz ok. 30% suchej masy ściany wtórnej. Wchodzą w skład m.in. drewna, słomy, nasion i otrąb. Ich nazwa wywodzi się stąd, że chemicznie i strukturalnie bliskie są celulozie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Hemicykl

dawniej: półokrąg, półkole


Źródła:

SJP.pl

Hemiedria

w mineralogii: rodzaj symetryczności minerałów


Źródła:

SJP.pl

Hemiepifit

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) bot. roślina epifityczna przechodząca część cyklu rozwojowego na podporze, część jako roślina ukorzeniona w glebie


Źródła:

Wiktionary

Hemigraf

rodzaj roślin z rodziny akantowatych


Źródła:

SJP.pl

Hemikrania

migrenowy ból jednej połowy głowy


Źródła:

SJP.pl

Hemikryptofit

roślina, której pączki odnowieniowe znajdują się na powierzchni gleby


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) bot. roślina z pąkami zimującymi na lub tuż pod powierzchnią ziemi;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Hemilaryngektomia

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. laryngektomia częściowa, zabieg usunięcia połowy krtani


Źródła:

Wiktionary

Hemimelia

wrodzony brak całości lub fragmentu kończyny dolnej lub górnej


Hemimelia – wada wrodzona polegająca na jedno- lub obustronnym niedorozwoju dystalnej części kończyny dolnej lub górnej. Kość dotknięta wadą może być skrócona lub zupełnie się nie wykształcić, wówczas wada może być nazywana aplazją. Wyróżnia się hemimelię poprzeczną i podłużną.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Hemimerus

owad z rzędu skorków


Źródła:

SJP.pl

Hemimetabolia

przeobrażenie larwy owada w postać dojrzałą z pominięciem stadium poczwarki; hemimetamorfoza, przeobrażenie niezupełne


Źródła:

SJP.pl

Hemimetamorfoza

przeobrażenie larwy owada w postać dojrzałą z pominięciem stadium poczwarki; hemimetabolia, przeobrażenie niezupełne


Źródła:

SJP.pl

Hemimorfit

kalamin, minerał, krzemian cynku


Hemimorfit – minerał z gromady krzemianów. Należy do minerałów rzadkich, rozprzestrzenionych tylko w niektórych rejonach Ziemi.

Nazwa pochodzi od "gr. hemi = pół i morpho = kształt"; nawiązuje do charakterystycznego kształtu kryształów tego minerału (wyglądają jakby były przecięte na pół).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Hemina

pochodna hemu zwierająca trójwartościowy atom żelaza, powstaje z hemu lub hemoglobiny; hematyna


Źródła:

SJP.pl

Hemingway

[czytaj: HEmingłej] nazwisko angielskie, m.in. Ernest Hemingway (1899-1961), pisarz amerykański, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury za rok 1954


Hemingway – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Karolina Południowa, w hrabstwie Williamsburg.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Hemiola

synkopowana figura rytmiczna


He


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Hemiopia

w medycynie: ograniczenie pola widzenia do jednej połowy, spowodowane najczęściej wylewem krwi do mózgu i uszkodzeniem sfery wzrokowej w jego tylnych płatach; połowiczna ślepota, widzenie połowiczne


Źródła:

SJP.pl

Hemipareza

częściowe porażenie mięśni obejmujące jedną połowę ciała, będące następstwem uszkodzenia ośrodków ruchowych w mózgu lub rdzeniu kręgowym; niedowład połowiczy


Hemipareza ("niedowład połowiczy") – częściowe porażenie mięśni obejmujące jedną połowę ciała, będące następstwem uszkodzenia ośrodków ruchowych w mózgu lub rdzeniu kręgowym[].


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Hemiplegia

całkowita utrata siły mięśniowej (całkowity bezwład) jednej połowy ciała, niemożność wykonywania jakichkolwiek ruchów porażoną częścią ciała; porażenie połowicze


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. porażenie połowicze, porażenie mięśni jednej połowy ciała


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Hemiplegiczny

→ hemiplegia


Patrz:hemiplegia

Źródła:

SJP.pl

Hemisekcja

rodzaj zabiegu stomatologicznego


Hemisekcja – zabieg stomatologiczny przeprowadzany w zębach wielokorzeniowych (najczęściej zęby trzonowe) zniszczonych i złamanych, często ze stanem zapalnym. Zabieg polega na leczeniu endodontycznym, separacji i usunięciu w znieczuleniu miejscowym jednego (albo więcej) korzenia zęba wraz z częścią korony zęba, przy pozostawieniu w jamie ustnej pozostałych korzeni. Najczęściej przeprowadzany łącznie z osteotomią. Taki ząb najczęściej wymaga odbudowy protetycznej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Hemisfera

półkula ziemska lub niebieska


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) książk. półkula

 (1.2) astr. każda z dwu pozornych półkul nieba rozdzielonych płaszczyzną horyzontu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Hemisferektomia

chirurgiczne usunięcie lub odłączenie jednej z półkuli mózgu


Hemisferektomia – zabieg polegający na resekcji lub odłączeniu jednej półkuli mózgu. Stosowana przy leczeniu ciężkich, lekoopornych form padaczki i zapalenia mózgu Rasmussena.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Hemistych

połówka wersu wyodrębniona przez pauzę rytmiczną


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) liter. półwiersz


Hemistych, także półwiersz (gr. "hemi" ‘pół’ i "stíchos" ‘wers’) – fragment wersu.

W metryce antycznej pojęcie definiujące fragment wersu wyznaczony przez cezurę, która przecina stopę wierszową.

W poezji nowożytnej określa się w ten sposób połowę wersu wyodrębnioną przez średniówkę. Wers podzielony średniówką składa się z dwóch hemistychów, najczęściej równej długości, zwanych także członem przedśredniówkowym i członem pośredniówkowym.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Hemitonium

półton (określenie stosowane w terminologii średniowiecznej); semitonium


Źródła:

SJP.pl

Hemizygota

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biol. genet. organizm, który jest heterogametyczny pod kątem chromosomów płciowych i z tego powodu posiadający tylko jeden allel danego genu sprzężonego z płcią;


Hemizygota – termin w genetyce określający osobnika płci męskiej posiadającego jedynie jeden allel danego genu związany z chromosomem X. Drugi chromosom "homologiczny" dopełniający diploidalność jest płciowym chromosomem Y.

Hemizygoty zatem mogą posiadać jedynie dwa genotypy: XaY (recesywny) oraz XAY (dominujący).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Hemizygotyczność

→ hemizygotyczny


Patrz:hemizygotyczny

Źródła:

SJP.pl

Hemizygotyczny

taki, w którym występuje przewaga genów jednego typu (X lub Y)


Źródła:

SJP.pl

Hemo-

przedrostek

 (1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z krwią


Źródła:

Wiktionary

Hemoaglutynacja

zjawisko powstawania konglomeratów (zlepek) krwinek czerwonych i osadzania się ich; wykorzystywana do określania grup krwi i wykrywania wirusów; hemaglutynacja


Źródła:

SJP.pl

Hemoblast

macierzysta komórka krwi występująca w szpiku kostnym; hemocytoblast


Źródła:

SJP.pl

Hemocel

jama ciała mięczaków i stawonogów zastępująca wtórną jamę ciała


Hemocel – jama ciała występująca u niektórych bezkręgowców. Hemocelem nazywa się taki miksocel, do którego wydostaje się zawartość układu krwionośnego, tj. występuje układ krwionośny typu otwartego. U stawonogów hemocel wypełnia hemolimfa.

Hemocel występuje u mięczaków i stawonogów:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Hemochromogen

część cząsteczki hemoglobiny stanowiąca o jej charakterze


Źródła:

SJP.pl

Hemocyjanina

bezbarwny (po utlenieniu niebieski) barwnik oddechowy zwierząt będący białkiem zawierającym miedź, występujący głównie w płynach ustrojowych mięczaków i owadów


Źródła:

SJP.pl

Hemocyt

komórka krwi; krwinka


Źródła:

SJP.pl

Hemocytoblast

macierzysta komórka krwi występująca w szpiku kostnym; hemoblast


Źródła:

SJP.pl

Hemocytometr

przyrząd służący do zliczania ilości hemocytów (ciałek krwi)


Hemocytometr jest przyrządem służącym do liczenia małych elementów w preparacie mikroskopowym. Pierwotnie służył do liczenia komórek krwi, stąd nazwa ("hemo-" krew, "cyto-" komórka, "-metr" przyrząd do mierzenia).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Hemodializa

Hemodializa, dializa pozaustrojowa – zabieg stosowany w leczeniu zaawansowanej przewlekłej i ostrej niewydolności nerek, a także niektórych zatruć. Jego celem usunięcie produktów przemiany materii, nadmiaru wody, substancji toksycznych (np. alkoholi niespożywczych, przedawkowanych leków) z krwi pacjenta poprzez sztuczną błonę półprzepuszczalną; zabieg umożliwia także korektę kwasicy metabolicznej oraz zaburzeń elektrolitowych.


Źródła:

Wikipedia

Hemodylucja

kontrolowane rozcieńczenie krwi, obniżające ryzyko powstania zakrzepów


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. kontrolowane rozcieńczenie krwi stosowane w celu poprawy jej właściwości;


Hemodylucja – jest to zabieg kontrolowanego pobrania krwi pełnej bezpośrednio przed operacją i podaniem płynów infuzyjnych w celu utrzymania objętości krwi i jej rozcieńczenia. Zgromadzona podczas zabiegu krew może zostać przywrócona do krwiobiegu po zakończeniu operacji.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Hemodynamiczny

dotyczący krążenia krwi w układzie sercowo-naczyniowym


Źródła:

SJP.pl

Hemodynamika

dziedzina wiedzy zajmująca się krążeniem krwi w układzie sercowo-naczyniowym


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. dział kardiologii, który zajmuje się badaniem przepływu krwi w sercu i dużych naczyniach krwionośnych

 (1.2) med. ogół własności fizycznych i fizjologicznych charakteryzujących przepływu krwi w sercu i dużych naczyniach krwionośnych pacjenta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Hemodynamometr

aparat do mierzenia ciśnienia krwi


Źródła:

SJP.pl

Hemofag

zwierzę odżywiające się krwią, np. pijawka, kleszcz, samica komara, nietoperz; hematofag, organizm krwiolubny, organizm krwiopijny


Źródła:

SJP.pl

Hemofilia

dziedziczna choroba krwi, występująca tylko u mężczyzn, polegająca na zaburzeniu krzepnięcia krwi; krwawiączka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. wrodzona choroba krwi polegająca na obniżeniu jej krzepliwości;


Hemofilie ( haemophilia, z gr. αἷμα = "krew" + φιλíα = "kochać") – grupa trzech uwarunkowanych genetycznie skaz krwotocznych, których objawy wynikają z niedoborów czynników krzepnięcia: VIII (hemofilia A), IX (hemofilia B) lub XI (hemofilia C). Hemofilia typu A i B głównie dotyczy mężczyzn, typ C - zarówno kobiet i mężczyzn.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Hemofiliczka

→ hemofilik


Patrz:hemofilik

Źródła:

SJP.pl

Hemofiliczny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z hemofilią, dotyczący hemofilii


Źródła:

Wiktionary

Hemofilik

osoba chora na hemofilię; hemofilityk


Źródła:

SJP.pl

Hemofilityk

osoba chora na hemofilię; hemofilik


Źródła:

SJP.pl

Hemofilny

→ hemofilia


Patrz:hemofilia

Źródła:

SJP.pl

Hemofobia

chorobliwy lęk przed krwią


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) psych. chorobliwy lęk przed krwią


Hemofobia (gr. "haíma" 'krew' i "phóbos" 'strach') – lęk przed widokiem, pobraniem i badaniami krwi oraz wszystkim, co się z nią wiąże. W nagłych przypadkach w wyniku tej fobii może dojść do omdlenia wazowagalnego, co odróżnia hemofobię od większości innych fobii.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Hemoglobina

czerwona hemoproteina występująca w erytrocytach kręgowców i hemolimfie niektórych bezkręgowców, biorąca udział w transporcie tlenu do tkanek


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biochem. fizj. białko i barwnik erytrocytów nadający krwi czerwony kolor, którego głównym zadaniem jest przenoszenie tlenu


Hemoglobina (gr. αἷμα "haîma" „krew”, łac. "globus" „kula”), oznaczana też skrótami Hb lub HGB – czerwony barwnik krwi, białko zawarte w erytrocytach, którego zasadniczą funkcją jest transportowanie tlenu – przyłączanie go w płucach i uwalnianie w tkankach. Prawie wszystkie kręgowce posiadają hemoglobinę, z wyjątkiem ryb z rodziny bielankowatych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Hemoglobinemia

obecność hemoglobiny w osoczu krwi, będąca objawem chorobowym


Źródła:

SJP.pl

Hemoglobino

forma rzeczownika.

 (1.1) W. lp. od: hemoglobina


Źródła:

Wiktionary

Hemoglobinometr

przyrząd służący do oznaczania ilości hemoglobiny we krwi; hemometr


Źródła:

SJP.pl

Hemoglobinopatia

choroba genetyczna prowadząca do zniekształcenia cząsteczek hemoglobiny, objawiająca się m.in. anemią


Hemoglobinopatia – defekt genetyczny, objawiający się błędną strukturą jednego z łańcuchów globiny w cząsteczce hemoglobiny. Hemoglobinopatie są przyczyną anemii, również hemolitycznych.

W obrazie mikroskopowym anemii sierpowatej erytrocyty wyróżniają się patologicznym kształtem, wielkością i strukturą obwodu, co powoduje zniszczenie narządów i problemy w układzie krążenia, podczas gdy w talasemii mamy do czynienia z zaburzeniem produkcji erytrocytów, których kształt nie odbiega od normy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Hemoglobinowy

→ hemoglobina


przymiotnik relacyjny

 (1.1) biochem. związany z hemoglobiną, dotyczący hemoglobiny


Patrz:hemoglobina

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Hemoglobinuria

1. chorobowa obecność hemoglobiny w moczu
2. choroba wywoływana przez sporowce z rodzaju Babesia


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. schorzenie, w którym wolna hemoglobina przedostaje się do moczu;


Hemoglobinuria – schorzenie, w którym wolna hemoglobina przedostaje się do moczu, co jest efektem chorobowego rozpadu erytrocytów.

Hemoglobinuria występuje w malarii, napadowej nocnej hemoglobinuriii, niedokrwistości hemolitycznej, a także po zatruciach.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Hemogram

graficzne i tabelaryczne przedstawienie składu ilościowego krwinek


Źródła:

SJP.pl

Hemolimfa

płyn ustrojowy występujący u bezkręgowców z otwartym układem krwionośnym (np. u stawonogów), pełniący funkcje krwi i limfy


Hemolimfa – płyn ustrojowy bezkręgowców posiadających otwarty układ krwionośny: stawonogi (owady, pajęczaki, skorupiaki), żachwy, mięczaki. Pełni funkcje krwi i limfy. W jej skład wchodzą hemocyty – komórki pełzakowate, które mają zdolność fagocytozy. W jej osoczu może być rozpuszczony barwnik oddechowy: hemocyjanina, chlorokruoryna lub hemoerytryna oraz białka (i polipeptydy) odpornościowe takie jak: cekropiny, attacyny, defensyny.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Hemolityczny

→ hemoliza


Patrz:hemoliza

Źródła:

SJP.pl

Hemoliza

rozpad krwinek czerwonych w osoczu pod wpływem toksyn, przeciwciał albo ich wadliwej budowy


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biol. przechodzenie hemoglobiny do osocza krwi wywołane zniszczeniem erytrocytów;


Hemoliza (łac. "haemolysis", z gr. αἷμα = krew + λύσις = rozbicie, rozkład, uwolnienie) – przechodzenie hemoglobiny do osocza krwi wywołane zniszczeniem erytrocytów. Hemoliza może być spowodowana np. toksynami bakteryjnymi, jak również może występować w konflikcie serologicznym oraz chorobach związanych z nieprawidłową budową erytrocytów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Hemolizować

powodować rozpad krwinek czerwonych o i przechodzenie hemoglobiny do osocza


Źródła:

SJP.pl

Hemolizyna

zawarte w surowicy przeciwciało, które uszkadza otoczkę czerwonej krwinki


Hemolizyna – substancja, zwykle białkowa lub lipidowa, zdolna do wywołania hemolizy, czyli rozpadu erytrocytów. Przykłady hemolizyn:

Mimo że definicja dotyczy krwinek czerwonych, które podlegają lizie najłatwiej i efekt lizy jest szybko dostrzegalny, to wiele hemolizyn ma również zdolność do lizowania innych typów komórek.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Hemometr

przyrząd służący do oznaczania ilości hemoglobiny we krwi; hemoglobinometr


Źródła:

SJP.pl

Hemopatia

nieprawidłowości w składzie krwi lub w działaniu układu krwiotwórczego


Źródła:

SJP.pl

Hemopatolog

lekarz zajmujący się chorobami układu krwionośnego


Źródła:

SJP.pl

Hemopatologia

nauka o chorobach układu krwiotwórczego


Źródła:

SJP.pl

Hemopoetyczny

→ hemopoeza


Patrz:hemopoeza

Źródła:

SJP.pl

Hemopoeza

proces wytwarzania komórek krwi w organizmie; hematopoeza


Hemopoeza, hematopoeza, hemocytopoeza (ze starogreckiego αἷμα (haima) - krew, cytus - komórka, ποιεῖν (poesis) - wytwarzać) – proces wytwarzania i różnicowania się elementów morfotycznych krwi zachodzący w układzie krwiotwórczym poprzez proliferację oraz dojrzewanie komórek macierzystych hemopoezy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Hemoproteinowy

→ hemoproteina


Patrz:hemoproteina

Źródła:

SJP.pl

Hemoragia

nagłe, silne krwawienie; krwotok


Źródła:

SJP.pl

Hemoroid

żylakowate rozszerzenie splotu końcowego odcinka odbytnicy, w formie łatwo krwawiących guzków; krwawnica, guzek krwawniczy, żylak odbytu


Źródła:

SJP.pl

Hemoroidalny

→ hemoroid; hemoroidowy


przymiotnik relacyjny

 (1.1) med. związany z hemoroidami, dotyczący hemoroidów; wywołany hemoroidami


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Hemoroidowy

→ hemoroid; hemoroidalny


Źródła:

SJP.pl

Hemoroidy

potocznie: choroba objawiająca się rozszerzeniem żył dolnej części odbytnicy i tworzeniem się guzów; choroba hemoroidalna


Źródła:

SJP.pl

Hemorol

nazwa handlowa preparatu ziołowego w postaci czopków, stosowanego w leczeniu hemoroidów


Źródła:

SJP.pl

Hemosporidium

pasożytniczy pierwotniak w czerwonych krwinkach kręgowców


Źródła:

SJP.pl

Hemostatyczny

zapewniający prawidłowy obieg krwi i jej prawidłowe krzepnięcie


przymiotnik

 (1.1) med. zatrzymujący krwawienie

 (1.2) związany z hemostazą, dotyczący hemostazy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Hemostaza

jedna z funkcji osocza mająca na celu zatrzymywanie krwi w łożysku naczyniowym i samoistnego hamowania jej wypływu w przypadku uszkodzenia naczynia


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) fizj. proces fizjologicznej równowagi, dzięki któremu organizm zatrzymuje krwawienie po uszkodzeniu naczynia krwionośnego i utrzymuje płynność krwi w naczyniach, gdy są one nieuszkodzone


Nie mylić z: homeostaza.

Hemostaza – całokształt mechanizmów zapobiegających wypływowi krwi z naczyń krwionośnych (czyli jej wynaczynieniu), zarówno w warunkach prawidłowych, jak i w przypadkach ich uszkodzenia, a jednocześnie zapewniający utrzymanie płynności i prawidłowego przepływu krwi w układzie krwionośnym. Pojęcie hemostazy obejmuje zarówno krzepnięcie krwi, jak i fibrynolizę. Oba procesy zachodzą jednocześnie, również w momencie tworzenia skrzepu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Hemostazowy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z hemostazą, dotyczący hemostazy


Źródła:

Wiktionary

Hemostin

nazwa handlowa preparatu zawierającego wyciągi roślinne o działaniu przeciwzapalnym i przeciwkrwotocznym


Źródła:

SJP.pl

Hemosyderyna

białko powstające z rozpadu erytrocytów, magazynujące żelazo, występujące w wątrobie, śledzionie i szpiku


He


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Hemoterapia

zastosowanie krwi lub jej przetworów w celach leczniczych; krwiolecznictwo


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. leczenie krwią lub jednym z jej składników;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Hemotoksyczność

toksyczność względem czerwonych krwinek


Źródła:

SJP.pl

Hemotoksyczny

→ hemotoksyna


Patrz:hemotoksyna

Źródła:

SJP.pl

Hemotoksyna

trucizna dla krwinek czerwonych


Źródła:

SJP.pl

Hemowy

→ hem


Patrz:hem

Źródła:

SJP.pl

Hen

inaczej - bardzo daleko


przysłówek miejsca

 (1.1) gdzieś bardzo daleko


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Hena

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Henan

prowincja w Chinach; Honan


Henan (; chiń. upr. 河南; chiń. trad. 河南; pinyin "Hénán"; Wade-Giles "Ho-nan"; dosł. „Na Południe od Rzeki”) – prowincja ChRL w centrum kraju, na południe od Rzeki Żółtej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Henański

→ Henan (prowincja w Chinach)


Źródła:

SJP.pl

Hencz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Hendel

imię męskie


Źródła:

SJP.pl

Henderson

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Hendiadys

antyczna figura retoryczna polegająca na określeniu pojęcia za pomocą dwóch wyrazów połączonych spójnikiem


Źródła:

SJP.pl

Hendrix

Hendrix – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Oklahoma, w hrabstwie Bryan.


Źródła:

Wikipedia

Heneken

grube włókno z liści agawy używane do wyrobu sznurów i linek


Źródła:

SJP.pl

Henia

zdrobnienie od: Henryka (imię żeńskie)


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż. zdrobn. od: Henryka

forma rzeczownika.

 (2.1) D. i B. lp. od: Henio


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Henicz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Heniek

zdrobnienie od: Henryk (imię męskie)


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m., kolokwialna forma imienia Henryk


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Henin

nazwisko


Henin – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie opolskim, w gminie Poniatowa.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa lubelskiego.

Uwaga: Współczesna wieś Henin stanowi zaledwie 25% dawnej wsi Henin, podczas gdy jej główną część (75%) włączono 1 grudnia 1979 do Poniatowej. Do 1956 roku oraz w latach 1973–1979 Henin stanowił jedną, samodzielną wieś, natomiast w latach 1956–72 oba Heniny (w całości) były częścią Poniatowej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Henio

zdrobnienie od: Henryk (imię męskie)


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m. zdrobn. od: Henryk


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Heniowie

Henio z małżonką


Źródła:

SJP.pl

Heniu

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) gwara. imię|polski|m. zdrobn. od: Henryk

forma rzeczownika.

 (2.1) W. lp. od: Henia

 (2.2) Ms. i W. lp. od: Henio


Źródła:

Wiktionary

Heniuś

zdrobnienie od: Henryk (imię męskie)


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m. zdrobn. od: Henryk


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Henkel

niemiecki koncern chemiczny


Henkel AG & Co. KGaA – niemiecki koncern chemiczny, z główną siedzibą w Düsseldorfie. Specjalizuje się w produkcji środków pomocniczych i higienicznych do domowego i przemysłowego użytku.

Przedsiębiorstwo jest jednym z największych światowych producentów środków piorących i czyszczących, kosmetyków pielęgnacyjnych i zapachowych, klejów konsumenckich i chemii budowlanej oraz technologii i usług przemysłowych. Obecnie działa w ponad 125 krajach świata i zatrudnia ponad 50 tysięcy pracowników.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Henna

1. ciernisty krzew z rodziny krwawnicowatych, występujący w strefie międzyzwrotnikowej; turecznia, lawsonia, hennowy krzew;
2. naturalny czerwonopomarańczowy barwnik otrzymywany z pędów krzewu o tej samej nazwie; chna;
3. farba do włosów, której głównym składnikiem jest ten barwnik; chna


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biochem. kosmet. czerwonopomarańczowy barwnik otrzymywany z liści lawsonii bezwonnej, używany do farbowania skóry i włosów;

 (1.2) kosmet. zabieg kosmetyczny polegający na pomalowaniu skóry henną (1.1) lub nałożeniu jej na rzęsy

 (1.3) kosmet. farba do włosów, której głównym składnikiem jest henna (1.1); także otrzymywana syntetycznie


Henna ( ‏حناء‎) – barwnik roślinny produkowany z liści i pędów rośliny zwanej lawsonią bezbronną ("Lawsonia inermis" L.).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Hennegawia

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. hist. kraina historyczna i średniowieczne hrabstwo, położone w południowej części Niderlandów, jej stołecznym miastem jest Mons;


Źródła:

Wiktionary

Hennegawski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) odnoszący się do Hennegawii, związany z Hennegawią


Źródła:

Wiktionary

Hennel

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Hennin

średniowieczne nakrycie głowy kobiet


Hennin – kobiece nakrycie głowy noszone głównie przez kobiety we Francji oraz Burgundii w 2 poł. XV wieku.

Pierwotnie ich pochodzenie łączy się ze wschodnim ubiorem kościelnym. Odbywając podróże do Cypru i Aleksandrii, Europejczycy musieli spotkać się z syryjskimi mitrami. Poza nimi upatruje się wpływów dostarczanych z Chin, gdzie noszono czepce w stylu "hou" z dynastii Wei i Tang.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Hennowy

przymiotnik od: henna


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z henną, dotyczący henny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Henoch

imię męskie


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Henolog

filozof uznający, że nadrzędną zasadą rzeczywistości jest jedność i niepodzielność bytu


Źródła:

SJP.pl

Henoteistyczny

→ henoteizm


Patrz:henoteizm

Źródła:

SJP.pl

Henoteizm

w niektórych religiach politeistycznych: traktowanie jednego z bogów jako jedynego, przesłaniającego pozostałe bóstwa; katenoteizm


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) rel. występowanie bóstwa naczelnego w religii politeistycznej, którego wyłączna cześć z czasem przeradza się w religię monoteistyczną;


Henoteizm (z gr. εἷς "heis", dopełniacz ἑνός "henos" – „jeden”, θεός "theos" – „bóg”) – uznawanie istnienia wielu bóstw przy jednoczesnym wywyższeniu jednego z nich.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Henr

jednostka indukcyjności w układzie SI


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) miar. fiz. jednostka indukcyjności oraz permeancji w układzie SI, oznaczana H;


\right]


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Henri

obce imię męskie


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Henrieciny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Henriety lub z nią związany


Źródła:

SJP.pl

Henrieta

imię żeńskie


Źródła:

SJP.pl

Henrietta

imię żeńskie


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Henromierz

miernik indukcyjności układów elektrycznych


Źródła:

SJP.pl

Henry

jednostka indukcyjności w układzie SI


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Henryczek

zdrobnienie od: Henryk (imię męskie)


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m. zdrobn. od: Henryk

forma rzeczownika.

 (2.1) D. lm. od: Henryczka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Henryczka

zdrobnienie od: Henryka


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż. zdrobn. od: Henryka

forma rzeczownika.

 (2.1) D. i B. lp. od: Henryczek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Henryk

imię męskie


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Henryka

imię żeńskie


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.;

forma rzeczownika.

 (2.1) D. i B. lp. od: Henryk


Henryka – żeński odpowiednik imienia Henryk, o germańskim pochodzeniu.

Henryka imieniny obchodzi 21 lutego i 16 marca.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Henrykostwo

Henryk z małżonką; Henrykowie


Źródła:

SJP.pl

Henrykowianin

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec miejscowości Henrykowo

 (1.2) mieszkaniec miejscowości Henryków

 (1.3) mieszkaniec miejscowości Henryków Lubański


Źródła:

Wiktionary

Henrykowianka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka miejscowości Henrykowo

 (1.2) mieszkanka miejscowości Henryków

 (1.3) mieszkanka miejscowości Henryków Lubański


Źródła:

Wiktionary

Henrykowie

imię męskie


Źródła:

SJP.pl

Henrykowo

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) hist. gromada (najmniejsza jednostka podziału terytorialnego PRL) w latach 1954–1972;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Henrykowski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący miejscowości Henrykowo

 (1.2) dotyczący miejscowości Henryków

 (1.3) dotyczący miejscowości Henryków Lubański


Źródła:

Wiktionary

Henrykowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Henryka lub z nim związany


przymiotnik dzierżawczy

 (1.1) przest. gwara. należący do Henryka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Henryków

nazwa wielu miejscowości i ich części w Polsce


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Henryś

zdrobnienie od: Henryk (imię męskie)


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) zdrobn. Henryk


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Hentai

gatunek anime i mangi o tematyce pornograficznej


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) szt. japońska animacja, komiks lub gra komputerowa zawierająca treści pornograficzne;


He


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Hentaigana

używany dawniej system pisma japońskiego


Źródła:

SJP.pl

Hentajec

potocznie: hentai


Źródła:

SJP.pl

Hentriakontan

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) biochem. węglowodór prosty zawierający 31 atomów węgla;


Hentriakontan – organiczny związek chemiczny, alkan o trzydziestu jeden atomach węgla w cząsteczce. Posiada 10 660 307 791 izomerów konstytucyjnych.

Stwierdzono, że hentriakontan zawierają m.in. groch zwyczajny i akacja senegalska (hentriakontan stwierdzono w gumie arabskiej). Hentriakontan stanowi 8-9% wosku pszczelego.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Hep

potocznie:
1. ganić, besztać kogoś;
2. potrząsać kimś lub czymś;
3. rzucać coś na ziemię;
4. o jedzeniu: odbijać się; czkać, bekać


wykrzyknik

 (1.1) onomatopeja imitująca dźwięk czkania


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Heparyna

naturalna substancja wytwarzana głównie przez wątrobę, płuca i jelita, zapobiegająca krzepnięciu krwi


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) farm. lek przeciwzakrzepowy, aktywator antytrombiny;


Heparyna (łac. "Heparinum") – organiczny związek chemiczny, polisacharyd zbudowany głównie z "N"-siarczanu i "O"-siarczanu glikozoaminoglikanu zbudowanego z reszt -glukozaminy i kwasu -iduronowego połączonych w nierozgałęziony łańcuch. Masa molowa cząsteczek heparyny mieści się w granicach 3000–30 000 g/mol. W warunkach fizjologicznych heparyna jest polianionem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Heparynowy

→ heparyna


Patrz:heparyna

Źródła:

SJP.pl

Hepason

nazwa handlowa suplementu diety wspomagającego pracę wątroby i trawienie, zawierającego ekstrakt z liści karczocha oraz witaminy z grupy B


Źródła:

SJP.pl

Hepatektomia

całkowite lub częściowe usunięcie wątroby


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. całkowite lub częściowe usunięcie wątroby


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Hepatocyt

podstawowa, złożona komórka wątroby


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) med. anat. komórka wątrobowa;


Hepatocyt, komórka wątrobowa – wieloboczna komórka, stanowiąca podstawowy element strukturalny miąższu wątroby. Hepatocyty tworzą ok. 80% masy tego narządu. Rozmiary ok. 20–30 µm.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Hepatolog

lekarz zajmujący się chorobami wątroby


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) med. lekarz specjalista zajmujący się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem chorób wątroby, pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych

rzeczownik, rodzaj żeński

 (2.1) med. lekarka specjalistka hepatologii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Hepatologia

dział medycyny zajmujący się leczeniem chorób wątroby


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. nauka o wątrobie


He


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Hepatologiczny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) med. związany z hepatologią, dotyczący hepatologii


Źródła:

Wiktionary

Hepatolożka

→ hepatolog


Patrz:hepatolog

Źródła:

SJP.pl

Hepatomegalia

w medycynie: powiększenie wątroby


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. chorobliwe powiększenie wątroby;


Hepatomegalia – termin medyczny oznaczający powiększenie wątroby.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Hepatosplenomegalia

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. powiększenie wątroby i śledziony


Hepatosplenomegalia – termin medyczny oznaczający powiększenie wątroby i śledziony.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Hepatotoksycznie

przysłówek

 (1.1) w sposób hepatotoksyczny


Źródła:

Wiktionary

Hepatotoksyczność

cecha czegoś, co powoduje uszkodzenie wątroby


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha substancji chemicznej polegająca na zdolności zaburzania funkcji lub uszkadzania komórek wątroby albo całej wątroby


Hepatotoksyczność – cecha niektórych substancji chemicznych (w tym leków) polegająca na wywoływaniu uszkodzeń wątroby. Substancje wykazujące hepatotoksyczność to hepatotoksyny.

Przykłady substancji o potwierdzonym działaniu hepatotoksycznym:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Hepatotoksyczny

powodujący uszkodzenie wątroby


przymiotnik relacyjny

 (1.1) med. zdolny do powodowania uszkodzeń wątroby


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Hepatotoksyna

substancja działająca toksycznie na wątrobę


Źródła:

SJP.pl

Hepatyczny

związany z chorobami wątroby; wątrobowy


Źródła:

SJP.pl

Hepatyt

komórka budulcowa wątroby


Źródła:

SJP.pl

Hepać

potocznie:
1. ganić, besztać kogoś;
2. potrząsać kimś lub czymś;
3. rzucać coś na ziemię;
4. o jedzeniu: odbijać się; czkać, bekać


czasownik przechodni niedokonany (dk. hepnąć)

 (1.1) rzad. ciężko pracować

 (1.2) rzad. łajać

 (1.3) rzad. rzucać o ziemię

 (1.4) rzad. mieć czkawkę

 (1.5) rzad. odbijać po zjedzeniu lub wypiciu

czasownik zwrotny niedokonany hepać się (dk. brak)

 (2.1) rzad. odbijać się po jedzeniu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Hepburn

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Hepnąć

potocznie:
1. zganić, zbesztać kogoś;
2. potrząsnąć kimś lub czymś;
3. rzucić coś na ziemię;
4. o jedzeniu: odbić się; czknąć, beknąć


czasownik przechodni dokonany (ndk. hepać)

 (1.1) rzad. połajać

 (1.2) rzad. rzucić o ziemię

 (1.3) rzad. czknąć

 (1.4) rzad. odbić po jedzeniu lub wypiciu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Hepster

hipster, hipsters; rzadko:
1. osoba podkreślająca swoją oryginalność i indywidualność nietypowym ubiorem oraz zainteresowaniem sztuką alternatywną;
2. przedstawiciel subkultury miejskiej w Stanach Zjednoczonych, powiązanej z fascynacją kulturą murzyńską i jazzem


Źródła:

SJP.pl

Heptachord

skala siedmiostopniowa, czyli złożona z 7 dźwięków w obrębie oktawy; heptatonika


Źródła:

SJP.pl

Heptagon

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) geom. figura geometryczna o siedmiu kątach i siedmiu bokach


Źródła:

Wiktionary

Heptagonalny

→ heptagon; siedmiokątny, siedmioboczny


Źródła:

SJP.pl

Heptagonowy

o kształcie heptagonu; heptagonalny, siedmioboczny, siedmiokątny


Źródła:

SJP.pl

Heptagram

rodzaj wielokąta gwiaździstego złożonego z siedmiu linii


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) geom. figura w kształcie regularnej siedmioramiennej gwiazdy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Heptametr

miara wiersza, równa siedmiu stopom metrycznym


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) liter. wiersz o siedmiu stopach metrycznych


Heptametr (siedmiostopowiec) – metrum, które dzieli się na siedem stóp.

W literaturze polskiej występują heptametry trocheiczne (czternastozgłoskowe) SsSsSsSs//SsSsSs i jambiczne (piętnastozgłoskowe) sSsSsSsS//sSsSsSs. Heptametrem jambicznym Stanisław Ciesielczuk napisał wiersz List z tomiku Pies kosmosu:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Heptan

siódmy węglowodór nasycony w szeregu homologicznym alkanów


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. związek organiczny, alkan, bezbarwna, toksyczna ciecz;


Heptan, – organiczny związek chemiczny z grupy alkanów. Ma postać bezbarwnej, lotnej i łatwopalnej cieczy, jest nierozpuszczalny w wodzie, a rozpuszcza się w rozpuszczalnikach organicznych. Otrzymuje się go przez destylację frakcjonującą ropy naftowej. Stanowi wzorzec o wartości 0 do oznaczania liczby oktanowej. Stosowany jako rozpuszczalnik, środek znieczulający i reagent. W wyniku cyklizacji i aromatyzacji można z niego otrzymywać toluen, jednak nie jest to metoda opłacalna ekonomicznie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Heptanowy

→ heptan


Patrz:heptan

Źródła:

SJP.pl

Heptaploid

organizm roślinny lub zwierzęcy mający w jądrach komórek somatycznych siedem zespołów chromosomów


Źródła:

SJP.pl

Heptaptyk

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) szt. siedmioczęściowe malowidło lub płaskorzeźba


Źródła:

Wiktionary

Heptarchia

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) hist. grupa wczesnośredniowiecznych królestw anglosaskich na terenie Anglii


Heptarchia ( Heptarchy, gr. "siedmiowładztwo", "heptá–"siedem, "archḗ"–władza) – okres w historii Anglii od VI do IX w., w czasie którego na terenie kraju istniało siedem królestw założonych przez Anglosasów, choć liczba państw anglosaskich, ciągle walczących między sobą, ulegała zmianie na przestrzeni lat. W IX w. zostały najechane i częściowo podbite przez wojowników duńskich i norweskich, a w X w. ostatecznie zjednoczone przez Wessex.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Heptatonika

skala siedmiostopniowa, czyli złożona z 7 dźwięków w obrębie oktawy; heptachord


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) muz. skala złożona z siedmiu kolejnych dźwięków w obrębie oktawy


Heptatonika, heptachord – w muzykologii termin określający każdą skalę muzyczną zbudowaną z siedmiu stopni, np. skale durowa i molowa z systemu funkcyjnego, skale modalne.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Hepten

alken o siedmiu atomach węgla w cząsteczce


Źródła:

SJP.pl

Heptoda

lampa siedmioelektrodowa


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) elektr. lampa elektronowa z siedmioma elektrodami, tj. katodą, anodą i pięcioma siatkami


Heptoda – lampa elektronowa zawierająca siedem elektrod – pięć siatek (stąd inna nazwa: pentagrid) oraz anodę i katodę.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Heptoza

cukier prosty, którego cząsteczka zawiera siedem atomów węgla i tlenu


Źródła:

SJP.pl

Heptyn

alkin o siedmiu atomach węgla w cząsteczce


Heptyn – organiczny związek chemiczny, węglowodór nienasycony, należący do szeregu homologicznego alkinów o prostym łańcuchu.

Istnieją 3 izomery heptynu różniące się położeniem wiązania potrójnego:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Hera

1. środowiskowo o heroinie (acetylowej pochodnej morfiny, silnie i szybko uzależniającego narkotycznego leku przeciwbólowego);
2. krasopani hera - owad z rzędu motyli, chroniony w Polsce


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) mitgr. bogini małżeństw, wierności małżeńskiej, kobiet zamężnych i wdów, małżonka Zeusa;

 (1.2) astr. planetoida o numerze katalogowym 103;


Hera ( Ἥρα Hēra, Hera, Iuno, Juno, Junona) – w mitologii greckiej trzecia córka Kronosa i Rei, żona Zeusa.

Według niektórych źródeł była trzecią małżonką władcy bogów, po Metydzie (Metis) i Temidzie. Była również królową Olimpu, boginią niebios i płodności, patronką macierzyństwa, opiekunką małżeństwa, piękna i rodziny, a także siostrą Zeusa.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Heracki

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Heratem, dotyczący Heratu


Źródła:

Wiktionary

Herajon

rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) rel. hist. świątynia grecka, miejsce kultu Hery;


Herajon – świątynia poświęcona greckiej bogini Herze. Herajony spotykane są w basenie Morza Śródziemnego i na Bliskim Wschodzie. Do najsłynniejszych zaliczają się:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Herajski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany boginią Herą, dotyczący bogini Hery


Źródła:

Wiktionary

Heraklea

nazwa około 40 starożytnych miast greckich; Herakleja


Źródła:

SJP.pl

Herakleja

nazwa około 40 starożytnych miast greckich; Heraklea


Źródła:

SJP.pl

Heraklejski

→ Herakles


Patrz:Herakles

Źródła:

SJP.pl

Herakles

mit. gr. heros grecki; Herkules (forma zlatynizowana)


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.;

 (1.2) mitgr. mityczny heros;


Herakles (gr. Ἡρακλῆς, trl. Hēraklēs, gr. Ἡρακλέης, trl. Hērakléēs, Hercules), Alkides, Palajmon – w mitologii greckiej jeden z herosów, syn Zeusa i śmiertelniczki Alkmeny. Jego rzymskim odpowiednikiem był Herkules. Znany był z wielkiej siły, waleczności, męstwa, zapaśnictwa i umiejętności wojennych, zwłaszcza celnego strzelania z łuku. Lubiany przez Zeusa i Atenę, był prześladowany przez zazdrosną Herę.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Heraklesowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Heraklesa lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Heraklida

potomek Heraklesa


Źródła:

SJP.pl

Heraklijski

→ Herakliusz


Patrz:Herakliusz

Źródła:

SJP.pl

Heraklion

miasto w Grecji; Iraklion


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto na Krecie;


Zobacz też: Iraklio.

Heraklion, także Iraklion (gr. Ηράκλειο, "Iraklio"), d. Megalokastro / Candia / Kandia – największe miasto i stolica administracyjna Krety oraz jednostki regionalnej Heraklion. Piąte co do wielkości miasto w Grecji, liczące 179 302 mieszkańców (na rok 2021) oraz 211 370 mieszkańców w całym obszarze metropolitalnym.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Heraklit

materiał budowlany


He


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Heraklitejski

heraklitowy;
1. odnoszący się do heraklityzmu, filozofii głoszącej wieczną i powszechną zmienność wszystkiego;
2. w przenośni: zmienny, płynny


Źródła:

SJP.pl

Heraklitowy

heraklitejski;
1. odnoszący się do heraklityzmu, filozofii głoszącej wieczną i powszechną zmienność wszystkiego;
2. w przenośni: zmienny, płynny


Źródła:

SJP.pl

Heraklityzm

doktryna filozoficzna Heraklita z Efezu głosząca wieczną i powszechną zmienność wszelkich rzeczy; wariabilizm


Źródła:

SJP.pl

Herakliusz

imię męskie


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Herakliuszostwo

Herakliusz z małżonką; Herakliuszowie


Źródła:

SJP.pl

Herakliuszowie

imię męskie


Źródła:

SJP.pl

Herakliuszowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Herakliusza lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Herald

imię męskie


Herald – jednostka osadnicza w Stanach Zjednoczonych, w stanie Kalifornia, w hrabstwie Sacramento.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Herald.

skrót od: heraldyka, heraldyczny


skrót

 (1.1) = herald. heraldyka, heraldyczny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Heraldyczka

→ heraldyk


Patrz:heraldyk

Źródła:

SJP.pl

Heraldyczny

związany z herbami i rodami szlacheckimi; herbowy


przymiotnik

 (1.1) dotyczący heraldyki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Heraldyk

specjalista w zakresie heraldyki


rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) herald. znawca heraldyki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Heraldyka

nauka o herbach i rodach szlacheckich


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) herald. nauka o herbach i rodach szlacheckich;


Heraldyka – jedna z nauk pomocniczych historii, zajmuje się badaniem rozwoju i znaczenia oraz zasadami kształtowania się herbów. Wywodzi się od słowa herold – oznaczającego urzędnika dworskiego, wywołującego nazwiska rycerzy biorących udział w turniejach. W innych językach europejskich nazywana jest podobnie (ang. "heraldry", fr. "heraldique", niem. "Heraldik").


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Herat

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. miasto w zachodnim Afganistanie, w prowincji Herat;

 (1.2) geogr. adm. jednostka administracyjna w Afganistanie;


Herat ( ‏هرات‎) – miasto w zachodnim Afganistanie, w prowincji Herat. Położony w urodzajnej dolinie rzeki Hari Rod, wypływającej z gór centralnego Afganistanu do pustyni Kara-kum w Turkmenistanie. Jest trzecim co do wielkości miastem Afganistanu, ważnym ośrodkiem handlowym (znanym z produkcji wina) i komunikacyjnym. Szacowana liczba mieszkańców w roku 2015 wyniosła około 808 tys. Mieszkańcy to głównie Tadżycy. Drugą pod względem liczebności grupą etniczną są Pasztuni.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Herb

1. dziedziczny znak rodu szlacheckiego,
2. godło umieszczane na flagach, monetach itp.


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) herald. dziedziczny znak szlachecki;

 (1.2) herald. godło miejskie, państwowe, regionalne, firmowe


Zo


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Herb.

skrót od: herbarz


Źródła:

SJP.pl

Herba

z łaciny: ziele; określenie stosowany głównie na receptach


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Herbaciano

przysłówek sposobu

 (1.1) z użyciem herbacianej barwy


Źródła:

Wiktionary

Herbaciany

przymiotnik

 (1.1) dotyczący herbaty, związany z herbatą, zawierający domieszkę herbaty

 (1.2) mający kolor pomarańczowożółty lub pomarańczowobrązowy, taki jak kolor naparu z suszonych liści herbaty

 (1.3) przypominający herbatę w zapachu


Źródła:

Wiktionary

Herbaciara

potocznie: miłośniczka herbaty


Źródła:

SJP.pl

Herbaciarka

kobieta zajmująca się parzeniem herbaty w biurach


Źródła:

SJP.pl

Herbaciarnia

lokal, gdzie serwuje się herbatę, ciasta, desery itp.


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gastr. lokal gastronomiczny specjalizujący się w podawaniu herbaty


Herbaciarnia – lokal gastronomiczny typu uzupełniającego, w którym podawana jest przede wszystkim herbata wraz z dodatkami.

Pierwsze herbaciarnie i kawiarnie pojawiły się w Europie w XVII wieku, jako miejsca spotkań i wymiany informacji. Herbaciarnia jest najczęściej lokalem z obsługą kelnerską. Główny asortyment (oprócz herbaty w dużym wyborze) stanowią wyroby cukiernicze, przekąski, napoje bezalkoholowe oraz czasem niskoprocentowe napoje alkoholowe.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Herbaciarz

1. osoba lubiąca herbatę;
2. osoba zajmująca się parzeniem herbaty w biurach


Źródła:

SJP.pl

Herbacina

marna herbata


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) posp. kiepska, marna herbata


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Herbapol

Herbapol – przedsiębiorstwa w Polsce zajmujące się przetwórstwem ziół i produkcją z nich preparatów spożywczych, leczniczych i kosmetycznych.

Powstały w latach 40. XX wieku jako przedsiębiorstwa państwowe. W latach 1947–1982 funkcjonowało "Zjednoczenie Przemysłu Zielarskiego „Herbapol”" z siedzibą w Warszawie przy ul. Kruczej 24/26.


Źródła:

Wikipedia

Herbarium

1. zbiór zasuszonych i uporządkowanych roślin; zielnik, herbarz;
2. instytucja gromadząca zbiory zielnikowe


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) bot. zielnik z ułożonymi i opisanymi roślinami;

 (1.2) bot. instytucja zajmująca się gromadzeniem okazów zielnikowych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Herbartowski

szkoła herbartowska - system dydaktyczny stworzony przez Jana Herbarta, którego najwyższym celem było kształtowanie moralnie silnych charakterów; szkoła tradycyjna


Źródła:

SJP.pl

Herbartyzm

koncepcja pedagogiki opracowana przez J.F. Herbarta, zakładająca stałe, kolejne etapy procesu nauczania: przygotowanie i przedstawienie materiału, usystematyzowanie nowej wiedzy, nauka jej wykorzystania


Źródła:

SJP.pl

Herbarz

1. książka zawierająca zbiór i opis herbów;
2. zielnik; herbarium


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) daw. księga opisująca i prezentująca herby;

 (1.2) daw. księga o ziołach


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Herbata

1. roślina pochodząca z południowo-wschodniej Azji, z liści i pączków której sporządza się aromatyczny napar;
2. napój z suszonych liści herbaty; jedna porcja napoju;
3. napar z ziół


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) bot. wiecznie zielona roślina z rodzaju nazwa systematyczna|Camellia|ref=tak., zwłaszcza nazwa systematyczna|Camellia sinensis|ref=tak.;

 (1.2) susz z pąków lub liści herbaty (1.1) służący do przygotowania napoju

 (1.3) kulin. napój, napar z herbaty (1.2);

 (1.4) kulin. napój, napar z ziół lub owoców innych niż herbata (1.2)

 (1.5) popołudniowe spotkanie towarzyskie przy stole, często przy herbacie (1.3)


Herbata – napar przyrządzany z liści i pąków grupy roślin, nazywanych tą samą nazwą, należących do rodzaju kamelia ("Camellia"). Rośliny te są do siebie podobne, traktowane jako odrębne gatunki lub odmiany jednego gatunku – herbaty chińskiej ("Camellia sinensis"). Dawniej zaliczano je do rodzaju "Thea", różnią się od innych kamelii zawartością substancji swoistych i kilkoma drobnymi cechami morfologicznymi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Herbatka

zdrobnienie od: herbata


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. zdrobn. od: herbata

 (1.2) pot. towarzyskie spotkanie przy herbacie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Herbatkować

potocznie: pić herbatę


Źródła:

SJP.pl

Herbatkowy

→ herbatka


Patrz:herbatka

Źródła:

SJP.pl

Herbatnica

naczynie na susz herbaciany


Źródła:

SJP.pl

Herbatniczek

zdrobniale o herbatniku


Źródła:

SJP.pl

Herbatnik

kruche ciastko podawane do kawy lub herbaty


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) kulin. suche, dość twarde ciastko pszenne w kształcie ząbkowanego prostokąta, podawane zwykle do herbaty lub kawy;

 (1.2) gw-pl|Poznań. czajnik

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) więz. kumpel z celi, osoba, która herbatnikuje


Herbatnik – pieczony produkt konsumpcyjny, posiadający formę małych i twardych, czasami słodzonych ciasteczek na bazie mąki, tłuszczu (np. masła), cukru i środków spulchniających.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Herbatniki

kruche ciastko podawane do kawy lub herbaty


Źródła:

SJP.pl

Herbatnikować

czasownik nieprzechodni niedokonany

 (1.1) więz. dzielić się przydziałami z paczek przysyłanych od rodziny, najczęściej ze współwięźniami z celi


Źródła:

Wiktionary

Herbatnikowy

→ herbatnik


przymiotnik

 (1.1) od: herbatnik


Patrz:herbatnik

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Herbatoholiczka

kobieta uwielbiająca pić herbatę


Źródła:

SJP.pl

Herbatoholik

osoba uwielbiająca pić herbatę


Źródła:

SJP.pl

Herbatoholizm

zamiłowanie do picia herbaty


Źródła:

SJP.pl

Herbatomat

automat do sprzedaży herbaty


Źródła:

SJP.pl

Herbatowate

o cechach herbatowatych (rodzina roślin)


He


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Herbatowaty

o cechach herbatowatych (rodzina roślin)


Źródła:

SJP.pl

Herbatowce

rząd roślin dwuliściennych; kameliowce


Herbatowce, kameliowce (Theales Lindl. 1833, Guttiferales) - rząd przeważnie roślin drzewiastych należący do klasy dwuliściennych. Zalicza się do niego ponad 2000 gatunków rosnących w krajach tropikalnych i subtropikalnych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Herbatowiec

przedstawiciel rzędu roślin dwuliściennych; kameliowiec


Źródła:

SJP.pl

Herbatowy

dawniej: herbaciany


Źródła:

SJP.pl

Herbatox

nazwa handlowa herbaty ziołowej wspierającej trawienie, metabolizm i detoksykację organizmu


Źródła:

SJP.pl

Herbert

1. imię męskie;
2. nazwisko


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.;


Herbert – imię męskie pochodzenia germańskiego, "Herbert". Wywodzi się od słowa oznaczającego „błyszczący”, „jaśniejący”. Patronem tego imienia jest św. Herbert, pustelnik z Cumberland wspominany 20 marca.

Oboczną formą imienia jest Herybert, niem. "Heribert". Nie należy łączyć obu tych imion.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Herbertostwo

Herbert z małżonką; Herbertowie


Źródła:

SJP.pl

Herbertowie

1. imię męskie;
2. nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Herbertowski

taki jak u Zbigniewa Herberta, charakterystyczny dla Zbigniewa Herberta


Źródła:

SJP.pl

Herbertowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Herberta lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Herbianin

mieszkaniec Herbów (wsi w Polsce)


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Herbów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Herbianka

mieszkanka Herbów (wsi w Polsce)


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Herbów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Herbicyd

chemiczny środek ochrony roślin o działaniu chwastobójczym


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) biochem. ogrod. roln. pestycyd do zwalczania chwastów;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Herbicydowy

mający w swoim składzie herbicydy; chwastobójczy


Źródła:

SJP.pl

Herbie

1. dziedziczny znak rodu szlacheckiego,
2. godło umieszczane na flagach, monetach itp.


Źródła:

SJP.pl

Herbik

zdrobnienie od: herb


Źródła:

SJP.pl

Herbolog

specjalista w zakresie nauki o biologii, ekologii i zwalczaniu chwastów


Źródła:

SJP.pl

Herbologia

nauka o biologii, ekologii i zwalczaniu chwastów


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nauk. biol. nauka przyrodnicza o chwastach i ich zwalczaniu;


Herbologia – nauka o biologii, ekologii i zwalczaniu chwastów. Herbologia stanowi jeden z działów ochrony roślin, obejmuje takie zagadnienia jak:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Herbopis

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) daw. herald. człowiek piszący o herbach


Źródła:

Wiktionary

Herbopisarz

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) daw. herald. zob. herbopis.


Źródła:

Wiktionary

Herboryzacja

gromadzenie roślin w celach naukowych


Źródła:

SJP.pl

Herbowy

→ herb


przymiotnik

 (1.1) dotyczący herbów, związany z herbem, herbami

 (1.2) pieczętujący się herbem, używający herbu


Patrz:herb

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Herbski

przymiotnik od: Herby (wieś pod Częstochową)


przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący Herbów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Herbst

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Herburt

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) herald. polski herb szlachecki;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Herbut

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Herbuś

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Herby

1. dziedziczny znak rodu szlacheckiego,
2. godło umieszczane na flagach, monetach itp.


Herby – wieś w Polsce położona w powiecie lublinieckim w województwie śląskim, siedziba gminy Herby. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa częstochowskiego.

Na terenie Herb znajduje się kilka średniej wielkości zakładów przemysłowych i magazynowych. Między centralną częścią miejscowości a stacją kolejową Herby Nowe zlokalizowany jest zakład recyklingu, dawniej w tym miejscu znajdowało się największe składowisko złomu w Polsce.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Herc

jednostka główna częstotliwości


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) fiz. jednostka miary częstotliwości; symbol. Hz;

 (1.2) gw-pl|Górny Śląsk. karc. kier, serce, czerwień


Herc (Hz) (niem. Hertz) – jednostka miary częstotliwości w układzie SI (jednostka pochodna układu SI) i w wielu innych, np. CGS, MKS i MKSA. Definiuje się ją jako liczbę cykli na sekundę:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Herceg-Bośnia

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. polit. państwo w Europie na Półwyspie Bałkańskim ze stolicą w Sarajewie;

 (1.2) hist. polit. państwo istniejące podczas wojny w Bośni i Hercegowinie;


Źródła:

Wiktionary

Hercegowina

kraina historyczna w Europie


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. hist. region w południowej Europie; część składowa państwa Bośnia i Hercegowina;


Hercegowina ( "Hercegovina"/Херцеговина) – region geograficzno-historyczny w Alpach Dynarskich, obejmujący południową część państwa Bośnia i Hercegowina.

W trakcie rozgrywek dyplomatycznych wielkich mocarstw na przełomie XIX i XX wieku nazwa regionu wraz z terminem Bośnia utrwaliła się jako określenie terytorium dawnego osmańskiego wilajetu bośniackiego w znanej dziś postaci – „Bośnia i Hercegowina”.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Hercegowinka

mieszkanka Hercegowiny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Hercegowiny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Hercegowińczyk

mieszkaniec Hercegowiny


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Hercegowiny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Hercegowiński

związany z Hercegowiną, dotyczący Hercegowiny


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Hercegowiną, dotyczący Hercegowiny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Hercklekot

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) reg. śląskie palpitacja serca, kołatanie serca


Źródła:

Wiktionary

Herculaneum

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) geogr. miasto w Włoszech, zniszczone wraz z Pompejami i Stabiami podczas wybuchu Wezuwiusza 24 sierpnia 79 roku


Herculaneum – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Missouri, w hrabstwie Jefferson.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Hercules

[czytaj: herkules] typ karty graficznej


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Hercynidy

w geologii: europejskie łańcuchy górskie, powstałe w czasie fałdowań trwających od karbonu do permu; waryscydy


Hercynidy (Waryscydy) – pasmo fałdowe powstałe w trakcie orogenezy hercyńskiej. Najczęściej nazwę tę ogranicza się do struktur geologicznych położonych na terenie obecnej Europy, ale czasem rozszerza się ją na struktury wschodniej części Ameryki Północnej i Afryki. Określanie struktur w innych miejscach świata jako Hercynidów ma obecnie znaczenie historyczne.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Hercynit

minerał z grupy spineli, tlenek glinu i żelaza


Hercynit (Ferrospinel) – minerał z gromady tlenków, należy do grupy spineli. Tlenek żelaza i glinu o wzorze chemicznym FeAl2O4. Należy do minerałów rzadkich.

Nazwa pochodzi od nazwy pasma górskiego Hercynidów, gdzie minerał ten został znaleziony.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Hercyński

orogeneza hercyńska - wielkie ruchy górotwórcze, które rozpoczęły się w dewonie, a największe nasilenie osiągnęły w karbonie; orogeneza waryscyjska


przymiotnik relacyjny

 (1.1) geol. związany z orogenezą hercyńską

 (1.2) geogr. związany z górami Harzu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Hercówka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. techn. łopata


Źródła:

Wiktionary

Herda

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Herder

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Herdzik

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Hereford

rasa bydła mięsnego


Hereford – miasto i civil parish w Wielkiej Brytanii, w Anglii, w hrabstwie ceremonialnym Herefordshire, położone w pobliżu granicy z Walią, nad rzeką Wye. W 2011 roku civil parish liczyła 53 516 mieszkańców.

Hereford to typowe miasteczko rolnicze (nazwę „Hereford” nosi rasa bydła mięsnego). Miasto to znajduje się około 26 km na wschód od granicy Walii i 37 km na zachód od miasta Worcester.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Herer

członek ludu afrykańskiego zamieszkującego południową część Afryki


Źródła:

SJP.pl

Hererowie

lud afrykański należący do grupy ludów Bantu, zamieszkujący południową część Afryki


Herero – grupa etniczna należąca do grupy ludów Bantu, zamieszkująca południową część Afryki (głównie Namibię oraz w niewielkiej liczbie Botswanę i Angolę). Jej liczebność szacowana jest na około 100 tys. Są blisko powiązani z ludem Himba, posiadają m.in. wspólny język.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Heretycki

związany z heretykiem, herezją; będący herezją (np. heretyckie poglądy, heretycki tekst)


przymiotnik

 (1.1) rel. dotyczący heretyka, herezji

 (1.2) przen. sprzeczny z poglądami ogółu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Heretycko

przysłówek

 (1.1) właściwie dla herezji, w sposób heretycki


Źródła:

Wiktionary

Heretyckość

→ heretycki


Patrz:heretycki

Źródła:

SJP.pl

Heretyczka

1. wyznawczyni herezji, poglądu religijnego sprzecznego z dogmatami
2. przenośnie: kobieta o śmiałych, sprzecznych z powszechnie głoszonymi, poglądach


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rel. teol. zwolenniczka herezji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Heretyk

1. wyznawca herezji, poglądu religijnego sprzecznego z dogmatami
2. przenośnie: człowiek o śmiałych, sprzecznych z powszechnie głoszonymi, poglądach


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) rel. teol. zwolennik herezji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Herezja

1. pogląd religijny sprzeczny z dogmatem religii panującej;
2. grupa religijna wyznająca takie poglądy;
3. przenośnie: śmiały, sprzeczny z powszechnie głoszonym, pogląd lub postępowanie


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rel. pogląd religijny sprzeczny z dogmatami religii panującej;

 (1.2) przen. kontrowersyjny pogląd, odstępstwo od powszechnie przyjętych poglądów


Herezja (gr. αἵρεσις "hairesis" – wybór, łac. "haeresis") – doktryna religijna odrzucana przez władze kościelne lub religijne jako błędna. Pojęcie to oraz walka z herezją dotyczy głównie religii chrześcijańskich, obecne jest także w judaizmie, natomiast mniejsze znaczenie ma w buddyzmie, islamie i hinduizmie (wg innych źródeł herezja w hinduizmie w ogóle nie występuje).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Herezjarcha

przywódca, założyciel sekty heretyckiej


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) rel. założyciel lub przywódca ruchu religijnego uznanego za heretycki przez denominację, z której ruch ten się wydzielił;


Herezjarcha – założyciel lub przywódca ruchu religijnego, który został uznany za heretycki przez denominację, z której ten ruch się wydzielił.

Jednymi z pierwszych oficjalnie ogłoszonych herezji przez Kościół katolicki były marcjonizm zapoczątkowany przez Marcjona w II w. n.e. czy arianizm zainicjowany przez Ariusza na początku IV w. n.e. Za herezjarchów uznawani byli działacze reformacyjni jak Marcin Luter, Jan Kalwin czy Casiodoro de Reina.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Herezje

1. pogląd religijny sprzeczny z dogmatem religii panującej;
2. grupa religijna wyznająca takie poglądy;
3. przenośnie: śmiały, sprzeczny z powszechnie głoszonym, pogląd lub postępowanie


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Herhor

egipski wódz (XI w. p.n.e.), arcykapłan Amona


Herhor, Si-Amon HeriHor (egip. "Syn Amona Horus go chroni", Hem-Neczer Tepi-en-Amon, "Boski Ojciec Pierwszy Prorok Amona") – kapłan i polityk egipski, prawdopodobnie pochodzenia libijskiego, który zyskał sławę jako dowódca wojskowy.

Od około 19 roku panowania Ramzesa XI jego władza stopniowo wzrastała. Wkrótce przejął zwierzchnictwo nad armią, obejmując funkcję Naczelnego Wodza w Górnym Egipcie i Nubii. Utrwalił swoją pozycję wyborem na arcykapłana Amona Tebańskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Herkogamia

przestrzenne lub mechaniczne zabezpieczenie przed samozapyleniem, występujące w kwiatach obupłciowych


Źródła:

SJP.pl

Herkulanum

miasto starożytne w Italii


rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto we Włoszech, położone u stóp Wezuwiusza

 (1.2) geogr. hist. starożytne miasto położone w pobliżu obecnego Herkulanum (1.1), zniszczone podczas wybuchu Wezuwiusza w 79 roku n.e.;


Herkulanum albo Herkulaneum (łac. "Herculaneum", gr. "Heraklejon", wł. "Ercolano") – miasto w Kampanii położone w sąsiedztwie Wezuwiusza i zniszczone wraz z Pompejami i Stabiami podczas jego wybuchu 24 sierpnia 79 roku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Herkules

człowiek wyjątkowo silny; mocarz, siłacz, atleta


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) ktoś nadzwyczajnie silny

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) ent. nazwa systematyczna|Dynastes hercules|ref=tak., największy chrząszcz z rodziny rohatyńcowatych;


He


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Herkulesowy

1. odnoszący się do Herkulesa
2. przenośnie: silny, potężny


Źródła:

SJP.pl

Herkulo

dietetyczna kasza owsiana ze specjalnego przemiału, zwykle w postaci płatków


Źródła:

SJP.pl

Herling

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Herma

1. czworoboczny słup rozszerzający się ku górze zwieńczony popiersiem lub rzeźbą głowy;
2. średniowieczny relikwiarz w kształcie popiersia


Herma ( ἑρμῆς "hermes", lm. ἑρμαῖ "hermai") – architektoniczny element dekoracyjny w kształcie czworokątnego słupka zwężającego się ku dołowi, a na szczycie zakończonego popiersiem lub rzeźbą głowy o cechach fantastycznych albo portretowych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Hermafrodyta

w medycynie: człowiek mający narządy płciowe obu płci; obojnak, hermafrodyta (r. żeński)


rzeczownik, rodzaj męski (męskooosobowy, męskozwierzęcy lub męskorzeczowy), opcjonalnie żeński

 (1.1) biol. osobnik wytwarzający gamety zarówno męskie, jak i żeńskie


Hermafrodyt, Hermafrodyta (gr. Ἑρμαφρόδιτος Hermaphróditos, łac. "Hermaphroditus" – obupłciowy) – w mitologii greckiej dwupłciowa postać, znana też jako bóstwo w sztuce i literaturze antycznej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Hermafrodytowy

→ hermafrodyta; hermafrodytyczny, obupłciowy


Źródła:

SJP.pl

Hermafrodytyczny

właściwy obojnakowi; obupłciowy, obojnacki; obojnaczy


Źródła:

SJP.pl

Hermafrodytyzm

obojnaczość, obupłciowość, dwupłciowość, obojnactwo, diseksualizm;
1. u zwierząt: jednoczesne występowanie gruczołów rozrodczych męskich i żeńskich w organizmie lub gruczołu obojnaczego;
2. u człowieka: wrodzona wada rozwojowa polegająca na istnieniu u tej samej osoby gonad męskich i żeńskich


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) anat. posiadanie cielesnych cech obu płci


Hermafrodytyzm, inaczej obojnactwo, dwupłciowość, obupłciowość, androgynia – zjawisko występowania w ciele jednego osobnika jednocześnie męskich i żeńskich gruczołów rozrodczych albo występowanie w jego ciele gruczołu obojnaczego wytwarzającego jaja i plemniki. Obojnactwo występuje często u zwierząt bezkręgowych i u roślin wyższych, rzadziej u kręgowców. U osobników hermafrodytycznych najczęściej zachodzi zapłodnienie krzyżowe, rzadziej samozapłodnienie – u roślin nazywane samopylnością.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Herman

imię męskie


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.;


Herman – imię męskie pochodzenia germańskiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego „wojownik”. Innym jego wariantem jest Armin, natomiast nazwisko Menzel stanowi podwójne zdrobnienie imienia Hermann. W średniowiecznej Polsce odnotowywano polskie formy Jerzman i Jirzman.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Hermandad

hiszpańska nazwa związków miast kastylijskich tworzonych w średniowieczu dla obrony własnych interesów lub uzyskania celów politycznych


He


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Hermann

obce imię męskie


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Hermanostwo

Herman z małżonką; Hermanowie


Źródła:

SJP.pl

Hermanowianin

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Hermanowej


Źródła:

Wiktionary

Hermanowianka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Hermanowej


Źródła:

Wiktionary

Hermanowice

Hermanowice – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie przemyskim, w gminie Przemyśl. Ma status sołectwa.


Źródła:

Wikipedia

Hermanowicki

przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący Hermanowic


Źródła:

Wiktionary

Hermanowicz

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Hermanowiczanin

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Hermanowic


Źródła:

Wiktionary

Hermanowiczanka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Hermanowic


Źródła:

Wiktionary

Hermanowie

imię męskie


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Hermanowski

nazwisko


przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący Hermanowej


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Hermanowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Hermana lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Hermaszewski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Hermelin

biały plusz w czarne cętki, używany jako imitacja futra gronostajowego


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) daw. gronostaj, futro gronostajowe


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Hermenegild

imię żeńskie


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Hermenegilda

imię żeńskie


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.;


He


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Hermenegildziny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Hermenegildy lub z nią związany


Źródła:

SJP.pl

Hermeneja

zbiór zasad malarstwa religijnego w Kościele wschodniochrześcijańskim


Źródła:

SJP.pl

Hermeneuta

1. uczony zajmujący się hermeneutyką (dziedziną filologii);
2. badacz, zwolennik lub wyznawca hermeneutyki (dziedziny fenomenologii)


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) naukowiec zajmujący się hermeneutyką, jako dziedziną filologii

 (1.2) zwolennik, badacz lub wyznawca hermeneutyki, jako dziedziny fenomenologii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Hermeneutka

→ hermeneuta


Patrz:hermeneuta

Źródła:

SJP.pl

Hermeneutyczny

przymiotnik od: hermeneutyka (np. model hermeneutyczny, proces hermeneutyczny)


przymiotnik

 (1.1) związany z hermeneutyką, dotyczący hermeneutyki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Hermeneutyka

1. dziedzina filologii badająca źródła pisane
2. w filozofii:
a) subiektywna metoda poznania wytworów kultury
b) w fenomenologii: droga poznawcza własnej egzystencji i istoty świata
c) koncepcja filozoficzno-literaturoznawcza


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) jęz. teol. sztuka objaśniania tekstów literackich;


He


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Hermes

w mitologii greckiej: bóg dróg i podróżnych, posłaniec bogów i przewodnik dusz do świata zmarłych


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) mitgr. bóg dróg, podróżnych, wędrowców, kupców, złodziei, pasterzy i wynalazców, utożsamiany z rzymskim Merkurym;

 (1.2) imię|polski|m.; imię mitologiczne;

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy, nazwa własna

 (2.1) astr. planetoida podwójna o numerze katalogowym 69230, odkryta w 1937 r.;

 (2.2) wojsk. bezzałogowy aparat latający produkcji izraelskiej, zaprojektowany w kilku wersjach;

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (3.1) geogr. miejscowość w północnej Francji, w departamencie Oise;

 (3.2) geogr. adm. gmina w północnej Francji, w departamencie Oise


Hermes ( "Ἑρμῆς" Hermḗs, Mercurius) – w mitologii greckiej bóg dróg, podróżnych, kupców, pasterzy, złodziei, posłaniec bogów. Hermes jako bóg handlu musiał mieć opanowane techniki dobijania targu, uznano go więc za boga „przekonującej wymowy”. A ponieważ stąd już tylko krok od oszustw, Hermes został także opiekunem złodziei, co przypisywano mu raczej żartem niż naprawdę. Jeden z 12 bogów olimpijskich.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Hermesowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Hermesa lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Hermetycznie

przysłówek

 (1.1) techn. bez dostępu powietrza

 (1.2) daw. ściśle

 (1.3) przen. uniemożliwiając wpływy z zewnątrz


Źródła:

Wiktionary

Hermetyczniej

stopień wyższy od przysłówka: hermetycznie


Źródła:

SJP.pl

Hermetyczność

→ hermetyczny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest hermetyczne; cecha tych, którzy są hermetyczni


Hermetyczność – cecha dowolnego układu lub urządzenia, oznaczająca jego kompletną zamkniętość dla zewnętrznych czynników.

W technice obudowa hermetyczna oznacza obudowę zdolną do całkowitego powstrzymania cieczy (nawet podczas zanurzenia), jak i gazów (np. powietrza).


Patrz:hermetyczny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Hermetyczny

1. szczelnie zamknięty
2. odizolowany od świata zewnętrznego
3. dostępny tylko dla wtajemniczonych
4. dotyczący hermetyzmu (w znaczeniu gnostyckiego nurtu filozoficzno-religijnego)


przymiotnik jakościowy

 (1.1) techn. bardzo dokładnie zamknięty, nieprzepuszczający powietrza

 (1.2) przen. odporny na wpływy z zewnątrz

 (1.3) zrozumiały dla małego grona ludzi

przymiotnik relacyjny

 (2.1) związany z hermetyzmem, dotyczący hermetyzmu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Hermetyk

zwolennik hermetyzmu, gnostycznego ruchu filozoficzno-religijnego


Źródła:

SJP.pl

Hermetyzacja

uszczelnianie czegoś


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Hermetyzacyjny

→ hermetyzacja


Patrz:hermetyzacja

Źródła:

SJP.pl

Hermetyzm

gnostycki nurt filozoficzno-religijny


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) greko-egipski mistyczny zespół wierzeń pogańskich;


Hermetyzm – greko-egipski mistyczny zespół wierzeń pogańskich zawartych w zbiorze zwanym "Corpus Hermeticum" – zbiorze osiemnastu traktatów powstałych w hellenistycznej Aleksandrii w I wieku n.e. Za inicjatora tej filozofii uznaje się półmitycznego Hermesa Trismegistosa, utożsamianego z egipskim Thotem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Hermetyzować

uszczelniać coś


Źródła:

SJP.pl

Hermina

dziwaczka hermina; gatunek motyla


Hermina – żeński odpowiednik imienia Herman.

Hermina imieniny obchodzi 25 sierpnia i 24 grudnia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Herminia

imię żeńskie


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) rzad. imię|polski|ż.


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Hermininy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Herminy lub z nią związany


Źródła:

SJP.pl

Herminiusz

imię męskie


Źródła:

SJP.pl

Herminiuszostwo

Herminiusz z małżonką; Herminiuszowie


Źródła:

SJP.pl

Herminiuszowie

imię męskie


Źródła:

SJP.pl

Herminiuszowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Herminiusza lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Hermitowski

równy swemu sprzężeniu zespolonemu, np. macierz hermitowska; samosprzężony


przymiotnik

 (1.1) mat. równy swemu sprzężeniu zespolonemu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Hermlin

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Hermokopida

1. osoba, która zbezcześciła kultowe posągi Hermesa;
2. proces hermokopidów - wszczęte przed ateńskim sądem w 415 r. p.n.e. śledztwo dotyczące znieważenia herm


Źródła:

SJP.pl

Hermon

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. bibl. najwyższy szczyt łańcucha górskiego Antylibanu;

 (1.2) geogr. toponim, nazwa miejscowości i gmin w Stanach Zjednoczonych


Hermon ( ‏جبل الشيخ‎, "Dżabal asz-Szajch"; ‏הַר חֶרְמוֹן‎, "Har Chermon") – najwyższy szczyt łańcucha górskiego Antylibanu. Wznosi się na wysokość 2814 m n.p.m..


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Hermowy

przymiotnik od: herma


Źródła:

SJP.pl

Hernandez

Hernandez – jednostka osadnicza w Stanach Zjednoczonych, w stanie Nowy Meksyk, w hrabstwie Rio Arriba.

Miejscowość jest znana jako sceneria fotografii Ansela Adamsa "Moonrise, Hernandez, New Mexico" z 1941.


Źródła:

Wikipedia

Hernani

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Hernia

w medycynie: przepuklina; ruptura


Źródła:

SJP.pl

Hernik

nazwisko


Hernik (forma żeńska: Hernik, liczba mnoga: Hernik) – polskie nazwisko notowane od 1387 roku.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Herniografia

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. badanie obrazowe przepukliny


Źródła:

Wiktionary

Herod

przenośnie: osoba zła, okrutna, despotyczna


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) książk. osoba okrutna, despotyczna, zła


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Herod-Baba

kobieta o silnym charakterze i wrogo nastawiona


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. żart. kobieta zła

 (1.2) pot. żart. kobieta despotyczna


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Herodiada

wnuczka Heroda Wielkiego, matka Salome


He


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Herodion

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię męskie;


Herodion (hebr.: הרודיון; arab.: "Jebel Fureidis", łac. "Herodium", koine: Ήρωδεīον) – forteca Heroda Wielkiego usytuowana na szczycie wzgórza niedaleko Betlejem na Pustyni Judzkiej, w środkowej części Izraela.

Znajduje się ona w odległości 11 km na południe od Jerozolimy.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Herodot

grecki historyk z Halikarnasu


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.


Herodot z Halikarnasu (starogr. Ἡρόδοτος ὁ Ἁλικαρνασσεύς, "Herodotos ho Halikarnasseus") (ur. ok. 484 p.n.e. w Halikarnasie, obecnie Bodrum w Turcji, zm. ok. 426 p.n.e. w Turioj lub Atenach) – historyk grecki, zwany "Ojcem historii", czasem także "Ojcem geografii". Jedynym jego zachowanym dziełem jest 9-księgowa relacja z wojen perskich, opisująca także geografię i historię Hellady, Persji i Egiptu oraz okolicznych krain, zatytułowana "Dzieje" (Ἱστορίαι "Historiai", łac. "Historiae").


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Herodowy

dotyczący Heroda


Źródła:

SJP.pl

Herody

widowisko ludowe przedstawiające narodziny Jezusa


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) etn. folk. widowisko ludowe przedstawiane w okresie świąt Bożego Narodzenia o tematyce związanej z tematyką narodzin Chrystusa;

 (1.2) etn. folk. uczestnicy bożonarodzeniowego przedstawienia ludowego

forma rzeczownika|rodzaj=męskoosobowy.

 (2.1) M. i W. lm. od: herod


Herody – ludowe przedstawienia bożonarodzeniowe, podobne do jasełek, odgrywane w różnych regionach Polski przez grupy kolędnicze.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Heroicznie

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób heroiczny, bohaterski


Źródła:

Wiktionary

Heroiczniej

stopień wyższy od przysłówka: heroicznie


Źródła:

SJP.pl

Heroiczność

→ heroiczny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co jest heroiczne; cecha tego, kto jest heroiczny


Patrz:heroiczny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Heroiczny

1. odważny, śmiały, dzielny; bohaterski;
2. o poemacie, epopei: opiewający czyny bohaterów


przymiotnik

 (1.1) książk. pełen odwagi i poświęcenia

 (1.2) opiewający czyny dawnych bohaterów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Heroida

utwór poetycki w literaturze antycznej utrzymany w konwencji listu miłosnego od lub do postaci mitologicznych


Źródła:

SJP.pl

Heroidy

utwór poetycki w literaturze antycznej utrzymany w konwencji listu miłosnego od lub do postaci mitologicznych


Heroidy czyli Listy (łac. Heroides albo Epistulae) – piętnaście wierszowanych, fikcyjnych listów miłosnych autorstwa Owidiusza. Poeta użycza głosu bohaterkom opowieści i mitów starożytnych, które piszą do swoich ukochanych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Heroika

utwory literackie opowiadające o czynach bohaterskich i heroicznych


Źródła:

SJP.pl

Heroikomiczny

→ heroikomika


przymiotnik

 (1.1) liter. łączący cechy heroiczne i komiczne;


Patrz:heroikomika

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Heroikomika

połączenie heroizmu i komizmu


Źródła:

SJP.pl

Heroikomikum

poemat komiczny, w którym błahy temat jest przedstawiony w sposób podniosły


Źródła:

SJP.pl

Heroina

1. silny narkotyk z grupy opiatów, pochodna morfiny; diacetylomorfina, diamorfina;
2. w teatrze: aktorka grająca główne role;
3. przestarzale: kobieta dzielna, ofiarna; bohaterka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) książk. główna bohaterka sztuki, dramatu, itp.

 (1.2) teatr. aktorka grająca główną rolę

 (1.3) silna, bohaterska kobieta, kobieta-heros

 (1.4) biochem. farm. organiczny związek chemiczny, pochodna morfiny, biały krystaliczny proszek;


He


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Heroinista

osoba uzależniona od heroiny


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) człowiek uzależniony od heroiny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Heroinistka

→ heroinista


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta uzależniona od heroiny


Patrz:heroinista

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Heroinizm

uzależnienie od heroiny; heroinomania


Heroinizm – uzależnienie od zażywania diacetylomorfiny (heroiny, opioidu: półsyntetycznej pochodnej morfiny). Heroinizm jest jedną z najcięższych kompulsji narkotycznych. Heroinizm można podzielić na uzależnienie fizyczne i psychiczne. Uzależnienie fizyczne charakteryzują tzw. objawy abstynencyjne – nudności, bóle kostno-stawowe, bóle mięśni, biegunka. Wiąże się ono z wbudowywaniem heroiny w metabolizm organizmu osoby zażywającej nałogowo ten narkotyk.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Heroino

forma rzeczownika.

 (1.1) W. lp. od: heroina


Źródła:

Wiktionary

Heroinomania

nałogowe zażywanie heroiny; heroinizm


Źródła:

SJP.pl

Heroinowy

przymiotnik od: heroina


przymiotnik relacyjny

 (1.1) chem. związany z heroiną, dotyczący heroiny (narkotyku)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Heroistyczny

→ heroizm


Patrz:heroizm

Źródła:

SJP.pl

Heroizacja

nadawanie komuś lub czemuś bohaterstwa


Źródła:

SJP.pl

Heroizacyjny

związany z nadaniem cech bohaterskich


Źródła:

SJP.pl

Heroizm

bohaterstwo, odwaga, poświęcenie


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) postawa pełna odwagi, śmiałości, hartu ducha, działania dla dobra innych itd.; także ukazanie takiej postawy czynami.


He


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Herold

1. zwiastun, głosiciel nowej idei;
2. w średniowieczu: poseł, urzędnik ogłaszający w imieniu władcy ważne wydarzenia lub zarządzenia;
3. w średniowieczu: urzędnik wywołujący uczestników ceremonii dworskich i turniejów rycerskich, sprawdzający ich pochodzenie i herby


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) hist. w średniowieczu mistrz ceremonii na dworze panującego władcy; także sędzia podczas rycerskich turniejów

 (1.2) hist. w średniowieczu poseł ogłaszający zarządzenia w imieniu władcy

 (1.3) przen. głosiciel nowej myśli


Herold – średniowieczny urzędnik dworski, wywołujący nazwiska rycerzy biorących udział w turniejach, mistrz ceremonii, sędzia turniejów rycerskich, strażnik poprawności herbów.

W starożytnej Grecji urzędnikiem o podobnym charakterze lecz z większym zakresem zadań był keryks.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Heroldia

w zaborze rosyjskim: urząd rozpatrujący i zatwierdzający dowody szlachectwa


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) hist. herald. urząd zajmujący się administrowaniem tytułami szlacheckimi;

 (1.2) hist. Heroldia Królestwa Polskiego, heroldia (1.1) działająca w Królestwie Polskim w latach 1836-1861


He


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Heroldowski

→ herold; heroldowy


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z osobą lub pracą herolda, dotyczący herolda


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Heroldowy

→ herold; heroldowski


Źródła:

SJP.pl

Heroldzki

przymiotnik relacyjny

 (1.1) rzad. związany z heroldem, dotyczący herolda


Źródła:

Wiktionary

Heron

Heron z Aleksandrii - grecki mechanik, wynalazca i matematyk


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.;


Heron – imię męskie pochodzenia greckiego wywodzące się od wyrazu pospolitego "hērōs", co oznacza „mocny, silny, bohater”, przejęte do łaciny jako "Ero" // "Hero" // "Heron".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Heros

1. w mitologii greckiej: potomek bogów z ich związków ze śmiertelnikami; półbóg;
2. potocznie: człowiek odważny, dokonujący niezwykłych czynów


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mitgr. postać o nadludzkich przymiotach, zrodzona ze związku człowieka i boga

 (1.2) przen. ktoś bohaterski


Na tę stronę wskazuje „Herosi”. Zobacz też: serial telewizyjny Herosi.

Heros ( ἥρως „bohater”) – w mitologii greckiej postać zrodzona ze związku człowieka i boga. Herosi mieli nadzwyczajne zdolności, jak wielka siła, spryt, odwaga, inteligencja czy inne przymioty. Choć byli dziećmi bogów, nie posiedli cechy nieśmiertelności. Byli dowodem przenikania się świata bogów i ludzi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Heroska

potocznie: waleczna, dzielna kobieta; bohaterka


Źródła:

SJP.pl

Herostrat

szewc z Efezu (IV w. p.n.e.)


Źródła:

SJP.pl

Herostrates

człowiek, który powodowany nieokiełznaną żądzą sławy, usiłuje uwiecznić swoje imię zbrodnią, barbarzyńskim uczynkiem


Herostrates, właśc. Herostratos, gr. Ἡρόστρατος (IV w. p.n.e.) – szewc z Efezu ogarnięty obsesją zyskania wiecznej sławy, który w tym celu podpalił słynną miejscową świątynię Artemidy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Herostratesowy

1. dotyczący Herostratesa, charakterystyczny dla Herostratesa;
2. chcący za wszelką cenę uzyskać rozgłos, dążący do sławy wszystkimi sposobami


Źródła:

SJP.pl

Herostratowy

dotyczący Herostrata


Źródła:

SJP.pl

Herostratyzm

postawa herostratesa


Źródła:

SJP.pl

Herpeswiroza

choroba wywoływana przez herpeswirusy


Źródła:

SJP.pl

Herpeswirus

typ wirusa pasożytującego na zwierzętach (kręgowcach)


Źródła:

SJP.pl

Herpeswirusowy

→ herpeswirus


Patrz:herpeswirus

Źródła:

SJP.pl

Herpetarium

pomieszczenie przeznaczone do hodowli i obserwacji gadów oraz płazów


Herpetarium – rodzaj lub część ogrodu zoologicznego służąca do eksponowania żywych okazów gadów i płazów. Najczęściej spotyka się w nich węże, jaszczurki, legwany i inne gatunki gadów i płazów.

Najstarsze herpetarium na ziemiach polskich założył Johann Gottlieb Schultz w Toruniu w 1797 roku, tworząc pierwszy w kraju Ogród Zoobotaniczny. Obecnie herpetarium w Toruniu znacznie rozbudowano.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Herpeto-

temat słowotwórczy

 (1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z gadami, płazami


Źródła:

Wiktionary

Herpetofobia

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) strach przed gadami


Źródła:

Wiktionary

Herpetolog

specjalista w zakresie herpetologii


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) zool. zoolog badający płazy i gady

rzeczownik, rodzaj żeński

 (2.1) zool. zoolożka badająca płazy i gady


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Herpetologia

dział zoologii, nauka o płazach i gadach


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zool. dział zoologii, nauka o płazach i gadach;


He


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Herpetologiczny

związany z herpetologią, nauką o płazach i gadach


przymiotnik relacyjny

 (1.1) biol. związany z herpetologią, dotyczący herpetologii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Herpetolożka

→ herpetolog


Patrz:herpetolog

Źródła:

SJP.pl

Herrera

Herrera – gmina w Hiszpanii, w prowincji Sewilla, w Andaluzji, o powierzchni 53,48 km². W 2011 roku gmina liczyła 6526 mieszkańców. Znajduje się na skrzyżowaniu w geograficznym centrum Andaluzji, niecałą godzinę od stolic prowincji, takich jak Kordoba, Málaga i Sewilla, i nieco ponad godzinę od Granady.


Źródła:

Wikipedia

Herschel

[czytaj: HERszel] nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Herstoria

historia ze szczególnym uwzględnieniem roli kobiet, ujmowana z perspektywy feministycznej


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) socjol. hist. treści historyczne, w których nie jest pomijana rola kobiet lub takie, które są opowiadane z kobiecej perspektywy;


He


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Herstoryczny

dotyczący historii ze szczególnym uwzględnieniem roli kobiet


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z herstorią, dotyczący herstorii, czyli taki, który szczególnie uwzględnia rolę kobiet


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Hersylia

imię żeńskie z mitologii rzymskiej


Hersylia – imię żeńskie o niejasnej etymologii, pochodzące z mitologii rzymskiej, w której Hersilia była żoną Romulusa. W Polsce imię to nosiła m.in. Hersylia Januszewska, córka ojczyma Juliusza Słowackiego, Augusta Bécu, która poślubiła wuja Słowackiego, Teofila Januszewskiego (brata Salomei Januszewskiej, matki Słowackiego).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Hersz

imię męskie


Źródła:

SJP.pl

Herszel

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.


Źródła:

Wiktionary

Herszt

przywódca, lider bandy, szajki


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pot. przywódca bandy, szajki złoczyńców


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Hertha

[czytaj: herta] nazwa berlińskiego klubu piłkarskiego


Źródła:

SJP.pl

Hertz

[czytaj: herc] nazwisko pochodzenia niemieckiego


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Herulowie

szczep germański, pierwotnie osiadły w Skandynawii


Herulowie – lud wschodniogermański wywodzący się z terenów południowej Szwecji, spokrewniony z Gotami.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Hery

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) pot. slang. długie włosy


Źródła:

Wiktionary

Herytiera

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) przest. bogata, posażna panna


Źródła:

Wiktionary

Herzog

[czytaj: HERcok] nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Hes

dźwięk h obniżony o pół tonu; b


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Heses

dźwięk h obniżony o dwa półtony


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) muz. dźwięk h obniżony o cały ton;


."

Dźwięki heses na pięciolinii. W kolejności: heses¹, heses², Heses, heses°.

Heses – dźwięk, którego częstotliwość dla heses¹ wynosi 440 Hz. Jest to obniżony za pomocą podwójnego bemola dźwięk h. Dźwięki enharmonicznie równoważne to: gisis i a.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Hesja

kraj związkowy w Niemczech


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. kraj związkowy i kraina historyczna w Republice Federalnej Niemiec ze stolicą w Wiesbaden;


Hesja ( Hessen) – kraj związkowy w zachodniej części Niemiec. Stolicą kraju związkowego jest Wiesbaden.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Hesjan

kwadratowa macierz drugich pochodnych cząstkowych funkcji; macierz Hessego


Źródła:

SJP.pl

Heski

przymiotnik od: Hesja


przymiotnik

 (1.1) od Hesja


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Hesperetyna

organiczny związek chemiczny, rodzaj flawonoidu występujący w cytrusach


Hesperetyna to związek zaliczany do flawanonów, będących rodzajem flawonoidów. Hesperetyna w postaci swojego glikozydu, hesperydyny, jest dominującym flawonoidem w cytrynach i pomarańczach.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Hesperia

1. w starożytności określenie krajów położonych na zachodzie; u Greków oznaczało zwykle Italię, u ludów latyńskich Hiszpanię;
2. w mitologii greckiej: nimfa leśna z Troady;
3. planeta Wenus widoczna nad horyzontem po zachodzie Słońca; Gwiazda Wieczorna, Hesperos


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Hesperornis

kopalny, nielatający ptak z okresu kredowego


He


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Hesperos

1. planeta Wenus widoczna nad horyzontem po zachodzie Słońca; Gwiazda Wieczorna, Hesperia;
2. w mitologii greckiej: bóg i uosobienie Gwiazdy Wieczornej; Hesperus


Hesperos (Hesper, Hesperus, Gwiazda Wieczorna; Ἓσπερος Esperos ‘wieczorny’, Vesper, Vesperus ‘wieczorny’) – w mitologii greckiej bóg i uosobienie Gwiazdy Wieczornej (planety Wenus).

Był bóstwem związanym z kultem ciał niebieskich (astrolatrią). Uosabiał planetę Wenus, gdy była widoczna nad horyzontem po zachodzie Słońca.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Hesperyda

w mitologii greckiej: nimfa Zachodzącego Słońca, strażniczka jabłoni o złotych jabłkach


Źródła:

SJP.pl

Hesperydowy

przymiotnik

 (1.1) środ. kosmet. o zapachu (najczęściej perfum): przypominający zapach jednego z owoców drzew cytrusowych

 (1.2) mitgr. mający związek z Hesperydami


Źródła:

Wiktionary

Hesperydyna

organiczny związek chemiczny występujący w dużych ilościach w owocach cytrusów, mający właściwości przeciwutleniające, przeciwzapalne, antynowotworowe i obniżające poziom cholesterolu


Hesperydyna – organiczny związek chemiczny będący glikozydem hesperetyny zaliczanej do flawanonów będących rodzajem flawonoidów. Dawniej nazywana witaminą P2. Występuje w dużych ilościach w owocach cytrusów. Nazwa związku pochodzi od greckich nimf ogrodów – Hesperyd.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Hesperyjski

1. dawniej: zachodni lub wieczorny;
2. w mitologii greckiej: ogrody hesperyjskie - ogrody bogów słynące ze złotych jabłek; raj hesperydowy


Źródła:

SJP.pl

Hess

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Hesse

Hesse – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Grand Est, w departamencie Mozela.

Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 566 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 44 osoby/km² (wśród 2335 gmin Lotaryngii Hesse plasuje się na 550. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 430.).


Źródła:

Wikipedia

Hesse-Bukowska

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Hessonit

minerał, odmiana grossularu występująca w skałach wapiennych i magmowych


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) miner. kamień szlachetny, odmiana grossularu o barwie żółtej, cynamonowobrunatnej;


Hessonit – należący do gromady krzemianów, będący granatem, rzadka odmiana grossularu. Inaczej zwany jest "kamieniem cynamonowym", dawniej "kanelem". Nazwa wywodzi się z greckiego "hesson", które oznacza „mniej cenny” lub „gorszy,” nawiązując do niższej wartości minerału w porównaniu z cyrkonem, do którego jest podobny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Hester

koń z rasy koni szwedzkich, służący w ciężkich jazdach; pospolity na Litwie i Żmudzi


Hester – jednostka osadnicza w Stanach Zjednoczonych, w stanie Luizjana, w parafii St. James.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Hestia

mit. gr. bogini domowego ogniska, ośrodka życia rodzinnego, czczona też jako opiekunka ogniska gminnego bądź państw


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) mitgr. bogini ogniska domowego oraz świętego i wiecznego ognia, utożsamiana z rzymską Westą, symbol domu i rodziny;

 (1.2) rzad. imię|polski|ż.

 (1.3) astr. planetoida o numerze katalogowym 46;


Hestia ( Ἑστία Hestía ‘ognisko domowe’, Vesta) – w mitologii greckiej córka Kronosa i Rei, siostra Zeusa, Demeter i Hery oraz Posejdona i Hadesa. Ślubowała dziewictwo, jak Artemida. Opiekunka ogniska domowego, podróżnych, nowożeńców i sierot. Hestia reprezentowała moralną ideę czystości i trwałości rodzinnego życia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Hesyjczyk

mieszkaniec Hesji (kraju związkowego w Niemczech)


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Hesji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Hesyjka

mieszkanka Hesji (kraju związkowego w Niemczech)


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Hesji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Het

przestarzały wyraz o ekspresywnym charakterze, oznaczający tyle, co: daleko, hen, z dala


przysłówek miejsca

 (1.1) przest. daleko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Heta

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) litera alfabetu greckiego oznaczająca spółgłoskę [h], Ͱ ͱ;


Heta (ἧτα, pisana Ͱͱ) – litera alfabetu greckiego oznaczająca spółgłoskę [], przedstawiająca ją jako pełną literę, a nie tylko jako znak diakrytyczny spiritus asper wywodzący się z tej litery, która z kolei wywodzi się z lewej połówki litery eta.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Hetajr

w starożytnej Macedonii: żołnierz jazdy rekrutującej się ze szlachty


Źródła:

SJP.pl

Hetajria

w starożytnej Grecji: związek religijny, towarzyski lub polityczny; heteria


Źródła:

SJP.pl

Hetera

1. kobieta kłótliwa, złośliwa; jędza, piekielnica, kłótnica, awanturnica;
2. w starożytnej Grecji: piękna i wykształcona kobieta lekkich obyczajów


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) hist. w starożytnej Grecji: prostytutka, często inteligentna i wykształcona;

 (1.2) złośliwa, kłótliwa kobieta, jędza


Hetera (gr. "hetaíra" – towarzyszka) – w starożytnej Grecji odpowiednik kurtyzany. Hetera od zwykłej prostytutki różniła się niezależnością i wysoką pozycją towarzyską. []


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Heteria

1. w starożytnej Grecji: związek religijny, towarzyski lub polityczny; hetajria;
2. w nowożytnej Grecji: związek handlowy, towarzystwo naukowe lub tajna organizacja polityczna


Heteria (gr. "Εταιρεία", czyli "grupa przyjaciół") – nieformalne stowarzyszenia arystokratyczne w starożytnej Grecji, a w Grecji nowożytnej stowarzyszenia naukowe, gospodarcze lub polityczne. Najbardziej znanym z nich była tajna organizacja narodowowyzwoleńcza Filiki Eteria działająca na początku XIX w.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Hetero

potocznie o osobie orientacji heteroseksualnej


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) pot. osoba heteroseksualna


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Heteroatom

Heteroatom (z greki "heteros" - różny, + "atomos") - to w nomenklaturze chemii organicznej określenie dowolnego atomu, znajdującego się w cząsteczce związku organicznego, którym nie jest węgiel lub wodór. Zwykle określenie to odnosi się do azotu, tlenu, siarki lub fosforu.


Źródła:

Wikipedia

Heteroauksyna

hormon roślinny regulujący wiele procesów rozwojowych u roślin


Źródła:

SJP.pl

Heterobatmia

różny poziom rozwoju ewolucyjnego części organizmu lub narządu


Źródła:

SJP.pl

Heterobazydium

typ podstawki u grzybów podstawczaków; fragmobazydium, protobazydium


Źródła:

SJP.pl

Heterochromatyna

chromatyna pozbawiona genów, albo mająca nieaktywne geny, tworząca silnie zwartą spiralę


Heterochromatyna jest częścią chromatyny w jądrze interfazowym, w której nić DNA jest szczególnie mocno upakowana. Jej cechą charakterystyczną jest ograniczenie udziału w procesie transkrypcji, co ma wpływ na ekspresję genów. Jej zwarta struktura decyduje o tym, że jest nieaktywna genetycznie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Heterochromia

odmienny kolor tęczówek oczu u jednej osoby lub różnobarwność jednej tęczówki


Źródła:

SJP.pl

Heterochromosom

chromosom, który odpowiada za wykształcanie się płci; heterosom, alosom, allosom


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) biochem. chromosom determinujący płeć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Heterochronia

ewolucyjne przesunięcie momentu i tempa powstawania jakiegoś narządu czy organu w trakcie ontogenezy organizmu, w stosunku do jego przodków ewolucyjnych


Ni


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Heterocykliczny

przymiotnik

 (1.1) chem. o związkach cyklicznych: taki, w którym co najmniej jeden pierścień zawiera atomy dwóch lub więcej różnych pierwiastków;

 (1.2) chem. o pierścieniu atomów: zawierający atomy więcej niż jednego pierwiastka


Źródła:

Wiktionary

Heterocysta

wyspecjalizowana komórka pozwalająca kolonijnym sinicom wiązać wolny azot


Źródła:

SJP.pl

Heterodoksalność

w religii: wyznawanie poglądów, dogmatów odmiennych od obowiązujących w danej religii, lecz nieuznanych przez nią za herezję; nieprawowierność, heterodoksja


Źródła:

SJP.pl

Heterodoksja

w religii: wyznawanie poglądów, dogmatów odmiennych od obowiązujących w danej religii, lecz nieuznanych przez nią za herezję; nieprawowierność, heterodoksalność


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rel. filoz. uznawanie odmiennych poglądów, niezgodnych z obowiązującą doktryną wiary; szerzej: niezgodnych z obowiązującymi zasadami, kanonem;


Heterodoksja – (gr. "ἕτερος" "héteros" i "δόξα" "dókssa"), najprawdopodobniej bezpośrednie zapożyczenie z języka francuskiego w XIX w., dawniej nieprawowierność, innowierstwo; oznacza dzisiaj uznawanie odmiennych poglądów, dogmatów, niezgodnych z obowiązującą w danej religii doktryną wiary.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Heterodoksyjny

w religii: taki, który dotyczy heterodoksji - wyznawania poglądów, dogmatów odmiennych od obowiązujących w danej religii, lecz nieuznanych przez nią za herezję; innowierczy


przymiotnik

 (1.1) właściwy heterodoksji, wyznający poglądy odmienne od tych głoszonych przez Kościół doktryny wiary


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Heterodon

wąż z rodziny połozowatych, występuje w Ameryce Północnej


Heterodon – rodzaj węży z podrodziny ślimaczarzy (Dipsadinae) w rodzinie połozowatych (Colubridae).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Heterodontozaur

rodzaj dinozaura ptasiomiednicznego z okresu wczesnej jury


Heterodontozaur ("Heterodontosaurus") – rodzaj dinozaura ptasiomiednicznego z rodziny heterodontozaurów (Heterodontosauridae). Żył we wczesnej jurze na terenach współczesnej południowej Afryki.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Heterodontozaury

rodzina wczesnych dinozaurów ptasiomiednicznych


Heterodontozaury (Heterodontosauridae) – rodzina wczesnych dinozaurów ptasiomiednicznych będących prawdopodobnie bazalnymi przedstawicielami grupy. Ich skamieniałości należą do rzadkości, choć zwierzęta te zamieszkiwały całą planetę na początku okresu jurajskiego, a kilku przedstawicieli przetrwało do wczesnej kredy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Heterodontyczny

taki, który ma zęby o różnych kształtach; różnozębny


Źródła:

SJP.pl

Heterodontyzm

zróżnicowanie budowy zębów, np. u człowieka: siekacze, kły, przedtrzonowce i trzonowce; odwrotnością tej cechy jest homodontyzm


Heterodontyzm, uzębienie heterodontyczne, uzębienie heterodontowe – rodzaj uzębienia charakteryzujący się zróżnicowaniem kształtów i wielkości zębów w zależności od ich przeznaczenia. Spotykany u gadów i u ssaków.

W przypadku typowego uzębienia heterodontycznego u ssaków wyróżnia się cztery podstawowe typy funkcjonalne zębów:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Heterodyna

generator drgań elektrycznych o małej mocy i dużej częstotliwości


Heterodyna, generator lokalny (gr. "hetero-" 'różny' i "dyna" 'moc') – stabilny i zazwyczaj o regulowanej częstotliwości generator drgań elektrycznych stosowany do modulacji (demodulacji) lub zmiany częstotliwości drgań w procesach tzw. heterodynowania (dudnienia/mieszania) elektrycznych przebiegów sinusoidalnych o nieznacznie różnych częstotliwościach.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Heterodynować

w fizyce: uzyskiwać drgania o częstotliwościach słyszalnych w wyniku przemiany częstotliwości


Źródła:

SJP.pl

Heteroepitaksja

proces epitaksjalny polegający na wytwarzaniu na monokrystalicznym podłożu jednego półprzewodnika cienkiej warstwy innego materiału półprzewodnikowego


Źródła:

SJP.pl

Heterofilia

występowanie liści o różnych kształtach na tej samej roślinie; różnolistność


Heterofilia, różnolistność, różnopostaciowość liści – zjawisko zróżnicowania kształtu dojrzałych liści wyrastających na tej samej roślinie lub roślinach tego samego gatunku. W wąskim ujęciu obejmuje różnolistność warunkowaną czynnikami środowiska, w szerszym obejmuje także wszelkie dziedziczne modyfikacje liści.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Heterofilny

→ heterofilia


Patrz:heterofilia

Źródła:

SJP.pl

Heterofonia

prymitywna technika polifoniczna polegająca na równoczesnym wykonaniu melodii i ornamentowanego wariantu


Heterofonia (z gr. "héteros" – drugi, inny; "phoné" – dźwięk), – jest rodzajem faktury, która polega na równoczesnym wykonaniu melodii głównej i jej improwizowanej wersji (jednej lub kilku). Technika ta znana jest i stosowana głównie w muzyce ludowej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Heterofoniczny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z heterofonią, dotyczący heterofonii


Źródła:

Wiktionary

Heteroforia

zaburzenie równowagi mięśni ocznych prowadzące do braku zbieżności źrenic i ich nieprawidłowego ustawienia względem siebie; zez


Źródła:

SJP.pl

Heterogametyczny

→ heterogameta


Patrz:heterogameta

Źródła:

SJP.pl

Heterogamia

rozmnażanie się organizmów przy udziale komórek męskich i żeńskich, zróżnicowanych pod względem morfologicznym i fizjologicznym; anizogamia


Źródła:

SJP.pl

Heterogamiczny

→ heterogamia


Patrz:heterogamia

Źródła:

SJP.pl

Heterogenetyczny

→ heterogeneza


Patrz:heterogeneza

Źródła:

SJP.pl

Heterogenia

1. w biologii: przynależność do innego rodzaju; odmienność, innorodność;
2. pogląd w etyce, według którego cele i wartości człowieka są niejednorodne i w sposób istotny różnią się między sobą


Źródła:

SJP.pl

Heterogeniczność

zróżnicowanie


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co heterogeniczne; cecha tych, którzy są heterogeniczni


He


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Heterogeniczny

1. różnorodny; heterogenny;
2. przeszczep heterogeniczny - przeszczep tkanki lub narządu od osobnika innego gatunku; przeszczep ksenogeniczny


przymiotnik

 (1.1) chem. fiz. taki układ lub proces, w którym występuje więcej niż jedna faza (ciekła, gazowa, stała) na raz

 (1.2) chem. złożony z widocznie (gołym okiem albo pod mikroskopem) różnych składowych

 (1.3) książk. złożony ze składowych o różnej naturze albo charakterze


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Heterogenizacyjny

→ heterogenizacja


Patrz:heterogenizacja

Źródła:

SJP.pl

Heterogenność

→ heterogenny


Patrz:heterogenny

Źródła:

SJP.pl

Heterogenny

różnorodny; heterogeniczny


przymiotnik

 (1.1) zawierający elementy o różnym pochodzeniu lub cechach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Heteroglikan

cukier, w którego skład wchodzi więcej niż jeden rodzaj reszt monosacharydowych; heteropolisacharyd, mukopolisacharyd


Źródła:

SJP.pl

Heteroglikany

cukier, w którego skład wchodzi więcej niż jeden rodzaj reszt monosacharydowych; heteropolisacharyd, mukopolisacharyd


Heteroglikany ("heteropolisacharydy, mukopolisacharydy") – polisacharydy, w których skład wchodzi więcej niż jeden rodzaj reszt monosacharydowych. Przykładowe heteroglikany to kwas hialuronowy i kwas chondroitynosiarkowy znajdujące się w mazi międzykomórkowej, stawach i chrząstkach, i będące czynnikami grupowymi krwi, oraz heparyna odpowiedzialna za hamowanie procesu krzepnięcia krwi.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Heterogonia

naprzemienne występowanie w cyklu rozwojowym partenogenezy i tradycyjnego rozmnażania płciowego


Heterogonia – cykl życiowy zwierząt, w którym występuje przemiana pokoleń rozmnażających się płciowo, ale w różny sposób: rozdzielnopłciowo lub partenogenetycznie. Niekiedy pomiędzy poszczególnymi pokoleniami mogą występować różnice morfologiczne. W takim cyklu pokolenie partenogenetyczne ma za zadanie zwiększyć liczebność oraz zasięg występowania, natomiast rolą pokolenia rozdzielnopłciowego jest zwiększenie różnorodności genetycznej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Heterogoniczny

→ heterogonia


Patrz:heterogonia

Źródła:

SJP.pl

Heterohemoterapia

leczenie zastrzykami domięśniowymi krwi cudzej


Źródła:

SJP.pl

Heterokarion

komórka zawierająca dwa jądra o różnym materiale genetycznym


Heterokarion – komórka zawierająca co najmniej dwa genetycznie różne jądra. Cecha taka naturalnie i często występuje u grzybów – heterokarionem może być komórka, zarodnik lub grzybnia. Heterokariony można otrzymać również sztucznie w laboratorium.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Heterokariotyczny

→ heterokarioza


Patrz:heterokarioza

Źródła:

SJP.pl

Heterokarpia

He


Źródła:

Wikipedia

Heteroklityczny

nieprawidłowy, dziwaczny, odbiegający od normy


Źródła:

SJP.pl

Heterologiczny

przymiotnik

 (1.1) odmienny, wykraczający poza normalność, obcopochodny


Źródła:

Wiktionary

Heteromeryczny

o budowie organizmu złożonego: taki, którego poszczególne elementy są wyraźnie widoczne, np. plecha heteromeryczna


Źródła:

SJP.pl

Heteromorfizm

występowanie w obrębie tego samego gatunku różnych postaci osobników, np. u pszczół - matki, trutnie, robotnice; polimorfizm, wielopostaciowość


Heteromorfizm, różnopostaciowość – występowanie w obrębie jednego gatunku biologicznego osobników o dwu (dymorfizm) lub wielu (polimorfizm) odmiennych postaciach, swobodnie się krzyżujących, warunkowanych genetycznie, hormonalnie lub zmianami środowiska.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Heteromorfoza

Heteromorfoza – proces regeneracji utraconego narządu polegający na odtworzeniu w danym miejscu innego narządu niż pierwotnie się tam znajdował (np. raki mogą zregenerować czułki w miejsce utraconych słupków ocznych).


Źródła:

Wikipedia

Heteronim

rodzaj pseudonimu literackiego


Heteronim – rodzaj pseudonimu literackiego (artystycznego), fikcyjny autor.

Od zwyczajnego pseudonimu różni się tym, że ukryty za heteronimem autor tworzy fikcyjną postać, obdarzając ją osobną biografią, wyglądem fizycznym oraz autonomiczną tożsamością i poglądami, często sprzecznymi z doświadczeniami "rzeczywistego" twórcy. Każdy z heteronimów posiada zazwyczaj własny styl i manierę literacką (twórczą).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Heteronimia

zjawisko nadawania pseudonimów literackich


Źródła:

SJP.pl

Heteronimiczny

→ heteronimia, → heteronim


Patrz:heteronimia, → heteronim

Źródła:

SJP.pl

Heteronomia

podleganie normom, prawom, których się samemu nie stanowiło; przeciwieństwo autonomii


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) podleganie normom, których nie ustanowiło się samemu


Heteronomia (gr. "heteros" – inny, "nomos" – prawo) – zachowanie polegające na poddawaniu się, przyjęciu norm ustalonych przez innych ludzi (głównym powodem ich przestrzegania są sankcje zewnętrzne). Według Sergiusza Hessena jest to stan pośredni między anomią a autonomią.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Heteronomiczny

odnoszący się do heteronomii


Źródła:

SJP.pl

Heteronorma

potocznie: heteronormatywność


Źródła:

SJP.pl

Heteronormatywność

tendencja kulturowa, w której uznaje się w seksualności tylko tradycyjne role płciowe i traktuje mniejszości seksualne wyłącznie w kategoriach dewiacyjnych


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest heteronormatywne; cecha tych, którzy są heteronormatywni


Heteronormatywność – idea zakładająca, że heteroseksualność jest normalną, naturalną, preferowaną formą seksualności i związków międzyludzkich, która nie wymaga wyjaśnień i jest lepsza od homoseksualności czy biseksualności. Heteronormatywność polega na wszechobecności w normach społecznych, prawnych i w kontaktach społecznych założenia, że wszyscy ludzie są heteroseksualni oraz że pełnią tradycyjne role płciowe.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Heteronormatywny

uznający w seksualności tylko tradycyjne role płciowe i traktujący mniejszości seksualne wyłącznie w kategoriach dewiacyjnych


Źródła:

SJP.pl

Heteroplastyczny

przymiotnik od: heteroplastyka


Źródła:

SJP.pl

Heteroplastyk

specjalista w dziedzinie heteroplastyki


Źródła:

SJP.pl

Heteroplastyka

przeszczepianie tkanek lub organów z organizmu jednego gatunku na organizm innego gatunku; ksenotransplantacja, heterotransplantacja


Źródła:

SJP.pl

Heteroplazja

zaburzenie w różnicowaniu się niektórych tkanek


Źródła:

SJP.pl

Heteropolisacharyd

cukier, w którego skład wchodzi więcej niż jeden rodzaj reszt monosacharydowych; mukopolisacharyd, heteroglikan


Źródła:

SJP.pl

Heteroryza

wykształcanie przez jedną roślinę różnych rodzajów korzeni; różnokorzeniowość


Źródła:

SJP.pl

Heteroseksualista

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba o orientacji heteroseksualnej


Źródła:

Wiktionary

Heteroseksualistka

kobieta orientacji heteroseksualnej


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta o orientacji heteroseksualnej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Heteroseksualizm

najczęstsza orientacja seksualna, pociąg erotyczny do przedstawicieli odmiennej płci; heteroseksualność


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) odczuwanie popędu płciowego do osób płci przeciwnej;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Heteroseksualnie

przysłówek

 (1.1) w sposób heteroseksualny


Źródła:

Wiktionary

Heteroseksualność

najczęstsza orientacja seksualna, pociąg erotyczny do przedstawicieli odmiennej płci; heteroseksualizm


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) seks. cecha tego, co heteroseksualne; cecha tych, którzy są heteroseksualni


He


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Heteroseksualny

dotyczący pociągu do płci przeciwnej


przymiotnik

 (1.1) odczuwający pociąg seksualny wyłącznie do osób płci przeciwnej

 (1.2) związany z heteroseksualnością, dotyczący heteroseksualności


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Heterosfera

He


Źródła:

Wikipedia

Heteroskedastyczność

He


Źródła:

Wikipedia

Heterosom

chromosom, który odpowiada za wykształcanie się płci; heterochromosom, alosom, allosom


Źródła:

SJP.pl

Heterospermia

wniknięcie do dojrzałego jaja samicy dwu lub więcej plemników pochodzących od samców z różnych linii, ras hodowlanych lub z różnych gatunków


Heterospermia – zjawisko wniknięcia do komórki jajowej dwóch (lub więcej) plemników pochodzących od samców z różnych ras hodowlanych lub nawet gatunków. W naturze zapłodnienia heterospermiczne nie występują, zawsze są wywoływane sztucznie (np. u trzody chlewnej).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Heterosporia

właściwość niektórych paprotników polegająca na wytwarzaniu dwóch typów zarodników: makrospor i mikrospor; różnozarodnikowość


Źródła:

SJP.pl

Heterostraki

podgromada wymarłych bezżuchwowców wodnych, obejmująca opancerzone kręgowce z okresu wczesnego syluru do późnego dewonu; innopancerne


He


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Heterostylia

występowanie w jednoodmianowej populacji rośliny kilku typów kwiatów, różniących się wysokością osadzenia pylników i znamion, stanowiące zabezpieczenie przed samozapylaniem się kwiatu; różnosłupkowość


Źródła:

SJP.pl

Heterotaksja

nieprawidłowe położenie organów ciała


Heterotaksja (łac. "situs ambiguus") – grupa zespołów wad wrodzonych charakteryzujących się nieprawidłowością ułożenia narządów jamy brzusznej i klatki piersiowej, determinacji stron ciała. Termin wprowadził Saint-Hilaire w 1836 roku.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Heterotalizm

przeprowadzanie procesu płciowego przez dwa odmienne typy grzybni tego samego gatunku


Heterotalizm, różnoplechowość – możliwość koniugacji między plechami tego samego gatunku, ale tylko wtedy, gdy należą one do dwóch różnych fizjologicznych typów, które oznacza się jako (+) i (–). Czasami mówi się o płciowości tych plech. Zewnętrznie plechy nie różnią się od siebie, jednak gdy spotkają się dwie plechy (+), lub dwie plechy (–) nie prowadzi to do powstawania zygospor.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Heterotopia

w medycynie: przesunięcie organu lub jego części z pozycji właściwej


He


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Heterotransplantacja

przeszczepianie tkanek lub organów z organizmu jednego gatunku na organizm innego gatunku; ksenotransplantacja, heteroplastyka


Źródła:

SJP.pl

Heterotransplantacyjny

przymiotnik od: heterotransplantacja


Źródła:

SJP.pl

Heterotrof

organizm zdolny do syntezy związków organicznych jedynie z gotowych już związków dwutlenku węgla, np. węglowodanów, białek, lipidów itp.


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) biol. organizm cudzożywny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Heterotrofia

żywienie się gotowymi związkami organicznymi pochodzenia roślinnego lub zwierzęcego przez organizmy niezdolne do przeprowadzania fotosyntezy i chemosyntezy; heterotrofizm, cudzożywność


Źródła:

SJP.pl

Heterotroficzny

o organizmach zwierzęcych lub roślinnych: odżywiający się gotowymi związkami organicznymi pochodzenia roślinnego lub zwierzęcego; cudzożywny


przymiotnik

 (1.1) biol. zob. cudzożywny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Heterotrofizm

żywienie się gotowymi związkami organicznymi pochodzenia roślinnego lub zwierzęcego przez organizmy niezdolne do przeprowadzania fotosyntezy i chemosyntezy; heterotrofia, cudzożywność


Heterotrofizm, cudzożywność (gr. "héteros" – inny. różny + gr. "trophikós" – odżywczy) – jeden z dwóch podstawowych (obok autotrofizmu) sposobów odżywiania się organizmów. Heterotrofy (organizmy cudzożywne) odżywiają się związkami organicznymi.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Heterotrychalny

mający wyraźne zróżnicowanie typów nici, które spełniają różne funkcje; różnoniciowy


Źródła:

SJP.pl

Heterozja

bujność wzrostu w drugim pokoleniu


He


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Heterozygota

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biol. genet. organizm posiadający jeden dominujący i jeden recesywny allel danego genu;


He


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Heterozygotyczny

→ heterozygota


Patrz:heterozygota

Źródła:

SJP.pl

Heterycki

→ heteryk


Patrz:heteryk

Źródła:

SJP.pl

Heteryczka

potocznie: heteroseksualistka


Źródła:

SJP.pl

Heteryk

potocznie: osoba heteroseksualna


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) środ. LGBT: osoba heteroseksualna


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Heteryzm

przestarzałe: obyczaj małżeństw zbiorowych


Źródła:

SJP.pl

Hetka

1. ktoś mało znaczący, ubogi, byle kto;
2. dawniej: lichy koń, szkapina; dziś tylko w wyrażeniu: hetka-pętelka - ktoś mało znaczący, ubogi, byle kto


Źródła:

SJP.pl

Hetka-Pętelka

potocznie: mężczyzna mało znaczący, mało wartościowy, taki, którego inni lekceważą


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ktoś biedny, z kim nikt się nie liczy, byle kto


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Hetki

przysłówek sposobu

 (1.1) gwara. całkowicie, zupełnie


Źródła:

Wiktionary

Hetm.

skrót od: hetman, hetmański


Źródła:

SJP.pl

Hetman

najwyższy dowódca wojska polskiego i litewskiego do czasów rozbiorów


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) hist. wojsk. najwyższy dowódca stałych (zaciężnych) wojsk polsko-litewskich w przedrozbiorowej Rzeczypospolitej od XV wieku do 1795 roku;

 (1.2) hist. wojsk. obieralny przywódca Kozaków zaporoskich w XVI–XVII wieku

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) szach. figura o możliwości poruszania w każdym kierunku;


Hetman (zapożyczenie z ataman lub Hauptmann, za pośrednictwem hejtman) – tytuł wojskowy rozpowszechniony na terenie Europy Wschodniej i Środkowej. W kontekście wojsk polsko-litewskich oznaczał najwyższych dowódców stałych (kwarcianych) w przedrozbiorowej Rzeczypospolitej od XV wieku do 1795 roku. Formalnie nie podlegały mu wojska pospolitego ruszenia ani rejestrowe kozackie, podporządkowane własnemu dowodzeniu (regimentarze, atamani).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Hetmanat

dawny system autonomicznych rządów terytorialnych na Ukrainie


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) hist. system autonomicznych rządów terytorialnych na Ukrainie


He


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Hetmanić

być hetmanem, sprawować władzę hetmana


Źródła:

SJP.pl

Hetmanka

→ hetman


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) przen. kobieta hetman, podniośle o przywódczyni

 (1.2) pot. szkoła, klub lub instytucja, która przyjęła imię jednego z historycznych hetmanów


Patrz:hetman

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Hetmanostwo

hetman z żoną


Źródła:

SJP.pl

Hetmanowa

żona hetmana


Źródła:

SJP.pl

Hetmanowy

→ hetman (figura w szachach)


Źródła:

SJP.pl

Hetmanówna

dawniej: córka hetmana


Źródła:

SJP.pl

Hetmańczyk

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Hetmański

1. związany z hetmanem, należący do hetmana;
2. gambit hetmański - jedno z podstawowych otwarć w szachach


przymiotnik relacyjny

 (1.1) hist. wojsk. związany z osobą lub urzędem hetmana, dotyczący hetmana

 (1.2) szach. związany z hetmanem, dotyczący hetmana


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Hetnik

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) gw-pl|Kresy. łobuz


Źródła:

Wiktionary

Hetta

okrzyk kierujący konia na prawo


wykrzyknik apelatywny

 (1.1) gwara. rzad. komunikat dla konia: w prawo


Hetta (płn-lap. Heahttá) – wieś w gminie Enontekiö w Laponii w Finlandii. Ośrodek administracyjny tej gminy. Położona na brzegu jeziora Ounasjärvi. Zamieszkana przez około 800 osób.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Hetyci

starożytny lud zamieszkujący w drugim tysiącleciu p.n.e. wschodnie i centralne rejony Anatolii


He


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Hetycki

→ Hetyta


przymiotnik

 (1.1) staroż. dotyczący Hetytów, ludu, który około XVII wieku p.n.e. stworzył potężne państwo z centrum w Hattusa w Anatolii

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. wymarły język z podrodziny anatolijskiej języków indoeuropejskich;


Patrz:Hetyta

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Hetycko

przysłówek

 (1.1) na sposób hetycki, po hetycku


Źródła:

Wiktionary

Hetyckość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co hetyckie; hetycki charakter czegoś


Źródła:

Wiktionary

Hetyta

członek starożytnego ludu zamieszkującego wschodnie i centralne rejony Anatolii


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) etn. hist. członek starożytnego ludu indoeuropejskiego zamieszkującego Anatolię;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Hetytka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) staroż. członkini starożytnego ludu indoeuropejskiego zamieszkującego Anatolię


Źródła:

Wiktionary

Hetytolog

specjalista w dziedzinie hetytologii


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) specjalista w dziedzinie hetytologii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Hetytologia

nauka zajmująca się badaniem dziedzictwa Hetytów


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) antrop. jęz. nauka badająca historię i kulturę starożytnego państwa Hetytów


Hetytologia – nauka z dziedziny nauk historycznych, zajmująca się dziejami starożytnego państwa Hetytów (XVII-XII w. p.n.e.), kulturą materialną i duchową Hetytów oraz ich językiem.

Jako początek hetytologii jako odrębnej nauki przyjmuje się rok 1915, kiedy to czeski uczony Bedřich Hrozný rozszyfrował pismo hetyckie z tabliczek odnalezionych w anatolijskim Boğazköy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Hetytologiczny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z hetytologią, dotyczący hetytologii


Źródła:

Wiktionary

Heulandyt

rzadki minerał z gromady krzemianów


Heulandyt – minerał z gromady krzemianów, zaliczany do grupy zeolitów. Należy do grupy minerałów rzadkich.

Nazwa pochodzi od nazwiska niemieckiego kolekcjonera i handlarza minerałów, mieszkającego w Anglii J.H. Heulanda (1778–1856).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Heureka

eureka, okrzyk radości po dokonaniu jakiegoś odkrycia


wykrzyknik

 (1.1) „znalazłem!”, okrzyk radości po dokonaniu jakiegoś odkrycia lub znalezieniu rozwiązania problemu;


Heureka (z gr. εὕρηκα „znalazłem”) – wykrzyknienie radości, wydawane zwykle przy niespodziewanym wpadnięciu na jakiś pomysł (iluminacji), często kojarzone z odkryciami naukowymi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Heureza

sposób organizowania nauki szkolnej


Heureza (gr. "heúresis" – "odnalezienie") – sposób nauczania polegający na naprowadzaniu uczniów na właściwy tok rozumowania i doprowadzeniu do samodzielnego rozwiązania przez nich problemów.

Jedną z pierwszych osób używających heurezy był Sokrates. Metoda ta jest też często używana przez pedagogów sprzeciwiających się przekazywaniu uczniom suchych informacji.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Heurystyczny

dotyczący heurystyki; związany z heurystyką


przymiotnik

 (1.1) związany z heurystyką; oparty na heurystyce


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Heurystyka

1. umiejętność wyszukiwania i zbierania materiałów historycznych
2. umiejętność wykrywania i kojarzenia ze sobą nowych faktów, które są pomocne w dochodzeniu do poznania nowych prawd


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) log. umiejętność wykrywania nowych faktów oraz znajdywania związków między faktami, zwłaszcza z wykorzystaniem hipotez;

 (1.2) inform. pot. algorytm heurystyczny, czyli znajdujący przybliżone rozwiązanie problemu optymalizacyjnego.


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Hewea

wiecznie zielone drzewo z rodziny wilczomleczowatych, z dorzecza Amazonki, o trójdzielnych liściach i niepozornych kwiatach zebranych w wiechy, wytwarzające w korze sok mleczny (lateks), służący do wyrobu naturalnego kauczuku; drzewo kauczukowe, kauczukowiec


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Heweliusz

marka piwa


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) hand. piwo marki Heweliusz


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Hewlett-Packard

[czytaj: hjulet-pakard] firma informatyczna i marka


HP Inc. (do 1 listopada 2015: Hewlett-Packard Company) – amerykańskie przedsiębiorstwo informatyczne z siedzibą w Palo Alto w Kalifornii, założone w 1939 r. W 2010 roku drugie pod względem obrotów przedsiębiorstwo informatyczne świata. Producent m.in. komputerów osobistych, serwerów, drukarek i urządzeń poligraficznych oraz dostawca usług IT.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Hewra

banda, grupa złodziei, środowisko przestępcze; chewra


Hewra – polski zespół wykonujący muzykę z pogranicza cloud rapu, trapu i muzyki eksperymentalnej, założony w 2013 roku przez byłych członków JWP, rapera Fostera (jako Amen Pacierzu) oraz producenta Kubę O. (jako ₪). Grupa utworzyła bardzo blisko współpracujące kolektywy Hewra Mobbyn (z Mobbyn) i The Hewra (z Zer022, G.R.A. i Tuzzą), a jej właściwy skład uzupełnili raper Młody Dron (ex-JWP, jako Meat), raper-producent-wokalista Don Poldon (ex-Mobbyn) oraz rapujący grafik Zazamek.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Hex

duńska gra planszowa dla dwóch osób


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Hexapod

rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) jeden z rodzajów bloków betonowych służących do budowy falochronów narzutowych i w ochronie brzegu morskiego


Źródła:

Wiktionary

Hey

nazwa zespołu


Hey – polski rockowy zespół muzyczny, założony w 1992 roku w Szczecinie. W 2017 zawiesił działalność i od tej pory wznawia ją tylko na rzecz sporadycznych koncertów. Jego obecny skład tworzą: wokalistka Katarzyna Nosowska, gitarzyści Marcin Żabiełowicz i Paweł Krawczyk, perkusista Robert Ligiewicz, basista Jacek Chrzanowski i klawiszowiec Marcin Macuk.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Heyah

marka telefonii komórkowej w Polsce


He


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Heyman

[czytaj: hejman] nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Hezbollah

członek fanatycznej organizacji terrorystycznej w niektórych krajach arabskich


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) polit. libańska partia polityczna muzułmańskich szyitów;


Hezbollah ( ‏حزب ﷲ‎, "Ḥizb Allāh", „partia Boga”) – libańska partia polityczna radykalnych szyitów, utworzona w 1982. Od początku była wspierana i finansowana przez Iran, Syrię, a także przez dotacje jej zwolenników. Organizacja sama siebie określa jako „antyimperialistyczna”.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Hezjod

jeden z najstarszych poetów greckich


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) liter. grecki epik, obok Homera najwybitniejszy poeta Grecji archaicznej;


Hezjod ( Ἡσίοδος "Hēsíodos", łac. "Hesiodus") z Beocji – epik grecki z pierwszej połowy VII wieku p.n.e.

Jego imię tłumaczone jest jako „ten, co wysyła pieśń”, co może świadczyć, iż należał do grona aojdów. Jest najstarszym po Homerze poetą greckim i pierwszym w historii literatury autorem, o którego życiu wiadomo dzięki wzmiankom zawartym we własnej twórczości. Był też twórcą trzech nowych gatunków starogreckiego eposu: kosmogonicznego, genealogicznego i dydaktycznego.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Hezjodowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Hezjoda lub z nim związany


przymiotnik dzierżawczy

 (1.1) należący do Hezjoda, będący jego własnością


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Hezychasta

mnich, wyznawca hezychazmu, mistycznego nurtu w chrześcijaństwie


Źródła:

SJP.pl

Hezychastka

→ hezychasta


Patrz:hezychasta

Źródła:

SJP.pl

Hezychastyczny

→ hezychazm


Patrz:hezychazm

Źródła:

SJP.pl

Hezychazm

nurt mistyczno-ascetyczny w chrześcijaństwie wschodnim


He


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Hezychia

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rel. wywodząca się ze średniowiecznego Bizancjum chrześcijańska praktyka modlitewna oparta na skupieniu i kontemplacji w ciszy i spokoju, dla osiągnięcia oderwania od doczesności i poświęcenia się Bogu


Źródła:

Wiktionary

Hezytacja

dawniej: wahanie się, niezdecydowanie


Źródła:

SJP.pl

Hełm

1. ochronne nakrycie głowy,
2. w architekturze: zwieńczenie wieży w formie stożka pokryte dachówkami lub blachą


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zwykle usztywnione nakrycie głowy chroniące ją przed urazami;

 (1.2) archit. obłe lub stożkowe zakończenie wieży;


Hełm – rodzaj uzbrojenia ochronnego osłaniającego głowę. Znany i użytkowany od starożytności po współczesność. Dawniej stanowiący element zbroi chroniący przed ciosami zadawanymi bronią białą (np. mieczem, włócznią) lub przed pociskami broni neurobalistycznej (np. łuku, kuszy). Współcześnie funkcjonujący jako standardowy element wyposażenia żołnierzy chroniący przed odłamkami i szrapnelami.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Hełmce

owad o brązowym lub czarnym owalnym ciele, żyjący w skupiskach ludzkich; karaczan


Źródła:

SJP.pl

Hełmiasty

mający kształt hełmu


Źródła:

SJP.pl

Hełmiatka

ptak z rodziny kaczek


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ornit. nazwa systematyczna|Netta rufina|ref=tak., średni ptak wodny z upierzeniem głowy tworzącym puszysty hełm;


Hełmiatka, kaczka hełmiasta ("Netta rufina") – gatunek średniej wielkości ptaka wodnego z rodziny kaczkowatych (Anatidae). Zamieszkuje Eurazję, izolowane i nieliczne populacje także północną Afrykę. Nie jest zagrożony wyginięciem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Hełmiec

owad o brązowym lub czarnym owalnym ciele, żyjący w skupiskach ludzkich; karaczan


Źródła:

SJP.pl

Hełmik

rodzaj grzybów z rzędu łuszczeńcowców


Źródła:

SJP.pl

Hełmka

wodny bezkręgowiec


Źródła:

SJP.pl

Hełmodziób

gatunek ptaka z rodziny wangowatych


Hełmodziób ("Euryceros prevostii") – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny wangowatych (Vangidae); endemit Madagaskaru. Zagrożony wyginięciem.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Hełmofon

hełm z wmontowanymi słuchawkami i mikrofonem


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) wojsk. ochronne nakrycie głowy z wbudowanymi laryngofonem i słuchawkami, najczęściej noszone przez czołgistów i pilotów;


Hełmofon – ochronne nakrycie głowy z wmontowanymi słuchawkami oraz z laryngofonami lub mikrofonem, jednocześnie umożliwiające łączność radiową lub telefoniczną w warunkach dużego hałasu zewnętrznego. Używany przez załogi samolotów, czołgów itp..

W przeciwieństwie do hełmu – hełmofon nie zapewnia ochrony przed odłamkami w bezpośredniej walce. Jego zadaniem jest zapewnienie ochrony przed uderzeniami w wystające elementy wyposażenia wewnątrz pojazdu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Hełmogwanowate

o cechach hełmogwanowatych (rodzina jaszczurek)


Hełmogwanowate (Corytophanidae) – rodzina drapieżnych jaszczurek z infrarzędu Iguania w obrębie rzędu łuskonośnych (Squamata), powszechnie znanych pod nazwą bazyliszków - od nazwy najliczniejszego w gatunki rodzaju "Basiliscus". Wcześniej były zaliczane do rodziny legwanowatych (Iguanidae). Badania wykazały, że są blisko spokrewnione z długonogwanowatymi (Polychrotidae).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Hełmogwanowaty

o cechach hełmogwanowatych (rodzina jaszczurek)


Źródła:

SJP.pl

Hełmogłowik

hełmogłowik czarny, hełmogłowik biały - gatunki ptaków z rodziny gorzykowatych


Źródła:

SJP.pl

Hełmoróg

ptak z rodziny dzioborożców


Źródła:

SJP.pl

Hełmowy

przymiotnik od: hełm


Źródła:

SJP.pl

Hełmówka

rodzaj grzybów z rzędu pieczarkowców


Źródła:

SJP.pl

Heńkowie

zdrobnienie od: Henryk (imię męskie)


Źródła:

SJP.pl

Heńkowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Heńka lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl