Iz

1. imię żeńskie;
2. zdrobnienie od: Izabela, Izabella (imiona żeńskie)


skrót

 (1.1) = Księga Izajasza


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Iza

1. imię żeńskie;
2. zdrobnienie od: Izabela, Izabella (imiona żeńskie)


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) zdrobn. Izabela;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Izaak

nazwisko


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) bibl. postać biblijna, jeden z izraelskich patriarchów;

 (1.2) rzad. imię|polski|m.;


Iz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Izaakostwo

Izaak z małżonką; Izaakowie


Źródła:

SJP.pl

Izaakowie

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Izaakowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Izaaka lub z nim związany


przymiotnik dzierżawczy

 (1.1) przest. gwara. taki, który należy do Izaaka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Izabela

imię żeńskie


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.;


Izabela – spolszczenie imienia "Isabel", tj. albo średniowiecznego oksytańskiego, następnie rozpowszechnionego w Hiszpanii i szerzej w Europie Zachodniej odpowiednika imienia Elżbieta, pochodzącego od hebrajskiego אלישבע (Wj 6,23) "eliszewa" („mój Bóg przysięgą”), albo pochodzi ono od imienia biblijnej królowej "Jezabel", której imię oznacza w hebrajskim „wywyższona przez Baala”.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Izabelin

stop miedzi z manganem i aluminium


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Izabelinianin

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Izabelina


Źródła:

Wiktionary

Izabelinianka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Izabelina


Źródła:

Wiktionary

Izabeliny

stop miedzi z manganem i aluminium


Źródła:

SJP.pl

Izabeliński

przymiotnik od: Izabelin (nazwa kilku wsi w Polsce)


przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący Izabelina


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Izabella

imię żeńskie


Źródła:

SJP.pl

Izabelowaty

o maści konia: jasnobrązowy o żółtawym odcieniu; palomino


przymiotnik

 (1.1) hipol. o koniu: w kolorze od złotokremowego po czekoladowy, z grzywą i ogonem jaśniejszym, zwykle białym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Izabelowy

przestarzale: brunatnożółty


przymiotnik

 (1.1) przest. mający kolor brunatnożółty

 (1.2) przest. o koniu maści brunatnożółtej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Izafet

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) jęz. gram. konstrukcja składniowa, występująca m.in. w językach semickich, irańskich i turkijskich, w której jeden rzeczownik określany jest przez inny rzeczownik bądź rzadziej – przez przymiotnik; jej odpowiednikiem w języku polskim jest zwykle rzeczownik z przydawką dopełniaczową lub rzeczownik z przydawką przymiotną


Źródła:

Wiktionary

Izajasz

imię męskie


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) rzad. imię|polski|m., jedno z imion biblijnych;

 (1.2) bibl. postać biblijna, jeden z proroków starotestamentowych; metonimicznie również jego dzieło;


Izajasz ( ‏יְשַׁעְיָהוּ‎, "Jeszajahu", "Yesha'yahu" oznaczającego „Jahwe jest zbawieniem”, ur. ok. 765, zm. do 701 p.n.e.) – jeden z największych proroków Starego Testamentu. Jego proroctwa przedstawia Księga Izajasza.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Izajaszostwo

Izajasz z małżonką; Izajaszowie


Źródła:

SJP.pl

Izajaszowie

imię męskie


Źródła:

SJP.pl

Izajaszowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Izajasza lub z nim związany


przymiotnik dzierżawczy

 (1.1) przest. gwara. należący do Izajasza


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Izak

nazwisko


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Izali

staropolski zwrot, znaczy tyle co: czy


partykuła

 (1.1) daw. słowo rozpoczynające zdania pytające, na które pytający spodziewa się odpowiedzi „tak” lub „nie”; czy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Izaliby

połączenie dawnej partykuły "izali" z cząstką "-by"


Źródła:

SJP.pl

Izaliż

staropolski zwrot, znaczy tyle co: czyż


Źródła:

SJP.pl

Izalobara

linia łącząca na mapie punkty o jednakowej zmianie ciśnienia


Izalobara (gr.) – linia na mapie synoptycznej łącząca punkty o jednakowej zmianie ciśnienia atmosferycznego w czasie tendencji barycznej. Zwykle trwa przez trzy godziny.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Izan

w islamie: nawoływanie przez muezzina do modlitwy


Źródła:

SJP.pl

Izanomala

linia na mapie łącząca punkty o jednakowych anomaliach klimatycznych


Źródła:

SJP.pl

Izara

rzeka w Austrii i Niemczech


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. rzeka w Austrii i Niemczech, prawy dopływ Dunaju, przepływa przez Monachium;


Iz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Izarski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Izarą, dotyczący Izary


Źródła:

Wiktionary

Izarytma

linia łącząca na mapie miejsca o takim samym natężeniu w rozmieszczeniu jakiegoś zjawiska


Źródła:

SJP.pl

Izasław

imię męskie


Izasław – imię męskie pochodzenia słowiańskiego, nienotowane w źródłach staropolskich. Składa się z członów "Iza-" (od "изяти", czyli „wziąć”) i -"sław" („sława”).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Izasławostwo

Izasław z małżonką; Izasławowie


Źródła:

SJP.pl

Izasławowie

imię męskie


Źródła:

SJP.pl

Izasławowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Izasława lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Izatyna

krystaliczna substancja organiczna używana w chemii oraz w medycynie


Źródła:

SJP.pl

Izaura

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.;


Izaura – imię żeńskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego osobę pochodzącą z Izaurii (region Azji Mniejszej). Popularne w państwach hiszpańsko- i portugalskojęzycznych. Do języka polskiego przedostało się za pośrednictwem popularnego w latach 80. XX w. brazylijskiego serialu telewizyjnego "Niewolnica Isaura".


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Izauria

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) hist. geogr. starożytna kraina w południowej Azji Mniejszej;


Izauria (gr. Ἰσαυρία) – starożytna kraina w południowej Azji Mniejszej. Obecnie w większości znajduje się w granicach tureckiej prowincji Konya.

Z tej ziemi miał pochodzić cesarz Leon III, w rzeczywistości urodzony w Syrii.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Izauryjczyk

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) staroż. mieszkaniec Izaurii


Źródła:

Wiktionary

Izauryjski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Izaurią, dotyczący Izaurii

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. język izauryjski, wymarły język z podrodziny anatolijskiej języków indoeuropejskich


Źródła:

Wiktionary

Izażem

partykuła

 (1.1) stpol. czyż


Źródła:

Wiktionary

Izba

1. pomieszczenie mieszkalne
2. wyższy urząd administracji lub jednostka samorządu
3. każdy z dwu organów, na które dzieli się parlament w niektórych państwach


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) urz. pomieszczenie mieszkalne, pokój

 (1.2) urz. jeden z organów parlamentu w niektórych państwach

 (1.3) urz. wyższy urząd administracji państwowej

 (1.4) urz. organ zajmujący się sprawami jakiegoś zrzeszenia zawodowego, mający na celu jego obronę

 (1.5) pot. pomieszczenie w wiejskim domu

 (1.6) miar. daw. 40 sztuk


Izba (w języku staropolskim: istba) – pierwotnie nazwa komórki, łaźni; niegdyś oznaczała całą chatę składającej się z jednej izby. Z czasem zaczęto określać mianem izby każde pomieszczenie mieszkalne w wiejskim domu; współcześnie – pomieszczenie, które w lokalu mieszkalnym spełnia zdefiniowane na potrzeby GUS warunki.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Izbeczka

zdrobnienie od: izba; izdebka, izbina


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. zdrobn. od: izba


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Izbica

1. konstrukcja chroniąca podporę mostu lub zaporę przed lodem; lodołam;
2. najwyższa część wieży kościelnej w architekturze drewnianej;
3. w dawnych grodach: drewniana skrzynia wypełniona ziemią, wchodząca w skład wału obronnego;
4. dawniej: duża izba


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) archit. w architekturze drewnianej najwyższa, nadwieszona część wieży kościelnej z pomieszczeniem na dzwony;

 (1.2) bud. trójkątna konstrukcja zabezpieczająca filary mostu przed zniszczeniem przez krę;

 (1.3) hist. element grodowego wału obronnego w postaci drewnianej skrzyni wypełnionej ziemią lub kamieniami


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Izbicczanin

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Izbicka


Źródła:

Wiktionary

Izbicczanka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Izbicka


Źródła:

Wiktionary

Izbicki

przymiotnik od: Izbica Kujawska, Izbicko, Izbica


przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący Izbicy

 (1.2) dotyczący Izbicy Kujawskiej

 (1.3) dotyczący Izbicka


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Izbicko

przymiotnik od: Izbica Kujawska, Izbicko, Izbica


Izbicko (dodatkowa nazwa w j. niem. Stubendorf) – wieś w Polsce, położona w województwie opolskim, w powiecie strzeleckim, w gminie Izbicko.

Miejscowość jest siedzibą gminy Izbicko.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Izbicowy

→ izbica


Patrz:izbica

Źródła:

SJP.pl

Izbiczanin

1. mieszkaniec Izbicy;
2. mieszkaniec Izbicy Kujawskiej


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Izbicy

 (1.2) mieszkaniec Izbicy Kujawskiej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Izbiczanka

1. mieszkanka Izbicy;
2. mieszkanka Izbicy Kujawskiej


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Izbicy

 (1.2) mieszkanka Izbicy Kujawskiej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Izbina

zdrobnienie od: izba; izdebka, izbeczka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. od: izba

 (1.2) mała, licha izba


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Izbowy

przymiotnik od: izba


przymiotnik

 (1.1) związany z izbą, dotyczący izby


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Izdba

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) stpol. izba


Źródła:

Wiktionary

Izdebczanin

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Izdebek


Źródła:

Wiktionary

Izdebczanka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Izdebek


Źródła:

Wiktionary

Izdebecki

przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący Izdebek


Źródła:

Wiktionary

Izdebeczka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. od: izdebka

 (1.2) rzad. mała, licha izba


Źródła:

Wiktionary

Izdebieński

przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący Izdebna


Źródła:

Wiktionary

Izdebina

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. od: izba

 (1.2) rzad. mała, licha izba


Źródła:

Wiktionary

Izdebka

zdrobnienie od: izba; izbina, izbeczka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) niewielka izba


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Izdebnianin

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Izdebna


Źródła:

Wiktionary

Izdebnianka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Izdebna


Źródła:

Wiktionary

Izdebnicki

przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący Izdebnika


Źródła:

Wiktionary

Izdebniczanin

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Izdebnika


Źródła:

Wiktionary

Izdebniczanka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Izdebnika


Źródła:

Wiktionary

Izdebnik

nazwa kilku wsi w Polsce


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Izdebno

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Izdebność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) przest. cecha tego, co posiada izby


Źródła:

Wiktionary

Izdebski

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Izdraelski

przymiotnik

 (1.1) stpol. izraelski


Źródła:

Wiktionary

Ize

spójnik

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. że


Ize – miasto w Iranie, w ostanie Chuzestan. W 2006 roku miasto liczyło 103 695 mieszkańców w 20 127 rodzinach.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Izebel

Izebel, Jezabel (łac. z gr. "Iezabel"; hebr. "Izebel", 'niewyniesiona, nieskalana, czysta') – postać biblijna ze Starego Testamentu, żona Achaba, matka Atalii, zm. w 843 p.n.e.

Była córką Etbaala I, króla Sydonu. Poślubiła Achaba, króla Izraela. Czciła bogów pogody i płodności: Baala i Aszerę. Za jej namową Achab i zmuszeni przez niego podwładni przyjęli jej religię.


Źródła:

Wikipedia

Izentalpa

linia na wykresie termodynamicznym przedstawiająca proces izentalpowy


Źródła:

SJP.pl

Izentalpowy

proces izentalpowy - proces termodynamiczny, podczas którego entalpia układu nie ulega zmianie


Źródła:

SJP.pl

Izentropa

wykres procesu izentropowego


Źródła:

SJP.pl

Izentropowy

przymiotnik od: izentropa


Źródła:

SJP.pl

Izera

rzeka w Czechach


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. hydron. rzeka w Czechach, a w górnym odcinku także w Polsce, prawy dopływ Łaby;

 (1.2) geogr. szczyt po czeskiej stronie Gór Izerskich;


Iz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Izerski

przymiotnik od:
1. Izera (rzeka w Czechach);
2. Izery (góry w Czechach i Polsce; Góry Izerskie)


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z rzeką Izerą, dotyczący rzeki Izery

 (1.2) związany z Izerami (Górami Izerskimi), dotyczący Izerów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Izery

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) geogr. pot. Góry Izerskie


Źródła:

Wiktionary

Izgrzyca

gęstokępkowa bylina z rodziny traw, pospolita na łąkach niżowych i niższych terenach górskich


Izgrzyca ("Danthonia" DC.) – rodzaj roślin należący do rodziny wiechlinowatych. Obejmuje około 20 gatunków występujących w Eurazji oraz na obu kontynentach amerykańskich. W Polsce rośnie tylko izgrzyca przyziemna ("Danthonia decumbens").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Izia

zdrobnienie od: Izabela, Izabella (imiona żeńskie); Izka


Źródła:

SJP.pl

Izium

miasto na Ukrainie


Izium ( Ізю́м) – miasto we wschodniej Ukrainie, w obwodzie charkowskim, nad Dońcem i przy ujściu rzek Mokrego i Suchego Iziumca.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Izka

zdrobnienie od: Izabela, Izabella (imiona żeńskie); Izia


Źródła:

SJP.pl

Izm

potocznie, ironicznie o terminie zakończonym na "-izm"


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) książk. żart. o terminie oznaczającym doktrynę, kierunek filozoficzny, artystyczny itp.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Izmael

biblijny syn Abrahama; Ismael


Izmael, Ismael (hebr.: יִשְׁמָעֵאל, arab.: إسماعيل), Isma'il – najstarszy syn patriarchy Abrahama i niewolnicy jego żony Sary – Egipcjanki Hagar.

Występuje w Księdze Rodzaju Starego Testamentu. W Koranie jest przedstawiony jako pierwszy z proroków islamu i praojciec wszystkich Arabów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Izmaelita

przenośnie: odszczepieniec


Źródła:

SJP.pl

Izmailici

sekta muzułmańska utworzona na przełomie VIII i IX wieku, będąca skrajnym odłamem szyitów, uznająca linię siedmiu imamów i wierząca, że ostatni imam nie umarł, lecz pozostaje w ukryciu; ismailici, isma'ilici, siedmiowcy


Źródła:

SJP.pl

Izmailita

członek sekty isma'ilitów - odłamu szyitów uznającego linię siedmiu imamów; ismailita, isma'ilita, siedmiowiec


Źródła:

SJP.pl

Izmailitka

szyitka należąca do sekty ismailitów; ismailitka


Źródła:

SJP.pl

Izmailizm

doktryna religijna utworzona na przełomie VIII i IX wieku, będąca skrajnym odłamem szyitów, uznająca linię siedmiu imamów i zakładająca, że ostatni imam nie umarł, lecz pozostaje w ukryciu; ismailizm


Źródła:

SJP.pl

Izmaił

Izmaił ( Ізмаїл, "Izmajił") – miasto w południowej części Ukrainy, w obwodzie odeskim na brzegu Kilii.


Źródła:

Wikipedia

Izmir

miasto w zachodniej Turcji (dawniej Smyrna)


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. miasto portowe w zachodniej Turcji nad Zatoką Izmirską;


Iz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Izmirski

przymiotnik od: Izmir (miasto w Turcji)


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Izmirem, dotyczący Izmiru


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Izo-

temat słowotwórczy

 (1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczający jednakowość, równość, np. „izobara”


Źródła:

Wiktionary

Izoalkohol

rozgałęziona forma alkoholu


Źródła:

SJP.pl

Izoamplituda

Izoamplituda – izolinia na mapie łącząca punkty o jednakowej amplitudzie danego elementu meteorologicznego, np. na mapach synoptycznych o jednakowych amplitudach temperatury powietrza.


Źródła:

Wikipedia

Izobar

jądro pierwiastków które mają taką samą liczbę masową, lecz inną liczbę atomową


Izobary – jądra atomowe o równej liczbie masowej "A", różniące się liczbą atomową "Z". W praktyce oznacza to, że izobarami są atomy różnych pierwiastków, mające jednak tę samą liczbę nukleonów.

Jak dotąd nie znaleziono dwóch trwałych izobarów o liczbach atomowych różniących się o 1 (sąsiadujące w układzie okresowym pierwiastków).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Izobara

linia łącząca na mapie klimatycznej punkty o tym samym ciśnieniu atmosferycznym


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) meteorol. krzywa łącząca miejsca o jednakowym ciśnieniu atmosferycznym;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Izobaryczny

przymiotnik

 (1.1) fiz. meteorol. zachodzący ze stałym ciśnieniem; związany ze stałą wartością ciśnienia


Źródła:

Wiktionary

Izobata

linia łącząca na mapie punkty o tej samej głębokości


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) geogr. krzywa na mapie łącząca punkty o jednakowej głębokości;


Izobata – izolinia łącząca punkty o jednakowej głębokości (mierzonej od powierzchni) zbiorników wodnych. Może odnosić się również do geologicznych powierzchni strukturalnych takich jak strop czy spąg. W hydrologii izobata oznacza często głębokość do dna zbiornika wód powierzchniowych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Izobaza

linia łącząca na mapie punkty powierzchni Ziemi zmieniające swoją wysokość nad poziomem morza o jednakową wartość w tym samym czasie


Izobaza – linia na mapie, łącząca punkty na powierzchni Ziemi o jednakowej zmianie wysokości nad poziomem morza w określonym czasie, wywołanej przez stałe ruchy lądotwórcze i górotwórcze. W literaturze naukowej występuje również pod nazwą izanabaza.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Izobronta

linia na mapie łącząca miejsca, w których w tym samym czasie słychać pierwszy grzmot nadciągającej burzy


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) meteorol. krzywa łącząca punkty, w których jednocześnie słychać grzmot burzy


Izobronta ("izo-" + "bronte" = grzmot) – izolinia na mapie łącząca miejsca, w których w tym samym czasie słychać pierwszy grzmot nadciągającej burzy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Izobutan

rozgałęziona forma butanu


Iz


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Izobuten

rozgałęziona forma butenu


Źródła:

SJP.pl

Izobutylen

Izobutylen, izobuten – organiczny związek chemiczny z grupy węglowodorów nienasyconych z szeregu homologicznego alkenów rozgałęzionych. Posiada jedno wiązanie podwójne o długości 1,2907 Å. Jest jednym z czterech izomerów butenu. Jest ważnym surowcem w syntezach wielkotonażowych.


Źródła:

Wikipedia

Izocefalia

w plastyce: sposób kompozycji, w której głowy przedstawianych postaci znajdują się na tej samej wysokości; izokefalizm, izokefalia


Źródła:

SJP.pl

Izocefaliczny

→ izocefalia; izokefaliczny


Źródła:

SJP.pl

Izochimena

linia na mapie łącząca punkty o jednakowej średniej temperaturze w porze zimowej


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) meteorol. krzywa łącząca punkty o tej samej średniej temperaturze w zimie


Izochimena ( "isos" = „równy” + "cheimon" = „zima”) – izolinia na mapie łącząca punkty, w których średnia zimowa temperatura osiągnęła taką samą wartość. Miarą stosowaną są jednostki temperatury (w zależności od układu jednostek i miar).

Izochimeny wraz z izoterami stosowane są głównie na mapach meteorologicznych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Izochinolina

Izochinolina – organiczny związek chemiczny z grupy związków heterocyklicznych zawierających azot. Izochinolina zbudowana jest ze skondensowanego pierścienia benzenowego i pirydynowego. Strukturalny izomer chinoliny.


Źródła:

Wikipedia

Izochora

linia przedstawiająca na wykresie proces termodynamiczny, podczas którego układ nie zmienia objętości


Źródła:

SJP.pl

Izochroma

w metodzie elastooptycznej:
a) miejsce geometryczne punktów, w których różnice naprężeń głównych modelu elementu konstrukcyjnego mają stałe wartości
b) miejsce geometryczne punktów o równych wartościach maksymalnych naprężeń stycznych


Izochroma – w elastooptyce - prążek interferencyjny przebiegający przez punkty ciała, w których wartość naprężeń stycznych jest jednakowa.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Izochromatyczny

odnoszący się do zjawisk optycznych, w których barwa światła nie ulega zmianie


Źródła:

SJP.pl

Izochron

linia na mapie łącząca punkty, w których jakieś zjawisko występuje jednocześnie


Źródła:

SJP.pl

Izochrona

linia na mapie łącząca punkty, w których jakieś zjawisko występuje jednocześnie


Izochrona – linia na mapie łącząca punkty, w których występuje to samo zjawisko w tym samym czasie. Innymi słowy izochrony wyznaczają obszary o jednakowej osiągalności czasowej.

Miarą stosowaną są same jednostki czasu, jak minuty, godziny, dni. Niższy gradient izochroniczny wskazuje na większą szybkość ruchu danego zjawiska, wyższy odwrotnie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Izochronizm

właściwość układów drgających polegająca na zachowywaniu stałego okresu drgań niezależnie od zmian amplitudy


Izochronizm (gr. "ἴσος" "równy", "χρόνος" "czas") – właściwość układu drgającego polegająca na niezależności okresu drgań od amplitudy. Izochroniczność jest własnością liniowych układów drgań.

Rzeczywiste układy drgające wykonują z dobrym przybliżeniem drgania harmoniczne i pozostają izochroniczne wówczas, gdy amplituda drgań jest stosunkowo mała. Dla drgań mechanicznych oznacza to np.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Izodrom

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) rakieta lub pocisk rakietowy lecący tym samym kursem, co inny obiekt


Źródła:

Wiktionary

Izodynama

linia łącząca na mapie punkty o jednakowym natężeniu pola magnetycznego Ziemi


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) geogr. krzywa łącząca punkty o tym samym natężeniu pola magnetycznego


Izodynama ("izo-" + "dýnamis" = „siła”) – izolinia biegnąca na mapie wzdłuż miejsc, w których składowa pozioma lub pionowa natężenia pola magnetycznego Ziemi jest jednakowa, np. izogona, izoklina.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Izodynamiczny

→ izodynamia


Patrz:izodynamia

Źródła:

SJP.pl

Izoelektronowy

w fizyce, o atomach, jonach, cząsteczkach: posiadające taką samą liczbę i konfigurację elektronów walencyjnych


Źródła:

SJP.pl

Izoenzym

każdy z enzymów katalizujących tę samą reakcję, lecz różniących się pod względem budowy lub właściwości; izozym


Źródła:

SJP.pl

Izofena

linia na mapie łącząca punkty, w których zachodzi to samo zjawisko biologiczne


Źródła:

SJP.pl

Izoflawon

fitohormon występujący w roślinach strączkowych


Źródła:

SJP.pl

Izoflawonowy

→ izoflawon


Patrz:izoflawon

Źródła:

SJP.pl

Izofona

linia na mapie oznaczająca granice występowania jakiegoś zjawiska fonetycznego


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) akust. krzywa łącząca punkty o jednakowym poziomie głośności dźwięku;

 (1.2) jęz. krzywa wyznaczająca granicę wystąpienia zjawiska fonetycznego;


Izofona, krzywa izofoniczna – krzywa jednakowego poziomu głośności dźwięku. Izofony są przedstawiane w układzie logarytmicznej zależności poziomu natężenia dźwięku lub poziomu ciśnienia akustycznego od częstotliwości. Dana krzywa izofoniczna ma tę samą wartość, na przestrzeni różnych częstotliwości, liczoną w fonach, ale różną liczoną w decybelach. Wynika to z różnego odbioru częstotliwości przez ludzkie ucho.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Izofoniczna

krzywa izofoniczna - krzywa łącząca na wykresie punkty o jednakowym poziomie głośności, częstotliwości i natężenia dźwięku


Źródła:

SJP.pl

Izofota

linia łącząca na oświetlonej powierzchni punkty o jednakowym natężeniu oświetlenia, wyrażonym w fotach


Źródła:

SJP.pl

Izoftalowy

kwas izoftalowy - kwas aromatyczny, izomer kwasu ftalowego


Źródła:

SJP.pl

Izogameta

jedna z gamet o takim samym kształcie i wymiarze, lecz zróżnicowanych płciowo


Źródła:

SJP.pl

Izogamia

rozmnażanie się za pośrednictwem izogamet czyli dwóch gamet zróżnicowanych płciowo ale identycznych pod względem ruchliwości i rozmiaru


Izogamia – typ rozmnażania płciowego, gdzie dwie gamety są identyczne pod względem kształtu i ruchliwości, ale różniące się biochemią, fizjologią i genetycznie. Gamety oznacza się tu jako „+” i „–”. Występuje u pierwotniaków (ameby), jednokomórkowych glonów, grzybów i zielenic.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Izogamma

typ rozmnażania płciowego, gdzie dwie komórki rozrodcze są identyczne pod względem kształtu i ruchliwości


Źródła:

SJP.pl

Izoglosa

linia na mapie oznaczająca zasięg terytorialny jakiejś cechy językowej


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) jęz. linia na mapie wyznaczająca zasięg danej cechy językowej


Izoglosa (z greckiego) – ogólna nazwa linii na mapach w atlasach językowych.

Izoglosa określa terytorialny zasięg występowania jakiejś cechy językowej, np. mazurzenia w języku polskim. Wśród nich można wyróżnić: izofony, izomorfy i izoleksy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Izoglosowy

związany z izoglosą, linią na mapie oznaczającą zasięg terytorialny jakiejś cechy językowej, np. mapa izoglosowa


Źródła:

SJP.pl

Izoglukoza

syrop glukozowo-fruktozowy, zamiennik cukru wykorzystywany w produkcji napojów i rozmaitych artykułów spożywczych


Źródła:

SJP.pl

Izogona

linia na mapie łącząca punkty o jednakowym kierunku wiatru w określonym czasie


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) geogr. krzywa łącząca punkty o tej samej deklinacji magnetycznej;


Izogona ("izo-" + "gõnía" = „kąt”) – izolinia biegnąca na mapie (geograficznej lub magnetycznej) wzdłuż miejsc o takiej samej wartości deklinacji magnetycznej. Szczególną odmianą izogony jest agona – linia łącząca punkty o zerowej deklinacji magnetycznej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Izohalina

linia na mapie łącząca punkty na morzu o tym samym zasoleniu wody


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) geogr. krzywa na mapie łącząca punkty o jednakowym zasoleniu;


Izohalina ("izo-" + "háls" = „sól”) – izolinia na mapie łącząca punkty o takim samym stopniu zasolenia. Stosowana do graficznego przedstawienia poziomów zasolenia jezior, mórz, oceanów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Izohela

linia na mapie, która łączy punkty o jednakowej wartości usłonecznienia w tym samym czasie


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) metrol. linia łącząca na mapie punkty o takich samych wartościach usłonecznienia

 (1.2) fot. linia łącząca punkty o tej samej gęstości optycznej w obrazie nieprzetworzonym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Izohelia

fotograficzna technika tonorozdzielcza, w której obraz złożony jest z plam bieli, szarości i czerni, bez przejść między tonami


Izohelia – pozytywowa technika tonorozdzielcza opracowana przez Witolda Romera w 1931, polegająca na przetworzeniu obrazu polegającym na utworzeniu w nim w efekcie końcowym kilku dowolnie wybranych odcieni wyraźnie oddzielonych od siebie jasnością, odpowiadającym punktom o tej samej gęstości optycznej w obrazie nieprzetworzonym, nazwanymi izohelami.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Izohieta

linia na mapie klimatycznej łącząca punkty o jednakowej ilości opadów atmosferycznych w danym czasie bądź o jednakowych średnich opadach wieloletnich


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) metrol. linia łącząca na mapie punkty o takich samych wartościach sum opadów;


Iz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Izohipsa

1. linia na mapie łącząca punkty o jednakowej wysokości względem przyjętego poziomu odniesienia; poziomica, warstwica;
2. linia na mapie pogody łącząca punkty leżące na jednakowej wysokości danej powierzchni izobarycznej


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) krzywa na mapie łącząca punkty o jednakowej wysokości nad poziom morza lub względem innego przyjętego poziomu odniesienia;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Izohumida

Izohumida ("izo" + "humidus" = „wilgotny”) – izolinia na mapie klimatycznej lub diagramie łącząca punkty o takiej samej wilgotności względnej powietrza w tym samym czasie. Wyraz ten pochodzi z języka greckiego.


Źródła:

Wikipedia

Izohydra

linia łącząca na mapie punkty o jednakowym poziomie wód


Źródła:

SJP.pl

Izohydria

stały, względnie równy poziom stężenia jonów wodorowych w organizmie


Źródła:

SJP.pl

Izojonia

utrzymywanie poszczególnych jonów w organizmie na stałym poziomie


Źródła:

SJP.pl

Izokandela

krzywa na powierzchni umyślonej kuli, w której środku znajduje się źródło światła, łącząca punkty odpowiadające kierunkom, w których światłość jest taka sama; także rzut tej płaszczyzny na krzywą


Źródła:

SJP.pl

Izokefalia

w plastyce: sposób kompozycji, w której głowy przedstawianych postaci znajdują się na tej samej wysokości; izokefalizm, izocefalia


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) szt. rodzaj kanonicznej kompozycji plastycznyastycznej, w której głowy postaci znajdują się w jednej linii, na tej samej wysokości;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Izokefaliczny

→ izokefalia, → izokefalizm; izocefaliczny


Źródła:

SJP.pl

Izokefalizm

w plastyce: sposób kompozycji, w której głowy przedstawianych postaci znajdują się na tej samej wysokości; izokefalia, izocefalia


Iz


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Izoklina

linia na mapie łącząca punkty o jednakowym nachyleniu magnetycznym


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) geogr. krzywa łącząca punkty o tej samej inklinacji magnetycznej


Zobacz też: Izokliny.

Izoklina – izolinia biegnąca na mapie (geograficznej lub magnetycznej) wzdłuż miejsc o takiej samej wartości inklinacji magnetycznej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Izokolon

figura stylistyczna polegająca na budowie członów zdania złożonych z równej liczby sylab oraz o takim samym rytmie; isokolon


Źródła:

SJP.pl

Izokosma

linia łącząca te same punkty promieniowania kosmicznego


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) geogr. krzywa łącząca punkty o tym samym natężeniu promieniowania kosmicznego


Izokosma ("izo" + "kósmos" = „świat”) – izolinia na mapie łącząca punkty o tym samym natężeniu promieniowania kosmicznego, czyli promieniowania złożonego, zarówno korpuskularnego, jak i elektromagnetycznego, docierającego do Ziemi z otaczającej ją przestrzeni kosmicznej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Izokoszta

krzywa jednakowego kosztu dwóch czynników wytwórczych (nakładów pracy i kapitału), jakie mogą być zaangażowane do produkcji


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ekon. linia obrazująca wszystkie kombinacje dwóch czynników wytwórczych, których koszt całkowity jest taki sam;


Izokoszta ("krzywa jednakowego kosztu") − w mikroekonomii prosta obrazująca różne kombinacje czynników produkcji, których koszt całkowity jest taki sam.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Izokrates

(436-338 p.n.e.) mówca grecki, uczeń Sokratesa, nauczyciel młodzieży, twórca teorii klasycznej prozy attyckiej


Izokrates ( Ἰσοκράτης "Isokrates"; 436-338 p.n.e.) – mówca grecki, nauczyciel wymowy, twórca teorii klasycznej prozy attyckiej. Zaliczany do kanonu dziesięciu mówców. Jego zasługą jest, że dokonał klasyfikacji prozy attyckiej, wprowadzając podział na: języki poetyckie i języki prozy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Izokryma

linia na mapie łącząca punkty o jednakowej najniższej temperaturze powietrza w zimie


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) meteorol. krzywa łącząca punkty o tej samej najniższej temperaturze w zimie


Izokryma ("izo-" + "krymós" = „zimno, mróz”) – linia na mapie, łącząca punkty o jednakowej średniej temperaturze powietrza zimy astronomicznej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Izokwanta

w teorii produkcji: krzywa wyznaczająca wszelkie możliwe kombinacje czynników produkcji, które dają tę samą ilość produktu


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ekon. linia przedstawiająca wszystkie kombinacje dwóch czynników wytwórczych pozwalające osiągnąć dany rozmiar produkcji;


Izokwanta (krzywa jednakowego produktu) to krzywa przedstawiająca wszystkie kombinacje dwóch czynników wytwórczych pozwalające osiągnąć dany rozmiar produkcji.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Izolacja

1. bycie w odosobnieniu, bycie poza oddziałwaniem otoczenia; alienacja, odosobnienie, odseparowanie;
2. w psychologii: mechanizm obronny polegający na unikaniu wszelkiej aktywności mogącej wywołać nieprzyjemne odczucia; alienowanie się, izolowanie się;
3. w biologii: ograniczenie lub uniemożliwienie krzyżowania się gatunków roślin lub zwierząt przez wytworzenie się bariery chroniącej;
4. oddzielenie danego ciała fizycznego od otoczenia warstwą specjalnie przystosowanego materiału;
5. warstwa specjalnego materiału, utrudniająca wzajemne oddziaływanie dwóch układów, ciał, środowisk itp.; izolator


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) oddzielenie od otoczenia lub uniemożliwienie kontaktu z otoczeniem

 (1.2) fiz. warstwa materiału o niskiej przewodności cieplnej chroniąca, ograniczająca dopływ lub odpływ ciepła;

 (1.3) niska przewodność cieplna (cecha izolacji (1.2))

 (1.4) elektr. warstwa materiału o niskiej przewodności elektrycznej;


Izolacja – sposób zabezpieczenia dwóch sąsiadujących układów, elementów itp. w celu utrudnienia wzajemnego oddziaływania.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Izolacjonista

zwolennik izolacjonizmu - strategii w polityce międzynarodowej


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) polit. zwolennik izolacjonizmu w polityce zagranicznej

 (1.2) zwolennik izolowania się od innych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Izolacjonistka

zwolenniczka izolacjonizmu - strategii w polityce międzynarodowej


Źródła:

SJP.pl

Izolacjonistyczny

1. taki, który dotyczy izolacjonizmu - strategii w polityce międzynarodowej, np. doktryna izolacjonistyczna; separatystyczny;
2. rzadko: taki, który dąży do izolacjonizmu, czyli skłonności do bycia w odosobnieniu, poza oddziaływaniem otoczenia; izolacyjny


przymiotnik relacyjny

 (1.1) polit. związany z izolacjonizmem, dotyczący izolacjonizmu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Izolacjonizm

1. skłonność do pozostawania poza oddziaływaniem otoczenia; izolacja, alienacja;
2. w polityce zagranicznej: strategia polegająca na odrzuceniu lub okazaniu braku zainteresowania przez dany kraj przymierzami międzynarodowymi oraz sprawami innych krajów, przy jednoczesnym skupieniu się na obronie interesów i praw narodowych; separatyzm


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) polit. polityka danego państwa polegająca na ograniczeniu angażowania się w sprawy zagraniczne i skupieniu się na problemach wewnętrznych kraju;

 (1.2) tendencja do izolowania się


Izolacjonizm (ang. "isolationism" z fr. "isolation" ‘izolacja’ od wł. "isolato" 'oddzielony od wszystkiego, jak wyspa od lądu’ od "isola" ‘wyspa’ z łac. "insula" ‘wyspa’), kierunek polityki zagranicznej sprowadzający się do obrony interesów i bezpieczeństwa własnego państwa.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Izolacyjność

cecha tego, co ma właściwości izolacyjne, czyli takie, które służą do oddzielenia dwóch układów, ciał, środowisk itp., np. izolacyjność cieplna


Źródła:

SJP.pl

Izolacyjny

1. taki, który dąży do izolacji, czyli bycia w odosobnieniu, poza oddziaływaniem otoczenia; izolacjonistyczny (rzadko);
2. taki, który służy do oddzielenia dwóch układów, ciał, środowisk itp.;
3. taki, który dotyczy izolacji - mechanizmu obronnego człowieka;
4. w biologii: taki, który ogranicza lub uniemożliwia krzyżowanie się gatunków roślin albo zwierząt


przymiotnik

 (1.1) mający zdolność izolacji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Izolarz

pracownik wykonujący izolację; izoler


Źródła:

SJP.pl

Izolat

1. kultura patogenu rośliny przechowywana w celach doświadczalnych;
2. związek zapachowy wyodrębniony z balsamu, żywicy lub olejku eterycznego;
3. język niewykazujący pokrewieństwa z innym istniejącym językiem; język izolowany;
4. izolat białka - produkt wysokobiałkowy o bardzo wysokiej zawartości protein


Źródła:

SJP.pl

Izolatka

1. w szpitalach, internatach, żłobkach itp.: oddzielny pokój, w którym umieszcza się osoby chore lub podejrzane o chorobę zakaźną; separatka;
2. w zakładzie karnym: cela jednoosobowa; pojedynka, separatka, karcer;
3. przenośnie: rodzaj dodatkowej kary polegającej na umieszczeniu osadzonego w zakładzie karnym w jednoosobowej celi; karcer


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) wydzielona jednoosobowa sala dla chorych, zwykle zakaźnie

 (1.2) jednoosobowa cela w więzieniu


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Izolator

1. warstwa specjalnego materiału, utrudniająca wzajemne oddziaływanie dwóch układów, ciał, środowisk itp.; izolacja;
2. przedmiot z porcelany, szkła lub tworzywa sztucznego, który służy do łączenia i jednocześnie izolowania części będących względem siebie pod napięciem


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) materiał izolujący

 (1.2) elektr. przedmiot z materiału nie przewodzącego prądu elektrycznego, łączący a zarazem izolujący części urządzenia będące względem siebie pod napięciem

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) pracownik wykonujący lub montujący izolację


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Izolatorium

w medycynie: szpital sanatoryjny przeznaczony dla osób chorych na chorobę zakaźną


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) budynek lub pomieszczenie przeznaczone do prowadzenia izolacji chorych na choroby zakaźne;


Izolatorium – zamknięty zakład leczniczy, czasem też sanatorium, z przeznaczeniem tylko dla chorych na jedną z chorób zakaźnych.

Izolatoria powstają najczęściej podczas epidemii lub pandemii, często wtedy, kiedy brakuje miejsc w szpitalach na oddziałach zakaźnych. Przykładem może być epidemia ospy we Wrocławiu lub pandemia COVID-19.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Izolatorowy

→ izolator


Patrz:izolator

Źródła:

SJP.pl

Izolband

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. techn. taśma izolacyjna


Źródła:

Wiktionary

Izolda

imię żeńskie


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) mitcelt. szt. liter. teatr. film. imię bohaterki niespełnionej miłości ;

 (1.2) imię|polski|ż.


Izolda – imię żeńskie pochodzenia celtyckiego lub germańskiego. Wywodzi się najprawdopodobniej z walijskiego "Essylt" oznaczającego „piękna”. Według legendy nosiła to imię irlandzka księżniczka, kochanka Tristana, zaręczona królowi Kornwalii Markowi. Możliwe jednak, że imię pochodzi z staro-wysoko-niemieckiego "isan" „żelazo” i "waltan" „rządzić, panować”.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Izoldziny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Izoldy lub z nią związany


Źródła:

SJP.pl

Izoleksa

dialektologia: linia na mapie wyznaczająca terytorialny zasięg występowania jakiegoś wyrazu, najczęściej gwarowego


Izoleksa (z greckiego "izo" – równy i "leksis" – wyraz) – linia wytyczona na mapie zgodnie z granicą zasięgu terytorialnego występowania danego (którego dotyczy dana izoleksa) wyrazu jako elementu słownikowego. Izoleksa przebiega np. między obszarami z dominującymi formami "na polu" i "na dworze".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Izoler

pracownik wykonujący izolację; izolarz


Źródła:

SJP.pl

Izoleucyna

aminokwas egzogenny, izomer leucyny; występuje w większości białek


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biochem. egzogenny aminokwas o rozgałęzionym łańcuchu, ważny w metabolizmie mięśni, biosyntezie białek i regulacji energii


Izoleucyna, skróty: Ile, I – organiczny związek chemiczny, izomer leucyny, alifatyczny aminokwas białkowy, obojętny elektrycznie. Należy do aminokwasów egzogennych, czyli nie może być syntetyzowany w organizmie człowieka i musi być dostarczany z pożywieniem. Duże jego ilości znajdują się w kazeinie, hemoglobinie, białkach osocza krwi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Izolinia

linia na mapie łącząca punkty o takich samych wartościach danego zjawiska


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) geod. linia na mapie łącząca punkty o jednakowych wartościach danej cechy;


Izolinia, izarytma (w kartografii), izograma (w meteorologii) – krzywa na mapie łącząca punkty o jednakowych wartościach liczbowych danej cechy. Termin ten i pokrewne terminy pochodzą od ίσος "ísos", „równy” i słowa „linia”, bądź odpowiednich innych słów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Izolowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|izolować.


Iz


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Izolowany

1. nie dopuszczać, nie dopuścić do zetknięcia z kimś lub z czym;
2. wyodrębniać, wyodrębnić jakąś substancję, np. gen, wirus z jakiegoś preparatu;
3. oddzielać, oddzielić coś od otoczenia materiałem nieprzewodzącym (np. prądu, ciepła) lub nieprzepuszczającym (np. dźwięku);
4. o ludziach: izolować się - unikać, zaprzestać kontaktu z kimś lub czymś; separować się, odseparować się


przymiotnik

 (1.1) wydzielony, odosobniony, oddzielony od ogółu

 (1.2) pokryty izolacją


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Izolować

1. nie dopuszczać, nie dopuścić do zetknięcia z kimś lub z czym;
2. wyodrębniać, wyodrębnić jakąś substancję, np. gen, wirus z jakiegoś preparatu;
3. oddzielać, oddzielić coś od otoczenia materiałem nieprzewodzącym (np. prądu, ciepła) lub nieprzepuszczającym (np. dźwięku);
4. o ludziach: izolować się - unikać, zaprzestać kontaktu z kimś lub czymś; separować się, odseparować się


czasownik przechodni niedokonany (dk. wyizolować)

 (1.1) wydzielać z całości

czasownik przechodni niedokonany (dk. zaizolować)

 (2.1) pokrywać izolacją

czasownik przechodni niedokonany (dk. odizolować)

 (3.1) oddzielać od otoczenia, nie dopuszczać do zetknięcia

 (3.2) być używanym jako izolacja

czasownik zwrotny niedokonany izolować się (dk. wyizolować się)

 (4.1) oddzielać się od czegoś

czasownik zwrotny niedokonany izolować się (dk. odizolować się)

 (5.1) odsuwać się od innych, pozostawać w odosobnieniu, trzymać się na uboczu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Izoluksa

linia łącząca na oświetlonej powierzchni punkty o jednakowym natężeniu oświetlenia, wyrażonym w luksach


Źródła:

SJP.pl

Izomalt

małokaloryczny środek słodzący


Izomalt, E953 – mieszanina organicznych związków chemicznych, niskokaloryczny i niepowodujący próchnicy masowy środek słodzący o niskiej higroskopijności, łatwo krystalizujący. Daje dobrą klarowność, zapobiega lepieniu się cukierków oraz umożliwia długi okres przechowywania[].


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Izomaltuloza

organiczny związek chemiczny, izomer sacharozy używany głównie w przemyśle spożywczym; palatynoza


Izomaltuloza (palatynoza) – organiczny związek chemiczny z grupy disacharydów, izomer sacharozy. Jest substancją bezwonną, białą lub prawie białą, krystaliczną. Izomaltuloza znajduje zastosowanie głównie w przemyśle spożywczym. Charakteryzuje się niższym od sacharozy indeksem glikemicznym, a w procesie jej trawienia energia uwalniana jest w bardziej zrównoważony sposób i przez dłuższy czas.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Izomer

każdy ze związków organicznych mających identyczny wzór cząsteczkowy, lecz różny układ atomów w cząsteczce


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. jeden z dwóch lub większej liczby związków chemicznych o tym samym składzie atomowym, różniących się połączeniami lub ułożeniem atomów;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Izomeraza

katalizator reakcji przekształceń wewnątrzkomórkowych


Źródła:

SJP.pl

Izomeria

zjawisko występowania związków o różnym rozmieszczeniu atomów w cząsteczkach przy identycznym składzie chemicznym i masie cząsteczkowej


Izomeria – zjawisko istnienia różnic w budowie cząsteczek o takim samym składzie atomowym.

W zależności od różnic, jakie występują pomiędzy izomerami, wyróżnia się następujące rodzaje izomerii:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Izomeryzacja

Izomeryzacja – reakcja chemiczna polegająca na przekształcaniu się jednego izomeru w drugi, na przykład izomeryzacja kwasu (−)mlekowego w kwas (+)mlekowy w wyniku inwersji Waldena. Izomeryzacja może stanowić zarówno samodzielną reakcję chemiczną, jak i być ubocznym, często niepożądanym, efektem innej reakcji chemicznej.


Źródła:

Wikipedia

Izomeryzować

przemieniać jeden izomer związku chemicznego w inny bez zmiany jego masy cząsteczkowej


Źródła:

SJP.pl

Izometr

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) urządzenie do kontroli stanu izolacji przewodów elektrycznych


Źródła:

Wiktionary

Izometria

przekształcenie nie zmieniające odległości pomiędzy punktami


Izometria (gr. "isos" – równy, "métron" – miara), także przekształcenie izometryczne – funkcja zachowująca odległości między punktami przestrzeni metrycznej. Jest to więc "izomorfizm izometryczny". W geometrii figury, między którymi istnieje izometria (są "izometryczne"), nazywane są "przystającymi".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Izometryczny

1. w matematyce: nie zmieniający odległości między punktami, np. przekształcenie izometryczne, rzut izometryczny;
2. ćwiczenia izometryczne - ćwiczenia polegające na napinaniu mięśni bez wykonywania ruchów


przymiotnik

 (1.1) mat. taki, który nie zmienia odległości między punktami

 (1.2) o ćwiczeniu, gimnastyce: taki, który polega na napinaniu mięśni bez wykonywania ruchów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Izomorfa

językoznawstwo: linia na mapie wyznaczająca terytorialny zasięg występowania jakiejś cechy językowej z zakresu fleksji lub słowotwórstwa


Izomorfa – w językoznawstwie wytyczona na mapie linia oddzielająca od siebie tereny, na których różne morfemy (końcówki, sufiksy lub prefiksy) są używane w tej samej funkcji.

Przykładowo, izomorfa będzie oddzielać na mapie tereny, na których czasownik "iść" w trybie rozkazującym liczby mnogiej przyjmuje końcówki odpowiednio: "-my" i "-wa" "(chodźmy, chodźwa)".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Izomorficzny

1. w chemii, mineralogii: równopostaciowy;
2. w matematyce: strukturalnie identyczny, równoważny


Źródła:

SJP.pl

Izomorfizm

mat. właściwość zbiorów polegająca na tym, iż wyniki odpowiednich działań na przyporządkowanych sobie elementach tych zbiorów są również sobie przyporządkowane


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) mat. odwzorowanie pomiędzy dwiema przestrzeniami matematycznymi, zachowujące wszystkie relacje i funkcje


Izomorfizm (gr. "isos" – równy, "morphe" – kształt) – funkcja wzajemnie jednoznaczna (bijekcja) z jednego obiektu matematycznego w drugi, która zachowuje funkcje, relacje i wyróżnione elementy.

W przypadku obiektów algebry uniwersalnej (takich jak grupy, pierścienie, moduły itp.) izomorfizmem nazywamy wzajemnie jednoznaczne odwzorowanie formula_1 takie, że formula_1 i jego odwrotność (ozn. formula_3) są homomorfizmami.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Izonefa

krzywa na mapie klimatycznej łącząca punkty odpowiadające miejscom, w których w określonym czasie wielkość zachmurzenia była jednakowa


Izonefa – linia na mapie klimatycznej łącząca punkty o jednakowym przeciętnym stopniu zachmurzenia w określonym czasie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Izoniazyd

organiczny związek chemiczny, bardzo silny lek przeciwgruźliczy w postaci krystalicznego, białego proszku o gorzkim zapachu; isoniazid, hydrazyd kwasu izonikotynowego


Izoniazyd ( isoniazidum) – organiczny związek chemiczny, powszechnie używany lek przeciwgruźliczy, zaliczany do tzw. leków pierwszego rzutu. Jest stosowany także w leczeniu niektórych innych mykobakterioz (chorób powodowanych przez prątki).

Wobec prątków wrażliwych izoniazyd jest lekiem bakteriobójczym, wykazującym aktywność wobec szybko namnażających się bakterii wewnątrz komórek i poza nimi.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Izonomia

w starożytnej Grecji: ustrój polityczny zapewniający obywatelom równość wobec prawa, a także prawo do równego udziału we władzy


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) praw. równość ludzi wobec prawa;


Izonomia (gr. "ἰσονομία") – termin wywodzący się z prawa starożytnej Grecji oznaczający ustrój polityczny zapewniający obywatelom równość wobec prawa, a także prawo do równego udziału we władzy. Obecnie termin ten mylony jest z równouprawnieniem. Równość wobec prawa oznaczała, iż ogólnie sformułowane prawo dotyczy wszystkich obywateli.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Izooktan

związek organiczny w postaci bezbarwnej cieczy nierozpuszczalnej w wodzie i trudno rozpuszczalnej w alkoholu i eterze, stosowany w mieszaninie z heptanem jako paliwo wzorcowe do wyznaczania liczby oktanowej


Izooktan ("2,2,4-trimetylopentan") – organiczny związek chemiczny, węglowodór należący do alkanów. Jest to rozgałęziony izomer oktanu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Izoopaka

miejsce geometryczne punktów o równym współczynniku pochłaniania (warstwy fotograficznej)


Źródła:

SJP.pl

Izoosmotyczny

identyczny jak stężenie osmotyczne płynów fizjologicznych


Źródła:

SJP.pl

Izopatia

Te


Źródła:

Wikipedia

Izopatyczny

→ izopatia


Patrz:izopatia

Źródła:

SJP.pl

Izoperymetr

jedna z figur płaskich o jednakowym obwodzie


Źródła:

SJP.pl

Izopleta

w kartografii: linia jednakowych wartości liczbowych wskazująca natężenie w rozmieszczeniu jakiegoś zjawiska; izarytma


Iz


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Izopod

stawonóg występujący głównie w wodach morskich; równonóg


Źródła:

SJP.pl

Izopola

linia na mapie lub wykresie łącząca punkty o tej samej zawartości pyłku danego gatunku rośliny w określonym czasie


Źródła:

SJP.pl

Izopren

związek organiczny, węglowodór nienasycony; substancja wyjściowa do otrzymywania syntetycznego kauczuku


Izopren – organiczny związek chemiczny z grupy dienów. Stosowany w przemyśle do otrzymywania jednego gatunku kauczuku syntetycznego (kopolimeru izoprenu i izobutanu).

Występuje w dwóch stereochemicznych odmianach – 1,4 cis oraz 1,4 trans, oraz w formie dwóch adduktów (1,2 oraz 3,4). Wynika to z rodzaju syntezy (wolnorodnikowa lub koordynacyjna). Izopren bardzo łatwo ulega fotodegradacji.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Izoprenoid

węglowodór nienasycony, naturalny związek organiczny pochodzenia roślinnego, najczęściej bezbarwny olej o charakterystycznym zapachu; terpen


Źródła:

SJP.pl

Izoprenowy

→ izopren


Patrz:izopren

Źródła:

SJP.pl

Izoproces

proces termodynamiczny przebiegający przy stałej wartości jakiegokolwiek parametru stanu


Źródła:

SJP.pl

Izopropanol

alkohol drugorzędowy stosowany jako rozpuszczalnik


Izopropanol, propan-2-ol, alkohol izopropylowy, IPA – organiczny związek chemiczny z grupy alkoholi alifatycznych. Jest najprostszym alkoholem drugorzędowym. Ma jeden izomer podstawnikowy, propan-1-ol.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Izopropylobenzen

związek organiczny, węglowodór aromatyczny; kumen


Źródła:

SJP.pl

Izorachia

stałe stężenie jonów wodorowych


Źródła:

SJP.pl

Izorytmia

Izorytmia (z gr. równy rytm) – technika kompozytorska, która pojawiła się we Francji w XIV wieku. Opisana jest w traktacie "Ars nova" Filipa de Vitry (ok. 1320). Polega na zastosowaniu tzw. "ordo" – periodycznego powtarzania schematu rytmicznego (czyli tzw. talea) i melodycznego (color) lub tylko jednego z nich. Rytmikę izorytmiczną stanowiło 6 modi – schematów rytmicznych opartych na greckich stopach metrycznych.


Źródła:

Wikipedia

Izosejsta

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) geol. krzywa łącząca punkty o tym samym natężeniu trzęsienia ziemi


Izosejsta (gr. "ísos" = równy + "seistós" = wstrząśnięty) – krzywa na mapie łącząca punkty na powierzchni ziemi, w których wystąpiło takie samo natężenie trzęsienia ziemi.

Gdyby skorupa ziemska była jednorodna, to izosejsty układałyby się koncentrycznie wokół epicentrum trzęsienia ziemi. Niejednorodność skał skorupy oraz układ uskoków wywołuje zaburzenia w rozkładzie izosejst.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Izosigma

krzywa łącząca punkty odpowiadające jednakowym sumarycznym stężeniom soli w roztworach na wykresach wieloskładnikowych, ilustrujących stany równowag fazowych w roztworach w określonej temperaturze


Źródła:

SJP.pl

Izospin

w przybliżeniu zachowana wielkość fizyczna związana z oddziaływaniem elektrosilnym; spin izotopowy


Izospin – liczba kwantowa, charakteryzująca cząstki kwantowe, transformująca się względem reprezentacji grupy SU(2). Identyczną grupę transformacji ma zwykły spin, stąd wzięła się nazwa tej wielkości. Izospin jest wektorem w pewnej abstrakcyjnej przestrzeni. Tak samo jak w przypadku zwykłego spinu, nie jest możliwe jednoczesne zmierzenie więcej niż jednej składowej izospinu, podaje się więc tylko jego trzecią składową. Izospin zwykle oznacza się literą formula_1 a jego trzecią składową – formula_2


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Izospinowy

→ izospin


Patrz:izospin

Źródła:

SJP.pl

Izostatyczny

→ izostazja


Patrz:izostazja

Źródła:

SJP.pl

Izostazja

równowaga zachodząca pomiędzy poszczególnymi wycinkami skorupy ziemskiej


Iz


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Izostenia

pogląd filozoficzny mówiący o równosilności argumentów za i przeciw jakiemuś twierdzeniu


Izostenia (gr. "ισοσθενεια") – koncepcja równosilności sądów, tj. - równowagi argumentów. Pogląd obecny m.in. w filozofii starożytnych sofistów oraz sceptyckiej, wedle którego każdemu twierdzeniu można przeciwstawić inne twierdzenie z nim równosilne. O określonym przedmiocie dyskusji można sformułować dwa wykluczające się sądy i oba będą posiadały taką samą wagę.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Izostera

linia na mapie morskiej łącząca punkty o jednakowej objętości masy wodnej, przemieszczanej przez prądy morskie


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) geogr. krzywa łącząca punkty o tej samej objętości wody przenoszonej przez prądy morskie


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Izostrukturalność

→ izostrukturalny


Izostrukturalność (izotypia) – występowanie substancji o różnym składzie chemicznym w strukturze krystalicznej tego samego typu; jest to izomorfizm w szerokim tego słowa znaczeniu.

Jest to też określenie podobieństwa struktur należących do tej samej grupy przestrzennej i wykazujących takie samo geometryczne rozmieszczenie elementów:


Patrz:izostrukturalny

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Izosylabizm

Izosylabizm – rodzaj sylabizmu polegający na występowaniu jednakowej liczby sylab we wszystkich wersach, np. we fraszce Marii Jasnorzewskiej-Pawlikowskiej "Mól":


Źródła:

Wikipedia

Izosyntagma

linia na mapie wyznaczająca zasięg terytorialny jakiegoś składniowego zjawiska językowego


Źródła:

SJP.pl

Izotacha

linia na przekroju poprzecznym koryta otwartego, np. rzeki, łącząca punkty o jednakowej prędkości przepływu wody


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) meteorol. krzywa łącząca punkty o tej samej prędkości wiatru;


Izotacha ("izo-" + "tachos" = „prędkość”) – izolinia łącząca punkty o takiej samej wartości prędkości w danej chwili. Linia ta może łączyć punkty o takiej samej wartości prędkości wiatru, ruchów wody (hydroizotacha).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Izotaktyczny

o polimerze: mający wszystkie podstawniki po tej samej stronie łańcucha


Źródła:

SJP.pl

Izotera

linia na mapie klimatycznej łącząca punkty o jednakowej średniej temperaturze powietrza w lecie


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) meteorol. krzywa łącząca punkty o tej samej średniej temperaturze w lecie


Izotera ("izo-" + "théros" = „lato”) – linia na mapie łącząca punkty o jednakowej średniej temperaturze powietrza lata astronomicznego.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Izoterma

linia na mapie łącząca punkty o jednakowej temperaturze w określonym czasie


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) meteorol. linia łącząca na mapie punkty o tej samej temperaturze;

 (1.2) fiz. zależność właściwości układu fizycznego otrzymana przy stałej temperaturze;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Izotermia

brak zmienności temperatury powietrza wraz ze zmianą wysokości


Izotermia – niezmienność temperatury powietrza wraz z wysokością (pionowy gradient temperatury powietrza = 0). Często bywa stanem przejściowym do inwersji temperatury.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Izotermiczny

utrzymujący stałą temperaturę


przymiotnik

 (1.1) utrzymujący stałą temperaturę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Izotiocyjanian

sole kwasu izotiocyjanowego wykorzystywane przy sekwencjonowaniu białek


Źródła:

SJP.pl

Izoton

pierwiastek, którego atomy mają jądra o tej samej liczbie neutronów, lecz o innej ogólnej liczbie nukleonów


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) fiz. chem. każdy z pierwiastków chemicznych mający taką samą liczbę neutronów w jądrze, lecz różne liczby protonów;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Izotonia

identyczność stężenia elektrolitów w roztworach


Źródła:

SJP.pl

Izotoniczność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest izotoniczne


Źródła:

Wiktionary

Izotoniczny

1. uzupełniający niedobór płynów i składników mineralnych w organizmie powstały podczas wysiłku fizycznego, np. napój izotoniczny;
2. powodujący zmianę długości mięśnia bez zmiany jego napięcia, np. skurcz izotoniczny;
3. mający identyczne ciśnienie z ciśnieniem porównywanym, np. roztwór izotoniczny; izoosmotyczny;
4. mający taką samą liczbę akcentów, np. wiersz izotoniczny; toniczny


przymiotnik

 (1.1) chem. o takim samym stężeniu substancji rozpuszczonych jak w porównywanym roztworze

 (1.2) sport. mający takie samo, stałe napięcie mięśniowe przez cały ruch


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Izotonik

napój o niskiej zawartości cukru, wyrównujący poziom wody i elektrolitów w organizmie; napój izotoniczny


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) napój wyrównujący poziom wody i elektrolitów usuwanych z organizmu podczas pocenia oraz uzupełniający witaminy i sole mineralne, które organizm spala podczas wysiłku fizycznego


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Izotop

atom tego samego pierwiastka różniący się ilością neutronów w jądrze


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. fiz. każda z odmian tego samego pierwiastka chemicznego, która ma jednakową liczbę protonów w atomach, lecz różne liczby neutronów;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Izotopia

zjawisko występowania izotopów


Źródła:

SJP.pl

Izotopowy

przymiotnik od: izotop


przymiotnik

 (1.1) chem. związany z izotopami


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Izotransplantacja

przeszczepianie narządów lub tkanek między osobnikami jednakowymi genetycznie, np. bliźniętami jednojajowymi


Izotransplantacja (gr. ἴσος "isos", "równy") – przeszczepianie narządów lub tkanek osobie identycznej genetycznie, np. bliźnięciu monozygotycznemu, czy pomiędzy szczepami wsobnymi u zwierząt.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Izotron

urządzenie służące do rozdzielania izotopów


Izotron (ang. "isotron") – urządzenie do rozdzielania izotopów. Zasada jego działania polega na przyspieszaniu jonów atomowych danego pierwiastka do poziomu określonej energii przez zastosowanie silnego pola elektrycznego. W wyniku tego zabiegu jony o różnych masach rozpędzają się do różnych prędkości, co umożliwia ich rozdzielenie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Izotropia

cecha ośrodka polegająca na wykazywaniu przez niego tych samych właściwości fizycznych (rozszerzalność, twardość, łupliwość itp.) we wszystkich kierunkach


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mech. cecha materiałów posiadających jednakowe właściwości fizyczne we wszystkich kierunkach w ciele;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Izotropowy

mający takie same własności we wszystkich kierunkach, o własnościach fizycznych niezależnych od kierunku; równokierunkowy


Źródła:

SJP.pl

Izotyp

okaz pochodzący z tego samego zbioru, co okaz, który posłużył przy opisie botanicznym rośliny


Izotyp (gr. ἴσος „równy” τύπος „wzór, znak, odcisk”) – termin z dziedziny nomenklatury botanicznej: dublet holotypu, pochodzący z tego samego zbioru i często rozsyłany do innych zielników (nie może być ilustracją). W nomenklaturze zoologicznej pojęcia izotypu nie używa się.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Izotypia

tworzenie przez różne substancje struktury krystalicznej tego samego typu


Źródła:

SJP.pl

Izowolemia

równowaga płynów ustrojowych, właściwa objętość krwi krążącej w naczyniach


Źródła:

SJP.pl

Izozym

każdy z enzymów katalizujących tę samą reakcję, lecz różniących się pod względem budowy lub właściwości; izoenzym


Źródła:

SJP.pl

Izrael

1. państwo w Azji ze stolicą w Jerozolimie; Państwo Izrael;
2. imię nadane Jakubowi po jego walce z aniołem


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. polit. państwo w Azji, na wschodnim brzegu Morza Śródziemnego, zamieszkałe w większości przez Żydów;

rzeczownik zbiorowy, rodzaj męskozwierzęcy, nazwa własna

 (2.1) podn. rel. wyznawcy judaizmu

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (3.1) imię|polski|m.;


Iz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Izrael.

skrót od: izraelski


Źródła:

SJP.pl

Izraelczyk

mieszkaniec Izraela


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) obywatel lub mieszkaniec współczesnego państwa Izrael


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Izraelici

wyznawca judaizmu; żyd


Źródła:

SJP.pl

Izraelicki

1. związany z izraelitą, dotyczący izraelity
2. związany z Izraelitami, dotyczący Izraelitów


przymiotnik

 (1.1) przest. żydowski


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Izraelita

wyznawca judaizmu; żyd


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) przest. rel. wyznawca judaizmu


Izraelita – polskojęzyczny tygodnik żydowski, wydawany w Warszawie w latach 1866–1915 (według niektórych źródeł 1866–1912).

Był to tygodnik o tematyce społeczno-politycznej, religijnej, oświatowej i kulturalnej, według wydawców misją pisma było szerzenie oświaty, postulowanie reformy tradycji oraz równouprawnienie i integracja Żydów z narodem polskim. Było to najdłużej wydawane czasopismo żydowskie w Polsce. Czytelnikami czasopisma byli w większości zasymilowani Żydzi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Izraelitka

wyznawczyni judaizmu; żydówka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) przest. rel. wyznawczyni judaizmu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Izraelka

mieszkanka Izraela


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) obywatelka Izraela


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Izraelowy

przymiotnik dzierżawczy

 (1.1) przest. gwara. taki, który należy do Izraela


Źródła:

Wiktionary

Izraelski

związany z Izraelem


przymiotnik

 (1.1) odnoszący się do państwa Izrael


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Izraelskość

→ izraelski


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rzad. cecha tego, co izraelskie; izraelski charakter czegoś


Patrz:izraelski

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Izumo

1. miasto w Japonii;
2. japoński śmigłowcowiec


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Izwiestia

dziennik rosyjski; Izwiestija


Źródła:

SJP.pl

Izwiestija

dziennik rosyjski; Izwiestia


Izwiestija ( Известия) – rosyjski dziennik. Powstał po rewolucji lutowej w 1917 jako organ Piotrogrodzkiej Rady Delegatów Robotniczych i Żołnierskich, następnie Wszechrosyjskiego Centralnego Komitetu Wykonawczego i Rady Najwyższej ZSRR (do rozpadu ZSRR w 1991). Od marca 1918 wydawany w Moskwie. Po prywatyzacji w 1992 roku zachował charakter gazety ogólnonarodowej, chociaż czytają go głównie studenci i ludzie z wyższym wykształceniem.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Izyda

w starożytnym Egipcie: siostra i żona Ozyrysa, znana ze swych magicznych umiejętności


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.;

 (1.2) mitegip. staroegipska bogini płodności;


Izyda (egip. Ȝs.t "Aset", Ἶσις "Isis") – w mitologii egipskiej bogini płodności, opiekunka rodzin i domowego ogniska, patronka małżeństwa i macierzyństwa. Najbardziej znana bogini egipska o charakterze antropomorficznym.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Izydium

(zwykle w liczbie mnogiej) sadzonka używane zwykle do uzupełnień młodych pokoleń drzew i starszych upraw; wyrostek


Źródła:

SJP.pl

Izydor

imię męskie


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.;


Izydor – imię męskie pochodzenia greckiego, utworzone przez Greków osiadłych w starożytnym Egipcie po podboju Egiptu przez Aleksandra Wielkiego. Grecy ci włączyli do swego panteonu boginię Izydę jako jedno z głównych bóstw.

Izydor został utworzony przez połączenie imienia bogini Izydy oraz gr. "dōron" – „dar” i oznacza „dar Izydy”. Mogło stanowić przekład grecki imienia egipskiego lub też zostać utworzone przez Greków bezpośrednio na gruncie języka greckiego.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Izydora

imię żeńskie


Izydora – imię żeńskie pochodzenia greckiego. Oznacza „dar Izydy” i pochodzi od imienia Izydy, egipskiej bogini.

Patronką tego imienia jest św. Izydora z Egiptu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Izydorczyk

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Izydorek

zdrobnienie od: Izydor (imię męskie)


Źródła:

SJP.pl

Izydoriański

przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący życia i twórczości Izydora z Sewilli, charakterystyczny, typowy dla Izydora z Sewilli lub jego twórczości, taki jak u Izydora z Sewilli


Źródła:

Wiktionary

Izydorostwo

Izydor z małżonką; Izydorowie


Źródła:

SJP.pl

Izydorowie

imię męskie


Źródła:

SJP.pl

Izydorowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Izydora lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Izydorzyny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Izydory lub z nią związany


Źródła:

SJP.pl