K

litera alfabetu łacińskiego i polskiego


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) jęz. czternasta litera polskiego alfabetu

przyimek

 (2.1) przest. lub gwara. do, ku

symbol

 (3.1) kolej. kusy (=krótki) (w oznaczeniach lokomotyw)


K k

K (minuskuła: k) ("ka") – jedenasta litera alfabetu łacińskiego i czternasta litera alfabetu polskiego. W języku polskim oznacza spółgłoskę zwartą miękkopodniebienną bezdźwięczną. Pochodzi od litery alfabetu fenickiego kaph, za pośrednictwem litery alfabetu greckiego kappa i alfabetu etruskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ka

nazwa litery K


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) nazwa litery k / K


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kaa

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Kaaba

miejsce kultu muzułmanów - ogromny relikwiarz z Czarnym Kamieniem (największą świętością islamu), znajdujący się na dziedzińcu świętego Meczetu w Mekce; Kaba; Al-Ka'ba; Al-Kaba


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) rel. świątynia w Mekce, najważniejsze miejsce kultu w islamie;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kab

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) hist. hebrajska jednostka masy;


Kab – starożytna hebrajska jednostka masy. Według słowniczka w Biblii Tysiąclecia wynosiła ok. 2,5 kg.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kaba

miejsce kultu muzułmanów - ogromny relikwiarz z Czarnym Kamieniem (największą świętością islamu), znajdujący się na dziedzińcu świętego Meczetu w Mekce; Kaaba; Al-Ka'ba; Al-Kaba


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kabacik

zdrobnienie od: kabat (rodzaj surduta)


Źródła:

SJP.pl

Kabaciński

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kabacki

przymiotnik od: Kabaty


Źródła:

SJP.pl

Kabaczek

roślina z rodziny dyniowatych


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy

 (1.1) bot. odmiana dyni zwyczajnej o podłużnych, zwykle obłych i ciemnozielonych owocach;

 (1.2) spoż. jarzyna z owoców kabaczka (1.1)


Kabaczek, cukinia ("Cucurbita pepo" convar. "giromontiina" Greb.) – odmiana dyni zwyczajnej.

[] [] W Polsce roślina jest uprawiana i znana pod obiema nazwami. Ponieważ uprawiane formy mogą różnić się znacznie, więc zależnie od nazwy, traktowane są nawet jako odrębne gatunki.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kabaczkowy

→ kabaczek


Patrz:kabaczek

Źródła:

SJP.pl

Kabak

nazwisko


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) daw. lokal, w którym za opłatą można coś zjeść lub napić się alkoholu


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kabala

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kabalarka

potocznie: kobieta umiejąca kłaść kabałę - wróżyć z kart, z ręki, z liczb lub innych znaków; wróżbitka, wróżbiarka, kabalistka


Źródła:

SJP.pl

Kabalarz

potocznie: człowiek umiejący kłaść kabałę - wróżyć z kart, z ręki, z liczb lub innych znaków; wróżbita, wróżbiarz, wróż, kabalista


Źródła:

SJP.pl

Kabalewski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kabalista

1. znawca kabały - systemu kosmologicznego i filozoficznego;
2. człowiek umiejący kłaść kabałę - wróżyć z kart, z ręki, z liczb lub innych znaków; wróżbita, wróżbiarz, wróż, kabalarz


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) rel. znawca kabały


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kabalistka

1. znawczyni kabały - systemu kosmologicznego i filozoficznego;
2. kobieta umiejąca kłaść kabałę - wróżyć z kart, z ręki, z liczb lub innych znaków; wróżbitka, wróżbiarka, kabalarka


Źródła:

SJP.pl

Kabalistyczny

1. dotyczący kabały - metafizycznej interpretacji Biblii
2. tajemniczy, mający ukryte znaczenie (np. kabalistyczne znaki, liczby, przepowiednie)


przymiotnik

 (1.1) dotyczący kabały lub kabalistyki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kabalistyka

w judaizmie system doktryn opartych na kabale a potocznie wróżenie za pomocą kabały, wróżbiarstwo


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) wróżenie za pomocą kart tarota


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kabalistykon

utwór zawierający przepowiednię na temat jakiejś daty zaszyfrowanej w symbolach literowych


Źródła:

SJP.pl

Kabalski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kaban

1. wieprz, dzik;
2. duży kawałek kiełbasy


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) gw-pl|Białystok, Lwów. reg-pl|Poznań. wieprz, świnia

 (1.2) gw-pl|Lwów. pogard. Ukrainiec


Kaban – system jezior położony w granicach miasta Kazań w Tatarstanie, w Rosji. Składa się z trzech części (jezior), które ciągną się z północy na południe (od centrum do południowych dzielnic) i są połączone kanałami: Niżniego (Bliżniego) Kabanu, Sriedniego (Dalniego) Kabanu i Wierchniego (Boriskowskiego) Kabanu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kabanina

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Białystok. kulin. wieprzowina

 (1.2) gwara. kulin. konina fakt.


Źródła:

Wiktionary

Kabanka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. sielska chatka


Kabanka – część wsi Korczyna w Polsce, położona w województwie małopolskim, w powiecie gorlickim, w gminie Biecz. Wchodzi w skład sołectwa Korczyna.

W latach 1975–1998 Kabanka administracyjnie należała do województwa krośnieńskiego.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kabanos

1. rodzaj cienkiej kiełbasy wędzonej i obsuszanej;
2. dawny gatunek cygara


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy

 (1.1) kulin. cienka, wędzona kiełbasa z mięsa wieprzowego;


Kabanos – bardzo cienka, długa kiełbaska, tradycyjnie przyrządzana z peklowanego mięsa wieprzowego w osłonkach baranich, wędzona w gorącym dymie i obsuszana.

Cechuje ją sucha i równomiernie pomarszczona powierzchnia ciemnoczerwona z odcieniem wiśniowym. W przekroju widoczne są również czerwone kawałki mięsa oraz jasne kawałki tłuszczu. Charakterystyczny jest dla niej smak peklowanej i pieczonej wieprzowiny oraz lekki posmak wędzenia i pikantny kminku z pieprzem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kabanosek

zdrobnienie od: kabanos; kabanosik


Źródła:

SJP.pl

Kabanosik

zdrobnienie od: kabanos; kabanosek


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od kabanos


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kabanosowy

→ kabanos


Patrz:kabanos

Źródła:

SJP.pl

Kabardo-Bałkaria

autonomiczna republika w Rosji; Kabardyno-Bałkaria


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. jedna z republik wchodzących w skład Federacji Rosyjskiej;


Kabardo-Bałkaria (ofic. Republika Kabardyjsko-Bałkarska; ros. Kabardino-Balkarija (trl.), Kabardino-Bałkarija (trb.); ofic. Kabardino-Balkarskaja Respublika (trl.), Kabardino--Bałkarskaja Riespublika (trb.); kbd. K˝èbèrdej-Bal˝k˝èr (trl.); ofic. K˝èbèrdej-Bal˝k˝èr Respublikè (trl.); krc. K˝abarty-Malk˝ar (trl.); ofic. K˝abarty-Malk˝ar Respublika (trl.)) – autonomiczna republika wchodząca w skład Federacji Rosyjskiej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kabardyjczyk

mieszkaniec Kabardo-Bałkarii


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Kabardii lub Kabardo-Bałkarii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kabardyjka

mieszkanka Kabardo-Bałkarii


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Kabardii lub Kabardo-Bałkarii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kabardyjski

→ Kabardo-Bałkaria; kabardyński


przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący Kabardii albo Kabardyjczyków

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. język należący do zachodniokaukaskiej grupy językowej;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kabardyjsko-Bałkarski

→ Kabardo-Bałkaria (republika autonomiczna w Rosji)


Źródła:

SJP.pl

Kabardyno-Bałkaria

autonomiczna republika w Rosji; Kabardo-Bałkaria


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) geogr. zob. Kabardo-Bałkaria.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kabardyński

→ Kabardyno-Bałkaria; kabardyjski


Źródła:

SJP.pl

Kabareciarka

artystka kabaretowa, twórczyni tekstów kabaretowych; kabarecistka


Źródła:

SJP.pl

Kabareciarski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z kabareciarzem, dotyczący kabareciarza


Źródła:

Wiktionary

Kabareciarz

artysta kabaretowy, twórca tekstów kabaretowych; kabarecista


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pot. osoba zajmująca się tworzeniem kabaretu; artysta kabaretowy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kabarecik

zdrobnienie od: kabaret


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od kabaret


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kabarecista

artysta kabaretowy, twórca tekstów kabaretowych; kabareciarz


Źródła:

SJP.pl

Kabarecistka

artystka kabaretowa, twórczyni tekstów kabaretowych; kabareciarka


Źródła:

SJP.pl

Kabaret

1. kameralna sztuka rozrywkowa obejmująca skecze, piosenki i tańce;
2. przedstawienie składające się ze skeczów, piosenek satyrycznych;
3. lokal, w którym widzowie, siedząc przy stolikach, oglądają występy o charakterze rozrywkowym


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) teatr. muz. spektakl (niekiedy na estradzie, czasem w restauracji, kawiarni) o lekkim repertuarze skeczów, monologów literackich, piosenek, tańców itp.;

 (1.2) teatr. muz. grupa osób przygotowujących kabarety (1.1)

 (1.3) teatr. muz. budynek ze sceną wystawiającą kabarety (1.1)

 (1.4) płaskie naczynie z przegródkami


Kabaret – w Polsce to forma rozrywki, przedstawienie przed publicznością, zwykle na żywo, mająca charakter satyryczny. Składa się ze skeczów sytuacyjnych, monologów, stand-up, piosenek, satyry politycznej, tworzonych i wystawianych przez kilkuosobowe grupy satyryków, komików, aktorów i artystów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kabaretka

potocznie: pończocha ażurowa


Źródła:

SJP.pl

Kabaretki

ażurowe pończochy noszone niegdyś przez tancerki występujące w kabaretach


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) rodzaj ażurowych rajstop tworzących siatkę o widocznych oczkach

 (1.2) rodzaj ażurowych pończoch tworzących siatkę o widocznych oczkach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kabaretolog

rzadko: specjalista od kabaretu, znawca wszystkich zjawisk związanych z kabaretem


Źródła:

SJP.pl

Kabareton

wielogodzinny ciąg kabaretowych występów scenicznych


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) występ sceniczny, w którym bierze udział szereg artystów kabaretowych


Kabareton – impreza, podczas której przedstawiane są programy kabaretowe więcej niż jednego kabaretu. Twórcą słowa kabareton był satyryk Jacek Fedorowicz, który wymyślił je na potrzeby „Nocy kabaretowej” opolskiego festiwalu w 1973, pierwszy raz odbywającej się z dużą widownią, w opolskim amfiteatrze.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kabaretowy

przymiotnik od: kabaret, np. aktor kabaretowy


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z kabaretem, dotyczący kabaretu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kabaretyzacja

nadawanie czemuś charakteru kabaretu


Źródła:

SJP.pl

Kabarowski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kabaryna

1. potocznie: samochód policyjny;
2. gwarowo: izolatka w więzieniu lub areszcie


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) slang. ciężki, metalowy kubeł na nieczystości stojący w celi jako ubikacja

 (1.2) slang. mała, jednoosobowa cela do izolacji więźniów

 (1.3) slang. duży samochód policyjny do transportu aresztowanych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kabasa

brazylijski instrument perkusyjny; cabaça, cabasa


Źródła:

SJP.pl

Kabat

krótki kaftan lub serdak noszony dawniej przez kobiety i mężczyzn


rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) białystok. kolega

 (1.2) krótki płaszcz


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kabatiella

pasożytniczy grzyb z grupy grzybów mitosporowych, wywołujący antraknozę, chorobę roślin takich jak np. koniczyna, fasola, dynia


Źródła:

SJP.pl

Kabaty

krótki kaftan lub serdak noszony dawniej przez kobiety i mężczyzn


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) geogr. jedna z dzielnic Warszawy;


Kabaty – osiedle i obszar MSI w dzielnicy Ursynów w Warszawie, dawna wieś.

Nazwę Kabaty nosi także pierwsza stacja linii M1 warszawskiego metra.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kabała

1. wróżba z kart (tarot, kartomancja), z ręki (chiromancja, chirologia), z liczb lub innych znaków;
2. książka, który zawiera przepisy wróżb;
3. potocznie: trudne położenie, kłopoty;
4. system kosmologiczny i filozoficzny, praktyka mistyczna wywodząca się z judaizmu, według której sensu Biblii należy szukać w jej podtekście; Kabała;
5. wiara w magiczną siłę liter tekstu biblijnego oraz kombinacji liter boskiego imienia


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rel. duchowa i mistyczno-filozoficzna szkoła judaizmu;


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kabe

środowiskowo: karabin


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kabeenowski

→ KBN (Komitet Badań Naukowych); KBN-owski


Źródła:

SJP.pl

Kabek

środowiskowo: karabinek


Źródła:

SJP.pl

Kabekaes

karabinek używany do nauki strzelania i podczas zawodów strzeleckich; kbks


Źródła:

SJP.pl

Kabel

1. przewód tworzony przez drut lub izolowane od siebie druty metalowe, zabezpieczone przed działaniami zewnętrznymi;
2. miara długości równa 185,2 m (1/10 mili morskiej);
3. potocznie: donosiciel


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) elektr. gruby przewód elektryczny lub światłowodowy, zwykle spleciony z kilku odizolowanych żył;

 (1.2) żegl. jednostka długości równa 185,2 metra, czyli jednej dziesiątej mili morskiej;

 (1.3) bud. rodzaj liny, w której druty prowadzone są równolegle;

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) pot. donosiciel


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kabelek

zdrobnienie od: kabel


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od: kabel


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kabelgat

komora linowa na statku


rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) żegl. magazyn na statku na liny;


Kabelgat (komora linowa) – służy do składowania olinowania na żaglowcu. Pomieszczenie umiejscowione zazwyczaj blisko dziobu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kabelkowy

→ kabelek


Patrz:kabelek

Źródła:

SJP.pl

Kabeltaw

bardzo mocna i gruba lina


Źródła:

SJP.pl

Kabergolina

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) farm. lek dopaminergiczny hamujący laktację, będący pochodną ergoliny;


|= problemy-w-infobox


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kaberu

kaberu etiopski - drapieżny ssak z rodziny psowatych


Źródła:

SJP.pl

Kabestan

wciągarka do kotwic, cum


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) żegl. urządzenie ułatwiające wybieranie lub luzowanie lin pod obciążeniem (np. kotwic);


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kabestanowy

→ kabestan


Patrz:kabestan

Źródła:

SJP.pl

Kabewiak

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) hist. wojsk. żołnierz KBW


Źródła:

Wiktionary

Kabi

hinduski poeta ludowy; pieśniarz


Źródła:

SJP.pl

Kabin

forma rzeczownika.

 (1.1) D. lm. od: kabina


Źródła:

Wiktionary

Kabina

1. niewielkie pomieszczenie na statku lub w samolocie;
2. wydzielone pomieszczenie, wyposażone w odpowiednie urządzenia, przeznaczone dla jednej osoby, np. kabina natryskowa


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) bardzo małe pomieszczenie użytkowe, zwykle do czasowego użytkowania

 (1.2) żegl. małe pomieszczenie mieszkalne na statku

 (1.3) sport. przymusowe opuszczenie kajaka sportowego, zwykle wskutek wywrotki;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kabinet

rodzaj sekretarzyka, mebel


Kabinet ( cabinet) – reprezentacyjny, bogato zdobiony mebel skrzyniowy, zawierający wiele skrytek i szufladek służących do przechowywania klejnotów, pieniędzy, dokumentów itp., popularny od XVI do XVIII w. Zamykany parą drzwiczek lub odchylaną do poziomu płytą służącą do pisania. Kabinet umieszczano na podstawkach lub na komodach.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kabinka

mała kabina


Źródła:

SJP.pl

Kabinowiec

środowiskowo: tłumacz kabinowy - tłumacz pracujący w specjalnej kabinie, przekazujący tłumaczenie bezpośrednio na salę konferencyjną


Źródła:

SJP.pl

Kabinowy

przymiotnik od: kabina


Źródła:

SJP.pl

Kabinówka

potocznie:
1. walizeczka na bagaż podręczny;
2. łódź lub jacht z małymi pomieszczeniami dla załogi


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. walizka kabinowa; taka, którą można zabrać ze sobą do samolotu jako bagaż podręczny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kabirowie

Kabirowie (gr. Κάβειροι "Kábeiroi", lp. Κάβειρος "Kábeiros", łac. "Cabeiri", "Cabiri", lp. "Cabirus") – bóstwa czczone w starożytności w Azji Mniejszej, na wyspach Morza Egejskiego i w niektórych częściach Grecji.

Zaliczani do bóstw chtonicznych, przez starożytnych uważani byli za mieszkańców głębin Ziemi – Wielkiej Matki, mających wpływ na płodność ludzi i zwierząt oraz łączonych z wydobyciem i obróbką metali. Najważniejszy ośrodek ich kultu znajdował się na Samotrace, gdzie odbywano misteria.


Źródła:

Wikipedia

Kabirpanth

członek indyjskiej wspólnoty religijnej założonej przez Kabira Dasa w XV wieku


Źródła:

SJP.pl

Kabirpanthowie

indyjska wspólnota religijna założona przez Kabira Dasa w XV wieku


Źródła:

SJP.pl

Kablara

potocznie: donosicielka


Źródła:

SJP.pl

Kablarz

potocznie:
1. donosiciel; kapuś, kabel, kablownik, kapownik, szpicel;
2. złodziej kradnący kable energetyczne;
3. monter układający kable;
4. operator telewizji kablowej; kablowiec


Źródła:

SJP.pl

Kable

forma rzeczownika.

 (1.1) plural|kabel.


Źródła:

Wiktionary

Kablion

mięso z dorsza


Źródła:

SJP.pl

Kablobeton

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) beton sprężony za pomocą prętów lub wiązek drutów naciąganych po stwardnieniu betonu


Źródła:

Wiktionary

Kablobetonowy

wykonany z kablobetonu


przymiotnik

 (1.1) związany z kablobetonem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kablogram

telegram przekazany kablem podmorskim


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) telekom. telegram przesyłany za pomocą kabla podmorskiego;


Kablogram – telegram przekazywany linią kablową podziemną lub podwodną (np. po dnie morza). Nazwy używano ze względu na różne stawki taryfowe. Nazwa nie była stosowana w Polsce.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kablolina

wytrzymały kabel mogący pełnić funkcję liny


Źródła:

SJP.pl

Kablowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) techn. zakładanie, instalowanie kabli

 (1.2) pot. donoszenie na kogoś


Źródła:

Wiktionary

Kablowiec

1. statek przeznaczony do układania kabli podmorskich;
2. potocznie: telefon podłączony kablem do sieci


Kablowiec – specjalistyczny statek (jednostka pomocnicza – okręt) przystosowany i zbudowany w celu układania, podnoszenia, konserwacji i napraw kabli podmorskich. Jednostka ta posiada zabudowane na dziobie i rufie specjalne urządzenia do spuszczania i podnoszenia kabla. Na pokładzie znajdują się też specjalne koliste pojemniki (szpule) służące do magazynowania kabla. Kablowce dzielą się na:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kablownik

środowiskowo: donosiciel; konfident, kabel, kapuś, szpicel


Źródła:

SJP.pl

Kablowy

przymiotnik od: kabel


przymiotnik

 (1.1) związany z kablem; przesyłany przez kable, wykorzystujący przesył kablami


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kabloza

nadmierne, przez co uciążliwe lub nieestetyczne, nagromadzenie w jakimś miejscu kabli


Źródła:

SJP.pl

Kablówka

potocznie: telewizja kablowa


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. telewizja kablowa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kaboklo

Metys brazylijski; caboclo


Źródła:

SJP.pl

Kabomba

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) bot. nazwa systematyczna|Cabomba|ref=tak., rodzaj roślin z rodziny pływcowatych;


Kabomba ("Cabomba") – rodzaj roślin z rodziny pływcowatych. Należy tu pięć gatunków hydrofitów występujących głównie w Ameryce Południowej i Północnej w strefie tropikalnej i pod wpływem klimatu umiarkowanego ciepłego, tylko jeden gatunek w Azji. Kabomba karolińska "C. caroliniana" jest gatunkiem inwazyjnym w Europie, zarejestrowana została także jako introdukowana i już najwyraźniej trwale obecna w Polsce (staw we wsi Krążek koło Olkusza).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kabona

potocznie: pieniądze; szmal, kasa, hajs, forsa, mamona, siano


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) slang. pieniądze


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kaboszon

kamień szlachetny lub półszlachetny mający szlif o formie kulistej


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) kamień szlachetny albo półszlachetny o szlifie w formie kulistej, półkulistej, elipsoidalnej, stożkowatej

 (1.2) archit. szt. ornament w kształcie kaboszonu (1.1)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kaboszonowy

przymiotnik od: kaboszon


Źródła:

SJP.pl

Kabot

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. kraw. marynarka, kurtka


Źródła:

Wiktionary

Kabotaż

1. żegluga odbywająca się między portami danego państwa (mały kabotaż - w obrębie jednego morza, duży kabotaż - w obrębie różnych mórz)
2. żegluga przybrzeżna


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) żegluga między portami tego samego kraju

 (1.2) żegluga prowadzona wzdłuż wybrzeża

 (1.3) wykonanie lądowych usług transportowych wewnątrz danego kraju przez zagraniczne przedsiębiorstwa po zakończeniu transportu w relacji międzynarodowej


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kabotażowiec

statek przystosowany do kabotażu


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) statek do kabotażu


Kabotażowiec (ang. "coaster)" – statek, zwykle niewielki, uprawiający żeglugę kabotażową pomiędzy portami jednego kraju. Polskie połączenia kabotażowe to np. rejsy Gdynia – Hel, Kołobrzeg – Ustka, czy Krynica Morska – Frombork. W realiach innych krajów (przykład USA), kabotaż oznaczać może także dalekosiężną żeglugę oceaniczną.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kabotażowy

przymiotnik od: kabotaż


przymiotnik

 (1.1) związany z kabotażem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kabotyn

1. człowiek lubiący tanie efekty; komediant;
2. dawniej: podrzędny artysta teatralny lub cyrkowy


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) człowiek, który lubi posługiwać się tanimi efektami w celu wzbudzenia zainteresowania


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kabotynizm

popisywanie się w celu wywołania wrażenia na innych poprzez użycie tanich efektów; kabotyństwo, efekciarstwo, szpan, szpanerstwo


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) książk. zgrywanie się, tromtadracja


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kabotynka

kobieta postępująca niemoralnie, niepoważnie


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta posługująca się tanimi efektami w celu wzbudzenia zainteresowania


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kabotyński

związany z kabotynem, kabotynizmem


przymiotnik jakościowy

 (1.1) książk. lekcew. właściwy kabotynowi, nacechowany kabotynizmem

przymiotnik relacyjny

 (2.1) książk. lekcew. złożony z kabotynów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kabotyństwo

popisywanie się w celu wywołania wrażenia na innych poprzez użycie tanich efektów; kabotynizm, efekciarstwo, szpan, szpanerstwo


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) książk. zgrywanie się, tromtadracja


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kabowerdenka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rzad. mieszkanka Wysp Zielonego Przylądka

 (1.2) rzad. polit. obywatelka Republiki Zielonego Przylądka


Źródła:

Wiktionary

Kabowerdeńczyk

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) rzad. mieszkaniec Wysp Zielonego Przylądka

 (1.2) rzad. obywatel Republiki Zielonego Przylądka


Źródła:

Wiktionary

Kabowerdeński

związany z Republiką Zielonego Przylądka (państwem w Afryce) lub z Wyspami Zielonego Przylądka (archipelagiem, na którym leży to państwo); kabowerdyjski


Źródła:

SJP.pl

Kabowerdyjski

związany z Republiką Zielonego Przylądka (państwem w Afryce) lub z Wyspami Zielonego Przylądka (archipelagiem, na którym leży to państwo); kabowerdeński


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Republiką Zielonego Przylądka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kabrio

cabrio; potocznie: kabriolet;
1. nadwozie samochodu osobowego ze składanym dachem;
2. samochód o takim nadwoziu


Źródła:

SJP.pl

Kabriolecik

zdrobnienie od: kabriolet


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od kabriolet


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kabriolet

1. nadwozie samochodu osobowego ze składanym dachem; samochód o takim nadwoziu;
2. dawniej: jednokonny, lekki powóz o dwóch kołach, mający podwyższone siedzenia i składaną budę


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) mot. samochód osobowy o otwartym nadwoziu (brak stałego dachu)

 (1.2) lekki powóz dwukołowy o podwyższonym siedzeniu


Kabriolet

Kabriolet – rodzaj nadwozia samochodu z odkrytą kabiną pasażerską, wyposażonego najczęściej w miękki składany dach z impregnowanego materiału.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kabriolimuzyna

rodzaj nadwozia samochodu osobowego


Źródła:

SJP.pl

Kabuki

jeden z trzech gatunków japońskiego teatru klasycznego


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) rodzaj tradycyjnego teatru japońskiego;


Kabuki (jap. 歌舞伎) – jeden z trzech głównych rodzajów tradycyjnego teatru japońskiego, wywodzący się z XVII wieku. Pozostałe dwa to nō (lub "nōgaku") i bunraku.

W 2005 roku został proklamowany arcydziełem ustnego i niematerialnego dziedzictwa ludzkości, a w 2008 roku wpisany na listę niematerialnego dziedzictwa UNESCO.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kabul

gęsty, pikantny sos do potraw mięsnych


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) kulin. gęsty sos pomidorowy lub przyrządzany z musztardy i galaretki porzeczkowej, podawany do zimnych mięs


Kabul (dari, paszto کابل) – stolica i największe miasto Afganistanu, liczące ponad 4,6 mln mieszkańców (2021), położone w prowincji (wilajecie) Kabul; główny ośrodek gospodarczy, naukowy i kulturalny kraju; w starożytności znane jako "Ortospana", "Kabura" (Κάβουρα), "Kophes" lub "Kophene".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kabulczyk

mieszkaniec Kabulu


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Kabulu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kabulka

mieszkanka Kabulu


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Kabulu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kabulski

przymiotnik od: Kabul (stolica Afganistanu)


przymiotnik

 (1.1) odnoszący się do miasta Kabul


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kabura

skórzany futerał na rewolwer lub pistolet


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) wojsk. futerał, pokrowiec na krótką broń palną, noszony zazwyczaj u pasa, mający zabezpieczenie przed wypadaniem broni;


Kabura – rodzaj futerału przeznaczonego do noszenia broni krótkiej (zazwyczaj pistoletu lub rewolweru). Najczęściej przypinana do pasa, niekiedy dzięki specjalnej uprzęży noszona pod pachą lub na udzie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kabyl

mieszkaniec Kabylii (krainy w Algierii)


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) antrop. mężczyzna wywodzący się z chamickich, berberyjskich ludów północnej Algierii; mężczyzna pochodzący z Kabylii, mający kabylskie pochodzenie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kabylia

kraina w północnej Algierii


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. kraina geograficzna w północno-zachodniej Algierii


Kabylia (kab. "Tamurt Iqbayliyen", "Tamurt n Leqbayel", arab. القبائل = "Al-Kaba'il", fr. "Kabylie") – górzysta kraina geograficzna w północnej Algierii, w Atlasie Tellskim, na wschód od niewielkiej niziny Mitidja. Głównym miastem jest Tizi Wuzu, a także Akbou i Kherrata.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kabylka

mieszkanka Kabylii (krainy w Algierii)


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta wywodząca się z chamickich, berberyjskich ludów północnej Algierii; kobieta pochodzący z Kabylii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kabylski

przymiotnik od: Kabylia (kraina w Algierii)


przymiotnik

 (1.1) związany z Kabylią, dotyczący Kabylii

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. afroazjatycki język używany przez Kabylów głównie w północnej Algierii;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kabylskojęzyczny

przymiotnik

 (1.1) taki, który posługuje się językiem kabylskim

 (1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem kabylskim

 (1.3) spisany, stworzony w języku kabylskim


Źródła:

Wiktionary

Kabza

przestarzale: woreczek na pieniądze, sakiewka; kiesa


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. torba lub woreczek na pieniądze

 (1.2) współcz. przen. zasoby finansowe, przest. żart. majątek

 (1.3) gw-pl|Górny Śląsk. kieszeń w stroju męskim

 (1.4) daw. uczn. karcer jako kara szkolna


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kabzel

dawniej: kapsel; kapsla (dawniej), kabzla (dawniej)


Źródła:

SJP.pl

Kabziński

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kabzla

dawniej: kapsel; kabzel (dawniej), kapsla (dawniej)


Źródła:

SJP.pl

Kabzułka

dawniej: kapsułka


Źródła:

SJP.pl

Kabłączasty

mający kształt kabłąka; pałąkowaty; kabłąkowaty


Źródła:

SJP.pl

Kabłączek

1. mały kabłąk;
2. kabłączek skroniowy - kółko z brązu naszyte na opasce przepasującej czoło


Źródła:

SJP.pl

Kabłączkowaty

wygięty w łuk, w kształcie kabłączka; pałąkowaty


Źródła:

SJP.pl

Kabłąk

1. zakrzywienie, wygięcie w łuk, w półkole; pałąk;
2. przedmiot zakrzywiony, wygięty w łuk; pałąk;
3. w wojsku: osłona w ręcznej broni palnej ochraniająca język spustowy przed przypadkowym naciśnięciem


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) półkoliście wygięta część jakiegoś przedmiotu


Kabłąk – element konstrukcyjny wygięty w łuk, pełniący funkcję osłony w broni palnej i białej.

W broni białej stanowi część rozbudowanego jelca (osłony rękojeści) w postaci sztaby będącej przedłużeniem przedniego ramienia krzyża chroniąc dłoń użytkownika podczas walki. W broni palnej stanowi osłonę języka spustowego, zabezpieczając go przed przypadkowym naciśnięciem lub uszkodzeniem (stosowany w większości rodzajów ręcznej broni strzeleckiej).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kabłąkowaty

w kształcie kabłąka; pałąkowaty


Źródła:

SJP.pl

Kabłąkowy

przymiotnik od: kabłąk


Źródła:

SJP.pl

Kac

potocznie: stan złego samopoczucia po pewnym czasie od spożycia większej ilości alkoholu; kacenjamer, katzenjammer, kociokwik


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) pot. występowanie nieprzyjemnych objawów (bólu głowy, pragnienia) na skutek nadmiernego spożycia alkoholu;


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kacabaja

kacabajka;
1. potocznie: ciepła watowana peleryna damska;
2. dawniej: watowany kaftan męski lub damski; szubka


Źródła:

SJP.pl

Kacabajka

kacabaja;
1. potocznie: ciepła watowana peleryna damska;
2. dawniej: watowany kaftan męski lub damski; szubka


Źródła:

SJP.pl

Kacap

1. pogardliwe określenie Rosjanina; Moskal (moskal), Rusek (rusek), Ruski (ruski);
2. osoba ograniczona, mało rozgarnięta; tuman;
3. przestarzale: język rosyjski jako przedmiot


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pot. pogard. (zwł. warszawa.) Rosjanin, dawniej także obywatel Związku Radzieckiego

 (1.2) przest. pejor. chłop wielkoruski

 (1.3) lwów. głupiec


Zobacz też: Kacap – kanał wodny, dopływ Udalu.

Kacap (z ukr. "кацап") – przezwisko, pogardliwe lub rubaszne określenie Rosjanina, chłopa rosyjskiego (wielkoruskiego) lub człowieka ograniczonego. Określenie niekiedy uważane jest za przestarzałe.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kacapia

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zbiorowość tworzona przez kacapów

 (1.2) pogard. Rosja


Źródła:

Wiktionary

Kacapistan

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) pogard. Rosja


Źródła:

Wiktionary

Kacapka

lekceważąco o Rosjance; Ruska (ruska), Sowietka (sowietka)


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. pogard. Rosjanka, dawniej także obywatelka Związku Radzieckiego


Kacapka (Katsapka) – jezioro w Polsce na Wyżynie Wołyńskiej na Grzędzie Horodelskiej w województwie lubelskim w powiecie hrubieszowskim w gminie Horodło w dorzeczu Bugu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kacapski

→ kacap


przymiotnik

 (1.1) pot. pogard. rosyjski

 (1.2) pot. pogard. radziecki

 (1.3) pot. głupi, ograniczony


Patrz:kacap

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kacapstan

pogardliwie: Rosja; kacapstan


Źródła:

SJP.pl

Kacaraba

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Lwów. kot, zwłaszcza duży


Źródła:

Wiktionary

Kacarka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. żart. w czasach PRL-u, sprzedawczyni wody sodowej z saturatora ulicznego


Źródła:

Wiktionary

Kacała

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kacenjamer

złe samopoczucie po przepiciu; katzenjammer, kac, kociokwik


Źródła:

SJP.pl

Kacerek

rodzaj sieci do połowu ryb i raków; kancerek, kacerz, kasarek, podbierak, kancer


Źródła:

SJP.pl

Kacerski

w religioznawstwie: dotyczący kacerza, czyli osoby wyznającej poglądy niezgodne z zasadami wiary w Kościele rzymskokatolickim; heretycki, odstępczy, innowierczy


przymiotnik

 (1.1) przest./daw. rel. przym. od: kacerz; heretycki, protestancki

 (1.2) daw. zgubny, szkodliwy, niszczący


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kacerstwo

w religioznawstwie:
1. poglądy sprzeczne zasadami Kościoła rzymskokatolickiego, odstępstwo od wiary; herezja, zaprzaństwo, apostazja, bezbożność;
2. ogół osób wyznających poglądy sprzeczne z nauką tego Kościoła


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) przest. herezja, nauka odrzucająca dogmaty religii katolickiej

 (1.2) daw. zbiorowość kacerzy, heretyków, odszczepieńców


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kacerz

1. odstępca od wiary rzymskokatolickiej; heretyk, apostata;
2. rodzaj sieci do połowu ryb i raków; kancerek, kacerek, kasarek, podbierak, kancer


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) przest. rel. odstępca od religii rzymskokatolickiej (w szczególności protestant)

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (3.1) ryb. sieć do połowu ryb i raków

 (3.2) daw. dziura z błotem, kaczy dół


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kacet

potocznie: hitlerowski obóz koncentracyjny (niem. odczytanie skrótu: KZ, od Konzentrationslager)


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) hist. pot. obóz koncentracyjny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kacetowiec

więzień obozu koncentracyjnego, kacetu


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) więzień obozu koncentracyjnego


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kacha

zdrobnienie od: Katarzyna


Źródła:

SJP.pl

Kacheksja

skrajne wyniszczenie ustroju z zanikiem tkanki tłuszczowej i mięśni; charłactwo


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. stopniowe wyniszczanie i ubytek masy ciała wskutek choroby lub jako efekt przyjmowania leków


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kachektyczny

→ kacheksja


Patrz:kacheksja

Źródła:

SJP.pl

Kachektyk

osoba cierpiąca na charłactwo, kacheksję, z organizmem skrajne wyniszczonym chorobą, z zanikiem tkanki tłuszczowej i mięśni; charłak


Źródła:

SJP.pl

Kachel

dawniej: wyrób ceramiczny stosowany jako okładzina ścian pieców i kuchni; kafel


Źródła:

SJP.pl

Kachetia

kraina historyczna we wschodniej Gruzji


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) hist. geogr. kraina historyczna we wschodniej Gruzji

 (1.2) adm. geogr. jednostka administracyjna we wschodniej Gruzji ze stolicą w Telawi;


Kachetia ( კახეთის მხარე, trb. "Kachetis Mchare"; კახეთი, trb. "Kacheti") – jednostka administracyjna (region) we wschodniej Gruzji ze stolicą w Telawi. Na północy graniczy z Rosją, na południu i wschodzie z Azerbejdżanem, na zachodzie z regionami Dolna Kartlia i Mccheta-Mtianetia. Główną rzeką wschodniej części regionu jest Alazani, zachodniej – Iori. Mieszkańcy Kachetii mówią dialektem języka gruzińskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kachetyjczyk

mieszkaniec Kachetii (krainy w Grecji)


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Kachetii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kachetyjka

mieszkanka Kachetii (krainy w Grecji)


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Kachetii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kachetyjski

przymiotnik od: Kachetia (kraina historyczna w Gruzji)


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Kachetią, dotyczący Kachetii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kachina

nadprzyrodzona istota, duch natury z wierzeń Indian Pueblo; katchina


Źródła:

SJP.pl

Kachla

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Spisz, Śląsk Cieszyński. kafel


Źródła:

Wiktionary

Kachlany

przymiotnik relacyjny

 (1.1) przest. gwara. kaflowy, zbudowany z kafli


Źródła:

Wiktionary

Kachna

zdrobnienie od: Katarzyna; Kasia


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) zgrub. poufała forma imienia Katarzyna


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kachniarz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kachowka

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. miasto na południu Ukrainy, w obwodzie chersońskim;


Kachowka (ukr. Каховка) – miasto na południu Ukrainy, w obwodzie chersońskim. W 2019 liczyło 35,9 tys. mieszkańców.

Miasto leży nad Zbiornikiem Kachowskim, jest ośrodkiem przemysłu maszynowego, metalowego oraz spożywczego.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kaci

przymiotnik od: kat (np. kaci topór); katowski


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z katem, należący do lub dotyczący kata

forma rzeczownika.

 (2.1) M. i W. lm. od kat


Kaci ( Hangmen) – sztuka teatralna autorstwa Martina McDonagha, wystawiona po raz pierwszy w Londynie we wrześniu 2015 i wyróżniona Laurence Olivier Award za rok 2015 w kategorii "najlepsza nowa sztuka". Tekst utrzymany jest w konwencji czarnej komedii.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kacowe

żartobliwie: urlop na żądanie


Patrz:kac

Źródła:

SJP.pl

Kacownik

potocznie: osoba, która ma kaca, źle się czuje po wypiciu dużej ilości alkoholu


Źródła:

SJP.pl

Kacowy

→ kac


Patrz:kac

Źródła:

SJP.pl

Kacper

imię męskie


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.;


Kacper, Kasper, Kaspar, Gaspar – imię męskie pochodzenia perskiego, oboczności powstałe jako przekształcenie imienia Kasper, pochodzącego od perskiego "ganzabara" („strażnik skarbca”) od "*ganzah" (“skarb”) + "*barah" (“brzemię”), od praindoeuropejskiego "*bʰer-" („brać”).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kacperczyk

nazwisko


Kacperczyk, także Bracia Kacperczyk, potocznie również Kacperczyki – polski duet muzyczny pochodzący z Lublina. W skład duetu wchodzą bracia – Maciej Mateusz Kacperczyk (ur. 22 stycznia 1998) i Paweł Kacperczyk (ur. 29 października 1999).

Popularność zyskali przy okazji dołączenia do SBM Label. Ich pierwszy album "Sztuki piękne" zadebiutował na 20. miejscu na liście sprzedaży OLIS. Drugi album "Kryzys wieku wczesnego" dotarł do 11. miejsce po pierwszym tygodniu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kacperek

1. nazwisko;
2. zdrobnienie od: Kacper (imię męskie)


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m. zdrobn. od: Kacper


Kacperek – polski serial telewizyjny z 1987 roku w reżyserii Ryszarda Zatorskiego. Zdjęcia kręcono w Warszawie i w Płońsku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kacperkowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Kacperka lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Kacperski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kacprostwo

Kacper z małżonką; Kacprowie


Źródła:

SJP.pl

Kacprowicz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kacprowie

Kacper z małżonką; Kacprostwo


Źródła:

SJP.pl

Kacprowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Kacpra lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Kacprzak

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kacprzycki

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kacprzyk

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kacwin

wieś w województwie małopolskim, w powiecie nowotarskim


Kacwin (słow. "Kacvín", węg. "Szentmindszent", niem. "Katzwinkel" – koci zakątek) – wieś w Polsce położona na Spiszu w województwie małopolskim, w powiecie nowotarskim, w gminie Łapsze Niżne. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa nowosądeckiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kacyk

1. przywódca plemienny;
2. potocznie: urzędnik samowolnie sprawujący władzę, wykorzystujący stanowisko dla własnych korzyści


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) etn. przywódca plemienny;

 (1.2) pot. pejor. urzędnik nadużywający władzy


Kacyk (hiszp. "cacique" lub "cazique", /kaˈsike/; port. /kɐˈsikɨ/, /kaˈsiki/, r.ż. "cacica") – pochodzące z języka Tainów (za pośrednictwem hiszpańskiego) określenie dla przywódcy plemienia, szlachcica indiańskiego, na obszarze Ameryki Łacińskiej, sprawującego opiekę nad wsią bądź osadą, razem z kapłanami, szamanami i starszyzną wojowników, mającego do tego prawo z tytułu posiadania ziemi. Kacyk reprezentował także swoich poddanych w kontaktach z władzami hiszpańskimi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kacykarzyk

rodzaj ptaków z rodziny kacykowatych


Źródła:

SJP.pl

Kacyki

1. przywódca plemienny;
2. potocznie: urzędnik samowolnie sprawujący władzę, wykorzystujący stanowisko dla własnych korzyści


Kacyki (Icterinae) – monotypowa podrodzina ptaków z rodziny kacykowatych (Icteridae).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kacykostwo

potocznie: nadużywanie władzy przez urzędnika, zwłaszcza prowincjonalnego, dla osiągnięcia osobistych korzyści


Źródła:

SJP.pl

Kacykowate

rodzina ptaków z rzędu wróblowych


Kacykowate (Icteridae) – rodzina ptaków z rzędu wróblowych (Passeriformes), obejmująca ponad sto gatunków. Występują wyłącznie w Nowym Świecie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kacykowaty

o cechach kacykowatych (rodzina ptaków)


Źródła:

SJP.pl

Kacykowiec

rodzaj ptaków z rodziny kacykowatych


Źródła:

SJP.pl

Kacykowski

przymiotnik od: kacyk; kacykowy


Źródła:

SJP.pl

Kacykowy

przymiotnik od: kacyk; kacykowski


Źródła:

SJP.pl

Kaczan

1. głąb kapusty;
2. kolba kukurydzy


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) głąb, rdzeń kapusty, brukwi

 (1.2) kolba kukurydzy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kaczanowo

Kaczanowo – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie wrzesińskim, w gminie Września.

Wieś duchowna, własność kustosza kapituły katedralnej poznańskiej, pod koniec XVI wieku leżała w powiecie pyzdrskim województwa kaliskiego.

W latach 1954–1959 wieś należała i była siedzibą władz gromady Kaczanowo, po jej zniesieniu w gromadzie Września-Południe. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego.


Źródła:

Wikipedia

Kaczanowski

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kaczarnia

w rolnictwie: gospodarstwo wyspecjalizowane, zajmujące się hodowlą kaczek; kacza ferma


Źródła:

SJP.pl

Kaczawa

rzeka w Polsce


Kaczawa (niem. "Katzbach", dawniej "Kacbacha") – rzeka w południowo-zachodniej Polsce, na Dolnym Śląsku, lewy dopływ Odry. Przepływa przez województwo dolnośląskie. Swoje źródła ma w Górach Kaczawskich (Góry Ołowiane – pn. stok zalesionej góry Turzec), powyżej Kaczorowa. Obecnie dla Gór Pogórza Kaczawskiego Kaczawa stanowi istotny składnik krajobrazu, zaś w czasach historycznych stanowiła główną oś komunikacyjną i osadniczą regionu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kaczawski

przymiotnik od Kaczawa


Źródła:

SJP.pl

Kaczać

czasownik przechodni niedokonany

 (1.1) gw-pl|Drohobycz,Litwa, Supraśl,Brasławszczyzna,Polesie,Wileńszczyzna. reg-pl|Kresy południowe. toczyć, taczać, turlać

 (1.2) gw-pl|Brasławszczyzna,Wileńszczyzna. wałkować

 (1.4) gw-pl|Sokółka,Oleszkowce,Wileńszczyzna. maglować

 (2.4) gw-pl|Rybnik. taplać się

 (2.7) gw-pl|Żegowicze. walać się, poniewierać się


Źródła:

Wiktionary

Kaczenica

skorupiak z rzędu wąsonogów


Źródła:

SJP.pl

Kaczeniec

roślina błotna z rodziny jaskrowatych; kaczyniec, knieć


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy

 (1.1) bot. nazwa systematyczna|Caltha palustris|ref=tak., knieć błotna; roślina o żółtych kwiatach i nerkowatych liściach;

 (1.2) kwiat kaczeńca (1.1)


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kaczeńcowy

przymiotnik od: kaczeniec


Źródła:

SJP.pl

Kaczinka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) etn. przedstawicielka grupy etnicznej zamieszkującej stan Kaczin w północnej Mjanmie;


Źródła:

Wiktionary

Kaczka

1. ptak wodny z rzędu blaszkodziobych, dziki lub udomowiony, charakteryzujący się krótką szyją, spłaszczonym dziobem oraz krótkimi nogami;
2. potrawa z tego ptaka;
3. potocznie: zmyślona, nieprawdziwa wiadomość (zwykle w wyrażeniu "kaczka dziennikarska"); plotka;
4. naczynie umożliwiające chorym mężczyznom oddawanie moczu bez wstawania z łóżka;
5. w lotnictwie: układ aerodynamiczny samolotu lub szybowca o usterzeniu wysokości umieszczonym w przedniej części kadłuba, przed skrzydłami


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ornit. ptak z rodziny kaczkowatych;

 (1.2) ornit. samica kaczki (1.1)

 (1.3) kulin. mięso lub potrawa z kaczki (1.1)

 (1.4) med. naczynie do oddawania moczu bez wstawania z łóżka

 (1.5) pot. nieprawdziwa informacja;

 (1.6) lotn. jeden z typów konstrukcji samolotów;

 (1.7) rzut kamieniem tak, aby odbił się kilkukrotnie od powierzchni wody;


Kaczka – nazwa określająca niektóre gatunki z rodziny kaczkowatych, podrodziny kaczek, w szczególności z rodzajów "Anas", "Netta" i "Aythya". W Polsce zwyczajowo kaczki dzieli się na kaczki pływające (kaczki właściwe) i kaczki nurkujące (grążyce).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kaczkarnia

miejsce odłowu kaczek


Źródła:

SJP.pl

Kaczkarz

myśliwy polujący najchętniej na kaczki


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) łow. myśliwy preferujący polowanie na kaczki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kaczki

podrodzina ptaków z rodziny kaczkowatych, średniej wielkości i różnorodnym ubarwieniu, zamieszkujących różne śródlądowe zbiorniki wodne


Kaczki (Anatinae) – podrodzina ptaków z rodziny kaczkowatych (Anatidae). Są to ptaki wodne średniej wielkości o stosunkowo krótkiej szyi.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kaczkomat

automat do wydawania pokarmu dla wodnych ptaków


rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) automat z karmą dla ptaków


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kaczkonosy

mający nos podobny do dzioba kaczki


Źródła:

SJP.pl

Kaczkowate

rodzina ptaków blaszkodziobych, obejmująca gatunki wodne zamieszkujące cały świat


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) ornit. nazwa systematyczna|Anatidae|ref=tak., rodzina ptaków z rzędu blaszkodziobych;


Kaczkowate (Anatidae) – rodzina ptaków z rzędu blaszkodziobych (Anseriformes). Obejmuje gatunki wodne, zamieszkujące cały świat, poza Antarktydą.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kaczkowaty

1. o cechach kaczkowatych (rodzina ptaków);
2. podobny do kaczki, taki jak u kaczki, charakterystyczny dla kaczki, np. kaczkowaty chód; kaczy


przymiotnik

 (1.1) pot. charakterystyczny dla kaczki, taki jak u kaczki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kaczkowo

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. nazwa kilku wsi w Polsce;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kaczkowski

nazwisko, np.:
1. Karol Kaczkowski (1797-1867), polski lekarz i działacz społeczny;
2. Zygmunt Kaczkowski (1825-96), polski powieściopisarz


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kaczlin

roślina z rodziny gruboszowatych, występująca w strefie tropikalnej, hodowana jako roślina ozdobna; kalanchoe


Kaczlin – średniej wielkości wieś sołecka w Polsce, położona w województwie wielkopolskim, w powiecie międzychodzkim, w gminie Sieraków, na terenie Sierakowskiego Parku Krajobrazowego


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kaczma

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) stpol., rzad. śrpol.; dziś gw-pl|Śląsk Cieszyński, Górny Śląsk. karczma


Źródła:

Wiktionary

Kaczmar

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kaczmarczyk

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kaczmarek

nazwisko


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kaczmarkiewicz

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kaczmarski

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kaczmarzyk

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kacznik

pomieszczenie przeznaczone dla stadka rozpłodowego kaczek


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) roln. pomieszczenie dla kaczek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kaczo

przysłówek

 (1.1) na sposób kaczy


Źródła:

Wiktionary

Kaczodzioby

mający dziób podobny do dzioba kaczki


Źródła:

SJP.pl

Kaczor

samiec kaczki


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) ornit. samiec kaczki


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kaczorek

zdrobnienie od: kaczor


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) zdrobn. od kaczor

 (1.2) mały kaczor

 (1.3) icht. nazwa systematyczna|Adrianichthys kruyti|Weber., słodkowodna ryba z rodziny kaczorkowatych, zagrożona wyginięciem;

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) sterczący kosmyk włosów


Kaczorek ("Adrianichthys kruyti") – krytycznie zagrożony wyginięciem gatunek słodkowodnej ryby z rodziny kaczorkowatych (Adrianichthyidae). Jest endemitem jeziora Poso położonego na Celebes. Ciało tej ryby osiąga długość do 16 cm. Wyróżnia się powiększonymi szczękami nadającymi jego pyskowi formę szufladki, stąd nazwa gatunku i całej rodziny kaczorkowatych. Biologia tego gatunku jest słabo poznana.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kaczorowski

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kaczorski

→ Kaczory


przymiotnik

 (1.1) dotyczący Kaczorów


Patrz:Kaczory

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kaczoruk

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kaczory

samiec kaczki


Kaczory (niem. "Erpel") – miasto w Polsce położone w województwie wielkopolskim, w powiecie pilskim, w gminie Kaczory.

Pod względem historycznym Kaczory leżą na Krajnie. Wieś królewska należała do starostwa ujskiego, pod koniec XVI wieku leżała w powiecie nakielskim województwa kaliskiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa pilskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kaczorzanin

mieszkaniec Kaczor (miasta lub wsi w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Kaczorzanka

mieszkanka Kaczor (miasta lub wsi w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Kaczucha

zgrubienie od: kaczka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zgrub. od kaczka

 (1.2) rub. o kaczce

 (1.3) pot. kolej. nieduża lokomotywa manewrowa

 (1.4) środ. mot. citroën 2CV

 (1.5) środ. mot. dostawczak marki Mercedes

 (1.7) środ. w żargonie narkomanów: butelka do palenia marihuany

 (1.8) pot. tylko w lm. kaczuchy → taniec wykonywany do popularnej szwajcarskiej piosenki ludowej;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kaczuchna

pieszczotliwie o kaczce - ptaku; kaczusia, kaczuszka


Źródła:

SJP.pl

Kaczucza

hiszpański taniec ludowy


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) choreogr. żywy hiszpański taniec tradycyjny

 (1.2) muz. muzyka towarzysząca kaczuczy (1.1)


Kaczucza (hiszp. Cachucha) – żywy hiszpański taniec ludowy z towarzystwem kastanietów, w metrum 3/4.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kaczusia

pieszczotliwie o kaczce - ptaku; kaczuchna, kaczuszka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pieszcz. kaczka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kaczuszka

pieszczotliwie o kaczce - ptaku; kaczuchna, kaczusia


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. od: kaczka

 (1.2) mała kaczka

 (1.3) zabawka w formie kaczki

 (1.4) ornit. ptak z rodzaju nazwa systematyczna|Nettapus|ref=tak.

 (1.5) niewysoki obcas damskich butów, szeroki u nasady, wąziutki na końcu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kaczy

1. dotyczący kaczki - ptaka (np. kacze jaja);
2. podobny do kaczki, taki jak u kaczki, charakterystyczny dla kaczki, np. kaczy chód; kaczkowaty


przymiotnik

 (1.1) dotyczący, odnoszący się do kaczki (o ptaku)

 (1.2) charakterystyczny dla kaczki, mający cechy kaczki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kaczyca

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ornit. kulin. gw-pl|Śląsk Cieszyński. kaczka

 (1.2) daw. gw-pl|Śląsk Cieszyński. niski żelazny piec


Źródła:

Wiktionary

Kaczyce

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Kaczydło

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) przest. mały, płytki staw, bajoro, błoto


Źródła:

Wiktionary

Kaczyka

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. wieś w Rumunii, na Bukowinie, skupisko ludności polskiego pochodzenia;


Kaczyka ( "Cacica") – wieś w Rumunii, w okręgu Suczawa, w gminie Kaczyka. W 2011 roku liczyła 1110 mieszkańców. Jest miejscem lokacji dużej, czynnej kopalni soli.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kaczyniec

roślina błotna z rodziny jaskrowatych; kaczeniec, knieć


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) bot. syst. nazwa systematyczna|Caltha palustris|L.|ref=tak., gatunek rośliny zielnej z rodziny jaskrowatych, szeroko rozprzestrzeniony na całej półkuli północnej

 (1.2) bot. roślina z gatunku kaczyńców (1.1)


Zobacz też: knieć błotna - roślina, Kaczyniec – osada.

Kaczyniec – ("dawniej także Kaczeniec") wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie kolskim, w gminie Koło.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa konińskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kaczysta

pogardliwie: zwolennik Jarosława (a wcześniej także Lecha) Kaczyńskiego


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) publ. pejor. lub iron. zwolennik braci Kaczyńskich i ich polityki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kaczystka

pogardliwie: zwolenniczka Jarosława (a wcześniej także Lecha) Kaczyńskiego


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) publ. pejor. lub iron. zwolenniczka braci Kaczyńskich i ich polityki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kaczystowski

przymiotnik

 (1.1) publ. pejor. lub iron. związany ze zwolennikami braci Kaczyńskich i ich polityki


Źródła:

Wiktionary

Kaczyzm

pogardliwie: rządy lub poglądy Jarosława (a wcześniej także Lecha) Kaczyńskiego


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) publ. polit. pejor. lub iron. etykietka językowa, hasło polityczne określające rządy braci Jarosława i Lecha Kaczyńskich;


Kaczyzm (rzadziej: kaczologia) – neologizm, koncept ideologiczny, pejoratywne lub satyryczne określenie rządów partii Prawo i Sprawiedliwość (PiS), pochodzące od nazwisk polskich polityków, braci Jarosława i Lecha Kaczyńskich. Jako określenie ironiczne lub propagandowe jest ono używane przez przeciwników ugrupowań politycznych braci Kaczyńskich, natomiast przez zwolenników PiS jest uważane za nieadekwatne i obraźliwe.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kaczyński

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kaczątko

pieszczotliwe zdrobnienie od: kaczę


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) pieszcz. młoda kaczka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kaczę

pisklę kaczki


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) ornit. pisklę kaczki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kada

zdrobnienie od: Leokadia; Loda


Źródła:

SJP.pl

Kadafi

nazwisko, np. Muammar Kadafi (al-Kaddafi, 1942-2011), libijski polityk, przywódca Libii, pułkownik


Źródła:

SJP.pl

Kadaif

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) kulin. deser na bazie sera i opcjonalnie – ciasta filo lub makaroników z semoliny; zwykle po wierzchu barwiony na pomarańczowo i posypywany siekanymi pistacjami; specjalność kuchni narodowych na Bałkanach, Bliskim Wschodzie i w Maghrebie


Źródła:

Wiktionary

Kadar

nazwisko węgierskie, np. János Kádár, właśc. János Csermanek (1912 - 1989) - węgierski przywódca komunistyczny w latach 1956-1988


Źródła:

SJP.pl

Kadarka

szczep czerwonych winogron, popularny w uprawach winorośli na Węgrzech


Kadarka (węg. "kádár" „bednarz”), gymza, gamza – czerwony szczep winorośli właściwej, najpopularniejsza odmiana winorośli na Węgrzech, uprawiana na całym Półwyspie Bałkańskim (Bułgaria – pod nazwą gymza, gamza, Albania, Macedonia Północna, Serbia).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kadaryci

przedstawiciel lub zwolennik kadaryzmu (szkoły teologicznej w islamie)


Źródła:

SJP.pl

Kadaryta

przedstawiciel lub zwolennik kadaryzmu (szkoły teologicznej w islamie)


Źródła:

SJP.pl

Kadarytka

→ kadaryta


Patrz:kadaryta

Źródła:

SJP.pl

Kadaryzm

1. ustrój Węgierskiej Republiki Ludowej trwający od lat 60. XX wieku aż do przywrócenia kapitalizmu na Węgrzech w 1989 roku; gulaszowy komunizm;
2. nurt teologii muzułmańskiej


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kadaster

urzędowy spis gruntów i budynków; kataster


Źródła:

SJP.pl

Kadastralny

związany z urzędowym rejestrem i wyceną nieruchomości; katastralny


Źródła:

SJP.pl

Kadastrować

sporządzać kadaster - urzędowy rejestr nieruchomości; katastrować


Źródła:

SJP.pl

Kadawer

ciało człowieka zmarłego lub śmiertelnie chorego, zatracające funkcje życiowe; cadaver


Źródła:

SJP.pl

Kadawerowy

→ kadawer


Patrz:kadawer

Źródła:

SJP.pl

Kadaweryczny

→ kadawer


Patrz:kadawer

Źródła:

SJP.pl

Kadaweryna

zasadowa amina stanowiąca jeden z produktów rozkładu bakteryjnego białek, działająca szkodliwie na układ krążenia


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biochem. organiczny związek chemiczny z grupy diamin, amina biogenna powstająca w procesie gnilnym białka, należy do tzw. "trupich jadów";


Kadaweryna ( cadaver ‘trup’, ‘zwłoki’), pentametylenodiamina, – organiczny związek chemiczny z grupy diamin, jedna z protamin, amina biogenna będąca produktem dekarboksylacji aminokwasu lizyny, powstaje jako produkt metabolizmu bakterii, a także w procesie gnilnym białka według reakcji:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kaddafi

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Kadecik

zdrobnienie od: kadet


Źródła:

SJP.pl

Kadecki

odnoszący się do kadeta, związany z kadetem


Źródła:

SJP.pl

Kadeelowski

→ KDL; KDL-owski


Źródła:

SJP.pl

Kadela

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kadena

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) inform. ekon. jedna z kryptowalut stworzona w 2019 r. przez firmę o tej samej nazwie


Kadena (jap. 嘉手納町 Kadena-chō) – miasto w Japonii, w prefekturze Okinawa, na wyspie Okinawa. Według danych na rok 2020 miejscowość zamieszkiwało 13 521 mieszkańców, a gęstość zaludnienia wyniosła 894,2 os./km².


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kadenacy

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kadencja

1. określony ustawą czas urzędowania obieralnego urzędnika lub organu;
2. dawniej: posiedzenie, zwłaszcza sądu;
3. w językoznawstwie: intonacja opadająca;
4. następstwo dźwięków nadające frazie muzycznej charakter zakończenia;
5. ozdobne, wirtuozowskie zakończenie utworu muzycznego lub jego części


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) polit. okres pełnienia funkcji (urzędu) przez obieralnego urzędnika lub organ;

 (1.2) jęz. intonacja opadająca, w polszczyźnie typowa dla zdania oznajmującego;

 (1.3) muz. sekwencja akordów mająca charakter zakończenia;

 (1.4) muz. wirtuozowska, improwizacyjna solówka w ramach większych utworów, np. koncertów orkiestrowych

 (1.5) sport. w kolarstwie: liczba obrotów pedałów na minutę

 (1.6) sport. w biegach: liczba kroków na minutę


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kadencjonalny

dawniej: odbywający się co kadencję, okresowy


Źródła:

SJP.pl

Kadencyjnie

przysłówek

 (1.1) zgodnie z kadencją


Źródła:

Wiktionary

Kadencyjność

zasada sprawowania funkcji publicznej lub urzędu przez ustalony z góry, maksymalny czas, na okres kadencji


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest kadencyjne


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kadencyjny

związany z kadencją


przymiotnik

 (1.1) odznaczający się okresowością


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kadenowski

dotyczący Kadena, Kadena-Bandrowskiego


Źródła:

SJP.pl

Kadenowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Kadena (Kadena-Bandrowskiego) lub z nim związany; Kadenowski


Źródła:

SJP.pl

Kadesz

w judaizmie: modlitwa za zmarłych


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kadet

uczeń szkoły przygotowującej do zawodu wojskowego, obecnie w Polsce - szkoły podchorążych


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) wojsk. uczeń oficerskiej szkoły wojskowej;

 (1.2) polit. hist. pot. członek Partii Konstytucyjno-Demokratycznej (K-D)

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) pot. samochód Opel Kadett


Kadet – tytuł ucznia bez szczególnego nadania w szkole wojskowej, a także w szkole pożarniczej, którym posługuje się tylko w okresie nauki w szkole kadetów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kadetka

w sporcie: zawodniczka młodsza od juniorki; młodziczka


Źródła:

SJP.pl

Kadett

[czytaj: kadet] model samochodu marki Opel


Źródła:

SJP.pl

Kadi

muzułmański sędzia wyrokujący na podstawie praw: islamskiego i zwyczajowego, a także interpretujący te prawa


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) praw. rel. sędzia muzułmański


Kadi (arab. قاضي "qāḍī") – sędzia muzułmański. Wydaje wyroki na podstawie znajomości prawa muzułmańskiego (szariatu) i prawa zwyczajowego (adat). Jest mianowany przez władze państwowe. Obszar geograficzny pozostający pod jego jurysdykcją nosi nazwę "kadilik".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kadisz

w judaizmie - modlitwa poddańcza, sławiąca wielkość Boga, obowiązkowo odmawiana przez rok po śmierci najbliższego członka rodziny i w każdą jej rocznicę; kadysz


Kadisz, również Kadysz, Kaddisz (hebr. קדיש – "święty"; jidysz: Kadesz) – jedna z najważniejszych modlitw w judaizmie, będąca składnikiem wszelkich żydowskich modłów zbiorowych. Jest to doksologia w języku aramejskim, wysławiająca Imię Boże, wyrażająca poddanie się Jego woli oraz wzywająca rychłego nadejścia królestwa Bożego. Często mylnie nazywana modlitwą za zmarłych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kadm

pierwiastek chemiczny o symbolu Cd, srebrzystobiały, miękki metal używany m.in. do ochronnego pokrywania metali


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu Cd i liczbie atomowej 48;


Kadm (Cd, łac. "cadmium") – pierwiastek chemiczny z grupy metali przejściowych układu okresowego. Nazwa pochodzi od słowa "kadmeia", będącego grecką nazwą rudy cynku, kalaminu, w której kadm został wykryty.

Minerałem tego pierwiastka, bez znaczenia przemysłowego, jest np. grenokit (CdS) i monteponit (CdO), ale jest zwykle uzyskiwany jako produkt uboczny przy produkcji cynku. Stanowi 0,00005% masy skorupy ziemskiej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kadm.

skrót od: kontradmirał (czytany jako cały, odmienny wyraz)


skrót

 (1.1) wojsk. mar. kontradmirał


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kadmejski

1. związany z Kadmosem - mitycznym założycielem Teb w Beocji;
2. kadmejskie zwycięstwo - zwycięstwo tragiczne zarówno dla pokonanego, jak i dla zwycięzcy


Źródła:

SJP.pl

Kadmon

w Kabale: określenie pierwszego człowieka


Źródła:

SJP.pl

Kadmos

postać z mitologii greckiej


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kadmowanie

pokrywać powierzchnię metalu kadmem


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|kadmować.


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kadmować

pokrywać powierzchnię metalu kadmem


Źródła:

SJP.pl

Kadmowiec

pierwiastek należący do dwunastej grupy układu okresowego pierwiastków; cynkowiec


Źródła:

SJP.pl

Kadmowy

przymiotnik od: kadm


przymiotnik

 (1.1) dotyczący kadmu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kadr

1. obraz filmowy zarejestrowany na pojedynczej klatce;
2. fragment fotografowanego obiektu;
3. wycinek negatywu przeznaczony do wywołania


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) fot. film. obraz widoczny w wizjerze aparatu fotograficznego lub kamery

forma rzeczownika|rodzaj=żeński.

 (2.1) D. lm. od kadra


Kadr, klatka filmowa lub tylko klatka – pole obrazu tworzonego przez obiektyw, wydzielone do obserwacji w urządzeniu optycznym.

W urządzeniach, w których istotne jest obserwowanie całego pola obrazu generowanego przez obiektyw, kadr ma kształt generowany przez okular i jest to obraz, co do zasady, w postaci koła (np. w lornetkach, lunetach, lupach, mikroskopach czy teleskopach).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kadra

zespół, team


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zespół wykwalifikowanych pracowników danej jednostki

 (1.2) sport. czołowi zawodnicy określonej dyscypliny sportowej

 (1.3) wojsk. jednostka organizacyjna wojska złożona z zawodowych oficerów, chorążych i podoficerów, będąca trzonem dla dalszych uzupełnień


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kadrel

dawniej: czarny salceson najniższej jakości produkowany z krwi i odpadków mięsnych; kadryl


Źródła:

SJP.pl

Kadrowa

kobieta pracująca w dziale kadr; personalna


Źródła:

SJP.pl

Kadrować

1. wybierać do sfotografowania lub nagrania część widzianego obrazu;
2. wycinać wybrany fragment z pierwotnie zarejestrowanego obrazu w celu jego dalszej obróbki i wyeksponowania


Źródła:

SJP.pl

Kadrowe

kobieta pracująca w dziale kadr; personalna


Źródła:

SJP.pl

Kadrowicz

zawodnik należący do kadry reprezentacyjnej; kadrowiec


Źródła:

SJP.pl

Kadrowiczka

zawodniczka należąca do kadry reprezentacyjnej


Źródła:

SJP.pl

Kadrowiec

1. zawodnik należący do kadry reprezentacyjnej; kadrowicz;
2. urzędnik pracujący w dziale kadr; kadrowy, personalny


Źródła:

SJP.pl

Kadrowo

przysłówek sposobu

 (1.1) biorąc pod uwagę kadrę


Źródła:

Wiktionary

Kadrowy

przymiotnik od: kadra


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z kadrą, dotyczący kadry


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kadry

dział prowadzący ewidencję pracowników


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) pot. dział zatrudniania i ewidencji pracowników


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kadryl

1. wytworny figurowy taniec francuski z czasów Napoleona I, wywodzący się z kontredansa;
2. nazwa pasjansa


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) przest. choreogr. figurowy taniec salonowy, tańczony parami w grupach, popularny w XIX wieku;

 (1.2) daw. muz. muzyka do kadryla (1.1)

 (1.4) włók. lekka jedwabna tkanina w kratkę lub kiełbasa


Kadryl (fr. "quadrille") – XVIII-wieczny taniec salonowy w metrum przemiennym 6/8 i 2/4. Nazwę "quadrille" wzięto od określenia oddziałku jazdy.

Taniec powstał na bazie kontredansa; modny za czasów Napoleona I we Francji, szybko zyskał popularność w innych krajach europejskich.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kadrówka

kompania kadrowa legionów J. Piłsudskiego w 1914 roku


Źródła:

SJP.pl

Kadubek

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. karmnik; budka lęgowa dla ptaków


Źródła:

Wiktionary

Kaduceusz

1. kerykejon;
a) w mitologii greckiej: laska Hermesa
b) symboliczna laska starogreckich posłów, symbol ich nietykalności
2. laska błazna


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) mitgr. mitrzym. laska opleciona dwoma wężami, pochylającymi ku sobie łby, niekiedy przewiązana wstążkami, zakończona parą skrzydeł lub wieńcem; atrybut bogów: greckiego Hermesa i greckiej Irydy oraz rzymskiego Merkurego; emblemat pokoju i handlu;

 (1.2) staroż. symboliczna laska starogreckiego keryksa (herolda, posła), oznaka jego nietykalności

 (1.3) laska błazna


☤

Kaduceusz (łac. "caduceus" „laska heroldów”), kerykejon (gr. κηρύκειον "kērýkeion"), oba od κῆρυξ ("kēryks" „herold”) – symboliczna laska.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kaduczny

przestarzale:
1. → kaduk (diabeł);
2. nietypowy w danej sytuacji przez swój rozmiar lub swoją intensywność


Źródła:

SJP.pl

Kaduczy

kadukowy;
1. → kaduk (majątek);
2. niesprawiedliwy lub uważany za niemający podstaw


Źródła:

SJP.pl

Kaduk

1. w dawnej Polsce: majątek po zmarłym bez krewnych, puścizna;
2. przestarzałe: diabeł


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) daw. praw. spadek pozostawiony bez dziedziców;

 (1.2) daw. med. padaczka

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) daw. diabeł, czart


Kaduk (łac. "caducus" 'upadający', później 'bezpański') – spadek pozostawiony bez dziedziców. Instytucja prawna wywodząca się z prawa rzymskiego ("ius caducum"). Związana jest z ograniczeniem dziedziczenia do określonego kręgu osób i ograniczeniami testamentowymi. W przypadku braku uprawnionych osób i braku testamentu spadek przypada władcy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kadukowy

kaduczy;
1. → kaduk (majątek);
2. niesprawiedliwy lub uważany za niemający podstaw


Źródła:

SJP.pl

Kadyk

rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) gw-pl|Mazury, Warmia. jałowiec


Źródła:

Wiktionary

Kadyks

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Hiszpanii;

 (1.2) geogr. prowincja w Hiszpanii


Ka


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kadykski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) rzad. związany z Kadyksem (miastem i prowincją w Hiszpanii)


Źródła:

Wiktionary

Kadyksyjczyk

mieszkaniec Kadyksu


Źródła:

SJP.pl

Kadyksyjka

mieszkanka Kadyksu


Źródła:

SJP.pl

Kadyksyjski

przymiotnik od: Kadyks (miasto w Hiszpanii)


Źródła:

SJP.pl

Kadyny

Kadyny (niem. "Kadien/Cadinen") – wieś w Polsce, położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie elbląskim, w gminie Tolkmicko.

Wieś szlachecka położona była w II połowie XVI wieku w województwie malborskim. W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa elbląskiego.


Źródła:

Wikipedia

Kadyrowiec

czeczeński żołnierz będący zwolennikiem Ramzana Kadyrowa


Źródła:

SJP.pl

Kadysz

w judaizmie - modlitwa poddańcza, sławiąca wielkość Boga, obowiązkowo odmawiana przez rok po śmierci najbliższego członka rodziny i w każdą jej rocznicę; kadisz


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) rel. jedna z ważniejszych i częściej odmawianych modlitw żydowskich


Kadysz, Kadysz Rządowy ( Кадыш, "Kadysz"; Кадыш, "Kadysz") – wieś na Białorusi, w obwodzie grodzieńskim, w rejonie grodzieńskim, na północ od Sopoćkiń, przy granicy z Litwą, nad Czarną Hańczą.

Kadysz jest położony przy starej drodze z Sopoćkin do Kopciowa na Litwie, 4 km od granicy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kadzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|kadzić.


Źródła:

Wiktionary

Kadzidełko

zdrobnienie od: kadzidło


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) patyczek pokrytego substancją, która żarząc się wydziela zapach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kadzidla

krzew lub niskie drzewo z rodziny osoczynowatych; kadzidłowiec


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) syst. bot. nazwa systematyczna|Boswellia|ref=tak., rodzaj drzew z rodziny osoczynowatych;

 (1.2) dendr. drzewo z rodzaju kadzidla (1.1)


Kadzidla, kadzidłowiec ("Boswellia" Roxb. ex Colebr.) – rodzaj drzew z rodziny osoczynowatych ("Burseraceae"). Obejmuje 20 gatunków występujących w środkowej Afryce, na Madagaskarze, Półwyspie Arabskim i w Indiach. Gumożywica pozyskiwana z niektórych gatunków, zwłaszcza z kadzidla Cartera, po zestaleniu daje olibanum stosowane jako kadzidło.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kadzidlanin

mieszkaniec Kadzidła


Źródła:

SJP.pl

Kadzidlanka

mieszkanka Kadzidła


Źródła:

SJP.pl

Kadzidlany

przymiotnik od: kadzidło


Źródła:

SJP.pl

Kadzidlański

przymiotnik od: Kadzidło


przymiotnik relacyjny

 (1.1) odnoszący się do Kadzidła, związany z Kadzidłem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kadzidło

substancja żywiczna, wydająca wonny zapach przy spalaniu, używana do celów kultu w wielu religiach (m.in. buddyzmie, taoizmie, szintoizmie, judaizmie, chrześcijaństwie)


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) przeznaczona do spalenia w celach kultu mieszanina żywic, dająca intensywną, przyjemną woń

 (1.2) pot. kośc. trybularz


Kadzidło (arab. لبٌان, "lubbān", hebr. "ketoret", gr. "libanos", "thymiana", łac. "tus", "incensum") – substancje zapachowe pochodzenia naturalnego uwalniane podczas spalania, stosowane w rytuałach religijnych, medytacji, w kosmetyce, kuchni i medycynie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kadzidłowiec

krzew lub niskie drzewo z rodziny osoczynowatych; kadzidla


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) syst. dendr. nazwa systematyczna|Boswellia|ref=tak., rodzaj drzew z rodziny osoczynowatych

 (1.2) dendr. drzewo z rodzaju kadzidłowców (1.1)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kadzidłowo

Ka


Źródła:

Wikipedia

Kadzidłowy

przymiotnik od: kadzidło


przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący kadzidła, związany z kadzidłem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kadzielnia

1. wieś w Polsce w województwie mazowieckim;
2. wzgórze o wysokości 417 m n.p.m. na Wyżynie Olkuskiej w miejscowości Witeradów w województwie małopolskim;
3. wzgórze w południowo-zachodniej części Kielc;
4. rezerwat przyrody nieożywionej znajdujący się w Kielcach w województwie świętokrzyskim


Kadzielnia – wzgórze w południowo-zachodniej części Kielc – stolicy województwa świętokrzyskiego. Kadzielnia, zbudowana z wapieni górnodewońskich (fran, famen), ma wysokość 295 m n.p.m. Obecne wyrobisko (wcześniej były tam kamieniołomy) wypełniają wody podziemne tworząc Jezioro Szmaragdowe.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kadzielnica

kościelne naczynie do spalania kadzidła; trybularz


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kośc. naczynie do spalania kadzidła;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kadzielniczka

zdrobnienie od: kadzielnica


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. kadzielnica


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kadzielny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) rzad. dotyczący kadzidła, związany z kadzidłem


Źródła:

Wiktionary

Kadziewicz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kadziować

czasownik przechodni niedokonany

 (1.1) chem. włók. doprowadzać barwniki kadziowe do postaci rozpuszczalnej


Źródła:

Wiktionary

Kadziowy

przymiotnik od: kadź


przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący kadzi, związany z kadzią


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kadziówka

ogniotrwała, płaska cegła do wykładania kadzi odlewniczych


Źródła:

SJP.pl

Kadzić

1. palić coś, żeby powstał wonny dym;
2. napełniać wonnym dymem, paląc jakąś substancję;
3. potocznie: chwalić, pochlebiać, prawić komplementy; słodzić, dosładzać


czasownik przechodni niedokonany

 (1.1) dymić kadzidłem

 (1.2) przen. perorować

 (1.3) pot. wypuszczać gazy trawienne, puszczać bąki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kadłub

1. główny element konstrukcyjny, np. kadłub statku;
2. tułów


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) główny element konstrukcyjny łączący w całość pozostałe części, zespoły i podzespoły; trzon konstrukcji;

 (1.2) pot. kadłub (1.1) statku

 (1.3) pot. kadłub (1.1) samolotu

 (1.4) anat. tułów, szczególnie jeśli bez kończyn

 (1.5) daw. wydrążony pień


Kadłub – w budownictwie część konstrukcji łącząca pozostałe elementy, zespoły i podzespoły wchodzące w jej skład.

Kadłub utrzymuje pozostałe części w określonym położeniu oraz przejmuje obciążenia działające na te części. Stanowi też osłonę chroniącą przed wpływami otoczenia. Małe kadłuby są nazywane korpusami.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kadłubek

zdrobnienie od: kadłub


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) pot. zdrobn. kadłub (w znaczeniu: tułów)

 (1.2) przest. naczynie z kory drzewnej

 (1.3) przest. wydrążony pniak drewniany, który wkłada się na wbity w ziemię pal, służący do naciągania powroza mostowego

 (1.4) reg. pułapka na szczury

 (1.5) reg. budka dla szpaków wieszana na drzewach

 (1.6) obraź. pejor. osoba pozbawiona wszystkich kończyn


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kadłubiec

Kadłubiec (dodatkowa nazwa w j. niem. Kadlubietz) – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie strzeleckim, w gminie Leśnica.

W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie opolskim.


Źródła:

Wikipedia

Kadłubkowy

→ kadłubek


Patrz:kadłubek

Źródła:

SJP.pl

Kadłubowaty

dotyczący wydłużonego wewnątrz kloca z drzewa, służącego za pojemnik lub naczynie


Źródła:

SJP.pl

Kadłubowiec

pracownik stoczni, zajmujący się budową kadłubów okrętowych


Źródła:

SJP.pl

Kadłubownia

hala w stoczni, w której montuje się kadłuby okrętów


Kadłubownia, spawalnia, hala prefabrykacji – dział w stoczni, w postaci dużej hali, w której budowane są większe elementy lub nawet całe sekcje kadłubów jednostek pływających, z których już poza kadłubownią, na pochylni lub w suchym doku formowany jest kadłub jednostki pływającej. W kadłubowni formowane są zarówno elementy płaskie (np. wregi) jak i przestrzenne.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kadłubowość

rzadko: posiadanie tylko części podstawowych elementów; niekompletność


Źródła:

SJP.pl

Kadłubowski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kadłubowy

1. taki, który ma związek z kadłubem - podstawową częścią konstrukcji, która łączy w całość pozostałe elementy;
2. częściowy, niemający charakteru całości; niekompletny, niepełny


Źródła:

SJP.pl

Kadź

1. rodzaj dużego naczynia używanego w gospodarstwie domowym;
2. zbiornik na ciecz używany w różnych procesach technologicznych;
3. roztwór zredukowanych barwników kadziowych


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) duże otwarte zbiorniki używane w różnych procesach technologicznych;

 (1.2) daw. duże naczynie w kształcie ściętego stożka

 (1.3) chem. włók. roztwór zredukowanych barwników kadziowych

 (1.4) daw. statek rzeczny do spławiania zboża

forma czasownika.

 (2.1) 2. os. lp. rozk. od: kadzić


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kadżar

przedstawiciel perskiej dynastii władającej Iranem w latach 1794-1925


Źródła:

SJP.pl

Kadżarka

przedstawicielka perskiej dynastii władającej Iranem w latach 1794-1925


Źródła:

SJP.pl

Kadżarowie

perska dynastia władająca Iranem w latach 1794-1925


Kadżarowie – dynastia pochodzenia turkmeńskiego rządząca w Iranie w latach 1794–1925.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kaem

karabin maszynowy


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) środ. wojsk. karabin maszynowy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kaemista

operator karabinu maszynowego


Źródła:

SJP.pl

Kaemistka

→ kaemista


Patrz:kaemista

Źródła:

SJP.pl

Kaemowy

→ kaem (karabin maszynowy)


Źródła:

SJP.pl

Kaes

potocznie: kara śmierci


Źródła:

SJP.pl

Kaesiak

środowiskowo: osoba skazana na karę śmierci


Źródła:

SJP.pl

Kaf

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) sf. odpowiednik kawy w twórczości science fiction


Ka


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kafala

system prawny występujący w niektórych krajach arabskich, regulujący zatrudnianie pracowników zagranicznych i uzależniający ich status pobytowy od pracodawcy (sponsora)


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) praw. w niektórych państwach arabskich: system kontroli zatrudnionych imigrantów, w którym pracodawca zapewnia pracownikom transport, zamieszkanie i wyżywienie oraz odpowiada za ich status prawny oraz dokumenty;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kafana

tradycyjna bałkańska kawiarnia lub tawerna serwująca jedzenie i napoje


Kafana – rodzaj lokalnego bistro (lub tawerny), powszechny w krajach byłej Jugosławii i w Albanii, w którym podaje się przede wszystkim napoje alkoholowe i kawę, a także często lekkie przekąski (meze) i inne potrawy. W wielu kafanach odbywają się występy muzyczne na żywo.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kafar

1. urządzenie do wbijania w grunt pali
2. pogardliwie o mężczyźnie postawnym, nierzadko głupawym


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) maszyna do wbijania pali w grunt;

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) slang. osiłek


Kafar – urządzenie budowlane służące do wbijania pionowych pali w ziemię lub w dno zbiornika wodnego. Nazwa wywodzi się z Keffer. Kafary wykorzystuje się podczas palowania – robót budowlanych wykonywanych najczęściej na grząskich lub niedostatecznie stabilnych gruntach oraz w budowlach nawodnych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kafarek

1. mały kafar;
2. dawniej: żelazny uchwyt do osadzenia łuczywa


Źródła:

SJP.pl

Kafarnaum

starożytna osada nad Jeziorem Tyberiadzkim w Palestynie; obecnie teren wykopalisk i park archeologiczny; nowotestamentalne miasto znane z działalności Chrystusa


rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. hist. starożytne miasto w północnym Izraelu, nad Jeziorem Galilejskim;


Kafarnaum (hebr. כְּפַר נַחוּם, "Kefar Nachum"; arab. كفر ناحوم, "Kafr Nahum"; pol. "Wioska Nahuma") – dawne miasto z czasów Hasmoneuszy (II–I wiek p.n.e.), położone nad Jeziorem Tyberiadzkim na północy Izraela. Miejscowość kilkakrotnie pojawia się na kartach Nowego Testamentu, i jest związana z osobą Jezusa Chrystusa. W 1894 roku ruiny wykupili franciszkanie, którzy rozpoczęli prace wykopaliskowe, a następnie renowację zabytków.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kafarnik

robotnik pracujący przy kafarze; kafarzysta, kafarowy


Źródła:

SJP.pl

Kafarownia

pomieszczenie, w którym pracują kafary


Źródła:

SJP.pl

Kafarowy

przymiotnik od: kafar


Źródła:

SJP.pl

Kafarski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kafarzysta

robotnik pracujący przy kafarze; kafarowy, kafarnik


Źródła:

SJP.pl

Kafe

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kawa zbożowa z cykorią

 (1.2) gw-pl|Górny Śląsk. kawa


Źródła:

Wiktionary

Kafehauz

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) daw. zob. kawiarnia.


Źródła:

Wiktionary

Kafej

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kawiarnia

 (1.2) gw-pl|Górny Śląsk. zob. kafe.


Źródła:

Wiktionary

Kafeja

zgrubienie od: kafejka


Źródła:

SJP.pl

Kafejka

1. lokal, gdzie serwuje się głównie kawę; kawiarnia, kawiarenka;
2. kafejka internetowa - lokal, w którym oprócz picia kawy lub herbaty można odpłatnie korzystać z Internetu


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. mała kawiarnia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kafejkowy

→ kafejka


Patrz:kafejka

Źródła:

SJP.pl

Kafejowy

przymiotnik

 (1.1) gw-pl|Góra Świętej Anny,Lasowice Wielkie,Dzierżysławice. związany z kafejem, dotyczący kafeju

 (1.2) gw-pl|Góra Świętej Anny,Dziergowice. koloru kawy, brunatny


Źródła:

Wiktionary

Kafel

wyrób ceramiczny do wykładania pieców


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) bud. ozdobna płytka ceramiczna;

 (1.2) pot. tysiąc złotych


Kafel − wyrób ceramiczny służący do wykładania powierzchni pieców grzewczych, kuchennych i kominków. Kafle po uformowaniu z gliny są wypalane, a ich powierzchnia zewnętrzna pokrywana jest szkliwem.

Rzemieślnik wyrabiający kafle to kaflarz, a jego warsztat to kaflarnia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kafelek

zdrobnienie od: kafel


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od: kafel

 (1.2) bud. ceramiczna płytka na ścianie lub podłodze


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kafelkarka

1. kobieta zawodowo układająca kafelki; glazurniczka;
2. maszyna do układania kafelków


Źródła:

SJP.pl

Kafelkarski

→ kafelkarz


Patrz:kafelkarz

Źródła:

SJP.pl

Kafelkarstwo

działalność polegająca na produkcji lub układaniu kafelków


Źródła:

SJP.pl

Kafelkarz

rzemieślnik zajmujący się układaniem kafelków


Źródła:

SJP.pl

Kafelki

zdrobnienie od: kafel


Źródła:

SJP.pl

Kafelkowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|kafelkować.


Źródła:

Wiktionary

Kafelkować

układać kafelki


Źródła:

SJP.pl

Kafelkowy

przymiotnik od: kafelek


Źródła:

SJP.pl

Kafenijo

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) typowo grecki lokal gastronomiczny z kawą, alkoholami i zakąskami, tradycyjnie męski, rodzaj pubu lub piwiarni


Źródła:

Wiktionary

Kafeol

związek chemiczny występujący w ziarnach kawy


Źródła:

SJP.pl

Kafestol

związek chemiczny w ziarnach kawy


Źródła:

SJP.pl

Kafeteria

1. niewielki lokal, w którym można coś zjeść i wypić; cafeteria;
2. ciśnieniowe urządzenie do parzenia kawy; kafetiera, kawiarka, makinetka;
3. oferta dodatkowych świadczeń przedstawiana pracownikowi przez pracodawcę;
4. lista gotowych odpowiedzi na pytanie, prezentowana respondentowi


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) stołówka, samoobsługowa restauracja

 (1.2) rzad. kawiarnia

 (1.3) socjol. dołączona do pytania zamkniętego lub półotwartego lista możliwych odpowiedzi;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kafeterka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) włoski ekspres do kawy


Źródła:

Wiktionary

Kafeteryjny

→ kafeteria


Patrz:kafeteria

Źródła:

SJP.pl

Kafetiera

ciśnieniowe urządzenie do parzenia kawy; kafeteria, kawiarka, makinetka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) naczynie do parzenia kawy (poprzez umieszczenie wody na jednym poziomie i zmielonej kawy na drugim i postawienie naczynia na palniku gazowym lub elektrycznym)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kafetierka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) włoski ekspres do kawy


Źródła:

Wiktionary

Kaffa

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. kawa (napój)

 (1.2) śrpol. kawowiec

 (1.3) daw. rodzaj tkaniny


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kaffir

lima kaffir, limonka kaffir - gatunek rośliny z rodziny rutowatych; kafir, papeda


rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) bot. spoż. rodzaj tajskiej limonki, której suszone liście są stosowane w przyprawianiu zup i curry w kuchni tajskiej i indyjskiej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kafir

u muzułmanów: innowierca


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kafka

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Kafkowski

1. o sytuacji: absurdalny, niezrozumiały, zmuszający do działań, których prawdziwy sens pozostaje niejasny;
2. właściwy bohaterom Franza Kafki; taki, który jest w stylu Kafki; metaforyczny, paraboliczny, groteskowy


Źródła:

SJP.pl

Kafkowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Kafki lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Kafla

dawniej: kafel (ceramiczna płytka pokryta szklistą polewą do wykładania ścian i obkładania pieców)


Źródła:

SJP.pl

Kaflany

przestarzały przymiotnik od: kafel; kaflowy


Źródła:

SJP.pl

Kaflarnia

fabryka produkująca kafle


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zakład, gdzie wyrabia się kafle


Kaflarnia – osada w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie pajęczańskim, w gminie Nowa Brzeźnica. Miejscowość wchodzi w skład sołectwa Prusicko.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa częstochowskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kaflarski

dotyczący kaflarza, kaflarstwa


Źródła:

SJP.pl

Kaflarstwo

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) dział rzemiosła związany z wyrobem kafli


Źródła:

Wiktionary

Kaflarz

rzemieślnik zajmujący się wyrobem kafli; zdun


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) rzemieślnik wytwarzający kafle, trudniący się kaflarstwem

 (1.2) gw-pl|Kraków. zdun


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kaflok

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) góry. piec kaflowy


Źródła:

Wiktionary

Kaflowy

przymiotnik od: kafel


przymiotnik relacyjny

 (1.1) zbudowany z kafli


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kafryjski

odnoszący się do lub pochodzący z południowej Afryki; obecnie używane w nazewnictwie zoologicznym (np. bawół kafryjski (bawół afrykański), dzioborożec kafryjski) lub w nazewnictwie historycznym, np. wojny kafryjskie - 10 wojen toczonych w XVIII i XIX w. pomiędzy Burami a plemionami Bantu


Źródła:

SJP.pl

Kaftan

1. część stroju ludowego: wierzchnia kurtka z rękawami, sięgająca poniżej pasa;
2. luźna kurtka używana jako ubranie robocze;
3. kaftan bezpieczeństwa - bluza z długimi rękawami wiązanymi na plecach, używana do unieruchomienia osób psychicznie chorych


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) kraw. męski ubiór o wschodnim pochodzeniu, sięgający do kolan lub krótszy, z długimi rękawami i zapinany z przodu;

 (1.2) lud. część stroju ludowego: wierzchnia kurtka z rękawami, sięgająca poniżej pasa

 (1.3) luźna kurtka używana jako ubranie robocze


Kaftan – męski ubiór o wschodnim pochodzeniu, sięgający do kolan lub krótszy, z długimi rękawami i zapinany z przodu. W Europie noszony był od wczesnego średniowiecza. Wywodzi się z niego wiele ubiorów noszonych obecnie, jak: frak, surdut, żakiet, marynarka lub kurtka.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kaftaniczek

zdrobnienie od: kaftanik


Źródła:

SJP.pl

Kaftanik

1. koszulka niemowlęca zawiązywana na plecach
2. zdrobnienie od: kaftan


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od: kaftan


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kaftanowy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z kaftanem, dotyczący kaftana


Źródła:

Wiktionary

Kafue

rzeka w Zambii


Kafue – miasto w południowej Zambii, nad rzeką Kafue, na południe od Lusaki. Ośrodek przemysłu chemicznego, włókienniczego, metalurgicznego i papierniczego. W 2005 roku miasto zamieszkiwało 48 tys. ludzi. Według spisu ludności ("Census of Population and Housing)" z 2010 roku, Kafue miało 219 000 mieszkańców, z czego 108 939 to mężczyźni, a 110 061 to kobiety.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kafyj

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. zob. kafe.

 (1.2) gw-pl|Górny Śląsk. kawiarnia


Źródła:

Wiktionary

Kagan

tytuł władcy u ludów tureckojęzycznych


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) hist. w średniowieczu: władca wśród niektórych ludów tureckojęzycznych;


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kaganat

kraj lub prowincja pod rządami kagana


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) hist. kraj lub prowincja będąca pod rządami kagana

 (1.2) hist. władza kagana


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kaganek

naczynie z palącym się w środku ogniem; rodzaj lampki


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) mała lampka w kształcie miseczki (glinianej lub metalowej) z dziobkiem i uchwytem, wypełnionej tłuszczem, najczęściej olejem;


Kaganek (lampka oliwna) – typ wczesnej lampy olejnej w postaci niewielkiego naczynia (glinianego lub metalowego), w kształcie miseczki z dziobkiem, uchwytem i knotem. Kaganek napełniony jest olejem (roślinnym, zwierzęcym, mineralnym). Stosowany od starożytności do oświetlania.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kaganiec

1. dawniej: przedmiot służacy do oświetlania, w kształcie świeczki na podstawce
2. przedmiot zakładany na pysk psa zapobiegający gryzieniu


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) siatka pleśćeciona z drutu lub skóry zakładana zwierzętom na pysk;

 (1.2) przest. przyrząd do oświetlania w formie żelaznego koszyka wypełnionego ogniem


Kaganiec – przedmiot zakładany na pysk zwierzęcia (najczęściej psa) w celu uniemożliwienia mu ugryzienia człowieka lub innych zwierząt oraz połknięcia przez niego niepożądanych substancji (np. odchodów lub odpadków). Najczęściej wykonany w formie siatki z drutu lub skóry z przerwami między prętami lub paskami dla umożliwienia zwierzęciu oddychania. W niektórych typach kagańców otwarcie pyska uniemożliwia pas skóry lub mocnej tkaniny, krępujący pysk w sposób umożliwiający oddychanie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kagańcowy

przymiotnik od: kaganiec


przymiotnik

 (1.1) odnoszący się do kagańca

 (1.2) książk. przen. tłumiący wolność słowa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kagebista

funkcjonariusz KGB, służby bezpieczeństwa w dawnym ZSRR lub we współczesnej Białorusi; kagiebista, KGB-ista


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) funkcjonariusz KGB


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kagebistka

→ kagebista; kagiebistka


Źródła:

SJP.pl

Kagebowski

→ KGB; kagiebowski, KGB-owski


Źródła:

SJP.pl

Kagiebista

funkcjonariusz KGB, służby bezpieczeństwa w dawnym ZSRR lub we współczesnej Białorusi; kagebista, KGB-ista


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) funkcjonariusz KGB


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kagiebistka

→ kagiebista; kagebistka


Źródła:

SJP.pl

Kagiebowski

→ KGB; kagebowski, KGB-owski


Źródła:

SJP.pl

Kagoshima

[czytaj: kagoSIma albo kagoSZIma] miasto w Japonii


Kagoshima (jap. 鹿児島市 "Kagoshima-shi") – miasto w Japonii, ośrodek administracyjny prefektury Kagoshima, w południowej części wyspy Kiusiu, nad zatoką Kagoshima (Morze Wschodniochińskie).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kagu

rodzina ptaków oraz jedyny gatunek ją reprezentujący; ptak o szarym upierzeniu i czubie z tyłu głowy, zamieszkujący wyłącznie Nową Kaledonię (wyspa na Pacyfiku), zagrożony wyginięciem


Kagu ("Rhynochetos jubatus") – gatunek ptaka zamieszkującego Nową Kaledonię, będącego jedynym przedstawicielem rodziny kagu (Rhynochetidae) z rzędu słonecznicowych (Eurypygiformes). Uważany jest za bardzo stary gatunek, najbliżej spokrewniony z występującą w międzyzwrotnikowej strefie Ameryk słonecznicą, z którą został sklasyfikowany w odrębny rząd. Jest zagrożony wyginięciem. Nie wyróżnia się podgatunków.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kaguan

ssak z rzędu latawców, lotokot


Źródła:

SJP.pl

Kagulard

członek skrajnie prawicowej, szowinistycznej fr. organizacji terrorystycznej


Źródła:

SJP.pl

Kagulski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Kagułem, dotyczący Kagułu


Źródła:

Wiktionary

Kagura

muzyka i taniec w japońskim kulcie shinto, mające odstraszać złe duchy


Kagura (jap. 神楽 muzyka bóstw, rozrywka bogów) – sakralna muzyka i taniec shintō, starożytna forma teatralnych przedstawień tanecznych, wywodząca się z rytuałów shintō, święty rytuał artystyczny wykonywany podczas składania ofiary dla kami. Pawilon na terenie chramu służący temu nazywa się "kagura-den".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kaguł

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Mołdawii, w dolinie Prutu;


Kaguł (rum. "Cahul") – miasto w Mołdawii, w dolinie Prutu, 27 tys. mieszk. (2012); stolica Rejonu Kaguł; przemysł spożywczy (winiarski), drzewny, tekstylny, produkcja wyrobów żelbetowych; muzeum; założone 1835. Miasto znane jest z gorących źródeł i muzyki ludowej.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kahalnik

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) żyd. adm. urzędnik kahału

 (1.2) żyd. pot. ortodoksyjny Żyd przywiązany do instytucji kahału


Źródła:

Wiktionary

Kahalny

→ kahał


przymiotnik relacyjny

 (1.1) żyd. odnoszący się do kahału, związany z kahałem

przymiotnik dzierżawczy

 (2.1) żyd. należący do kahału, będący jego własnością

przymiotnik jakościowy

 (3.1) żyd. charakterystyczny dla kahału lub kahalników, mający cechy lub właściwości przypisywane kahałowi lub kahalnikom


Patrz:kahał

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kahał

1. żydowska gmina wyznaniowa;
2. żydowski samorząd reprezentujący gminę wyznaniową o tej samej nazwie, rada reprezentująca społeczność żydowską na zewnątrz, np. wobec państwa, w którym Żydzi żyją w diasporze


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) żyd. adm. żydowska gmina wyznaniowa;

 (1.2) żyd. adm. zarząd kahału (1.1)


Kahał ( ‏קהלה‎ "kehilla" – „zgromadzenie, gmina”) – słowo z jidysz oznaczające gminę, formę organizacji społeczności żydowskiej. Słowo to oznacza zarówno samo skupisko ludności, wewnętrznie zorganizowane i posiadające władzę, jak i sam zarząd gminy.

Była regulowana nie tylko przez prawo żydowskie, ale także polskie, szczególnie przywileje nadawane przez władców i określające poziom autonomii gmin.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kahałek

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od kahał

 (1.2) żart. (także. lekcew.) niższy rangą kahał


Źródła:

Wiktionary

Kahałowy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) żyd. odnoszący się do kahału, związany z kahałem

przymiotnik dzierżawczy

 (2.1) żyd. należący do kahału, będący jego własnością

przymiotnik jakościowy

 (3.1) żyd. charakterystyczny dla kahału lub kahalników, mający cechy lub właściwości przypisywane kahałowi lub kahalnikom


Źródła:

Wiktionary

Kahina

czarownica z arabskich bajek


Źródła:

SJP.pl

Kahlenberg

góra we Wiedniu


Kahlenberg (; po polsku "Łysa Góra") – wzgórze w Lesie Wiedeńskim o wysokości 484 m n.p.m. Obecnie na terenie Wiednia. Z tego miejsca w 1683 roku król Polski Jan III Sobieski dowodził zwycięską bitwą o Wiedeń z Turkami.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kahlúa

[czytaj: kalua] meksykański likier kawowy o słodkim smaku; kahlua


Kahlúa (Kahlua) – słodki likier kawowy wytwarzany w Veracruz w Meksyku od roku 1936. Smak wyraźnie odmienny od innych likierów kawowych. Zawiera 16% alkoholu. Bardzo często podawany jako składnik drinka Black Russian, White Russian lub Mudslide. Od 2005 roku marka należy do koncernu Pernod Ricard.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kahn

[czytaj: kan] nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kahuna

kapłan i mag hawajski, posiadający tajemną wiedzę (hunę)


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kahunka

kapłanka hawajska posiadająca tajemniczą wiedzę i paranormalne umiejętności


Źródła:

SJP.pl

Kai

[czytaj: kaj] rasa psa wywodząca się Japonii; japoński szpic


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kaid

w krajach arabskich dowódca wojskowy


Kaid (arab. "gā'id" – przewodni, wódz naczelny) – wódz plemienia/dowódca wojsk/zwierzchnik okręgu lub wsi w Afryce Północnej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kaifeng

miasto w Chinach; Kajfeng


Kaifeng (chiń. 开封; pinyin "Kāifēng") – miasto o statusie prefektury miejskiej we wschodnich Chinach, w prowincji Henan, w dolinie rzeki Huang He, na wschód od miasta Zhengzhou. W 2010 roku liczba mieszkańców miasta wynosiła 585 908. Prefektura miejska w 1999 roku liczyła 4 637 328 mieszkańców. Ośrodek szkolnictwa wyższego, rzemiosła artystycznego oraz przemysłu farmaceutycznego, metalowego, maszynowego, spożywczego i włókienniczego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kaik

turecka długa, wąska łódka z lekkiego drewna


Źródła:

SJP.pl

Kaim

nazwisko


Kaim – obszar Krakowa wchodzący w skład Dzielnicy XII Bieżanów-Prokocim.

Wieś dóbr prestymonialnych kapituły katedralnej krakowskiej w powiecie szczyrzyckim województwa krakowskiego w końcu XVI wieku.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kain

przenośnie: osoba występująca przeciw swojej rodzinie lub swoim rodakom, odpowiedzialna za ich śmierć


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) bibl. postać biblijna, syn prarodziców;

 (1.2) przen. bratobójca


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kainit

minerał, uwodniony chlorosiarczan potasu i magnezu


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) miner. minerał występujący w złożach potasowych, surowiec do produkcji nawozów;


Kainit – minerał z gromady siarczanów. Należy do grupy minerałów bardzo rzadkich, rozpowszechnionych tylko w niektórych regionach Ziemi.

Nazwa pochodzi od gr. "kainos" = współczesny (świeży) i nawiązuje do stosunkowo niedawnego powstania minerału.

Chemicznie jest to sól podwójna o wzorze KCl·MgSO4·3H2O lub KMg(SO4)Cl·3H2O, zawierająca kationy magnezu i potasu oraz aniony chlorkowe i siarczanowe.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kainita

członek gnostyckiej grupy religijnej


Źródła:

SJP.pl

Kainitka

→ kainita


Patrz:kainita

Źródła:

SJP.pl

Kainitowy

→ kainit


Patrz:kainit

Źródła:

SJP.pl

Kainizm

wzajemne zabijanie się piskląt niektórych gatunków ptaków szponiastych w jednym gnieździe


Kainizm – zachowanie polegające na eliminowaniu słabszych osobników przez silniejsze rodzeństwo w celu usunięcia konkurencji pokarmowej. Zachowanie takie występuje u niektórych gatunków ryb np. rekin tawrosz piaskowy (kanibalizm prenatalny). Również u niektórych gatunków ptaków szponiastych m.in. u orlika krzykliwego, orlika grubodziobego, bielika czy pustułki.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kainowy

dotyczący Kaina, właściwy Kainowi (np. zbrodnia kainowa - bratobójstwo)


przymiotnik dzierżawczy

 (1.1) przest. gwara. taki, który należy do Kaina


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kair

stolica Egiptu


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. stolica Egiptu;


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kairczyk

mieszkaniec Kairu


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Kairu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kairka

mieszkanka Kairu


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Kairu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kairologia

nauka o roli Kościoła i chrześcijaństwa w obecnych czasach


Źródła:

SJP.pl

Kairologiczny

→ kairologia


Patrz:kairologia

Źródła:

SJP.pl

Kairos

określony moment w dziejach, w którym dokonuje się zbawcze działanie Boga


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) filoz. zwrotny moment w życiu;

 (1.2) teol. moment ingerencji Boga w dzieje


Kairos (także Kajros; stgr. Καιρός Kairós, łac. "Caerus") – grecki bożek szczęśliwego trafu, okazji (zbiegu okoliczności), sprzyjającej chwili bądź (odwrotnie) utraconej bezpowrotnie możliwości. Jego postać łączono z Hermesem.

Wyobrażano go jako łysogłowego, jedynie z obfitą grzywką. Każdy, kogo mijał, miał szansę na uchwycenie go zaledwie przez krótką chwilę; gdy Kairos go minął, szczęśliwa możliwość była już nieuchwytna.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kairosowy

przymiotnik dzierżawczy

 (1.1) przest. gwara. należący do Kairosa


Źródła:

Wiktionary

Kairotyczny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z bogiem Kairosem, dotyczący Kairosa


Źródła:

Wiktionary

Kairski

przymiotnik od: Kair (stolica Egiptu)


przymiotnik relacyjny

 (1.1) odnoszący się do Kairu, związany z Kairem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kaiser

[czytaj: kajzer] dawniej: cesarz niemiecki; kajzer


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kaiserowski

→ kaiser [czytaj: kajzeroski]; kajzerowski


Źródła:

SJP.pl

Kaiserslautern

miasto w Niemczech


Kaiserslautern – miasto na prawach powiatu w południowo-zachodnich Niemczech, w kraju związkowym Nadrenia-Palatynat, siedziba powiatu Kaiserslautern oraz gminy związkowej Verbandsgemeinde Kaiserslautern-Süd.

Miasto leży przy autostradzie A6, mniej więcej w połowie drogi między Mannheim a Saarbrücken (ok. 70 km od obu miast), leży na północno-zachodnich obrzeżach Lasu Palatynackiego. Miasto liczy 99 845 mieszkańców (31 grudnia 2018) i jest jednym z większych miast Palatynatu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kaizen

japońska kultura zarządzania, oparta na stałym doskonaleniu jakości na każdym etapie wytwarzania produktu


Kaizen − japońskie słowo o podwójnym znaczeniu:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kaj

imię męskie


zaimek pytajny

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk, Częstochowa, Kraków. gdzie


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kaj-Szek

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kaja

kajać się: przyznawać się do błędu, winy, wyrażając swój żal


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ent. zob. niedźwiedziówka kaja.


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kajaczek

zdrobnienie od: kajak


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od kajak


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kajak

mała łódź o wydłużonym kształcie


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) niewielka łódź zakryta z wierzchu, z otworem na pomieszczenie jednej, dwu lub czterech osób, poruszana wiosłami o dwu piórach;

 (1.2) przen. bardzo duża stopa

 (1.3) przen. bardzo duży but


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kajakarka

kobieta uprawiająca kajakarstwo


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) sport. zawodniczka uprawiająca kajakarstwo lub kobieta, która pływa kajakiem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kajakarski

dotyczący kajakarza, kajakarstwa


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z kajakarstwem; przeznaczony do wykorzystania w kajakarstwie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kajakarstwo

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) sport. dyscyplina sportu i forma rekreacji, która polega na pływaniu kajakiem lub kanadyjką;


Kajakarstwo – grupa dyscyplin sportów wodnych oraz rodzaj turystyki wodnej wykorzystująca kajaki i kanadyjki, niegdyś również odmiana transportu (wodnego).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kajakarz

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) sport. zawodnik uprawiający kajakarstwo lub osoba, która pływa kajakiem


Źródła:

Wiktionary

Kajakować

pływać kajakiem, uprawiać sport kajakowy


Źródła:

SJP.pl

Kajakowicz

osoba pływająca kajakiem


Źródła:

SJP.pl

Kajakowiczka

kobieta pływająca kajakiem


Źródła:

SJP.pl

Kajakowiec

rzadko: zawodnik uprawiający sport kajakowy; kajakarz


Źródła:

SJP.pl

Kajakowy

przymiotnik od: kajak (np. spływ kajakowy)


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z kajakiem, dotyczący kajaka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kajan

roślina uprawna z rodziny motylkowatych; nikla


Kajan – wieś w Armenii, w prowincji Tawusz. W 2011 roku liczyła 309 mieszkańców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kajać

kajać się: przyznawać się do błędu, winy, wyrażając swój żal


Źródła:

SJP.pl

Kajciarz

potocznie: osoba uprawiająca kitesurfing; kitesurfer


Źródła:

SJP.pl

Kajda

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kajdaniarski

więzienny, katorżniczy


Źródła:

SJP.pl

Kajdaniarz

więzień zakuty w kajdany


Źródła:

SJP.pl

Kajdanki

zdrobnienie od: kajdany


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) para połączonych ze sobą obręczy, zamykanych na zatrzask, ograniczających swobodę ruchów;


Kajdanki – przyrząd służący do obezwładniania człowieka, poprzez ograniczenie swobody ruchów jego kończyn.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kajdankować

potocznie: zakładać kajdanki


Źródła:

SJP.pl

Kajdanowy

przymiotnik od: kajdany


Źródła:

SJP.pl

Kajdany

1. rodzaj łańcuchów krępujących ręce lub nogi więźniom; okowy;
2. niewola, brak swobody


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) metalowe pęta do skuwania kończyn więźniów

 (1.2) przen. podn. ograniczenie swobody lub bycie ciężarem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kajecik

zdrobnienie od: kajet


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od kajet


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kajecikowy

przymiotnik od: kajecik


Źródła:

SJP.pl

Kajenka

mieszkanka Kajenny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Kajenny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kajenna

stolica Gujany Francuskiej


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto, stolica Gujany Francuskiej;

 (1.2) geogr. rzad. rzeka przepływająca przez miasto Kajennę (1.1)

 (1.3) geogr. adm. okręg administracyjny Gujany Francuskiej obejmujący miasto Kajennę (1.1)


Kajenna (fr. "Cayenne") – gmina, stolica i główny port Gujany Francuskiej (francuskiego departamentu zamorskiego), położona na wyspie przy ujściu rzeki Cayenne do Oceanu Atlantyckiego, stolica rzymskokatolickiej diecezji Kajenna.

Miasto to ośrodek handlu. Są tu zakłady przemysłu spożywczego (destylarnie rumu), drzewnego oraz międzynarodowy port lotniczy Kajenna-Rochambeu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kajeput

australijskie drzewo herbaciane, z którego pozyskuje się olejek kajeputowy


Źródła:

SJP.pl

Kajet

przestarzale: zeszyt


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) przest. zeszyt


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kajetan

imię męskie


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.;


Kajetan – imię męskie pochodzenia łacińskiego. Pierwotnie oznaczało „pochodzący z Caiety”, miasta w Italii. Na Kresach imię to cieszyło się szczególną popularnością wśród mniejszości ormiańskiej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kajetanek

zdrobnienie od: Kajetan (imię męskie)


Źródła:

SJP.pl

Kajetanka

wieś w Polsce


Zobacz też: Kajetanka (kolonia).

Kajetanka – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie bialskim, w gminie Janów Podlaski.

Wieś duchowna położona była w końcu XVIII wieku w powiecie brzeskolitewskim województwa brzeskolitewskiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bialskopodlaskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kajetankowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Kajetanka lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Kajetanostwo

Kajetan z małżonką; Kajetanowie


Źródła:

SJP.pl

Kajetanowicz

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kajetanowie

Kajetan z małżonką; Kajetanostwo


Źródła:

SJP.pl

Kajetanowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Kajetana lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Kajeńczyk

mieszkaniec Kajenny


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Kajenny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kajeński

związany z Kajenną


przymiotnik relacyjny

 (1.1) odnoszący się do Kajenny, związany z nią


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kajfasz

żydowski arcykapłan z czasów Chrystusa


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) bibl. nowotestamentowy arcykapłan;

 (1.2) imię|polski|m.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kajfaszowy

przymiotnik dzierżawczy

 (1.1) przest. gwara. taki, który należy do Kajfasza


Źródła:

Wiktionary

Kajfeng

miasto w Chinach; Kaifeng


Źródła:

SJP.pl

Kajfosz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kajfus

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) środ. więz. złodziej, który kradnie rzeczy małej wartości

 (1.2) środ. więz. pomocnik złodzieja kieszonkowego

 (1.3) środ. więz. dozorca nocny

 (1.4) środ. więz. wiezień funkcyjny, który sprząta korytarze


Źródła:

Wiktionary

Kajgulik

gatunek drapieżnego ssaka morskiego z rodziny fokowatych; kajgulik pręgowany, foka pręgowana


Kajgulik ("Histriophoca") – rodzaj ssaków z rodziny fokowatych (Phocidae).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kajka

nazwisko, m.in. Michał Kajka - ludowy poeta żyjący w latach 1858-1940


Kajka – staw na terenie Poznania, położony w jednostce obszarowej SIM Miłostowo, blisko granicy z obszarem SIM Główna.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kajkawski

dialekt kajkawski - jeden z 3 głównych ugrupowań dialektów języka serbsko-chorwackiego, używany głównie w północnej Chorwacji


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) jęz. dialekt kajkawski języka serbsko-chorwackiego

przymiotnik relacyjny

 (2.1) jęz. dotyczący jednego z trzech głównych dialektów języka serbsko-chorwackiego


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kajko

fikcyjna postać z komiksów Janusza Christy


Źródła:

SJP.pl

Kajkowo

Zobacz też: Kajkowo (Białoruś).

Kajkowo (dawniej Bukwałd, niem. "Buchwalde") – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie ostródzkim, w gminie Ostróda. Miejscowość jest siedzibą sołectwa Kajkowo, w skład którego wchodzą także miejscowości Cibory, Lesiak Ostródzki, Przylądek i Szafranki.


Źródła:

Wikipedia

Kajmak

masa cukiernicza i rodzaj ciastka


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) kulin. masa sporządzona z wysmażonego mleka lub śmietanki, z dodatkiem wanilii, czekolady, kawy lub karmelu

 (1.2) ciasto przełożone kajmakiem (1.1)


Zobacz też: kajmak – turecki wyrób z bawolego mleka i słodkiej śmietany.

Kajmak – w kuchni polskiej, bardzo słodka, gęsta, ciągliwa, twardniejąca z czasem masa powstała podczas gotowania mleka lub śmietanki z cukrem. Innym sposobem wytworzenia kajmaku jest gotowanie przez 3–4 godziny puszki ze słodzonym mlekiem skondensowanym.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kajmakam

kajmakan;
1. naczelnik powiatu lub podpułkownik turecki
2. dawniej: zastępca wielkiego wezyra


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kajmakan

kajmakam;
1. naczelnik powiatu lub podpułkownik turecki
2. dawniej: zastępca wielkiego wezyra


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) adm. Turcji: zwierzchnik powiatu lub podpułkownik

 (1.2) hist. Turcji: zastępca wielkiego wezyra


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kajmakowiec

ciasto przekładane kajmakiem


Źródła:

SJP.pl

Kajmakowy

przymiotnik od: kajmak


Źródła:

SJP.pl

Kajman

krokodyl z Ameryki Środkowej i Południowej podobny do aligatora


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) zool. nazwa systematyczna|Caiman|ref=tak., gad z rodziny aligatorów;

 (1.2) stpol. krokodyl


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kajmanka

mieszkanka Kajmanów (wysp na Morzu Karaibskim)


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Kajmanów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kajmany

krokodyl z Ameryki Środkowej i Południowej podobny do aligatora


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) geogr. wyspy w Ameryce Środkowej;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kajmańczyk

mieszkaniec Kajmanów (wysp na Morzu Karaibskim)


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Kajmanów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kajmański

związany z Kajmanami


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Kajmanami, dotyczący Kajmanów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kajoch

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kajper

najmłodsza epoka triasu


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kajprowy

przymiotnik od: kajper


Źródła:

SJP.pl

Kajrakkum

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. miasto w Tadżykistanie, w wilajecie sogdyjskim;


Źródła:

Wiktionary

Kajrakkumski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Kajrakkumem, dotyczący Kajrakkumu


Źródła:

Wiktionary

Kajros

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) mitgr. pogański bożek szczęśliwej chwili, zbiegu okoliczności;


Źródła:

Wiktionary

Kajsaka

jadowity wąż z rodziny grzechotników; żararaka lancetowata


Źródła:

SJP.pl

Kajsi

zaimek nieokreślony

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. gdzieś, w pewnym miejscu


Źródła:

Wiktionary

Kajsik

zaimek nieokreślony

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. gdzieś, w pewnym miejscu


Źródła:

Wiktionary

Kajstura

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kajt

deska do pływania z latawcem, używana w kitesurfingu; kite


Źródła:

SJP.pl

Kajtek

potocznie: mały chłopiec


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pot. żart. mały chłopiec


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kajtkowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Kajtka lub z nim związany


przymiotnik dzierżawczy

 (1.1) przest. gwara. taki, który należy do Kajtka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kajtnąć

środowiskowo: umrzeć


Źródła:

SJP.pl

Kajtonia

kopalna paproć


Źródła:

SJP.pl

Kajtoniowiec

przedstawiciel wymarłego rzędu paproci nasiennych


Źródła:

SJP.pl

Kajtuś

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m., zdrobn. od Kajetan

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy, nazwa własna

 (2.1) zoonim


Kajtuś ( Caillou, 2000–2013) – amerykańsko-kanadyjsko-francuski serial animowany, oparty na książkach Christine L'Heureux. Emitowano na kanałach MiniMini i TVP1 oraz TVN Style.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kajus

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.;


Źródła:

Wiktionary

Kajusz

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.;


Źródła:

Wiktionary

Kajuta

pomieszczenie na statku przeznaczone dla pasażerów lub załogi


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) żegl. małe zamykane pomieszczenie mieszkalne na statku;


Kajuta, kabina – zamykane pomieszczenie mieszkalne o charakterze prywatnym na statku wodnym, przeznaczone dla jednej lub kilku osób. Swoje kajuty posiada zarówno obsługa jednostki, jak i jej pasażerowie. Na małych jachtach kabiną nazywa się całość pomieszczenia mieszkalnego.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kajutka

zdrobnienie od: kajuta


Źródła:

SJP.pl

Kajuto

forma rzeczownika.

 (1.1) W. lp. od: kajuta


Źródła:

Wiktionary

Kajutowy

przymiotnik od: kajuta


Źródła:

SJP.pl

Kajzer

dawniej: cesarz niemiecki; kaiser


Źródła:

SJP.pl

Kajzereczka

zdrobnienie od: kajzerka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. zdrobn. od: kajzerka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kajzerka

drobna bułka pszenna, wyborowa, o podstawie owalnej bądź okrągłej, powierzchni kopulastej z wyraźnymi pięcioma nacięciami (rozetką)


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kulin. spoż. rodzaj bułki z charakterystycznymi nacięciami na wierzchu;


Kajzerka (niem. "Kaisersemmel, Kaiserbrötchen") – mała, okrągła bułka z charakterystycznymi pięcioma promienistymi bruzdami na wierzchu. Masa kajzerki wynosi około 50 gramów, wypiekana jest zazwyczaj z mąki pszennej, słodu, zakwasu lub drożdży, soli i wody. Posypywana jest czasami ziarnami maku, sezamu, rzadziej pestkami dyni, siemieniem lnianym lub ziarnami słonecznika.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kajzerowski

→ kajzer; kaiserowski


Źródła:

SJP.pl

Kajś

zaimek nieokreślony

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk, Częstochowa, Kraków. gdzieś


Kajś. Opowieść o Górnym Śląsku – reportaż Zbigniewa Rokity wydany w 2020 roku przez Wydawnictwo Czarne.

W 2021 roku książka została nagrodzona Nagrodą Literacką „Nike”, zarówno od jury, jak i czytelników oraz Nagrodą Literacką i Historyczną Identitas. Nominowano ją również do Międzynarodowej Nagrody im. Witolda Pileckiego, Literackiej Nagrody Europy Środkowej „Angelus” oraz nagrody „Ambasador Nowej Europy”.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kaka

gatunek dużej nowozelandzkiej papugi z rodziny nestorów; nestor kaka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ornit. nazwa systematyczna|Nestor meridionalis|ref=tak., gatunek dużych papug z rodziny nestorów,

 (1.2) ornit. osobnik zwierzęcia z gatunku kaka (1.1)

 (1.3) infant. stolec

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. język z rodziny bantu, używany w Kamerunie i Republice Środkowoafrykańskiej;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kakadu

1. podrodzina ptaków z rzędu papug;
2. przedstawiciel podrodziny ptaków o tej samej nazwie, zwierzę posiadające charakterystyczny czub i duży dziób, zamieszkujące Australię, Nową Zelandię i Filipiny, cenione wśród hodowców


rzeczownik, rodzaj nijaki lub żeński

 (1.1) ornit. papuga posiadająca na głowie charakterystyczny czub z piór;


Kakadu (Cacatuinae) – podrodzina ptaków z rodziny kakaduowatych (Cacatuidae).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kakaduowate

rodzina ptaków z rzędu papugowych


Kakaduowate (Cacatuidae) – rodzina ptaków z rzędu papugowych (Psittaciformes). Obejmuje gatunki występujące w różnego typu zadrzewionych okolicach, zamieszkujące Australię, Nową Gwineę i okoliczne wyspy, oraz wschodnią Indonezję i Filipiny.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kakaduowaty

o cechach kakaduowatych (rodzina ptaków)


Źródła:

SJP.pl

Kakao

1. proszek uzyskiwany przez zmielenie makuchów kakaowych, będących pozostałością po wytłoczeniu masła kakaowego;
2. napój z proszku kakao przygotowany na mleku lub wodzie;
3. w botanice: nasiona owoców kakaowca


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) bot. ziarno kakaowca; potocznie również sam kakaowiec;

 (1.2) spoż. proszek z nasion kakaowca

 (1.3) kulin. napój sporządzony z proszku kakao (1.2), zalanego wodą lub mlekiem

 (1.4) wulg. infant. eufem. odbyt (lub odbytnica)

 (1.5) wulg. infant. eufem. kał


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kakaopodobny

mający niektóre właściwości kakao; przypominający kakao


Źródła:

SJP.pl

Kakaowiec

krzew lub niskie drzewo z rodziny zatwarowatych (Theobroma), rosnące w Ameryce Środkowej oraz w dżunglach Ameryki Południowej; drzewo kakaowe


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy

 (1.1) dendr. nazwa systematyczna|Theobroma|L.|ref=tak., rodzaj niewysokich drzew z rodziny ślazowatych, z których uzyskuje się kakao

 (1.2) bot. roślina z rodzaju kakaowiec (1.1)


Nie mylić z: kaowiec oraz kawowiec.

Kakaowiec ("Theobroma" L.) – rodzaj niewysokich drzew rosnących w niższej warstwie drzewostanów lasów Ameryki Środkowej i Południowej. Należy do rodziny ślazowatych "Malvaceae", dawniej zaliczany do zatwarowatych "Sterculiaceae". Obejmuje 20 gatunków.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kakaowo

przysłówek

 (1.1) w kolorze kakao


Źródła:

Wiktionary

Kakaowy

przymiotnik od: kakao


przymiotnik

 (1.1) dotyczący kakao lub kakaowca

 (1.2) zrobiony z kakao lub z domieszką kakao

 (1.3) o kolorze: przypominający kakao


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kakapo

nielotna papuga z Nowej Zelandii


Kakapo (w jęz. maoryskim: kākāpō) ("Strigops habroptila") – gatunek dużego, nielotnego ptaka z rodziny kakapo (Strigopidae). Rodzima i endemiczna papuga Nowej Zelandii. Jedyny nielotny, a zarazem najcięższy gatunek papugi na świecie.

W przeszłości ptak zamieszkiwał Wyspę Południową, Wyspę Północną i wyspę Stewart (wszystkie należące do Nowej Zelandii), lecz obecnie wszystkie ocalałe osobniki przeniesione zostały na kilka niewielkich wysp u wybrzeży Nowej Zelandii.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kakapowate

o cechach kakapowatych (rodzina ptaków)


Źródła:

SJP.pl

Kakapowaty

o cechach kakapowatych (rodzina ptaków)


Źródła:

SJP.pl

Kakać

potocznie o dzieciach: wypróżniać się


czasownik nieprzechodni niedokonany

 (1.1) wulg. infant. o dzieciach lub zwierzętach: wypróżniać się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kakałko

potocznie: zdrobnienie od kakao


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) zdrobn. od: kakao

 (1.2) pot. pieszcz. o kakale


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kakemono

w sztuce japońskiej: rolka jedwabiu lub papieru, na którym jest obraz lub napis


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) szt. rozwijany pionowo japoński zwój, najczęściej jedwabny, przedstawiający obraz lub fragment kaligraficzny, zawieszany na sznurze przymocowanym do górnej krawędzi;


Kakemono (jap. 掛け物 kake-mono; także: kakejiku, 掛軸 lub 掛け軸 "kake-jiku") – japoński obraz malowany na papierze lub jedwabiu, przedstawiający także kaligrafię, naklejany na jedwab lub brokat, przeznaczony do zawieszenia na ścianie. Górna i dolna krawędź kakemono są mocowane do drewnianych drążków ułatwiających jego zwijanie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kaki

hurma, persymona, szaron;
1. rodzaj drzew o soczystych, pomarańczowych lub czerwonych owocach, rosnących w strefie międzyzwrotnikowej; heban, hebanowiec;
2. owoc tego drzewa; persymon


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) kulin. owoc persymony

forma rzeczownika|rodzaj=żeński.

 (2.1) M., B. i W. lm. od: kaka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kakodyl

silnie trująca, samozapalna ciecz o odrażającym zapachu, będąca związkiem organicznym arsenu


Kakodyl – arsenoorganiczny związek chemiczny o zapachu czosnku i oleistej konsystencji. Jest trujący, łatwopalny i trudno rozpuszczalny w wodzie. Kakodyl zapala się samorzutnie w kontakcie z tlenem zawartym w suchym powietrzu. Nazwę kakodyl (z gr. "κακώδης", "kakodes" – „śmierdzący”) nadał Jöns Jacob Berzelius rodnikowi dimetyloarsynylowemu (CH3)2As.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kakodylowy

przymiotnik od: kakodyl


Źródła:

SJP.pl

Kakofonia

1. zbiór nieprzyjemnych i nieuporządkowanych dźwięków lub melodii; zgiełk;
2. w muzyce: określenie muzyki źle brzmiącej, pozbawionej wszelkich zasad konstrukcji; dysharmonia, dysonans


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nieprzyjemne połączenie dźwięków;


Kakofonia (z κακοφωνία" – nieprzyjemne brzmienie, niemiły dźwięk") – termin o pejoratywnej cesze znaczeniowej, oznaczający zespół dźwięków niezestrojonych, nieharmonicznych (nieprzyjemnie brzmiącą mieszaninę dźwięków) lub mieszaninę form, kolorów, treści itp. Przeciwieństwo eufonii.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kakofonicznie

przysłówek

 (1.1) w sposób kakofoniczny


Źródła:

Wiktionary

Kakofoniczność

cecha czegoś, co związane jest z kakofonią


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest kakofoniczne


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kakofoniczny

nieprzyjemnie brzmiący; będący mieszaniną dźwięków lub kolorów, treści itp.


przymiotnik

 (1.1) mający cechy kakofonii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kakograf

przestarzałe: osoba, która popełnia błędy ortograficzne; dysortografik


Źródła:

SJP.pl

Kakografia

przestarzałe: popełnianie błędów ortograficznych; dysortografia, błędna ortografia


Źródła:

SJP.pl

Kakojanis

nazwisko greckie


Źródła:

SJP.pl

Kakokracja

dawniej: nieudolnie sprawowane rządy


Źródła:

SJP.pl

Kakolewski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kakosmia

spontaniczne, nieprzyjemne złudzenia węchowe


Kakosmia (ang. cacosmia) – spontaniczne, napadowe odczuwanie zwykle nieprzyjemnych, nieraz odrażających zapachów, mających swoje rzeczywiste źródło lub nie. Odczucia węchowe powstają przy podrażnieniu opuszki węchowej, ciała migdałowatego lub haka hipokampa. Mogą występować jako aura napadu padaczkowego (napady hakowe), co wskazuje na umiejscowienie ogniska padaczkowego w przednim i podstawnym obszarze płata skroniowego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kaktus

roślina o soczystych, zgrubiałych łodygach pokrytych kolcami, rosnąca na pustynnych obszarach Ameryki Północnej i Południowej


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) bot. roślina o soczystych, zgrubiałych łodygach pokrytych kolcami, rosnąca na pustynnych obszarach Ameryki Środkowej i Południowej;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kaktusiarka

doniczka do kaktusów


Źródła:

SJP.pl

Kaktusiarnia

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) specjalne pomieszczenie do uprawy kaktusów


Źródła:

Wiktionary

Kaktusiarz

hodowca, miłośnik lub zbieracz kaktusów


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) hodowca lub miłośnik kaktusów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kaktusik

zdrobnienie od: kaktus


Źródła:

SJP.pl

Kaktusowate

rodzina roślin dwuliściennych, o zgrubiałych łodygach pokrytych kolcami, o barwnych kwiatach i owocach, u niektórych gatunków jadalnych


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) syst. bot. nazwa systematyczna|Cactaceae|Juss.|ref=tak., rodzina sukulentów łodygowych należąca do rzędu goździkowców;


Na tę stronę wskazuje „kaktus”. Zobacz też: Kaktus (singel).

Kaktusowate ("Cactaceae" Juss., zwyczajowo nazywane "kaktusami") – rodzina sukulentów łodygowych (wieloletnich, zielnych lub częściowo zdrewniałych), należąca do rzędu goździkowców. Należy do niej, w zależności od systemu klasyfikacyjnego, od 24 do 220 rodzajów, a w ich ramach od 1500 do 2000 gatunków. Występują głównie na kontynentach amerykańskich, skąd pochodzą.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kaktusowaty

o cechach kaktusowatych (rodzina roślin)


Źródła:

SJP.pl

Kaktusowy

przymiotnik od: kaktus


przymiotnik

 (1.1) przym. od kaktus


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kaku

potocznie: robić kaku - wypróżniać się; kakać


Źródła:

SJP.pl

Kakuro

Kakuro (inaczej "Cross-Sums" lub "Kakro") – numeryczna krzyżówka. Polega na wpisywaniu cyfr od 1 do 9 tak, aby zsumowały się do liczby wskazanej w pionowym lub poziomym bloku. W jednym bloku nie mogą się powtarzać takie same cyfry. Zabawa podobna jest do popularnej gry sudoku.


Źródła:

Wikipedia

Kal

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w gminie Węgorzewo;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kal.

skrót od: kaliber


skrót

 (1.1) = wojsk. kaliber


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kala

wczesnochrześcijańska forma pieśni liturgicznej w tradycji syryjskiej, wywodząca się z psalmodii hebrajskiej


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kala-Azar

leiszmanioza trzewna, czarna febra


Źródła:

SJP.pl

Kalaba

ozdobne drzewo liściaste z rodziny okrętnicowatych, o skórzastych liściach, wonnych kwiatach i owocach z oleistymi nasionami, rosnące w strefie międzyzwrotnikowej; gumiak


Źródła:

SJP.pl

Kalabarski

1. → Calabar (miasto w Nigerii);
2. angwantibo kalabarski - gatunek ssaka naczelnego z rodziny lorisowatych; angwantibo, lori kalabarski, lori złocisty;
3. fasola kalabarska - gatunek rośliny z rodziny bobowatych; bobotrutka trująca, bobotrutka kalabarska


Źródła:

SJP.pl

Kalabasa

kalebasa;
1. zewnętrzna, zdrewniała część owoców tykwy;
2. naczynie z wysuszonego i wydrążonego owocu tykwy


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) owoc drzewa tykwowego

 (1.2) daw. naczynie wykonane z owocu drzewa tykwowego


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kalabasowy

→ kalabasa; kalebasowy


Źródła:

SJP.pl

Kalabria

region administracyjny we Włoszech


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) geogr. adm. region w południowych Włoszech;


Kalabria (wł. "Calabria") – region administracyjny w południowych Włoszech o powierzchni 15 079 km² i 2,09 milionach mieszkańców, ze stolicą w Catanzaro. Graniczy z regionem Basilicata, a poprzez Cieśninę Mesyńską z Sycylią. W starożytności Kalabrią (łac. "Calabria") nazywano południowo-wschodnią część Półwyspu Apenińskiego, a więc okolice Brundizjum i Tarentu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kalabryjczyk

mieszkaniec Kalabrii (regionu we Włoszech)


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Kalabrii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kalabryjka

mieszkanka Kalabrii (regionu we Włoszech)


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Kalabrii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kalabryjski

przymiotnik od: Kalabria (region we Włoszech)


przymiotnik

 (1.1) związany z Kalabrią, wywodzący się z Kalabrii

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. (język, dialekt) Kalabrii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kaladium

rodzaj wieloletnich roślin zielnych z rodziny obrazkowatych


Kaladium, obraźnica ("Caladium" Vent.) – rodzaj wieloletnich roślin zielnych, geofitów ryzomowych, z rodziny obrazkowatych, obejmujący 12 gatunków pochodzących z lasów deszczowych środkowych i południowych rejonów tropikalnej Ameryki. Nazwa naukowa rodzaju pochodzi bądź od zwyczajowego, indiańskiego określenia tej rośliny, brzmiącego jak "kaladi" lub "kelady", bądź od greckiego słowa καλαθιών ("kalathion" – koszyczki).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kalafa

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Poznań. nos

 (1.2) gw-pl|Poznań. twarz


Źródła:

Wiktionary

Kalafior

Brassica oleracea, roślina jednoroczna należąca do rodziny kapustowatych


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy

 (1.1) bot. nazwa systematyczna|Brassica oleracea|var=botrytis|L.|ref=tak., odmiana kapusty o białych, mięsistych kwiatach;

 (1.2) kulin. jarzyna z jadalnej części kalafiora (1.1)

 (1.3) przen. środ. pot. zdeformowana wskutek urazu małżowina uszna, gdy po tępym uderzeniu doszło do zapalenia tkanki chrzęstnej

 (1.4) przen. w lm. kalafiory – uczn. kaloryfer


Kalafior ("Brassica oleracea" var. "botrytis" L.) – odmiana kapusty warzywnej. Jest to roślina jednoroczna należąca do rodziny kapustowatych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kalafiorek

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od: kalafior

 (1.2) mały kalafior


Źródła:

Wiktionary

Kalafiorowa

potocznie: zupa kalafiorowa; kalafiorówka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. kulin. zupa z kalafiora

forma przymiotnika.

 (2.1) ż. od: kalafiorowy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kalafiorowatość

zwyrodnienie tkanek zwierzęcych lub roślinnych o postaci podobnej do kalafiora


Źródła:

SJP.pl

Kalafiorowaty

przypominający kształtem, wyglądem kalafior


przymiotnik

 (1.1) przypominający kształtem, wyglądem różyczkę kalafiora


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kalafiorowy

przymiotnik od: kalafior


przymiotnik

 (1.1) związany z kalafiorem; taki jak kalafior; zawierający kalafior


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kalafiorówka

potocznie: zupa kalafiorowa; kalafiorowa


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zupa kalafiorowa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kalafonia

kalofonia;
1. produkt uboczny destylacji żywic drzew iglastych, używany m.in. do nacierania włosia smyczków;
2. dawniej, żartobliwie: napój alkoholowy


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) techn. muz. łamliwa i przezroczysta pozostałość po destylacji terpentyny z żywicy drzew iglastych;


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kalafoniowy

przymiotnik od: kalafonia


Źródła:

SJP.pl

Kalahari

kotlina w Afryce


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) geogr. bezodpływowa kotlina w środkowej części południowej Afryki;


Kalahari (af. "Dorsland") – kotlina w Botswanie, Namibii, RPA, Angoli, Zambii oraz Zimbabwe.

Powierzchnia Kalahari wynosi ok. 930 tys. km². Otaczająca ją Niecka Kalahari obejmuje powierzchnię ok. 2,5 mln km², rozciągając się dalej na tereny Botswany, Namibii i RPA, a nawet na tereny Angoli, Zambii i Zimbabwe.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kalaharski

→ Kalahari (kotlina w Afryce); kalaharyjski


Źródła:

SJP.pl

Kalaharyjski

→ Kalahari (kotlina w Afryce); kalaharski


Źródła:

SJP.pl

Kalaina

dawniej: spiż, którym Chińczycy wykładali pudełka do herbaty


Źródła:

SJP.pl

Kalait

turkus, minerał, kamień ozdobny


Źródła:

SJP.pl

Kalak

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kalam

muzułmańska teologia spekulatywna


Kalam (arab. „dyskurs, rozprawa”) – w islamie dyskusja, a także teologia dogmatyczna, odwołująca się do danych spisanych, lecz również rozumowych.

Kalam był pierwszą formą arabskiej myśli filozoficznej. Jest to swego rodzaju muzułmańska scholastyka. Powstanie kalamu datuje się w początkach VII w.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kalamancja

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) reg-pl|Kresy południowe. żart. awantura, zamieszanie, kłopot


Źródła:

Wiktionary

Kalamaria

kalamit, drzewiasta roślina kopalna z klasy skrzypowych


Kalamaria (gr. "Καλαμαριά") – miasto w Grecji, w administracji zdecentralizowanej Macedonia-Tracja, w regionie Macedonia Środkowa, w jednostce regionalnej Saloniki. Stanowi gminę Kalamaria. W 2011 roku liczyło 91 518 mieszkańców. Położone na obrzeżach Salonik. Ośrodek przemysłu spożywczego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kalamata

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) spoż. rodzaj marynowanych oliwek o brunatnoczerwonej barwie, z odmiany hodowanej na Peloponezie w pobliżu miasta Kalamata


Kalamata (gr. "Καλαμάτα"), wcześniej "Kalame", jeszcze dawniej "Kalamai (Καλάμαι)", w okresie mykeńskim "Fares (Φαρές)" – miasto w Grecji, na południowo-zachodnim Peloponezie, w administracji zdecentralizowanej Peloponez, Grecja Zachodnia i Wyspy Jońskie, w regionie Peloponez, w jednostce regionalnej Mesenia. Siedziba gminy Kalamata. W 2011 roku liczyło 54 100 mieszkańców.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kalambo

1. rzeka afrykańska;
2. wodospad na rzece o tej samej nazwie


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kalambur

żartobliwa gra słów o identycznym lub podobnym brzmieniu, lecz o różnym znaczeniu, np. "Odyseusz król Itaki i owaki" (J. Tuwim)


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) żartobliwa gra słów podobnych pod względem brzmienia, ale różniących się znaczeniowo lub dwuznacznych;


Kalambur (z fr.) – zabawna gra słów o zbliżonym (paronomazja) bądź identycznym brzmieniu (homonim), lecz o różnych znaczeniach. Efekt powstaje dzięki przeprowadzanym przekształceniom wyrazów, m.in. usamodzielnieniu lub przestawieniu członów.

Również: odmiana szarady, zagadka słowna, opisująca (często żartobliwie, czasem przewrotnie) fragmenty (wyrazy lub sylaby) rozwiązania, będącego kalamburem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kalamburowy

→ kalambur; kalamburyczny


Źródła:

SJP.pl

Kalambury

gra towarzyska, często drużynowa, polegająca na odgadywaniu haseł rysowanych lub przedstawianych gestami i mimiką przez jednego z graczy


Kalambury – drużynowa gra towarzyska. Wbrew nazwie nie ma ona wiele wspólnego z kalamburem.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kalamburyczny

→ kalambur; kalamburowy


Źródła:

SJP.pl

Kalamburzysta

człowiek piszący, układający kalambury


Źródła:

SJP.pl

Kalamburzystka

→ kalamburzysta


Patrz:kalamburzysta

Źródła:

SJP.pl

Kalamiański

→ Calamian (archipelag)


Źródła:

SJP.pl

Kalamin

hemimorfit, minerał, krzemian cynku


Źródła:

SJP.pl

Kalaminowy

→ kalamin


Patrz:kalamin

Źródła:

SJP.pl

Kalaminta

podobna do mięty roślina z rodziny jasnotowatych


Kalaminta ("Calamintha") – rodzaj roślin wyróżniany w dawniejszych systemach klasyfikacyjnych w obrębie rodziny jasnotowatych. Współcześnie rodzaj włączany jest zwykle do klinopodium "Clinopodium" (m.in. wraz z czyścicą "Acinos"), co wynika z powiązań filogenetycznych ustalonych na podstawie danych genetycznych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kalamit

kalamaria, drzewiasta roślina kopalna z klasy skrzypowych


Kalamit ("Calamites") – wymarły, głównie późnokarboński rodzaj skrzypowych z rodziny kalamitowatych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kalamitka

urządzenie dozujące smar lub olej w urządzeniach technicznych; smarownica, olejarka


Źródła:

SJP.pl

Kalamondin

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) roln. drzewo cytrusowe będące krzyżówką kwaśnej odmiany mandarynki nazwa systematyczna|Citrus reticulata|ref=tak. z kumkwatem japońskim nazwa systematyczna|Fortunella japonica|ref=tak.;

 (1.2) spoż. owoc kalamondinu (1.1) o kwaśnym miąższu i słodkiej skórce


Kalamondin ("×Citrofortunella microcarpa") – sztucznie otrzymany mieszaniec kwaśnej mandarynki ("Citrus reticulata") z kumkwatem japońskim ("Fortunella japonica"). Znany jest pod różnymi nazwami: kalamondynka, kwaśna pomarańcza, pomarańcza kalamondin, albo pomarańcza panamska. Na wyspach Pacyfiku nazywany jest "calamansi". Wyhodowany został w południowo-wschodniej Azji.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kalamondyna

mieszaniec kwaśnej mandarynki z kumkwatem japońskim; kalamondynka


Źródła:

SJP.pl

Kalamondynka

mieszaniec kwaśnej mandarynki z kumkwatem japońskim; kalamondyna


Źródła:

SJP.pl

Kalan

materiał ceramiczny o dużej wytrzymałości mechanicznej i dobrych właściwościach dielektrycznych


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kalanchoe

roślina z rodziny gruboszowatych, występująca w strefie tropikalnej, hodowana jako roślina ozdobna; kaczlin


Kalanchoe, żyworódka, płodnolist ("Kalanchoe") – rodzaj roślin z rodziny gruboszowatych. Obejmuje ok. 165 gatunków. Rośliny te występują naturalnie w południowej Azji oraz w Afryce (z wyjątkiem północnej części tego kontynentu). Rozprzestrzenione zostały jednak na wszystkich kontynentach w strefie międzyzwrotnikowej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kalandar

zakon islamski derwiszów żebrzących


Źródła:

SJP.pl

Kalander

rodzaj prasy używanej w przemyśle poligraficznym, papierniczym, włókienniczym, gumowym i tworzyw sztucznych; gładziarka; wygładnica


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) techn. prasa do tłoczenia matryc stereotypowych lub prasowania, gładzenia i satynowania materiału;


Kalander (z gr., franc. "calandre") – urządzenie o obrotowych walcach służące do nadawania połysku i wygładzania papieru, folii z tworzywa oraz tkanin lub też wytłaczania na nich wzorów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kalandra

ptak z rodziny skowronków


Źródła:

SJP.pl

Kalandrować

wyciskać, wytłaczać za pomocą kalandra


Źródła:

SJP.pl

Kalandrowy

przymiotnik od: kalander


Źródła:

SJP.pl

Kalanetiks

[czytaj: kalanetiks] rozciągająca gimnastyka dla kobiet, ćwiczenia wykonywane w wolnym tempie i wielokrotnie powtarzane; kalanetyka, callanetics, calanetics


Źródła:

SJP.pl

Kalanetyka

rozciągająca gimnastyka dla kobiet, ćwiczenia wykonywane w wolnym tempie i wielokrotnie powtarzane; callanetics, calanetics, kalanetiks


Źródła:

SJP.pl

Kalanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|kalać.


Źródła:

Wiktionary

Kalanus

pospolity oceaniczny skorupiak z podgromady widłonogów


Kalanus ("Calanus finmarchicus") – gatunek widłonoga z rodziny Calanidae, zamieszkującego wody wszystkich oceanów, oprócz wód arktycznych. Długość ciała samców dochodzi do 4 mm, a samic do 5,5 mm. Na odwłoku nie ma odnóży, pancerz jest przezroczysty, pokryty nielicznymi szkarłatnymi plamkami.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kalapitra

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Lwów. żart. głowa


Źródła:

Wiktionary

Kalarep

forma rzeczownika.

 (1.1) D. plural|kalarepa.


Źródła:

Wiktionary

Kalarepa

1. dwuletnia roślina warzywna z rodzaju kapusta, uprawiana ze względu na jadalne, kuliste zgrubienia łodygi, tzw. główki, barwy zielonej lub niebieskawej, o dużych wartościach odżywczych i smakowych;
2. jadalna część tej rośliny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) bot. ogrod. nazwa systematyczna|Brassica oleracea var. gongylodes|L.|ref=tak., odmiana kapusty warzywnej;

 (1.2) kulin. spoż. warzywo, jadalna bulwa pędowa kalarepy (1.1)


Kalarepa ("Brassica oleracea" var. "gongylodes" L.) – odmiana kapusty warzywnej. Jest to roślina dwuletnia należąca do rodziny kapustowatych. Znana jest wyłącznie z uprawy, nie występuje na stanowiskach naturalnych. W Polsce jest pospolitą rośliną uprawną.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kalarepka

zdrobniale: kalarepa


Źródła:

SJP.pl

Kalarepkowy

→ kalarepka


Patrz:kalarepka

Źródła:

SJP.pl

Kalarepowy

→ kalarepa


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z kalarepą, dotyczący kalarepy

 (1.2) przyrządzony z kalarepy


Patrz:kalarepa

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kalarus

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kalasancjusz

hiszpański duchowny katolicki, założyciel zakonu pijarów; Józef Kalasanty


Źródła:

SJP.pl

Kalasantostwo

Kalasanty z małżonką; Kalasantowie


Źródła:

SJP.pl

Kalasantowie

Kalasanty z małżonką; Kalasantostwo


Źródła:

SJP.pl

Kalasantowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Kalasantego lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Kalasanty

imię męskie


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.;


Kalasanty – imię męskie powstałe od nazwy miejscowości (Calasanza) w Hiszpanii. Pierwotnie był to jedynie drugi człon nazywający świętego z przełomu XVI i XVII wieku, Józefa Kalasantego ("José de Calasanza"), założyciela zakonu pijarów.

Kalasanty imieniny obchodzi: 25 sierpnia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kalasiris

delikatna płócienna tunika noszona w starożytnym Egipcie, Grecji i Persji


Źródła:

SJP.pl

Kalasza-Ala

język indoirański używany przez lud Kalasza w kilku afgańskich wioskach


Źródła:

SJP.pl

Kalata

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kalatea

bylina z rodziny marantowatych; ostrzeszyn


Kalatea lub ostrzeszyn ("Calathea") – rodzaj roślin z rodziny marantowatych, blisko spokrewniony z marantą. Należy do niego 59 gatunków pochodzących z południowego Meksyku, Ameryki Południowej, Środkowej oraz Karaibów. Na podstawie wyników badań filogenetycznych, w 2012 roku większość gatunków zaliczanych wcześniej do tego rodzaju przeniesiono do rodzaju "Goeppertia".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kalatos

1. w starożytnej Grecji: kosz z wikliny;
2. naczynie gliniane w kształcie kosza;
3. kapitel na głowie kariatydy


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kalatówki

polana reglowa w Tatrach Zachodnich


Kalatówki – polana reglowa leżąca w Dolinie Bystrej w Tatrach Zachodnich. Jest to stosunkowo płaski, otwarty teren, otoczony z wszystkich stron lasem, z widokami na rejon Kasprowego Wierchu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kalaweryt

minerał, tellurek złota


Źródła:

SJP.pl

Kalać

szkalować, opluwać, zniesławić


czasownik niedokonany (dk. skalać)

 (1.1) hańbić

 (1.2) daw. brudzić


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kalbarczyk

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kalceolaria

jednoroczna bylina lub niski krzew z rodziny trędownikowatych o charakterystycznych niewielkich i owalnych kwiatach, najczęściej w kolorze pomarańczowym; pantoflik, pantofelnik


Źródła:

SJP.pl

Kalchas

postać z mitologii greckiej


Kalchas – obok Mopsosa i Tejrezjasza jeden z najsłynniejszych wieszczów greckich, słynący z wróżenia z lotu ptaków.

Był synem Testora, potomkiem Apollona. Towarzyszył wojskom Achajów w wyprawie przeciw Troi. Znanych jest kilka jego przepowiedni:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kalcjum

pierwiastek chemiczny o symbolu Ca; wapń


Źródła:

SJP.pl

Kalcyferol

związek chemiczny z grupy witamin D


Źródła:

SJP.pl

Kalcyferole

związek chemiczny z grupy witamin D


Źródła:

SJP.pl

Kalcyfikacja

proces utwardzania i usztywniania tkanek wskutek gromadzenia się w nich soli wapnia; zwapnianie


Źródła:

SJP.pl

Kalcyfil

organizm, dla którego najbardziej sprzyjającym środowiskiem do życia są wody lub gleby bogate w związki wapnia; organizm wapieniolubny


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) ekol. organizm wapniolubny


Kalcyfil (łac. "calcis wapno", gr. "phileo") lub organizm wapieniolubny – organizm dobrze rozwijający się w środowiskach bogatych w związki wapnia, o odczynie zasadowym znacznie powyżej 8. Należące do tej grupy rośliny noszą nazwę roślin wapieniolubnych lub kalcyfitów. Są to np. dębik ośmiopłatkowy czy szarotka alpejska.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kalcyfit

acydofob, roślina wapieniolubna unikająca siedlisk kwaśnych


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) bot. roślina wapieniolubna


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kalcyfob

roślina żyjąca tylko w środowisku kwaśnym; acydofit, acidofit


Źródła:

SJP.pl

Kalcynacja

dawniej: prażenie substancji w celu usunięcia z niej lotnych składników


Źródła:

SJP.pl

Kalcynacyjny

związany z kalcynacją


Źródła:

SJP.pl

Kalcynować

suszyć przez prażenie; zwapniać


Źródła:

SJP.pl

Kalcyt

minerał, węglan wapnia; szpat wapienny


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) miner. minerał, składnik skał osadowych, polimorficzna, trygonalna odmiana węglanu wapnia;


Kalcyt – minerał z gromady węglanów, węglan wapnia. Powszechny jako budulec m.in. wapieni czy marmurów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kalcytonina

peptydowy hormon kręgowców


Kalcytonina (CT, z ang. "calcitonin") – organiczny związek chemiczny z grupy peptydów, złożony z 32 aminokwasów, o masie cząsteczkowej 3,42 kDa; hormon zwierzęcy. U człowieka występuje w postaci monomeru lub dimeru i powstaje z polipeptydowego prohormonu o masie ok. 21 kDa. Kalcytonina łososiowa stosowana jest jako lek w chorobach związanych z zaburzeniami gospodarki wapniowo-fosforanowej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kalcytowy

przymiotnik od: kalcyt


Źródła:

SJP.pl

Kalcytriol

organiczny związek chemiczny, regulujący prawidłowe stężenie wapnia w osoczu oraz uczestniczący w procesach mineralizacji kości, zjawiskach odpornościowych i różnicowaniu komórek


Kalcytriol (łac. "Calcitriolum"; 1,25-dihydroksycholekalcyferol, 1,25(OH)2D3) – organiczny związek chemiczny, aktywna forma witaminy D3; powstaje przez hydroksylację witaminy D3 w pozycji 25 w wątrobie przez hydroksylazę 25-hydroksykalcyferolu i w pozycji 1 w nerkach (witamina D może być również hydroksylowana w pozycjach 24 i 25, ale taka forma jest mniej aktywna).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kaldera

zagłębienie w szczycie stożka wulkanicznego


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) geol. rozległe, koliste zagłębienie w szczytowej części wulkanu powstałe wskutek gwałtownej eksplozji;


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kalderonowski

przymiotnik dzierżawczy - należący do Calderona lub z nim związany; Kalderonowy


Źródła:

SJP.pl

Kalderonowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Calderona lub z nim związany; Kalderonowski


Źródła:

SJP.pl

Kalderowy

przymiotnik od: kaldera


Źródła:

SJP.pl

Kaldesia

rodzaj roślin z rodziny żabieńcowatych; kaldezja


Źródła:

SJP.pl

Kaldezja

rodzaj roślin z rodziny żabieńcowatych; kaldesia


Kaldezja ("Caldesia" Parl.) – rodzaj roślin z rodziny żabieńcowatych ("Alismataceae"). Należą do niego trzy gatunki. Zasięg w sposób nieciągły obejmuje różne obszary w Europie, Afryce, Azji i Australii. Jeden gatunek występuje w Europie, w tym także w Polsce – kaldezja dziewięciornikowata "C. parnassifolia". Są to rośliny wodne rosnące na mokradłach, w stawach, jeziorach, rzekach i kanałach.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kaleb

Ka


Źródła:

Wikipedia

Kalebasa

1. roślina tropikalna z rodziny dyniowatych; tykwa pospolita;
2. zewnętrzna, zdrewniała część owoców tykwy; kalabasa;
3. naczynie z wysuszonego i wydrążonego owocu tykwy; kalabasa


Źródła:

SJP.pl

Kalebasowy

→ kalebasa; kalabasowy


Źródła:

SJP.pl

Kalecianin

mieszkaniec Kaletów


Źródła:

SJP.pl

Kalecianka

mieszkanka Kaletów


Źródła:

SJP.pl

Kaleciański

→ Kalety; kalecki


Źródła:

SJP.pl

Kaleciński

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kalecki

→ Kalety; kaleciański


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kalectwo

upośledzenie wywołane chorobą lub wypadkiem


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) niedorozwój lub nieodwracalne uszkodzenie narządu lub części ciała i wynikające z tego ograniczenie sprawności fizycznej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kaleczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|kaleczyć.


Źródła:

Wiktionary

Kaleczyć

czasownik przechodni niedokonany (dk. skaleczyć)

 (1.1) uszkadzać ciało, zwykle czymś ostrym

 (1.2) pot. robić coś nieudolnie

czasownik zwrotny niedokonany kaleczyć się (dk. skaleczyć się)

 (2.1) uszkadzać swoje ciało (zwykle czymś ostrym); ulegać obrażeniom zadanym przez siebie


Źródła:

Wiktionary

Kaledonia

1. północna część wyspy Brytania, nazwa nadana przez starożytnych Rzymian;
2. Nowa Kaledonia; Terytorium Zamorskie Nowa Kaledonia i Dependencje - zamorskie terytorium Francji w Melanezji


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. hist. kraina historyczna na północy Wielkiej Brytanii, w większości pokrywająca się ze współczesną Szkocją;


Kaledonia (w większości dzisiejsza Szkocja) – kraina historyczna na północy Wielkiej Brytanii. Była jedyną częścią tej wyspy, która nie została podbita przez Rzym. Zamieszkana przez Kaledończyków, skutecznie opierała się najazdom zarówno Rzymian, jak i kolejnym falom Celtów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kaledonidy

w geologii: system orogeniczny w Europie, powstały w czasie fałdowań trwających przez ordowik i sylur


Kaledonidy – łańcuchy górskie, wypiętrzone 0,4 mld lat temu, w okresie dewonu, w wyniku trwających 60 milionów lat ruchów górotwórczych, zwanych orogenezą kaledońską. Szczyty górskie, które wówczas powstały, wznosiły się we wnętrzu superkontynentu Laurosji i prawdopodobnie sięgały 8 tys. m n.p.m.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kaledonka

mieszkanka Kaledonii (krainy w Wielkiej Brytanii)


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Kaledonii w czasach starożytnych i we wczesnym średniowieczu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kaledonowie

plemię celtyckie w starożytnej Szkocji


Źródła:

SJP.pl

Kaledończyk

mieszkaniec Kaledonii (krainy w Wielkiej Brytanii)


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Kaledonii w czasach starożytnych i we wczesnym średniowieczu;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kaledoński

przymiotnik od: Kaledonia


przymiotnik relacyjny

 (1.1) geogr. hist. odnoszący się do Kaledonii

 (1.2) geogr. odnoszący się do Nowej Kaledonii

 (1.3) geol. odnoszący się do orogenezy kaledońskiej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kalefaktor

w dawnych szkołach klasztornych: ubogi uczeń pełniący pewne posługi w zamian za utrzymanie; do jego obowiązków należało m.in. sprzątanie, palenie w piecach, czasem ogólniej - utrzymywanie porządku (w tym karanie cielesne winowajców), stąd zwany nieraz "porządkowym"


Źródła:

SJP.pl

Kalefaktorka

→ kalefaktor; kalifaktorka


Źródła:

SJP.pl

Kalejdofon

kalejdoskop dźwiękowy


Źródła:

SJP.pl

Kalejdoskop

1. rodzaj zabawki, gdzie przez potrząsanie otrzymuje się różne obrazki, tworzone z kolorowych szkiełek
2. wydarzenia szybko następujące po sobie; zmienność, różnorodność


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) opt. urządzenie optyczne (zabawka), w którym dzięki wielokrotnym odbiciom obrazów różnokolorowych szkiełek, w odpowiednio rozmieszczonych zwierciadłach, obserwuje się różnobarwne, symetryczne figury, zmieniające się przy jego obracaniu;

 (1.2) przen. książk. zbiór różnych i zmieniających się szybko obrazów, wydarzeń, wrażeń


Kalejdoskop – urządzenie optyczne, w którym dzięki wielokrotnym odbiciom obrazów różnokolorowych szkiełek, w odpowiednio rozmieszczonych zwierciadłach, obserwuje się różnobarwne, symetryczne figury, zmieniające się przy obracaniu kalejdoskopu, wywołującym przemieszczanie się szkiełek.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kalejdoskopowy

przymiotnik od: kalejdoskop


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z kalejdoskopem, dotyczący kalejdoskopu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kaleka

(r. żeński)
1. kobieta niepełnosprawna, inwalidka; także o mężczyźnie, zwierzęciu, z silniejszym zabarwieniem ekspresywnym
2. potocznie: ktoś niezręczny, niezdarny


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) człowiek dotknięty kalectwem

 (1.2) pot. lekcew. ktoś niezgrabny lub niezręczny

rzeczownik, rodzaj żeński

 (2.1) kobieta dotknięta kalectwem

 (2.2) pot. lekcew. kobieta niezgrabna lub niezręczna


Kaleka – wzgórze w Afryce Południowej. Znajduje się w dystrykcie Mopani w prowincji Limpopo, na północnym wschodzie kraju, 400 km od Pretorii. Wysokość wzgórza wynosi 389 m.

Obszar wokół jest zasadniczo płaski, prawie całkowicie pokryty żwirem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kaleki

1. dotknięty kalectwem; ułomny, niedołężny; upośledzony;
2. niedoskonały, uszkodzony, zniszczony


przymiotnik

 (1.1) obarczony kalectwem

 (1.2) częściowo zniszczony

 (1.3) daleki od wzorca; z błędami


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kalekość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest kalekie; cecha tych, którzy są kalecy


Źródła:

Wiktionary

Kalema

wał wodny powstający w pobliżu wybrzeży na skutek załamania dna


Źródła:

SJP.pl

Kalemba

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kalendarium

chronologiczny wykaz dat, rocznic, wydarzeń z określonej dziedziny


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) książk. chronologiczny zestaw wydarzeń z określonej dziedziny


Nie mylić z: kalendarz.

Kalendarium – chronologiczny zestaw wydarzeń. Kalendaria mogą dotyczyć jakiegoś okresu czasu, dziedziny bądź wydarzeń czyjegoś życia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kalendarz

1. system rachuby dni i dłuższych odstępów czasu, opierający się na cyklu zmian pór roku i zmian faz Księżyca, np. kalendarz gregoriański, juliański;
2. spis dni całego roku, z podziałem na miesiące i tygodnie;
3. notes, plakat lub broszura mające taki spis;
4. książka wydawana raz na rok, zawierająca informacje z rozmaitych dziedzin, np. kalendarz wojskowy, chemiczny;
5. chronologiczny spis ważnych wydarzeń, terminów itp. * forma dopełniacza l.mn. "kalendarzów" mocno przestarzała


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) system rachuby dni i dłuższych odstępów czasu, oparty zazwyczaj na cyklu zmian pór roku (związanych z obiegiem Ziemi wokół Słońca) i zmian faz Księżyca;

 (1.2) spis dni całego roku z podziałem na tygodnie i miesiące, często w formie publikacji (np. plakat, broszura) z dodatkowymi informacjami (imieniny, święta, wschody i zachody słońca, przepisy itp.);

 (1.3) plan zawierający ustalone terminy; terminarz


Kalendarz – podział czasu na doby i dłuższe przedziały, zwłaszcza miesiące i lata, czasem też tygodnie.

Dzieli on czas na podstawie dwóch okresowych zjawisk atmosferycznych: cyklu zmian pór roku i zmian faz Księżyca. Z tego względu obowiązuje podział kalendarzy na słoneczne (solarne), księżycowe (lunarne) i księżycowo-słoneczne (lunisolarne). Słowo "kalendarz" pochodzi od łac. "calendae", tj. pierwszy dzień miesiąca.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kalendarzowy

→ kalendarz


przymiotnik

 (1.1) dotyczący kalendarza, zgodny z kalendarzem


Patrz:kalendarz

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kalendarzyk

1. zdrobnienie od: kalendarz;
2. potocznie: kalendarzyk małżeński - metoda zapobiegania ciąży oparta na badaniu długości cykli miesiączkowych kobiety


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od: kalendarz; mały kalendarz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kalendarzykowy

→ kalendarzyk


Patrz:kalendarzyk

Źródła:

SJP.pl

Kalendy

pierwszy dzień miesiąca u starożytnych Rzymian


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) hist. pierwszy dzień każdego miesiąca w kalendarzu rzymskim;


Kalendy (łac. "Kalendae") – w kalendarzu rzymskim pierwszy dzień każdego miesiąca.

Termin ten nie ma żadnego (poza tradycyjnym) znaczenia w słonecznym kalendarzu juliańskim. Natomiast w pierwotnym kalendarzu księżycowym mianem "Kalendae" określano pierwszy dzień po nowiu, czyli ten dzień, w który po zapadnięciu zmroku księżyc powinien znowu stać się widoczny. Oznaczało to początek nowego miesiąca. Dzień ten był poświęcony bogini Junonie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kalenica

górna, pozioma krawędź dachu


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) archit. najwyższa część dachu utworzona na przecięciu połaci dachowych;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kalenicowy

przymiotnik od: kalenica


Źródła:

SJP.pl

Kalenik

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Kalepin

dawniej: słownik, leksykon; dykcjonarz


Źródła:

SJP.pl

Kalesoniki

zdrobnienie od: kalesony


Źródła:

SJP.pl

Kalesony

element bielizny męskiej okrywający nogi, noszony pod spodniami


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) kraw. rodzaj bielizny męskiej z długimi nogawkami, zakładanej na chłody pod spodnie;


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kaleta

dawniej o woreczku skórzanym na pieniądze i drobiazgi, noszonym przy pasie lub rzadziej na szyi; sakwa


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) stpol. kieszeń

 (1.2) stpol. mieszek na pieniądze


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kaletanka

mieszkanka Calais (miasta we Francji)


Źródła:

SJP.pl

Kaletańczyk

mieszkaniec Calais (miasta we Francji)


Źródła:

SJP.pl

Kaletański

→ Calais


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Calais, dotyczący Calais (miasta we Francji)


Patrz:Calais

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kaletka

1. zdrobnienie od: kaleta
2. zwykle w liczbie mnogiej: rodzaj szerokich zębów, będących zakończeniem dolnego brzegu gorsetu noszonego przez kobiety wiejskie


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kaletki

1. zdrobnienie od: kaleta
2. zwykle w liczbie mnogiej: rodzaj szerokich zębów, będących zakończeniem dolnego brzegu gorsetu noszonego przez kobiety wiejskie


Źródła:

SJP.pl

Kaletnictwo

rzemieślniczy wyrób galanterii skórzanej, np. pasków, torebek, portfeli


Kaletnictwo – rzemiosło polegające na wytwarzaniu i naprawie przedmiotów ze skóry.

Ze skóry wytwarza się między innymi: torby, walizy, woreczki i mieszki.

Osoba zajmująca się kaletnictwem to kaletnik.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kaletniczka

rzemieślniczka wyrabiająca kalety, torby skórzane


Źródła:

SJP.pl

Kaletniczy

dotyczący kaletnictwa


Źródła:

SJP.pl

Kaletnik

rzemieślnik wyrabiający kalety, torby skórzane


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) rzem. rzemieślnik zajmujący się szyciem wyrobów skórzanych, takich jak torby, paski czy portfele


Kaletnik – rzemieślnik wykonujący skórzane: torby, paski, portfele, portmonetki, kalety itp. Cech kaletników jest wymieniany jako jeden z ponad sześćdziesięciu cechów obecnych w Poznaniu w XVI w.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kalety

dawniej o woreczku skórzanym na pieniądze i drobiazgi, noszonym przy pasie lub rzadziej na szyi; sakwa


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Polsce;


Kalety (niem. "Stahlhammer") – miasto w Polsce położone w województwie śląskim, w powiecie tarnogórskim.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kalevipoeg

estoński epos narodowy


Kalevipoeg ( Syn Kaleva) – estoński epos narodowy autorstwa Friedricha Reinholda Kreutzwalda, opublikowany w 1861 roku. Prace nad stworzeniem narodowego eposu zapoczątkował Friedrich Robert Faehlmann (Fählmann), jeden z założycieli Estońskiego Towarzystwa Naukowego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kaleń

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Kalfas

skrzynia drewniana do gaszenia wapna lub ręcznego przygotowywania zapraw budowlanych; kastra


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. pojemnik do gaszenia wapna

 (1.2) gw-pl|Górny Śląsk. przen. brzuch


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kali

wczesnochrześcijańska forma pieśni liturgicznej w tradycji syryjskiej, wywodząca się z psalmodii hebrajskiej


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) chem. farm. handlowa i potoczna nazwa nadmamganianu potasu


Kali (dewanagari काली, trl. "Kālī", dosł. rodzaj żeński wyrazu „czas”, trl. "kālā") – hinduska bogini czasu i śmierci, pogromczyni demonów i sił zła. Jedna z głównych postaci Śakti, żony Śiwy. Bywa też rozumiana jako „Pani Kosmosu” lub absolut, źródło zasad kosmicznych i wszelkich archetypów. Występują nurty hinduizmu, wprost utożsamiające formy bogini Kali ze stanami świadomości człowieka.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kalia

popularna (ale nieprawidłowa botanicznie) nazwa rośliny z rodziny obrazkowatych; kalla


Źródła:

SJP.pl

Kalian

przyrząd do palenia tytoniu


Źródła:

SJP.pl

Kalibabka

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kaliber

rozmiar lufy


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) wojsk. średnica otworu lufy w milimetrach

 (1.2) rozmiar, wielkość

 (1.3) znaczenie, waga, istotność


Kaliber – średnica wewnętrzna lufy broni palnej lub średnica pocisku. Rzadziej jednostka wagomiaru pocisków lub długości lufy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kalibracja

ogół czynności służących wzorcowaniu przyrządu pomiarowego


Źródła:

SJP.pl

Kalibracyjny

→ kalibracja


Patrz:kalibracja

Źródła:

SJP.pl

Kalibrator

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) urządzenie służące do precyzyjnego ustawiania parametrów pracy aparatury pomiarowej


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kalibromierz

przyrząd do określania kalibru broni palnej


Źródła:

SJP.pl

Kalibrować

korygować według ustalonych wzorców


czasownik przechodni niedokonany (dk. skalibrować)

 (1.1) techn. ustawiać, regulować i sprawdzać dokładność przyrządu pomiarowego przez porównanie z wzorcem, tak aby wskazywał poprawne wartości

 (1.2) dobierać precyzyjnie według kształtu, wymiarów czy innych wyznaczonych parametrów

 (1.3) wojsk. żłobić wewnątrz lufy broni palnej rowki nadające pociskowi ruch obrotowy, dla stabilizacji jego lotu i zwiększenia celności


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kalibrowy

przymiotnik od: kaliber


Źródła:

SJP.pl

Kalichlorek

pot. kalichloricum


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. chloran potasowy

 (1.2) substancja o własnościach wybuchowych powstała z połączenia chloranu potasowego z siarką, używana do tradycyjnego strzelania wielkanocnego


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kalichloricum

[czytaj: kalichlorikum] chloran potasowy, związek chemiczny stosowany w farmacji i technologii


Źródła:

SJP.pl

Kaliciak

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kaliciński

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kalicki

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kalidasa

Kalidasa (skr. कालिदास, trl. Kālidāsa, "sługa Kali") – indyjski poeta i dramaturg z epoki klasycznego sanskrytu.


Źródła:

Wikipedia

Kalidon

Kalidon (grec. Καλυδών) – miasto w starożytnej Grecji, w południowej Etolii, na prawym brzegu rzeki Euenos (Evenus).

Z miastem związany jest mit o dziku kalidońskim.

Kalidon został założony w kraju Kuretów przez herosa-eponima o imieniu Kalidon. Był rezydencją króla Ojneusa, ojca Meleagra i Dejaniry.


Źródła:

Wikipedia

Kalidoński

przymiotnik od: Kalidon


Źródła:

SJP.pl

Kalidyna

polipeptyd powodujący rozszerzanie naczyń krwionośnych


Źródła:

SJP.pl

Kalif

chalif (dawniej); tytuł muzułmańskiego przywódcy świeckiego i duchownego; u szyitów: tytuł przywódcy świeckiego; osoba mająca ten tytuł


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) hist. rel. islamski przywódca religijny, a początkowo także i polityczny, tytularny następca Mahometa;


Kalif (arab. "ħalifa", „następca”) – w islamie sunnickim tytuł następców Mahometa, czyli przywódców muzułmańskich społeczności państwowo-religijnych zwanych kalifatami. Pierwotnie obejmowały one wszystkich muzułmanów, z czasem się to zmieniło.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kalifa

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) daw. zob. kalif.


Źródła:

Wiktionary

Kalifaktor

dawniej: w klasztorach, więzieniach itp.: zakonnik lub więzień wykonujący czynności porządkowe i pomocne; kalefaktor


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) daw. w klasztorach: pomocnik

 (1.2) więz. więzień funkcyjny, pomocnik personelu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kalifaktorka

→ kalifaktor; kalefaktorka


Źródła:

SJP.pl

Kalifat

1. władza sprawowana przez kalifa
2. terytorium zarządzane przez kalifa


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) polit. islamski ustrój polityczny państwa rządzonego przez kalifa, odpowiednik sułtanatu, cesarstwa lub królestwa;


Kalifat (arab. خلافة chilāfa) – islamski ustrój polityczny, w którym głową państwa jest kalif (arab. خليفة chalīfa). Odpowiednik zachodnioeuropejskiego cesarstwa.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kalifikacja

naturalne wzbogacanie wietrzejącej skały magmowej w związki potasu


Źródła:

SJP.pl

Kaliforn

pierwiastek chemiczny o symbolu Cf i liczbie atomowej 98, otrzymywany sztucznie, niewystępujący w skorupie ziemskiej


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu Cf i liczbie atomowej 98;


Kaliforn (Cf, łac. "californium") – sztucznie wytworzony pierwiastek chemiczny z grupy aktynowców w układzie okresowym. Nazwa pochodzi od Kalifornii, nazwy jednego ze stanów USA. Otrzymali go Stanley Thompson, Kenneth Street Jr., Albert Ghiorso i Glenn T. Seaborg w 1950 r. w Berkeley w tymże stanie bombardując 242Cm cząstkami α o energii 35 MeV.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kalifornia

1. stan w Stanach Zjednoczonych;
2. mgławica gazowa w gwiazdozbiorze Perseusza


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. stan na zachodzie Stanów Zjednoczonych;


Kalifornia ( California) () – stan na zachodnim wybrzeżu Stanów Zjednoczonych, najludniejszy w kraju (39,4 mln mieszkańców w 2024 roku[błędna data w szablonie]

), a trzeci pod względem powierzchni (423 967 km²; po Alasce i Teksasie). Stolicą stanu jest Sacramento, a największymi miastami: Los Angeles, San Diego, San Jose i San Francisco.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kalifornijczyk

mieszkaniec Kalifornii


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Kalifornii, stanu w Stanach Zjednoczonych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kalifornijka

mieszkanka Kalifornii


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Kalifornii, stanu w Stanach Zjednoczonych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kalifornijski

związany z Kalifornią


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Kalifornią, pochodzący z Kalifornii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kalifornizacja

1. napływ obcej kultury powodujący wypieranie lokalnej kultury;
2. upodabnianie się stylu życia na wzór prezentowanego w hollywoodzkich filmach


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) upodobnianie się stylu życia na wzór prezentowanego w filmach produkowanych w Hollywood

 (1.2) intensywny napływ kultury z określonego kraju bądź regionu powodujący wypieranie lokalnej kultury


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kalifornowy

→ kaliforn


przymiotnik

 (1.1) dotyczący kalifornu


Patrz:kaliforn

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kaligraf

osoba pisząca pięknym, ozdobnym, starannym pismem


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba zajmująca się kaligrafią, pisząca zgodnie z jej prawidłami


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kaligrafia

1. umiejętność pięknego, poprawnego i starannego pisania; pismo kaligraficzne;
2. piękne, staranne pismo


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) sztuka polegająca na pięknym, starannym pisaniu;


Kaligrafia (gr. "καλλιγραφία" od "καλὸς" 'piękny' i "γρᾰ́φειν" 'pisać') – sztuka starannego i estetycznego pisania, często również zdobionego artystycznie. Nauka kaligrafii miała kształtować charakter oraz cierpliwość. Kaligrafia była podstawowym przedmiotem w szkołach. Do około 1960 r. była w Polsce przedmiotem nauczania początkowego, mającym na celu doskonalenie pisma odręcznego.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kaligraficzniej

stopień wyższy od przysłówka: kaligraficznie


Źródła:

SJP.pl

Kaligraficzny

1. czytelnie, starannie napisany;
2. związany z kaligrafią


przymiotnik

 (1.1) związany z kaligrafią

 (1.2) napisany ozdobnym pismem odręcznym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kaligrafistka

→ kaligrafista


Patrz:kaligrafista

Źródła:

SJP.pl

Kaligrafka

→ kaligraf; kaligrafistka


Źródła:

SJP.pl

Kaligrafowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|kaligrafować.


Źródła:

Wiktionary

Kaligrafować

pisać starannie, ładnie, zgodnie z prawidłami kaligrafii


czasownik

 (1.1) pisać zgodnie z zasadami kaligrafii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kaligram

utwór poetycki, którego treść obrazowana jest specjalnie opracowanym układem graficznym tekstu


Źródła:

SJP.pl

Kaligula

Kaligula, oficjalna tytulatura cesarska Gaius Iulius Caesar Augustus Germanicus (ur. 31 sierpnia 12, zm. 24 stycznia 41) – cesarz rzymski od 19 marca 37 do swojej śmierci.


Źródła:

Wikipedia

Kalijka

roślina doniczkowa; kalia, cantedeskia


Źródła:

SJP.pl

Kalikacki

→ Kalikat


Patrz:Kalikat

Źródła:

SJP.pl

Kalikant

dawniej: człowiek pompujący powietrze do miechów organowych; kalikator


Kalikant, kalikancista (łac. "calcare" – deptać) – osoba wprawiająca w ruch miechy w organach piszczałkowych. Kalikowanie polegało na wprawianiu nogami w ruch pedałów dźwigniowych (rzadziej ręcznej korby lub dźwigni), które poprzez urządzenia pośrednie, najczęściej mniejsze miechy, dostarczało ciśnienia do głównego miecha.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kalikantka

→ kalikant


Patrz:kalikant

Źródła:

SJP.pl

Kalikat

miasto w Indiach


Źródła:

SJP.pl

Kalikator

dawniej: człowiek pompujący powietrze do miechów organowych; kalikant


Źródła:

SJP.pl

Kaliko

gatunek perkalu (cienkie płótno bawełniane)


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kalikot

dawniej: gatunek perkalu (cienkiego płótna bawełnianego); kaliko


Źródła:

SJP.pl

Kalikowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|kalikować.


Źródła:

Wiktionary

Kalikować

pompować powietrze do miechów organowych


czasownik

 (1.1) dąć w miech organów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kalikst

imię męskie


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) rzad. imię|polski|m.;


Kalikst, Kalist – imię męskie pochodzenia greckiego. Wywodzi się od przymiotnika gr. 'kalós' (łac. "Callistus, Callixtus"). Forma 'kállistos' oznacza 'bardzo dobry, bardzo piękny'.

Żeńskim odpowiednikiem jest Kalista lub Kaliksta.

Kalikst imieniny obchodzi: 16 kwietnia, 14 sierpnia, 14 października i 13 listopada.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kalima

piaszczysty pył nad Oceanem Atlantyckim, przenoszony wiatrem znad marokańskiej części Sahary


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kalimach

piaszczysty pył nad Oceanem Atlantyckim, przenoszony wiatrem znad marokańskiej części Sahary


Źródła:

SJP.pl

Kalimagnezja

Kalimagnezja – nawóz potasowy składający się z siarczanu potasu (#PATRZ ; 26–30%) i siarczanu magnezu (#PATRZ ; 25–38%).


Źródła:

Wikipedia

Kalimba

afrykański instrument muzyczny z grupy idiofonów szarpanych; mbira, zanza


Źródła:

SJP.pl

Kalina

drzewo lub krzew z rodziny przewiertniowatych; owoc tego drzewa


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) dendr. nazwa systematyczna|Viburnum|L.|ref=tak., drzewo lub krzew o białych lub różowych kwiatach i czerwonych, czarnych lub żółtych trujących owocach;

 (1.2) owoc kaliny (1.1)


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kalinek

kalinek błękitny - krab występujący w zachodniej części Oceanu Atlantyckiego i w Zatoce Meksykańskiej, zawdzięczający swoją nazwę niebieskim odnóżom; krab błękitny, krab niebieski


Źródła:

SJP.pl

Kaliniak

słodkowodna ryba z rodziny karpiowatych; lin, pszenicznik, oczeretniak


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kalinik

imię męskie


Zobacz też: Kallinik.

Kalinik – imię męskie pochodzenia greckiego Καλλίνικος ("Kalinikios"), oznaczające „ten, kto się wyróżnia urodą”. W Kościele katolickim jest kilku świętych patronów tego imienia.

Kalinik imieniny obchodzi 28 stycznia, 23 sierpnia i 6 listopada.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kalinin

nazwisko


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. hist. Twer, oficjalna nazwa między 1931-1990 rokiem


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kaliningrad

miasto w Rosji (Królewiec)


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. Królewiec, miasto obwodowe w Federacji Rosyjskiej, położone u ujścia Pregoły do Bałtyku;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kaliningradczyk

mieszkaniec Kaliningradu


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Kaliningradu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kaliningradka

mieszkanka Kaliningradu


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Kaliningradu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kaliningradzki

przymiotnik od: Kaliningrad


przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący Kaliningradu, związany z Kaliningradem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kalininy

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kaliniński

przymiotnik od: Kalinin


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Kalininem, dotyczący Kalinina


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kalinka

zdrobnienie od: kalina


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kalinkiewicz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kalinolistny

pęcherznica kalinolistna - gatunek rośliny z rodziny różowatych


przymiotnik

 (1.1) bot. posiadający liście jak kalina


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kalinowice

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Kalinowo

nazwa wielu wsi w Polsce


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kalinowski

→ Kalinowo


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Patrz:Kalinowo

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kalinowszczyzna

osiedle w Lublinie


Kalinowszczyzna (hist. "Przedmieście Lwowskie") – dzielnica mieszkaniowa w Lublinie, położona w północno-wschodniej części miasta. Wieś królewska w starostwie lubelskim województwa lubelskiego w 1786 roku.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kalinowy

1. odnoszący się do kaliny;
2. mający kolor owoców kaliny


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z kaliną, dotyczący kaliny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kalinów

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. wieś na Ukrainie, w rejonie samborskim obwodu lwowskiego;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kalinówka

szarynka kalinówka - gatunek stonki


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. miasto rejonowe na Ukrainie, położone w obwodzie winnickim;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kaliopa

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) mitgr. muza poezji epicznej, jedna z towarzyszek Apolla; córka Zeusa i Mnemosyne;


Źródła:

Wiktionary

Kaliope

w mitologii greckiej: muza poezji epickiej, przedstawiana z tabliczką i rylcem


Źródła:

SJP.pl

Kalipso

balladowa improwizacja w rytmach afrykańskich; calypso


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kaliptra

w botanice: osłonka szczytu korzenia; kalyptra


Źródła:

SJP.pl

Kalisiak

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kalisja

rodzaj roślin z rodziny komelinowatych; smużyna


Źródła:

SJP.pl

Kaliski

przymiotnik od: Kalisz, Kalisz Pomorski, Kaliskie


przymiotnik relacyjny

 (1.1) odnoszący się do Kalisza, związany z Kaliszem


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kaliskie

przymiotnik od: Kalisz, Kalisz Pomorski, Kaliskie


rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. region w środkowej Polsce


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kalisraki

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) grub. neol. kalesony


Źródła:

Wiktionary

Kalista

nazwisko


Kalista – imię żeńskie pochodzenia greckiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego "najpiękniejsze". Jest odpowiednikiem męskiego imienia Kalikst. Istnieją dwie święte o tym imieniu.

Kalista i Kaliksta imieniny obchodzą 19 stycznia i 25 kwietnia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kalistemon

rodzaj roślin z rodziny mirtowatych; kuflik


Źródła:

SJP.pl

Kalisteniczny

→ kalistenika


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z kalisteniką, dotyczący kalisteniki

 (1.2) odpowiedni kalistenice


Patrz:kalistenika

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kalistenika

trening siłowy z wykorzystaniem wyłącznie swojej masy ciała


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) sport. rodzaj treningu siłowego, wykonywanego w oparciu o ćwiczenia wykorzystujące ciężar własnego ciała;


Kalistenika ( κάλλος "kállos" „piękno” i σθένος "sthénos" „siła”) – aktywność fizyczna polegająca na treningu oporowym, opartym na ćwiczeniach z wykorzystaniem własnej masy ciała, takich jak np. „pompki”, „mostki”, „brzuszki” i „dipy”.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kalistrat

imię męskie


Kalistrat – imię męskie pochodzenia greckiego. Wywodzi się ze złożenia słów "kalios" i "stratos" oznaczających kolejno "piękno" i "armia". Imię to nosiło kilku świętych katolickich.

Kalistrat imieniny obchodzi 10 października i 26 października.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kalisz

miasto w Polsce


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. duże miasto w Polsce, w południowo-wschodniej Wielkopolsce;

 (1.2) geogr. wieś w województwie mazowieckim, w gminie Regimin;

 (1.3) geogr. wieś w województwie pomorskim, w gminie Dziemiany;

 (1.4) geogr. zob. Kalisz Pomorski.;


Kalisz ( Calisia, ‏קאַליש‎) – miasto na prawach powiatu, drugie pod względem liczby ludności (po Poznaniu) i czwarte pod względem powierzchni (po Poznaniu, Pile i Koninie) w województwie wielkopolskim, historyczna stolica Wielkopolski obok Poznania, stolica Kaliskiego, siedziba powiatu kaliskiego, jeden z dwóch głównych ośrodków aglomeracji kalisko-ostrowskiej i Kaliskiego Okręgu Przemysłowego. Miasto położone w środkowo-zachodniej Polsce na Wysoczyźnie Kaliskiej, nad Prosną, u ujścia Swędrni.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kaliszanin

mieszkaniec Kalisza


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Kalisza lub Kalisza Pomorskiego

 (1.2) osoba pochodząca z Kalisza lub Kalisza Pomorskiego, urodzona w Kaliszu, Kaliszu Pomorskim


Kaliszanin – czasopismo wydawane w latach 1870–1892 w Kaliszu, dwa razy w tygodniu, przez Karola Hindemitha; od 1893 ukazywało się pod tytułem „Gazeta Kaliska”.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kaliszanka

mieszkanka Kalisza, Kalisza Pomorskiego


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Kalisza

 (1.2) kobieta pochodząca z Kalisza, urodzona w Kaliszu


Fabryka Pieczywa Cukierniczego „Kaliszanka” w Kaliszu – byłe przedsiębiorstwo przemysłu spożywczego z siedzibą w Kaliszu, założone w 1892 r., znacjonalizowane w 1948, sprywatyzowane w 1992, od 2005 w grupie kapitałowej Jutrzenka (obecnie Colian Holding); jeden z największych producentów wafli w czekoladzie w Polsce, produkowała m.in. wafle Grześki i herbatniki BeBe.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kaliszczak

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kaliszewski

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kaliszki

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Kaliszuk

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kalit

stop niklu z glinem używany do wyrobu naczyń ogniotrwałych


Źródła:

SJP.pl

Kalita

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kalitwa

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. hydron. rzeka w obwodzie rostowskim Rosji, lewy dopływ Dońca


Źródła:

Wiktionary

Kalium

z łaciny: potas (pierwiastek chemiczny)


Źródła:

SJP.pl

Kaliński

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kalka

1. cienki papier służący do odbijania pisma, rysunku;
2. przezroczysty papier lub materiał płócienny do rysunków technicznych kopiowanych później na papierze światłoczułym;
3. odwzorowany rysunek, obraz;
4. wyraz lub związek wyrazowy, będący dosłownym tłumaczeniem z obcego języka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) papier powleczony z jednej strony farbą, wkładany między dwa arkusze papieru, aby na drugim otrzymać kopię tego, co jest pisane na pierwszym;

 (1.2) półprzezroczysty papier służący do kopiowania rysunków i przenoszenia ich na inny papier;

 (1.3) wierne odtworzenie jakiegoś wzoru, schematu lub sytuacji w nowych okolicznościach lub nowym miejscu

 (1.4) jęz. wyraz lub wyrażenie złożone z rodzimych składników, lecz zbudowane na wzór obcego wyrazu lub wyrażenia;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kalklet

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) techn. sproszkowane szkło z recyklingu stosowane jako surowiec szklarski


Źródła:

Wiktionary

Kalkomania

1. technika nanoszenia na gładkie powierzchnie kolorowych ilustracji z odpowiednio przygotowanego papieru;
2. papier z taką ilustracją;
3. ilustracja naniesiona taką techniką


Kalkomania – technika zdobnicza obejmująca druk na specjalnym papierze, którego obraz jest przeznaczony do przeniesienia na inną powierzchnię. Wynalezienie tej techniki ok. 1750 roku przypisuje się Simonowi François Ravenetowi – francuskiemu grawernikowi, który wyemigrował do Anglii. Kalkomania może być sucha, wodna, ceramiczna itp.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kalkowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odbijanie rysunku za pomocą kalki

 (1.2) przen. kopiowanie czyjegoś sposobu, stylu lub pomysłu

 (1.3) jęz. zapożyczanie z obcego języka


Źródła:

Wiktionary

Kalkownia

1. pracownia, w której kalkuje się wykresy, rysunki itp.;
2. dawniej: urządzenie do pompowania powietrza do miechów organowych


Kalkownia – była osada w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie nidzickim, w gminie Nidzica.

Miejscowość zanikła, nazwę zniesiono z 1.01.2021 r.

Miejscowość wchodziła w skład sołectwa Bolejny.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kalkowski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kalkowy

przymiotnik od: kalka


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z kalką, dotyczący kalki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kalkstein

[czytaj: kalksztajn] nazwisko


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kalkucki

przymiotnik od: Kalkuta


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Kalkutą, dotyczący Kalkuty


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kalkulacja

1. obliczenie, wyliczenie, rachunek;
2. rozważanie szans na powodzenie jakichś działań i planowanie ich przebiegu


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) hand. ustalanie kosztów na jednostkę towarów lub usług

 (1.2) rozważanie nad szansami przedsięwzięcia


Kalkulacja (łac. "calculatio" – obliczenie) – jest to ustalenie kosztu jednostkowego wytworzonego produktu, dostarczenie informacji o wysokości poniesionych kosztów oraz o wysokości poszczególnych kosztów w całości (układ kalkulacyjny kosztów). Kalkulacja stanowi istotny etap rachunku kosztów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kalkulacyjny

związany z kalkulacją


przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący kalkulacji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kalkulator

osoba zatrudniona do przeprowadzenia kalkulacji


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) małe urządzenie służące do wykonywania obliczeń arytmetycznych;

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) pracownik, który zajmuje się wykonywaniem kalkulacji;


Zobacz też: Kalkulator (zawód).

Kalkulator – przenośne urządzenie liczące służące do wykonywania obliczeń matematycznych. Współcześnie najczęściej elektroniczne i o niewielkich kompaktowych rozmiarach. Dawniej mechaniczne, nazywane maszyną kalkulacyjną i zdolne do wykonywania jedynie podstawowych operacji arytmetycznych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kalkulatorek

zdrobnienie od: kalkulator


rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) zdrobn. kalkulator


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kalkulatorka

kobieta zatrudniona do przeprowadzenia kalkulacji


Źródła:

SJP.pl

Kalkulatorkowy

→ kalkulatorek


Patrz:kalkulatorek

Źródła:

SJP.pl

Kalkulatorowy

→ kalkulator


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z kalkulatorem, dotyczący kalkukatora


Patrz:kalkulator

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kalkulograf

urządzenie mierzące czas międzymiastowej rozmowy telefonicznej


Źródła:

SJP.pl

Kalkulować

obliczać, rozważać


czasownik niedokonany

 (1.1) obliczać, rachować, dokonywać kalkukacji

 (1.2) przen. liczyć na coś

czasownik zwrotny kalkulować się

 (2.1) opłacać się

 (2.2) być rezultatem kalkulowania


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kalkuta

miasto w Indiach


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w delcie Gangesu w północno-wschodnich Indiach, stolica stanu Bengal Zachodni;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kalkutyjczyk

mieszkaniec Kalkuty


Źródła:

SJP.pl

Kalkutyjka

mieszkanka Kalkuty


Źródła:

SJP.pl

Kalla

1. trująca bylina z rodziny obrazkowatych; czermień
2. roślina z rodziny obrazkowatych, uprawiana jako roślina ozdobna; kalia


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kallimach

imię męskie


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kallina

imię żeńskie


Źródła:

SJP.pl

Kallisto

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) astr. drugi co do wielkości księżyc Jowisza, trzeci w Układzie Słonecznym;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kallus

merystem przyranny wytwarzany z tkanki miękiszowej rośliny na uszkodzonej powierzchni; kalus


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) biol. rodzaj tkanki miękiszowej roślin;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kallusowy

→ kallus; kalusowy


przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący kallusa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kalman

1. obce imię męskie;
2. nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kalmar

głowonóg mający walcowate ciało z licznymi ramionami otaczającymi otwór gębowy, poruszający się ruchem odrzutowym, żyjący gromadnie w Atlantyku i Morzu Śródziemnym; kałamarnica; loligo


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) zool. nazwa systematyczna|Teuthida|ref=tak., gatunek głowonoga;

 (1.2) kulin. spoż. zwierzę z gatunku kalmarów (1.1); zwykle w lm.


Kalmar – miasto w południowo-wschodniej Szwecji, nad Cieśniną Kalmarską (Morze Bałtyckie). Ośrodek administracyjny Regionu Kalmar (236 501 mieszkańców) i Gminy Kalmar (60 649 mieszkańców).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kalmarowy

→ kalmar


Patrz:kalmar

Źródła:

SJP.pl

Kalmarski

przymiotnik od: Kalmar


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Kalmarem, dotyczący Kalmaru, pochodzący z Kalmaru


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kalmary

rząd morskich głowonogów o walcowatym ciele z licznymi ramionami otaczającymi otwór gębowy; kałamarnice


Źródła:

SJP.pl

Kalmarzec

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) zool. nazwa systematyczna|Architeuthis dux|Steenstrup|ref=tak., duży głowonóg morski, jeden z największych mięczaków na świecie;


Źródła:

Wiktionary

Kalmia

rodzaj z rodziny wrzosowatych obejmujący siedem gatunków krzewów występujących w Ameryce Północnej i na Kubie


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kalmodulina

białko występujące powszechnie w organizmach eukariotycznych, działające w obecności jonów wapnia


Kalmodulina (ang. "calcium-modulated protein, CaM," "białko modulowane przez wapń") – małe (16,7 kDa) białko modulatorowe, powszechnie występujące w organizmach eukariotycznych, o konserwatywnej ewolucyjnie strukturze: składa się z jednego łańcucha polipeptydowego o długości 148 reszt aminokwasowych. Odkryte w 1970 r. równocześnie przez dwa zespoły badaczy, zyskało stosowaną dziś nazwę w 1979.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kalmus

1. dawniej: tatarak;
2. gatunek wódki przygotowanej jako nalewka na korzeniach tataraku; kalmusówka; ajerówka


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kalmusówka

przestarzałe: słodka wódka, sporządzona jako nalewka na korzeniach tataraku; ajerówka


Źródła:

SJP.pl

Kalnica

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Kalników

Kalników – wieś w Polsce położona na Płaskowyżu Tarnogrodzkim, w województwie podkarpackim, w powiecie przemyskim, w gminie Stubno. Ma status sołectwa.

W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Kalników. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa przemyskiego.


Źródła:

Wikipedia

Kalny

przymiotnik

 (1.1) gwara. zanieczyszczony


Źródła:

Wiktionary

Kalo

w handlu: strata na wadze towaru, spowodowana wyschnięciem przy transportowaniu lub przechowywaniu


Źródła:

SJP.pl

Kalobriowiec

przedstawiciel rzędu roślin z gromady wątrobowców


Źródła:

SJP.pl

Kalocefalus

rodzaj roślin z rodziny astrowatych


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) bot. roślina z rodzaju nazwa systematyczna|Calocephalus|ref=tak.


Kalocefalus ("Calocephalus") – rodzaj roślin z rodziny astrowatych ("Asteraceae"). Obejmuje co najmniej 9 gatunków występujących naturalnie w Australii.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kalofonia

rzadko: kalafonia;
1. produkt uboczny destylacji żywic drzew iglastych, używany m.in. do nacierania włosia smyczków;
2. dawniej, żartobliwie: napój alkoholowy


Źródła:

SJP.pl

Kalokagathia

[czytaj: kalokagatia] ideał wychowania arystokratycznego w starożytnej Grecji; kalokagatia, kalokagathos, kalos kagathos


Źródła:

SJP.pl

Kalokagathos

[czytaj: kaloKAgatos] ideał wychowania arystokratycznego w starożytnej Grecji; kalokagatia, kalokagathia, kalos kagathos


Źródła:

SJP.pl

Kalokagatia

ideał wychowania arystokratycznego w starożytnej Grecji; kalokagathia, kalokagathos, kalos kagathos


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) filoz. w starożytnej Grecji: ideał etyczny łączący doskonałość duchową z pięknem fizycznym


Kalokagatia, kalokagathia ( καλοκαγαθία "kalokagathia", od καλὸς κἀγαθός "kalos kagathos" – dosł. „piękny i dobry”), właściwa forma "kalokagathia" – greckie pojęcie oznaczające połączenie dobra z pięknem. W tym samym znaczeniu, lecz jako "καλὸς καὶ ἀγαθός" lub "καλὸς κἀγαθός" występowało w dziełach Homera, Solona i Tukidydesa. Było ono odzwierciedleniem szlachetnego i etycznego postępowania. Pierwszą znaną z imienia osobą, która użyła tego pojęcia, był Ksenofont.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kalomel

minerał i związek chemiczny


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. chlorek rtęci(I), biała, słabo rozpuszczalna w wodzie substancja używana m.in. jako środek antyseptyczny lub przeczyszczający;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kalomelowy

przymiotnik od: kalomel, np. półogniwo kalomelowe


przymiotnik relacyjny

 (1.1) chem. związany z kalomelem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kalometria

nauka o symetrii i harmonii


Źródła:

SJP.pl

Kalong

największy z nietoperzy, o rozpiętości skrzydeł do półtora metra; rudawka malajska, pies latający


Źródła:

SJP.pl

Kalonka

wieś w Polsce koło Łodzi


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kaloria

1. jednostka wartości odżywczej pokarmu;
2. pozaukładowa jednostka ciepła, równa 4,19 dżula


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) fiz. pozaukładowa jednostka ciepła równa ilości ciepła potrzebnej do podgrzania 1 grama wody o 1 kelwin;

 (1.2) pot. kilokaloria


Kaloria ( calor – ciepło), skrót cal – wspólna nazwa różnych jednostek ciepła; historycznie definiowana jako ciepło potrzebne do ogrzania grama wody o jeden stopień Celsjusza. Definicja ta jest nieprecyzyjna przez zależność ciepła właściwego wody od temperatury, ciśnienia i składu izotopowego, przez co powstały różne warianty tej jednostki, zdefiniowane ściślej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kalorie

forma rzeczownika.

 (1.1) plural|kaloria.


Źródła:

Wiktionary

Kalorio

forma rzeczownika.

 (1.1) W. lp. od kaloria


Źródła:

Wiktionary

Kalorycznie

przysłówek

 (1.1) w sposób kaloryczny


Źródła:

Wiktionary

Kaloryczniej

stopień wyższy od przysłówka: kalorycznie


Źródła:

SJP.pl

Kaloryczniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: kaloryczny


Źródła:

SJP.pl

Kaloryczność

1. liczba kalorii określonego produktu spożywczego;
2. liczba kalorii (jednostek ciepła) przy spalaniu określonego surowca lub paliwa, np. kaloryczność węgla


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ilość energii jaką można uzyskać przez strawienie pokarmu albo spalenie paliwa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kaloryczny

pełen kalorii, zawierający wiele kalorii (zazwyczaj o posiłku)


przymiotnik relacyjny

 (1.1) fiz. dotyczący kalorii

przymiotnik jakościowy

 (2.1) spoż. bogaty w kalorie, dostarczający dużo energii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kaloryfer

1. urządzenie do ogrzewania pomieszczeń;
2. potocznie: wyćwiczone mięśnie brzucha; ośmiopak, sześciopak, six-pack, ABS, kratka, dziesięciopak


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) element grzewczy w postaci połączonych ze sobą równolegle w płaszczyźnie metalowych rur, przez które przepływa gorąca woda lub para wodna;

 (1.2) przen. pot. anat. wyraziste mięśnie brzucha

 (1.3) środ. muz. przen. akordeon

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) środ. wojsk. przen. plutonowy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kaloryferek

zdrobnienie od: kaloryfer


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od: kaloryfer


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kaloryferowy

→ kaloryfer


przymiotnik

 (1.1) przym. od kaloryfer


Patrz:kaloryfer

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kaloryfery

1. urządzenie do ogrzewania pomieszczeń;
2. potocznie: wyćwiczone mięśnie brzucha; ośmiopak, sześciopak, six-pack, ABS, kratka, dziesięciopak


Źródła:

SJP.pl

Kaloryka

rzadko: nauka i studia nad właściwościami ciepła; termologia


Źródła:

SJP.pl

Kalorymetr

urządzenie wykorzystywane do mierzenia ilości ciepła pobieranego lub oddawanego przez ciało


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) techn. fiz. przyrząd służący do pomiaru ilości ciepła wydzielanego lub pochłanianego podczas procesów chemicznych i fizycznych


Kalorymetr – przyrząd laboratoryjny do pomiaru ciepła wydzielanego lub pobieranego podczas procesów chemicznych i fizycznych.

Wykorzystywany jest przede wszystkim do wyznaczania ciepła właściwego cieczy i ciał stałych, ciepła topnienia i ciepła parowania. Pomiar kalorymetryczny umożliwia też badanie zmian w czasie wartości termodynamicznych takich jak entalpia i entropia, umożliwiając szczegółową analizę przemian zachodzących w analizowanym układzie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kalorymetria

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) dział chemii fizycznej i termodynamiki zajmujący się rozwijaniem technik pomiaru ciepła powstającego w wyniku reakcji chemicznych i rozmaitych procesów fizycznych;


Kalorymetria (łac. "calor" = ciepło) – dział chemii fizycznej i termodynamiki zajmujący się rozwijaniem technik pomiaru ciepła powstającego w wyniku reakcji chemicznych i rozmaitych procesów fizycznych.

Kalorymetria dostarcza wielu cennych informacji o termodynamicznym przebiegu procesu. Pomiar ciepła przemiany umożliwia bowiem ustalenie także wartości zmian innych wielkości termodynamicznych takich jak entalpia, entropia i wiele innych.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kalorymetrowy

→ kalorymetr


Patrz:kalorymetr

Źródła:

SJP.pl

Kalorymetryczny

odnoszący się do kalorymetru lub kalorymetrii


przymiotnik relacyjny

 (1.1) fiz. związany z kalorymetrem lub z kalorymetrią


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kalos

model samochodu marki Daewoo


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kalosz

1. gumowy but;
2. dawniej: gumowa nakładka ochronna na but


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy

 (1.1) obuw. gumowy but służący do ochrony przed błotem lub wodą;

 (1.2) pot. zob. sędzia kalosz.


Kalosze (gumowce, gumiaki) – gumowe obuwie chroniące nogi lub buty przed zamoczeniem.

Pierwotnie była to jedynie osłona na obuwie: bardzo niskie, tylko do kostki, zakładano je na buty, aby je chronić przed zabrudzeniem i zamoczeniem. Po dojściu na miejsce można było kalosze zdjąć i chodzić w butach lub kapciach. W niektórych państwach ten typ jest nadal bardzo popularny, w Polsce obecnie są w tej postaci rzadko używane.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kalosze

1. gumowe obuwie służące ochronie przed deszczem i błotem;
2. dawniej: gumowe obuwie nakładane na inne obuwie w celu ochrony ich przed deszczem i błotem


Źródła:

SJP.pl

Kaloszek

zdrobnienie od: kalosz


Źródła:

SJP.pl

Kaloszowy

przymiotnik od: kalosz


Źródła:

SJP.pl

Kalota

1. sklepienie czaszki ludzkiej;
2. czasza
3. przyrząd używany w protetyce przy wykonywaniu protez


Źródła:

SJP.pl

Kalotechniczny

związany z kalotechniką (upiększającą kosmetyką ciała, włosów i paznokci)


Źródła:

SJP.pl

Kalotechnika

sztuka upiększania ciała, zwłaszcza włosów i paznokci


Źródła:

SJP.pl

Kalotka

czapeczka noszona przez dostojników w kościele katolickim; piuska


Źródła:

SJP.pl

Kalotypia

pierwsza technika fotograficzna


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kalotypowy

→ kalotypia; talbotypiczny, talbotypowy


Źródła:

SJP.pl

Kaloza

1. w botanice: wielocukrowiec zbudowany z glukozy, zasklepiający pory rurek sitowych roślin w okresie ich spoczynku;
2. w biologii: substancja występująca w cystolitach, łagiewce pyłkowej i mlecznikach


Kaloza – organiczny związek chemiczny, polisacharyd z grupy β-glukanów, zbudowany z reszt glukozy połączonych wiązaniami β-1,3-glikozydowymi. Występuje okresowo w ścianach komórkowych roślin, głównie w miejscach zranienia. Odkłada się także wokół komórek sitowych. Ma zdolność do silnego pęcznienia, dzięki czemu izoluje protoplast (blokuje dyfuzję).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kalpa

w hinduizmie: okres od początku do końca świata


Kalpa (sanskryt), eon – określenie bardzo długich okresów w historii świata w hinduizmie i buddyzmie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kalprotektyna

białko ostrej fazy, wskazujące na stan zapalny jelit


Źródła:

SJP.pl

Kalsk

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Kalski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kalukin

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kalumet

fajka pokoju u Indian amerykańskich


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) indiańska fajka pokoju


Kalumet (z fr. „wydrążona trzcina”, znany także jako święta fajka lub fajka pokoju) – ozdobna obrzędowa fajka części plemion północnoamerykańskich Indian, palona podczas niektórych ceremonii religijnych, uroczystości społecznych i szczególnie ważnych spotkań towarzyskich, a także w trakcie indywidualnej modlitwy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kalumnia

niesłuszne posądzenie kogoś; oszczerstwo


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) niesprawiedliwe oszczerstwo, oskarżenie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kalumniator

przestarzale: oszczerca


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) przest. osoba szerząca nieprawdziwe, krzywdzące informacje w celu zaszkodzenia komuś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kalumniatorka

→ kalumniator


Patrz:kalumniator

Źródła:

SJP.pl

Kalumniatorski

→ kalumniator


Patrz:kalumniator

Źródła:

SJP.pl

Kalus

tkanka miękiszowa wytwarzana na zranionej powierzchni narządów roślin; kallus


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) biol. rodzaj tkanki miękiszowej roślin;


Kalus, kallus, merystem przyranny – tkanka roślinna powstająca w miejscu zranienia rośliny najczęściej z okolicznych komórek tkanki miękiszowej. Jest to amorficzna masa komórek mająca zwykle postać białego nalotu. Komórki tworzone przez te merystemy powodują stopniowe zabliźnianie się i zarastanie ran. Komórki kallusa są zwykle większe od komórek tkanki macierzystej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kaluski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kalusowy

→ kalus; kallusowy


przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący kalusa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kalwados

francuska wódka produkowana z jabłek, o charakterystycznym zapachu i smaku; calvados


Źródła:

SJP.pl

Kalwaria

1. obrazy lub rzeźby ze scenami drogi krzyżowej;
2. kościół wzniesiony na wzgórzu będący stacją drogi krzyżowej;
3. męka, cierpienie


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kult. archit. przedstawienie w obrazie lub rzeźbie biblijnych scen związanych z ostatnimi godzinami życia Jezusa, umieszczonych w specjalnych kaplicach stacyjnych;

 (1.2) przen. pasmo cierpień, mąk


Zobacz też: Kalwaria w innych znaczeniach tej nazwy.

Kalwaria ("Calvaria" – łac. odpowiednik hebr. Golgota – to znaczy "czaszka") – zespół kościołów lub kaplic symbolizujących stacje Męki Pańskiej, zakładany zazwyczaj na wzgórzach, tak by przypominał swym położeniem Jerozolimę.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kalwarianin

mieszkaniec Kalwarii Zebrzydowskiej, Góry Kalwarii


Źródła:

SJP.pl

Kalwarianka

członkini katolickiego zakonu żeńskiego: Zgromadzenie Córek Naszej Pani na Górze Kalwarii


Źródła:

SJP.pl

Kalwaryjny

przymiotnik od: kalwaria; kalwaryjski


przymiotnik relacyjny

 (1.1) odnoszący się do kalwarii, związany z kalwarią


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kalwaryjski

1. przymiotnik od : kalwaria; kalwaryjny;
2. przymiotnik od: Kalwaria, Kalwaria Zebrzydowska;
3. przymiotnik od: Góra Kalwaria; górskokalwaryjski


przymiotnik relacyjny

 (1.1) odnoszący się do Kalwarii, związany z Kalwarią

 (1.2) odnoszący się do Kalwarii Pacławskiej, związany z Kalwarią Pacławską


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kalwasiński

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kalwila

1. odmiana jabłoni o cienkiej skórce i delikatnym miąższu;
2. owoc tej jabłoni


Źródła:

SJP.pl

Kalwin

członek Kościoła ewangelicko-reformowanego; kalwinista


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) rel. osoba, która wyznaje kalwinizm


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kalwinista

potocznie: członek Kościoła ewangelicko-reformowanego; kalwin


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) rel. wyznawca kalwinizmu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kalwinistka

wyznawczyni kalwinizmu; kalwinka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rel. kobieta wyznająca kalwinizm


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kalwinistycznie

→ kalwinistyczny


Patrz:kalwinistyczny

Źródła:

SJP.pl

Kalwinistyczny

związany z kalwinizmem, charakterystyczny dla kalwinizmu lub odnoszący się do kalwinizmu


przymiotnik relacyjny

 (1.1) rel. związany z kalwinizmem lub kalwinami


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kalwinizm

system teologiczny Kościołów ewangelicko-reformowanych, stworzony przez Jana Kalwina w pierwszej połowie XVI w., różniący się od innych doktryn protestanckich podkreśleniem roli przeznaczenia i rygorystyczną etyką


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) rel. system teologiczny stworzony przez Jana Kalwina; jedna z religii protestanckich;


Kalwinizm, "ewangelicyzm reformowany" – jeden z czołowych nurtów protestantyzmu, obok luteranizmu. Jednocześnie doktryna teologiczna i konfesja. Powstał w toku XVI-wiecznej Reformacji. Organizacyjnie przyjmuje głównie kształt kościołów kontynentalnych, prezbiteriańskich, kongregacjonalnych i ewangelicko-unijnych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kalwinka

wyznawczyni kalwinizmu; kalwinistka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta, która wyznaje kalwinizm


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kalwiński

odnoszący się do kalwinizmu, kalwinistów


przymiotnik relacyjny

 (1.1) rel. związany z kalwinizmem lub kalwinami


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kalykadnos

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. hist. rzeka w południowej Turcji, obecnie nazywana Göksu


Źródła:

Wiktionary

Kalymatotekowiec

przedstawiciel rzędu roślin z klasy paproci nasiennych


Źródła:

SJP.pl

Kalyptra

w botanice: osłonka szczytu korzenia; kaliptra


Źródła:

SJP.pl

Kam

zaimek

 (1.1) stpol. dokąd, gdzie


Źródła:

Wiktionary

Kama

gatunek antylopy zamieszkującej Afrykę


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gatunek antylopy zamieszkującej Afrykę


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kamacyt

minerał występujący w syderytach, będący krystalicznym żelazem rodzimym z domieszką niklu


Kamacyt – minerał, krystaliczna postać stopu żelaza (Fe) i niklu (Ni), zawierającego do 10,46% niklu i 89,54% żelaza. Występuje w meteorytach żelaznych i żelazno-kamiennych. Kamacyt może tworzyć w meteorytach wewnętrzne struktury zwane figurami Widmanstättena i liniami Neumanna. Kamacyt nazywany jest też „żelazem belkowym”. Największy udokumentowany kryształ kamacytu ma wymiary 92×54×23 cm.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kamagrafia

metoda reprodukcji obrazu z zachowaniem barwy i profilu kładzenia farby


Źródła:

SJP.pl

Kamagraficzny

→ kamagrafia


Patrz:kamagrafia

Źródła:

SJP.pl

Kamaldulski

przymiotnik

 (1.1) związany z miastem Camaldoli


Źródła:

Wiktionary

Kamamber

miękki ser wytwarzany w formie niewielkich krążków z porostem białej pleśni, mający charakterystyczny grzybny smak i zapach; camembert


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zob. camembert.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kaman

nazwisko


Kaman Corporation – amerykańskie przedsiębiorstwo przemysłowe zajmujące się produkcją śmigłowców, podzespołów lotniczych oraz dystrybucją różnego rodzaju komponentów mechanicznych dla przemysłu. Siedziba przedsiębiorstwa mieści się w Bloomfield, w stanie Connecticut. Spółka notowana jest na giełdzie New York Stock Exchange.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kamaracik

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) zdrobn. od: kamrat


Źródła:

Wiktionary

Kamaradka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. koleżanka


Źródła:

Wiktionary

Kamarazaur

rodzaj dużego, roślinożernego dinozaura z infrarzędu zauropodów; morozaur


Kamarazaur ("Camarasaurus") – duży, roślinożerny dinozaur żyjący w późnej jurze na terenie współczesnej Ameryki Północnej. Należał do grupy zauropodów. Jego nazwa znaczy jamisty jaszczur.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kamarinskaja

bardzo szybki, ludowy taniec rosyjski; kamarinskij


Artykuł ten został zgłoszony do umieszczenia na w rubryce „”. Pomóż nam go sprawdzić:.

Kamarinskaja ( камаринская) – rosyjska ludowa melodia taneczna, występująca w wariantach instrumentalnych i śpiewanych, oraz nazwa wykonywanych do niej tańców. Tradycyjny taniec męski miał charakter improwizowany i nie miał ustalonego układu choreograficznego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kamarinskij

bardzo szybki, ludowy taniec rosyjski; kamarinskaja


Źródła:

SJP.pl

Kamaryla

klika, grupa osób skupiona wokół panującego


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) przest. grupa osób wykorzystująca swoje stanowiska dla własnych korzyści i uprawiania stronniczej polityki

 (1.2) daw. grupa dworzan faworyzowanych przez panującego, wywierająca wpływ na bieg spraw publicznych;


Kamaryla (z hiszp. "camarilla" – 'mała sala', w domyśle: 'prywatny pokój króla') – grupa dworzan lub faworytów otaczających króla lub władcę. Zwykle nie zajmują oni żadnego stanowiska w oficjalnej strukturze władzy, jednak wpływają na władcę w sposób nieformalny. Dzięki temu mogą uprawiać politykę i snuć intrygi, nie ponosząc jednocześnie odpowiedzialności za efekty swych rad.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kamas

nazwisko


Kamas – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Utah, w hrabstwie Summit.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kamasja

północnoamerykańska roślina z rodziny szparagowatych


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) bot. nazwa systematyczna|Camassia|ref=tak., rodzaj roślin cebulowych;


Kamasja ("Camassia" Lindl.) – rodzaj roślin zaliczany współcześnie do rodziny szparagowatych ("Asparagaceae") (podrodzina agawowe), wcześniej umieszczany był w rodzinie liliowatych ("Liliaceae") lub hiacyntowatych "Hyacintheaceae". Do rodzaju należy 6 gatunków występujących we wschodniej i zachodniej części Kanady i Stanów Zjednoczonych w Ameryce Północnej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kamasutra

przenośnie: sztuka miłości, uprawiania seksu; ars amandi


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kamasyjski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Kamasyńcami, dotyczący Kamasyńców

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. język kamasyjski;


Źródła:

Wiktionary

Kamasz

1. rodzaj męskiego buta z cholewką do kostek;
2. dawniej: ochraniacz zakładany na niski but; getr


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) obuw. męski but z krótką cholewą i elastycznymi bokami

 (1.2) pot. but


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kamasze

1. rodzaj męskiego obuwia z cholewką do kostek;
2. w przenośni: pójść w kamasze - zostać powołanym do wojska


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kamaszek

zdrobnienie od: kamasz


Źródła:

SJP.pl

Kamaszki

zdrobnienie od: kamasze


Źródła:

SJP.pl

Kamasznictwo

wyrabianie cholewek do butów; cholewkarstwo


Źródła:

SJP.pl

Kamaszniczka

dawniej: rzemieślniczka wyrabiająca cholewki


Źródła:

SJP.pl

Kamasznik

dawniej: rzemieślnik wyrabiający cholewki; cholewkarz


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) rzem. robotnik lub rzemieślnik wyrabiający cholewki, czyli wierzchnią część buta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kamaz

marka ciężarówek


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) mot. samochód marki Kamaz


KAMAZ, Kamaz (ros. ОАО «КАМАЗ» – Камский автомобильный завод, pol. "Kamskij awtomobilnyj zawod") – rosyjski producent samochodów ciężarowych, z siedzibą w mieście Nabierieżnyje Czełny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kambar

brązowa odmiana karakułów


Kambar (ur. około 1180, zm. 1250) – tamilski poeta żyjący na przełomie XII i XIII wieku.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kambialny

przymiotnik od: kambium


Źródła:

SJP.pl

Kambium

warstwa komórek łodygi, pnia i korzenia drzew i krzewów; miazga łykodrzewna


Kambium (miazga twórcza) – wtórna tkanka twórcza, występująca w postaci pokładu komórek merystematycznych między łykiem a drewnem, u roślin mających przyrost wtórny – nagonasiennych i dwuliściennych. Jest to tzw. merystem boczny, wykształcający się w łodygach, korzeniach, a niekiedy także w liściach. Komórki kambium wiązkowego, występujące między drewnem a łykiem, łączą się we wspólny pokład z komórkami kambium międzywiązkowego. Podziały komórek kambium prowadzą do powstania drewna i łyka wtórnego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kambodża

państwo w Azji ze stolicą w Phnom Penh; Królestwo Kambodży


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. polit. państwo w Azji Południowo-Wschodniej ze stolicą w Phnom Penh;


Kambodża, Królestwo Kambodży ( ព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា, trl. "Kâmpǔchéa", "Preăhréachéanachâkr Kâmpǔchéa", w latach 1976–1989 Kampucza) – państwo w południowo-wschodniej Azji, na Półwyspie Indochińskim, nad Zatoką Tajlandzką. Graniczy od zachodu i północy z Tajlandią (długość granicy – 803 km), od północy z Laosem (541 km), a od wschodu z Wietnamem (930 km).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kambodżanin

obywatel Kambodży


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Kambodży, obywatel Kambodży


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kambodżanka

obywatelka Kambodży


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) obywatelka Kambodży


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kambodżańczyk

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) człowiek narodowości kambodżańskiej, obywatel Kambodży, mieszkaniec Kambodży


Źródła:

Wiktionary

Kambodżański

związany z Kambodżą


przymiotnik

 (1.1) odnoszący się do państwa Kambodża


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kambr

okres ery paleozoicznej ok. 570 - ok. 500 mln lat temu


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) geol. pierwszy okres geologiczny paleozoiku;


Kambr (ang. "Cambrian")

System kambryjski wydzielił Adam Sedgwick w 1835 roku. Nazwa pochodzi od łacińskiej nazwy Walii – "Cambria", gdyż tam skały kambryjskie poznane zostały najwcześniej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kambrajski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) rzad. związany z Cambrai, dotyczący Cambrai


Źródła:

Wiktionary

Kambrejski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Cambrai, dotyczący Cambrai


Źródła:

Wiktionary

Kambryjski

przymiotnik

 (1.1) geol. dotyczący kambru, występujący, powstały w kambrze


Źródła:

Wiktionary

Kambryk

cambric;
1. cienkie, przezroczyste płótno bawełniane podobne do batystu
2. batyst lniany


Źródła:

SJP.pl

Kambuz

kuchnia na statku; kambuza


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) mar. kuchnia na statku (jednostce pływającej);


Kambuz – wydzielona przestrzeń na jednostce pływającej przeznaczona do przyrządzania posiłków. W zależności od wielkości jednostki jest to osobne pomieszczenie albo wydzielony fragment pomieszczenia. W drugim przypadku kantorek kuchenny usytuowany jest zazwyczaj w pobliżu zejściówki, co umożliwia lepszą wentylację oraz dobre oświetlenie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kambuza

kuchnia na statku; kambuz


Źródła:

SJP.pl

Kambuzowy

→ kambuza, → kambuz


Patrz:kambuza, → kambuz

Źródła:

SJP.pl

Kambyzes

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię męskie perskich królów z dynastii Achemenidów panujących w V-III w. p.n.e.;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kamczacki

przymiotnik od: Kamczatka


przymiotnik relacyjny

 (1.1) od Kamczatka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kamczadal

mieszkaniec Kamczatki (półwyspu); Kamczadał


Źródła:

SJP.pl

Kamczadalka

mieszkanka Kamczatki (półwyspu); Kamczadałka


Źródła:

SJP.pl

Kamczadalski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Kamczadalami, dotyczący Kamczadalów


Źródła:

Wiktionary

Kamczadał

mieszkaniec Kamczatki (półwyspu); Kamczadal


Źródła:

SJP.pl

Kamczadałka

mieszkanka Kamczatki (półwyspu); Kamczadalka


Źródła:

SJP.pl

Kamczatka

1. półwysep we wschodniej części Federacji Rosyjskiej, między morzami Ochockim i Beringa;
2. nieoficjalnie, zwłaszcza wśród osadzonych: Areszt Śledczy Warszawa-Grochów


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. półwysep w północno-wschodniej części Azji;

 (1.2) geogr. hydron. rzeka w azjatyckiej części Rosji, na Dalekim Wschodzie, uchodząca do Zatoki Kamczackiej;


Kamczatka ( Камча́тка) – półwysep w azjatyckiej części Federacji Rosyjskiej. Oddziela od siebie Morze Ochockie i Morze Beringa. Jego powierzchnia wynosi około 370 tys. km² (wraz z przylegającym fragmentem części kontynentalnej i wyspami: Komandorskimi i Karagińskimi – ok. 470 tysięcy km²). Zamieszkany przez około 400 tys. osób. Ludność stanowią głównie Rosjanie, Koriacy i Itelmeni. Głównym miastem jest Pietropawłowsk Kamczacki (195 tys. mieszkańców). Obszar wchodzi w skład Kraju Kamczackiego.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kamczycki

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kamea

ozdoba biżuteryjna wykonana z owalnego szlachetnego kamienia ozdobionego wypukłą rzeźbą kobiecej główki


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) szt. szlachetny lub półszlachetny kamień ozdobiony reliefem ciętym wypukło;


Kamea (z arabskiego "kamma" – "garb, wypukłość") – rodzaj gemmy, szlachetny lub półszlachetny kamień ozdobiony reliefem ciętym wypukło.

Do wyrobu kamei najchętniej używano kamienia składającego się z dwóch różnobarwnych warstw – onyksu, sardonyksu, karneolu. Ponieważ dwubarwne kamienie są nader rzadkie, kamee często składano z dwóch kamieni, a w Mezopotamii wykorzystywano kość słoniową, glinę i wosk. Jako materiał wykorzystywano również skorupy muszli i koral.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kamecki

nazwisko


Kamecki – polski herb szlachecki, odmiana herbu Ślepowron.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kameduli

związany z kamedułami lub kamedułkami (zgromadzeniem zakonnym); kamedulski


Kameduli – zakon utworzony w 1012 lub 1027 r. przez św. Romualda. Po śmierci Romualda, w 1072 roku papież Aleksander II wyodrębnił kamedułów z benedyktynów, zatwierdzając zgromadzenie jako osobny zakon (przedtem byli ugrupowaniem pustelniczym w rodzinie benedyktyńskiej). Składa się obecnie z dwóch kongregacji. W Polsce znajdują się wyłącznie kameduli kongregacji z Monte Corona.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kamedulski

związany z kamedułami lub kamedułkami (zgromadzeniem zakonnym); kameduli


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z kamedułami, dotyczący kamedułów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kameduła

zakonnik, członek zakonu kontemplacyjnego


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) rel. zakonnik z zakonu założonego przez św. Romualda z Camaldoli;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kamedułka

członkini katolickiego zakonu żeńskiego, żeńskiej gałęzi zakonu Kamedułów: Mniszki Kamedułki


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rel. zakonnica z żeńskiej gałęzi zakonu założonego przez św. Romualda z Camaldoli;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kamel

wielbłąd jednogarbny (w odróżnieniu od dwugarbnego baktriana); jednogarb, dromader


Źródła:

SJP.pl

Kamela

wielbłąd jednogarbny (w odróżnieniu od dwugarbnego baktriana); jednogarb, dromader


Kamela (kaszub. Kaméla, niem. "Kamehlen") – wieś kaszubska w Polsce, położona w województwie pomorskim, w powiecie kartuskim, w gminie Somonino. Leży 1,8 km na wschód od drogi krajowej nr 20 ze Stargardu do Gdyni. Ma status sołectwa

W latach 1945–1998 (także po 1975) wieś administracyjnie należała do województwa gdańskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kamelarz

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) gw-pl|Poznań. urzędnik miejski

 (1.2) daw. gw-pl|Poznań. urzędnik miejski trzymający kasę


Źródła:

Wiktionary

Kameleon

1. gad nadrzewny, mogący zmieniać barwę ciała w celu kamuflażu, żyjący w południowej Europie, Afryce i tropikalnej Azji;
2. przenośnie: człowiek zmieniający poglądy, zainteresowania w zależności od mody czy sytuacji


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) herp. jaszczurka słynąca ze zdolności do zmiany ubarwienia, długiego języka i oryginalnych kształtów ciała;

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) przen. człowiek, który łatwo zmienia poglądy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kameleonek

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) zdrobn. od: kameleon

 (1.2) mały kameleon


Źródła:

Wiktionary

Kameleonizm

częste i łatwe zmienianie poglądów; oportunizm


Źródła:

SJP.pl

Kameleonowate

1. zmienny, niestały; o cechach kameleona;
2. o cechach kameleonowatych (rodzina gadów)


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Chamaeleonidae|Rafinesque|ref=tak., rodzina jaszczurek z rzędu łuskonośnych;


Kameleonowate, kameleony (Chamaeleonidae) – rodzina zauropsydów z rzędu łuskonośnych (Squamata), słynąca ze zdolności do zmiany ubarwienia, długiego języka i oryginalnych kształtów ciała. Mają chwytny ogon i palce zrośnięte w rodzaj szczypiec, którymi przytrzymują się gałęzi. Nazwa "kameleon" wywodzi się z gr. "chamailéōn" – lew na ziemi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kameleonowaty

1. zmienny, niestały; o cechach kameleona;
2. o cechach kameleonowatych (rodzina gadów)


przymiotnik

 (1.1) zmieniający się jak kameleon


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kameleonowy

przymiotnik od: kameleon


Źródła:

SJP.pl

Kameleony

rodzina gadów z grupy jaszczurek; kameleonowate


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Chamaeleonidae|Rafinesque|ref=tak., rodzina jaszczurek z rzędu łuskonośnych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kameleoństwo

w przenośni: cechy kameleona; zmienność; niestałość


Źródła:

SJP.pl

Kamelia

wiecznie zielone drzewo lub krzew z rodziny herbatowatych (kameliowatych), o błyszczących, skrętoległych, skórzastych liściach i białych, różowych lub czerwonych kwiatach


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) syst. bot. nazwa systematyczna|Camellia|L.|ref=tak., rodzaj roślin drzewiastych z rodziny herbatowatych;

 (1.2) bot. roślina z rodzaju kamelii (1.1)

 (1.3) kwiat kamelii (1.2)

 (1.4) przest. przen. prostytutka, kobieta lekkich obyczajów


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kameliowate

1. stewarcja kameliowata - roślina z rodziny kameliowatych (herbatowatych);
2. o cechach kameliowatych (rodzina roślin);
3. podobny do kwiatu kamelii


Źródła:

SJP.pl

Kameliowaty

1. stewarcja kameliowata - roślina z rodziny kameliowatych (herbatowatych);
2. o cechach kameliowatych (rodzina roślin);
3. podobny do kwiatu kamelii


przymiotnik

 (1.1) przypominający kamelię, mający cechy kamelii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kameliowce

rząd roślin dwuliściennych; herbatowce


Źródła:

SJP.pl

Kameliowiec

przedstawiciel rzędu roślin dwuliściennych; herbatowiec


Źródła:

SJP.pl

Kameliowy

przymiotnik od: kamelia


Źródła:

SJP.pl

Kamelor

nici albo tkanina otrzymywana z wełny kozy angorskiej


Źródła:

SJP.pl

Kamena

1. rzymska bogini, opiekunka źródeł, utożsamiana z grecką muzą;
2. dawniej: wiersz, poezja, pieśń poetycka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mitrzym. starorzymska bogini źródła;

 (1.2) daw. przen. poezja


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kameowy

przymiotnik od: kamea


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z kameą, dotyczący kamei


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kamera

camera;
1. urządzenie do rejestracji obrazu (czasem dźwięku);
2. komora między obiektywem a kliszą aparatu;
3. w dawnej Polsce urząd zarządzający dobrami królewskimi;
4. dawniej: zamknięte pomieszczenie, cela, komora


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) urządzenie do nagrywania ruchomego obrazu, często również z dźwiękiem;

 (1.2) daw. urząd zarządzający dobrami i dochodami królewskimi

 (1.3) daw. urząd skarbowy

 (1.4) daw. zamknięte pomieszczenie


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kameralista

muzyk grający w małym zespole


Źródła:

SJP.pl

Kameralistka

→ kameralista


Patrz:kameralista

Źródła:

SJP.pl

Kameralistyczny

→ kameralistyka, → kameralizm


Patrz:kameralistyka, → kameralizm

Źródła:

SJP.pl

Kameralistyka

muzyka kameralna


Źródła:

SJP.pl

Kameralizm

1. odmiana merkantylizmu o wyraźnym nastawieniu fiskalnym;
2. kameralność czegoś


Kameralizm (łac. "camera" – komnata, niem. "Kameralismus") – doktryna ekonomiczna rozwinięta w Niemczech i Austrii w XVII-XVIII w., uznająca za nadrzędny cel polityki gospodarczej państwa pełne wykorzystanie zasobów ludzkich i zdolności produkcyjnych w celu zwiększenia dochodów władcy; odmiana merkantylizmu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kameralniej

stopień wyższy od przysłówka: kameralnie


Źródła:

SJP.pl

Kameralniejszy

rzadki stopień wyższy od przymiotnika: kameralny; bardziej kameralny


Źródła:

SJP.pl

Kameralność

ograniczenie do niewielkiej przestrzeni lub małej liczby osób, zapewniające spokojny, przytulny nastrój


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha czego, polegająca na byciu przeznaczonym dla małej liczby osób i dawaniu poczucia spokoju czy łagodności

 (1.2) warunki tworzące intymny nastrój


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kameralny

ograniczony do niewielkiej przestrzeni, warunków; niewielki, zamknięty


przymiotnik

 (1.1) o wnętrzu lub przestrzeni: niewielkich rozmiarów, dający wrażenie spokoju i przytulności; także. o nastroju takiego miejsca

 (1.2) odbywający się w niewielkim pomieszczeniu lub z udziałem niewielu osób


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kamerdol

potocznie: kamienisko, duży kamień


Źródła:

SJP.pl

Kamerdyner

1. starszy lokaj nadzorujący podawanie do stołu lub prace porządkowe;
2. osobisty lokaj pana domu


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) starszy lokaj nadzorujący służbę, podawanie do stołu czy prace porządkowe

 (1.2) osobisty lokaj pana domu


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kamerdynerka

→ kamerdyner


Patrz:kamerdyner

Źródła:

SJP.pl

Kamerher

szambelan dworu


Źródła:

SJP.pl

Kamerjunkier

dawniej:
1. tytuł młodszego szambelana dworu w Rosji lub u książąt niemieckich;
2. osoba posiadająca taki tytuł


Źródła:

SJP.pl

Kamerka

zdrobnienie od: kamera


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. zdrobn. od: kamera; mała kamera


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kamerkowy

→ kamerka


Patrz:kamerka

Źródła:

SJP.pl

Kamerling

skarbnik kolegium kardynałów; camerlingo; camerlengo


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) rel. w Kościele katolickim: kardynał, który od śmierci papieża do czasu wybrania nowego zarządza Kościołem i państwem Watykan;


Kamerling, kamerling Świętego Kościoła Rzymskiego ( Camerarius Sanctae Romanae Ecclesiae, Komornik Świętego Kościoła Rzymskiego) – kardynał kierujący Kamerą Apostolską. Zarządza on sprawami zwyczajnymi Kościoła oraz troszczy się o dobra i prawa doczesne Stolicy Apostolskiej w okresie "sede vacante", a także przejmuje administrację Watykanu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kamerowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|kamerować.


Źródła:

Wiktionary

Kamerować

potocznie: filmować kamerą wideo


czasownik przechodni niedokonany (dk. skamerować)

 (1.1) pot. filmować


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kamerowid

niewielka, przenośna kamera telewizyjna z wbudowanym magnetowidem; kamkorder, kamwid


Źródła:

SJP.pl

Kamerownia

pomieszczenie, w którym znajdują się kamery filmowe


Źródła:

SJP.pl

Kamerowy

przymiotnik od: kamera


Źródła:

SJP.pl

Kamerton

1. wzorcowy dźwięk służący do strojenia instrumentów;
2. przyrząd służący do strojenia instrumentów muzycznych


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kamertonowy

przymiotnik od: kamerton


przymiotnik relacyjny

 (1.1) fiz. muz. związany z kamertonem, dotyczący kamertonu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kamerun

1. państwo w Afryce ze stolicą w Jaunde; Republika Kamerunu;
2. masyw wulkaniczny nad Zatoką Gwinejską


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. polit. państwo w Afryce;

 (1.2) geogr. wulkan w Kamerunie (1.1);


Kamerun, Republika Kamerunu ( Cameroun, République du Cameroun, Cameroon, Republic of Cameroon) – państwo w środkowej Afryce, nad Zatoką Gwinejską. Graniczy z Nigerią, Czadem, Republiką Środkowoafrykańską, Kongiem, Gabonem i Gwineą Równikową. Kamerun jest członkiem ONZ, Unii Afrykańskiej i innych organizacji międzynarodowych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kamerunka

obywatelka Kamerunu


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) obywatelka Kamerunu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kameruńczyk

obywatel Kamerunu


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) obywatel lub mieszkaniec Kamerunu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kameruński

związany z Kamerunem


przymiotnik

 (1.1) odnoszący się do państwa Kamerun


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kamerystka

przestarzale: osobista służąca w arystokratycznym domu; pokojówka


Źródła:

SJP.pl

Kameryzacja

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) wysadzanie kamieniami szlachetnymi


Źródła:

Wiktionary

Kameryzowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) wysadzanie kamieniami szlachetnymi


Kameryzowanie – technika zdobienia przedmiotów metalowych polegająca na wysadzaniu ich powierzchni kamieniami szlachetnymi, także innymi materiałami jak pereły, korale lub płytki z kość słoniowa, macica perłowa.

W zależności od rodzaju przedmiotu zdobionego i właściwości materiałów użytych do dekoracji stosuje się różne sposoby mocowania:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kameryzować

czasownik niedokonany

 (1.1) wysadzać kamieniami szlachetnymi


Źródła:

Wiktionary

Kamerzysta

operator kamery


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) ktoś, kto obsługuje kamerę i filmuje


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kamerzystka

operatorka kamery


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) operatorka kamery


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kamesznica

Kamesznica – wieś sołecka w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie żywieckim, w gminie Milówka.

Powierzchnia sołectwa wynosi 3930 ha, a liczba ludności w 2009 r. wynosiła 2793, co dawało gęstość zaludnienia równą 71 os./km². Wg danych z 2022 r. liczba ludności wynosiła 2862 osoby, co dawało gęstość zaludnienia 73 os./km².


Źródła:

Wikipedia

Kamfen

węglowodór nienasycony z grupy terpenów, mający zapach kamfory


Kamfen – organiczny związek chemiczny, dwupierścieniowy terpen. Krystaliczne ciało stałe o zapachu kamfory. Właściwie nierozpuszczalny w wodzie, łatwo rozpuszcza się w rozpuszczalnikach organicznych, etanolu czy eterze dietylowym. Występuje w postaci dwóch enancjomerów: "l" i "d". W temperaturze pokojowej szybko sublimuje.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kamfina

olejek terpentynowy


Źródła:

SJP.pl

Kamfora

związek organiczny z grupy terpenów stosowany w technice i medycynie


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) organiczny związek chemiczny z grupy terpenów, pochodna kamfenu, stosowany w technice i medycynie;


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kamforowiec

wiecznie zielone drzewo z rodziny wawrzynowatych, dostarczające kamfory i cennego drewna; drzewo kamforowe


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy

 (1.1) bot. rodzaj drzew, z których uzyskuje się kamforę i drewno użytkowe


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kamforowy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) chem. związany z kamforą, dotyczący kamfory; zawierający kamforę


Źródła:

Wiktionary

Kamgarn

1. przędza wełniana o długiej, cienkiej nici, produkowana z surowca przerobionego na czesarkach;
2. gładka tkanina z wełny czesankowej


Kamgarn – przędza lub tkanina z wełny czesankowej, o splocie ukośnym, z grubą, wyraźną prążką, gęsta, dosyć gruba, mocna. Używana dawniej na galowe i wyjściowe mundury wojskowe generałów, oficerów i podoficerów zawodowych (starszych), także na galowe i wyjściowe mundury policyjne, znacznie rzadziej na ubrania cywilne. Obecnie mundury galowe i wyjściowe szyje się z gabardyny.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kamgarnowy

przymiotnik od: kamgarn


Źródła:

SJP.pl

Kami

bóstwa, przedmioty kultu w japońskiej religii sinto; duchy wpływające na życie ludzi


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) rel. bóstwo lub duch stanowiący obiekt kultu w shinto;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kamica

odkładanie się soli wapnia i substancji organicznych wraz z powstawaniem złogów w przewodach lub narządach jamistych


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. choroba powodująca powstawanie złogów (kamieni) soli w nerkach, pęcherzyku żółciowym lub moczowodzie;


Kamica (do 1945 niem. Kärmitz) – wieś w północno-zachodniej Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie kołobrzeskim, w gminie Gościno. Miejscowość wchodzi w skład sołectwa Pławęcino.

Według danych z 30.06.2014 wieś miała 59 stałych mieszkańców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kamicowy

przymiotnik od: kamica


Źródła:

SJP.pl

Kamidana

Ka


Źródła:

Wikipedia

Kamieniak

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kamienianin

mieszkaniec Kamienia Krajeńskiego


Źródła:

SJP.pl

Kamienianka

mieszkanka Kamienia Krajeńskiego


Źródła:

SJP.pl

Kamieniara

potocznie: miłośniczka minerałów i kamieni szlachetnych


Źródła:

SJP.pl

Kamieniarka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) elementy kamienne używane w budownictwie


Ka


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kamieniarski

dotyczący kamieniarza, kamieniarstwa


przymiotnik

 (1.1) związany z kamieniarzami lub kamieniarstwem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kamieniarstwo

rzemiosło i przemysł obejmujące wydobycie i obróbkę kamienia


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) rzem. wydobycie i obróbka kamienia użytkowego oraz montaż elementów kamiennych


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kamieniarz

kamiennik;
1. rzemieślnik wykonujący wyroby i konstrukcje z kamienia;
2. robotnik wydobywający kamienie w kamieniołomach


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) rzemieślnik, który zajmuje się obróbką kamieni

 (1.2) daw. geolog, który badał skały w górach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kamienica

duży, murowany budynek mieszkalny; mieszkańcy takiego budynku


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) duży, murowany budynek mieszkalny


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kamienicki

→ Kamienica


Patrz:Kamienica

Źródła:

SJP.pl

Kamieniczanin

1. mieszkaniec Kamienicy (wsi w Polsce);
2. mieszkaniec Kamienicy Polskiej (wsi w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Kamieniczanka

1. mieszkanka Kamienicy (wsi w Polsce);
2. mieszkanka Kamienicy Polskiej (wsi w Polsce)


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kamieniczka

zdrobnienie od: kamienica


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. od: kamienica

 (1.2) mała kamienica


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kamienicznica

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) właścicielka kamienicy czynszowej


Źródła:

Wiktionary

Kamieniczniczka

właścicielka jednej lub wielu kamienic czynszowych


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) właścicielka kamienicy czynszowej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kamienicznik

właściciel jednej lub wielu kamienic czynszowych


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) właściciel kamienicy czynszowej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kamienicznikowski

→ kamienicznik


Patrz:kamienicznik

Źródła:

SJP.pl

Kamieniczny

przymiotnik od: kamienica


Źródła:

SJP.pl

Kamieniec

miejsce kamieniste lub nagromadzenie kamieni; zdżar


rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) geogr. toponim wielokrotnie występujący na obszarze Polski oraz historycznej Słowiańszczyzny;

 (1.2) geogr. zob. Kamieniec Podolski. (miasto w Ukrainie)

 (1.3) geogr. zob. Kamieniec Litewski. (miasto w Białorusi)

 (1.4) geogr. hist. Kamenz (miasto w Saksonii w Niemczech)


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kamieniecki

przymiotnik od: Kamieniec Podolski, Kamieniec Ząbkowicki


Źródła:

SJP.pl

Kamienieć

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. skamienieć)

 (1.1) zamieniać się w kamień

 (1.2) stawać się twardym jak kamień

 (1.3) przestać się ruszać

 (1.4) przen. tracić wrażliwość


Źródła:

Wiktionary

Kamieniodruk

rodzaj techniki drukarskiej; litografika; litografia


Źródła:

SJP.pl

Kamienioryt

technika druku wklęsłego, polegająca na żłobieniu rysunku w miękkich, płaskich kamieniach i odbijaniu go w negatywie (białe linie na ciemnym tle)


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kamieniowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) rzad. odczasownikowy od|kamieniować.


Źródła:

Wiktionary

Kamieniować

zabijać przez obrzucanie kamieniami; kamienować


Źródła:

SJP.pl

Kamieniowy

→ kamień; kamienny


Źródła:

SJP.pl

Kamieniołom

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) górn. miejsce pozyskiwania kamienia budowlanego, zwykle metodą odkrywkową;

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) środ. teatr. pogard. aktor uczący się z trudem roli


Kamieniołom – kopalnia odkrywkowa kamienia użytkowego (skały zwięzłej o dużej twardości). Kamieniołomów nie należy mylić z kopalniami odkrywkowymi wydobywającymi skały sypkie (piaskownie, żwirownie). Nie są nimi także odkrywkowe zakłady górnicze eksploatujące skały zwięzłe o stosunkowo małej twardości (węgiel brunatny, glinka ogniotrwała), czyli takie, które można urabiać za pomocą koparek. W Polsce w kamieniołomach wydobywa się głównie: granit, bazalt, wapień, piaskowiec, marmur, melafir, sjenit.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kamienisko

1. zgrubienie od: kamień;
2. kamieniste miejsce; duża ilość głazów, ruin, kamieni


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kamienista

szczyt w Tatrach


Źródła:

SJP.pl

Kamienistość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest kamieniste

 (1.2) bot. zob. kamienistość owoców gruszy.


Źródła:

Wiktionary

Kamienisty

przymiotnik jakościowy

 (1.1) taki, który pokryty jest kamieniami albo zawiera dużo kamieni


Źródła:

Wiktionary

Kamieniuszka

kaczka ze wsch. Syberii i z Ameryki Północnej, sporadycznie zalatująca do Polski


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ornit. nazwa systematyczna|Histrionicus histrionicus|ref=tak., gatunek kaczki;


Kamieniuszka, kaczka wzorzysta ("Histrionicus histrionicus") – gatunek średniej wielkości ptaka wodnego z rodziny kaczkowatych (Anatidae). Zamieszkuje północno-wschodnią i wschodnią Azję, Amerykę Północną (wraz z Grenlandią) i Islandię. Wyjątkowo zalatuje do Polski. Nie jest zagrożony wyginięciem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kamienna

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. rzeka w Polsce, lewy dopływ Wisły;

 (1.2) geogr. rzeka w Polsce, lewy dopływ Bobru;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kamiennicki

→ Kamiennik


Patrz:Kamiennik

Źródła:

SJP.pl

Kamiennictwo

dział górnictwa zajmujący się pozyskiwaniem kamienia użytkowego


Źródła:

SJP.pl

Kamiennik

dawniej: kamieniarz;
1. rzemieślnik wykonujący wyroby i konstrukcje z kamienia;
2. robotnik wydobywający kamienie w kamieniołomach


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kamiennogórski

związany z Kamienną Górą, dotyczący Kamiennej Góry


przymiotnik relacyjny

 (1.1) przym. od Kamienna Góra

 (1.2) przym. od Góry Kamienne


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kamiennogórzanin

mieszkaniec Kamiennej Góry (miasta w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Kamiennogórzanka

mieszkanka Kamiennej Góry (miasta w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Kamienność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest kamienne


Źródła:

Wiktionary

Kamienny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) zrobiony, powstały z kamienia, złożony z kamieni

przymiotnik jakościowy

 (2.1) przen. przypominający kamień, taki jak kamień pod względem właściwości (np. twardości, nieruchomości)


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kamienobród

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. wieś na Ukrainie w rejonie jaworowskim obwodu lwowskiego;


Kamienobród (ukr. Кам'янобрід, "Kamjanobrid") – wieś na Ukrainie w rejonie jaworowskim należącym do obwodu lwowskiego.

II Rzeczypospolitej wieś w powiecie gródeckim województwa lwowskiego.

20 czerwca 1944 nacjonaliści ukraińscy z OUN-UPA zamordowali tutaj 12 Polaków.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kamienowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) zadawanie komuś śmierci poprzez rzucanie w niego kamieniami


Źródła:

Wiktionary

Kamienować

zabijać przez obrzucanie kamieniami; kamieniować


czasownik przechodni niedokonany (dk. ukamienować)

 (1.1) uśmiercać poprzez obrzucenie kamieniami


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kamierowo

Kamierowo – wieś kociewska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie starogardzkim, w gminie Skarszewy.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gdańskiego.


Źródła:

Wikipedia

Kamień

twarda, spoista i ciężka bryła skalna


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) miner. obiekt pochodzenia mineralnego o konsystencji stałej, twardy, wyraźnie odgraniczający się od otoczenia

 (1.2) jubil. minerał służący po uprzedniej obróbce do ozdabiania przedmiotów m.in. w jubilerstwie

 (1.3) twardy osad powstający w naczyniach, kotłach itp.;

 (1.4) med. złóg powstający w organach wewnętrznych, takich jak nerki, woreczek żółciowy, moczowody

 (1.5) pionek w niektórych grach planszowych

 (1.6) sport. granitowy walec do gry w curling

 (1.7) hist. jednostka masy;

 (1.8) środ. przestępcze chleb


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kamieńczanin

mieszkaniec Kamieńca, Kamieńca Wrocławskiego, Kamieńca Ząbkowickiego lub Kamieńca Podolskiego


Źródła:

SJP.pl

Kamieńczanka

mieszkanka Kamieńca, Kamieńca Wrocławskiego, Kamieńca Ząbkowickiego lub Kamieńca Podolskiego


Źródła:

SJP.pl

Kamieńczyk

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kamieńsk

miasto w Polsce


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Polsce;

 (1.2) geogr. zob. Kamieńsk Szachtyński.

 (1.3) geogr. zob. Kamieńsk Uralski.


Kamieńsk – miasto w Polsce, położone w województwie łódzkim, w powiecie radomszczańskim, w gminie miejsko-wiejskiej Kamieńsk, której jest siedzibą, nad rzeką Kamionką. Przez miasto przebiegają dwie spośród głównych arterii komunikacyjnych Polski: autostrada z Gorzyczek do Gdańska i Warszawy oraz linia kolejowa Górny Śląsk – Warszawa, czyli dawna Kolej Warszawsko-Wiedeńska.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kamieński

→ Kamieńsk; kamieńszczański


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Kamieńskiem, dotyczący Kamieńska

 (1.2) związany z Kamieńskim, dotyczący Kamieńskiego


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kamieńskie

→ Kamieńsk; kamieńszczański


rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Ukrainie, siedziba rejonu kamieńskiego, w obwodzie dniepropetrowskim


Kamieńskie ( Кам'янське, "Kamjanśke"), w latach 1936–2016 Dnieprodzierżyńsk (ukr. Дніпродзержинськ, "Dniprodzerżynśk") – miasto na Ukrainie, w obwodzie dniepropetrowskim, nad Dnieprem. 1 stycznia 2022 liczyło 226 845 mieszkańców.

Ośrodek hutnictwa żelaza, przemysłu taboru kolejowego (wagony), chemicznego, materiałów budowlanych. Działa tu także elektrownia wodna o mocy 352 MW.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kamieńszczanin

mieszkaniec Kamieńska (miasta w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Kamieńszczanka

mieszkanka Kamieńska (miasta w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Kamieńszczański

→ Kamieńsk; kamieński


Źródła:

SJP.pl

Kamieńszczyzna

wieś w Polsce


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kamikadze

kamikaze;
1. japoński samolot z II wojny światowej, którego załoga miała wykonać samobójczy atak na wroga;
2. pilot takiego samolotu;
3. żartobliwie o człowieku lubiącym podejmować się trudnych zadań


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) zob. kamikaze.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kamikaze

[czytaj: kamikaze lub kamikadze] kamikadze;
1. japoński samolot z II wojny światowej, którego załoga miała wykonać samobójczy atak na wroga;
2. pilot takiego samolotu;
3. żartobliwie o człowieku lubiącym podejmować się trudnych zadań


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) hist. wojsk. w czasie II Wojny Światowej: żołnierz japoński przeprowadzający samobójczy atak na większego przeciwnika za pomocą silnego ładunku wybuchowego; samolot lub inny pojazd używany przez tego żołnierza;

 (1.2) przen. samobójca atakujący w analogiczny sposób jak kamikaze (1.1)


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kamil

imię męskie


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.;


Kamil – imię męskie, pochodzące od rzymskiego imienia i cognomenu "Camillus" (słowo to jest tłumaczone z łaciny jako „pomocnik kapłana” bądź „zrodzony z wolnych rodziców”, „szlachetny chłopiec”).

Kamil imieniny obchodzi: 14 lipca (dawniej 18 lipca – data ta stanowiła wspomnienie św. Kamila de Lellis, później przesuniętego na 14 lipca) i 15 września, 25 września.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kamila

imię żeńskie


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.;

forma rzeczownika.

 (2.1) D. i B. lp. od: Kamil


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kamilcia

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż. zdrobn. Kamila


Źródła:

Wiktionary

Kamilek

zdrobnienie od: Kamil (imię męskie)


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m. zdrobn. Kamil


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kamilianie

zakon katolicki założony w 1584 roku w Rzymie przez św. Kamila de Lellis; Zakon Kleryków Regularnych Posługujących Chorym


Kamilianie, Zakon Kleryków Regularnych Posługujących Chorym – zakon założony przez św. Kamila de Lellis w 1584 roku, a zatwierdzony przez papieża Grzegorza XIV 21 września 1591 roku.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kamilianin

członek zakonu katolickiego założonego w 1584 roku w Rzymie przez św. Kamila de Lellis


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) rel. zakonnik ze zgromadzenia założonego w XVI w. przez św. Kamila de Lellis;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kamilianka

członkini katolickiego zakonu żeńskiego: Zgromadzenie Sióstr Świętego Kamila


Źródła:

SJP.pl

Kamilianki

członkini katolickiego zakonu żeńskiego: Zgromadzenie Sióstr Świętego Kamila


Kamilianki, Zgromadzenie Córek świętego Kamila, Córki świętego Kamila – żeńskie zgromadzenie zakonne będące odpowiednikiem męskiego zakonu Kamilianów. Zgromadzenie zostało założone przez bł. Alojzego Tezza i bł. Józefinę Vannini 2 lutego 1892, a zatwierdzone przez papieża Piusa XI w 1931 roku.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kamiliański

→ kamilianin, → kamilianie


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z kamilianami, dotyczący kamilianów

przymiotnik dzierżawczy

 (2.1) należący do kamilianów, będący ich własnością


Patrz:kamilianin, → kamilianie

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kamiliny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Kamili lub z nią związany


Źródła:

SJP.pl

Kamilka

zdrobnienie od: Kamila (imię żeńskie)


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż. zdrobn. Kamila

forma rzeczownika.

 (2.1) D. B. lp. od: Kamilek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kamilkowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Kamilka lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Kamilla

imię żeńskie


Źródła:

SJP.pl

Kamillus

dowódca rzymski, sześciokrotny trybun wojskowy; Camillus


Źródła:

SJP.pl

Kamilostwo

Kamil z małżonką; Kamilowie


Źródła:

SJP.pl

Kamilowie

Kamil z małżonką; Kamilostwo


Źródła:

SJP.pl

Kamilowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Kamila lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Kaminiecki

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kamionczanin

mieszkaniec Kamionki (miasta lub wsi w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Kamionczanka

mieszkanka Kamionki (miasta lub wsi w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Kamionecki

przymiotnik od: Kamionka


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Kamionką, dotyczący Kamionki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kamionek

1. twardy materiał ceramiczny; wyrób z tego materiału
2. miejsce pokryte stosem kamieni
3. roślina z rodziny różowatych
4. zwierzę z rodziny łasicowatych; kuna domowa


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kamionetka

rodzaj ciężarówki, bus


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mały samochód ciężarowy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kamionka

1. twardy materiał ceramiczny; wyrób z tego materiału
2. miejsce pokryte stosem kamieni
3. roślina z rodziny różowatych
4. zwierzę z rodziny łasicowatych; kuna domowa


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) techn. rzem. twardy materiał ceramiczny stosowany do wyrobu płytek posadzkowych, aparatury kwasoodpornej, rur kanalizacyjnych i naczyń;

 (1.2) naczynie z kamionki (1.1)

 (1.3) bot. nazwa systematyczna|Rubus saxatilis|ref=tak., gatunek maliny mający lekko kolczaste, płożące się pędy oraz karłowate, szkarłatne owoce;

 (1.4) zool. kuna domowa;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kamionkowski

→ Kamionka


Patrz:Kamionka

Źródła:

SJP.pl

Kamionkowy

przymiotnik od: kamionka


przymiotnik

 (1.1) zrobiony z kamionki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kamizard

francuski uczestnik powstania ludowego w latach 1702-1705


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) hist. rel. kalwiński powstaniec walczący przeciwko katolickim wojskom króla Ludwika XIV w latach 1704–1709;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kamizela

spodnia część trzyczęściowego ubioru męskiego; kamizelka


Źródła:

SJP.pl

Kamizelczyna

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rzad. marna kamizelka


Źródła:

Wiktionary

Kamizeleczka

zdrobnienie od: kamizelka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. od: kamizelka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kamizeleczkowy

→ kamizeleczka


Patrz:kamizeleczka

Źródła:

SJP.pl

Kamizelka

część stroju bez rękawów i kołnierza, zakładana pod marynarkę lub wierzchnie okrycie


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odzież. kraw. ubranie bez rękawów i kołnierza nakładane na tułów, zapinane na guziki


Kamizelka – rodzaj ubioru okrywającego tułów, dopasowanego, zapinanego, bez rękawów i na ogół kołnierza. Pierwotnie ubranie męskie, w modzie europejskiej pojawiła się około 1670 roku; później używana także przez kobiety. Początkowo sięgająca kolan i z rękawami, w miarę upływu czasu ulegała przekształceniom, zmieniała się jej długość, krój elementów takich jak kołnierz, klapy i kieszenie oraz zdobienia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kamizelkowy

przymiotnik od: kamizelka


Źródła:

SJP.pl

Kamińsk

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Kamiński

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kamińsko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Kamkorder

niewielka, przenośna kamera telewizyjna z wbudowanym magnetowidem; kamwid


Kamkorder ( camcorder, od "video CAMera reCORDER") – urządzenie wideo zawierające zintegrowaną kamerę i magnetowid.

Pierwsze kamkordery rejestrowały sygnały analogowe na taśmie magnetycznej. Po roku 2000 pojawiły się kamkordery beztaśmowe, wykorzystujące dyski optyczne, dyski twarde i pamięci flash jako nośnik danych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kamlot

miękka tkanina płaszczowa z wełny wielbłądziej


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) włók. miękka tkanina o splocie skośnym, przeznaczona na okrycia zewnętrzne, dawniej tkana z wełny wielbłądziej lub koziej, obecnie także z mieszanki wełny koziej z jedwabiem lub wełny owczej z bawełną


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kamlotowy

wykonany z kamlotu


Źródła:

SJP.pl

Kammsetzer

[czytaj: KAMzecer] nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kamocki

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kamol

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zgrub. od kamień


Źródła:

Wiktionary

Kamola

nazwisko


Kamola – osada leśna w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie ostrzeszowskim, w gminie Grabów nad Prosną.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kaliskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kamora

tajna organizacja przestępcza działająca w Królestwie Neapolu w latach 1830-1870; obecnie organizacja mafijna działająca na terenie Neapolu i całej Kampanii; camorra; kamorra


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) hist. organizacja mafijna w Królestwie Neapolu w XIX wieku

 (1.2) włoska organizacja przestępcza;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kamorra

tajna organizacja przestępcza działająca w Królestwie Neapolu w latach 1830-1870; obecnie organizacja mafijna działająca na terenie Neapolu i całej Kampanii; camorra; kamora


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zob. kamora.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kamorrysta

członek kamorry (organizacji przestępczej); kamorysta


Źródła:

SJP.pl

Kamorysta

członek kamory (organizacji przestępczej); kamorrysta


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) członek kamorry


Kamorysta (wł. "Il camorrista") – włoski dramat biograficzno-kryminalny z 1986 roku w reżyserii Giuseppe Tornatore, będący jego pełnometrażowym debiutem. Ekranizacja powieści autorstwa Giuseppe Marrazza.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kamorystka

→ kamorysta


Patrz:kamorysta

Źródła:

SJP.pl

Kamorystyczny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący kamory; taki, który jest związany z kamorą; mający charakter kamory


Źródła:

Wiktionary

Kamp

estetyka celebrująca kicz i ironię, celowo przesadna i teatralna


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) kult. estetyka, konwencja stylistyczna, przypisująca rzeczom wartość ponieważ są w złym guście lub ich wymowy ironicznej;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kampa

nazwisko


Kampa – sztuczna wyspa (właściwie półwysep) o powierzchni 5,2 hektara położona w centrum Pragi, w dzielnicy Malá Strana. Leży między rzeką Wełtawą a wypływającą i wpływającą do niej Čertovką (Czarcim Potokiem) – sztucznym ciekiem wodnym utworzonym w celu napędzania kół młyńskich 3 młynów (współcześnie pozostało jedno z nich, przy młynie „Wielki Przeor”).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kampala

stolica Ugandy


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. stolica Ugandy;


Zo


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kampalczyk

mieszkaniec Kampali


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Kampali


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kampalka

mieszkanka Kampali


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Kampali


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kampalski

przymiotnik od: Kampala (stolica Ugandy)


przymiotnik

 (1.1) odnoszący się do Kampali, stolicy Ugandy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kampament

dawniej:
1. przegląd, rewia wojskowa;
2. ćwiczenia, manewry;
3. obóz wojskowy ćwiczebny


Źródła:

SJP.pl

Kampan

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) geol. piąty wiek późnej kredy, trwający 83,5 – 70,6 milionów lat temu;


Kampan (ang. "Campanian")

Stratotyp dolnej granicy santonu nie jest jeszcze zatwierdzony. Granicę określa się na podstawie wymarcia liliowca "Marsupites testudinarius" (Schlotheim, 1820).

Nazwa pochodzi od łacińskiej nazwy francuskiej krainy Szampanii – "Campania".


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kampania

1. zaplanowane działanie wojenne odbywające się na określonym terytorium w jakimś czasie; etap wojny, wyprawa wojenna, np. kampania wrześniowa;
2. szereg zorganizowanych działań prowadzących do określonego celu, popierających sprawę, o którą się walczy, np. kampania promocyjna, propagandowa, reklamowa; czas trwania takich akcji;
3. w rolnictwie i przetwórstwie: okres nasilenia prac, związany ze zbiorem, skupem i przerobem określonych płodów rolnych; czas prac sezonowych;
4. potocznie: kampania wrześniowa - poprawkowa sesja egzaminacyjna we wrześniu


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) wojsk. ciąg działań wojennych na jakimś terytorium objętych wspólnym planem;

 (1.2) przen. publ. szereg zorganizowanych działań nastawionych na osiągnięcie celu;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kampanier

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mężczyzna zajmujący się prowadzeniem kampanii, głównie kampanii społecznych


Źródła:

Wiktionary

Kampanijny

związany z kampanią, zwłaszcza biorący udział w jakiejś okresowej akcji; sezonowy, niestały, okresowy


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z kampanią, dotyczący kampanii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kampanila

dzwonnica w kształcie wysmukłej wieży, wolnostojąca obok kościoła, charakterystyczna dla architektury włoskiej; campanila


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) archit. wysmukła wieża pełniąca funkcję dzwonnicy, stojąca obok kościoła;


Kampanila, campanila (wł. "campanile") – dzwonnica kościelna charakterystyczna dla architektury włoskiej, wyodrębniona z bryły kościoła i budowana obok niej, inaczej niż w krajach Europy zachodniej i środkowej, w których dzwonnica zespolona była z kościołem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kampanka

mieszkanka Kampanii (regionu we Włoszech)


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Kampanii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kampanologia

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nauka o tradycyjnych dzwonach wieżowych i kościelnych;


Kampanologia (starołacińskie "campana" – „dzwonek” + greckie "λόγος" – „wiedza”) – nauka o dzwonach. Zajmuje się ich historią, przeznaczeniem, akustyką, rodzajami, sposobami wytwarzania i naprawy, zdobnictwem i inskrypcjami, wykorzystaniem dzwonów jako instrumentów muzycznych (przy czym nie chodzi tu o dzwony orkiestrowe czy dzwonki ręczne, tylko o tradycyjne dzwony kościelne i wieżowe).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kampanula

1. roślina z rodziny dzwonkowatych o dużych, różnobarwnych kwiatach w kształcie kielicha, występująca w około 200 gatunkach w strefie śródziemnomorskiej i umiarkowanej;
2. motyw dekoracyjny złożony z kwiatów w kształcie dzwonka, zwróconych w dół, charakterystyczny dla sztuki późnobarokowej, szczególnie dla stylu regencji


Kampanula – motyw dekoracyjny złożony z kwiatów w kształcie dzwonka, zwróconych w dół. Najczęściej w formie zwisu złożonego z kwiatów o stopniowo zmniejszających się kielichach, przybiera też postać girlandy. Ornament występował we włoskim renesansie, bardzo popularny w barokowym i późnobarokowym wzornictwie francuskim. Charakterystyczny też dla okresu regencji, czasami w uproszczonej postaci w zdobnictwie neoklasycyzmu i empire. Stosowany w budownictwie, rzeźbie i snycerstwie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kampańczyk

mieszkaniec Kampanii (regionu we Włoszech)


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Kampanii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kampański

przymiotnik od: Kampania (region we Włoszech)


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Kampanią


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kamper

samochód turystyczny z miejscem do mycia się, spania oraz sporządzania i przechowywania jedzenia; camper


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) mot. samochód kempingowy;

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) środ. slang. w grach komputerowych osoba trzymająca się stale jednego miejsca, strzelając do innych graczy


Kamper ( RV lub camper) lub samochód kempingowy – typ samochodu, który został zbudowany lub wyposażony do pełnienia funkcji autonomicznego pojazdu turystycznego. Zapewnia podróżującym nim pasażerom miejsca m.in. do spania i wypoczynku, a ponadto specjalna zabudowa zapewnia miejsce i sprzęt do przechowywania żywności i sporządzania posiłków oraz wydzieloną część sanitarną z ubikacją, umywalką i najczęściej prysznicem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kamperek

zdrobnienie od: kamper (auto)


Źródła:

SJP.pl

Kampering

spędzanie czasu wolnego na podróżowaniu camperem; campering


Źródła:

SJP.pl

Kamperowicz

osoba spędzająca czas wolny na podróżowaniu kamperem; camperowicz, camperowiec, kamperowiec


Źródła:

SJP.pl

Kamperowiec

osoba spędzająca czas wolny na podróżowaniu kamperem; kamperowicz, camperowicz, camperowiec


Źródła:

SJP.pl

Kamperowy

→ kamper; camperowy


Źródła:

SJP.pl

Kampesz

1. drzewo;
2. barwnik naturalny


Źródła:

SJP.pl

Kampeszowy

przymiotnik od: kampesz


Źródła:

SJP.pl

Kampeszyn

cierniste drzewo z rodziny brezylkowatych; hematoksylon; drzewo kampeszowe


Źródła:

SJP.pl

Kampidanka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) etn. mieszkanka regionu Campidano na Sardynii


Źródła:

Wiktionary

Kampienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|kampić.


Źródła:

Wiktionary

Kampimetria

metoda badania pola widzenia uzupełniająca badanie perymetryczne


Źródła:

SJP.pl

Kamping

rzadko: kemping, camping;
1. ogrodzony teren wyposażony w umywalnie, elektryczność itp., przystosowany do obozowania w namiotach lub domkach (przyczepach, samochodach) kempingowych;
2. czasowe przebywanie na takim terenie


Źródła:

SJP.pl

Kampinos

wieś gminna w województwie mazowieckim, w otulinie Kampinoskiego Parku Narodowego


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. wieś i gmina w centralnej Polsce;


Kampinos – wieś (dawniej miasto) w Polsce, położona w województwie mazowieckim, w powiecie warszawskim zachodnim. Ma status sołectwa. Miejscowość jest siedzibą władz gminy Kampinos.

Najbliższe miasta: Błonie (15 km), Sochaczew (18 km), Brwinów (26 km), Ożarów Mazowiecki (27 km), Grodzisk Mazowiecki (27 km), Wyszogród (28 km), Milanówek (29 km), Żyrardów (29 km).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kampinoski

przymiotnik od: Kampinos (wieś)


przymiotnik relacyjny

 (1.1) odnoszący się do Kampinosu, związany z Kampinosem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kampinowski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kampić

środowiskowo w grach komputerowych: czaić się na przeciwnika w jednym miejscu; kampować


czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) grykomp. trzymać się stale jednego miejsca i strzelać do innych graczy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kampiński

przymiotnik

 (1.1) dotyczący Campigny


Źródła:

Wiktionary

Kampować

środowiskowo w grach komputerowych: czaić się na przeciwnika w jednym miejscu; kampić


Źródła:

SJP.pl

Kampowość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest kampowe; cecha tych, którzy są kampowi


Źródła:

Wiktionary

Kampowy

→ kamp


Patrz:kamp

Źródła:

SJP.pl

Kamptozaur

rodzaj roślinożernego dinozaura ptasiomiednicznego z grupy iguanodonów; brachyrofus, kumnoria


Kamptozaur ("Camptosaurus") – roślinożerny dinozaur ptasiomiedniczny z grupy iguanodonów, z rodziny kamptozaurów (Camptosauridae); jego nazwa znaczy giętki jaszczur od zgiętych w kształcie łuka kości udowych. Ornitopod nieco podobny wyglądem do iguanodona.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kampucza

nazwa Kambodży w latach 1976-89


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) hist. polit. geogr. nazwa Kambodży w latach 1976–1989;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kampuczanin

obywatel Kampuczy


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Kampuczy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kampuczanka

obywatelka Kampuczy


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Kampuczy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kampuczański

→ Kampucza


przymiotnik relacyjny

 (1.1) hist. dotyczący Kampuczy (współcz. Kambodża)


Patrz:Kampucza

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kampus

wyznaczony teren wraz z budynkami należący do anglosaskiej szkoły wyższej; campus


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) kompleks budynków i terenów uniwersyteckich


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kampusowy

→ kampus; campusowy


przymiotnik

 (1.1) związany z kampusem, charakterystyczny dla kampusu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kampust

rzeczownik

 (1.1) stpol. zsiadłe mleko


Źródła:

Wiktionary

Kamracki

odnoszący się do kamrata, należący do kamrata


przymiotnik

 (1.1) dotyczący kamrata


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kamractwo

rzeczownik

 (1.1) przyjacielstwo


Źródła:

Wiktionary

Kamrat

potocznie: kompan, towarzysz, kolega, przyjaciel


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) towarzysz, kompan

 (1.2) pot. współpracownik


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kamratka

→ kamrat; kompanka, towarzyszka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kompanka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kamrowski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kamski

przymiotnik od: Kama (rzeka w Federacji Rosyjskiej)


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Kamą, dotyczący Kamy (rzeki w Rosji)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kamuflaż

1. zamaskowanie, przesłonięcie czegoś dla niepoznaki;
2. maskowanie się żołnierza lub okrywanie czymś maskującym środka bojowego, np. działa, czołgu


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zool. czynność wykonywana przez zwierzęta w celu ukrycia się przed drapieżnikami;

 (1.2) wojsk. czynność wykonywana przez żołnierzy w celu ukrycia się przed wrogiem

 (1.3) wojsk. ubiór i sprzęt przeznaczony do kamuflażu (1.2)


Kamuflaż – czynność wykonywana przez zwierzęta w celu ukrycia się przed drapieżnikami lub potencjalnymi ofiarami.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kamuflażowy

przymiotnik od: kamuflaż


przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący kamuflażu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kamuflet

1. rodzaj miny podziemnej
2. wybuch pod ziemią pocisku artyleryjskiego bez utworzenia leja


Źródła:

SJP.pl

Kamuflowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|kamuflować.


Źródła:

Wiktionary

Kamuflować

skrywać, ukrywać, chować się


czasownik niedokonany

 (1.1) ukrywać coś pod kamuflażem, upodabniając do otoczenia

 (1.2) przen. zręcznie taić coś, stwarzając pozory

 (1.3) żart. ukrywać coś

czasownik zwrotny niedokonany

 (2.1) ukrywać pod kamuflażem samego siebie

 (2.2) przen. taić swoje prawdziwe intencje, zamiary

 (2.3) żart. ukrywać się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kamuflująco

w sposób czyniący coś lub kogoś niewidocznym; maskująco


Źródła:

SJP.pl

Kamulec

potocznie: wielki kamień


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) rzad. pogard. kamień, skała


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kamuszek

zdrobnienie od: kamień


Źródła:

SJP.pl

Kamusznik

ptak wędrowny z rzędu siewkowych, o długości ciała około 22 cm, krótkich nogach barwy pomarańczowej i dziobie lekko zadartym w górę, zamieszkujący wybrzeża morskie północnej Europy i Azji (w Polsce spotykany na przelotach); kamusznik zwrotek


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) ornit. nazwa systematyczna|Arenaria interpres|ref=tak., średniej wielkości ptak z rzędu siewkowców;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kamusznikowy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący kamusznika


Źródła:

Wiktionary

Kamwid

niewielka, przenośna kamera telewizyjna z wbudowanym magnetowidem; kamkorder


Źródła:

SJP.pl

Kamycki

przymiotnik od: Kamyk (nazwa kilku wsi w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Kamyczek

zdrobnienie od: kamyk


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) pot. zdrobn. od: kamyk, mały kamień

 (1.2) gw-pl|Kraków. borówka brusznica


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kamyczkowy

przymiotnik od: kamyczek


Źródła:

SJP.pl

Kamyk

1. mały kamień;
2. kamień szlachetny albo jego imitacja służące jako ozdoba;
3. kamień w kształcie krążka służący jako figura w grach towarzyskich


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od: kamień

 (1.2) mały kamień

 (1.3) kamień szlachetny, ozdobny, zwłaszcza w biżuterii

 (1.4) pion w niektórych grach


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kamykowski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kamykowy

→ kamyk


Patrz:kamyk

Źródła:

SJP.pl

Kamysz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kamyszek

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kan

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. hydrol. rzeka w Rosji, prawy dopływ Jeniseju;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kan.

skrót od:
1. kanonik;
2. kanon;
3. kanalizacyjny; kanaliz.


skrót, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) = rel. kanonik


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kana

1. łączna nazwa dwóch japońskich systemów pisma sylabicznego
2. regionalnie: bańka na mleko; kanka


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) pot. geogr. (także. bibl.) Kana Galilejska;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kanaan

starożytna kraina na wschodnim wybrzeżu Morza Śródziemnego


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. hist. starożytna kraina na wschodnim wybrzeżu Morza Śródziemnego;

 (1.2) bibl. liter. ziemia obiecana patriarsze Abrahamowi i jego potomstwu;

 (1.3) przen. miejsce szczęśliwe, możliwe do osiągnięcia

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (2.1) bibl. imię biblijne


Kanaan, Chanaan ( ‏כְּנַעַן‎ "Kənáʻan" lub כְּנָעַן "Kənāʻan", Χαναάν "Chanaan", ‏کنعان‎ "Kanʻān") – kraj niski, nizinny, lub − na podstawie tekstów z Nuzi − "Mat Kinahhi" (kraj purpurowej wełny), starożytna kraina na wschodnim wybrzeżu Morza Śródziemnego (teren późniejszej Palestyny, Syrii aż do Eufratu i Fenicji).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kanaanejski

→ Kanaan; kananejski, kanaański


Źródła:

SJP.pl

Kanaani

niemiecka rasa kotów krótkowłosych


Źródła:

SJP.pl

Kanaański

→ Kanaan; kanaanejski, kananejski


przymiotnik relacyjny

 (1.1) hist. związany z Kanaanem (krainą w Lewancie)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kanabinol

substancja uzależniająca, znajdująca się w przetworach konopi indyjskich, np. w marihuanie i haszyszu; kannabinol


Źródła:

SJP.pl

Kanabis

jednoroczna roślina zielna z rodziny konopiowatych; cannabis, konopie


Źródła:

SJP.pl

Kanabrodzki

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kanacki

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Kanakami, dotyczący Kanaków

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. język kanacki


Źródła:

Wiktionary

Kanad.

skrót

 (1.1) = kanadyjski


Źródła:

Wiktionary

Kanada

żartobliwie o bogactwie i dostatku


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) posp. pot. żart. obfitość czego; korzystna sytuacja


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kanadyjczyk

obywatel Kanady


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) obywatel Kanady


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kanadyjka

1. krótka kurtka, przeważnie skórzana, zmarszczona w pasie i wszyta w pasek;
2. łódź sportowa stworzona na wzór łodzi indiańskiej; canoe; kanoe; kanu


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) łódź wiosłowa, w której wiosłuje się wiosłem o jednym piórze, klęcząc na jednym kolanie twarzą do kierunku płynięcia;

 (1.2) składane łóżko z drewnianym stelażem i nawleczonym na niego materiałem;

 (1.3) odzież. krótka kurtka, zmarszczona w pasie, z paskiem, najczęściej skórzana

 (1.4) sport. rodzaj łyżwy


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kanadyjkarka

zawodniczka biorąca udział w wyścigach kanadyjek


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) sport. zawodniczka uprawiająca kanadyjkarstwo


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kanadyjkarstwo

pływanie kanadyjkami


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) sport. dział sportów wodnych, który obejmuje wyścigi kanadyjek (łodzi poruszanych pagajami)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kanadyjkarz

sportowiec startujący w wyścigach kanadyjek


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) sport. zawodnik uprawiający kanadyjkarstwo


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kanadyjkowy

→ kanadyjka


Patrz:kanadyjka

Źródła:

SJP.pl

Kanadyjski

związany z Kanadą


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Kanadą, dotyczący Kanady


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kanadyjskość

→ kanadyjski


Patrz:kanadyjski

Źródła:

SJP.pl

Kanadystyka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nauk. interdyscyplinarna dziedzina nauki badająca m.in. historię, kulturę, literaturę i sztukę Kanady

 (1.2) eduk. kierunek studiów na uczelni wyższej, którego przedmiotem jest kultura, literatura i sztuka Kanady


Źródła:

Wiktionary

Kanafarz

dawniej: człowiek opiekujący się piwnicą, piwniczy


Źródła:

SJP.pl

Kanafas

tkanina introligatorska


Kanafas (etym. prawdop. fr. "canevas") – termin określające dwa rodzaje tkaniny:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kanak

naszyjnik


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) daw. naszyjnik

 (1.2) stpol. fakt. ozdoba z pereł na włosy

 (1.3) stpol. coś kosztownego

 (1.4) reg. ulubieniec, pieszczoszek, beniaminek, szczególnie o ostatnim dziecku


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kanaka

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) hist. pracownik niewolniczy w dawnych koloniach brytyjskich i na statkach, pochodzący z wysp Pacyfiku

forma rzeczownika|rodzaj=męskorzeczowy.

 (2.1) D. lp. od: kanak


Źródła:

Wiktionary

Kanakowie

rdzenni mieszkańcy Nowej Kaledonii


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kanalarstwo

czyszczenie i konserwacja kanałów ściekowych


Źródła:

SJP.pl

Kanalarz

potocznie: pracownik zatrudniony przy czyszczeniu i konserwacji kanałów ściekowych


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) robotnik zajmujący się konserwacją kanałów ściekowych

 (1.2) bezdomny żyjący w kanale


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kanalia

obelżywe określenie człowieka podłego; nikczemnik, łajdak


rzeczownik, rodzaj męski lub żeński

 (1.1) pejor. osoba podła, niegodziwa

rzeczownik, rodzaj żeński

 (2.1) przest. pogard. zbiorowisko ludzi nic nie wartych


Kanalia – polski dramat psychologiczny z 1990 roku w reżyserii Tomasza Wiszniewskiego, będący jego pełnometrażowym debiutem reżyserskim. Fabuła opowiada o rewolucjonistach 1905 roku i jest to historia oparta na autentycznych wydarzeniach. Zdjęcia kręcono w Łodzi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kanalik

mały kanał


Źródła:

SJP.pl

Kanalikowy

przymiotnik od: kanalik


Źródła:

SJP.pl

Kanaliz.

skrót od:
1. kanalizacja;
2. kanalizacyjny; kan.


Źródła:

SJP.pl

Kanaliza

środowiskowo: kanalizacja


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. kanalizacja


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kanalizacja

1. system urządzeń sanitarnych do odprowadzania ścieków oraz wód opadowych;
2. zespół urządzeń do oczyszczania ścieków;
3. w technice:
a) system kanałów burzowych;
b) kopanie takich kanałów


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) system urządzeń sanitarnych służących do odprowadzania ścieków

 (1.2) zespół urządzeń do oczyszczania ścieków


Kanalizacja, system kanalizacyjny – infrastruktura, która jest zbiorem wszystkich elementów służących do zbierania, transportu i unieszkodliwiania ścieków bytowo-gospodarczych oraz wód deszczowych za pomocą kanałów ściekowych. System kanalizacyjny składa się z następujących elementów:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kanalizacyjny

→ kanalizacja


przymiotnik

 (1.1) związany z kanalizacją, dotyczący kanalizacji


Patrz:kanalizacja

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kanalizator

osoba pracująca przy urządzeniach kanalizacyjnych


Źródła:

SJP.pl

Kanalizowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|kanalizować.


Źródła:

Wiktionary

Kanalizować

1. zakładać kanalizację, instalację ściekową;
2. kierować czyjąś aktywność na określony tor


Źródła:

SJP.pl

Kanamycyna

antybiotyk z grupy aminoglikozydów stosowany w ciężkich zakażeniach spowodowanych przez bakterie Gram-ujemne


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kananejczyk

mieszkaniec Kanaan


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) staroż. mieszkaniec Kanaanu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kananejka

mieszkanka Kanaan


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) staroż. mieszkanka Kanaanu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kananejski

→ Kanaan; kanaanejski, kanaański


przymiotnik

 (1.1) przym. od: Kanaan

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. język należący do grupy językowej w obrębie języków semickich, obejmującej języki używane w Kanaanie i Kartaginie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kananga

rzadko: rodzaj roślin z rodziny flaszowcowatych; jagodlin


Kananga (do 1966 roku Luluabourg) – miasto w Demokratycznej Republice Kongo, stolica prowincji Lulua, leżące nad rzeką Lulua.

Liczba mieszkańców – 1,1 miliona (2012).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kanapa

mebel do siedzenia z oparciem i poręczami


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mebl. podłużny mebel z oparciem przeznaczony do siedzenia dla kilku osób


Kanapa (z (łac.) "canopeum", (gr.) "kōnōpeōn" – łoże z moskitierą) – mebel o konstrukcji szkieletowej, rodzaj fotela poszerzonego, mieszczącego od trzech do czterech osób, wyściełanego, z oparciem i poręczami. Jej pierwowzorem była "cassapanca" (wł. "skrzynia"). Kanapa weszła w użycie w XVII wieku, w XVIII w. powstały jej liczne formy, zależnie od rozwiązania oparcia i poręczy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kanapa-Tapczan

mebel pełniący rolę kanapy i tapczana; kanapotapczan


Źródła:

SJP.pl

Kanaparz

dawniej: człowiek opiekujący się piwnicą, piwniczy; kanafarz


Źródła:

SJP.pl

Kanapeczka

zdrobnienie od: kanapka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. od: kanapka

 (1.2) mała kanapka, na jeden kęs


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kanapka

1. prosty w przygotowaniu posiłek składający się z kromki chleba i dodatku (np. wędliny, sera, warzyw);
2. zdrobnienie od: kanapa


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) spoż. kulin. pieczywo posmarowane czymś lub z dodatkiem znajdującym się na nim;

 (1.2) spoż. kulin. hand. kanapka (1.1) składająca się przynajmniej z dwóch warstw pieczywa kanapka (1.1) przełożona / posmarowana czymś między warstwami

 (1.3) zdrobn. od kanapa


Kanapka – rodzaj dania (kalka językowa z języka francuskiego od słowa "canapé": "bułka przekrojona, z wędliną ułożoną jak poduszki na kanapie"), prosta potrawa przyrządzana na bazie cienkich kromek białego lub razowego chleba, ewentualnie rozkrojonej bułki. Kanapki smaruje się masłem, okłada wędlinami, pieczenią wieprzową, kiełbasą, szynką lub serem, spożywa również z jajkiem na twardo, plasterkiem ogórka lub rybą, z dodatkiem warzyw do wyboru oraz sosów itp.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kanapkarnia

bar z kanapkami


Źródła:

SJP.pl

Kanapkomat

automat do sprzedaży kanapek


Źródła:

SJP.pl

Kanapkowy

→ kanapka


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z kanapką, dotyczący kanapki


Patrz:kanapka

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kanapotapczan

mebel pełniący rolę kanapy i tapczana; kanapa-tapczan


Źródła:

SJP.pl

Kanapowiec

1. żartobliwie o osobie, która uwielbia wylegiwać się i drzemać na kanapie
2. lekceważące określenie członka partii lub organizacji małej, pozbawionej znaczenia


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) pot. domowy pies lub kot, który lubi długo wylegiwać się, np. na kanapie lub na łóżku

 (1.2) pot. o małym, pokojowym, spokojnym psie (najczęściej z grupy psów do towarzystwa i ozdobnych), który nie wymaga dużo ruchu

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) pot. człowiek, który lubi długo wylegiwać się, np. na kanapie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kanapowy

→ kanapa


przymiotnik

 (1.1) dotyczący kanapy, związany z kanapą

 (1.2) polit. żart. o małej liczebnie partii, nie posiadającej poparcia społecznego, nie odgrywającej istotnej roli w życiu politycznym (rzekomo mieszczącej się na jednej kanapie)


Patrz:kanapa

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kanar

kanarek; potocznie, ironicznie:
1. kontroler biletów w środkach komunikacji miejskiej;
2. żołnierz żandarmerii wojskowej, dawniej Wojskowej Służby Wewnętrznej


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pot. pogard. daw. wojskowy policjant z charakterystycznym żółtym otokiem na czapce

 (1.2) pot. kontroler biletów w komunikacji publicznej

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) zgrub. od kanarek

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (3.1) bot. roślina z rodziny traw uprawiana głównie dla nasion używanych jako pokarm dla ptaków, zwłaszcza dla kanarków; trawa kanarkowa; mozga kanaryjska

 (3.2) ziarno kanaru (3.1)

 (3.3) daw. słodkie wino (także cukier) sprowadzane z Wysp Kanaryjskich


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kanara

język z grupy tamil-kurukh, używany w południowych stanach Indii; język kanaryjski, kanada


Źródła:

SJP.pl

Kanarczy

→ kanarek; kanarkowy


Źródła:

SJP.pl

Kanareczek

zdrobnienie od: kanarek


Źródła:

SJP.pl

Kanarecznik

żywicodajne drzewo z rodziny osoczynowatych


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) dendr. nazwa systematyczna|Canarium|L.|ref=Canarium (Burseraceae)., gatunek drzew z rodziny osoczynowatych, pochodzących ze strefy międzyzwrotnikowej Azji i Afryki;

 (1.2) dendr. drzewo z gatunku kanareczników (1.1)


Kanarecznik, drzewo kanarkowe, komiężnik ("Canarium" L.) – rodzaj zawsze zielonych drzew z rodziny osoczynowatych ("Burseraceae"). Liczy ok. 120 gatunków. Występują one w strefie międzyzwrotnikowej Azji, Afryki, Australii i Oceanii, największe zróżnicowanie osiągając w Afryce.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kanarecznikowy

przymiotnik od: kanarecznik


Źródła:

SJP.pl

Kanarek

1. ptak z rodziny łuszczaków, podgatunek kulczyka, żyjący na Wyspach Kanaryjskich, Maderze i Azorach, hodowany w Europie w klatkach dla pięknego śpiewu i ozdoby;
2. kanar; potocznie, ironicznie:
a) kontroler biletów w środkach komunikacji miejskiej;
b) żołnierz żandarmerii wojskowej, dawniej Wojskowej Służby Wewnętrznej


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) ornit. niewielki ptak hodowlany o żółtym upierzeniu;

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) pot. przen. kontroler biletów w publicznych środkach komunikacji

 (2.2) pot. przen. łobuz, ziółko

 (2.3) daw. przen. gw-pl|Warszawa. żandarm


Kanarek ("Serinus canaria") – gatunek małego ptaka z rodziny łuszczakowatych (Fringillidae). Występuje w lasach Azorów, zachodnich Wysp Kanaryjskich i Madery. Nie jest zagrożony wyginięciem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kanarkowożółty

żółty o kanarkowym odcieniu


Źródła:

SJP.pl

Kanarkowy

1. dotyczący kanarka
2. odcień koloru żółtego


przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący kanarka

przymiotnik jakościowy

 (2.1) koloru jasnożółtego, koloru upierzenia kanarków


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kanarnia

przestarzałe:
1. klatka dla kanarków;
2. pomieszczenie, gdzie trzymane są kanarki


Źródła:

SJP.pl

Kanarowy

przymiotnik od: kanar


Źródła:

SJP.pl

Kanarski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kanary

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) pot. Wyspy Kanaryjskie


Źródła:

Wiktionary

Kanaryjczyk

mieszkaniec Wysp Kanaryjskich (wysp na Oceanie Atlantyckim)


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Wysp Kanaryjskich


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kanaryjka

mieszkanka Wysp Kanaryjskich (wysp na Oceanie Atlantyckim)


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Wysp Kanaryjskich


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kanaryjski

przymiotnik od: Wyspy Kanaryjskie


przymiotnik

 (1.1) geogr. związany z Wyspami Kanaryjskimi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kanarzyca

1. samiczka kanarka;
2. potocznie o kobiecie kontrolującej bilety w pojazdach komunikacji publicznej


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ornit. samica kanarka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kanasta

gra karciana dla 2 lub 4 osób wykorzystująca dwie pełne talie kart (z jokerami); canasta


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) karc. wieloosobowa gra karciana rozgrywana dwoma pełnymi taliami;


Kanasta – popularna wieloosobowa gra karciana.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kanaus

perska tkanina z jedwabiu


Źródła:

SJP.pl

Kanausowy

przymiotnik od: kanaus


Źródła:

SJP.pl

Kanał

1. sztuczny szlak wodny, zwykle łączy 2 zbiorniki wodne;
2. ściek podziemny odprowadzający wodę, nieczystości;
3. przewód w murze służący wentylacji pomieszczeń;
4. wykop umożliwiający dostęp do podwozia pojazdu;
5. przewód w organizmie zawierający np. nerwy, naczynia;
6. miejsce między sceną a widownią przeznaczone dla orkiestry;
7. pot.: trudna sytuacja


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) koryto podziemne odprowadzające nieczystości i wodę deszczową

 (1.2) wykonany przez człowieka wykop w ziemi, którym płynie woda; służy np. do nawadniania lub osuszania pól albo umożliwienia żeglugi statków

 (1.3) przewód służący do wentylacji

 (1.4) pot. jeden z programów telewizyjnych

 (1.5) wykop w garażu lub warsztacie, ułatwiający dostęp do podwozia pojazdu

 (1.6) droga wysyłania i odbierania informacji

 (1.7) miejsce w teatrze między sceną a widownią, przeznaczone dla orkiestry

 (1.8) przen. slang. niepowodzenie, nieprzyjemna sytuacja


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kanałek

zdrobnienie od: kanał; kanalik


Źródła:

SJP.pl

Kanałowy

→ kanał


Patrz:kanał

Źródła:

SJP.pl

Kanałówka

barka przystosowana do przejazdu przez śluzy kanałowe


Źródła:

SJP.pl

Kanban

metoda wizualnego zarządzania zadaniami za pomocą tablicy i kart


Kanban – opracowana w latach 40. XX wieku w Japonii metoda sterowania procesami produkcyjnymi. Słowo "kanban" w wolnym tłumaczeniu można w poniższym przypadku oddać jako „spis widoczny”. W pierwotnym znaczeniu – w języku japońskim – oznacza: szyld, tabliczkę z napisem informującym, billboard.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kanberski

→ Canberra (stolica Australii); canberski


Źródła:

SJP.pl

Kanberyjczyk

mieszkaniec Canberry, stolicy Australii


Źródła:

SJP.pl

Kanberyjka

mieszkanka Canberry (stolicy Australii)


Źródła:

SJP.pl

Kanberyjski

→ Canberra (stolica Australii)


Źródła:

SJP.pl

Kancelaria

1. biuro prawnika;
2. część instytucji zajmująca się dokumentacją urzędową, przyjmowaniem interesantów, sprawami organizacyjnymi itp.


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) urz. komórka organizacyjna zajmująca się pismami urzędowymi;

 (1.2) urz. pokój, w którym pracownicy zajmują się sprawami administracyjnymi

 (1.3) pot. pracownicy kancelarii (1.1)

 (1.4) przest. dokumenty zgromadzone w kancelarii (1.1)

 (1.5) hist. miejsce urzędowania kanclerza


Kancelaria – termin określający samodzielny urząd bądź instytucję wytwarzającą własną dokumentację (zarówno na etapie formalnym, jak i merytorycznym). W

terminologii archiwalnej kancelaria jest terminem wieloznacznym:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kancelaryjka

zdrobnienie od: kancelaria


Źródła:

SJP.pl

Kancelaryjny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) odnoszący się do kancelarii, związany z kancelarią


Źródła:

Wiktionary

Kancelaryzm

wyraz lub zwrot charakterystyczny dla języka urzędniczego


Kancelaryzm – jednostka językowa właściwa dla stylu kancelaryjnego; może to być słowo, połączenie wyrazowe lub specyficzne użycie wyrazu. W odróżnieniu od wyrażeń potocznych kancelaryzmy często trzymają się pewnego schematu i przybierają postać połączeń stereotypowych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kancelista

niższy urzędnik kancelaryjny


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) przest. pisarz kancelaryjny, niższy urzędnik kancelarii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kancelistka

→ kancelista


Patrz:kancelista

Źródła:

SJP.pl

Kancer

rodzaj sieci do połowu ryb i raków; kancerek, kacerz, kacerek, podbierak, kasarek


Źródła:

SJP.pl

Kancera

uszkodzony znaczek pocztowy


Kancera (też kancer) – w filatelistyce określenie uszkodzonego bądź zniszczonego znaczka.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kancerek

rodzaj sieci do połowu ryb i raków; kacerek, kacerz, kasarek, podbierak, kancer


Źródła:

SJP.pl

Kancerka

zdrobnienie od: kancera


Źródła:

SJP.pl

Kancerofobia

chorobliwy lęk przed zachorowaniem na raka (nowotwór); karcinofobia, karcynofobia, rakofobia


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. chorobliwy lęk przed rakiem

 (1.2) med. przypadek kancerofobii (1.1)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kancerogen

zewnętrzny czynnik rakotwórczy; karcinogen, carcinogen


Źródła:

SJP.pl

Kancerogeneza

mechanizm wywoływania nowotworów; karcinogeneza, karcynogeneza


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. mechanizm tworzenia się nowotworów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kancerogenność

zdolność do wywoływania nowotworów; rakotwórczość, karcinogenność, karcynogenność, onkogenność


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest kancerogenne


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kancerogenny

powodujący powstawanie nowotworów; rakotwórczy, karcinogenny, karcynogenny, onkogenny


przymiotnik jakościowy

 (1.1) med. taki, który jest lub może być przyczyną choroby nowotworowej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kancerowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|kancerować.


Źródła:

Wiktionary

Kancerowaty

1. uszkodzony, zniszczony;
2. dawniej: pokryty bliznami, wrzodami


Źródła:

SJP.pl

Kancerować

uszkadzać, kaleczyć, niszczyć


Źródła:

SJP.pl

Kanciak

potocznie: przedmiot, zwłaszcza samochód, o kanciastej bryle lub stylistyce


Źródła:

SJP.pl

Kanciapa

mały budynek albo bardzo małe pomieszczenie


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. bardzo małe pomieszczenie lub mały budynek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kanciapka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. od: kanciapa


Źródła:

Wiktionary

Kanciara

potocznie: kobieta cechująca się sprytem, krętactwem, oszustwem; kanciarka, szachrajka, krętaczka, cwaniara, kombinatorka


Źródła:

SJP.pl

Kanciarka

potocznie: kobieta cechująca się sprytem, krętactwem, oszustwem; kanciara, szachrajka, krętaczka, cwaniara, kombinatorka


Źródła:

SJP.pl

Kanciarski

potocznie: oszukańczy, nieuczciwy, szubrawy; szachrajski, krętacki


przymiotnik

 (1.1) związany z kanciarstwem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kanciarstwo

kantowanie; oszukiwanie


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) oszukiwanie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kanciarz

człowiek oszukujący innych; oszust; naciągacz


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pot. człowiek, który w pełnej świadomości wprowadza kogoś w błąd, oszukuje, nabiera


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kanciastość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co kanciaste


Źródła:

Wiktionary

Kanciasty

1. mający kanty, niewygładzony; niezaokrąglony;
2. przenośnie:
a) niezgrabny, nieforemny;
b) szorstki, ostry, niedelikatny


przymiotnik jakościowy

 (1.1) taki, który ma kanty


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kanciaty

regionalnie: kanciasty;
1. mający kanty, niewygładzony; niezaokrąglony;
2. przenośnie:
a) niezgrabny, nieforemny;
b) szorstki, ostry, niedelikatny


Źródła:

SJP.pl

Kancik

zdrobnienie od: kant


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od kant


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kancjonarz

zbiór pieśni religijnych w języku narodowym


Źródła:

SJP.pl

Kancjonał

zbiór pieśni kościelnych wraz z ich opracowaniem muzycznym


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) kośc. muz. śpiewnik kościelny


Kancjonał (łac. "canticum" – monolog, pieśń; średniowieczne "cantionale") – w XIV w., zbiór popularnych pieśni religijnych lub śpiewów liturgicznych – kantyk i kantyczek (z nutami lub bez). Nazwa z czasem zastąpiona przez bardziej spopularyzowaną: „kantyczki”.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kanclerka

→ kanclerz


Patrz:kanclerz

Źródła:

SJP.pl

Kanclerski

przymiotnik

 (1.1) związany z kanclerzem, dotyczący kanclerza


Źródła:

Wiktionary

Kanclerstwo

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) pełnienie funkcji kanclerza


Źródła:

Wiktionary

Kanclerz

nazwisko


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) polit. tytuł szefa rządu w niektórych krajach, np. w Austrii czy Niemczech

 (1.2) adm. tytuł urzędnika zarządzającego pracą kancelarii, sprawami administracyjno-organizacyjnymi

 (1.3) hist. (w dawnej Polsce) tytuł dostojnika kierującego kancelarią panującego, dodatkowo od XV w. sprawującego obowiązki ministra spraw wewnętrznych i zagranicznych


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kancona

canzona;
1. rodzaj wiersza lirycznego o tematyce miłosnej i wojennej
2. wielogłosowa pieśń świecka z XV i XVI w.


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) forma muzyki instrumentalnej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kanconeta

canzonetta; kanconetta;
1. krótki utwór wokalny popularny w XVI wieku;
2. liryczny utwór instrumentalny


Źródła:

SJP.pl

Kanconetta

canzonetta; kanconeta;
1. krótki utwór wokalny popularny w XVI wieku;
2. liryczny utwór instrumentalny


Źródła:

SJP.pl

Kanczendzanga

szczyt w Himalajach; Kangczendzanga


Źródła:

SJP.pl

Kanczyl

ssak z rzędu parzystokopytnych z podrzędu przeżuwaczy, zamieszkujący lasy tropikalne Afryki i Azji


Kanczyl ("Tragulus") – rodzaj ssaków parzystokopytnych z rodziny kanczylowatych (Tragulidae). Wobec zwierząt z tego rodzaju potocznie jest używana nazwa „myszojeleń”, która jest dosłownym tłumaczeniem angielskiej nazwy zwyczajowej "mouse-deer".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kanczylek

rodzaj ssaków parzystokopytnych z rodziny kanczylowatych


Kanczylek ("Moschiola") – rodzaj ssaków parzystokopytnych z rodziny kanczylowatych (Tragulidae).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kanczylowate

o cechach kanczylowatych (rodzina ssaków)


Kanczylowate, kanczyle (Tragulidae) – rodzina ssaków z podrzędu przeżuwaczy (Ruminantia) w obrębie rzędu parzystokopytnych (Artiodactyla). Najmniejsze ze ssaków kopytnych żyjących współcześnie. Skamieliny kanczyli znaleziono w Europie w warstwach wczesnomioceńskich, w Afryce występowały we wczesnym i środkowym miocenie. Szczyt rozwoju przypadł na trzeciorzęd.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kanczylowaty

o cechach kanczylowatych (rodzina ssaków)


Źródła:

SJP.pl

Kand

pokarm dla pszczół z roztopionego miodu i miałkiego cukru


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) pszcz. pokarm dla pszczół, przygotowywany z miodu i cukru;


Kand – w pszczelarstwie ciasto miodowo-cukrowe służące do podkarmiania pszczół, w szczególności przy wychowie matek pszczelich. Kand jest przygotowywany z miodu i cukru w proporcji ok. 1/3 lub 1/4. Roztopiony, ciepły miód zasypuje się mączką cukrową dokładnie mieszając; otrzymaną masę wyrabia się do uzyskania plastycznej konsystencji.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kandahar

rodzaj metalowego wiązania przy narcie starego typu


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w południowym Afganistanie, położone nad rzeką Helmand;

 (1.2) geogr. adm. jednostka administracyjna w Afganistanie;


Kandahar (paszto کندهار pers. قندهار "Qandahâr") – miasto w południowym Afganistanie, stolica prowincji Kandahar, położone nad rzeką Helmand.

Miasto zostało założone przez Aleksandra Wielkiego w 330 p.n.e. pod nazwą Aleksandria w Arachozji (stgr. Αλεξάνδρεια Aραχωσίας).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kandaharski

przymiotnik od: Kandahar (miasto w Afganistanie)


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Kandaharem, dotyczący Kandaharu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kandahary

rodzaj metalowych wiązań narciarskich


Kandahary – historyczny, lecz spotykany sporadycznie typ wiązań narciarskich.

Kandahary składają się z trzech zasadniczych elementów:

Wiązanie bardzo dobrze sprawuje się przy podejściu i bieganiu na nartach, jednak podczas zjazdu z uwagi na słabe przenoszenie sił skręcających, wymagają zastosowania bardzo starej techniki zjazdu zwanej telemarkiem.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kandake

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.


Źródła:

Wiktionary

Kandałaksza

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. zatoka Morza Białego, leżąca w europejskiej części Rosji, wcinająca się w ląd między Półwyspem Kolskim a Karelią;

 (1.2) geogr. miasto w północnej części Rosji, w obwodzie murmańskim, port nad zatoką Kandałaksza (1.1);


Kandałaksza (ros. Кандалакша, fiń. Kantalahti) – miasto w północnej części Rosji, w obwodzie murmańskim, port nad zatoką o takiej samej nazwie Kandałaksza (Morze Białe), przy ujściu Niwy, za kręgiem polarnym. Miasto uzyskało prawa miejskie w 1938 r. Liczy 28.438 mieszkańców (2023).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kandałakszański

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Kandałakszą, dotyczący Kandałakszy (miastem lub zatoką)


Źródła:

Wiktionary

Kandea

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.


Źródła:

Wiktionary

Kandela

jednostka światłości


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) miar. fiz. podstawowa jednostka światłości w układzie SI;


Kandela ( candela, świeca) – jednostka światłości źródła światła; podstawowa jednostka w układzie SI, oznaczana jako cd. Jest to światłość, z jaką świeci w określonym kierunku źródło emitujące promieniowanie monochromatyczne o częstotliwości 5,4·1014 Hz (co odpowiada długości 555 nm, barwa zielona) i natężeniu promieniowania w tym kierunku równym 1/683 W/sr.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kandelabr

1. duży, kilkuramienny świecznik;
2. kilkuramienna latarnia uliczna


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) stojący kilkuramienny świecznik;

 (1.2) kilkuramienna latarnia uliczna

 (1.3) przen. coś o kształcie kandelabru (1.1)


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kandelabrowy

przymiotnik od: kandelabr


Źródła:

SJP.pl

Kandia

dawniej: Iraklion (miasto w Grecji)


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) hist. Heraklion


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kandora

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kandybowicz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kandyd

imię męskie


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kandyda

imię żeńskie


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) rzad. imię|polski|ż.;


Kandyda – imię żeńskie pochodzenia łacińskiego, żeński odpowiednik imienia Kandyd, oznaczające "jasna, błyszcząca, biała", czyli "dziecko o jasnych włosach" lub "dziecko o jasnej cerze"; jeden z najpopularniejszych przydomków rzymskich. W Polsce notowane od 1396 roku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kandydacik

rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) rzad. zdrobn. od zob. kandydat.


Źródła:

Wiktionary

Kandydacki

→ kandydat


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z kandydatem, dotyczący kandydata


Patrz:kandydat

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kandydat

1. osoba ubiegająca się o coś, np. o stanowisko, funkcję lub o członkostwo w jakiejś organizacji;
2. dawniej w Polsce, obecnie w Rosji, Bułgarii: kandydat nauk -
a) stopień naukowy, odpowiednik doktora;
b) osoba posiadająca taki stopień naukowy


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) ktoś, kto kandyduje do czegoś, ubiega się o coś


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kandydatka

→ kandydat


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta, która kandyduje do czegoś, ubiega się o coś


Patrz:kandydat

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kandydatura

1. występowanie w roli kandydata;
2. zaproponowanie kandydata na jakieś stanowisko


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) bycie kandydatem do czegoś lub kogoś

 (1.2) wniosek proponujący kogoś na określone stanowisko czy funkcję


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kandydek

zdrobnienie od: Kandyd (imię męskie)


Źródła:

SJP.pl

Kandydkowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Kandydka lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Kandydowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|kandydować.


Źródła:

Wiktionary

Kandydować

starać się, ubiegać się o stanowisko, funkcję lub o członkostwo w jakiejś organizacji


czasownik

 (1.1) być kandydatem do czegoś, ubiegać się o coś, pretendować do czegoś, starać się o coś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kandydowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Kandyda lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Kandydoza

grzybica wywołana przez grzyby z rodzaju Candida, atakująca skórę, błony śluzowe i narządy wewnętrzne; rodzaj drożdżycy; bielnica


Kandydoza, drożdżyca, kandydiaza, kandydioza, dawniej bielnica lub moniliaza ( candidiasis, candidosis) – grzybicza, oportunistyczna infekcja skóry, błon śluzowych, paznokci lub rzadziej infekcja uogólniona. Choroba ta najczęściej jest wywoływana przez grzyby chorobotwórcze z rodzaju "Candida" (zwłaszcza "Candida albicans"), zwane potocznie drożdżakami. Rozpoznaje się ją głównie poprzez badania mikroskopowe i hodowlane.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kandydziny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Kandydy lub z nią związany


Źródła:

SJP.pl

Kandysbrot

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) daw. zob. kandyz.

 (1.2) śrpol., daw. chleb polany rozpuszczonym cukrem


Źródła:

Wiktionary

Kandyz

grubo skrystalizowany cukier


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) spoż. oczyszczony cukier o grubych kryształach, używany np. do słodzenia herbaty

 (1.2) spoż. kryształ kandyzu (1.1)

 (1.3) spoż. kryształek na cukierku powstający przy kandyzacji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kandyzacja

1. krystalizacja cukru;
2. sposób konserwacji niektórych owoców polegający na smażeniu w cukrze; pokrywanie cukrem


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) sposób przyrządzania owoców polegający na wielokrotnym smażeniu ich w coraz to bardziej słodkim syropie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kandyzowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|kandyzować.


Źródła:

Wiktionary

Kandyzować

1. krystalizować cukier;
2. smażyć w cukrze, pokrywać warstwą cukru


czasownik przechodni niedokonany (dk. skandyzować)

 (1.1) krystalizować cukier

 (1.2) spoż. konserwować przez smażenie w gęstym syropie cukrowym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kandyżan

roślina z rodzaju baldaszkowych; rzepniczek


Źródła:

SJP.pl

Kandziora

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kane

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) kośc. rodzaj dzwonu umieszczanego w świątyniach buddyjskich, z którego dźwięk wydobywany jest uderzeniami specjalnej, podwieszanej belki;

 (1.2) muz. japoński instrument muzyczny, rodzaj gongu


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kanea

miasto w Grecji; Chania


Źródła:

SJP.pl

Kaneczka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. od: kanka


Źródła:

Wiktionary

Kanefora

malowidło, relief, rzeźba - postać kobieca z koszem na głowie


Kanefora (stgr. κανηφόρος, od κάνεον – „kosz” i φέρω – „niosę”) – motyw dekoracyjny w malarstwie albo podpora architektoniczna w rzeźbie, przedstawiająca postać kobiety lub dziewczyny niosącej na głowie lub ramionach kosz (kalatos) z kwiatami bądź owocami.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kanejski

przymiotnik od: Kanny; kanneński


Źródła:

SJP.pl

Kanela

wyżłobiony rowek, prążek (np. na zbrojach)


Źródła:

SJP.pl

Kanele

pionowe rowki wyżłobione na trzonie kolumny; żłobkowanie; kanelura


Źródła:

SJP.pl

Kanellowce

rząd roślin okrytonasiennych z kladu magnoliowych


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kanelowanie

układ kaneli na trzonie kolumny lub pilastra


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|kanelować.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kanelura

zespół kaneli pokrywających zbroję, kolumnę itp.


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) archit. pionowy rowek zdobiący trzon kolumny;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kanenka

mieszkanka Cannes (miasta we Francji)


Źródła:

SJP.pl

Kaneńczyk

mieszkaniec Cannes (miasta we Francji)


Źródła:

SJP.pl

Kang-Dung

instrument muzyczny, krótka trąbka lamajska wykonana z piszczela ludzkiego


Źródła:

SJP.pl

Kanga

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) etn. kraw. wielobarwny, prostokątny pas tkaniny bawełnianej noszony głównie jako spódnica lub okrycie ciała przez kobiety w Afryce Wschodniej, tradycyjnie zaopatrzony w ozdobną bordiurę i sentencję w języku suahili;

 (1.2) hist. praw. ciężka drewniana rama lub kłoda z otworem na szyję i ręce, nakładana skazańcom na kark i ramiona, stosowana m.in. w dawnych Chinach jako hańbiąca i dolegliwa kara publiczna


Kanga – wielokolorowa tkanina (podobna do "kitengi") noszona jako tradycyjne odzienie głównie przez kobiety, okazjonalnie także przez mężczyzn w Afryce wschodniej i częściowo środkowej. Kupowana jest w dwóch częściach, tzw. "doti", które mają identyczne wzory.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kangoo

[czytaj: kangu:] model samochodu marki Renault


Kangoo (1996) – francuski serial animowany emitowany dawniej na kanale RTL7.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kangur

1. ssak z rodziny kangurowatych, australijski torbacz roślinożerny, żyjący na ziemi bądź na drzewach, poruszający się skokami na potężnych, długich, tylnych kończynach;
2. w lotnictwie: podskok samolotu w trakcie nieumiejętnego lądowania


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) zool. torbacz słynący z długich skoków;

 (1.2) lotn. podskok samolotu przy nieprawidłowym lądowaniu


Kangur ("Macropus") – rodzaj ssaków z podrodziny kangurów (Macropodinae) w obrębie rodziny kangurowatych (Macropodidae).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kangurek

1. zdrobnienie od: kangur;
2. środowiskowo: krótka kurtka, na ogół dziecięca lub młodzieżowa, z kapturem i głębokimi kieszeniami z przodu na brzuchu; kangurka


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) zdrobn. od: kangur

 (1.2) mały kangur

forma rzeczownika.

 (2.1) D. lm. od: kangurka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kangurka

środowiskowo: krótka kurtka, na ogół dziecięca lub młodzieżowa, z kapturem i głębokimi kieszeniami z przodu na brzuchu; kangurek


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) harc. kraw. kurtka wykonana zwykle z brezentu, z dużą kieszenią na brzuchu i kapturem na głowę;

forma rzeczownika.

 (2.1) D. i B. lp. od: kangurek


Kangurka – kurtka stanowiąca okrycie wierzchnie wchodzące w skład munduru harcerskiego, najczęściej wykonywana z nieprzepuszczalnego materiału, ściągana w pasie. Cechą charakterystyczną kangurki jest to, że wkłada się ją przez głowę.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kangurkowy

→ kangurek


Patrz:kangurek

Źródła:

SJP.pl

Kangurnik

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Dorcopsulus|Matschie|ref=tak., gatunek ssaka z rodziny kangurowatych, występujący na Nowej Gwinei;

 (1.2) zool. torbacz z gatunku kangurników (1.1)


Źródła:

Wiktionary

Kanguroszczur

rodzaj torbaczy


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) zool. nazwa systematyczna|Potoroini|J.E. Gray|ref=tak., nieduży torbacz z rodziny kanguroszczurowatych, występujący w Australii;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kanguroszczurowate

rodzina australijskich torbaczy


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Potoroidae|J.E. Gray|ref=tak., rodzina ssaków z rzędu dwuprzodozębowców wyodrębniona z kangurowatych;


Kanguroszczurowate (Potoroidae) – rodzina australijskich ssaków z rzędu dwuprzodozębowców (Diprotodontia) wyodrębniona z kangurowatych, z którymi mają wiele cech wspólnych. Dawniej liczne na terenie niemal całego kontynentu, obecnie wyparte do południowo-wschodnich wybrzeży.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kangurowate

rodzina roślinożernych ssaków z nadrzędu torbaczy, naziemnych lub nadrzewnych, poruszających się skokami (do kilkunastu metrów; prędkość do 50 km/godz.), występujących w Australii, Nowej Gwinei i Tasmanii; kangury


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Macropodidae|Gray|ref=tak., rodzina ssaków lądowych z rzędu dwuprzodozębowców;


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kangurowaty

o cechach kangurowatych (rodzina zwierząt)


Źródła:

SJP.pl

Kangurować

trzymać noworodka przy klatce piersiowej z bezpośrednim kontaktem skóry


Źródła:

SJP.pl

Kangurowiec

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Dorcopsis|Schlegel|ref=tak., rodzaj ssaka z podrodziny kangurów, obejmujący gatunki zasiedlające Nową Gwineę oraz okoliczne wyspy;

 (1.2) zool. torbacz z rodzaju kangurowiec (1.1)


Źródła:

Wiktionary

Kangurowy

dotyczący kangura, związany z kangurem, np. kangurowy skok; kangurzy


przymiotnik dzierżawczy

 (1.1) należący do kangura

przymiotnik relacyjny

 (2.1) związany z kangurem, dotyczący kangura

przymiotnik jakościowy

 (3.1) charakterystyczny dla kangura, mający cechy kangura


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kangury

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Macropodinae|Gray|ref=tak., podrodzina torbaczy z rzędu dwuprzodozębowców;

forma rzeczownika.

 (2.1) D. lp. od: kangur


Kangury (Macropodinae) – podrodzina torbaczy z rodziny kangurowatych (Macropodidae). Jest główną pod względem liczby gatunków podrodziną w obrębie rodziny kangurowatych.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kangurzak

rodzaj ssaków z rodziny kanguroszczurowatych


Źródła:

SJP.pl

Kangurzy

dotyczący kangura, związany z kangurem, np. kangurzy skok; kangurowy


przymiotnik dzierżawczy

 (1.1) należący do kangura

przymiotnik relacyjny

 (2.1) związany z kangurem, dotyczący kangura

przymiotnik jakościowy

 (3.1) charakterystyczny dla kangura, mający cechy kangura


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kangurzyca

samica kangura


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) samica kangura


Kangurzyca ( Kanga) – fikcyjna postać występująca w obu częściach przygód Kubusia Puchatka autorstwa A.A. Milne’a oraz filmach i książkach stworzonych na ich podstawie.

Kangurzyca jest mamą Maleństwa. Jest bardzo opiekuńcza w stosunku do wszystkich swoich przyjaciół. Piecze pyszne ciasteczka.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kangurzątko

młode kangura; kangurzę


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) młode kangura


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kangurzę

młode kangura; kangurzątko


Źródła:

SJP.pl

Kani

→ kania


Zobacz też: Kani (Rosja).

Kani (jap. 可児市 Kani-shi) – miasto w prefekturze Gifu na wyspie Honsiu, w Japonii.


Patrz:kania

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kania

1. drapieżny ptak z rodziny sokołów
2. grzyb jadalny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ornit. nazwa systematyczna|Milvus|ref=tak., ptak drapieżny gnieżdżący się na drzewach i w szczelinach skalnych;

 (1.2) mykol. nazwa systematyczna|Macrolepiota procera|ref=tak., grzyb jadalny o długim, cienkim trzonie i dużym kapeluszu pokrytym łuskami;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Patrz:kania

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kaniak

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kanialec

kanialec czubaty, kanialec ogorzały - gatunki ptaków z rodziny jastrzębiowatych


Źródła:

SJP.pl

Kanialuk

rodzaj ptaków z podrodziny jastrzębi


Źródła:

SJP.pl

Kanianka

roslina pasożytnicza o długiej, nitkowatej łodydze owijającej się wokół innych roślin


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rodzaj roślin należący do rodziny powojowatych


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kaniankowate

rodzina roślin powojowych


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kaniankowaty

o cechach kaniankowatych (rodzina roślin)


Źródła:

SJP.pl

Kanibal

1. człowiek, zwykle członek pierwotnego plemienia, jedzący ludzkie mięso; ludożerca, ludojad, antropofag, androfag;
2. przenośnie: człowiek okrutny, zdolny do zbrodni, krwiożerczy;
3. zwierzę pożerające inne zwierzęta tego samego gatunku


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) człowiek, który jada ludzkie mięso

 (1.2) zwierzę, które jada przedstawicieli własnego gatunku

 (1.3) przen. pejor. człowiek okrutny, krwiożerczy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kanibalistyczny

→ kanibalizm


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z kanibalizmem, dotyczący kanibalizmu


Patrz:kanibalizm

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kanibalizacja

1. w technice: wykorzystywanie części pochodzących z urządzenia (maszyny, samochodu) do naprawy innego egzemplarza;
2. w marketingu: zmniejszanie sprzedaży produktu jakiejś firmy w efekcie wprowadzenia przez nią nowego produktu lub modelu o zbliżonych cechach użytkowych


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kanibalizm

1. zwyczaj rytualnego zjadania mięsa ludzkiego przez innych ludzi, do niedawna spotykany u niektórych ludów Afryki, Indonezji, Oceanii i wysp Morza Karaibskiego; ludożerstwo, antropofagia;
2. pożeranie osobników należących do tego same gatunku, zwykle w okresie głodu lub zagęszczenia populacji, powszechne u drapieżników, zwłaszcza wśród owadów


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zool. praktyka zjadania osobników własnego gatunku;


Kanibalizm – praktyka zjadania osobników własnego gatunku, dość rozpowszechniona w naturze. Występuje w wielu grupach zwierząt, m.in. u owadów, pajęczaków, ryb, płazów i ptaków, bardzo rzadko u ssaków. Może się nasilić ze względu na zbytnie zagęszczenie populacji lub w następstwie głodu. Do najbardziej znanych zwierząt praktykujących kanibalizm należą modliszki.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kanibalizowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|kanibalizować.

 (1.2) polit. praktyka niszczenia małych partii przez duże po wejściu do koalicji


Źródła:

Wiktionary

Kanibalizować

1. w technice: wykorzystywać części pochodzące z jakiegoś urządzenia (maszyny, samochodu) do naprawy innego egzemplarza;
2. w marketingu: zmniejszać sprzedaż produktu przez wprowadzenie innego o podobnych cechach


Źródła:

SJP.pl

Kanibalka

kobieta jedząca ludzkie mięso; ludojadka, ludożerczyni


Źródła:

SJP.pl

Kanibalski

przymiotnik

 (1.1) dotyczący kanibali lub kanibalizmu


Źródła:

Wiktionary

Kanice

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Kanicki

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kaniecki

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kaniewski

nazwisko


Kaniewski ("Świnka odmienna") – polski herb szlachecki z nobilitacji, odmiana herbu Świnka.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kanigowo

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Kanigowski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kanik

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kanikowski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kanikularny

przymiotnik od: kanikuła


Źródła:

SJP.pl

Kanikuła

1. upał, skwar, żar; spiekota, gorąc, ukrop;
2. czas wolny od nauki i pracy, podczas którego można wypocząć; wakacje, wypoczynek;
3. przestarzale: lato


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) hist., w starożytnym Rzymie: pora roku, w której Słońce i Syriusz są rano widoczne równocześnie, od 22 czerwca do 23 sierpnia

 (1.2) książk. wakacje

 (1.3) książk. najgorętszy okres lata datadef|od 1534.


Kanikuła ( canicula, dosłownie „piesek”) – szczególnie gorąca i parna pora roku. W starożytnym Rzymie, Grecji i Egipcie kojarzono ten okres z występującym wówczas równoczesnym wschodem Słońca i Syriusza (zwanego też w przenośni "Kanikuła"), najjaśniejszej gwiazdy gwiazdozbioru Psa.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kanikułowy

przestarzały przymiotnik od: kanikuła


Źródła:

SJP.pl

Kanimir

imię męskie


Kanimir, Kanimier, Kajmir, Kalmir — słowiańskie/staropolskie imię męskie, złożone z członów: "Kani-" w różnych wersjach brzmieniowych ("gościć, zapraszać") i "-mir" ("pokój, spokój, dobro"). Znaczenie imienia: "ten, u kogo gości pokój".

Kanimir, Kanimier, Kajmir, Kalmir imieniny obchodzą 9 czerwca


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kanimirek

zdrobnienie od: Kanimir (imię męskie)


Źródła:

SJP.pl

Kanimirkowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Kanimirka lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Kanimirostwo

Kanimir z małżonką; Kanimirowie


Źródła:

SJP.pl

Kanimirowie

Kanimir z małżonką; Kanimirostwo


Źródła:

SJP.pl

Kanimirowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Kanimira lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Kanin

półwysep w Rosji


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kanion

dolina rzeki o stromych, skalistych zboczach i wąskim dnie


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) geogr. dolina rzeczna o wąskim dnie i stromych, skalistych zboczach;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kanioning

pokonywanie głębokich kanionów lub wodospadów za pomocą lin alpinistycznych; canioning


Źródła:

SJP.pl

Kanionowy

→ kanion


Patrz:kanion

Źródła:

SJP.pl

Kaniowski

przymiotnik od: Kaniów


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Kaniowem, dotyczący Kaniowa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kanioła

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gwara. więz. kaptur, maska

 (1.2) daw. gwara. więz. czapka


Źródła:

Wiktionary

Kanister

1. mały, metalowy zbiornik, zwykle na benzynę
2. ilość płynu mieszcząca się w tym zbiorniku


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) mot. przenośny zbiornik na paliwo z uchwytem umożliwiajacym ręczny transport;

 (1.2) daw. blaszany pojemnik do przenoszenia lub przechowywania czekolady, tytoniu itp. używany podczas wycieczek


Kanister (niepoprawnie: karnister) – przenośny, najczęściej metalowy, czasem plastikowy, zbiornik służący do przewożenia i czasowego przechowywania cieczy (zwykle benzyny lub innych płynów ropopochodnych, ale też wody).

Najpopularniejszy model kanistra został opracowany w Niemczech w latach 30. XX wieku i rozpowszechnił się w czasie II wojny światowej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kanisterek

mały kanister


Źródła:

SJP.pl

Kanistrowy

→ kanister


Patrz:kanister

Źródła:

SJP.pl

Kaniuk

mały ptak drapieżny z rodziny jastrzębiowatych


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) ornit. nazwa systematyczna|Elanus|ref=tak., niewielki ptak drapieżny, nie gnieżdżący się w Polsce;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kaniula

rurka metalowa na jednym końcu ścięta tępo, na drugim zakończona nasadką do strzykawki, służąca do płukania, wstrzykiwań lub (z trójgrańcem) do punkcji zatok szczękowych, jamy opłucnej itp.


Źródła:

SJP.pl

Kanizjusz

imię męskie


Kanizjusz, Kanizy – imię męskie pochodzące od nazwiska św. Piotra Kanizjusza, doktora Kościoła.

Kanizjusz imieniny obchodzi 27 kwietnia i 21 grudnia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kaniów

1. miasto na Ukrainie;
2. nazwa kilku wsi w Polsce


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. miasto rejonowe na Ukrainie, położone w obwodzie czerkaskim, nad Zbiornikiem Kaniowskim na Dnieprze;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kanię

pisklę kani


Źródła:

SJP.pl

Kaniła

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gwara więzienna kaptur, maska


Źródła:

Wiktionary

Kaniński

→ Kanin


Patrz:Kanin

Źródła:

SJP.pl

Kanji

[czytaj: kandzi] japońskie pismo ideograficzne, wywodzące się z pisma chińskiego


rzeczownik

 (1.1) jęz. japońskie pismo ideograficzne, wywodzące się z pisma chińskiego;


Kanji (jap. 漢字 kanji; „znaki Hanów”) – znaki logograficzne pochodzenia chińskiego, które wraz z sylabariuszami hiragana (ひらがな, 平仮名), katakana (カタカナ, 片仮名), cyframi arabskimi oraz alfabetem łacińskim stanowią element pisma japońskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kanka

1. blaszane naczynie na mleko; bańka;
2. rurka ze szkła lub metalu, będąca zakończeniem rurki gumowej lub gumowej gruszki;
3. kawałek czekolady


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) duży pojemnik na płyn, np. mleko

 (1.2) pot. dzbanek

 (1.3) gw-pl|Białystok. konewka

 (1.4) reg-pl|Poznań. bańka (na mleko)

 (1.5) slang. marihuana

 (1.6) med. zakończenie irygatora – np. gumowej gruszki do wlewów doodbytniczych


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kankan

1. taniec francuski z wysokim podnoszeniem nóg przez tancerki i potrząsaniem uniesionymi, falbaniastymi spódnicami;
2. muzyka do tego tańca


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) choreogr. francuski, kabaretowy taniec rewiowy;

 (1.2) muz. muzyka do tego tańca


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kankanistka

kobieta tańcząca kankana


Źródła:

SJP.pl

Kankanowy

przymiotnik od: kankan


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z kankanem, dotyczący kankana


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kankier

rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) śrpol. wrzód, być może weneryczny; guz złośliwy


Źródła:

Wiktionary

Kankle

litewski instrument ludowy, rodzaj gitary


Źródła:

SJP.pl

Kankles

litewski lud. instrument muzyczny, przypominający wyglądem cytrę


Źródła:

SJP.pl

Kankroid

nowotwór złośliwy skóry mający postać owrzodzenia


Źródła:

SJP.pl

Kankrynit

minerał, uwodniony glinokrzemian sodu i wapnia


Źródła:

SJP.pl

Kanna

1. roślina o barwnych kwiatach; paciorecznik
2. zwierzę z rodziny krętorogich, jedna z największych antylop; eland


Kanna – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie dąbrowskim, w gminie Bolesław.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnowskiego. Integralne części miejscowości: Rokicie, Wacków.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kannabinoid

substancja chemiczna wyizolowana z konopi


Źródła:

SJP.pl

Kannabinoidowy

→ kannabinoid


Patrz:kannabinoid

Źródła:

SJP.pl

Kannabinol

substancja uzależniająca, znajdująca się w przetworach konopi indyjskich, np. w marihuanie i haszyszu; kanabinol


Kannabinol, kanabinol, CBN – organiczny związek chemiczny z grupy kannabinoidów występujący w konopiach. Jego działanie psychoaktywne jest pomijalnie małe. Jest produktem dehydrogenacji tetrahydrokannabinolu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kannada

jeden z języków urzędowych Indii; kannara


Źródła:

SJP.pl

Kannara

jeden z języków urzędowych Indii; kannada


Źródła:

SJP.pl

Kannel

estoński instrument muzyczny zbliżony do cytry


Kannel – estoński instrument muzyczny zbliżony do cytry. Wraz z litewskim instrumentem "kankles", łotewskim "kokles", rosyjskimi gęślami i fińskim "kantele" należy do grupy tzw. psalteriów bałtyckich. Choć w Estonii uważany był za instrument narodowy, nauka gry na nim podupadła w XX wieku. W ostatnich latach notuje się jednak wzrost zainteresowania nim.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kanneński

1. przymiotnik od: Kanny; kanejski
2. przymiotnik od: Cannes; canneński


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Kannami lub z bitwą która odbyła się tam w 216 r. p.n.e.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kannon

w buddyzmie japońskim: bogini miłosierdzia; wyobrażana różnorodnie


Źródła:

SJP.pl

Kannowate

rodzina roślin z rzędu imbirowców; paciorecznikowate


Źródła:

SJP.pl

Kanny

1. roślina o barwnych kwiatach; paciorecznik
2. zwierzę z rodziny krętorogich, jedna z największych antylop; eland


Kanny (łac. "Cannae", obecnie "Canne della Battaglia") – starożytne miasto rzymskie w Apulii, gdzie w 216 roku p.n.e. wojska rzymskie zostały pokonane przez wojska kartagińskie pod wodzą Hannibala (bitwa pod Kannami). Po upadku Cesarstwa rzymskiego istniało pod nazwą "Monte di Canne". Obok bitwy z 216 roku p.n.e. pod Kannami doszło także do innej bitwy – w 1018 roku starły się tam wojska bizantyjskie i longobardzko-normandzkie - bitwa pod Kannami (1018).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kanoe

[czytaj: kaNU] canoe, kanu;
1. łódź eskimoska o szkielecie z fiszbinu lub kości wieloryba; kajak eskimoski;
2. indiańska łódź o szkielecie z drewna jodły pokrytym korą brzozową;
3. łódź sportowa stworzona na wzór łodzi indiańskiej; kanadyjka


Źródła:

SJP.pl

Kanon

1. wzór, zasada, reguła;
2. przepisy kodeksu prawa kanonicznego;
3. główna część mszy;
4. zbiór ksiąg Starego i Nowego Testamentu;
5. zespół cech artystycznych charakterystycznych dla danej epoki;
6. wielogłosowy utwór muzyczny, charakteryzujący się powtarzaniem tematu w różnych głosach;
7. stopień pisma drukarskiego równy 36 punktom typograficznym


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) kult. ogólnie przyjęta zasada czy wzorzec (postępowania, estetyki, itp.);

 (1.2) kult. bibliot. lista norm, zasad, tekstów o podstawowym znaczeniu

 (1.3) bibl. zamknięty zbiór ksiąg uznany w Kościele za natchnione;

 (1.4) muz. forma muzyczna z powtarzającym się tematem;

 (1.5) praw. pojedynczy przepis w kodeksie

 (1.6) kośc. modlitwa eucharystyczna, część mszy świętej;

 (1.7) daw. druk. stopień pisma

 (1.8) daw. wojsk. nazwa armaty


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kanonada

ogień artyleryjski, zwykle długotrwały


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) wojsk. silny, długotrwały ostrzał z dział, nawała artyleryjska

 (1.2) pot. huk kanonady (1.1)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kanonia

1. urząd kanonika; kanonikat;
2. mieszkanie kanonika, kanoników


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kośc. mieszkanie kanonika


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kanonicki

→ kanonik; kanoniczy


Źródła:

SJP.pl

Kanoniczka

1. członkini żeńskiego zgromadzenia zakonnego, będącego odpowiednikiem kanoników regularnych;
2. członkini świeckiego stowarzyszenia kobiet obowiązanych do posłuszeństwa przełożonej;
3. dawniej: członkini zgromadzenia panien mogąca wywieść szlachectwo co najmniej z trzech pokoleń po mieczu i po kądzieli, obowiązanych do czystości i posłuszeństwa, nieskładających ślubów ubóstwa i mogących wychodzić za mąż


Źródła:

SJP.pl

Kanonicznoprawny

odnoszący się do prawa kanonicznego


Źródła:

SJP.pl

Kanoniczność

zgodność z ustalonym porządkiem (kanonem), np. w Piśmie Świętym, światach fantasy


Źródła:

SJP.pl

Kanoniczny

1. ogólnie przyjęty, uznany za właściwy; obowiązujący;
2. dotyczący kanonu - wzoru, reguły;
3. w religii: dotyczący zbioru ksiąg Starego i Nowego Testamentu;
4. w religii: dotyczący przepisów prawa kościelnego;
5. w religii: dotyczący kanonika, należący do kanonika;
6. w matematyce: podstawowy, zasadniczy


przymiotnik

 (1.1) rel. związany z kanonami, odnoszący się do kanonów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kanoniczy

→ kanonik; kanonicki


Źródła:

SJP.pl

Kanonier

szeregowy artylerii;
1. najniższy stopień w wojskach artyleryjskich;
2. żołnierz mający taki stopień


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) wojsk. żołnierz obsługujący działo, szeregowiec artylerii


Kanonier – stopień wojskowy w artylerii. Odpowiednik stopnia szeregowego w innych rodzajach wojsk.

5 sierpnia 1919 roku Minister Spraw Wojskowych zatwierdził tytulaturę stopni podoficerskich i żołnierskich w artylerii. Stopień kanoniera w artylerii był odpowiednikiem stopnia szeregowego w piechocie. Ustawa o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej w 2016 roku nie przewidywała takiego stopnia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kanonierka

okręt artyleryjski średniej lub małej wielkości


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) hist. wojsk. historyczna klasa okrętów artyleryjskich średniej lub małej wielkości


Kanonierka (fr. "canonnière" od "canon" „działo” z wł. "cannone" „działo”, zgrub. od "canna" „rura”) – historyczna klasa okrętów artyleryjskich średniej lub małej wielkości. Kanonierki przeznaczone były przede wszystkim do ostrzeliwania celów lądowych, przybrzeżnej służby patrolowej i dozorowej, obrony wybrzeża, stawiania min i innych zadań pomocniczych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kanonierski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) wojsk. związany z kanonierem, dotyczący kanoniera


Źródła:

Wiktionary

Kanonik

1. członek kapituły Kościoła katolickiego;
2. tytuł honorowy osoby duchownej


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) rel. zakonnik z zakonu Kanoników Regularnych św. Augustyna;

 (1.2) rel. duchowny katolicki uhonorowany członkostwem w kapitule katedralnej lub kolegiackiej;


Kanonik (łac. "canonicus") – wczesnośredniowieczna nazwa duchownych, żyjących według reguł kanonicznych przy kościołach biskupich (katedrach) lub kolegiatach; współcześnie – tytuł kapłanów uhonorowanych za szczególne zasługi dla kościoła lokalnego, zobowiązanych do sprawowania określonych obrzędów liturgicznych wraz z innymi kanonikami lub miejscowym biskupem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kanonikat

urząd kanonika; kanonia


Źródła:

SJP.pl

Kanonista

znawca prawa kanonicznego


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) praw. kośc. prawnik będący spaecjalistą od prawa kanonicznego (kościelnego)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kanonistka

znawczyni prawa kanonicznego


Źródła:

SJP.pl

Kanonistyczny

→ kanonistyka


Patrz:kanonistyka

Źródła:

SJP.pl

Kanonistyka

nauka o prawie kanonicznym


Kanonistyka – nauka o prawie kanonicznym, definiowana jako nauka prawna, bądź teologiczna, posługująca się odpowiadającymi im metodami badawczymi o charakterze prawno-teologicznym.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kanonizacja

w Kościele katolickim: uroczyste i oficjalne zaliczenie osoby zmarłej do grona świętych


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rel. oficjalne uznanie zmarłego za świętego i zezwolenie na jego publiczny kult w Kościele katolickim lub Cerkwi prawosławnej;


Kanonizacja ( canonisatio) – oficjalne uznanie przez Stolicę Apostolską lub lokalny kościół prawosławny danej zmarłej osoby za świętą z racji osiągnięcia przez nią doskonałości moralnej w stopniu heroicznym lub uznanie jej za męczennika. Poprzez akt kanonizacji papież lub organ zwierzchni lokalnej cerkwi prawosławnej uznaje daną osobę za godną kultu publicznego w Kościele powszechnym i wpisania jej do katalogu świętych. Akt ten poprzedzony jest procesem kanonizacyjnym.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kanonizacyjny

związany z kanonizacją - oficjalnym orzeczeniem Kościoła, na mocy którego osoba zmarłą zostaje zaliczona w poczet świętych


przymiotnik

 (1.1) dotyczący kanonizacji, związany z kanonizacją


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kanonizowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) rel. dokonywanie kanonizacji


Źródła:

Wiktionary

Kanonizować

w Kościele katolickim: uroczyście i oficjalnie stwierdzać (stwierdzić), że jeden z jego zmarłych i uprzednio beatyfikowanych członków znajduje się śród świętych w niebie i że można się do niego publicznie modlić oraz oddawać mu cześć


czasownik przechodni dwuaspektowy

 (1.1) rel. oficjalnie ogłaszać kogoś świętym

 (1.2) żart. nadać komuś lub czemuś wysoką rangę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kanonować

czasownik przechodni niedokonany

 (1.1) daw. wojsk. strzelać w kogoś z armat, prowadzić kanonadę


Źródła:

Wiktionary

Kanonowy

przymiotnik od: kanon


Źródła:

SJP.pl

Kanony

1. wzór, zasada, reguła;
2. przepisy kodeksu prawa kanonicznego;
3. główna część mszy;
4. zbiór ksiąg Starego i Nowego Testamentu;
5. zespół cech artystycznych charakterystycznych dla danej epoki;
6. wielogłosowy utwór muzyczny, charakteryzujący się powtarzaniem tematu w różnych głosach;
7. stopień pisma drukarskiego równy 36 punktom typograficznym


Źródła:

SJP.pl

Kanopa

egipska lub etruska urna grobowa wykonana z gliny lub kamienia


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) szt. archeol. cylindryczne naczynie, gliniana lub alabastrowa urna egipska, w której przechowywano wnętrzności zmarłego, wyjęte podczas balsamowania, używane od czasów Nowego Państwa (XVI w. p.n.e.)hasło kanopa w: Popularna Encyklopedia Powszechna PWN, tom VI, s. 198, Warszawa 2002, isbn 83-85719-66-0;

 (1.2) szt. archeol. popielnica etruska, wykonana z brązu lub gliny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kanopus

gwiazda; Canopus


Kanopus ("α Car") – najjaśniejsza gwiazda w gwiazdozbiorze Kila (obserwowana wielkość gwiazdowa: −0,74m), druga po Syriuszu pod względem jasności gwiazda na nocnym niebie. Odległa od Słońca o około 309 lat świetlnych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kanosjanka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kośc. katolicka zakonnica z kongregacji założonej przez Magdalenę z Kanossy;


Źródła:

Wiktionary

Kanossa

miejscowość we Włoszech; Canossa


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. miejscowość we Włoszech, w regionie Emilia-Romania;


Kanossa (wł. "Canossa") – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Emilia-Romania, w prowincji Reggio Emilia, u podnóża Apenin, ok. 25 km od Parmy. Według danych na rok 2004 gminę zamieszkuje 3376 osób, 63,7 os./km².

Zamek w Kanossie należał pierwotnie do Matyldy, hrabiny Toskanii.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kanotier

rodzaj szerokiego, słomkowego kapelusza; kanotiera, canotier


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kanotiera

rodzaj szerokiego, słomkowego kapelusza; kanotier, canotier


Źródła:

SJP.pl

Kanpur

miasto w Indiach


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kansas

[czytaj: kanzas albo kansas]
1. rzeka w Stanach Zjednoczonych;
2. stan w Stanach Zjednoczonych


rzeczownik, rodzaj nijaki lub męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. stan w środkowej części Stanów Zjednoczonych;

 (1.2) geogr. rzeka przepływająca przez północno-wschodnie tereny stanu Kansas (1.1), uchodzi do Missouri;


Kansas () – stan w regionie Midwest, w środkowej części Stanów Zjednoczonych. Na północy graniczy ze stanem Nebraska, na wschodzie ze stanem Missouri, na południu z Oklahomą, a na zachodzie z Kolorado. Jego stolicą jest Topeka, a największym miastem Wichita. Swoim zasięgiem obejmuje częściowo obszar metropolitalny – Kansas City.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kansaski

→ Kansas [czytaj: kanzaski]


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Kansas, dotyczący Kansas (rzeki, miasta albo stanu)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kansi

zaimek nieokreślony

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. gdzieś, w pewnym miejscu


Źródła:

Wiktionary

Kansikej

zaimek

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. dokądś, gdzieś tam


Źródła:

Wiktionary

Kansu

prowincja w Chinach; Gansu


Źródła:

SJP.pl

Kant

1. ostry brzeg, krawędź; rant;
2. potocznie: oszustwo


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) brzeg lub krawędź o ostrym załomie

 (1.2) pot. przen. oszustwo


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kantabria

region autonomiczny w Hiszpanii


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. hist. kraina historyczna w północnej Hiszpanii, nad brzegiem Zatoki Biskajskiej

 (1.2) geogr. adm. wspólnota autonomiczna w Hiszpanii;


Kantabria (hiszp. "Cantabria") – wspólnota autonomiczna w Hiszpanii zawierająca jedną prowincję o tej samej nazwie. Kantabria położona jest w północnej Hiszpanii nad Zatoką Biskajską. Od zachodu graniczy z Asturią, od południa z Kastylią i Leonem, a od wschodu z Krajem Basków.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kantabryjczyk

mieszkaniec Kantabrii (regionu w Hiszpanii)


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Kantabrii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kantabryjka

mieszkanka Kantabrii (regionu w Hiszpanii)


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Kantabrii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kantabryjski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Kantabrią, dotyczący Kantabrii, pochodzący z Kantabrii

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. język romański używany w Kantabrii


Źródła:

Wiktionary

Kantafon

elektryczny instrument muzyczny


Źródła:

SJP.pl

Kantak

pazur tylnego palca u ptaków drapieżnych


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kantal

stop żelaza, chromu, aluminium i kobaltu, używany do wyrobu elementów grzejnych pieców przemysłowych; kanthal


Kantal (kanthal) – stop żelaza i chromu z dodatkiem glinu i niewielkich ilości innych składników – krzemu, manganu i węgla. Charakteryzuje się dużym oporem właściwym i ma zastosowanie w produkcji materiałów oporowych oraz elementów grzejnych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kantala

twarde włókno z liści agawy, używane do wyrobu worków, plecionek, mat i sznurów


Źródła:

SJP.pl

Kantalowy

→ kantal; kanthalowy


Źródła:

SJP.pl

Kantalup

uprawna odmiana melona cukrowego; kantalupa


Źródła:

SJP.pl

Kantalupa

uprawna odmiana melona cukrowego; kantalup


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) bot. spoż. uprawiana odmiana melona z gatunku Cucumis melo (ogórek melon), o pomarańczowym, słodkim miąższu;


Kantalupa – uprawiana odmiana melona cukrowego ("Cucumis melo" subsp. "melo" var. "cantaloupensis").

Owoc posiada formę kulistą, skórka często podłużnie żebrowana, niekiedy pokryta wyrostkami i guzkami. Nazwa pochodzi od zamku Cantalupo pod Rzymem, gdzie po raz pierwszy w Europie rozpoczęto uprawę tej odmiany. Owoce osiągają wagę do 1 kg. Do tej odmiany zalicza się również ceniony melon szarantejski o wyjątkowo aromatycznym miąższu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kantar

1. rodzaj skórzanej lub parcianej uzdy bez wędzidła;
2. gatunek ryby z rodziny prażmowatych


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) icht. nazwa systematyczna|Spondyliosoma cantharus|ref=tak., gatunek ryby z rodziny prażmowatych;

 (1.2) jeźdz. rodzaj uproszczonej uzdy bez wędzidła;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kantarek

rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) anat. ornit. rejon morfologiczny na głowie ptaka pomiędzy bocznym skrajem nasady górnej szczęki a okiem;


Kantarek – część upierzenia ptaków. Są to pióra na odcinku między przednim kącikiem oka a dziobem, często kontrastowo ubarwione.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kantaros

1. kielich o dwóch uchwytach,
2. skarabeusz, święty znak Egipcjan


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kantaryda

chrząszcz z rodziny oleicowatych (majkowatych), o zielonej metalicznej barwie i ciele długości od 12 do 22 mm, którego krew zawiera drażniącą substancję - kantarydynę, stosowaną dawniej w lecznictwie; pryszczawka, pryszczel lekarski, majka lekarska, mucha hiszpańska


Źródła:

SJP.pl

Kantarydowy

→ kantaryda


Patrz:kantaryda

Źródła:

SJP.pl

Kantarydyna

trująca substancja znajdująca się we krwi kantarydy


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kantarydynowy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z kantarydyną, dotyczący kantarydyny


Źródła:

Wiktionary

Kantata

uroczysty utwór wokalno-instrumentalny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) muz. utwór muzyczny na głosy solowe;


Kantata – niesceniczna forma muzyki wokalno-instrumentalnej; najczęściej rozbudowana, wieloodcinkowa; wykorzystująca różne gatunki tekstów literackich, mające różne funkcje. Ukształtowała się, podobnie jak oratorium i opera, na początku epoki baroku. Była szczególnie popularna w XVII i XVIII wieku (A. Scarlatti, G.P. Telemann, J.S. Bach).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kantatowy

przymiotnik od: kantata


Źródła:

SJP.pl

Kantela

fiński ludowy instrument muzyczny, mający od pięciu do trzynastu strun; kantele


Źródła:

SJP.pl

Kantele

fiński ludowy instrument muzyczny, mający od pięciu do trzynastu strun; kantela


Zobacz też: Kantele – wieś w Finlandii.

Kantele – fiński ludowy instrument muzyczny z grupy chordofonów szarpanych, występujący również pod innymi nazwami w północno-zachodnich rejonach Rosji i niektórych krajach bałtyckich.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kanterberyjczyk

mieszkaniec Canterbury


Źródła:

SJP.pl

Kanterberyjka

mieszkanka Canterbury


Źródła:

SJP.pl

Kanterberyjski

przymiotnik od: Canterbury


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Canterbury, dotyczący Canterbury


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kanthak

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kanthal

stop żelaza, chromu, aluminium i kobaltu, używany do wyrobu elementów grzejnych pieców przemysłowych; kantal


Źródła:

SJP.pl

Kanthalowy

→ kanthal [czytaj: kantalowy]; kantalowy


Źródła:

SJP.pl

Kantka

zagięcie na nogawce powstałe przez zaprasowanie materiału; kant, plisa, fałda, fałd, zapraska, zakładka


Źródła:

SJP.pl

Kanton

1. kraj związkowy w Szwajcarii;
2. jednostka terytorialno-administracyjna w niektórych krajach


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) kraj wchodzący w skład Konfederacji Szwajcarskiej;

 (1.2) jednostka podziału administracyjnego w Federacji Bośni i Hercegowiny

 (1.3) jednostka podziału administracyjnego w Ekwadorze

 (1.4) jednostka podziału administracyjnego w Kostaryce

 (1.5) jednostka podziału administracyjnego we Francji;

 (1.6) jednostka podziału administracyjnego w Kanadzie

 (1.7) jednostka podziału administracyjnego Luksemburga;

 (1.8) górne czołowe pole płata flagi;

 (1.9) herald. figura zaszczytna w górnym lewym lub prawym rogu tarczy herbowej;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kantonalny

odnoszący się do kantonu, jednostki podziału administracyjnego w niektórych krajach, m.in. w Szwajcarii


przymiotnik

 (1.1) związany z kantonem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kantoniera

rzadko: barwna, udrapowana wokół okna firana lub cienka zasłona, składająca się z dwóch prostych boków oraz ozdobnego lambrekinu


Źródła:

SJP.pl

Kantonierka

rodzaj upięcia firanki w postaci dwóch pasów z boków okna i dekoracyjnego pasa na górze stanowiącego obramowanie


Źródła:

SJP.pl

Kantonista

dawniej:
1. żołnierz wychowywany od dziecka w koszarach;
2. mężczyzna obowiązany do służby wojskowej do końca życia;
3. osoba zwerbowana do wojska; rekrut;
4. żołnierz przebywający na kantonach


Kantonista (ros. "кантонист") – chłopiec kształcony w tak zwanych szkołach kantonistów ("кантонистские школы") w Imperium Rosyjskim (przed 1858) na zawodowego wojskowego Armii Imperium Rosyjskiego. Kantonistami były głównie sieroty, dzieci żołnierzy i pochodzące z ubogich, niemających środków do życia rodzin.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kantonizacja

podział na kantony, jednostki terytorialno-administracyjne o znacznym stopniu niezależności od władzy centralnej


Źródła:

SJP.pl

Kantonizacyjny

przymiotnik od: kantonizacja


Źródła:

SJP.pl

Kantonka

mieszkanka Kantonu


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Kantonu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kantonowy

→ kanton, np. podatek kantonowy


Źródła:

SJP.pl

Kantor

śpiewak w kościele katolickim, protestanckim lub w żydowskiej synagodze


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) miejsce umożliwiające wymianę waluty na inną

 (1.2) daw. biuro poczty

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) śpiewak w synagodze

 (2.2) przodownik w chórze protestanckim, organista

 (2.3) osoba zaczynająca psalmy w jednym z chórów w Liturgii godzin w Kościele katolickim;


Zobacz też: Kantor (ujednoznacznienie).

Kantor – w religii to osoba duchowna, która prowadzi apostolstwo według tradycji apostolskiej we wspólnocie religijnej jak modlitwy, nauki i życia wiarą. Na podstawie Dekretu Apostolicam actuositatem i kodeksu prawa kanonicznego Kan.230, §2. Świeccy mogą być czasowo wyznaczeni do pełnienia funkcji lektora w czynnościach liturgicznych; podobnie wszyscy świeccy mogą pełnić funkcje komentatora, kantora albo inne, zgodnie z przepisami prawa.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kantoralny

→ kantor (osoba); kantorski


Źródła:

SJP.pl

Kantorat

1. szkółka ewangelicka, w której uczy kantor (chórmistrz, organista);
2. stanowisko kantora;
3. służbowe mieszkanie kantora


Kantorat – w przeszłości w Kościołach ewangelickich jednostka terytorialna parafii, szkoła ewangelicka lub dom modlitwy (kaplica). Pojęcie oznacza także grupę wokalną prowadzoną przez kantora, lub jego stanowisko pracy.

Kantoraty w Kościele Ewangelicko-Augsburskim w RP.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kantorek

zdrobniale: biuro fabryki, sklepu


Źródła:

SJP.pl

Kantorka

zdrobniale: biuro fabryki, sklepu


Źródła:

SJP.pl

Kantorowicki

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Kantorowicami, dotyczący Kantorowic


Źródła:

Wiktionary

Kantorowiec

pracownik lub właściciel kantoru


Źródła:

SJP.pl

Kantorowy

przymiotnik od: kantor


Źródła:

SJP.pl

Kantorski

→ kantor (osoba); kantoralny


Źródła:

SJP.pl

Kantorstwo

1. urząd, obowiązki kantora;
2. muzyczny kierunek studiów, przygotowujący do pełnienia funkcji kantora;
3. praca w punkcie wymiany walut


Źródła:

SJP.pl

Kantorzysta

przestarzałe: osoba pracująca w kantorze


Źródła:

SJP.pl

Kantorzystka

→ kantorzysta


Patrz:kantorzysta

Źródła:

SJP.pl

Kantowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|kantować.


Kantowanie to sposób spychania statku z mielizn na głębszą wodę, za pomocą wbitych niemal pionowo bumsztaków. Do górnego końca bumsztaka mocuje się linę stalową i pracującą windą kotwiczną unosi się nieco rufę statku. Również (z j.niem "kentern") przechylanie statku, stąd pochodzi określenie w żargonie marynarskim przekantowany statek, czyli przechylony.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kantowaty

1. mający wiele kantów;
2. potocznie: dokonujący oszustw


Źródła:

SJP.pl

Kantować

1. zginać coś w taki sposób, by utworzył się kant;
2. obracać belki, cegły na inny bok celem ich lepszego osuszenia;
3. potocznie: wprowadzać w błąd, oszukiwać


czasownik przechodni niedokonany (dk. wykantować)

 (1.1) oszukać

czasownik zwrotny niedokonany kantować się (dk. wykantować się)

 (2.1) pot. oszukiwać się wzajemnie

czasownik zwrotny niedokonany kantować się

 (3.1) reg. pozn. pchać się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kantowicz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kantownik

robotnik w cegielni, ustawiający cegły do suszenia


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) urządzenie do kantowania

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) robotnik w cegielni ustawiający cegły na kant, by szybciej wyschły


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kantowski

przymiotnik dzierżawczy - należący do Kanta lub z nim związany


przymiotnik

 (1.1) filoz. wywodzący się z założeń, tez utworzonych przez Immanuela Kanta; związany z jego filozofią


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kantowy

przymiotnik od: kant


Źródła:

SJP.pl

Kantończyk

mieszkaniec Kantonu


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Kantonu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kantoński

przymiotnik od: Kanton (miasto w Chinach)


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Kantonem, dotyczący Kantonu (miasta w Chinach)

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. język kantoński, używany w południowych Chinach, Hongkongu i Makau;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kanty

1. ostry brzeg, krawędź; rant;
2. potocznie: oszustwo


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) hist. przydomek św. Jana z Kęt

 (1.2) imię|polski|m., używane jako skrócenie imienia Jan Kanty


Kanty (do 2010 "Kęty", niem. "Groß Kanten") – osada w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie ostródzkim, w gminie Małdyty nad jeziorem Kęckim. Miejscowość wchodzi w skład sołectwa Klonowy Dwór.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kantyczka

książka zawierająca zbiór pieśni religijnych, głównie kolędy i pastorałki


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) muz. rel. popularna pieśń religijna, zwłaszcza kolęda

 (1.2) liter. zbiór zawierający pieśni religijne, zwłaszcza o tematyce bożonarodzeniowej


Kantyczka (z łac. "canticum" = monolog, pieśń) – popularna pieśń religijna.

Jedna z pieśni zawartych w kancjonale. Z czasem określenie „kantyczki” zastąpiło nazwę Kantycjonał.

Kantyczki to także zbiór kolęd, pastorałek i jasełek (wcześniej pieśni nabożnych) wydany w formie książkowej. Rozpowszechnione w XVII–XVIII w. także były synonimem kolęd.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kantyczkowy

przymiotnik od: kantyczka


Źródła:

SJP.pl

Kantyk

w liturgii rzymskokatolickiej: podniosła pieśń podobna do psalmu; hymn; kantyka


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) rel. pieśń zaczerpnięta z Biblii, włączona do którejś z godzin kanonicznych;


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kantyka

w liturgii rzymskokatolickiej: podniosła pieśń podobna do psalmu; hymn; kantyk


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kantylacja

Kantylacja – solowe, melodyczne wygłaszanie tekstów sakralnych i modlitw podczas liturgii, łączące cechy mowy i śpiewu. Termin odnosi się przede wszystkim do praktyki synagogalnej, lecz określa się nim również podobną publiczną proklamację czytań w różnych tradycjach chrześcijańskich i innych obrzędach religijnych.


Źródła:

Wikipedia

Kantylena

1. krótka pieśń epicka w średniowiecznej poezji francuskiej
2. rodzaj sekstyny
3. w muzyce instrumentalnej: melodia odznaczająca się śpiewnością


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) śpiewna melodia w utworze muzycznym;


Kantylena, melodyka kantylenowa (wł. "cantabile" – śpiewnie) – typ melodyki w dziele muzycznym charakteryzujący się śpiewnym (lirycznym) przebiegiem melodii (bez dużych skoków, zawierający małą liczbę nut o krótkich wartościach, z zastosowaniem, w przeważającym stopniu, artykulacji legato), wolnym tempem, w odróżnieniu od melodyki figuracyjnej. Jest to materiał dźwiękowy dobrany w taki sposób, aby był wygodny do wykonania głosem ludzkim, zgodny z jego naturalnymi możliwościami.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kantylenowy

→ kantylena


Patrz:kantylena

Źródła:

SJP.pl

Kantyna

1. bufet, głównie wojskowy, często połączony ze stołówką;
2. rodzaj niewielkiego pudełka z naniesionym znakiem firmowym lub herbem, najczęściej rodzinnym


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) bar, restauracja przeznaczona dla określonej grupy osób, np. żołnierzy


Kantyna ( cantina – piwnica) – niewielki sklep w wojsku, sprzedający podstawowe produkty (dla żołnierzy lub pracowników cywilnych danej instytucji), takie jak: papierosy, prasę, środki czystości, bieliznę, herbatę itp. Bywa łączony z barem lub kawiarnią.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kantynowy

→ kantyna


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z kantyną, dotyczący kantyny


Patrz:kantyna

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kantysta

zwolennik systemu filozoficznego Kanta lub kierunku nawiązującego do doktryny Kanta


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) filoz. zwolennik kantyzmu, filozofii Immanuela Kanta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kantystka

zwolenniczka systemu filozoficznego Kanta lub kierunku nawiązującego do doktryny Kanta


Źródła:

SJP.pl

Kantyzm

doktryna Kanta


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) filoz. kierunek filozoficzny oparty na poglądach Immanuela Kanta, według którego poznanie człowieka jest ograniczone do zjawisk (fenomenów), a nie obejmuje rzeczy samych w sobie (noumenów); podkreśla znaczenie rozumu, moralności opartej na obowiązku oraz autonomii jednostki


Kantyzm — filozofia niemieckiego filozofa Immanuela Kanta.

Kant poddał dotychczasowe osiągnięcia filozofii przeglądowi oraz krytycznej ocenie. Podejście takie nazywał idealizmem transcendentalnym (krytycznym). Polegało ono na badaniu koniecznych warunków, aby możliwe było poznanie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kanu

[czytaj: kaNU] canoe, kanoe;
1. łódź eskimoska o szkielecie z fiszbinu lub kości wieloryba; kajak eskimoski;
2. indiańska łódź o szkielecie z drewna jodły pokrytym korą brzozową;
3. łódź sportowa stworzona na wzór łodzi indiańskiej; kanadyjka


Źródła:

SJP.pl

Kanut

imię królów duńskich


Kanut, Kanuty – imię męskie pochodzenia północnogermańskiego. Pochodzi od skandynawskiego imienia "Knut". Do języka polskiego dotarła za pośrednictwem angielskiego "Canute". Wywodzi się od staronormandzkiego słowa "knotr" oznaczającego „węzeł”.

Kanut imieniny obchodzi 7 stycznia, 19 stycznia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kanwa

1. sztywna tkanina służąca jako podkład do wyszywania, haftowania;
2. w przenośni: podstawa


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) włók. tkanina z mocnych, ułożonych w rzadką kratkę nici, używana jako podkład do haftu i wyszywania włóczką;

 (1.2) przen. wydarzenia, na których opiera się utwór, film itp. lub stanowi ich tło

 (1.3) rzad. geogr. mapa konturowa z naniesionymi granicami, rzekami i siatką geograficzną


Kanwa (fr. "canevas") – tkanina lniana lub konopna, z grubych, usztywnianych nici (współcześnie również z plastiku), o regularnym, rzadkim splocie, tzw. płóciennym. Używana jako podkład do haftu krzyżykowego i półkrzyżykowego. Popularna od XVIII wieku.

W przypadku tzw. wzorów liczonych – używana jest kanwa czysta (bez nadruku), ale możliwy jest też zakup kanwy z nadrukowanym wzorem, który następnie bezpośrednio pokrywa się nicią.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kanwas

mocna tkanina bawełniana używana na odzież turystyczną


Źródła:

SJP.pl

Kanwowy

przymiotnik od: kanwa


Źródła:

SJP.pl

Kany

zaimek

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. dokąd, gdzie


Źródła:

Wiktionary

Kanyż

zaimek

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. dokąd, gdzież


Źródła:

Wiktionary

Kanzona

1. liryczny wiersz włoskiej i prowansalskiej poezji rycerskiej; kancona;
2. krótka liryczna kompozycja instrumentalna o śpiewnym charakterze; kancona


Źródła:

SJP.pl

Kanō

1. łączna nazwa dwóch japońskich systemów pisma sylabicznego
2. regionalnie: bańka na mleko; kanka


Źródła:

SJP.pl

Kao-Daj

w kaodaizmie: istota najwyższa; Cao Dai


Źródła:

SJP.pl

Kaodaistka

→ kaodaista


Patrz:kaodaista

Źródła:

SJP.pl

Kaodaizm

religia utworzona w 1926 roku Wietnamie, łącząca elementy buddyzmu, konfucjanizmu, taoizmu, chrześcijaństwa i kultu przodków


Kaodaizm (wiet. "Cao Đài") – monoteistyczna, synkretyczna religia wietnamska.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kaolian

roślina jednoroczna z rodziny wiechlinowatych, podobna do kukurydzy, hodowana jako roślina jadalna i pastewna w Azji, Afryce i południowej Europie; gaolan, gaolian, sorgo japońskie


Źródła:

SJP.pl

Kaolin

1. skała osadowa, glinka porcelanowa;
2. składnik maści


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) geol. skała osadowa zawierająca w swym składzie głównie kaolinit, surowiec ceramiczny;


Kaolin (glinka porcelanowa) – skała osadowa zawierająca w swym składzie głównie kaolinit, a także m.in. kwarc i mikę. Nazwa skały pochodzi od chińskiej góry Gaoling (chiń. 高嶺; dosł. „Wysoka Góra”), miejsca wydobywania surowca.

Powstaje na skutek wietrzenia skał magmowych, metamorficznych i osadowych. Jest „tłusty” w dotyku. Barwa – biała, szara, żółtawa do brunatnej lub błękitnawa.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kaolinit

minerał, hydroksokrzemian glinu


Kaolinit – bardzo pospolity i szeroko rozpowszechniony minerał z gromady krzemianów, zaliczany do minerałów ilastych (grupa kaolinitu).

Jego nazwa pochodzi od chińskiej miejscowości Gaoling (高嶺), gdzie znajdują się duże i od dawna znane złoża tego minerału.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kaolinitowy

→ kaolinit


Patrz:kaolinit

Źródła:

SJP.pl

Kaolinityzacja

proces przeobrażania skaleni w kaolinit


Źródła:

SJP.pl

Kaolinizacja

Kaolinizacja – proces przeobrażania minerałów, w szczególności skaleni i mik, w kaolinit, w czasie którego składniki zasadowe pod wpływem wody i dwutlenku węgla przechodzą w węglany, a ściśle określona część krzemionki zmienia się w kwas ortokrzemowy, który łącznie z węglanami zostaje wypłukany. Zjawisko to zachodzi głównie w środowisku słabo kwaśnym. Proces ten zachodzi [] w rezultacie wietrzenia chemicznego lub procesów hydrotermalnych.


Źródła:

Wikipedia

Kaolinowy

przymiotnik od: kaolin


przymiotnik

 (1.1) związany z kaolinem, dotyczący kaolinu

 (1.2) wykonany z kaolinu, zawierający w składzie kaolin


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kaomoji

[czytaj: kaomodżi] japońska emotikona, której nie trzeba obracać, by zrozumieć jej znaczenie


Źródła:

SJP.pl

Kaon

cząstka elementarna należąca do grupy mezonów; mezon K


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) fiz. każdy z czterech mezonów stanowiących połączenie kwarka lub antykwarka dziwnego i kwarka lub antykwarka górnego lub dolnego;


Kaon (mezon K) – najlżejsza cząstka o niezerowej dziwności, mezon K posiada spin równy 0. Antycząstką kaonu jest antykaon.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kaosiung

miasto w Chinach; Gaoxiong


Źródła:

SJP.pl

Kaowiec

potocznie o instruktorze kulturalno-oświatowym


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pot. instruktor kulturalno-oświatowy zatrudniany przez domy kultury, domy wczasowe itp., szczególnie popularny w czasach PRL-u;


Nie mylić z: kakaowiec oraz kawowiec.

Kaowiec (od skrótowca KO – kulturalno-oświatowy) – w PRL instruktor kulturalno-oświatowy. Osoba, która na różnych imprezach (bale, wieczorki zapoznawcze, wycieczki, wczasy, grzybobrania) miała dbać o odpowiedni poziom rozrywki.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kap

wyraz naśladujący odgłos spadających kropel


wykrzyknik onomatopeiczny

 (1.1) dźwięk. wyraz dźwiękonaśladowczy odzwierciedlający dźwięk kropel wody spadającej na jakieś podłoże

forma czasownika.

 (2.1) 2. os. rozk. od: kapać

forma rzeczownika.

 (3.1) D. lm. od: kapa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kapa

1. narzuta na łóżko
2. w Kościele katolickim uroczysta szata liturgiczna
3. okap kuchenny
4. czerwona płachta używana do drażnienia byków w czasie walki


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ozdobne nakrycie na posłanie, często we wzory

 (1.2) jeźdz. derka służąca do przykrywania konia, często ozdobna

 (1.3) rel. w Kościele katolickim: rodzaj ozdobnej szaty liturgicznej; peleryna z kapturem, zapinana pod szyją

 (1.4) etn. żółto-różowa płachta używana przez kapeadorów w walkach byków, mająca rozdrażnić, zachęcić byki do walki

 (1.5) wulg. żeński narząd płciowy

 (1.6) uczn. pot. ocena niedostateczna

 (1.7) daw. gwara. więz. posterunek


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kapacytacja

proces dojrzewania plemnika, który znalazł się w drogach rodnych


Kapacytacja, uzdatnienie – proces zmian zachodzących w plemniku w drogach rodnych samicy umożliwiający zapłodnienie. Prawdopodobnie występuje u większości zwierząt. Stwierdzono ją u skorupiaków, szczękoczułkowców, sześcionogów i ssaków, a pewne zjawiska analogiczne także u innych kręgowców, osłonic i jeżowców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kapacytyzm

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) socjol. dyskryminacja, niechęć, niechęć, pogarda lub wrogość skierowane wobec osób uważanych za niepełnosprawne


Źródła:

Wiktionary

Kapadocja

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. hist. kraina historyczna w tureckiej Anatolii;

 (1.2) geogr. hist. dawna prowincja Rzymu w Kapadocji (1.1)

 (1.3) geogr. hist. jedna z satrapii perskiego imperium Achemenidów w Kapadocji (1.1);


Kapadocja ( Cappadocia) – kraina historyczna w środkowej Turcji w centralnej części Anatolii, znana przede wszystkim z charakterystycznych form tufowych, tworzących „księżycowy” krajobraz, oraz z domów i kościołów wykutych w tych wulkanicznych skałach. Od antyku do średniowiecza była ważnym ośrodkiem chrześcijaństwa oraz miejscem narodzin idei życia klasztornego.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kapadocjanin

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Kapadocji


Źródła:

Wiktionary

Kapadocjanka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Kapadocji


Źródła:

Wiktionary

Kapadocki

przymiotnik od: Kapadocja


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany ze Kapadocją, dotyczący Kapadocji, pochodzący z Kapadocji

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. język kapadocki z anatolijskiej rodziny językowej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kapalin

dawny hełm z szerokim rondem opuszczonym w dół, przypominający kształtem kapelusz, używany głównie przez piechotę


Kapalin (staropol. "kłobuk", "kłobuczek", "kupalin") – hełm otwarty o dzwonie otoczonym szerokim, prostym lub nachylonym w dół rondem.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kapanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|kapać.


Źródła:

Wiktionary

Kapar

drzewo tropikalne o dużych kwiatach i owocach w postaci jagód


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) bot. nazwa systematyczna|Capparis|ref=tak., drzewo, krzew lub pnącze o pojedynczych liściach i dużych, białych, kremowych lub różowych kwiatach na długich szypułach, rosnące w wielu gatunkach w strefie tropikalnej obu półkul;

 (1.2) kulin. spoż. pąk kwiatowy lub młody owoc kaparu ciernistego (nazwa systematyczna|Capparis spinosa|L.|ref=tak.) o pikantnym smaku, używany w sztuce kulinarnej jako przyprawa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kaparek

1. młody owoc kaparu;
2. pąk kwiatowy tej rośliny


Źródła:

SJP.pl

Kaparkowy

przymiotnik od: kaparek


Źródła:

SJP.pl

Kaparnik

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) gw-pl|Ukraina. niesumienny, niedbały pracownik


Źródła:

Wiktionary

Kaparot

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) rel. etn. żydowska ceremonia oczyszczenia odprawiana przed Jom Kipur, oparta na wierzeniu, że możliwe jest przeniesienie choroby, bólu, winy i grzechu na zwierzę lub przedmiot;


Kaparot ( ‏כַּפָּרוֹת‎, l.mn. „pokuty, przebaczenia, rozgrzeszenia”; ‏כּפּרות‎ "kapores") – ludowy zwyczaj żydowski, polegający na symbolicznym przeniesieniu grzechów z danej osoby na ptaka, który zostaje następnie zarżnięty w zastępstwie człowieka.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kaparowate

rodzina roślin, obejmująca około 45 gatunków ziół, krzewów i drzew rosnących w strefie zwrotnikowej


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) bot. nazwa systematyczna|Capparaceae|Juss.|ref=tak., rodzina roślin należąca do rzędu kapustowców;


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kaparowaty

o cechach kaparowatych (rodzina roślin)


Źródła:

SJP.pl

Kaparowce

rząd liczący ponad 4000 gatunków roślin, prawie wyłącznie zielnych, produkujących olejki gorczyczne i enzym rozkładający te olejki


Kaparowce ("Capparales" Hutch.) – rząd roślin wyróżniany w licznych XX-wiecznych systemach klasyfikacyjnych okrytonasiennych (np. w Cronquista z 1981, Reveala z lat 1993–1999). W systemach APG, w tym ostatnim z 2009, rośliny tu klasyfikowane włączane są do rzędu kapustowców ("Brassicales").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kaparowiec

przedstawiciel rzędu roślin okrytonasiennych z klasy Rosopsida


Źródła:

SJP.pl

Kaparowy

przymiotnik od: kapar


Źródła:

SJP.pl

Kapary

ostra przyprawa o ciemnooliwkowej barwie otrzymywana z owoców kaparu ciernistego, zalanych octem, solanką lub oliwą


Kapary, kapar ("Capparis" L.) – rodzaj roślin należących do rodziny kaparowatych. Należy do niego 139 gatunków. Występują one w strefie tropikalnej, tylko dwa gatunki rosną w Europie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kaparzyć

czasownik niedokonany

 (1.1) lwów., reg-pl|Kresy. źle robić


Źródła:

Wiktionary

Kapać

1. spadać, ściekać kroplami;
2. strząsać krople, lać wolno kroplami


czasownik

 (1.1) o cieczy spadać kroplami

 (1.2) przen. o przedmiotach, które są przesadnie ozdobione


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kapała

potocznie: dawać jednorazowo komuś drobny datek, zwykle pieniądze


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kapałka

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kapcan

niedołęga, niedorajda, niezdara


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pot. niedołęga, oferma


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kapcanieć

potocznie: niedołężnieć, starzeć się; grzybieć, ramoleć


czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. skapcanieć)

 (1.1) tracić zapał i energię do życia, stawać się nieporadnym, niedołężnym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kapcański

dawniej: niechlujny, nieporządny, plebejski


Źródła:

SJP.pl

Kapcaństwo

dawniej: niechlujność, nieporządek, plebejstwo


Źródła:

SJP.pl

Kapce

rodzaj ciepłego obuwia sukiennego lub filcowego


Źródła:

SJP.pl

Kapciak

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kapcie

1. (zwykle w liczbie mnogiej)
a) miękki, wygodny but do chodzenia po domu; łapeć, papeć, papuć;
b) potocznie: stary, przechodzony but;
2. potocznie, często w wyrażeniu "złapać kapcia": opona lub dętka, z której zeszło powietrze, zwykle na skutek uszkodzenia; guma (często w wyrażeniu "złapać gumę"); także o piłce, z której uleciało powietrze; flak


Kapcie (regionalnie: łapcie, chapcie, bambosze, pantofle, lacie, papucie, laczki, ciapy itp.) – rodzaj obuwia przeznaczony do noszenia w mieszkaniu. Czasem jako kapcie używane są inne rodzaje obuwia takie jak: klapki, japonki, drewniaki czy pantofle.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kapciora

potocznie:
1. zaniedbane pomieszczenie lub niewielki budynek w złym stanie;
2. mało atrakcyjna kobieta


Źródła:

SJP.pl

Kapcioszek

mały kapeć (np. dziecięcy), miękki bucik; kapciuszek


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od kapeć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kapciowy

1. → kapeć;
2. przenośnie: mający swojski, domowy charakter


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z kapciami, dotyczący kapci

przymiotnik jakościowy

 (2.1) przen. mający swojski, domowy charakter, tak jakby był przeprowadzany w kapciach

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (3.1) pogard. osoba, która całkowicie i we wszystkich sprawach podporządkowuje się swojemu zwierzchnikowi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kapciuch

dawniej: woreczek na tytoń


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) worek na tytoń


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kapciuchowy

przymiotnik od: kapciuch


Źródła:

SJP.pl

Kapciuchy

dawniej: woreczek na tytoń


Źródła:

SJP.pl

Kapciuszek

1. zdrobnienie od: kapciuch;
2. mały kapeć (np. dziecięcy), miękki bucik; kapcioszek


Źródła:

SJP.pl

Kapciuszki

1. zdrobnienie od: kapciuch;
2. mały kapeć (np. dziecięcy), miękki bucik; kapcioszek


Źródła:

SJP.pl

Kapciuszkowy

przymiotnik od: kapciuszek


Źródła:

SJP.pl

Kapcowy

przymiotnik od: kapec


Źródła:

SJP.pl

Kapcylinder

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Lwów,Cieszanów. ekspr. kapelusz


Źródła:

Wiktionary

Kapczyński

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kapeador

osoba drażniąca byka płachtą podczas rozgrywania corridy


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) uczestnik korridy drażniący byka żółto-różową płachtą (kapą), zachęcając zwierzę do walki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kapec

ciepły but sukienny lub filcowy


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) obuw. wysoki but zimowy z filcu, ze skórzanymi noskami i piętami, zapinany na rzemyki i sprzączki, obuwie modne w latach 30.-50. XX wieku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kapecytabina

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) farm. med. syntetyczny lek doustny z grupy antymetabolitów, pochodna fluoropirymidyny, stosowany m.in. w chemioterapii raka piersi i okrężnicy


Kapecytabina ( capecitabinum) – organiczny związek chemiczny, lek cytostatyczny należący do grupy antymetabolitów będący prekursorem 5-fluorouracylu stosowany w chemioterapii nowotworów złośliwych, głównie w leczeniu raka jelita grubego, raka żołądka i raka piersi, a także raka trzustki, raka przełyku, raka szyjki macicy oraz nowotworów głowy i szyi.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kapeczka

zdrobnienie od: kapka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. zdrobn. od: kapka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kapeczkę

niewiele, troszeczkę


Źródła:

SJP.pl

Kapeenowiec

członek KPN-u; KPN-owiec


Źródła:

SJP.pl

Kapeenowski

→ KPN (Konfederacja Polski Niepodległej); KPN-owski


Źródła:

SJP.pl

Kapela

1. zespół muzyczny grający muzykę ludową;
2. zespół rockowy


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) etn. ludowy zespół muzyczny

 (1.2) przen. pot. każdy inny zespół muzyczny, zwłaszcza amatorski i rockowy

 (1.3) daw. chór, zwłaszcza chór kościelny


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kapelan

1. ksiądz katolicki pełniący rolę duszpasterza określonej grupy osób, np. w wojsku, zakładzie wychowawczym, więzieniu itp.;
2. kapłan usługujący innemu kapłanowi


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) rel. duchowny duszpasterzujący w wojsku, więzieniu, szpitalu, żeńskim domu zakonnym albo w prywatnej kaplicy;

 (1.2) hist. rel. urząd dworski;

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) icht. zob. gromadnik.

 (2.2) kulin. spoż. mięso lub potrawa z kapelana (2.1)


Kapelan – określenia funkcji wypełnianych przez duchownych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kapelanat

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) stanowisko kapelana


Źródła:

Wiktionary

Kapelania

jednostka duszpasterska umiejscowiona w szpitalu, więzieniu, domu opieki itp.


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) miejsce sprawowania posługi duszpasterskiej przez kapelana


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kapelański

przymiotnik od: kapelan


Źródła:

SJP.pl

Kapelinder

żartobliwie: kapelusz; kapelutek, kapelusik, kapelino, kapeluch


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) żart. kapelusz nietypowy w formie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kapelino

żartobliwie: kapelusz; kapelutek, kapelusik, kapelinder, kapeluch


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) żart. kapelusz nietypowy w formie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kapeliński

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kapelka

zdrobnienie od: kapela


Źródła:

SJP.pl

Kapella

najjaśniejsza gwiazda w gwiazdozbiorze Woźnicy; Capella; Koza


Kapella ("Alfa Aurigae", "α Aur") – najjaśniejsza gwiazda w konstelacji Woźnicy i zarazem szósta pod względem jasności gwiazda na nocnym niebie. Jest oddalona od Słońca o około 43 lata świetlne.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kapelmajster

dawniej: kapelmistrz


Źródła:

SJP.pl

Kapelmistrz

dyrygent kapeli, orkiestry wojskowej


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) muz. muzyk kierujący chórem, kapelą lub orkiestrą, dyrygent


Kapelmistrz ("Kapellmeister") – urzędnik dworski odpowiedzialny za rozrywki muzyczne, nadzór nad wykonawcami oraz dostarczanie nowych utworów.

Do XVI wieku zwykle chodziło o muzykę sakralną (fr. "chapelle", niem. "Kapelle –"„kaplica”) później funkcja ta kojarzyła się przede wszystkim z muzyką świecką.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kapelmistrzostwo

stanowisko, funkcja kapelmistrza (dyrygenta kapeli, orkiestry wojskowej)


Źródła:

SJP.pl

Kapelmistrzować

rzadko: dyrygować orkiestrą, chórem lub kapelą


Źródła:

SJP.pl

Kapelmistrzyni

→ kapelmistrz


Patrz:kapelmistrz

Źródła:

SJP.pl

Kapelnia

w gwarze złodziejskiej: szynk, gospoda


Źródła:

SJP.pl

Kapeluch

zgrubienie od: kapelusz; kapelusisko, kapeluszysko


rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) lwów. kapelusz


Kapeluch (ukr. Капелюх) – wieś na Ukrainie w rejonie lwowskim (wcześniej w rejonie żółkiewskim) obwodu lwowskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kapeluchowaty

przypominający duży kapelusz, podobny do dużego kapelusza


Źródła:

SJP.pl

Kapeluchowy

→ kapeluch


Patrz:kapeluch

Źródła:

SJP.pl

Kapelusik

mały kapelusz


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od: kapelusz

 (1.2) mały kapelusz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kapelusikowy

→ kapelusik


Patrz:kapelusik

Źródła:

SJP.pl

Kapelusisko

zgrubienie od: kapelusz; kapeluch, kapeluszysko


Źródła:

SJP.pl

Kapelusz

1. nakrycie głowy
2. (w botanice) górna część owocnika grzyba wytwarzająca zarodniki


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) odzież. rodzaj nakrycia głowy o różnym kształcie, najczęściej z płaskim rondem i częścią wypukłą (główką) pośrodku;

 (1.2) mykol. górna część owocnika grzybów kapeluszowych (podstawczaków);


Kapelusz (śrdw. łac. "capellus") – nakrycie głowy składające się z płaskiego, otokowego ronda oraz wypukłej główki, wykonywane z różnorodnych materiałów.

Nakrycia te wytwarzane są tak z filcu czy skóry, jak i z tkanin lub z roślinnej słomki. Mogą być zarówno damskie (często zdobione dodatkami), jak i męskie (przeważnie z typową główką i rondem), a ich kształt i fason często ściśle nawiązuje do mody danej epoki.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kapelusznictwo

rzemiosło kapelusznika


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) rzem. wyrób kapeluszy;


Kapelusznictwo – rzemiosło artystyczne, którego przedmiotem jest wyrób kapeluszy. Rzemieślnik wytwarzający kapelusze to kapelusznik lub modystka.

Popularne wełniane kapelusze pilśniowe produkowane są w Europie od średniowiecza.

W I połowie XIX wieku Johann Nepomuk Hückel jako pierwszy w monarchii habsburskiej zastosował maszynę parową do produkcji kapeluszy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kapeluszniczka

przestarzale: kobieta zajmująca się projektowaniem i tworzeniem damskich nakryć głowy; modystka, modniarka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rzem. rzemieślniczka wytwarzająca kapelusze


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kapeluszniczy

dotyczący kapelusznictwa


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z kapelusznictwem, dotyczący kapelusznictwa

przymiotnik dzierżawczy

 (2.1) należący do kapeluszników


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kapelusznik

osoba zajmująca się tworzeniem lub przerabianiem kapeluszy


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) rzem. wytwórca kapeluszy

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) stpol. łow. bardzo stary odyniec


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kapelusznikowy

przymiotnik od: kapelusznik


Źródła:

SJP.pl

Kapeluszowaty

przypominający kapelusz, podobny do kapelusza


przymiotnik

 (1.1) przypominający kształtem kapelusz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kapeluszowy

tyczący się kapelusza


przymiotnik

 (1.1) w kształcie kapelusza

 (1.2) posiadający kapelusz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kapeluszysko

zgrubienie od: kapelusz; kapelusisko, kapeluch


Źródła:

SJP.pl

Kapelutek

żartobliwie: kapelusz; kapelusik, kapelinder, kapelino, kapeluch


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) pot. żart. kapelusz przede wszystkim dziwaczny lub fikuśny w swej formie

 (1.2) żart. kapelusz grzyba


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kapepowiec

członek Komunistycznej Partii Polski (KPP); KPP-owiec


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) hist. polit. pot. członek Komunistycznej Partii Polski


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kapepowski

związany z KPP (Komunistyczną Partią Polski), należący do KPP; KPP-owski


Źródła:

SJP.pl

Kaper

rozbójnik morski, pirat; korsarz


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) hist. armator lub dowódca, również członek załogi uzbrojonego statku handlowego, walczący na własny koszt i ryzyko w służbie swego mocodawcy prowadzącego wojnę na morzu;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kapera

nazwisko


Kapera – wieś w Estonii, w prowincji Võru, w gminie Vastseliina.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kaperka

1. zajęcie kapra; korsarstwo;
2. zawór Schradera stosowany w dętkach samochodowych


Źródła:

SJP.pl

Kaperować

czasownik przechodni niedokonany (dk. skaperować)

 (1.1) nieuczciwie pozyskiwać do własnej ekipy członka konkurencyjnej jednostki

 (1.2) zjednywać sobie popleczników

 (1.3) żegl. niszczyć statki nieprzyjacielskie


Źródła:

Wiktionary

Kaperownictwo

przeciąganie kogoś na swoją stronę nieuczciwie; pozyskiwanie kogoś w sposób nieuczciwy


Źródła:

SJP.pl

Kaperownik

człowiek nieuczciwie przeciągający kogoś na swoją stronę


Źródła:

SJP.pl

Kaperstwo

wynajmowanie przez państwo prywatnej jednostki pływającej z załogą i upoważnianie jej dowódcy do prowadzenia działań wojennych; korsarstwo


Źródła:

SJP.pl

Kaperunek

pozyskiwanie kogoś w nieuczciwy sposób; kapernictwo


Źródła:

SJP.pl

Kapetyngowie

francuska dynastia


Kapetyngowie – przyjęta w historiografii nazwa francuskiego rodu królewskiego panującego we Francji od 987 roku do 1848, z krótką przerwą w okresie rewolucji francuskiej i I Cesarstwa. Ponadto linie boczne królów francuskich zasiadały na tronach wielu krajów europejskich, a także Brazylii. Współcześnie panującymi członkami rodu są król Hiszpanii Filip VI oraz Wilhelm, wielki książę Luksemburga.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kapewu

[czytaj: kapeWU] słowo potoczne, używane w formie pytania, znaczące tyle co: rozumiesz? kapujesz?


wykrzyknik

 (1.1) slang. przest. rozumiesz?


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kapeć

1. (zwykle w liczbie mnogiej)
a) miękki, wygodny but do chodzenia po domu; łapeć, papeć, papuć;
b) potocznie: stary, przechodzony but;
2. potocznie, często w wyrażeniu "złapać kapcia": opona lub dętka, z której zeszło powietrze, zwykle na skutek uszkodzenia; guma (często w wyrażeniu "złapać gumę"); także o piłce, z której uleciało powietrze; flak


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy

 (1.1) obuw. obuwie używane tylko w domu

 (1.2) pot. przedziurawiona opona pneumatyczna lub dętka

 (1.3) pot. posp. suchość w gardle

 (1.4) slang. uczn. ocena niedostateczna

 (1.5) slang. młodz. noga

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) slang. młodz. człowiek donoszący na innych

 (2.2) slang. uczn. pracownik szkoły zajmujący się zaprowadzaniem porządku; woźny

 (2.3) slang. młodz. osoba w podeszłym wieku

 (2.4) slang. młodz. chłopak nieurodziwy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kapeńka

zdrobnienie od: kapka


Źródła:

SJP.pl

Kapia

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) śrpol. kropla, kapka

 (1.2) gwara. miejsce, w którym kapie woda


Źródła:

Wiktionary

Kapibara

największe zwierzę ziemno-wodne, z rzędu gryzoni, żyjące nad brzegami rzek Ameryki Południowej


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zool. nazwa systematyczna|Hydrochoerus|ref=tak., rodzaj gryzoni z rodziny kawiowatych;

 (1.2) zool. zwierzę z rodzaju kapibara (1.1)


Kapibara ("Hydrochoerus") – rodzaj ssaków z podrodziny kapibar (Hydrochoerinae) w obrębie rodziny kawiowatych (Caviidae).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kapica

dawniej: habit, kaptur


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kapik

zdawkowa moneta Azerbejdżanu (100 kapików = 1 manat azerbejdżański); gopik


Kapik lub kapa – kobiece nakrycie głowy w XVIII w. Tak nazywano zarówno wszelkie zimowe czapki z "materii bogatych" i futer jak i letnie nakrycia z ciężkich jedwabi, płótna pokrytego wypukłym haftem, galonami i koronkami.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kapilara

1. rurka szklana o bardzo małym przekroju, w której następuje zjawisko włoskowatości;
2. najwęższe naczynie krwionośne;
3. szczelina w skale


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) anat. bardzo cienkie naczynie krwionośne, które łączy tętniczki z żyłkami, zbudowane tylko z jednej warstwy komórek śródbłonka, co umożliwia wymianę gazów, składników odżywczych i produktów przemiany materii między krwią a tkankami

 (1.2) techn. fiz. cienka rurka, w której ciecz wznosi się dzięki napięciu powierzchniowemu i siłom adhezji między ścianką rurki a cieczą


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kapilarność

zdolność do podciągania cieczy przez kapilary


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest kapilarne


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kapilarny

włoskowaty, cienki


przymiotnik

 (1.1) anat. fiz. geol. dotyczący kapilary


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kapilaroskopia

Kapilaroskopia – nieinwazyjna metoda diagnostyczna stosowana w medycynie polegająca na przyżyciowej ocenie przy użyciu technik powiększających, mikrokrążenia krwi w obrębie skóry i błon śluzowych. Polega na obejrzeniu naczyń włosowatych pod specjalnym mikroskopem, po uprzednim nawilżeniu badanego miejsca płynem. Wyniki badania są natychmiastowe.


Źródła:

Wikipedia

Kapilaroskopowy

→ kapilaroskop, → kapilaroskopia


Patrz:kapilaroskop, → kapilaroskopia

Źródła:

SJP.pl

Kapinka

szczypta, ociupinka


Źródła:

SJP.pl

Kapinos

profil nadany dolnej powierzchni gzymsu, płyty poziomej wystającej poza lico ściany itp., wymuszający na spływającej wodzie deszczowej opadanie przed licem budynku


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kapista

członek "Komitetu Paryskiego", grupy artystów plastyków, zawiązanej w 1923 r. w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) malarz, przedstawiciel nurtu kapizmu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kapistka

członkini "Komitetu Paryskiego", grupy artystów plastyków, zawiązanej w 1923 r. w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie


Źródła:

SJP.pl

Kapistyczny

→ kapizm


Patrz:kapizm

Źródła:

SJP.pl

Kapiszcze

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) rel. sanktuarium słowiańskie lub neosłowiańskie ze słupowych posągów bóstw ustawionych na wolnym powietrzu, ewentualnie pod zadaszeniem;


Zobacz też: Kapiszcze (rejon wilejski).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kapiszon

1. rodzaj spłonki;
2. nabój w broni hukowej;
3. potocznie: kaptur


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) daw. kraw. rodzaj kaptura

 (1.2) wojsk. metalowa spłonka z masą wybuchową stanowiąca zapłon w strzelbie;

 (1.3) papierowa spłonka w zabawkowym pistolecie


Kapiszon (z fr. "capuchon" – kaptur) – rodzaj spłonki wykorzystywanej w dawnej broni strzeleckiej do odpalenia ładunku miotającego. Stosowany w XIX wieku w broni rozdzielnego ładowania wykorzystującej zamki kapiszonowe.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kapiszonik

zdrobnienie od: kapiszon; kapiszonek


Źródła:

SJP.pl

Kapiszonowiec

dawna ręczna broń palna, w której używano kapiszonów do zapalania prochu w lufie; kapiszonówka, broń kapiszonowa


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) wojsk. pistolet na kapiszony


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kapiszonowy

przymiotnik od: kapiszon


przymiotnik jakościowy

 (1.1) wojsk. wyposażony w mechanizm na kapiszony


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kapiszony

1. rodzaj spłonki;
2. nabój w broni hukowej;
3. potocznie: kaptur


Źródła:

SJP.pl

Kapiszonówka

strzelba dawnego typu, w której zapalnikiem jest kapiszon nakładany na panewkę


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) wojsk. dawna strzelba na kapiszony


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kapitalik

zdrobnienie od: kapitał


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) typogr. litera o kształcie majuskuły (wielkiej litery), mająca wysokość minuskuły (małej litery);

 (1.2) pot. zdrobn. od: kapitał


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kapitalista

1. właściciel kapitału, osoba żyjąca z kapitału;
2. właściciel przedsiębiorstwa zatrudniającego pracowników


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) ekon. społ. właściciel kapitału – przedsiębiorstwa będącego dla niego źródłem zysku; osoba dysponująca kapitałem

 (1.2) pot. zwolennik kapitalizmu


Kapitalista – właściciel kapitału.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kapitalistka

→ kapitalista


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ekon. społ. właścicielka dysponująca własnym kapitałem


Patrz:kapitalista

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kapitalistycznie

przysłówek

 (1.1) na sposób kapitalistyczny, zgodnie z duchem kapitalizmu


Źródła:

Wiktionary

Kapitalistyczny

→ kapitalizm


przymiotnik

 (1.1) związany z kapitalizmem i kapitalistami, właściwy kapitalizmowi


Patrz:kapitalizm

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kapitalizacja

1. wprowadzanie kapitalizmu, gospodarki wolnorynkowej;
2. obliczenie wartości majątku na podstawie przynoszonego przezeń dochodu i aktualnej wysokości stopy procentowej;
3. przekształcenie majątku w kapitał pieniężny;
4. przeliczenie okresowych płatności przyszłych okresów na jedną kwotę aktualną;
5. wartość wszystkich akcji spółki publicznej według ostatniego notowania (kapitalizacja spółki) lub wszystkich spółek notowanych na danej giełdzie (kapitalizacja giełdy);
6. kapitalizacja odsetek - dopisywanie odsetek do podstawy kapitału, co powoduje zwiększenie odsetek w następnym okresie; procent składany


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kapitalizacyjny

→ kapitalizacja


Patrz:kapitalizacja

Źródła:

SJP.pl

Kapitalizm

system społeczno-gospodarczy opierający się na własności prywatnej, konkurencji i gospodarce rynkowej


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) ekon. społ. system ekonomiczny i społeczny oparty na prywatnej własności, swobodzie prowadzenia działalności gospodarczej, wolnej konkurencji, zapewniający podstawowe wolności i prawa obywatelskie;


Kapitalizm – system gospodarczy oparty na prywatnej własności środków produkcji i w konsekwencji czerpania z nich zysku, oraz na swobodnym obrocie dobrami w ramach rynku; stąd też gospodarka kapitalistyczna nazywana jest również gospodarką rynkową. Swoboda działalności na rynku przejawia się w postaci wolnej przedsiębiorczości, wolnego obrotu towarami i usługami, swobodnego obrotu prawami własności, istnienia sprawnych instytucji finansowych oraz na wolnej konkurencji pomiędzy podmiotami.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kapitalizowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|kapitalizować.


Źródła:

Wiktionary

Kapitalizować

zamieniać dobra na kapitał (pieniądze), sprzedawać, pozbywać się czegoś w celu pozyskania gotówki


Źródła:

SJP.pl

Kapitalka

środowiskowo: remont kapitalny


Źródła:

SJP.pl

Kapitalnie

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób znakomity, zasługujący na uznanie

 (1.2) w sposób zasadniczy


Źródła:

Wiktionary

Kapitalniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: kapitalny


Źródła:

SJP.pl

Kapitalność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest kapitalne; cecha tych, którzy są kapitalni


Źródła:

Wiktionary

Kapitalny

1. bardzo ważny, zasadniczy podstawowy;
2. bardzo dobry lub bardzo duży; świetny, okazały;
3. w łowiectwie, o zwierzęciu: duży i silny; dorodny


przymiotnik

 (1.1) niezwykle istotny

 (1.2) pot. o wyjątkowych walorach

 (1.3) łow. duży i silny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kapitalocen

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) neol. geol. epoka geologiczna zdominowana przez wpływ kapitalizmu;


Kapitalocen, Kapitałocen (ang. capitalocene) – postulowana nazwa obecnej epoki geologicznej. Nazwa wysunięta jako alternatywa wobec pojęcia antropocenu, w której główną siłą geologiczną stał się człowiek. Kapitalocen, w odróżnieniu od antropocenu, za główne czynniki definiujące epokę uznaje efekty kapitalizmu i najbogatszej części społeczeństwa, które prowadzą do eksploatacji zasobów naturalnych. Pojęcie kapitalocenu spopularyzował profesor socjologii Uniwersytetu Binghamton, Jason W. Moore.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kapitan

1. dowódca statku albo jachtu;
2. dowódca samolotu pasażerskiego;
3. najwyższy stopień oficerów młodszych we wszystkich rodzajach sił zbrojnych; oficer mający ten stopień;
4. kierownik drużyny sportowej w czasie zawodów


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) wojsk. stopień oficerski, między porucznikiem a majorem;

 (1.2) mar. żegl. dowódca cywilnego statku wodnego lub samolotu

 (1.3) sport. gracz reprezentujący całą swoją drużynę

 (1.4) drugi stopień oficerski w Państwowej Straży Pożarnej

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) geol. trzeci, najmłodszy wiek gwadalupu (środkowego permu), trwający 265,8 – 260,4 milionów lat temu;

rzeczownik, rodzaj żeński

 (3.1) kobieta kapitan (1.1-4)


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kapitana

dawniej: okręt dowódcy lub admirała; mała galera prowadzona przez naczelnego oficera dowodzącego galerami


Źródła:

SJP.pl

Kapitanat

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) mar. żegl. władze portu;

 (1.2) mar. siedziba kapitanatu (1.1)

 (1.3) sport. komisja sportowa danej dyscypliny


Źródła:

Wiktionary

Kapitania

Kapitania lub Kapitania generalna (hiszp. "capitanía general", port. "capitania-geral") - jednostka administracyjna dawnych terytoriów zamorskich Hiszpanii i Portugalii (np. kapitanie kolonialnej Brazylii), na czele której stał kapitan generalny.


Źródła:

Wikipedia

Kapitanka

1. kobieta kapitan;
2. nadbudówka na pomoście okrętu


Źródła:

SJP.pl

Kapitanostwo

kapitan z żoną


Źródła:

SJP.pl

Kapitanowa

małżonka kapitana


Źródła:

SJP.pl

Kapitanowy

przymiotnik od: kapitan


Źródła:

SJP.pl

Kapitanoza

bezmyślne słuchanie się autorytetów


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) psych. bezkrytyczne wierzenie w nieomylność autorytetu, przejawiające się nieanalizowaniem słuszności podejmowanych przez niego decyzji lub niekorygowaniem zauważonych jego błędów na skutek wierzenia, że nie może się on mylić


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kapitanówna

dawniej: córka kapitana


Źródła:

SJP.pl

Kapitał

1. majątek, zasoby (zwykle pieniędzy)
2. potocznie o osobach dysponujących wielkimi sumami pieniędzy


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) ekon. bank. praw. majątek, zasoby (zwykle pieniędzy)

 (1.2) przen. niematerialna wartość, zasób do wykorzystania

 (1.3) ekon. osoby lub instytucje dysponujące wielkimi sumami pieniędzy


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kapitała

starorzymskie pismo z dużych liter


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) poligr. najstarsza forma majuskuły;


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kapitałka

rodzaj tasiemki używanej w introligatorstwie


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) druk. kawałek płótna zakończający po obu stronach grzbiet szytej książki;


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kapitałobiorca

osoba lub firma pożyczająca od kogoś środki kapitałowe


Źródła:

SJP.pl

Kapitałochłonność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ekon. relacja pomiędzy wartością kapitału i środków produkcji zużytych podczas produkcji do wartości wytworzonych w za ich pomocą dóbr


Kapitałochłonność – to ilość kapitału (np. środków trwałych) w relacji do innych czynników produkcji (np. pracy), niezbędna do osiągnięcia określonego poziomu produkcji. Termin ten może być używany w odniesieniu do produkcji w pojedynczym przedsiębiorstwie, całym sektorze, branży, czy też w odniesieniu do danej gospodarki narodowej.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kapitałochłonny

pochłaniający kapitał


przymiotnik

 (1.1) wymagający relatywnie dużej ilości kapitału lub innych środków trwałych dla osiągnięcia określonego efektu gospodarczego


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kapitałooszczędność

→ kapitałooszczędny


Patrz:kapitałooszczędny

Źródła:

SJP.pl

Kapitałowy

→ kapitał, → kapitała


przymiotnik

 (1.1) dotyczący kapitału


Patrz:kapitał, → kapitała

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kapitański

odnoszący się do kapitana


przymiotnik

 (1.1) związany z kapitanem, dotyczący kapitana


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kapitaństwo

kapitanostwo;
1. kapitan (żołnierz) z żoną;
2. kapitan (osoba kierująca załogą statku) z żoną


Źródła:

SJP.pl

Kapitel

wieńcząca część kolumny, filara lub pilastra; głowica


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) archit. ozdobne zwieńczenie kolumny lub pilastra;


Kapitel (głowica) – najwyższa, wieńcząca część kolumny, filaru lub pilastra, będąca pośrednim członem konstrukcyjnym między podporą (np. trzonem kolumny) – od której jest szersza, co zapewnia bardziej stabilną konstrukcję całości – oraz elementami dźwiganymi (np. belkowaniem). Ze względu na swoje usytuowanie głowica pełni także funkcje dekoracyjne.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kapitelować

dawniej: ozdabiać kolumny kapitelami


czasownik przechodni dwuaspektowy

 (1.1) daw. wieńczyć kolumny kapitelami


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kapitol

1. wzgórze w Rzymie;
2. siedziba Kongresu Stanów Zjednoczonych, dwuizbowego parlamentu USA


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. hist. wzgórze w Rzymie;

 (1.2) archit. hist. siedziba Kongresu Stanów Zjednoczonych;


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kapitoliński

przymiotnik od: Kapitol (wzgórze w Rzymie)


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Kapitolem, dotyczący Kapitolu, pochodzący z Kapitolu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kapitulacja

umowa poddania się nieprzyjacielowi bezwarunkowo lub pod pewnymi warunkami


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zaprzestanie walki, poddanie się wrogowi

 (1.2) rezygnacja ze swoich zamiarów, przyznanie racji stronie przeciwnej

 (1.3) warunki poddania się


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kapitulacyjny

związany z kapitulacją


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z kapitulacją, dotyczący kapitulacji, poddania się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kapitulancki

związany z kapitulantem


przymiotnik

 (1.1) taki jak kapitulant, osoba łatwo poddająca się, łatwo popadająca w rezygnację


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kapitulant

1. osoba łatwo poddająca się, rezygnująca w obliczu trudności;
2. strona konfliktu, która poddała się nieprzyjacielowi


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) człowiek skłonny do kapitulowania, łatwo ustępujący przed trudnościami

 (1.2) wojsk. strona konfliktu, która poddaje się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kapitularz

1. pomieszczenie zakonne, w którym zbiera się kapituła zakonu;
2. zasady prawa kanonicznego dla danej diecezji, spisane rozdziałami


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) rel. archit. pomieszczenie klasztorne, służące zakonnikom za miejsce zebrań;

 (1.2) hist. praw. kodeks prawny z czasów Karola Wielkiego i jego następców


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kapitularze

ustawy królewskie w państwie frankijskim z czasów Karolingów regulujące sprawy kościelne i świeckie


Źródła:

SJP.pl

Kapitulny

1. dotyczący kapituły;
2. wikariusz kapitulny - duchowny wybrany przez kapitułę katedralną w celu czasowego zarządzania diecezją w wypadku śmierci ordynariusza


przymiotnik

 (1.1) dotyczący kapituły


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kapitulowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|kapitulować.


Źródła:

Wiktionary

Kapitulować

1. poddać się, poddawać się, zaprzestać, zaprzestawać walki;
2. książkowo, przenośnie: zrezygnować, rezygnować z czegoś z powodu przeszkód


czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. skapitulować)

 (1.1) poddawać się wrogowi poprzez zaniechanie walk i ustalanie, a potem podpisanie warunków poddania się

 (1.2) odstępować od swoich planów z powodu trudności


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kapitulum

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) stpol. rozdział


Źródła:

Wiktionary

Kapituła

1. kolegium honorowe nadające pewne ordery i odznaczenia;
2. w Kościele katolickim:
a) zespół kanoników przy katedrze lub kolegiacie;
b) posiedzenie tego zespołu kanoników;
c) miejsce posiedzenia zespołu kanoników;
d) rada przełożonych zakonnych i delegatów z prowincji lub całego zakonu;
e) zjazd tej rady


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kośc. praw. organ kolegialny w Kościele katolickim złożony z duchownych;

 (1.2) praw. organ kolegialny stojący na straży honoru orderu;


Kapituła – organ kolegialny w Kościele katolickim złożony z duchownych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kapizm

kierunek w polskim malarstwie okresu międzywojennego; koloryzm


Kapizm (koloryzm) – kierunek malarstwa, który wykształcił się i zdominował polską sztukę w drugiej dekadzie dwudziestolecia międzywojennego. Nazwa utworzona od skrótu K.P. oznaczającego (pierwotnie żartobliwie) Komitet Paryski, będący stowarzyszeniem pomocy dla studentów wyjeżdżających na studia malarskie do Francji, zawiązanym w 1923 roku pod patronatem Józefa Pankiewicza na krakowskiej ASP.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kapka

1. odrobina, trochę czegoś;
2. kropla spływająca z czegoś;
3. mała kapa, narzutka;
4. regionalnie: czepek z muślinu noszony przez kobiety;
5. kawałek skóry naszywany na nosek bucika;
6. skórzane zakończenie kija bilardowego


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) spadająca kropla

 (1.2) niewielka ilość czegoś, odrobinka

 (1.3) mała kapa, narzutka

 (1.4) muślinowy czepek noszony przez mężatki w niektórych regionach Polski

 (1.5) kawałek skóry na czubek bucika osobno przycięty i przyszyty

 (1.6) wykonana ze skóry końcówka kija bilardowego


Kapka (też "Kąpka", niem. "Kapken See") – jezioro w Polsce, położone w województwie zachodniopomorskim, w powiecie drawskim, w gminie Złocieniec.

Akwen leży na Pojezierzu Drawskim, na południe od wsi Siecino. Na południowym brzegu jeziora pojedyncze zabudowanie osady Drzeńsko.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kapkan

pułapka używana na wilki, lisy lub kuny


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kapki

1. odrobina, trochę czegoś;
2. kropla spływająca z czegoś;
3. mała kapa, narzutka;
4. regionalnie: czepek z muślinu noszony przez kobiety;
5. kawałek skóry naszywany na nosek bucika;
6. skórzane zakończenie kija bilardowego


Źródła:

SJP.pl

Kapkować

potocznie: podbijać piłkę nogą lub kolanem


czasownik

 (1.1) gw-pl|Mazury. kpić, żartować


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kapkowski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kapkę

troszeczkę, kropelkę, ociupinkę, mało


liczebnik nieokreślony

 (1.1) pot. trochę, niewiele


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kaplan

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kaplerz

1. część zbroi osłaniająca szyję; naszyjnik;
2. okrycie zimowe szyte z kosztownych tkanin;
3. ryngraf noszony przez rycerzy na piersiach pod zbroją


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) daw. wojsk. malowany, ryty lub tłoczony na blasze wizerunek Matki Boskiej noszony na piersi pod ubraniem;

 (1.2) daw. wojsk. część zbroi chroniąca szyję i obojczyk

 (1.3) daw. odzież. kosztowne okrycie zimowe


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kaplica

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) archit. rel. niewielki wolnostojący budynek służący celom religijnym;

 (1.2) archit. rel. wydzielona część budynku, służąca do odprawiania nabożeństw, często z umieszczonym ołtarzem

wykrzyknik

 (2.1) pot. koniec czegoś, porażka


Zobacz też: Kaplica w innych znaczeniach tej nazwy.

Kaplica ( cappa, zdrobniale "capella"; kapliczka) – niewielka chrześcijańska budowla sakralna, wolnostojąca lub połączona z większym obiektem architektonicznym; wydzielone pomieszczenie z ołtarzem lub boczna część kościoła tworząca odrębną całość, w której znajduje się ołtarz.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kaplicowy

przymiotnik od: kaplica


przymiotnik relacyjny

 (1.1) przym. od kaplica


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kapliczka

mały domek z figurą świętego lub obrazem wewnątrz, stawiany przy drogach lub zawieszany na drzewach


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. od kaplica

 (1.2) mała kaplica

 (1.3) archit. rel. niewielka, kultowa budowla wotywna w formie słupa, domku, krzyża lub skrzynki;


Kapliczka – niewielka budowla kultowa, wznoszona przy drogach lub rozdrożach w celach wotywnych, dziękczynnych, obrzędowych itp., w najprostszej formie drewniana skrzynka z obrazem lub rzeźbą – w wersji chrześcijańskiej świątkiem Jezusa, Matki Bożej lub świętego, w wersji rodzimowierczej bóstwa lub przodków – zawieszona na drzewie lub słupie. W formie rozbudowanej niewielka forma architektoniczna drewniana lub murowana, czasami mała kaplica.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kapliczkowy

przymiotnik od: kapliczka


przymiotnik

 (1.1) przym. od kapliczka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kapliczny

przymiotnik od: kaplica


przymiotnik relacyjny

 (1.1) przym. od kaplica


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kaplin

półwyrób filcowy w kształcie stożka, z którego formuje się kapelusz


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kapnik

wysunięty brzeg dachu; okap


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) archit. wysunięty profil lub krawędź architektoniczna odprowadzająca wodę deszczową poza lico ściany; daszek nad drzwiami lub oknami

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) hist. rel. uczestnik procesji pokutnej ubrany w kapę (w stroju z kapturem zakrywającym twarz), odbywający pokutę poprzez publiczne biczowanie


Kapnik – płaski, jednospadowy daszek ułożony na szczycie lub miejscu załamania przypory. Uskok przykrywa się dachówką lub płytami kamiennymi w celu ułatwienia spływu wody deszczowej. Określenie używane także dla obdaszka.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kapnograf

urządzenie mierzące stężenie dwutlenku węgla w wydychanym powietrzu


Źródła:

SJP.pl

Kapnąć

1. wylać niewielką ilość cieczy, kroplę;
2. o niewielkiej ilości cieczy, kropli: spaść, wylać się;
3. o drobnych pieniądzach: stać się czyjąś własnością;
4. potocznie: kapnąć się - zorientować się; pokapować się, skapnąć się


Źródła:

SJP.pl

Kapo

więzień pełniący funkcję dozorcy innych więźniów w obozach koncentracyjnych III Rzeszy


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) hist. więzień pełniący funkcję dozorcy w nazistowskich obozach koncentracyjnych;

rzeczownik, rodzaj żeński

 (2.1) hist. kobieta, będąca kapo (1.1)

forma rzeczownika.

 (3.1) W. lp. od: kapa


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kapoca

rodzaj kaptura mocowanego do kołnierza płaszcza, kurtki


Źródła:

SJP.pl

Kapocik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od kapot


Źródła:

Wiktionary

Kapocina

licha kapota, stary, zniszczony płaszcz


Źródła:

SJP.pl

Kapodaster

listewka drewniana, którą zaciska się na strunach instrumentu w celu mechanicznego podwyższenia stroju


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) muz. mechaniczny przyrząd podwyższający strój instrumentów strunowych;


Kapodaster ("capo", "capo tasto", "capotasto") – przyrząd skracający menzurę strun w chordofonach (gitarach, banjo itp.) w ten sposób, że można tworzyć siodełko w dowolnej pozycji podstrunnicy. Jest to doraźne ułatwienie, jednocześnie ograniczające jednak możliwości techniczne muzyka wykorzystującego skomplikowane konstrukcje akordowe (np. w jazzie). Założenie kapodastra na wysokości pierwszego progu podstrunnicy powoduje, że wszystkie puste struny instrumentu stroją o pół tonu wyżej na każdym progu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kapodziób

gatunek dużego ptaka z rodziny kaczkowatych


Kapodziób ("Cereopsis novaehollandiae") – gatunek dużego ptaka z podrodziny gęsi (Anserinae) w obrębie rodziny kaczkowatych (Anatidae). Zamieszkuje południową Australię, Tasmanię oraz wyspy położone u południowych wybrzeży Australii i w Cieśninie Bassa. Nie jest zagrożony.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kapoeira

[czytaj: kapuejra lub kapoejra] sztuka walki stworzona przez brazylijskich niewolników na przełomie XVIII i XIX wieku, łącząca elementy tańca i walki; capoeira


Źródła:

SJP.pl

Kapok

kamizelka chroniąca przed utonięciem


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) pot. kamizelka ratunkowa

 (1.2) techn. rodzaj lekkiego i nienasiąkliwego włókna z puchu nasiennego „drzewa kapokowego” – puchowca pięciopręcikowego;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kapokowy

przymiotnik od: kapok


Źródła:

SJP.pl

Kaponiera

budowla fortyfikacyjna wykorzystywana do prowadzenia ostrzału skrzydłowego


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) hist. archit. wojsk. skazamatowany obiekt obronny na stoku umocnienia


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kapot

osłona silnika płatowca


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) maska silnika, osłona chroniąca górną część silnika w samochodzie albo samolocie przed kurzem i opadami atmosferycznymi

 (1.2) pokrowiec zabezpieczający silnik przed zbyt mocnym ochłodzeniem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kapota

potocznie:
1. liche lub podniszczone wierzchnie okrycie;
2. fiasko, niepowodzenie; klapa;
3. beznadziejna sytuacja; padaka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. długie okrycie męskie, kształtem przypominające surdut

 (1.2) pot. wierzchnie okrycie, zwłaszcza niewyszukane lub podniszczone

 (1.3) daw. pot. niepowodzenie, fiasko, klapa

 (1.4) karc. zabranie wszystkich lew w grze w pikietę (rumel)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kapotaż

1. o samolocie: przewrócenie się na grzbiet przez przód kadłuba w czasie startu lub lądowania;
2. o samochodzie: przewrócenie się kołami do góry


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) lotn. wywrócenie się samolotu podwoziem do góry (przez przednią część kadłuba) podczas startu lub lądowania;


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kapotażować

kapotować;
1. o samolocie: przewracać się na grzbiet przez przód kadłuba w czasie startu lub lądowania;
2. o samochodzie: przewracać się na dach podczas jazdy; dachować


Źródła:

SJP.pl

Kapotażowy

→ kapotaż


Patrz:kapotaż

Źródła:

SJP.pl

Kapotka

1. zdrobnienie od: kapota (wierzchnie okrycie);
2. dawniej: rodzaj damskiego kapelusza wiązanego pod brodą


Źródła:

SJP.pl

Kapotować

kapotażować;
1. o samolocie: przewracać, przewrócić się na grzbiet przez przód kadłuba w czasie startu lub lądowania;
2. o samochodzie: przewracać, przewrócić się na dach podczas jazdy; dachować


czasownik

 (1.1) ulec kapotażowi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kapotowy

→ kapota (wierzchnie okrycie)


Źródła:

SJP.pl

Kapowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|kapować.


Źródła:

Wiktionary

Kapować

potocznie:
1. rozumieć coś, orientować się w czymś; czaić, jarzyć, kumać, łapać;
2. donosić na kogoś; kablować, podkablowywać, denuncjować;
3. patrzeć długo i uważnie


czasownik przechodni niedokonany (dk. skapować, zakapować)

 (1.1) pot. rozumieć, domyślać się

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. nakapować, zakapować)

 (2.1) pot. pejor. donosić


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kapownictwo

potocznie: to, czym zajmuje się kapuś, składanie donosów; donosicielstwo, kapusiostwo, szpiegostwo, szpiclostwo


Źródła:

SJP.pl

Kapownik

potocznie:
1. notatnik z adresami, numerami telefonów;
2. donosiciel, informator; kablownik, kabel, kablarz, kapuś


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) donosiciel


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kappa

1. jedna z liter alfabetu greckiego;
2. japoński złośliwy demon wodny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nazwa dziesiątej litery alfabetu greckiego, κ;

 (1.2) mit. japoński złośliwy demon wodny;

wykrzyknik

 (2.1) slang. …wyrażający sarkazm, ironię


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kappacyzm

wada wymowy polegająca na nieprawidłowej artykulacji głosek tylnojęzykowych zwartych, takich jak "k" i "ki"


Kappacyzm – znany również jako kekanie, to rodzaj dyslalii, czyli zaburzenia mowy, polegający na nieprawidłowej realizacji głosek tylnojęzykowych zwartych, takich jak /k/ i /ki/. W praktyce objawia się to zastępowaniem tych głosek innymi dźwiękami, ich deformacją lub całkowitym pomijaniem w mowie


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kapr.

skrót, rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) = wojsk. kapral


Źródła:

Wiktionary

Kapral

najniższy stopień podoficerski w wojskach lądowych; także wojskowy mający ten stopień


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) wojsk. najniższy stopień wojskowy w korpusie podoficerskim;


Kapral (kpr., od wł. "caporale" – "dowódca") – w Wojsku Polskim pierwszy stopień wojskowy w korpusie podoficerów młodszych. Niższym stopniem jest starszy szeregowy specjalista (od 2022), a wyższym starszy kapral. W skali stopni wojskowych armii NATO odpowiada randze: OR-02.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kapralina

ekspresywnie: kapral


Źródła:

SJP.pl

Kapralka

→ kapral


Patrz:kapral

Źródła:

SJP.pl

Kapralostwo

przestarzałe: kapral z żoną


Źródła:

SJP.pl

Kapralski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) wojsk. związany z osobą lub stopniem kaprala, dotyczący kaprala


Źródła:

Wiktionary

Kapralstwo

1. stopień, ranga, stanowisko kaprala;
2. przenośnie: brak dobrego wychowania, pomiatanie ludźmi; grubiaństwo


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kaprawieć

o oczach: stawać się kaprawymi


Źródła:

SJP.pl

Kaprawość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co kaprawe; cecha tych, którzy są kaprawi


Źródła:

Wiktionary

Kaprawy

1. łzawiący, ropiejący, zaczerwieniony;
2. potocznie: kiepski, lichy, pośledni


przymiotnik

 (1.1) o oczach: ropiejący, zaczerwieniony, łzawiący

 (1.2) o osobie: mający kaprawe (1.1) oczy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kaprea

dawna nazwa Capri


Źródła:

SJP.pl

Kapriola

jedna z figur, jakie wykonywano m.in. w galiardzie, polegająca na uderzaniu o siebie w powietrzu nóg tańczącego podczas skoku


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kaprolaktam

Kaprolaktam – organiczny związek chemiczny, laktam kwasu ε-aminokapronowego. Łatwo ulega polimeryzacji, jest monomerem stosowanym do otrzymywania poliamidów.


Źródła:

Wikipedia

Kapron

syntetyczne włókno poliamidowe wyrabiane z kaprolaktamu


Źródła:

SJP.pl

Kapronowy

przymiotnik od: kapron


Źródła:

SJP.pl

Kaprony

pończochy z kapronu, włókna syntetycznego podobnego do nylonu


Źródła:

SJP.pl

Kaproń

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kapryfolium

bylina pnąca z rodziny przewiertniowatych; caprifolium, przewiercień


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) ogrod. nazwa zwyczajowa wiciokrzewu przewiercienia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kaprys

1. chwilowa zachcianka, dziwactwo; humor, fanaberia;
2. nieprzewidywalna zmiana; zmienność;
3. instrumentalny utwór w stylu wolnym; capriccio;
4. przedstawienie artystyczne w formie grafiki, rysunku itp. odbiegające od przyjętych, stosowanych form, ujmujące jakiś temat w sposób nietypowy, karykaturalny; capriccio


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chwilowa zachcianka, dziwactwo

 (1.2) nagła, niespodziewana zmiana jakiegoś zjawiska

 (1.3) muz. w XVI-XVII w.: instrumentalny utwór muzyczny oparty na swobodnej improwizacji;


Kaprys (wł. "capriccio" „zachcianka, wybryk, kaprys”) – forma muzyczna.

Czasem forma "capriccia" była krzyżowana z innymi formami, np. "Walc-kaprys" Piotra Czajkowskiego, "Rondo-capriccioso" Felixa Mendelssohna-Bartholdy'ego


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kaprysik

zdrobnienie od: kaprys


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od kaprys


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kaprysić

być w złym humorze bez widocznego powodu; grymasić


czasownik

 (1.1) być z czegoś niezadowolonym bez określonego powodu; mieć kaprysy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kaprysy

1. chwilowa zachcianka, dziwactwo; humor, fanaberia;
2. nieprzewidywalna zmiana; zmienność;
3. instrumentalny utwór w stylu wolnym; capriccio;
4. przedstawienie artystyczne w formie grafiki, rysunku itp. odbiegające od przyjętych, stosowanych form, ujmujące jakiś temat w sposób nietypowy, karykaturalny; capriccio


Kaprysy – cykl 80 grafik wykonanych w technice miedziorytu przez hiszpańskiego artystę Francisca Goyę w latach 1797-1798. Grafiki są satyrą na społeczeństwo hiszpańskie z końca XVIII wieku, odnoszą się zwłaszcza do szlachty i kleru.

Grafiki zostały wykonane techniką mieszaną, Goya stosował akwafortę z akwatintą, a poprawki nanosił suchą igłą. Była to nowa technika, z którą Goya eksperymentował. Jednocześnie wykonanie wielu odbitek pozwalało artyście dotrzeć do szerszej publiczności.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kapryszenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) okazywanie niezadowolenia bez istotnego powodu


Źródła:

Wiktionary

Kapryśnie

przysłówek

 (1.1) w sposób kapryśny


Źródła:

Wiktionary

Kapryśniej

stopień wyższy od przysłówka: kapryśnie


Źródła:

SJP.pl

Kapryśniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: kapryśny


Źródła:

SJP.pl

Kapryśnik

osoba, która często grymasi, kaprysi, wybredza; grymaśnik, wybredniś, wybrzydzacz


Kapryśnik ("Omothymus") – rodzaj pająków z infrarzędu ptaszników i rodziny ptasznikowatych. Obejmuje cztery opisane gatunki.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kapryśny

1. o zmiennym usposobieniu lub skłonny do kaprysów; grymaśny, wybredny;
2. zmienny, nieprzewidywalny


przymiotnik

 (1.1) miewający kaprysy, łatwo ulegający kaprysom; taki, który jest zmienny, niestały, działający pod wpływem kaprysu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kaps.

skrót

 (1.1) = farm. kapsułka


Źródła:

Wiktionary

Kapsa

przestarzale o kabzie


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. kraw. kieszeń


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kapsaicyna

roślinny alkaloid występujący w papryce, powodujący uczucie pieczenia i ostrości w jamie ustnej


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biochem. organiczny związek chemiczny odpowiedzialny za ostry, piekący smak papryki chili;


Kapsaicyna – organiczny związek chemiczny odpowiedzialny za ostry, piekący smak papryki chili. Pomimo że nie jest typowym alkaloidem, zazwyczaj przypisywany jest do tej grupy związków. Działa na receptory bólu (nocyceptory), powodując uczucie pieczenia i ostrości w jamie ustnej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kapsalon

holenderskie danie fastfoodowe - zapiekane frytki z mięsem podane z warstwą sałatki


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) kulin. frytki przykryte szoarmą, zapiekane z serem żółtym i przykryte warstwą sałatki;


Kapsalon – holenderskie danie typu fast food, na które składają się frytki przykryte szoarmą i warstwą sera gouda, zapiekane do momentu roztopienia sera, a następnie pokryte warstwą sałatki. Najczęściej podawane z sosem czosnkowym lub innym ostrym sosem. Zamiast szoarmy do przyrządzenia potrawy wykorzystuje się także m.in. kebab, gyros lub falafel.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kapsantyna

naturalny, ciemnoczerwony barwnik otrzymywany z papryki


Źródła:

SJP.pl

Kapsel

przykrywka metalowa używana zamiast korka, np. do zatykania butelek; kapsla (dawniej), kabzla (dawniej), kabzel (dawniej)


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) metalowa przykrywka obciskana na końcu szklanej butelki;

 (1.2) metalowa przykrywka stanowiąca element zamknięcia butelki wina musującego

 (1.3) hist. rodzaj spłonki, zob. kapiszon.

forma rzeczownika|rodzaj=żeński.

 (2.1) D. lm. od: kapsla


Kapsel (nazywany inaczej zamknięciem koronowym) – najpopularniejsze, obok zakrętki, hermetyczne zamknięcie szklanej butelki, zapewniające szczelność, a tym samym trwałość płynu. Twórcą kapsla był w 1892 pochodzący z Irlandii Amerykanin William Painter, który swój wynalazek nazwał "Crown Cork". W Polsce zaczęto go stosować na początku lat 60.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kapselek

zdrobnienie od: kapsel


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od kapsel


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kapselkowy

przymiotnik od: kapselek


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z kapselkiem, dotyczący kapselka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kapsiplast

[czytaj: kaps-iplast] nazwa handlowa plastra przeciwbólowego i rozgrzewającego, zawierającego wyciąg z owoców pieprzowca i korzenia pokrzyku wilczej jagody


Źródła:

SJP.pl

Kapski

przymiotnik od: Capsa (miasto starożytne)


Źródła:

SJP.pl

Kapsla

1. dawniej: kapsel; kabzel (dawniej), kabzla (dawniej);
2. spłonka w strzelbach;
3. ogniotrwała skrzynka do wypalania porcelany


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) techn. ogniotrwała skrzynka, w której umieszcza się wyroby porcelanowe lub fajansowe podczas wypalania w celu ich ochrony przed zanieczyszczeniem

 (1.2) daw. kapsel

 (1.3) hist. kapiszon: mosiężna spłonka w broni palnej w kształcie miseczki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kapslarz

robotnik zajmujący się nakładaniem kapsli


Źródła:

SJP.pl

Kapslować

nakładać kapsle na butelki


Źródła:

SJP.pl

Kapslowe

→ kapsel, → kapsla


Patrz:kapsel, → kapsla

Źródła:

SJP.pl

Kapslownia

dział fabryki, w którym nakłada się kapsle


Źródła:

SJP.pl

Kapslownica

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) techn. maszyna do nakładania kapsli na butelki


Źródła:

Wiktionary

Kapslowy

→ kapsel, → kapsla


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z kapslem, dotyczący kapsla


Patrz:kapsel, → kapsla

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kapsomer

pojedyncza jednostka białkowa budująca kapsyd (białkowy płaszcz wirusa)


Kapsomer – podjednostka kapsydu wirusa, stanowiącego białkowy płaszcz chroniący materiał genetyczny wirusa.

Kapsomery zbudowane są z białkowych podjednostek nazywanych protomerami. Specyficzne ułożenie kapsomerów tworzących kapsyd determinuje kształt wirionu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kapstad

dawniej: Kapsztad (miasto w RPA)


Źródła:

SJP.pl

Kapsuła

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) duży, zamknięty pojemnik

 (1.2) szczelnie zamykana część statku, umożliwiająca przeżycie w izolowanych warunkach


Źródła:

Wiktionary

Kapsułka

1. opakowanie leku wykonane z żelatyny;
2. porcja leku w takim opakowaniu


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. od: kapsuła

 (1.2) mała kapsuła, opakowanie

 (1.3) farm. zbiorniczek, małe opakowanie leku wykonane z żelatyny;


Kapsułka (łac. "capsula, -ae") – stała postać leku, przeznaczona do stosowania doustnego (z możliwością uwalniania substancji leczniczej w różnych odcinkach przewodu pokarmowego) lub rzadziej dopochwowego i doodbytniczego. Może też służyć jako opakowanie dawki leku przeznaczonego do rozpuszczania, rozpylania lub wcierania.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kapsułkarka

urządzenie do napełniania kapsułek


Źródła:

SJP.pl

Kapsułkowy

→ kapsułka


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z kapsułką, dotyczący kapsułki


Patrz:kapsułka

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kapsułowy

→ kapsuła


przymiotnik

 (1.1) dotyczący kapsuły


Patrz:kapsuła

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kapsyd

płaszcz białkowy z kwasem nukleinowym, element składowy cząstki wirusowej


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) biol. białkowa osłonka genomu wirusa;


Kapsyd – element składowy wirionu będący płaszczem białkowym, wewnątrz którego zawarty jest kwas nukleinowy. Kapsyd z zawartym w nim materiałem genetycznym tworzy nukleokapsyd. Kapsyd uformowany jest z określonej liczby podjednostek białkowych zwanych kapsomerami. Stanowi ochronę cząsteczki DNA lub RNA wirionu przed czynnikami zewnętrznymi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kapsydowy

→ kapsyd


Patrz:kapsyd

Źródła:

SJP.pl

Kapszagajski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Kapszagajem, dotyczący Kapszagaju


Źródła:

Wiktionary

Kapsztad

miasto w RPA


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. miasto w Republice Południowej Afryki;


Na tę stronę wskazuje „Cape Town”. Zobacz też: serial telewizyjny "Cape Town".

Kapsztad ( Kaapstad, wym. ; iKapa; Cape Town, wym.) – najstarsze i jedno z największych pod względem liczby mieszkańców miasto w Południowej Afryce, legislacyjna stolica tego kraju oraz Prowincji Przylądkowej Zachodniej. Liczy ok. 4 mln mieszkańców, z czego ok. 45% stanowią Koloredzi, 17% stanowi ludność biała, a 35% to czarni Afrykanie i Azjaci (Hindusi, Chińczycy).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kapsztadczyk

mieszkaniec Kapsztadu


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Kapsztadu; osoba z tego miasta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kapsztadka

mieszkanka Kapsztadu


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Kapsztadu; kobieta z tego miasta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kapsztadzki

przymiotnik od: Kapsztad


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Kapsztadem, dotyczący Kapsztadu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kapszuna

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Bukowina. truskawka


Źródła:

Wiktionary

Kaptan

środek grzybobójczy


Kaptan – organiczny związek chemiczny, pochodna ftalimidu. Wykorzystywany do ochrony roślin przed grzybami (fungicyd).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kaptaż

zdobycie górnego odcinka rzeki słabo erodującej przez rzekę aktywniejszą


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) geol. przechwycenie wód jednej rzeki przez drugą


Kaptaż (od łac. "captūra", 'łapanie, przeciąganie'), także przeciągnięcie rzeki – termin w geomorfologii i hydrologii opisujący zjawisko przechwycenia wód jednej rzeki przez drugą, będące częścią tzw. "walki o dział wodny".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kapton

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) chem. techn. folia poliimidowa dielektryczna, wytrzymała mechanicznie i termicznie o charakterystycznej żółtej barwie, stosowana m.in. w elektronice i technologiach kosmicznych;


Kapton, poli(4,4'-oksydifenylen-piromellitimidyna) – tworzywo poliimidowe o wyjątkowych właściwościach elektrycznych, mechanicznych, fizycznych i chemicznych. Opracowany w latach 60. XX w. przez przedsiębiorstwo DuPont.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kaptonowy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z kaptonem, dotyczący kaptonu

 (1.2) wykonany z kaptonu


Źródła:

Wiktionary

Kaptorynomorf

przedstawiciel wymarłego rzędu gadów należącego do anapsydów


Źródła:

SJP.pl

Kaptorynomorfy

przedstawiciel wymarłego rzędu gadów należącego do anapsydów


Źródła:

SJP.pl

Kaptować

pozyskiwać kogoś na swojego zwolennika lub sprzymierzeńca


czasownik przechodni niedokonany (dk. skaptować)

 (1.1) książk. zjednywać i powierzać jakieś zadanie, werbować


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kaptur

1. część wierzchniego ubrania nakrywająca głowę;
2. stożkowata osłona;
3. w dawnej Polsce: konfederacja zawiązana po śmierci króla na czas bezkrólewia


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) kraw. część płaszcza, kurtki lub bluzy służąca jako nakrycie głowy;

 (1.2) przen. stan mnisi


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kapturce

1. przedstawiciel rzędu pajęczaków;
2. gatunek węża z rodziny połozowatych


Kapturce (Ricinulei) – rząd pajęczaków obejmujący ślepe zwierzęta zamieszkujące ściółkę i szczeliny skalne w strefie tropikalnej. Cechą charakterystyczną kapturców jest obecność ruchomej płytki zasłaniającej otwór gębowy i szczękoczułki, które są zakończone przydatkami w kształcie szczypiec. Nogogłaszczki kapturców są krótkie. Larwy kapturców mają trzy pary odnóży lokomocyjnych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kapturek

zdrobnienie od: kaptur


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. kaptur

 (1.2) mały kaptur na głowę

 (1.3) mała osłonka na sprzęty, narzędzia

 (1.4) środ. farm. dopochwowa wkładka stosowana jako środek antykoncepcyjny

forma rzeczownika.

 (2.1) D. lm. od: kapturka


Kapturek, hat lub grzybek (ang. "Hat Switch") – dodatkowa miniaturowa dźwigienka (manipulator), obsługiwana za pomocą kciuka i umocowana w górnej części rękojeści dżojstika analogowego.

Dzięki niej grający może oglądać przestrzeń wokół siebie, np. z punktu widzenia pilota odrzutowca lub do sterowania pociskami. Oprócz tego w wielu symulatorach lotu wykorzystuje się go do pozycjonowania steru wysokości i steru kierunku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kapturka

zdrobnienie od: kaptur


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ornit. nazwa systematyczna|Sylvia atricapilla|ref=tak., gatunek małego ptaka z rodziny pokrzewkowatych;

 (1.2) ornit. ptak z gatunku kapturka (1.1)

forma rzeczownika.

 (2.1) D. lp. od kapturek


Kapturka, pokrzewka czarnołbista, pokrzewka czarnogłowa ("Sylvia atricapilla") – gatunek małego, częściowo wędrownego ptaka z rodziny pokrzewek (Sylviidae).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kapturkiewicz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kapturkowaty

1. przypominający mały kaptur;
2. kukuczka kapturkowata - gatunek rośliny z rodziny storczykowatych


Źródła:

SJP.pl

Kapturkowy

→ kapturek


Patrz:kapturek

Źródła:

SJP.pl

Kapturnica

1. owadożerna roślina zielna z rodziny kapturnicowatych, o lejkowatych lub dzwonkowatych liściach przekształconych w organy pułapkowe, rosnąca na bagnach we wschodniej części Ameryki Północnej; saracenia;
2. średniej wielkości ptak z rodzaju amazonek (papug zielonych), żyjący w tropikalnych lasach Ameryki Południowej


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) bot. nazwa systematyczna|Sarracenia|L.|ref=tak., rodzaj roślin owadożernych z rodziny kapturnicowatych;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kapturnicowate

rodzina roślin dwuliściennych, owadożernych, rosnących w Ameryce Północnej


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kapturnicowaty

o cechach kapturnicowatych (rodzina roślin)


Źródła:

SJP.pl

Kapturnik

1. duży ssak morski podobny do foki; kapturzak;
2. chrząszcz podobny do kornika, żyjący w krajach tropikalnych;
3. bazyliszek, którego samiec ma fałd skórny w postaci hełmu; bazyliszek hełmiasty


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) zakapturzony człowiek

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) ornit. nazwa systematyczna|Lophodytes cucullatus|ref=tak., gatunek ptaka z rodziny kaczkowatych, grupy traczy, występujący w Ameryce Północnej;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kapturnikowate

rodzina chrząszczy, obejmująca gatunki będące szkodnikami drzew liściastych niszczące drewno


Kapturnikowate (Bostrichidae) – rodzina owadów z rzędu chrząszczy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kapturnikowaty

o cechach kapturnikowatych (rodzina owadów)


Źródła:

SJP.pl

Kapturowy

przymiotnik od: kaptur


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z kapturem, dotyczący kaptura


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kapturzak

duży ssak morski podobny do foki; kapturnik


Źródła:

SJP.pl

Kapturzasty

mający kaptur


Źródła:

SJP.pl

Kapturzec

1. przedstawiciel rzędu pajęczaków;
2. gatunek węża z rodziny połozowatych


Źródła:

SJP.pl

Kapturzyk

1. gatunek storczyka o białych, łososiowych lub brązowych kwiatach;
2. tropikalny ptak amerykański z rodziny tanagrów


Źródła:

SJP.pl

Kapu

wyraz przypominający odgłos padających kropel, zwykle w wyrażeniu "kapu, kap"


Kapu – wieś w Estonii, w prowincji Järva, w gminie Koeru.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kapua

przenośnie: miejsce pełne luksusu, w którym się niewieścieje i gnuśnieje


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Kampania, położone na południe od Rzymu nad rzeką Volturno;


Kapua ( Capua) – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Kampania, w prowincji Caserta, położona na północ od Neapolu, nad rzeką Volturno. W 73 r. p.n.e. wybuchło tu powstanie niewolników, nazwane od wodza tego powstania powstaniem Spartakusa.

30 listopada 1734 kapitulacja garnizonu austriackiego przed wojskami hiszpańskimi podczas wojny o sukcesję polską.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kapuanka

mieszkanka Kapui


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Kapui


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kapuańczyk

mieszkaniec Kapui


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Kapui


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kapuański

przymiotnik od: Kapua


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Kapuą, dotyczący Kapui


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kapuca

dawne nakrycie głowy w formie kaptura; kapuza


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) przest. kapuza;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kapucha

1. zgrubienie od: kapusta; kapuścisko;
2. potocznie: pieniądze; mamona, sałata, hajs, forsa, szmal


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zgrub. od: kapusta

 (1.2) przen. pot. pieniądze, szczególnie jeśli „zielone”


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kapuchowy

przymiotnik od: kapucha


Źródła:

SJP.pl

Kapucyn

członek zakonu franciszkanów


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) rel. członek zakonu braci kapucynów;

 (1.2) pot. penis


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kapucynek

zdrobnienie od: kapucyn


Źródła:

SJP.pl

Kapucyni

członek zakonu franciszkanów


Źródła:

SJP.pl

Kapucynka

1. małpa z rodziny płaksowatych, zamieszkująca tereny Ameryki Południowej;
2. członkini katolickiego zakonu żeńskiego: Zgromadzenie Sióstr Kapucynek Najświętszego Serca Jezusa


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rel. zakonnica

 (1.2) zool. nazwa systematyczna|Cebus|ref=tak., rodzaj małpy;

forma rzeczownika.

 (2.1) zob. kapucynek.


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kapucynki

zdrobnienie od: kapucyn


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kapucyński

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z kapucynami lub kapucynkami, dotyczący kapucynów lub kapucynek

przymiotnik dzierżawczy

 (2.1) należący do kapucynów lub kapucynek, będący ich własnością


Źródła:

Wiktionary

Kapuczina

żartobliwie: cappuccino


Źródła:

SJP.pl

Kapuczyński

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) jęz. język kapuczyński;


Źródła:

Wiktionary

Kapuleti

nazwisko rodowe tytułowej bohaterki tragedii miłosnej "Romeo i Julia" autorstwa Williama Szekspira; Capuletti, Capuleti


Źródła:

SJP.pl

Kapusiostwo

potocznie: to, czym zajmuje się kapuś, składanie donosów; donosicielstwo, kapownictwo, szpiegostwo, szpiclostwo


Źródła:

SJP.pl

Kapusiowaty

potocznie: dotyczący kapusia lub jego działalności; donosicielski, szpiegowski, szpiclowski


Źródła:

SJP.pl

Kapusta

1. jednoroczna lub dwuletnia roślina warzywna z rodziny krzyżowych (kapustowatych), o jadalnych liściach zwijających się w główkę, występująca w wielu gatunkach i odmianach dziko rosnących;
2. potrawa przygotowana z liści tej rośliny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) bot. roślina warzywna o jadalnych liściach zbitych w główkę;

 (1.2) kulin. potrawa z liści kapusty (1.1)

 (1.3) pot. pieniądze, szczególnie jeżeli „zielone” (dolary)

 (1.4) bot. nazwa systematyczna|Brassica|L.|ref=tak., rodzaj roślin z rodzaju kapustowatych

rzeczownik, rodzaj męski lub żeński

 (2.1) środ. pot. donosiciel


Kapusta ("Brassica" L.) – rodzaj roślin zielnych z rodziny kapustowatych. Wyróżnianych jest w jego obrębie od ok. 35 do 44 gatunków. Pierwotny zasięg obejmował Europę, Azję i północną Afrykę, ale rośliny te zostały rozprzestrzenione na wszystkie kontynenty (z wyjątkiem Antarktydy). W Polsce rosną jako rośliny uprawiane i zdziczałe.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kapustka

zdrobnienie od: kapusta


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. od: kapusta

 (1.2) mała kapusta


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kapustnica

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ent. nazwa systematyczna|Mamestra brassicae|Linnaeus|ref=tak., motyl z rodziny sówkowatych;


Źródła:

Wiktionary

Kapustnik

bielinek kapustnik - biały motyl, którego gąsienice żerują na liściach kapusty


Źródła:

SJP.pl

Kapustos

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) żart. lichej jakości cygaro


Źródła:

Wiktionary

Kapustowate

rodzina roślin zielnych z rzędu kapustowców; krzyżowe


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) syst. bot. nazwa systematyczna|Brassicaceae|Burnett|ref=tak., liczna rodzina roślin o dużym znaczeniu gospodarczym, należąca do rzędu kapustowców;


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kapustowaty

o cechach kapustowatych (rodzina roślin)


Źródła:

SJP.pl

Kapustowce

rząd roślin okrytonasiennych


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kaput

potocznie:
1. koniec, już po wszystkim, przepadło;
2. zepsuty, zniszczony, do niczego


wykrzyknik parentetyczny

 (1.1) pot. słowo oznaczające koniec, klęskę

 (1.2) pot. słowo oznaczające zły stan czegoś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kapuza

dawne nakrycie głowy w formie kaptura; kapuca


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. lub reg. kaptur

 (1.2) daw. większa czapka z futra;


Kapuza (od łac. "cappa" – nakrycie głowy, "caput" – głowa) – rodzaj męskiej czapki. Miała ona opuszczane klapy służące do osłonięcia uszu lub również karku. Używana była w Europie i Azji od czasów średniowiecza, lub nawet wcześniej. Wykonana była najczęściej z futra i wówczas określana była również nazwą pochodną od rodzaju futra, np. lisiurka – od lisa. Czasem kapuzy wykonywane były także z tkaniny, np. z sukna lub jedwabiu (znane z XVIII-wiecznej Polski).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kapuć

rzadko, zwykle w liczbie mnogiej:
a) miękki, wygodny but do chodzenia po domu; kapeć, łapeć, papeć, papuć;
b) potocznie: stary, przechodzony but


Źródła:

SJP.pl

Kapuś

szpicel, konfident; potocznie:
1. tajny współpracownik policji, wywiadu itp.; tajniak, szpieg;
2. donosiciel; kabel, denuncjator, kablownik


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pot. donosiciel


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kapuścianka

1. zupa z kapusty;
2. sok z kwaszonej kapusty


Źródła:

SJP.pl

Kapuściany

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z kapustą

 (1.2) kulin. wykonany z kapusty


Źródła:

Wiktionary

Kapuścik

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kapuścisko

1. zgrubienie od: kapusta; kapucha;
2. pole po zebraniu rosnącej na nim kapusty; kapuśnisko


Źródła:

SJP.pl

Kapuściński

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kapuśniaczek

zdrobnienie od: kapuśniak


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od kapuśniak

 (1.2) kulin. bułka z kapuścianym nadzieniem z kapusty kiszonej

 (1.3) pot. drobny deszcz


Kapuśniaczek ( La Soupe aux choux) – film komediowy produkcji francuskiej w reżyserii Jeana Giraulta z 1981 roku na podstawie powieści René Falleta pod tym samym tytułem. Przedostatni film z udziałem Louisa de Funèsa.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kapuśniak

zupa z kapusty


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) kulin. zupa z kapusty, zwykle z kiszonej;

 (1.2) kulin. bułka z kapuścianym nadzieniem z kapusty kiszonej

 (1.3) pot. zgrub. od: kapuśniaczek (deszcz)


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kapuśnica

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kulin. gw-pl|Śląsk Cieszyński. kapuśniak

 (1.2) spoż. gw-pl|Śląsk Cieszyński. woda z kiszonej kapusty


Źródła:

Wiktionary

Kapuśnisko

pole po zebraniu rosnącej na nim kapusty; kapuścisko


Źródła:

SJP.pl

Kapówka

1. rodzaj maszyny do szycia; renderówka, renderka;
2. pilarka do cięcia elementów drewnianych pod kątem; pilarka ukosowa, ukośnica


Źródła:

SJP.pl

Kapłan

1. wyświęcony duchowny mający uprawnienia do odprawiania nabożeństw i udzielania sakramentów w kościele chrześcijańskim;
2. człowiek wykonujący czynności kultowe w religiach pierwotnych lub politeistycznych


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) rel. mężczyzna pełniący funkcje kultowe, zwłaszcza w religiach politeistycznych;

 (1.2) rel. w chrześcijaństwie duchowny po przyjęciu święceń mający prawo do odprawiania mszy i udzielania sakramentów świętych

 (1.3) przen. osoba oddana jakiejś idei lub sprawie


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kapłanka

1. kobieta wykonująca czynności kultowe w jakiejś religii;
2. kobieta mająca prawo do odprawiania mszy i udzielania sakramentów świętych w niektórych wyznaniach chrześcijańskich;
3. kobieta bezgranicznie oddana jakiejś idei


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rel. kobieta, która sprawuje posługę religijną


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kapłański

przymiotnik od: kapłan


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z kapłaństwem lub kapłanem


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kapłaństwo

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) rel. godność lub urząd kapłana

 (1.2) kośc. sakrament święceń w chrześcijaństwie;


Źródła:

Wiktionary

Kapłon

1. młody, kastrowany kogut;
2. dawniej: zupa z wody, piwa lub wina i tartego chleba; wodzianka


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) zootechn. wykastrowany kogut kury domowej;

 (1.2) daw. kulin. rodzaj wodzianki


Zobacz też: kapłon (wodzianka) – zupa z chleba.

Kapłon – wykastrowany i specjalnie utuczony młody kogut.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kapłonek

zdrobnienie od: kapłon


Źródła:

SJP.pl

Kapłoni

→ kapłon


przymiotnik dzierżawczy

 (1.1) należący do kapłona

przymiotnik relacyjny

 (2.1) związany z kapłonem, dotyczący kapłona

przymiotnik jakościowy

 (3.1) charakterystyczny dla kapłona, mający cechy kapłona


Patrz:kapłon

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kapłonić

kastrować koguta


czasownik przechodni niedokonany (dk. wykapłonić)

 (1.1) kastrować koguta

czasownik zwrotny niedokonany kapłonić się (dk. wykapłonić się)

 (2.1) być kapłonionym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kar

(geologia) cyrk, kocioł lodowcowy; wielkie zagłębienie wyżłobione przez lodowiec


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) geol. powstałe w wyniku działalności lodowca półkoliste lub owalne zagłębienie z trzech stron otoczone stromymi ścianami, a z czwartej ryglem skalnym

forma rzeczownika.

 (2.1) D. lm. od: kara

 (2.2) D. lm. od: karo


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kara

środek represyjny lub wychowawczy


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) dolegliwość wymierzona jako sankcja

 (1.2) gw-pl|Górny Śląsk. taczka

forma rzeczownika|rodzaj=nijaki.

 (2.1) M. i B. lm. od: karo

forma przymiotnika.

 (3.1) M. lp., ż. od: kary


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kara-Daria

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. hydron. rzeka w Kirgistanie i Uzbekistanie, po połączeniu z Narynem tworzy Syr-darię;


Kara-daria ( Кара-Дарыя, Qoradaryo) – rzeka w Kirgistanie i Uzbekistanie, rzeka źródłowa Syr-darii. Jej długość wynosi 352 km (wliczając długość biegu jej źródłowej rzeki Tar).

Powstaje z połączenia rzek Karakułdża i Tar, które swe źródła mają odpowiednio w Górach Fergańskich i Ałtaju. Przepływa przez Kotlinę Fergańską. Wykorzystywana jest w celach irygacyjnych. Łączy się z Narynem, tworząc Syr-darię.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kara-Kum

pustynia w Turkmenistanie


rzeczownik, rodzaj nijaki lub męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. piaszczysta pustynia w Turkmenistanie, na Nizinie Turańskiej;


Kara-kum (także: "Garagum", "Karakum", "Gara Gum", "Kara Kum", ros. Каракумы; z turkm. "Garagum", dosł. „czarny piasek”) – piaszczysta pustynia w Turkmenistanie, na Nizinie Turańskiej. Powierzchnia wynosi około 350 tys. km², co stanowi, w zależności od metodologii pomiaru, od 70% do 80% terytorium Turkmenistanu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karaba

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) lwów. kot


Źródła:

Wiktionary

Karabach

1. kraina historyczna we wschodnim Zakaukaziu;
2. Górski Karabach - terytorium Azerbejdżanu funkcjonujące jako niepodległe państwo, nieuznawane przez żaden kraj na świecie


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. terytorium w Azji, na obszarze Kaukazu;


Karabach (orm. Ղարաբաղ, "Gharabagh"; azer. "Qarabağ") – kraina historyczna we wschodnim Zakaukaziu, na obszarze dzisiejszego Azerbejdżanu. Obejmuje Góry Karabaskie oraz ich wschodnie podnóże i leżące dalej na wschód równiny Niziny Kurańskiej (Step Karabaski).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karabachski

→ Karabach; karabaski


Źródła:

SJP.pl

Karaban

dawny rodzaj krytego pojazdu zaprzęgowego do dalekich podróży; karabon


Źródła:

SJP.pl

Karabaski

→ Karabach; karabachski


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Karabachem, dotyczący Karabachu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karabasz

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Rosji, w obwodzie czelabińskim;

 (1.2) geogr. osiedle typu miejskiego w Rosji, w Tatarstanie;


Źródła:

Wiktionary

Karabela

szabla paradna


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) hist. wojsk. lekka, ozdobna, paradna szabla bez kabłąka przy rękojeści;


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karabelka

zdrobnienie od: karabela


Źródła:

SJP.pl

Karabelowy

przymiotnik od: karabela


Źródła:

SJP.pl

Karabin

indywidualna długa broń strzelecka z lufą gwintowaną


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) wojsk. indywidualna broń strzelecka o długiej lufie;


Zobacz też: "Karabin" – album muzyczny Marii Peszek.

Karabin (z fr. "carabine", dawniej: flinta, fuzja) – długa indywidualna broń strzelecka, zasilana najczęściej amunicją karabinową. Charakteryzuje się stosunkowo długą lufą i znaczną donośnością. Często wyposażany jest w bagnet.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karabinek

1. broń strzelecka o takiej samej budowie jak karabin, lecz krótsza i lżejsza
2. rodzaj haczyka zamykanego sprężyną, służącego do zaczepiania różnych rzeczy; karabińczyk, muszkieton


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od: karabin

 (1.2) indywidualna broń strzelecka o lufie krótszej niż w karabinie;

 (1.3) zob. karabińczyk.

 (1.4) indywidualna broń strzelecka zasilana amunicją pośrednią (słabszą niż karabinowa);


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karabinier

1. dawny żołnierz kawalerii lub piechoty uzbrojony w karabin;
2. włoski policjant, żandarm


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) wojsk. żandarm we Włoszech i innych krajach

 (1.2) wojsk. żołnierz straży granicznej w Hiszpanii

 (1.3) hist. wojsk. w dawnych armiach europejskich: wyborowy żołnierz piechoty i kawalerii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karabinierka

→ karabinier


Patrz:karabinier

Źródła:

SJP.pl

Karabinkowy

przymiotnik od: karabinek


Źródła:

SJP.pl

Karabinowy

przymiotnik od: karabin


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z karabinem, dotyczący karabinu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karabińczyk

rodzaj haczyka zamykanego sprężyną, służącego do zaczepiania różnych rzeczy; karabinek, muszkieton


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) techn. geol. jubil. rodzaj zaczepu w postaci pierścienia z otwieranym zamkiem z jednej strony, używanego do zaczepiania różnych przedmiotów, np. kluczy, zapinania łańcuszków itp.;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karabon

dawny rodzaj krytego pojazdu zaprzęgowego do dalekich podróży; karaban


Źródła:

SJP.pl

Karacena

rodzaj zbroi, pancerz z łusek


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) lekka, przylegająca do ciała zbroja ze stalowych łusek naszytych na skórę


Karacena (wł. "corazzina" – lekka zbroja) – oryginalna polska zbroja łuskowa produkowana od XVI do XVIII wieku. Popularna w sarmackim okresie kultury staropolskiej, gdy motywy wschodnie oraz klasycznie rzymskie były naśladowane i przetwarzane, szczególnie w okresie panowania króla Jana III Sobieskiego, którego portrety w tego typu uzbrojeniu zachowały się do dziś. Zbroja składała się ze skórzanego kaftana pokrytego metalowymi płytkami w kształcie łusek nachodzących na siebie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karacenowy

przymiotnik od: karacena; karaceński


Źródła:

SJP.pl

Karaceński

przymiotnik od: karacena; karacenowy


Źródła:

SJP.pl

Karacista

osoba trenująca karate; karateka


Źródła:

SJP.pl

Karacistka

→ karacista


Patrz:karacista

Źródła:

SJP.pl

Karaczaj

członek ludu zamieszkującego głównie Karaczajo-Czerkiesję


rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna

 (1.1) geogr. region historyczny na Kaukazie Północnym, zamieszkiwany przez Karaczajów (2.1)

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (2.1) etn. przedstawiciel jednego z narodów turkijskich, zamieszkujących Kaukaz Północny


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karaczajka

członkini ludu zamieszkującego głównie Karaczajo-Czerkiesję


Źródła:

SJP.pl

Karaczajo-Czerkiesja

republika w Federacji Rosyjskiej


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. jedna z republik wchodzących w skład Federacji Rosyjskiej;


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karaczajowie

lud zamieszkujący Karaczajo-Czerkiesję


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karaczajski

→ Karaczajowie


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Karaczajami, dotyczący Karaczajów

 (1.2) geogr. związany z Karaczajem, dotyczący Karaczaju


Patrz:Karaczajowie

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karaczajsko-Bałkarski

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) jęz. język karaczajsko-bałkarski;


Źródła:

Wiktionary

Karaczajsko-Czerkieski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Karaczajo-Czerkiesją, dotyczący Karaczajo-Czerkiesji


Źródła:

Wiktionary

Karaczan

owad o brązowym lub czarnym owalnym ciele, np. prusak lub karaluch, żyjący w skupiskach ludzkich; hełmiec


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) przest. ent. karaluch


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karaczanowate

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) syst. ent. nazwa systematyczna|Blattidae|Latreille|ref=tak., rodzina owadów z rzędu hełmców;


Karaczanowate ("Blattidae" Latreille) – rodzina karaczanów z nadrodziny Blattoidea.

Karaczany głównie czerwonobrązowe do czarnych, często z kontrastującym, ciemno-jasnym wzorem na przedpleczu. Skrzydła od w pełni rozwiniętych do zredukowanych, zwykle u samic krótsze niż u samców. Spodnia strony środkowych i tylnych ud uzbrojona na obu krawędziach w rzędy silnych kolców. Wyrostki rylcowe samca smukłe, proste, zwykle symetryczne. Siódme sternum samicy dwuwargowe.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Karaczany

rząd owadów uskrzydlonych, obejmujący około 4600 gatunków; hełmce


Karaczany, hełmce (Blattodea, Blattoptera, Blattariae, Blattaria) – rząd owadów z przeobrażeniem niezupełnym, liczący około 4600 gatunków.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karaczi

miasto w Pakistanie


rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. największe miasto Pakistanu, położone w południowej części kraju;


Karaczi ( Karachi, urdu ‏کراچی‎, "Karaći", bengalski: করাচি) – największe miasto w Pakistanie, położone w południowej części kraju, nad Morzem Arabskim, na obszarze Niziny Hindustańskiej, na północno-zachodnim skrawku delty Indusu. Stolica prowincji Sindh. Burmistrzem miasta jest Murtaza Wahab.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karadaryjski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Kara-darią, dotyczący Kara-darii


Źródła:

Wiktionary

Karadż

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. miasto w północnym Iranie, po południowej stronie gór Elburs;


Ka


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Karadżić

nazwisko obce, np. Radovan Karadżić, były prezydent Serbskiej Republiki Bośni i Hercegowiny


Źródła:

SJP.pl

Karafa

zgrubienie od: karafka (naczynie na wodę lub trunek)


Źródła:

SJP.pl

Karafeczka

zdrobnienie od: karafka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. zdrobn. od: karafka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karafeczkowy

przymiotnik od: karafeczka


Źródła:

SJP.pl

Karafijoł

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. pot. fiołek


Źródła:

Wiktionary

Karafioł

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. pot. fiołek


Źródła:

Wiktionary

Karafka

1. ozdobne, pękate naczynie z wąską szyjką na wodę lub trunek;
2. zawartość tego naczynia


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rodzaj butelki z wąską szyjką;


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karafkowy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z karafką, dotyczący karafki


Źródła:

Wiktionary

Karafułka

dolna część smyczka, którą trzyma się w ręku podczas gry; żabka


Źródła:

SJP.pl

Karaga

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. rzeka na północnym wschodzie półwyspu Kamczatka, uchodzi do Zatoki Karagińskiej


Źródła:

Wiktionary

Karagana

krzew z rodziny motylkowatych pochodzący z Mandżurii i Syberii, o kwiatach żółtych, białych lub różowych; grochownik


Karagana ("Caragana" Lam.) – rodzaj roślin należący do rodziny bobowatych. Obejmuje 91 gatunków. Zasięg rodzaju obejmuje wschodnią Europę (na wschód od Bułgarii i Ukrainy) poprzez niemal całą Azję (bez południowej części tego kontynentu), po Rosyjski Daleki Wschód. Są to rośliny drzewiaste występujące na obszarach suchych, często w górach, w różnych formacjach – leśnych, zaroślowych i trawiastych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karaganda

miasto w Kazachstanie


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Kazachstanie, administracyjne centrum obwodu karagandyjskiego;


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karagandczyk

mieszkaniec Karagandy


Źródła:

SJP.pl

Karagandka

mieszkanka Karagandy


Źródła:

SJP.pl

Karagandyjski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Karagandą, dotyczący Karagandy


Źródła:

Wiktionary

Karagandzki

przymiotnik od: Karaganda


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Karagandą, dotyczący Karagandy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karagen

substancja żelująca otrzymywana z wodorostów, stosowana w przemyśle spożywczym i farmaceutycznym


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) biochem. spoż. rodzaj polisacharydów ekstrahowanych z czerwonych wodorostów, naturalna substancja o wielorakim zastosowaniu w przemyśle spożywczym;


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karagenowy

→ karagen


Patrz:karagen

Źródła:

SJP.pl

Karagiński

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Karagą, dotyczący Karagi


Źródła:

Wiktionary

Karaib

Indianin Ameryki Południowej mieszkający głównie w Wenezueli, Kolumbii, północnej i środkowej Brazylii oraz w Gujanie; Karib


Źródła:

SJP.pl

Karaib.

skrót od: karaibski


Źródła:

SJP.pl

Karaibka

Indianka Ameryki Południowej mieszkająca głównie w Wenezueli, Kolumbii, północnej i środkowej Brazylii oraz w Gujanie; Karibka


Karaibka ("Caribena") – rodzaj pająków z rodziny ptasznikowatych i podrodziny Aviculariinae, które występują w rejonie Karaibów do czego nawiązuje nazwa rodzajowa oraz w języku polskim.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karaibowie

plemię indiańskie


Karaibowie ("Karibowie") – plemiona indiańskie zamieszkujące Wyspy Antylskie i północne terytoria Ameryki Południowej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karaibski

przymiotnik od: Karaiby


przymiotnik

 (1.1) dotyczący Karaibów (obszaru) lub Morza Karaibskiego

 (1.2) dotyczący Karaibów (ludu)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karaiby

plemię indiańskie


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) geogr. rejon pomiędzy kontynentami Ameryk;


Karaiby – region składający się z Morza Karaibskiego, tamtejszych wysp (w całości znajdujących się na Morzu Karaibskim, lub też częściowo z nim graniczących, a częściowo z Oceanem Atlantyckim) oraz otaczających je wybrzeży. Region jest położony na południowy wschód od Zatoki Meksykańskiej i kontynentalnej Ameryki Północnej, na wschód od Ameryki Centralnej i na północ od Ameryki Południowej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karaicki

→ karaita; karaimiski


Źródła:

SJP.pl

Karaim

członek grupy wyznaniowej wyodrębnionej z judaizmu, uznającej tylko Biblię, a odrzucającej Talmud; karaita


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) rel. wyznawca karaimizmu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karaimizm

jeden z odłamów judaizmu; karaizm


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) rel. religia wywodząca się z judaizmu, uznająca za podstawę wiary Torę, a odrzucająca Talmud;


Karaimizm, karaizm – kierunek w teologii żydowskiej, odrzucający Talmud i autorytet tradycji rabinów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karaimka

członkini niedużej grupy etnicznej pochodzenia tureckiego, rozproszonej obecnie w Polsce, na Litwie, Ukrainie, w Turcji, Egipcie i Izraelu; Karaitka


Źródła:

SJP.pl

Karaimski

1. dotyczący karaimów (wyznawców jednego z odłamów judaizmu);
2. dotyczący Karaimów (członków niedużej grupy etnicznej pochodzenia tureckiego); np. język karaimski


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Karaimami, dotyczący Karaimów

 (1.2) związany z karaimami, dotyczący karaimów

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. język karaimski;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karaita

członek grupy wyznaniowej wyodrębnionej z judaizmu, uznającej tylko Biblię, a odrzucającej Talmud; karaim


Źródła:

SJP.pl

Karaitka

→ karaita


Patrz:karaita

Źródła:

SJP.pl

Karaizm

jeden z odłamów judaizmu; karaimizm


Źródła:

SJP.pl

Karajan

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Karaka

dawny statek żaglowy; karraka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) hist. mar. duży śródziemnomorski trójmasztowy żaglowiec handlowy i wojenny, używany w XIV-XVII wieku;


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karakal

rodzaj ssaka drapieżnego z podrodziny kotów; złotokot


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Caracal|Gray|ref=tak., rodzaj ssaków z rzędu drapieżnych;

 (1.2) syst. zool. nazwa systematyczna|Caracal caracal|Schreber|ref=tak., gatunek ssaka z rodziny kotowatych, występujący w Afryce i Azji

 (1.3) zool. kot z gatunku karakali (1.1)


Karakal, złotokot ("Caracal") – rodzaj ssaków z podrodziny kotów (Felinae) w obrębie rodziny kotowatych (Felidae).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karakalla

Karakalla ( Caracalla), właśc. "Lucius Septimius Bassianus", "Marcus Aurelius Antoninus Bassianus", po adopcji "Marcus Aurelius Severus Antoninus" (ur. 4 kwietnia 188, zm. 8 kwietnia 217) – cesarz rzymski od 4 lutego 211 do swojej śmierci. Syn cesarza Septymiusza Sewera i cesarzowej Julii Domny. Współrządził z ojcem, po jego śmierci (krótkotrwale) z młodszym bratem Septymiuszem Getą, po którego zamordowaniu w roku 212 stał się władcą samodzielnym.


Źródła:

Wikipedia

Karakalowy

przymiotnik od: karakal


Źródła:

SJP.pl

Karakan

1. karaluch;
2. potocznie: obelżywe określenie niewysokiego człowieka


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) pot. karaluch

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) lekcew. niska osoba

 (2.2) białystok. osoba zaniedbana


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karakara

rodzaj drapieżnych ptaków z rodziny sokołowatych


Źródła:

SJP.pl

Karakas

miasto w Wenezueli; Caracas


Źródła:

SJP.pl

Karakasczyk

mieszkaniec Caracas; Karakaszczyk, Karakasyjczyk


Źródła:

SJP.pl

Karakaska

przymiotnik od: Caracas


Źródła:

SJP.pl

Karakaski

przymiotnik od: Caracas


przymiotnik

 (1.1) odnoszący się do miasta Caracas


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karakasyjczyk

mieszkaniec Caracas; Karakasczyk, Karakaszczyk


Źródła:

SJP.pl

Karakasyjka

mieszkanka Caracas; Karakaska


Źródła:

SJP.pl

Karakaszczyk

mieszkaniec Caracas; Karakasczyk, Karakasyjczyk


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Caracas


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karakałpacja

autonomiczna republika w Uzbekistanie


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. autonomiczna republika w granicach Uzbekistanu, położona w zachodniej części kraju i mająca stolicę w Nukusie;


Karakałpacja (Republika Karakałpacka, rzadko: Karakałpakstan; Qoraqalpogʻiston, Qaraqalpaqstan) – autonomiczna republika w granicach Uzbekistanu, położona w zachodniej części kraju i granicząca od strony północnej z pozostałościami Jeziora Aralskiego. Stolicą republiki jest Nukus (Nökis).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karakałpacki

przymiotnik od: Karakałpacja


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Karakałpacją lub Karakałpakami, dotyczący Karakałpacji lub Karakałpaków

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. język turkijski używany przez Karakałpaków;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karakałpaczka

mieszkanka Karakałpacji


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) etn. członkini narodu zamieszkującego na południe od Jeziora Aralskiego, zwłaszcza w Karakałpacji;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karakałpak

mieszkaniec Karakałpacji


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) etn. członek narodu zamieszkującego na południe od Jeziora Aralskiego, zwłaszcza w Karakałpacji;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karakol

sposób prowadzenia walki przez kawalerię w zachodniej Europie w XVI i XVII wieku - poszczególne szeregi kolejno oddają salwy i wycofują się na tyły kolumny


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karakolować

dawniej: zataczać koniem koła lub półkola


Źródła:

SJP.pl

Karakon

karakan;
1. przestarzałe: karaluch;
2. obelżywe określenie niewysokiego człowieka


rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) daw. karakan


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karakorum

1. łańcuch górski w Indiach i Chinach;
2. przełęcz w górach o tej samej nazwie;
3. (obecnie: Charchorin) miejscowość w Mongolii


rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. łańcuch górski na pograniczu Indii, Pakistanu i Chin, drugi po Himalajach pod względem wysokości na Ziemi;

 (1.2) geogr. przełęcz we wschodniej części gór Karakorum (1.1), na granicy chińsko-indyjskiej;

 (1.3) geogr. hist. stolica mongolskiego imperium w XIII wieku;

 (1.4) geogr. miasto w środkowej Mongolii,


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karakum

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. zob. Kara-kum.


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Karakumski

przymiotnik od: Kara-Kum


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Kara-kumem, dotyczący Kara-kumu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karakurt

gatunek jadowitego pająka z rodziny omatnikowatych, bliski krewny czarnej wdowy; malmignat


Karakurt, karakurt trzynastokropki, malmignat ("Latrodectus tredecimguttatus") – gatunek jadowitego pająka z rodziny omatnikowatych (Theridiidae).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karakuł

azjatycka owca tłustoogoniasta


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) zool. owca pochodzenia azjatyckiego, której jagnię ma sierść zwiniętą w charakterystyczne loki;

 (1.2) pot. wyprawiona skóra jagnięcia karakuła (1.1)


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karakułowy

przymiotnik od: karakuł


Źródła:

SJP.pl

Karakuły

futro lub jakaś inna część garderoby z wyprawionych skór jagniąt karakułów (gatunku azjatyckich owiec)


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) odzież. pot. futro ze skór jagniąt karakułów;

forma rzeczownika|rodzaj=męskozwierzęcy.

 (2.1) plural|karakuł.


Karakuły — używana w futrzarstwie nazwa skór lub futer z jagniąt owiec rasy karakuł pozyskanych z jagniąt zabijanych zwykle około 1-5 dnia życia (skórka taka nazywana jest "smuszka") lub pochodzących z wywołanego sztucznie poronienia. Im wcześniejsze poronienie, tym bardziej skręcony włos. Już kilka dni po porodzie lok rozprostowuje się i siwieje.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karalność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) praw. cecha tego, co karalne

 (1.2) praw. fakt, że ktoś był wcześniej karany przez sąd


Źródła:

Wiktionary

Karalny

podlegający karze, zasługujący na karę


przymiotnik

 (1.1) taki, który podlega karze


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karaluch

brunatnoczarny owad niszczący produkty żywnościowe; karakon


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) syst. ent. nazwa systematyczna|Blatta orientalis|ref=tak., duży, żyjący w siedliskach ludzkich owad żywiący się produktami spożywczymi;


Karaluch, karaczan wschodni, karaczan pospolity, szwab ("Blatta orientalis") – gatunek owada z rzędu karaczanów i rodziny karaczanowatych. Owad kosmopolityczny, w większości zasięgu synantropijny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karaluchowaty

przypominający kształtem karalucha


Źródła:

SJP.pl

Karalus

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karaluszek

zdrobnienie od: karaluch


Źródła:

SJP.pl

Karaluszy

→ karaluch


Patrz:karaluch

Źródła:

SJP.pl

Karamanlis

greckie nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Karambit

nóż charakteryzujący się odwróconą rękojeścią z otworem na palec wskazujący, zapewniający pewny uchwyt


Źródła:

SJP.pl

Karambol

wypadek, kraksa z udziałem wielu pojazdów


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zderzenie się ze sobą wielu pojazdów naraz, zwykle poważne w skutkach

 (1.2) daw. talar flandryjski o wartości dwóch rubli

 (1.3) więz. aresztowanie


Karambol (fr. "carambolage", ang. "carom" lub "carambole", zwany także bilardem francuskim) – gra bilardowa i zarazem sport, który narodził się we Francji. Obecnie jest najmniej popularną odmianą bilardu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karambola

1. niskie, wiecznie zielone drzewo owocowe z rodziny szczawikowatych, uprawiane w strefie tropikalnej; aweroa; oskomian
2. owoc tego drzewa przypominający ogórek


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) bot. nazwa systematyczna|Averrhoa carambola|ref=tak., tropikalne drzewo o podłużnych owocach, mających w przekroju kształt gwiazdy;

 (1.2) owoc karamboli (1.1)

 (1.3) czerwona kula bilardowa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karambolować

robić karambole w grze bilardowej


Źródła:

SJP.pl

Karambolowy

przymiotnik od: karambol


Źródła:

SJP.pl

Karamzin

nazwisko obce, np. Nikołaj Karamzin (1776-1828), rosyjski pisarz


Źródła:

SJP.pl

Karangioza

rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) rodzaj ludowego greckiego i tureckiego teatru cieni


Źródła:

Wiktionary

Karanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|karać.


Źródła:

Wiktionary

Karanks

rodzaj ryb z rodziny ostrobokowatych


Źródła:

SJP.pl

Karantania

jedno z pierwszych państw słowiańskich w historii, założone przez plemię Karantan


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) hist. geogr. jedno z pierwszych państw słowiańskich w historii, założone na terenach dzisiejszej Austrii i Słowenii;


Karantania ( Carantanum, Karantánija) − jedno z pierwszych państw słowiańskich w historii, założone przez osiadłe na terenach dzisiejszej Austrii i Słowenii plemię Karantan. Jego początki są nieznane.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karaoke

[czytaj: kara-oke]
1. zabawa polegająca na śpiewaniu piosenek z oryginalnym podkładem muzycznym, korzystając z wyświetlanego na ekranie tekstu
2. miejsce, w którym można tak się zabawić


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) muz. śpiewanie znanych piosenek do odtwarzanej z taśmy melodii w przeznaczonych do tego lokalach

 (1.2) lokal, w którym można się w ten sposób bawić


Karaoke (jap. カラオケ, 空オケ) – forma rozrywki pochodząca z Japonii, polegająca na śpiewaniu w pubie, klubie, domu itp. znanych przebojów na tle odtwarzanego z nagrania akompaniamentu instrumentalnego bez warstwy wokalnej. Śpiewającemu może pomagać wyświetlanie tekstu na dowolnym medium (telewizor, monitor, projektor itp.). Ostatnio popularne stały się muzyczne gry komputerowe, które znacznie ułatwiają zabawę, jaką jest karaoke.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karapaks

tarcza grzbietowa pancerza żółwi; część pancerza skorupiaków pokrywająca górę i boki głowotułowia


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zool. anat. twarda grzbietowa powłoka zewnętrzna ciała niektórych zwierząt;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karar

przestarzale, rzadko: biały marmur wydobywany w okolicach Carrary, miasta we Włoszech; karrara, karara, karrar (rzadziej), marmur kararyjski, marmur karraryjski


Źródła:

SJP.pl

Karara

przestarzale: biały marmur wydobywany w okolicach Carrary, miasta we Włoszech; karrara, karar (rzadziej), karrar (rzadziej), marmur kararyjski, marmur karraryjski


Źródła:

SJP.pl

Kararyjczyk

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Carrary


Źródła:

Wiktionary

Kararyjka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Carrary


Źródła:

Wiktionary

Kararyjski

1. przymiotnik od: Carrara (miasto we Włoszech); karraryjski;
2. marmur kararyjski - biały marmur wydobywany w okolicach Carrary, miasta we Włoszech; karrara, karara, karrar (rzadziej), karar (rzadziej), marmur karraryjski


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Carrarą, dotyczący Carrary


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karasek

1. zdrobniale karaś;
2. o karasiu w południowo-wschodnich rejonach Polski


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) zdrobn. od: karaś

 (1.2) mały karaś


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karasiewicz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Karasiowaty

podobny do karasia


Źródła:

SJP.pl

Karasiowy

przymiotnik od: karaś


przymiotnik dzierżawczy

 (1.1) należący do karasia

przymiotnik relacyjny

 (2.1) związany z karasiem, dotyczący karasia

przymiotnik jakościowy

 (3.1) charakterystyczny dla karasia, mający cechy karasia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karasiński

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karaskać

karaskać się:
1. dawniej: mieć kłopot z kimś, kogo nie można się pozbyć;
2. potocznie: kłopotać się, zmagać się


Źródła:

SJP.pl

Karaskowy

przymiotnik od: karasek


Źródła:

SJP.pl

Karaszewicz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Karaszewski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Karaszkiewicz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Karat

1. jubilerska jednostka masy, równa 0,2 g;
2. dawniej: określenie zawartości czystego złota w stopach


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) jubilerska jednostka masy równa 0,2 g, stosowana do mierzenia masy kamieni szlachetnych i pereł;

 (1.2) dawna miara zawartości złota w stopach – czyste złoto miało 24 karaty;


Zobacz też: Karat – niemiecki zespół rockowy.

Karat – jednostka masy używana w jubilerstwie do określania masy kamieni i pereł, a także czystości złota (zawartości złota w stopie).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karatajski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Karatajami, dotyczący Karatajów

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. język karatajski;


Źródła:

Wiktionary

Karate

japońska sztuka walki


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) sport. japońska sztuka walki;


Karate (jap. 空手 karate) – sztuka walki i sport walki stworzone na Okinawie, jednej z Wysp Japońskich. Karate obejmuje swoim zasięgiem cały świat. Do chwili obecnej powstało ponad 100 stylów karate.

Jedyną organizacją odpowiedzialną za ruch sportowy karate i uznaną przez Międzynarodowy Komitet Olimpijski jest Światowa Federacja Karate (WKF, z World Karate Federation).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karateczka

kobieta uprawiająca karate; karateka


Źródła:

SJP.pl

Karatega

ubiór karateki; karategi


Źródła:

SJP.pl

Karategi

ubiór karateki; karatega


Źródła:

SJP.pl

Karateka

człowiek trenujący karate


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) sport. osoba uprawiająca karate


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karatowość

w jubilerstwie: miara zawartości czystego złota w stopie, gdzie 24 karaty to czyste złoto (99,99%)


Źródła:

SJP.pl

Karatowy

przymiotnik od: karat


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z karatem, dotyczący karatu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karawaka

krzyż o dwóch poprzecznych ramionach: krótszym na górze i dłuższym na dole


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rel. chrześcijański krzyż z dwoma poprzeczkami (prawidłowo z górną nieco krótszą) stawiany w miejscu publicznym w związku z epidemią lub noszony jako talizman chroniący od chorób zakaźnych;


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karawan

1. pojazd przewożący trumnę ze zmarłym w dniu pogrzebu; wóz pogrzebowy;
2. dawniej: rodzaj wielkiego wozu towarowego, używanego w XVII i XVIII wieku;
3. w łowiectwie: wóz dostosowany do przewożenia ubitej zwierzyny; zwierzyniak


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) pojazd do przewozu trumny ze zwłokami

 (1.2) turyst. samochodowa przyczepa mieszkalna albo samochód z nadwoziem mieszkalnym

forma rzeczownika.

 (2.1) D. lm. od: karawana


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karawana

1. grupa pojazdów jadąca w szyku;
2. grupa kupców na wielbłądach lub osłach, podróżująca przez pustynię


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) wielbłądzia ekspedycja transportowa lub pielgrzymkowa na pustyni;

 (1.2) książk. przen. grupa obładowanych pojazdów poruszających się jeden za drugim


Karawana (z ‏کاروان "kârvân"‎ ‘grupa podróżnych’) – grupa kupców podróżujących razem ze względów bezpieczeństwa lub ekonomicznych przez odludne tereny, wiodąca ze sobą juczne zwierzęta, zmotoryzowana lub piesza.

W Ameryce Północnej w XIX wieku wędrujący na zachód osadnicy formowali często – dla zabezpieczenia przed napadami Indian i pomocy wzajemnej na szlaku – karawany krytych wozów ( wagon train) złożone zazwyczaj z kilku do kilkudziesięciu pojazdów ciągniętych przez woły lub muły.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karawaniarka

→ karawaniarz


Patrz:karawaniarz

Źródła:

SJP.pl

Karawaniarski

przymiotnik od: karawaniarz


Źródła:

SJP.pl

Karawanik

zdrobnienie od: karawan


Źródła:

SJP.pl

Karawaning

caravaning;
1. turystyka polegająca na podróżowaniu samochodem z przyczepą kempingową
2. samochód przebudowany na wędrowny domek kempingowy


Źródła:

SJP.pl

Karawaningowiec

osoba uprawiająca turystykę polegającą na podróżowaniu samochodem z przyczepą kempingową lub samochodem przebudowanym na wędrowny domek kempingowy; caravaningowiec


Źródła:

SJP.pl

Karawaningowy

→ karawaning; caravaningowy


Źródła:

SJP.pl

Karawanki

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) geogr. masyw górski na pograniczu Słowenii i Austrii, część Południowych Alp Wapiennych;


Karawanki (niem. "Karawanken", słoweń. "Karavanke") – pasmo górskie długości 120 km na pograniczu Słowenii i Austrii, część Południowych Alp Wapiennych. Jedno z najdłuższych pasm górskich w Europie.

Przecina je uskok, oddzielający dwie płyty tektoniczne: adriatycką od eurazjatyckiej. Geograficznie i geologicznie dzieli się na wyższe "Karawanki Zachodnie" oraz niższe "Karawanki Wschodnie".


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Karawanowy

przymiotnik od: karawan, karawana


Źródła:

SJP.pl

Karawanseraj

w zachodniej i środkowej Azji: dom zajezdny, miejsce postoju karawany


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) hist. archit. zajazd stanowiący miejsce postoju karawan, mający pomieszczenia dla podróżnych wraz ze składami na towary;


Karawanseraj, chan, chana ( ‏کاروانسرای‎ ‘zajazd dla karawan’) – dom zajezdny dla karawan lub miejsce postoju karawany z pomieszczeniami dla podróżnych, niszami chroniącymi przed słońcem, magazynem dla przechowania towarów, często o charakterze obronnym, budowany w krajach arabskich, Persji i Azji Środkowej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karawela

średniowieczny trzy- lub czteromasztowy morski statek żaglowy


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) żegl. jednopokładowy, dwu- lub trójmasztowy żaglowiec o wysokich kasztelach, gładkim poszyciu i płytkim zanurzeniu, używany od XV do XVII wieku;


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karawelowy

przymiotnik od: karawela


Źródła:

SJP.pl

Karazja

sukmana krakowska, dawniej rodzaj grubego sukna; kierezja


Źródła:

SJP.pl

Karazjowy

przymiotnik od: karazja


Źródła:

SJP.pl

Karać

nakładać, wymierzać karę * formy trybu rozkazującego "karaj" itp. przestarzałe


czasownik przechodni niedokonany (dk. ukarać, pokarać)

 (1.1) wymierzać karę


Karać (cyr. Караћ) – wieś w Bośni i Hercegowinie, w Republice Serbskiej, w gminie Prnjavor. W 2013 roku liczyła 111 mieszkańców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karaś

ryba słodkowodna z rodziny karpiowatych


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) syst. icht. nazwa systematyczna|Carassius carassius|Linnaeus|ref=tak., gatunek słodkowodnej ryby z rodziny karpiowatych;

 (1.2) icht. ryba z gatunku karasi (1.1)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karaśkiewicz

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karb

1. nacięcie, wycięty znak (kreska lub linia)
2. ryzy, granice
3. fale na włosach
4. (w materiałoznawstwie) najsłabsze miejsce w materiale; miejsce, w którym powstają pęknięcia materiału


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) małe nacięcie


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karbala

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. miasto w środkowej części Iraku, w pobliżu Eufratu;


Karbala (arab. كربلاء, znana także pod nazwami "Kerbala", "Kerbela", "Karbila") – miasto w środkowej części Iraku, na Nizinie Mezopotamskiej, w pobliżu Eufratu, stolica muhafazy Karbala, zamieszkana przez około 1 mln osób[].


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Karbalski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Karbalą, dotyczący Karbali


Źródła:

Wiktionary

Karbamid

amid kwasu węglowego, końcowy produkt białkowej przemiany materii, wydalany w moczu i w pocie; mocznik, karbonamid


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) biochem. organiczny związek chemiczny, diamid kwasu węglowego;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karbamidowy

przymiotnik od: karbamid


przymiotnik relacyjny

 (1.1) biochem. związany z karbamidem, dotyczący karbamidu; zawierający karbamid


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karbaminian

pochodna nietrwałego kwasu karbaminowego


Źródła:

SJP.pl

Karbaminiany

pochodna nietrwałego kwasu karbaminowego


Karbaminiany – grupa organicznych związków chemicznych – soli i estrów kwasu karbaminowego (#PATRZ) lub "N"-podstawionych kwasów karbaminowych (#PATRZ).

Przykładem soli może być karbaminian amonu powstający w reakcji amoniaku i dwutlenku węgla:

który w obecności wody rozpada się do wodorowęglanu amonu i amoniaku:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karbapenemy

grupa antybiotyków o szerokim spektrum


Karbapenemy (ATC J 01 DH) – grupa antybiotyków β-laktamowych, spokrewnionych z penicylinami i cefalosporynami, lecz odrębnych chemicznie. Są pochodnymi tienamycyny, antybiotyku wytwarzanego przez żyjący w glebie drobnoustrój "Streptomyces cattleya".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karbaryl

organiczny związek chemiczny stosowany jako insektycyd


Karbaryl (metylokarbaminian 1-naftylu) – organiczny związek chemiczny z grupy karbaminianów stosowany głównie jako insektycyd. Handlowo dostępny pod nazwą "Sevin", jako produkt firmy Bayer. Odkryty i wprowadzony na rynek przez firmę Union Carbide w roku 1958. Pod koniec XX w. pozostawał trzecim najczęściej stosowanym insektycydem w ogrodach, uprawach rolnych i lasach.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karbazol

związek występujący w smole pogazowej, stosowany jako środek owadobójczy i do produkcji barwników


Karbazol ("dibenzopirol", "difenylenoimina", "9-azafluoren") – organiczny związek chemiczny z grupy aromatycznych związków heterocyklicznych, o szkielecie analogicznym do fluorenu. Jest to związek trójpierścieniowy, występujący w smole pogazowej. Używany jest do produkcji barwników oraz w analizie chemicznej. Jest stosowany jako środek owadobójczy. Należy do chromoforów (λmax 256 nm, α ≥19000 w etanolu).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karbhemoglobina

związek będący połączeniem hemoglobiny z dwutlenkiem węgla


Źródła:

SJP.pl

Karbica

karbica prążkówka - gatunek ćmy z rodziny garbatkowatych


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karbid

węglik wapnia stosowany w przemyśle chemicznym do produkcji acetylenu i azotniaku


Źródła:

SJP.pl

Karbidek

związek węgla z metalem lub półmetalem; węglik


Źródła:

SJP.pl

Karbidka

potocznie: lampa górnicza wytwarzająca światło dzięki palącemu się acetylenowi, otrzymywanemu w wyniku działania wody na karbid; karbidówka


Źródła:

SJP.pl

Karbidownia

wytwórnia karbidu


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) wytwórnia karbidu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karbidowy

przymiotnik od: karbid


przymiotnik relacyjny

 (1.1) chem. związany z karbidem; zawierający karbid


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karbidy

węglik wapnia stosowany w przemyśle chemicznym do produkcji acetylenu i azotniaku


Źródła:

SJP.pl

Karbidówa

potocznie: marna wódka wyprodukowana z użyciem karbidu; karbidówka


Źródła:

SJP.pl

Karbidówka

potocznie:
1. lampa górnicza wytwarzająca światło dzięki palącemu się acetylenowi, otrzymywanemu w wyniku działania wody na karbid; karbidka;
2. marna wódka wyprodukowana z użyciem karbidu; karbidówa


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) techn. lampa gazowa, w której paliwem jest karbid (węglik wapnia), który pod wpływem wody wydziela palny acetylen;

 (1.2) wojsk. hist. prymitywny granat wykonywany rzemieślniczo z lamp karbidowych;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karbieniec

Karbieniec ("Lycopus") – rodzaj roślin należących do rodziny jasnotowatych. Obejmuje 14–19 gatunków. Występują one w większości w strefie umiarkowanej na półkuli północnej, poza tym we wschodniej Australii i jako introdukowane w Nowej Zelandii. Do polskiej flory zaliczane są dwa gatunki – karbieniec pospolity "L. europaeus" i karbieniec wyniosły "L. exaltatus".


Źródła:

Wikipedia

Karbik

1. mały karb;
2. symetryczne wygięcie włosia wełny na całej jego długości;
3. strug do heblowania w karby


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karbiki

1. mały karb;
2. symetryczne wygięcie włosia wełny na całej jego długości;
3. strug do heblowania w karby


Źródła:

SJP.pl

Karbikomierz

przyrząd mierzący ilość karbików w celu ustalenia grubości wełny; karbinkomierz


Źródła:

SJP.pl

Karbikowatość

zdolność włókien wełnianych do tworzenia karbików


Źródła:

SJP.pl

Karbikowaty

o wełnie: układający się w karbiki, pofałdowany


Źródła:

SJP.pl

Karbikować

wyrzynać karbiki w drzewie; ozdabiać coś karbikami; skręcać w karbiki sztuczne włókno


Źródła:

SJP.pl

Karbinadel

śląski kotlet mielony przygotowywany tradycyjnie z mięsa wieprzowego; karminadel


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kulin. kotlet mielony z mięsa gotowanego w zupie;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karbinkomierz

przyrząd mierzący ilość karbików, w celu ustalenia grubości wełny; karbikomierz


Źródła:

SJP.pl

Karbinolowy

przymiotnik od: karbinol


Źródła:

SJP.pl

Karbion

ciężki jon powstały z izotopu węgla na skutek pozbawienia go jednego lub więcej elektronów, stosowany wraz z innymi tego typu jonami w akceleratorach do przeprowadzania reakcji jądrowych


Źródła:

SJP.pl

Karbionowy

przymiotnik od: karbion


Źródła:

SJP.pl

Karbitówa

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. przestarzała, wyeksploatowana rzecz

 (1.2) środ. przestępcze bimber


Źródła:

Wiktionary

Karboanion

jon z ładunkiem ujemnym skupionym na atomie węgla


Karboanion – anion, w którym ładunek ujemny znajduje się na jednym lub więcej atomach węgla. Karboanion ma nadmiarową wolną parę elektronową i z tego powodu wykazuje silne własności nukleofilowe i zasadowe. Zazwyczaj cząsteczki karboanionów mają geometrię piramidy trygonalnej. Podobnie jak karbokationy, wolne rodniki i karbeny, karboaniony stanowią jeden z głównych typów nietrwałych organicznych związków pośrednich.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karbochemia

Karbochemia – dział chemii, który obejmuje badania węgli kopalnych jako surowca dla przemysłu chemicznego.


Źródła:

Wikipedia

Karbodynamit

materiał wybuchowy, mieszanina 90% nitrogliceryny i 10% węgla korkowego


Źródła:

SJP.pl

Karboid

produkt kondensacji i polimeryzacji węglowodorów, powstających w wyniku utleniania i termicznego rozkładu olejów i paliw


Źródła:

SJP.pl

Karbokation

jon z ładunkiem dodatnim skupionym na atomie węgla; jon karboniowy


Karbokation – kation, w którym elektryczny ładunek dodatni jest zlokalizowany na jednym lub kilku atomach węgla.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karboksyhemoglobina

hemoglobina tlenkowęglowa; połączenie hemoglobiny z tlenkiem węgla, przez co traci ona swoje właściwości wiązania i transportu tlenu


Karboksyhemoglobina (HbCO) – związek kompleksowy hemoglobiny i tlenku węgla. W sposób samoistny powstaje w niewielkich ilościach w krwi podczas oddychania, natomiast w większych ilościach przy zatruciach, na przykład czadem. Zasadniczym efektem jej obecności jest hamowanie transportu tlenu do tkanek.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karboksylacja

w chemii: reakcja polegająca na przyłączeniu cząsteczki dwutlenku węgla, w wyniku czego powstaje kwas karboksylowy


Karboksylacja – reakcja chemiczna polegająca na przyłączeniu dwutlenku węgla (CO2) do innej cząsteczki chemicznej, z wykorzystaniem energii uzyskanej z defosforylacji ATP. Jest ona katalizowana przez karboksylazy (w których koenzym stanowi zazwyczaj biotyna).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karboksylaza

enzym katalizujący przyłączenie dwutlenku węgla z utworzeniem grupy karboksylowej


Źródła:

SJP.pl

Karboksylazy

enzym katalizujący przyłączenie dwutlenku węgla z utworzeniem grupy karboksylowej


Karboksylazy – enzymy należące do klasy ligaz, katalizują powstawanie wiązań chemicznych węgiel-węgiel (C-C) pomiędzy cząsteczkami przy użyciu energii w postaci ATP. Karboksylaza pirogronianowa katalizuje przyłączenie dwutlenku węgla do pirogronianu – tworzenie szczawiooctanu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karboksylowy

przymiotnik od: karboksyl


Źródła:

SJP.pl

Karboksypeptydaza

enzym trawienny, egzopeptydaza


Karboksypeptydaza – enzym trawienny, egzopeptydaza, metaloproteina – zawiera jon cynku w miejscu aktywnym.

Działa na łańcuchy peptydowe katalizując odczepienie C-końcowych aminokwasów w łańcuchu, szczególnie jeśli w łańcuchu bocznym aminokwasu występuje pierścień aromatyczny bądź rozbudowany łańcuch alifatyczny.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karboksypeptydazy

enzym trawienny, egzopeptydaza


Karboksypeptydazy (EC number 3.4.16 – 3.4.18) – grupa enzymów hydrolizujących C-końcowe wiązanie peptydowe. U zwierząt (w tym u człowieka) i roślin znajduje się kilka typów karboksypeptydaz, związanych z różnymi funkcjami zależnymi od katabolizmu dojrzewania białek[].


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karboksyterapia

zabieg polegający na wstrzyknięciu medycznego dwutlenku węgla pod skórę


Karboksyterapia – zabieg medycyny estetycznej, który ma na celu poprawę niedoskonałości skórnych. Podczas zabiegu wykorzystywany jest dwutlenek węgla, który pozwala w małoinwazyjny sposób poprawić wygląd skóry na całym ciele. Karboksyterapia spowalnia procesy starzeniowe oraz pobudza krążenie. Jest polecanym zabiegiem dla osób, które chcą pozbyć się cellulitu, blizn pozabiegowych oraz rozstępów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karbol

wodny roztwór fenolu, używany jako środek odkażający


Źródła:

SJP.pl

Karbolina

środek owadobójczy otrzymywany ze smoły węglowej


Źródła:

SJP.pl

Karbolineum

olej otrzymywany ze smoły węglowej, służący do impregnacji drewna


Karbolineum (olej antracenowy, olej zielony) – brunatna, oleista ciecz o charakterystycznym zapachu, o ciężarze właściwym 1,09–1,12, temperaturze zapłonu powyżej 100 °C i temperaturze wrzenia powyżej 270 °C.

Jest jednym z końcowych (wysokowrzących) produktów suchej destylacji smoły węglowej (karbolineum węglowe) lub smoły drzewnej (karbolineum drzewne – liściaste lub iglaste). Stanowi mieszaninę związków aromatycznych (m.in. naftalenu, antracenu i fenoli).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karbolinowy

przymiotnik od: karbolina


Źródła:

SJP.pl

Karbolownia

dział fabryki, w którym przerabia się fenole


Źródła:

SJP.pl

Karbolowy

przymiotnik od: karbol


Źródła:

SJP.pl

Karbomycynowy

→ karbomycyna


Patrz:karbomycyna

Źródła:

SJP.pl

Karbon

okres ery paleozoicznej ok. 345 - ok. 280 mln lat temu


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) geol. piąty okres geologiczny paleozoiku;

 (1.2) pot. włókno węglowe, a także materiały kompozytowe wykonane z jego dużym udziałem;


Karbon

System karboński wydzielili William Conybeare i William Phillips w 1822 roku na podstawie badań osadów Anglii i Walii. Nazwa pochodzi od łacińskiej nazwy węgla – "carbo", ze względu na występowanie najbardziej charakterystycznego osadu w tym systemie – węgla kamiennego.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karbonada

pieczeń z rusztu; carbonada


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) wersja regionalizmu → karmonada (schab)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karbonado

minerał, drobnoziarnista odmiana diamentu


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karbonamid

amid kwasu węglowego, końcowy produkt białkowej przemiany materii, wydalany w moczu i w pocie; karbamid, mocznik


Źródła:

SJP.pl

Karbonariusz

członek tajnego stowarzyszenia politycznego z początku XIX wieku, walczącego o niepodległość i zjednoczenie Włoch; węglarz


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) hist. członek tajnego stowarzyszenia, założonego we Włoszech na początku XIX w., zorganizowanego na wzór masonerii, walczącego o zjednoczenie kraju;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karbonarski

przymiotnik od: karbonar


Źródła:

SJP.pl

Karbonat

dawniej: węglan - sól kwasu węglowego


Źródła:

SJP.pl

Karbonatyt

skała magmowa zbudowana w ponad 50% z węglanów


Źródła:

SJP.pl

Karbonatyzacja

Karbonatyzacja (uwęglanowienie), twardnienie wapna – reakcja chemiczna między kwasem węglowym a minerałami.

Jest to jeden z najbardziej rozpowszechnionych procesów wietrzenia chemicznego ze względu na wszechobecność dwutlenku węgla rozpuszczonego w wodach mających kontakt z powietrzem. Dwutlenek węgla w wodzie tworzy kwas węglowy, co powoduje, że świeża woda deszczowa ma zawsze odczyn lekko kwaśny.


Źródła:

Wikipedia

Karbonatyzacyjny

przymiotnik od: karbonatyzacja


Źródła:

SJP.pl

Karbonit

górniczy materiał wybuchowy


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) mieszanina wybuchowa używana dawniej w górnictwie i budownictwie, będąca odmianą dynamitu, w której część nitrogliceryny zastąpiono azotanem baru, przez co materiał staje się stabilniejszy i bezpieczniejszy od zwykłego dynamitu


Karbonit – materiał wybuchowy amonowo-saletrzany, stosowany w kopalniach węglowych, w których występuje pył węglowy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karbonizować

1. wzbogacać substancje organiczne w węgiel; uwęglać;
2. usuwać chemicznie zanieczyszczenia z tkanin lub z surowej wełny przeznaczonej do przędzenia;
3. nasycać jakiś napój dwutlenkiem węgla;
4. uzależniać od źródeł energii wydzielających dwutlenek węgla


Źródła:

SJP.pl

Karbonowy

przymiotnik od: karbon


przymiotnik relacyjny

 (1.1) pot. wykonany z włókna węglowego (karbon), dotyczący włókna węglowego


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karbonyl

dwuwartościowa grupa składająca się z jednego atomu węgla i jednego atomu tlenu, charakterystyczna dla ketonów; grupa karbonylowa


Źródła:

SJP.pl

Karbonylki

Karbonylki – nieorganiczne związki kompleksowe, w których ligandem jest tlenek węgla, stosowane w chemii metaloorganicznej. Nazwę karbonylek stosuje się także na określenie samego ligandu karbonylkowego, CO (nie należy mylić go z organiczną grupą karbonylową).


Źródła:

Wikipedia

Karbonylowanie

przyłączać tlenek węgla do cząsteczek związku chemicznego, z wytworzeniem głównie kwasów karboksylowych i ich estrów


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|karbonylować.


Karbonylowanie – rodzaj reakcji chemicznej polegającej na przyłączeniu cząsteczki tlenku węgla do innego indywiduum cząsteczkowego, w wyniku czego powstają głównie kwasy karboksylowe i ich estry.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karbonylować

przyłączać tlenek węgla do cząsteczek związku chemicznego, z wytworzeniem głównie kwasów karboksylowych i ich estrów


Źródła:

SJP.pl

Karbonylowy

przymiotnik od: karbonyl


Źródła:

SJP.pl

Karborund

węglik krzemu, stosowany jako materiał ognioodporny i formierski


Źródła:

SJP.pl

Karborundowy

przymiotnik od: karborund


przymiotnik relacyjny

 (1.1) wykonany z karborundu, zawierający karborund; związany z karborundem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karboryzator

Karboryzator – środek w postaci stałej lub gazowej, będący źródłem węgla w procesie nawęglania stali.

Jako stały karboryzator stosuje się tzw. proszek do nawęglania. Jest to mieszanina węgla drzewnego w postaci granulek o średnicy kilku mm oraz intensyfikatorów. Jako intensyfikatory przyspieszające nawęglanie stosuje się węglan baru oraz węglan sodu, których zawartość w świeżym proszku do nawęglania wynosi 10-30%.


Źródła:

Wikipedia

Karboryzatorowy

przymiotnik od: karboryzator


Źródła:

SJP.pl

Karbowa

→ karbowy


Ka


Patrz:karbowy

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karbowaniec

dawna waluta ukraińska


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) hist. monet. waluta na Ukrainie w latach 1918–1920, 1942–1944, 1992–1996;


Karbowaniec (również karbowaneć, ukr. карбованець) – jednostka pieniężna Ukrainy w latach 1918–1920, 1942–1944 i 1992–1996.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karbować

1. nacinać coś, robić na czymś karby, nacięcia, znaki;
2. układać w fale, fałdować lub marszczyć


czasownik niedokonany

 (1.1) robić na czym karby

 (1.2) układać w karby

 (1.3) fałdować lub marszczyć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karbowiak

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Karbownica

potocznie: rodzaj lokówki, przyrząd do układania włosów w fale; gofrownica


Źródła:

SJP.pl

Karbowniczek

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Karbownik

młot służący do obrabiania kamieni; dłutownik


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karbowo

→ karbowy


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Patrz:karbowy

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karbowski

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karbowy

dawniej: urzędnik dworski nadzorujący roboty polne; karbownik


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) hist. nadzorca robotników rolnych w majątku dworskim, prowadził rejestr ich pracy;


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karboński

przymiotnik od: karbon


przymiotnik relacyjny

 (1.1) geol. dotyczący karbonu, występujący, powstały w karbonie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karbromal

organiczny związek chemiczny stosowany w lekach uspokajających i nasennych


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karbromalowy

przymiotnik od: karbromal


Źródła:

SJP.pl

Karbunkuł

1. minerał z grupy granatów, ciemnoczerwona odmiana almandynu, kamień półszlachetny wykorzystywany w jubilerstwie;
2. ropne zapalenie torebek włosowych przechodzące na tkankę podskórną; czyrak mnogi


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) przest. poet. bliżej nieokreślony kamień szlachetny barwy czerwonej (np. rubin, granat)

 (1.2) stpol. drogi kamień (niezależnie od koloru)

 (1.4) med. wet. wąglik, antraks


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karbunkułowy

przymiotnik od: karbunkuł


przymiotnik

 (1.1) przest./poet. przym. od karbunkuł

 (1.2) med. przym. od karbunkuł


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karburacja

mieszanie paliwa płynnego z powietrzem w celu otrzymania mieszanki palnej


Źródła:

SJP.pl

Karburator

urządzenie do wytwarzania mieszanki paliwa i powietrza w silnikach; gaźnik


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) mot. gaźnik, urządzenie do wytwarzania mieszanki paliwa i powietrza w silnikach spalinowych z zapłonem iskrowym


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karburatorowy

przymiotnik od: karburator


Źródła:

SJP.pl

Karburować

dokonywać karburacji


Źródła:

SJP.pl

Karby

dawniej: określony porządek, ryzy, dyscyplina; dziś tylko w związku frazeologicznym: wziąć, ująć kogoś w karby - poddać kogoś dyscyplinie, rygorom


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karbówka

rodzaj długich szczypiec żelaznych do karbowania włosów


Karbówka – osada warmińska w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie lidzbarskim, w gminie Lubomino.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karc

dawniej, środowiskowo; cela karna w więzieniu pozbawiona okien i pryczy; karcer


Źródła:

SJP.pl

Karc.

skrót od: karciany (czytany jako cały, odmienny wyraz)


Źródła:

SJP.pl

Karcenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) wyrażanie dezaprobaty względem osoby


Źródła:

Wiktionary

Karcer

1. cela karna w więzieniu pozbawiona okien i pryczy;
2. dawniej: kara polegająca na zatrzymaniu ucznia w szkole po lekcjach;
3. dawniej: miejsce odsiadywania kary w szkołach średnich i wyższych


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) więz. karna cela więzienna bez pryczy i często bez okna

 (1.2) więz. kara przebywania w celi bez pryczy

 (1.3) przest. kara zostawania ucznia w szkole po lekcjach

 (1.4) przest. miejsce, gdzie za karę uczeń przebywał w szkole po zajęciach


Karcer ( carcer) – cela więzienna o znacznie surowszych warunkach, małej powierzchni, często pozbawiona otworów okiennych i jakiegokolwiek cywilizowanego miejsca do snu. Umieszczenie więźnia w karcerze stanowi dodatkową karę za przewinienia.

W tej chwili w Polsce nie jest to stosowany środek dodatkowego karania, zastąpiła go kara celi izolacyjnej. Mylony jest niekiedy ze środkiem przymusu bezpośredniego – celą zabezpieczającą.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karcerowy

przymiotnik od: karcer


Źródła:

SJP.pl

Karcharodontozaur

rodzaj dinozaurów z podrzędu teropodów


Karcharodontozaur ("Carcharodontosaurus") – rodzaj teropoda z rodziny Carcharodontosauridae. Jego nazwa oznacza "jaszczur o zębach rekina" ( καρχαρος "karkharos" „zębaty, ostro-zęby”; οδους "odous", οδοντος "odontos" „ząb”; σαυρος "sauros" „jaszczurka”).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karcharodontozaury

rodzaj dinozaurów z podrzędu teropodów


Karcharodontozaury (Carcharodontosauridae, gr. „jaszczury rekinozębe”) – rodzina dużych teropodów z grupy tetanurów. Została ustanowiona w 1931 przez Ernsta Stromera. Obecnie stanowi jedną z podgrup karnozaurów. Obejmuje ona jedne z największych mięsożerców wszech czasów: giganotozaura, mapuzaura, karcharodontozaura i tyranotytana. Wszystkie te teropody dorównywały rozmiarami tyranozaurowi, a niektóre nawet go przewyższały.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karcher

[czytaj: karcher lub kercher] marka myjek ciśnieniowych i firma; Karcher


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karchowice

Karchowice (niem. "Karchowitz") – wieś sołecka w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie tarnogórskim, w gminie Zbrosławice.

Integralną częścią Karchowic jest Wygiełzów.


Źródła:

Wikipedia

Karciak

środowiskowo: stół do gry w karty


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) mebl. stolik do gry w karty z rozkładanym blatem o kształcie prostokątnym lub okrągłym, często wyłożonym skórą albo suknem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karcianka

potocznie: gra karciana


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. gra karciana, najczęściej w odniesieniu do gry komputerowej

 (1.2) środ. eduk. dodatkowa godzina (poza ustalonym pensum) realizowana w ramach Karty Nauczyciela


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karciankowy

→ karcianka


Patrz:karcianka

Źródła:

SJP.pl

Karciany

przymiotnik

 (1.1) dotyczący kart do gry, gier w karty


Źródła:

Wiktionary

Karciara

kobieta regularnie grająca w karty; karciarka


Źródła:

SJP.pl

Karciarka

kobieta regularnie grająca w karty; karciara


Źródła:

SJP.pl

Karciarski

przymiotnik od: karciarz


przymiotnik relacyjny

 (1.1) karc. związany z karciarzem, dotyczący karciarzy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karciarstwo

nałogowe granie w karty; kartograjstwo


Źródła:

SJP.pl

Karciarz

nałogowy gracz w karty


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pot. człowiek namiętnie, nałogowo grający w karty


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karcino

Karcino – wieś sołecka w północno-zachodniej Polsce, położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie kołobrzeskim, w gminie Kołobrzeg.

Oś miejscowości stanowi droga powiatowa nr 3355Z do Kołobrzegu o długości 15 km. Z Karcina odchodzi także droga powiatowa nr 0253Z[] do Nowogardka o długości 8,6 km.


Źródła:

Wikipedia

Karcinofobia

chorobliwy lęk przed zachorowaniem na raka (nowotwór); karcynofobia, kancerofobia, rakofobia


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rzad. psych. zob. kancerofobia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karcinogen

zewnętrzny czynnik rakotwórczy; carcinogen; kancerogen


Źródła:

SJP.pl

Karcinogeneza

mechanizm wywoływania nowotworów; kancerogeneza, karcynogeneza


Źródła:

SJP.pl

Karcinogenność

zdolność do wywoływania nowotworów; kancerogenność, rakotwórczość, karcynogenność, onkogenność


Źródła:

SJP.pl

Karcinogenny

powodujący powstawanie nowotworów; rakotwórczy, kancerogenny, onkogenny, karcynogenny


Źródła:

SJP.pl

Karcinotron

lampa elektronowa o fali wstecznej, stosowana jako generator mikrofalowy


Karcinotron – generacyjna lampa mikrofalowa będąca rodzajem lampy o fali wstecznej. W karcinotronie jeden z końców linii opóźniającej jest zakończony tłumikiem, na drugim końcu znajduje się prowadnica wyjściowa odprowadzająca moc generowaną. Wyróżnia się dwa rodzaje karcinotronów: typu O (pole magnetyczne skierowane równolegle do osi lampy) oraz typu M (z polem magnetycznym poprzecznym względem osi lampy). Zaletą tego typu lamp jest możliwość zmiany częstotliwości generowanej w szerokim zakresie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karciocha

(zwykle w liczbie mnogiej) potocznie o karcie do gry


Źródła:

SJP.pl

Karcić

1. ganić, karać;
2. rzadkie: karcić się - ganić się, karać się


czasownik przechodni niedokonany (dk. skarcić)

 (1.1) udzielać nagany

czasownik zwrotny niedokonany karcić się (dk. skarcić się)

 (2.1) ganić samego siebie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karcięta

żartobliwie o kartach do gry


Źródła:

SJP.pl

Karcynofobia

chorobliwy lęk przed zachorowaniem na raka (nowotwór); karcinofobia, kancerofobia, rakofobia


Źródła:

SJP.pl

Karcynogen

zewnętrzny czynnik rakotwórczy; kancerogen


Źródła:

SJP.pl

Karcynogeneza

proces prowadzący do powstania nowotworu; kancerogeneza, karcinogeneza


Karcynogeneza też kancerogeneza lub nowotworzenie – zmiany zachodzące w komórce organizmu, prowadzące do powstania nowotworu. Jest to wieloetapowy proces zachodzący na poziomie DNA komórki. Wyróżnia się w nim trzy (czasem cztery) złożone etapy: inicjację, promocję i progresję. Kancerogeneza jest najczęściej wywoływana czynnikami rakotwórczymi, takimi jak: nadfiolet, wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne czy niektóre wirusy. "Osobny artykuł: Czynnik rakotwórczy."


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karcynogenność

zdolność do wywoływania nowotworów; kancerogenność, karcinogenność, rakotwórczość, onkogenność


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. zob. rakotwórczość.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karcynogenny

powodujący powstawanie nowotworów; rakotwórczy, kancerogenny, onkogenny, karcinogenny


Źródła:

SJP.pl

Karcynolog

zoolog badający skorupiaki


Źródła:

SJP.pl

Karcynologia

dział zoologii, nauka o skorupiakach


Karcynologia (gr. καρκίνος "karkínos" – rak, oraz λόγος "logos" – nauka) "malacostracologia, crustaceologia" lub "crustalogia" – dział zoologii zajmujący się badaniem skorupiaków. Obejmuje nauki bardziej wyspecjalizowane, np. astakologię – naukę o rakach (nadrodzinie "Astacoidea").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karcynologiczny

przymiotnik od: karcynologia


Źródła:

SJP.pl

Karcz

pniak i korzenie pozostałe po ścięciu drzewa; karpa


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) pniak (część nadziemna), który pozostaje po ścięciu drzewa, wraz z korzeniami (częścią podziemną)

 (1.2) daw. reg-pl|Kresy. krzak


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karczek

1. zdrobnienie od: kark;
2. górna, doszyta część bluzki, koszuli, spodni


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) pot. kulin. mięso z karku zwierzęcego

 (1.2) pot. zdrobn. od kark

 (1.3) kraw. górna część bluzki, sukienki itp., do której doszyta jest pozostała część


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karczemka

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Karczemność

1. ordynarność, wulgarność, prostackość;
2. rzadko: cecha czegoś związanego z karczmą


Źródła:

SJP.pl

Karczemny

ordynarny, wulgarny


przymiotnik jakościowy

 (1.1) charakteryzujący się grubiaństwem i ordynarnością

przymiotnik relacyjny

 (2.1) przest. dotyczący karczmy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karczew

miasto w Polsce


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Polsce;


Karczew – miasto w Polsce położone w województwie mazowieckim, w powiecie otwockim, na prawym brzegu Wisły, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Karczew. Miasto należy do aglomeracji warszawskiej.

Według danych z 31 grudnia 2010 r. miasto miało 10 271 mieszkańców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karczewianin

mieszkaniec Karczewa


Źródła:

SJP.pl

Karczewianka

mieszkanka Karczewa


Źródła:

SJP.pl

Karczewo

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Karczewski

przymiotnik od: Karczew


Zobacz też: Karczewski.

Karczewski ("Poraj odmienny I, Rosa, Różyc") – polski herb szlachecki z nobilitacji, odmiana herbu Poraj.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karczma

gospoda na wsi; zajazd; oberża


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gospoda na wsi;


Zobacz też: Karczma w innych znaczeniach tej nazwy.

Karczma (również austeria, oberża, zajazd, gospoda, gościniec) – budynek służący jako miejsce spotkań i wyszynku oraz czasami jako dom zajezdny przeznaczony dla podróżnych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karczmarczyk

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Karczmareczka

zdrobnienie od: karczmarka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. zdrobn. od: karczmarka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karczmarka

kobieta pracująca w karczmie; kobieta posiadająca karczmę


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta prowadząca karczmę


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karczmarski

→ karczmarz


przymiotnik

 (1.1) dotyczący karczmy


Patrz:karczmarz

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karczmarstwo

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) zajęcie polegające na prowadzeniu karczmy


Źródła:

Wiktionary

Karczmarz

osoba prowadząca karczmę, właściciel gospody; oberżysta, szynkarz


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) przest. mężczyzna prowadzący karczmę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karczmarzówna

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) córka karczmarza


Źródła:

Wiktionary

Karczmiska

zgrubienie od: karczma


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karczmiski

przymiotnik od: Karczmiska Pierwsze (wieś w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Karczmisko

zgrubienie od: karczma


Karczmisko – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie białostockim, w gminie Czarna Białostocka.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa białostockiego.

Wierni kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii Matki Bożej Anielskiej w Czarnej Wsi.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karczoch

1. dwuletnia roślina o jadalnych koszyczkach kwiatowych
2. motyw w architekturze, wyglądem przypominający tę roślinę


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) bot. nazwa systematyczna|Cynara scolymus|ref=tak., rodzaj wieloletnich roślin z rodziny astrowatych;

 (1.2) spoż. jarzyna z jadalnego pąku kwiatowego karczocha (1.1)


Karczoch ("Cynara") – rodzaj roślin z rodziny astrowatych. Obejmuje 10 gatunków. Rośliny te występują na Wyspach Kanaryjskich i w basenie Morza Śródziemnego – w południowej Europie (na tym kontynencie rośnie 7 gatunków), w północnej Afryce i w południowo-zachodniej Azji (na wschodzie po Iran).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karczochowy

→ karczoch


przymiotnik

 (1.1) zawierający karczoch


Patrz:karczoch

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karczowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|karczować.


Karczowanie – ręczne lub mechaniczne usuwanie z gruntu karp (karczy, tj. pniaków z korzeniami pozostałych po ścięciu drzew), służące oczyszczeniu terenu lub pozyskaniu surowca drzewnego.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Karczować

w leśnictwie: usuwać drzewa i krzewy oraz ich pniaki i korzenie w celu oczyszczenia gruntu i przygotowania go pod uprawę, a także pozyskania drewna; wycinać, wyrzynać


czasownik niedokonany

 (1.1) wykopywać karcze – pnie i korzenie – aby oczyścić grunt


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karczowianin

mieszkaniec Karczowa


Źródła:

SJP.pl

Karczowianka

mieszkanka Karczowa


Źródła:

SJP.pl

Karczowisko

miejsce wykarczowane, pokryte pniakami po wyciętym lesie; karczunek, trzebisko, trzebowisko


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) roln. teren wykarczowany

 (1.2) leśn. teren pokryty karczami


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karczownica

ręczne narzędzie lub mechaniczne urządzenie do karczowania drzew i krzewów, a także pozostałych po nich pni i korzeni; karczownik


Źródła:

SJP.pl

Karczowniczka

kobieta zajmująca się karczowaniem, czyli usuwaniem drzew i krzewów, a także pniaków i korzeni


Źródła:

SJP.pl

Karczowniczy

związany z karczownikiem i jego pracą - usuwaniem drzew i krzewów, a także ich pniaków i korzeni, np. urządzenie karczownicze


Źródła:

SJP.pl

Karczownik

w leśnictwie: osoba zajmująca się karczowaniem, czyli usuwaniem drzew i krzewów, a także pniaków i korzeni


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba usuwająca drzewa z korzeniami i pniaki

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Arvicola|Lacépède|ref=tak., rodzaj niedużego ssaka z rodziny chomikowatych;

 (2.2) zool. gryzoń z rodzaju karczownik (2.1)

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (3.1) techn. narzędzie lub urządzenie do karczowania


Karczownik ("Arvicola") – rodzaj ssaków z podrodziny karczowników (Arvicolinae) w obrębie rodziny chomikowatych (Cricetidae).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karczowniki

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Arvicolinae|Gray|ref=tak., podrodzina gryzoni z rodziny chomikowatych;

forma rzeczownika.

 (2.1) M., B. i W. lm. od: karczownik


Karczowniki, nornikowate (Arvicolinae) – podrodzina ssaków z rodziny chomikowatych (Cricetidae), wydzielana czasami jako odrębna rodzina Arvicolidae lub Microtidae. Obejmuje około 200 gatunków.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Karczownikowy

przymiotnik od: karczownik


Źródła:

SJP.pl

Karczowski

przymiotnik od: Karczów


Źródła:

SJP.pl

Karczunek

w leśnictwie:
1. usuwanie drzew i krzewów oraz ich pniaków i korzeni w celu oczyszczenia gruntu i przygotowania go pod uprawę, a także pozyskania drewna; wycinanie, wyrzynanie, karczowanie;
2. rzadko: miejsce wykarczowane, pokryte pniakami po wyciętym lesie; karczowisko, trzebowisko, trzebisko


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) daw. karczowanie

 (1.2) daw. karczowisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karczunkowy

→ karczunek


Patrz:karczunek

Źródła:

SJP.pl

Karczycho

potocznie:
1. zgrubienie od: kark;
2. uderzenie otwartą dłonią w kark


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) zgrub. kark

 (1.2) środ. pot. uderzenie w kark


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karczykowski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Karczysto

→ karczysty


Patrz:karczysty

Źródła:

SJP.pl

Karczysty

rzadko: mający gruby, duży kark


Źródła:

SJP.pl

Karczyński

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karczów

pniak i korzenie pozostałe po ścięciu drzewa; karpa


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karczówka

dawniej: motyka do karczowania


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karczówkowski

przymiotnik od: Karczówka


Źródła:

SJP.pl

Karcący

wyrażający naganę, krytykę, nieprzychylny stosunek do kogoś lub czegoś; naganny, ganiący, ostry


Źródła:

SJP.pl

Kard

roślina warzywna z rodziny złożonych, podobna z wyglądu do karczocha


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) bot. roln. karczoch hiszpański uprawiany dla liści

 (1.2) spoż. jarzyna z liści kardu (1.1)

 (1.3) wojsk. hist. rodzaj długiego noża, perska broń używana głównie do pchnięć;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kard.

skrót od: kardynał (czytany jako cały, odmienny wyraz)


skrót

 (1.1) = kardynał


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karda

roślina z rodziny złożonych podobna do ostu, o małych żółtych kwiatkach i kosmatej łodydze, wykorzystywana w lecznictwie


Źródła:

SJP.pl

Kardacz

metalowa szczotka do czyszczenia koni i bydła


Źródła:

SJP.pl

Kardamon

1. roślina z rodziny imbirowatych
2. przyprawa z nasion kardamonu


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) bot. roślina z gatunku kardamon malabarski lub któregoś z innych gatunków należącego do rodzaju nazwa systematyczna|Elettaria|ref=tak.;

 (1.2) kulin. przyprawa z suszonych nasion lub całych owoców kardamonu (1.1)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kardamonowy

przymiotnik od: kardamon


przymiotnik

 (1.1) związany z kardamonem, dotyczący kardamonu

 (1.2) kulin. przyprawiony kardamonem, o smaku kardamonu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kardan

część różnego rodzaju urządzeń, którą stanowi przegub łączący wał napędzany z wałem napędzającym; przegub krzyżakowy; przegub Cardana


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) pot. techn. sprzęgło wychylne


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kardanik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od kardan


Źródła:

Wiktionary

Kardanowy

przymiotnik od: kardan


Źródła:

SJP.pl

Kardas

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kardasz

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kardaszewski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kardaś

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kardiak

w gwarze środowiskowej: kardiolog


Źródła:

SJP.pl

Kardiakowy

przymiotnik od: kardiak


Źródła:

SJP.pl

Kardiamid

nazwa handlowa leku pobudzającego ośrodkowy układ nerwowy, zawierającego niketamid; Koramina


Źródła:

SJP.pl

Kardiamidowy

przymiotnik od: kardiamid


Źródła:

SJP.pl

Kardiazol

nazwa handlowa leku stosowanego dawniej w celu stymulacji układu krążenia i układu oddechowego, zawierającego pentetrazol


Źródła:

SJP.pl

Kardiazolowy

→ kardiazol


Patrz:kardiazol

Źródła:

SJP.pl

Kardifczyk

mieszkaniec Cardiff, stolicy Walii


Źródła:

SJP.pl

Kardifka

mieszkanka Cardiff (stolicy Walii)


Źródła:

SJP.pl

Kardifski

→ Cardiff (stolica Walii)


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Cardiffem, dotyczący Cardiffu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kardigan

zapinany sweter bez kołnierza; cardigan


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) odzież. rodzaj swetra zapinanego na guziki lub zamek błyskawiczny, wycięty pod szyją, bez kołnierza;


Kardigan (ang. "cardigan") – rodzaj swetra bez kołnierza, zapinanego z przodu na guziki lub na zamek błyskawiczny. Guziki kardiganach dla kobiet bywają duże, stanowiąc element ozdobny. Noszony jest jak marynarka, a nakładany bez konieczności wkładania przez głowę.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kardinadel

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kulin. kotlet mielony z mięsa gotowanego w zupie;


Źródła:

Wiktionary

Kardio

o treningu: zwiększający tętno i poprawiający wydolność układu krążenia i oddechowego; cardio


Źródła:

SJP.pl

Kardio-

temat słowotwórczy

 (1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z sercem


Źródła:

Wiktionary

Kardiochirurg

specjalista w zakresie kardiochirurgii


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) med. lekarz specjalista zajmujący się operacjami kardiologicznymi

rzeczownik, rodzaj żeński

 (2.1) med. lekarka – specjalistka w zakresie kardiochirurgii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kardiochirurgia

dziedzina medycyny zajmująca się chirurgicznym leczeniem schorzeń serca i naczyń krwionośnych


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kardiochirurgiczny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) med. związany z kardiochirurgią, dotyczący kardiochirurgii


Źródła:

Wiktionary

Kardiochirurżka

→ kardiochirurg


Patrz:kardiochirurg

Źródła:

SJP.pl

Kardiogenny

pochodzący z serca lub przez nie wywołany, np. wstrząs kardiogenny


Źródła:

SJP.pl

Kardiognozja

dar czytania w ludzkich sumieniach (sercach, duszach)


Źródła:

SJP.pl

Kardiograf

aparat rejestrujący fale skurczów serca


Źródła:

SJP.pl

Kardiografia

metoda diagnostyczna, obrazowanie pracy serca


Źródła:

SJP.pl

Kardiograficzny

przymiotnik

 (1.1) związany z kardiografią


Źródła:

Wiktionary

Kardiogram

zapis pracy serca w postaci wykresu


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) techn. med. zapis graficzny pracy serca wykonany za pomocą kardiografu


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kardioida

krzywa płaska zakreślana przez punkt okręgu toczącego się bez poślizgu po zewnętrznej stronie drugiego okręgu (promienie obu okręgów są równe); krzywa sercowa


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) geom. krzywa zamknięta zakreślana przez jeden punkt okręgu toczącego się po zewnętrznej stronie innego okręgu o takiej samej średnicy;


Kardioida, krzywa sercowa – krzywa opisywana przez ustalony punkt okręgu toczącego się bez poślizgu po zewnętrzu innego nieruchomego okręgu o tej samej średnicy. Kardioida jest odmianą epicykloidy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kardioidalny

przymiotnik jakościowy

 (1.1) w kształcie kardioidy

przymiotnik relacyjny

 (2.1) techn. o mikrofonach: dobrze wychwytujący dźwięki z boku oraz z przodu, ale słabo z tyłu; z kierunkowym odbiorem dźwięku graficznie identycznym jak kardioida


Źródła:

Wiktionary

Kardioidograf

przyrząd do kreślenia kardioid; kardiograf


Źródła:

SJP.pl

Kardiol

nazwa handlowa leku roślinnego wspomagającego pracę serca i krążenie, zawierającego wyciągi z głogu, konwalii i kozłka lekarskiego; Neocardina


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) farm. preparat nasercowy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kardiolider

urządzenie do pomiaru tętna kosmonautów w różnych fazach lotu


Źródła:

SJP.pl

Kardiolipina

związek z grupy glicerolofosfolipidów występujący w wewnętrznej błonie mitochondrium


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biochem. fosfolipid odpowiedzialny za metabolizm energetyczny mitochondriów;


Kardiolipina ("CL", z ang. "cardiolipin") – organiczny związek chemiczny z grupy glicerolofosfolipidów (dwufosfatydyloglicerol). Występuje w wewnętrznej błonie mitochondrium obok fosfatydylocholiny i fosfatydyloetanoloaminy, w stosunku odpowiednio 2:3:4. Zmniejsza przepuszczalność tej błony, przyczyniając się do większej wydajności energetycznej oddychania komórkowego. Występuje też w błonach komórkowych niektórych bakterii.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kardiolipinowy

→ kardiolipina


Patrz:kardiolipina

Źródła:

SJP.pl

Kardiolog

specjalista w zakresie kardiologii


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) med. lekarz specjalista zajmujący się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem chorób serca i układu naczyniowego

rzeczownik, rodzaj żeński

 (2.1) med. lekarka specjalistka kardiologii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kardiologia

dział medycyny zajmujący się diagnostyką, leczeniem i profilaktyką chorób układu sercowo-naczyniowego


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. dziedzina medycyny zajmująca się schorzeniami i wadami układu sercowo-naczyniowego, ich rozpoznawaniem i leczeniem;

 (1.2) pot. med. oddział kardiologiczny


Kardiologia (z gr. „καρδιά” – serce, „λόγος” – nauka) – dziedzina medycyny zajmująca się schorzeniami i wadami układu sercowo-naczyniowego (serca, aorty i mniejszych naczyń krwionośnych), ich rozpoznawaniem i leczeniem. W Polsce lekarze kardiolodzy są szkoleni w ramach dwóch specjalizacji: kardiologia i kardiologia dziecięca. Konsultantem krajowym kardiologii od 4 lutego 2022 jest prof. dr hab. Tomasz Hryniewiecki, a kardiologii dziecięcej dr n. med. Maria Miszczak-Knecht (od 29 lipca 2020).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kardiologiczny

→ kardiologia


przymiotnik

 (1.1) związany z kardiologią, dotyczący kardiologii


Patrz:kardiologia

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kardiolożka

→ kardiolog


Patrz:kardiolog

Źródła:

SJP.pl

Kardiomiopata

osoba cierpiąca na przerost mięśnia sercowego


Źródła:

SJP.pl

Kardiomiopatia

choroba mięśnia sercowego polegająca na zaburzeniu jego czynności z powodu powiększenia, przerostu lub sztywności komór serca


Źródła:

SJP.pl

Kardioonkologia

Kardioonkologia lub onkokardiologia – dziedzina medycyny zajmująca się wszystkimi aspektami prewencji, diagnostyki obrazowej i laboratoryjnej oraz leczenia chorób sercowo-naczyniowych u pacjentów z nowotworami.


Źródła:

Wikipedia

Kardiopatia

wada, choroba serca


Źródła:

SJP.pl

Kardiopatyczny

przymiotnik od: kardiopatia


Źródła:

SJP.pl

Kardioplegia

Kardioplegia – czasowe zatrzymanie akcji serca za pomocą środków farmakologicznych oraz hipotermii.

Najczęściej w tym celu podawany jest zimny płyn zawierający potas, który pozwala zatrzymać serce w rozkurczu, chroniąc jednocześnie mięsień sercowy przed niedotlenieniem. Kardioplegia stosowana jest zwykle podczas operacji kardiochirurgicznych. Podczas nich celowo zatrzymuje się akcję serca, a krew rozprowadzana jest po całym ciele przez maszynę, omijając serce.


Źródła:

Wikipedia

Kardiostymulacja

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. stymulacja pracy serca kardiostymulatorem;


Źródła:

Wiktionary

Kardiostymulacyjny

przymiotnik od: kardiostymulacja


Źródła:

SJP.pl

Kardiostymulator

rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) zob. rozrusznik serca.


Źródła:

Wiktionary

Kardiostymulatorowy

przymiotnik od: kardiostymulator


Źródła:

SJP.pl

Kardiotachometr

przyrząd do pomiaru częstotliwości skurczów serca


Źródła:

SJP.pl

Kardiotokograf

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) med. rejestrator elektrycznej aktywności serca płodu oraz skurczów macicy


Źródła:

Wiktionary

Kardiotokografia

monitorowanie akcji serca płodu z zapisem czynności skurczowej mięśnia macicy; KTG


Kardiotokografia (KTG) – monitorowanie akcji serca płodu wraz z jednoczasowym zapisem czynności skurczowej mięśnia macicy. Badanie to przeprowadzane jest w ramach intensywnej opieki przedporodowej. Pozwala wcześnie wykryć sytuacje zagrożenia życia płodu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kardiotokograficzny

→ kardiotokografia


Patrz:kardiotokografia

Źródła:

SJP.pl

Kardiotokogram

zapis czynności serca płodu i skurczów macicy, wykorzystywany w opiece przedporodowej


Źródła:

SJP.pl

Kardiotokogramowy

przymiotnik od: kardiotokogram


Źródła:

SJP.pl

Kardiowerter-Defibrylator

wszczepialne urządzenie medyczne przywracające prawidłowy rytm serca


Źródła:

SJP.pl

Kardyf

gatunek angielskiego węgla kamiennego charakteryzujący się wysoko kalorycznością i łatwopalnością


Kardyf ("od ang. Cardiff – miasto w Walii") – gatunek angielskiego węgla kamiennego, który odznacza się wysokim przewodnictwem cieplnym i łatwopalnością, używany głównie na statkach.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kardynalat

urząd kardynała


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) urząd, godność kardynalska


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kardynalność

→ kardynalny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest kardynalne


Patrz:kardynalny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kardynalny

1. główny, zasadniczy, fundamentalny;
2. w matematyce: liczba kardynalna - moc zbioru;
3. liczebnik kardynalny - liczebnik główny;
4. w żegludze: oznakowanie kardynalne, znaki kardynalne - oznakowanie bezpiecznego toru wodnego


przymiotnik jakościowy

 (1.1) główny, najważniejszy, zasadniczy


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kardynalski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący kardynała, związany z kardynałem

przymiotnik jakościowy

 (2.1) mający kolor czerwony, taki jak kolor szat kardynała

przymiotnik dzierżawczy

 (3.1) taki, który należy do kardynała


Źródła:

Wiktionary

Kardynał

najwyższa osoba po papieżu w hierarchii Kościoła katolickiego


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) rel. najwyższa po papieżu godność kościelna w Kościele katolickim;

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) ornit. nazwa systematyczna|Cardinalis cardinalis|ref=tak., ptak z rodziny łuszczaków;


Kardynał ( Cardinalis – główny, zasadniczy, mocno z czymś związany), formalnie Kardynał Świętego Kościoła Rzymskiego (łac. "Cardinalis Sanctae Romanae Ecclesiae") – najwyższa po papieżu godność kościelna w Kościele katolickim. Wszyscy kardynałowie razem tworzą Kolegium Kardynałów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kardynałek

ryba z rodziny karpiowatych


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kardynały

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) syst. ornit. nazwa systematyczna|Cardinalidae|Ridgway|ref=tak., rodzina ptaków z rzędu wróblowych;

forma rzeczownika.

 (2.1) depr. plural|kardynał.


Kardynały (Cardinalidae) – rodzina ptaków z rzędu wróblowych (Passeriformes).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kareciany

→ kareta; karetowy


Źródła:

SJP.pl

Karel

czeskie imię męskie


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) etn. mężczyzna lub chłopiec z ugrofińskiego ludu zamieszkującego Karelię, krainę na pograniczu Finlandii i Rosji;

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (2.1) imię|polski|m., odpowiednik polskiego imienia Karol


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karela

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. bot. przepękla ogórkowata, nazwa systematyczna|Momordica charantia|L.|ref=tak., jadalna i lecznicza roślina z rodziny dyniowatych

 (1.2) spoż. jarzyna o gorzkim smaku z młodych owoców kareli (1.1)


Źródła:

Wiktionary

Karelia

republika w Federacji Rosyjskiej; Republika Karelii


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) hist. geogr. kraina historyczna w północno-wschodniej Europie, na obszarze między Morzem Bałtyckim a Morzem Białym, na pograniczu Rosji i Finlandii;

 (1.2) geogr. adm. autonomiczna republika wchodząca w skład Federacji Rosyjskiej, położona nad granicą z Finlandią


Karelia (ros. Карелия, karel. i fiń. "Karjala"); oficjalna nazwa Republika Karelii (w urzędowym na terenie kraju języku rosyjskim – Республика Карелия – "Riespublika Karielija", w karelskim "Karjalan tazavaldu", fińskim – "Karjalan tasavalta") – autonomiczna republika wchodząca w skład Federacji Rosyjskiej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karelidy

prekambryjskie ruchy górotwórcze


Źródła:

SJP.pl

Karelka

mieszkanka Karelii


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) etn. kobieta z ugrofińskiego ludu zamieszkującego Karelię;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karelowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Karela lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Karelski

przymiotnik od: Karelia (republika należąca do Federacji Rosyjskiej; Republika Karelii)


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Karelią, dotyczący Karelii lub Karelów

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. język karelski;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karen

1. imię żeńskie;
2. stan w Mjanmie


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karenaż

przechylanie statku w celu jego oczyszczenia i konserwacji


Karenaż – w żeglarstwie i budowie okrętów celowe przechylenie statku lub innej jednostki pływającej na jedną burtę w celu odsłonięcia części podwodnej kadłuba do oględzin, czyszczenia albo wykonywania prac konserwacyjno-remontowych, zwykle na mieliźnie lub przy odpowiednio przygotowanym nabrzeżu ( careening).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karencja

1. wymagany lub wyznaczony okres oczekiwania na coś, wstrzymanie na pewien czas;
2. okres opłat, który musi upłynąć dla uznania danego typu roszczeń, głównie ubezpieczeniowych;
3. okres, który musi upłynąć między zastosowaniem chemicznego środka ochrony roślin a czasem zbioru ich owoców, po całkowitej dezaktywacji środka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) praw. okres, który musi upłynąć, zanim coś będzie mogło bądź musiało nastąpić


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karencyjny

→ karencja


Patrz:karencja

Źródła:

SJP.pl

Karenina

postać fikcyjna z powieści "Anna Karenina" rosyjskiego pisarza Lwa Tołstoja


Źródła:

SJP.pl

Karenka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) przedstawicielka narodu zamieszkującego głównie stan Karen w Mjanmie i posługującego się językami kareńskimi;


Źródła:

Wiktionary

Kares

zwykle w liczbie mnogiej: pieszczoty, czułości, umizgi


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) przest. pieszczota, czułość, przymilanie się


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karesować

przestarzałe: pieścić kogoś, czule nadskakiwać; dopieszczać


Źródła:

SJP.pl

Karesy

zwykle w liczbie mnogiej: pieszczoty, czułości, umizgi


Źródła:

SJP.pl

Kareta

dawny powóz czterokołowy na resorach, z nadwoziem, często wygodnie urządzonym, w kształcie zamkniętego pudła;
2. w pokerze: układ czterech jednakowych kart w każdym z kolorów


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) czterokołowy powóz w kształcie pudła, na resorach, z opuszczanymi oknami w drzwiczkach;

 (1.2) karc. w pokerze: układ kart o tej samej wartości we wszystkich czterech kolorach

 (1.3) typogr. nazwa symbolu ^ oznaczającego m.in. potęgowanie (2^4 dla 24) lub koniunkcję;

 (1.4) zob. sedan.


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karetarski

dawniej: dotyczący wyrobu karet, dotyczący karety


Źródła:

SJP.pl

Karetka

1. specjalistyczny pojazd służący do przewożenia rannych, chorych oraz udzielenia pierwszej pomocy; ambulans, erka;
2. karetka pocztowa - samochód przystosowany do przewożenia poczty lub wartościowych przesyłek;
3. dawniej: jednokonna lub dwukonna kareta, rozpowszechniona w XIX i XX wieku jako miejski pojazd komunikacyjny;
4. w technice: przesuwany element lub zespół w maszynie


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. mot. samochód służący do przewozu chorych

 (1.2) mech. przesuwająca się ruchem posuwisto-zwrotnym część maszyny do pisania i drukarki


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karetkowy

→ karetka


Patrz:karetka

Źródła:

SJP.pl

Karetny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) rzad. daw. związany z karetą, dotyczący karety


Źródła:

Wiktionary

Karetowy

→ kareta; kareciany


Źródła:

SJP.pl

Karetta

gatunek gada z rodziny żółwi morskich, zamieszkującego ciepłe morza i oceany


Karetta ("Caretta caretta") – gatunek gada z rodziny żółwi morskich (Cheloniidae), jedyny żyjący przedstawiciel rodzaju "Caretta".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karewicz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Karezi

[czytaj: karez-i] podziemne tunele irygacyjne w Afganistanie


Źródła:

SJP.pl

Kareński

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Karenami, dotyczący Karenów


Źródła:

Wiktionary

Kargo

rzadko: cargo;
1. ładunek statku albo samolotu;
2. ubezpieczenie transportowe obejmujące wszelkie zagrożenia przewożonego ładunku;
3. środek transportu przystosowany do przewożenia określonego ładunku;
4. część portu przeznaczona na załadunek i rozładunek towaru;


Źródła:

SJP.pl

Kargopol

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. miasto rejonowe w północnej Rosji, na terenie obwodu archangielskiego, na lewym brzegu rzeki Onegi;


Kargopol (ros. "Каргополь") – miasto w północnej Rosji, na terenie obwodu archangielskiego, w rejonie kargopolskim, na lewym brzegu rzeki Onegi.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kargopolski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Kargopolem, dotyczący Kargopola


Źródła:

Wiktionary

Kargowa

miasto w województwie lubuskim, w powiecie zielonogórskim


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Polsce;


Kargowa – miasto w Polsce położone w powiecie zielonogórskim, w województwie lubuskim, siedziba gminy Kargowa, położone w Kotlinie Kargowskiej, nad Obrzycą.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kargowianin

mieszkaniec Kargowej


Źródła:

SJP.pl

Kargowianka

mieszkanka Kargowej


Źródła:

SJP.pl

Kargowiec

statek towarowy


Źródła:

SJP.pl

Kargowski

przymiotnik od: Kargowa, Kargów


Źródła:

SJP.pl

Kargul

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kari

curry;
1. przyprawa będąca mieszanką m.in. pieprzu, kolendry, kurkumy, imbiru, chili i gorczycy;
2. potrawa z dodatkiem tej przyprawy


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karia

starożytna kraina


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) hist. geogr. kraina na południowo-zachodnim wybrzeżu Azji Mniejszej;


Karia (gr. Καρία, "Karía"; Caria) – kraina historyczna w południowo-zachodniej części Azji Mniejszej na wybrzeżu Morza Egejskiego na północ od Rodos, granicząca z Jonią, Lidią, Pizydią i Likią. Przez Karię przepływała rzeka Meander (dziś Menderes) i jej dopływy: Harpasos, Marsyas i Indus.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kariama

kariama czerwononoga - gatunek dużego ptaka zamieszkującego Amerykę Południową


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ornit. ptak o długich nogach z rodziny kariam, zamieszkujący Amerykę Południową;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kariamy

kariama czerwononoga - gatunek dużego ptaka zamieszkującego Amerykę Południową


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) syst. ornit. nazwa systematyczna|Cariamiformes|Wagler|ref=tak., rząd ptaków z infragromady ptaków neognatycznych, zamieszkujących wyłącznie Amerykę Południową;

 (1.2) syst. ornit. nazwa systematyczna|Cariamidae|Bonaparte|ref=tak., rodzina ptaków z rzędu kariam (1.1)

forma rzeczownika.

 (2.1) M., B. i W. lm. od: kariama


Kariamy, dwuczuby (Cariamidae) – rodzina ptaków z rzędu kariam (Cariamiformes), z podgromady Neornithes. Obejmuje dwa współczesne gatunki zamieszkujące wyłącznie Amerykę Południową oraz formy wymarłe.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kariatyda

podpora architektoniczna w kształcie postaci kobiecej dźwigającej na głowie belkowanie, balkon itp.


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) archit. podpora architektoniczna w postaci kobiecej spełniająca funkcję kolumny lub pilastra, dźwigająca na głowie belkowanie, balkon czy gzyms;

 (1.2) książk. przen. piękna kobieta o silnej atletycznej budowie


Kariatyda – podpora architektoniczna w kształcie postaci kobiecej, dźwigającej na głowie (podtrzymującej) element architektoniczny budowli: belkowanie, gzyms, balkon lub nadwieszoną kondygnację budynku, spełniająca funkcję kolumny.

Charakterystyczna jest zwłaszcza dla porządku jońskiego. Według przekazu Witruwiusza nazwa pochodzić ma od Καρυάτιδες („dziewczyny ze wsi Karyai” – czyli sprzedane w niewolę branki po zburzeniu sprzyjającej Persom lakońskiej wsi Karyai lub Karios).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kariatydowy

przymiotnik od: kariatyda


Źródła:

SJP.pl

Karibe

niewielka drapieżna ryba słodkowodna z podrzędu kąsaczy; pirania, piraja


Źródła:

SJP.pl

Karibu

podgatunek renifera z Ameryki Pn.


rzeczownik, rodzaj nijaki lub męskozwierzęcy

 (1.1) zool. renifer


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karier

najszybszy rodzaj galopu zwierząt czworonożnych


rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) zool. łow. jeźdz. najszybszy galop

forma rzeczownika.

 (2.1) od kariera


Karier, bagdeta angielska – rasa gołębia należąca do grupy brodawczaków (II). Podobnie jak inne rasy pochodzi od gołębia skalnego ("Columba livia"). Angielskie słowo "carrier" oznacza "przewoźnik" co jednoznacznie wskazuje, że rasa ta początkowo miała dobrze rozwiniętą umiejętność powrotu do gniazda. Mają długie, smukłe ciała, z długą szyją, proporcjonalną do reszty ciała i charakterystyczną cechę – dużą, zaokrągloną woskówkę na dziobie (brodawkę, od której zresztą pochodzi nazwa grupy).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kariera

1. zdobywanie coraz wyższej pozycji w jakimś zawodzie lub w jakiejś dziedzinie; też: sukces odniesiony w tym zawodzie lub w tej dziedzinie;
2. zaskakująca popularność czegoś;
3. przebieg czyjejś pracy zawodowej w ciągu całego życia


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) osiągnięcie sukcesu w życiu zawodowym

 (1.2) przebieg pracy zawodowej


Kariera – droga profesjonalnego rozwoju, którą człowiek ma zamiar przejść w swym zawodowym życiu. Rozumienie tego pojęcia jest zawsze bardzo subiektywne, gdyż ludzi cechują różne spojrzenia na koncepcję kariery – każda osoba bowiem przyjmuje inne cele do osiągnięcia w życiu zawodowym.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karierka

zdrobnienie od: kariera


Źródła:

SJP.pl

Karierotwórczy

mający wpływ na rozwój kariery


Źródła:

SJP.pl

Karierowicz

człowiek, którego głównym celem życiowym jest zrobienie kariery


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pejor. człowiek bez skrupułów dążący do osiągnięcia sukcesu, zrobienia kariery


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karierowiczka

kobieta, której głównym celem życiowym jest zrobienie kariery


Źródła:

SJP.pl

Karierowiczostwo

chęć zdobycia za wszelką cenę stanowiska, majątku, itp.; arywizm


Źródła:

SJP.pl

Karierowy

→ kariera


Patrz:kariera

Źródła:

SJP.pl

Karies

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. miejscowość w północno-wschodniej Grecji, stolica Autonomicznej Republiki Athos;


Karies – miejscowość w północno-wschodniej Grecji, stolica Athos. Znajdują się tam siedziby urzędów Athos. W 2011 roku liczyła 163 mieszkańców. Jest największą osadą na terenie Autonomicznej Republiki Athos.

W katedrze w Karies przechowywana jest cudowna Ikona Matki Bożej „Godne Jest”.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Karim

arabskie imię męskie


rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.


Karim (كريم) – imię pochodzenia arabskiego, jest czterdziestym trzecim z „Najpiękniejszych imion Allaha”. Oznacza dosłownie „hojny”.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karimata

prostokątna, cienka (od pięciu do kilkunastu milimetrów) pianka z tworzywa sztucznego, dobrze izolująca cieplnie, stosowana jako podłoże pod śpiwór dla utrzymania ciepła


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) turyst. rodzaj lekkiej maty turystycznej wykonanej z pianki, stosowanej jako izolacja między podłożem a śpiworem;

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (2.1) hist. typ rozwidlonego grotu średniowiecznych strzał japońskich, stosowanych np. do przecinania takielunku wrogich statków


Karimata – arkusz pianki z tworzywa sztucznego, dobrze izolujący cieplnie i stosowany jako materac do spania.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karimatka

zdrobnienie od: karimata


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. od: karimata


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karina

imię żeńskie


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.;


Zobacz też: "Karina" – rodzaj roślin z rodziny goryczkowatych.

Karina, Karyna – imię żeńskie, pochodzące z jęz. niemieckiego; forma zdrobniała od imienia "Katarina" (pol. Katarzyna). Inna hipoteza mówi, że wywodzi się od słowa "cara", które po łacinie oznacza "kochana, droga" lub w galickim "przyjaciel". Jeszcze inna hipoteza mówi, że pochodzi od nazwy konstelacji Kil, nazwanej w związku kilem statku Jazona.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karininy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Kariny lub z nią związany


Źródła:

SJP.pl

Karinka

zdrobnienie od: Karina (imię żeńskie)


Karinka ( Каринка) – wieś (sieło) w Rosji, w obwodzie kirowskim, w rejonie kirowo-czepieckim. W 2010 liczyła 852 mieszkańców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kariofanowce

rząd organizmów z klasy bakterii nitkowatych; Caryophanales


Źródła:

SJP.pl

Kariofanowiec

przedstawiciel rzędu organizmów z klasy bakterii nitkowatych


Źródła:

SJP.pl

Kariofilen

węglowodór nienasycony z grupy terpenów (seskwiterpen), składnik olejków eterycznych, np. goździkowego


Źródła:

SJP.pl

Kariogamia

proces zlewania się dwóch jąder komórkowych


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kariogamiczny

przymiotnik od: kariogamia


Źródła:

SJP.pl

Karioka

latynoska odmiana fokstrota; carioca, carioka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) południowoamerykański taniec towarzyski

 (1.2) muzyka do karioki (1.1)


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kariokinetyczny

→ kariokineza


Patrz:kariokineza

Źródła:

SJP.pl

Kariokineza

Kariokineza – podział jądra komórkowego na dwa jądra potomne, z wyróżnicowaniem się chromosomów. Rozróżnia się dwa rodzaje:


Źródła:

Wikipedia

Kariolimfa

płyn tworzący środowisko wewnętrzne jądra komórkowego; nukleoplazma


Źródła:

SJP.pl

Kariolimfatyczny

→ kariolimfa


Patrz:kariolimfa

Źródła:

SJP.pl

Kariolka

jednokonny, lekki, odkryty powóz, zwykle dwukołowy


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) transp. mały, lekki, spacerowy odkryty powóz dwukołowy


Kariolka (łac. "carrus", fr. "carriole") – rodzaj małego spacerowego odkrytego powozu, dwu lub czterokołowego. Był to pojazd jednokonny z siedzeniami pokrytymi skórą, i wyposażany w drewniane, zazwyczaj, resory. W typowej kariolce obok powożącego było miejsce dla jednego, góra dwóch pasażerów. Pojazd był popularny w sferach dworskich w okresie od 2 połowy XVIII wieku do pierwszej ćwierci XIX wieku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kariolog

specjalista w zakresie kariologii


Źródła:

SJP.pl

Kariologia

dziedzina cytologii zajmująca się badaniem jądra komórkowego


Kariologia (gr. "káryon" – (jądro) orzech(a); "-logia" - wypowiedź w słowie albo na piśmie; doktryna, teoria, nauka; rozprawa, traktat) – nauka o jądrze komórkowym, jego budowie, funkcjach i znaczeniu dla komórki. Klasyfikowana jako dział cytologii.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kariologiczny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z kariologią, dotyczący kariologii


Źródła:

Wiktionary

Karionty

domena obejmująca organizmy żywe zbudowane z komórek mających jądra komórkowe; organizmy jądrowe (eukariotyczne), jądrowce, jądrowe, eukarionty, eukariota, karioty


Źródła:

SJP.pl

Karioplazmatyczny

→ karioplazma


Patrz:karioplazma

Źródła:

SJP.pl

Kariosom

chromatynowe jąderko


Źródła:

SJP.pl

Kariota

palma z tropikalnych obszarów Azji i Oceanii


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karioty

palma z tropikalnych obszarów Azji i Oceanii


Źródła:

SJP.pl

Kariotyp

pełny zestaw chromosomów komórki somatycznej organizmu


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) biol. zestaw chromosomów właściwy dla danego organizmu;


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kariowie

mieszkańcy Karii, historycznej krainy w południowo-zachodniej Azji Mniejszej


Źródła:

SJP.pl

Karit

rodzaj tworzywa sztucznego z uszlachetnionego węgla lub impregnowanego grafitu; stosowane m.in. do produkcji wykładzin i aparatury chemicznej


Źródła:

SJP.pl

Kark

tył szyi


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) anat. tylny fragment szyi powyżej grzbietu

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) pot. umięśniony mężczyzna, uważający swoją masę za największy atrybut


Kark – tylna część szyi znajdująca się między głową a grzbietem.

U niektórych ssaków, na przykład kotów, pod wpływem nacisku na kark zachodzi chwilowe zahamowanie ich aktywności ruchowej (PIBI), co pozwala matce na przenoszenie młodych chwytem zębami za kark. Istnieją badania na podstawie których stwierdzono, że spięcie skóry na karku dorosłego kota za pomocą spinacza może działać uspokajająco, jednak jest to kwestia indywidualna dla każdego osobnika i nie u każdego ten odruch zachodzi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kark.

skrót

 (1.1) = karkonoski


Źródła:

Wiktionary

Karkas

1. korpus cewki elektrycznej wykonany z materiału izolacyjnego;
2. pocisk zapalający o kształcie elipsoidalnym, używany w dawnej artylerii;
3. wykonany z drutu szkielet abażuru, kapelusza


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karkonoski

przymiotnik od: Karkonosze


przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący Karkonoszy, związany z Karkonoszami, pochodzący z Karkonoszy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karkonosze

najwyższy masyw górski Sudetów, występuje w Polsce i Czechach


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) geogr. pasmo górskie w Sudetach;


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karkopłetwe

o cechach karkopłetwych (rząd ryb)


Źródła:

SJP.pl

Karkopłetwy

o cechach karkopłetwych (rząd ryb)


Źródła:

SJP.pl

Karkosik

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Karkoszka

nazwisko


Karkoszka – część Wodzisławia Śląskiego, dawna wieś, obecnie należy do dzielnicy Jedłownik-Turzyczka-Karkoszka.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karkowski

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karkowy

przymiotnik od: kark


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z karkiem, dotyczący karku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karkołomniej

stopień wyższy od przysłówka: karkołomnie


Źródła:

SJP.pl

Karkołomność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co karkołomne – grożące śmiercią, kalectwem, połamaniem karku

 (1.2) przen. cecha czegoś, co jest daleko idące i oparte na kruchych przesłankach

 (1.3) przen. cecha czegoś, co jest bardzo śmiałe i niosące ryzyko niepowodzenia

 (1.4) przen. cecha czegoś, co jest najeżone skrajnymi trudnościami i bardzo skomplikowane


Źródła:

Wiktionary

Karkołomny

1. grożący śmiercią lub kalectwem; szaleńczy, ryzykancki;
2. bardzo śmiały i niosący ryzyko niepowodzenia; brawurowy, awanturniczy


przymiotnik

 (1.1) taki, który grozi śmiercią, kalectwem, połamaniem karku

 (1.2) przen. daleko idący, oparty na kruchych przesłankach

 (1.3) przen. bardzo śmiały i niosący ryzyko niepowodzenia

 (1.4) przen. najeżony skrajnymi trudnościami i bardzo skomplikowany


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karkut

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Karkóweczka

zdrobnienie od: karkówka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. od: karkówka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karkówka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. spoż. mięso z karku zwierzęcego;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Karkówkowy

→ karkówka


Patrz:karkówka

Źródła:

SJP.pl

Karl

imię męskie


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karleć

maleć, tracić zdolność wzrostu; karłowacieć


Źródła:

SJP.pl

Karli

niski, karłowaty


przymiotnik

 (1.1) dotyczący karła

 (1.2) niewielkiego wymiaru; o małych rozmiarach

 (1.3) przen. o niedużym znaczeniu


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karlica

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) osoba płci żeńskiej o niedoborze wzrostu;


Źródła:

Wiktionary

Karliczek

zdrobnienie od: karlica


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. zdrobn. od Karlik


Karliczek ("Microchera albocoronata") – gatunek małego ptaka z rodziny kolibrowatych (Trochilidae). Występuje w Ameryce Centralnej. Nie jest zagrożony wyginięciem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karliczka

zdrobnienie od: karlica


Źródła:

SJP.pl

Karlik

nietoperz z rodziny mroczkowatych


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Pipistrellus|Kaup|ref=tak., rodzaj ssaków z podrodziny mroczków;

 (1.2) pot. zool. nietoperz z rodzaju karlików (1.1)

 (1.3) syst. icht. nazwa systematyczna|Trisopterus minutus|Linnaeus|ref=tak., gatunek jadalnej ryby morskiej z rodziny dorszowatych;

 (1.4) pot. icht. ryba z gatunku karlików (1.3)

 (1.5) herp. afrykańska żaba z gatunku nazwa systematyczna|Hymenochirus boettgeri|ref=tak.;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karlikowo

dzielnica Sopotu


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karlikowski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Karlikowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Karlika lub z nim związany


przymiotnik dzierżawczy

 (1.1) rzad. należący do karlika

przymiotnik relacyjny

 (2.1) rzad. związany z karlikiem, dotyczący karlika

przymiotnik jakościowy

 (3.1) rzad. charakterystyczny dla karlika, mający cechy karlika


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karlin

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Karlinianin

mieszkaniec Karlina (miasta w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Karlinianka

mieszkanka Karlina (miasta w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Karlino

miasto w Polsce


rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Polsce;


}|-

Karlino ( Körlin an der Persante) – miasto w północno-zachodniej Polsce, w województwie zachodniopomorskim, w powiecie białogardzkim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Karlino.

Miasto ma 5507 mieszkańców (30 czerwca 2022).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karlista

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) polit. zwolennik karlizmu, tradycjonalistycznego i prokatolickiego ruchu politycznego w Hiszpanii;


Źródła:

Wiktionary

Karlistka

→ karlista


Patrz:karlista

Źródła:

SJP.pl

Karlistowski

→ karlista


przymiotnik relacyjny

 (1.1) polit. związany z ruchem karlistów


Patrz:karlista

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karliński

przymiotnik od: Karlino


Źródła:

SJP.pl

Karlowarski

przymiotnik od: Karlowe Wary (miasto w Czechach; Karlovy Vary; dawna nazwa: Karlsbad, przymiotnik: karlsbadzki)


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Karlowymi Warami, dotyczący Karlowych Warów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karlowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Karla lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Karlsbad

dawna nazwa miasta w Czechach, obecnie: Karlowe Wary


Karlsbad – gmina w Niemczech, w kraju związkowym Badenia-Wirtembergia, w rejencji Karlsruhe, w regionie Mittlerer Oberrhein, w powiecie Karlsruhe. Leży ok. 15 km na południowy wschód od Karlsruhe.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karlsbadzki

przymiotnik od: Karlsbad (miasto w Czechach, obecna nazwa: Karlowe Wary, Karlovy Vary; przymiotnik: karlowarski)


Źródła:

SJP.pl

Karlskrona

[czytaj: kalskru:na] miasto portowe w południowej Szwecji


Karlskrona – miasto w południowej Szwecji, ośrodek administracyjny regionu Blekinge i gminy Karlskrona, port wojenny nad Morzem Bałtyckim.

Port Marynarki Wojennej w Karlskronie znajduje się na liście światowego dziedzictwa UNESCO.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karlsruhe

miasto w Niemczech


rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w południowo-zachodnich Niemczech, w kraju związkowym Badenia-Wirtembergia;


Karlsruhe – miasto na prawach powiatu w południowo-zachodnich Niemczech, w kraju związkowym Badenia-Wirtembergia. Siedziba rejencji Karlsruhe, regionu Mittlerer Oberrhein oraz powiatu Karlsruhe, do którego miasto jednak nie należy. Leży na Nizinie Górnoreńskiej, nad rzekami Ren, Alb i Pfinz, na wysokości 115 m.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karlsson

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karlus

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. przystojny chłopak

 (1.2) gw-pl|Górny Śląsk. chłopiec, kawaler

 (1.3) daw. gw-pl|Śląsk Cieszyński. obraź. mężczyzna


Źródła:

Wiktionary

Karm

pokarm dla zwierząt; karma


forma rzeczownika.

 (1.1) D. lm. od: karma


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karma

1. pokarm dla zwierząt; pasza;
2. w indyjskich religiach i indyjskiej filozofii: suma uczynków człowieka, decydująca o charakterze następnej inkarnacji; karman


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zootechn. pokarm dla zwierząt

 (1.2) rel. w hinduizmie, buddyzmie i dżinizmie: przeszłe czyny i zamiary mające wpływ na przyszłość czującej istoty (np. człowieka) i jej następne wcielenia;


Karma (lub karman, sanskr. कर्म, pali. kamma, chiń. 業 "yè", kor. 업 "ǒp"; jap. "gō"; wiet. "nghiệp") – w buddyzmie, hinduizmie i religiach dharmicznych jest to przyczyna – rozumiana w sensie prawa przyczyny i skutku.

Filozoficzne wyjaśnienie karmy różni się pomiędzy tradycjami, jednak główna idea głosi, że czyny tworzą przyszłe doświadczenia i przez to każdy jest odpowiedzialny za własne życie, cierpienie i szczęście, jakie sprowadza na siebie i innych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karman

w indyjskich religiach i indyjskiej filozofii: suma uczynków człowieka popełnionych za życia, decydująca o charakterze następnej inkarnacji; karma


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy

 (1.1) rel. w hinduizmie, buddyzmie i dżinizmie: przeszłe czyny i zamiary mające wpływ na przyszłość czującej istoty (np. człowieka) i jej następne wcielenia;

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) białystok. portfel


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karmaniola

carmagnola;
1. nazwa pieśni rewolucyjnej i tańca z czasów Rewolucji Francuskiej
2. płaszcz z długim kołnierzem, noszony przez rewolucjonistów francuskich w okresie Wielkiej Rewolucji


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) francuska marszowa pieśń rewolucyjna, grywana też w czasie egzekucji;

 (1.2) choreogr. taniec z okresu rewolucji francuskiej wykonywany przy wtórze karmanioli (1.1)

 (1.3) krótki płaszcz z dużym kołnierzem noszony przez francuskich rewolucjonistów


Karmaniola (fr. "Carmagnole", od Carmagnola, miasta we Włoszech) – taniec z okresu Wielkiej Rewolucji Francuskiej wykonywany przy wtórze pieśni rewolucyjnej z 1792 o tej samej nazwie.

Opis tańca został umieszczony w "Opowieści o dwóch miastach" Charlesa Dickensa. Do Karmanioli odwoływał się też m.in. Anatole France w powieści o rewolucji francuskiej pt. "Bogowie łakną krwi".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karmazyn

1. intensywnie czerwony kolor,
2. tkanina ceniona dawniej w intensywnie czerwonym kolorze


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) barwa intensywnie czerwona

 (1.2) tkanina w kolorze karmazynu (1.1)

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) daw. szlachcic, który mógł nosić karmazynowy żupan

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (3.1) icht. atlantycka ryba podobna do okonia;

 (3.2) zool. rasa kur;


Zobacz też: karmazyn – ryba oraz karmazyn – kura.

Karmazyn – odcień ciemnej czerwieni z niewielką domieszką błękitu. Tradycyjnie określany jako kolor krwi żylnej (ciemnej) w przeciwieństwie do szkarłatu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karmazynek

przedstawiciel jednego z gatunków ryb z rzędu skorpenokształtnych


Źródła:

SJP.pl

Karmazynka

1. szaro-brązowy motyl z rodziny sówkowatych; wstęgówka karmazynka;
2. amerykańska rasa kur


Źródła:

SJP.pl

Karmazynkowy

przymiotnik od: karmazynek


Źródła:

SJP.pl

Karmazynowy

przymiotnik od: karmazyn


przymiotnik

 (1.1) intensywnie czerwony


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karmel

1. słodka, rozciągliwa masa uzyskiwana przez ogrzewanie cukru
2. zakon karmelitański


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) spoż. brązowy barwnik spożywczy, otrzymywany przez ogrzewanie cukru, sacharozy lub glukozy, używany jako dodatek do słodyczy, deserów i piwa

 (1.2) rel. klasztor zakonu karmelitów lub karmelitanek


Karmel (tzw. cukier palony, E150) – masa powstająca w wyniku podgrzewania cukru spożywczego lub innych węglowodanów, w wyniku czego uzyskuje brązową (karmelową) barwę i charakterystyczny zapach. Po ostygnięciu przybiera szklistą postać i może być składnikiem potraw, używany do dekoracji potraw oraz jako dodatek barwiący.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karmelarka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cuk. zaw. cukierniczka wytwarzająca karmel na słodycze


Źródła:

Wiktionary

Karmelarnia

dział zakładu, w którym przygotowuje się karmel na cukierki


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) dział produkcyjny w fabryce słodyczy, w którym wytwarza się karmel


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karmelarski

przymiotnik od: karmelarz


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z karmelarstwem, dotyczący karmelarstwa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karmelarstwo

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) cuk. przygotowywanie karmelu na cukierki i lizaki

 (1.2) zaw. zawód wykonywany przez karmelarzy


Źródła:

Wiktionary

Karmelarz

osoba przygotowująca masę na karmelki, zajmująca się wyrobem karmelu


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) cuk. zaw. cukiernik wytwarzający karmel na słodycze


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karmelek

cukierek z karmelu twardy lub nadziewany


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) cukierek z karmelu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karmelici

Karmelici (pełna nazwa: Zakon Braci Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel, po łac. "Ordo fratrum Beatae Virginis Mariae de monte Carmel"; skrót: OCarm) – mendykancki katolicki zakon kontemplacyjno-czynny. Z racji swojego mendykanckiego charakteru karmelici nie tworzą tradycyjnego zakonu mniszego i nie są mnichami osiadłymi na stałe w jednym klasztorze, lecz braćmi zakonnymi (ang. "friars").


Źródła:

Wikipedia

Karmelicki

związany z karmelitą; karmelitański


przymiotnik

 (1.1) odnoszący się do męskiego zakonu karmelitów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karmelita

nazwisko


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) zakonnik z zakonu karmelitańskiego


Karmelita – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie nakielskim, w gminie Kcynia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karmelitanka

członkini katolickiego zakonu żeńskiego; karmelitka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rel. zakonnica z zakonu karmelitańskiego


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karmelitanki

członkini katolickiego zakonu żeńskiego; karmelitka


Źródła:

SJP.pl

Karmelitański

związany z karmelitą; karmelicki


przymiotnik

 (1.1) rel. związany z Karmelem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karmelitka

→ karmelita


Patrz:karmelita

Źródła:

SJP.pl

Karmelitki

→ karmelita


Patrz:karmelita

Źródła:

SJP.pl

Karmelizacja

rozpad cukru pod wpływem ciepła


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cuk. kulin. proces rozkładu cukru pod wpływem ciepła;


Karmelizacja – proces nieenzymatycznego ciemnienia żywności, spowodowany powstawaniem karmelu, w wyniku poddawania cukru działaniu wysokiej temperatury. Karmelizacja służy nadaniu pożądanej barwy i zapachu m.in. produktom piekarskim, słodyczom i ziarnom kawy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karmelizacyjny

przymiotnik od: karmelizacja


Źródła:

SJP.pl

Karmelizować

rozkładać cukier przez jego prażenie


Źródła:

SJP.pl

Karmelki

cukierek z karmelu twardy lub nadziewany


Źródła:

SJP.pl

Karmelkowaty

podobny do karmelków


Źródła:

SJP.pl

Karmelkowy

przymiotnik od: karmelek


przymiotnik relacyjny

 (1.1) kulin. spoż. dotyczący karmelków, związany z karmelkami

przymiotnik jakościowy

 (2.1) mający kolor żółtobrązowy, taki jak kolor karmelu

 (2.2) pejor. przesłodzony, zbyt miły


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karmelowy

przymiotnik od: karmel


przymiotnik relacyjny

 (1.1) kulin. spoż. dotyczący karmelu, zawierający karmel, zrobiony z karmelu

przymiotnik jakościowy

 (2.1) mający kolor żółtobrązowy, taki jak kolor karmelu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karmelówka

domowa wódka produkowana ze spirytusu z dodatkiem karmelu; przepalanka, alembik


Źródła:

SJP.pl

Karmen

imię żeńskie


Źródła:

SJP.pl

Karmenadel

rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) reg-pl|Lwów. kotlet cielęcy z kostką

 (1.2) gw-pl|Cieszanów. zraz

 (1.3) gw-pl|Bukowina. kotlet schabowy


Źródła:

Wiktionary

Karmenta

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) mitrzym. starorzymska bogini płodności;


Karmenta (także Karmentis, Carmenta, Nikostrate, Temis, Telpusa, Timandra, Postuersa, Prorsa, łac. Carmentis, od "carmen" ‘magiczne zaklęcie’, ‘pieśń’) – w mitologii rzymskiej nimfa arkadyjska, kamena, wieszczka, bogini płodności.

Uchodziła za córkę greckiego boga Ladona. Uważano ją za matkę lub żonę Ewandra. Przed przybyciem do Italii miała w swojej ojczyźnie nosić imię Nikostrate, Temis, Timandra lub Telpusa.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Karmia

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. karma, pokarm dla zwierząt

 (1.2) stpol. śrpol. pokarm, posiłek, pożywienie

 (1.3) śrpol. przen. to, co się często robi


Źródła:

Wiktionary

Karmiak

worek z paszą zakładany koniowi na pysk


Źródła:

SJP.pl

Karmiciel

przestarzałe: osoba, która karmi, dostarcza pożywienia; żywiciel


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba, która stale karmi, dostarcza pożywienie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karmicielka

kobieta dostarczająca pożywienia


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta, która stale karmi, dostarcza pożywienie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karmiczny

w filozofii hinduistycznej: wynikający z karmy, uczynków z poprzedniego wcielenia, decydujących o losie w aktualnej inkarnacji


przymiotnik

 (1.1) rel. / filoz. związany z karmą, dotyczący karmy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karmidełko

1. szklane pływające urządzenie do karmienia ryb akwariowych;
2. zdrobnienie od: karmidło


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) zdrobn. od: karmidło

 (1.2) małe karmidło


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karmidło

urządzenie automatycznie napełniające koryta zwierząt paszą z zasobników


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) pojemnik, w którym daje się jedzenie zwierzętom


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karmienie

dawać jeść, żywić


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|karmić., nazwa czynności bezpośredniego podawania żywności


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karmik

wieprz tuczony, przeznaczony na mięso; karmnik


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) roln. tuczone prosię, przeznaczone na mięso


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karmin

1. barwnik otrzymywany z koszenili
2. kolor jaskrawoczerwony


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) odcień intensywnej, głębokiej czerwieni

 (1.2) barwnik lub pigment w odcieniu karminu (1.1)


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karminadel

śląski kotlet mielony przygotowywany tradycyjnie z mięsa wieprzowego; karbinadel


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kulin. kotlet mielony;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karminować

przestarzale: barwić usta, policzki na kolor karminu


Źródła:

SJP.pl

Karminowi

forma przymiotnika.

 (1.1) M. i W. mos. lm. od: karminowy

forma rzeczownika.

 (2.1) C. lp. od: karmin


Źródła:

Wiktionary

Karminowoczerwony

czerwony o karminowym odcieniu


Źródła:

SJP.pl

Karminowowiśniowy

wiśniowy o karminowym odcieniu


Źródła:

SJP.pl

Karminowy

książkowo: mający barwę karminu, intensywnie czerwony; jaskrawoczerwony, szkarłatny, karmazynowy, krwawoczerwony


przymiotnik

 (1.1) mający kolor czerwony, taki jak kolor karminu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karminówka

wstęgówka karminówka - gatunek motyla z rodziny mrocznicowatych


Źródła:

SJP.pl

Karmisko

1. specjalnie przygotowane miejsce, w którym wykłada się karmę dla zwierzyny leśnej;
2. miejsce wysypywania karmy dla ryb w stawach rybnych; żerowisko ryb


Źródła:

SJP.pl

Karmiąca

kobieta będąca w czasie karmienia dziecka piersią


Źródła:

SJP.pl

Karmić

dawać jeść, żywić


czasownik przechodni niedokonany (dk. nakarmić)

 (1.1) dostarczać jedzenia, dawać pożywienie, żywić kogoś

 (1.2) (u samic ssaków) żywić potomstwo własnym mlekiem

czasownik zwrotny niedokonany karmić się (dk. nakarmić się)

 (2.1) dostarczać sobie posiłku

 (2.2) żywić siebie nawzajem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karmniczek

zdrobnienie od: karmnik


Źródła:

SJP.pl

Karmnik

1. mała drewniana konstrukcja, w której wykłada się pokarm dla ptaków;
2. worek z paszą nakładany na głowę konia;
3. część chlewu, przeznaczona do tuczenia wieprzy;
4. wieprz tuczony, przeznaczony na mięso; karmik


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) ornit. drewniana konstrukcja do karmienia ptaków

 (1.2) naczynie do karmienia zwierząt

 (1.3) zootechn. część chlewu z przeznaczeniem do tuczenia świń

 (1.4) hipol. worek z paszą nakładany na głowę konia

 (1.5) zootechn. tuczony wieprz

 (1.6) bot. rodzaj roślin z rodziny goździkowatych;

 (1.7) bot. roślina z rodzaju karmników (1.6)


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karmnikowy

przymiotnik od: karmnik


Źródła:

SJP.pl

Karmny

o zwierzęciu hodowlanym: tuczony na ubój; opasowy, tuczny


przymiotnik

 (1.1) o zwierzęciu hodowlanym: obficie karmiony z przeznaczeniem na ubój


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karmonada

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Poznań. schab


Źródła:

Wiktionary

Karmowy

→ karma (pożywienie dla zwierząt); paszowy


Źródła:

SJP.pl

Karmuazować

w jubilerstwie: otaczać drogi kamień mniejszymi kamieniami


Źródła:

SJP.pl

Karmówka

karma dla zwierząt terrariowych


Źródła:

SJP.pl

Karnacja

1. koloryt skóry; cera;
2. w malarstwie: tonacja barw nadawana ciału ludzkiemu


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) koloryt skóry człowieka

 (1.2) inform. wygląd programu komputerowego itp.;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karnak

miejscowość w Górnym Egipcie


Karnak, arab. الكرنك, egip. Ipet-sut – "„Najbardziej Dobrane z Miejsc”" – miasto w Górnym Egipcie, w muhafazie Luksor, na wschodnim brzegu Nilu, 2,5 km na północ od Luksoru. W starożytności miejscowość była częścią Teb, a obecnie postrzegana jest przez wielu jako część Luksoru, jako że obie miejscowości tworzą zwarty zespół miejski.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karnal

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) kapturek zakładany sokołowi przez sokolnika dla ograniczenia agresywności


Karnal (hindi करनाल) – miasto indyjskie położone w dystrykcie Karnal, stan Hariana. 223 000 mieszkańców (2003).

Ośrodek przemysłu (głównie przemysł spożywczy, obuwniczy, maszynowy, włókienniczy) i handlowo usługowy dla okolicznych regionów rolniczych (uprawa głównie zbóż, bawełny).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Karnalit

minerał, uwodniony chlorek potasu i magnezu, stosowany głównie jako nawóz potasowy


Karnalit – uwodniony podwójny chlorek potasu i magnezu o wzorze KCl·MgCl2·6H2O, krystalizujący w układzie rombowym.

Tworzy zbite drobnokrystaliczne skupienia, twardość wynosi 2–2,9, jest bezbarwny lub zabarwiony na czerwono, żółto lub brunatno. Połysk szklisty, ale kryształy dzięki dużej higroskopijności łatwo matowieją na powietrzu, a niezabezpieczone szybko się rozpuszczają. W smaku gorzki. Towarzyszą mu najczęściej halit, sylwin oraz anhydryt.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karnalitowy

przymiotnik od: karnalit


Źródła:

SJP.pl

Karnas

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Karnasiewicz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Karnataka

stan w południowych Indiach


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. południowoindyjski stan ze stolicą w Bangalore


Karnataka (hindi कर्नाटक, trb.: "Karnataka", trl.: "Karnāṭaka"; kannada ಕರ್ನಾಟಕ; ang. "Karnataka") – stan leżący na południu Indii, przed rokiem 1973 nosił nazwę "Mysore" po tym, jak powstał z wcześniej istniejącego na jego obszarze królestwa o tej samej nazwie w 1950 r.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karnauba

naturalny wosk roślinny z liści kopernicji; carnauba


Karnauba (łac. "Cera Carnauba") – naturalny wosk roślinny pozyskiwany z liści palmy – kopernicji woskodajnej "Copernicia cerifera", rosnącej w Brazylii. Wydziela się w postaci drobnych łusek na liściach palmowych z których, po ich zasuszeniu jest strząsany (z wydajnością ok. 8–10 g z pojedynczego liścia).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karnawalizacja

Karnawalizacja – termin literaturoznawczy odwołujący się do ludowej kultury śmiechu i tradycji karnawału, oznaczający zawieszenie lub zakwestionowanie normalnie rządzących światem praw i oficjalnych hierarchii w ramach utworu literackiego. Pojęcie to zostało wprowadzone do nauki o literaturze przez Michaiła Bachtina w książce: "Problemy poetyki Dostojewskiego" w 1929 roku, a następnie rozwinięte w 1969 roku w pracy "Twórczość Franciszka Rabelais'go a kultura ludowa średniowiecza i renesansu".


Źródła:

Wikipedia

Karnawał

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) okres od święta Trzech Króli (albo od Bożego Narodzenia, albo od Nowego Roku) do Środy Popielcowej, w czasie którego urządzane są zabawy, bale, maskarady i pochody;

 (1.2) zabawy w czasie karnawału (1.1)

 (1.3) w krajach Ameryki Łacińskiej i Południowej pochody i masowe zabawy pod koniec karnawału (1.1) na ulicach miast


Karnawał, zapusty – okres zimowych balów, maskarad, pochodów i zabaw. Rozpoczyna się najczęściej w dniu Trzech Króli, a kończy we wtorek przed Środą Popielcową, która oznacza początek wielkiego postu i oczekiwania na Wielkanoc.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Karnawałowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) świętowanie karnawału


Źródła:

Wiktionary

Karnawałować

czasownik

 (1.1) rzad. bawić się w czasie trwania karnawału


Źródła:

Wiktionary

Karnawałowicz

uczestnik karnawału


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pot. osoba biorąca udział w karnawałowej zabawie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karnawałowy

przymiotnik od: karnawał


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z karnawałem, dotyczący karnawału, używany, odbywający się, pojawiający się, zakładany w okresie karnawału


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karnecik

zdrobnienie od: karnet


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od karnet


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karnecikowy

przymiotnik od: karnecik


Źródła:

SJP.pl

Karnegia

karnegia olbrzymia - drzewiasty kaktus o jadalnych owocach, rosnący w Kalifornii; saguaro


Źródła:

SJP.pl

Karneol

minerał, odmiana chalcedonu; krwawnik, karniol (dawniej)


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) miner. półszlachetny (kolekcjonerski i ozdobny) kamień, odmiana chalcedonu (krzemionki), o charakterystycznej barwie od pomarańczowej przez czerwonobrązową aż po ceglastą


Karneol, karniol – gemmologiczna nazwa czerwonej, półprzezroczystej odmiany chalcedonu.

Nazwa „karneol” (łac. "carneolus") pochodzi prawdopodobnie ze starofrancuskiego "cornele" = owoc derenia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karneolowy

→ karneol


Patrz:karneol

Źródła:

SJP.pl

Karnes

1. ozdoba architektoniczna w postaci wąskiej listwy, mającej w przekroju kształt litery S
2. hebel z zębami do wycinania fug w gzymsach


Źródła:

SJP.pl

Karnet

1. bilet z opłaconymi wejściami na kilka imprez rozrywkowych lub opłaconym przejazdem środkami komunikacji publicznej przez jakiś okres;
2. dawniej: mały notes do zapisywania przez kobiety kolejności tancerzy na balu


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) książk. bilet wstępu na cykl imprez rozrywkowych lub na kilka przejazdów środkami komunikacji publicznej, wyciągami narciarskimi itp.; karta lub bloczek z kuponami na poszczególne wejścia

 (1.2) hist. damski notesik służący dawniej kobietom do wpisywania kolejności tańców i partnerów podczas balu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karnetowicz

posiadacz karnetu


Źródła:

SJP.pl

Karnetowiczka

posiadaczka karnetu


Źródła:

SJP.pl

Karnetowy

przymiotnik od: karnet


Źródła:

SJP.pl

Karniaczek

zdrobnienie od: karniak


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od karniak


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karniak

kieliszek wódki dawany, za karę, osobie, która spóźniła się na przyjęcie


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) pot. żart. kieliszek wódki dla spóźnionego

 (1.2) środ. sport. rzut karny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karnice

nazwa wielu wsi w Polsce


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karnicki

przymiotnik od: Karnice


Karnicki ("Kroschnitzky", "Wczele odmiana Karnicki") – polski herb szlachecki odmiana herbu Wczele.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karniej

stopień wyższy od przysłówka: karnie


Źródła:

SJP.pl

Karniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: karny


Źródła:

SJP.pl

Karnieszewice

Karnieszewice (niem. "Karnkewitz") – wieś sołecka w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie koszalińskim, w gminie Sianów, 5,5 km na północny wschód od Sianowa, 1 km na północ od drogi nr 6 (Szczecin-Gdańsk) oraz 2 km na południowy wschód od linii kolejowej nr 202 (Koszalin-Słupsk; najbliższa stacja Skibno, 3 km na zachód).


Źródła:

Wikipedia

Karniewo

nazwa dwóch wsi w Polsce


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karniewski

przymiotnik od: Karniewo


Źródła:

SJP.pl

Karnik

potocznie o specjaliście od prawa karnego


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) geol. pierwszy, najstarszy wiek późnego triasu, trwający 228,7 – 216,5 milionów lat temu;


Karnik − w stratygrafii piętro górnego triasu w eratemie mezozoicznym, trwające w zależności od przyjmowanego podziału triasu od około 10 do około 12 milionów lat. Dokładny czas jego trwania jest przedmiotem sporów. Do 2012 roku Międzynarodowa Komisja Stratygrafii przyjmowała, że karnik rozpoczął się około 228,7 milionów lat temu a zakończył 216,5 ± 2,0 mln lat temu; w roku 2013 Komisja poprawiła datowanie na ok. 237–227 milionów lat temu. Młodsze piętro od ladynu a starsze od noryku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karniol

dawniej: karneol (minerał, odmiana chalcedonu); krwawnik


Źródła:

SJP.pl

Karniowice

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Karniowski

przymiotnik

 (1.1) odnoszący się do miasta Karniów


Źródła:

Wiktionary

Karnista

ktoś obeznany w prawie karnym


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) praw. specjalista z zakresu prawa karnego


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karnistka

→ karnista


Patrz:karnista

Źródła:

SJP.pl

Karnistyczny

związany z prawem karnym (karnistyką)


Źródła:

SJP.pl

Karnisz

podłużny element umieszczany nad oknem, służący do mocowania firan, zasłon


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) drążek albo listwa nad drzwiami lub oknem służące do zawieszania portier, firanek, zasłon itp.


Karnisz (z fr. „corniche” – gzyms) – drążek lub listwa, zwykle zawieszona nad oknem, służąca do zawieszania firanek lub zasłon.

W miejsce karnisza można również zastosować tak zwany karnisz zabudowany.

Jest to element sztukaterii do wnętrz w postaci listwy maskującej szyny karniszowe lub zamontowane już karnisze nadokienne.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karniszowy

→ karnisz


Patrz:karnisz

Źródła:

SJP.pl

Karnity

wieś w Polsce


Karnity "( Karnitten)" – osada w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie ostródzkim, w gminie Miłomłyn, nad jeziorem Kocioł.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego.

Wieś położona jest około 13 km na zachód od Miłomłyna i około 27 km na północny zachód od Ostródy. Od nazwy wsi nazwano pobliskie Jezioro Karnickie. W roku 1973 jako majątek Karnity należały do powiatu morąskiego, gmina Zalewo, poczta Boreczno.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karnityna

organiczny związek chemiczny występujący w mięśniach


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) substancja pochodzenia naturalnego związana z procesem wytwarzania energii w organizmie


Karnityna (β-hydroksy-γ-trimetyloamoniomaślan), (CH3)3N+–CH2–CH(OH)–CH2–COO− – organiczny związek chemiczny o budowie betainowej, "N,N,N"-trimetylowa pochodna kwasu γ-amino-β-hydroksymasłowego (GABAOB). W organizmach jest syntetyzowany w wątrobie, nerkach i mózgu z aminokwasów (lizyny i metioniny) i pełni rolę w transporcie kwasów tłuszczowych z cytozolu do mitochondriów. Dość obficie występuje w mięśniach.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karnitynowy

→ karnityna


Patrz:karnityna

Źródła:

SJP.pl

Karniwor

potocznie:
1. dieta oparta na produktach pochodzenia zwierzęcego; dieta karniwora;
2. mięsożerca


Źródła:

SJP.pl

Karnizm

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) socjol. system przekonań, zachowań lub ideologia, która przyzwala człowiekowi na jedzenie określonych zwierząt

 (1.2) liter. ideologia żywego, zmysłowego ciała występująca w literaturze


Źródła:

Wiktionary

Karniów

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Czechach;

 (1.2) geogr. wieś w Polsce w województwie małopolskim, w powiecie krakowskim, w gminie Kocmyrzów-Luborzyca


Karniów lub Krnów ( Krnov, Jägerndorf, Carnovia) – miasto w powiecie Bruntal, w kraju morawsko-śląskim w Czechach, na Śląsku Opawskim, przy granicy z Polską, około 15 km od Głubczyc oraz 27 km od Prudnika, nad rzeką Opawą, 24 175 mieszkańców.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Karnkowski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Karnoprawny

odnoszący się do prawa karnego; prawnokarny


przymiotnik relacyjny

 (1.1) praw. odnoszący się do prawa karnego, dotyczący prawa karnego, związany z prawem karnym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karnoskarbowy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący przepisów kodeksu karnego skarbowego


Źródła:

Wiktionary

Karnotaur

rodzaj dinozaura z podrzędu teropodów


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) zool. paleont. nazwa systematyczna|Carnotaurus|ref=tak., rodzaj zauropsydów żyjących w późnej kredzie;

 (1.2) zool. paleont. nazwa systematyczna|Carnotaurus sastrei|ref=tak., gatunek z rodzaju karnotaur (1.1)

 (1.3) zool. zwierzę z gatunku karnotaur (1.2)


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karnotyt

minerał, uwodniony związek potasu, uranu i wanadu


Karnotyt – promieniotwórczy minerał z gromady minerałów uranylu; uwodniony wanadan uranylowo-potasowy.

Nazwa nadana na cześć francuskiego górnika i chemika Marie-Adolphe'a Carnota (1839–1920). Opisali go w 1899 r. Charles Friedel i Édouard Cumenge, którzy zidentyfikowali go w okazach z Roc Creek w hrabstwie Montrose, Kolorado, USA.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karnotyzacja

technika poprawy sprawności maszyn cieplnych poprzez przybliżenie ich cyklu termodynamicznego do cyklu Carnota


Karnotyzacja – technika poprawy sprawności rzeczywistych obiegów termodynamicznych poprzez stosowanie zabiegów przybliżających obieg do obiegu Carnota dla danych temperatur.

Do najczęściej spotykanych sposobów karnotyzacji zalicza się regenerację ciepła i przegrzew wtórny.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karnowski

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karnozaur

jurajski i kredowy mięsożerny teropod


Źródła:

SJP.pl

Karnozaury

jurajski i kredowy mięsożerny teropod


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karnozyna

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) dipeptyd zbudowany z aminokwasów: beta-alalniny i l-histydyny


Karnozyna – organiczny związek chemiczny, dipeptyd złożony z β-alaniny i histydyny. Występuje głównie w mięśniach.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Karność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co karne


Źródła:

Wiktionary

Karny

1. dotyczący kary
2. zdyscyplinowany, posłuszny


przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący kary, przewidujący zastosowanie kary, będący karą

 (1.2) praw. dotyczący karnistyki, związany z prawem karnym (1.1)

przymiotnik jakościowy

 (2.1) wdrożony do posłuszeństwa

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (3.1) sport. w niektórych grach: specyficzne ukaranie strony, która popełniła przewinienie, przez znaczne ułatwienie stronie poszkodowanej zdobycia bramki, punktu itp.;

 (3.2) żart. kieliszek wódki (zwykle większy), dawany do wypicia osobie spóźnionej na przyjęciu, podczas libacji itp.


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karnąć

potocznie: karnąć się - przejechać się pożyczonym rowerem, motocyklem lub samochodem


Źródła:

SJP.pl

Karo

1. dekolt w kształcie kwadratu;
2. kolor w kartach oznaczony przez czerwony romb; dzwonek;
3. karta koloru karo


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) karc. kolor w kartach oznaczony czerwonym rombem; karta tego koloru;

 (1.2) dekolt w kształcie kwadratu

przymiotnik

 (2.1) należący do kar (1.1)

forma rzeczownika.

 (3.1) W. lp. zob. kara.


Karo ( carreau – kwadracik, poduszka, czworokąt) – jeden z czterech kolorów w kartach typu francuskiego, oznaczony czerwonym rombem.

Odpowiednikiem kar w talii niemieckiej i szwajcarskiej są dzwonki, zaś w talii włosko-hiszpańskiej monety.

Pełna talia kart do gry w brydża zawiera 13 kart tego koloru, czyli karty numerowane 2–10, waleta, damę, króla i asa:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karo-Kari

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) rzad. kult. zabójstwo honorowe w Pakistanie


Źródła:

Wiktionary

Karob

1. gatunek zimozielonego drzewa z rodziny bobowatych; szarańczyn strąkowy, drzewo karobowe, chleb świętojański, ceratonia;
2. emulgator wykorzystywany w przemyśle spożywczym i farmaceutycznym; mączka chleba świętojańskiego


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) spoż. mączka z ziaren chleba świętojańskiego (szarańczynu strąkowego), dodatek spożywczy i substytut kakao, który nie zawiera teobrominy, kofeiny oraz alergenów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karobowy

→ karob


Patrz:karob

Źródła:

SJP.pl

Karoca

czterokołowy powóz kryty, bogato zdobiony, używany głównie na dworach królewskich i książęcych


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) hist. transp. historyczny pojazd konny o zamkniętej kabinie, osadzony na kołach, przeznaczony do przewozu osób zamożnych


Karoca (z carrozza) – szczególnie bogato zdobiony powóz kryty, rodzaj karety. Modny w okresie od XVI do XVIII wieku.

Początkowo pudło zawieszone było na skórzanych pasach, później na resorach i wyposażone w przeszklone okienka. W Polsce karoce pojawiły się za panowania króla Stefana Batorego.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karocki

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Karogniada

potocznie: klacz karogniadej (skarogniadej) maści; skarogniada


Źródła:

SJP.pl

Karogniady

o maści konia: zbliżony do karej, miejscami brunatny lub żółtawy; skarogniady


Źródła:

SJP.pl

Karol

imię męskie


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.;


Karol – imię męskie pochodzenia frankijskiego oznaczające człowieka mężnego lub wojownika. Staroskandynawskie znaczenie – „człowiek, mąż”. Imię jest również rozpowszechnione w krajach latynoskich.

W Polsce wśród imion nadawanych nowo narodzonym dzieciom, Karol w 2017 r. zajmował 33. miejsce w grupie imion męskich. W całej populacji Polaków Karol zajmował w 2017 r. 47. miejsce (159 590 nadań).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karola

imię żeńskie


Karola – żeński odpowiednik imienia Karol.

Karola imieniny obchodzi: 9 maja, 5 lipca i 4 października.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karolak

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karolcia

zdrobnienie od: Karolina (imię żeńskie); Karolka, Karolinka


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karolciny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Karolci lub z nią związany


Źródła:

SJP.pl

Karolczak

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karolczuk

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Karolczyk

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Karolczyny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Karolki lub z nią związany


Źródła:

SJP.pl

Karolek

roślina z rodziny baldaszkowatych; kminek zwyczajny


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) zdrobn. poufała forma męskiego imienia Karol


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karolewicz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Karolewo

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Karolewski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Karolin

przymiotnik dzierżawczy - należący do Karoli lub z nią związany


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karolina

imię żeńskie


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.;

 (1.2) geogr. hist. kolonia brytyjska w Ameryce Północnej, dziś dwa stany: Karolina Północna i Południowa

 (1.3) pot. jeden z dwóch stanów: Karolina Północna lub Południowa


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karoling

przedstawiciel dynastii Karolingów, zapoczątkowanej przez Pepina Małego (751 r.), w państwie Franków


Źródła:

SJP.pl

Karolingowie

przedstawiciel dynastii Karolingów, zapoczątkowanej przez Pepina Małego (751 r.), w państwie Franków


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karolinka

północnoamerykańska kaczka, występująca także w Europie


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ornit. nazwa systematyczna|Aix sponsa|ref=tak., gatunek kaczki pochodzący z Ameryki Północnej;


Karolinka ("Aix sponsa") – gatunek średniej wielkości ptaka wodnego z rodziny kaczkowatych (Anatidae). Zamieszkuje Amerykę Północną. Nie wyróżnia się podgatunków.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karoliny

1. archipelag w Mikronezji; Wyspy Karolińskie;
2. wieś w Polsce


Karoliny, Wyspy Karolińskie ( Caroline Islands) – rozległy archipelag w Mikronezji, położony w zachodniej części Oceanu Spokojnego, na północny wschód od Nowej Gwinei. Pod względem politycznym podzielony jest między dwa państwa: Sfederowane Stany Mikronezji (część wschodnia) i Republikę Palau (część zachodnia). Największą wyspą jest mikronezyjska Pohnpei, drugą co do wielkości jest Babeldaob w Palau. Większość wysp Karolinów to niskie, płaskie atole koralowe o niewielkiej części lądowej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karolińczyk

1. mieszkaniec Karoliny Południowej;
2. mieszkaniec Karoliny Północnej


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Karoliny Południowej

 (1.2) mieszkaniec Karoliny Północnej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karoliński

1. przymiotnik od: Karoliny, Karolina Południowa, Karolina Północna
2. dotyczący Karolingów, właściwy Karolingom


przymiotnik

 (1.1) geogr. związany z Karolinami, pochodzący z Karolinów

 (1.2) geogr. związany z Karoliną Północną lub Karoliną Południową, pochodzący z Karoliny Północnej lub Karoliny Południowej, występujący na terenie Karoliny Północnej lub Karoliny Południowej

 (1.3) hist. związany z Karolem Wielkim lub Karolingami

 (1.4) hist. związany z Karolem V Habsburgiem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karolka

roślina z rodziny baldaszkowatych; kminek zwyczajny


Źródła:

SJP.pl

Karolkowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Karolka lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Karolostwo

Karol z małżonką; Karolowie


Źródła:

SJP.pl

Karolowie

Karol z małżonką; Karolostwo


Źródła:

SJP.pl

Karolowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Karola lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Karolówka

wieś w Polsce


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karomierz

system kar pieniężnych


Źródła:

SJP.pl

Karonada

rodzaj działa okrętowego, używanego w XVIII i XIX wieku


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) hist. wojsk. dawne działo okrętowe o krótkiej lufie, strzelające ciężką amunicją na niewielką odległość;


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karosaż

ustawienie kół samochodowych w pozycji ukośnej względem osi


Źródła:

SJP.pl

Karoseria

nadwozie samochodu


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) wierzchnia część nadwozia pojazdu (najczęściej samochodu);

 (1.2) więz. zawieszenie kary


Zobacz też: Karoseria – polskie czasopismo.

Karoseria ( carrosserie) – konstrukcja samochodu, którą tworzy płyta podłogowa wraz z elementami strefy górnej. Zwykle składa się z płyty podłogowej, konstrukcji górnej stałej, która w środkowej części oparta jest na słupkach, dachu, komory silnika, komory bagażnika oraz części ruchomych, takich jak drzwi, maska czy pokrywa bagażnika. W przypadku pojazdów ramowych, płytę podłogową zastępuje rama nośna.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karoseryjny

przymiotnik od: karoseria


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z karoserią, dotyczący karoserii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karoshi

[czytaj: kaROszi] śmierć z przepracowania


Źródła:

SJP.pl

Karosz

koń czarnej maści, kary


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) koń karej maści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karota

1. wczesna odmiana marchwi; karotka;
2. zbieranie datków


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) bot. roln. odmiana marchwi z krótkim korzeniem

 (1.2) kulin. korzeń karoty (1.1)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karotaż

nauka zajmująca się badaniem fizycznych własności skał i procesów fizykochemicznych zachodzących w otworach wiertniczych; geofizyka wiertnicza


Karotaż (inaczej profilowanie, ang. well logging) – wiertniczy zespół badań geofizycznych, opartych na sprawdzaniu fizycznych własności skał tworzących ścianę otworu wiertniczego. Pierwszego profilowania dokonali w 1926 r. bracia Schlumberger.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karotażowy

przymiotnik od: karotaż


Źródła:

SJP.pl

Karoten

barwnik roślinny występujący m.in. w marchewce i pomidorach; karotyna


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) biochem. jeden ze związków organicznych z grupy węglowodorów nienasyconych stanowiących barwniki fotosyntetyczne o barwach od żółtej do czerwonej i prowitaminy witaminy A, występujących w wielu roślinach, m.in. marchwi;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karotenaza

enzym przetwarzający karoten na witaminę A


Źródła:

SJP.pl

Karotenoid

barwnik pochodzenia roślinnego lub zwierzęcego, będący źródłem witaminy A; karotenowiec


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) biochem. substancja z grupy organicznych związków chemicznych, żółtych, czerwonych, pomarańczowych i różowych barwników roślinnych, które stanowią naturalne przeciwutleniacze;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karotenoidowy

przymiotnik od: karotenoid


Źródła:

SJP.pl

Karotenowiec

barwnik pochodzenia roślinnego lub zwierzęcego, będący źródłem witaminy A; karotenoid


Źródła:

SJP.pl

Karotenowy

→ karoten


Patrz:karoten

Źródła:

SJP.pl

Karotka

1. wczesna odmiana marchwi; karota;
2. korzeń tej rośliny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) bot. roln. odmiana marchwi z krótkim korzeniem

 (1.2) kulin. korzeń karotki (1.1)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karotkowy

→ karotka


Patrz:karotka

Źródła:

SJP.pl

Karotować

dawniej:
1. natrętnie wyłudzać pieniądze;
2. kwestować - zbierać datki na cele dobroczynne


Źródła:

SJP.pl

Karotyna

barwnik roślinny występujący m.in. w marchewce i pomidorach; karoten


Źródła:

SJP.pl

Karotynowy

przymiotnik od: karotyna


Źródła:

SJP.pl

Karownik

środowiskowo: pracownik przewożący ciężary wozem lub taczką


Źródła:

SJP.pl

Karowy

należący do koloru w kartach oznaczonego czerwonym rombem; karo


Źródła:

SJP.pl

Karoń

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karp

ryba z rodziny karpiowatych


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) icht. nazwa systematyczna|Cyprinus carpio|ref=tak., ryba słodkowodna z rodziny karpiowatych, hodowlana;


Karp ("Cyprinus carpio") – gatunek słodkowodnej ryby z rodziny karpiowatych (Cyprinidae). Hodowany i poławiany na dużą skalę jako ryba konsumpcyjna.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karpa

1. pniak i korzenie pozostałe po ścięciu drzewa; karcz;
2. podziemny pęd u niektórych roślin wieloletnich; kłącze


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) dendr. leśn. pozostałość po ściętym lub powalonym drzewie, czyli pień wraz z korzeniami, który pozostaje w ziemi po usunięciu pnia nadziemnego

 (1.2) bot. ogrod. część podziemna rośliny wieloletniej, z której wyrastają pędy i korzenie


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karpacki

1. → Karpaty;
2. → Karpacz; karpaczański


przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący Karpat, związany z Karpatami, pochodzący z Karpat

 (1.2) dotyczący Karpacza, związany z Karpaczem, pochodzący z Karpacza


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karpackość

→ karpacki


Patrz:karpacki

Źródła:

SJP.pl

Karpacz

miasto w województwie dolnośląskim


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Polsce;


Karpacz (do 1945 r. Krummhübel), Karpač – miasto w województwie dolnośląskim, w powiecie karkonoskim. Położone w Sudetach Zachodnich, w dolinie rzeki Łomnicy. Prawa miejskie posiada od 1 stycznia 1960 r.

Historycznie leży na Dolnym Śląsku. W latach 1945–1954 siedziba wiejskiej gminy Karpacz. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do województwa jeleniogórskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karpaczanin

mieszkaniec Karpacza


Źródła:

SJP.pl

Karpaczanka

mieszkanka Karpacza


Źródła:

SJP.pl

Karpaczański

→ Karpacz; karpacki


Źródła:

SJP.pl

Karpatka

rodzaj ciasta z kremem budyniowym


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cuk. spoż. rodzaj ciasta przekładanego masą budyniową lub kremową przynajmniej z jedną warstwą ciasta parzonego na wierzchu, które podczas pieczenia tworzy charakterystyczne fale;


Karpatka – wyrób cukierniczy w postaci dwóch blatów ciasta przełożonych kremem russel, kremem półtłustym śmietankowym lub np. gęstym, bezjajecznym budyniem wzbogaconym stopionym masłem. Według podręczników do gastronomii dolny blat przyrządza się z ciasta kruchego, a górny z ciasta parzonego. Podobnie definiują karpatkę słowniki języka polskiego. Jednakowoż popularne są – także wśród cukierników – karpatki na spodzie z ciasta parzonego.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karpatkowy

→ karpatka


Patrz:karpatka

Źródła:

SJP.pl

Karpatski

dawniej: karpacki


Źródła:

SJP.pl

Karpaty

góry w Europie, występujące w Rumunii, Czechach, Polsce, Austrii, na Słowacji, Ukrainie i Węgrzech


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) geogr. łańcuch górski w środkowej Europie;


Karpaty (51-54) ( Kárpátok; Carpați; ukr. i serb. Карпати; rus. Карпаты; cz. i Karpaty; Karpaten) – łańcuch górski w środkowej Europie (jeden z największych w tej części świata), ciągnący się łukiem przez terytoria ośmiu krajów: Austrii, Czech, Polski, Słowacji, Węgier, Ukrainy, Rumunii i Serbii. Najwyższy szczyt Gerlach ma wysokość 2655 m n.p.m.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karpentaria

zatoka na Morzu Arafura pomiędzy Ziemią Arnhema a Półwyspem Jork


Źródła:

SJP.pl

Karpeta

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Karpi

przymiotnik od: karp; karpiowy


Źródła:

SJP.pl

Karpiak

nazwisko


Karpiak – wzniesienie o wysokości 782 m n.p.m. w południowo-zachodniej Polsce, w Sudetach Wschodnichch, w Górach Złotych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karpiarka

wędkarka niezabijająca złowionych ryb, umożliwiająca rybie uwolnienie się i przeżycie w warunkach jej środowiska


Źródła:

SJP.pl

Karpiarz

wędkarz niezabijający złowionych ryb, umożliwiający rybie uwolnienie się i przeżycie w warunkach jej środowiska


Źródła:

SJP.pl

Karpiel

1. dwuletnia roślina pastewna z rodziny krzyżowych; brukiew;
2. gwarowe, pogardliwe określenie starszego człowieka


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) reg-pl|Kraków. brukiew


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karpierz

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) rzemieślnik, pracownik zajmujący się wykopywaniem z ziemi karp pozostałych po wycince drzew


Źródła:

Wiktionary

Karpieńcokształtne

rząd ryb promieniopłetwych obejmujący ponad 1000 gatunków; zębokarpie, zębokarpiokształtne


Karpieńcokształtne, zębokarpiokształtne, zębokarpie (Cyprinodontiformes) – rząd ryb promieniopłetwych (Actinopterygii), obejmujący ponad 1000 gatunków klasyfikowanych w rodzinach, które zestawiono w dwóch podrzędach:

Rodzina strumieniakowatych jest klasyfikowana przez niektórych biologów jako podrodzina Rivulinae – strumieniaki w rodzinie szczupieńczykowatych, a rodzaj "Nothobranchius" jest klasyfikowany w podrodzinie Aplocheilinae.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karpieńcokształtny

o cechach karpieńcokształtnych (rząd ryb)


Źródła:

SJP.pl

Karpieński

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Karpnem, dotyczący Karpna


Źródła:

Wiktionary

Karpik

zdrobnienie od: karp


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) zdrobn. od: karp


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karpikowy

przymiotnik od: karpik


Źródła:

SJP.pl

Karpina

drewno z korzeni i pniaków pozostałych po ścięciu drzewa; karpowina


Karpina – drewno części podziemnej drzewa wraz z pniakiem pozostałym po ścięciu.

Karpina sosnowa, która pozostawała w ziemi przez co najmniej 7 lat, używana jest do ekstrakcji żywicy lub destylacji rozkładowej (suchej destylacji drewna). Nosi ona nazwę karpiny przemysłowej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karpiniarz

robotnik zajmujący się wykopywaniem karp pozostałych po ścięciu drzewa i przygotowaniem ich do obróbki


Karpiniarz – robotnik zajmujący się wykopywaniem karp pozostałych po ścięciu drzewa i przygotowaniem ich do obróbki.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karpiokształtne

rząd ryb promieniopłetwych obejmujący ponad 3250 gatunków


Karpiokształtne (Cypriniformes) – rząd ryb promieniopłetwych (Actinopterygii), obejmujący ponad 3250 gatunków, głównie słodkowodnych. Najliczniejsza jest rodzina karpiowatych. Karpiokształtne są znane w zapisie kopalnym od eocenu. Naturalny zasięg ich występowania obejmuje Azję, Europę, Amerykę Północną i Afrykę. Na pozostałych kontynentach i w Nowej Zelandii zostały wprowadzone przez człowieka. Wiele gatunków z tego rzędu ma duże znaczenie gospodarcze.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karpiokształtny

o cechach karpiokształtnych (rząd ryb)


Źródła:

SJP.pl

Karpiowate

rodzina ryb kostnoszkieletowych, żyjących w wodach słodkich strefy umiarkowanej


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) syst. icht. nazwa systematyczna|Cyprinidae|Rafinesque|ref=tak., rodzina ryb z rzędu karpiokształtnych;


Karpiowate (Cyprinidae) – rodzina ryb karpiokształtnych. Jej przedstawiciele to głównie ryby słodkowodne, często akwariowe. Wiele gatunków ma duże znaczenie gospodarcze. Do karpiowatych zaliczane są m.in. karpie, karasie, amury, płocie i brzanki. Ozdobną formą hodowlaną zyskującą coraz większą popularność jest karp koi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karpiowaty

1. o cechach karpiowatych (rodzina ryb);
2. podobny do karpia


Źródła:

SJP.pl

Karpiowce

podrząd ryb promieniopłetwych z rzędu karpiokształtnych; Cyprinoidei


Źródła:

SJP.pl

Karpiowe

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) środ. dodatkowe wynagrodzenie w formie pieniężnej lub w postaci paczek, bonów towarowych itp. wypłacane w niektórych zakładach pracy przed świętami Bożego Narodzenia


Źródła:

Wiktionary

Karpiowiec

przedstawiciel podrzędu ryb promieniopłetwych z rzędu karpiokształtnych


Źródła:

SJP.pl

Karpiowy

przymiotnik od: karp; karpi


przymiotnik

 (1.1) związany z karpiem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karpiuk

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Karpiówka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) bud. płaska dachówka zakończona łukowo;


Karpiówka – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie kraśnickim, w gminie Kraśnik. Leży w odległości ok. 9 km od Kraśnika, sąsiaduje bezpośrednio z Stróżą-Kolonią.

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do ówczesnego województwa lubelskiego.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Karpiński

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karple

rodzaj obuwia przystosowanego do chodzenia po śniegu


Źródła:

SJP.pl

Karpniki

Karpniki (niem. "Fischbach") – wieś w Polsce, w województwie dolnośląskim, w powiecie karkonoskim, w gminie Mysłakowice.

Wieś położona jest u podnóża Krzyżnej Góry w Rudawach Janowickich, w Sudetach Zachodnich w dolinie Karpnickiego Potoku.


Źródła:

Wikipedia

Karpobrot

roślina zielna, kwitnący sukulent pochodzący z Afryki Południowej, uprawiany w celach ozdobnych; karpobrot szablasty


Źródła:

SJP.pl

Karpolog

botanik badający owoce roślin


Źródła:

SJP.pl

Karpologia

botanika: nauka zajmująca się owocami roślin, ich rozwojem, budową, fizjologią


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) bot. dział botaniki zajmujący się nasionami i owocami roślin;


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karpologiczny

→ karpologia


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z karpologią, dotyczący karpologii


Patrz:karpologia

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karpow

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Karpowicz

nazwisko, np. Tomasz Karpowicz, polski językoznawca


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karpowina

drewno z korzeni i pniaków pozostałych po ścięciu drzewa; karpina


Źródła:

SJP.pl

Karpyntel

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. techn. potencjometr


Źródła:

Wiktionary

Karraka

duży statek żaglowy pochodzenia portugalskiego; karaka


Źródła:

SJP.pl

Karrar

przestarzale, rzadko: biały marmur wydobywany w okolicach Carrary, miasta we Włoszech; karrara, karara, karar (rzadziej), marmur kararyjski, marmur karraryjski


Źródła:

SJP.pl

Karrara

przestarzale: biały marmur wydobywany w okolicach Carrary, miasta we Włoszech; karara, karar (rzadziej), karrar (rzadziej), marmur kararyjski, marmur karraryjski


Źródła:

SJP.pl

Karraryjski

1. przymiotnik od: Carrara (miasto we Włoszech); kararyjski;
2. marmur kararyjski - biały marmur wydobywany w okolicach Carrary, miasta we Włoszech; karrara, karara, karrar (rzadziej), karar (rzadziej), marmur kararyjski


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Carrarą, dotyczący Carrary


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karru

kraina geograficzna w RPA


Karru ( Karoo, Karroo) – pustynna i półpustynna kraina geograficzna w zachodniej części Południowej Afryki, położona na terenie prowincji: Przylądkowej Zachodniej, Przylądkowej Północnej i Przylądkowej Wschodniej, na południe od rzeki Oranje. Zajmuje obszar około 395 000 km², blisko 1/3 powierzchni kraju.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karruka

w starożytnym Rzymie: czterokołowy, kilkunastoosobowy wóz, zaprzęgany w konie lub muły, zazwyczaj ozdobny


Źródła:

SJP.pl

Karsiborski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Karsiborem (wyspą lub wsią), dotyczący Karsiboru


Źródła:

Wiktionary

Karsiborzanin

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Karsiboru


Źródła:

Wiktionary

Karsiborzanka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Karsiboru


Źródła:

Wiktionary

Karsibór

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. wyspa między Zalewem Szczecińskim, Kanałem Piastowskim i Starą Świną;

 (1.2) geogr. część Świnoujścia, dawna wieś na wyspie Karsibór (1.1);

 (1.3) geogr. wieś w Polsce, w województwie zachodniopomorskim, w gminie Brzeżno;

 (1.4) geogr. wieś w Polsce, w województwie zachodniopomorskim, w gminie Wałcz;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Karsin

wieś w Polsce


Karsin (dodatkowa nazwa w j. kaszub. Kôrsëno) – wieś kaszubska w Polsce, położona w województwie pomorskim, w powiecie kościerskim, w gminie Karsin. Leży na południowych obrzeżach Wdzydzkiego Parku Krajobrazowego, na ziemi zaborskiej.

Miejscowość jest siedzibą władz gminy Karsin.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karsiński

przymiotnik od: Karsin, gmina w województwie pomorskim


Źródła:

SJP.pl

Karski

przymiotnik od: Karsk


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Karą, dotyczący Kary (rzeki na północy Rosji)


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karsko

przymiotnik od: Karsk


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karsznice

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Karszy

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. miasto w Uzbekistanie, nad Kaszka-darią, ośrodek administracyjny wilajetu kaszkadaryjskiego;


Karszy (uzb. "Qarshi"/"Қарши") – miasto w Uzbekistanie, nad Kaszka-darią, ośrodek administracyjny wilajetu kaszkadaryjskiego. Około 231 tys. mieszkańców.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Karszyń

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kart

nieduży samochód do ścigania się; gokart; gocart; go-cart


forma rzeczownika.

 (1.1) D. lm. od: karta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karta

1. każdy element z kompletu kartoników oznaczonych umownymi znakami, służących do gry, stawiania pasjansa;
2. spis i cennik potraw (menu) w restauracji, jadłodajni, kawiarni;
3. prostokąt z tworzywa sztucznego z zakodowanymi na nim magnetycznie lub cyfrowo informacjami;
4. dawniej: mapa


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zadrukowany kawałek papieru zawierający zbiór informacji o czymś lub kimś bądź przeznaczony do ich wpisywania

 (1.2) czysty lub zapisany arkusz papieru, często stanowiący część książki

 (1.3) prostokątny kawałek kartonu oznaczony symbolami o umownych znaczeniach, używany do gier lub wróżenia

 (1.4) dokument potwierdzający czyjeś prawo do korzystania z czegoś lub zajmowania się czymś

 (1.5) prostokątny kawałek tworzywa sztucznego z zakodowanymi na nim magnetycznie lub cyfrowo danymi, służący do dokonywania płatności lub korzystania z określonych usług

 (1.6) spis dań lub napojów sprzedawanych w lokalu gastronomicznym oraz ich cen

 (1.7) dokument nadający pewnej grupie osób prawa, określający jej obowiązki lub opisujący wspólny program jej działania

 (1.8) dokument określający zasady, do których przestrzegania zobowiązują się dwie lub więcej stron, zwłaszcza podmiotów prawa międzynarodowego

 (1.9) elektron. cienka płytka z układami elektronicznymi umieszczana w komputerze lub innym większym urządzeniu, odpowiedzialna za pewną jego funkcjonalność

 (1.10) inform. element interfejsu graficznego programu umożliwiający przeglądanie kilku elementów podrzędnych w jednym oknie

 (1.11) książk. przedział czasu, w którym miały miejsce jakieś zdarzenia

 (1.12) daw. mapa (graficzne odwzorowanie terenu)


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kartacz

1. artyleryjski pocisk odłamkowy;
2. duża kluska ziemniaczana z nadzieniem mięsnym; cepelin


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) hist. wojsk. pocisk artyleryjski wypełniony kulistymi lotkami (siekańcami) używany od XVI do poł. XX w.;

 (1.2) spoż. kulin. rodzaj dużej kluski ziemniaczanej z nadzieniem mięsnym;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kartaczownica

1. działo przeznaczone do strzelania kartaczami i siekańcami;
2. szybkostrzelna wielolufowa broń z napędem ręcznym; prekursor karabinu maszynowego


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kartaczowy

przymiotnik od: kartacz


Źródła:

SJP.pl

Kartagena

miasto i port w Hiszpanii; Cartagena


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w południowo-wschodniej Hiszpanii, położone nad Morzem Śródziemnym, w regionie Murcja;


Kartagena ( Cartagena) – miasto w południowo-wschodniej Hiszpanii (region Murcja), nad Morzem Śródziemnym, ok. 205 tys. mieszkańców (2005).

Port wojenny i handlowy. Kąpielisko morskie. Przemysł hutniczy, rafineryjny, stoczniowy oraz chemiczny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kartageński

→ Kartagena; cartageński


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Kartageną, pochodzący z Kartageny, dotyczący Kartageny (miasta w Hiszpanii)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kartagina

bogate państwo-miasto w Afryce Północnej założone przez Fenicjan, w 146 roku przed naszą erą zniszczone przez Rzymian


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. hist. starożytne miasto-państwo położone na północnym wybrzeżu Afryki, w pobliżu dzisiejszego Tunisu

 (1.2) geogr. adm. współczesne miasto w Tunezji położone na północny wschód od Tunisu


Kartagina (fen. "Qrt-ḥdšt", "Kart Hadaszt", lit. Nowe Miasto; Karthago, Carthago, Καρχηδών "Karchedon", ‏قرطاج‎ "Kartadż", ‏קרתגו‎ "Kartago") – starożytne miasto w Afryce Północnej, położone na wybrzeżu Morza Śródziemnego. Założone w IX w. p.n.e. przez Fenicjan z Tyru. Kartagina była początkowo państwem-miastem, później stolicą Imperium Kartagińskiego. Ważny ośrodek handlowy i polityczny. Współcześnie stanowisko archeologiczne w pobliżu Tunisu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kartaginka

obywatelka Kartaginy


Źródła:

SJP.pl

Kartagińczyk

obywatel Kartaginy


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) hist. mieszkaniec Kartaginy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kartagiński

przymiotnik od: Kartagina


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Kartaginą


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kartan

działo używane w XVI - XVIII wieku; kartaun, kartauna


Źródła:

SJP.pl

Kartana

działo używane w XVI - XVIII wieku; kartan, kartauna


Źródła:

SJP.pl

Kartaun

działo używane w XVI - XVIII wieku; kartauna, kartan


Źródła:

SJP.pl

Kartauna

działo używane w XVI - XVIII wieku; kartaun, kartan


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karteczka

zdrobnienie od: kartka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. zdrobn. od: kartka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karteczkowy

przymiotnik od: karteczka


Źródła:

SJP.pl

Kartel

monopolistyczny związek przedsiębiorstw kapitalistycznych lub partii politycznych celem osiągnięcia wspólnego interesu


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) ekon. układ przedsiębiorstw, mający na celu zmonopolizowanie pewnej gałęzi gospodarki;


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kartelizacja

łączenie się przedsiębiorstw przemysłowych w kartele; tworzenie karteli


Źródła:

SJP.pl

Kartelizacyjny

przymiotnik od: kartelizacja


Źródła:

SJP.pl

Kartelizować

tworzyć kartele, łączyć przedsiębiorstwa w kartele


czasownik przechodni niedokonany (dk. skartelizować)

 (1.1) ekon. tworzyć kartele w danym obszarze gospodarki

czasownik zwrotny niedokonany kartelizować się (dk. skartelizować się)

 (2.1) ekon. przybierać postać karteli gospodarczych, organizować się w kartele


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kartelowiec

członek kartelu


Źródła:

SJP.pl

Kartelowy

przymiotnik od: kartel


Źródła:

SJP.pl

Kartelusik

rzadkie zdrobnienie od: kartelusz; karteluszek


Źródła:

SJP.pl

Kartelusz

przestarzałe: kawałek zapisanego papieru; świstek


Źródła:

SJP.pl

Karteluszek

niewielki kawałek papieru; świstek, karteluszka


Źródła:

SJP.pl

Karteluszka

niewielki kawałek papieru; świstek, karteluszka


Źródła:

SJP.pl

Karteluszkowy

przymiotnik od: karteluszek


Źródła:

SJP.pl

Karteluszowy

przymiotnik od: kartelusz


Źródła:

SJP.pl

Karter

dolna część silnika spalinowego zawierająca miskę olejową, wał korbowy itd.


Źródła:

SJP.pl

Kartezjanin

zwolennik kartezjanizmu; kartezjanista


Źródła:

SJP.pl

Kartezjanista

zwolennik kartezjanizmu; kartezjanin


Źródła:

SJP.pl

Kartezjanizm

1. doktryna filozoficzna Kartezjusza;
2. kierunki i poglądy filozoficzne nawiązujące do tej doktryny


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) filoz. system filozoficzny zapoczątkowany przez Kartezjusza, oparty na racjonalizmie i dualizmie umysłu i ciała


Kartezjanizm – zespół poglądów i nurt filozoficzny związany z filozofią Kartezjusza.

Pojęcie to używane jest w różnych znaczeniach:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kartezjanka

→ kartezjanin


Patrz:kartezjanin

Źródła:

SJP.pl

Kartezjański

1. związany z Kartezjuszem;
2. układ kartezjański


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z osobą lub dorobkiem naukowym i filozoficznym Kartezjusza

 (1.2) mat. związany z prostokątnym (ortogonalnym) układem współrzędnych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kartezjusz

(1596-1650) francuski filozof i matematyk; René Descartes


Źródła:

SJP.pl

Kartezjuszowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Kartezjusza lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Karting

sport motorowy lub zawody sportowe rozgrywane przy użyciu gokartów; carting


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kartingowy

przymiotnik od: karting


Źródła:

SJP.pl

Kartka

1. część składowa książki, zeszytu itp.;
2. luźny arkusz papieru;
3. pocztówka;
4. potocznie: bon uprawniający do zakupu określonego towaru;
5. kartka elektroniczna - wiadomość z życzeniami w postaci elektronicznej; e-kartka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) luźny arkusz papieru; też: część składowa książki, zeszytu, czasopisma itp. obejmująca dwie strony

 (1.2) pot. karta pocztowa lub pocztówka

 (1.3) bon towarowy na artykuły deficytowe


Kartka (także: "karta", "arkusz") – część książki, gazety, czasopisma, zeszytu lub notesu. Najczęściej jest biała i prostokątna. Może być wykonana z papieru, pergaminu, welinu albo papirusu.

Jeśli jest czysta lub niezadrukowana to zwykle służy do pisania, rysowania lub drukowania.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kartkowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) przerzucanie stron książki, broszury, gazety, czasopisma itp.


Źródła:

Wiktionary

Kartkować

czasownik przechodni niedokonany

 (1.1) oglądać pobieżnie książkę, gazetę itp., przewracając kartka po kartce


Źródła:

Wiktionary

Kartkowicz

1. piłkarz niemogący wystąpić w danym meczu z powodu ukarania go żółtą lub czerwoną kartką w poprzednim meczu lub meczach;
2. dawniej: osoba uprawniona do posiadania kartki na artykuły żywnościowe


Źródła:

SJP.pl

Kartkowiczka

→ kartkowicz


Patrz:kartkowicz

Źródła:

SJP.pl

Kartkowy

przymiotnik od: kartka


Źródła:

SJP.pl

Kartkówa

zgrubienie od: kartkówka


Źródła:

SJP.pl

Kartkóweczka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. od: kartkówka


Źródła:

Wiktionary

Kartkówka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. krótka, często niezapowiedziana, klasówka sprawdzająca wiadomości z niewielkiej części materiału, najczęściej z kilku ostatnich lekcji


Ka


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kartkówkowy

przymiotnik od: kartkówka


Źródła:

SJP.pl

Kartlia

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) hist. geogr. historyczna kraina we wschodniej Gruzji;


Kartlia (gruz. ქართლი, "Kartli") – historyczna kraina we wschodniej Gruzji, współcześnie podzielona między cztery regiony administracyjne: Dolna Kartlia, Mccheta-Mtianetia, Tbilisi i Wewnętrzna Kartlia.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kartlijski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Kartlią, dotyczący Kartlii


Źródła:

Wiktionary

Kartodiagram

mapa przedstawiająca diagramowo charakterystykę liczbową wybranych zjawisk klimatycznych, wodnych, demograficznych lub geograficzno-ekonomicznych


Kartodiagram – jedna z kartograficznych metod prezentacji, mapa tematyczna przedstawiająca zmienność wybranych atrybutów obiektów przestrzennych za pomocą umieszczonych na niej diagramów lub wykresów. Ich lokalizacja odpowiada punktom pomiaru lub jednostkom przestrzennym, do których dane się odnoszą (np. gminom, województwom, państwom). Kartodiagram przedstawia wartości w ujęciu bezwzględnym.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kartodiagramowy

przymiotnik od: kartodiagram


Źródła:

SJP.pl

Kartofel

1. roślina pochodząca z Ameryki Południowej, uprawiana ze względu na jadalne bulwy korzeni;
2. jadalna bulwa rośliny kartofla; ziemniak


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zob. ziemniak.

 (1.2) środ. uczn. stud. nos

 (1.3) środ. uczn. nieforemny nos

 (1.4) daw. środ. polit. bomba


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kartofelek

zdrobnienie od: kartofel


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od kartofel

 (1.2) mały kartofel

 (1.3) kulin. ciastko w kształcie kulki, wykonanym z masy z kruszonych herbatników, resztek ciast, z dodatkiem kakao, najczęściej polanym polewą czekoladową, posypanym orzeszkami ziemnymi lub wiórkami kokosowymi; także z marcepanu;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kartofelkowaty

przypominający wyglądem kartofelek


Źródła:

SJP.pl

Kartoflaczek

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od kartoflak


Źródła:

Wiktionary

Kartoflak

placek z ziemniaków, śląska odmiana klasycznej babki ziemniaczanej


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) kulin. danie obiadowe, placek z ziemniaków, zwykle z dodatkiem cebuli i boczku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kartoflanka

zupa z kartofli


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kulin. zupa jarzynowa z dużą ilością pokrojonych w kostkę ziemniaków

 (1.2) spoż. mąka ziemniaczana

 (1.3) spoż. roln. odmiana cebuli o małych, wydłużonych cebulkach


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kartoflany

przygotowany z kartofli, dotyczący kartofli


przymiotnik

 (1.1) związany z kartoflami (ziemniakami), dotyczący kartofli

 (1.2) przyrządzony, zrobiony z kartofli (ziemniaków), z dodatkiem kartofli


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kartoflarka

→ kartoflarz


Patrz:kartoflarz

Źródła:

SJP.pl

Kartoflarnia

1. pomieszczenie do przechowywania kartofli;
2. pomieszczenie, w którym obiera się kartofle


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pomieszczenie do składowania ziemniaków


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kartoflarz

1. osoba lubiąca kartofle;
2. sprzedawca kartofli


Źródła:

SJP.pl

Kartoflasty

przypominający wyglądem kartofla; kartoflowaty


przymiotnik jakościowy

 (1.1) podobny do kartofla, przypominający kształtem kartofla


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kartoflisko

1. pole, gdzie rosną kartofle;
2. pole po zebraniu rosnących na nim kartofli


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) pole, na którym rosną ziemniaki

 (1.2) daw. pole, z którego wykopano ziemniaki

 (1.3) pot. zgrub. duży ziemniak


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kartoflowaty

przypominający wyglądem kartofla; kartoflasty


Źródła:

SJP.pl

Kartoflowy

przymiotnik od: kartofel


Źródła:

SJP.pl

Kartograf

specjalista w dziedzinie kartografii


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) specjalista w zakresie kartografii; rysownik map


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kartografia

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nauka o tworzeniu map;


Kartografia (gr. χάρτης "chartēs", „papirus, arkusz, mapa”, γράφειν "graphein", „pisać”) – dziedzina nauki o mapach (w tym o atlasach, globusach, modelach plastycznych – mapach plastycznych itp.), teorii map, metodach ich sporządzania i użytkowania; jak również dziedzina działalności organizacyjnej i usługowej, związanej z opracowywaniem, reprodukcją i rozpowszechnianiem map.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kartograficzny

przymiotnik

 (1.1) dotyczący kartografii


Źródła:

Wiktionary

Kartografka

→ kartograf


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. rzad. specjalistka w zakresie kartografii; rysowniczka map


Patrz:kartograf

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kartograjstwo

rzadko: skłonność do gier karcianych, częste granie w karty; karciarstwo


Źródła:

SJP.pl

Kartogram

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) mapa przedstawiająca graficzne właściwości liczbowe danego zjawiska


Kartogram – jedna z kartograficznych metod prezentacji, sposób przedstawienia średniej wartości dowolnego zjawiska w określonych jednostkach przestrzennych (administracyjnych lub geometrycznych) zwanych polami podstawowymi lub jednostkami odniesienia.

Często używa się tej metody do przedstawienia gęstości zaludnienia w określonych jednostkach administracyjnych (województwach, państwach, itp.), ale można ją z powodzeniem stosować do dowolnych zjawisk.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kartogramowy

przymiotnik od: kartogram


Źródła:

SJP.pl

Kartomancja

wróżenie z kart


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) książk. wróżenie z kart


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kartomanta

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) przest. wróżbita


Źródła:

Wiktionary

Kartomat

automat do sprzedaży kart umożliwiających korzystanie z jakichś usług


Źródła:

SJP.pl

Kartometr

przyrząd do mierzenia długości linii krzywych na mapie lub planie; krzywomierz; kurwimetr; kartomierz


Źródła:

SJP.pl

Kartometria

Kartometria – dział kartografii zajmujący się metodami przeprowadzania i analizą dokładności pomiarów różnych obiektów i zjawisk geograficznych na mapach w celu wyznaczenia ich długości, powierzchni, objętości lub innych parametrów, z uwzględnieniem wpływu zniekształceń kartograficznych. Wykonywanie tych obserwacji jest możliwe dzięki osnowie matematycznej. Kartometrię stosuje się m.in. przy obliczaniu powierzchni państw i mórz.


Źródła:

Wikipedia

Kartometryczność

ogół cech mapy umożliwiających mierzenie na niej długości, kątów i pól


Źródła:

SJP.pl

Kartomizer

wymienny pojemnik na liquid, połączenie atomizera i kartridża


Źródła:

SJP.pl

Karton

1. gruby, sztywny papier;
2. tekturowe pudełko


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gruby, sztywny papier

 (1.2) tekturowe pudełko

 (1.3) ilość towaru zawarta w kartonie (1.2)

 (1.4) o papierosach: opakowanie zbiorcze zawierające 10 paczek papierosów


Karton – wyroby papiernicze o gramaturze od 160 g/m² do 315 g/m² (w przemyśle poligraficznym zakres obejmuje najczęściej wartości od 200 g/m² do 500 g/m²). Wykorzystywany jest do druku i produkcji książeczek kartonowych dla dzieci (tzw. "board books"), okładek książkowych, pocztówek, teczek biurowych, pudełek i innych opakowań.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karton-Gips

płyta z kartonu i gipsu stosowana w budownictwie; gips-karton, kartongips, regips, rigips, płyta regipsowa, suchy tynk


Źródła:

SJP.pl

Kartonaż

1. (zwykle w liczbie mnogiej) wyrób (np. pudełko, oprawa) kartonowy lub tekturowy;
2. w starożytnym Egipcie: trumna zawierająca mumię, malowana i zdobiona rytualnymi napisami, wykonana z drewna lub tkaniny nasyconej gipsem


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) opakowanie z kartonu lub tektury


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kartongips

płyta z kartonu i gipsu stosowana w budownictwie; karton-gips, gips-karton, regips, rigips, płyta regipsowa, suchy tynk


Źródła:

SJP.pl

Kartoniada

unoszenie kolorowych kartoników na imprezie rozrywkowej w celu utworzenia napisu lub obrazu


Kartoniada – rodzaj dopingu, element oprawy meczu polegający na podnoszeniu przez publiczność kolorowych kartoników, które mają razem uformować jakiś obraz lub napis.

Kartoniada jest najczęściej spotykana podczas meczów piłki nożnej, a także futbolu amerykańskiego (głównie college football). Mozaiki z kolorowych plansz są również ważnym elementem północnokoreańskiego festiwalu Arirang odbywającego się na Stadionie im. 1 Maja w Pjongjangu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kartoniarka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) maszyna do wyrobu kartonu


Źródła:

Wiktionary

Kartonik

zdrobnienie od: karton


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od: karton


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kartonikowy

przymiotnik od: kartonik


Źródła:

SJP.pl

Kartonowy

przymiotnik od: karton


przymiotnik relacyjny

 (1.1) wykonany z kartonu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kartonówka

kartonówka zwyczajna (czarna) - gatunek mrówki z podrodziny Formicinae


Źródła:

SJP.pl

Kartoteczka

zdrobnienie od: kartoteka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. od: kartoteka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kartoteczny

→ kartoteka; kartotekowy


Źródła:

SJP.pl

Kartoteka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) przest. zestaw posegregowanych kart papieru z informacjami

 (1.2) zbiór usystematyzowanych informacji

 (1.3) policyjny zbiór danych na temat podejrzanych, poszukiwanych i przestępców, a także zgubionych lub skradzionych rzeczy


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kartotekowy

→ kartoteka; kartoteczny


przymiotnik

 (1.1) dotyczący kartoteki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kartować

1. oznaczać na mapie, nanosić na mapę szczegóły terenu na podstawie materiałów uzyskanych z pomiarów bądź z materiałów źródłowych, np. kartować dane geodezyjne; mapować;
2. dawniej: w tajemnicy planować coś złego przeciw komuś; knuć, ukartowywać;
3. dawniej: tasować karty do gry;
4. dawniej: kartować się - być przygotowywanym w tajemnicy przed kimś


Źródła:

SJP.pl

Kartowy

przestarzale: karciany (związany z kartami, odnoszący się do gry w karty)


Źródła:

SJP.pl

Kartoznawca

specjalista w zakresie nauki o mapach; mapoznawca


Źródła:

SJP.pl

Kartoznawczyni

specjalistka w zakresie nauki o mapach; mapoznawczyni


Źródła:

SJP.pl

Kartoznawstwo

dział kartografii zajmujący się badaniem map; mapoznawstwo


Źródła:

SJP.pl

Kartridż

cylindryczny pojemnik z nabojami albo pojemnik z tuszem do drukarek; kartrydż; cartridge


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) inform. wymienny pojemnik na tusz do drukarki atramentowej

 (1.2) inform. nośnik danych składający się z pamięci ROM umieszczonej w obudowie z tworzywa sztucznego, zawierający program komputerowy, stosowany np. w konsolach gier;


Kartridż (kartrydż, ROM cartridge) – nośnik danych składający się z pamięci ROM umieszczonej w obudowie z tworzywa sztucznego, zawierający program komputerowy (najczęściej grę).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kartridżowy

→ kartridż


Patrz:kartridż

Źródła:

SJP.pl

Kartrydż

cylindryczny pojemnik z nabojami albo pojemnik z tuszem do drukarek; kartridż; cartridge


Źródła:

SJP.pl

Kartulariusz

Ka


Źródła:

Wikipedia

Kartun

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) daw. gęsta, gładka tkanina bawełniana (niekiedy o lnianej osnowie), najczęściej barwnie drukowana, przeznaczona na ubiory lub obicia; Gloger.


Źródła:

Wiktionary

Kartuski

przymiotnik od: Kartuzy


przymiotnik relacyjny

 (1.1) odnoszący się do Kartuz, związany z Kartuzami


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kartusz

1. ładownica do strzelby;
2. pas z nabojami;
3. motyw dekoracyjny, obramienie tarczy herbowej, płaskorzeźby itp.;
4. ornament w formie ozdobnej tarczy


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) archit. ozdobne obramowanie herbu, monogramu lub emblematu; dekoracja w formie tarczy;

 (1.2) hist. owalne obramowanie grupy hieroglifów oznaczających imię władcy;

 (1.3) turyst. niewielki, jednorazowy pojemnik na gaz do kuchenki

 (1.4) nabój z porcją substancji

 (1.5) hist. wojsk. ładownica, często bogato zdobiona, używana przez jazdę polską

 (1.6) hist. wojsk. cylindryczny pojemnik, początkowo papierowy, później metalowy, zawierający ładunek prochu do broni palnej ładowanej od strony wylotu lufy


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kartuszowy

przymiotnik od: kartusz


Źródła:

SJP.pl

Kartuz

członek zakonu kontemplacyjnego o surowej regule, założonego w XI wieku we Francji


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) rel. zakonnik z zakonu założonego przez św. Brunona z Kolonii;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kartuza

dawniej: myśliwska lub wojskowa torba na naboje; ładownica


Źródła:

SJP.pl

Kartuzek

gatunek goździka; goździk kartuzek


Źródła:

SJP.pl

Kartuzi

katolicki zakon męski i żeński o surowej regule, założony w XI w. we Francji


Kartuzi – katolicki zakon męski i żeński o bardzo surowej regule, założony 15 sierpnia 1084 przez św. Brunona z Kolonii. Reguła zakonna, zwana „Consuetudines Cartusiae”, została spisana przez piątego przeora Wielkiej Kartuzji, Guigo I już po śmierci założyciela. Nazwa pochodzi od zlatynizowanej nazwy pierwszej siedziby kartuzów – La Grande Chartreuse pod Grenoble we Francji (łac. "Cartusia").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kartuzianin

mieszkaniec Kartuz


Źródła:

SJP.pl

Kartuzianka

mieszkanka Kartuz


Źródła:

SJP.pl

Kartuzja

klasztor kartuzów


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rel. klasztor kartuzów;


Kartuzja – nazwa nadana zwyczajowo klasztorowi zakonu kartuzów.

W skład zabudowań kartuzji wchodził kościół i eremy ("domki dla mnichów"). Jako pierwsza powstała La Grande Chartreuse we Francji w 1084 roku (stąd nazwa). Kolejne były na niej wzorowane.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kartuzjański

odnoszący się do kartuza lub kartuzji


przymiotnik relacyjny

 (1.1) rel. związany z kartuzami albo kartuzją, dotyczący kartuzów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kartuzka

gatunek goździka; goździk kartuzek


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rel. mniszka z zakonu kartuzjańskiego


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kartuzy

dawniej: myśliwska lub wojskowa torba na naboje; ładownica


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Polsce, w województwie pomorskim, w powiecie kartuskim;

 (1.2) geogr. część wsi Gidle, w województwie łódzkim, w powiecie radomszczańskim, w gminie Gidle;

 (1.3) geogr. dzielnica Legnicy;


Kartuzy (dodatkowa nazwa w języku kaszub. Kartuzë,) – kaszubskie miasto w województwie pomorskim, siedziba powiatu kartuskiego i gminy miejsko-wiejskiej Kartuzy. Miasto leży nad czterema jeziorami zwanymi kartuskimi. Są to: jezioro Karczemne, Klasztorne Duże, Klasztorne Małe i Mielenko. W Kartuzach krzyżują się drogi wojewódzkie: nr 211, nr 224 i nr 228.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kartwelski

języki kartwelskie - rodzina językowa z rejonu Kaukazu Południowego


Źródła:

SJP.pl

Karty

gra z użyciem specjalnie oznaczonych kartoników - kart do gry


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) gra wykorzystująca odpowiednie kartoniki – karty;


Karty do gry – papierowe lub plastikowe przybory do gier karcianych.

Prawdopodobnie były już znane w Chinach przed X wiekiem. Powstały na skutek przeniesienia na papier notacji używanej w czasie gry w kości;

niektóre karty wywodzą się także z chińskich papierowych pieniędzy – uważa się[], że w najstarszych grach używano prawdziwych banknotów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karuk

żelatyna otrzymywana z pęcherzy pławnych niektórych ryb słodkowodnych


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) klej otrzymywany z pęcherzy rybnych, odpadków skór, rogów, kości zwierzęcych;


Karuk – inaczej klej rybi, otrzymywany z wysuszonych pęcherzy rybnych, przede wszystkim bieługi i jesiotra. Obecnie z powodu ochrony tych gatunków (w USA - zakaz importu) produkuje się go z pęcherzy pławnych innych gatunków ryb, najczęściej południowoamerykańskich. Pęcherz pławny wydobyty z ryby umieszczony jest w gorącej wodzie, oczyszczony z żył i mięśni, a następnie suszony. Pęcherz pławny składa się w 70% z kolagenu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karuna

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rel. filoz. jedna koncepcji miłości w buddyzmie i dźinizmie, która opiera się na empatii i okazywaniu dobroci cierpiącym;


Karuna ("Karuṇā" w języku pali i sanskrycie, a w tyb. "snying-rje") – buddyjska oraz dźinijska koncepcja miłości. Pojęcie to tłumaczone jest również jako serdeczne współczucie. Jest kluczowym aspektem w buddyjskiej szkole mahajany.

Czasem bywa nazywane (w pali i sanskrycie) mahakarunā dla oznaczenia wielkiego współczucia lub nieograniczonego współczucia – "Karuny" doprowadzonej do doskonałości.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Karuzel

1. zawody rycerskie w XVIII wieku, które zastąpiły turnieje średniowieczne;
2. dawniej: karuzela


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) przest. karuzela

 (1.2) hist. festyn rycerski

forma rzeczownika.

 (2.1) D. lm. od: karuzela


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karuzela

urządzenie w wesołym miasteczku lub na placu zabaw do kręcenia się w koło


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) urządzenie do zabawy, które się kręci;

 (1.2) urządzenie do obrotowego holowania modeli aerodynamicznych

 (1.3) przen. sytuacja, gdy coś szybko się zmienia, ale pozornie, ponieważ wraca po chwili to samo


Karuzela (fr. "carrousel") – urządzenie rekreacyjne obracające się wokół własnej osi przenoszące osoby siedzące na obrzeżu koła. W typowej karuzeli pasażerowie zajmują miejsca na siedzeniach, które często mają kształt zwierząt lub pojazdów. Karuzele są charakterystycznym elementem wesołych miasteczek, placów zabaw i festynów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karuzelarz

człowiek obsługujący karuzelę, właściciel karuzeli


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba obsługująca karuzelę

 (1.2) właściciel karuzeli


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karuzelka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. od: karuzela

 (1.2) mała karuzela


Źródła:

Wiktionary

Karuzelnictwo

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) profesja karuzelnika


Źródła:

Wiktionary

Karuzelniczy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z karuzelnikiem lub karuzelnictwem, dotyczący karuzelnika lub karuzelnictwa


Źródła:

Wiktionary

Karuzelnik

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) właściciel karuzeli lub wesołego miasteczka, ktoś utrzymujący się z ich prowadzenia


Źródła:

Wiktionary

Karuzelowy

przymiotnik od: karuzela


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z karuzelą, dotyczący karuzeli


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karuzelówka

1. rodzaj maszyny do obróbki wiórowej;
2. rodzaj zadania szaradziarskiego


Źródła:

SJP.pl

Karw

dawniej: stary, ociężały wół


rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) daw. wół


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karwacki

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karwakrol

izomer tymolu, organiczny związek chemiczny o działaniu leczniczym


Karwakrol – organiczny związek chemiczny, izomer tymolu o identycznych właściwościach farmakologicznych. Występuje w dużych ilościach w macierzance, lebiodce, tymianku i kminku. Jego obecność stwierdzono również w olejku z czarnuszki siewnej.

Działanie: pobudzające ośrodki naczynioruchowe, przyspieszające oddychanie, moczopędne, przeciwskurczowe, przeciwbólowe, przeciwrobacze, napotne, żółciopędne. Zastosowane miejscowo działają rozgrzewająco, przeciwbólowo, odkażająco. Niszczą bakterie ropne.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karwala

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Karwan

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karwasz

1. naramiennik metalowy, część zbroi husarza
2. wyłóg na rękawie, mankiet


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) hist. wojsk. część pancerza chroniącego przedramię, zapinana zwykle na nadgarstku;


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karwat

nazwisko


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) stpol. Chorwat


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karwecki

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Karwia

afrykańskie drzewo z rodziny morwowatych o jadalnych, ciężkostrawnych owocach i cennym drewnie; sykomora, sykomor, ośla figa, figa morwowa


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karwiański

→ Karwia (wieś); karwieński


Źródła:

SJP.pl

Karwica

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Karwice

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Karwieński

→ Karwia (wieś); karwiański


Źródła:

SJP.pl

Karwik

wieś w Polsce


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karwin

wieś w Polsce


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karwina

wieś w Polsce


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. strumień na Pobrzeżu Koszalińskim;

 (1.2) geogr. adm. miasto i powiat w Czechach, w kraju morawsko-śląskim, na Śląsku Cieszyńskim;

 (1.3) hist. geogr. historyczna polska wieś na Zaolziu


Karwina ( Karviná, Karwin) – miasto w Czechach, w kraju morawsko-śląskim, na Śląsku Cieszyńskim, nad rzeką Olzą, przy granicy polsko-czeskiej. Jest stolicą powiatu Karwina i gminą z rozszerzonymi uprawnieniami (czes. "obec s rozšířenou působností"), w której oprócz miasta znajdują się Dziećmorowice, Piotrowice koło Karwiny i Stonawa.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karwing

carving;
1. technika jazdy na nartach polegająca na poruszaniu się na krawędziach nart, zwykle bez kijków, pozwalająca na osiąganie większych prędkości w porównaniu z klasyczną jazdą;
2. sztuka rzeźbienia w owocach i warzywach, popularna w krajach Dalekiego Wschodu


Źródła:

SJP.pl

Karwingi

rzadko: narty do uprawiania carvingu (techniki jazdy); carvingi, narty carvingowe


Źródła:

SJP.pl

Karwingowy

→ karwing; carvingowy


Źródła:

SJP.pl

Karwiński

związany z Karwiną


przymiotnik

 (1.1) odnoszący się do miasta Karwina


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karwon

ciecz o zapachu kminku, występuje w olejku kminkowym i koprowym; związek organiczny stosowany jako składnik aromatów spożywczych; keton terpenowy


Karwon – organiczny związek chemiczny z grupy terpenów, podgrupy monoterpenów zaliczany do monocyklicznych nienasyconych ketonów terpenowych. Jest to bezbarwna ciecz o temperaturze wrzenia 230 °C.

Ma jedno centrum chiralności i występuje w dwóch odmianach enancjomerycznych różniących się zapachem: ("S")-(+)-karwon ma zapach kminku, a ("R")-(–)-karwon – mięty.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karwot

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Karwowo

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Karwowski

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kary

czarny (określenie maści konia)


przymiotnik

 (1.1) czarny (o maści konia)

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) koń maści czarnej

forma rzeczownika.

 (3.1) D. lp. oraz M., B. i W. lm. od: kara


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karygodnie

przysłówek

 (1.1) w sposób karygodny, nagannie


Źródła:

Wiktionary

Karygodniej

stopień wyższy od przysłówka: karygodnie


Źródła:

SJP.pl

Karygodniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: karygodny


Źródła:

SJP.pl

Karygodność

→ karygodny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest karygodne; cecha tych, którzy są karygodni


Patrz:karygodny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karygodny

zasługujący na karę, godny potępienia; niecny, skandaliczny


przymiotnik

 (1.1) zasługujący na potępienie, naganę, karę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karyjski

1. → Karia;
2. figa karyjska - gatunek drzewa lub krzewu należący do rodziny morwowatych; figa pospolita, figowiec pospolity, drzewo figowe


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Karią, dotyczący Karii

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. język karyjski, wymarły język z podrodziny anatolijskiej języków indoeuropejskich;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karykatura

wyolbrzymienie, często aż do śmieszności, cech charakterystycznych jakiejś postaci na obrazie lub w opisie


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) humorystyczna praca plastycznyastyczna lub literacka ośmieszająca i uwydatniająca charakterystyczne cechy osoby;


Karykatura ( caricatura) – świadomie przedstawienie osoby, zjawiska lub przedmiotu w sposób zdeformowany, które ma na celu podkreślenie negatywnego charakteru elementów, właściwości, cech. Do osiągnięcia tego celu stosuje się hiperbolę, niektóre rzeczy i zjawiska mogą być natomiast pominięte lub uproszczone.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karykaturalnie

przysłówek

 (1.1) od karykaturalny


Źródła:

Wiktionary

Karykaturalniej

stopień wyższy od przysłówka: karykaturalnie


Źródła:

SJP.pl

Karykaturalny

przerysowany, groteskowy


przymiotnik

 (1.1) mający cechy karykatury, przejaskrawiony, wyolbrzymiony


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karykaturka

zdrobnienie od: karykatura


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. od: karykatura


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karykaturowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|karykaturować.


Źródła:

Wiktionary

Karykaturować

czasownik

 (1.1) tworzyć karykaturę, przedstawiać w sposób karykaturalny


Źródła:

Wiktionary

Karykaturzysta

osoba zajmująca się rysowaniem karykatur


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) szt. rysownik karykatur, autor karykatur


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karykaturzystka

→ karykaturzysta


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) szt. artystka rysująca karykatury, autorka karykatur


Patrz:karykaturzysta

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karykiel

lekki powóz spacerowy popularny w połowie XIX wieku


Karykiel, z ang. "curricle" – lekki, dwukołowy pojazd spacerowy, rodzaj powozu. Pierwsze pojazdy tego typu pojawiły się w Anglii ok. 1800 roku. Stał się popularny w Europie Zachodniej w 1 ćwierci XIX wieku.

Karykiel był luksusowym pojazdem o jednym dyszlu przystosowanym do pary koni.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karylion

przestarzale:
a) zespół dzwonów wieżowych
b) bicie wielu dzwonów
c) kompozycja muzyczna naśladująca bicie dzwonów


Karylion. Goblinowa opowieść o dzwonach, które wypędziły graniem stary rok i przywołały nowy ( The Chimes: A Goblin Story of Some Bells that Rang an Old Year Out and a New One In) – opowiadanie Charlesa Dickensa, wydane w Londynie w 1844 roku. Został przyjęty przez czytelników z takim samym entuzjazmem, jak jego poprzedniczka, i wciąż należy do najpopularniejszych świątecznych opowieści Charlesa Dickensa. Tytułowy „karylion” to zespół dzwonów na wieży jednego z londyńskich kościołów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karylionowy

→ karylion; carillonowy


Źródła:

SJP.pl

Karyna

pogardliwie: młoda dziewczyna, której zachowanie i wygląd wzbudza niechęć, cechująca się głupotą, prostactwem i roszczeniowością; Karyna, Dżesika, dżesika, Jessica


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mało inteligentana kobieta lub dziewczyna


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karyncki

przymiotnik od: Karyntia


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Karyntią, dotyczący Karyntii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karyntczyk

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) rzad. lub daw. mieszkaniec Karyntii


Źródła:

Wiktionary

Karyntia

kraj związkowy w Austrii


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. hist. kraina historyczna leżąca na obszarze obecnej Austrii i Słowenii

 (1.2) geogr. adm. kraj związkowy w południowej Austrii ze stolicą w Klagenfurcie;


Karyntia (niem. "Kärnten", słoweń. "Koroška", wł. "Carinzia") – kraj związkowy w południowej Austrii. Graniczy ze Słowenią, Włochami, Tyrolem, Salzburgiem i Styrią. Stolicą kraju związkowego jest Klagenfurt am Wörthersee. Obok Austriaków zamieszkuje ją też mniejszość słoweńska w liczbie 14 tys. osób.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karyntka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. lub rzad. mieszkanka Karyntii


Źródła:

Wiktionary

Karyntyjczyk

mieszkaniec Karyntii


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Karyntii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karyntyjka

mieszkanka Karyntii


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Karyntii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karypel

niski człowiek; knypek


Źródła:

SJP.pl

Karyś

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Karzec

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. wieś w Polsce, w województwie wielkopolskim, w powiecie gostyńskim, w gminie Krobia;


Zobacz też: Karzec (przystanek kolejowy).

Karzec (pol. hist. „Karsiec”) – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie gostyńskim, w gminie Krobia, obok wsi Pudliszki.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Karzeł

1. człowiek bardzo niskiego wzrostu;
2. istota baśniowa mająca miniaturową postać ludzką;
3. przenośnie: o człowieku małej wartości


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy

 (1.1) med. człowiek o niedoborze wzrostu;

 (1.2) postać fantastyczna, istota niewielkiego wzrostu

 (1.3) przen. ktoś mało wartościowy moralnie, pozbawiony jakichkolwiek cech dodatnich

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) astr. nieduża gwiazda ciągu głównego;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karzełek

1. zdrobnienie od: karzeł;
2. okończyk karzełek - ryba słodkowodna z rodziny bassowatych


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy

 (1.1) zdrobn. od: karzeł


Karzełek (381 m, 390 m) – wzniesienie na Wyżynie Częstochowskiej w miejscowości Olsztyn, w województwie śląskim, w powiecie częstochowskim. Znajduje się w południowej części Sokolich Gór, pomiędzy zabudowanym obszarem Olsztyna i Biskupic (bliżej tych ostatnich).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karzełkowaty

przypominający karzełka, mały, skarlały


Źródła:

SJP.pl

Karzełkowy

→ karzełek


Patrz:karzełek

Źródła:

SJP.pl

Karzący

nakładać, wymierzać karę * formy trybu rozkazującego "karaj" itp. przestarzałe


Patrz:karać

Źródła:

SJP.pl

Karłatka

niewielka palma bez pnia, o charakterystycznych, wachlarzowatych liściach; palmiczka


Źródła:

SJP.pl

Karło

fotel o esowato wygiętych nogach, rozpowszechniony w średniowiecznych Włoszech


Źródła:

SJP.pl

Karłomyszowate

o cechach karłomyszowatych (rodzina gryzoni)


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Heteromyidae|J.E. Gray|ref=tak., rodzina ssaków z infrarzędu bobrokształtnych;


Karłomyszowate, szczuroskoczki (Heteromyidae) – rodzina ssaków z infrarzędu bobrokształtnych (Castorimorphi) w obrębie rzędu gryzoni (Rodentia).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Karłomyszowaty

o cechach karłomyszowatych (rodzina gryzoni)


Źródła:

SJP.pl

Karłosuseł

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) zool. nazwa systematyczna|Xerospermophilus|ref=tak., rodzaj gryzoni z rodziny wiewiórkowatych

 (1.2) zool. zwierzę z rodzaju karłosuseł (1.1)


Karłosuseł ("Xerospermophilus") – rodzaj ssaków z podrodziny afrowiórek (Xerinae) w obrębie rodziny wiewiórkowatych (Sciuridae).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Karłowatość

wzrost znacznie poniżej średniej w danej populacji; nanizm


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) bycie karłowatym, bycie karłem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karłowaty

1. mający wymiary mniejsze od przeciętnych dla danego gatunku;
2. mały, niski, skarlały


przymiotnik

 (1.1) o człowieku, zwierzęciu, roślinie, planecie nienormalnie mały

 (1.2) o małej wartości


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karłowice

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) geogr. hist. miasto w autonomicznej prowincji Wojwodina w Serbii;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Karłowicki

przymiotnik od: Karłowice


przymiotnik relacyjny

 (1.1) geogr. hist. związany z Karłowicami, dotyczący Karłowic (serb. Sremski Karlovci)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karłowicz

nazwisko, np.
1. Jan Aleksander Karłowicz (1836-1903), ojciec Mieczysława, polski etnograf, językoznawca i muzykolog;
2. Mieczysław Karłowicz (1876-1909), syn Jana Aleksandra, polski kompozytor i taternik


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karłowo

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Karłowski

nazwisko


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Karłowem, dotyczący Karłowa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karłowy

1. drzewa karłowe - drzewa o niskich pniach, zwłaszcza wyhodowane odmiany drzew owocowych, których niewielka wysokość ułatwia zbiór;
2. jaś karłowy - odmiana fasoli jaś


przymiotnik dzierżawczy

 (1.1) należący do karła

przymiotnik relacyjny

 (2.1) dotyczący karła, określający karła, używany przy karle

przymiotnik jakościowy

 (3.1) charakterystyczny dla karła, mający cechy karła


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Karłówka

1. rodzaj gryzoni z rodziny wiewiórkowatych;
2. rodzaj ptaków z podrodziny papug wschodnich


Karłówka ("Prosciurillus") – rodzaj ssaków z podrodziny wiewiórczaków (Nannosciurinae) w obrębie rodziny wiewiórkowatych (Sciuridae).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Karłątek

motyl z rodziny powszelatkowatych


Źródła:

SJP.pl

Karłątkowate

rodzina motyli dziennych; warcabnikowate, powszelatkowate


Źródła:

SJP.pl

Karń

dawniej: bryła, złoże, kawał czegoś


Źródła:

SJP.pl

Karśniawy

przymiotnik

 (1.1) daw. leworęczny,


Źródła:

Wiktionary

Kas

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. hydron. rzeka w Rosji, w Kraju Krasnojarskim, lewy dopływ Jeniseju;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kasa

1. pomieszczenie lub dział instytucji, gdzie wpłaca (wypłaca) się pieniądze, kupuje bilety itp.
2. pieniądze, fundusze
3. skrzynka do przechowywania pieniędzy, kosztowności; sejf
4. urządzenie rejestrujące dzienny utarg


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) miejsce przechowywania pieniędzy

 (1.2) stanowisko do naliczania należności za towar lub usługi, gdzie na miejscu dokonuje się zapłaty / płatności

 (1.3) techn. urządzenie do naliczenia należności

 (1.4) pot. pieniądze


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kasacja

1. zlikwidowanie, zniesienie lub unieważnienie czegoś;
2. wycofanie pojazdu, maszyny itp. z eksploatacji;
3. w prawie procesowym:
a) uchylenie wyroku sądu niższej instancji przez sąd wyższej instancji;
b) pismo do sądu najwyższej instancji, zawierające wniosek o uchylenie wyroku;
4. w muzyce: utwór wykonywany na wolnym powietrzu, rodzaj divertimenta lub serenady; cassazione


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zlikwidowanie, zniesienie lub unieważnienie czegoś

 (1.2) techn. wycofanie pojazdu, maszyny itp. z eksploatacji

 (1.3) praw. odwołanie od orzeczenia sądu niższej instancji skierowane do sądu wyższej instancji;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kasacyjnie

→ kasacyjny


Patrz:kasacyjny

Źródła:

SJP.pl

Kasacyjny

związany z kasacją


przymiotnik

 (1.1) związany z unieważnieniem czegoś

 (1.2) techn. związany z wycofaniem maszyny z eksploatacji

 (1.3) praw. związany z odwołaniem wyroku w sądzie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kasaczek

zdrobnienie od: kasak


Źródła:

SJP.pl

Kasai

[czytaj: kaSAJ]
1. rzeka w Angoli i Demokratycznej Republice Konga;
2. miasto w Japonii


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kasak

1. kurtka noszona przez dżokejów;
2. długa, luźna bluzka damska zapinana od tyłu lub wkładana przez głowę


Kasak – górna część ubioru, okrywająca tułów.

Jako kasak określana jest jedwabna kurtka noszona przez dżokejów.

W odniesieniu do odzieży damskiej to luźna, dość długa, cienka bluzka wkładana przez głowę lub zapinana z tyłu. Bluzki takie były modne w latach 20. XX wieku.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kasakowy

przymiotnik od: kasak


Źródła:

SJP.pl

Kasander

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.;

forma rzeczownika.

 (2.1) D. lm. od: Kasandra


Źródła:

Wiktionary

Kasandra

przenośnie: złowróżbna prorokini


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) przen. książk. złowróżbna prorokini; człowiek zwiastujący nieszczęście


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kasandryczny

zapowiadający nieszczęścia lub niepowodzenia


przymiotnik

 (1.1) książk. taki, który zapowiada nieszczęście, katastrofę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kasanowa

mężczyzna uwodzący kobiety, amator przygód miłosnych; casanova, casanowa, uwodziciel, bałamut, kobieciarz, donżuan


Źródła:

SJP.pl

Kasar

podbierak


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) mała siatka na kiju do podchwytywania ryb


Kasar (ur. lata 60. XII wieku, zm. ?) – syn Jesügeja Baatura i Höelün, brat Czyngis-chana i jeden z dowódców jego wojsk.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kasarek

rodzaj sieci do połowu ryb i raków; kancerek, kacerz, kacerek, podbierak, kancer


Kasarek, kaszorek, siatka hydrobiologiczna, kasar, podbierak – narzędzie składające się z umieszczonej na trzonku siatki tworzącej worek z otworem rozpiętym na obręczy.

W rybołówstwie stosowany do wyławiania ryb z małych zbiorników (sadzów, basenów, stawów hodowlanych). Może też służyć do wyjmowania ryb z sieci lub innych obiektów z wody (np. bryłek lodu z przerębli).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kasarnia

1. tymczasowe pomieszczenie mieszkalne;
2. dawniej: koszary


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) wojsk. koszary


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kasata

kasacja


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) likwidacja


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kasatoryjny

dotyczący kasacji lub możliwości skasowania


Źródła:

SJP.pl

Kasać

dawniej: podnosić lub podwijać jakąś część ubrania; podkasywać


Źródła:

SJP.pl

Kasba

twierdza lub cytadela w architekturze muzułmańskiej; kazba


Kasba, kasaba ( ‏قصبة‎, "qaṣaba") – forteca, ufortyfikowany zespół obronny górujący nad miastem, który można spotkać w Afryce Północnej (np. w Algierze).

W obszarze obwarowań kasby mieścił się pałac władcy (np. beja), magazyny, w których gromadzono zapasy na wypadek oblężenia oraz koszary dla załogi.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kaseciak

potocznie: magnetofon kasetowy; kasetofon, kasetowiec, magnet


Źródła:

SJP.pl

Kaseciarnia

potocznie: wypożyczalnia DVD i kaset wideo


Źródła:

SJP.pl

Kaserniok

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. mieszkaniec hotelu robotniczego


Źródła:

Wiktionary

Kaseta

1. zamykane pudełko służące do przechowywania różnych przedmiotów;
2. taśma magnetyczna umieszczona w plastikowym pojemniku, używana w magnetofonach i magnetowidach


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) techn. urządzenie, podzespół, moduł lub materiał eksploatacyjny w standardowej, zamkniętej obudowie

 (1.2) środ. sport. w kolarstwie: zespół zębatek znajdujących się na tylnej piaście


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kasetka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) metalowe pudełko służące do przechowywania pieniędzy


Źródła:

Wiktionary

Kasetkowy

przymiotnik od: kasetka


Źródła:

SJP.pl

Kasetofon

środowiskowo: magnetofon kasetowy; kasetowiec, kaseciak, magnet


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) magnetofon mogący odtwarzać taśmy umieszczone w kasetach magnetofonowych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kaseton

ozdoba sufitu lub sklepienia, czworoboczne wgłębienie wykonane w drewnie albo kamieniu, zwykle sąsiadujące z wieloma innymi takimi elementami; skrzyniec


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) archit. modułowe zagłębienie w konstrukcji stropu zazwyczaj zdobione;

 (1.2) bud. materiał okładzinowy z lekkich płyt, dający powtarzalny wzór na ścianie lub suficie


Kaseton (skrzyniec) – wieloboczne, najczęściej kwadratowe, zagłębienie widoczne od spodu stropu, sklepienia lub kopuły charakterystyczne dla architektury rzymskiej i renesansowej.

W Grecji kasetony pojawiają się od V w. p.n.e., a w Rzymie od II w. p.n.e.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kasetonowy

przymiotnik od: kaseton


Źródła:

SJP.pl

Kasetowiec

potocznie: magnetofon kasetowy; kasetofon, kaseciak, magnet


Źródła:

SJP.pl

Kasetowy

przymiotnik od: kaseta


przymiotnik

 (1.1) związany z kasetą, dotyczący kasety – np. obudowany kasetą, korzystający z kaset


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kasha

[czytaj: kascha albo kasza] tkanina z wełny kóz tybetańskich, lekko spilśniona i drapana; również gatunek żółtobrązowej flaneli bawełnianej


Źródła:

SJP.pl

Kasia

zdrobnienie od: Katarzyna (imię żeńskie); Kaśka


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) zdrobn. imię|polski|ż. Katarzyna


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kasiak

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kasiarski

→ kasiarz


Patrz:kasiarz

Źródła:

SJP.pl

Kasiarz

potocznie: złodziej okradający kasy, sejfy


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pot. złodziej okradający kasy pancerne

 (1.2) łódź. mężczyzna bogaty, z grubym portfelem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kasiasty

potocznie: mający dużo pieniędzy, bogaty; forsiasty


przymiotnik

 (1.1) pot. bogaty, zamożny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kasica

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kasiewicz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kasieńka

zdrobnienie od: Katarzyna (imię żeńskie)


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) zdrobn. imię|polski|ż. Katarzyna


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kasieńkowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Kasieńki lub z nią związany


Źródła:

SJP.pl

Kasinka

zdrobnienie od: Katarzyna (imię żeńskie)


Źródła:

SJP.pl

Kasiny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Kasi lub z nią związany


Źródła:

SJP.pl

Kasiora

potocznie o pieniądzach, gotówce; kasa, mamona, sałata, zielone


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zgrub. kasa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kasiorka

zdrobnienie od: kasiora


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. kasiora


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kasiulczyny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Kasiulki lub z nią związany


Źródła:

SJP.pl

Kasiulka

zdrobnienie od: Katarzyna (imię żeńskie)


Źródła:

SJP.pl

Kasiunia

zdrobnienie od: Katarzyna (imię żeńskie)


Źródła:

SJP.pl

Kasiński

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kasja

drzewo, krzew lub bylina z rodziny brezylkowatych; strączyniec; senes


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kasjan

imię męskie


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kasjana

imię żeńskie


Kasjana – żeński odpowiednik imienia Kasjan o pochodzeniu łacińskim.

Odpowiedniki imienia Kasjana w innych językach:

Kasjana jest w Polsce imieniem rzadkim. W styczniu 2024 w rejestrze PESEL było 190 kobiet o imieniu Kasjana nadanym jako imię pierwsze oraz 57 kobiet noszących imię Kasjana jako imię drugie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kasjanczyny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Kasjanki lub z nią związany


Źródła:

SJP.pl

Kasjanek

zdrobnienie od: Kasjana (imię żeńskie)


Źródła:

SJP.pl

Kasjaniny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Kasjany lub z nią związany


Źródła:

SJP.pl

Kasjanka

zdrobnienie od: Kasjana (imię żeńskie)


Źródła:

SJP.pl

Kasjankowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Kasjanka lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Kasjanostwo

Kasjan z małżonką; Kasjanowie


Źródła:

SJP.pl

Kasjanowie

Kasjan z małżonką; Kasjanostwo


Źródła:

SJP.pl

Kasjanowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Kasjana lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Kasjer

1. pracownik przyjmujący i wypłacający pieniądze;
2. pracownik sprzedający bilety teatralne, kolejowe, kinowe itp.


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pracownik instytucji finansowej lub firmy handlowej przyjmujący lub wypłacający pieniądze

 (1.2) pracownik kina, teatru, muzeum, kolei itp. sprzedający bilety


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kasjerka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) forma żeńska od: kasjer (pracownik przyjmujący/wypłacający pieniądze)

 (1.2) forma żeńska od: kasjer (sprzedawca biletów)


Źródła:

Wiktionary

Kasjerski

przymiotnik dzierżawczy

 (1.1) należący do kasjera

przymiotnik relacyjny

 (2.1) dotyczący kasjera, związany z kasjerem


Źródła:

Wiktionary

Kasjop

dawniej: lutet (pierwiastek chemiczny o symbolu Lu i liczbie atomowej 71, metal należący do rodziny lantanowców, wykorzystywany m.in. do wytwarzania nadprzewodników)


Źródła:

SJP.pl

Kasjopea

Kasjopeja;
1. gwiazdozbiór nieba północnego
2. postać z mitologii greckiej


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) mitgr. królowa Etiopii, żona Cefeusza i matka Andromedy, po śmierci przeniesiona na firmament jako gwiazdozbiór Kasjopei (1.2);

 (1.2) astr. gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny cały rok; konstelacja, której 5 jasnych gwiazd tworzy charakterystyczny układ w kształcie litery W;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kasjopeja

Kasjopea;
1. łac. Cassiopea; gwiazdozbiór nieba północnego
2. postać z mitologii greckiej


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) mitgr. zob. Kasjopea, Kassjopeja.

 (1.2) astr. zob. Kasjopea.


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kasjopejański

przymiotnik

 (1.1) dotyczący Kasjopeji


Źródła:

Wiktionary

Kasjowy

→ kasja


Patrz:kasja

Źródła:

SJP.pl

Kasjusz

imię męskie


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kasjuszek

zdrobnienie od: Kasjusz (imię męskie)


Źródła:

SJP.pl

Kasjuszkowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Kasjuszka lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Kasjuszostwo

Kasjusz z małżonką; Kasjuszowie


Źródła:

SJP.pl

Kasjuszowie

Kasjusz z małżonką; Kasjuszostwo


Źródła:

SJP.pl

Kasjuszowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Kasjusza lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Kask

ochronne nakrycie głowy


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) rodzaj ochronnego nakrycia głowy;

 (1.2) hist. hełm stalowy używany przez dragonów i kirasjerów


Ni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kaska

zdrobnienie od: kasa


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. pot. od: kasa


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kaskabel

gatunek jadowitego węża z podrodziny grzechotników; grzechotnik straszliwy, grzechotnik brazylijski, grzechotnik pustynny


Źródła:

SJP.pl

Kaskada

1. wodospad składający się z kilku stopni;
2. duża ilość czegoś spadającego na raz albo szybko następującego po sobie


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) geogr. rodzaj wodospadu, w którym woda spada z kilku kolejnych progów lub stopni;

 (1.2) ogrod. element kompozycyjny ogrodów tarasowych, przypominający kaskadę (1.1)

 (1.3) geol. rodzaj nacieku tworzącego się na ścianie jaskini, przypominający kaskadę (1.1)

 (1.4) techn. zespół jednakowych urządzeń, które działają kolejno po sobie

 (1.5) przen. seria podobnych zjawisk, które następują kolejno po sobie


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kaskader

1. sportowiec akrobata dublujący aktorów podczas nakręcania filmu w ujęciach ryzykownych
2. akrobata wykonujący szereg przewrotów następujących kolejno po sobie


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) film. osoba zastępująca aktora w ryzykownych albo technicznie wymagających scenach

 (1.2) akrobata wykonujący ryzykowne ćwiczenia


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kaskaderka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) film. kobieta zastępująca aktora w ryzykownych albo technicznie wymagających scenach


Źródła:

Wiktionary

Kaskaderski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z kaskaderem, dotyczący kaskadera lub jego pracy


Źródła:

Wiktionary

Kaskaderstwo

zawód osoby zastępującej aktorów w scenach niebezpiecznych, wymagających dużej zręczności i sprawności fizycznej


Źródła:

SJP.pl

Kaskadier

dawniej: kaskader


Źródła:

SJP.pl

Kaskadowość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest kaskadowe


Źródła:

Wiktionary

Kaskadowy

przymiotnik od: kaskada


przymiotnik

 (1.1) ułożony warstwami jedna pod drugą

 (1.2) zachodzący etapami, gdzie jeden element wpływa na kolejny

 (1.3) następujący mnogo jeden po drugim


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kaskadyzacja

1. tworzenie na rzekach kaskad, wodospadów mających kilka stopni;
2. w technice: zestawianie urządzeń w ciąg realizujący kolejne etapy procesu;
3. w zarządzaniu: przekazywanie zadań na kolejne poziomy organizacji w celu włączania kolejnych osób lub grup w ich realizację


Źródła:

SJP.pl

Kaskawel

gatunek jadowitego węża z podrodziny grzechotnikowatych; grzechotnik straszliwy


Źródła:

SJP.pl

Kasko

ubezpieczenie środków transportowych; casco


Źródła:

SJP.pl

Kaskowy

→ kask


Patrz:kask

Źródła:

SJP.pl

Kaslik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. skrzynka


Kaslik (ar. كسليك) – miasto w Libanie, w muhafazie Dżabal Lubnan, graniczące od wschodu z miastem Dżunija. W mieście znajduje się Katolicki Uniwersytet Ducha Świętego. Miasto jest położone 14 km na północ od Bejrutu, stolicy Libanu.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kasoleta

ozdobne naczynie do palenia wonności, pachnideł; kadzielnica


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ozdobne naczynie używane do spalania, wysuszonych wcześniej, a następnie skruszonych pachnideł i ziół;


Kasoleta, kadzielnica (fr. "cassolette" – kadzielnica, zapach kadzidła) – ozdobne, porcelanowe, gliniane, szklane, metalowe lub ceramiczne naczynie z ażurową nakrywką, używane do spalania, wysuszonych wcześniej, a następnie skruszonych pachnideł i ziół lub uwalniania płynnych substancji zapachowych. Występowały w kształcie wazy, antycznego trójnogu lub w połączeniu z kandelabrem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kasowalny

dający się kasować


przymiotnik relacyjny

 (1.1) taki, który można skasować


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kasowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|kasować.


Źródła:

Wiktionary

Kasować

czasownik przechodni niedokonany

 (1.1) likwidować coś, znosić lub unieważniać

 (1.2) stemplować, dziurkować bilet na znak jego wykorzystania

 (1.3) praw. uchylać wyrok sądu

 (1.4) usuwać zapis na nośniku elektronicznym

 (1.5) podliczać wartość zakupów i pobierać za nie należność

 (1.6) pot. brać od kogoś pieniądze stanowiące należność za coś

 (1.7) pot. niszczyć samochód wskutek kolizji lub wypadku


Źródła:

Wiktionary

Kasownik

1. urządzenie do kasowania biletów w środkach komunikacji;
2. znak graficzny stosowany na pięciolinii przy zapisie nutowym;
3. znak korektorski


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) urządzenie do kasowania biletów, zwykle w komunikacji miejskiej

 (1.2) środ. druk. znak używany w korekcie drukarskiej oznaczający usunięcie określonej litery

 (1.3) muz. znak umieszczany przed nutą, anulujący działanie innych znaków chromatycznych – krzyżyka i bemola;

 (1.4) filatel. stempel, pieczęć itp. unieważniająca znak wartościowy


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kasowo

przysłówek

 (1.1) w sposób kasowy


Źródła:

Wiktionary

Kasowy

1. związany ze skrzynką lub szafą do przechowywania pieniędzy;
2. związany z pomieszczeniem, w którym wpłaca się i wypłaca pieniądze;
3. związany z urządzeniem sklepowym do obliczania należności;
4. związany z operacjami gotówkowymi w kasie;
5. potocznie: przynoszący duży zysk; intratny, popłatny


przymiotnik relacyjny

 (1.1) bank. dotyczący operacji pieniężnych dokonywanych w kasie

 (1.2) odnoszący się do kasy

przymiotnik jakościowy

 (2.1) pot. dający bardzo duże zyski


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kasparow

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kasper

imię męskie


Źródła:

SJP.pl

Kasperczak

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kasperczyk

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kasperek

zdrobnienie od: Kasper (imię męskie)


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kasperkiewicz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kasperkowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Kasperka lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Kasperowicz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kasperski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kaspijsk

miasto w Federacji Rosyjskiej


Kaspijsk (ros. "Каспийск") – miasto w Rosji (Dagestan) nad Morzem Kaspijskim.

W mieście przeważa przemysł włókienniczy, maszynowy oraz materiałów budowlanych. W Kaspijsku jest muzeum krajoznawcze. Liczba ludności to ok. 123 tys. (2020).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kaspijski

przymiotnik

 (1.1) dotyczący rejonu Morza Kaspijskiego


Źródła:

Wiktionary

Kasprostwo

Kasper z małżonką; Kasprowie


Źródła:

SJP.pl

Kasprowicz

nazwisko


Kasprowicz – polskie nazwisko pochodzące od imienia "Kacper" (patronimik). Według danych z lat 90 XX wieku nazwisko to nosiło 3764 Polskich obywateli.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kasprowie

Kasper z małżonką; Kasprostwo


Źródła:

SJP.pl

Kasprowski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kasprowy

potoczna, skrócona nazwa od: Kasprowy Wierch (szczyt w Tatrach)


przymiotnik dzierżawczy

 (1.1) przest. gwara. taki, który należy do Kaspra


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kaspruś

zdrobnienie od: Kasper (imię męskie)


Źródła:

SJP.pl

Kasprzak

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kasprzycki

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kasprzyk

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kasprzykowski

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kaspszyk

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kassander

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) rzad. imię|polski|m.

forma rzeczownika.

 (2.1) D. lm. od: Kassandra


Kassander (Kasander) ( Κάσσανδρος; ur. ok. 358 p.n.e., zm. 297 p.n.e.) – syn Antypatra, jeden z diadochów, władca Macedonii.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kassandra

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) mitgr. zob. Kasandra.

 (1.2) astr. planetoida o numerze katalogowym 114, z pasa głównego planetoid;

forma rzeczownika.

 (2.1) D. i B. lp. od: Kassander


Źródła:

Wiktionary

Kassapanka

ława przyścienna ze skrzynią, prototyp kanapy; cassapanca


Źródła:

SJP.pl

Kassata

rodzaj lodów włoskich w formie półkuli złożonej z kilku warstw lodów o różnych smakach; cassata


Źródła:

SJP.pl

Kassate

lody włoskie o kilku smakach z mrożoną bitą śmietaną i owocami; cassate [czytaj: kassate]


Źródła:

SJP.pl

Kassawa

mączka otrzymywana z manioku


Kassawa (hiszp. "cazabe" = „chleb z tapioki”, z indiań. "kasabi") – granulowana mączka z bulw manioku jadalnego.

Ze zmielonych lub startych bulw manioku otrzymuje się masę, która po wysuszeniu i prażeniu jest mielona. Powstająca w ten sposób mąka (kassawa) służy do wypieku chleba, sporządzania i przyprawiania różnych potraw oraz produkcji alkoholu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kassel

[czytaj: kasel] miasto w Niemczech


Kassel (do 1926 r. "Cassel", Cassel) – miasto na prawach powiatu w Niemczech, w kraju związkowym Hesja, siedziba rejencji Kassel oraz powiatu Kassel. Położone jest nad rzeką Fuldą. Trzecie co do wielkości (106,79 km²), po Frankfurcie nad Menem i Wiesbaden, miasto Hesji. Zamieszkane przez 204 021 osób (stan na 19 lutego 2018 r.).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kasselski

przymiotnik

 (1.1) związany z Kassel, miastem w Niemczech


Źródła:

Wiktionary

Kast

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) daw. oprawa drogiego kamienia

forma rzeczownika.

 (2.1) D. lm. od: kasta


Źródła:

Wiktionary

Kasta

1. grupa społeczna
2. grupa owadów o takich samych cechach


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) społ. grupa społeczna powstała w wyniku podziału pracy lub nakazów religijnych, zwykle zamknięta ze względu na zawieranie małżeństw i dziedziczenie przynależności, wraz z innymi grupami tworząca hierarchię;

 (1.2) biol. zool. grupa owadów w obrębie danego gatunku przystosowanych do wykonywania konkretnych zadań;

 (1.3) gw-pl|Górny Śląsk, Poznań, Mazury. skrzynia

 (1.4) gw-pl|Poznań. sport. w piłce nożnej: bramka


Kasta (hiszp., port. casta „rasa, ród, rodowód” od castus „czysty”) – zamknięta warstwa społeczna, do której przynależność jest dziedziczna. Odrębność kast, wynikająca z przepisów religijnych lub prawnych, jest zwykle usankcjonowana zwyczajowo. Kasty zajmują określone obszary, a ich członkowie są związani ze sobą wspólnymi obrzędami i wykonywaniem tego samego zawodu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kastalia

w mitologii greckiej: źródło w Delfach poświęcone Apollinowi i muzom; Źródło Kastalskie


Źródła:

SJP.pl

Kastalijski

przymiotnik od: Kastalia (w mitologii greckiej: źródło u stóp Parnasu; Źródło Kastalskie); kastalski (częściej)


Źródła:

SJP.pl

Kastalski

a) przymiotnik od: Kastalia (w mitologii greckiej: źródło u stóp Parnasu; Źródło Kastalskie); kastalijski (rzadziej);
b) źródło kastalskie - źródło natchnienia poetyckiego


Źródła:

SJP.pl

Kastaniet

hiszpański instrument perkusyjny składający się z drewnianej rękojeści i pary drewnianych muszelek związanych sznurkiem; kastaniety


Źródła:

SJP.pl

Kastanieta

ryba z rodziny okoniokształtnych


Źródła:

SJP.pl

Kastanietowy

przymiotnik od: kastaniety


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z kastanietami, dotyczący kastanietów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kastaniety

hiszpański instrument perkusyjny składający się z drewnianej rękojeści i pary drewnianych muszelek związanych sznurkiem; kastaniet


Kastaniety ( castañuelas) – instrument muzyczny z grupy idiofonów zderzanych. Występują w dwóch głównych odmianach: tradycyjnej i orkiestrowej.

Kastaniety tradycyjne wykorzystywane są w tańcu i mają formę dwóch muszelkowatych płytek z drewna grenadillowego, bukowego lub kokosowego, rzadziej z kości (słoniowej) lub rogu, nawleczonych w jednym końcu na sznur. Grający nakłada sznur na kciuk i uderzając pozostałymi palcami w jedną z muszelek wywołuje krótki, wysoki dźwięk.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kastecik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od kastet


Źródła:

Wiktionary

Kastel

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. bud. skrzynia do zaprawy murarskiej

 (1.2) gw-pl|Górny Śląsk. żart. brzuch


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kastelik

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kastelka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. skrzyneczka

 (1.2) gw-pl|Górny Śląsk. kratka (deseń)


Źródła:

Wiktionary

Kastet

nakładane na dłoń pierścienie metalowe używane w celu wzmocnienia uderzenia pięścią; szpadryna


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) rodzaj dodatkowej broni do walki na pięści w kształcie zespojonych ze sobą pierścieni;


Kastet lub szpadryna – broń obuchowa miażdżąca, używana w walce wręcz. Kastet zazwyczaj jest odlewany z metalu (głównie ze stali i aluminium, chociaż istnieją także kastety wyrabiane z tworzyw sztucznych dla zmniejszenia wagi i niezauważenia przez wykrywacze metalu). Ma on formę zespojonych ze sobą pierścieni zakładanych na palce.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kasting

casting;
1. wybieranie osób do filmu, reklamy, pokazu mody itp.;
2. spotkanie, na którym wybiera się takie osoby


Źródła:

SJP.pl

Kastingowiec

osoba przeprowadzająca casting; castingowiec


Źródła:

SJP.pl

Kastingowy

→ kasting; castingowy


Źródła:

SJP.pl

Kastla

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. skrzynia


Źródła:

Wiktionary

Kastlik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. górn. drewniano-kamienny kaszt kopalniany

 (1.2) gw-pl|Górny Śląsk. szafka


Źródła:

Wiktionary

Kastor

gruba tkanina pilśniowa


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) mitgr. mitrzym. ubóstwiony heros, patron żeglarzy i żołnierzy, syn Tyndareosa (lub Zeusa) i Ledy, przeniesiony (wraz z bratem Polideukesem) na firmament jako gwiazdozbiór Bliźniąt; ,

 (1.2) imię|polski|m.;

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy, nazwa własna

 (2.1) astr. druga najjaśniejsza gwiazda w gwiazdozbiorze Bliźniąt;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kastorek

zdrobnienie od: Kastor (imię męskie)


Źródła:

SJP.pl

Kastoreum

wysuszony "strój bobrowy" stosowany w przemyśle perfumeryjnym, dawniej traktowany jako panaceum


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) wysuszony strój bobrowy;


Kastoreum (strój bobrowy) – żółtawa wydzielina gruczołów skórnych bobra europejskiego ("Castor fiber") oraz kanadyjskiego ("Castor canadensis"). Aromatycznym składnikiem tej substancji jest przede wszystkim kastoramina. Służy tym zwierzętom do natłuszczania futra i – w połączeniu z moczem – do znaczenia swojego terytorium. Bobry obu płci mają parę gruczołów, znajdujących się w dwóch wnękach pod skórą między miednicą a nasadą ogona, oraz parę worków, w których gromadzi się ich wydzielina.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kastorkowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Kastorka lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Kastorostwo

Kastor z małżonką; Kastorowie


Źródła:

SJP.pl

Kastorowie

Kastor z małżonką; Kastorostwo


Źródła:

SJP.pl

Kastorowy

przymiotnik od: kastor


Źródła:

SJP.pl

Kastowość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) książk. cecha tego, co jest kastowe


Źródła:

Wiktionary

Kastowy

przymiotnik od: kasta


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z kastą, dotyczący kast; podzielony na kasty


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kastra

skrzynia z czterema uchwytami, w której sporządza się zaprawę murarską; kalfas


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kastracja

1. u zwierząt i człowieka: operacyjne usunięcie gonad (jąder lub jajników) lub zniszczenie komórek rozrodczych promieniami Roentgena; kastrowanie, trzebienie, wytrzebienie;
2. u roślin: usunięcie z kwiatu słupków lub pręcików, stosowane zwykle przed sztucznym zapyleniem;
3. u pszczół: zahamowanie czynności gonad u robotnic


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. wet. usunięcie chirugiczne gruczołów płciowych lub zniszczenie komórek rozrodczych promieniami rentgenowskimi;

 (1.2) bot. usunięcie niedojrzałych pręcików roślin, poprzedzające sztuczne zapylenie


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kastracyjny

→ kastracja


Patrz:kastracja

Źródła:

SJP.pl

Kastrat

1. kastrowany mężczyzna; eunuch; rzezaniec
2. w dawnych Włoszech: śpiewak kastrowany tuż przed mutacją dla zachowania wysokiego głosu


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mężczyzna, który został poddany kastracji

 (1.2) hist. muz. śpiewak poddany kastracji przed mutacją, by nadal mógł śpiewać sopranem lub altem

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) wet. zootechn. samiec zwierzęcia, który został poddany kastracji


Zobacz też: Kastrat (gmina Kuršumlija).

Kastrat (łac. "castratio" 'trzebienie') – w epoce baroku terminem tym określano mężczyznę śpiewaka, głównie operowego, któremu przed okresem dojrzewania chirurgicznie usunięto jądra i który dysponował rodzajem wysokiego głosu zbliżonego do sopranu lub altu, jednak donośniejszego, o znacznie mocniejszym brzmieniu. Praktyka kastracji w tym celu stosowana była między XVI a XVIII wiekiem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kastratka

wysterylizowana kotka


Źródła:

SJP.pl

Kastrator

człowiek zajmujący się kastrowaniem zwierząt


Źródła:

SJP.pl

Kastratorka

→ kastrator


Patrz:kastrator

Źródła:

SJP.pl

Kastrol

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. rondel


Źródła:

Wiktionary

Kastrowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) med. wet. usuwanie jąder


Źródła:

Wiktionary

Kastrować

amputować genitalia


czasownik przechodni niedokonany

 (1.1) usuwać mężczyźnie lub samcowi jądra lub w inny sposób pozbawiać zdolności rozrodczych, dokonywać kastracji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kastryzm

system społeczno-polityczny powstały na Kubie po dojściu do władzy Fidela Castro; castryzm


Źródła:

SJP.pl

Kastylia

kraina historyczna w środkowej Hiszpanii


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) hist. kraina historyczna w środkowej Hiszpanii;


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kastylijczyk

mieszkaniec Kastylii (krainy w Hiszpanii)


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Kastylii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kastylijka

mieszkanka Kastylii (krainy w Hiszpanii)


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Kastylii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kastylijski

przymiotnik od: Kastylia; kastylski (rzadziej)


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Kastylią, dotyczący Kastylii

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) hist. jęz. średniowieczny język romański używany przez mieszkańców Kastylii, który stał się podstawą współczesnego języka hiszpańskiego;

 (2.2) współcz. jęz. współczesny język hiszpański w odróżnieniu od innych języków używanych w Hiszpanii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kastylka

kastylka sprężysta - drzewo z rodziny morwowatych


Źródła:

SJP.pl

Kastylski

przymiotnik od: Kastylia; kastylijski (częściej)


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Kastylią, dotyczący Kastylii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kasycki

przymiotnik relacyjny

 (1.1) hist. związany z Kasytami, dotyczący Kasytów


Źródła:

Wiktionary

Kasyda

forma poezji staroarabskiej zachowana do XX wieku


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kasyniarski

→ kasyniarz


Patrz:kasyniarz

Źródła:

SJP.pl

Kasyniarz

potocznie: właściciel kasyna gry


Źródła:

SJP.pl

Kasyno

1. budynek, lokal rozrywkowy przeznaczony do gier hazardowych;
2. rodzaj klubu, w którym co jakiś czas odbywają się spotkania towarzyskie, najczęściej kółka zainteresowań


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) ekskluzywny lokal rozrywkowy przeznaczony do legalnego uprawiania hazardu;

 (1.2) wojsk. lokal gastronomiczny w koszarach wojskowych lub na terenie garnizonu przeznaczony dla wojskowych i ich rodzin;

 (1.3) archit. ogrod. niewielki pawilon ogrodowy


Kasyno – lokal rozrywkowy przeznaczony do uprawiania gier hazardowych. Często zbudowany obok albo będący częścią hoteli, restauracji, statków wycieczkowych i innych atrakcji turystycznych. Zwykle gra odbywa się na specjalne żetony, które grający powinien zakupić przy wejściu. Ewentualna wygrana również jest w żetonach, które przy wyjściu obsługa kasyna wymienia na pieniądze.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kasynowy

przymiotnik od: kasyno


Źródła:

SJP.pl

Kasyteryt

minerał, dwutlenek cyny; kamień cynkowy


Kasyteryt – minerał należący do gromady tlenków. Należy do grupy minerałów rzadkich, występujących tylko w niektórych regionach Ziemi.

Nazwa pochodzi od greckiej nazwy "kassiteros" oznaczającej cynę, nawiązującej do składu chemicznego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kasyterytowy

→ kasyteryt


Patrz:kasyteryt

Źródła:

SJP.pl

Kasz.

skrót

 (1.1) = kaszubski


Źródła:

Wiktionary

Kasza

1. produkt spożywczy z oczyszczonych ziarn zbóż; krupy, potrawa z tych ziaren;
2. coś sypkiego przypominającego kaszę;
3. potocznie: zamieszanie


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) spoż. spreparowane ziarna zbóż (np. gryki, jęczmienia) przygotowane do gotowania;

 (1.2) kulin. potrawa z kaszy (1.1)


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kaszak

torbiel gruczołu łojowego


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) med. niezłośliwy guz skórny powstający wskutek zaczopowania ujścia gruczołu łojowego tuż pod skórą


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kaszalot

największy z wielorybów należący do podrzędu waleni zębowców; potwal


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) zool. nazwa systematyczna|Physeter macrocephalus|Linnaeus|ref=tak., waleń z rodziny kaszalotowatych o dużej głowie i potężnej poziomej płetwie ogonowej;

 (1.2) grub. brzydka dziewczyna lub kobieta


Kaszalot ("Physeter") – rodzaj ssaków z rodziny kaszalotowatych (Physeteridae).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kaszalotowate

o cechach kaszalotowatych (rodzina waleni)


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Physeteridae|Gray|ref=tak., rodzina dużych ssaków morskich w obrębie infrarzędu waleni;


Kaszalotowate (Physeteridae) – rodzina ssaków z infrarzędu zębowców (Odontoceti) w obrębie podrzędu waleni (Cetacea).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kaszalotowaty

o cechach kaszalotowatych (rodzina waleni)


Źródła:

SJP.pl

Kaszan

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. miasto w środkowym Iranie w ostanie Isfahan;


Kaszan (perski: ‏كاشان‎, "Kāshān") – miasto w środkowym Iranie (ostan Isfahan), na południe od jeziora Namak, ok. 260 kilometrów na południe od stolicy – Teheranu. Liczba mieszkańców w 2003 roku wynosiła 216 tys.

Na terenie miasta znaleziono ślady osadnictwa ludzkiego sprzed 6000 p.n.e. Wykopaliska Tepe Sialk obejmują najstarszy na świecie ziggurat, datowany na III tysiąclecie p.n.e. Kaszan jest pierwszą dużą oazą na drodze Kom-Kerman, wiodącej wzdłuż największych pustyń Iranu.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kaszana

1. potocznie: sytuacja kłopotliwa lub zawstydzająca; wpadka, wstyd;
2. kiszka kaszana - wyrób garmażeryjny zrobiony z kaszy i krwi zwierzęcej; kaszanka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. zgrub. kaszanka, kaszana kiszka

 (1.2) pot. pejor. zawstydzająca, żenująca lub kłopotliwa sytuacja

 (1.3) pot. pejor. rzecz bezwartościowa

forma przymiotnika.

 (2.1) ż. od: kaszany


Kaszana (bułg. "Кашана") – schronisko turystyczne w Starej Płaninie w Bułgarii.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kaszaneczka

zdrobnienie od: kaszanka


Źródła:

SJP.pl

Kaszanka

wyrób garmażeryjny przygotowywany z krwi zwierzęcej i kaszy


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kulin. wyrób wędliniarski z gotowanej kaszy lub ryżu i krwi zwierzęcej oraz niekiedy podrobów;


Kaszanka (kiszka, śl. krupniok, kaszok) – wyrób wędliniarski z kaszy i krwi oraz podrobów: wątroby, płuc, ozorów, skórek wieprzowych, tłuszczu. W Polsce krupnioki śląskie uzyskały w czerwcu 2016 europejski certyfikat Chronione Oznaczenie Geograficzne. Wyrób ten popularny jest także w kuchni słowackiej, węgierskiej i niemieckiej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kaszankowy

→ kaszanka


Patrz:kaszanka

Źródła:

SJP.pl

Kaszany

przymiotnik od: kasza


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z kaszą, dotyczący kaszy

przymiotnik jakościowy

 (2.1) charakterystyczny dla kaszy

 (2.2) zrobiony z kaszy, zawierający kaszę

forma rzeczownika.

 (3.1) D. lp. od: kaszana


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kaszarnia

zakład przerabiający ziarno na kaszę


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zakład, który produkuje kaszę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kaszarnictwo

dział przemysłu spożywczego zajmujący się produkcją kasz; kaszarstwo


Źródła:

SJP.pl

Kaszański

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Kaszanem, dotyczący Kaszanu


Źródła:

Wiktionary

Kaszel

gwałtowne wypchnięcie powietrza z płuc połączone z rodzajem chrząkania, powstające przez podrażnienie zakończeń nerwowych w oskrzelach, tchawicy, krtani, gardle


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) nagłe wyrzucenie powietrza z płuc połączone z zachrypnięciem, spodowane podrażnieniem układu oddechowego;


Kaszel – reakcja odruchowa na podrażnienie zakończeń nerwowych w błonie śluzowej górnych dróg oddechowych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kaszelek

zdrobnienie od: kaszel


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) ekspr. o kaszlu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kaszerować

w introligatorstwie: oklejać okładki książek lub innych druków efektownymi papierami w celu ich wzmocnienia i usztywnienia


Źródła:

SJP.pl

Kaszeta

1. efekt nadający obrazowi kinowemu lub telewizyjnemu wrażenie panoramiczności za pomocą dodanych na dole i na górze obrazu czarnego marginesu;
2. ramka projektora do tworzenia takiego efektu


Kaszeta – ramka umieszczana w kamerze bądź projektorze zasłaniająca pewien obszar wyświetlanego obrazu. Używana w celu uzyskania różnych formatów obrazu na standardowej taśmie 35 mm. Zastosowanie kaszety umożliwia rejestrację obrazu „panoramicznego”, ale odbywa się to kosztem jego rozdzielczości – obraz z naświetlonej części ma mniejsze wymiary, a więc ziarno emulsji fotograficznej jest proporcjonalnie większe.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kaszetka

opakowanie leku w proszku, wykonane z opłatka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) farm. opakowanie do sproszkowanego leku wykonane z opłatka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kaszetkowy

przymiotnik od: kaszetka


Źródła:

SJP.pl

Kaszetować

nadawać filmowi wyświetlanemu na standardowym ekranie panoramiczną formą poprzez utworzenie za pomocą odpowiedniej ramki czarnego marginesu u góry i u dołu obrazu


Źródła:

SJP.pl

Kaszewski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kaszgar

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. miasto zachodnich Chinach, w regionie autonomicznym Sinciang, na zachodnim skraju Kotliny Kaszgarskiej, nad rzeką Kaszgar (1.2);

 (1.2) geogr. hydron. rzeka w zachodnich Chinach, w regionie Sinciang;


Kaszgar (chiń. 喀什; pinyin "Kāshí"; ujg. قەشقەر, "Qeshqer") – miasto na prawach powiatu w zachodnich Chinach, w regionie autonomicznym Sinciang, na zachodnim skraju Kotliny Kaszgarskiej, nad rzeką Kaszgar. Siedziba prefektury Kaszgar. W 2010 roku liczba mieszkańców miasta wynosiła około 506 640[]. Uznawane za najlepiej zachowane muzułmańskie miasto regionu, główny ośrodek kultury ujgurskiej.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kaszgarczyk

mieszkaniec Kaszgarii (krainy w Chinach)


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Kaszgarii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kaszgaria

kraina historyczna w Chinach


Źródła:

SJP.pl

Kaszgarka

mieszkanka Kaszgarii (krainy w Chinach)


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Kaszgarii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kaszgarski

przymiotnik od: Kaszgar (miasto w Xinjiang)


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Kaszgarią, dotyczący Kaszgarii

 (1.2) związany z Kaszgarem, dotyczący Kaszgaru


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kaszka

1. zdrobnienie od: kasza;
2. potoczna nazwa byliny z rodziny goździkowatych o drobnych białych kwiatach, używanej często do przybierania bukietów; łyszczec wiechowy


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. od: kasza

 (1.2) kasza manna

 (1.3) kulin. deser na bazie mleka i kaszy mannej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kaszka-Daria

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. hydrol. rzeka we wschodnim Uzbekistanie;


Kaszka-daria ( Qashqadaryo; Кашкадарья – "Kaszkadarja") – rzeka we wschodnim Uzbekistanie w Azji Centralnej. Długość – 378 km, powierzchnia zlewni – 8780 km², średni roczny przepływ – 24,9 m³/s (266 km od punktu końcowego). Reżim śnieżno-deszczowy z wiosennym maksimum i letnim minimum.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kaszkadaryjski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Kaszka-darią, dotyczący Kaszka-darii


Źródła:

Wiktionary

Kaszkajski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Kaszkajami, dotyczący Kaszkajów

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. język kaszkajski;


Źródła:

Wiktionary

Kaszkawał

dojrzewający twardy ser podpuszczkowy produkowany z mleka owczego lub krowiego, z masy parzonej


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) spoż. twardy, dojrzewający, jasnożółty ser z grupy serów parzonych, tradycyjnie wyrabiany na Bałkanach z mleka owczego, krowiego lub mieszanego


Kaszkawał (tur. "kaşkaval", bułg. i maced. "кашкавал", serb. "качкаваљ" / "kačkavalj", rum. "caşcaval") – ser podpuszczkowy, dojrzewający, twardy, produkowany z mleka owczego lub krowiego z masy parzonej, w kształcie cylindra o średnicy 30 cm i wysokości 10–12 cm oraz wadze ok. 8 kg.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kaszkiecik

zdrobnienie od: kaszkiet


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od kaszkiet


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kaszkiecikowy

przymiotnik od: kaszkiecik


Źródła:

SJP.pl

Kaszkiet

męska czapka z daszkiem i szerokim, okrągłym denkiem; rodzaj hełmu używanego przez dziewiętnastowiecznych żołnierzy


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) odzież. męska, lekko usztywniona, płaska czapka z daszkiem

 (1.2) hist. w XIX w.: żołnierskie nakrycie głowy, chroniące przed cięciem pałasza, wykonane ze skóry lub filcu;


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kaszkietowy

przymiotnik od: kaszkiet


Źródła:

SJP.pl

Kaszkietówka

czapka z daszkiem przypominająca kaszkiet


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) czapka z daszkiem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kaszkowaty

ziarnisty, podobny do kaszki


Źródła:

SJP.pl

Kaszkowiak

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kaszkowy

przymiotnik od: kaszka


Źródła:

SJP.pl

Kaszlaczek

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od kaszlak


Źródła:

Wiktionary

Kaszlak

potocznie: kaszląca osoba


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) środ. mot. fiat 126p


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kaszlarka

maszyna do usuwania tłuszczu z jelit zwierzęcych, używana w przemyśle wędliniarskim


Źródła:

SJP.pl

Kaszlać

gwałtownie i głośno wyrzucać powietrze z płuc; kasłać; kaszleć


Źródła:

SJP.pl

Kaszlenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) gwałtowne wyrzucanie powietrza z płuc


Źródła:

Wiktionary

Kaszleć

gwałtownie i głośno wyrzucać powietrze z płuc; kasłać; kaszlać


czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. kaszlnąć)

 (1.1) gwałtownie wyrzucać powietrze z płuc


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kaszlikowski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kaszlnięcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|kaszlnąć.


Źródła:

Wiktionary

Kaszlnąć

czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. kaszleć)

 (1.1) dokonany od|kaszleć.


Źródła:

Wiktionary

Kaszlować

usuwać tłuszcz z jelit zwierzęcych przeznaczonych do produkcji wędlin


Źródła:

SJP.pl

Kaszlowy

przymiotnik od: kaszel


przymiotnik relacyjny

 (1.1) med. związany z kaszlem, dotyczący kaszlu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kaszmir

cienka i miękka tkanina z wełny otrzymywanej z kozy kaszmirskiej


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) włók. miękka tkanina z wełny kóz kaszmirskich;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kaszmirczyk

mieszkaniec Kaszmiru (krainy)


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Kaszmiru


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kaszmirka

mieszkanka Kaszmiru (krainy)


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) etn. mieszkanka Kaszmiru


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kaszmirowy

zrobiony z kaszmiru - cienkiej i miękkiej tkaniny (np. dywan kaszmirowy)


przymiotnik relacyjny

 (1.1) włók. wykonany z kaszmiru


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kaszmirski

przymiotnik od: Kaszmir (kraina historyczna w Indiach)


przymiotnik

 (1.1) pochodzący z Kaszmiru, właściwy Kaszmirowi, wykonany w Kaszmirze

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. język kaszmirski;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kaszojad

pogardliwie: dziecko, niemowlę


Źródła:

SJP.pl

Kaszojadka

pogardliwie: mała dziewczynka


Źródła:

SJP.pl

Kaszotto

risotto z kaszy


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) kulin. spoż. potrawa z kaszy przygotowywana jak risotto;


Kaszotto – danie jednodaniowe, zwane jednogarnkowym, sporządzane z kaszy duszonej lub zapiekanej z mięsem (lub jego zamiennikami) i warzywami, z dodatkiem pikantnych przypraw.

Nazwa „kaszotto” jest neologizmem powstałym w analogii do zakotwiczonego w polszczyźnie italianizmu "risotto".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kaszowaty

podobny do kaszy


Źródła:

SJP.pl

Kaszowski

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kaszowy

→ kasza


Patrz:kasza

Źródła:

SJP.pl

Kaszrut

koszerność


Źródła:

SJP.pl

Kaszt

podpora stropu wyrobiska górniczego; kaszta, stos


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kaszta

1. skrzynka z przegródkami, w których mieszczą się czcionki i materiał justunkowy;
2. podpora stropu wyrobiska górniczego; kaszt, stos


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) druk. szuflada zecerska z przegródkami (króbkami), zawierającymi czcionki i justunek;


Zobacz też: Kaszta (władca Kusz).

Kaszta – szuflada drukarska (najczęściej drewniana, choć zdarzały się metalowe) wysuwana z regału, podzielona na przegródki (króbki), w których mieszczą się czcionki i justunek. W kaszcie znajdował się komplet znaków danego kroju pisma, zaś w regale komplet odmian i wielkości.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kasztan

1. drzewo lub krzew z rodziny bukowatych, o dużych, lancetowatych, często owłosionych liściach i jadalnych owocach, otoczonych kolczastą pokrywą, pochodzące z Eurazji i Ameryki Północnej;
2. owoc tego drzewa, spożywany po upieczeniu, ugotowaniu lub zmielony na mąkę do wypieku chleba; maron;
3. potocznie: kasztanowiec - drzewo lub krzew z rodziny kasztanowcowatych, o dużych, dłoniastych liściach i brodawkowatych lub kolczastych owocach zawierających duże, ciemnobrązowe nasiona (kasztany), pochodzące ze strefy umiarkowanej półkuli północnej;
4. owoc kasztanowca;
5. koń maści kasztanowatej (kolorem przypominającej owoc kasztanowca); koń kasztanowaty, cisawy;
6. kilkunastocentymetrowa narośl występująca na kończynach zwierząt kopytnych, utworzona przez zrogowaciały naskórek


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) bot. nazwa systematyczna|Castanea|Mill.|ref=tak., rodzaj krzewów lub drzew z rodziny bukowatych;

 (1.2) pot. zob. kasztanowiec.

 (1.3) rudobrązowy kolor, kolor kasztana (2.2)

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy

 (2.1) kulin. owoc (orzech) kasztana (1.1)

 (2.2) nasienie kasztanowca

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (3.1) jeźdz. koń o maści kasztanowej – rudobrązowej sierści, skórze oraz takiej samej grzywie i ogonie


Kasztan ("Castanea") – rodzaj roślin z rodziny bukowatych ("Fagaceae"). Obejmuje 8 gatunków. W Europie dziko występuje tylko kasztan jadalny ("C. sativa"), w Ameryce Północnej – kasztan amerykański ("C. dentata"), a pozostałe gatunki kasztanów rosną w Japonii i Chinach. W Polsce uprawiany i dziczejący jest kasztan jadalny "C. sativa" (jest zadomowionym antropofitem).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kasztanek

klacz o rudobrązowej sierści


Źródła:

SJP.pl

Kasztanić

potocznie:
1. oddawać kał; kupkać;
2. gadać brednie, bzdury; pieprzyć


Źródła:

SJP.pl

Kasztanka

klacz o rudobrązowej sierści


Kasztanka (ex Fantazja, ur. w 1909 lub 1910 w Czaplach Małych, zm. 23 listopada 1927 w Mińsku Mazowieckim) – klacz marszałka Józefa Piłsudskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kasztankowy

→ kasztanek


przymiotnik

 (1.1) rzad. rudawobrązowy


Patrz:kasztanek

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kasztanolistny

przymiotnik

 (1.1) bot. posiadający liście jak kasztan


Źródła:

Wiktionary

Kasztanowatoczerwony

czerwony o kasztanowym odcieniu


przymiotnik

 (1.1) czerwony o odcieniu kasztanowatym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kasztanowatordzawy

rdzawy o kasztanowym odcieniu; kasztanowordzawy


przymiotnik

 (1.1) rdzawy o odcieniu kasztanowatym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kasztanowaty

mający kolor kasztana (owocu kasztanowca), kasztanowy, rudawobrązowy


przymiotnik

 (1.1) pot. lekko kasztanowy

 (1.2) jeźdz. o koniu: o brązowożółtej sierści oraz grzywie i ogonie tej samej barwy lub jaśniejszej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kasztanowcowate

rodzina roślin z rzędu mydleńcowców


Kasztanowcowate ("Hippocastanaceae" Dumort.) – rodzina roślin wyróżniana w niektórych (zwłaszcza dawniejszych) systemach klasyfikacyjnych w obrębie rzędu mydleńcowców ("Sapindales"). Zgodnie ze współczesną wiedzą wyodrębnienie zaliczanych tu rodzajów w randze rodziny, zmienia mydleńcowate w takson parafiletyczny. Dlatego w nowszych systemach rodzina kasztanowcowatych nie jest wyróżniana.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kasztanowcowaty

o cechach kasztanowcowatych (rodzina roślin)


Źródła:

SJP.pl

Kasztanowcowiaczek

szrotówek kasztanowcowiaczek - inwazyjny gatunek motyla z rodziny kibitnikowatych, szkodnik kasztanowców


Źródła:

SJP.pl

Kasztanowcowy

przymiotnik

 (1.1) składający się z kasztanowca

 (1.2) wykonany z drewna lub innej części kasztanowca

 (1.3) będący częścią kasztanowca


Źródła:

Wiktionary

Kasztanowiec

drzewo lub krzew z rodziny kasztanowcowatych, o dużych, dłoniastych liściach i brodawkowatych lub kolczastych owocach zawierających duże, ciemnobrązowe nasiona (kasztany), pochodzące ze strefy umiarkowanej półkuli północnej; kasztan (potocznie)


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy

 (1.1) dendr. nazwa systematyczna|Aesculus|L.|ref=tak., drzewo lub krzew o dużych, dłoniastych liściach i kolczastych owocach zawierających duże, brązowe nasiona;


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kasztanowobrązowy

brązowy o kasztanowym odcieniu


Źródła:

SJP.pl

Kasztanowogłowy

lasówka kasztanowogłowa, kacyk kasztanowogłowy - gatunki ptaków


Źródła:

SJP.pl

Kasztanowordzawy

rdzawy o kasztanowym odcieniu; kasztanowatordzawy


przymiotnik

 (1.1) mający kolor rdzawy o odcieniu kasztanowym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kasztanowy

1. odnoszący się do kasztana, kasztanowca lub do owocu któregoś z tych drzew;
2. o kolorze kasztana (owocu kasztanowca), kasztanowaty, rudawobrązowy


przymiotnik

 (1.1) dotyczący drzew kasztana lub kasztanowca

 (1.2) farm. kulin. spoż. dotyczący owoców kasztana lub kasztanowca, zrobiony z owoców kasztana lub kasztanowca

 (1.3) mający kolor rudawobrązowy, taki jak kolor owocu kasztanowca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kasztanowłosy

mający kasztanowe włosy


Źródła:

SJP.pl

Kasztanówka

torzyśniad kasztanówka - gatunek motyla z rodziny trociniarkowatych


Kasztanówka ( Каштаноўка; Каштановка; pol. hist. "Konstantynówka") – wieś na Białorusi, w obwodzie mińskim, w rejonie wołożyńskim, w sielsowiecie Wołożyn. Od zachodu graniczy z Wołożynem.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kasztel

1. nieduża twierdza, warowny zamek, gród, który zajmował przedstawicie władzy lub pan feudalny; warownia, forteca;
2. wysoka nadbudówka na dziobie i rufie dawnych żaglowców, zawierająca pomieszczenia dla oficerów oraz stanowiska lekkich dział


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) stpol. gród warowny, zamek lub stołp

 (1.2) żegl. wysoka nadbudówka w części dziobowej lub rufowej dawnych okrętów;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kasztelan

1. w Polsce do XIII wieku: urzędnik lokalny zajmujący się ściąganiem danin na rzecz panującego, obroną i sądownictwem na obszarze, na którym znajdował się zamek, gród warowny;
2. w czasach późniejszych: dostojnik tytularny, który miał zapewnione miejsca w senacie


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) hist. adm. urzędnik zarządzający grodem, zamkiem lub kasztelanią

 (1.2) hist. w średniowiecznej Polsce urzędnik ziemski zasiadający w radzie królewskiej, następnie w senacie;


Kasztelan (łac. "castellanus") – urząd znany w średniowiecznej Europie, oznaczający zarządcę zamku (łac. "castellum") i jego okolic.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kasztelania

1. obszar, na którym władzę administracyjną, wojskową oraz sądową sprawował kasztelan - przedstawiciela panującego;
2. władza, godność kasztelana; kasztelaństwo


Kasztelania (dawniej: okręg grodowy) – jednostka administracyjna podziału terytorialnego średniego szczebla w średniowiecznej Polsce, wchodząca w skład danej ziemi lub prowincji. Ośrodkiem kasztelanii był kasztel (zamek, znaczący gród lub dwór obronny). W II połowie XIV–XV wieku, kasztelania została zastąpiona przez system powiatowy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kasztelanic

w dawnej Polsce: syna kasztelana - przedstawiciela panującego


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) syn kasztelana


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kasztelanka

w dawnej Polsce: córka kasztelana - przedstawiciela panującego


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. córka kasztelana


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kasztelanowa

małżonka kasztelana


Źródła:

SJP.pl

Kasztelanowy

→ kasztelan (dawniej); kasztelański


Źródła:

SJP.pl

Kasztelański

1. dotyczący kasztelana - przedstawiciela panującego;
2. dotyczący kasztelanii - obszaru, na którym władzę sprawował kasztelan


Źródła:

SJP.pl

Kasztelaństwo

władza, godność kasztelana; kasztelania


Źródła:

SJP.pl

Kasztelowy

przymiotnik od: kasztel


Źródła:

SJP.pl

Kasztowy

→ kaszta, → kaszt


Patrz:kaszta, → kaszt

Źródła:

SJP.pl

Kaszub

członek zachodniosłowiańskiej grupy etnicznej zamieszkującej Pomorze Gdańskie i wschodnią część Pomorza Zachodniego; Kaszuba


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) etn. przedstawiciel Słowian z północy Polski;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kaszuba

członek zachodniosłowiańskiej grupy etnicznej zamieszkującej Pomorze Gdańskie i wschodnią część Pomorza Zachodniego; Kaszub


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) etn. przedstawiciel Słowian rodem z północy Polski;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kaszubista

specjalista w dziedzinie kaszubistyki


Źródła:

SJP.pl

Kaszubistka

→ kaszubista


Patrz:kaszubista

Źródła:

SJP.pl

Kaszubistyka

nauka o kulturze kaszubskiej, języku kaszubskim


Kaszubistyka – dyscyplina filologiczna zajmująca się badaniem języka, literatury, kultury i dziejów Kaszubów. Historycznie wywodzi się ze slawistyki.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kaszubizm

wyraz, zwrot, forma, konstrukcja składniowa lub cecha fonetyczna właściwe dialektowi kaszubskiemu


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) jęz. dialektyzm kaszubski


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kaszubić

czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) jęz. fonet. mówić z akcentem kaszubskim; zwł. wymawiać s, z, c, dz zamiast ś, ź, ć, dź


Źródła:

Wiktionary

Kaszubka

→ Kaszub


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) przedstawicielka Słowian z północy Polski


Patrz:Kaszub

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kaszubowski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kaszubski

przymiotnik od: Kaszuby


przymiotnik

 (1.1) odnoszący się do Kaszub lub Kaszubów

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. nazwa języka;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kaszubskojęzyczny

przymiotnik

 (1.1) taki, który posługuje się językiem kaszubskim

 (1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem kaszubskim

 (1.3) spisany, stworzony w języku kaszubskim


Źródła:

Wiktionary

Kaszubskość

→ kaszubski


Patrz:kaszubski

Źródła:

SJP.pl

Kaszubszczyzna

mowa i kultura Kaszubów


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) jęz. język kaszubski

 (1.2) etn. to, co kaszubskie, związane z Kaszubami


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kaszuby

region kulturowy w północnej Polsce, część Pomorza zamieszkała przez rdzenną ludność


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) hist. geogr. kraina historyczna w północnej Polsce;

 (1.2) geogr. wieś w Polsce, w województwie lubelskim, w powiecie krasnostawskim, w gminie Rudnik;

 (1.3) geogr. część wsi Murczyn, w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie żnińskim, w gminie Żnin


Kaszuby ( Kaszëbë lub Kaszëbskô) – region kulturowy w północnej Polsce, będący częścią Pomorza Gdańskiego. Zamieszkują tam m.in. Kaszubi (autochtoniczni Pomorzanie) posługujący się językiem kaszubskim, który ma w Polsce od 2005 status języka regionalnego. Obecnie obejmuje powiaty: kartuski, bytowski, lęborski, pucki, gdański, wejherowski, słupski, człuchowski, kościerski, chojnicki oraz miasta: Gdynię, Gdańsk i Sopot.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kaszyca

skrzynia z bali drewnianych lub żelbetowych wypełniona kamieniami, będąca częścią składową budowli wodnych


Kaszyca – duża skrzynia, niegdyś drewniana, obecnie żelbetowa, wypełniona gruzem, kamieniami itp., stosowana jako element fundamentów budowli hydrotechnicznych lub jako element umocnień dennych lub brzegowych. Do połowy lat pięćdziesiątych XX wieku najczęściej stosowana przy budowie zapór oraz przepustów wodnych o dużej powierzchni.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kaszycki

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kaszycowy

→ kaszyca


Patrz:kaszyca

Źródła:

SJP.pl

Kaszyn

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. miasto w Rosji, położone w obwodzie twerskim;


Kaszyn ( Кашин) – miasto w Rosji, w obwodzie twerskim nad Kaszynką.

Kaszyn położone jest ok. 180 km na północ od Moskwy i 150 km na północny wschód od Tweru, siedziba obwodu. Liczba mieszkańców w 2007 wynosiła ok. 15,8 tys., powierzchnia 11 km², a gęstość zaludnienia 1436 osób/1 km². Miasto leży na wysokości 125 m n.p.m.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kaszyński

nazwisko


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Kaszynem, dotyczący Kaszyna


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kaszów

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Kasłanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|kasłać.


Źródła:

Wiktionary

Kasłać

gwałtownie i głośno wyrzucać powietrze z płuc; kaszlać; kaszleć


czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. zakasłać)

 (1.1) fizj. med. mieć napad kaszlu; wydawać serię krótkich, gwałtownych dźwięków z gardła, zwykle w wyniku podrażnienia dróg oddechowych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kat

osoba wykonująca wyroki śmierci


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba wykonująca wyroki sądowe skazujące na chłostę, tortury lub śmierć;

 (1.2) przen. ktoś, kto katował, znęcał się nad kimś

forma rzeczownika.

 (2.1) D. lm. od: kata


Kat – człowiek, który zawodowo zajmuje się głównie wykonywaniem wyroków, skazujących na kary tortur, okaleczenia i na karę śmierci. Poza torturami, traktowanymi jako środek karny, kaci zajmowali się również zadawaniem cierpienia w celu wymuszenia zeznań.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kat.

skrót od: katolicki


skrót, rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) = kategoria


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kata

1. konkurencja w karate;
2. ćwiczenie prezentujące technikę walki


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) wysoce sformalizowany rodzaj ćwiczeń stosowanych w wielu tradycyjnych sztukach i sportach walki;


Zo


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Katabas

pogardliwie: ksiądz, duchowny; księżyna, sukienkowy, klecha, sukmaniarz, labuś


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pot. obraź. ksiądz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Katabasis

[czytaj: katabas-is] katabaza;
1. w tragedii antycznej: obniżenie napięcia akcji po przygodzie;
2. w antycznym eposie: motyw zejścia bohatera do świata podziemnego


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) liter. topos literacki zejścia bohatera do świata umarłych;

 (1.2) teatr. spadek napięcia akcji w tragedii antycznej

 (1.3) muz. muzyczna figura retoryczna oddająca grozę poprzez formę zstępującej melodii

 (1.4) rel. Chrystusowe zstąpienie do otchłani;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Katabasowy

przymiotnik

 (1.1) dotyczący katabasa


Źródła:

Wiktionary

Katabatyczny

ruch katabatyczny: gwałtowne opadanie mas powietrza wzdłuż zanikających frontów atmosferycznych lub zboczy górskich


Źródła:

SJP.pl

Katabaza

katabasis;
1. w tragedii antycznej: obniżenie napięcia akcji po przygodzie;
2. w antycznym eposie: motyw zejścia bohatera do świata podziemnego


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) liter. teatr. zob. katabasis.

 (1.2) rel. zob. katabasis.


Zo


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kataboliczny

odnoszący się do katabolizmu, polegający na katabolizmie


przymiotnik

 (1.1) biochem. związany z procesem, podczas którego dochodzi do rozpadu związków chemicznych z wydzieleniem energii i ciepła


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Katabolizm

proces przemiany materii polegający na rozpadzie organicznych związków wielkocząsteczkowych na mniejsze, w wyniku którego wyzwala się energia chemiczna i ciepło, np. reakcja oddychania komórkowego


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) biochem. proces, podczas którego dochodzi do rozpadu związków chemicznych z wydzieleniem energii i ciepła;


Katabolizm (z gr. "καταβολή" od "κᾰτᾰ" 'w dół' i "βάλλειν" 'rzut') – ogół reakcji chemicznych metabolizmu prowadzący do rozpadu złożonych związków chemicznych na prostsze cząsteczki. Przeciwieństwo anabolizmu. Reakcja egzoenergetyczna, uwalniająca energię, substraty muszą być o wyższym poziomie energii, a produkty o niższym. Należą tu:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Katachreza

1. nowe znaczenie słowa powstałe wskutek przeniesienia nazwy jednej rzeczy na inną, która nie była dotąd nazwana;
2. przenośnia utworzona na zasadzie odległych skojarzeń, której nie można brać dosłownie ze względu na jej alogiczność


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Katadromiczny

katadromiczne ryby - ryby spływające do mórz w celu odbycia tarła


przymiotnik relacyjny

 (1.1) icht. taki, który odbywa wędrówkę z prądem rzeki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Katafalk

podest na trumnę


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) podwyższenie, na którym stawia się trumnę podczas nabożeństwa żałobnego;


Katafalk (wł. "catafalco") – podwyższenie, na którym stawia się trumnę ze zwłokami podczas uroczystości pogrzebowych.

Katafalk jest prostą konstrukcją, najczęściej drewnianą, pomalowaną na czarno, obitą kirem lub przykrytą całunem, niezdobioną. Dekoracje stawiane przy nim podczas żałobnych ceremonii, głównie podczas uroczystych pogrzebów, noszą nazwę "castrum doloris".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Katafalkowy

przymiotnik od: katafalk


przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący katafalku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Katafatyczny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) filoz. teol. przyjmujący tezy afirmatywne o Bogu, czym lub jakim jest


Źródła:

Wiktionary

Kataforetyczny

→ kataforeza


Patrz:kataforeza

Źródła:

SJP.pl

Kataforeza

chemiczno-fizyczne zjawisko elektroforezy z przemieszczaniem się cząstek w kierunku katody


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) fiz. elektr. zjawisko zachodzące w płynach pod wpływem pola elektrycznego, polegające na ruchu dodatnio naładowanych cząstek w kierunku katody


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Katafrakta

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) hist. wojsk. ciężkozbrojny jeździec, zwykle dosiadający opancerzonego wierzchowca, walczący w szeregach armii starożytnych i średniowiecznych państw od wybrzeży Morza Śródziemnego po Persję;


Źródła:

Wiktionary

Katagen

faza cyklu włosowego, w trakcie której włos obumiera


Źródła:

SJP.pl

Katageneza

Katageneza – zjawiska diagenezy posedymentacyjnej zachodzące w warunkach odrębnych od warunków sedymentacji; kiedy osad został już przykryty pokładem innego osadu. Katageneza zachodzi pod wpływem zwiększonego ciśnienia i temperatury, ale jeszcze zbyt niskich do wywołania metamorfizmu.


Źródła:

Wikipedia

Kataifi

1. rodzaj poszarpanych nitek, używanych do gotowania wielu bliskowschodnich wypieków i deserów;
2. ciasto w formie cienkich nitek


Źródła:

SJP.pl

Katajew

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Katajka

potocznie: diodowa lampa roweru


Źródła:

SJP.pl

Katakali

dramat teatralny wywodzący się z Kerali; kathakali


Źródła:

SJP.pl

Katakana

jeden z dwóch japońskich systemów pisma sylabicznego kana


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) jęz. jeden z dwóch japońskich systemów pisma sylabicznego kana;


Katakana (jap. かたかな, カタカナ, 片仮名) – jeden z dwóch japońskich systemów pisma sylabicznego kana. Drugim z nich jest hiragana. Każdemu znakowi katakany odpowiada znak hiragany.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Katakaustyczny

→ katakaustyka


Patrz:katakaustyka

Źródła:

SJP.pl

Kataklaza

proces odkształcania i rozdrabniania skał zwięzłych zachodzący w skorupie ziemskiej pod wpływem ciśnienia górotwórczego


Kataklaza – typ metamorfizmu dynamicznego. Proces zachodzący w skorupie ziemskiej pod wpływem ciśnienia górotwórczego polegający na tektonicznym kruszeniu, obracaniu i przemieszczaniu ziaren mineralnych w skale i samej skały, bez jej przebudowy chemicznej i krystalograficznej. Najłatwiej kataklazie ulegają skały twarde i kruche, mało podatne na reakcje chemiczne, np. granity, gnejsy, kwarcyty.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kataklazyt

skała powstała w wyniku kataklazy


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kataklizm

1. klęska żywiołowa wywołująca ogromne zniszczenia, np. trzęsienie ziemi, potop;
2. dramatyczne wydarzenia o niszczycielskim oddziaływaniu, np. wojna, rewolucja


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gwałtowne zmiany w przyrodzie wywołujące znaczne zniszczenia, spustoszenie

 (1.2) polit. wstrząs społeczny lub polityczny powodujący duże zniszczenia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kataklizmowy

przymiotnik od: kataklizm


Źródła:

SJP.pl

Kataks

barczatka kataks - różowo-brunatny motyl z rodziny barczatkowatych, w Polsce prawnie chroniony


Źródła:

SJP.pl

Katakumb

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) daw. rzad. podziemna nekropolia

forma rzeczownika.

 (2.1) D. plural|katakumba. także. D. plural|katakumby.


Źródła:

Wiktionary

Katakumba

1. podziemny cmentarz starochrześcijański, który służył też często jako kaplica
2. podziemie kościołów lub budynków cmentarnych, gdzie się stawia trumny z ciałami zmarłych


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. podziemna nekropolia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Katakumbowość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co katakumbowe


Źródła:

Wiktionary

Katakumbowy

przymiotnik od: katakumby


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z katakumbami, dotyczący katakumb

 (1.2) przen. podziemny, nielegalny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Katakumby

1. podziemia kościołów lub budynków cmentarnych, gdzie się stawia trumny z ciałami zmarłych
2. podziemne cmentarze starochrześcijańskie, które służyły także jako kaplice


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) cmentarz podziemny w postaci systemu korytarzy;

forma rzeczownika.

 (2.1) plural|katakumb. także. plural|katakumba.


Katakumby (gr. κατά "kata" – pod, na dole τύμβος "tymbos" – grób, mogiła) – cmentarz podziemny (starożytny etruski, rzymski, żydowski i starochrześcijański) w postaci nieregularnie rozplanowanego systemu korytarzy biegnących zazwyczaj w kilku kondygnacjach, rozgałęziających się, rozszerzających w komory, wydrążonych bardzo głęboko w ziemi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Katal

jednostka aktywności katalitycznej enzymów i pozostałych katalizatorów w układzie SI


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) biochem. jednostka miary aktywności katalitycznej w układzie SI, stosowana do opisu aktywności enzymów; jeden katal to taka aktywność katalizatora, która powoduje przemianę 1 mola substratu w 1 sekundę


|Wielkosc =


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Katalaksja

ład wytworzony przez grę sił rynkowych, dzięki ludzkiej aktywności, która stosuje się do reguł prawa własności, szkód i kontraktu (pojęcie wprowadzone przez Hayeka)


Źródła:

SJP.pl

Katalaza

enzym przyśpieszający rozkład powstającego w żywych komórkach nadtlenku wodoru


Katalaza (EC 1.11.1.6) – enzym z grupy oksydoreduktaz katalizujący proces rozkładu nadtlenku wodoru do wody i tlenu. Otrzymana po raz pierwszy w postaci krystalicznej w 1937 roku przez J.B. Sumnera. Znaczne jej ilości występują w komórkach zwierzęcych np. w wątrobie, nerce, leukocytach i erytrocytach (krwinkach czerwonych), w bakteriach tlenowych oraz w peroksysomach komórek roślinnych fotosyntezujących. Jest dobrym enzymem markerowym dla peroksysomów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kataleksa

skrócenie ostatniej stopy wersu o sylabę krótką bądź nieakcentowaną


Kataleksa – w wierszu iloczasowym zjawisko skrócenia stopy kończącej wers lub człon wersowy o jedną lub dwie sylaby stanowiące część lub całość tezy.

W wierszu sylabotonicznym zjawisko skrócenia stopy kończącej wers lub człon wersowy o jedną lub dwie sylaby nieakcentowane.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Katalekty

w literaturze: zbiór urywków i fragmentów utworów, także zbiór utworów ulotnych, drobnych


Źródła:

SJP.pl

Katalektyczny

→ kataleksa


Patrz:kataleksa

Źródła:

SJP.pl

Katalepsja

zesztywnienie mięśni, odrętwienie ciała w nienaturalnej pozycji, występujące w niektórych chorobach psychicznych, hipnozie lub przy zatruciach


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. psych. zespół objawów zaburzeń psychicznych wyrażający się zanikiem wykonywania ruchów dowolnych, zastyganiem chorego w nienaturalnych ułożeniach ciała


Nie mylić z: katapleksją.

Katalepsja, stan kataleptyczny (łac. "catalepsis" z gr. "κατάληψις" "chwytanie" od przedrostka "kata" 'pod, w dół' używanego również jako wzmocnienie oraz gr. "lêpsis" 'napad') – specyficzne zesztywnienie mięśni, połączone z zastyganiem postawy ciała oraz położeniem kończyn i wygięciem szyi, także w nienaturalnych pozycjach.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kataleptyczka

kobieta dotknięta katalepsją, zastygająca nagle w nienaturalnych pozycjach w stanie odrętwienia


Źródła:

SJP.pl

Kataleptyczny

przymiotnik od: katalepsja


przymiotnik

 (1.1) psych. związany z katalepsją


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kataleptyk

osoba dotknięta katalepsją, zastygająca w nienaturalnych pozycjach w stanie odrętwienia


Źródła:

SJP.pl

Katalitycznie

przysłówek sposobu

 (1.1) chem. w sposób katalityczny, w sposób oparty na katalizie


Źródła:

Wiktionary

Katalityczny

odnoszący się do katalizy, polegający na katalizie


przymiotnik relacyjny

 (1.1) chem. związany z katalizą, dotyczący katalizy, polegający na katalizie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kataliza

przyśpieszenie reakcji chemicznej spowodowane dodaniem katalizatora


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) chem. zjawisko przyśpieszenia lub spowolnienia reakcji chemicznej zachodzące pod wpływem katalizatora;


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Katalizator

1. substancja zwiększająca szybkość reakcji chemicznych;
2. katalizator kontaktowy - katalizator w układach ciekłych i gazowych; kontakt;
3. przenośnie: czynnik przyspieszający lub wywołujący jakieś wydarzenia, np. katalizator przemian społecznych


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. substancja przyspieszająca przebieg reakcji chemicznej;

 (1.2) techn. urządzenie zawierające katalizator (1.1)

 (1.3) przen. książk. czynnik będący przyczyną czegoś, przyśpieszający coś


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Katalizo

forma rzeczownika.

 (1.1) W. lp. od: kataliza


Źródła:

Wiktionary

Katalizowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) chem. wywoływanie katalizy, poddawanie katalizie, uleganie katalizie

 (1.2) przen. wywoływanie jakichś zmiany lub ich przyśpieszanie


Źródła:

Wiktionary

Katalizować

1. poddawać katalizie, wywoływać katalizę;
2. o zjawiskach życia społecznego: wywoływać, przyśpieszać


czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) chem. wywoływać katalizę, poddawać katalizie, ulegać katalizie

 (1.2) przen. wywoływać jakieś zmiany lub je przyśpieszać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kataliński

1. → Catalina (wyspa w Kalifornii);
2. myszak kataliński - gatunek ssaka z rodziny chomikowatych;
3. grzechotnik kataliński - gatunek węża z rodziny żmijowatych


Źródła:

SJP.pl

Katalog

1. uporządkowany wykaz, spis przedmiotów określonego zbioru, najczęściej książek;
2. w informatyce: uporządkowany zbiór plików komputerowych; folder


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) spis zawartości biblioteki

 (1.2) folder lub księga zawierająca spis towarów wraz z ich cenami

 (1.3) inform. plik interpretowany przez system plików jako lista odwołań do innych plików;

 (1.4) daw. notatnik nauczycielski przeznaczony do wpisywania ocen

 (1.5) usystematyzowany zbiór dokumentów


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Katalogi

forma rzeczownika.

 (1.1) plural|katalog.


Źródła:

Wiktionary

Katalogizacja

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) katalogowanie


Źródła:

Wiktionary

Katalogowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|katalogować.


Źródła:

Wiktionary

Katalogować

czasownik

 (1.1) tworzyć katalog

 (1.2) umieszczać coś w katalogu, porządkować katalog


Źródła:

Wiktionary

Katalogowy

przymiotnik od: katalog


przymiotnik

 (1.1) związany z jakimś katalogiem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Katalonia

region autonomiczny i kraina historyczna w północno-wschodniej Hiszpanii


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) hist. geogr. kraina historyczna w północno-wschodniej Hiszpanii i południowej Francji

 (1.2) geogr. wspólnota autonomiczna w Hiszpanii;


Katalonia (kat. "Catalunya" [], hiszp. "Cataluña", oksyt. "Catalonha") – wspólnota autonomiczna Hiszpanii. W szerszym znaczeniu – region geograficzny i kraina historyczna na Półwyspie Iberyjskim z ośrodkiem kulturalnym i administracyjnym w Barcelonie.

Hymnem Katalonii jest pieśń "Els Segadors". Świętem narodowym jest dzień 11 września – data zdobycia Barcelony przez wojska Burbonów w 1714 r. podczas wojny o sukcesję (wydarzenie to stanowiło porażkę Katalończyków).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Katalonka

mieszkanka Katalonii


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) osoba płci żeńskiej narodowości katalońskiej, mieszkanka Katalonii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Katalończyk

mieszkaniec Katalonii


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba płci męskiej narodowości katalońskiej, mieszkaniec Katalonii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kataloński

przymiotnik od: Katalonia


przymiotnik

 (1.1) związany z Katalonią

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. język Katalonii;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Katalońskojęzyczny

przymiotnik

 (1.1) taki, który posługuje się językiem katalońskim

 (1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem katalońskim

 (1.3) spisany, stworzony w języku katalońskim


Źródła:

Wiktionary

Katalońskość

→ kataloński


Patrz:kataloński

Źródła:

SJP.pl

Katalożek

zdrobnienie od: katalog


Źródła:

SJP.pl

Katalpa

drzewo z rodziny bignoniowatych o sercowatych liściach; surmia


Źródła:

SJP.pl

Katamaran

jednostka pływająca (statek, jacht) o dwóch kadłubach


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) żegl. statek zbudowany z dwóch kadłubów, które są połączone ze sobą równolegle


Katamaran – statek wodny mający dwa połączone sztywno kadłuby umieszczone równolegle względem siebie. Katamarany budowane są w różnych rozmiarach, od dużych jednostek oceanicznych po małe, nieprzekraczające 5 m długości jachty. Mogą być zarówno jednostkami silnikowymi, jak i napędzanymi żaglami lub wiosłami. Katamarany mogą należeć do grupy jachtów mieczowych, balastowych, jak i balastowo-mieczowych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Katamaranowy

przymiotnik od: katamaran


Źródła:

SJP.pl

Katamita

chłopiec trzymany w celu zaspokajania perwersji seksualnej


Źródła:

SJP.pl

Katamnestyczny

→ katamneza


Patrz:katamneza

Źródła:

SJP.pl

Katamneza

obserwacja i opis choroby pacjenta po zakończeniu leczenia


W medycynie oraz psychologii klinicznej katamneza (badanie katamnestyczne) dotyczy:

1. historii choroby (zaburzenia) pacjenta od chwili zapadnięcia na nią.

2. badanie skuteczności i dalszych losów przeprowadzonego leczenia dokonywane po opuszczeniu placówki opieki zdrowotnej/zakończeniu kontaktu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Katana

1. japońska szabla jednosieczna o wygiętej głowni, noszona przez samurajów;
2. lekka kurtka, zwykle dżinsowa lub sztruksowa;
3. kurtka wojskowo noszona w XVII i XVIII wieku w Polsce przez żołnierzy obcych formacji;
4. w stroju ludowym: krótki kaftan kobiecy, z przodu sznurowany, z dużym kołnierzem


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rodzaj miecza japońskiego;

 (1.2) pot. nazwa krótkiej kurtki, najczęściej dżinsowej

 (1.3) reg. wierzchnie okrycie, marynarka

 (1.4) gw-pl|księstwo łowickie. ubranko dla dziecka

 (1.5) gw-pl|Poznań. kac

 (1.6) gw-pl|Turośń Kościelna. odmiana ziemniaków polskich


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Katanga

1. prowincja Demokratycznej Republiki Konga;
2. dawne państwo afrykańskie istniejące w latach 1960-1963


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. hydron. górny bieg Podkamiennej Tunguzki, rzeki w Rosji;

 (1.2) geogr. hist. państwo istniejące w Afryce w latach 1960-1963;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Katangijczyk

mieszkaniec Katangi


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Katangi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Katangijka

mieszkanka Katangi


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Katangi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Katangijski

przymiotnik od: Katanga (dawna prowincja Demokratycznej Republiki Konga)


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Katangą, dotyczący Katangi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Katania

miasto we Włoszech


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto portowe we Włoszech, położone na wschodnim wybrzeżu Sycylii nad Zatoką Katańską, znajduje się u podnóża Etny;


Katania (wł. "Catania") – miasto i port we Włoszech, w regionie Sycylia, w prowincji Katania, u podnóża Etny.

Według danych na rok 2023 gminę zamieszkiwały 298 762 osoby (1633,5 os./km²).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Katanka

1. potocznie: kurtka;
2. kurtka z krótkimi połami, noszona w wojsku polskim w XVIII wieku;
3. ludowy wierzchni strój kobiecy


Źródła:

SJP.pl

Kataplazm

okład stosowany w celach leczniczych lub jako zabieg kosmetyczny; kataplazma


rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) med. leczniczy okład


Kataplazm (z gr. "katáplasma" - plaster) – rodzaj gorącego i wilgotnego okładu z woreczka wypełnionego otrębami, owsem, piaskiem, siemieniem lnianym, solą, kaszą lub rozgniecionymi ziemniakami. W dawnych czasach kataplazmy nakładano na zapalenia, szczególnie ropne, a także w przypadku kolki żółciowej lub nerkowej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kataplazma

okład stosowany w celach leczniczych lub jako zabieg kosmetyczny; kataplazm


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. gorący okład;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Katapleksja

nagłe, napadowe, chwilowe zwiotczenie mięśni przy zachowanej przytomności


Nie mylić z: katalepsja.

Katapleksja (gr. "kata" 'pod, w dół', używane także jako wzmocnienie oraz "plēssein" 'uderzyć, palnąć, zranić') – zaburzenie neurologiczne, będące nagłą, krótkotrwałą i odwracalną utratą napięcia mięśniowego (skutkującego często osunięciem się chorego na ziemię). Objawia się także niespodziewanymi napadami snu w ciągu dnia oraz wypadaniem przedmiotów z rąk.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Katapulcista

człowiek obsługujący katapultę


Źródła:

SJP.pl

Katapulta

maszyna miotająca pociski wykorzystywana głównie w starożytności i średniowieczu


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) hist. wojsk. oblężnicza machina wojenna używana w starożytności i w średniowieczu do miotania ciężkich pocisków;

 (1.2) lotn. wojsk. urządzenie skracające drogę startu samolotów z lotniskowca;

 (1.3) lotn. urządzenie wyrzucające fotel z pilotem w przypadku awarii samolotu

 (1.4) pot. każda inna wyrzutnia


Katapulta (łac. "cătăpultă", lm "catapultae") – neurobalistyczna machina miotająca pociski, wykorzystująca energię akumulowaną w skręconych powrozach lub zwierzęcych jelitach. Nazwa łacińska jest pochodną greckiego καταπέλτης (katapeltēs), od κατα (kata) „w dół, przeciw” i πάλλω (pallō) „ciskać”. Nazwy tej używa się zarówno do machin strzelających stromotorowo, jak i płaskotorowo, które później zaczęły być określane odrębnymi terminami.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Katapultowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) lotn. awaryjne opuszczenie samolotu przy pomocy katapulty


Źródła:

Wiktionary

Katapultować

w lotnictwie:
1. wyrzucić, wyrzucać z samolotu fotel lub kabinę pilota, używając katapulty;
2. użyć, używać katapulty do startu samolotu;
3. katapultować się - zostać wyrzuconym, być wyrzucanym z samolotu wraz z fotelem lub kabiną dzięki użyciu katapulty


czasownik przechodni niedokonany (dk. wykatapultować)

 (1.1) wyrzucić kogoś lub coś z dużą siłą przy użyciu katapulty, mechanizmu wyrzutowego

czasownik zwrotny niedokonany katapultować się (dk. wykatapultować się)

 (2.1) być wyrzucanym za pomocą katapulty


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Katapultowy

przymiotnik od: katapulta


przymiotnik

 (1.1) związany z katapultą lub katapultowaniem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Katar

członek ruchu religijnego powstałego we Włoszech i Francji w XI wieku


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) rodzaj broni białej, pochodzącej z Indii;

 (1.2) med. zapalenie błony śluzowej, zwykle w odniesieniu do nosa;

 (1.3) pot. przeziębienie, któremu towarzyszy katar (1.2)

 (1.4) pot. śluz, wydzielina z nosa, skutek kataru (1.2)

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) rel. członek ruchu religijnego zwanego kataryzmem;


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Katarakta

1. próg skalny w łożysku, korycie rzeki, powstały wskutek różnej odporności skał na erozję, utrudniający spływ i powodujący nagły spadek wód; poroh;
2. choroba oka objawiająca się zmętnieniem soczewki, połączona z częściową lub zupełną utratą wzroku; zaćma


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) geol. próg skalny na rzece, zbudowany z bardzo twardych skał, powodujący gwałtowny spadek wód;

 (1.2) med. zob. zaćma.


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kataraktowy

przymiotnik od: katarakta


Źródła:

SJP.pl

Kataralny

charakterystyczny dla kataru - nieżytowego zapalenia błony śluzowej narządu, zwykle nosa, np. stan kataralny; katarowy


przymiotnik

 (1.1) przym. od katar


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Katarasiński

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Katarczyk

obywatel Kataru


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) obywatel Kataru


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Katarek

zdrobnienie od: katar (nieżytowe zapalenie błony śluzowej nosa)


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od: katar


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Katarina

obce imię żeńskie


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Katarinhos

[czytaj: katarinios] potocznie w sporcie: reprezentacja Kataru


Źródła:

SJP.pl

Katarka

członkini ruchu religijnego powstałego we Włoszech i Francji w XI wieku


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) obywatelka Kataru


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Katarktyczny

→ katharsis; katartyczny


Źródła:

SJP.pl

Katarob

organizm żyjący tylko w czystej, chłodnej wodzie o dużej zawartości tlenu; katarobiont


Źródła:

SJP.pl

Katarobiont

organizm żyjący tylko w czystej, chłodnej wodzie o dużej zawartości tlenu; katarob


Źródła:

SJP.pl

Katarobiontyczny

→ katarobiont


Patrz:katarobiont

Źródła:

SJP.pl

Katarowie

ruch religijno-społeczny aktywny na południu Europy od XII do XIV wieku, którego przedstawiciele uznawali istnienie dobra i zła, odrzucali organizację Kościoła, propagowali czystość moralną i ascezę; katarzy, albigensi


Źródła:

SJP.pl

Katarowy

rzadko: charakterystyczny dla kataru - nieżytowego zapalenia błony śluzowej narządu, zwykle nosa, np. katarowy obrzęk; kataralny


Źródła:

SJP.pl

Katarski

1. dotyczący Kataru, państwa w Azji
2. dotyczący katara - członka sekty


przymiotnik

 (1.1) odnoszący się do państwa Katar

 (1.2) hist. rel. odnoszący się do sekty katarów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Katartyczny

→ katharsis; katarktyczny


Źródła:

SJP.pl

Kataryna

zgrubienie od: katarynka


Kataryna (ur. 25 października 1971) – pseudonim Katarzyny Moniki Sadło, autorki jednego z polskich blogów na temat polityki. Od stycznia 2013 do grudnia 2019 była publicystką tygodnika „Do Rzeczy”.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kataryniarka

→ kataryniarz


Patrz:kataryniarz

Źródła:

SJP.pl

Kataryniarz

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) uliczny grajek grający na katarynce


Źródła:

Wiktionary

Katarynka

instrument muzyczny, powtarzający tę samą melodię, zbudowany z pokrytego kolcami wałka melodycznego, miechów i piszczałek, poruszany korbą


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) muz. urządzenie mechaniczne, napędzane korbą, odtwarzające muzykę zapisaną na specjalnych kartach dziurkowanych, które sterują piszczałkami;

 (1.2) daw. latarnia czarnoksięska, latarnia magiczna


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Katarynkowaty

jednostajny, powtarzający melodię


Źródła:

SJP.pl

Katarynkowość

cecha czegoś złożonego z jednakowo lub podobnie brzmiących elementów, powtarzanych wielokrotnie; monotonność, monotonia


Źródła:

SJP.pl

Katarynkowy

1. → katarynka;
2. złożony z jednakowo lub podobnie brzmiących elementów, powtarzanych wielokrotnie; monotonny


Źródła:

SJP.pl

Kataryzm

doktryna religijno-społeczna rozwijająca się w XI-XIII wieku głównie we Francji i Włoszech, nieuznająca składania przysiąg, służby w wojsku, oddawania czci krzyżowi i idei czyśćca


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) rel. średniowieczny ruch religijny, zwalczany przez Kościół katolicki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Katarzy

ruch religijno-społeczny aktywny na południu Europy od XII do XIV wieku, którego przedstawiciele uznawali istnienie dobra i zła, odrzucali organizację Kościoła, propagowali czystość moralną i ascezę; albigensi, katarowie


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Katarzyna

imię żeńskie


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.;

 (1.2) geogr. wieś w Polsce, w województwie kujawsko-pomorskim, w gminie Piotrków Kujawski;

 (1.3) geogr. wieś w Polsce, w województwie wielkopolskim, w gminie Przedecz;


– żeńskie imię wywodzące się z greckiego Αἰκατερίνη ("Aikaterínē"), noszonego przez św. Katarzynę Aleksandryjską; do polszczyzny trafiło za pośrednictwem łaciny ("Catharina"). Etymologia imienia jest niepewna.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Katarzynin

przymiotnik dzierżawczy - należący do Katarzyny lub z nią związany


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Katarzyniny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Katarzyny lub z nią związany


Źródła:

SJP.pl

Katarzynka

1. zwykle w liczbie mnogiej: piernik o brzegach wycinanych w półkola;
2. członkini katolickiego zakonu żeńskiego: Zgromadzenie Sióstr św. Katarzyny Dziewicy i Męczennicy;
3. tylko w liczbie mnogiej: dawniej, wieczór kawalerskich przepowiedni i wróżb matrymonialnych, obchodzony w noc z 24 na 25 listopada


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rel. zakonnica ze zgromadzenia założonego w XVI w. przez bł. Reginę Protmann

 (1.2) kulin. tanie ciastko piernikowe

 (1.3) etn. zob. katarzynki.


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Katarzynki

1. zwykle w liczbie mnogiej: piernik o brzegach wycinanych w półkola;
2. członkini katolickiego zakonu żeńskiego: Zgromadzenie Sióstr św. Katarzyny Dziewicy i Męczennicy;
3. tylko w liczbie mnogiej: dawniej, wieczór kawalerskich przepowiedni i wróżb matrymonialnych, obchodzony w noc z 24 na 25 listopada


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) etn. ludowa zabawa w wigilię dnia św. Katarzyny, tradycyjnie organizowana przez samych kawalerów, połączona z wróżeniem; odpowiednik andrzejek, na których dawniej bawiły się tylko panny;

forma rzeczownika|rodzaj=żeński.

 (2.1) plural|katarzynka.


Katarzynki – polski zwyczaj świąteczny, obchodzony przez kawalerów odpowiednik andrzejek. Katarzynki były obchodzone w nocy z 24/25 listopada, tj. w wigilię św. Katarzyny Aleksandryjskiej, w tym czasie odbywały się wróżby matrymonialne młodych mężczyzn dotyczące ożenku i poszukiwania partnerki, wróżby te były głównie związane ze snami.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Katarzynkowy

→ katarzynki


Patrz:katarzynki

Źródła:

SJP.pl

Katarzysko

zgrubienie od: katar


Źródła:

SJP.pl

Katarzyński

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Katastasis

element tragedii antycznej: spiętrzenie dramatycznych wydarzeń poprzedzających jakąś katastrofę; katastaza


Źródła:

SJP.pl

Katastaza

element tragedii antycznej: spiętrzenie dramatycznych wydarzeń poprzedzających jakąś katastrofę; katastasis


Źródła:

SJP.pl

Kataster

urzędowy spis gruntów i budynków; kadaster


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) geod. wykonywany dla celów podatkowych spis obiektów i oszacowanie przychodów

 (1.2) finans. podatek nałożony w wyniku katastru (1.1)


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Katastralny

związany z urzędowym rejestrem i wyceną nieruchomości; kadastralny


przymiotnik

 (1.1) przym. od: kataster (kadaster)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Katastrefa

najgłębsza warstwa skorupy ziemskiej o temperaturze powyżej 500 stopni Celsjusza


Źródła:

SJP.pl

Katastrofa

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) tragiczny wypadek, którego skutkiem jest czasami śmierć wielu ludzi

 (1.2) przen. wyjątkowe nieszczęście


Katastrofa ( καταστροφή "katastrophḗ" „przewrót”) – nagłe i nieoczekiwane wydarzenie niosące ze sobą negatywne skutki: straty materialne oraz ciężkie urazy lub śmierć ludzi.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Katastrofalność

1. cecha czegoś, co doprowadziło lub może doprowadzić do katastrofy;
2. cecha czegoś ocenianego jako bardzo złe


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest katastrofalne


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Katastrofalny

przymiotnik

 (1.1) mający cechy katastrofy, tragiczny

 (1.2) przen. rozpaczliwy, beznadziejny


Źródła:

Wiktionary

Katastroficzność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest katastroficzne; cecha tych, którzy są katastroficzni


Źródła:

Wiktionary

Katastroficzny

przymiotnik od: katastrofa, katastrofizm


przymiotnik

 (1.1) książk. nacechowany pesymistyczną postawą życiową, zapowiadający, obrazujący nieuchronną katastrofę

 (1.2) filoz. liter. związany z katastrofizmem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Katastrofista

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mężczyzna cechujący się katastrofizmem, zwolennik katastrofizmu (zwłaszcza pisarz lub filozof)


Źródła:

Wiktionary

Katastrofistka

→ katastrofista


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta cechująca się katastrofizmem


Patrz:katastrofista

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Katastrofistyczny

→ katastrofista; katastroficzny


Źródła:

SJP.pl

Katastrofizm

1. pesymistyczna postawa życiowa opierająca się na przeświadczeniu o bliskiej katastrofie, nieuchronnej zagładzie współczesnego świata;
2. w geologii: teoria, według której głosząca, w dziejach Ziemi dochodziło do gwałtownych zaburzeń zmieniających jej budowę


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) pesymistyczny ogląd na życie budowany na przeświadczeniu o nieuchronności zagłady/klęski i spowodowanego nią kryzysu

 (1.2) liter. nurt w literaturze wyrażający przekonanie o nieuchronności nadchodzącej zagłady

 (1.3) geol. teoria dotycząca dziejów Ziemi i głosząca, że występowały w nich okresowo gwałtowne zaburzenia geologiczne wpływające na zmiany w budowie Ziemi i zniszczenie w świecie organicznym


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Katastrować

sporządzać kataster - urzędowy rejestr nieruchomości; kadastrować


Źródła:

SJP.pl

Katatermometr

przyrząd do pomiaru chłodzącego wpływu otoczenia


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Katatonia

zespół zaburzeń psychicznych występujący głównie w schizofrenii, objawiający się zahamowaniem ruchu lub gwałtownymi ruchami


Katatonia, także zespół katatoniczny (od gr. "katá"- w złożeniach oznaczające „w dół” lub stosowane jako wzmocnienie; "tonikós" „napięty”) – zespół psychopatologiczny, charakteryzujący się występowaniem zwiększonej lub zmniejszonej aktywności ruchowej, którym towarzyszy utrudnienie lub zniesienie kontaktu osoby z otoczeniem. Sam termin katatonia oznacza wzrost spoczynkowego napięcia mięśni, zanikający podczas wykonywania ruchów biernych lub czynnych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Katatoniczka

kobieta cierpiąca na katatonię


Źródła:

SJP.pl

Katatoniczny

dotyczący katatonii


Źródła:

SJP.pl

Katatonik

osoba z zaburzeniami psychicznymi, objawiającymi się zahamowaniem ruchu lub gwałtownymi ruchami


Źródła:

SJP.pl

Katatymia

w psychologii: zjawisko polegające na dostosowywaniu sądów do przeżywanych uczuć i pragnień


Katatymia (łac. "katathymia") – myślenie życzeniowe. Dotyczy stosunku uczuć do sądów. Polega na życzeniowym przekształcaniu spostrzeżeń. Sądy wydają się prawdziwe, jeśli odpowiadają przeżywanym uczuciom. Przykładowo: osoba czekająca na kogoś już słyszy kroki osoby, której oczekuje; skazańcowi wydaje się, że go uniewinniono.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Katatymiczny

dotyczący katatymii


Źródła:

SJP.pl

Katawbijski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Catawbą, dotyczący Catawby


Źródła:

Wiktionary

Katańczyk

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Katanii; osoba z tego miasta


Źródła:

Wiktionary

Katański

przymiotnik od: Katania


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Katanią, dotyczący Katanii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Katchina

nadprzyrodzona istota, duch natury z wierzeń Indian Pueblo; kachina


Źródła:

SJP.pl

Kate

Kate ( KDE Advanced Text Editor) – zaawansowany edytor tekstu zawarty w środowisku KDE.

Kate jest częścią KDEBase od wydania KDE 2.2 (15 sierpnia 2002). Dzięki technologii KParts, istnieje możliwość osadzania Kate w innych aplikacjach KDE jako komponent edycyjny.


Źródła:

Wikipedia

Katecheta

nauczyciel zasad religii chrześcijańskiej; katechista


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) rel. osoba duchowna lub świecka nauczająca religii


Zobacz też: Katecheta (miesięcznik).

Katecheta – nauczyciel religii w szkole.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Katechetka

→ katecheta; katechistka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rel. eduk. kobieta stanu duchownego lub świeckiego nauczająca zasad religii chrześcijańskiej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Katechetyczność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co katechetyczne


Źródła:

Wiktionary

Katechetyczny

związany z katechezą, katechizmem, katechizowaniem


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z katechezą, dotyczący katechezy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Katechetyka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) teol. nauka o katechizowaniu


Katechetyka ( "katēchēsis", "katēchéō" – nauczam ustnie) – dział teologii pastoralnej dotyczący katechezy.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Katecheza

nauczanie zasad wiary chrześcijańskiej


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rel. nauczanie zasad wiary chrześcijańskiej;

 (1.2) rel. eduk. lekcja lub wykład zasad wiary chrześcijańskiej


Katecheza (z gr. "katēchēsis", "katēchéō") – formacja chrześcijańska, mająca na celu przekazanie wiary osobom nieochrzczonym oraz ochrzczonym dzieciom i młodzieży, oraz wszystkim, którzy nie doświadczyli wtajemniczenia chrześcijańskiego lub chcą rozwinąć swoją wiarę.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Katechina

barwnik otrzymywany z katechu, używany do barwienia tkanin oraz barwienia i garbowania skór miękkich


Źródła:

SJP.pl

Katechinowy

→ katechina


Patrz:katechina

Źródła:

SJP.pl

Katechista

nauczyciel zasad religii chrześcijańskiej; katecheta


Katechista – chrześcijanin ustanowiony przez władze kościelne do posługi przekazywania wiary.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Katechistka

→ katechista; katechetka


Źródła:

SJP.pl

Katechizacja

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rel. zaplanowany proces nauczania katechezy


Źródła:

Wiktionary

Katechizacyjny

związany z katechizacją


przymiotnik relacyjny

 (1.1) rel. związany z katechizacją, dotyczący katechizacji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Katechizm

1. wykład zasad wiary chrześcijańskiej, ułożony w formie pytań i odpowiedzi;
2. książka zawierająca ten wykład;
3. przenośnie: podstawowe wiadomości z jakiegokolwiek zakresu


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) kośc. podręcznik do katechezy

 (1.2) rel. wykład podstawowych zasad doktryny chrześcijańskiej;

 (1.3) przen. podstawowe zasady czegoś


Katechizm ( κατηχητικός, "katēchētikós" – nauczanie) – dokument wykładający doktrynę wyznania religijnego, zwłaszcza chrześcijańskiego; podstawa katechezy.

Najstarszym tekstem zaliczanym do katechizmów jest Didache z II wieku. Od tego czasu swoje katechizmy wydały m.in. Kościół katolicki, Kościoły prawosławne i luterańskie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Katechizmowy

przymiotnik od: katechizm


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z katechizmem, dotyczący katechizmu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Katechizowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|katechizować.


Źródła:

Wiktionary

Katechizować

czasownik przechodni niedokonany (dk. skatechizować)

 (1.1) rel. nauczać katechizmu, prowadzić katechezę


Źródła:

Wiktionary

Katechol

polifenol występujący m.in. w dymie papierosowym


Źródła:

SJP.pl

Katecholamina

organiczny związek chemiczny, pochodna tyrozyny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) hormon wytwarzany przez nadnercza


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Katechon

w teologii: siła powstrzymująca nadejście antychrysta i apokalipsy


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) rel. biblijna siła powstrzymującą nadejście antychrysta i czasów apokalipsy;

 (1.2) polit. przen. siła polityczna, władza której przypisuje się powstrzymywanie wielkiego zła, przez co legitymizuje się każde jej działania, nawet te sprzeczne z prawem i okrutne


Katechon (gr. τὸ κατέχον, tj. ten, który powstrzymuje) – nowotestamentowe pojęcie oznaczające siłę powstrzymującą nadejście antychrysta i apokalipsy; termin ten funkcjonuje także w filozofii polityki.

Pojęcie to pojawia się w Biblii jedynie raz we fragmencie 2. Listu do Tesaloniczan św. Pawła:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Katechu

wyciąg z kory i drewna azjatyckich drzew tropikalnych; catechu


Katechu (nazwa z jęz. malajskiego) – wysuszony ekstrakt wodny z drewna i kory, otrzymywany przez ługowanie.

Drewno stanowiące surowiec wyjściowy pozyskuje się m.in. z akacji katechu ("Acacia catechu") oraz "Acacia suma". Katechu służy do barwienia bawełny i jedwabiu oraz wstępnego garbowania skór. Zawiera m.in. katechiny. Dodany do innych garbników ułatwia ich penetrację i rozjaśniania skórę. Jest też stosowany do konserwacji sieci rybackich i żagli oraz w lecznictwie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Katechumen

człowiek dorosły przygotowujący się do przyjęcia chrztu


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) rel. dorosła osoba przygotowująca się do przyjęcia chrztu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Katechumenalny

→ katechumenat, → katechumen; katechumeniczny


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z katechumenatem, dotyczący katechumenatu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Katechumenat

1. przygotowywanie, katecheza dorosłych do przyjęcia chrztu;
2. czas tego przygotowania


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) rel. w chrześcijaństwie: okres przygotowania do przyjęcia sakramentu chrztu w życiu dorosłym;

 (1.2) rel. teol. w chrześcijaństwie: przygotowanie do przyjęcia sakramentu chrztu w życiu dorosłym (nauki, skrutinia i obrzędy);


Katechumenat ( catechumenatus, od catechumenus, gr. κατηχούμενος "katechumenos": nauczany, instruowany) – w chrześcijaństwie przygotowanie do przyjęcia chrztu, zwane także wtajemniczeniem chrześcijańskim. Poprzez słuchanie Słowa Bożego w czasie liturgii, specjalne katechezy wtajemniczające w życie chrześcijańskie, egzorcyzmy, posty i inne praktyki ascetyczne katechumeni prowadzeni są do osobistego nawrócenia i przemiany moralnej życia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Katechumeniczny

→ katechumenat, → katechumen; katechumenalny


Źródła:

SJP.pl

Katechumenka

kobieta przygotowująca się do przyjęcia chrztu


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rel. forma żeńska od: katechumen


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Katechumenowy

przymiotnik od: katechumen


Źródła:

SJP.pl

Katedra

1. stół wykładowcy, zwykle znajdujący się na podwyższeniu;
2. budynek sakralny;
3. jednostka zajmująca się działalnością naukowo-dydaktyczną, najczęściej na uniwersytecie


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kośc. główny kościół diecezji;

 (1.2) greckie krzesło z oparciami, tron

 (1.3) szeroki stół wykładowcy, podium pod tym stołem

 (1.4) jednostka organizacyjna uczelni, mniejsza od wydziału


Katedra (kościół katedralny, biskupi; łac. "ecclesia cathedralis", z gr. καθέδρα, "kathedra" – krzesło, siedziba) – główny kościół diecezji, siedziba biskupa diecezjalnego.

Potocznie termin stosowany również wobec archikatedr, konkatedr, prokatedr i kościołów patriarchalnych, a niekiedy także jako swobodne określenie najważniejszego lub najstarszego kościoła miejskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Katedralny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) odnoszący się do katedry, związany z katedrą


Źródła:

Wiktionary

Katedrowy

przymiotnik od: katedra


Źródła:

SJP.pl

Kategoria

1. jedno z podstawowych pojęć filozofii i innych nauk, wprowadzające strukturę w badanej teorii;
2. klasa obiektów mających określone cechy i powiązanych wzajemnymi relacjami


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) każdy z rodzajów, na które podzielona jest zbiorowość według pewnej klasyfikacji

 (1.2) każde z podstawowych pojęć danego systemu filozoficznego, bądź nauki


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kategorialny

odnoszący się do kategorii


Źródła:

SJP.pl

Kategorie

forma rzeczownika.

 (1.1) plural|kategoria.


Źródła:

Wiktionary

Kategorycznie

przysłówek

 (1.1) w sposób kategoryczny


Źródła:

Wiktionary

Kategoryczniej

stopień wyższy od przysłówka: kategorycznie


Źródła:

SJP.pl

Kategoryczność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest kategoryczne; cecha tych, którzy są kategoryczni


Źródła:

Wiktionary

Kategoryczny

stanowczy, zdecydowany


przymiotnik

 (1.1) zdecydowany i niedopuszczający sprzeciwu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kategoryzacja

1. podział powiązanych i mających wspólne cechy obiektów na klasy, kategorie;
2. przypisanie obiektu do takiej klasy;
3. w psychologii: przypisanie osobie, u której zidentyfikowano jakąś cechę typową dla pewnej kategorii ludzi, innych cech osób z tej kategorii


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) podział na kategorie, klasyfikacja


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kategoryzacyjny

związany z kategoryzacją


Źródła:

SJP.pl

Kategoryzowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|kategoryzować.


Źródła:

Wiktionary

Kategoryzować

dzielić na kategorie, przypisywać do kategorii


czasownik przechodni niedokonany (dk. skategoryzować)

 (1.1) porządkować coś według kategorii, dzielić na grupy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kateksja

w psychoanalizie: zaspokajanie podświadomych impulsów, popędów przez znalezienie odpowiedniej osoby, przedmiotu, idei lub czynności mogących te impulsy rozładować


Kateksja czyli wybór obiektu popędu – proces inwestycji energii w działanie lub wyobrażenie, które zaspokaja popęd.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Katektyczny

1. stopa katalektyczna - stopa wiersza sylabotonicznego skrócona o jedną lub dwie nieakcentowane sylaby, np. w wierszu: "Niebo złote ci otworzę,/ w którym ciszy biała nić/ jak ogromny dźwięków orzech,/ który pęknie, aby żyć..."/ wersy pierwszy i trzeci mają 8 sylab z ostatnią nieakcentowaną, wersy drugi i czwarty (katalektyczne) mają 7 sylab z ostatnią akcentowaną, brak nieakcentowanej ósmej sylaby;
2. wiersz katalektyczny - wiersz wykorzystujący stopę katalektyczną


Źródła:

SJP.pl

Katena

szereg wypisów z egzegez patrystycznych, zebranych dla wyjaśnienia jakiegoś ustępu z Biblii


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Katenacja

powstawanie wiązań między atomami tego samego pierwiastka


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Katenoida

powierzchnia powstała poprzez obrót linii łańcuchowej dokoła osi


Katenoida – powierzchnia obrotowa utworzona przez obrót linii łańcuchowej dookoła osi odciętych.

Jest ona opisana przez równania parametryczne w prostokątnym układzie współrzędnych:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Katenoteizm

kult jednego boga jako istoty najwyższej, nie negujący istnienia innych bogów, odznaczający się tendencją do uznawania kolejno coraz to innego boga za istotę najwyższą


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Katera

długi, prosty miecz, umocowany wzdłuż siodła konia, stanowiący wyposażenie husarii


Źródła:

SJP.pl

Katering

catering;
1. usługa polegająca na odpłatnym dostarczaniu oraz serwowaniu jedzenia i napojów na przyjęciach;
2. posiłek serwowany w samolocie


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zob. catering.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kateringowy

→ katering; cateringowy


Źródła:

SJP.pl

Kateter

rurka wprowadzana do kanałów i jam ciała w celu usunięcia cieczy lub zaaplikowania lekarstw; cewnik


Źródła:

SJP.pl

Katetometr

przyrząd do zdalnego pomiaru odległości pomiędzy punktami położonymi na jednej linii pionowej


Katetometr (gr. "kátheos" + "metréō") – przyrząd służący do mierzenia odległości pionowych, lub przesunięć pionowych, Składa się z ruchomego wokół osi pionowej statywu, który jest osadzony na trójnogu. Statyw zaopatrzony jest dodatkowo w pionową skalę, po której przesuwa się suwak z noniuszem. Dodatkowo do suwaka zamocowana jest lunetka z krzyżem z nici pajęczych, oraz poziomica.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Katgut

cienka nić chirurgiczna do zszywania tkanek i narządów, ulegająca wchłonięciu po kilku tygodniach; ketgut, catgut


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) med. biodegradowalna nić chirurgiczna wykonana z jelit zwierząt lub tworzywa sztucznego, które po kilku tygodniach ulegają rozpuszczeniu i wchłonięciu przez organizm operowanego;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Katgutowy

dotyczący katgutu


Źródła:

SJP.pl

Kathakali

[czytaj: katakali] dramat teatralny wywodzący się z Kerali; katakali


Katakali, kathakali – teatr indyjski ze stanu Kerala.

Tradycyjnie wykonywany jest nocą. Ucharakteryzowani artyści w charakterystycznych kostiumach, z niewielką liczbą rekwizytów, ilustrują ruchem i gestem opowieści z indyjskich eposów. Treść opowieści wyśpiewują dwaj śpiewacy stojący z tyłu sceny.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Katharewusa

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) jęz. greka oczyszczona, sztuczny język grecki stworzony na początku XIX w.;


Ka


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Katharsis

[czytaj: katar-z-is]
1. swobodne ujawnienie tłumionych emocji, zmniejszające napięcie; wyładowanie emocjonalne;
2. w psychologii: ujawnianie się nieświadomych, przykrych przeżyć podczas terapii i usuwanie związanego z nimi napięcia emocjonalnego


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) głębokie oczyszczenie emocjonalne lub moralne poprzez przeżycie silnych uczuć


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kathartyczny

→ katharsis


Patrz:katharsis

Źródła:

SJP.pl

Katherine

[czytaj: katrin] angielskie imię żeńskie


Katherine – miasto w Australii, w Terytorium Północnym. Położone ok. 320 km na południowy wschód od Darwinu. Liczy 5849 mieszkańców i jest największym miastem Terytorium po Darwinie i Alice Springs.

W miejscowości jest przystanek kolejowy Katherine.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kathleen

Kathleen – jednostka osadnicza w Stanach Zjednoczonych, w stanie Floryda, w hrabstwie Polk.


Źródła:

Wikipedia

Kathoey

[czytaj: kaTOi] w krajach południowo-wschodniej Azji: człowiek wyglądający i zachowujący się jak osoba płci przeciwnej, będący po kuracji hormonalnej lub operacji zmiany płci


Kathoey ( ខ្ទើយ, "khtəəy;" ກະເທີຍ, "ka thœ̄i;" กะเทย, "kathoei") – określenie używane przez niektóre osoby w Kambodży, Laosie i Tajlandii, których tożsamość można określić w niektórych przypadkach jako transpłciowe kobiety, a w innych jako zniewieściałych homoseksualnych mężczyzn; często tłumaczone na język angielski jako ladyboy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Katie

[czytaj: kejti] obce imię żeńskie


Katie – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Oklahoma, w hrabstwie Garvin.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Katieńka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) hist. banknot sturublowy


Źródła:

Wiktionary

Katinga

kolczaste zarośla występujące w suchych lasach Wyżyny Brazylijskiej; caatinga; catinga


Źródła:

SJP.pl

Kation

jon o ładunku dodatnim


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) fiz. chem. dodatnio naładowany jon;


Kation – jon o ładunku dodatnim (+), w którym występuje nadmiar protonów w stosunku do elektronów. W środowisku elektrycznie obojętnym takie indywiduum chemiczne występuje zawsze w obecności jonu o ładunku przeciwnym, czyli anionu (zasada zachowania ładunku). Kationy mogą być zarówno organiczne, jak i nieorganiczne. Podczas elektrolizy stopionych soli, jak i roztworów ze zdysocjowaną substancją jonową, kationy podążają do elektrody ujemnej (o dodatnim potencjale) zwanej katodą.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kationit

jonit mający zdolność wymiany własnych kationów na jednakową ilość kationów zawartych w roztworze; wymieniacz kationowy


Źródła:

SJP.pl

Kationitowy

przymiotnik od: kationit


Źródła:

SJP.pl

Kationowy

związany z kationem


przymiotnik relacyjny

 (1.1) chem. związany z kationami, dotyczący kationów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Katipo

gatunek pająka z rodziny omatnikowatych


Katipo ("Latrodectus katipo") – pająk z rodziny omatnikowatych (Theridiidae). Jest jednym z wielu gatunków w rodzaju "Latrodectus", takich jak australijski "Latrodectus hasselti", czy północnoamerykańska czarna wdowa.

Długość jego ciała wynosi ok. 8 mm, ma kulisty czarny odwłok z czerwonym lub pomarańczowym wzorem. Katipo jest zagrożonym gatunkiem. Jest to gatunek endemiczny, występuje wyłącznie na terenie Nowej Zelandii.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Katiusza

radziecka wyrzutnia rakietowych pocisków artyleryjskich, montowana na samochodach ciężarowych


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) wojsk. hist. pot. zbiorcza nazwa kilku typów radzieckich samobieżnych wyrzutni rakietowych wprowadzonych w czasie drugiej wojny światowej;


Zobacz też: Katiusza (utwór) i Katiusza.

Katiusza (ros. Катюша) – wspólna nazwa obejmująca radzieckie wyrzutnie rakietowe BM-8 kalibru 82 mm, BM-13 kalibru 132 mm, BM-31 kalibru 310 mm i ich modyfikacje wprowadzane na uzbrojenie Armii Czerwonej począwszy od 21 czerwca 1941 roku podczas II wojny światowej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Katjang

roślina zielna z rodziny motylkowatych


Źródła:

SJP.pl

Katleja

epifit z rodziny storczykowatych, pochodzący z Afryki


Katleja ("Cattleya" Lindley) — rodzaj z rodziny storczykowatych obejmujący około 130 gatunków i 98 hybryd występujących w Ameryce Południowej. Posiadają najczęściej duże barwne kwiaty, które mogą mierzyć nawet 25 cm średnicy ("Cattleya warscewiczii"). Katleje krzyżuje się z innymi rodzajami storczykowatych, dzięki czemu uzyskuje się rośliny o efektownych kwiatach. Gatunkiem typowym jest "C. labiata" J. Lindley.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Katmandczyk

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Katmandu


Źródła:

Wiktionary

Katmandka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Katmandu


Źródła:

Wiktionary

Katmandu

1. Kotlina Katmandu, kotlina w Himalajach;
2. stolica Nepalu


rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto, stolica Nepalu;


Katmandu ( काठमाडौं, wym. w IPA:, trl. "Kāṭhmāḍauṁ", "Kāṭhmāṇḍū", trb. "Kathmadaum", "Kathmandu") – stolica Nepalu położona w środkowej części kraju, w Dolinie Katmandu, nad rzeką Bagmati.

Wraz z miastami Patan i Bhaktapur tworzy aglomerację liczącą powyżej miliona mieszkańców. Miasto ograniczają rzeki – od zachodu Bishumati, a od południa i wschodu Bagmati.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Katmanduanin

mieszkaniec Katmandu (stolicy Nepalu); Katmanduańczyk


Źródła:

SJP.pl

Katmanduanka

mieszkanka Katmandu (stolicy Nepalu)


Źródła:

SJP.pl

Katmanduańczyk

mieszkaniec Katmandu (stolicy Nepalu); Katmanduanin


Źródła:

SJP.pl

Katmanduański

→ Katmandu; katmandzki


Źródła:

SJP.pl

Katmandzki

→ Katmandu; katmanduański


przymiotnik

 (1.1) odnoszący się do miasta Katmandu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kato

1. kata jadalna - krzew z rodziny dławiszowatych o liściach zawierających alkaloidy; khat, katu, czuwaliczka jadalna;
2. pobudzający, uzależniający napój sporządzony z liści tego krzewu; khat, katu


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Katocelebryta

osoba popularna często odwołująca się do religii katolickiej w środkach masowego przekazu


Źródła:

SJP.pl

Katocelebrytka

kobieta popularna często odwołująca się do religii katolickiej w środkach masowego przekazu


Źródła:

SJP.pl

Katoda

elektroda doprowadzająca do układu ładunki ujemne


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) elektr. elektroda o ujemnym potencjale;


Katoda (gr. "kata" – „w dół”, "hodós" – „ścieżka”) – elektroda, przez którą z urządzenia wypływa prąd elektryczny (co może polegać na wypływie ładunku dodatniego lub dopływie ładunku ujemnego). W odbiornikach prądu elektrycznego (np. lampach elektronowych) katoda jest elektrodą ujemną, natomiast w źródłach prądu (np. ogniwach galwanicznych) – dodatnią. Katoda występuje zawsze w parze z elektrodą, przez którą do urządzenia wpływa prąd – anodą.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Katodoluminescencja

Katodoluminescencja, elektronoluminescencja – zjawisko luminescencji występujące w izolatorach i półprzewodnikach.

Katodoluminescencja swoją genezę ma w rekombinacji pary elektron–dziura wytworzonej przez wybicie elektronu walencyjnego. Wielkość takiego przejścia zależy od szerokości przerwy energetycznej materiału. Szerokość przerwy zależy od temperatury, struktury krystalicznej, ilości wtrąceń oraz koncentracji defektów.


Źródła:

Wikipedia

Katodoluminescencyjny

przymiotnik od: katodoluminescencja


Źródła:

SJP.pl

Katodoluminoforowy

przymiotnik od: katodoluminofor


Źródła:

SJP.pl

Katodowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|katodować.


Źródła:

Wiktionary

Katodowy

przymiotnik od: katoda


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z katodą, dotyczący katody


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Katol

pogardliwie: katolik; papista


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pogard. katolik


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Katol.

skrót od: katolicki


Źródła:

SJP.pl

Katoland

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) slang. obraź. kraj skrajnie katolicki; miejsce, w którym silnie dominuje religia katolicka; kraj w którym Kościół katolicki za bardzo anangażuje się w politykę


Źródła:

Wiktionary

Katolicki

związany z katolikiem, katolicyzmem


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z katolicyzmem i katolikami, dotyczący katolicyzmu

przymiotnik jakościowy

 (2.1) charakterystyczny dla katolicyzmu i katolików


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Katolicko

przysłówek sposobu

 (1.1) od: katolicki


Źródła:

Wiktionary

Katolickość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest katolickie; cecha tych, którzy są katoliccy


Źródła:

Wiktionary

Katolictwo

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) daw. rel. katolicyzm


Źródła:

Wiktionary

Katolicyzacja

poddawanie wpływom katolickim, nadawanie cech katolicyzmu


Źródła:

SJP.pl

Katolicyzm

1. wyznanie chrześcijańskie, uznające autorytet papieża;
2. postawa światopoglądowa i społeczno-moralna związana z tym wyznaniem


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) rel. trynitarne wyznanie chrześcijańskie, mające system dogmatyczno-doktrynalny oparty na Biblii i tradycji, uznające siedem sakramentów, autorytet Kościoła oraz kult maryjny i świętych;


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Katolicyzowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|katolicyzować.


Źródła:

Wiktionary

Katolicyzować

poddawać wpływom katolickim, nadawać cechy katolicyzmu


Źródła:

SJP.pl

Katoliczka

→ katolik


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rel. kobieta, która wyznaje katolicyzm


Patrz:katolik

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Katolik

wyznawca katolicyzmu


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) rel. członek Kościoła katolickiego


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Katolikos

tytuł patriarchów: ormiańskiego, nestoriańskiego i gruzińskiego


Katolikos (gr. καθολικός "katholikós" – "powszechny") – tytuł patriarchów kościoła ormiańskiego (Katolikos Wszystkich Ormian), Asyryjskiego Kościoła Wschodu i gruzińskiego, a w pewnym sensie także Syryjskiego Kościoła Ortodoksyjnego (mafrian) i syromalankarskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Katolit

część elektrolitu znajdująca się najbliżej katody; ciecz katodowa


Źródła:

SJP.pl

Katolka

→ katol


Źródła:

SJP.pl

Katolski

→ katol


przymiotnik relacyjny

 (1.1) pogard. katolicki


Patrz:katol

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Katolstwo

pogardliwie: ogół katolików


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) pogard. ogół katolików


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Katon

człowiek surowy o nieugiętych zasadach (od imienia rzymskiego męża stanu)


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Katoprawica

pogardliwie: ultrakatolicka prawica


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. polit. pogard. ortodoksyjne polityczne ruchy katolickie uważające się za prawicowe


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Katoptromancja

wróżenie z lustra


Źródła:

SJP.pl

Katoptryczny

przymiotnik od: katoptryka


Źródła:

SJP.pl

Katoptryka

dział optyki odnoszący się do odbicia światła od zwierciadeł i zastosowania tego zjawiska w przyrządach optycznych


Źródła:

SJP.pl

Katorga

1. przymusowe roboty, na które skazywano w carskiej Rosji; także miejsce takich robót;
2. przenośnie: męki, tortury, katusze


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) hist. zesłanie na Syberię, często związane z ciężką niewolniczą pracą

 (1.2) miejsce katorgi (1.1)

 (1.3) przen. ciężka praca, zwłaszcza fizyczna

 (1.4) przen. wielkie cierpienie lub trudna do zniesienia sytuacja


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Katorżniczka

→ katorżnik


Patrz:katorżnik

Źródła:

SJP.pl

Katorżniczy

1. odnoszący się do osoby skazanej na katorgę, np. katorżnicze kajdany;
2. przenośnie: trudny do zniesienia, bardzo kogoś obciążający; uciążliwy, wyczerpujący, morderczy


przymiotnik

 (1.1) związany z katorgą, dotyczący katorgi lub katorżnika

 (1.2) ciężki do wytrzymania


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Katorżnik

w Rosji carskiej: więzień skazany na katorgę (przymusowe roboty na zesłaniu)


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) hist. ktoś odbywający karę katorgi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Katotalib

obraźliwie: fanatyk religijny


Źródła:

SJP.pl

Katotaliban

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) pejor. publ. ortodoksyjny katolicyzm, któremu przypisuje się dążenie do tworzenia wojowniczego, autorytarnego i represyjnego katolickiego państwa wyznaniowego


Źródła:

Wiktionary

Katotermia

odwrotne (zimowe) ułożenie warstw wody w stratyfikacji termicznej jeziora, w którym zimna woda znajduje się przy powierzchni; stratyfikacja termiczna odwrócona


Źródła:

SJP.pl

Katowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|katować.


Źródła:

Wiktionary

Katować

bić w sposób bestialski


czasownik przechodni niedokonany

 (1.1) bić mocno, dotkliwie, w sposób bestialski; torturować, znęcać się nad kimś, zadawać cierpienie fizyczne

 (1.2) przen. zamęczać kogoś psychicznie lub fizycznie; doprowadzać do stanu wyczerpania poprzez zmuszanie do trudnych czynności lub narażanie na niechciane bodźce

 (2.2) zamęczać się nawzajem (wzajemnie wywoływać u siebie stan wyczerpania)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Katowice

miasto wojewódzkie na Górnym Śląsku


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w południowej Polsce, stolica województwa śląskiego;


Katowice ( Kattowitz, w latach 1953–1956 "Stalinogród") – miasto na prawach powiatu w południowej Polsce, położone we wschodniej części Górnego Śląska, na Wyżynie Śląskiej. Jest siedzibą władz województwa śląskiego i Górnośląsko-Zagłębiowskiej Metropolii, a jednocześnie stanowi największe pod względem liczby ludności miasto konurbacji katowickiej i jedenaste największe w Polsce.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Katowicki

przymiotnik od: Katowice, Katowickie


przymiotnik relacyjny

 (1.1) odnoszący się do Katowic, związany z Katowicami

przymiotnik jakościowy

 (2.1) charakterystyczny dla Katowic lub katowiczan, mający cechy lub właściwości przypisywane Katowicom lub katowiczanom


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Katowickie

przymiotnik od: Katowice, Katowickie


rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. region katowicki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Katowicko

przysłówek sposobu

 (1.1) na sposób katowicki, po katowicku


Źródła:

Wiktionary

Katowickość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co katowickie, typowe dla Katowic lub ich mieszkańców


Źródła:

Wiktionary

Katowiczanin

mieszkaniec Katowic


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pl-reforma2026|Katowiczanin. (mieszkaniec Katowic)

 (1.2) pl-reforma2026|Katowiczanin. (osoba pochodząca z Katowic, urodzona w Katowicach)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Katowiczanka

mieszkanka Katowic


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Katowic

 (1.2) kobieta pochodząca z Katowic, urodzona w Katowicach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Katownia

1. miejsce tortur; mordownia;
2. dawniej: katowanie, tortury


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) sala tortur


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Katowski

przymiotnik od: kat (np. katowska profesja); kaci


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z katem lub rzemiosłem kata


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Katoński

surowy, prawy i nieugięty


przymiotnik

 (1.1) surowy, bezwzględny, nieugięty, bezkompromisowy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Katran

katran abisyński - jednoroczna uprawna roślina oleista z rodziny krzyżowych; kapusta abisyńska


Źródła:

SJP.pl

Katrin

imię żeńskie


KATRIN ( Karlsruhe Tritium Neutrino Experiment) – eksperyment do pomiaru masy antyneutrin elektronowych formula_1 badający widmo elektronów emitowanych z rozpadu beta trytu:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Katrina

jeden z najbardziej niszczycielskich huraganów


Źródła:

SJP.pl

Katrupić

dawniej: zabijać, uśmiercać; ukatrupiać


Źródła:

SJP.pl

Katta

małpiatka z rodziny lemurów, żyjąca na Madagaskarze


Źródła:

SJP.pl

Kattegat

Kattegat – cieśnina między Półwyspem Jutlandzkim (Danią) a Półwyspem Skandynawskim (Szwecją).


Źródła:

Wikipedia

Katty

małpiatka z rodziny lemurów, żyjąca na Madagaskarze


Źródła:

SJP.pl

Katu

1. krzew z rodziny dławiszowatych o liściach zawierających alkaloidy; khat, kata jadalna, czuwaliczka jadalna;
2. pobudzający, uzależniający napój sporządzony z liści tego krzewu; khat, kata


Źródła:

SJP.pl

Katulać

posuwać, popychać coś obracając; turlać; toczyć


Źródła:

SJP.pl

Katullus

poeta rzymski, żyjący w latach: ok. 84 - ok. 54 p.n.e.


Katullus, "Gaius Valerius Catullus" (ur. 87 – 82 p.n.e., zm. nie wcześniej niż w 54 p.n.e. i nie później niż w 32 p.n.e.) – rzymski poeta pochodzący z Werony, należący do grupy neoteryków; jedyny ich przedstawiciel, którego utwory zachowały się liczniej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Katun

gęsta tkanina bawełniana, biała lub w desenie orientalne


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Katus

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ornit. puszczyk


Źródła:

Wiktionary

Katusza

1. dawniej: tortury, katowanie;
2. dziś zwykle w liczbie mnogiej: wielkie cierpienia fizyczne lub psychiczne


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) książk. cierpienie, męczarnia, udręka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Katuń

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. hydron. rzeka płynąca przez azjatycką część Rosji, łącząc się z Biją tworzy Ob;


Katuń (ros. Катунь) – rzeka płynąca przez azjatycką część Rosji. Wypływa z lodowca, który znajduje się w Górach Katuńskich. Długość ok. 688 km. W okolicy rzeki są bardzo liczne jeziora.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Katuński

przymiotnik

 (1.1) związany z Katunią (rzeką na Ałtaju w Rosji)


Źródła:

Wiktionary

Katylina

Lu


Źródła:

Wikipedia

Katylinarny

dawniej: spiskowy, wywrotny, namawiający do buntu


Źródła:

SJP.pl

Katyna

organiczny związek chemiczny, stymulująca substancja psychoaktywna o działaniu podobnym do amfetaminy


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Katynon

organiczny związek chemiczny, alkaloid wytwarzany przez czuwaliczkę jadalną


Katynon – organiczny związek chemiczny, alkaloid wytwarzany przez czuwaliczkę jadalną. Wykazuje strukturalne podobieństwo do efedryny, katyny i innych pochodnych amfetaminy. Ma działanie stymulujące, prawdopodobnie jest główną substancją odpowiedzialną za psychoaktywne działanie czuwaliczki jadalnej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Katyń

miasto


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. wieś w Rosji, w obwodzie smoleńskim;

 (1.2) pot. lasy pod Katyniem (1.1), miejsce zbrodni katyńskiej

 (1.3) eufem. zbrodnia katyńska


Katyń ( Катынь) – wieś (ros. село, trb. sieło) w zachodniej Rosji, centrum administracyjne osiedla wiejskiego Katynskoje rejonu smoleńskiego w obwodzie smoleńskim.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Katyński

przymiotnik od: Katyń


przymiotnik relacyjny

 (1.1) od Katyń


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Katz

[czytaj: kac] nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Katzenjamer

[czytaj: kacenjamer] rzadko: złe samopoczucie po przepiciu; kacenjamer, katzenjammer, kac, kociokwik


Źródła:

SJP.pl

Katzenjammer

[czytaj: kacenjamer] złe samopoczucie po przepiciu; kacenjamer, kac, kociokwik


Źródła:

SJP.pl

Kaucja

suma pieniężna złożona jako gwarancja dotrzymania umowy; zastaw; zabezpieczenie; gwarancja


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) praw. suma pieniężna złożona jako gwarancja dotrzymania zobowiązania


Kaucja (łac. "cautio" – środek ostrożności, rozwaga) – określona suma pieniędzy (może też być hipoteka, weksel lub zastaw), której zadaniem jest zabezpieczenie roszczeń w przypadku niewywiązania się lub niedbałego wykonania umowy. Kaucja może być wykorzystana na pokrycie strat wynikłych z realizacji umowy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kaucjomat

automat przyjmujący opakowania zwrotne i wydający kaucję


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) urządzenie akceptujące puste opakowanie szklane, plastikowyastikowe bądź metalowe w zamian za kwotę pieniężną w postaci bonu lub paragonu,


Kaucjomat, maszyna do skupu opakowań, pot. butelkomat – urządzenie akceptujące puste opakowanie szklane, plastikowe bądź metalowe w zamian za kwotę pieniężną w postaci bonu lub paragonu. Pierwszy patent dla tego typu urządzenia został zarejestrowany w 1920 roku w Stanach Zjednoczonych. Maszyna ta jest rozpowszechniona w państwach, w których wprowadzony jest system kaucyjny, na przykład w Norwegii, Niemczech, Austrii i Polsce.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kaucjonować

1. ustanawiać kaucję dla produktu;
2. dawniej: składać kaucję


Źródła:

SJP.pl

Kaucjusz

potocznie: osoba zbierająca opakowania objęte kaucją


Źródła:

SJP.pl

Kaucyjny

związany z kaucją


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z kaucją


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kauczuk

substancja wielkocząsteczkowa z grupy elastomerów pochodzenia naturalnego lub otrzymywana syntetycznie


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. surowiec do produkcji gumy;


Zo


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kauczukodajny

dostarczający kauczuku


Źródła:

SJP.pl

Kauczukonośny

dostarczający kauczuku; kauczukodajny


Źródła:

SJP.pl

Kauczukopodobny

mający niektóre właściwości kauczuku; przypominający kauczuk


Źródła:

SJP.pl

Kauczukowiec

wiecznie zielone drzewo z rodziny wilczomleczowatych, z dorzecza Amazonki, o trójdzielnych liściach i niepozornych kwiatach zebranych w wiechy, wytwarzające w korze sok mleczny (lateks), służący do wyrobu naturalnego kauczuku; drzewo kauczukowe, hewea


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) bot. nazwa systematyczna|Hevea|Aubl.|ref=tak., rodzaj wiecznie zielonych drzew z rodziny wilczomleczowatych;


Kauczukowiec, hewea ("Hevea" Aubl.) – rodzaj wiecznie zielonych drzew z rodziny wilczomleczowatych. Obejmuje 10 gatunków występujących w Ameryce Południowej (od Kolumbii i Wenezueli po Boliwię i południową Brazylię), a jako rośliny introdukowane – na innych kontynentach w strefie międzyzwrotnikowej. Duże znaczenie ekonomiczne ma kauczukowiec brazylijski.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kauczukowy

przymiotnik od: kauczuk


przymiotnik

 (1.1) wykonany z kauczuku

 (1.2) związany z kauczukiem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kaudeks

zgrubiała część pnia służąca niektórym sukulentom do gromadzenia wody


Kaudeks – modyfikacja budowy szyi korzeniowej roślin (odcinka między pomiędzy pędem a korzeniem), pędu lub korzenia usytuowana na poziomie gruntu. Służy do gromadzenia wody i jest adaptacją do życia w suchych środowiskach. Kaudeks jest gruby i zdrewniały, pokryty jest grubą warstwą korka, który zabezpiecza przed utratą wody.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kaudyński

jarzmo kaudyńskie - sytuacja przymusowa, z której można się wyswobodzić jedynie za cenę największego upokorzenia


Źródła:

SJP.pl

Kaufland

sieć hipermarketów


Kaufland – sieć hipermarketów, należących do niemieckiej Schwarz-Gruppe, do której należy także sieć dyskontów Lidl.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kaufman

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kaufmann

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kaugumina

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. guma do żucia


Źródła:

Wiktionary

Kaukaski

przymiotnik od: Kaukaz


przymiotnik relacyjny

 (1.1) wywodzący się z Kaukazu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kaukaz

potocznie: owczarek kaukaski


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. pasmo górskie w zachodniej Azji;

 (1.2) geogr. hist. polit. region na pograniczu Europy i Azji;

 (1.3) astr. łańcuch górski w północno-wschodniej części widocznej strony Księżyca


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kaukazoidalny

rasa kaukazoidalna - jeden z fenotypów człowieka jako gatunku biologicznego; rasa europeidalna, rasa biała


Źródła:

SJP.pl

Kauket

egipskie prabóstwo wyobrażane w postaci węża, uosabiające ciemność


Kauket – prabóstwo egipskie uosabiające ciemność, przedstawiane w postaci węża. Razem ze swoją męską formą Kuk tworzyła jedną z par hermopolitańskiej Ogdoady.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kaulerpa

glon z typu zielenic; pełzatka


Źródła:

SJP.pl

Kaulifloria

wyrastanie kwiatów na pniu lub starej gałęzi


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kaulikarpia

zjawisko wzrostu owoców bezpośrednio na pniu, np. u kakaowców


Źródła:

SJP.pl

Kaulinia

roślina tropikalna z rodziny jezierzowatych


Źródła:

SJP.pl

Kaulitz

[czytaj: kaulic] nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kauloid

struktura plechy dużych glonów, przypominająca łodygę


Źródła:

SJP.pl

Kaurawowie

potomkowie Kuru - indyjskiego władcy z dynastii księżycowej


Źródła:

SJP.pl

Kauri

1. drobny ślimak z rodziny porcelanek, o jajowatej muszli ze szczelinowym otworem, używanej dawniej jako środek płatniczy; monetka;
2. potężne, wiecznie zielone drzewo iglaste z rodzaju agatis, rosnące głównie w Nowej Zelandii, dostarczające wysokogatunkowej żywicy; agatis kauri


Źródła:

SJP.pl

Kaustobiolit

palna skała osadowa pochodzenia organicznego


Źródła:

SJP.pl

Kaustyczny

1. żrący, palący, gryzący;
2. soda kaustyczna: wodorotlenek sodu, substancja higroskopijna o charakterze zasady


przymiotnik

 (1.1) chem. biol. mający właściwości niszczące tkanki

 (1.2) rzad. przen. taki, który wywołuje niepożądane uczucia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kaustyfikacja

Kaustyfikacja – przemysłowa metoda produkcji sody żrącej (NaOH) z sody (#PATRZ) oraz potażu żrącego (KOH) z potażu (#PATRZ). Proces polega na reakcji wapna gaszonego z węglanem sodu lub potasu w roztworze wodnym. Z mieszaniny reakcyjnej wytrąca się trudnorozpuszczalny węglan wapnia, a w roztworze pozostaje wodorotlenek sodu (lub potasu):


Źródła:

Wikipedia

Kaustyfikacyjny

przymiotnik od: kaustyfikacja


Źródła:

SJP.pl

Kaustyk

środek myjący i dezynfekujący na bazie sody kaustycznej


Źródła:

SJP.pl

Kaustyka

charakterystyczna powierzchnia, jaka tworzą promienie świetlne w płaszczyźnie ogniskowej układu optycznego lub jej pobliżu


Kaustyka, powierzchnia kaustyczna ( καυστικός, ognisty) – hiperpowierzchnia będąca obwiednią wiązki promieni świetlnych rozchodzących się z ustalonego, punktowego źródła światła (lub w szczególności z punktu w nieskończoności, któremu odpowiada równoległa wiązka promieni), odbitych od innej hiperpowierzchni (mowa jest wtedy o "kaustyce refleksyjnej" lub "katakaustyce") lub załamanych przez pewien układ optyczny ("diakaustyka").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kausza

metalowa ramka w kształcie pierścienia, usztywniająca i chroniąca pętlę na końcu liny przed zgnieceniem; sercówka, chomątko


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mar. żegl. metalowe okucie w kształcie kropli, wplatane w zakończenie liny, aby zapobiec jej przetarciu


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kauter

przyrząd służący do koagulowania chorobowo zmienionej powierzchni śluzówki lub skóry; żegadło


Źródła:

SJP.pl

Kauteryzacja

termiczne lub chemiczne koagulowanie żywej, chorobowo zmienionej tkanki stosowane np. w celu przyspieszenia gojenia się ran, niszczenia narośli; przyżeganie


Źródła:

SJP.pl

Kauteryzacyjny

przymiotnik od: kauteryzacja


Źródła:

SJP.pl

Kauteryzować

przypalać chorą tkankę; przyżegać


czasownik przechodni niedokonany

 (1.1) med. przypalać chorą tkankę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kauza

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. praw. sprawa sądowa, proces


Źródła:

Wiktionary

Kauzalgia

bóle piekące, powstające wskutek uszkodzenia obwodowych nerwów czuciowych w wyniku urazu: zranienia, przecięcia nerwu lub amputacji kończyny


Źródła:

SJP.pl

Kauzalista

zwolennik kauzalizmu - deterministycznego kierunku filozoficznego


Źródła:

SJP.pl

Kauzalistka

→ kauzalista


Patrz:kauzalista

Źródła:

SJP.pl

Kauzalistyczny

odnoszący się do kauzalizmu, oparty na kauzalizmie


Źródła:

SJP.pl

Kauzalizm

deterministyczny kierunek filozoficzny uznający powszechną zależność przyczynową między zjawiskami; przeciwieństwo kazualizmu; determinizm


Źródła:

SJP.pl

Kauzalność

cecha tego, co dotyczy przyczyny; przyczynowość


Źródła:

SJP.pl

Kauzalny

taki, który dotyczy przyczyny; przyczynowy


przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący przyczyny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kauzatywny

1. przyczynowy, powodujący coś, sprawczy;
2. czasownik kauzatywny - czasownik oznaczający powodowanie czynności lub stanu oznaczonych przez jego rdzeń, np. sadzać w stosunku do siedzieć


Źródła:

SJP.pl

Kauzyperda

przestarzale: kiepski prawnik, lichy adwokacina


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pogard. źle oceniany adwokat


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kaval

rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) muz. ludowy dęty instrument drewniany, otwarty na obydwóch końcach


Kaval – instrument dęty drewniany tradycyjnie używany w muzyce ludowej Armenii (blul), Azerbejdżanu, Bułgarii, północnej Grecji, Macedonii, południowej Rumunii, południowej Serbii, i Turcji.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kawa

1. napój przyrządzony z palonych i zmielonych ziaren kawowca lub namiastka kawy przyrządzona z ziaren zbóż, żołędzi itp.; także: porcja tego napoju;
2. wiecznie zielone drzewo lub krzew z rodziny marzanowatych, o skórzastych, ciemnozielonych liściach i wonnych, białych lub zielonych kwiatach, uprawiane w strefie międzyzwrotnikowej ze względu na nasiona (tzw. ziarna kawy) zawierające kofeinę, używane do przyrządzania pobudzającego napoju - kawy; kawowiec; także: odpowiednio przygotowane nasiona tej rośliny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. bot. nazwa systematyczna|Coffea|L.|ref=tak., kawowiec, drzewo lub krzew z rodziny marzanowatych;

 (1.2) spoż. ziarna kawowca, z których po odpowiednim przygotowaniu można uzyskać aromatyczny napój

 (1.3) kulin. napój przygotowany z palonych i rozdrobnionych ziaren kawowych;

 (1.4) kulin. zob. kawa zbożowa.

 (1.5) środ. mot. motocykl kawasaki

 (1.6) środ. gwara przestępcza krew

 (1.7) daw. brednie


Kawa – napój sporządzany z palonych, a następnie zmielonych lub poddanych instantyzacji ziaren kawowca, zwykle podawany na gorąco. Pochodzi z Etiopii, w Europie pojawiła się około XVI wieku. Jedna z najpopularniejszych używek na świecie i główne źródło kofeiny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kawacja

w szermierce: usunięcie własnej klingi z zasięgu broni przeciwnika i zadanie ciosu


Źródła:

SJP.pl

Kawafis

greckie nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kawai

marka pianin i fortepianów oraz firma


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kawaii

[czytaj: kałai]
1. japońska estetyka lub subkultura dotycząca wszystkiego, co sympatyczne i urocze;
2. środowiskowo: uroczy, urokliwy, słodki; sweetaśny, słitaśny


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kawak

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) dendr. pot. topola włoska (nazwa systematyczna|Populus nigra|L.|ref=tak. 'Italica')


Źródła:

Wiktionary

Kawala

nazwisko


Kawala (gr. Καβάλα) – miasto w północno-wschodniej Grecji, w administracji zdecentralizowanej Macedonia-Tracja, w regionie Macedonia Wschodnia i Tracja, nad Morzem Egejskim, naprzeciwko wyspy Tasos, siedziba administracyjna jednostki regionalnej Kawala i gminy Kawala. W 2011 roku liczyło 54 027 mieszkańców. Port handlowy, międzynarodowy port lotniczy „Aleksander Wielki”, przemysł przetwórczy, chemiczny, rafineria, ważny punkt dystrybucyjny międzynarodowego gazociągu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kawalarka

kobieta lubiąca dowcipkować, robić żarty, kawały; żartownisia, dowcipnisia


Źródła:

SJP.pl

Kawalarski

potocznie:
1. związany z opowiadaniem kawałów;
2. związany z robieniem psot, figli


Źródła:

SJP.pl

Kawalarstwo

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) pejor. robienie kawałów, opowiadanie kawałów, zamiłowanie do żartowania


Źródła:

Wiktionary

Kawalarz

mężczyzna lubiący dowcipkować, robić żarty, kawały; żartowniś, dowcipniś


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba, która lubi opowiadać kawały


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kawalec

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kawaler

nieżonaty mężczyzna


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mężczyzna, który nigdy nie był żonaty

 (1.2) mężczyzna, który otrzymał dany order

 (1.3) przest. rycerz

 (1.4) młody mężczyzna, młodzieniec

 (1.5) adorator


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kawalerczak

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) białystok. niedorostek, smarkacz


Źródła:

Wiktionary

Kawaleria

jazda, konnica


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) wojsk. rodzaj wojsk walczących konno;

 (1.2) przest. zbiorowo: młodzi mężczyźni


Kawaleria (z wł. "cavalleria"; daw. jazda, konnica) – rodzaj wojsk wykorzystujący konie do przemieszczania się i walki. Dawniej jeden z dwóch podstawowych rodzajów wojsk (obok piechoty), dzielony na lekką i ciężką jazdę. Uległa zanikowi w I połowie XX w. Współcześnie stosowana prawie wyłącznie w charakterze reprezentacyjnym, zastąpiona oddziałami „kawalerii” powietrznej i pancernej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kawalerka

1. niewielkie mieszkanie przeznaczone dla jednej osoby; studio;
2. potocznie: przedmałżeński okres życia mężczyzny; kawalerstwo


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) bud. mieszkanie jednopokojowe

 (1.2) pot. przedmałżeński okres życia mężczyzny

 (1.3) pot. żart. młodzi nieżonaci mężczyźni

 (1.4) kobiecy strój do jazdy konnej


Kawalerka lub z języka francuskiego garsoniera – potoczne określenie najmniejszej odmiany lokalu mieszkalnego, składającego się z jednego pokoju (z aneksem kuchennym). Z uwagi na mały metraż lokal taki przeznaczony jest przede wszystkim dla osób nieposiadających rodziny – zasadniczo dla jednej lub dwóch osób.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kawalerowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|kawalerować.


Źródła:

Wiktionary

Kawalerować

czasownik nieprzechodni niedokonany

 (1.1) pot. rzad. być w stanie kawalerskim, zachowywać się jak typowy kawaler


Źródła:

Wiktionary

Kawalerowicz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kawalerowiec

potocznie: budynek z kawalerkami


Źródła:

SJP.pl

Kawalerski

przymiotnik

 (1.1) dotyczący kawalera, przeznaczony dla kawalera

 (1.2) złożony z kawalerów


Źródła:

Wiktionary

Kawalerskość

→ kawalerski


Patrz:kawalerski

Źródła:

SJP.pl

Kawalerstwo

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) przedmałżeński okres życia mężczyzny

 (1.2) daw. mężczyźni bezżenni

 (1.3) daw. zbiór cech uważanych za typowe dla młodego mężczyzny


Źródła:

Wiktionary

Kawaleryjski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z kawalerią, dotyczący kawalerii, kawalerzystów


Źródła:

Wiktionary

Kawalerzysta

żołnierz służący w kawalerii


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) wojsk. żołnierz na służbie w oddziale kawalerii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kawalerzystka

→ kawalerzysta


Patrz:kawalerzysta

Źródła:

SJP.pl

Kawalet

środowiskowo: obrotowy taboret, na którym układa się zbrojenie i opracowuje rzeźbę


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) obrotowy stół rzeźbiarski


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kawaliera

1. element muru obronnego, mała wieżyczka zaopatrzona w strzelnice;
2. nasyp ziemny na obiektach fortyfikacji


Kawaliera – element fortyfikacji:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kawalić

kawalić się - zbijać się w bryły, w kawały (np. o paście polerskiej, cukrze pudrze, tuszu)


Źródła:

SJP.pl

Kawalkada

grupa jeźdźców lub powozów jadących gdzieś razem; kawalkata


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) grupa jeźdźców albo pojazdów jadących gdzieś razem


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kawalkata

grupa jeźdźców lub powozów jadących gdzieś razem; kawalkada


Źródła:

SJP.pl

Kawalkator

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) daw. ujeżdżacz koni wierzchowych, często również trener i nauczyciel jazdy konnej;


Ka


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kawaląteczek

zdrobnienie od: kawalątek


Źródła:

SJP.pl

Kawalątek

malutki kawałek czegoś, odrobinka, fragment


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) malutki kawałek, odrobina


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kawalątko

mały kawałek czegoś; kawalątek


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) malutki kawałek, odrobina


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kawas

żołnierz policji tureckiej


Kawas – wieś w Syrii, w muhafazie Aleppo. W 2004 roku liczyła 1688 mieszkańców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kawasaki

1. marka motocykli;
2. miasto w Japonii


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kawatina

muz. solowa pieśń liryczna popularna w operze w wiekach XVIII i XIX, krótsza i prostsza od arii; cavatina; kawatyna


Źródła:

SJP.pl

Kawatyna

muz. solowa pieśń liryczna popularna w operze w wiekach XVIII i XIX, krótsza i prostsza od arii; cavatina; kawatina


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) muz. liryczna pieśń solowa w operze XVIII-XIX-wiecznej, niepowtarzająca się, utrzymana w wolnym tempie, krótsza i prostsza niż aria;

 (1.2) muz. wolny utwór instrumentalny, przypominający pieśń, będący np. częścią smyczkowego kwartetu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kawał

1. dowcipna historyjka; dowcip, żart;
2. zażartowanie z kogoś; figiel, psota, psikus, żart


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zgrub. od kawałek

 (1.2) pot. dowcip, śmieszna historyjka

 (1.3) psikus


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kawałeczek

zdrobnienie od: kawałek


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od: kawałek

 (1.2) mały kawałek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kawałek

1. niewielka część, fragment większej całości;
2. niewielka odległość lub przestrzeń; kęs;
3. potocznie: krótki utwór muzyczny;
4. potocznie: tysiąc złotych (lub innych jednostek monetarnych); tysiak, kafel, patyk, patol


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od: kawał

 (1.2) fragment pewnej całości

 (1.3) mała lub niedokładnie określona część odległości lub przestrzeni

 (1.4) pot. piosenka, niewielki utwór muzyczny

 (1.5) pot. dowolny przedmiot

 (1.6) środ. muz. utwór muzyczny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kawałkami

przysłówek

 (1.1) kawałek po kawałku

forma rzeczownika.

 (2.1) N. plural|kawałek.


Źródła:

Wiktionary

Kawałki

potocznie: zabawne historyjki, anegdoty


Kawałki – część wsi Rudno w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie lubartowskim, w gminie Michów. Nie ma sołtysa, należy do sołectwa Rudno.

W latach 1975–1998 Kawałki administracyjnie należały do województwa lubelskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kawałko

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kawałkowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|kawałkować.


Źródła:

Wiktionary

Kawałkowaty

rzadko: podobny do kawałka czegoś


Źródła:

SJP.pl

Kawałkować

czasownik

 (1.1) dzielić coś na kawałki, rozdrabniać


Źródła:

Wiktionary

Kawałkowy

rzadko: występujący w kawałkach, podzielony na kawałki


Źródła:

SJP.pl

Kawcia

zdrobnienie od: kawa (w znaczeniu: napój lub jego porcja); kawunia, kawusia, kawka, kawuńcia


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. pieszcz. zdrobn. od: kawa (napój)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kawczy

dotyczący ptaka - kawki


przymiotnik

 (1.1) związany z kawką, dotyczący kawki (ptaka)

 (1.2) charakterystyczny dla kawki, podobny do kawki (ptaka)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kawczyński

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kawecan

rodzaj uzdy, odmiana kantara


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kawecki

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kaweczka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. od: kawka


Źródła:

Wiktionary

Kawerna

1. otwór skalny wymyty przez wodę;
2. ubytki w narządach ludzkich powstałe na skutek obumierania tkanek
3. wyrobisko górnicze


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) geol. pustka w skale utworzona w wyniku wietrzenia chemicznego

 (1.2) med. jama w narządzie wewnętrznym ciała powstała na skutek choroby


Kawerna, kawerna krasowo–sufozyjna – pusta przestrzeń w skałach, powstała w wyniku procesów naturalnych ługowania, czyli rozpuszczania składników skalnych, przy równoczesnym odprowadzaniu do systemu krasowego materiałów klastycznych.

W Polsce kawerny najliczniej występują na obszarze Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej, są bardzo częste w złożach rud Zn-Pb w rejonie olkuskim. Wypełnione są tam wtórnymi węglanami lub galmanami.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kawernowy

→ kawerna


Patrz:kawerna

Źródła:

SJP.pl

Kawi

język należący do indonezyjskiej grupy języków austronezyjskich, używany w niektórych regionach Jawy


Źródła:

SJP.pl

Kawia

rodzaj gryzoni z rodziny kawiowatych, występujący w Ameryce Południowej


Kawia ("Cavia") – rodzaj ssaków z podrodziny kawii (Caviinae) w obrębie rodziny kawiowatych (Caviidae).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kawiak

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kawiara

kobieta lubiąca kawę; kawoszka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rzad. pot. amatorka kawy, kobieta pijąca często kawę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kawiarenka

zdrobnienie od: kawiarnia


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. od kawiarnia

 (1.2) mała kawiarnia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kawiarka

1. kobieta zawodowo trudniąca się parzeniem kawy; baristka;
2. ciśnieniowe urządzenie do parzenia kawy; kafetiera, kafeteria, makinetka;
3. regionalnie: bułka paryska (francuska)


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta zajmująca się specjalnie parzeniem i serwowaniem kawy (dawniej służąca tego rodzaju)

 (1.2) daw. kobieta prowadząca kawiarnię

 (1.3) daw. kobieta obsługująca w kawiarni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kawiarnia

lokal gastronomiczny, gdzie serwuje się kawę, herbatę, inne napoje, ciasta, desery itp.


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) lokal, w którym podaje się kawę i inne napoje;


Kawiarnia – lokal gastronomiczny będący przede wszystkim miejscem spotkań towarzyskich. Podawane są tam głównie napoje i dania deserowe, głównie kawa, zazwyczaj również: ciastka, lody, herbata czy wino. Może prowadzić działalność rozrywkową.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kawiarniany

przymiotnik

 (1.1) dotyczący kawiarni


Źródła:

Wiktionary

Kawiarniowy

przymiotnik od: kawiarnia


Źródła:

SJP.pl

Kawiarz

1. osoba lubiąca kawę; kawosz;
2. dawniej: właściciel kawiarni


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) rzad. pot. amator picia kawy; osoba często pijąca kawę

 (1.2) przest. właściciel kawiarni

 (1.3) przest. osoba przyrządzająca kawę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kawice

Kawice ( "Koitz") – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie legnickim, w gminie Prochowice.

Przez miejscowość przebiega droga krajowa nr 94


Źródła:

Wikipedia

Kawing

potocznie: picie kawy; kawoszenie, kawkowanie


Źródła:

SJP.pl

Kawior

solona ikra ryb jesiotrowatych, łososiowatych lub dorszowatych, ceniona dla smaku, podawana zwykle jako przekąska


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) kulin. przekąska z solonej ikry niektórych gatunków ryb (np. łososia, dorsza), w kolorze czarnym lub czerwonym;

 (1.2) środ. przestępcze tanie wino owocowe


Kawior – solona ikra ryb jesiotrowatych (kawior czarny lub rosyjski), łososiowatych (kawior czerwony), dorszowatych (kawior norweski) lub innych ryb. Kawiorem nazywa się również jajka ślimaków (kawior ślimaczy lub biały kawior, popularny szczególnie we Francji – "caviar d'escargots").


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kawioreczek

zdrobnienie od: kawiorek


Źródła:

SJP.pl

Kawiorek

zdrobnienie od: kawior


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od: kawior

 (1.2) reg. pozn. spoż. długa bułka pszenna


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kawiorka

długa pszenna bułka (gwara poznańska)


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Poznań. spoż. długa bułka pszenna


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kawiorowy

przymiotnik od: kawior


przymiotnik

 (1.1) związany z kawiorem, dotyczący kawioru


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kawiowate

rodzina gryzoni z podrzędu jeżozwierzowców


Kawiowate, dawniej także: marowate (Caviidae) – rodzina ssaków z infrarzędu jeżozwierzokształtnych (Hystricognathi) w obrębie rzędu gryzoni (Rodentia). Kopalne marowate znane są już od miocenu. Rodzina obejmuje 6 rodzajów z 20 gatunkami. Współcześnie żyjącymi przedstawicielami marowatych są m.in. kawia domowa (potocznie: świnka morska), mara patagońska i kawia brazylijska.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kawiowaty

o cechach kawiowatych (rodzina gryzoni)


Źródła:

SJP.pl

Kawitacja

wrzenie wody na śrubach okrętowych i śmigłach samolotów, powodujące uszkodzenia tychże urządzeń


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) fiz. zjawisko gwałtownego tworzenia się bąbelków gazu w cieczy pod wpływem zmian ciśnienia;


Kawitacja – zjawisko fizyczne polegające na gwałtownej przemianie fazowej z fazy ciekłej w fazę gazową pod wpływem zmniejszenia ciśnienia. Jeżeli ciecz gwałtownie przyspiesza zgodnie z zasadą zachowania energii, ciśnienie statyczne cieczy musi zmaleć. Dzieje się tak np. w wąskim otworze przelotowym zaworu albo na powierzchni śruby napędowej statku. Kawitacja występuje wyłącznie w cieczach.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kawitacyjny

związany z kawitacją


przymiotnik relacyjny

 (1.1) fiz. związany z kawitacją, dotyczący, kawitacji, wykorzystujący zjawisko kawitacji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kawiński

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kawka

1. wszystkożerny ptak z rodziny krukowatych;
2. zdrobnienie od: kawa (w znaczeniu: napój lub jego porcja); kawusia, kawcia, kawunia, kawuńcia


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ornit. nazwa systematyczna|Coloeus|ref=tak., ptak z rodziny krukowatych;

 (1.2) zdrobn. od: kawa (napój)

 (1.3) pot. skromne przyjęcie popołudniowe lub wieczorne, na którym podaje się napoje i słodycze

 (1.4) gw-pl|Poznań., żart. zakonnica


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kawkować

potocznie: pić kawę; kawoszyć


Źródła:

SJP.pl

Kawnice

Kawnice – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie konińskim, w gminie Golina.

Etymologia nazwy miejscowości wywodzi się od nazwy własnej "Kawna" lub od nazwy pospolitej "kawa", będącej wcześniej określeniem kawki. Według dokumentów historycznych w XIV wieku zapisywana była jako "Kawnycze", "Kawnic", w XV wieku "Kawnicza", "Cawnycza", w XVI wieku "Krawnica", "Kawnicza", "Cawnycza", "Cawnycze", od XVII wieku "Kawnice".


Źródła:

Wikipedia

Kawny

przymiotnik

 (1.1) gw-pl|księstwo łowickie. brązowy


Źródła:

Wiktionary

Kawomat

potocznie: automat do parzenia lub sprzedaży kawy


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) urządzenie do parzenia lub sprzedaży kawy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kawon

arbuz;
1. jednoroczna, afrykańska roślina warzywna z rodziny dyniowatych, uprawiana w ciepłych krajach na całym świecie ze względu na smaczne owoce;
2. owoc tej rośliny w kształcie dużej kuli (o masie nawet do 16 kg), z grubym, wodnistym i słodkim miąższem barwy czerwonej, różowej lub żółtej


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) bot. lwów. kraków., zob. arbuz.


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kawopodobny

imitujący kawę


Źródła:

SJP.pl

Kawosz

osoba lubiąca kawę; kawiarz


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) amator picia kawy; osoba często pijąca kawę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kawoszka

kobieta lubiąca kawę; kawiara


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. miłośniczka kawy, amatorka kawy, kobieta pijąca kawę bardzo często


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kawoszyć

potocznie: pić kawę; kawkować


Źródła:

SJP.pl

Kawowiec

wiecznie zielone drzewo lub krzew z rodziny marzanowatych, o skórzastych, ciemnozielonych liściach i wonnych, białych lub zielonych kwiatach, uprawiane w strefie międzyzwrotnikowej ze względu na nasiona (tzw. ziarna kawy) zawierające kofeinę, używane do przyrządzania pobudzającego napoju - kawy; kawa


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy

 (1.1) bot. nazwa systematyczna|Coffea|ref=tak., wiecznie zielony krzew i drzewo z rodziny marzanowatych;


Nie mylić z: kakaowiec oraz kaowiec.

Kawowiec, kawa ("Coffea" L.) – rodzaj wiecznie zielonych krzewów i drzew z rodziny marzanowatych. Obejmuje 104 gatunki. W większości pochodzą one z terenu Afryki, niektóre gatunki występują w Azji. Niektóre z nich są uprawiane.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kawowy

1. → kawa;
2. mający smak kawy;
3. mający kolor kawy z mlekiem; jasnobrązowy


przymiotnik

 (1.1) dotyczący kawy, związany z kawą – nasionami kawowca

 (1.2) dotyczący kawy, związany z kawą – napojem przyrządzanym z palonych i zmielonych nasion kawowca

 (1.3) dotyczący kawowca

 (1.4) mający smak kawy, zawierający kawę – palone i zmielone ziarna kawowca

 (1.5) mający kolor kawy z mlekiem; jasnobrązowy

 (1.6) gw-pl|Bukowina. wiśniowy

 (1.7) gw-pl|Bukowina, księstwo łowickie. brązowy (nie tylko jasnobrązowy)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kawski

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kawsko

zgrubienie od: kawa


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) zgrub. od: kawa


Kawsko ( Кавсько, "Kawśko") – wieś na Ukrainie, w obwodzie lwowskim, w rejonie stryjskim. W 2001 roku liczyła 1453 mieszkańców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kawula

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kawulec

potocznie: kawa; mała czarna


Źródła:

SJP.pl

Kawunia

zdrobnienie od: kawa (w znaczeniu: napój lub jego porcja); kawusia, kawcia, kawka, kawuńcia


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. od kawa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kawusia

zdrobnienie od: kawa (w znaczeniu: napój lub jego porcja); kawunia, kawcia, kawka, kawuńcia


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. pieszcz. zdrobn. od: kawa (napój)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kawuńcia

zdrobnienie od: kawa (w znaczeniu: napój lub jego porcja); kawusia, kawcia, kawka, kawunia


Źródła:

SJP.pl

Kawówka

nalewka kawowa


Źródła:

SJP.pl

Kawęcki

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kawęczeć

1. skarżyć się stale na dolegliwości; stękać, narzekać, kwękać;
2. dawniej: mozolnie coś robić, ślęczeć nad czymś


czasownik nieprzechodni niedokonany

 (1.1) przest. pot. stale narzekać, utyskiwać, kwękać, uskarżać się na dolegliwości

 (1.2) daw. niedomagać, być chorowitym, cherlać

 (1.3) daw. chorować, być chorym, cierpieć, biedować, znosić biedę

 (1.4) daw. poświęcać czemuś czas, wysiłek, mozolić się, trudzić się, ślęczeć nad czymś, dukać

czasownik zwrotny niedokonany kawęczeć się

 (2.1) daw. dręczyć się, męczyć się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kawęczyn

nazwa wielu wsi w Polsce


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kawęczynek

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Kawęczyć

dawniej: kawęczeć;
1. skarżyć się stale na dolegliwości; stękać, narzekać, kwękać;
2. mozolnie coś robić, ślęczeć nad czymś


Źródła:

SJP.pl

Kawęczyński

→ Kawęczyn


Patrz:Kawęczyn

Źródła:

SJP.pl

Kayah

Kayah, właśc. Katarzyna Magda Rooijens z domu Szczot (ur. 5 listopada 1967 w Warszawie) – polska piosenkarka, autorka tekstów, kompozytorka, producentka muzyczna, prezenterka radiowa, filantropka i osobowość medialna pochodzenia żydowskiego. Członkini Rady Polskiej Fundacji Muzycznej. Współzałożycielka wytwórni płytowej Kayax.


Źródła:

Wikipedia

Kazaa

w informatyce: komputerowy program kliencki sieci P2P, umożliwiający wymianę plików między użytkownikami Internetu


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kazach

obywatel Kazachstanu


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba narodowości kazachskiej;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kazachski

1. dotyczący Kazachów; kazaski;
2. dotyczący Kazachstanu; kazachstański


przymiotnik

 (1.1) odnoszący się do Kazachów

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. język z rodziny języków turkijskich, język państwowy Kazachstanu;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kazachskojęzyczny

przymiotnik

 (1.1) taki, który posługuje się językiem kazachskim

 (1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem kazachskim

 (1.3) spisany, stworzony w języku kazachskim


Źródła:

Wiktionary

Kazachskość

→ kazachski


Patrz:kazachski

Źródła:

SJP.pl

Kazachstan

państwo leżące częściowo w Azji i w Europie; Republika Kazachstanu


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. polit. państwo na pograniczu Europy i Azji, ze stolicą w Astanie;


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kazachstanka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) obywatelka Kazachstanu


Źródła:

Wiktionary

Kazachstańczyk

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) obywatel Kazachstanu


Źródła:

Wiktionary

Kazachstański

dotyczący Kazachstanu; kazachski; kazaski


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Kazachstanem, dotyczący Kazachstanu

przymiotnik dzierżawczy

 (2.1) należący do Kazachstanu, będący jego własnością

przymiotnik jakościowy

 (3.1) charakterystyczny, typowy dla Kazachstanu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kazaczok

taniec popularny w Europie Zachodniej w drugiej połowie lat sześćdziesiątych, oparty na różnych przeróbkach jednej z najbardziej znanych pieśni rosyjskich - "Katiusza"; kozaczok


Źródła:

SJP.pl

Kazakina

dawniej: luźna suknia bez rękawów


Źródła:

SJP.pl

Kazalnica

1. dawniej: ambona, mównica do wygłaszania kazań w kościele;
2. w alpinistyce: formacja skalna, turnia stromo podcięta urwiskami


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) przest. rel. ambona

 (1.2) występ skalny z trzech stron otoczony urwiskami lub wystający ze stoku fragment skał


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kazalniczy

związany z wygłaszaniem kazań, z kazaniami


Źródła:

SJP.pl

Kazamata

1. podziemne pomieszczenie służące podczas wojny jako schron lub magazyn broni, dawniej także jako izba więzienna;
2. opancerzone pomieszczenie na okręcie


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) wojsk. w fortyfikacji: budowla o murowanym sklepieniu, chroniącym przed ogniem artyleryjskim, używana jako stanowisko dział lub magazyn


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kazamatowy

przymiotnik od: kazamata


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z kazamatami, dotyczący kazamat


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kazamaty

1. podziemne pomieszczenie służące podczas wojny jako schron lub magazyn broni, dawniej także jako izba więzienna;
2. opancerzone pomieszczenie na okręcie


Kazamaty (nazwa historyczna: Do Kazamyty) – przysiółek wsi Kasinka Mała w Polsce, położony w województwie małopolskim, w powiecie limanowskim, w gminie Mszana Dolna.

W latach 1975−1998 przysiółek administracyjnie należał do województwa nowosądeckiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kazan

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kazanecki

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kazanie

1. przemowa duchownego do wiernych, zwykle podczas nabożeństwa; homilia;
2. tekst tego przemówienia;
3. potocznie: długa, nudna przemowa w celu pouczenia kogoś; tyrada, perora, połajanka


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) rel. religijna przemowa, której celem jest przekazanie prawd wiary i zasad życia moralnego, w chrześcijaństwie także część mszy lub nabożeństwa;

 (1.2) przen. pot. nadęta mowa umoralniająca

 (1.3) odczasownikowy od|kazać.


Kazanie (łac. "sermo") – gatunek literatury stosowanej, przemowa wygłaszana zwykle przez osobę duchowną wyznania chrześcijańskiego, która ma za zadanie nauczanie i przekazanie treści religijnych. Odmianą kazania jest homilia zawierająca wyjaśnienie fragmentu tekstu biblijnego, często błędnie uważana za synonim tego terminu. Do 1970 roku kazania w Kościele katolickim były głoszone z ambony, obecnie – częściej z kazalnicy (zwanej też poetycko stołem słowa Bożego).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kazaniowy

przymiotnik od: kazanie


Źródła:

SJP.pl

Kazanka

zdrobnienie od: kazanie


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Kazania; kobieta z tego miasta


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kazanko

zdrobnienie od: kazanie


Źródła:

SJP.pl

Kazanowianin

mieszkaniec Kazanowa (miasta w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Kazanowianka

mieszkanka Kazanowa (miasta w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Kazanowski

przymiotnik od: Kazanów


Źródła:

SJP.pl

Kazanów

1. miasto w Polsce;
2. wieś w Polsce


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kazanłycki

przymiotnik od: Kazanłyk


Źródła:

SJP.pl

Kazanłyk

miasto w Bułgarii


Kazanłyk ( Казанлък) – miasto w środkowej części Bułgarii, niemal w centrum Doliny Róż, na północ od Starej Zagory. Przemysł maszynowy, tekstylny; miasto znane jest z produkcji olejku różanego, pozyskiwanego z ogromnych pól obsadzonych różami. 47 tys. mieszkańców (2021).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kazarka

dzika kaczka o rdzawym upierzeniu


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ornit. nazwa systematyczna|Tadorna ferruginea|ref=tak., gatunek kaczki;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kazarma

koszary


Źródła:

SJP.pl

Kazaski

dotyczący Kazachów; kazachski


przymiotnik

 (1.1) odnoszący się do Kazachów lub Kazachstanu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kazaszka

obywatelka Kazachstanu


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) obywatelka Kazachstanu, przedstawicielka narodu kazachskiego


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kazatelnica

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ambona


Źródła:

Wiktionary

Kazać

1. wydawać, wydać rozkaz albo polecenie; polecać (polecić), zarządzać (zarządzić), rozkazywać (rozkazać);
2. powodować, spowodować, że coś się dzieje, zmuszać, zmusić do czegoś swoim postępowaniem, nie rozkazem;
3. przestarzałe: wygłosić, głosić kazanie


czasownik nieprzechodni modalny

 (1.1) wydać rozkaz zrobienia czegoś

 (1.2) wydać polecenie

 (1.3) przest. głosić kazanie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kazań

1. wydawać, wydać rozkaz albo polecenie; polecać (polecić), zarządzać (zarządzić), rozkazywać (rozkazać);
2. powodować, spowodować, że coś się dzieje, zmuszać, zmusić do czegoś swoim postępowaniem, nie rozkazem;
3. przestarzałe: wygłosić, głosić kazanie


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Federacji Rosyjskiej, stolica Tatarstanu;


Kazań ( Казань, Казан, Qazan) – miasto w Rosji, stolica Tatarstanu, leżące przy ujściu Kazanki do Wołgi (Samarski Zbiornik Wodny). Liczy 1,25 mln mieszkańców (2021).

Ośrodek przemysłu maszynowego, chemicznego (farmacja), gumowego, futrzarskiego, skórzano-obuwniczego, włókienniczego i spożywczego. Jedno z większych rosyjskich centrów produkcji lotniczej, w mieście znajdują się dwie duże wytwórnie: Kazańskie Zjednoczenie Przemysłu Lotniczego oraz Kazańska Fabryka Śmigłowców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kazańczyk

mieszkaniec Kazania


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Kazania; osoba z tego miasta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kazański

przymiotnik od: Kazań


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Kazaniem, dotyczący Kazania


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kazba

twierdza lub cytadela w architekturze muzułmańskiej; kasba


Źródła:

SJP.pl

Kazbek

Kazbek (gruz. მყინვარწვერი, "Mkinwarcweri"; ros. Казбек, "Kazbiek"; oset. Сæна, "Sæna", Хъазыбег, "Qazybeg", Чырыстийы цъупп, "Čyrystijy c’upp"), jeden z najwyższych szczytów Kaukazu na granicy Gruzji z Rosją (Republika Północną Osetią-Alanią) o wysokości 5054 m n.p.m., położony we wschodniej części centralnego Kaukazu.


Źródła:

Wikipedia

Kazberuk

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kazeina

główny składnik białkowy mleka; sernik


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biochem. białko z mleka ssaków;


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kazeinian

pochodna kazeiny


Źródła:

SJP.pl

Kazeinowy

przymiotnik od: kazeina


przymiotnik

 (1.1) biochem. dotyczący kazeiny, właściwy kazeinie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kazejak

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kazek

1. nazwisko;
2. zdrobnienie od: Kazimierz (imię męskie)


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m., poufała forma od Kazimierz

forma rzeczownika.

 (2.1) D. lm. od: Kazka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kazemata

dawniej: kazamata - sklepione, betonowe pomieszczenie pod fortyfikacjami służące jako stanowisko obronne podczas wojny, magazyny lub więzienie; loch więzienny


Źródła:

SJP.pl

Kazetempowiec

członek Komunistycznego Związku Młodzieży Polski (KZMP); KZMP-owiec


Źródła:

SJP.pl

Kazetempowski

→ KZMP (Komunistyczny Związek Młodzieży Polski); KZMP-owski


Źródła:

SJP.pl

Kazia

zdrobnienie od: Kazimiera (imię żeńskie)


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż., zdrobnienie od Kazimiera

forma rzeczownika.

 (2.1) D. lp. zob. Kazio.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kaziczek

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m., zdrobn. poufała forma imienia Kazimierz


Źródła:

Wiktionary

Kazik

zdrobnienie od: Kazimierz (imię męskie); Kazio, Kaziunio


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m., poufała forma imienia Kazimierz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kazikowski

nazwisko, np. Zygmunt Kazikowski (1887-1906), członek Organizacji Bojowej Polskiej Partii Socjalistycznej


Źródła:

SJP.pl

Kazikowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Kazika lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Kazimiera

imię żeńskie


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.;


Kazimiera – żeński odpowiednik imienia Kazimierz. W średniowieczu nie występowało. Prawdopodobnie rozpowszechniło się pod koniec XVII wieku, po przyjeździe do Polski Marysieńki, żony króla Jana III Sobieskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kazimierczak

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kazimierczuk

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kazimierczyk

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kazimierka

zdrobnienie od: Kazimiera (imię żeńskie)


Źródła:

SJP.pl

Kazimierowicz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kazimierowo

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Kazimierowski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kazimierski

przymiotnik od miast: Kazimierza Wielka, Kazimierz Biskupi, Kazimierz Dolny, Kazimierz Górniczy


przymiotnik relacyjny

 (1.1) odnoszący się do miejscowości: Kazimierza Wielka, Kazimierz Biskupi, Kazimierz Dolny, Kazimierz Górniczy


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kazimierz

imię męskie


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.;

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (2.1) dzielnica Krakowa;

 (2.2) zob. Kazimierz Górniczy.;

 (2.3) geogr. toponim, nazwa kilku miejscowości w Polsce

 (2.4) geogr. zob. Kazimierz Dolny.

 (2.5) geogr. zob. Kazimierz Biskupi.

 (2.6) geogr. zob. Kazimierz Pomorski.


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kazimierzanin

mieszkaniec Kazimierzy Wielkiej, Kazimierza Biskupiego, Kazimierza Dolnego lub Kazimierza Górniczego


Źródła:

SJP.pl

Kazimierzanka

mieszkanka Kazimierzy Wielkiej, Kazimierza Biskupiego, Kazimierza Dolnego lub Kazimierza Górniczego


Źródła:

SJP.pl

Kazimierzewo

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Kazimierzostwo

Kazimierz z małżonką; Kazimierzowie


Źródła:

SJP.pl

Kazimierzowa

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) przest. żona Kazimierza


Źródła:

Wiktionary

Kazimierzowie

Kazimierz z małżonką; Kazimierzostwo


Źródła:

SJP.pl

Kazimierzowski

→ Kazimierzów


przymiotnik relacyjny

 (1.1) hist. związany z panowaniem Kazimierza Wielkiego;


Patrz:Kazimierzów

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kazimierzowy

taki jak u Kazimierza, charakterystyczny dla Kazimierza


przymiotnik dzierżawczy

 (1.1) przest. gwara. taki, który należy do Kazimierza


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kazimierzów

imię męskie


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kazimierzówna

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) przest. córka Kazimierza


Źródła:

Wiktionary

Kazimira

roślina jadalna z rodziny rutowatych


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kazin

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Kazio

zdrobnienie od: Kazimierz (imię męskie); Kaziunio, Kazik


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m., zdrobn. poufała forma imienia Kazimierz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kazionny

żartobliwie: państwowy, skarbowy


przymiotnik relacyjny

 (1.1) środ. lub żart. państwowy, skarbowy; stanowiący własność państwa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kazior

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kaziowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Kazia lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Kazirodca

osoba utrzymująca stosunki seksualne z kimś blisko spokrewnionym


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) książk. człowiek, osoba dopuszczająca się kazirodztwa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kazirodczo

przysłówek

 (1.1) w sposób kazirodczy, dopuszczając się kazirodztwa


Źródła:

Wiktionary

Kazirodczy

→ kazirodztwo


przymiotnik

 (1.1) związany z kazirodztwem


Patrz:kazirodztwo

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kazirodztwo

obcowanie płciowe z osobą blisko spokrewnioną; incest


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) stosunki płciowe z osobą blisko spokrewnioną, rodzaj parafilii;


Kazirodztwo – zachowanie seksualne w stosunku do osoby blisko spokrewnionej, ale także osób spowinowaconych, np. poprzez adopcję czy małżeństwo krewnego. W wielu kulturach kazirodztwo pozostaje tematem tabu i postrzegane jako jednoznacznie złe – co uzasadnia się zwiększonym ryzykiem wystąpienia u potomstwa wad wrodzonych, niepełnosprawności fizycznej i intelektualnej oraz przedwczesnej śmierci. Jest ono tym większe, im wyższy jest stopień pokrewieństwa genetycznego rodziców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kazirodźca

dawniej: kazirodca; kazirodnik


Źródła:

SJP.pl

Kaziu

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m., gwara. zdrobn. poufała forma męskiego imienia Kazimierz

forma rzeczownika|rodzaj=męskoosobowy.

 (2.1) W. lp. od: Kazio


Źródła:

Wiktionary

Kaziuk

regionalnie zdrobnienie od: Kazimierz (imię męskie); Kazio, Kazik, Kazek


Kaziuk (Kaziuki, Kaziuko mugė) – odbywający się od czterystu lat jarmark odpustowy w Wilnie w dzień świętego Kazimierza (4 marca). W jego trakcie odbywały się pochody na czele z kuglarzami i przebierańcami. Kaziuki miały miejsce na Placu Katedralnym, a od 1901 roku na Placu Łukiskim. W okresie międzywojennym pochód otwierał przebrany za św. Kazimierza wilnianin.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kaziuki

rodzaj jarmarku odbywającego się w dzień św. Kazimierza (4 marca)


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) dzień św. Kazimierza – 4 marca;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kaziunio

zdrobnienie od: Kazimierz (imię męskie); Kazio, Kazik


Źródła:

SJP.pl

Kazić

przestarzałe:
1. działać na kogoś lub coś szkodliwie; psuć, szpecić;
2. demoralizować


czasownik

 (1.1) stpol. psuć, burzyć, niszczyć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kazka

1. nazwisko;
2. zdrobnienie od: Kazimierz (imię męskie)


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż., poufała forma od Kazimiera

forma rzeczownika.

 (2.1) D., B. lp. od: Kazek


Kazka – ukraiński zespół muzyczny założony w 2017 w Kijowie przez wokalistkę Oleksandrę Zaricką i gitarzystę Mykytę Budasza.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kazkowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Kazka lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Kaznodzieja

1. duchowny wygłaszający kazania;
2. człowiek lubiący prawić morały


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) rel. ktoś, kto wygłasza kazania;

 (1.2) pot. przen. ktoś, kto prawi morały

 (1.3) przen. utalentowany mówca


Kaznodzieja – osoba zajmująca się wygłaszaniem kazań lub homilii, najczęściej w trakcie nabożeństw i wydarzeń religijnych. Zazwyczaj funkcję tę pełnią duchowni lub osoby świeckie związane z daną wspólnotą.

Świadkowie Jehowy kaznodzieją nazywają głosiciela – ochrzczonego lub nieochrzczonego członka zboru, który nieodpłatnie głosi dobrą nowinę o Królestwie Bożym, a kaznodzieją pełnoczasowym – pioniera.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kaznodziejka

→ kaznodzieja


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta głosząca kazania


Patrz:kaznodzieja

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kaznodziejski

→ kaznodzieja


przymiotnik

 (1.1) związany z kaznodziejstwem lub kaznodzieją, dotyczący kaznodziejstwa lub kaznodziei

 (1.2) napuszony, nadęty, zbyt moralizujący, przypominający styl kaznodziei


Patrz:kaznodzieja

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kaznodziejsko

przysłówek

 (1.1) pot. zbyt moralizująco, pompatycznie


Źródła:

Wiktionary

Kaznodziejstwo

wygłaszanie kazań; bycie kaznodzieją


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) rel. wygłaszanie kazań, bycie kaznodzieją

 (1.2) rel. całość twórczości kaznodziejskiej

 (1.3) talent oratorski

 (1.4) pot. skłonność do wygłaszania mów, prawienia morałów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kaznowski

nazwisko


Kaznowski − polskie nazwisko, na początku lat 90. XX wieku w Polsce nosiły je 1266 osoby.

Kaznowscy herbu Suchekomnaty − szlachta zagrodowa, pisali się "z Stępkowa" (Stępków w powiecie lubelskim) i wołali się "Sopotami", właściciele wsi Kaznów


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kazoo

[czytaj: kazu] prymitywny instrument muzyczny z grupy membranofonów dętych, w postaci drewnianej, metalowej lub kartonowej rurki, zamkniętej z jednej strony cienką membraną, nadający głosowi zniekształcone, nosowe brzmienie przy śpiewie mormorando; mirliton


Kazoo – instrument muzyczny z grupy membranofonów dętych (mirlitonów).

Kazoo to instrument-zabawka, który w 1883 opatentował w Stanach Zjednoczonych Warren Herbert Frost. Jego udoskonaloną wersję o charakterystycznym kształcie kadłuba okrętu podwodnego opatentował w 1902 George D. Smith. Pierwowzorem kazoo jest flet eunucha.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kazualistyczny

→ kazualizm


Patrz:kazualizm

Źródła:

SJP.pl

Kazualizm

pogląd, według którego przypadek rządzi zdarzeniami


Źródła:

SJP.pl

Kazualny

1. rzadko: dotyczący przypadku gramatycznego; przypadkowy;
2. przestarzałe: okolicznościowy, przygodny


Źródła:

SJP.pl

Kazuar

olbrzymi ptak nielotny zamieszkujący Nową Gwineę


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) ornit. nazwa systematyczna|Casuarius|ref=tak., duży, australijski, tasmański i nowogwinejski nielot;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kazuarowate

o cechach kazuarowatych (rodzina ptaków)


Kazuarowate (Casuariidae) – rodzina ptaków z rzędu kazuarowych (Casuariiformes). Obejmuje dwie podrodziny nielotnych ptaków zamieszkujących Australię, Nową Gwineę i sąsiednie wyspy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kazuarowaty

o cechach kazuarowatych (rodzina ptaków)


Źródła:

SJP.pl

Kazuarowe

1. → kazuar;
2. o cechach kazuarowych (rząd ptaków)


Kazuarowe (Casuariiformes) – rząd ptaków z podgromady ptaków nowoczesnych Neornithes. Obejmuje gatunki lądowe, nielotne, zamieszkujące Australię, Nową Gwineę i sąsiednie wyspy. Ptaki te charakteryzują się dużymi rozmiarami, brakiem mostka, redukcją skrzydeł i zdolnością do szybkiego biegu. Ich pisklęta są zagniazdownikami.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kazuarowy

1. → kazuar;
2. o cechach kazuarowych (rząd ptaków)


Źródła:

SJP.pl

Kazuary

rodzina nielotnych ptaków zamieszkujących Australię i Nową Gwineę


Kazuary (Casuariinae) – monotypowa podrodzina ptaków z rodziny kazuarowatych (Casuariidae).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kazuaryna

drzewo lub krzew z rodziny rzewniowatych, o silnie zredukowanych liściach, rosnące przede wszystkim na terenach pustynnych i sawannowych; rzewnia


Źródła:

SJP.pl

Kazuarynowate

rodzina roślin z rzędu bukowców; rzewniowate


Źródła:

SJP.pl

Kazuarynowaty

o cechach kazuarynowatych (rodzina roślin)


Źródła:

SJP.pl

Kazubek

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kazuista

osoba zajmująca się badaniem i dokumentowaniem rzadkich przypadków, zwłaszcza w medycynie lub prawie


Źródła:

SJP.pl

Kazuistka

→ kazuista


Patrz:kazuista

Źródła:

SJP.pl

Kazuistyczny

naciągany, wykrętny (najczęściej w odniesieniu do nieuczciwych prób osiągania przewagi w dyskusji za pomocą pozornie racjonalnych argumentów)


Źródła:

SJP.pl

Kazuistyka

1. pokrętna argumentacja, naciąganie argumentów i przykładów w celu uzasadnienia jakiejś tezy;
2. drobiazgowe rozstrzyganie szczegółowych problemów, zwłaszcza moralnych lub prawnych, przez stosowanie do nich odpowiednio dobranych zasad ogólnych;
3. formułowanie przepisów prawnych oparte na analizie konkretnych przypadków;
4. obserwacja i analiza rzadkich przypadków chorobowych, dokumentowanie przypadków rzadkich schorzeń


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) dokumentowanie przebiegu tej samej choroby u kilku osób


Kazuistyka (łac. "casus", przypadek) – rozstrzyganie, w poszczególnym wypadku ("casus") i przy danych okolicznościach, moralnych lub prawnych wątpliwości, jakie się nasuwają przy zbiegu (kolizji) sprzecznych obowiązków. Stąd rozróżnia się kazuistykę moralną (teologiczną) i prawniczą.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kazuizm

rzadko: drobiazgowe rozstrzyganie szczegółowych problemów, zwłaszcza moralnych lub prawnych, przez stosowanie do nich odpowiednio dobranych zasad ogólnych; kazuistyka


Źródła:

SJP.pl

Kazulin

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kazuo

Kazuo (jap. かずお, カズオ) – męskie imię japońskie.


Źródła:

Wikipedia

Kazuro

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kazus

casus; przestarzale:
1. zdarzenie, wypadek, przykry zbieg okoliczności;
2. zagadnienie, problem


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) praw. wydarzenie powodujące skutki prawne

 (1.2) praw. zadanie, hipotetyczna sytuacja służąca do sprawdzania studentów z umiejętności stosowania prawa


Kazus – przypadek będący przedmiotem rozstrzygnięcia, np. sądu, postępowania administracyjnego. Zagadnienie, problem prawny, którego rozwiązaniem zajmuje się powołany do tego organ, np. kazusem będzie całokształt okoliczności wraz z rozstrzygnięciem sprawy o zabójstwo, która toczyła się przed sądem i w której zapadł wyrok.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kazuśnik

środowiskowo: książka z przykładami przypadków będących przedmiotem rozstrzygnięcia (kazusów)


Źródła:

SJP.pl

Kazwin

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. miasto w północnym Iranie, stolica ostanu o tej samej nazwie;


Kazwin "("perski: قزوین", Qazvīn)" – miasto w północnym Iranie, w ostanie Kazwin, u podnóża gór Elburs. Około 370 tys. mieszkańców w 2003 r. Stolica ostanu o tej samej nazwie.

W mieście urodziła się Shirin Neshat, irańska artystka video artu, reżyserka, scenarzystka i producentka filmowa, mieszkająca w Nowym Jorku.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kazwiński

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Kazwinem, dotyczący Kazwinu


Źródła:

Wiktionary

Kazym

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. hydron. rzeka w Rosji, prawy dopływ Obu


Źródła:

Wiktionary

Kaććh

rzeczownik, nazwa własna

 (1.1) geogr. okręg administracyjny w indyjskim stanie Gudźarat;

 (1.2) geogr. zatoka w zachodnich Indiach oddzielając region Kaććh (1.1) od półwyspu Kathijawar;


Kaććh, (gudźarati: કચ્છ, hindi: कच्छ, ang: Kachchh, Kutch) – okręg administracyjny (hindi: zila, ang: district) w indyjskim stanie Gudźarat. Mieszkańcy posługują się językiem kaććhi, znacznie różniącym się od urzędowego w tym stanie języka gudźarati, ale bliskim językowi sindhi.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kał

odchody ludzkie lub zwierzęce


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) fizj. wydalone, niestrawione resztki pokarmowe;


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kała

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kałabania

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) gw-pl|Kujawy. pogard. gruba i krępa osoba

rzeczownik, rodzaj żeński

 (2.1) reg-pl|Przemyśl. trudna sytuacja, galimatias

 (2.2) gw-pl|Kamieniec Podolski,Drohobycz,Podole,Skałat,Oleszkowce,Trembowla,Wierzbowiec., reg-pl|Kresy południowe. kałuża

 (2.3) gw-pl|Skałat. rozlewisko wodne

 (2.4) gw-pl|Kalisz. tęga kobieta


Źródła:

Wiktionary

Kałach

odchody ludzkie lub zwierzęce


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) pot. wojsk. karabinek typu AK


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kałacki

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Kałaczem, dotyczący Kałacza


Źródła:

Wiktionary

Kałacz

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. rosyjskie miasto rejonowe położone w obwodzie woroneskim;

 (1.2) zob. Kałacz nad Donem.


Kałacz ( Калач) – miasto w Rosji położone w obwodzie woroneskim. Kałacz prawa miejskie otrzymał w roku 1945.

Znajduje się u zbiegu rzek Tołuczejewka i Podgornaja (dopływy Donu), w odległości 294 km od miasta Woroneż.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kałakucki

przestarzałe:
1. pochodzący z Kalkuty; kalkucki;
2. odnoszący się do kałakuta, koguta indyjskiej rasy;
3. pogardliwie: odnoszący się do unitów, katolików obrządku greckiego


przymiotnik

 (1.1) przest. pochodzący z Kalikatu (miasta na Wybrzeżu Malabarskim)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kałakut

kogut indyjskiej rasy kur


Źródła:

SJP.pl

Kałakutas

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy

 (1.1) kresy. pogard. policjant lub żandarm litewski z okresu II wojny światowej

 (1.2) kresy. pogard. o osobie narodowości litewskiej


Źródła:

Wiktionary

Kałakuty

pogardliwe określenie unitów, katolików obrządku greckiego


Źródła:

SJP.pl

Kałamarnica

głowonóg posiadający walcowate ciało z licznymi ramionami otaczającymi otwór gębowy, poruszający się ruchem odrzutowym, żyjący gromadnie w Atlantyku i Morzu Śródziemnym; kalmar; loligo


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zool. jadalny głowonóg morski;

 (1.2) kulin. mięso kałamarnicy (1.1)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kałamarnice

rząd morskich głowonogów o walcowatym ciele z licznymi ramionami otaczającymi otwór gębowy; kalmary


Kałamarnice, kalmary, kalmarokształtne (Teuthida) – grupa około 300 gatunków głowonogów zaliczanych do dziesięciornic, tradycyjnie klasyfikowana w randze rzędu lub podrzędu, znacznie zróżnicowana morfologicznie i ekologicznie. Są zaliczane do owoców morza ("frutti di mare"). Część taksonomów nie uznaje tej grupy za klad, a nazwę Teuthida traktuje jako "nomen dubium" i proponuje w jej miejsce wprowadzenie rzędów Myopsida i Oegopsida.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kałamarz

1. naczynie na atrament;
2. zbiornik na farbę w maszynie drukarskiej


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) niewielki, szczelnie zamykany pojemnik z różnych materiałów, służący do przechowywania atramentu lub tuszu;

 (1.2) druk. techn. w maszynie drukarskiej: zbiornik na farbę


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kałamarzyk

zdrobnienie od: kałamarz; niewielkie naczynie na atrament


Źródła:

SJP.pl

Kałamaszka

odkryty pojazd czterokołowy bez resorów


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) hist. reg. niewielki odkryty pojazd konny, rodzaj czterokołowej bryki bez resorów i budy, używany w XVII–XX wieku;


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kałamutek

drążek do obracania wiertła przy wierceniu udarowym


Źródła:

SJP.pl

Kałan

zwierzę z rodziny łasicowatych; wydra morska, wydrozwierz


Kałan ("Enhydra") – rodzaj ssaków z podrodziny wydr (Lutrinae) w obrębie rodziny łasicowatych (Mustelidae).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kałanek

drapieżnik z rodziny łasicowatych


Źródła:

SJP.pl

Kałanki

potocznie:
1. wyprawione skórki z kałanka;
2. futro, błam z tych skórek


Źródła:

SJP.pl

Kałankowy

wykonany z futra kałanek


Źródła:

SJP.pl

Kałar

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. hydron. rzeka w Rosji, położona w obwodzie czytyjskim; prawy dopływ Witimu;


Kałar – rzeka w Rosji, w obwodzie czytyjskim; prawy dopływ Witimu. Długość 511 km; powierzchnia dorzecza 17 400 km².

Źródła w Górach Kałarskich; płynie w kierunku południowo-zachodnim szeroką doliną pomiędzy Górami Stanowymi (pasma Udokan i Jankan) a Górami Kałarskimi.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kałarasz

dawny żołnierz turecki albo rumuński, posłaniec konny


Źródła:

SJP.pl

Kałarski

przymiotnik

 (1.1) związany z Kałarem (rzeką w Rosji azjatyckiej)


Źródła:

Wiktionary

Kałasz

potocznie: karabin automatyczny z serii AK; Kałasznikow, Kałach


Źródła:

SJP.pl

Kałasznikow

potocznie: karabin automatyczny z serii AK; Kałasz, Kałach


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) wojsk. karabinek automatyczny radzieckiej konstrukcji;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kałboj

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pot. pogard. mężczyzna pobierający opłaty w publicznych toaletach

 (1.2) pot. pogard. ktoś nielubiany


Źródła:

Wiktionary

Kałdun

1. rubasznie o brzuchu;
2. w gwarze łowieckiej ciepłe wnętrzności zwierzyny łownej


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) pot. duży brzuch

 (1.2) potrawa w kształcie kuli, przygotowywana z ziemniaków i mięsa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kałdunica

kałdunica rdestówka - gatunek stonki


Źródła:

SJP.pl

Kałek

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kałga

w państwie Tatarów Krymskich: druga po chanie osoba w państwie, zarządzająca prawą, większą częścią państwa oraz większą częścią wojsk tatarskich podczas bitwy; gałga


Kałga (mong. - brama), kałga sułtan – pierwszy po chanie urzędnik w hierarchii Chanatu Krymskiego. Pierwszy następca i regent władcy (drugim był nurredin). Zarządca prawej strony państwa (wschodniej części kraju) i dowódca prawego liczniejszego skrzydła armii krymskiej w czasie walnych wypraw wojennych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kałka

nazwisko


Kałka (nazwa oboczna: Lipczyno, Kamionka) – osada leśna w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie człuchowskim, w gminie Koczała.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kałkan

tarcza z prętów drzewa figowego


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) hist. wojsk. okrągła tarcza pochodzenia wschodniego, w Polsce używana przez lekką jazdę w XVI–XVII wieku;


Kałkan (tur. "kalkan") – lekka, okrągła, mocno wypukła tarcza pochodzenia wschodniego, używana w Persji, Indiach bądź Turcji. Znana też w krajach arabskich, Chinach, Mongolii, Polsce i na Węgrzech.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kałmucja

autonomiczna republika w Rosji


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. jedna z republik wchodzących w skład Federacji Rosyjskiej;


Kałmucja ( Калмыкия, Хальмг Таңһч), pełna nazwa: Republika Kałmucji (ros. Республика Калмыкия, kałm. Хальмг Таңһчин балһсн) – autonomiczna republika w Federacji Rosyjskiej, zamieszkana głównie przez Kałmuków i Rosjan.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kałmucki

przymiotnik od: Kałmucja


przymiotnik

 (1.1) etn. odnoszący się, związany z Kałmukami

 (1.2) pogard. charakterystyczny dla kałmuków, prostacki

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. język Kałmuków;


Kałmucki – polski herb szlachecki.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kałmuczka

→ kałmuk (prostak, gbur)


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) etn. przedstawicielka mongolskiego narodu zamieszkującego obszary nad Morzem Kaspijskim (Kałmucję);


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kałmuk

1. pogardliwie o człowieku o skośnych oczach i płaskiej twarzy mieszkającym w azjatyckiej części byłego ZSRR,
2. pogardliwie o prostaku i gburze


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) etn. członek ludu z grupy ojrackiej zamieszkującego Kałmucję;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kałomocz

półpłynna wydalina ptaków


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) ornit. fizj. półpłynna wydalina ptaków


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kałowy

→ kał


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z kałem, dotyczący kału


Patrz:kał

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kałożerstwo

jedzenie kału


Źródła:

SJP.pl

Kałszkwał

nagła, masowa fala krytyki lub oburzenia w internecie; gównoburza, shitstorm


Źródła:

SJP.pl

Kałucki

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kaługa

wędrowna, anadromiczna ryba z rodziny jesiotrowatych o długości ciała 5-6 metrów, żyjąca w rzekach Syberii (głównie w Amurze), ceniona ze względu na mięso i ikrę


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w europejskiej części Rosji, położone nad Oką, na południowy zachód od Moskwy, stolica obwodu kałuskiego;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kałuski

przymiotnik od: Kaługa


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Kaługą, dotyczący Kaługi

 (1.2) związany z Kałuszem, dotyczący Kałusza


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kałusz

miasto na Ukrainie


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. miasto rejonowe na Ukrainie, w obwodzie iwanofrankiwskim;


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kałuszyn

1. miasto w Polsce;
2. wieś w Polsce


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Polsce


Kałuszyn – miasto w Polsce w województwie mazowieckim, w powiecie mińskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Kałuszyn.

Leży w dawnej ziemi liwskiej historycznego Mazowsza. Kałuszyn uzyskał lokację miejską przed 1662 rokiem. Do 1954 siedziba wiejskiej gminy Chrościce. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do ówczesnego województwa siedleckiego.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kałuszynianin

mieszkaniec Kałuszyna


Źródła:

SJP.pl

Kałuszynianka

mieszkanka Kałuszyna


Źródła:

SJP.pl

Kałuszyński

przymiotnik od: Kałuszyn


Źródła:

SJP.pl

Kałuziński

nazwisko


Kałuziński (forma żeńska: Kałuzińska; liczba mnoga: Kałuzińscy) – polskie nazwisko. Na początku lat 90. XX wieku w Polsce nosiły je 1044 osoby, według nowszych, internetowych danych noszą je 1379 osoby. Nazwisko pochodzi od słowa "kałuża" i jest najbardziej rozpowszechnione w południowo-centralnej Polsce.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kałuż

rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) stpol. powódź

rzeczownik, rodzaj żeński lub męski

 (2.1) śrpol. kałuża


Kałuż – część wsi Sorbin w Polsce, położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie skarżyskim, w gminie Bliżyn.

W latach 1975–1998 Kałuż administracyjnie należał do województwa kieleckiego.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kałuża

1. coś rozlanego;
2. zagłębienie w ziemi z błotnistą wodą z opadów lub ścieków


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) płytki dołek wypełniony wodą, błotem

 (1.2) mokra plama, rozlana ciecz


Kałuża – niewielki zbiornik wody lub innej cieczy na powierzchni ziemi, najczęściej występujący po intensywnych opadach deszczu.

Kałuże powstają w bezodpływowych zagłębieniach gruntu o niewielkiej przepuszczalności wodnej lub będącym w stanie nasycenia wodą. Średnica kałuży waha się zwykle od kilkudziesięciu centymetrów do kilku lub kilkunastu metrów, a głębokość wynosi od kilku do kilkunastu centymetrów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kałużka

zdrobnienie od: kałuża


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. od: kałuża

 (1.2) mała kałuża


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kałużna

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kałużnica

gatunek owada z rzędu chrząszczy


Kałużnica ("Hydrophilus") – rodzaj chrząszczy z rodziny kałużnicowatych, podrodziny Hydrophilinae i plemienia Hydrophilini. Kosmopolityczny. Obejmuje 66 opisanych gatunków.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kałużnice

gatunek owada z rzędu chrząszczy


Źródła:

SJP.pl

Kałużnicowate

rodzina owadów z rzędu chrząszczy


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kałużnicowaty

o cechach kałużnicowatych (rodzina owadów)


Źródła:

SJP.pl

Kałużny

nazwisko


Kałużny (cz. "Kalužný"; 994 m n.p.m.) – szczyt w północno-wschodniej części Beskidu Morawsko-Śląskiego w Czechach.

Szczyt Kałużnego wznosi się w głównym grzbiecie Pasma Ropicy, nieco przed połową jego długości (licząc od głównego grzbietu Karpat), tuż przed miejscem, w którym odgałęzia się ramię masywu Ostrego. Od wschodu podchodzi podeń dolina potoku Kopytná, natomiast od zachodu – dolina potoku Slavíč.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kałużowy

przymiotnik od: kałuża


przymiotnik

 (1.1) przym. od kałuża


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kałużyński

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kałwak

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kałym

u ludów tureckich: wykup płacony rodzicom narzeczonej


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) (u ludów tureckich) wykup narzeczonej przez narzeczonego od rodziny lub krewnych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kałówka

potocznie: pojemnik na kał do badania


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pojemnik laboratoryjny na kał


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kałębasiak

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kałęcki

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kałęczyn

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Kałęczynek

Kałęczynek – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie włocławskim, w gminie Lubanie.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa włocławskiego. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 85 mieszkańców. Jest najmniejszą miejscowością gminy Lubanie.


Źródła:

Wikipedia

Kańczucki

→ Kańczuga; kańczuski


Źródła:

SJP.pl

Kańczug

1. skórzany bicz z krótką rękojeścią; nahajka; nahaj; batog;
2. uderzenie takim biczem


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) rodzaj bicza z pleśćecionego rzemienia osadzonego na krótkiej rękojeści;

 (1.2) uderzenie kańczugiem (1.1)


Ka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kańczuga

1. skórzany bicz z krótką rękojeścią; nahajka; nahaj; batog;
2. uderzenie takim biczem


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Polsce;


Kańczuga – miasto w województwie podkarpackim, w powiecie przeworskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Kańczuga, położone na Podgórzu Rzeszowskim. Leży nad rzeką Mleczką.

Leży w historycznej ziemi przemyskiej. Prywatne miasto szlacheckie lokowane w 1441 roku położone było w XVI wieku w województwie ruskim, w 1739 roku należało wraz z folwarkiem do klucza Kańczuga Lubomirskich. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do województwa przemyskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kańczuski

→ Kańczuga; kańczucki (dawniej)


Źródła:

SJP.pl

Kańczużanin

mieszkaniec Kańczugi (miasta w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Kańczużanka

mieszkanka Kańczugi (miasta w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Kańkowo

Kańkowo – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie ostrowskim, w gminie Małkinia Górna.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ostrołęckiego.

Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Małkini Górnej.


Źródła:

Wikipedia

Kańsi

zaimek nieokreślony

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. gdzieś, w pewnym miejscu


Źródła:

Wiktionary

Kańsk

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Krasnojarskim, nad rzeką Kan;


Kańsk (ros. Канск) – miasto w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Krasnojarskim, nad rzeką Kan (dopływ Jeniseju), na wschód od Krasnojarska. Założone w 1628 roku. Około 88 tys. mieszkańców (2020). Ośrodek wydobycia węgla, a także przemysłu bawełnianego oraz żywnościowego. W mieście znajduje się baza lotnicza, przebiega przez nie również kolej transsyberyjska.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kański

nazwisko


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Kańskiem, dotyczący Kańska


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kaśczyn

przymiotnik dzierżawczy

 (1.1) przest. gwara. taki, który należy do Kaśki


Źródła:

Wiktionary

Kaśczyny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Kaśki lub z nią związany


Źródła:

SJP.pl

Kaśka

zdrobnienie od: Katarzyna (imię żeńskie); Kasia


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż., zdrobn. Katarzyna


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kaźmierczak

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kaźmierczyk

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kaźmierowski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kaźmierski

→ Kaźmierz


Patrz:Kaźmierz

Źródła:

SJP.pl

Kaźmierz

wieś w Polsce


Kaźmierz – wieś (dawniej miasto) w zachodniej Polsce, położona w województwie wielkopolskim, w powiecie szamotulskim, w gminie Kaźmierz, 20 km na północny zachód od Poznania, nad rzeką Samą. Miejscowość jest siedzibą gminy Kaźmierz. Składa się z dwóch części: Kaźmierza oraz Nowej Wsi. Znana jest z organizowanego corocznie "Szlaku piwnego".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kaźmierzewo

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Kaźmirów

Kaźmirów – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie wieruszowskim, w gminie Galewice.

W 2004 roku w Kaźmirowie mieszkały 124 osoby.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kaliskiego.


Źródła:

Wikipedia

Kaźń

przestarzale:
a) kara śmierci;
b) ciężkie więzienie bądź cela śmierci


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) wykonanie kary śmierci

 (1.2) cierpienia fizyczne, męka (zwykle: zadawane uwięzionym)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Każdochwilowy

dawniej: mogący być, wystąpić w każdej chwili, np. każdochwilowa gotowość


Źródła:

SJP.pl

Każdoczasowy

dawniej: istniejący w każdym czasie, aktualny w danym okresie, momencie; każdoczesny


Źródła:

SJP.pl

Każdoczesny

dawniej: istniejący w każdym czasie, aktualny w danym okresie, momencie; każdoczasowy


przymiotnik

 (1.1) praw. istniejący w każdym czasie, aktualny w danym okresie, momencie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Każdodniowy

dawniej: zdarzający się każdego dnia; każdodzienny, codzienny


Źródła:

SJP.pl

Każdodzienny

dawniej: zdarzający się każdego dnia; każdodniowy, codzienny


Źródła:

SJP.pl

Każdomiesięczny

dawniej: zdarzający się każdego miesiąca; comiesięczny, miesięczny


Źródła:

SJP.pl

Każdorazowy

odbywający się za każdym razem


przymiotnik

 (1.1) występujący za każdym razem

 (1.2) każdy poszczególny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Każdoroczny

dawniej: odbywający się każdego roku; coroczny


Źródła:

SJP.pl

Każdotygodniowo

przysłówek

 (1.1) przest. każdego tygodnia, co tydzień


Źródła:

Wiktionary

Każdotygodniowy

dawniej: odbywający się każdego tygodnia; cotygodniowy


Źródła:

SJP.pl

Każdy

wszelki bez wyjątku


zaimek upowszechniający

 (1.1) odnoszący się do wszystkich, wszystkiego w danym zbiorze, bez wyjątku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Każdziuteńki

zdrobnienie od: każdy


przymiotnik

 (1.1) pot. zdrobn. od: każdy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Każdziutki

zdrobnienie od: każdy


przymiotnik

 (1.1) zdrobn. od: każdy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Każdziuśki

zdrobnienie od: każdy


przymiotnik

 (1.1) pot. zdrobn. od: każdy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Każolować

schlebiać komuś; opiekować się kimś troskliwie; pieścić, głaskać


Źródła:

SJP.pl

Każualowy

zwykle o odzieży: przeznaczony do codziennego użytku; casualowy, casual


Źródła:

SJP.pl