Kl

skrót od: kilolitr


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kl.

skrót od:
1. klasa;
2. klasyczny; klas.


skrót

 (1.1) = klasa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klabing

regularne spędzanie wolnego czasu w lokalach rozrywkowych; clubbing, klubing


Źródła:

SJP.pl

Klabzdra

gwarowo: tęga, zaniedbana kobieta


Źródła:

SJP.pl

Klachać

czasownik

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. głównie o kobietach: rozmawiać


Źródła:

Wiktionary

Klachula

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. plotkarka


Źródła:

Wiktionary

Klachulino

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. plotkarka


Źródła:

Wiktionary

Klacz

samica konia i innych zwierząt jednokopytnych; kobyła


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zool. samica ssaków nieparzystokopytnych, szczególnie samica konia;


Klacz – samica ssaków nieparzystokopytnych, w szczególności dorosła samica konia powyżej trzeciego roku życia (potocznie: "kobyła").


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Klaczka

młoda lub mała klacz - samica konia i innych zwierząt jednokopytnych; kobyłka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. klacz (młoda klacz)


Klaczka – samica konia w wieku od 12 do 36 miesięcy, młodsza od klaczy.

Męskim odpowiednikiem klaczki jest ogierek.

Klaczki osiągają dojrzałość płciową w okresie 18. miesiąca życia, a zdolne są spłodzić źrebaka jako dwulatki. Jednakże w tym okresie klaczka nadal dojrzewa, a ciąża może hamować jej wzrost.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Klaczko

młoda lub mała klacz - samica konia i innych zwierząt jednokopytnych; kobyłka


Źródła:

SJP.pl

Klaczyński

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Klad

grupa organizmów pochodzących od wspólnego przodka


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) biol. grupa organizmów mających wspólnego przodka, obejmująca wszystkie wywodzące się z niego grupy potomne;


Kl


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kladno

miasto w Czechach


Nie mylić z: Kładno.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kladofora

gatunek jamochłona przypominający rozgałęziony krzew, występujący w wodach morskich i słodkich; gałęzatka, kordylofora


Źródła:

SJP.pl

Kladogeneza

Kl


Źródła:

Wikipedia

Kladogram

diagram stosowany w kladystyce


Kladogram – diagram w kształcie dendrogramu, przypominający drzewo filogenetyczne, ale nieuwzględniający czasu pojawiania się nowych linii ewolucyjnych. Jest produktem analizy kladystycznej. Z punktu widzenia kladystyki czas ukształtowania się poszczególnych cech nie jest istotny, a każdy z porównywanych współczesnych organizmów ma taki sam "czas ewolucji za sobą". Różnią się one jedynie odległościami momentów wyróżnienia z wcześniejszych linii ewolucyjnych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kladoksylon

przedstawiciel typu roślin należącego do paprotników


Źródła:

SJP.pl

Kladoksylony

typ roślin należący do grupy paprotników


Źródła:

SJP.pl

Kladrubski

konie kladrubskie - najstarsza czeska rasa koni domowych, pochodząca ze stadniny we wsi Kladruby nad Labem


Źródła:

SJP.pl

Kladystyczny

→ kladystyka


Patrz:kladystyka

Źródła:

SJP.pl

Kladystyka

sposób klasyfikacji oparty wyłącznie na wzajemnym pokrewieństwie


Kladystyka, systematyka filogenetyczna – metoda klasyfikacji grupująca obiekty w zhierarchizowane jednostki, spośród których mniej obszerne należą do obszerniejszych. Kladystykę można wykorzystać do uporządkowania jakichkolwiek danych porównawczych – stosowana jest najpowszechniej w systematyce biologicznej, jednak wykorzystuje się ją również m.in. w archeologii i językoznawstwie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Klag

podpuszczka z cielęcych lub jagnięcych żołądków, używana głównie do wyrobu serów


Klag – góralskie określenie podpuszczki uzyskiwanej z żołądków cieląt lub jagniąt, które jeszcze nie jadły trawy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Klagenfurcki

przymiotnik od: Klagenfurt


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Klagenfurtem, dotyczący Klagenfurtu, pochodzący z Klagenfurtu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klagenfurt

miasto w Austrii


Źródła:

SJP.pl

Klajdanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|klajdać.


Źródła:

Wiktionary

Klajdać

czasownik przechodni

 (1.1) reg. pozn. ubierać


Źródła:

Wiktionary

Klajdersztynder

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. wieszak


Źródła:

Wiktionary

Klajdesdal

ciężki koń pociągowy maści gniadej; clydesdale


Źródła:

SJP.pl

Klajniak

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) gwara. przestępcza: mały chłopiec


Źródła:

Wiktionary

Klajster

rodzaj kleju otrzymywanego z mąki rozprowadzanej w wodzie


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) pot. klej z krochmalu lub mąki żytniej i wody

 (1.2) pot. kleista substancja


Klajster – żelowy lub płynny klej z krochmalu (skrobi) lub mąki i wody. Jest używany od starożytności do różnych form sztuki i rękodzieła, jak introligatorstwo, decoupage, kolaż, papier mâché oraz przyklejanie papierowych plakatów i ogłoszeń do ścian.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Klajstrowaty

lepki, kleisty, podobny do klajstru


Źródła:

SJP.pl

Klajstrować

potocznie:
1. smarować, zlepiać klajstrem;
2. tuszować złe strony, niedostatki czegoś


Źródła:

SJP.pl

Klajstrowy

przymiotnik od: klajster


Źródła:

SJP.pl

Klaka

1. brawa wywołane przez grupę wynajętych osób podczas jakiegoś przestawienia, występu itp.; poklask, klaskanie, klaskanina;
2. grupa zorganizowanych i wynajętych oklaskiwaczy w teatrze, na czyimś występie itp.; klakierzy


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) grupa osób wynajęta do oklaskiwania widowiska

 (1.2) przen. grupa osób obłudnie popierająca lub chwaląca kogoś licząc na poparcie


Kl


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Klakier

1. osoba wynajęta do oklaskiwania aktora bądź widowiska; oklaskiwacz;
2. osoba gorliwie przytakująca komuś, popierająca kogoś


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba opłacona przez artystę, która za wynagrodzenie wyraża zachwyt nad jego dziełem

 (1.2) pot. osoba, która obłudnie popiera kogoś lub chwali go, licząc na jego poparcie


Kl


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Klakierka

→ klakier; lizuska, pochlebczyni


Źródła:

SJP.pl

Klakierować

potocznie:
1. oklaskiwać aktora, będąc przez niego wynajętym;
2. przyklaskiwać, pochlebiać komuś


Źródła:

SJP.pl

Klakierski

→ klakier


Patrz:klakier

Źródła:

SJP.pl

Klakierstwo

potocznie:
1. grupa osób wynajęta do odpłatnych oklasków, aplauzu; klaka;
2. publiczne chwalenie kogoś w oczekiwaniu korzyści materialnych z tego tytułu


Źródła:

SJP.pl

Klakson

1. ostrzegawczy sygnał dźwiękowy samochodu lub motocykla;
2. urządzenie wydające taki sygnał;
3. włącznik tego urządzenia


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) mot. urządzenie służące do wydawania sygnałów dźwiękowych (najczęściej w celu ostrzeżenia);


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klaksonowy

→ klakson


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z klaksonem, dotyczący klaksonu


Patrz:klakson

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klamburta

dyl, bal przybity do krawędzi burty statku


Źródła:

SJP.pl

Klameczka

zdrobnienie od: klamka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. zdrobn. od: klamka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klamereczka

zdrobnienie od: klamerka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. zdrobn. od: klamerka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klamerka

1. zdrobnienie od: klamra;
2. spinacz do wieszania prania


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. od klamra

 (1.2) przyrząd do przypinania suszącej się odzieży do sznura

 (1.3) chirurgiczny przyrząd do spinania brzegów rany


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klamerkowy

przymiotnik od: klamerka


Źródła:

SJP.pl

Klamka

1. ruchomy uchwyt do otwierania i zamykania drzwi, okien itp.
2. potocznie: pistolet


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) dźwignia przy drzwiach lub oknach, umożliwiająca ich otwieranie i zamykanie

 (1.2) gwara więzienna pistolet

 (1.3) środ. techn. dźwignia ręcznego hamulca rowerowego


Klamka – ruchoma, zwykle metalowa lub plastikowa rączka przy zamku u drzwi (także okna), służąca do ich otwierania i zamykania. Jest sprzężona mechanicznie z zasuwą, wysuwającą się z drzwi do futryny i blokującą ich otwarcie. Najczęściej w mechanizmie umieszczona jest sprężyna, która wymusza położenie zasuwy w pozycji wysuniętej. Klamka stanowi dźwignię umożliwiającą pokonanie oporu tej sprężyny, wsunięcie się zasuwy i odblokowanie otwarcia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Klamkomanetka

rodzaj manetki


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) techn. mechanizm na kierownicy roweru umożliwiający zmianę biegów (przerzutek) i użycie hamulców, złożony tylko z jednej dźwigni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klamkować

potocznie: zabiegać o czyjąś przychylność, starać się o czyjeś względy, wsparcie; schlebiać, czapkować


Źródła:

SJP.pl

Klamkowy

→ klamka


Patrz:klamka

Źródła:

SJP.pl

Klamocik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od klamot


Źródła:

Wiktionary

Klamor

przestarzałe: wrzawa, hałas


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) przest. rzad. odgłos hałasu lub wrzawy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klamot

potocznie: stary, zbędny przedmiot; grat, rupieć, staroć


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) pot. niepotrzebny, stary przedmiot

 (1.2) reg-pl|Poznań. kamień, głaz

 (1.3) reg-pl|Poznań. coś ciężkiego


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klamoty

potocznie: pakunki, rzeczy osobiste, różne przedmioty; manatki, toboły, tobołki


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) pot. rzeczy osobiste, pakunki

 (1.2) pot. żart. duży biust kobiecy

 (1.3) pot. inform. części komputera, hardware


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klamp

narzędzie chirurgiczne


Klamp – gmina w Niemczech w kraju związkowym Szlezwik-Holsztyn, w powiecie Plön, wchodzi w skład urzędu Lütjenburg..


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Klamra

1. zapięcie we włosach, u pasa, ubrania, butów oraz przy okładkach;
2. rodzaj wężykowato wygiętego nawiasu;
3. pręt z zagiętymi końcami do łączenia dwóch przedmiotów; spona, zwora;
4. żelazny uchwyt ułatwiający wspinaczkę;
5. coś wyodrębniającego fragmenty z całości lub łączącego je w całość;
6. chwyt zapaśniczy stanowiący przygotowanie do rzutu; klincz;
7. dawniej: prostokątne, nachodzące na siebie wydrążenie w belkach


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zapięcie, zwykle ozdobne, u pasa, butów, odzieży, przy okładkach;

 (1.2) element łączący pewne zdarzenia, zjawiska czy fragmenty czegoś w całość

 (1.3) techn. pręt, zwykle metalowy, o ostrych końcach, zagięty w kształcie litery U, używany do łączenia przedmiotów

 (1.4) sport. obustronne przytrzymywanie się w zwarciu przeciwników

 (1.5) turyst. hak wbity w skałę celem ułatwienia wspinaczki

 (1.6) typogr. mat. inform. nawias wężykowato wygięty


Klamra – w podstawowym znaczeniu tego słowa stanowi część pasa, najczęściej ozdobną, umieszczaną na jednym z jego końców w celu połączenia go z drugim końcem pasa (lub rzadziej – z innym pasem). W tym zastosowaniu klamra pełni funkcję identyczną jak sprzączka.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Klamrowarka

urządzenie do łączenia elementów obuwia klamerkami


Źródła:

SJP.pl

Klamrowato

→ klamrowaty


Patrz:klamrowaty

Źródła:

SJP.pl

Klamrowaty

podobny do klamry, mający kształt klamry


Źródła:

SJP.pl

Klamrowy

przymiotnik od: klamra


Źródła:

SJP.pl

Klamycki

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Klan

1. grupa ludzi mająca wspólnego przodka; ród;
2. grupa ludzi wzajemnie się popierających, związanych jakąś ideą, często więzami krwi


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) antrop. grupa społeczna, składająca się z członków rodu i najbliższych im osób niespokrewnionych, połączona wzajemnym zaufaniem, emocjonalnym wsparciem lub współpracą biznesową;

 (1.2) pot. wielopokoleniowa rodzina, której członkowie są silnie ze sobą związani

 (1.3) hist. patriarchalny klan (1.2) z silnym przywódcą w dawnej Irlandii i Szkocji;

 (1.4) środ. grykomp. rodzaj zespołu w sportach elektronicznych;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Klang

1. w żeglarstwie: pojedyncze uderzenie w dzwon okrętowy;
2. gwarowo: dźwięk, brzmienie;
3. środowiskowo: dźwięk silnika;
4. slapping; w muzyce:
a) technika gry na gitarze basowej i elektrycznej polegająca na silnym uderzeniu lub szarpnięciu struny, która wydaje charakterystyczny dźwięk, uderzając o gryf;
b) część utworu muzycznego wykonana tą techniką


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. dźwięk, brzmienie


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Klangor

jednostajny dźwięk rozlegający się wysoko w powietrzu, zwłaszcza głos żurawi ciągnących w przelocie


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) ornit. głośny, jednostajny wielokrotnie powtarzany dźwięk wydawany przez lecące ptactwo


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Klangowanie

technika gry na gitarze basowej, połączenie slappingu i poppingu


Źródła:

SJP.pl

Klanik

zdrobnienie od: klan


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od klan


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klank

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. dźwięk, brzmienie


Źródła:

Wiktionary

Klanowicz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Klanowy

1. charakterystyczny dla klanu;
2. rodowy, rodzinny, związany więzami krwi;
3. koteryjny, koneksyjny


przymiotnik

 (1.1) dotyczący klanu, właściwy klanowi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klanówka

1. potocznie: rozgrywka między klanami w grze;
2. rodzaj naszyjnika z dwoma połączonymi lub splecionymi kółkami


Źródła:

SJP.pl

Klap

odgłos uderzenia, klaśnięcia


Źródła:

SJP.pl

Klapa

1. pokrywa na zawiasach zamykająca jakiś otwór;
2. część kołnierza zaginana i wykładana;
3. niepowodzenie jakichś planów


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pokrywa na zawiasach przykrywająca coś

 (1.2) wyłóg płaszcza, fraka lub marynarki

 (1.5) bot. element blaszki liściowej klapowanej, oddzielony interlobiami, np. u nazwa systematyczna|Taraxacum|ref=tak. (mniszek)


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Klapaczka

1. rodzaj choroby owiec;
2. gwarowo: packa na muchy


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. plotkarka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klapak

w łowiectwie: młoda, nielotna jeszcze kaczka


Źródła:

SJP.pl

Klapać

1. wydawać głuchy odgłos poprzez uderzanie czymś płaskim;
2. zdecydowanie siadać lub upadać;
3. wydawać charakterystyczny odgłos podczas ptasich godów


Źródła:

SJP.pl

Klapeczka

zdrobnienie od: klapka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. zdrobn. od: klapka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klapek

letni, wsuwany pantofel, bez pięty, przy chodzeniu lekko stukający, klapiący; laczek


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) obuw. lekkie obuwie składające się z samej podeszwy i paska na palce;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klapiasty

obwisły, zwisający


Źródła:

SJP.pl

Klapitka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) łódź. rodzaj kamienicy


Źródła:

Wiktionary

Klapka

1. mała klapa, pokrywa;
2. kawałek skóry lub gumy przymocowany do kijka, służący do zabijania much; packa


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. od: klapa

 (1.2) mała klapa

 (1.3) przesłona na oczy konia, ograniczająca pole widzenia

 (1.4) reg. packa (na muchy)

forma rzeczownika.

 (2.1) D. lp. od: klapek


Klapka – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie wieluńskim, w gminie Biała.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa sieradzkiego. W 2011 roku we wsi Klapka liczba mieszkańców wynosiła 132.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Klapki

letni, wsuwany pantofel, bez pięty, przy chodzeniu lekko stukający, klapiący; laczek


Kl


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Klapkowy

→ klapka


Patrz:klapka

Źródła:

SJP.pl

Klapnięty

1. uderzyć czymś płaskim;
2. poruszyć szczęką;
3. lekko uderzyć dłonią;
4. upaść bezładnie;
5. wydać charakterystyczny odgłos podczas ptasich godów


Źródła:

SJP.pl

Klapnąć

1. uderzyć czymś płaskim;
2. poruszyć szczęką;
3. lekko uderzyć dłonią;
4. upaść bezładnie;
5. wydać charakterystyczny odgłos podczas ptasich godów


czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. klapać)

 (1.1) uderzyć o coś na płask z hałasem

 (1.2) upaść na pośladki

czasownik przechodni dokonany (ndk. klapać)

 (2.1) opaść zwieszając się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klapok

1. żywy polski taniec ludowy z regionu łowickiego, charakteryzujący się rytmicznym klapaniem obcasami;
2. rodzaj tęczowej wycinanki popularnej zwłaszcza w Polsce środkowej i na Mazowszu


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Klapolotka

klapa na krawędzi spływu skrzydła służąca do zwiększania siły nośnej płata i jednocześnie przechylania statku powietrznego na boki, wokół osi podłużnej


Klapolotka – ruchoma powierzchnia sterowa samolotu, łącząca funkcje lotki i klapy. Umieszczona jest na krawędzi spływu skrzydła, zazwyczaj w jego zewnętrznej części. W zależności od wychylenia może działać symetrycznie – zwiększając siłę nośną jak klapa – lub różnicowo – wywołując moment przechylający jak lotka.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Klapowany

o liściu: mający wcięcia dzielące go na kilka części; klapowaty


Źródła:

SJP.pl

Klapowaty

o liściu: mający wcięcia dzielące go na kilka części; klapowany


Źródła:

SJP.pl

Klapować

potocznie: pasować, odpowiadać


Źródła:

SJP.pl

Klapowisko

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) mors. wyznaczone miejsce na morzu, w którym składuje się osady i inny materiał wybrany z dna portu podczas jego pogłębiania


Źródła:

Wiktionary

Klapowy

przymiotnik od: klapa (w znaczeniu: zwierciadło zaworu klapowego), np. zwrotnik klapowy


przymiotnik

 (1.1) dotyczący klapy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klaps

1. uderzenie dłonią na płasko, wywołujące charakterystyczne klaśnięcie;
2. wczesna odmiana gruszy o soczystych owocach; owoc tej gruszy; klapsa;
3. prosty przyrząd używany na planie filmowym;
4. scena, ujęcie w czasie kręcenia filmu


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) uderzenie otwartą dłonią w pośladek

 (1.2) spoż. owoc klapsy

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) film. urządzenie wykorzystywane między ujęciami;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Klapsa

odmiana gruszek; także owoc z drzewa tej odmiany


Źródła:

SJP.pl

Klapser

pracownik ekipy filmowej obsługujący klaps


Źródła:

SJP.pl

Klapserka

→ klapser


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pracownica ekipy filmowej obsługująca klaps


Patrz:klapser

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klapsznita

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kanapka, kromka z dwóch złożonych kawałków chleba z czymś pomiędzy


Źródła:

Wiktionary

Klapsztula

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Poznań. gw-pl|Bydgoszcz. kanapka złożona z dwóch warstw pieczywa


Źródła:

Wiktionary

Klapy

1. pokrywa na zawiasach zamykająca jakiś otwór;
2. część kołnierza zaginana i wykładana;
3. niepowodzenie jakichś planów


Zo


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Klar

1. wykonywanie prac porządkowych na statku;
2. gwarowo: ład, porządek;
3. przezroczysty syrop, lukier;
4. dawniej: klarowność, przezroczystość


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) kulin. daw. ciasto, w którym przyrządza się ryby, mięsa

 (1.2) żegl. porządek na pokładzie


Zrobić klar - Zrobić porządek na pokładzie, w kokpicie i w kabinie, wraz z buchtą lin, umyciem pokładu, kokpitu i kabiny. Na statkach morskich określenie to oznacza zrobienie jakichkolwiek porządków, posprzątanie. W języku marynarskim istnieje też czasownik klarować mający znaczenie: sprzątać, a także: systematyzować, tłumaczyć, wyjaśnić.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Klara

imię żeńskie


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) reg-pl|Poznań. gw-pl|Górny Śląsk. Słońce


Klara – imię żeńskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od przymiotnika "clarus" oznaczającego „jasny”, „jaśniejący”, „sławny”.

Klara imieniny obchodzi: 20 marca, 17 kwietnia, 11 sierpnia, 12 sierpnia i 18 sierpnia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Klarcia

zdrobnienie od: Klara (imię żeńskie)


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) zdrobn. imię|polski|ż. Klara


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klarciny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Klarci lub z nią związany


Źródła:

SJP.pl

Klarecki

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Klaretyn

członek Zgromadzenia Misjonarzy Klaretynów, katolickiego zgromadzenia zakonnego


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) rel. zakonnik ze zgromadzenia założonego przez św. Antoniego Marię Klareta;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klaretynka

członkini katolickiego zakonu żeńskiego: Misjonarki św. Antoniego Marii Klareta


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rel. zakonnica ze zgromadzenia klaretyńskiego


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klaretynki

członkini katolickiego zakonu żeńskiego: Misjonarki św. Antoniego Marii Klareta


Źródła:

SJP.pl

Klaretyński

przymiotnik

 (1.1) związany z klaretynami lub klaretynkami, dotyczący klaretynów lub klaretynek


Źródła:

Wiktionary

Klariański

przymiotnik

 (1.1) związany z klaryskami i duchowością św. Klary z Asyżu


Źródła:

Wiktionary

Klark

urzędnik opiekujący się załadunkiem i wyładunkiem statku


Źródła:

SJP.pl

Klarkia

rodzaj roślin z rodziny wiesiołkowatych, pochodzący z Ameryki Północnej; dzierotka


Kl


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Klarnecik

zdrobnienie od: klarnet


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od: klarnet


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klarnecista

muzyk grający na klarnecie


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) muz. osoba grająca na klarnecie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klarnecistka

kobieta grająca na klarnecie


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) muz. kobieta grająca na klarnecie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klarnet

instrument dęty należący do grupy instrumentów drewnianych


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) muz. instrument dęty drewniany ze stroikiem;

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) reg. żart. osoba niezbyt rozgarnięta


Kl


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Klarnetnik

rodzaj ptaków z rodziny drozdowatych


Źródła:

SJP.pl

Klarnetowy

przymiotnik od: klarnet


przymiotnik

 (1.1) muz. przymiotnik od rzeczownika → klarnet


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klarowacz

przyrząd do klarowania płynów


Źródła:

SJP.pl

Klarowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|klarować.


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Klarować

1. oczyszczać płyny
2. potocznie: tłumaczyć coś komuś, wyjaśniać
3. porządkować liny na statku; przygotowywać statek do manewru


czasownik niedokonany (dk. wyklarować)

 (1.1) wyjaśniać, tłumaczyć

 (1.2) oczyszczać płyn z zawiesin, szumowin

 (1.3) daw. czyścić

 (1.4) zwijać linę

 (1.5) przygotowywać statek do manewru

czasownik zwrotny niedokonany klarować się (dk. wyklarować się)

 (2.1) wyjaśniać się, ustalać się

 (2.2) oczyszczać się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klarownia

instalacja do oczyszczania ścieków i wód z kanałów


Źródła:

SJP.pl

Klarownica

1. urządzenie w browarze lub cukrowni służące do klarowania płynu
2. łyżka z dziurkami służąca do klarowania syropu


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) spoż. urządzenie do oczyszczania płynów z zawiesin


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klarowniej

stopień wyższy od przysłówka: klarownie


Źródła:

SJP.pl

Klarowniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: klarowny


Źródła:

SJP.pl

Klarownik

urządzenie do klarowania wody


Źródła:

SJP.pl

Klarowność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co klarowne


Źródła:

Wiktionary

Klarowny

1. przezroczysty, jasny
2. o barwie głosu: dźwięczny, harmonijny
3. przenośnie: całkowicie zrozumiały, prosty, wyrazisty


przymiotnik

 (1.1) jasny, zrozumiały

 (1.2) przezroczysty, pozbawiony zawiesin i zanieczyszczeń


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klaryfikacja

uściślenie lub wyjaśnienie znaczenia czegoś


Źródła:

SJP.pl

Klaryfikacyjny

→ klaryfikacja


Patrz:klaryfikacja

Źródła:

SJP.pl

Klaryfikować

czynić klarownym, uściślać


Źródła:

SJP.pl

Klarygować

dawniej: wyjaśniać, tłumaczyć; klarować


Źródła:

SJP.pl

Klarynowo

Klarynowo – osada w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie sępoleńskim, w gminie Więcbork.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bydgoskiego. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 129 mieszkańców. Jest piętnastą co do wielkości miejscowością gminy Więcbork.


Źródła:

Wikipedia

Klarysa

imię żeńskie


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) rzad. imię|polski|ż.;


Klarysa – imię żeńskie, pokrewne imieniu Klara.

Klarysa imieniny obchodzi: 1 lipca i 9 sierpnia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Klarysczyny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Klarysy lub z nią związany


Źródła:

SJP.pl

Klarysiny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Klarysy lub z nią związany


Źródła:

SJP.pl

Klaryska

członkini katolickiego zakonu żeńskiego: Zakon Świętej Klary


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rel. zakonnica z zakonu klariańskiego


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klaryski

członkini katolickiego zakonu żeńskiego: Zakon Świętej Klary


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Klaryt

węgiel półbłyszczący, będący odmianą węgla kamiennego


Źródła:

SJP.pl

Klarzyny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Klary lub z nią związany


Źródła:

SJP.pl

Klarówka

roztwór cukru przygotowany do klarowania


Źródła:

SJP.pl

Klas

forma rzeczownika.

 (1.1) D. lm. od: klasa


Źródła:

Wiktionary

Klas.

skrót od: klasyczny; kl.


Źródła:

SJP.pl

Klasa

1. kategoria czegoś
2. grupa społeczna
3. rok w szkole
4. szkolna sala
5. dział nauczania w szkole artyst.
6. typ wagonu
7. stopień wartości techn.
8. jednostka syst. w biol.
9. zbiór dystrybutywny
10. pewne pojęcie mat.
11. szczebel ligowy


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) eduk. grupa dzieci w szkole

 (1.2) pomieszczenie (sala) w szkole, gdzie odbywają się lekcje

 (1.3) bot. jednostka podziału świata roślin;

 (1.4) poziom jakości jakiegoś przedmiotu, oceniany na podstawie użytych materiałów, wykonania itp.

 (1.5) dobry styl

 (1.6) inform. w programowaniu obiektowym: typ wyrażony przez rekord danych wraz z funkcjami operującymi na tych danych;

 (1.7) mat. uogólnienie pojęcia zbioru na dowolne kolekcje obiektów spełniających pewien warunek;

 (1.8) standard środków lokomocji, np. kolei, samolotów; środek lokomocji tego standardu

 (1.9) socjol. grupa społeczna na określonym poziomie hierarchii ekonomiczno-kulturowej

 (1.10) zob. klasy.


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Klasa-Pracownia

sala lekcyjna przygotowana do uczenia określonego przedmiotu; klasopracownia


Źródła:

SJP.pl

Klaser

album do znaczków pocztowych, z przezroczystymi paskami, za które wsuwa się znaczki


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) filatel. specjalny album do przechowywania kolekcji znaczków pocztowych, pocztówek, etykiet itp.;


Klaser (wkładnik) – rodzaj albumu, w którym kolekcjonerzy umieszczają drobne, płaskie obiekty. Najczęściej stosowany do znaczków pocztowych; istnieją także klasery do monet, kopert, pocztówek, kart i podobnych obiektów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Klaserowy

przymiotnik od: klaser


Źródła:

SJP.pl

Klasistowski

→ klasizm


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z klasizmem, dotyczący klasizmu

przymiotnik jakościowy

 (2.1) charakteryzujący się klasizmem, przejawiający takie postawy


Patrz:klasizm

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klasizm

dyskryminacja związana z przynależnością do klasy społeczno-ekonomicznej


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) socjol. polit. uprzedzenie lub dyskryminacja ze względu na klasę społeczną; określenie związane z koncepcją walki klas;


Klasizm, dyskryminacja klasowa – określenie powiązane z koncepcją walki klas, oznacza w największym uproszczeniu uprzedzenie lub dyskryminację ze względu na klasę społeczną. Obejmuje indywidualne postawy, zachowania, politykę i systemowe praktyki, które dają korzyści klasie wyższej kosztem klasy niższej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Klask

odgłos powstający przy klaskaniu


Źródła:

SJP.pl

Klaskacz

potocznie: ten, kto klaszcze, oklaskuje; oklaskiwacz


Źródła:

SJP.pl

Klaskanie

1. uderzać ręką o rękę powodując powstanie charakterystycznego dźwięku; bić brawo;
2. uderzać czymś, powodując powstawanie charakterystycznego odgłosu przypominającego uderzenie dłonią o dłoń; klapać, kłapać, kląskać, klekotać;
3. w łowiectwie o ptakach, najczęściej słowikach: wydawać trele; kląskać;
4. w łowiectwie o głuszcu: wydawać głos w pierwszej fazie śpiewu tokowego


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|klaskać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klaskanina

potocznie: długotrwałe oklaski; aplauz, owacje, oklaski


Źródła:

SJP.pl

Klaskany

dawna odmiana poloneza tańczonego przy akompaniamencie klaskania w ręce


Źródła:

SJP.pl

Klaskać

1. uderzać ręką o rękę powodując powstanie charakterystycznego dźwięku; bić brawo;
2. uderzać czymś, powodując powstawanie charakterystycznego odgłosu przypominającego uderzenie dłonią o dłoń; klapać, kłapać, kląskać, klekotać;
3. w łowiectwie o ptakach, najczęściej słowikach: wydawać trele; kląskać;
4. w łowiectwie o głuszcu: wydawać głos w pierwszej fazie śpiewu tokowego


czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. klasnąć)

 (1.1) wielokrotnie uderzać dłonią o dłoń, zwykle wyrażając w ten sposób uznanie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klasopracownia

sala lekcyjna przygotowana do uczenia określonego przedmiotu; klasa-pracownia


Źródła:

SJP.pl

Klasowe

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) eduk. wspólny fundusz przeznaczany na potrzeby klasy

forma przymiotnika.

 (2.1) lp. n., lm. nmos. zob. klasowy.


Źródła:

Wiktionary

Klasowo

przysłówek

 (1.1) eduk. razem z grupą uczniów z tej samej klasy

 (1.2) społ. w obrębie klasy społecznej


Źródła:

Wiktionary

Klasowość

podział na klasy społeczne, przynależność do danej klasy; kastowość


Źródła:

SJP.pl

Klasowy

przymiotnik od: klasa


przymiotnik

 (1.1) przym. od klasa (zwykle w znaczeniu klasy jako oddziału szkolnego lub grupy społecznej)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klaster

cluster;
1. grupa kilku atomów metalu występująca w cząsteczce albo krysztale;
2. wielodźwięk złożony z sąsiadujących ze sobą dźwięków;
3. jednostka pamięci dysku składaj. się z jednego lub kilku sektorów;
4. grupa składaj. się z niezależnych firm z tej samej branży i innych podmiotów z danego regionu, nawiązujących współpracę dla wspólnych korzyści; grono


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) muz. wielodźwiękowe współbrzmienie zbudowane z bardzo małych interwałów;

 (1.2) inform. podstawowa jednostka przechowywania danych w systemie plików;

 (1.3) inform. techn. grupa połączonych jednostek komputerowych;

 (1.4) fiz. zgrupowanie materii hadronowej;

 (1.5) chem. struktura nadcząsteczkowa;

 (1.6) biol. grupa sąsiadujących genów, kodujących blisko spokrewnione białka;

 (1.7) wojsk. element pola minowego składający się z ustawionych według schematu min;

 (1.8) ekon. zarz. skoncentrowana geograficznie grupa przedsiębiorstw, instytucji i organizacji powiązanych ze sobą siecią zależności;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Klasterowy

→ klaster; klastrowy


przymiotnik

 (1.1) występujący w dużym skupieniu w danym terenie lub czasie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klastrowy

→ klaster; klasterowy


Źródła:

SJP.pl

Klastyczny

składający się z okruchów skał, które uległy erozji, np. skały klastyczne, osad klastyczny


Źródła:

SJP.pl

Klasy

1. gra dziecięca polegająca na przeskakiwaniu na jednej nodze z kratki do kratki narysowanych na ziemi i rzucaniu lub przesuwaniu nogą kawałka jakiegoś przedmiotu;
2. kratki narysowane do tej gry


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) zabawa dziecięca polegająca na przeskakiwaniu pól narysowanych kredą;

forma rzeczownika|rodzaj=żeński.

 (2.1) M., B., i W. plural|klasa.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klasycysta

1. reprezentant klasycyzmu; klasyk
2. reprezentant klasycyzmu warszawskiego


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) szt. twórca reprezentujący klasycyzm albo nawiązujący do wzorców antycznych

 (1.2) zwolennik zasad klasycznych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klasycystka

→ klasycysta


Patrz:klasycysta

Źródła:

SJP.pl

Klasycystyczny

dotyczący klasycyzmu; także klasycyzmu warszawskiego


przymiotnik

 (1.1) szt. stworzony w stylu klasycyzmu, nawiązującym do klasycznych wzorców antycznych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klasycyzm

w sztuce: tendencja do naśladowania wzorów antycznych, zachowania proporcji i umiaru, przestrzegania czystości gatunków


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) archit. szt. prąd w sztuce, muzyce, architekturze i literaturze europejskiej zapoczątkowany w renesansie a obecny do końca XVIII w., nawiązujący do wzorców oraz tematów antyku greckiego i rzymskiego;


Kl


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Klasyczka

środowiskowo:
1. narciarka biegająca techniką klasyczną;
2. kobieta pływająca stylem klasycznym;
3. filolożka klasyczna;
4. studentka filologii klasycznej


Źródła:

SJP.pl

Klasycznie

przysłówek

 (1.1) w sposób zgodny z antycznymi kanonami piękna

 (1.2) w sposób typowy, zgodnie z przyjętym wzorcem

 (1.3) iron. w sposób, którego by się nie chciało


Klasycznie – trzeci album studyjny amerykańsko-polskiego piosenkarza Krystiana Ochmana. Wydawnictwo ukazało się 22 listopada 2024 nakładem wytwórni muzycznej Polydor Records w dystrybucji Universal Music Polska.

Album jest utrzymany w stylu muzyki poważnej i pop. Składa się z wersji standardowej (1 CD).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Klasyczniej

stopień wyższy od przysłówka: klasycznie


Źródła:

SJP.pl

Klasyczniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: klasyczny


Źródła:

SJP.pl

Klasyczność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest klasyczne; cecha tych, którzy są klasyczni


Źródła:

Wiktionary

Klasyczny

1. związany z kulturą starożytnych Greków lub Rzymian, z jej badaniem i wiedzą o niej;
2. wyróżniający się harmonią i proporcją (tak jak starożytne dzieła sztuki);
3. doskonały, służący za wzór;
4. tradycyjny, uznawany za doskonały w poprzednim okresie


przymiotnik

 (1.1) związany z kulturą starożytnych Greków lub Rzymian

 (1.2) wyróżniający się harmonią i dobrymi proporcjami

 (1.3) tradycyjny, uznawany za doskonały w poprzednim okresie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klasyfikacja

1. systematyczny podział czegoś (np: przedmiotów lub zjawisk) na klasy, działy, poddziały itp. wg. określonej zasady;
2. zaklasyfikowanie danego zjawiska lub przedmiotu do odpowiedniego oddziału, grupy itp.;
3. ocena kogoś lub czegoś w skali porównawczej (np. wyników w nauce, sporcie itp.)


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) systematyczny podział czegoś (przedmiotów lub zjawisk) na klasy, działy, poddziały itp. według określonej zasady

 (1.2) zaklasyfikowanie danego zjawiska lub przedmiotu do odpowiedniej klasy, grupy itp.

 (1.3) ocena kogoś lub czegoś w skali porównawczej


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Klasyfikacyjny

związany z klasyfikacją


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z klasyfikacją, dotyczący klasyfikowania


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klasyfikator

osoba zajmująca się klasyfikacją czegoś, dokonująca klasyfikacji czegoś


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba zajmująca się klasyfikacją czegoś, dokonująca klasyfikacji czegoś

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) techn. urządzenie do rozdziału mieszaniny ziarnistych ciał stałych na frakcje o różnej wielkości

 (2.2) techn. algorytm sztucznej inteligencji zajmujący się klasyfikacją czegoś, dokonujący klasyfikacji czegoś;

 (2.3) jęz. morfem, słowo lub sufiks pośredniczące pomiędzy liczebnikiem a wyrazem określanym;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klasyfikatorka

kobieta zajmująca się klasyfikacją czegoś, dokonująca klasyfikacji czegoś


Źródła:

SJP.pl

Klasyfikatorski

→ klasyfikator (osoba)


Źródła:

SJP.pl

Klasyfikowalność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest klasyfikowalne; cecha tych, którzy są klasyfikowalni


Źródła:

Wiktionary

Klasyfikowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) zaliczanie do poszczególnych grup według określonych kryteriów

 (1.2) zestawianie uczestników według wyników


Źródła:

Wiktionary

Klasyfikować

1. definiować w jakiejś dziedzinie kategorie, systematyczny podział na grupy;
2. przyporządkowywać elementy do określonych kategorii;
3. oceniać według przyjętych kryteriów


czasownik niedokonany

 (1.1) dokonywać klasyfikacji, dzielić osoby, przedmioty, zjawiska na grupy wedle określonej zasady


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klasyk

1. reprezentant klasycyzmu; klasycysta
2. artysta, pisarz, twórca zaliczany do najwybitniejszych w swojej dziedzinie
3. rzadko: reprezentant klasycyzmu warszawskiego


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) autor dzieł zaliczanych do klasyki

 (1.2) przedstawiciel klasycyzmu


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Klasyka

ogół dzieł uważanych za podstawowe, reprezentatywne i najcenniejsze w literaturze i sztuce


Źródła:

SJP.pl

Klasztor

1. zgromadzenie religijne lub świeckie skupiające osoby związane ślubami, przestrzegające określonych reguł; zakon;
2. budynek, zespół budynków będących miejscem zamieszkania zakonników lub zakonnic; * forma dopełniacza l.poj. "klasztora" możliwa tylko w przysłowiu "Dłużej klasztora niż przeora." - dłużej istnieje jakieś dzieło niż osoby, które je tworzyły


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) archit. rel. budynek lub kompleks budynków będący siedzibą zakonnic lub zakonników określonej reguły

 (1.2) archit. rel. dom buddyjskiej wspólnoty mniszej

 (1.3) rel. adm. zakon, wspólnota zakonników


Klasztor ( klášter, z Kloster, od claustrum – miejsce zamknięte) – budynek lub zespół budynków, w którym mieszkają wspólnoty religijne zakonników albo zakonnic. Klasztory są znane przede wszystkim z chrześcijaństwa i buddyzmu, choć występują lub występowały także w hinduizmie, dźinizmie, islamie i judaizmie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Klasztorek

zdrobnienie od: klasztor


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od: klasztor


Klasztorek (do 31 grudnia 2002 "Klasztorne", niem. "Klösterchen") – wieś w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie kwidzyńskim, w gminie Gardeja. Leży na wąskim przesmyku lądowym pomiędzy jeziorami Klasztornym i Leśnym. Ma status sołectwa.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa elbląskiego. 1 stycznia 2003 nastąpiła zmiana nazwy z "Klasztorne" na "Klasztorek".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Klasztornie

przysłówek

 (1.1) w sposób właściwy dla klasztoru


Źródła:

Wiktionary

Klasztorny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z klasztorem, dotyczący klasztoru

przymiotnik dzierżawczy

 (2.1) należący do klasztoru, będący jego własnością


Źródła:

Wiktionary

Klasztorzanin

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Klasztoru


Źródła:

Wiktionary

Klasztorzanka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Klasztoru


Źródła:

Wiktionary

Klasówa

potoczne zgrubienie od: klasówka


Źródła:

SJP.pl

Klasóweczka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. od: klasówka


Źródła:

Wiktionary

Klasówka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. eduk. pisemne sprawdzenie wiedzy uczniów z określonej partii materiału, trwające pełną godzinę lekcyjną;


Źródła:

Wiktionary

Klata

1. zgrubienie od: klatka (zwykle w odniesieniu do klatki piersiowej, czasem także pomieszczenia);
2. w gwarze uczniowskiej: klasa, sala lekcyjna


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zgrub. od: klatka

 (1.2) pot. anat. klatka piersiowa


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Klateczka

zdrobnienie od: klatka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. zdrobn. od: klatka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klatka

1. pomieszczenie o ścianach z prętów;
2. małe i ciasne pomieszczenie


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) skrzynia, pomieszczenie z prętów lub siatki

 (1.2) przen. pot. małe pomieszczenie

 (1.3) fot. film. pojedynczy, nieruchomy obraz na kliszy

 (1.4) zob. klatka schodowa.

 (1.5) zob. klatka piersiowa.


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Klatkaż

środowiskowo: liczba klatek na sekundę


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) środ. film. liczba klatek na sekundę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klatkowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|klatkować.


Źródła:

Wiktionary

Klatkowaty

przypominający wyglądem klatkę; poprzegradzany


Źródła:

SJP.pl

Klatkować

czasownik

 (1.1) inform. pot. wyświetlać obraz na ekranie w sposób umożliwiający rozróżnienie poszczególnych klatek

 (1.2) techn. montować lub demontować segmenty (klatki) wieży żurawia budowlanego w celu zmiany jego wysokości


Źródła:

Wiktionary

Klatkowiec

typ wielopiętrowego budynku wielorodzinnego z ciągiem klatek schodowych


Źródła:

SJP.pl

Klatkowo

→ klatkowy


Patrz:klatkowy

Źródła:

SJP.pl

Klatkowy

przymiotnik od: klatka


przymiotnik

 (1.1) dotyczący klatki, odbywający się w klatce


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klatrat

związek inkluzyjny, w którym jeden ze składników został uwięziony w "klatce" sieci krystalicznej drugiego składnika, np. gaz szlachetny w hydrochinonie


Klatrat (kompleks klatratowy, związek klatratowy, sieć typu "gość-gospodarz") – struktura nadcząsteczkowa, w której występuje regularna sieć krystaliczna jednego związku chemicznego, w lukach której nieregularnie rozmieszczone są cząsteczki innej substancji.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Klatratowy

→ klatrat


Patrz:klatrat

Źródła:

SJP.pl

Klatraty

związek inkluzyjny, w którym jeden ze składników został uwięziony w "klatce" sieci krystalicznej drugiego składnika, np. gaz szlachetny w hydrochinonie


Źródła:

SJP.pl

Klaudetyt

minerał, polimorficzna odmiana tlenku arsenu


Źródła:

SJP.pl

Klaudia

imię żeńskie


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.;


Klaudia ( Claudia) – imię żeńskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od nazwy rzymskiego rodu Klaudiuszów. Imię Klaudia nosiły wszystkie kobiety z tego rodu. Odnotowano trzy święte katolickie o tym imieniu. Istnieje też pochodna forma tego imienia: Klaudyna.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Klaudiusz

imię męskie


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Klaudiuszek

zdrobnienie od: Klaudiusz (imię męskie)


Źródła:

SJP.pl

Klaudiuszkowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Klaudiuszka lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Klaudiuszostwo

Klaudiusz z małżonką; Klaudiuszowie


Źródła:

SJP.pl

Klaudiuszowie

Klaudiusz z małżonką; Klaudiuszostwo


Źródła:

SJP.pl

Klaudiuszowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Klaudiusza lub z nim związany


przymiotnik dzierżawczy

 (1.1) przest. gwara. taki, który należy do Klaudiusza


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klaudyna

imię żeńskie


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.;


Klaudyna – pochodna forma imienia Klaudia, powstała od zdrobniałego imienia "Claudine", co oznacza 'należąca do rodu Claudia, córka Claudiusa' lub 'mała, kochana Claudia'. Patronką tego imienia jest św. Klaudyna Thévenet.

Klaudyna imieniny obchodzi 3 lutego, jako wspomnienie św. Klaudyny Thévenet. Można też spotkać dzień 18 listopada.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Klaudyniny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Klaudyny lub z nią związany


Źródła:

SJP.pl

Klaudynka

zdrobnienie od: Klaudyna (imię żeńskie)


Źródła:

SJP.pl

Klaun

klown; clown;
1. komik cyrkowy
2. pot. osoba, która swoim zachowaniem lub wyglądem naraża się na kpiny


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) komik cyrkowy

 (1.2) osoba zachowująca się niepoważnie


Klaun, klown (ang. "clown") – artysta komediowy występujący najczęściej w cyrku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Klaunada

klownada; clownada;
1. występy klauna
2. błaznowanie, popisywanie się; błazeństwo


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) występ komiczny z udziałem klaunów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klaunowski

→ klaun; klownowski, clownowski


Źródła:

SJP.pl

Klaus

1. niemieckie imię męskie;
2. nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Klaustralny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) daw. klasztorny, zakonny


Źródła:

Wiktionary

Klaustrofil

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba, która lubi przebywać w małych, ciasnych pomieszczeniach


Źródła:

Wiktionary

Klaustrofob

osoba przejawiająca chorobliwy lęk przed ciasnymi i zamkniętymi pomieszczeniami; klaustrofobik


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba cierpiąca na klaustrofobię


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klaustrofobia

chorobliwy lęk przed ciasnymi, zamkniętymi pomieszczeniami


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. psych. chorobliwy lęk przed przebywaniem w pomieszczeniu zamkniętym lub ciasnym;


Kl


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Klaustrofobiczka

kobieta przejawiająca chorobliwy lęk przed ciasnymi i zamkniętymi pomieszczeniami; klaustrofobka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta cierpiąca na klaustrofobię


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klaustrofobiczny

→ klaustrofobia


przymiotnik relacyjny

 (1.1) odnoszący się do klaustrofobii

przymiotnik jakościowy

 (2.1) przen. o pomieszczeniu: bardzo ciasny


Patrz:klaustrofobia

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klaustrofobik

osoba przejawiająca chorobliwy lęk przed ciasnymi i zamkniętymi pomieszczeniami; klaustrofob


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) rzad. osoba cierpiąca na klaustrofobię


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klaustrofobka

kobieta przejawiająca chorobliwy lęk przed ciasnymi i zamkniętymi pomieszczeniami; klaustrofobiczka


Źródła:

SJP.pl

Klaustrum

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) daw. klasztor

 (1.2) daw. zamknięcie, odosobnienie


Źródła:

Wiktionary

Klauza

1. sztuczny zbiornik wody budowany na górskich rzekach Karpat Wschodnich, umożliwiający spław drzewa
2. dawniej: klauzula


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) budowla hydrotechniczna, przeznaczona do piętrzenia wód rzeki lub potoku w celu okresowej poprawy ich spławności;


Klauza – budowla hydrotechniczna, przeznaczona do piętrzenia wód rzeki lub potoku w celu okresowej poprawy ich spławności.

Nazwa z języka niemieckiego ("Klause", z łacińskiego "clausus" – „zamknięty”), spotykana głównie w krajach niemieckich oraz w zasięgu dawnego państwa austro-węgierskiego, w tym szczególnie w Karpatach.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Klauzula

zastrzeżenie, postanowienie lub warunek w umowie


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) praw. zastrzeżenie lub warunek w dokumencie prawnym;

 (1.2) liter. końcowy odcinek wersu o stałej budowie określanej przez reguły danego systemu wersyfikacyjnego;

 (1.3) w retoryce antycznej: zakończenie zdania lub jego części określonym układem sylab długich i krótkich

 (1.4) muz. zwrot melodyczny głosu w kadencji;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Klauzulować

nadawać klauzulę wykonalności tytułowi wykonawczemu


Źródła:

SJP.pl

Klauzulowiec

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) med. pot. lekarz deklarujący klauzulę sumienia, która zabrania mu wykonywania niektórych praktyk medycznych, zwykle z pobudek religijnych


Źródła:

Wiktionary

Klauzulowy

przymiotnik od: klauzula


Źródła:

SJP.pl

Klauzura

1. przepisy ograniczające komunikowanie się zakonników z osobami z zewnątrz;
2. część klasztoru zamknięta dla osób z zewnątrz


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rel. zamknięta dla niezakonników część klasztoru;

 (1.2) praw. przepisy regulujące życie wewnątrz klauzury (1.1)


Klauzura (łac. "clausus" – zamknięty) – zamknięta część domu zakonnego lub klasztoru. Nie mają do niej wstępu osoby z zewnątrz, zwłaszcza płci odmiennej. Nie wolno jej opuścić zakonnikom bez zezwolenia przełożonego. Zakony z obowiązującą ścisłą klauzurą nazywane są "zakonami klauzurowymi". Tylko nieliczni zakonnicy zostają wyznaczeni do kontaktu z otoczeniem i osobami z zewnątrz (np. w sprawach zakupów, remontów itp.).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Klauzuralny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) przest. klauzurowy

 (1.2) przest. surowy


Źródła:

Wiktionary

Klauzurowy

przymiotnik od: klauzura


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z klauzurą, dotyczący klauzury


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klauzuryczny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) daw. klauzurowy


Źródła:

Wiktionary

Klawerianka

członkini katolickiego zakonu żeńskiego: Zgromadzenie Sióstr Misjonarek św.Piotra Klawera


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rel. zakonnica ze Zgromadzenia Sióstr Misjonarek św. Piotra Klawera;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klawerianki

członkini katolickiego zakonu żeńskiego: Zgromadzenie Sióstr Misjonarek św.Piotra Klawera


Zgromadzenie Sióstr Misjonarek św. Piotra Klawera (łac. Sodalitas Sancti Petri Claver pro Missionibus Africanis) – żeńskie zgromadzenie zakonne, zajmujące się opieką duchową i materialną nad misjami.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Klawes

każdy z dwóch drewnianych kołków równej długości, tworzących kubański instrument muzyczny zaliczany do grupy idiofonów zderzanych


Źródła:

SJP.pl

Klawesy

każdy z dwóch drewnianych kołków równej długości, tworzących kubański instrument muzyczny zaliczany do grupy idiofonów zderzanych


Klawesy, clavesy (z hiszp. "clave", klucz) – kubański instrument muzyczny zaliczany do grupy idiofonów zderzanych, składający się z pary drewnianych kołków równej długości (15–25 cm); wystukiwany na klawesach charakterystyczny rytm, określany jako clave, stanowi podstawę salsy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Klawesyn

instrument klawiszowo-strunowy, podobny do fortepianu; klawicymbał


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) muz. klawiszowy instrument strunowy, w którym dźwięk wzbudzany jest przez piórka szarpiące struny;


Na tę stronę wskazuje „Cymbał”. Zobacz też: Cymbały.

Klawesyn ( cembalo, clavicembalo, skrót: "cemb".; clavecin; harpsichord) – instrument strunowy szarpany, wyposażony w klawiaturę, zaliczany do rodziny cytr. Znany powszechnie w Europie od XV wieku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Klawesynista

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) muz. osoba grająca na klawesynie


Źródła:

Wiktionary

Klawesynistka

→ klawesynista


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) muz. kobieta grająca na klawesynie


Patrz:klawesynista

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klawesynowy

przymiotnik od: klawesyn


przymiotnik

 (1.1) muz. związany z klawesynem, dotyczący klawesynu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klawiatura

1. rząd klawiszy w instrumentach muzycznych;
2. odpowiedni układ kilku rzędów klawiszy, który obsługuje różnego rodzaju maszyny i mechanizmy


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) muz. układ klawiszy umieszczonych kolejno obok siebie, zamocowanych w odpowiedni sposób, ułatwiający granie na instrumentach klawiszowych

 (1.2) techn. część maszyny do pisania, komputera i innych urządzeń, wyposażona w klawisze i pozwalająca na wprowadzanie znaków

 (1.3) środ. mot. górna część mechanizmu rozrządu, widoczna po zdjęciu pokrywy silnika


Klawiatura – zestaw klawiszy (przycisków), występujący w różnych urządzeniach: komputerach, maszynach do pisania, klawiszowych instrumentach muzycznych, kalkulatorach, telefonach, tokenach.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Klawiaturka

zdrobnienie od: klawiatura


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. od: klawiatura

 (1.2) mała klawiatura


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klawiaturowy

przymiotnik od: klawiatura


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z klawiaturą, dotyczący klawiatury


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klawicymbał

instrument klawiszowo-strunowy, podobny do fortepianu; klawesyn


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) daw. klawesyn


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klawicyterium

dawny instrument muzyczny, odmiana małego klawesynu


Klawicyterium ("clavicytherium") – rodzaj klawesynu, w którym struny są ustawione pionowo, a nie poziomo. Były one popularne w XVI wieku i XVII wieku.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Klawik

specjalny, ostry przyrząd do uciskania skóry chorego, wykorzystywany w klawiterapii


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) metalowy, zaostrzony patyczek wykorzystywany jako narzędzie w pseudomedycznej klawiterapii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klawikord

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) muz. instrument klawiszowy strunowy;


Kl


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Klawikordzik

rzadkie zdrobnienie od: klawikord


Źródła:

SJP.pl

Klawikordzistka

→ klawikordzista


Patrz:klawikordzista

Źródła:

SJP.pl

Klawikowski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Klawirauscug

[czytaj: klawirałsCUG] środowiskowo, rzadko: opracowanie utworu orkiestrowego lub chóralnego na fortepian; wyciąg fortepianowy


Źródła:

SJP.pl

Klawisz

1. wąska płytka w instrumentach muzycznych, wprowadzająca w ruch mechanizm młoteczkowy w instrumentach strunowych lub otwierająca i odcinająca dopływ powietrza do piszczałek, stroików;
2. przycisk;
3. potocznie: dozorca więzienny


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) element klawiatury odpowiadający za wydobywanie dźwięku w instrumentach muzycznych lub za wprowadzenie znaku w komputerach, maszynach do pisania itp.;

 (1.2) daw. gwara. więz. wytrych

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) gwara. więz. strażnik więzienny


Klawisz – element klawiatury, rodzaj przycisku, który spełnia funkcję obsługi jakiegoś urządzenia. Wykonany jest zwykle z tworzywa sztucznego, rzadziej z metalu; czasami bywa podświetlany. Naciśnięcie klawisza zwykle powoduje zamknięcie obwodu elektrycznego lub wywołuje jakieś zdarzenie mechaniczne, jak na przykład w maszynie do pisania lub w muzycznych instrumentach klawiszowych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Klawisze

środowiskowo: instrument muzyczny klawiszowy


Źródła:

SJP.pl

Klawiszka

→ klawisz


Patrz:klawisz

Źródła:

SJP.pl

Klawiszologia

środowiskowo: wykaz i opis wszystkich klawiszy używanych w danej grze komputerowej


Źródła:

SJP.pl

Klawiszowi

forma przymiotnika.

 (1.1) M. i W. mos. lm. od: klawiszowy

forma rzeczownika.

 (2.1) C. lp. od: klawisz


Źródła:

Wiktionary

Klawiszowiec

1. muzyk grający na instrumentach klawiszowych;
2. potocznie: osoba szybko pisząca na klawiaturze


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) muz. pot. instrumentalista grający na instrumentach klawiszowych


Klawiszowiec (również keyboardzista) – muzyk grający na instrumentach klawiszowych. Przed latami 60. XX wieku muzycy grający na instrumentach klawiszowych byli nazywani głównie pianistami lub organistami. Od połowy lat 60. XX wieku mnogość nowych instrumentów z klawiaturami, które weszły do użytku w muzyce pop, wymogła bardziej ogólny termin określający ludzi, którzy na nich grają.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Klawiszowy

przymiotnik od: klawisz


przymiotnik

 (1.1) związany z klawiszami


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klawiterapia

w medycynie niekonwencjonalnej: leczenie przy pomocy klawików


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pseudomedyczna praktyka rzekomo lecząca wszelkie dolegliwości przez uciskanie skóry zaostrzonymi metalowymi patyczkami – klawikami


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klawiński

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Klawo

przysłówek

 (1.1) pot. wspaniale


Źródła:

Wiktionary

Klawość

→ klawy


Patrz:klawy

Źródła:

SJP.pl

Klawy

ciekawy, interesujący


przymiotnik

 (1.1) pot. przest. wspaniały

 (1.2) gwara. więz. dobry, porządny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klaziemski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Klaźmą, dotyczący Klaźmy


Źródła:

Wiktionary

Klaśnięcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|klasnąć.


Źródła:

Wiktionary

Klaźma

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. hydron. rzeka w Rosji, lewy dopływ Oki w dorzeczu Wołgi;


Klaźma ( "Клязьма") – rzeka w Rosji. Lewy dopływ Oki, o długości 686 km i powierzchni dorzecza 42,5 tys. km². Jej źródła znajdują się w pobliżu miejscowości Sołniecznogorsk, a ujście w okolicach Ilinogorska.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kld

skrót od: Kongres Liberalno-Demokratyczny


Źródła:

SJP.pl

Kle

wyraz mający naśladować głos bociana, zwykle powtórzony


wykrzyknik

 (1.1) dźwięk. odgłos wydawany przez bociana


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kleantes

Kleantes z Assos (gr. Κλεάνθης ὁ Ἄσσιος "Kleanthes ho Assios" łac. "Cleanthes"; ur. ok. 331, zm. ok. 232 p.n.e.) – grecki filozof, pisarz i poeta, przedstawiciel stoicyzmu.


Źródła:

Wikipedia

Klebba

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Klebeta

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. gw-pl|Śląsk Cieszyński. obmowa


Źródła:

Wiktionary

Klebetnica

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. plotkarka


Źródła:

Wiktionary

Klebocon

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) gwara. bocian, bocian biały


Źródła:

Wiktionary

Klecanka

rodzaj owadów z rodziny osowatych


Źródła:

SJP.pl

Klecewo

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Klecha

1. pogardliwie: ksiądz, duchowny; księżyna, katabas, sukienkowy, sukmaniarz, labuś;
2. dawniej:
a) pomocnik proboszcza;
b) nauczyciel szkolny na wsi


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pot. pogard. duchowny, ksiądz

 (1.2) daw. kośc. pomocnik proboszcza, zazwyczaj pragnący zostać duchownym

 (1.3) daw. eduk. nauczyciel wiejski


Klecha ( clericus – duchowny) – pogardliwe określenie duchownego, a pierwotnie sługa kościelny, nauczyciel, organista, kantor, dzwonnik, grabarz. Nazwa jest zgrubieniem od kleryka bowiem służba kościelna w średniowieczu składała się głównie z niedoszłych księży, którzy z różnych przyczyn nie zdobyli święceń, ale znali trochę łaciny, przydatnej w pracy w parafii.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Klechda

stare podanie; baśń


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) podanie ludowe;


Klechda – podanie ludowe wiążące się z miejscowymi wierzeniami, obyczajowością i tradycjami kulturalnymi.

Zazwyczaj opowiada o legendarnej przeszłości regionu, niezwykłych wydarzeniach i postaciach czy osobliwościach krajobrazu. Choć jest spokrewniona z baśnią, jest jednak silniej osadzona w realiach społeczno-obyczajowych regionu, a mniej fantastyczna.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Klechdowy

przymiotnik od: klechda


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z klechdą, dotyczący klechdy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klechostwo

pogardliwie: duchowieństwo


Źródła:

SJP.pl

Kleciański

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Kletnem, dotyczący Kletna


Źródła:

Wiktionary

Klecin

Klecin (dawniej niem. "Klettendorf") – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie świdnickim, w gminie Marcinowice.


Źródła:

Wikipedia

Klecić

1. budować coś szybko, niestarannie;
2. potocznie: tworzyć coś nieumiejętnie


czasownik przechodni niedokonany (dk. sklecić)

 (1.1) tworzyć, budować coś pospiesznie, nieudolnie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klecza

Zobacz też: Klecza (gmina).

Klecza – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie lwóweckim, w gminie Wleń.

Klecza to niewielka wieś leżąca na Pogórzu Izerskim, na południowo-wschodnim skraju Wzgórz Radomickich, na wysokości około 350–440 m n.p.m.


Źródła:

Wikipedia

Kleczanów

Kleczanów – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie sandomierskim, w gminie Obrazów. Ma status sołectwa.

Wieś kościelna "Kliczanów" położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie sandomierskim województwa sandomierskiego. W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Kleczanów. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnobrzeskiego.


Źródła:

Wikipedia

Kleczek

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kleczew

miasto w Polsce


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Polsce;


}|-

Kleczew – miasto położone we wschodniej części województwa wielkopolskiego, w powiecie konińskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Kleczew.

W latach 1954–1972 miasto było siedzibą władz gromady Kleczew, ale nie należało do tej gromady. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do woj. konińskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kleczewianin

mieszkaniec Kleczewa (miasta w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Kleczewianka

mieszkanka Kleczewa (miasta w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Kleczewo

Kleczewo – osada w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie kwidzyńskim, w gminie Prabuty.

W skład sołectwa "Raniewo, Kleczewo" wchodzą wieś Raniewo i osada Kleczewo.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa elbląskiego.


Źródła:

Wikipedia

Kleczewski

przymiotnik od: Kleczew


Źródła:

SJP.pl

Kleczkowo

Kleczkowo – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie ostrołęckim, w gminie Troszyn. Leży nad rzeką Ruż.


Źródła:

Wikipedia

Kleczkowski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kleczyński

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kleeberg

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Klefedron

organiczny związek chemiczny, stosowany jako stymulant


Klefedron, 4-CMC, 4-chlorometkatynon – organiczny związek chemiczny, pochodna katynonu. Stosowany jako stymulant.

Prawdopodobnie jest to środek uwalniający dopaminę i serotoninę. Badania na myszach wskazują, że jest neurotoksyczny.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kleft

członek greckich grup oporu przeciw Turkom, szczególnie aktywnych w czasie powstania 1821-1829


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) hist. zbrojny góral grecki walczący partyzancko przeciwko panowaniu tureckiemu, nierzadko trudniący się z pobudek patriotycznych lub zarobkowych rozbojem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kleftiko

grecka potrawa z mięsa młodego jagnięcia lub koźlęcia


Źródła:

SJP.pl

Kleftycki

→ kleft


Patrz:kleft

Źródła:

SJP.pl

Kleiber

[czytaj: klajber] nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kleiczek

zdrobnienie od: kleik


Źródła:

SJP.pl

Kleidło

dawniej: klej lub inna substancja służąca do klejenia; spoiwo, lepiszcze


Źródła:

SJP.pl

Kleik

rodzaj dietetycznej potrawy w postaci wywaru z kaszy lub ryżu


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od: klej

 (1.2) kulin. potrawa z rozgotowanego ryżu lub kaszy, podawana głównie chorym lub dzieciom


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kleikować

1. zaprawiać karmę kleikiem z mąki i ciepłej wody;
2. wytwarzać kleik skrobiowy


Źródła:

SJP.pl

Kleikowy

→ kleik


Patrz:kleik

Źródła:

SJP.pl

Klein

[czytaj: klajn] nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kleiner

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Kleist

Kleist (Clest, Kleyst, Klejst, Kleisters) – niemiecki, kurlandzki i pomorski herb szlachecki, używany przez starą słowiańską rodzinę wywodzącą się z Pomorza Zachodniego.


Źródła:

Wikipedia

Kleistość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co kleiste


Źródła:

Wiktionary

Kleisty

mający właściwości klejące; lepki


przymiotnik jakościowy

 (1.1) o właściwościach klejenia się, ciągnący się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kleić

złączać coś ze sobą za pomocą kleju


czasownik przechodni niedokonany

 (1.1) łączyć coś za pomocą kleju, sklejać coś z czymś

 (1.2) slang. przen. rozumieć

czasownik zwrotny niedokonany kleić się

 (2.1) mieć zdolność klejenia

 (2.2) przywierać do czegoś

 (2.3) być spoconym

 (2.4) przen. namolnie próbować przytulać się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klej

lepka substancja służąca do sklejania, łączenia przedmiotów


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) lepka substancja, rodzaj spoiwa używanego do łączenia przedmiotów;

 (1.2) bud. zaprawa budowlana przygotowana fabrycznie, służąca do łączenia z podłożem względnie drobnych elementów budowlanych, np. płyt ceramicznych, styropianu, innych elementów wykończeniowych, izolacyjnych

forma czasownika.

 (2.1) 2. os. lp. rozk. od: kleić


Klej – substancja, która wprowadzona między powierzchnie przylegające dwóch przedmiotów, wykonanych z takich samych lub różnych materiałów, umożliwia trwałe ich połączenie w procesie klejenia. Kleje są zaliczane do materiałów powierzchniowo czynnych (podobnie jak farby, lakiery i detergenty), których cechą charakterystyczną jest zwiększanie adhezji.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Klej-Kodesz

przedmioty kultu religijnego w synagodze lub domu żydowskim; święte naczynia


Źródła:

SJP.pl

Klejarka

urządzenie półautomatyczne służące do klejenia i scalania


Źródła:

SJP.pl

Klejarnia

klejownia;
1. zakład przemysłowy produkujący klej;
2. dział zakładu zajmujący się klejeniem, sklejaniem czegoś


Źródła:

SJP.pl

Klejarski

dotyczący kleju, klejenia


Źródła:

SJP.pl

Klejarz

pracownik zajmujący się klejeniem


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pracownik zajmujący się sklejaniem czegoś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klejce

przyrząd ściskający świeżo sklejone powierzchnie (termin rzemieślniczy)


Źródła:

SJP.pl

Klejda

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Mazury, Warmia. sukienka


Źródła:

Wiktionary

Klejek

rodzaj grzybów z rodziny klejówkowatych


Źródła:

SJP.pl

Klejenie

kleista ciecz, która wypełnia niektóre tkanki nowotworowe


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|kleić.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klejeń

kleista ciecz, która wypełnia niektóre tkanki nowotworowe


Źródła:

SJP.pl

Klejnocik

zdrobnienie od: klejnot


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od klejnot


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klejnocki

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Klejnot

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) jubil. drogocenny kamień lub wyrób jubilerski

 (1.2) przen. cenna rzecz lub osoba

 (1.3) ozdoba hełmu rycerskiego

 (1.4) herald. część herbu szlacheckiego znajdująca się nad hełmem lub koroną

 (1.5) daw. pot. herb szlachecki

 (1.6) godność szlachecka

 (1.7) lm. zob. klejnoty.


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Klejnotka

słodkowodny pierwotniak; euglena


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) słodkowodny pierwotniak


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Klejnotnik

gatunek pająka z rodziny klejnotnikowatych


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) daw. szlifierz klejnotów

 (1.2) daw. szlachcic herbowy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klejnotnikowate

o cechach klejnotnikowatych (rodzina pająków)


Źródła:

SJP.pl

Klejnotnikowaty

o cechach klejnotnikowatych (rodzina pająków)


Źródła:

SJP.pl

Klejnoty

1. biżuteria, kosztowności;
2. potocznie: męskie jądra; zbuki


forma rzeczownika|rodzaj=męskorzeczowy.

 (1.1) M., B. i W. lm. od: klejnot

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (2.1) eufem. męskie narządy płciowe


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Klejnowo

Klejnowo – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie braniewskim, w gminie Braniewo.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa elbląskiego. Wieś znajduje się w historycznym regionie Warmia.


Źródła:

Wikipedia

Klejnowski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Klejnówko

Klejnówko (niem. "Klenau-Gut") – osada w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie braniewskim, w gminie Braniewo.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa elbląskiego. Osada znajduje się w historycznym regionie Warmia.


Źródła:

Wikipedia

Klejodajny

wydzielający lepką, kleistą substancję; klejorodny


Źródła:

SJP.pl

Klejonka

1. sztywne, mocno krochmalone płótno krawieckie wszywane w środek kołnierza, mankietów, klap itp.;
2. cienka deska sklejona z kilku warstw drewna;
3. narta klejona z kilku warstw różnego rodzaju drewna


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cienka deska sklejona z kilku warstw drewna


Klejonka – rodzaj płyty meblowej stosowanej w meblarstwie lub kantówki i krawędziaki o różnym przekroju produkowane z drewna klejonego warstwowo na grubość stosowane w budownictwie i stolarce budowlanej. Klejonka najczęściej produkowana jest z litego drewna gatunków liściastych lub iglastych. Płyta jest klejona na dwa sposoby: z lameli tarcicy litej (drewno klejone na szerokości) lub łączonej na mikrowczepy (drewno klejone na długości i szerokości).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Klejopodobny

mający właściwości kleju; lepki; kleisty


Źródła:

SJP.pl

Klejoporek

rodzaj grzybów z rodziny strocznikowatych


Źródła:

SJP.pl

Klejorodny

wydzielający lepką, kleistą substancję; klejodajny


Źródła:

SJP.pl

Klejowaty

lepki, kleisty, mający właściwości kleju


Źródła:

SJP.pl

Klejownia

klejarnia;
1. zakład przemysłowy produkujący klej;
2. dział zakładu zajmujący się klejeniem, sklejaniem czegoś


Źródła:

SJP.pl

Klejowy

przymiotnik od: klej


Źródła:

SJP.pl

Klejstenes

ateński polityk żyjący na przełomie VI i V w. p.n.e.; Klistenes


Kl


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Klejstogamia

szczególny rodzaj samopylności zachodzący w pąkach kwiatowych


Klejstogamia (gr. "kleistos" – zamknięty, "gameo" – zawieram małżeństwo) – szczególny rodzaj samopylności zachodzący w zamkniętym kwiecie. Kwiaty klejstogamiczne pozostają cały czas zamknięte, płatki korony są często zredukowane, zmniejszona bywa liczba pręcików. Dojrzewa w nich jednak pyłek, który wysypując się z pylników trafia na znamię słupka, po czym dochodzi do zapłodnienia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Klejstotecjum

typ owocnika u grzybów


Kl


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Klejówkowate

o cechach klejówkowatych (rodzina grzybów)


Klejówkowate ("Gomphidiaceae" Maire ex Jülich) – rodzina grzybów z rzędu borowikowców ("Boletales").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Klejówkowaty

o cechach klejówkowatych (rodzina grzybów)


Źródła:

SJP.pl

Kleknąć

dawniej: wydać dźwięk powstający przy uderzeniu o siebie twardych przedmiotów; załoskotać, zaterkotać, zaklekotać


Źródła:

SJP.pl

Klekocik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od klekot


Źródła:

Wiktionary

Klekot

potocznie o zniszczonym urządzeniu, maszynie, pojeździe; grat, gruchot


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) ornit. odgłos wydawany przez bociany

 (1.2) terkotanie maszyny lub motoru

 (1.3) stary przedmiot, najczęściej instrument lub urządzenie

 (1.4) przest. kościelna drewniana kołatka


Klekot – osada leśna w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie włoszczowskim, w gminie Włoszczowa.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Klekotania

1. odgłos wydawany przez bociana;
2. potocznie: dźwięk wydawany przez pracujące maszyny lub ich części


Źródła:

SJP.pl

Klekotanie

1. odgłos wydawany przez bociana;
2. potocznie: dźwięk wydawany przez pracujące maszyny lub ich części


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) wydawanie klekotu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klekotać

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. zaklekotać)

 (1.1) o bocianie wydawać odgłosy dziobem, kłapać

 (1.2) o motorze wydawać warkot

 (1.3) pot. paplać, trajkotać


Źródła:

Wiktionary

Klekotka

1. potocznie: kobieta mówiąca dużo i szybko, często bez sensu; trajkotka, pleciuch, plociuch, pleciuga;
2. przestarzałe: kołatka wykonana z drewna;
3. w górnictwie: urządzenie do mechanicznego przesuwania przenośnika, którym transportuje się fedrunek


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. plotkarka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klekotliwy

wydający dźwięk podobny do klekotania bociana; klekoczący


Źródła:

SJP.pl

Klekotnica

wielogatunkowa roślina z rodziny bobowatych; krotolaria


Kl


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Klekotowo

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Klekotun

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) białystok. bocian


Źródła:

Wiktionary

Klekoty

potocznie o zniszczonym urządzeniu, maszynie, pojeździe; grat, gruchot


Źródła:

SJP.pl

Klekowiec

Klekowiec – przysiółek wsi Bobry w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie radomszczańskim, w gminie Radomsko, miejscowość w dolinie rzeki Warty, położona w pobliżu potoku Brylisko.


Źródła:

Wikipedia

Klekowski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kleks

1. plama z atramentu
2. dawniej: barwna plama na obrazie


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) plama atramentu lub tuszu na papierze

 (1.2) kulin. niewielka ilość bitej śmietany, jogurtu, sosu itp. położona na potrawie

 (1.3) pot. barwna plama na obrazie, stanowiąca część kompozycji malarskiej


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kleksik

zdrobnienie od: kleks


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od kleks


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klektać

1. o głuszcu: wydawać dźwięk w czasie toków;
2. dawniej: klekotać


Źródła:

SJP.pl

Klem

1. zacisk mocujący kable zasilające do akumulatora;
2. zacisk mocujący szynę do torowiska


Źródła:

SJP.pl

Klema

1. zacisk mocujący kable zasilające do akumulatora;
2. zacisk mocujący szynę do torowiska


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. mot. techn. zacisk akumulatorowy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klematis

roślina pnąca z rodziny jaskrowatych, o drewniejących łodygach i dużych, barwnych kwiatach, dorastająca do 8 metrów długości; clematis, powojnik


Źródła:

SJP.pl

Klembowski

przymiotnik od: Klembów


Źródła:

SJP.pl

Klembów

wieś w Polsce


Kl


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Klemczak

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Klemencice

nazwa kilku wsi w Polsce


Klemencice – wieś w Polsce, położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie jędrzejowskim, w gminie Wodzisław. Ma status sołectwa. Leży przy drodze krajowej nr 7.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Klemencja

imię żeńskie


Klemencja – imię żeńskie pochodzenia łacińskiego, żeński odpowiednik imienia Klemens. Imieniny obchodzi 21 marca.

[]. W Polsce imię to zostało zapisane po raz pierwszy w 1265, czyli dużo wcześniej od pokrewnej Klementyny, która rozpowszechniła się dopiero w XVIII wieku, ale obecnie jest mniej od Klementyny znane.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Klemens

imię męskie


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.;


Klemens – imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego „człowiek o łagodnym usposobieniu”, „delikatny”, „pobłażliwy”. Jego żeńskim odpowiednikiem jest Klemencja.

Klemens imieniny obchodzi 23 stycznia, 17 lutego, 15 marca, 20 marca, 10 września, 20 września, 23 listopada i 4 grudnia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Klemensiewicz

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Klemensik

zdrobnienie od: Klemens (imię męskie)


Źródła:

SJP.pl

Klemensikowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Klemensika lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Klemensostwo

Klemens z małżonką; Klemensowie


Źródła:

SJP.pl

Klemensowa

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) przest. żona Klemensa

forma rzeczownika.

 (2.1) D. lp. od: Klemensowo

 (2.2) D. lp. od: Klemensów

forma przymiotnika.

 (3.1) ż. lp. od: Klemensowy


Źródła:

Wiktionary

Klemensowie

imię męskie


Źródła:

SJP.pl

Klemensowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Klemensa lub z nim związany


przymiotnik dzierżawczy

 (1.1) przest. gwara. należący do Klemensa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klement

1. obce imię męskie;
2. nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Klementowice

Kl


Źródła:

Wikipedia

Klementyn

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.;

forma rzeczownika.

 (2.1) D. lm. od: Klementyna


Klementyn – imię męskie pochodzące od imienia Klemens. Patronem tego imienia jest św. Klementyn, wspominany razem ze świętymi św. Filomenem i Teodotem.

Klementyn imieniny obchodzi 14 listopada.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Klementyna

imię żeńskie


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.;

forma rzeczownika.

 (2.1) D. i B. lp. od: Klementyn


Klementyna – żeński odpowiednik łacińskiego imienia Klementyn.

Imię spotykane niezbyt często w XVIII wieku pod wpływem literatury, natomiast pokrewne imię Klemencyja znane było w 1265. W XXI wieku imię Klementyna pozostaje rzadkie. W styczniu 2024 r. w rejestrze PESEL, wśród publicznie dostępnych danych dotyczących osób żyjących, wykazano 1712 kobiet o imieniu Klementyna nadanym jako imię pierwsze.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Klementyniny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Klementyny lub z nią związany


Źródła:

SJP.pl

Klementynka

odmiana mandarynki


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ogrod. tropikalne drzewo owocowe, krzyżówka mandarynki z pomarańczą gorzką

 (1.2) spoż. kulin. owoc klementynki (1.1)


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Klementynów

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Klementyński

przymiotnik relacyjny

 (1.1) odnoszący się do pontyfikatu papieża o imieniu Klemens, związany z pontyfikatem papieża Klemensa


Źródła:

Wiktionary

Klemować

uciskać (np. pępowinę, tętnicę) lub łączyć (np. brzegi rany) za pomocą klemu


Źródła:

SJP.pl

Klenbuterol

organiczny związek chemiczny stosowany w medycynie oraz jako środek dopingujący; clenbuterol


Kl


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Klenczon

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Klenica

Klenica ( "Kleinitz") – wieś sołecka w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie zielonogórskim, w gminie Bojadła.


Źródła:

Wikipedia

Kleniec

dawniej: deseczka (zwykle dębowa lub osinowa) używana do krycia dachów


Źródła:

SJP.pl

Kleniowy

→ kleń


Patrz:kleń

Źródła:

SJP.pl

Kleofas

imię męskie


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.;


Kleofas – imię męskie pochodzenia greckiego. Powstało ono przez skrócenie Κλεοπατρος (Kleopatros), które stanowi złożenie członów κλεος ("kleos") „chwała, sława” i πατρος ("patros") „ojca, ojcowska” (zob. też Kleopatra).

W chrześcijaństwie patronem tego imienia jest św. Kleofas ("Kleopas"), uczeń Jezusa Chrystusa, który jako jeden z pierwszych po Marii Magdalenie widział Go po zmartwychwstaniu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kleofasek

zdrobnienie od: Kleofas (imię męskie)


Źródła:

SJP.pl

Kleofaskowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Kleofaska lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Kleofasostwo

Kleofas z małżonką; Kleofasowie


Źródła:

SJP.pl

Kleofasowie

Kleofas z małżonką; Kleofasostwo


Źródła:

SJP.pl

Kleofasowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Kleofasa lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Kleome

rodzaj roślin zielnych z rzędu kapustowców


Kleome ("Cleome" L.) – rodzaj roślin zielnych lub drewniejących bylin z rodziny "Cleomaceae". W przeszłości i w niektórych współczesnych ujęciach do rodzaju tego zaliczanych było od około 75, przez ponad 120 do ponad 200 gatunków. W rewizji taksonomicznej w 2007 zaproponowano pozostawienie w nim tylko około 20 gatunków, pozostałe przenosząc do rodzajów "Arivela", "Cleoserrata", "Gynandropsis" i "Tarenaya". W bazie taksonomicznej "Plants of the World Online" rodzaj jest szeroko ujmowany.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kleopatra

imię żeńskie


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) mitgr. królowa Tracji; córka Boreasza i Orejtyi oraz żona Fineusa;

 (1.2) mitgr. córka Idasa i Marpessy oraz żona Meleagra;

 (1.3) imię|polski|ż.;

 (1.4) astr. planetoida o numerze katalogowym 216, z pasa głównego planetoid, odkryta w 1880 r.;


Kl


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kleopatrzyny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Kleopatry lub z nią związany


Źródła:

SJP.pl

Kleosin

Kleosin – osada w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie białostockim, w gminie Juchnowiec Kościelny. Leży przy granicy z Białymstokiem, tuż przy linii kolejowej Białystok–Czeremcha. W miejscowości znajduje się Wydział Inżynierii Zarządzania Politechniki Białostockiej.


Źródła:

Wikipedia

Klep

przyrząd do zapędzania ryb w sieci


Źródła:

SJP.pl

Klepacki

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Klepacz

1. dawniej: fałszywa, podrabiana przez fałszerzy moneta;
2. młot używany w fabrykach wyrobów metalowych


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) daw. podrabiana moneta

 (1.2) met. młot używany w fabryce wyrobów metalowych

 (1.3) rzad. lub dial. przyrząd do klepania lnu lub konopii


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Klepaczka

przyrząd do klepania lnu lub konopi


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) przyrząd do klepania


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Klepadło

małe kowadło, na którym opiera się przedmiot z blachy przy klepaniu młotkiem


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) rodzaj małego kowadla, na którym opiera się przedmiot z blachy przy klepaniu młotkiem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klepak

1. młot do klepania blachy;
2. potocznie: drobna moneta;
3. potocznie: człowiek gadatliwy;
4. maszyna do wstępnego oczyszczania surowca włókienniczego o dużym zanieczyszczeniu; kleparka


Źródła:

SJP.pl

Klepalność

zdolność metalu do zmiany kształtu pod wpływem kucia; kowalność, kujność


Źródła:

SJP.pl

Klepalny

o metalach: dający się łatwo kuć; kujny, kowalny


Źródła:

SJP.pl

Klepanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|klepać.


Źródła:

Wiktionary

Klepaniec

dawniej: podrabiana przez fałszerzy moneta; klepacz


Źródła:

SJP.pl

Kleparka

maszyna do wstępnego oczyszczania surowca włókienniczego o dużym zanieczyszczeniu; klepak


Kleparka – wzniesienie pomiędzy miejscowościami Kamień, Rusocice i Przeginia Duchowna w województwie małopolskim, powiecie krakowskim, gminie Czernichów, w granicach wsi Kamień i Rusocice. Kleparka znajduje się w paśmie wzniesień pomiędzy wzniesieniami Kizarka (311 m) i Galasówki (264 m), pod względem geograficznym na Garbie Tenczyńskim (część Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej) w obrębie Rudniańskiego Parku Krajobrazowego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kleparnia

średniowieczna huta lub kuźnia, w której wyrabiano sztaby żelazne za pomocą kucia młotem; cajniarnia


Źródła:

SJP.pl

Kleparski

przymiotnik od: Kleparz


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Kleparzem, dotyczący Kleparza


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kleparz

rzemieślnik zajmujący się klepaniem przedmiotów z blachy


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. historyczna dzielnica Krakowa, dawne miasto królewskie;

 (1.2) pot. każde z dwóch stałych targowisk w dzielnicy Kleparz (1.1)


Kleparz – obszar Krakowa wchodzący w skład Dzielnicy I Stare Miasto, położony na północ od Starego Miasta. Od 1366 do końca XVIII w. samodzielne miasto. Był miastem królewskim Korony Królestwa Polskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kleparzanin

mieszkaniec Kleparza


Źródła:

SJP.pl

Kleparzanka

mieszkanka Kleparza


Źródła:

SJP.pl

Klepać

1. uderzać niezbyt silnie dłonią;
2. rozpłaszczać za pomocą młota, przede wszystkim metal; kuć;
3. mówić coś bez przemyślenia, bez zrozumienia; pleść, paplać


czasownik przechodni niedokonany (dk. klepnąć)

 (1.1) uderzać lekko dłonią

czasownik przechodni niedokonany (dk. wyklepać)

 (2.1) bijąc młotem, rozpłaszczać metal

 (2.2) mówić bez namysłu; bezmyślnie wypowiadać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klepczarek

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Klepczyński

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Klepiec

gatunek słodkowodnej ryby z rodziny karpiowatych; sapa


Źródła:

SJP.pl

Klepisko

1. rodzaj podłogi w dawnych budynkach mieszkalnych albo w stodole;
2. równa, ubita gładko płaszczyzna z ziemi lub gliny, przeznaczona np. do tańca;
3. część aparatu młócącego młocarni lub kombajnu zbożowego


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) rodzaj powierzchni wykonanej z ubitej, wyschniętej gliny, zazwyczaj spełniało rolę podłogi w chatach lub stodołach;

 (1.2) miejsce młócenia zboża


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Klepiskowy

przymiotnik od: klepisko


Źródła:

SJP.pl

Klepka

deszczułka z twardego drewna do układania posadzek, do wyrobów bednarskich lub na poszycie pokładu łodzi


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rodzaj niedużej deski z trwałego drewna, która po odpowiedniej obróbce jest używana w robocie bednarskiej lub do wykładania podłóg

 (1.2) gw-pl|Pomorze. miara masła


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klepkarz

osoba wyrabiająca klepki do beczek


Źródła:

SJP.pl

Klepkowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|klepkować.


Źródła:

Wiktionary

Klepkowy

przymiotnik od: klepka


przymiotnik

 (1.1) wykonany z klepek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klepnięcie

uderzyć lekko dłonią


Źródła:

SJP.pl

Klepnąć

uderzyć lekko dłonią


Źródła:

SJP.pl

Klepsydra

1. przyrząd służący do odmierzania czasu na podstawie ilości przepływającej cieczy (wody, rtęci) lub przemieszczającego się materiału sypkiego (piasku);
2. afisz zawiadamiający o czyjejś śmierci i pogrzebie


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) przyrząd do odmierzania czasu, składający się z dwóch połączonych ze sobą identycznych, szklanych naczyń, w którym woda lub piasek przechodzą przez wąski kanalik łączący;

 (1.2) niewielki plakat informujący o czyjejś śmierci oraz terminie i miejscu pogrzebu


Klepsydra (gr. "κλεψύδρα" od "κλέπτω, κλέπτειν" „kraść, uchodzić ukradkiem, wymykać się” i "ὕδωρ" „woda”) – zegar wodny, w późniejszych czasach także piaskowy, składający się z dwóch, zazwyczaj szklanych baniek, z których jedna znajduje się nad drugą, połączonych rurką przepuszczającą określoną ilość wody lub piasku w określonym czasie. Znane są klepsydry odmierzające od kilkudziesięciu sekund do doby.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Klepsydrowaty

przypominający kształtem klepsydrę


Źródła:

SJP.pl

Klepsydrowy

przymiotnik od: klepsydra


Źródła:

SJP.pl

Kleptokracja

forma władzy ze skorumpowanymi władcami niedbającymi o dobro państwa


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) polit. rządy złodziei, osób skorumpowanych;


Kleptokracja (gr. κλέπτης "kléptēs" – złodziej, κράτος "krátos" – władza) – dosłownie „władza złodziei”, forma sprawowania władzy, w której rządząca elita wykorzystuje aparat państwowy do systematycznego zawłaszczania środków publicznych i bogactw naturalnych dla prywatnych korzyści. Pojęcie to nie określa odrębnego ustroju konstytucyjnego, lecz sposób funkcjonowania władzy oparty na korupcji na wielką skalę i niemal całkowitej bezkarności rządzących.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kleptokrata

skorumpowany władca niedbający o dobro państwa


Źródła:

SJP.pl

Kleptokratka

skorumpowana urzędniczka niedbająca o dobro państwa


Źródła:

SJP.pl

Kleptokratyczny

→ kleptokracja


Patrz:kleptokracja

Źródła:

SJP.pl

Kleptoman

osoba przejawiająca chorobliwą skłonność do drobnych kradzieży


Źródła:

SJP.pl

Kleptomania

chorobliwa potrzeba dokonywania drobnych kradzieży


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. psych. zaburzenie psychiczne, objawiające się jako trudna lub niemożliwa do powstrzymania potrzeba kradzieży, zwykle nie motywowana zyskiem, ani chęcią posiadania;


Kleptomania (gr. "κλεπτειν" / "kleptein" → kraść, zabierać) – zaburzenie psychiczne, objawiające się jako trudna lub niemożliwa do powstrzymywania potrzeba kradzieży. Kradzieże nie są dokonywane z potrzeby posiadania określonego przedmiotu bądź chęci zysku; po jej dokonaniu przedmioty mogą zostać wyrzucone bądź oddane komuś innemu albo zbierane.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kleptomanka

kobieta przejawiająca chorobliwą skłonność do drobnych kradzieży


Źródła:

SJP.pl

Kleptomański

→ kleptoman


przymiotnik relacyjny

 (1.1) med. psych. związany z kleptomanią lub kleptomanami; mający cechy kleptomana


Patrz:kleptoman

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kleptopasożytnictwo

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) wykradanie innym zwierzętom wyników polowań lub pracy


Kleptopasożytnictwo (ang. "kleptoparasitism, cleptoparasitism") – forma zachowania niektórych gatunków zwierząt polegająca na wykradaniu lub wykorzystywaniu pożywienia zdobytego lub spreparowanego przez inne osobniki tego samego albo obcego gatunku.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Klepulec

klocek z twardego drewna o gładkiej powierzchni dolnej, służący do sklepywania powierzchni formy typograficznej


Źródła:

SJP.pl

Kler

ogół duchownych w danym Kościele lub kraju; duchowieństwo


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) ogół duchowieństwa danego wyznania lub kraju


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Klerk

clerk;
1. intelektualista, osoba uczona nie angażująca się w sprawy społeczne ani państwowe;
2. w średniowieczu: wędrowny student lub uczony;
3. dawniej: urzędnik


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) rzad. książk. osoba wykształcona trzymająca się z dala od życia politycznego

 (1.2) książk. średniowieczny student lub magister wędrujący z jednej Alma Mater do drugiej

 (1.3) daw. urzędnik


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klerkizm

postawa intelektualistów wyznających zasadę nieangażowania się w bieżące życie polityczne


Klerkizm – światopogląd, według którego intelektualista powinien dystansować się wobec spraw polityki i nie uczestniczyć w sporach politycznych. Ma on za zadanie poświęcać się sprawom związanym ze sztuką lub nauką i unikać angażowania się w procesy mające na celu zmianę zastanego świata. W związku z tym przez niektórych postawa taka może być wiązana z eskapizmem.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Klerkowski

→ klerk


Patrz:klerk

Źródła:

SJP.pl

Klermoncki

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Clermontem, dotyczący Clermontu (współcz. Clermont-Ferrand)


Źródła:

Wiktionary

Klerodendron

drzewo, krzew lub pnącze z rodziny werbenowatych; wolkameria; szczęślin


Klerodendron, szczęślin ("Clerodendrum" L.) – rodzaj roślin z rodziny jasnotowatych. Obejmuje 258 gatunków. Występują one w niemal całej strefie międzyzwrotnikowej, a w strefie umiarkowanej sięgają na północy po północne Chiny i Japonię. Najbardziej zróżnicowane są w strefie tropikalnej i subtropikalnej Starego Świata. Rośliny te występują w formacjach zaroślowych i leśnych. Ich kwiaty zapylane są przez owady, często przez motyle.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Klerofob

osoba odczuwająca niechęć i odrazę do duchownych chrześcijańskich


Źródła:

SJP.pl

Klerofobia

niechętny lub wrogi stosunek do kleru, duchownych


Źródła:

SJP.pl

Klerokracja

rządy, władza kleru


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) polit. system rządzenia, w którym władza należy do kleru


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kleruch

w starożytnej Grecji: osiedleniec na podbitych ziemiach, któremu przyznano działkę w zamian za zobowiązanie do służby wojskowej i innych świadczeń


Źródła:

SJP.pl

Kleruchia

1. kolonia rolniczo-wojskowa w starożytnych Atenach
2. w państwach hellenistycznych: nadział ziemi nadawany z obowiązkiem służby wojskowej


Kleruchia — kolonia obywateli ateńskich na ziemiach buntującego się polis Związku Morskiego. Najstarszą kleruchią mogła być placówka na Salaminie, zdobytej w VI wieku p.n.e. od Megary. Ateńskich osadników dobierano spośród najuboższych mieszkańców. Otrzymywali oni przydzielane przez losowanie działki (kleros). Osiedleńcy nazywani byli kleruchami, zwykle otrzymywali najlepsze ziemie, stanowili też lokalny garnizon ateński. W V i IV wieku p.n.e. jeden z elementów ateńskiego imperializmu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Klerycki

związany z klerykiem


przymiotnik

 (1.1) odnoszący się do kleru, mający związek z klerem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kleryczka

w świecie fantasy: przyszła kapłanka


Źródła:

SJP.pl

Kleryk

uczeń seminarium duchownego


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) rel. student seminarium duchownego;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Klerykalistka

→ klerykalista


Patrz:klerykalista

Źródła:

SJP.pl

Klerykalizacja

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zjawisko stopniowego podporządkowania klerowi i Kościołowi wszelkich dziedzin życia w państwie


Źródła:

Wiktionary

Klerykalizm

dążenie do zwiększenia wpływu duchowieństwa i Kościoła na politykę państwa i zachowanie społeczne


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) tendencja do podporządkowania klerowi i Kościołowi wszelkich dziedzin życia w państwie;


Klerykalizm (fr. "cléricalisme") – stanowisko ideologiczne opowiadające się za dominacją idei religijnych oraz wpływem instytucjonalnego kleru na życie społeczne, polityczne oraz kulturalne aż do całkowitego podporządkowania go duchowieństwu i Kościołowi. Ze słownika francuskiego określenie klerykalizm przeniknęło do terminologii stosowanej w innych krajach.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Klerykalizować

1. dążyć do zwiększenia wpływów duchowieństwa i Kościoła politykę państwa i zachowanie społeczne;
2. klerykalizować się - ulegać takim dążeniom


Źródła:

SJP.pl

Klerykalność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest klerykalne; cecha tych, którzy są klerykalni


Źródła:

Wiktionary

Klerykalny

dotyczący kleru, związany z duchowieństwem


przymiotnik

 (1.1) związany z klerykalizmem, charakterystyczny dla klerykalizmu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klerykat

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) rel. pot. seminarium duchowne

 (1.2) rel. pot. część klasztoru, w której mieszkają alumni

 (1.3) rel. pot. okres studiów seminaryjnych


Źródła:

Wiktionary

Klerykał

zwolennik klerykalizmu


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) zwolennik klerykalizmu, zwolennik podporządkowania życia społecznego, polityki oraz kultury duchowieństwu i Kościołowi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klerykałka

→ klerykał


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zwolenniczka klerykalizmu, zwolenniczka podporządkowania życia społecznego, polityki oraz kultury duchowieństwu i Kościołowi


Patrz:klerykał

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klerykowski

dotyczący kleryka (np. klerykowskie życie)


Źródła:

SJP.pl

Kleszcz

pajęczak żywiący się krwią zwierząt i ludzi


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) zool. pasożytniczy pajęczak żywiący się krwią;

forma czasownika.

 (2.1) 2. os. lp. rozk. od: kleszczyć


Kleszcz – dawna osada młynarska, od 1953 w granicach miasta Piotrków Trybunalski. Leży we wschodniej części miasta, wzdłuż ulicy Kleszcz, po południowej stronie jeziora Bugaj.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kleszczak

egzotyczny duży ptak z rodziny bocianowatych; kleszczak azjatycki lub kleszczak afrykański


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) ornit. duży ptak brodzący z rodzaju nazwa systematyczna|Anastomus|Bonnaterre|ref=tak.;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kleszczaki

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) ornit. nazwa systematyczna|Anastomus|ref=tak., rodzaj ptaków z rodziny bocianowatych;

forma rzeczownika.

 (2.1) M., B. i W. od: kleszczak


Źródła:

Wiktionary

Kleszczanka

gatunek skorka


Kleszczanka ("Labia minor") – gatunek skorka z rodziny kleszczankowatych. Jest małym owadem, długości 4–6,5 mm. Barwa żółtobrunatna, głowa ciemniejsza. Ciało pokryte włoskami. Przydatki odwłokowe (szczypce) samców długie (1,3–2,5 mm), przy podstawie lekko się poszerzają, wygięte, podczas gdy u samic prawie proste, krótsze (0,8–1,5 mm). Gatunek kosmopolityczny, preferuje wilgotne biotopy. Występuje w całej Polsce, lokalnie i jest rzadko spotykany. Żywi się martwą materią organiczną (saprofag).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kleszczasty

podobny do kleszczy, przypominający kleszcze


Źródła:

SJP.pl

Kleszcze

1. narzędzie do chwytania przedmiotów; cęgi
2. zakończenie odnóży raka, kraba


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) techn. narzędzie z uchwytami służące do chwytania przedmiotów

 (1.2) med. zob. kleszcze porodowe.

 (1.3) przen. coś wywierającego nacisk, presję

 (1.4) przen. coś utrudniającego wydostanie się

 (1.5) bud. w konstrukcji dachu: element poziomy usztywniający poprzecznie więźbę, występujący w formie zdwojonej;

 (1.6) zool. przypominające kleszcze (1.1) zakończenie odnóży u niektórych stawonogów

forma rzeczownika.

 (2.1) M., B. i W. lm. od: kleszcz


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kleszczelanin

mieszkaniec Kleszczel (miasta w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Kleszczelanka

mieszkanka Kleszczel (miasta w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Kleszczele

miasto w Polsce


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Polsce;


Kleszczele – miasto w Polsce w województwie podlaskim, w powiecie hajnowskim, nad rzeką Nurzec, położone przy granicy z Białorusią. Siedziba gminy miejsko-wiejskiej Kleszczele. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do województwa białostockiego.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kleszczelowski

→ Kleszczele; kleszczelski


Źródła:

SJP.pl

Kleszczelski

→ Kleszczele; kleszczelowski


Źródła:

SJP.pl

Kleszczewko

Kleszczewko (niem. "Kleschkau") – wieś w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie gdańskim, w gminie Pszczółki. Ma status sołectwa.


Źródła:

Wikipedia

Kleszczewo

nazwa wielu miejscowości w Polsce


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kleszczewski

przymiotnik od: Kleszczewo


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kleszczka

szydło rybackie


Źródła:

SJP.pl

Kleszczojad

ptak z rodziny kukułkowatych, żyjący w Ameryce Południowej i Środkowej


Źródła:

SJP.pl

Kleszczojady

ptak z rodziny kukułkowatych, żyjący w Ameryce Południowej i Środkowej


Kleszczojady (Crotophaginae) – podrodzina ptaków z rodziny kukułkowatych (Cuculidae).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kleszczotek

jadowity stawonóg z gromady pajęczaków, podobny do skorpiona; zaleszczotek


Źródła:

SJP.pl

Kleszczowice

Kleszczowice – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie wołowskim, w gminie Wińsko.


Źródła:

Wikipedia

Kleszczowina

1. część materiału, którą się chwyta kleszczami podczas kucia;
2. roślina z rodziny wilczomleczowatych; rącznik


Źródła:

SJP.pl

Kleszczowski

przymiotnik od: Kleszczowa, Kleszczów


Źródła:

SJP.pl

Kleszczowy

→ kleszcz, → kleszcze


przymiotnik

 (1.1) związany z kleszczami


Patrz:kleszcz, → kleszcze

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kleszczołapka

przyrząd do usuwania kleszczy


Źródła:

SJP.pl

Kleszczyk

zdrobnienie od: kleszcz


Źródła:

SJP.pl

Kleszczyki

zdrobnienie od: kleszcze


Źródła:

SJP.pl

Kleszczyniec

Kleszczyniec (kaszub. Kleszczińc) – wieś kaszubska w Polsce, położona w województwie pomorskim, w powiecie bytowskim, w gminie Czarna Dąbrówka. Leży przy drodze wojewódzkiej nr.

W skład sołectwa "Kleszczyniec" wchodzi także osada Połupino.

Wieś słynie z galerii sztuki Hops z wystawą prac Jerzego Haponiuka oraz częścią etnograficzną.


Źródła:

Wikipedia

Kleszczyny

drewniane części chomąta


Kleszczyny – dzielnica we wschodniej części miasta Suchedniowa w woj. świętokrzyskim, w powiecie skarżyskim. Rozpościera się wzdłuż ulicy Langiewicza w kierunku na Mostki. Do końca 1955 roku samodzielna wieś.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kleszczyński

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kleszczów

1. narzędzie do chwytania przedmiotów; cęgi
2. zakończenie odnóży raka, kraba


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kleszczówka

wieś w Polsce


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kleszewo

Kl


Źródła:

Wikipedia

Klesztów

Klesztów – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie chełmskim, w gminie Żmudź. Leży w odległości 20 km od Chełma.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa chełmskiego.

Wieś stanowi sołectwo gminy Żmudź. Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 wieś liczyła 269 mieszkańców i była czwartą co do liczby ludności miejscowością gminy.


Źródła:

Wikipedia

Kleszy

przymiotnik od: klecha


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z klechą, dotyczący klechy

przymiotnik dzierżawczy

 (2.1) należący do klechy, będący jego własnością


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klet

imię męskie


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.;

 (1.2) zdrobn. Anaklet (hipokorystyk)


Klet – imię męskie o niejasnej etymologii. Może być ono użytym jako nazwa własna greckim przymiotnikiem "kl-tós" oznaczającym: "wybrany", "wezwany", jak również może być aluzją do greckiego ewangelicznego cytatu: ""polloi eisi kl-toi, olígoi d- eklektoi" -" "wielu wezwanych, mało wybranych".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kleta

imię męskie


Źródła:

SJP.pl

Kleterek

rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) but do wspinaczki


Źródła:

Wiktionary

Kleterki

obuwie do wspinaczki wysokogórskiej


Źródła:

SJP.pl

Kletka

1. dawniej: kram;
2. dawniej: klitka (ciasne, nieduże pomieszczenie);
3. dawne zdrobnienie od: kleta (nędzny dom, budynek)


Źródła:

SJP.pl

Kletno

Zobacz też: Kletno na Białorusi.

Kletno (dawniej Klessengrund) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie kłodzkim, w gminie Stronie Śląskie.


Źródła:

Wikipedia

Kletuśnica

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) reg. pozn. plotkarka


Źródła:

Wiktionary

Klewianka

wieś w Polsce


Klewianka – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie monieckim, w gminie Goniądz.

W latach 1954–1971 wieś należała i była siedzibą władz gromady Klewianka, po przeniesieniu siedziby i zmianie nazwy gromady w gromadzie Goniądz. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa łomżyńskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Klewinowo

Klewinowo – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie białostockim, w gminie Juchnowiec Kościelny.

Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku wieś zamieszkiwało 399 osób, wśród których 384 było wyznania rzymskokatolickiego, 13 prawosławnego a 2 mojżeszowego. Jednocześnie 398 mieszkańców zadeklarowało polską przynależność narodową a 9 białoruską. We wsi było 56 budynków mieszkalnych.


Źródła:

Wikipedia

Klewki

wieś w województwie warmińsko-mazurskim


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Klewków

Klewków – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie łowickim, w gminie Łowicz.

Wieś duchowna położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie gąbińskim ziemi gostynińskiej województwa rawskiego. Była wsią klucza łowickiego arcybiskupów gnieźnieńskich. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa skierniewickiego.


Źródła:

Wikipedia

Klewno

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Klezmer

1. żydowski muzyk, którego gra nawiązuje do tradycyjnej muzyki żydowskiej;
2. pogardliwie: muzyk grający w lokalach rozrywkowych lub na weselach, którego głównym celem jest zarobek, a nie twórczość artystyczna


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) muz. lud. żydowski muzykant;

 (1.2) pogard. muzyk grywający na imprezach towarzyskich lub w lokalach


Klezmer ( ‏כלי‎ „narzędzie, instrument”; ‏זמר‎ „piosenkarz”) – tradycyjny muzykant żydowski weselno-karczmiany lub grający na innych przyjęciach (np. na bar micwie). W polszczyźnie słowo to nabrało bardziej negatywnych konotacji: kiepski muzyk grający bez miłości do muzyki, a tylko dla pieniędzy, tzw. grający „do kotleta”. W swoim pierwotnym znaczeniu termin „klezmer” oznaczał muzyka o specyficznych, niemniej wysokich umiejętnościach.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Klezmerka

dawniej: muzykantka grająca w lokalach rozrywkowych, na weselach itp.


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pogard. kobieta pracująca jako muzyk na imprezach towarzyskich lub w lokalach

 (1.2) pot. praca klezmera


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klezmerski

1. dotyczący klezmera;
2. muzyka klezmerska - odmiana instrumentalno-wokalnej muzyki żydowskiej


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z klezmerem, dotyczący klezmera

przymiotnik dzierżawczy

 (2.1) należący do klezmera, będący jego własnością lub dziełem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klezmersko

przysłówek sposobu

 (1.1) na sposób klezmerski, po klezmersku


Źródła:

Wiktionary

Kleć

dawniej:
1. małe, ciasne pomieszczenie; klitka;
2. licha budowla; lepianka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rzad. niewielkie i ciasne pomieszczenie

 (1.2) daw. lichy, marny budynek


Kleć – kolonia w Polsce, w województwie śląskim, w powiecie kłobuckim, w gminie Opatów.

Do 31 grudnia 2025 miejscowość była częścią wsi Zwierzyniec Drugi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kleń

ryba z rodziny karpiowatych


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) icht. nazwa systematyczna|Squalius cephalus|ref=tak|L.., gatunek średniej wielkości ryby słodkowodnej z rodziny karpiowatych;

 (1.2) icht. nazwa systematyczna|Squalius|ref=tak|Bonaparte., rodzaj ryby słodkowodnej z rodziny karpiowatych


Kleń ("Squalius cephalus") – gatunek słodkowodnej ryby karpiokształtnej z rodziny karpiowatych (Cyprinidae).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kleśnica

gatunek rośliny z rodziny obrazkowatych rosnąca na podmokłych terenach Polinezji, na Wyspach Hawajskich, w Afryce i Amerykach; taro, kolokazja


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. bot. nazwa systematyczna|Colocasia esculenta|ref=tak., kolokazja jadalna


Kleśnica (niem. "Klessen Bach" – potok, lewy dopływ Morawki o długości 8,89 km.

Potok bierze swój początek na stoku Śnieżnika, drążąc wąską, głęboką dolinkę zwaną "Gęsią Gardzielą". Przepływa przez wsie Kletno i Stara Morawa oraz przez rezerwat przyrody Jaskinia Niedźwiedzia chroniący unikatową jaskinię oraz zjawiska krasowe.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kleśniec

rodzaj roślin zielnych z rodziny obrazkowatych


Kleśniec ("Arisarum" Mill.) – rodzaj roślin zielnych należący do rodziny obrazkowatych, liczący 3 gatunki pochodzące z obszaru Makaronezji i rejonu śródziemnomorskiego do zachodniej Transkaukazji.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kleśno

Kleśno ( Hinter See) – jezioro w Bruździe Zbąszyńskiej, w gminie Bledzew.


Źródła:

Wikipedia

Kliber

rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) gw-pl|Poznań. nos


Źródła:

Wiktionary

Klich

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Klicki

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kliczka

zdrobnienie od: klika


Źródła:

SJP.pl

Kliczków

Kliczków (niem. "Klitschdorf") – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie bolesławieckim, w gminie Osiecznica.


Źródła:

Wikipedia

Kliencki

odnoszący się do klienta, właściwy klientom


Źródła:

SJP.pl

Klient

1. kupujący, interesant, petent;
2. potocznie: bliżej nieokreślony mężczyzna;
3. obywatel starożytnego Rzymu, będący pod opieką prawną patrycjusza;
4. tajemniczy klient - osoba anonimowo badająca jakość obsługi klienta w punkcie handlowym


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) hand. osoba kupująca w sklepie, interesant załatwiający sprawy w urzędzie lub placówkaacówce usługowej, dowolny usługobiorca

 (1.2) daw. hist. ubogi człowiek uzależniony od swojego patrona

 (1.3) pot. bliżej nieokreślony mężczyzna

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) inform. oprogramowanie korzystające z usług dostarczanych przez serwer


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Klientela

ogół klientów


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ogół klientów jakiejś instytucji, jakiegoś sklepu, punktu usługowego itp.


Kl


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Klientelistyczny

→ klientelizm; klientystyczny


Źródła:

SJP.pl

Klientelizm

klientyzm:
1. popieranie i protegowanie przez osoby wpływowe tych, którzy świadczą na ich rzecz usługi;
2. w starożytnym Rzymie: system zależności klienta od patrona


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) nieformalny układ zależności polegający na popieraniu i chronieniu przez osoby wpływowe tych, które świadczą usługi na ich rzecz;


Kl


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Klientka

→ klient


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ekon. hand. kobieta kupująca, nabywająca towary lub usługi


Patrz:klient

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klientocentryczność

stawianie potrzeb klienta w centrum działań firmy


Źródła:

SJP.pl

Klientowski

→ klient


Patrz:klient

Źródła:

SJP.pl

Klientoza

potocznie: poczucie wyższości nad sprzedawcą lub usługodawcą, objawiające się pogardą, manipulacją i przesadnymi roszczeniami


Źródła:

SJP.pl

Klientystyczny

→ klientyzm; klientelistyczny


Źródła:

SJP.pl

Klientyzm

klientelizm:
1. popieranie i protegowanie przez osoby wpływowe tych, którzy świadczą na ich rzecz usługi;
2. w starożytnym Rzymie: system zależności klienta od patrona


Źródła:

SJP.pl

Klif

urwisty brzeg morza i jeziora; faleza


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) geogr. geol. wysoki i stromy, często pionowy, urwisty brzeg morza lub jeziora, powstały w wyniku abrazji;


Klif (faleza, urwisko brzegowe) – stroma, często pionowa ściana brzegu morskiego lub jeziornego, utworzona wskutek procesu abrazji (ścierania brzegu przez okruchy skalne poruszane przez fale) zachodzącego u jej podstawy na styku z platformą abrazyjną.

Według Księgi rekordów Guinnessa największy klif na Ziemi znajduje się na Hawajach, na północnym wybrzeżu wyspy Molokaʻi niedaleko Umilehi Point i wznosi się 1010 m nad poziomem wody.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Klifowy

przymiotnik od: klif


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z klifem, dotyczący klifu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klik

naciśnięcie klawisza myszki; kliknięcie


wykrzyknik

 (1.1) dźwięk. odgłos, jaki wydaje naciśnięty przycisk myszy komputerowej

 (1.2) gw-pl|Radomsko. wydzielina z nosa.

forma rzeczownika.

 (2.1) D. lm. od: klika


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klika

grupa osób wspierających się wzajemnie, dążąca do osiągnięcia jakichś korzyści, przynosząca szkodę innym osobom; koteria, sitwa


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) socjol. grupa ludzi powiązanych wspólnymi interesami i wspierających się wzajemnie, wbrew interesowi szerszej grupy, do której należą;

 (1.2) mat. część grafu, w której każdy wierzchołek jest połączony z każdym różnym od niego;

czasownik

 (2.1) 3 os. lp. ter. zob. klikać.


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Klikacz

kliker;
1. rodzaj małego licznika zliczającego kliknięcia przyciskiem;
2. zabawka, która po kliknięciu wydaje charakterystyczny dźwięk;
3. program komputerowy do automatyzacji kliknięć myszy;
4. gra komputerowa oparta na wskazywaniu i klikaniu myszą


Klikacz ( Кликач) – wieś w Bułgarii, w obwodzie Burgas, w gminie Karnobat. W 2023 roku liczyła 780 mieszkańców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Klikalność

1. współczynnik klikalności - stosunek pomiędzy liczbą klików a wyświetleniami reklamy internetowej, wyrażony w procentach; CTR;
2. cecha tego, co da się kliknąć


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co klikalne


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klikalny

dający się kliknąć


przymiotnik relacyjny

 (1.1) taki, który można kliknąć

przymiotnik jakościowy

 (2.1) (o internetowych treściach) taki, który pobudza zainteresowanie odbiorcy lub ma na celu je pobudzić; zachęcający odbiorcę do kliknięcia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klikanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|klikać.


Źródła:

Wiktionary

Klikać

czasownik przechodni niedokonany (dk. kliknąć)

 (1.1) inform. naciskać przycisk myszy komputerowej

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)

 (2.1) pot. inform. rozmawiać za pomocą komunikatora internetowego lub na czacie


Źródła:

Wiktionary

Klikbajt

rzadko: chwytliwa treść odnośnika na stronie internetowej, prowokująca do jego kliknięcia; clickbait


Źródła:

SJP.pl

Klikbajtowy

→ klikbajt; clickbaitowy


Źródła:

SJP.pl

Kliker

klikacz;
1. rodzaj małego licznika zliczającego kliknięcia przyciskiem;
2. zabawka, która po kliknięciu wydaje charakterystyczny dźwięk;
3. program komputerowy do automatyzacji kliknięć myszy;
4. gra komputerowa oparta na wskazywaniu i klikaniu myszą


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) prosty mechaniczny przyrząd do przywoływania psa; po naciśnięciu wydaje dźwięk – kliknięcie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klikerowy

→ kliker


Patrz:kliker

Źródła:

SJP.pl

Kliknięcie

nacisnąć jeden z przycisków myszy komputerowej


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) inform. odczasownikowy od|kliknąć.

 (1.2) inform. pojedyncze naciśnięcie i zwolnienie przycisku myszy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kliknąć

nacisnąć jeden z przycisków myszy komputerowej


czasownik przechodni dokonany (ndk. klikać)

 (1.1) dokonany od|klikać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klikon

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) hist. osoba, której zadaniem jest obwieszczanie głosem zarządzeń lub powtarzanie tłumowi słów panującego


Źródła:

Wiktionary

Klikowicz

osoba należąca do kliki; klikowiec


Źródła:

SJP.pl

Klikowiec

członek kliki


Źródła:

SJP.pl

Klikowy

przymiotnik od: klika


Źródła:

SJP.pl

Kliktywista

pogardliwie: osoba angażująca się w działalność społeczno-polityczną przez internet, ograniczająca się do oceniania treści publikacji w mediach społecznościowych


Źródła:

SJP.pl

Kliktywizm

pogardliwie: działalność społeczno-polityczna przez internet, ograniczająca się do oceniania treści publikacji w mediach społecznościowych


Źródła:

SJP.pl

Klikuszowa

wieś w województwie małopolskim, w powiecie nowotarskim


Klikuszowa – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie nowotarskim, w gminie Nowy Targ.

Wieś królewska "Klukoszowa", położona w drugiej połowie XVI wieku w powiecie sądeckim województwa krakowskiego, należała do tenuty nowotarskiej. W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Klikuszowa. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa nowosądeckiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Klikuszowski

przymiotnik od: Klikuszowa


Źródła:

SJP.pl

Klim

potocznie: klimatyzacja


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Klima

potocznie: klimatyzacja


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. klimatyzacja


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Klimacik

zdrobnienie od: klimat


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od: klimat


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klimakonwektor

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) urządzenie grzewczo-chłodzące


Klimakonwektor – urządzenie służące do utrzymywania zadanej temperatury w pomieszczeniu, stosowane przeważnie w biurach i budynkach użyteczności publicznej. Potoczna nazwa "fan-coil" jest bardziej popularna, choć nie zawsze prawidłowa. Angielskie słowo "fan" oznacza wentylator, w związku z tym pojęcie fan-coil odnosi się tylko do klimakonwektorów wentylatorowych.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Klimaks

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) stan względnej równowagi w środowisku / biocenozie


Klimaks – końcowe, stabilne stadium rozwojowe biocenozy (zobacz sukcesja ekologiczna). Stan końcowy rozwoju biocenozy uwarunkowany jest lokalnym klimatem.

Klimaks to końcowe, stabilne stadium rozwoju roślinności i gleby, osiągające równowagę produkcji, dekompozycji i liczby gatunków, zdolne do regeneracji po zaburzeniu.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Klimaksowy

→ klimaks


Patrz:klimaks

Źródła:

SJP.pl

Klimakter

dawniej:
1. okres siedmiu lat;
2. nieszczęśliwy rok, przypadający co siedem lat;
3. przekwitanie; klimakterium


Źródła:

SJP.pl

Klimakterium

okres w życiu kobiety, w którym następuje stopniowe zanikanie czynności gruczołów płciowych i zdolności rozrodczej; przekwitanie


Źródła:

SJP.pl

Klimakteryczny

dotyczący klimakterium


Źródła:

SJP.pl

Klimakteryjny

→ klimakterium


Patrz:klimakterium

Źródła:

SJP.pl

Klimas

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Klimaszewski

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Klimat

1. związany z danym obszarem zespół zjawisk i warunków atmosferycznych
2. nastrój panujący w jakimś środowisku, grupie, epoce itp.


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) geogr. warunki pogodowe przeważające na danym obszarze przez wiele lat;

 (1.2) przen. atmosfera, stosunki między członkami grupy


Klimat (z gr. κλίμα lm. κλίματα - skłonność) – wolnozmienne cechy oddziaływań w systemie klimatycznym, obejmującym atmosferę, hydrosferę i powierzchnie lądów. Ustalany jest na podstawie wieloletnich obserwacji różnorodnych składników, najczęściej pomiarów temperatury, opadów atmosferycznych i wiatru uśrednianych w skali miesiąca lub dłuższego okresu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Klimat.

skrót od: klimatologia


Źródła:

SJP.pl

Klimatogram

wykres przedstawiający łącznie przebieg temperatury i opadów lub temperatury i wilgotności względnej powietrza w określonym czasie


Klimatogram – graficzny diagram służący do zilustrowania cech klimatu dla danego miejsca.

Klimatogram może prezentować roczny przebieg wybranych elementów klimatu, np. opadu i temperatury, albo zależność dwóch elementów od siebie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Klimatolog

specjalista w zakresie klimatologii


Źródła:

SJP.pl

Klimatologia

dział geografii fizycznej, nauka zajmująca się badaniem klimatu


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) meteorol. nauka zajmująca się badaniem klimatu


Klimatologia – dział geografii fizycznej, nauka o klimacie.

Zajmuje się następującymi zagadnieniami:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Klimatologiczny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z klimatologią, dotyczący klimatologii


Źródła:

Wiktionary

Klimatolożka

→ klimatolog


Patrz:klimatolog

Źródła:

SJP.pl

Klimator

urządzenie do chłodzenia powietrza wodą


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) urządzenie do schładzania powietrza za pomocą parowania wody


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klimatoterapeutyczny

→ klimatoterapia


Patrz:klimatoterapia

Źródła:

SJP.pl

Klimatoterapia

Klimatoterapia, leczenie klimatyczne (od gr. "klíma" = strefa + "therapeíã" = pielęgnowanie) – dziedzina fizykoterapii wyzyskująca korzystne warunki klimatyczne określonych miejscowości w poszczególnych porach roku dla celów leczniczych. Leczenie to polega na pobudzaniu i przestrajaniu czynności fizjologicznych ustroju bodźcami klimatycznymi, wywierając korzystny wpływ w terapii pewnych chorób, a także zapobiegawczo, utrwalając wyniki leczenia klinicznego.


Źródła:

Wikipedia

Klimatotwórczy

mający wpływ na klimat


Źródła:

SJP.pl

Klimatowo

→ klimatowy


Patrz:klimatowy

Źródła:

SJP.pl

Klimaty

nastrój panujący w jakimś środowisku, grupie, epoce itp.; klimat, atmosfera


Źródła:

SJP.pl

Klimatycznie

przysłówek

 (1.1) miło, przytulnie


Źródła:

Wiktionary

Klimatyczność

cecha czegoś tworzącego charakterystyczny nastrój lub atmosferę


Źródła:

SJP.pl

Klimatyczny

1. związany z klimatem, zespołem zjawisk i warunków atmosferycznych na jakimś terenie;
2. posiadający szczególny nastrój, mający swój specyficzny urok


przymiotnik

 (1.1) związany z klimatem

 (1.2) przen. o dobrym nastroju, atmosferze


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klimatysta

zwolennik ideologii, według której nadciąga wielka katastrofa klimatyczna, wywołana przez człowieka, a jedynym ratunkiem jest zmniejszenie emisji dwutlenku węgla


Źródła:

SJP.pl

Klimatystka

→ klimatysta


Patrz:klimatysta

Źródła:

SJP.pl

Klimatyzacja

1. utrzymywanie określonej temperatury powietrza, wilgotności itp. w pomieszczeniu
2. urządzenie służące do tego celu


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) automatyczny system utrzymywania stałej temperatury i innych warunków klimatycznych w zamkniętym pomieszczeniu;

 (1.2) techn. ogół urządzeń służących do klimatyzowania


Klimatyzacja – proces przetwarzania powietrza w pomieszczeniu, mający na celu utrzymywanie zadanych warunków klimatycznych, czyli odpowiedniego zakresu temperatur i wilgotności powietrza, zapewniających dogodne warunki do pracy i funkcjonowania człowieka (warunki komfortu) lub optymalne warunki dla określonego procesu przemysłowego (np. w przemyśle elektronicznym).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Klimatyzacyjny

→ klimatyzacja


przymiotnik

 (1.1) związany z klimatyzacją, dotyczący klimatyzacji


Patrz:klimatyzacja

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klimatyzator

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) techn. urządzenie służące do klimatyzowania pomieszczeń;


Kl


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Klimatyzm

ideologia, według której nadciąga wielka katastrofa klimatyczna, wywołana przez człowieka, a jedynym ratunkiem jest zmniejszenie emisji dwutlenku węgla


Źródła:

SJP.pl

Klimatyzowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) utrzymywanie stałej temperatury i innych warunków klimatycznych w zamkniętym pomieszczeniu


Źródła:

Wiktionary

Klimatyzowany

taki, w którym działają urządzenia klimatyzacyjne


forma czasownika.

 (1.1) imiesłów przymiotnikowy bierny od klimatyzować

przymiotnik

 (2.1) z możliwością regulacji stanu powietrza i wysokości temperatury


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klimatyzować

czasownik przechodni niedokonany (dk. sklimatyzować)

 (1.1) utrzymywać pożądaną wilgotność i temperaturę powietrza w przestrzeni zamkniętej

 (1.2) pot. wyposażać w klimatyzatory

 (1.3) przystosowywać do nowych warunków środowiskowych, np. rośliny

czasownik zwrotny niedokonany klimatyzować się (dk. brak)

 (2.1) przystosowywać się do nowych warunków

 (2.2) stawać się chłodniejszym dzięki włączonej klimatyzacji


Źródła:

Wiktionary

Klimazon

środowiskowo: fryzjerskie urządzenie przyspieszające zabiegi chemiczne i pielęgnacyjne na włosach; infrazon


Źródła:

SJP.pl

Klimczak

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Klimczewski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Klimczok

Klimczok (1117 m n.p.m.) – szczyt w Paśmie Klimczoka i Szyndzielni w Beskidzie Śląskim. Przebiega przezeń granica administracyjna między Bielskiem-Białą i Szczyrkiem. Przez szczyt biegnie też historyczna granica pomiędzy Śląskiem i Małopolską.


Źródła:

Wikipedia

Klimczuk

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Klimczyce

Kl


Źródła:

Wikipedia

Klimczyk

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Klimecki

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Klimek

1. nazwisko;
2. zdrobnienie od: Klemens, Klementyn (imiona męskie)


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Klimenia

wymarły głowonóg morski z rodziny amonitów; klymenia


Źródła:

SJP.pl

Klimeniowy

przymiotnik od: klimenia


Źródła:

SJP.pl

Klimiuk

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Klimkiewicz

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Klimkowski

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Klimkówka

wieś w Polsce


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Klimogram

wykres łączący temperaturę i wilgotność (ilość opadów) na danym terenie w określonym czasie


Źródła:

SJP.pl

Klimontowianin

mieszkaniec Klimontowa (miasta lub wsi w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Klimontowianka

mieszkanka Klimontowa (miasta lub wsi w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Klimontowice

dawniej: Klementowice


Źródła:

SJP.pl

Klimontowski

przymiotnik od: Klimontów, wieś gminna w województwie świętokrzyskim lub dzielnica Sosnowca


Źródła:

SJP.pl

Klimontów

1. miasto w Polsce;
2. nazwa kilku wsi w Polsce;
3. dzielnica Sosnowca


Zobacz też: Klimontów w innych znaczeniach tej nazwy.

Klimontów – miasto w Polsce położone w województwie świętokrzyskim, w powiecie sandomierskim, na Wyżynie Sandomierskiej. Siedziba gminy Klimontów. Miasto jest członkiem Unii Miasteczek Polskich.

W latach 1975–1998 miejscowość należała do województwa tarnobrzeskiego. Przez miasto przebiega droga krajowa nr 9 z Radomia do Rzeszowa, a także droga wojewódzka nr 758. Miasto znajduje się też na Małopolskiej Drodze św. Jakuba.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Klimowicz

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Klimowski

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Klimt

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Klimusin

Klimusin – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie świdnickim, w gminie Piaski.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa lubelskiego.

Wieś jest sołectwem w gminie Piaski. Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 wieś liczyła 133 mieszkańców.


Źródła:

Wikipedia

Klimuszko

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Klin

1. kawałek drewna lub metalu o zaostrzonym kształcie służący do rozbijania twardych materiałów,
2. coś w kształcie trójkąta ostrego,
3. szyk bojowy wojska,
4. szyk samolotów w czasie lotu


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) fiz. maszyna prosta, o kształcie trójkąta;

 (1.2) kształt tej maszyny

 (1.3) wojsk. rodzaj szyku bojowego

 (1.4) pot. kieliszek alkoholu pity jako lekarstwo na kaca

 (1.5) kraw. kawałek tkaniny w kształcie trójkąta

 (1.6) gw-pl|Górny Śląsk. fartuch


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Klincz

1. w boksie, zapasach: pozycja, w której żaden z zawodników nie może wykonać ruchu, gdyż blokują się wzajemnie;
2. sytuacja bez wyjścia z powodu wzajemnego uniemożliwiania sobie działania


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) sport. w boksie: przytrzymanie się bokserów w zwarciu mającym uniemożliwiać zadawanie ciosów

 (1.2) przen. sytuacja konfliktowa, która uniemożliwia jakikolwiek ruch ku pojednaniu


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Klinczować

w boksie: stwarzać sytuację klinczu, przytrzymywać przeciwnika w zwarciu, uniemożliwiając zadawanie ciosów


Źródła:

SJP.pl

Kline

starogreckie łoże biesiadne na wysokich nogach i o wygiętym podgłówku


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Klinek

zdrobnienie od: klin; klinik


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od: klin

 (1.2) anat. część płata potylicznego mózgu ludzkiego;

 (1.3) kulin. spoż. twaróg uformowany w kształt klinu o zaokrąglonych krawędziach i wierzchołkach


Zobacz też: Klinek (gmina).

Klinek ( cuneus) – część płata potylicznego mózgu ludzkiego. Od przodu od przedklinka oddziela go bruzda ciemieniowo-potyliczna, od dołu natomiast bruzda ostrogowa. Ma w przybliżeniu kształt trójkątny. Znajduje się na przyśrodkowej powierzchni półkul.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Klinga

ostrze broni białej typu siecznego; głownia; brzeszczot


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ostrze broni siecznej

 (1.2) gw-pl|Warmia, Mazury. dzwonek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klingenthal

Klingenthal – miasto w Niemczech, w kraju związkowym Saksonia, w Rudawach (Vogtland), przy granicy z Czechami. Siedziba wspólnoty administracyjnej Klingenthal. 1 stycznia 2013 do miasta przyłączono gminę Zwota, która stała się jego dzielnicą. Do 29 lutego 2012 należała do okręgu administracyjnego Chemnitz. Według danych na 31 grudnia 2022 zamieszkiwany przez 7764 osoby.


Źródła:

Wikipedia

Klinger

Klinger – sztuczny zbiornik wodny w Górach Szczawnickich na Słowacji, ok. 1 km na południowy zachód od centrum Bańskiej Szczawnicy. Jeden z mniejszych dawnych "tajchów" (z niem. "der Teich" – staw) – sztucznych zbiorników piętrzących wodę do napędzania maszyn i urządzeń górniczych i hutniczych w historycznym bańskoszczawnickim rewirze górniczym.


Źródła:

Wikipedia

Klingeryt

materiał uszczelniający, otrzymywany przez sprasowanie włókna azbestowego z klejem kauczukowym, używany do wyrobu uszczelek; klinkieryt


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) techn. materiał uszczelniający ze sprasowanych włókna azbestowego z klejem kauczukowym, mający zastosowanie w urządzeniach pracujących pod wysokim ciśnieniem i w wysokiej temperaturze


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klingoni

fikcyjna rasa humanoidalna w serii Star Trek


Klingoni (w języku klingońskim tlhİngan) – fikcyjna rasa humanoidalna przedstawiona w serii Star Trek.

Klingoni są rasą wojowników. Ich ojczystą planetą jest Qo'noS. Klingoni słyną z wielkiego męstwa oraz chęci do walki, a ich społeczeństwo funkcjonuje w oparciu o brutalne zasady, w których współczucie i słabość traktowane są z największą odrazą. W swoich poczynaniach Klingoni kierują się zasadami honoru i chęcią zdobycia chwały.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Klingoński

→ Klingoni (rasa humanoidalna w serii Star Trek)


przymiotnik

 (1.1) film. dotyczący Klingonów

rzeczownik, rodzaj męski

 (2.1) jęz. film. sztuczny język używany przez przedstawicieli rasy Klingonów z serialu "Star Trek"


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kliniak

specjalistyczny młotek górniczy służący do wykuwania w skale gniazdek na kliny


Kliniak ( Klinkei) – potok w południowo-zachodniej Polsce, w Sudetach; prawy dopływ Bystrzycy Dusznickiej.

Potok ma źródła pomiędzy wzniesieniami Ptasia Góra a Koniuch na wysokości 730 m n.p.m. a ujście na wysokości 480 m n.p.m. w miejscowości Szczytna.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kliniasty

podobny kształtem do klina


Źródła:

SJP.pl

Klinicysta

specjalista w dziedzinie medycyny klinicznej


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) med. lekarz mający praktykę w klinice, oddziale, w pracy szpitalnej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klinicystka

→ klinicysta


Patrz:klinicysta

Źródła:

SJP.pl

Kliniczny

przymiotnik od: klinika


przymiotnik

 (1.1) med. dotyczący lecznictwa zamkniętego

 (1.2) med. związany z opisem choroby


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kliniec

1. cios kamienny lub cegła o kształcie klina jako element konstrukcyjny łuku lub sklepienia
2. drobno tłuczone kruszywo kamienne


Kliniec – terminem tym określa się w budownictwie:

Klińce usytuowane obok siebie, poddane naturalnemu ciążeniu ku dołowi konstrukcji, zwierają się ze sobą dzięki swemu kształtowi. Nie dopuszczają tym samym do rozpadnięcia się budowli oraz przenoszą jej ciężar na boki. Obciążenie przejmują mury lub filary stanowiące podpory łuku architektonicznego lub sklepienia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kliniecki

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Klińcami, dotyczący Klińcy


Źródła:

Wiktionary

Klinik

zdrobnienie od: klin; klinek


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od: klin

forma rzeczownika|rodzaj=żeński.

 (2.1) D. lm. od: klinika


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klinika

szpital pełniący również funkcje naukowo-badawcze oraz prowadzący szkolenia studentów medycyny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. eduk. specjalistyczny oddział szpitalny działający przy uczelni lub instytucie naukowym;

 (1.2) archit. budynek będący siedzibą kliniki (1.1)

forma rzeczownika|rodzaj=męskorzeczowy.

 (2.1) D. lp. od: klinik


Zobacz też: Klinika (zespół muzyczny).

Klinika – specjalistyczny oddział szpitalny wchodzący w skład uczelni lub instytutu naukowego, który oprócz leczenia chorych prowadzi prace dydaktyczne oraz badawcze.

Wyraz pochodzi z języka greckiego i odnosi się do łóżka – klinika jest miejscem nauczania medycyny „przy łóżku chorego”.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Klinkier

1. kamionkowy materiał budowlany (wypalona mieszanina margli z gliną);
2. spieczone wyroby ceramiczne stosowane na nawierzchnie dróg, płytki ścienne


Wy


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Klinkiernia

wytwórnia klinkieru


Źródła:

SJP.pl

Klinkierowy

przymiotnik od: klinkier


Źródła:

SJP.pl

Klinkieryt

żelazna zasuwa do łączenia lub oddzielania komór wodnych na statku


Źródła:

SJP.pl

Klinkierówka

rodzaj ozdobnej cegły


Źródła:

SJP.pl

Klinkosz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Klinochlor

minerał, glinokrzemian magnezowy; serafinit


Klinochlor – minerał z gromady krzemianów (glinokrzemianów), z grupy chlorytów (magnezowych). Nazwa pochodzi od złożenia greckich słów "klinos" – ukośny, i "chloros" – zielony. Opisany w 1851 r. Przez W.P.Blade’a.

"Przedrostka „klino” często stosuje się w nazewnictwie minerałów jednoskośnych".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Klinodziobek

klinodziobek szary - gatunek ptaka z rodziny muchotyranikowatych


Źródła:

SJP.pl

Klinolist

roślina kopalna, skrzyp o klinowatych liściach


Źródła:

SJP.pl

Klinolisty

wymarły rząd skrzypów (pnących lub płożących) o klinowatych liściach


Klinolisty ("Sphenophyllales") – wymarły rząd skrzypów, żyjących od końca dewonu do permu. Swój rozkwit osiągnęły w późnym karbonie, stanowiąc ważny składnik niskiej roślinności bagnisk węglotwórczych. Prawdopodobnie były pnączami.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Klinometr

przyrząd do pomiaru kąta nachylenia powierzchni w terenie względem poziomu; pochyłomierz, spadkomierz, eklimetr, pochylnik


Klinometr (spadkomierz) – przyrząd do mierzenia kątów pionowych warstw skalnych i innych powierzchni, a także struktur geologicznych. Jest wbudowany w kompas geologiczny (jako klinometr wahadłowy i/lub płytkowy). Stosowany w terenowych pracach geologicznych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Klinopiroksen

minerał z podgrupy piroksenów, np. augit, diopsyd


Źródła:

SJP.pl

Klinostat

urządzenie laboratoryjne do symulowania zmienionej siły ciążenia, stosowane przy badaniu rozwoju organizmów


Źródła:

SJP.pl

Klinowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|klinować.


Kl


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Klinowaty

podobny kształtem do klina


Źródła:

SJP.pl

Klinować

wbijać klin


czasownik przechodni niedokonany (dk. zaklinować)

 (1.1) umocowywać za pomocą klina

 (1.2) rozłupywać klinem i młotem głazy na mniejsze

 (1.3) pot. leczyć kaca piciem alkoholu

czasownik zwrotny niedokonany klinować się (dk. zaklinować się)

 (2.1) stawać się unieruchomionym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klinowotrzonowy

sinoborowik klinowotrzonowy - gatunek grzybów z rodziny borowikowatych


Źródła:

SJP.pl

Klinowski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Klinowy

przymiotnik od: klin


przymiotnik

 (1.1) składający się z klinów lub wykonany za pomocą klina

 (1.2) w kształcie klina


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klio

[czytaj: klijo albo klio] w mitologii greckiej: muza historii wyobrażana ze zwojem papirusu; Clio


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) mitgr. muza historii, jedna z towarzyszek Apolla; córka Zeusa i Mnemosyne;

 (1.2) mitgr. jedna z nereid, córka Nereusa i Doris

 (1.3) astr. planetoida o numerze katalogowym 84, z pasa głównego planetoid, odkryta w 1865 r.;

 (1.4) imię|polski|ż.

 (1.5) geogr. grecka wieś w północnej części Lesbos


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kliochinol

organiczny związek chemiczny, środek o działaniu przeciwbakteryjnym, przeciwpierwotniakowym i przeciwgrzybiczym; Enteroseptol


Kl


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kliometria

Kliometria (z gr. "Klio" – muza historii; "métron" – miara) – stosunkowo nowy[] kierunek badań historii gospodarczej systematycznie wykorzystujący teorie ekonomiczne i ilościowe techniki ekonometrii. Kliometria zaliczana jest czasami do historii kontrafaktycznej.


Źródła:

Wikipedia

Klip

ilustracja filmowa piosenki; teledysk, wideoklip, clip


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Klipa

1. gra chłopięca polegająca na umiejętnym podbijaniu kijkiem drewienka zaostrzonego klinowato po obu końcach
2. moneta kwadratowa, używana w starożytności i w średniowieczu


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) środ. gra zespołowa, dawniej szczególnie popularna wśród dzieci i młodzieży;

 (1.2) numizm. moneta nieokrągła, obcięta w formie kwadratu lub innego wielokąta;


Klipa (ze szw. "klippa" – obcinać [nożycami]) – wszelka moneta nieokrągła.

Nazwę tę nadaje się wszystkim monetom o kształcie czworo- i wielokąta: kwadratowym (rombowatym), prostokątnym, sześcio-, a nawet ośmiokątnym. Wybijano je stemplem okrągłym bądź czworokątnym.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Klipart

środowiskowo: prosty obrazek oferowany przez dany program, umieszczany w dokumencie komputerowym; clipart, clip art


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) inform. gotowy plik graficzny wstawiany do dokumentu komputerowego;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kliper

szybki żaglowiec rejowy


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) mar. żegl. dziewiętnastowieczny żaglowiec transportowy;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Klipfisz

solony i suszony dorsz


Źródła:

SJP.pl

Klipować

1. zakładać specjalne klipsy na towar sklepie w celu ochrony przed jego kradzieżą; klipować;
2. zakładać konstrukcję mającą na celu utrzymanie danej rzeczy w odpowiedniej pozycji; klipować;
3. zaciskać na żyłce klips wędkarski; klipować;
4. środowiskowo o urządzeniu elektrycznym: wydawać dziwne dźwięki


Źródła:

SJP.pl

Klipowy

→ klip; clipowy


Źródła:

SJP.pl

Kliprowy

przymiotnik od: kliper


przymiotnik relacyjny

 (1.1) mar. żegl. związany z kliprem, dotyczący klipera


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klips

1. element biżuterii zakładanej najczęściej na uszy;
2. uchwyt przy długopisie, piórze lub ołówku, służący do zaczepiania ich o coś, np. o brzeg kieszeni;
3. guzik do pościeli;
4. sprężynujący spinacz


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) element biżuterii przypinany najczęściej do ucha

 (1.2) sprężynujący spinacz

 (1.3) uchwyt przy długopisie lub innym przedmiocie o podobnym kształcie służący do zaczepiania ich o coś, np. o okładkę zeszytu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klipsowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|klipsować.


Źródła:

Wiktionary

Klipsować

1. oznaczać bydło hodowlane klipsami; kolczykować bydło;
2. zamykać uszkodzony narząd wewnętrzny klipsem naczyniowym;
3. zakładać specjalne klipsy na towar sklepie w celu ochrony przed jego kradzieżą; klipować;
4. zakładać konstrukcję mającą na celu utrzymanie danej rzeczy w odpowiedniej pozycji; klipować;
5. zaciskać na żyłce klips wędkarski; klipować


Źródła:

SJP.pl

Klipsownica

narzędzie lub urządzenie do mocowania klipsów


Źródła:

SJP.pl

Klipsy

para klipsów (ozdób)


Klipsy – element biżuterii zakładanej najczęściej na uszy.

Nieinwazyjne pierścienie imitujące tradycyjne kolczyki.

Jednym z wariantów klipsów są pierścienie typu "Lobe-pinching earring".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Klirens

wskaźnik oczyszczania osocza ukazujący zdolność nerek do usuwania zbędnych substancji z krwi; klirens nerkowy


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) fizj. współczynnik określający objętość osocza, jakie w jednostce czasu zostanie oczyszczone z pewnej substancji;


Klirens (współczynnik oczyszczania; nazwa to kalka z ang. "clearance" – prześwit) – objętość osocza całkowicie oczyszczonego z danej substancji w jednostce czasu. Wyraża sprawność, z jaką osocze zostaje oczyszczone z danej substancji. Klirens danej substancji obliczamy ze wzoru:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Klirensowy

→ klirens


Patrz:klirens

Źródła:

SJP.pl

Kliring

clearing;
1. rozliczenie bezgotówkowe wzajemnych zobowiązań;
2. stwarzanie równowagi między popytem a podażą na pracę przez odpowiednie rozłożenie siły roboczej


Źródła:

SJP.pl

Kliringowy

związany z kliringiem (clearingiem); clearingowy


Źródła:

SJP.pl

Kliros

ros. podium przeznaczone dla chóru cerkiewnego, znajdujące się po obu stronach ołtarza


Kl


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Klisiewicz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Klistenes

ateński polityk żyjący na przełomie VI i V w. p.n.e.; Klejstenes


Źródła:

SJP.pl

Klister

smar do nart


rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) wosk używany w narciarstwie, bardzo lepki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klistera

dawniej: przyrząd do robienia lewatywy


Źródła:

SJP.pl

Klistron

mikrofalowa lampa elektronowa


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) techn. urządzenie do wytwarzania mikrofal;


Klistron – lampa mikrofalowa z modulacją prędkości elektronów. Służy do wzmacniania i generacji przebiegów mikrofalowych (o częstotliwościach od setek megaherców w górę). Składa się z katody wysyłającej elektrony, zespołu elektrod ogniskujących wyemitowane elektrony w wąską wiązkę, anody przyśpieszającej oraz przynajmniej dwóch rezonatorów i kolektora.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Klistronowy

przymiotnik od: klistron


Źródła:

SJP.pl

Klisz

sztywna, szklana płytka fotograficzna, pot. błona fotograficzna


Źródła:

SJP.pl

Klisza

sztywna, szklana płytka fotograficzna, pot. błona fotograficzna


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) fot. błona pokryta substancją chemiczną w celu wykonania negatywu zdjęcia

 (1.2) druk. fot. rodzaj matrycy w postaci sztywnej, płaskiej płyty

 (1.3) jęz. liter. stereotypowe zestawienie wyrazów

 (1.4) liter. nieoryginalny, powtarzany wątek


Ni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kliszarnia

dział drukarni lub odrębny zakład przemysłowy wykonujący klisze drukarskie


Źródła:

SJP.pl

Kliszcz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kliszczacy

górale z Gorców


Źródła:

SJP.pl

Kliszczaczka

góralka z Gorców


Źródła:

SJP.pl

Kliszczak

góral z Gorców


Źródła:

SJP.pl

Kliszewski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kliszka

zdrobnienie od: klisza


Źródła:

SJP.pl

Kliszkowice

Kliszkowice (nazwa oboczna: Kliszkowice Duże) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie trzebnickim, w gminie Żmigród.


Źródła:

Wikipedia

Kliszograf

urządzenie wytwarzające klisze drukarskie metodą grawerowania fotoelektrycznego


Źródła:

SJP.pl

Kliszować

przygotowywać klisze drukarskie


Źródła:

SJP.pl

Kliszowianin

mieszkaniec Kliszowa


Źródła:

SJP.pl

Kliszowianka

mieszkanka Kliszowa


Źródła:

SJP.pl

Kliszowski

przymiotnik od: Kliszów, wieś w województwie świętokrzyskim


Źródła:

SJP.pl

Kliszowy

→ klisza


Patrz:klisza

Źródła:

SJP.pl

Kliszów

nazwa kilku wsi w Polsce


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Klita

zgrubienie od klitka


Źródła:

SJP.pl

Klitajmestra

w mitologii greckiej: królewna spartańska i królowa mykeńska


Klitajmestra (także Klytajmestra, Klitajmnestra, gr. Κλυταιμήστρα "Klytaimḗstra", „Słynna-Oblubienica”) – w mitologii greckiej królewna spartańska i królowa mykeńska, pochodząca od Tyndareosa i Ledy.

Żona i wespół ze swym kochankiem Ajgistem zabójczyni wodza i zwycięzcy spod Troi Agamemnona, ojca ich trójki dzieci, pomszczonego przez ich syna Orestesa, ściganego później za przyczynienie się do śmierci matki przez erynie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Klitemestra

postać z mitologii greckiej; Klitajmestra


Źródła:

SJP.pl

Klitka

potocznie: małe, niewygodne pomieszczenie; ciupka, ciupa


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) małe, ciasne pomieszczenie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klitoralny

→ klitoris; łechtaczkowy


Źródła:

SJP.pl

Klitoria

rodzaj roślin z rodziny bobowatych, zioło stosowane w medycynie ajurwedyjskiej


Klitoria ("Clitoria" L.) – rodzaj roślin z rodziny bobowatych. Obejmuje co najmniej 66 gatunków, występujących dziko w strefie tropikalnej i subtropikalnej, z kilkoma gatunkami sięgającymi do strefy klimatu umiarkowanego. Nazwa naukowa nadana została z powodu podobieństwa kwiatów do łechtaczki ("clitoris"). Z tych samych powodów rośliny wykorzystywane były w medycynie tradycyjnej jako afrodyzjak i w leczeniu chorób wenerycznych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Klitoridektomia

zabieg polegający na usunięciu łechtaczki


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) chirurgiczne usunięcie łechtaczki; obrzezanie dziewcząt polegające na usunięciu łechtaczki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klitoris

żeński zewnętrzny narząd płciowy; clitoris; łechtaczka


Źródła:

SJP.pl

Klitoroplastyka

chirurgiczna zmiana wielkości łechtaczki


Źródła:

SJP.pl

Klituś-Bajduś

potocznie o gadule, pleciudze


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) pot. żart. lub lekcew. głupie gadanie, nieprawdziwe opowieści

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) pot. żart. lub lekcew. osoba opowiadająca rzeczy nieprawdopodobne, niewiarygodne, bzdurne


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kliważ

równoległe spękania w skale powstałe wskutek ciśnień bocznych związanych z ruchami tektonicznymi


Kliważ – gęste (do kilku cm) spękania seryjne skał o uporządkowaniu kierunkowym, występujące w zespołach.

Często spękania kliważowe nie są widoczne makroskopowo, tylko pod mikroskopem. Można wyróżnić ciągły, krenulacyjny, ołówkowy (pręcikowy), osiowy, spękaniowy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kliwer

trójkątny żagiel przedni podnoszony na sztagu (stalowej linie podtrzymującej maszt) umocowanym do bukszprytu (belki na dziobnicy żaglowca)


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) żegl. trójkątny przedni żagiel


Kliwer – żagiel zaliczanych do sztaksli przednich. Charakteryzuje się wysoko uniesionym rogiem halsowym. Występuje przed fokiem, a przy większej liczbie sztaksli przednich może być dodatkowo poprzedzony lataczem i (rzadziej)

bomkliwrem. Dawniej nazywany był również yankee.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kliwerbom

przedłużenie bukszprytu, przednia nastawa bukszprytu; bomstenga; bukszpir; dziobak drugi


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) żegl. zob. bomstenga.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kliwerszkot

lina do nadawania kliwrowi (trójkątnemu żaglowi przedniemu) odpowiedniego ułożenia względem wiatru; kliwerszot


Źródła:

SJP.pl

Kliwerszot

lina do nawania kliwrowi (trójkątnemu żaglowi przedniemu) odpowiedniego ułożenia względem wiatru; kliwerszkot


Źródła:

SJP.pl

Kliwia

ozdobna roślina cieniolubna z rodziny amarylkowatych, o ciemnozielonych liściach i pomarańczowych, czerwonych z żółtym środkiem lub żółtobiałych kwiatach zebranych w baldachy; cliwia


Kliwia ("Clivia" Lindl.) – rodzaj roślin z rodziny amarylkowatych, występujących naturalnie w południowej Afryce. Kliwia cynobrowa została introdukowana do Meksyku. Nazwa rodzaju została nadana dla uczczenia lady Clive, hrabiny Northumberland, która była znanym patronem ogrodnictwa i w jej ogrodzie po raz pierwszy zakwitła "Clivia nobilis". Rośliny z tego rodzaju uprawiane są jako ozdobne w klimacie umiarkowanym, w tym w Polsce głównie jako rośliny pokojowe.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Klizin

Klizin – wieś w Polsce, położona w województwie łódzkim, w powiecie radomszczańskim, w gminie Kodrąb.

W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa piotrkowskiego.


Źródła:

Wikipedia

Klizma

zabieg polegający na wprowadzeniu do odbytnicy ciepłej wody, często z dodatkiem soli lub leków, w celu spowodowania wypróżnienia; lewatywa; wlew doodbytniczy; enema


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. zabieg płukania jelita grubego, lewatywa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klizmafil

osoba osiągająca satysfakcję seksualną poprzez stosowanie lewatywy


Źródła:

SJP.pl

Klizmafilia

typ parafilii, w której satysfakcja seksualna osiągana jest poprzez stosowanie lewatywy


Klizmafilia (ang. "klismaphilia") – parafilia, w której satysfakcja seksualna jest osiągana poprzez wlewy doodbytnicze (lewatywa). Niektórzy producenci przemysłu pornograficznego posiadają w ofercie zestawy do lewatywy służące do zaspokojenia potrzeb klismafilicznych. Klismafilię określa się czasami jako rodzaj masturbacji analnej. Angielski termin został ukuty w 1973 przez Joanne Denko.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Klizmafilka

→ klizmafil


Patrz:klizmafil

Źródła:

SJP.pl

Klizymetr

przyrząd optyczny do mierzenia kątów pionowych; pochyłościomierz


Klizymetr (pochyłościomierz) – prosty optyczny przyrząd geodezyjny stosowany w geologicznych pracach terenowych, służący do mierzenia kątów pionowych przez celowanie, w tym pomiaru kąta nachylenia stoku, do wyznaczania płaszczyzny poziomej i mogący również służyć za odległościomierz. Może być wbudowany w kompas geologiczny lub występować niezależnie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Klińce

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. miasto w Rosji, w obwodzie briańskim, położone nad Turosną;


Klińce ( Клинцы́, Клинці) – miasto w Rosji, w obwodzie briańskim, nad Turosną (dopływ Desny). Miasto w 2021 roku zamieszkiwało 62 704 mieszkańców. Jest siedzibą rejonu klinieckiego.

Miejscowość została założona w 1707 roku na obszarze, który Carstwo Rosyjskie uzyskało kosztem Polski na mocy rozejmu andruszowskiego 40 lat wcześniej. Prawa miejskie od 1925 roku.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kliński

nazwisko


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Klinem, dotyczący Klina


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kliś

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Klm

skrótowiec w funkcji rzeczownika rodzaju męskorzeczowego

 (1.1) lotn. Królewskie Towarzystwo Lotnicze, nazwa holenderskich linii lotniczych;

 (1.2) pot. samolot KLM-u (1.1)


KLM Royal Dutch Airlines ("Królewskie Towarzystwo Lotnicze") – holenderska linia lotnicza, wchodzące w skład holdingu Air France-KLM. Należy do sojuszu lotniczego SkyTeam. Głównym portem jest Amsterdam-Schiphol. Jest najstarszą linią lotniczą na świecie, założoną i latającą nieprzerwanie od 1919.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Klo

potocznie: toaleta, ubikacja; wucet, wuce, WC, klop, klozet, kibel


Źródła:

SJP.pl

Kloacznie

przysłówek

 (1.1) w sposób kloaczny


Źródła:

Wiktionary

Kloaczny

przymiotnik od: kloaka (w znaczeniu: ustęp), np. kloaczny dół; kloakowy (rzadziej)


przymiotnik

 (1.1) związany z kloaką


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kloaka

1. końcowy odcinek przewodu pokarmowego ryb spodoustych, płazów, gadów, ptaków i stekowców; stek;
2. dół, zbiornik będący miejscem gromadzenia odchodów; szambo;
3. potocznie: toaleta, ubikacja; wucet, wuce, WC, kibel, klo, klozet, klop


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) dół lub zbiornik przeznaczony do gromadzenia odchodów

 (1.2) anat. końcowy odcinek jelita kręgowców


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kloakalny

→ kloaka (końcowy odcinek przewodu pokarmowego)


Źródła:

SJP.pl

Kloakowy

przymiotnik od: kloaka (w znaczeniu: ustęp), np. kloakowy dół; kloaczny (częściej)


Źródła:

SJP.pl

Klobocon

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) gwara. bocian, bocian biały


Źródła:

Wiktionary

Kloc

1. duży kawał drewna; kłoda
2. potocznie, lekceważąco o kimś ciężkim i niezdarnym


rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) gruby pniak

 (1.2) pot. ktoś gruby lub pokraczny

 (1.3) pot. coś grubego lub nieforemnego

 (1.4) pot. gruba noga

 (1.5) reg. zapustowy zwyczaj obnoszenia po wsi kawałka drewna zawiniętego jak dziecko

 (1.6) odmiana szachów rozgrywana na dwóch planszach przez cztery osoby;


Kl


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Klocek

1. zdrobnienie od: kloc;
2. zabawka dziecięca;
3. kilka książek razem oprawionych;
4. element hamulca ciernego;
5. deska lub płyta drewniana;
6. jeden z kilku wałeczków, na które nawijane są nici do robienia koronek (bez użycia igły, szydełka, drutów) metodą przeplatania nitek


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od: kloc

 (1.2) dziecięca zabawka o kształcie graniastosłupa

 (1.3) pot. grub. odchody, kał

 (1.4) mech. część układu hamulcowego samochodu

 (1.5) bibliot. kilka książek oprawionych razem

 (1.6) plast. płyta z wyrytym rysunkiem do odbijania go na papierze lub tkaninie


Kl


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kloch

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Klocia

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) zdrobn. poufała forma imienia Klotylda


Źródła:

Wiktionary

Klockowaty

podobny do klocka


Źródła:

SJP.pl

Klockowy

przymiotnik od: klocek


Źródła:

SJP.pl

Klocowanie

ustawiać kloce zabezpieczające strop w kopalni


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|klocować.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klocowaty

podobny kształtem do kloca; ciężki, duży


Źródła:

SJP.pl

Klocować

ustawiać kloce zabezpieczające strop w kopalni


Źródła:

SJP.pl

Klocownik

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) gwara. przebrany za dziada chłop noszący kloc w zapusty


Źródła:

Wiktionary

Klocowy

→ kloc


Patrz:kloc

Źródła:

SJP.pl

Klocuszek

zdrobnienie od: klocek


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) zdrobn. od: klocek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klocuszki

zdrobnienie od: klocek


Źródła:

SJP.pl

Klocówka

tama zbudowana z drewnianych kloców, zwykle na zaprawie glinowej, służąca jako tama pożarowa ostateczna; tama klocowa


Klocówka – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie tomaszowskim, w gminie Tarnawatka.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zamojskiego.

Wieś jest sołectwem w gminie Tarnawatka. Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 wieś liczyła 106 mieszkańców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Klodwig

imię królów Franków; Chlodwig


Źródła:

SJP.pl

Klofta

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) reg. pozn. kłoda, pień drzewa

 (1.2) reg. pozn. tęga kobieta


Źródła:

Wiktionary

Klojz

niewielki budynek lub jego część, używany do modlitwy przez chasydów


Klojz, klaus ( ‏קלויז‎ "klojz", z Klause „cela”), klajzł (zdrobniałe ‏קלײַזל‎ "klajzl") – mały budynek lub jego część, służący jako dom modlitwy (niewielka bóżnica lub bet midrasz), należący do określonej grupy zawodowej bądź społecznej.

Określenia tego używali Żydzi środkowej i wschodniej Europy od XVII wieku. Szczególnie często swoje domy modlitwy nazywali tak chasydzi zamieszkujący Galicję.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Klomb

1. wydzielone miejsce w ogrodzie, otoczone kwiatami lub krzewami
2. dawniej: kilka drzew


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) rodzaj okrągłej bądź owalnej grządki ogrodowej, czasem znajdującej się na podwyższeniu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klombik

zdrobnienie od: klomb; kwietniczek, rabatka


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. klomb


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klombowy

przymiotnik od: klomb


Źródła:

SJP.pl

Klomifen

organiczny związek chemiczny, używany jako lek hormonalny w leczeniu niepłodności oraz jako środek dopingujący


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. farm. związek organiczny, lek hormonalny blokujący działanie estrogenów, stosowany w leczeniu bezpłodności wynikłej z zaburzeń jajeczkowania;


Klomifen – organiczny związek chemiczny, lek hormonalny z grupy selektywnych modulatorów receptora estrogenowego. Jego działanie polega na blokowaniu efektów żeńskich hormonów płciowych – estrogenów. Wskazany w leczeniu niepłodności z powodu zaburzeń owulacji. Stosowany również przez osoby używające farmakologicznego dopingu wydolnościowego w celu złagodzenia jego skutków ubocznych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Klon

1. drzewo liściaste z rodziny klonowatych;
2. drewno drzewa o tej samej nazwie; klonina


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy

 (1.1) dendr. nazwa systematyczna|Acer|L.|ref=tak., rodzaj drzew i krzewów z rodziny klonowatych;

 (1.2) biol. zbiór komórek lub cały organizm wywodzący się z jednej komórki, identyczny pod względem genetycznym;

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) sf. żołnierz w uniwersum „Gwiezdnych wojen”;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Klonalność

→ klonalny


Patrz:klonalny

Źródła:

SJP.pl

Klonalny

przymiotnik

 (1.1) związany z lub powstały w wyniku klonowania


Źródła:

Wiktionary

Klonazepam

organiczny związek chemiczny, lek psychotropowy o silnym i długotrwałym działaniu przeciwdrgawkowym i przeciwlękowym


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) farm. anksjolityk z grupy benzodiazepin o silnym, długotrwałym działaniu;


Kl


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Klondike

[czytaj: klondajk] dawny okręg górniczy w Kanadzie


rzeczownik, rodzaj żeński (rzad. męskorzeczowy), nazwa własna

 (1.1) geogr. rzeka w Kanadzie;

rzeczownik, rodzaj nijaki (rzad. męskorzeczowy), nazwa własna

 (2.1) geogr. region otaczający rzekę Klondike (1.1)


Klondike – rzeka w Jukonie w zachodniej Kanadzie. Jej nazwa została trwale związana z odkryciem złota w okolicach Dawson City w sierpniu 1896 (gorączka złota nad Klondike).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Klonek

mały kleń


Klonek – jezioro w gminie Nowinka, w powiecie augustowskim, w woj. podlaskim.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Klonia

jeden z objawów jąkania się; skurczowe powtarzanie sylab, słów


Źródła:

SJP.pl

Klonik

1. roślina zielna lub krzew z rodziny ślazowatych; zaślaz, abutilon
2. mały klon


Źródła:

SJP.pl

Klonina

drewno klonu; klon


Klonina – część wsi Jastrzębia w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie skarżyskim, w gminie Bliżyn.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.

Przed 2023 r. miejscowość była miejscowością typu osada leśna.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kloning

rzadko: tworzenie organizmów o informacji genetycznej identycznej z dawcą; klonowanie


Źródła:

SJP.pl

Klonolistny

platan klonolistny - gatunek drzewa z rodziny platanowatych, roślina ozdobna


przymiotnik

 (1.1) bot. mający liście jak klon


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klonowa

przymiotnik od: klon (w znaczeniu:
1. drzewo liściaste, np. liście klonowe;
2. drewno tego drzewa, np. parkiet klonowy)


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Klonowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|klonować.;


W rozumieniu potocznym klonowaniem określa się proces tworzenia identycznej kopii z oryginału.

W biologii mianem klonu określa się organizmy mające identyczny lub prawie identyczny materiał genetyczny. Klonami są więc organizmy powstałe w procesie rozmnażania wegetatywnego, takie jak kolonie bakterii, jednokomórkowców, odrośla i rozmnóżki roślin etc.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Klonowate

rodzina roślin z rzędu mydleńcowców


Klonowate ("Aceraceae" Juss.) – rodzina roślin wyróżniana w niektórych (zwłaszcza dawniejszych) systemach klasyfikacyjnych w obrębie rzędu mydleńcowców ("Sapindales"). Zgodnie ze współczesną wiedzą wyodrębnienie zaliczanych tu dwóch rodzajów (klon "Acer" i "Dipteronia") w randze rodziny, zmienia mydleńcowate w takson parafiletyczny. Dlatego w nowszych systemach rodzina klonowatych nie jest wyróżniana.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Klonowaty

o cechach klonowatych (rodzina roślin)


Źródła:

SJP.pl

Klonować

1. tworzyć organizmy o informacji genetycznej identycznej z dawcą;
2. potocznie: tworzyć identyczną kopię z oryginału


czasownik przechodni niedokonany (dk. sklonować)

 (1.1) tworzyć klona czyli wierną kopię czegoś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klonowianin

mieszkaniec Klonowej


Źródła:

SJP.pl

Klonowianka

mieszkanka Klonowej


Źródła:

SJP.pl

Klonowo

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Klonowski

przymiotnik od: Klonowa, gmina w województwie łódzkim


Źródła:

SJP.pl

Klonowy

przymiotnik od: klon (w znaczeniu:
1. drzewo liściaste, np. liście klonowe;
2. drewno tego drzewa, np. parkiet klonowy)


przymiotnik

 (1.1) składający się z klonu

 (1.2) wykonany z drewna lub innej części klonu

 (1.3) będący częścią klonu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klonus

drżenie mięśni spastycznych po ich nagłym rozciągnięciu


Klonus (trząs) – ciąg mimowolnych skurczów włókien mięśniowych wywołanych przez nagłe rozciąganie mięśnia. Klonusy są charakterystyczne dla zespołu piramidowego. W przeciwieństwie do samoistnych drobnych drgań (fascykulacji) występujących w przypadku uszkodzenia dolnego (obwodowego) neuronu ruchowego klonusy zawsze są wywołane na drodze odruchowej (są wynikiem znacznego wygórowania odruchu) oraz posiadają znaczną amplitudę.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Klonówek

wieczernica klonówka - gatunek motyla z rodziny sówkowatych


Klonówek – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie sieradzkim, w gminie Warta.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Klonówka

wieczernica klonówka - gatunek motyla z rodziny sówkowatych


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Klop

potocznie: ubikacja


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) pot. ubikacja

 (1.2) pot. sedes


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kloper

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. trzepaczka do dywanów


Źródła:

Wiktionary

Klopidogrel

organiczny związek chemiczny hamujący agregację płytek we krwi


Klopidogrel (clopidogrel, B01AC) – organiczny związek chemiczny, pochodna tienopirydyny, inhibitor agregacji płytek krwi indukowanej przez ADP. Stosowanie nasycającej dawki klopidogrelu w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym (ASA) uznano za złoty standard w prewencji incydentów sercowo-naczyniowych po PCI u chorych z niestabilną dławicą piersiową i zawałem bez uniesienia odcinka ST.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Klopik

zdrobnienie od: klop


Źródła:

SJP.pl

Klopnięcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|klopnąć.


Źródła:

Wiktionary

Klopnąć

czasownik przechodni

 (1.1) reg. pozn. sprzedać


Źródła:

Wiktionary

Klops

1. upieczone lub usmażone mięso mielone;
2. potocznie: porażka, niepowodzenie, fiasko


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) kulin. mięsna kulka duszona w sosie;

 (1.2) pot. przen. fiasko, niepowodzenie


Klops – potrawa z zapiekanej masy mięsa mielonego z dodatkami (tarta bułka i cebula, jajka, przyprawy), do obróbki termicznej i do konsumpcji formowana w postaci walca.

W kuchni polskiej zależnie od sposobu wykonania dzieli się na klopsy pieczone lub nadziewane.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Klopsik

zdrobnienie od: klops


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy lub męskozwierzęcy

 (1.1) spoż. mały klops


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klopsiki

zdrobnienie od: klopsy


Źródła:

SJP.pl

Klopsikowy

→ klopsik


Patrz:klopsik

Źródła:

SJP.pl

Klopsy

1. upieczone lub usmażone mięso mielone;
2. potocznie: porażka, niepowodzenie, fiasko


Źródła:

SJP.pl

Klopsztanga

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. trzepak


Źródła:

Wiktionary

Klorek

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Klose

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Klosik

zdrobnienie od klosz


Źródła:

SJP.pl

Kloska

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kloskowski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Klosnowo

Klosnowo (kaszub. "Klósnowò") – wieś w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie chojnickim, w gminie Chojnice. Ma status sołectwa.

W skład sołectwa "Klosnowo" wchodzi także osada Józefowo. W końcu 2024 sołectwo liczyło 154 mieszkańców.

Wieś położona na wschodnim obrzeżu Zaborskiego Parku Krajobrazowego. Połączenie z centrum Chojnic umożliwiają autobusy komunikacji miejskiej (linia nr 4).


Źródła:

Wikipedia

Klosowicz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kloss

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Klossowski

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Klosz

1. osłona lampy, najczęściej szklana, służąca do częściowego rozproszenia światła pochodzącego z żarówki lub zmiany jego barwy; abażur;
2. szklana lub plastikowa pokrywa, pod którą przechowuje się żywność;
3. ozdobne naczynie wykonane ze szkła, przeznaczone do podawania ciast, owoców lub do przechowywania kwiatów; patera


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) szklana osłona na żarówkę

 (1.2) rodzaj kroju spódnicy, sukni albo spodni rozszerzających się ku dołowi na kształt dzwonu

 (1.3) półkolista osłona do przykrywania żywności

 (1.4) rodzaj kapelusza damskiego

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) slang. osoba żyjąca w bałaganie lub śmiecąca na imprezie


Klosz – element oprawy oświetleniowej wykonany z materiału częściowo lub całkowicie przepuszczającego światło. Główną funkcją kloszy jest ochrona źródła światła. Ponadto klosze z materiałów częściowo przepuszczających światło mają własności rozpraszające światło, dzięki czemu mogą redukować luminację i kształtować rozsył światła.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kloszard

bezdomny żebrak, włóczęga; clochard


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) odziany w łachy żebrak, często bezdomny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kloszardka

→ kloszard; clochardka


Źródła:

SJP.pl

Kloszardowski

→ kloszard: kloszardzki


Źródła:

SJP.pl

Kloszardzki

→ kloszard: kloszardowski


Źródła:

SJP.pl

Kloszowany

o ubraniu: uszyty w klosz, roszerzający się ku dołowi; kloszowaty


Źródła:

SJP.pl

Kloszowaty

o ubraniu: uszyty w klosz, roszerzający się ku dołowi; kloszowany


Źródła:

SJP.pl

Kloszowy

przymiotnik od: klosz


przymiotnik jakościowy

 (1.1) mający formę klosza, taki jak klosz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klosztor

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. klasztor


Źródła:

Wiktionary

Kloszyk

zdrobnienie od: klosz


Źródła:

SJP.pl

Klot

bawełniana tkanina z silnym połyskiem


Klot – gęsta bawełniana tkanina z przędzy merceryzowanej, o splocie atłasowym, charakteryzująca się połyskiem o różnym stopniu. Może to być również czesankowa tkanina półwełniana, wątkowa na osnowie z bawełny. Klotu używa się do wyrobu podszewek ubraniowych, dawniej także m.in. chałatów i spodenek gimnastycznych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Klotka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. klatka


Źródła:

Wiktionary

Kloto

Kloto (gr. Κλωθώ "Klōthṓ", łac. "Clotho", "Nona" – "Prządka") – w mitologii greckiej jedna z trzech Mojr, wyznaczających czas życia i los człowieka. Kloto, przedstawiana z wrzecionem, przędła nić ludzkiego żywota. Miała dwie siostry – Lachesis, która jako pierwsza snuła nić, oraz Atropos, która przecinała ją, gdy życie dobiegało końca.


Źródła:

Wikipedia

Klotoida

krzywa płaska występująca w teorii dyfrakcji światła


Kl


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Klotowy

przymiotnik od: klot


Źródła:

SJP.pl

Klotrimazol

organiczny związek chemiczny, lek przeciwgrzybiczy; klotrymazol


Klotrimazol, klotrymazol ( clotrimazolum) – organiczny związek chemiczny, pochodna imidazolu, miejscowo działający środek przeciwgrzybiczy. Praktycznie nie wchłania się przez skórę, a w niewielkim stopniu wchłania się przez błony śluzowe.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Klotrymazol

organiczny związek chemiczny, lek przeciwgrzybiczy; klotrimazol


Źródła:

SJP.pl

Klotylda

imię żeńskie


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Klotyldowo

Zobacz też: Klotyldowo (rejon brasławski).

Klotyldowo – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie żnińskim, w gminie Łabiszyn. Miejscowość wchodzi w skład sołectwa Ostatkowo.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bydgoskiego.


Źródła:

Wikipedia

Klotyldziny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Klotyldy lub z nią związany


Źródła:

SJP.pl

Klown

[czytaj: klałn] klaun, clown;
1. komik cyrkowy;
2. potocznie: osoba, która swoim zachowaniem lub wyglądem naraża się na kpiny


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) komik cyrkowy

 (1.2) osoba zachowująca się niepoważnie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klownada

[czytaj: klaunada] clownada; klaunada;
1. występy klowna;
2. błaznowanie, popisywanie się; błazeństwo


Źródła:

SJP.pl

Klownowski

→ klown; clownowski, klaunowski


Źródła:

SJP.pl

Klozapina

organiczny związek chemiczny, lek przeciwpsychotyczny


Kl


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Klozecik

zdrobnienie od: klozet


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) niewielki klozet

 (1.2) zdrobn|klozet. od: klozet


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klozet

toaleta, ubikacja


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) pot. miejsce przeznaczone do załatwiania potrzeb fizjologicznych;

 (1.2) pot. urządzenie przeznaczone do załatwiania potrzeb fizjologicznych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klozetka

ubikacja z urządzeniem wodociągowo-kanalizacyjnym; klozet


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) reg. ubikacja


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klozetowy

przymiotnik od: klozet


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z klozetem, dotyczący klozetu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klub

1. organizacja skupiająca ludzi określonego zawodu lub wspólnych zainteresowań, mająca na celu organizowanie rozrywek, gier itp;
2. lokal rozrywkowy czynny wieczorem i nocą;
3. w parlamencie: grupa posłów z tej samej partii politycznej


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) stowarzyszenie, grupa osób o wspólnych zainteresowaniach

 (1.2) kult. rodzaj lokalu rozrywkowego

 (1.3) polit. grupa posłów i senatorów tworząca frakcję w parlamencie;

 (1.4) gw-pl|Bukowina. kult. dom kultury


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Klub-Kawiarnia

połączenie kawiarni z klubem; klubokawiarnia


Źródła:

SJP.pl

Kluba

1. dawne narzędzie tortur;
2. wziąć w kluby - zmusić kogoś do posłuszeństwa, ograniczyć, ujarzmić


Źródła:

SJP.pl

Kluber

rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) gw-pl|Poznań. nos


Źródła:

Wiktionary

Klubik

zdrobnienie od: klub


Źródła:

SJP.pl

Klubing

regularne spędzanie wolnego czasu w lokalach rozrywkowych; clubbing, klabing


Źródła:

SJP.pl

Klubista

dawniej: członek klubu; klubowiec, klubowicz, klubman


Źródła:

SJP.pl

Klubistka

dawniej: klubowiczka (członkini klubu)


Źródła:

SJP.pl

Klubka

zdrobnienie od: kluba


Źródła:

SJP.pl

Klubman

rzadko: członek klubu; klubowicz, klubowiec, klubista


Źródła:

SJP.pl

Klubokawiarnia

połączenie kawiarni z klubem; klub-kawiarnia


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) typ lokalu będący połączeniem klubu z kawiarnią


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klubowe

przymiotnik od: klub


Klubowe – trzeci album studyjny polskiego rapera oraz autora tekstów Tymka. Płyta ukazała się 22 marca 2019 roku w nakładzie wytwórni muzycznej Renesans w dystrybucji My Music.

Album utrzymywany jest w stylu muzyki hip-hop. Album dostępny jest na płycie kompatkowej (CD).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Klubowicz

1. członek klubu (stowarzyszenia); klubowiec, klubman, klubista;
2. bywalec klubu (lokalu)


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) członek klubu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klubowiczka

1. członkini klubu (stowarzyszenia); klubistka;
2. bywalczyni klubu (lokalu)


Źródła:

SJP.pl

Klubowiec

członek klubu; klubista, klubowicz, klubman


Źródła:

SJP.pl

Klubowość

1. przynależność do klubu;
2. zespół cech typowych dla muzyki klubowej


Źródła:

SJP.pl

Klubowy

przymiotnik od: klub


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z klubem, dotyczący klubu

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy

 (2.1) daw. papieros marki „Klubowe”, popularnej w PRL


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klubry

rzeczownik

 (1.1) gw-pl|Poznań. kulin. grudki mąki w potrawie


Źródła:

Wiktionary

Klubzaga

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) stpol. kłodnica


Źródła:

Wiktionary

Klubówka

potocznie:
1. impreza w klubie;
2. książka wydana w prywatnym gronie


Klubówka – półlegalna publikacja zwarta zawierająca utwór fantastyczny przetłumaczona bez zgody autora na język polski i wydana metodą małej poligrafii. Klubówki były wydawane od drugiej połowy lat 70. do końca lat 80. w PRL, najczęściej przez lokalne kluby fanowskie i rozprowadzane poza oficjalnym obiegiem księgarskim wśród fanów fantastyki, np. na konwentach czy spotkaniach klubowych. Wydawnictwa te czasem określa się mianem trzeciego obiegu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kluch

1. zgrubienie od: klusek;
2. zakalec


Źródła:

SJP.pl

Klucha

zgrubienie od: kluska


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zgrub. od kluska

 (1.2) duża kluska


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kluchowaty

kluskowaty;
1. o cieście: niedopieczony; zakalcowaty;
2. przenośnie: pulchny, niezgrabny, gruby


Źródła:

SJP.pl

Kluchy

zgrubienie od: kluska


Źródła:

SJP.pl

Klucki

1. przymiotnik od: Kluki;
2. przymiotnik od: Klucze; kluczański


Źródła:

SJP.pl

Klucz

1. narzędzie do zamykania i otwierania zamków i kłódek;
2. szyfr;
3. objaśniający komentarz;
4. znak graficzny umieszczany na początku pięciolinii, określający wysokość dźwięków przypisanych nutom;
5. szyk, w jakim lecą ptaki wędrowne;
6. narządzie do przykręcania lub odkręcania nakrętek;
7. przycisk w aparaturze telegraficznej lub radiowej, umożliwiający nadawanie informacji za pomocą alfabetu Morse'a;
8. konstrukcyjne, zwykle zdobione zamknięcie sklepienia lub łuku; kliniec szczytowy, zwornik;
9. zespół majątków ziemskich, folwarków, będących pod wspólnym zarządem;
10. przenośnie: sposób pozwalający na osiągnięcie czegoś


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) przyrząd do otwierania zamka;

 (1.2) kod do szyfru;

 (1.3) podpowiedź umożliwiająca rozwiązanie zagadki

 (1.4) szyk lotu stada ptaków;

 (1.5) wojsk. jednostka taktyczna lotnictwa złożona z trzech lub czterech samolotów;

 (1.6) narzędzie w postaci dźwigni rozwidlonej na końcu do odkręcania i przykręcania śrub

 (1.7) muz. znak na pięciolinii określający wysokość opisywanych dźwięków;

 (1.8) elektron. przycisk do zwierania obwodu elektrycznego

 (1.9) inform. kolumna bazy danych lub ich zbiór, które identyfikują rekord

 (1.10) archit. zwornik, element konstrukcyjny w kształcie klina w najwyższym punkcie sklepienia lub łęku;

 (1.11) muz. pokrętło do naciągu strun i strojenia instrumentu

 (1.12) kilka posiadłości jednego właściciela ziemskiego, zorganizowanych w jeden organizm gospodarczy, pod wspólnym zarządem;

 (1.13) symboliczny przedmiot w kształcie klucza (1.1) wręczany zasłużonym osobom

forma czasownika.

 (2.1) 2 os., lp., trybu rozkazującego od kluczyć


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kluczanin

mieszkaniec Kluczy lub Kluk


Źródła:

SJP.pl

Kluczanka

mieszkanka Kluczy lub Kluk


Źródła:

SJP.pl

Kluczański

przymiotnik od: Klucze; klucki


Źródła:

SJP.pl

Kluczborczanin

mieszkaniec Kluczborka (miasta w Polsce)


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Kluczborka

 (1.2) osoba pochodząca z Kluczborka, urodzona w Kluczborku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kluczborczanka

mieszkanka Kluczborka (miasta w Polsce)


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Kluczborka

 (1.2) kobieta pochodząca z Kluczborka, urodzona w Kluczborku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kluczbork

miasto w Polsce


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto na Opolszczyźnie;


Kluczbork ( Kreuzburg) – miasto w południowej Polsce, w województwie opolskim, w powiecie kluczborskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Kluczbork. Leży na pograniczu Niziny Śląskiej i Wyżyny Śląskiej. Przepływa przez nie rzeka Stobrawa.

W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do województwa opolskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kluczborski

przymiotnik od: Kluczbork


przymiotnik relacyjny

 (1.1) odnoszący się do Kluczborka, związany z Kluczborkiem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kluczborzak

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) hist. etn. członek historycznej grupy etnicznej zamieszkującej Kluczbork i okolice


Źródła:

Wiktionary

Klucze

1. narzędzie do zamykania i otwierania zamków i kłódek;
2. szyfr;
3. objaśniający komentarz;
4. znak graficzny umieszczany na początku pięciolinii, określający wysokość dźwięków przypisanych nutom;
5. szyk, w jakim lecą ptaki wędrowne;
6. narządzie do przykręcania lub odkręcania nakrętek;
7. przycisk w aparaturze telegraficznej lub radiowej, umożliwiający nadawanie informacji za pomocą alfabetu Morse'a;
8. konstrukcyjne, zwykle zdobione zamknięcie sklepienia lub łuku; kliniec szczytowy, zwornik;
9. zespół majątków ziemskich, folwarków, będących pod wspólnym zarządem;
10. przenośnie: sposób pozwalający na osiągnięcie czegoś


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kluczek

1. rodzaj prostego węzła;
2. pętla ze sznura lub rzemienia zaciskająca się, służąca do wiązania czegoś;
3. tyczka z odnogą, służąca do wyciągania wiadra ze studni, naginania gałęzi itp.;
4. w łowiectwie: zboczenie zwierzyny z kierunku, w którym się przemieszcza; kluczenie


Źródła:

SJP.pl

Kluczewo

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Kluczewski

1. przymiotnik od: Kluczewsko;
2. przymiotnik od: Klucze; klucki, kluczański


Źródła:

SJP.pl

Kluczewsko

1. przymiotnik od: Kluczewsko;
2. przymiotnik od: Klucze; klucki, kluczański


Kluczewsko – wieś w Polsce, położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie włoszczowskim, w gminie Kluczewsko.

Na terenie wsi ustanowiono dwa sołectwa "Kluczewsko" i "Kluczewsko - osiedle Łokietka".

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa piotrkowskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kluczka

1. rodzaj prostego węzła;
2. pętla ze sznura lub rzemienia zaciskająca się, służąca do wiązania czegoś;
3. tyczka z odnogą, służąca do wyciągania wiadra ze studni, naginania gałęzi itp.;
4. w łowiectwie: zboczenie zwierzyny z kierunku, w którym się przemieszcza; kluczenie


Kluczka – węzeł stosowany w żeglarstwie i wspinaczce, głównie do łączenia lin o zbliżonej średnicy oraz formowania pętli. Podczas wiązania kluczki należy pamiętać o pozostawieniu stosunkowo długich wolnych końców lin (około dziesięciokrotności średnicy liny).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kluczkowice

Kluczkowice – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie opolskim, w gminie Opole Lubelskie.

Typ zabudowy: ulicówka. We wsi znajduje się szkoła podstawowa, było gimnazjum.

W latach 1954–1959 wieś należała i była siedzibą władz gromady Kluczkowice, po jej zniesieniu w gromadzie Wrzelowiec. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa lubelskiego.


Źródła:

Wikipedia

Kluczkowo

Kluczkowo (niem. "Klützkow") – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie świdwińskim, w gminie Świdwin.


Źródła:

Wikipedia

Klucznica

kobieta zarządzająca kluczami do czegoś; kluczniczka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. kobieta zarządzająca kluczami do danego obiektu

 (1.2) szafka lub gablotka na klucze


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klucznictwo

urząd administracji gospodarczej ziem Wielkiego Księstwa Litewskiego, później godność honorowa


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) hist. ogół, zawód albo funkcja związana z nadzorem nad kluczami budynków lub majątku ziemskiego


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kluczniczka

kobieta zarządzająca kluczami do czegoś; klucznica


Źródła:

SJP.pl

Klucznik

1. osoba mająca pod swoim zarządem klucze do czegoś;
2. dawniej urzędnik zarządzający kluczem majątków ziemskich, później tytuł honorowy


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) ktoś kto pilnuje kluczy do pomieszczeń w budynku


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kluczować

1. nadawać wiadomość telegraficzną lub radiową alfabetem Morse'a za pomocą specjalnego przycisku w aparaturze;
2. w kinematografii, grafice komputerowej: nakładanie na obraz pewnego fragmentu innego obrazu;
3. w telekomunikacji, elektronice: modulować sygnał;
4. dawniej: organizować, porządkować coś według jakiegoś systemu;
5. dawniej: kluczyć


Źródła:

SJP.pl

Kluczowość

→ kluczowy


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest kluczowe; cecha tych, którzy są kluczowi


Patrz:kluczowy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kluczowy

1. przymiotnik od: klucz (w znaczeniu: środkowy kliniec szczytowy, np. klin kluczowy);
2. decydujący, najważniejszy


przymiotnik relacyjny

 (1.1) książk. główny, podstawowy, najważniejszy, decydujący z określonego punktu widzenia

 (1.2) daw. przym. od klucz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kluczwójt

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) daw. zabór rosyjski, Litwa: najniższy stopniem urzędnik na obszarze jednostki terytorialnej odpowiadającej parafii


Źródła:

Wiktionary

Kluczyce

Kluczyce – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie włoszczowskim, w gminie Secemin. Ma status sołectwa.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa częstochowskiego.


Źródła:

Wikipedia

Kluczyk

1. mały klucz
2. roślina z rodziny pierwiosnkowatych


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od: klucz

 (1.2) klucz do samochodu

 (1.3) prosty mechanizm otwierający


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kluczykomat

automat do odbierania i oddawania kluczyków samochodowych przez osoby wynajmujące auta


Źródła:

SJP.pl

Kluczykowy

przymiotnik od: kluczyk


Źródła:

SJP.pl

Kluczyć

iść, jechać, posuwać się do celu okrężną drogą, zmieniając ciągle kierunek


czasownik

 (1.1) błąkać się bez celu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kluczyński

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kludzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|kludzić.


Źródła:

Wiktionary

Kludzić

czasownik

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. wyprowadzać się

 (1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński. prowadzić kogoś

 (1.3) gw-pl|Śląsk Cieszyński. przenosić, zwozić siano


Źródła:

Wiktionary

Kluft

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) reg-pl|Poznań. odzież, ubranie

 (1.2) reg-pl|Poznań. garnitur

 (1.3) reg-pl|Poznań. mundur


Źródła:

Wiktionary

Kluj

kluć się:
1. lęgnąć się, wydobywać się z jaja;
2. przenośne: powstawać, formować się


Źródła:

SJP.pl

Klujnik

część aparatury do wylęgu piskląt


Źródła:

SJP.pl

Kluk

1. okrętka do połączenia przewodu wiertniczego z łańcuchem wiertniczym;
2. w gwarze poznańskiej: nos; kluka


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. chłopiec


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kluka

w gwarze poznańskiej: nos; kluk


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Poznań. nos

 (1.2) gw-pl|Mazury. kwoka


Kl


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kluki

w gwarze poznańskiej: nos; kluk


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Klukowo

1. nazwa kilku wsi w Polsce;
2. osiedle w Gdańsku


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Klukowski

przymiotnik od: Klukowo


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Klukowszczyzna

wieś w Polsce


Klukowszczyzna – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie bialskim, w gminie Leśna Podlaska.

Wieś duchowna Kłukowszczyzna, własność paulinów z Leśniej, położona była w 1795 roku w ziemi mielnickiej województwa podlaskiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bialskopodlaskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Klukwa

żurawina błotna - krzewinka


Klukwa ( Клюква) – wieś (ros. село, trb. sieło) w zachodniej Rosji, w sielsowiecie klukwinskim rejonu kurskiego w obwodzie kurskim.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Klukówek

Klukówek – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie pułtuskim, w gminie Świercze. Ma status sołectwa.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ciechanowskiego.


Źródła:

Wikipedia

Kluniacki

od reformy kluniackiej z XI wieku


przymiotnik

 (1.1) hist. dotyczący Cluny, miasta w środkowo-wschodniej Francji lub tamtejszego klasztoru;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klunkier

w gwarze poznańskiej: grat, śmieć, rupieć


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) reg-pl|Poznań. grat, rupieć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klupa

przyrząd do mierzenia średnicy drzew; fita; średnicomierz


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) środ. leśn. przyrząd do mierzenia grubości drzew na pniu lub ściętego drewna okrągłego


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klupanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|klupać.


Źródła:

Wiktionary

Klupać

czasownik nieprzechodni niedokonany

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. szukać, szperać

 (1.2) gw-pl|Górny Śląsk. pukać, stukać

 (1.3) gw-pl|Górny Śląsk. trzepać

 (1.4) gw-pl|Górny Śląsk. bić


Źródła:

Wiktionary

Klupczyński

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Klupować

dokonywać pomiaru klupą


Źródła:

SJP.pl

Klupś

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kluseczek

zdrobnienie od: klusek


Źródła:

SJP.pl

Kluseczka

zdrobnienie od: kluska


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. zdrobn. od: kluska


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kluseczki

zdrobnienie od: kluski


Źródła:

SJP.pl

Klusek

(zwykle w liczbie mnogiej) mały kawałek ciasta, zwykle zagniatanego z mąki i jaj; kluska


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Klusia

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Klusię

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) stpol. śrpol. zwierzę pociągowe lub juczne, zazwyczaj młode datadef|1434|1616}}


Źródła:

Wiktionary

Kluska

(zwykle w liczbie mnogiej) mały kawałek ciasta, zwykle zagniatanego z mąki i jaj; klusek


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) spoż. kulin. gotowana potrawa z ciasta z dodatkiem mąki i innych składników, podawana do zup lub jako podstawa drugiego dania;

 (1.2) przen. pot. obraź. osoba otyła, niezdarnie się poruszająca

 (1.3) reg. spoż. makaron


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kluski

potrawa z ciasta, zwykle zagniatanego z mąki i jaj, także z ugotowanych, roztartych ziemniaków, sera, podawana do zup lub jako drugie danie


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kluskowaty

kluchowaty;
1. o cieście: niedopieczony; zakalcowaty;
2. przenośnie: pulchny, niezgrabny, gruby


przymiotnik

 (1.1) o konsystencji podobnej do kluski


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kluskowy

przymiotnik od: klusek albo kluska


Źródła:

SJP.pl

Kluszczyński

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kluszewo

Kluszewo – wieś sołecka w Polsce, położona w województwie mazowieckim, w powiecie mławskim, w gminie Szydłowo.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ciechanowskiego.


Źródła:

Wikipedia

Kluszkowce

wieś w województwie małopolskim, w powiecie nowotarskim


Kluszkowce – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie nowotarskim, w gminie Czorsztyn, przy drodze wojewódzkiej nr 969 (Stary Sącz – Nowy Targ). Zabudowania i pola uprawne wsi znajdują się w dolinie potoku Kluszkowianka, u podnóży południowych stoków Pasma Lubania w Gorcach. Od wschodniej strony nad miejscowością wznosi się góra Wdżar.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kluza

1. otwór w burcie, pokładzie lub nadburciu statku, przez który przesuwa się m.in. cuma;
2. dawniej: zamknięty dom dla psychicznie chorych


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) żegl. otwór w burcie statku do przeciągania cum, łańcucha kotwicznego itp.;

 (1.2) stpol. więzienie


Kluza (przewłoka) – okrągły lub owalny otwór w burcie, nadburciu lub powierzchni pokładu jednostki pływającej, często o wzmocnionych brzegach, przez który przeprowadza się liny cumownicze albo linę bądź łańcuch kotwiczny. Na małych jednostkach kluza może mieć postać okucia w kształcie metalowego ucha.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kluzak

w żeglarstwie: przykrywa służąca do zamykania kluzy (otworu w burcie), gdy łańcuch kotwiczy jest wyciągnięty


Źródła:

SJP.pl

Kluzik

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kluzja

krzew lub drzewo rosnące w tropikalnej Ameryce, dostarczające żywic używanych do celów leczniczych i technicznych; okrętnica


Kluzja, okrętnica ("Clusia" L.) – rodzaj roślin z rodziny kluzjowatych pochodzący z rejonu Morza Karaibskiego. Żywica tych roślin bywa używana do uszczelniania łodzi.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kluzjowate

rodzina roślin z rzędu malpigiowców; okrętnicowate


Kl


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kluzjowaty

o cechach kluzjowatych (rodzina krzewów i drzew)


Źródła:

SJP.pl

Kluć

kluć się:
1. lęgnąć się, wydobywać się z jaja;
2. przenośne: powstawać, formować się


czasownik przechodni niedokonany (dk. wykluć)

 (1.1) daw. wysiadywać pisklęta

 (1.2) daw. kłuć, uderzać dziobem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kluś

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kluźniak

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kluż

okręg w Rumunii


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. hist. Kluż-Napoka, dawna nazwa miasta

 (1.2) geogr. okręg w północno-zachodniej Rumunii (Siedmiogród);


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kluż-Napoka

miasto w Rumunii


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy lub nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Rumunii, w północno-zachodnim Siedmiogrodzie;


Na tę stronę wskazuje „Kluż”. Zobacz też: okręg Kluż.

Kluż-Napoka (historycznie "Kolożwar", Cluj-Napoca, Kolozsvár, Klausenburg; do 1974 Kluż) – miasto w północno-zachodniej Rumunii, na Wyżynie Transylwańskiej, nad Małym Samoszem, największe miasto i historyczna stolica Siedmiogrodu, ośrodek administracyjny okręgu Kluż.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Klużański

→ Kluż-Napoka (miasto w Rumunii)


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Klużem-Napoką (Klużem), dotyczący Klużu-Napoki (Klużu)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klwowski

przymiotnik od: Klwów


Źródła:

SJP.pl

Klwów

wieś w Polsce


Klwów – wieś w Polsce, położona w województwie mazowieckim, w powiecie przysuskim, w gminie Klwów. Leży nad rzeką Sławną. Wieś ma status sołectwa.

Wieś jest siedzibą gminy Klwów oraz rzymskokatolickiej parafii św. Macieja Apostoła.

W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Klwów. W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa radomskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Klybanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|klybać.


Źródła:

Wiktionary

Klybać

czasownik

 (1.1) reg. pozn. plotkować, obgadywać

 (1.2) reg. pozn. marudzić


Źródła:

Wiktionary

Klydesdale

[czytaj: klajdesdal] rzadko: ciężki koń pociągowy maści gniadej; klajdesdal, clydesdale


Źródła:

SJP.pl

Klyma

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. mot. techn. zacisk akumulatorowy


Źródła:

Wiktionary

Klymenia

wymarły głowonóg morski z rodziny amonitów; klimenia


Źródła:

SJP.pl

Klymenie

rząd wymarłych głowonogów


Źródła:

SJP.pl

Klympiorz

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. techn. blacharz


Źródła:

Wiktionary

Klympiyrz

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. blacharz


Źródła:

Wiktionary

Klympnerstwo

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. blacharstwo


Źródła:

Wiktionary

Klynkanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. rel. Anioł Pański


Źródła:

Wiktionary

Klynkać

czasownik nieprzechodni niedokonany

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. klękać


Źródła:

Wiktionary

Klynknóńć

czasownik nieprzechodni dokonany

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. klęknąć


Źródła:

Wiktionary

Klyszcz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Klyszcze

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. techn. kleszcze


Źródła:

Wiktionary

Klyta

nazwisko


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. plotkarka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kląsk

1. śpiew słowika;
2. dudniący odgłos


Źródła:

SJP.pl

Kląskanie

1. charakterystyczny stłumiony odgłos, jaki powstaje przy uderzeniu końskich kopyt o bruk; stukanie;
2. śpiew słowika, jego trele; klaskanie


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|kląskać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kląskawka

mały ptak wędrowny z rodziny drozdów


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kląskać

1. mlaskać językiem przy jedzeniu;
2. w łowiectwie o ptakach, najczęściej słowikach: wydawać trele; klaskać;
3. o kopytach końskich: wydawać charakterystyczny stłumiony odgłos przy uderzaniu kopytami o bruk


czasownik niedokonany

 (1.1) ornit. o słowiku: śpiewać

 (1.2) logopedia eduk. uderzać językiem o zęby, wydając dźwięki podobne do kląskania słowika, lub stukotu kopyt końskich o bruk

 (1.3) stpol. mlaskać

 (1.4) trzaskać, uderzać wydając charakterystyczny odgłos np. stąpając


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klątewny

→ klątwa


Patrz:klątwa

Źródła:

SJP.pl

Klątwa

1. wyłączenie kogoś ze społeczności kościelnej; ekskomunika;
2. przeklęcie, wyklęcie kogoś;
3. przeklinanie złorzeczenie


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rel. kara wyłączenia kogoś ze wspólnoty wiernych

 (1.2) życzenie komuś nieszczęścia

 (1.3) daw. przeklinanie, wykrzykiwanie złych słów


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Klątwić

dawniej: złorzeczyć, przeklinać kogoś, rzucać klątwy


Źródła:

SJP.pl

Kląć

używać słów wulgarnych, najczęściej w złości, chcąc kogoś obrazić; złorzeczyć; przeklinać


czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) używać wyrazów obelżywych lub wulgarnych

czasownik zwrotny niedokonany kląć się (dk. brak)

 (2.1) przysięgać, zaklinać się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kląża

drzewo rosnące na moczarach i bagnach w Ameryce Północnej


Źródła:

SJP.pl

Klążowate

o cechach klążowatych (rodzina roślin)


Źródła:

SJP.pl

Klążowaty

o cechach klążowatych (rodzina roślin)


Źródła:

SJP.pl

Klęcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|kląć.


Źródła:

Wiktionary

Klęcino

Klęcino (kaszb. "Klicëno", "Knicëno" lub też "Klisëno", Klenzin) – wieś w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie słupskim, w gminie Główczyce. Ma status sołectwa.


Źródła:

Wikipedia

Klęczeć

trwać w pozycji z ugiętymi kolanami opartymi na ziemi


czasownik nieprzechodni

 (1.1) mając nogi zgięte w kolanach i opierając kolana na ziemi, trwać w tej pozycji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klęczki

pozycja z ugiętymi kolanami opartymi o ziemię; najczęściej w wyrażeniach:
a) na klęczki, na klęczkach - w pozycji klęczącej;
b) z klęczek - z pozycji klęczącej


Źródła:

SJP.pl

Klęczkowo

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Klęcznik

rodzaj podestu lub mebel przeznaczony do klęczenia


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) mebel służący do klęczenia


Klęcznik – sprzęt lub rodzaj mebla służący do klęczenia lub siedzenia z równoczesnym oparciem kolan o podnóżek.

Typowy klęcznik składa się z podnóżka i pulpitu, często także z ławeczki.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Klęcznikowy

→ klęcznik


Patrz:klęcznik

Źródła:

SJP.pl

Klęczny

siad klęczny - siad na klęczkach


Źródła:

SJP.pl

Klęcząco

w pozycji klęczącej, na kolanach


Źródła:

SJP.pl

Klęk

postawa w ćwiczeniach gimnastycznych


Klęk – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie zgierskim, w gminie Stryków.

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do ówczesnego województwa łódzkiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Klękanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|klękać.


Źródła:

Wiktionary

Klękany

odmiana oberka, w której jedną z figur jest przyklęknięcie tancerza


Źródła:

SJP.pl

Klękać

zginając kolana, przybierać pozycję klęczącą


czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. klęknąć)

 (1.1) zginać kolana, przyjmując pozycję opierającą się na nich


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klęknięcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|klęknąć.


Źródła:

Wiktionary

Klęknąć

przybrać pozycję klęczącą; upaść na kolana


czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. klękać)

 (1.1) dokonany od|klękać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Klękosiad

krzesło ergonomiczne składające się zwykle z siedziska oraz części stanowiącej podparcie dla kolan lub goleni


Klękosiad – forma krzesła ergonomicznego. Składa się zwykle z siedziska oraz części stanowiącej podparcie dla kolan lub goleni. Budowa klękosiadu pozwala zwykle na regulację jego wysokości poprzez zmianę kąta pomiędzy siedziskiem i podparciem. Za główną zaletę klękosiadu uważa się wymuszenie na użytkowniku pozycji wyprostowanej, korzystnej zdrowotnie oraz istotnej z punktu widzenia ergonomii pracy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Klępa

1. w łowiectwie: samica łosia; łosica, łosza;
2. obelżywie: kobieta niezgrabna, ociężała, nieporządna, niechlujna; flądra, jędza, wiedźma


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) łow. samica łosia

 (1.2) pejor. obraź. niezdarna, niezgrabna kobieta


Klępa, łosza – określenie samicy łosia w gwarze myśliwskiej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Klępnica

Klępnica (niem. "Glietzig") – wieś sołecka w północno-zachodniej Polsce, położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie łobeskim, w gminie Łobez.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa szczecińskiego.


Źródła:

Wikipedia

Klęska

porażka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) fatalna przegrana w bitwie

 (1.2) wielkie nieszczęście, niepowodzenie lub zniszczenie


Klęska (fr. "La débâcle") – dziewiętnasty tom cyklu Rougon-Macquartowie. Tłem fabuły jest seria zdarzeń polityczno-militarnych, które towarzyszyły końcowi panowania Napoleona III i upadku II Cesarstwa Francuskiego w 1870 r., takich jak: wojna francusko-pruska, bitwa pod Sedanem czy powstanie Komuny Paryskiej. Powieść została wydana w roku 1892.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Klęskowo

→ klęskowy


Klęskowo (hist. "Clescow", niem. "Hökendorf") – część miasta Szczecina na osiedlu Bukowe-Klęskowo, położona w południowo-wschodniej części miasta, w dolinach Rudzianki i Chojnówki.


Patrz:klęskowy

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Klęskowy

→ klęska


Patrz:klęska

Źródła:

SJP.pl

Klęsnąć

1. uginać się, opadać, zapadać się;
2. tracić obrzęk; tęchnąć


Źródła:

SJP.pl