Ko

1. wyraz naśladujący głos kury, zwykle powtarzany; kwo (bardzo rzadko), kwok (bardzo rzadko);
2. sytuacja w grze go

wykrzyknik

(1.1) onomatopeja naśladująca głos kury

rzeczownik, rodzaj nijaki

(2.1) w go: układ kamieni, w którym zabicie pojedynczego kamienia powoduje, że kamień bijący jest od razu w atari;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

KO – Kaowiec (kulturalno-oświatowy)
ko – układ kamieni w grze go
KO – skrótowiec od kontakt operacyjny
KO – skrótowiec od Knockout
KO – Knight Online
Kö – niemiecka lokomotywa spalinowa
KO – skrótowiec od kurator oświaty
KO – Koalicja Obywatelska
Ko – znak japońskich sylabariuszy

Wikipedia

Koabitacja

kohabitacja, cohabitation;
1. wspólne rządy partii o odmiennych opcjach politycznych;
2. dawniej: współżycie, współdziałanie lub współzamieszkiwanie

rzeczownik, rodzaj żeński

1. w Kościele katolickim: wyznaczony przez władze kościelne pomocnik posiadacza urzędu, np. biskup tytularny, pomocnik ordynariusza;
2. dawniej: pomocnik

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) kośc. duchowny z prawem sukcesji;

(1.2) daw. pomocnik

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Koadiutorka

dawniej: pomocniczka

Źródła:

SJP.pl

Koadiutorski

→ koadiutor

Patrz:koadiutor

Źródła:

SJP.pl

Koafiura

dawniej: uczesanie, fryzura

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) książk. przest. lub żart. fryzura, uczesanie (głównie kobiece)

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Koagulacja

1. łączenie się cząstek koloidowych w większe zespoły tworzące spoistą masę; żelowanie, krzepnięcie;
2. w medycynie: niszczenie zbędnej tkanki wysoką temperaturą; przypalanie

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) chem. zjawisko łączenia się cząstek fazy rozproszonej w cieczy (np. w zawiesinie lub koloidzie) w większe agregaty, prowadzące do ich oddzielenia od cieczy;

Koagulacja – proces polegający na łączeniu się cząstek fazy rozproszonej koloidu w większe agregaty tworzące fazę ciągłą o nieregularnej strukturze. Istnieje koagulacja odwracalna i nieodwracalna, a także spontaniczna i wymuszona. W wyniku koagulacji może następować zjawisko żelowania, tworzenia się past i materiałów stałych, sedymentacji lub pokrywania powierzchni mieszaniny warstwą fazy rozproszonej.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Koagulacyjny

→ koagulacja

→ koagulologia

Patrz:koagulologia

Źródła:

SJP.pl

Koagulopatia

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) med. zaburzenie krzepnięcia krwi;

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Koagulować

1. doprowadzać do łączenia się cząstek koloidowych w większe zespoły tworzące spoistą masę; żelować, ścinać;
2. w medycynie: niszczyć zbędną tkankę wysoką temperaturą; przypalać

Źródła:

SJP.pl

Koaksjalność

Koalescencja

łączenie się kropelek cieczy w większe krople

Koalescencja – proces, w którym dwie lub więcej cząstek łączy się z sobą, tworząc pojedynczą cząstkę.

Koalescencja zachodząca w układach koloidalnych (na przykład pianach i emulsjach) polega na łączeniu się cząstek fazy rozproszonej (kropli cieczy lub pęcherzyków gazu) w większe, co zmniejsza stopień dyspersji układu. Doprowadza to do rozbicia emulsji na odrębne fazy lub opadnięcia piany.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Koalescencyjny

→ koalescencja

Patrz:koalescencja

Źródła:

SJP.pl

Koalicja

związek, przymierze, alians, sojusz państw, partii politycznych zawarty dla przeprowadzenia wspólnej akcji albo osiągnięcia określonego wspólnego celu

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) polit. porozumienie partii politycznych, które realizują wspólne cele polityczne tworząc rząd albo działając w opozycji

(1.2) polit. sojusz państw zawiązany w celu prowadzenia wspólnej polityki, zwłaszcza wojskowej

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

koalicja państwowa – sojusz państw zawarty dla osiągnięcia wspólnego celu
koalicja rządowa – porozumienie partii politycznych w celu utworzenia nowego rządu
koalicja wojskowa
koalicja wyborcza – w celu wspólnego wzięcia udziału w wyborach
Koalicja – blok partii centroprawicowych działających w Australii

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Koalicjant

członek koalicji

Źródła:

SJP.pl

Koalicjantka

→ koalicjant

Patrz:koalicjant

Źródła:

SJP.pl

Koalicjonistka

→ koalicjonista; koalicjantka

Źródła:

SJP.pl

Koalicyjka

1. zdrobnienie od: koalicja;
2. skórzany pas oficerski, przerzucany ukośnie przez ramię i pierś

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zdrobn. od: koalicja

SJP.pl

Koan

paradoksalna opowieść lub paradoksalne pytanie, stosowane w zen

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) paradoksalne pytanie lub problem, stosowane w zen jako środek w procesie osiągania oświecenia;

Koan (jap. kōan, z chiń. gōng’àn, dosłownie "publiczny przypadek"; wiet. công án) – jedna z metod praktyki buddyzmu zen (chan). Paradoksalne pytanie lub opowieść.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Koarktacja

koarktacja aorty, wrodzona, niesinicza wada serca, polega na zwężeniu aorty w części jej łuku; zwężenie cieśni aorty

Źródła:

SJP.pl

Koartykulacja

Źródła:

Wikipedia

Koasekuracja

Źródła:

Wikipedia

gatunek antylopy przypominający nieco sylwetką dużego jelenia, o silnych, szeroko rozstawionych i silnie obrączkowanych rogach

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

zwierzęta
- Kob żółty
- Kob liczi
- Kob śniady
- Kob nilowy
- Kob Defassa
KOB – książka obiektu budowlanego

(1.1) geogr. adm. wieś na Ukrainie, położona w rejonie kosowskim obwodu iwanofrankiwskiego;

Kobaki ( Кобаки) – wieś na Ukrainie, w rejonie kosowskim obwodu iwanofrankiwskiego.

pierwiastek chemiczny o symbolu Co

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu Co i liczbie atomowej 27;

Kobalt (Co, cobaltum) – pierwiastek chemiczny z grupy metali przejściowych układu okresowego.

Ma 26 izotopów z przedziału mas 50–75. Trwały jest tylko izotop 59, który stanowi 100% naturalnego kobaltu. Został odkryty w roku 1735 przez Georga Brandta.

Czysty kobalt jest lśniącym, srebrzystym metalem o własnościach ferromagnetycznych. Jest stosowany jako dodatek do stopów magnetycznych.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

przymiotnik od: kobalt

przymiotnik relacyjny

(1.1) chem. dotyczący kobaltu, związany z kobaltem, zawierający kobalt

przymiotnik jakościowy

(2.1) mający kolor ciemnoniebieski, jasnogranatowy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kobaltron

bomba kobaltowa

Źródła:

SJP.pl

Kobaltyn

minerał, siarczek kobaltu i arsenu; błyszcz kobaltu

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) miner. rzadki minerał z gromady siarkosoli, siarczek kobaltu i arsenu;

Kobaltyn (cobaltyn, błyszcz kobaltu) – minerał z gromady siarkosoli. Jest minerałem rzadkim.

Nazwa kobold (od złego ducha kobolda) pojawia się u Basilliusa (329–379) na określenie kruszców, z których nie można było uzyskać żadnego metalu.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kobayashi

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kobayashi – japońskie nazwisko
Kobayashi – miasto w Prefekturze Miyazaki na Kiusiu
Aikido Kobayashi – szkoła aikido
(3500) Kobayashi – planetoida z pasa głównego asteroid
Kobayashi Maru - Praktyczne ćwiczenie w uniwersum Star Trek, sprawdzające zachowanie kadetów Gwiezdnej Floty w sytuacji bez wyjścia
Adam Kobayashi – polski neurolog
Ai Kobayashi – japońska curlerka
Aimi Kobayashi – japońska pianistka
Celes Kobayashi – japoński bokser
Dawn Marie Kobayashi – jamajska strzelczyni
Hideo Kobayashi – japoński pisarz i krytyk literacki
Hirokazu Kobayashi – japoński mistrz aikido

Źródła:

Wikipedia

Kobczyk

ptak drapieżny z rodziny sokołów

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) ornit. niewielki ptak drapieżny z rodziny sokołowatych

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kobdo

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

(1.1) geogr. adm. miasto w Mongolii;

(1.2) geogr. hydrol. rzeka w Mongolii;

Kobdo ( Ховд, "Chowd") – miasto w Mongolii, siedziba administracyjna ajmaku kobdoskiego, położone 1200 km na zachód od stolicy kraju Ułan Bator. Tworzy oddzielny somon o nazwie Dżarglant.

Położone na wysokości 1395 m n.p.m. nad rzeką Bujant gol. W 2010 roku liczyło 29 tys. mieszkańców; dla porównania, w 1969 było ich 12,4 tys.

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kobdoski

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z Kobdem, dotyczący Kobda

Źródła:

Wiktionary

Kobe

miasto w Japonii

Zobacz też: Kobe Bryant.

Kobe (jap. 神戸市 "Kōbe-shi") – miasto portowe w Japonii, położone na wschodnim wybrzeżu wyspy Honsiu ("Honshū") pomiędzy zatoką Osaka ("Ōsaka-wan") a łańcuchem niskich gór Rokkō ("Rokkō-sankei") o długości 56 km. Ich częścią jest pasmo również niewysokich gór o nazwie Tanjō-sankei lub Tanjō-Taishaku. Najwyższym szczytem jest Rokkō (931 m).

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kobea

roślina pnąca z rodziny wielosiłowatych; sępota

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kobecki

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Emanuel Kobecki (1863–1927) – działacz społeczności karaimskiej
Emil Kobecki (1868–1943) – działacz społeczności karaimskiej i urzędnik
Szymon Kobecki (1865–1933) – polski poeta i dramaturg karaimskiego pochodzenia
Szymon Kobecki (1911–1985) – litewski inżynier, dramaturg i poeta karaimskiego pochodzenia.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kober

nazwisko, m.in. Marcin Kober (ok. 1550-1598) - nadworny malarz królów polskich

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Amelie Kober – niemiecka snowboardzistka
Marcin Kober – malarz działający w Polsce
Marta Kober – aktorka amerykańska

(1.1) pot. zdrobn. od: kobiałka

Źródła:

Wiktionary

Kobiałeczka

zdrobnienie od: kobiałka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pot. zdrobn. od: kobiałka

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kobiałka

1. potocznie: nieduży koszyk z łyka lub wikliny, z pałąkiem;
2. ilość czegoś, zwykle produktów spożywczych, mieszcząca się w takim koszyku

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pot. kanciasty koszyk z zaplatanych pasów łyka, łupek lub wikliny, zwykle używany do owoców

(1.2) pot. zawartość kobiałki (1.1)

(1.3) pot. żart. kobieta

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kobiałka – część miasta Milicz
Kobiałka – część miasta Warszawa, w dzielnicy Białołęka
Kobiałka – kolonia wsi Niedźwiedzice w woj. dolnośląskim, w pow. legnickim, w gminie Chojnów
Kobiałka – część wsi Stare Krasnodęby w woj. łódzkim, w pow. zgierskim, w gminie Aleksandrów Łódzki
Kobiałki
Stare Kobiałki

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

stawać się podobnym do kobiety, nabierać cech kobiecych

Źródła:

SJP.pl

Kobiecina

ze współczuciem lub politowaniem o kobiecie

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pot. z politowaniem, współczuciem, raczej serdecznie o kobiecie, zwykle wiejskiej

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kobiecinka

zdrobnienie od: kobiecina

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zdrobn. od: kobiecina

Kobiernieński

przymiotnik relacyjny

(1.1) odnoszący się do Kobierna, związany z Kobiernem

Źródła:

Wiktionary

Kobiernik

1. rodzaj grzybów z rodziny tarczownicowatych;
2. gatunek pająka z rodziny osnuwikowatych

Źródła:

SJP.pl

Kobierno

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

(1.1) geogr. wieś w Polsce, w województwie wielkopolskim, w powiecie kaliskim, w gminie Opatówek;

(1.2) geogr. wieś w Polsce, w województwie wielkopolskim, w powiecie krotoszyńskim, w gminie Krotoszyn;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kobierno – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. kaliskim, w gminie Opatówek
Kobierno – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. krotoszyńskim, w gminie Krotoszyn
Kobierno – gromada w powiecie krotoszyńskim

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kobierski

(1.1) dorosły człowiek płci żeńskiej;

(1.2) daw. obraź. osoba płci żeńskiej

(1.3) pot. żona lub dziewczyna

Kobieta – dorosła przedstawicielka gatunku "Homo sapiens" o płci żeńskiej. Przed osiągnięciem dorosłości człowiek płci żeńskiej określany jest jako dziewczyna. Słowo „kobieta” może być używane w języku polskim na określenie ludzi płci żeńskiej bez względu na wiek (na przykład we wniosku o wydanie dowodu osobistego DO/W/1).

Źródła:

→ Kobe

Patrz:Kobe

Źródła:

SJP.pl

Kobita

potocznie, żartobliwie: kobieta

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) żart. kobieta

(1.2) żart. żona, partnerka

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

kontrolowana ablacja, zabieg stosowany w leczeniu bezdechu sennego

Źródła:

SJP.pl

Koblencja

miasto w zachodniej części Niemiec, przy ujściu rzeki Mozeli do Renu

1. rodzaj jadowitego węża z rodziny zdradnicowatych, zamieszkujący Azję i Afrykę, występujący w wielu gatunkach;
2. kobra indyjska - gatunek węża z rodziny zdradnicowatych, jeden z najbardziej znanych węży jadowitych, osiągający do 2 metrów długości, zamieszkujący Azję, Tajwan i Archipelag Malajski; naja indyjska, okularnik, okularnik indyjski;
3. potocznie: telewizyjny spektakl kryminalny

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) herp. duży i jadowity wąż zamieszkujący tropikalne i pustynne tereny Azji i Afryki;

(1.2) pot. kryminalny spektakl w telewizji

(1.3) lotn. jedna z akrobacji lotniczych;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

kobry – grupa węży z rodziny zdradnicowatych
kobra – Naja mossambica
kobra – Naja katiensis
kobra – Naja pallida
kobra (akrobacja lotnicza) – figura w akrobacji lotniczej
Kobra – popularna nazwa polskiego telewizyjnego Teatru Sensacji
Kobra – wokalista zespołu Kobranocka
Kobra – polski raper
Kobra – Pomorskie Zakłady Przemysłu Skórzanego „Kobra” w Bydgoszczy (1876-1992)
Kobra – film z 1986 roku
Kobra – powieść Fredericka Forsytha z 2011 roku
Kobra – powieść Deona Meyera

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kobranocka

Kobranocka – polski zespół rockowy powstały w roku 1985 w Toruniu. Zespół początkowo nazywał się Latający Pisuar. Niedługo po debiucie nagrania Kobranocki pojawiły się na antenie Rozgłośni Harcerskiej. W latach 1986–2005 zespół sześciokrotnie wystąpił na festiwalu w Jarocinie. Gra muzykę odwołującą się do punk rocka z mocno pacyfistycznymi tekstami. Cechą charakterystyczną tekstów Kobranocki (pisanych zwykle przez Andrzeja Michorzewskiego) jest ich abstrakcyjna metaforyka.

Źródła:

Wikipedia

Kobryń

miasto na Białorusi

Wiktionary oraz Wikipedia

Kobura

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) przest. zob. kabura.

Źródła:

Wiktionary

Koburg

miasto w Niemczech; Coburg

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Maria Koburg – królowa Rumunii
Koburgowie – dynastia (właściwie boczna linia dynastii Wettynów)
Koburg – pałac
Koburg – willa

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Koburgowie

dynastia niemiecka

Źródła:

SJP.pl

Koburski

przymiotnik od: Koburg

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z Coburgiem (Koburgiem) (miastem w Niemczech)

(1.2) związany z dynastią Koburgów

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kobus

nazwisko

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy

(1.1) mikrobiol. nazwa systematyczna|Kobuvirus|ref=tak., wirus z rodziny pikornawirusów wywołujący biegunki u ludzi i zwierząt

Źródła:

Wiktionary

Kobuz

chroniony ptak z rodziny sokołów, drapieżny, wielkością zbliżony do gołębia, dawniej używany do polowań; sokół kobuz, sokół leśny

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Falco subbuteo|ref=tak., ptak drapieżny z rodziny sokołowatych;

Kobuz, sokół kobuz, sokół leśny, sokolik drzewiec ("Falco subbuteo") – gatunek średniej wielkości ptaka drapieżnego z rodziny sokołowatych (Falconidae).

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kobuzi

przymiotnik od: kobuz

Źródła:

SJP.pl

Kobylanka

wieś w Polsce

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) mieszkanka Kobyla

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kobylanka – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. grudziądzkim, w gminie Grudziądz
Kobylanka – część wsi Wiechucice w woj. łódzkim, w pow. sieradzkim, w gminie Sieradz
Kobylanka – wieś w woj. małopolskim, w pow. gorlickim, w gminie Gorlice
Kobylanka – wieś w woj. mazowieckim, w pow. mińskim, w gminie Dobre
Kobylanka – wieś w woj. podlaskim, w pow. białostockim, w gminie Michałowo
Kobylanka – osada leśna w województwie świętokrzyskim, w powiecie koneckim, w gminie Stąporków
Kobylanka – wieś w woj. zachodniopomorskim, w pow. stargardzkim, w gminie Kobylanka
Kobylanka – gmina w powiecie stargardzkim
Kobylanka – gromada w powiecie gorlickim
Kobylanka – gromada w powiecie stargardzkim
Kobylanka – potok płynący przez Dolinę Kobylańską na Wyżynie Krakowsko-Częstochowskiej
Kobylanka – rzeka, dopływ Modrzejowianki, w woj. mazowieckim

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Andrzej Kobylański
Jakub Kobylański
Jan Kobylański (ujednoznacznienie)
Krzysztof Kobylański

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kobylec

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kobylec – część wsi Kocierzew Północny w woj. łódzkim, w pow. łowickim, w gminie Kocierzew Południowy
Kobylec – wieś w woj. małopolskim, w pow. bocheńskim, w gminie Łapanów
Kobylec – część wsi Jawiszowice w woj. małopolskim, w pow. oświęcimskim, w gminie Brzeszcze
Kobylec – część wsi Żurawniki w woj. świętokrzyskim, w pow. pińczowskim, w gminie Złota
Kobylec – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. wągrowieckim, w gminie Wągrowiec
Kobylec – przystanek kolejowy we wsi Kobylec, w woj. wielkopolskim, w Polsce
Kobylec – góra w Sudetach Środkowych w Górach Sowich
Kobylec (Кобилець) – wieś na Ukrainie, w obwodzie iwanofrankowskim

Źródła:

Wikipedia

Kobyli

1. związany z kobyłą, dotyczący kobyły (dorosła samica konia);
2. wielki, ogromy

przymiotnik

(1.1) charakterystyczny dla kobyły; dotyczący, odnoszący się do kobyły

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kobylice

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kobylice – wieś w woj. dolnośląskim, w pow. trzebnickim, w gminie Trzebnica
Kobylice – wieś w woj. opolskim, w pow. kędzierzyńsko-kozielskim, w gminie Cisek
Kobylice – inaczej kobylina rodzaj przeszkody używanej do obrony i fortyfikacji
Kobylice – gmina w Czechach, w powiecie Hradec Králové, w kraju hradeckim

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. adm. miasto w Polsce, w województwie wielkopolskim, w powiecie krotoszyńskim;

(1.2) geogr. toponim, nazwa szeregu miejscowości w Polsce;

Kobylin – miasto w woj. wielkopolskim, w powiecie krotoszyńskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Kobylin.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kobylin-Borzymy

wieś w Polsce

Kobylin-Borzymy – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie wysokomazowieckim, w gminie Kobylin-Borzymy.

SJP.pl
Wiktionary

Kobylinianka

mieszkanka Kobylina lub Kobylina-Borzym

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) mieszkanka Kobylina

(1.2) kobieta pochodząca z Kobylina, urodzona w Kobylinie

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kobylisko

zgrubienie od: kobyła; kobylsko

Źródła:

SJP.pl

Kobyliński

przymiotnik od: Kobylin, Kobylin-Borzymy

przymiotnik relacyjny

(1.1) odnoszący się do Kobylina, związany z Kobylinem

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Aleksander Kobyliński - polski artysta sceniczny, lider zespołu „Andrusy”, działacz społeczny
Andrzej Kobyliński (duchowny) - polski duchowny rzymskokatolicki.
Józef Kobyliński - polski ksiądz katolicki i społecznik, kanonik honorowy kaliskiej kapituły kolegiackiej, proboszcz parafii św. Wita w Tuliszkowie,
Kacper Kobyliński - polski ksiądz katolicki i społecznik, kanonik honorowy kaliskiej kapituły kolegiackiej, proboszcz parafii św. Wawrzyńca w Słupcy, dziekan słupecki
Lech Kobyliński – polski naukowiec, specjalista w dziedzinie budowy okrętów
Maciej Kobyliński – polski polityk, samorządowiec
Michał Kobyliński - polski nauczyciel, społecznik, porucznik rezerwy piechoty Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej
Piotr Kobyliński - polski ksiądz katolicki, działacz społeczny i niepodległościowy, historyk, publicysta, tłumacz; prałat kapituły kaliskiej, proboszcz parafii św. Anny w Błaszkach
Szymon Kobyliński – polski grafik, rysownik, karykaturzysta, satyryk, historyk, scenograf
Tadeusz Kobyliński – polski wojskowy
Tadeusz Kobyliński – polski wojskowy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kobylińsko-Borzymski

→ Kobylin-Borzymy

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kobylniki – wieś w woj. dolnośląskim, w pow. górowskim, w gminie Wąsosz
Kobylniki – wieś w woj. dolnośląskim, w pow. średzkim, w gminie Środa Śląska
Kobylniki – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. inowrocławskim, w gminie Kruszwica
Kobylniki – wieś w woj. łódzkim, w pow. poddębickim, w gminie Poddębice
Kobylniki – wieś w woj. łódzkim, w pow. sieradzkim, w gminie Błaszki
Kobylniki – wieś w woj. mazowieckim, w pow. płockim, w gminie Wyszogród
Kobylniki – wieś w woj. świętokrzyskim, w pow. buskim, w gminie Wiślica
Kobylniki – wieś w woj. świętokrzyskim, w pow. kazimierskim, w gminie Skalbmierz
Kobylniki – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. grodziskim, w gminie Grodzisk Wielkopolski
Kobylniki – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. kościańskim, w gminie Kościan
Kobylniki – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. poznańskim, w gminie Rokietnica
Kobylniki – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. szamotulskim, w gminie Obrzycko

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zool. klacz, samica konia

(1.2) pot. rzecz, szczególnie utwór literacki, o bardzo dużych rozmiarach

(1.3) środ. uczn. stud. przedmiot o wielkiej objętości materiału; egzamin z tego przedmiotu

(1.4) pot. pejor. kobieta dużego wzrostu, niezgrabna, bez wdzięku

(1.5) daw. przen. bot. gatunek śliwki

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kobyła – samica konia, zobacz: klacz
Kobyła – szczyt w Beskidzie Wyspowym
Kobyła – szczyt w Górach Izerskich
Kobyła – szczyt w Karpatach Wschodnich
Kobyła – wzniesienie w Górach Kaczawskich
Kobyła – grzbiet w południowo-wschodniej grani Bystrej w Tatrach
Kobyła – wzniesienie reglowe w Tatrach Wysokich
Kobyła – szczyt w Górach Bialskich w Sudetach Wschodnich
Kobyła (Kobelwasser), potok na Kobylej Łące w pobliżu Hali Izerskiej

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pot. zdrobn. od: kobyła

(1.2) środ. budowlane podpora w kształcie litery A do podtrzymywania pomostów lub rusztowań

(1.3) daw. przen. węzeł

(1.4) daw. przen. mostek na skrzypcach

Zobacz też: Kobyłka w innych znaczeniach tej nazwy.

Kobyłka – miasto w Polsce w województwie mazowieckim, w powiecie wołomińskim, w aglomeracji warszawskiej, ok. 17 km od centrum Warszawy w kierunku północno-wschodnim na Nizinie Mazowieckiej.

Według danych GUS z 1 stycznia 2024 r. miasto liczyło 28 339 mieszkańców, będąc 20. najludniejszym miastem w województwie. Obecnie z danych na dzień 22 maja 2025 r. wynika, że miasto liczy 28 599 mieszkańców.

Źródła:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) muz. muzyk, który gra na kobzie

Zobacz też: Kobziarz (tom wierszy).

Kobziarz ( Кобзар) – na Ukrainie ludowy śpiewak wykonujący pieśni patriotyczne i akompaniujący sobie na kobzie. Kobziarz to także błędna nazwa muzyka grającego na dudach. Na wschodnich ziemiach Rzeczypospolitej Obojga Narodów kobziarzami nazywano niekiedy lirników grających na lirze korbowej.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Koc

1. gruba, ciepła tkanina używana do przykrycia; pled
2. rodzaj sieci służącej do połowu ryb pod lodem

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) gruba tkanina, zwykle wełniana, najczęściej w kształcie prostokąta, służąca do okrywania w celu ochrony przed zimnem

(1.2) ryb. sieć wykonana z mat trzcinowych do łowienia ryb pod lodem

(1.3) hist. w prawie polskim: rodzaj zakładu wnoszonego na rzecz sędziego;

(1.4) hist. błam futrzany

(1.5) gw-pl|Bukowina. dywan

(1.6) daw. uczn. stud. gw-pl|Warszawa. ocena niedostateczna

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

koc – gruba tkanina używana jako przykrycie
koc gaśniczy
koc przeciwwstrząsowy → folia NRC
Adam Koc (1891–1969) – polski wojskowy i polityk
Barbara Koc (1925–2013) – polska literaturoznawczyni
Franciszek Koc (ur. 1983) – polski duchowny starokatolicki, biskup
Józef Koc – polski agronom
Leon Koc (1892–1959) – polski wojskowy
Maria Koc (ur. 1964) – polska polityk i urzędniczka samorządowa
Martyna Koc (1913–1983) – polska koszykarka
Mikołaj Józef Koc – urzędnik ziemski I Rzeczypospolitej
Stefan Koc (1909–1961) – polski działacz komunistyczny, funkcjonariusz aparatu bezpieczeństwa PRL

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kocaj

nazwisko

Źródła:

SJP.pl

Kocaneczka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zdrobn. od: kocanka

Źródła:

Wiktionary

Kocanka

1. rodzaj roślin zielnych lub półkrzewów z rodziny astrowatych (złożonych), mających koszyczki kwiatowe o kwiatach rurkowatych oraz o barwnych, suchych listkach okrywy; suchołuska, suchlin;
2. kocanka piaskowa - pospolita w Polsce roślina zielna z rodziny astrowatych (złożonych), o całobrzegich, szaro owłosionych liściach i żółtych lub pomarańczowych koszyczkach, zasychających, o właściwościach leczniczych; nieśmiertelnik żółty

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) bot. roślina zielna z rodziny astrowatych;

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kocankowy

→ kocanka

Patrz:kocanka

Źródła:

SJP.pl

Kocanowo

Kocanowo – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie poznańskim, w gminie Pobiedziska.

mieszkaniec Kocka

Źródła:

SJP.pl

Kocczanka

mieszkanka Kocka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) mieszkanka Kocka

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kocemba

(1.1) mężczyzna utrzymujący stosunki seksualne bez wchodzenia w związek małżeński

(1.2) ogólnie o mężczyźnie z punktu widzenia jakości relacji seksualnych

(1.3) przest. ukochany mężczyzna

forma rzeczownika|rodzaj=żeński.

(2.1) D. lm. od: kochanka

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Hermann Kochanek – werbista
Robert Kochanek (ur. 1974) – polski tancerz
Stanisław Kochanek (1905–1995) – polski malarz i rzeźbiarz realista
Kochanek – sztuka autorstwa Harolda Pintera,
Kochanek – film z 1992 roku
Kochanek – powieść autobiograficzna napisana przez Marguerite Duras
Kochanka
Kochankowie

rzeczownik, rodzaj nijaki

kobieta utrzymująca stosunki seksualne z mężczyzną bez zawarcia związku małżeńskiego; utrzymanka, faworyta, metresa, miłośnica, kochanica

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kobieta pozostająca w nieformalnym związku seksualnym z mężczyzną

(1.2) ogólnie o kobiecie z punktu widzenia jakości relacji seksualnych

(1.3) przest. ukochana kobieta

forma rzeczownika|rodzaj=męskoosobowy.

(2.1) D. i B. lp. od: kochanek

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

kochanka – faworyta, metresa
Kochanka – skała w Lesie Zabierzowskim na Garbie Tenczyńskim
Kochanka – wzgórze na Garbie Tenczyńskim na Wyżynie Krakowsko-Częstochowskiej
Kochanka – jezioro położone w Starogardzie Gdańskim
Kochanka – dawna kolonia na Białorusi, w obwodzie mińskim, w rejonie wilejskim, w sielsowiecie Iża.
Kochanka z ekranu – autorstwa Jerzego Petersburskiego
Kochanka Śmierci – powieść detektywistyczna,
Kochanek
Kochankowie
Kochanki

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kochankowie

dwoje ludzi utrzymujących ze sobą stosunki seksualne bez ślubu

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

kochankowie – osoby utrzymujące ze sobą pozamałżeńskie stosunki miłosne.
Kochankowie – karta tarota
Kochankowie – dramat Wacława Grubińskiego z 1915
Kochankowie − film z 1958 roku, francuski dramat w reżyserii Louisa Malle'a
Kochankowie − film z 1968 roku, włosko-francuski melodramat w reżyserii Vittorio De Sica
Kochankowie − film z 1991 roku, hiszpański melodramat kryminalny w reżyserii Vicente Aranda
Kochankowie − film z 1999 roku, francuski melodramat w reżyserii Jeana-Marca Barra
Kochankowie − film z 2008 roku, amerykański melodramat w reżyserii Jamesa Graya
Kochanek
Kochanka
Kochanki

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kochanku

1. mężczyzna utrzymujący stosunki seksualne z kobietą bez zawarcia związku małżeńskiego; utrzymanek, amant, kochaś;
2. dawniej: poufale lub pogardliwie o mężczyźnie; kochany, kolega

Źródła:

SJP.pl

Kochanoviana

wszystko, co dotyczy życia i twórczości Jana Kochanowskiego, np. prace naukowe o nim, wydania jego dzieł; cochanoviana

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) liter. autografy i dokumenty dotyczące Jana Kochanowskiego

(1.2) druk. księg. wydawnictwa związane z Janem Kochanowskim i jego twórczością

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kochanowianka

Kochanowski

nazwisko, np.:
1. Jan Kochanowski (1530-84), poeta;
2. Michał Kochanowski (1757-1832), polityk;
3. Piotr Kochanowski (1566-1620), poeta, tłumacz;
4. Roman Kochanowski (1857-1945), malarz

przymiotnik

(1.1) dotyczący Kochanowa, kochanowianina lub kochanowianki

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kochanowscy – polska rodzina szlachecka herbu Korwin
Andrzej Kochanowski – tłumacz Eneidy
Jakub Kochanowski – polski siatkarz
Jan Kochanowski – poeta polski epoki renesansu
Jan Kochanowski – polski polityk
Jan Karol Kochanowski – polski historyk
Janusz Kochanowski – polski prawnik i dyplomata, Rzecznik Praw Obywatelskich w latach 2006-2010
Jerzy Kochanowski (zm. w 1633 roku) – kasztelan małogoski, stolnik sandomierski
Jerzy Kochanowski (ur. 1960) – profesor nauk humanistycznych, historyk specjalizujący się w najnowszej historii Polski
Jacek Kochanowski (ur. 1973) – socjolog, filozof, specjalista w zakresie gender studies i queer studies
Piotr Kochanowski – poeta epicki
Roman Kochanowski – polski malarz i rysownik

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kochany

człowiek bliski komuś

forma czasownika.

(1.1) imiesłów przymiotnikowy bierny od: kochać

przymiotnik

(2.1) taki, który jest darzony przez kogoś miłością

(2.2) taki, który jest komuś miły, bliski; związany z miłością, kochaniem, sympatią

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(3.1) osoba bliska, darzona miłością

Zobacz też: Kochany w innych znaczeniach tej nazwy.

Kochany – wieś w Polsce, położona w województwie mazowieckim, w powiecie siedleckim, w gminie Wodynie. Ma status sołectwa. Przez wieś przepływa rzeczka Jamielna.

W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa siedleckiego.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kochasia

rzeczownik, rodzaj żeński

1. darzyć kogoś miłością
2. kochać się - być w kimś zakochanym, mieć do czegoś zamiłowanie

czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)

(1.1) odczuwać miłość do kogoś

(1.2) uwielbiać, darzyć kogoś wielkim podziwem

(1.3) uwielbiać jakąś rzecz

(1.4) przen. potrzebować czegoś, mieć coś za niezbędne

czasownik zwrotny niedokonany kochać się (dk. brak)

(2.1) odczuwać odwzajemnioną miłość do kogoś

(2.2) być w kimś zakochanym

(2.3) odbywać stosunek seksualny z kimś

Kochać – dwudziesty szósty album muzyczny piosenkarki Maryli Rodowicz, wydany 23 września 2005. Producentem muzycznym jest Bogdan Kondracki, producentem wykonawczym Paweł Jóźwicki.

Album nagrywany był od 1 marca 2005 do 15 sierpnia 2005 w Jazzboy Studio oraz w dniach 1–2 lipca 2005 w Studiu im. Agnieszki Osieckiej. Autorem projektu graficznego jest Wojciech Wilk.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kochańczyk

nazwisko

Źródła:

SJP.pl

Kochański

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Adam Adamandy Kochański (1631–1700) – polski uczony i duchowny katolicki
Eli Kochański (1886–1940) – polski wiolonczelista
Filip Kochański (ur. 1875) – pułkownik dyplomowany kawalerii Wojska Polskiego
Janusz Kochański (1930–1988) – oficer polskiego wywiadu, podpułkownik Bezpieczeństwa Publicznego
Krzysztof Kochański (ur. 1958) – polski pisarz, autor utworów fantasy i science fiction
Paweł Kochański (1887–1934) – polski skrzypek
Stanisław Kochański (1876–1937) – działacz socjalistyczny i komunistyczny, uczestnik rewolucji lutowej i październikowej, funkcjonariusz Czeki.
Wacław Romuald Kochański (1878–1939) – polski skrzypek
Witold Kochański (1911–1992) – polski literaturoznawca, pedagog, znawca kultury serbołużyckiej, filozof

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kochańszy

rzadki stopień wyższy od przymiotnika: kochany; bardziej kochany

Źródła:

SJP.pl

Kochaś

żartobliwie o ukochanym, sympatii

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) pot. kochanek

(1.2) poufale o osobie płci męskiej

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kochaś – album grupy Toples
Kochaś – film komediowy z 1961 roku
Kochaś – film komediowy z 1989 roku

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kochcice

Kochcice ( Kochczütz) – wieś sołecka w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie lublinieckim, w gminie Kochanowice. Do 1954 roku była siedzibą gminy Kochcice.

W latach 1945–1954 istniała gmina Kochcice z siedzibą w Kochanowicach. W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Kochcice. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa częstochowskiego.

Źródła:

Wikipedia

Kocher

1. przenośna kuchenka turystyczna
2. szczypce chirurgiczne do zaciskania naczyń krwionośnych

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) turystyczna maszynka na paliwo ciekłe – spirytus lub benzynę

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kocher – rzeka, dopływ Neckar
Emil Theodor Kocher – chirurg
kocher – kuchenka turystyczna
kocher – kleszczyki chirurgiczne (od nazwiska wynalazcy)

Kochinchina ( Cochinchine) – dawna nazwa położonej najbardziej na południe części Wietnamu, stanowiąca część francuskiej kolonii Indochin, nadana przez Portugalczyków. Nazwa była w użyciu podczas protektoratu francuskiego, którego stolicą było miasto Sajgon. Obecnie obszar ten nazywany jest "Nam Bộ".

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kochinchiński

przymiotnik od: Kochinchina

Źródła:

SJP.pl

Kochliwość

→ kochliwy

Patrz:kochliwy

Źródła:

SJP.pl

Kochliwszy

Kochłowice

1. wieś w Polsce;
2. dzielnica Rudy Śląskiej

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kochłowice – wieś w województwie opolskim, w powiecie kluczborskim, w gminie Byczyna
Kochłowice – dzielnica miasta Ruda Śląska, dawniej wieś, siedziba gminy Kochłowice
Kochłowice − średniowieczny gródek stożkowy w Kochłowicach

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kochłowicki

→ Kochłowice

Patrz:Kochłowice

Źródła:

SJP.pl

Koci

→ kot

przymiotnik dzierżawczy

(1.1) należący do kota

przymiotnik relacyjny

(2.1) związany z kotem, dotyczący kota

przymiotnik jakościowy

(3.1) charakterystyczny dla kota, mający cechy kota

forma czasownika.

(4.1) 2. os. lp. ter. od: kocić

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kočí – gmina w Czechach
Koći – wieś w Czarnogórze
Kočí – gmina w Czechach
Ava Max (Amanda Ava Koci) – albańsko-amerykańska piosenkarka
Akil Mark Koci – albański kompozytor
David Kočí – czeski hokeista
Přemysl Kočí – czeski artysta
Václav Kočí – czeski hokeista
Irena Kočí – czeska polityk
Boris Kočí – czeski piłkarz
Koçi Xoxe – albański komunista pochodzenia macedońskiego
Koçi Bey – wysoko postawiony biurokrata osmański

Patrz:kot

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kociaczek

zdrobnienie od: kociak

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) zdrobn. kot

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kociak

1. potocznie: młody kot domowy; kotek;
2. pieszczotliwie o kocie; kiciunia, kiciuś, kocina, kicia;
3. potocznie: młoda, ładna dziewczyna; cizia, kicia, kizia, towar;
4. w gwarze myśliwskiej: młode zająca, rysia lub żbika; kocię

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) młody kot

Wiktionary

Kocianów

Kocianów – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie opolskim, w gminie Poniatowa.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa lubelskiego.

Wieś stanowi sołectwo w gminie Poniatowa. Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 wieś liczyła 132 mieszkańców.

Źródła:

Wikipedia

Kociara

kociarka;
1. potocznie: miłośniczka kotów;
2. pogardliwie: kobieta będąca świadkiem Jehowy

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pot. miłośniczka kotów

(1.2) przest. duży kot, kocisko

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kociarka

kociara;
1. potocznie: miłośniczka kotów;
2. pogardliwie: kobieta będąca świadkiem Jehowy

Źródła:

SJP.pl

Kociarnia

1. miejsce, gdzie hoduje się wiele kotów
2. gromada kotów

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) miejsce trzymania lub hodowania kotów

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

→ Kocibórz

Patrz:Kocibórz

Źródła:

SJP.pl

Kocibórz

osada w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie kętrzyńskim

Kocibórz (niem. "Kattmedien") – osada w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie kętrzyńskim, w gminie Reszel.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kocica

1. samica kota domowego; kotka;
2. samica kota - dużego drapieżnika;
3. samica zająca; zajęczyca;
4. atrakcyjna kobieta zachowująca się prowokacyjnie wobec mężczyzn; kociczka, koteczka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zool. samica kota domowego

(1.2) łow. samica zająca

(1.3) przen. kobieta z dużym temperamentem, rozbudzona erotycznie

(1.4) uczn. uczennica pierwszej klasy szkoły średniej

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

kocica – samica kota domowego lub zająca
kocica – kobieta pełna temperamentu, prowokująca mężczyzn
Kocica – skała na Wyżynie Olkuskiej

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kociczek

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) łow. gniazdo lęgowe rysia

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kocierz – szczyt w Beskidzie Małym
Kocierz – szczyt w Karkonoszach
Kocierz – wieś w województwie zachodniopomorskim, w powiecie gryfickim, w gminie Płoty
Kocierz – wzniesienie nad rzeką Regą na Równinie Gryfickiej
Kocierz – gromada w powiecie żywieckim z siedzibą we wsi Kocierz Moszczanicki
Kocierz – wzniesienie w obrębie Wzgórz Trzebnickich, w mikroregionie Wzgórz Skrzypińskich, w gminie Wołów
Kocierz Moszczanicki – wieś w woj. śląskim, w powiecie żywieckim, w gminie Łękawica
Kocierz Rychwałdzki – wieś w woj. śląskim, w powiecie żywieckim, w gminie Łękawica
Kocierzew Południowy, Kocierzew Północny, Kocierzowy

Kociewski

przymiotnik od: Kociewie

przymiotnik relacyjny

(1.1) odnoszący się do Kociewia, związany z Kociewiem

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kociewskość

→ kociewski

Patrz:kociewski

Źródła:

SJP.pl

Kocik

nazwisko

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) gw-pl|Oleszkowce, Józwów,Brasławszczyzna,Rzeżyca,Górny Śląsk. zdrobnienie od|kot.; mały kot, kotek

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Eustachy Gerard Kocik (1930-2014) – polski opat
Jan Kocik (1900-1992) – działacz polonijny Związku Polaków w Niemczech, burmistrz Złotowa (1945–1948)
Jerzy Kocik – amerykański matematyk, profesor Southern Illinois University
Krzysztof Kocik (ur. 1979) – polski siatkarz
Lucjan Kocik (ur. 1944) – polski socjolog
Marcin Kocik (ur. 1979) – polski siatkarz
Marek Kocik (ur. 1970) – profesor Instytutu Maszyn Przepływowych PAN
Kocik Młyn

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kocimiętka

roślina z rodziny wargowych

(1.1) pot. zamieszanie, zamęt

(1.2) pot. zamęt umysłowy będący wynikiem ekscytacji, podniecenia itp.

(1.3) środ. pot. kac

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kocioł

duże, metalowe naczynie

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) duże naczynie metalowe z pokrywą;

(1.2) techn. urządzenie służące do podgrzewania cieczy (np. wody)

(1.3) pot. zamieszanie, zagmatwana sytuacja

(1.4) muz. instrument perkusyjny z grupy membranofonów;

(1.5) pot. zasadzka urządzona w mieszkaniu w celu zatrzymania podejrzanych osób

(1.6) geol. półkolista nisza w terenie o wklęsłym dnie, otoczona z trzech stron ostrym zboczem, opadająca ku dolinie stromym progiem;

(1.7) wojsk. okrążenie przez nieprzyjaciela

(1.8) łow. jeden ze sposobów polowania na zające

(1.9) geogr. zob. kocioł eworsyjny.

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

kocioł – duże naczynie do gotowania, którego dno jest połową sfery,
kocioł – forma ukształtowania terenu (koliste zagłębienie),
- kocioł lodowcowy (cyrk lodowcowy),
- kocioł eworsyjny.
kocioł centralnego ogrzewania,
kocioł fluidalny,
kocioł lokomobilowy,
kocioł parowy,
Kociołek Papina,
kocioł płomienicowo-płomieniówkowy,
kocioł odzysknicowy,
kocioł warzelny – rodzaj kadzi browarnej do gotowania brzeczki piwnej.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kociołek

nazwisko

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zdrobn. od: kocioł

(1.2) mały kocioł, garnek do gotowania nad ogniskiem

(1.3) kulin. zapiekanka ziemniaczana w żeliwnym kociołku (1.2) przygotowywana na ognisku

(1.4) kulin. ragoût przygotowywane w kociołku (1.2) nad ogniskiem

(1.5) geol. zob. kociołek wietrzeniowy.

(1.6) gw-pl|Górny Śląsk. rel. kropielnica

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

kociołek – naczynie do gotowania, zdrobnienie od kocioł
Kociołek – wieś w woj. mazowieckim, w powiecie kozienickim, w gminie Gniewoszów
Kociołek – część wsi Bystra w woj. śląskim, w pow. żywieckim, w gminie Radziechowy-Wieprz
Kociołek – jezioro w woj. kujawsko-pomorskim, w powiecie golubsko-dobrzyńskim, w gminie Zbójno
Kociołek – jezioro w woj. kujawsko-pomorskim, w powiecie grudziądzkim, w gminie Gruta
Kociołek – jezioro w woj. lubuskim, w powiecie świebodzińskim, w gminie Świebodzin
Kociołek – jezioro w woj. warmińsko-mazurskim, w powiecie ełckim, w gminie Ełk
Kociołek – jezioro w woj. warmińsko-mazurskim, w powiecie gołdapskim, w gminie Dubeninki
Kociołek – jezioro w woj. warmińsko-mazurskim, w powiecie iławskim, w gminie Iława
Kociołek – jezioro w woj. warmińsko-mazurskim, w powiecie mrągowskim, w gminie Mikołajki
Kociołek – jezioro w woj. warmińsko-mazurskim, w powiecie mrągowskim, w gminie Mrągowo
Kociołek – jezioro w woj. warmińsko-mazurskim, w powiecie oleckim, w gminie Kowale Oleckie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) zgrub. od: kot

(1.2) rub. o kocie

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kociszewski

nazwisko

Źródła:

SJP.pl

Kociuba

1. narzędzie do wygarniania węgli z pieca chlebowego; pogrzebacz;
2. łyżkowaty drążek żelazny, używany w hucie do mieszania roztopionego metalu

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pogrzebacz do opróżniania pieca chlebowego z węgla

(1.2) hutn. łyżkowate mieszadło do roztopionego materiału

(1.3) daw. kij

(1.4) gw-pl|Beskid Dukielski. tasak

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kociuba – część wsi Majdan Krynicki, w woj. lubelskim, w pow. tomaszowskim, w gminie Krynice
Kociuba – kolonia w woj. lubelskim, w pow. tomaszowskim, w gminie Rachanie
Kociuba – część wsi Księżostany-Kolonia, w woj. lubelskim, w pow. zamojskim, w gminie Komarów-Osada
Kociuba – część wsi Hadle Szklarskie, w woj. podkarpackim, w pow. przeworskim, w gminie Jawornik Polski
kociuba – rodzaj pogrzebacza służącego do rozgarniania żaru w piecu chlebowym, zob. pociask
kociuba – rodzaj płaskiej szufli, służącej do wkładania i wyjmowania ciasta (bochenków chleba, placków pizzy itp.) z pieca chlebowego

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kociubabka

Źródła:

SJP.pl

Kocię

młode kota; rzadziej: młode zająca, rysia, żbika

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) młody kot

(1.2) łow. młody zając, ryś lub żbik

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kocięcki

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Artur Kocięcki – polski aktor teatralny i filmowy, pisarz, poeta
Jarosław Kocięcki – polski okulista

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kocięcy

Kocki

przymiotnik od: Kock

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Janusz Kocki – polski lekarz pediatra, genetyk, wykładowca
Tomasz Kocki – polski lekarz internista, farmakolog, wykładowca

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kocmołuch

potocznie: osoba brudna, niedbająca o swój wygląd; brudas (brudaska), fleja

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

nazwisko

Kocot – polskie nazwisko, wywodzić od rzeczownika "kocot" (ze znaczeniem: «kogut»).

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kocować

Kocudza

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. część wsi Paary, w województwie lubelskim, w powiecie tomaszowskim, w gminie Susiec

(1.2) geogr. toponim, część nazwy polskich miejscowości;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

pięć miejscowości w województwie lubelskim, w powiecie janowskim, w gminie Dzwola:
- Kocudza Górna
- Kocudza Pierwsza
- Kocudza Druga
- Kocudza Trzecia
- Kolonia Kocudza
Kocudza – część wsi Paary w województwie lubelskim, w powiecie tomaszowskim, w gminie Susiec
Kocudza – gromada w powiecie janowskim
Kocudza – dawna gmina

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kocudzanka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) mieszkanka Kocudzy

(1.2) kobieta pochodząca z Kocudzy, urodzona w Kocudzie

Źródła:

Wiktionary

Kocur

dorosły samiec kota

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) samiec kota

(1.2) łow. samiec rysia

(1.3) łow. samiec żbika

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

kocur – dorosły samiec kotowatych, w szczególności kota domowego
Kocur – amerykański film z 1989
Kocur – turecki film z 2016
Paweł Kocur – kazachski szachista
Adam Kocur – prezydent Katowic
Kocurek
Kocury

Kocynder

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. łazik, wędrowiec

(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. dowcipniś

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kocyndrowy

przymiotnik relacyjny

(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. związany z kocyndrem, dotyczący kocyndra

Źródła:

Wiktionary

Kocyt

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) mitgr. jedna z rzek Hadesu; rzeka lamentu, nad której brzegami błądzą dusze nie pogrzebanych jeszcze zmarłych;

(1.2) książk. zamarznięte jezioro na dnie najniższego kręgu piekieł Dantego, które więzi na wieczność Lucyfera oraz tych potępieńców, którzy zdradzili swych dobroczyńców

Źródła:

Wiktionary

Kocz

1. dawniej: wadium na rzecz sędziego składane przez naganiającego;
2. czterokołowy, półkryty powóz używany od XVI do XIX wieku

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) daw. rodzaj czterokołowego resorowanego pojazdu konnego;

(1.2) daw. rodzaj rosyjskiego statku do żeglugi w warunkach silnego zalodzenia;

(1.3) daw. w prawie polskim: rodzaj zakładu wnoszonego na rzecz sędziego;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

kocz (powóz)
kocz (statek)
kocz (zakład) – historia prawa

1. niewielka małpa żyjąca w lasach Afryki;
2. obraźliwie: brzydka, dziwaczna kobieta

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) zool. nazwa systematyczna|Cercopithecus|ref=tak., niewielka afrykańska małpa;

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy

(2.1) pot. (zwykle o kobiecie) osoba brzydka

o cechach koczkodanowatych (rodzina ssaków naczelnych)

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Cercopithecidae|Gray|ref=tak., rodzina ssaków z rzędu naczelnych;

Koczkodanowate, małpy wąskonose, makakowate (Cercopithecidae) – rodzina ssaków naczelnych z podrzędu wyższych naczelnych (Haplorrhini), określana czasem jako małpy ogoniaste w odróżnieniu od małp bezogoniastych, do których zaliczane są człekokształtne. Obejmuje kilkadziesiąt gatunków zamieszkujących Afrykę, Azję oraz Gibraltar, m.in. makaki, mangaby, koczkodany, gerezy, hulmany i langury. Prowadzą głównie nadrzewny, a niektóre naziemny tryb życia. Po ziemi poruszają się na czterech kończynach.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Koczkodanowaty

Koczorowski

nazwisko

Źródła:

SJP.pl

Koczować

1. mieszkać, przebywać gdzieś tymczasowo, raczej w niedogodnych warunkach;
2. o ludach, plemionach: prowadzić wędrowny tryb życia;
3. tułać się, błąkać się;
4. w łowiectwie o zwierzynie: przebywać tymczasowo na jakimś terenie

czasownik nieprzechodni niedokonany

(1.1) etn. prowadzić nieosiadły, wędrowny tryb życia

(1.2) żyć lub przebywać w miejscu tymczasowo, często przenosząc się z miejsca na miejsce; mieszkać w warunkach prowizorycznych

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Koczowisko

1. obóz koczowników
2. w łowiectwie: teren koczowania zwierzyny

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) obóz koczowników

(1.2) teren, na którym koczuje zwierzyna

(1.3) pot. miejsce, w którym ludzie (np. uchodźcy) są zmuszeni do przebywania tymczasowo, zwłaszcza w złych warunkach

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Koczownica

koczownica rudowłosa, koczownica żółta - gatunki pszczoły

członek ludu, plemienia prowadzącego wędrowny tryb życia; nomada

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) etn. kult. członek grupy ludzi nieposiadającej stałego miejsca zamieszkania, przemieszczającej się z miejsca na miejsce

wieś w Polsce

Koczukówka – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie bialskim, w gminie Zalesie.

Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii Trójcy Świętej w Rokitnie.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bialskopodlaskiego.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Koczur

dawniej: kocur

Źródła:

SJP.pl

Koczwara

nazwisko

Koczwara – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie koneckim, w gminie Końskie. Ma status sołectwa.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.

1. system znaków do zapisywania, przechowywania i przekazywania określonych informacji;
2. ciąg znaków, któremu jest w sposób umowny przypisana określona informacja;
3. ciąg instrukcji będący elementem programu komputerowego

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) system symboli i ich powiązań o różnym przeznaczeniu, służący do przekazywania informacji;

Kod (łac. "codex"), spis – ciąg składników sygnału (kombinacji sygnałów elementarnych, np. kropek i kresek, impulsów prądu, symboli) oraz reguła ich przyporządkowania składnikom wiadomości (np. znakom pisma). W niektórych zastosowaniach, głównie przy przesyłaniu informacji podlegających utajnieniu, zwany jest szyfrem. Kody są stosowane m.in. w telegrafii, telefonii, w technice cyfrowej.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kod-Ko-Dak

wykrzyknik

(1.1) onomatopeja imitująca gdakanie kury

Źródła:

Wiktionary

Koda

coda;
1. końcowy, zwykle przyspieszający fragment utworu muzycznego (np. sonaty), oparty na jego materiale tematycznym;
2. przenośnie: zakończenie utworu literackiego albo jakiejś historii stanowiące ich podsumowanie

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) muz. zakończenie kompozycji muzycznych zawierające zwięzłe powtórzenie głównych tematów

(1.2) liter. zakończenie utworu literackiego lub jakiejś historii, będące ich podsumowaniem

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

koda – termin muzyczny, zobacz Coda (muzyka), Fuga (muzyka)#Koda
nazwisko
inne
- Koda-Press – wydawnictwo
- KODA – nieletnie słyszące dzieci głuchych rodziców (skrót od ang. Kids/Kid of Deaf Adults)
Coda

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kodak

marka aparatów fotograficznych i filmów oraz firma

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Eastman Kodak – koncern zajmujący się produkcją sprzętu fotograficznego i filmowego
Kodak Theatre – amerykański teatr w Hollywood w Kalifornii, znany z corocznych ceremonii wręczenia Oscarów
Kodak Tower – wieżowiec w Rochester, główna siedziba Eastman Kodak
Kodak Black – amerykański muzyk, filantrop i przestępca
Heart Break Kodak – album muzyczny Kodaka Blacka
Haitian Boy Kodak – EP Kodaka Blacka

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) praw. usystematyzowany zbiór przepisów prawnych, najczęściej dotyczących jednej dziedziny prawa;

(1.2) praw. zbiór zasad postępowania, dotyczących np. życia towarzyskiego lub etyki zawodowej

(1.3) stara księga rękopiśmienna powstała z szeregu składek, ułożonych jedna na drugiej i spojonych ze sobą u grzbietu;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

kodeks – zbiór przepisów prawnych
kodeks – forma książki
kodeks – zbiór zasad postępowania

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kodeksik

zdrobnienie od: kodeks

Źródła:

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kodomita

pogardliwie: zwolennik Komitetu Obrony Demokracji (KOD-u) lub ogólnie demokracji

Źródła:

SJP.pl

Kodon

trzy kolejne nukleotydy w łańcuchu DNA; triplet; tryplet

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z Kodori, dotyczący Kodori (rzeki w Gruzji)

Źródła:

Wiktionary

Kodowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) proces przekształcania danych do innej postaci

(1.2) sposób lub standard dokonywania takiego przekształcenia

(1.3) inform. środ. tworzenie kodu źródłowego oprogramowania

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

kod
Kodowanie (psychologia) – proces przekształcania nadchodzących danych w celu ich zgromadzenia w pamięci.
Kodowanie (badania społeczne) – proces przekształcania danych z badań empirycznych w postać nadającą się do ilościowej analizy;
Kodowanie zapachu – sposób rejestrowania i rozpoznawania sygnałów węchowych
kodowanie - 1. proces przekształcania danych, np. kompresja lub szyfrowanie, 2. sposób zapisu lub przeształcania danych, np. kodowanie znaków
Kodowanie (kryptografia) – jeden ze sposobów utajniania tekstu.
Kodowanie znaków – termin informatyczny
kodowanie - proces tworzenia kodu źródłowego programu (część procesu programowania)

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kodować

1. przetwarzać informacje na kod; szyfrować
2. oznaczać coś umownymi znakami

czasownik niedokonany

(1.1) elektron. inform. zapisywać dane w innej postaci

(1.2) pot. szyfrować

(1.3) dodawać kod zabezpieczający

(1.4) środ. inform. tworzyć programy komputerowe

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kodowy

przymiotnik od: kod (np. system kodowy, zamek kodowy)

Źródła:

SJP.pl

Kodrąb

wieś w Polsce

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kodrąb – wieś w woj. łódzkim, w pow. radomszczańskim, w gminie Kodrąb
Kodrąb – wieś w woj. zachodniopomorskim, w pow. kamieńskim, w gminie Wolin
Kodrąb – gmina wiejska
Kodrąb – dawna gromada
Dekanat Kodrąb

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kodrąbianin

mieszkaniec Kodrąba (wsi w Polsce)

Źródła:

SJP.pl

Kodrąbianka

mieszkanka Kodrąba (wsi w Polsce)

Źródła:

SJP.pl

Kodrąbski

przymiotnik od: Kodrąb

w starożytności: połączone małe tabliczki woskowe lub kartki pergaminowe, służące jako notatnik

Źródła:

SJP.pl

Kodycylowy

→ kodycyl, → kodycyle

Patrz:kodycyl, → kodycyle

Źródła:

SJP.pl

Kodyfikacja

1. zebranie, ujęcie czegoś w system określonych norm;
2. proces tworzenia kodeksu prawnego

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) ujęcie czegoś w spójny system;

SJP.pl

Kodykologia

nauka badająca księgi pisane ręcznie, dział rękopisoznawstwa; nauka pomocnicza historii i filologii

Kodykologia (od codicologie, a to z codex, dop. "codicis" – kodeks i "logos" – słowo) − dyscyplina naukowa zajmująca się badaniem ksiąg rękopiśmiennych powstałych do początku XVI w. (tj. do momentu wyparcia przez książki drukowane).

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kodykologiczny

→ kodykologia

przymiotnik relacyjny

pogardliwie: członek lub zwolennik KOD-u (Komitetu Obrony Demokracji)

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) pot. lekcew. członek lub sympatyk KOD-u

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kodzik

zdrobnienie od: kod

Źródła:

SJP.pl

Kodzić

środowiskowo w informatyce: pisać kod

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Koedukacyjność

Źródła:

SJP.pl

Koegzystencja

wspólne bytowanie, współistnienie

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) współistnienie (zwierząt, kultur, ludzi, grup społecznych itp.)

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Koegzystencjalny

Koendu

rodzaj gryzoni z rodziny ursonowatych; kuandu, igłozwierz, jeżownica

Koendu, igłozwierz, jeżownica ("Coendou") – rodzaj ssaków z podrodziny ursonów (Erethizontinae) w obrębie rodziny ursonowatych (Erethizontidae).

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Koenig

[czytaj: kynig] nazwisko

Źródła:

SJP.pl

Koenocytalny

przymiotnik

(1.1) biol. zob. syncytialny.

Źródła:

Wiktionary

Koenzym

niebiałkowy związek organiczny niezbędny do odpowiedniego funkcjonowania pewnych enzymów

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) biochem. niebiałkowy związek organiczny niezbędny do działania niektórych enzymów;

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Koenzymatyczny

→ koenzym

Patrz:koenzym

Źródła:

SJP.pl

Koercja

natężenie zewnętrznego pola magnetycznego potrzebne do rozmagnesowania danego ferromagnetyku (np. żelaza, stali)

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Koercja magnetyczna
Koercja ferroelektryczna

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Koercjometr

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kofi

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Andreas Kofler – austriacki skoczek narciarski
Edward Kofler – polsko-szwajcarski matematyk
Franz Kofler – zbrodniarz hitlerowski
Józef Koffler – polski kompozytor

Kog

mało zwrotny żaglowiec używany dawniej na morzach północnych; koga; kogga

Kog – wieś w Słowenii, w gminie Ormož. 1 stycznia 2018 liczyła 241 mieszkańców.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Koga

mało zwrotny żaglowiec używany dawniej na morzach północnych; kogga; kog

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) hist. żegl. średniowieczny żaglowiec handlowy o wysokich kasztelach, później używany też jako okręt wojenny;

Koga, kogga – duży żaglowiec handlowy, dostosowywany do celów wojennych, dominujący na akwenach Bałtyku i Morza Północnego w XIII–XV wieku, spotykany do początku XVI stulecia. Stanowił wówczas podstawowy typ statku użytkowanego przez miasta Hanzy.

Źródła:

→ kognat

Patrz:kognat

Źródła:

SJP.pl

Kognacyjny

→ kognacja

Patrz:kognacja

Źródła:

SJP.pl

Kognat

naturalny krewny ze strony ojca lub matki

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) daw. krewny w linii żeńskiej

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

wyrazy pokrewne – kognat w językoznawstwie
kognacja – pokrewieństwo według prawa rzymskiego

1. pogląd filozoficzny przyznający etyce normatywnej naukowy charakter i uznający możliwość orzekania o prawdziwości jej tez
2. interdyscyplinarny kierunek współczesnego językoznawstwa; lingwistyka kognitywna, językoznawstwo kognitywne

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

w psychologii: poznawczy, dotyczący poznania

przymiotnik relacyjny

kogutnica wiązowa - gatunek mszycy, szkodnik wiązu

Źródła:

SJP.pl

Koh

skrót od: Księga Koheleta - jedna z ksiąg biblijnych, wchodząca w skład Starego Testamentu

skrót

(1.1) = Księga Koheleta

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Koh-I-Noor

[czytaj: koiNUR]
1. wielki i kosztowny diament;
2. potocznie: coś niezmiernie cennego, najlepszego w swojej klasie

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) jubil. wielki i bardzo cenny diament

(1.2) przen. coś niezwykle cennego, wyjątkowego, najlepszego w swoim rodzaju

Koh-i-noor (Koh-i-nur, urdu کوہ نور hin. कोहिनूर, tel.: కోహినూరు; czyli "Góra światła") – jeden z największych znanych diamentów na świecie, pochodzi z Indii. Waży 105 karatów (21,6 g). Obecnie znajduje się w koronie brytyjskiej i zdobi przód krzyża nad obręczą tego insygnium.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kohabitacja

koabitacja, cohabitation;
1. wspólne rządy partii o odmiennych opcjach politycznych;
2. dawniej: współżycie, współdziałanie lub współzamieszkiwanie

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) polit. współrządzenie organów władzy reprezentujących odmienne opcje polityczne;

(1.2) daw. współżycie, współdziałanie lub współzamieszkiwanie

(1.3) socjol. praw. wspólne zamieszkanie, współmieszkanie, nieformalne wspólne życie;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

kohabitacja – w polityce sytuacja, gdy rząd i prezydent pochodzą z przeciwnych obozów politycznych
kohabitacja – wspólne zamieszkanie, współmieszkanie, nieformalne „życie razem”

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kohabitacyjny

→ kohabitacja

Patrz:kohabitacja

Źródła:

SJP.pl

Kohabitant

osoba żyjąca w trwałym związku nieformalnym z inną osobą; konkubent

Źródła:

SJP.pl

Kohabitowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|kohabitować.

Źródła:

Wiktionary

Kohabitować

Koherencja

1. spójność wewnętrzna myśli, teorii lub ich wzajemna zgodność
2. w fizyce: spójność fazowa fal

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) wewnętrzna spójność np. tekstu, poglądów, wypowiedzi

(1.2) fiz. spójność fazowa fal;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

koherencja w fizyce
koherencja w filozofii
koherencja w psychologii

przymiotnik

(1.1) będący spójną całością

(1.2) fiz. oparty na koherencji fal

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Koherer

urządzenie do wykrywania fal elektromagnetycznych

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) elektron. detektor fal elektromagnetycznych; opiłki metalu umieszczone w rurce;

Koherer – detektor fal elektromagnetycznych, którego wynalazcą był francuski fizyk, Édouard Branly (1890). Został udoskonalony przez Olivera Lodge’a (demonstrowany publicznie w 1894 roku). W następnych latach był stosowany przez pionierów radia (Guglielmo Marconi, Aleksandr Popow).

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kohezja

w fizyce: wzajemne przyciąganie się cząsteczek danej substancji wskutek działania sił międzycząsteczkowych krótkiego zasięgu; spójność

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) jęz. właściwość tekstu polegająca na tym, że jego części są ze sobą logicznie i formalnie powiązane za pomocą różnych środków językowych

(1.2) fiz. chem. siła wzajemnego przyciągania się cząsteczek tej samej substancji

(1.3) psych. siła więzi między ludźmi w danej grupie

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

w fizyce
w językoznawstwie
Kohezja (spójność) społeczno-ekonomiczna

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kohezyjny

przymiotnik od: kohezja

Źródła:

SJP.pl

Kohl

nazwisko, m.in. Helmut Kohl - niemiecki polityk, kanclerz Niemiec w latach 1982-1998

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Bernhard Kohl (ur. 1982) – zawodowy austriacki kolarz szosowy
Helmut Kohl (1930–2017) – kanclerz Niemiec
Helmut Kohl (1943-1991) – austriacki sędzia piłkarski
Herbert Kohl (ur. 1935) – polityk amerykański

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kohleria

roślina z rodziny ostrojowatych

Źródła:

SJP.pl

Kohn

[czytaj: ko:n] nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Béla Kun, właśc. Béla Kohn – węgierski komunista pochodzenia żydowskiego
Berek Kohn − żydowski przemysłowiec związany z Częstochową
Franz Kohn – zbrodniarz nazistowski
Hans Kohn – żydowski filozof i historyk
Jakub Kohn – częstochowski przemysłowiec i działacz społeczny
Julian Konar (wł. Jakub Kohn) – funkcjonariusz aparatu bezpieczeństwa RP i PRL.
Mike Kohn – amerykański bobsleista
Stanisław Kohn – polski szachista
Walter Kohn – amerykański fizyk
Wilhelm Kohn – polski lekarz
Köhn

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kohorta

1. potocznie: zgraja, banda;
2. oddział wojskowy w starożytnym Rzymie liczący od 360 do 600 zbrojnych; jednostka taktyczna stanowiąca dziesiątą część legionu;
3. w starożytności: oddział pretorianów oraz miejskiej straży pożarnej

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) hist. wojsk. w starożytnym Rzymie: oddział wojska stanowiący dziesiątą część legionu;

(1.2) książk. przen. grupa ludzi, często w agresywnym nastawieniu

(1.3) stat. zbiór obiektów lub ludzi wyodrębniony w celu analizy statystycznej;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

kohorta – jednostka armii rzymskiej
kohorta – zbiór obiektów w statystyce
kohorta – pomocnicza kategoria systematyczna stosowana czasami w systematyce organizmów

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kohortacja

Źródła:

SJP.pl

Kohut

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

kohút – w języku słowackim kogut
Edward Kohut – polski piłkarz i trener piłkarski
Emanuel Kohút – słowacki siatkarz
Heinz Kohut – twórca kierunku psychologii
Janusz Kohut – polski kompozytor i pianista
Józef Kohut – polski piłkarz
Łukasz Kohut – polski polityk, fotograf
Ołeksandra Kohut – ukraińska zapaśniczka
Osyp Kohut – ukraiński polityk, adwokat i działacz społeczny
Sławomir Kohut – polski kolarz
Vilmos Kohut – węgierski piłkarz
Kohút – potok, dopływ Torysy na Słowacji

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Koi

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) icht. wielobarwny, ozdobny karp japoński;

forma czasownika.

(2.1) 3. os. lp. ter. od: koić

Źródła:

Wiktionary

dialekt języka starogreckiego, który używała ludność śródziemnomorska; kojne

rzeczownik, rodzaj nijaki

wpływać na coś uspokajająco, łagodzić, uśmierzać (np. ból, cierpienie, żal)

czasownik przechodni niedokonany

(1.1) wpływać łagodząco

(1.2) pocieszać, uspokajać

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Koj

1. łóżko na statku;
2. potocznie: prymitywny łóżko, głównie w więzieniu lub obozie; prycza

Źródła:

SJP.pl

Koja

1. łóżko na statku;
2. potocznie: prymitywny łóżko, głównie w więzieniu lub obozie; prycza

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) mar. łóżko na statku

(1.2) gwara więzienna dowolna prycza lub łóżko

Zobacz też: Koja (Dżakarta Północna).

Koja – łóżko na jednostce pływającej w kajucie lub wspólnym pomieszczeniu (kubryk). W Marynarce Wojennej także łóżko marynarza na lądzie.

Istnieje kilka rodzai koi w zależności od miejsca ich usytuowania i przeznaczenia. Możemy wyróżnić: koje stałe, składane, pilotowe, hundkoje oraz dinetki.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kojak

nazwisko

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|kojarzyć.

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

kojarzenie (się) – łączenie (się) w pary, np. w zootechnice kojarzenie zwierząt
kojarzenie (np. wątków) – w psychologii - asocjacja

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kojarzeniowy

przymiotnik od: kojarzenie

przymiotnik relacyjny

(1.1) biol. (w neurologii, o neuronie) przekazujący impulsy nerwowe pomiędzy neuronami czuciowymi a ruchowymi

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kojarzyć

1. powodować połączenie, związek kogoś lub czegoś;
2. łączyć wrażenia, wyobrażenia tak, że pojawienie się jednych powoduje uświadomienie sobie innych;
3. rozumieć

czasownik przechodni niedokonany (dk. skojarzyć)

(1.1) rozumieć, widzieć związek między danymi elementami lub pojęciami

(1.2) zootechn. łączyć samca z samicą w celu uzyskania od nich potomstwa

(1.3) łączyć coś ze sobą

czasownik zwrotny niedokonany kojarzyć się (dk. skojarzyć się)

(2.1) przypominać coś komuś; wydawać się komuś podobnym do czegoś

kojczyk;
1. rodzaj kosza lub klatki, w których hoduje się lub przewozi drób i inne zwierzęta domowe;
2. przenośna lub stała, montowana w budynku lub na wolnym powietrzu mała zagroda zwierząt hodowlanych lub psów; grodza;
3. przenośne ogrodzenie ograniczające małemu dziecku swobodę poruszania się i jednocześnie ułatwiające naukę chodzenia

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zagroda dla małych dzieci do bezpiecznej zabawy;

(1.2) roln. mała zagroda do bezpiecznego przetrzymywania zwierząt hodowlanych, zwykle młodych np. piskląt, szczeniąt;

(1.3) hist. archit. umocnienie fortyfikacyjne do prowadzenia ostrzału wzdłuż fosy;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kojec – przestrzeń do przetrzymywania psów lub zwierząt hodowlanych
Kojec – umocnienie, z którego prowadzono ostrzał wzdłuż fosy
Kojec dla dziecka – ogrodzenie tworzące małemu dziecku bezpieczną przestrzeń do zabawy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kojenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|koić.

Źródła:

Wiktionary

Kojfnąć

pospolicie: umrzeć

czasownik przechodni dokonany (ndk. brak)

(1.1) ukraść

czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. brak)

(2.1) pot. skonać, umrzeć

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Koji

[czytaj: kodżi]
1. japońskie imię męskie;
2. nazwisko, m.in. Hadżdżi Kadiri Koji (1817-1897) - poeta kurdyjski

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) spoż. przyprawa ze sfermentowanego ryżu

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kojiki

Źródła:

Źródła:

SJP.pl

Kojot

drapieżne zwierzę z rodziny psów; wilk amerykański; kujot

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) zool. nazwa systematyczna|Canis latrans|ref=tak., preriowy drapieżnik przypominający wilka;

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kojotołak

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

kucharz okrętowy; kuk

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) fryzj. włosy upięte w węzeł z tyłu głowy

(1.2) stpol. gwara. zob. koks.

(1.3) daw. gwara. komin

(1.4) daw. gwara. infant. chleb

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(2.1) ornit. gołąb domowy o jaskrawym upierzeniu

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(3.1) mors. kucharz na statku lub okręcie

forma rzeczownika.

(4.1) D. lm. od: koka

Kok (fr.: "coq") – fryzura polegająca na związaniu włosów z tyłu głowy lub na jej czubku.

Istnieją różne rodzaje koków. Najpopularniejszymi z nich są:

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Koka

1. krzew pochodzący z Andów, zawierający kokainę (od 0,3 do 1,25%); krzew kokainowy; krasnodrzew;
2. potocznie: kokaina

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) bot. pot. nazwa systematyczna|Erythroxylum coca|Lam.|ref=tak., krasnodrzew pospolity, krzew z którego uzyskuje się kokainę

(1.2) pot. kokaina

forma rzeczownika|rodzaj=męskorzeczowy.

(2.1) D. lp. od kok

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

krasnodrzew pospolity – gatunek krzewu, zwyczajowo zwany koką lub kokainowym krzewem
Kōka – miasto w Japonii w Prefekturze Shiga
potoczne określenie kokainy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Koka-Kola

potocznie: napój marki Coca-Cola; Kola, Cola

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) spoż. słodzony gazowany napój z kofeiną

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kokaina

alkaloid z liści kokainowca, bardzo silnie pobudzający i uzależniający, stosowany w lecznictwie jako lek miejscowo znieczulający skórę, błonę śluzową oraz w okulistyce do znieczulania spojówki i rogówki; metylobenzoiloekgonina

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. adm. miasto w wilajecie fergańskim, we wschodnim Uzbekistanie, w południowo-zachodniej części Kotliny Fergańskiej;

Kokand ( Qo'qon; Коканд) – miasto administrowane regionalnie w wilajecie fergańskim, we wschodnim Uzbekistanie, w południowo-zachodniej części Kotliny Fergańskiej. Według szacunków z 2008 roku w Kokandzie mieszkało 216 700 osób. Dawna stolica chanatu kokandzkiego.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kokandzki

przymiotnik od: Kokand

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z Kokandem, dotyczący Kokandu

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kokarda

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) rodzaj ozdoby, zawiązana wstążka

Kokardkowy

→ kokardka

Patrz:kokardka

Źródła:

SJP.pl

Kokardowy

→ kokarda

Patrz:kokarda

Źródła:

SJP.pl

Kokcydioidomikoza

grzybica wywoływana przez niektóre gatunki grzybów z rodzaju coccidioides; gorączka doliny Kalifornia

Źródła:

SJP.pl

Kokcydiostatyk

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) farm. wet. lek przeciwpierwotniakowy stosowany w leczeniu kokcydiozy

Źródła:

Wiktionary

Kokcydium

jednokomórkowy pierwotniak z podtypu apikompleksów, pasożyt komórek krwi lub nabłonka przewodu pokarmowego

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) biol. pierwotniak, pasożyt z gromady kokcydia podtypu apikompleksów;

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

sposób hodowli roślin ozdobnych, których korzenie znajdują się wewnątrz kuli ziemi pokrytej mchem

rzeczownik, rodzaj żeński

kobieta starająca się spodobać i wzbudzić zainteresowanie mężczyzn; kokietka, zalotnica, uwodzicielka

Źródła:

SJP.pl

Kokieteria

zachowanie mające na celu spodobanie się komuś, zwrócenie na siebie życzliwej uwagi; zalotność

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zachowanie osoby starającej się spodobać i wzbudzić zainteresowanie osoby przeciwnej płci

(1.2) zachowanie osoby starającej się zjednać sobie kogoś

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kokieteryjnie

przysłówek

(1.1) w sposób mający wywołać zainteresowanie, obliczony na spodobanie się

Źródła:

Wiktionary

Kokieteryjność

zachowanie mające na celu spodobanie się komuś, zwrócenie na siebie życzliwej uwagi; zalotność, kokieteria

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tego, co jest kokieteryjne

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kokieteryjny

→ kokieteria

Kokila

1. niewielkie naczynie do zapiekania i podawania przystawek; kokilka, ramekin;
2. żeliwna lub stalowa forma odlewnicza

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kulin. małe, okrągłe naczynie kuchenne do doprawiania, zapiekania i podawania (często wykwintnych) przystawek i deserów;

Kokila – metalowa forma odlewnicza, do której wlewa się roztopiony metal (często pod ciśnieniem). Kokila jest formą wielokrotnego użytku. Może być zalewana odśrodkowo lub grawitacyjnie.

(1.2) slang. seks analny

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kōkō – pięćdziesiąty ósmy cesarz Japonii
Koko – francuski film z 1963 roku
Koko – bohater komiksów Janusza Christy
Koko – postać z serialu animowanego Dom dla zmyślonych przyjaciół pani Foster
Koko – gra karciana
Koko – samica goryla znana z umiejętności posługiwania się językiem migowym i rozumienia mowy ludzkiej
Koko (zapis stylizowany: KOKO) – klub muzyczny w Londynie

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kokocha

zgrubienie od: kokosz

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. część miasta Katowice w Polsce, w województwie śląskim;

(1.2) geogr. potok na terenie południowych Katowic;

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kokociński

nazwisko

Źródła:

SJP.pl

Kokocki

Kokon

1. oprzęd niektórych owadów, np. jedwabnika morwowego;
2. zewnętrzna powłoka osłaniająca jaja wielu zwierząt, np. pijawek, pajęczaków;
3. przenośnie: schronienie, kryjówka, azyl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zool. powłoka osłaniająca larwy lub jaja niektórych zwierząt;

→ kokon

Patrz:kokon

Źródła:

SJP.pl

Kokornak

roślina pnąca z rodziny kokornakowatych, występująca w wielu gatunkach w strefie umiarkowanej i podzwrotnikowej

roślina zielna z rodziny makowatych

Kokorycz ("Corydalis" DC.) – rodzaj roślin z rodziny makowatych i podrodziny dymnicowych, podnoszonej w niektórych ujęciach systematycznych do rangi odrębnej rodziny. Obejmuje ok. 530 gatunków. Rośliny te są szeroko rozprzestrzenione w strefie umiarkowanej półkuli północnej, z pojedynczymi gatunkami sięgającymi strefy okołobiegunowej i równikowej. W Polsce występuje 5 gatunków.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kokoryczka

bylina o drobnych, białych kwiatach

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kokos

1. drzewo z rodziny arekowatych (palm), o pierzastych liściach i rozdzielnopłciowych kwiatach zebranych w wiechy, uprawiane w całej strefie międzyzwrotnikowej, głównie dla wielkich owoców - orzechów kokosowych, dostarczających mleka kokosowego; kokosowiec, palma kokosowa;
2. jadalny owoc palmy kokosowej; orzech kokosowy

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) bot. palma kokosowa (kokos właściwy, nazwa systematyczna|Cocos nucifera|L.|ref=tak.);

(1.2) spoż. owoc palmy kokosowej

(1.3) spoż. wiórki z miąższu kokosa (1.2)

(1.4) przen. zob. kokosy.

rzeczownik, rodzaj żeński

(2.1) gw-pl|Mazury. kura, kokosz

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kokosanka

ciastko z wiórkami kokosowymi

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kulin. ciastko kokosowe

Kokosanka ("Nesotriccus ridgwayi") – narażony na wyginięcie gatunek małego ptaka z monotypowego rodzaju "Nesotriccus" z rodziny tyrankowatych (Tyrannidae), występujący na Wyspie Kokosowej na Pacyfiku (Kostaryka).

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. wiórki kokosowe

Źródła:

Wiktionary

Kokosić

kokosić się:
1. potocznie: kręcić się, wiercić się;
2. dawniej: złościć się, indyczyć się

Źródła:

SJP.pl

Kokosiński

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Eugeniusz Kokosiński (1910–2012) – polski fotograf, wynalazca i konstruktor mechanik.
Piotr Kokosiński (1966–2016) – polski muzyk, producent muzyczny i operator dźwięku.

(2.1) M., B. i W. lp. od: kokos

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kokosz

dawniej: kura, kwoka; kokosza

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) przest. kwoka

(1.2) daw. zagroda na tratwie spławiającej zboże

forma rzeczownika.

(2.1) D. lm. od: kokosza

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kokosz – bohater serii komiksów Kajko i Kokosz
Kokosz – kolonia w województwie lubelskim
Kokosz (Kokos) – część wsi Malanów w województwie wielkopolskim
Wojna kokosza – nazwa rokoszu szlachty polskiej, zawiązanego w lipcu 1537 roku (rokosz lwowski)

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kokosza

→ kokosz

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kokosz, kura

forma przymiotnika.

(2.1) ż. lp. od: kokoszy

Patrz:kokosz

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kokoszczyn

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kokoszczyn – wieś w woj. mazowieckim, w pow. sierpeckim, w gminie Mochowo
Kokoszczyn – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. poznańskim, w gminie Tarnowo Podgórne

Źródła:

Wikipedia

Kokoszka

1. średni ptak wodny z rodziny chruścieli; kurka wodna;
2. potocznie: kura, kokosza

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pot. zdrobn. kura

(1.2) zool. kokoszka wodna → kurka wodna (nazwa systematyczna|Gallinula chloropus|ref=tak.), średni ptak wodny z rodziny chruścieli;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

kokoszka – ptak z rodziny chruścielowatych, kilka gatunków, nazwa zwykle stosowana w odniesieniu do kokoszki zwyczajnej (Gallinula chloropus)
Adam Kokoszka – polski piłkarz
Marcin Kokoszka – polski piłkarz
Kokoszka – część miasta Włocławek
Kokoszka – wieś w woj. lubelskim, w pow. ryckim, w gminie Kłoczew
Kokoszka – wieś w woj. mazowieckim, w pow. pułtuskim, w gminie Pułtusk
Kokoszka – kolonia w woj. pomorskim, w pow. chojnickim, w gminie Chojnice
Kokoszka – kolonia w woj. warmińsko-mazurskim, w pow. piskim, w gminie Ruciane-Nida
Kokoszki
Kokoszkowie

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kokoszkiewicz

nazwisko

Źródła:

SJP.pl

Kokoszkowy

wieś w Polsce

Kokoszkowy – wieś kociewska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie starogardzkim, w gminie Starogard Gdański. Leży na Pojezierzu Starogardzkim, przy drodze wojewódzkiej nr 222. Graniczy administracyjnie z Miastem Starogard Gdański i leży 46 km od centrum Gdańska.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kokosznik

1. dawne rosyjskie nakrycie głowy kobiet, bogato zdobione z przodu;
2. detal architektoniczny na Rusi, szczyt w kształcie łuku, zwykle spiętrzony w wielu rzędach

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) kobiece wysokie nakrycie głowy używane dawniej w Rosji;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kokosznik (architektura)
Kokosznik (nakrycie głowy)
Kokosznik (Gallicrex cinerea) – ptak z rodziny chruścielowatych

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kokoszy

→ kokosz

przymiotnik

(1.1) związany z kokoszą, pochodzący od kokoszy

forma rzeczownika.

(2.1) D., C., Ms., W. lp. i D. lm. od: kokosz

(2.2) D., C., Ms. lp. i D. lm. od: kokosza

Patrz:kokosz

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kokoszyce

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

(1.1) geogr. część miasta Wodzisław Śląski, w województwie śląskim, w powiecie wodzisławskim;

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kokot

dawniej:
1. kobieta lekkich obyczajów;
2. utrzymanka

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) daw. (dziś reg.

forma rzeczownika.

(2.1) D. lm. od: kokota

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kokot – przysiółek wsi Kolnowice w woj.opolskim, w pow. prudnickim, w gminie Biała
Kokot – wieś w woj. świętokrzyskim, w pow. pińczowskim, w gminie Kije
Kokot – wzniesienie w południowo-zachodniej Polsce, w Sudetach Środkowych, w Górach Sowich
Kokot – polski herb szlachecki
Kokot – kanał wodny, dopływ Kanału Książęcego
Kokot – dawny zamek na Słowacji, na obszarze dzisiejszego miasta Štúrovo
Alfred Kokot
Edmund Kokot
Franciszek Kokot
Józef Kokot (1916–1975) – polski historyk i prawnik, profesor nauk politycznych, w latach 1966–1975 dyrektor Instytutu Śląskiego w Opolu, znawca dziejów Śląska
Józef Andrzej Kokot – piłkarz
Józef Wilhelm Kokot – politolog

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kokota

dawniej:
1. kobieta lekkich obyczajów;
2. utrzymanka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) przest. prostytutka

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z Kokotowem, dotyczący Kokotowa

Źródła:

Wiktionary

Kokowski

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Andrzej Kokowski (1953), polski archeolog
Bernard Kokowski (1936–2003), działacz państwowy, przewodniczący Prezydium MRN i prezydent Koszalina
Franc Kokowski (1885-1940), ukraiński prawnik, literat, działacz społeczny
Michał Kokowski (1961-), polski fizyk, historyk, genealog

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kokpit

cockpit;
1. komora, zagłębienie w rufowej części pokładu jachtu, służące jako pomieszczenie dla załogi;
2. wieloosobowa kabina załogi samolotu;
3. ciasna kabina samochodu rajdowego;
4. kabina dla kierowców samochodu ciężarowego

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) żegl. zagłębienie dla załogi w pokładzie jachtu;

(1.2) lotn. pomieszczenie dla pilotów statku powietrznego lub kosmicznego;

(1.3) mot. pomieszczenie dla kierowców w ciężarówce;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

kokpit (lotnictwo) – kabina pilota
kokpit (żeglarstwo)
kokpit (motoryzacja)

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kokpitowy

→ kokpit

Patrz:kokpit

Źródła:

SJP.pl

Koks

1. porowaty produkt suchej destylacji węgla kamiennego, stosowany jako opał;
2. potocznie:
a) środek lub środki dopingujące;
b) narkotyk;
3. koks hutniczy, wielkopiecowy - koks o dużej wytrzymałości mechanicznej;
4. koks odlewniczy - koks stosowany jako paliwo do topienia żeliwa w żeliwiakach

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) techn. stały produkt suchej destylacji węgla;

(1.2) pot. środ. środek dopingujący

(1.3) środ. kokaina

(1.4) daw. gwara. więz. chleb

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zdrobn. od koksiak

Źródła:

Wiktionary

Koksiak

wolno stojący piec, w którym pali się koksem, zwykle wystawiony zimą w miejscu publicznym; koksownik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) pot. wolnostojący piecyk na koks

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

1. koks o ziarnistości poniżej 10 mm;
2. pył powstający przy spalaniu koksu lub węgla

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zdrobn. od koks

Koksik – koks występujący w jednej z następujących szczególnych form:

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Koksotwórczy

mający zdolność do przetwarzania się w koks

Źródła:

SJP.pl

Koksowanie

1. przerabiać węgiel kamienny (rzadziej produkty ropopochodne lub torf) na koks;
2. o węglu kamiennym: zamieniać się w koks;
3. środowiskowo: koksować lub koksować się - przyjmować środki dopingujące lub narkotyki

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) techn. wytwarzanie koksu

(1.2) geol. proces zamiany węgla kamiennego w koks

(1.3) środ. sport. stosowanie dopingu

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Koksować

czasownik przechodni niedokonany (dk. skoksować)

(1.1) techn. przetwarzać na koks

czasownik zwrotny niedokonany koksować się (dk. skoksować się)

(2.1) przetwarzać się w koks

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Koksownia

zakład produkcyjny wytwarzający koks jako produkt główny; koksiarnia

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) techn. zakład produkujący koks

Koksownia – zakład przemysłowy produkujący koks oraz produkty uboczne koksowania węgla (gaz koksowniczy, smołę, benzol).

W koksowni koks i gaz surowy są wytwarzane z węgla koksującego za pomocą jego suchej destylacji. Substancje lotne w węglu są pirolizowane przez ogrzewanie do temperatury 900 °C i 1400 °C, oraz uwalniane.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Koksowniany

przymiotnik

(1.1) związany z koksownią

Źródła:

Wiktionary

Koksownica

piec koksowniczy

rzeczownik, rodzaj żeński

(2.1) techn. wolno stojący piec, najczęściej wykonany z metalowych prętów, w którym pali się koksem, stawiany na ulicach w czasie ostrych mrozów;

Koksownik (inaczej koksiak) – przenośne palenisko w postaci stalowego kosza do spalania koksu, służące do ogrzania się na wolnym powietrzu.

Znane ze stosowania podczas stanu wojennego w Polsce (1981–1983) przez żołnierzy i milicjantów do ogrzewania się w mrozy na posterunkach ulicznych. W niektórych miastach (np. w Częstochowie) są ustawiane w mroźne dni w okolicach przystanków komunikacji miejskiej i miejsc, gdzie gromadzą się bezdomni.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Koksowy

przymiotnik od: koks

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z koksem, dotyczący koksu

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Koktajl

cocktail, koktejl (przestarzale);
1. napój z mieszaniny alkoholi z dodatkiem m.in. soku;
2. napój orzeźwiający sporządzany z mieszaniny soków owocowych, mleka i różnych dodatków smakowych;
3. popołudniowe przyjęcie towarzyskie przy trunkach, zwłaszcza koktajlach; cocktail party, cocktailparty, cocktail-party, koktajl party

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) kulin. kolorowy napój alkoholowy z różnych napitków i soków, często podawany w dekoracyjny sposób;

(1.2) kulin. napój mleczny z różnymi dodatkami smakowymi (owocami, czekoladą)

(1.3) książk. oficjalne przyjęcie popołudniowe, na którym podaje się alkohole oraz skromne przekąski

(1.4) przen. mieszanka czegoś, np. styli muzycznych, artystycznych

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

koktajl – rodzaj przyjęcia
koktajl – rodzaj napoju:
- koktajl alkoholowy
- koktajl bezalkoholowy
- koktajl owocowy
- zobacz też: smoothie, shake
Koktajl (oryg. Cocktail) – film fabularny z 1988 roku w reżyserii Rogera Donaldsona
Koktajl – album muzyczny zespołu Ich Troje (2002)
Koktajl – album muzyczny Borixona (2017)

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Koktajlik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zdrobn. od koktajl

Źródła:

Wiktionary

Koktajlowy

przymiotnik od: koktajl (cocktail, koktejl;
1. napój alkoholowy;
2. napój orzeźwiający;
3. popołudniowe przyjęcie towarzyskie przy trunkach), np. taca koktajlowa; cocktailowy

przymiotnik

(1.1) kulin. związany z koktajlem, dotyczący koktajlu (napoju)

(1.2) związany z koktajlem, dotyczący koktajlu (przyjęcia)

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Koktajlówka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kulin. wysoka szklanka do podawania koktajli

wieś w Polsce

Kokuszka – wieś w Polsce, położona w województwie małopolskim, w powiecie nowosądeckim, w gminie Piwniczna-Zdrój.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kokytos

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) mitgr. jedna z rzek Hadesu, rzeka lamentu, nad której brzegami błądzą dusze nie pogrzebanych jeszcze zmarłych;

(1.2) liter. zamarznięte jezioro na dnie najniższego kręgu piekieł Dantego, które więzi na wieczność Lucyfera oraz tych potępieńców, którzy zdradzili swych dobroczyńców

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

(2.1) mitgr. postać mitologiczna, lekarz, uczeń centaura Chirona, który uleczył Adonisa, gdy ten został ranionego przez dzika

Kokytos (gr. Κωκυτός Kōkytós, łac. Cocytus) – w mitologii greckiej jedna z pięciu rzek Hadesu, obok Styksu, Acherontu (do którego uchodziła), Lete i Pyriflegetonu. Zwana rzeką lamentu, choć „Kokytos” znaczy „Oskarżony”. Opływała podziemia, tworząc Jezioro Stygijskie. Umarli, którzy nie byli w stanie zapłacić Charonowi za przewóz przez Styks, musieli wędrować jej brzegiem przez sto lat. Od niej brała początek rzeka Lete („Zapomnienie”), a jednym ramieniem wylewał się w jej koryto Styks.

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kol

1. przebijać czymś ostro zakończonym, ranić przez ukłucie
2. ostro boleć

skrót

(1.1) = bibl. List świętego Pawła do Kolosan

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kol.

skrót od: koleżanka, kolega (czytany jak całe, odmienne wyrażenie)

skrót

(1.1) kolega

(1.2) koleżanka

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kola

cola;
1. rodzaj roślin z rodziny ślazowatych;
2. typ słodkiego napoju gazowanego

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) bot. nazwa systematyczna|Cola|Schott & Endl.|ref=Cola (Malvaceae)., rodzaj roślin z rodziny ślazowatych;

(1.2) bot. drzewo z rodzaju kola (1.1), również uprawiane głównie w Afryce i Ameryce Południowej, którego nasiona używane są do produkcji napojów

(1.3) pot. bezalkoholowy, słodzony napój gazowany z dodatkiem kofeiny

(1.4) porcja koli (1.3)

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) jęz. język rdzennych mieszkańców wyspy Kola

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

kola – rodzaj roślin z rodziny ślazowatych
Kola – wieś w Bośni i Hercegowinie, w Federacji Bośni i Hercegowiny, w kantonie bośniacko-podrińskim, w mieście Goražde
Kola – wieś w Bośni i Hercegowinie, w Republice Serbskiej, w mieście Banja Luka
Półwysep Kolski – położony w północnej części Rosji europejskiej,
Kola – jedna z Wysp Aru w Indonezji.
Kola – wieś w Osetii Południowej, w regionie Dżawa
język kola – język używany na wyspie Kola (Moluki)
język kola (kula) – język używany na wyspie Alor (Małe Wyspy Sundajskie)
Kola – spolszczona forma rosyjskiego imienia Коля (ros. Kolja), będącego skrótem imienia Николай (Nikolaj) – Mikołaj,
Kola – czeski film z 1996, nagrodzony Oscarem za najlepszy film zagraniczny,
Kola – singel The Rasmus.
cola (wym. kola) – napój

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kolaboracja

1. współpraca z obcą, narzuconą władzą, zwłaszcza z władzami okupacyjnymi;
2. dawniej: każda współpraca

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) współpraca z okupantem, wrogiem;

związany z kolaboracją

przymiotnik

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) rzad. zgrub. kolano (staw kolanowy)

Źródła:

Wiktionary

Kolacja

1. ostatni, wieczorny posiłek;
2. wieczorne, uroczyste przyjęcie, urządzane w restauracji lub w domu prywatnym;
3. porównanie odpisu, kopii lub przekładu z oryginałem

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) posiłek wieczorny, ostatni posiłek w ciągu dnia

(1.2) uroczyste wieczorne przyjęcie

(1.3) zestawienie odpisu z oryginałem lub dwóch różnych tekstów

(1.4) daw. praw. kościelny przywilej przedstawiania kandydata na beneficjum

(1.5) daw. praw. obsadzenie beneficjum kościelnego na mocy kolacji (1.4)

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kolagenaza

Kolakretaj

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) hist. początkowo kwestarz świątynny, później również urzędnik zbierający podatki w ateńskiej polis

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) mieszkaniec Koła

(1.2) osoba pochodząca z Koła, urodzona w Kole

Kolanin (705 m n.p.m.) – szczyt w zachodniej części Beskidu Niskiego.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kolanisko

zgrubienie od: kolano

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) zgrub. kolano

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kolanka

1. zdrobnienie od: kolano;
2. zgrubienie na źdźbłach roślin trawiastych;
3. krótki wygięty kawałek rury do łączenia instalacji;
4. kluska w kształcie wygiętej rurki

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) mieszkanka Koła

(1.2) kobieta pochodząca z Koła, urodzona w Kole

forma rzeczownika.

(2.1) D. lp., M., B. i W. lm. od: kolanko

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kolankiewicz

nazwisko

Źródła:

SJP.pl

Kolanko

1. zdrobnienie od: kolano;
2. zgrubienie na źdźbłach roślin trawiastych;
3. krótki wygięty kawałek rury do łączenia instalacji;
4. kluska w kształcie wygiętej rurki

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) zdrobn. od kolano

(1.2) kulin. makaron w kształcie krótkiej, wygiętej rurki

(1.3) bot. zgrubienie w źdźbłach niektórych roślin;

(1.4) techn. wygięty półokrągło kawałek rury

forma rzeczownika.

(2.1) W. lp. od: kolanka

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kolankowaty

1. mający kolanka, węzły;
2. wygięty w kształcie kolanka

Źródła:

SJP.pl

Kolankowo

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kolankowo – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. bydgoskim, w gminie Nowa Wieś Wielka
Kolankowo – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. lipnowskim, w gminie Lipno

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) anat. największy staw w organizmie człowieka, łączy dwie części nogi: udo i łydkę;

(1.2) miejsce w którym koryto rzeki silnie zakręca

(1.3) techn. wygięty element rury łączący dwa odcinki rurociągu

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

kolano – potoczna nazwa stawu kolanowego ssaków
kolano – u roztoczy: człon odnóża (odpowiednik rzepki innych pajęczaków)
kolano – u owadów: część odnóża (niebędąca członem)
Kolano – kształtka w hydraulice
Kolano – wieś w woj. lubelskim, w pow. parczewskim, w gminie Jabłoń
Kolano – kolonia w woj. pomorskim, w pow. kartuskim, w gminie Stężyca
Kolano – osada w woj. pomorskim, w pow. kościerskim, w gminie Dziemiany
Kolano – wieś w obwodzie brzeskim, w rejonie janowskim, w sielsowiecie Mochre
Kolano – dawny folwark. Tereny, na których leżał, znajdują się w obwodzie witebskim, w rejonie głębockim, w sielsowiecie Psuja
Kolano-Kolonia, Kolanowice
Kolanko

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kolanowice

Kolanowice (dodatkowa nazwa w j. niem. Kollanowitz – wieś w Polsce, położona w województwie opolskim, w powiecie opolskim, w gminie Łubniany, nad rzeką Małą Panwią, na północ od Opola. Miejscowość liczy ok. 500 mieszkańców (stan na 2006 r.).

Źródła:

Wikipedia

Kolanowo

przysłówek

(1.1) rzad. w sposób kolanowy

Zobacz też: Kolanowo (Rosja).

Kolanowo – osada w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie szczecineckim, w gminie Borne Sulinowo. Miejscowość wchodzi w skład sołectwa Kiełpino.

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kolanowski

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kolanowski – polskie nazwisko. Nosi je 1 462 Polskich obywateli.
Edmund Kolanowski – polski seryjny morderca, nekrofil
Maksymilian Kolanowski – polski nauczyciel, filolog
Ludwik Kolankowski – polski historyk, senator II RP
Michał Kolanowski – polski stolarz, poseł na Sejm
Stanisław Kolanowski – polski piwowar, radny, społecznik, filantrop
Włodzimierz Kolanowski – polski lotnik

Kolargol

koloidalny roztwór srebra w białku

Kolargol, srebro koloidalne, srebro koloidowe, korgol (farm. "Argentum colloidale", "Collargolum", "Corgolum") – preparat silnie rozdrobnionego srebra z białkiem lub żelatyną. Preparat farmakopealny powinien zawierać nie mniej niż 70% Ag. Ma formę ciemnoszarych płatków o metalicznym połysku lub ciemnoszarego krystalicznego proszku o odcieniu fioletowym. Kolargol powoli rozpuszcza się w wodzie z wytworzeniem roztworu koloidalnego.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kolarka

1. kobieta uprawiająca sport kolarski;
2. potocznie: rower sportowy używany przez kolarzy

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) sport. kobieta uprawiająca wyczynowo jazdę na rowerze

Wiktionary oraz Wikipedia

Kolarz

mężczyzna uprawiający sport kolarski

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) sport. osoba uprawiająca wyczynowo jazdę na rowerze;

(1.2) hist. wojsk. żołnierz poruszający się rowerem;

kolarz — rowerzysta sportowiec, określenie najczęściej używane wobec zawodników sportowych sportów kolarskich; W obecnych słownikach często definiuje się kolarza jako "zawodowego" czy też "wyczynowego" rowerzystę.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kolarza

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) stpol. namiot

Źródła:

Wiktionary

Kolarzowski

Kolatorski

przymiotnik

(1.1) dotyczący kolatora albo kolatorki

Źródła:

Wiktionary

Kolaudacja

1. komisyjna ocena materiału zdjęciowego lub filmu pod kątem dopuszczenia do dystrybucji;
2. ocena zgodności wykonanych robót budowlanych z projektem i kosztorysem

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) film. komisyjna weryfikacja nagranego materiału audiowizualnego pod kątem jego jakości artystycznej, technicznej i merytorycznej, warunkująca dopuszczenie dzieła do publicznego rozpowszechniania;

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|kolaudować.

Źródła:

Wiktionary

Kolańczyk

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Aneta Kolańczyk (ur. 1969) – polska poetka
Kazimierz Kolańczyk (1915-1982) – polski historyk prawa
Wojciech Kolańczyk (ur. 1946) – polski prawnik
Wojciech Kolańczyk (ur. 1999) – polski szermierz.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kolański

nazwisko

Źródła:

SJP.pl

Kolaż

collage;
1. kompozycja plastyczna z różnych materiałów naklejanych na płótnie lub innym podłożu; papiers collés;
2. technika tworzenia takich kompozycji;
3. mieszanina różnych elementów, stylów, gatunków sztuki itp.;
4. metoda tworzenia takich mieszanin

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) szt. kompozycja plastycznyastyczna wykonana z kawałków różnych materiałów, fragmentów innych obiektów;

(1.2) szt. dzieło będące połączeniem elementów pochodzących z różnych styli lub gatunków sztuki

(1.3) muz. kompozycja muzyczna zmontowana z sampli

Nie mylić z: Kolarz.

Kolaż (z collage – „naklejanie”, „oklejanie papierem”) – technika artystyczna polegająca na formowaniu kompozycji z różnych materiałów i tworzyw (gazet, tkanin, fotografii, drobnych przedmiotów codziennego użytku itp.). Są one naklejane na płótno lub papier i łączone z tradycyjnymi technikami plastycznymi (np. farbą olejną, farbą akrylową, gwaszem).

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kolażowy

→ kolaż; collage'owy

Źródła:

SJP.pl

Kolba

1. typ kwiatostanu występujący np. u kukurydzy;
2. naczynie odporne na chemikalia i zmiany temperatur, używane przez chemików, fizyków;
3. lutownica o końcówce z miedzi nagrzewanej przez lampę lutowniczą;
4. tylna część broni palnej

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) bot. rodzaj kwiatostanu i owocostanu;

(1.2) techn. chem. szklane naczynie laboratoryjne z szyjką;

(1.3) wojsk. uchwyt broni strzeleckiej;

(1.4) techn. uchwyt narzędzia podobny do kolby (1.3) pistoletu

(1.5) stpol. turniej

(1.6) więz. nos

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kolba − naczynie laboratoryjne
Kolba − element broni palnej
Kolba − rodzaj kwiatostanu
Kolba − góra w Rudawach Weporskich na Słowacji

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kolbe

Maksymilian Maria Kolbe (właściwie: Rajmund Kolbe, 1894-1941), polski duchowny katolicki, więzień KL Auschwitz

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

(7315) Kolbe – planetoida z grupy pasa głównego asteroid
Adolph Wilhelm Hermann Kolbe (1818–1884) – niemiecki chemik-organik
Wilhelm Kolbe (1852–1929) – niemiecki koleopterolog
Hermann Julius Kolbe (1855–1939) – niemiecki entomolog
Bronisław Kolbe (1876–1941) – polski inżynier górniczy
Jerzy Kolbe (1906–1977) – profesor AGH
Maksymilian Maria Kolbe (1894–1941) – polski zakonnik rzymskokatolicki, franciszkanin, święty Kościoła katolickiego

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kolberg

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kolberg – dzielnica gminy Großkarolinenfeld w kraju związkowym Bawaria, w powiecie Rosenheim
Kolberg – dzielnica gminy Heidesee w kraju związkowym Brandenburgia, w powiecie Dahme-Spreewald
Kolberg-Körlin – dawny powiat
Kołobrzeg
Augustin Kolberg (1835–1909) – teolog
Hermann Kolberg (1842–1911) – niemiecki duchowny katolicki, probosz parafii św. Mikołaja we Fromborku, kaznodzieja, teolog
Joseph Kolberg (1859–1917) – niemiecki ksiądz katolicki, pedagog, historyk Warmii
Oskar Kolberg (1814–1890) – polski etnograf
Walter Kolberg – niemiecki polityk
Kolberg – film
Kolberg – sztuka teatralna
Colberg

Źródła:

Wikipedia

Kolberger

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

(zm. ok. 1495) – biskup Gurk
Julia Kolberger (ur. 1978) – polska reżyserka i aktorka filmowa
Krzysztof Marek Kolberger (ur. 1950, zm. 2011) – polski aktor i reżyser teatralny
bitwa morska pod Kolberger Heide – starcie zbrojne w XVII w.
Dźwirzyno (niem. Kolberger Deep) – polska wieś sołecka

miasto powiatowe w województwie podkarpackim

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

1. rodzaj obuwia sportowego;
2. dawniej: kolczyki

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) sport. buty o podeszwie z ostrymi, metalowymi ćwiekami, używany do biegów i skoków

forma rzeczownika.

(2.1) M., B. i W. lm. od: kolec

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

kolec – ostro zakończony i zwykle sztywny twór u roślin lub zwierząt
- kolec – w anatomii roślin wyrostek o budowie innej niż cierń
- kolce – element hymenoforu kolczastego występującego na owocnikach niektórych gatunków grzybów
- kolce odwłokowe – wyrostki obecne na odwłoku niektórych skoczogonków
kolce dendrytyczne – wypustki pokrywające dendryty niektórych neuronów, odbierające sygnały pobudzające od innych neuronów poprzez znajdujące się na ich szczycie synapsy
Kolce – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim
Kolce – polskie czasopismo ukazujące się w Warszawie w latach 1871–1914
kolce asekuracyjne na lód – sprzęt ratunkowy
kolce lekkoatletyczne – buty sportowe, na których podeszwie znajdują się metalowe lub plastikowe wypustki
Złote Kolce – coroczny polski ranking lekkoatletyczny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kolchicyna

substancja bezpostaciowa zaliczana do pseudoalkaloidów, trucizna hamująca mitozę w stadium metafazy, stosowana jako lek przerywający napad dny moczanowej

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) biochem. med. związek organiczny z grupy alkaloidów, silnie trująca, otrzymywana z nasion zimowita jesiennego, stosowana w leczeniu napadów zapalenia stawów w przebiegu dny moczanowej i leczeniu rodzinnej gorączki śródziemnomorskiej;

Kolchicyna – organiczny związek chemiczny z grupy alkaloidów o silnie toksycznym działaniu, także lek stosowany w leczeniu dny moczanowej.

Otrzymywany jest z nasion zimowita jesiennego ("Colchicum autumnale"). Dawka śmiertelna to ok. 1 mg/kg masy ciała. W dawkach terapeutycznych wykazuje działanie przeciwzapalne, antymikrotubularne (zatrzymując podział komórki na etapie metafazy poprzez uniemożliwienie wytworzenia mikrotubul wrzeciona kariokinetycznego)

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kolchida

hist. nazwa krainy leżącej na wybrzeżu Morza Czarnego

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

typ pasożytniczych zwierząt bezkręgowych; cierniogłowy

Kolcogłowy, cierniogłowy (Acanthocephala) – typ pasożytniczych, robakokształtnych zwierząt bezkręgowych. Cechą charakterystyczną kolcogłowów, od której wywodzi się ich nazwa, jest obecność z przodu ciała ryjka opatrzonego wieńcem haczyków i kolców. Stadia larwalne są pasożytami bezkręgowców, a dorosłe – kręgowców.

Źródła:

zaopatrywać opony w kolce

Źródła:

SJP.pl

Kolcownicowate

rodzina grzybów z klasy pieczarniaków

1. grzyb z rodziny kolczakowatych
2. roślinożerne zwierzę z rzędu gryzoni; kolczaki - rodzina tych zwierząt
3. smocznik kolczak - ryba z rodziny żmijkowatych; ostrosz

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

kolczak – rodzaj grzybów (Hydnum)
kolczak (Echimys) – rodzaj gryzoni z rodziny kolczakowatych (Echimyidae)
kolczak – gatunek rekina:
- kolczak czarny albo kolczak
- kolczak smukły
kolczak – rodzaj pająków (Cheiracanthium)

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kolczaki

podrodzina ssaków z rzędu gryzoni

Kolczaki (Echimyinae) – podrodzina ssaków z rodziny kolczakowatych (Echimyidae), wyglądem zewnętrznym zbliżonych do myszowatych.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kolczakowate

rodzina grzybów kapeluszowych

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

kolczakowate (Hydnaceae) – rodzina grzybów
kolczakowate (Echimyidae) – rodzina ssaków

(1.1) bot. posiadający kolczaste strąki

Źródła:

Wiktionary

Kolczasty

kłujący, mający kolce; kolczaty

przymiotnik

(1.1) mający kolce i kłujący

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kolczatka

1. ssak z rzędu stekowców, pokrojem zbliżony do jeża, zamieszkujący Australię i Tasmanię;
2. obroża dla psa z tępymi kolcami;
3. podłużny przedmiot z ostrymi kolcami ustawiany na drodze w celu zatrzymania samochodu;
4. rodzaj brony z metalową ramą i kolcami;
5. część zbroi okrywająca tułów; kolczuga;
6. ostre kolce na zewnętrznych częściach budynków, służące za ochronę przed zanieczyszczaniem przez ptaki;
7. środowiskowo: pantofel z kolcami do biegów sportowych; kolcówka, kolec

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Tachyglossus|ref=tak., żywiący się mrówkami ssak pokryty kolcami;

(1.2) zapora drogowa z pasa z kolcami

(1.3) zapora drogowa z ostrych kolców;

(1.4) kolczasta obroża

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

kolczatka – zapora drogowa
kolczatka australijska – zwierzę (stekowiec z rodziny kolczatkowatych)
kolczatka (obroża) – typ obroży
maszyny rolnicze:
- brona kolczatka – rodzaj brony
- wał kolczatka

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kolczatkowate

rodzina ssaków z rzędu stekowców

bylina z rodziny dyniowatych, rosnąca w krajach tropikalnych

Kolczoch ("Sechium" P. Browne) – rodzaj roślin z rodziny dyniowatych. Gatunkiem typowym jest "Sechium edule" (N. J. Jacquin) O. Swartz.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kolczuga

pancerz wykonany z metalowej plecionki w kształcie koszuli z rękawami, niekiedy też z kapturem, rękawicami i nogawicami; kolcza, kirys

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) hist. wojsk. pancerz rycerski z metalowej plecionkaecionki, przypominający koszulę;

Zobacz też: Kolczuga (WRE).

→ kolczuga

Patrz:kolczuga

Źródła:

Źródła:

SJP.pl

Kolczyn

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kolczyn – wieś w woj. lubelskim, w pow. opolskim, w gminie Józefów nad Wisłą
Kolczyn – wieś w woj. mazowieckim, w pow. sierpeckim, w gminie Gozdowo

rzeczownik, nazwa własna

Wiktionary

Koleantus

koleantus delikatny - gatunek rośliny z rodziny wiechlinowatych

Źródła:

SJP.pl

Koleba

1. wagonik wywrotka, używany w górnictwie i budownictwie;
2. fragment sklepienia o powierzchni cylindrycznej;
3. miejsce schronienia w górach, zwłaszcza szałas pasterski; koliba

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) schronienie w górach, szałas lub zagłębienie skalne

(1.2) górn. kopalniany wagonik-wywrotka

(1.4) daw. kołyska

Zobacz też: Koleba (ujednoznacznienie).

→ koleba

Patrz:koleba

Źródła:

SJP.pl

Kolebusia

zdrobnienie od: kolebka; kolebeczka

Źródła:

SJP.pl

Kolec

1. cienki, ostro zakończony wyrostek na łodydze, pniu lub owocach;
2. twardy, ostro zakończony wyrostek na powierzchni ciała niektórych zwierząt;
3. przedmiot lub jego część o wydłużonym, zaostrzonym końcu

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) wydłużony przedmiot lub część przedmiotu o zaostrzonym, kłującym końcu

(1.2) bot. twardy, ostro zakończony wyrostek na łodygach, owocach lub liściach roślin

(1.3) zool. twardy, ostry wyrostek na powierzchni ciała niektórych zwierząt

(1.4) sport. zob. kolce.

college;
1. szkoła średnia lub jednostka organizacyjna uniwersytetu w niektórych krajach anglosaskich;
2. francuska szkoła średnia lub wyższa

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

1. oparty na współpracy grupy osób; zespołowy, zbiorowy;
2. dotyczący kolegium

przymiotnik relacyjny

(1.1) odnoszący się do kolegium, mający związek z kolegium

przymiotnik jakościowy

(2.1) oparty na wspólnym działaniu grupy osób

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kolegiat

dawniej:
1. członek jakiegoś kolegium, np. rady uczelni;
2. uczeń, student w kolegium, zakładzie dydaktycznym przy wyższej uczelni

Źródła:

SJP.pl

Kolegiata

kościół niebędący katedrą z kapitułą kanoników

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kośc. archit. ważniejsza świątynia katolicka z własną kapitułą kanoników;

Kolegiata – kościół niebędący katedrą, przy którym istnieje kapituła kanoników, erygowana przez papieża na prośbę lub za wiedzą ordynariusza.

Wyższym rangą kościołem względem kolegiaty jest archikolegiata (analogicznie jak archikatedra względem katedry).

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kolegiatura

dawniej:
1. stanowisko, godność kolegiata, członka zespołu profesorów zarządzających uczelnią;
2. budynek mieszkalny dla studentów i profesorów; kolegium, bursa

Źródła:

SJP.pl

Kolegium

collegium;
1. grupa osób wspólnie czymś zarządzających, stanowiąca radę, wspólnie pracująca nad czymś;
2. zebranie grupy osób, narada zespołu;
3. szkoła dla młodzieży z domów najczęściej szlacheckich, połączona z internatem (bursą, konwiktem);
4. w średniowieczu: zakład związany z uniwersytetem; od XVI wieku określenie stosowane do szkół średnich prowadzonych najczęściej przez zakonników (zakony pijarów, jezuitów) lub zgromadzenie kanoników;
5. budynek mieszkalny (bursa) dla studentów i profesorów

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) grupa pracowników jakiejś instytucji powołanych do omawiania lub rozstrzygania jakichś spraw

(1.2) kośc. ogół kardynałów Kościoła katolickiego;

(1.3) praw. (w Polsce w latach 1951-2001) pozasądowy organ orzekający w sprawach wykroczeń;

(1.4) eduk. szkoła wyższa, w której po trzech latach nauki otrzymuje się tytuł licencjata;

(1.5) hist. eduk. w dawnej Polsce: szkoła średnia połączona z konwiktem, przeznaczona dla młodzieży szlacheckiej;

(1.6) daw. eduk. bursa przy zakładach naukowych dla profesorów i studentów;

(1.7) eduk. hist. wydział dawnej szkoły wyższej;

(1.8) archit. eduk. budynek mieszczący kolegium (1.4-8)

(1.9) hist. w starożytnym Rzymie: stowarzyszenie publiczne lub prywatne skupiające ludzi jednego zawodu lub środowiska

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

kolegium jako grupa równouprawnionych osób – zespół ludzi, posiadających równe stanowisko urzędowe (stąd zwą się kolegami), równe prawa do pełnienia pewnych czynności (administracyjnych, sądowych, wyb...
system kolegialny – polega na tym, że np.: w urzędzie decyduje o sprawach nie jeden urzędnik (system biurokratyczny), jako zwierzchnik podwładnych, lecz ciało zbiorowe – kolegium urzędników; w sądzie ...
na średniowiecznych uniwersytetach kolegium było odrębną, częściowo samorządną fundacją, z własnymi budynkami, mającą służyć pomocą ubogim żakom,
w czasach nowożytnych kolegiami nazywano uczelnie jezuickie,
współcześnie jako kolegium określany bywa:
- kompleks budynków uniwersyteckich, wydział wchodzący w skład uniwersytetu (kolegium medyczne – ),
- szkołę (wydział) wchodzącą w skład uniwersytetu (lub pod jego patronatem), w której kształcenie odbywa się na poziomie licencjatu
- samodzielną placówkę szkolnictwa wyższego (np. Kolegium Europejskie),
w krajach anglosaskich kolegiami (colleges) nazywa się szkoły różnych typów.
samorządowe kolegium odwoławcze (w Polsce)
kolegium (w dawnej Rosji)
kolegium wyborcze to zespół obywateli, posiadających jednakowe uprawnienia wyborcze (np. Kolegium Elektorów Stanów Zjednoczonych); kolegia wyborcze istniały przy wyborach ograniczonych, pośrednich lub...

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kolego

towarzysz pracy, nauki, zabawy; kumpel, znajomy, kompan, towarzysz

forma rzeczownika.

(1.1) W. lp. od: kolega

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kolegować

zadawać się z kimś, przyjaźnić

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)

(1.1) daw. być czyimś kolegą; zob. kolegować się.

czasownik zwrotny niedokonany kolegować się (dk. zakolegować się)

(2.1) pozostawać z kimś w koleżeńskich stosunkach

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kolegówna

rzeczownik, rodzaj żeński

Kolej (również kolej żelazna) – droga szynowa wraz z przeznaczonymi do ich eksploatacji budowlami, urządzeniami oraz poruszającym się po tych drogach taborem, służąca do przewozu osób i rzeczy.

Według innej definicji kolej oznacza linię komunikacyjną, zbudowaną z szyn, wyłącznie do użytku przez pojazdy szynowe.

Źródła:

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kolejarz

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) kolej. pracownik kolei

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) uporządkowana zbiorowość ludzi czekających na coś;

(1.2) miejsce w uporządkowanej grupie ludzi, w szeregu, w kolejce (1.1)

(1.3) pot. porcja alkoholu wypijana z daną grupą osób

(1.4) pot. lokalny środek transportu obsługiwany przez wagony, np. kolej podmiejska, metro, kolejka górska, kolejka linowa, kolejka wąskotorowa

(1.5) zabawka będąca modelem pociągu lub złożona z wagoników

(1.6) inform. jedna ze struktur danych;

(1.7) sport. seria meczów w rozgrywkach ligowych;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

kolejka – uporządkowana zbiorowość ludzi oczekujących na coś
kolejka – struktura danych (FIFO)
kolejka – sposób opisu procesów technologicznych i ekonomicznych w badaniach operacyjnych
sposób zarządzania zasobami
kolejka – popularnie (chociaż nieprawidłowo): nieduży system kolejowy, np. kolej wąskotorowa, kolej linowa, SKM
kolejka łańcuchowa – urządzenie kopalniane
zabawka techniczna (zobacz: modelarstwo)
kolejka górska – urządzenie rozrywkowe
Kolejka – wieś w woj. opolskim, w powiecie oleskim, w gminie Dobrodzień
Kolejka – zniesiona osada leśna w woj. opolskim, w powiecie oleskim, w gminie Dobrodzień
Kolejka – gra planszowa wydana przez Instytut Pamięci Narodowej

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kolejkomat

automat do przydzielania numerków oczekującym w kolejce; numerkomat

Źródła:

SJP.pl

Kolejkowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) inform. działania wykonywane przez system lub program w celu obsługi kolejki;

Kolejkowanie (ang. "queuing") – ogół działań wykonywanych przez system operacyjny lub oprogramowanie użytkowe, np. system transakcyjny w związku z obsługą kolejek.

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kolejkować

1. wykonywać działania związane z obsługą kolejek;
2. ustawiać się w kolejce przed otwarciem obiektu

czasownik przechodni niedokonany

(1.1) inform. automatycznie szeregować zadania w kolejkę, potencjalnie nadając im priorytet

forma przymiotnika.

występujący jeden po drugim; następny

przymiotnik

(1.1) następny po tym, który jest teraz; przyszły

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kolejorz

potoczna nazwa klubu sportowego Lech Poznań

Źródła:

SJP.pl

Kolejowy

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z kolejnictwem (koleją); taki, który dotyczy kolejnictwa, pociągów

Źródła:

Wiktionary

Kolejówka

akcja partyzancka polegająca na niszczeniu pociągów i urządzeń kolejowych

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) środ. partyzantów hist. dywersyjna akcja partyzancka polegająca na niszczeniu pociągów, urządzeń kolejowych itp.

(1.2) środ. uczn. ocena dostateczna z dwoma minusami

(1.3) środ. policjantów akcja penetracji kolejowych szlaków tranzytowych i infrastruktury kolejowej przy pomocy powietrznych środków transportu

(1.4) środ. prostytutka uprawiająca nierząd w pociągach lub na dworcach kolejowych

(1.5) środ. eduk. kolej. szkoła średnia, która kształci pracowników kolei

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kolejówka – potok w województwie śląskim
kolejówka – dywersja
szkoła średnia (oraz budynek, w którym mieści się ta szkoła), w której uczniowie są przygotowywani do pracy w kolejnictwie

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kolek

1. drobna ryba, pospolity szkodnik narybku; ciernik; kat
2. ostry ból w jamie brzusznej

Źródła:

SJP.pl

Kolekcja

zbiór przedmiotów jednego rodzaju, gromadzonych przez kogoś ze względu na ich wartość artystyczną, naukową lub historyczną

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zbiór przedmiotów tego samego typu, gromadzonych zwykle z powodu ich wartości (artystycznej, historycznej itp.)

(1.2) zestaw projektów jakiejś firmy na dany sezon

(1.3) inform. obiekt mogący przechowywać w określonej strukturze danych dowolną liczbę innych obiektów

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kolekcjomania

namiętność zbierania, kolekcjonowania czegoś

Źródła:

SJP.pl

Kolekcjoner

osoba tworząca kolekcję

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba, która coś kolekcjonuje; właściciel kolekcji

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

kolekcjoner – osoba tworząca kolekcję
Kolekcjoner – powieść Johna Fowlesa z 1963 roku
Kolekcjoner – film z 1965 roku
Kolekcjoner – film z 1997 roku
Kolekcjoner – film z 2001 roku
Kolekcjoner – film z 2012 roku
Kolekcjoner – minialbum zespołu Maanam wydany w 1995 roku
Kolekcjoner kości – ujednoznacznienie

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kolekcjonerka

rzeczownik, rodzaj żeński

zdrobnienie od: kolekcja

Źródła:

SJP.pl

Kolekcyjny

→ kolekcja

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zbiór modlitw zwanych kolektami

Źródła:

Wiktionary

Kolektiwum

w językoznawstwie: rzeczownik, liczebnik lub zaimek wyrażający pojęcie jakiejś zbiorowości, ale mający formę liczby pojedynczej, np. państwo (Nowakowie), sześcioro (strażaków), kilkoro (ludzi); collectivum; rzeczownik, liczebnik lub zaimek zbiorowy

Źródła:

SJP.pl

Kolektomia

całkowite lub częściowe usunięcie jelita grubego

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) med. częściowe lub całkowite chirurgiczne usunięcie jelita grubego;

Kolektomia – częściowe lub całkowite (totalne) chirurgiczne usunięcie jelita grubego. Najczęściej wykonywana jest z powodu nowotworu złośliwego, wrzodziejącego zapalenia jelita grubego, polipowatości rodzinnej.

Proktokolektomia to usunięcie jelita grubego razem z odbytnicą. W niektórych przypadkach można wykonać zabieg z zachowaniem funkcji odbytu (np. metodą Duhamela lub Soave, stosowanymi w leczeniu choroby Hirschsprunga), jednak najczęściej konieczne jest wykonanie ileostomii.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kolektor

dawniej:
1. kolekcjoner;
2. sprzedawca losów loterii; właściciel kolektury;
3. osoba zbierająca opłaty, poborca

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) techn. mot. rura odprowadzająca na zewnątrz spaliny zbierane z rur wydechowych poszczególnych cylindrów tłokowego silnika spalinowego;

(1.2) techn. przewód lub kanał zbiorczy służący do przepływu cieczy albo gazów

(1.3) techn. kolektor słoneczny;

(1.4) chem. nośnik

(1.5) geol. skała z pokładami ropy naftowej lub gazu ziemnego

(1.6) techn. obszar tranzystora, także elektroda doprowadzona do tego obszaru

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) pracownik, ajent, właściciel kolektury

(2.2) osoba zbierająca opłaty, składki na określony cel

(2.3) daw. kolekcjoner, zbieracz z zamiłowania

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

kolektor dolotowy
- kolektor ssący
kolektor wylotowy
kolektor słoneczny
kolektor kanalizacyjny: rurociąg do zbierania ścieków lub wód opadowych z sieci kanalizacyjnej
kolektor złożowy (zbiornik złożowy): skała o właściwościach umożliwiających gromadzenie w niej ropy naftowej lub gazu ziemnego
kolektor flotacyjny (odczynnik flotacyjny): substancja chemiczna wspomagająca flotację
w analizie chemicznej: nośnik
część układu optycznego mikroskopu
obszar tranzystora, a także elektroda doprowadzona do tego obszaru
elektroda do zbierania jonów (w lampie elektronowej)
pracownik kolektury

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) miejsce sprzedaży losów loteryjnych

Kolektura (łac. "collectum" – zebrać) – punkt sprzedaży i przyjmowania losów lub kuponów loteryjnych lub gier liczbowych.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kolekturowy

→ kolektura

Patrz:kolektura

Źródła:

SJP.pl

Kolektyw

1. zespół ludzi związanych stałą wspólną pracą, działalnością, dążeniami;
2. dalsza (od strony oka) soczewka okularu w mikroskopie lub lunecie

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) książk. grupa osób związanych wspólną pracą czy inną działalnością, mających ten sam cel

(1.2) opt. dalsza od oka soczewka okularu w urządzeniu optycznym, np. mikroskopie

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

grupa osób związanych wspólnym działaniem, zespół
Kolektyw (soczewka) – soczewka układu optycznego okularu
Kolektyw (komiks) – magazyn komiksowy
Kolektyw – rumuński film dokumentalny z 2019 roku
Kolektyw nieregularny – pojęcie statystyczne
Kolektywizacja
Kolektywizm
Anarchizm kolektywistyczny
Wychowanie kolektywne – zob. homo sovieticus
Grupa korporacyjna

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

→ kolektywizm

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z kolektywizmem, kolektywistami, właściwy kolektywizmowi lub kolektywistom

Patrz:kolektywizm

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kolektywizacja

proces zastępowania własności indywidualnej (zwłaszcza ziemi i środków produkcji rolnej) różnymi formami własności zbiorowej (państwowej, spółdzielczej, itp.)

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|kolektywizować.

Źródła:

Wiktionary

Kolektywizować

zastępować własność indywidualną (zwłaszcza ziemi i środków produkcji rolnej) różnymi formami własności zbiorowej, np. państwową, spółdzielczą

czasownik przechodni niedokonany (dk. skolektywizować)

(1.1) polit. likwidować indywidualną własność środków produkcji (głównie gospodarstw rolnych) i przekształcać ją we własność wspólną, zarządzaną przez spółdzielnie lub przedsiębiorstwa państwowe

(1.2) polit. roln. organizować rolnicze spółdzielnie produkcyjne; przeprowadzać proces kolektywizacji rolnictwa

(1.3) tworzyć formy życia zbiorowego (kolektywnego), uspołeczniać; podporządkowywać życie jednostki społeczeństwu zgodnie z założeniami ideologicznymi

czasownik zwrotny niedokonany kolektywizować się (dk. skolektywizować się)

(2.1) roln. o rolnictwie: ulegać procesowi kolektywizacji

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kolender

siewna, pospolita roślina jednoroczna, przyprawowa i w mniejszym stopniu lecznicza, należąca do rodziny selerowatych; kolendra

Źródła:

SJP.pl

Kolendowicz

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Jacek Kolendowicz – polski działacz i redaktor wędkarski
Robert Kolendowicz – polski piłkarz, trener

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kolendra

1. siewna, pospolita roślina jednoroczna, przyprawowa i w mniejszym stopniu lecznicza, należąca do rodziny selerowatych; kolender;
2. przyprawa z suszonych owoców rośliny o tej samej nazwie; kolender

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) bot. nazwa systematyczna|Coriandrum|L.|ref=tak., rodzaj roślin z rodziny selerowatych, mających zastosowanie kulinarne;

(1.2) bot. nazwa systematyczna|Coriandrum sativum|L.|ref=tak., gatunek rośliny jednorocznej z rodziny selerowatych;

(1.3) bot. uprawna roślina z gatunku kolendry (1.2)

(1.4) kulin. spoż. przyprawa z suszonych owoców lub liści kolendry (1.3)

(1.5) kulin. spoż. nać kolendry (1.3)

Kolendra ("Coriandrum" L.) – rodzaj roślin z rodziny selerowatych. Obejmuje w zależności od ujęcia dwa lub trzy gatunki. Występują one w południowo-zachodniej Azji, gdzie rosną w suchych, trawiastych murawach. W stanie świeżym mają nieprzyjemny zapach określany jako przypominający woń wydzielaną przez pluskwy.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

dział zoologii, nauka o chrząszczach

rzeczownik, rodzaj żeński

pot. wzajemne popieranie się ludzi powiązanych ze sobą zażyłością, jakimiś układami w celu osiągnięcia pewnych korzyści, najczęściej zdobywanych w sposób nieuczciwy

rzeczownik, rodzaj nijaki

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) daw. zool. krab z rodzaju nazwa systematyczna|Libinia|ref=tak.

forma czasownika.

(2.1) daw. forma 2. os. lp. ter. od: kłuć

Źródła:

Wiktionary

Kolet

1. kurtka noszona niegdyś przez żołnierzy w wojsku polskim;
2. ostra końcówka u spodu oszlifowanego diamentu lub innego kamienia szlachetnego

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) hist. wojsk. kurtka żołnierska z sukna lub skóry łosiowej

(1.2) hist. rodzaj wywijanego kołnierza w dawnych strojach

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Koleta

1. kurtka noszona niegdyś przez żołnierzy w wojsku polskim;
2. ostra końcówka u spodu oszlifowanego diamentu lub innego kamienia szlachetnego

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Koletka

rzeczownik, rodzaj żeński

koleżka, ziom, ziomal, ziomek, ziomuś; potocznie:
1. kolega, kompan;
2. osoba bliżej nieznana; gość, kolo

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) zgrub. od: kolega

(1.2) pot. mężczyzna, bliżej nieokreślony

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Koleśnica

część przednia konnego pługa koleśnego, dwukołowy wózek regulujący głębokość orki

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pług umieszczony na dwóch kołach

Koleśnica (inna nazwy; koleśnie, przodek pługa) – dwukołowy wózek z kabłąkiem z poprzeczką o regulowanej wysokości wyposażoną w siodełko na którym wspiera się grządziel pługa, radła, wyorywacza buraków, i innych tego typu narzędzi. Koleśnica wyposażona też jest w zaczepy łańcuchowe ciągnące narzędzie oraz krótki dyszel z hakiem do zaczepienia uprzęży konia ciągnącego pług.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Koleśnik

nazwisko

1. przestarzałe: dotyczący pojazdu poruszającego się na kołach; kołowy;
2. pług koleśny - pług konny składający się z właściwego pługa i z koleśnicy, dwukołowego wózka regulującego głębokość orki

Źródła:

SJP.pl

Koleżaneczka

zdrobnienie od: koleżanka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pot. zdrobn. od: koleżanka

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Koleżanka

towarzyszka w szkole lub w pracy

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) towarzyszka nauki lub zabawy

(1.2) towarzyszka pracy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Koleżankować

inaczej kolegować się z drugą osobą

Źródła:

SJP.pl

Koleżeński

dotyczący kolegi; przyjacielski, życzliwy, uczynny

przymiotnik

SJP.pl
Wiktionary

Koleżeństwo

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) przyjazne zachowanie i sympatia okazywane kolegom i koleżankom

(1.2) ogół kolegów i koleżanek

Źródła:

Wiktionary

Koleżka

koleś, ziom, ziomal, ziomek, ziomuś; potocznie:
1. kolega, kompan;
2. osoba bliżej nieznana; gość, kolo

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) pot. kolega, zwłaszcza bliski

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Koleżko

koleś, ziom, ziomal, ziomek, ziomuś; potocznie:
1. kolega, kompan;
2. osoba bliżej nieznana; gość, kolo

Źródła:

SJP.pl

Kolia

naszyjnik kobiety, ozdobiony drogimi klejnotami

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) naszyjnik ze szlachetnych kamieni lub ich imitacji ułożonych w bogatą, dekoracyjną kompozycję

(1.2) techn. dwuczęściowy, metalowy pierścień mocujący elementy konstrukcji, wiążący rury itp.

Kolia – miejscowość w Wallis i Futunie (zbiorowość zamorska Francji), położona na wyspie Futuna, w okręgu Alo. Według spisu powszechnego z 2018 roku, liczyła 254 mieszkańców.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Koliba

miejsce schronienia w górach, zwłaszcza szałas pasterski; koleba

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) etn. gw-pl|Bukowina, Zakopane. szałas stanowiący schronienie w górach

(1.2) gw-pl|Bukowina. szopa przeznaczona dla chorych owiec

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

koliba, koleba, kolyba – miejsce schronienia w górach
Willa „Koliba”
Koliba Studencka Politechniki Warszawskiej
Karczma regionalna Koliba w Sopocie{{Cytuj stronę|url=https://www.koliba.pl/|tytuł=
koleba (transport) – wagonik-wywrotka używany w górnictwie, budownictwie itp

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Koliber

najmniejszy ptak na świecie

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) ornit. barwnie upierzony i żywiący się nektarem najmniejszy z ptaków;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

ptak z rodziny kolibrowatych (Trochilidae)
ptak z podrodziny kolibrów (Trochilinae)
KoLiber – polskie stowarzyszenie konserwatywno-liberalne
Koliber – polska seria wydawnicza
Koliber – produkowany w Polsce radioodbiornik
Koliber – brytyjsko-amerykański film kryminalny z gatunku dramat z 2013 roku

Kolibrowate

rodzina ptaków z rzędu krótkonogich

Kolibrowate (Trochilidae) – rodzina ptaków z rzędu krótkonogich (Apodiformes), a według taksonomii Sibleya-Ahlquista tworząca osobny rząd Trochiliformes. Obejmuje gatunki lądowe, zamieszkujące Amerykę, głównie w strefie międzyzwrotnikowej.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kolibrowaty

o cechach kolibrowatych (rodzina ptaków)

Źródła:

SJP.pl

Kolibło

kolibło egipskie - drzewo rosnące w Afryce i Azji Zachodniej, o różnorodnych zastosowaniach

laserowy przyrząd do pomiaru odległości; colidar; dalmierz laserowy

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) przest. dalmierz laserowy

Kolidar – dalmierz laserowy, którego źródłem promieniowania jest laser impulsowy. Służy głównie do wykrywania i lokalizacji obiektów znajdujących się w przestrzeni kosmicznej lub pomiarów odległości między dwoma statkami kosmicznymi.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kolidowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|kolidować.

Źródła:

Wiktionary

Kolidować

1. być w sprzeczności z czymś, nie zgadzać się z czymś;
2. przeszkadzać w zrobieniu czegoś, być przeszkodą

czasownik

(1.1) być w sprzeczności, wykluczać się, stać w konflikcie

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Koligacenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|koligacić.

Źródła:

Wiktionary

Koligacić

książkowo: łączyć w związki rodzinne (pokrewieństwo lub powinowactwo) poprzez małżeństwo

czasownik niedokonany (dk. skoligacić)

(1.1) spowinowacać

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Koligacja

1. książkowo: związek rodzinny oparty na pokrewieństwie lub powinowactwie; parantela;
2. przenośnie: bycie podobnym do kogoś lub czegoś pod jakimś względem, pozostawianie w bliskim związku z kimś lub z czymś; pokrewieństwo, filiacja, pobratymstwo, bliskość

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pokrewieństwo, powinowactwo

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

relacja rodzinna
koligacja procesorów
powinowactwo

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Koligacyjny

→ koligacja

Patrz:koligacja

Źródła:

SJP.pl

Koligat

dawniej:
1. osoba będąca w stosunku rodzinnym z krewnymi współmałżonka, ale niepowiązana z nimi więzami krwi; powinowaty;
2. człowiek, którego łączą z kimś związki pokrewieństwa, który należy z kimś do jednej rodziny; krewniak, krewny

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) przest. mężczyzna żonaty z czyjąś krewną

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Koligatka

→ koligat

Patrz:koligat

Kolimator

przyrząd optyczny służący do otrzymywania równoległych wiązek promieni świetlnych, stosowany np. w spektrografie, spektrometrze

Kolimator – przyrząd przetwarzający padające światło lub strumień cząstek w równoległą wiązkę (skolimowaną) lub w wiązkę o określonej zbieżności. Padający strumień może być rozbieżny, zbieżny bądź może nie mieć ustalonej zbieżności. Kolimator jest zwykle częścią składową większych przyrządów.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kolimatorowy

→ kolimator

Patrz:kolimator

Źródła:

SJP.pl

Kolimować

Źródła:

SJP.pl

Kolinearny

współliniowy

przymiotnik

(1.1) zob. współliniowy.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kolisko

1. zgrubienie od: koło;
2. coś otaczającego dookoła; krąg, okrąg

Źródła:

SJP.pl

Kolisty

Źródła:

SJP.pl

Koliwszczyzna

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) hist. zob. koliszczyzna.

Źródła:

Wiktionary

Kolizja

1. zbieg niezgodnych lub sprzecznych ze sobą okoliczności, interesów, zasad, przepisów itp.; sprzeczność;
2. zderzenie się pojazdów będących w ruchu

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) wypadek samochodowy; zderzenie, stłuczka

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

kolizja drogowa
kolizja ustaw
kolizja (kryptografia)
kolizja pakietów w sieci
kolizja galaktyk

SJP.pl

Koliński

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Andrzej Koliński – polski chemik
Gustaw Koliński – polski aktor teatralny, tłumacz
Mieczysław Koliński – muzykolog i kompozytor polskiego pochodzenia

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Koliściakowate

o cechach koliściakowatych (rodzina pająków)

Źródła:

SJP.pl

Koliściakowaty

o cechach koliściakowatych (rodzina pająków)

Źródła:

SJP.pl

Kolka

1. drobna ryba, pospolity szkodnik narybku; ciernik; kat
2. ostry ból w jamie brzusznej

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) med. silne, napadowe bóle w jamie brzusznej

(1.2) med. kłucie w boku

(1.3) bot. kłujący wyrostek roślinny

(1.4) icht. nazwa systematyczna|Gasterosteus aculeatus|Linnaeus|ref=tak., drobna ryba z rodziny ciernikowatych

(1.5) slang. młodz. coca-cola

Kolka – napad ostrych bólów spowodowany przerzynaniem się kamienia przez wąski przewód lub mocnym skurczem mięśniówki jelit w zatruciach lub ostrych zakażeniach pokarmowych.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kolkata

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto w delcie Gangesu w północno-wschodnich Indiach, stolica stanu Bengal Zachodni;

Kolkata lub Kalkuta (hindi कोलकाता, trl. "Kolkātā", trb. "Kolkata"; bengali: কলকাতা, trl. "Kolkatā", trb. "Kolkata" Kolkata; do 2001 r. hindi कलकत्ता, trl. "Kalkattā", trb. "Kalkatta"; ang. Calcutta) – miasto w Indiach, w delcie Gangesu, stolica stanu Bengal Zachodni, trzecia aglomeracja w kraju licząca około 15 milionów mieszkańców.

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kolki

suche igliwie

Kolki – gaun wikas samiti w zachodniej części Nepalu w strefie Gandaki w dystrykcie Lamjung. Według nepalskiego spisu powszechnego z 2001 roku liczył on 401 gospodarstw domowych i 2165 mieszkańców (1131 kobiet i 1034 mężczyzn).

Kollaps

gwałtowny spadek ciśnienia krwi; kolaps; zapaść

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z Colmarem, dotyczący Colmaru (daw. Kolmaru)

Źródła:

Wiktionary

Kolmatacja

1. naturalne lub sztuczne zapełnianie porów w osadach (głównie piaszczystych) materiałem ilastym niesionym przez przesączającą się wodę;
2. sztuczne podnoszenie poziomu gruntu stosowane w melioracji; namulanie, zamulanie

rzeczownik, rodzaj żeński

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kolnica – wieś w woj. opolskim, w pow. brzeskim, w gminie Grodków
Kolnica – wieś w woj. podlaskim, w pow. augustowskim, w gminie Augustów
Kolnica (od 2023 Kolnica Nowa) – osada w woj. podlaskim, w pow. augustowskim, w gminie Augustów
Kolnica – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. tureckim, w gminie Brudzew
Kolnica – część wsi Targówka w woj. wielkopolskim, w pow. tureckim, w gminie Malanów
Kolnica – gromada
Kolnica – dawna gmina
Kolnica – struga, lewy dopływ Sony

Źródła:

1. ukłuć, dźgnąć
2. potocznie: zadzwonić (zatelefonować)

czasownik przechodni dokonany

(1.1) przest. dźgnąć, ukłuć, szturchnąć

(1.2) przest. książk. przen. o nagłym, silnym uczuciu: tknąć, przeniknąć

(1.3) grub. odbyć stosunek seksualny

czasownik nieprzechodni dokonany

(2.1) pot. zadzwonić, zatelefonować

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kolo

1. południowosłowiański taniec ludowy o zmiennym tempie; choro, oro;
2. potocznie: kolokwium; koło

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) slang. posp. facet

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) slang. posp. kolokwium

(2.2) folk. choreogr. południowosłowiański taniec ludowy

Kolo (inne nazwy: choro, oro) to taniec ludowy wywodzący się z antycznych tańców kołowych. Pochodzi z Serbii, popularny jest nadal i na całym Półwyspie Bałkańskim. Wykonywany jest w formie koła.

Kolo jest zaliczane do najstarszych tańców słowiańskich.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kolobant

rodzaj roślin z rodziny goździkowatych, obejmujący około 25 gatunków

Wiktionary

Koloidowo

przysłówek

(1.1) w sposób charakterystyczny dla koloidów

Źródła:

Wiktionary

Koloidowy

przymiotnik od: koloid

przymiotnik

(1.1) zob. koloidalny.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kolokacja

1. często używane zestawienie słów, którego znaczenie wynika ze znaczeń poszczególnych słów;
2. wieś szlachecka podzielona na części należące do różnych właścicieli (lub wierzycieli);
3. w dawnym prawie: kolejność spłacania wierzycieli w przypadku upadłości dłużnika;
4. w informatyce: umieszczenie urządzeń klienta w profesjonalnej serwerowni oraz zapewnienie ochrony, konserwacji, obsługi i stałego podłączenia do Internetu; hoteling

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) jęz. często spotykany związek wyrazów, którego znaczenie wynika ze znaczenia jego składników;

(1.2) hist. wieś szlachecka podzielona na części należące do różnych właścicieli

(1.3) hist. kolejność spłacania wierzycieli

(1.4) inform. usługa polegająca na odpłatnym udostępnieniu zasobów serwerowni

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

kolokacja – rodzaj związku frazeologicznego
wieś szlachecka podzielona na części należące do różnych właścicieli (lub wierzycieli)
w dawnym prawie: kolejność spłacania wierzycieli w przypadku upadłości dłużnika
w informatyce: Kolokacyjne centrum danych
w prawie telekomunikacyjnym: udostępnianie fizycznej przestrzeni lub urządzeń technicznych w celu umieszczenia i podłączenia niezbędnego sprzętu operatora podłączającego swoją sieć do sieci innego ope...
w technice satelitarnej – umieszczenie wielu satelitów na jednej pozycji orbitalnej

Kolokatorski

→ kolokator

Patrz:kolokator

Źródła:

SJP.pl

Kolokazja

roślina uprawna w klimacie tropikalnym i subtropikalnym, jadalne bulwy i liście; kapusta karaibska; taro; kleśnica; kleśniec jadalny

Nie mylić z: Kolokacja.

Kolokazja ("Colocasia" Schott in Schott et Endl.) – rodzaj roślin z rodziny obrazkowatych, liczący 16 gatunków, pochodzących z tropikalnych i subtropikalnych regionów Azji, niektóre endemiczne. Kolokazja jadalna jest rośliną uprawianą przemysłowo na całym świecie, z uwagi na duże, bogate w skrobię bulwy. Nazwa naukowa rodzaju pochodzi od arabskiej nazwy "kolkas" lub "kulkas", używanej pierwotnie w Egipcie jako nazwa zwyczajowa lotosu.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kolokolo

ssak drapieżny z rodziny kotów, występujący w Ameryce Południowej; kot pompasowy

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Leopardus colocolo|Molina|ref=tak., gatunek drapieżnego ssaka z rodziny kotowatych, występujący w Ameryce Południowej;

wyraz lub wyrażenie potoczne, używane tylko w swobodnej rozmowie; potocyzm

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) jęz. wyraz lub wyrażenie potoczne, używane tylko w swobodnej rozmowie;

Kolokwializm (z colloquium „rozmowa” od colloqui „rozmawiać”, col- „współ-” i loqui „mówić”), potocyzm – wyraz, wyrażenie lub forma składni – stosowane wyłącznie w języku potocznym, zwykle w mowie, w życiu codziennym, a jednocześnie w sytuacji, gdy nie ma wymogu dbałości o zgodność przekazu z wyższymi rejestrami języka (językiem starannym czy wyspecjalizowanym).

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kolokwialnie

przysłówek

(1.1) w sposób kolokwialny, potocznie

Źródła:

Wiktionary

Kolokwialność

brak dbałości o styl wyrażania się charakterystyczny dla języka potocznego

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) odprzym. cecha tego, co jest kolokwialne

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kolokwialny

1. używany w języku potocznym, w zwykłej rozmowie;
2. odnoszący się do kolokwium

przymiotnik

(1.1) potoczny

(1.2) odnoszący się do lub związany z kolokwium

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kolokwinta

płożąca się roślina zielna z rodziny dyniowatych; owoc tej rośliny

Źródła:

SJP.pl

Kolokwium

1. rodzaj egzaminu ustnego lub pisemnego na wyższej uczelni
2. rodzaj sympozjum naukowego, sesja poświęcona określonemu tematowi

rzeczownik, rodzaj nijaki

w komedii dell'arte: jedna z głównych postaci, partnerka arlekina; colombina

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) szt. bohaterka przedstawień commedia dell'arte, ubrana w czarną maskę partnerka arlekina

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kolombina – jedna z głównych postaci w commedia dell’arte
Kolumba – żeńska forma imienia Kolumb

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kolombo

stolica administracyjna Sri Lanki; Colombo

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

1. posiadłość państwa leżąca poza jego granicami;
2. grupa dzieci lub młodzieży przebywająca na koloniach;
3. grupa domów położona z dala od centrum wsi;
4. miejsce przymusowego pobytu w odosobnieniu od społeczeństwa;
5. skupisko zwierząt lub organizmów jednego gatunku

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) geogr. polit. posiadłość państwa poza jego granicami podległa mu politycznie i gospodarczo;

(1.2) biol. forma życiowa organizmów polegająca na tworzeniu przez poszczególne osobniki związku funkcjonującego jak odrębny osobnik;

(1.3) ludzka jednostka osadnicza;

(1.4) grupa dzieci przebywających na koloniach

(1.5) miejsce przymusowego pobytu, izolowane od społeczeństwa

(1.6) staroż. grecka, fenicka lub rzymska osada handlowa albo rolnicza, założona na obcym terenie, podporządkowana metropolii

(1.7) rzad. kolonie

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

kolonia – pojęcie z zakresu geografii politycznej
- kolonia fenicka
- kolonia grecka
- kolonia rzymska
kolonia – jednostka osadnicza
kolonia karna
kolonia – forma wypoczynku młodzieży
kolonia – pojęcie biologiczne
- kolonia – kolonia bakteryjna
- kolonia – kolonia grzybów
Kolonia (Köln) – miasto w Niemczech
Kolonia – miasto w Mikronezji

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kolonialista

zwolennik kolonializmu - polityki państw gospodarczo rozwiniętych

Źródła:

SJP.pl

Kolonialistka

→ kolonialista

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kolonialka

regionalnie: sklep z towarami importowanymi, zwłaszcza owocami, przyprawami itp.; sklep kolonialny

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) gw-pl|Poznań. sklep spożywczy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kolonialność

rzeczownik, rodzaj żeński

(2.1) M., B. i W. lm. od: kolonia

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kolonie – część miasta Łosice
Kolonie – część wsi Krynka w pow. łukowskim, w gminie Łuków
Kolonie – część wsi Głogowiany-Wrzosy w pow. miechowskim, w gminie Książ Wielki
Kolonie – część wsi Podegrodzie w pow. nowosądeckim, w gminie Podegrodzie
Kolonie – część wsi Krzyżanowice w pow. radomskim, w gminie Iłża
Kolonie – część wsi Pakosław w pow. radomskim, w gminie Iłża
Kolonie – część wsi Jemieliste w pow. suwalskim, w gminie Filipów
Kolonie – część wsi Jakubów w pow. jędrzejowskim, w gminie Imielno
Kolonie – część wsi Leśnica w pow. jędrzejowskim, w gminie Małogoszcz
Kolonie – część wsi Złotniki w pow. jędrzejowskim, w gminie Małogoszcz
Kolonie – część wsi Mokrsko Dolne w pow. jędrzejowskim, w gminie Sobków
Kolonie – część wsi Nawarzyce w pow. jędrzejowskim, w gminie Wodzisław

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kolonijka

zdrobnienie od: kolonia

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kolonijka – część wsi Strzebieszew woj. łódzkim, w pow. łowickim, w gminie Domaniewice
Kolonijka – część wsi Łaguszew woj. łódzkim, w pow. łowickim, w gminie Kocierzew Południowy
Kolonijka – część wsi Bednary w woj. łódzkim, w pow. łowickim, w gminie Nieborów
Kolonijka – część wsi Kunice woj. łódzkim, w pow. opoczyńskim, w gminie Sławno
Kolonijka – część wsi Zachorzów woj. łódzkim, w pow. opoczyńskim, w gminie Sławno
Kolonijka – część wsi Lutosławice Rządowe woj. łódzkim, w pow. piotrkowskim, w gminie Grabica
Kolonijka – część wsi Podgórcze woj. łódzkim, w pow. poddębickim, w gminie Poddębice
Kolonijka – część wsi Wierzbowa woj. łódzkim, w pow. poddębickim, w gminie Wartkowice

(1.1) uczestnik kolonii

(1.2) mieszkaniec kolonii

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kolonistka

→ kolonista

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) uczestniczka kolonii

(1.2) mieszkanka kolonii

Patrz:kolonista

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kolonizacja

1. tworzenie osad na terenach bezludnych lub słabo zaludnionych; osadnictwo;
2. przekształcanie terytorium w kolonie; kolonializacja, kolonizatorstwo;
3. pojawienie się i rozwój pierwszych organizmów na danym obszarze;
4. podporządkowywanie sobie czegoś i zdobywanie przewagi, np. kolonizacja przez media

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) tworzenie osad na obszarach słabo zamieszkanych lub niezamieszkanych

(1.2) przekształcanie podbitych miejsc w kolonie

(1.3) biol. zasiedlanie organizmu przez drobnoustroje; bezobjawowa obecność mikroorganizmów w ustroju

1. dawniej: osadniczka, kolonistka;
2. kobieta biorąca udział w kolonizowaniu jakiegoś obszaru

Źródła:

SJP.pl

Kolonizatorski

przymiotnik

(1.1) dotyczący kolonizatorów

Źródła:

Wiktionary

Kolonizatorstwo

Kolonka

mieszkanka Kolonii (miasta w Niemczech)

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) mieszkanka Kolonii (miasta w Niemczech)

Kolonka – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie radomskim, w gminie Pionki. Ma status sołectwa. Leży przy drodze wojewódzkiej nr 737

. Dawniej osada leśna i przysiółek wsi Kieszek.

Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Józefa Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny w Jedlni-Letnisku.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kolonografia

kolonoskopia wykonana za pomocą tomografu komputerowego

Źródła:

SJP.pl

Kolonoskop

przyrząd medyczny służący do diagnostyki (obrazowania) chorób jelita grubego oraz do drobnych zabiegów w świetle jelita (np. pobierania wycinków, usunięcia polipów); koloskop

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) med. urządzenie do przeprowadzania kolonoskopii w zakresie diagnostyki i niewielkich zabiegów;

Kolonoskop – giętki, oparty na technice światłowodowej przyrząd w kształcie długiej, cienkiej rury, służący do diagnostyki (obrazowania) chorób jelita grubego. Badanie wykonywane tym urządzeniem nazywane jest kolonoskopią (w przypadku wziernikowania całego jelita grubego) lub sigmoidoskopią – w przypadku obrazowania końcowego, 50–60 cm odcinka jelita grubego.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kolonoskopia

endoskopowe badanie lekarskie do zobrazowania dolnego odcinka przewodu pokarmowego; koloskopia

→ Kolonowskie

Patrz:Kolonowskie

Źródła:

SJP.pl

Kolonowskie

→ Kolonowskie

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto oraz gmina w Polsce;

Kolonowskie (dodatkowa nazwa w j. niem. Colonnowska, w latach 1936–1945 "Grafenweiler", Kolōnowska) – miasto na Górnym Śląsku, w województwie opolskim, w powiecie strzeleckim, położone nad Małą Panwią, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Kolonowskie. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do dawnego woj. opolskiego.

1. barwa, zabarwienie;
2. substancja barwiąca;
3. każdy z czterech zespołów kart w talii;
4. kolor biskupi - fiolet z odcieniem amarantowym; fiolet biskupi

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) cecha przedmiotu, określająca, jaka część pasma widzialnego światła jest odbijana przez przedmiot;

(1.2) karc. symbol na karcie umieszczony obok jej wartości;

(1.3) fiz. liczba kwantowa wprowadzona, by rozróżnić dwa jednakowe kwarki znajdujące się w tym samym stanie spinowym;

(1.4) zob. kolory.

(1.5) herald. jeden z rodzajów tynktury heraldycznej;

(1.6) karc. układ w pokerze składający się z pięciu kart w tym samym kolorze (1.2), które nie następują po sobie

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kolor – synonim barwy
kolor – oznaczenia w grze w karty
kolor – właściwość kwarków (patrz chromodynamika kwantowa)
Kolor – miejscowość w Indonezji, w prowincji Jawa Wschodnia
Kolor – czerwona odmiana winorośli
Kolor – zespół disco polo
Kolor – album zespołu Róże Europy
Radio Kolor – rozgłośnia radiowa z siedzibą w Warszawie
Kolory – tomik z piosenkami Agnieszki Osieckiej wydany w 1963 r.
lista kolorów w języku polskim
Teoria koloru
color

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Koloradizaur

Koloratka

1. biały, sztywny kołnierzyk zapinany z tyłu, noszony przez duchownych chrześcijańskich;
2. sztywny, haftowany kołnierzyk modny w XVII wieku;
3. leśny ptak afrykański z rodziny muchołówkowatych

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kraw. rel. biały, sztywny kołnierzyk noszony przez duchownych chrześcijańskich;

Koloratka ( collerette, „kołnierzyk”) – kołnierzyk zdobiony haftem lub koronką, popularny w XVIII wieku. Obecnie nazwa ta odnosi się do kołnierzyka stosowanego przez duchownych, który występuje w dwóch postaciach: "krótkiej" (tzw. "listek") i długiej z pektorałem.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Koloratura

ozdabianie śpiewanej melodii wirtuozowskimi pasażami i trylami; śpiew urozmaicony takimi ozdobnikami albo rodzaj głosu odpowiedni do takiego śpiewu

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) muz. ozdabianie partii wokalnej elementami wirtuozowskimi

SJP.pl
Wiktionary

Kolored

mieszkaniec Republiki Południowej Afryki lub Namibii o mieszanym pochodzeniu rasowym, najczęściej bursko-malezyjsko-hotentockim

Źródła:

SJP.pl

Kolorek

zdrobnienie od: kolor

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zdrobn. od kolor

(1.2) zob. kolorki.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kolorektalny

dotyczący jelita grubego i odbytnicy

Źródła:

SJP.pl

Kolorki

zdrobnienie od: kolor

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) pot. różowe zabarwienie policzków

forma rzeczownika.

(2.1) plural|kolorek.

Źródła:

(1.1) nadawanie czemuś jakiejś barwy

(1.2) wypełnianie kolorowanki

Źródła:

Wiktionary

Kolorowanka

książka zawierająca konturowe rysunki przeznaczone do kolorowania dla dzieci

rzeczownik, rodzaj żeński

rzadki stopień wyższy od przymiotnika: kolorowy; bardziej kolorowy

Źródła:

SJP.pl

Kolorowy

barwny;
1.
a) mający jakiś kolor (z wyjątkiem czarnego lub białego);
b) mający parę kolorów (z wyjątkiem czarnego i białego); różnokolorowy; różnobarwny;
2. przenośnie: urozmaicony, ciekawy, efektowny

przymiotnik jakościowy

(1.1) wielobarwny, pełen różnych kolorów

(1.2) będący w jakimś kolorze innym niż czarny i biały

(1.3) przen. urozmaicony

pomiar długości fali i natężenia promieniowania elektromagnetycznego w paśmie widzialnym

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

kolorymetria (chemia)
kolorymetria (fizyka)

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

1. przymiotnik od: kolorystyka;
2. przymiotnik od: koloryzm

przymiotnik

(1.1) związany z kolorystyką

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kolorystyka

1. zestawienie, dobór barw w stroju, wnętrzu, obrazie itp.;
2. w muzyce: zestawienie barw dźwięku różnych instrumentów lub głosów

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zestawienie kolorów

(1.2) muz. dobór różnych barw dźwięków głosów, instrumentów

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

kolorystyka (muzyka)
kolorystyka (plastyka)
Barwa

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Koloryt

1. zespół barw nadających ogólny ton dziełu sztuki, krajobrazowi lub jakiemuś przedmiotowi;
2. zespół cech charakterystycznych dla jakiegoś miejsca, czasu lub dla jakiejś społeczności; też: nastrój dzieła sztuki odtwarzający ten zespół cech

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zabarwienie

(1.2) charakter czegoś

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kolorytowy

przymiotnik od: koloryt

Źródła:

SJP.pl

Koloryzacja

1. nadawanie czemuś barw, odcieni;
2. ubarwianie opowiadania ciekawymi, również zmyślonymi szczegółami;
3. przerabianie filmu czarno-białego na kolorowy;
4. dawniej: kolorystyka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kosmet. farbowanie włosów

(1.2) ubarwianie opowiadania lub opisu szczegółami, często przesadzonymi

(1.3) przetwarzanie filmu czarno-białego na kolorowy

(1.4) daw. zestaw kolorów

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Koloryzacyjny

Koloryzowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) nadawanie czemuś jakiegoś koloru

(1.2) przerabianie czarno-białych filmów i fotografii na kolorowe

(1.3) przen. dodawanie do narracji nieprawdziwych szczegółów w celu jej uatrakcyjnienia

Źródła:

Wiktionary

Koloryzować

czasownik nieprzechodni niedokonany

(1.1) nadawać czemuś dany kolor lub odcień

(1.2) film. przerabiać film czarno-biały na kolorowy

(1.3) dodawać do narracji szczegóły w celu jej ubarwienia

Źródła:

Wiktionary

Kolorz

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Dominik Kolorz – polski działacz związkowy
Józef Kolorz – polski działacz związkowy, komunista, uczestnik powstań śląskich

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kolorzyk

kolorzyk rdzawosterny, kolorzyk błękitny - gatunki małego ptaka z rodziny pekińczyków

Źródła:

SJP.pl

Kolorówka

1. maszyna powlekająca papier farbą; powlekarka;
2. potocznie:
a) ogół kosmetyków do wykonywania makijażu;
b) prasa kolorowa;
c) to, co jest kolorowe, np. film

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pot. ogół kosmetyków do wykonywania makijażu

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kolos

1. coś wielkiego, bardzo dużych rozmiarów; olbrzym, mastodont;
2. środowiskowo: kolokwium; kolo

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy

(1.1) książk. olbrzymi posąg

(1.2) książk. przen. coś bardzo wielkiego, olbrzymiego

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) książk. potężnie zbudowany, wielkiego wzrostu człowiek

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(3.1) środ. stud. kolokwium

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kolos – polska nagroda podróżnicza
Kolos – dzieło malarskie Francisca Goi
Kolos – wieś na Ukrainie
Kolos. Zapiski Bragego Bragessona (Koloss. Brage Bragessons skrift ) – powieść norweskiego pisarza Finna Alnaesa
Kolos – film fabularny w koprodukcji polsko-norweskiej, reż. Witold Leszczyński, ekranizacja powieści Finna Alnaesa

SJP.pl

Koloseum

okrągła budowla

stomia wytworzona na jelicie grubym

rzeczownik, rodzaj żeński

→ kola; colowy

Źródła:

SJP.pl

Kolończyk

Kolportaż

rozprowadzanie wśród odbiorców prasy, książek itp.; kolportowanie

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) działalność polegająca na rozprowadzaniu książek, czasopism itp. bezpośrednio wśród odbiorców albo przez sieć placówkaacówek

Kolportaż (fr. "colportage" 'kolportaż' i "colporteur" 'kolporter' od "colporter" 'kolportować' z łac. "comportare" 'znosić, gromadzić'; od "com-" 'współ-' i "portare" 'nosić'), inaczej dystrybucja – pośrednictwo między wydawcą a punktem sprzedaży lub bezpośrednim nabywcą.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kolportażowy

przymiotnik od: kolportaż

Źródła:

SJP.pl

Kolporter

osoba zajmująca się dystrybucją książek, prasy itp. wśród odbiorców

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

osoba lub firma, zajmująca się kolportażem
Kolporter – polskie przedsiębiorstwo

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kolporterka

→ kolporter

Patrz:kolporter

Źródła:

SJP.pl

Kolportować

rozprowadzać wśród odbiorców prasę, książki itp.

czasownik przechodni niedokonany (dk. rozkolportować)

(1.1) rozprowadzać wydawnictwa wśród odbiorców

(1.2) przekazywać informacje

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kolposkop

przyrząd optyczny służący do wziernikowania pochwy i oglądania szyjki macicy

Źródła:

SJP.pl

Kolposkopia

wziernikowanie pochwy i szyjki macicy przy pomocy urządzenia optycznego - kolposkopu

Kolposkopia – badanie polegające na oglądaniu powierzchni szyjki macicy, dolnej części jej kanału oraz pochwy i sromu przy pomocy urządzenia optycznego – kolposkopu.

Kolposkopia pozwala w ciągu kilku minut ustalić rozpoznanie, podjąć odpowiednie decyzje dotyczące terapii i w niektórych przypadkach przystąpić od razu do leczenia. Badanie umożliwia wykrycie przedklinicznych postaci raka szyjki macicy.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kolposkopowy

→ kolposkop, → kolposkopia

Patrz:kolposkop, → kolposkopia

Źródła:

SJP.pl

Kolski

przymiotnik od: Kola (półwysep), Koło (miasto)

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z Kołą, dotyczący Koły (miasta lub rzeki na Półwyspie Kolskim)

(1.2) związany z Kolą (Półwyspem Kolskim), dotyczący Koli

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Jan Jakub Kolski – polski reżyser i scenarzysta
Witold Kolski – polski komunista
Baruch Kolski – żydowski działacz ruchu Haszomer Hacair
Półwysep Kolski
Powiat kolski
Przegląd Kolski
Dekanat kolski

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kolsko

przymiotnik od: Kola (półwysep), Koło (miasto)

Kolsko (niem. "Kolzig") – wieś w Polsce położona w Kotlinie Kargowskiej, w województwie lubuskim, w powiecie nowosolskim, w gminie Kolsko.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zielonogórskiego.

ruda tantalu i niobu, mieszanina kolumbitu i tantalitu

Koltan ("coltan") – ruda tantalu i niobu, będąca mieszaniną dwóch minerałów: kolumbitu i tantalitu.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kolubryna

1. ciężkie działo oblężnicze, używane w XVI-XVIII wieku głównie do niszczenia fortyfikacji; szlanga;
2. wielkie działo okrętowe o długiej lufie, używane w XVI-XVII wieku, strzelające pociskami o ciężarze 8-16 funtów;
3. potocznie: rzecz lub osoba duża, ciężka i niezgrabna; landara, kobyła, krowa, krówsko;
4. przenośnie: niepodważalny, kluczowy fakt lub argument

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) wojsk. ogólna nazwa odprzodowych dział artyleryjskich używanych w XVI i XVII wieku;

(1.2) przen. pot. bardzo duża i ciężka rzecz

(1.3) przen. pot. ciężka i niezgrabna osoba

Kolubryna – ogólna nazwa odprzodowych dział artyleryjskich używanych w XVI i XVII wieku.

Nazwa kolubryna pochodzi od łacińskiego słowa "colubra" – żmija, wężyca; we Francji, gdzie przede wszystkim były używane, nazywane były "coulevrine", w Niemczech szlangi. Tego typu działa nazywano także kulewryna, wężownice lub serpentyny.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kolubrynowy

przymiotnik od: kolubryna

Źródła:

SJP.pl

Kolucho

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) rzad. zgrub. gwara. koło, pęto

Źródła:

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kolumbarium

1. miejsce na cmentarzu przystosowane do pochówku urn z prochami zmarłych;
2. typ rzymskiego i wczesnochrześcijańskiego zbiorowego grobowca w postaci budowli lub sali, gdzie znajdowały się nisze na prochy zmarłych

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) hist. archit. rodzaj rzymskiego zbiorowego grobowca w formie budowli z niszami na urny z prochami;

(1.2) współcz. archit. cmentarna ściana z miejscami na urny z prochami zmarłych

(1.3) współcz. pomieszczenie na urny przy krematorium

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kolumbaryjny

→ kolumbarium

Patrz:kolumbarium

Źródła:

SJP.pl

Kolumbia

1. państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Bogocie; Republika Kolumbii;
2. rzeka w Kanadzie i Stanach Zjednoczonych

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. polit. państwo w Ameryce Południowej;

przymiotnik od: Kolumbia, Kolumbia Brytyjska

przymiotnik

(1.1) odnoszący się do państwa Kolumbia

(1.2) odnoszący się do rzeki Kolumbia

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kolumbit

minerał, złożony tlenek żelaza, manganu, tantalu i niobu; tantalit; niobit

Kolumbit-(Fe) (dawn. ferrokolumbit) – minerał niobu i żelaza z grupy kolumbitów. Jego nazwa pochodzi od dawnej nazwy niobu, columbium, oraz symbolu żelaza, Fe (dla odróżnienia od innych kolumbitów).

Synonimy: "ferrokolumbit, coltan, columbit, columbite-tantalite, niobit".

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kolumbowie

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

(1.1) liter. hist. określenie pokolenia Polaków urodzonych w latach 20. XX wieku, których młodość, dojrzewanie i „odkrywanie świata” przypadły na okres II wojny światowej;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

pokolenie Kolumbów, Kolumbowie lub kolumbowie – generacja polskich pisarzy, urodzonych około roku 1920, dla której przeżyciem pokoleniowym była II wojna światowa;
Kolumbowie. Rocznik 20 – powieść Romana Bratnego;
Kolumbowie – polski serial telewizyjny z 1970 roku, w reżyserii Janusza Morgensterna, oparty na prozie Romana Bratnego.

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kolumela

rzymski agronom (4-70 n.e.); Columella

Źródła:

SJP.pl

Kolumella

środkowa część puszki zarodniowej sporofitu

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

kolumella – element budowy niektórych grzybów i śluzowców
kolumella – element budowy roślin
Kolumella (4-70) – rzymski autor dzieł poświęconych agrotechnice

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kolumienka

1. mała kolumna;
2. zdrobnienie od: kolumna

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zdrobn. od: kolumna

(1.2) mała kolumna

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

inaczej kolumella – część roślin
inaczej strzemiączko występujące u niessaczych tetrapodów

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kolumienkowy

→ kolumienka

Patrz:kolumienka

Źródła:

SJP.pl

Kolumna

1. pionowy element architektoniczny, słup podtrzymujący umieszczone na niej partie budowli;
2. pomnik w kształcie słupa, zwykle z umieszczoną na nim figurą;
3. zwarta formacja ludzi lub pojazdów ustawionych w jeden lub kilka rzędów;
4. zespół ludzi zorganizowany do wykonywania jakiegoś zadania;
5. zespół pojazdów lub statków zorganizowany pod jednym kierownictwem lub dowództwem;
6. pionowy rząd znaków, cyfr lub liter;
7. pionowy element tabeli lub macierzy;
8. stronica książki, gazety, z tekstem uformowanym w jeden lub kilka łamów;
9. jeden z takich łamów;
10. stałe miejsce w gazecie lub czasopiśmie, w którym ukazują się artykuły na jeden temat lub jednego autora;
11. zestaw głośników we wspólnej obudowie;
12. pionowe, cylindryczne urządzenie do prowadzenia procesów technologicznych, np. destylacji, chłodzenia;
13. pionowy element stanowiący część maszyny, np. kolumna kierownicza

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) archit. pionowy element architektoniczny pełniący rolę konstrukcyjną, dekoracyjną i symboliczną;

(1.2) pomnik składający się z kolumny (1.1) i umieszczonej na niej figury

(1.3) techn. zestaw głośników umieszczonych w specjalnej obudowie;

(1.4) druk. obszar strony ograniczony jej zadrukowaną powierzchnią;

(1.5) stała rubryka w czasopiśmie

(1.6) uformowana grupa osób lub pojazdów wojskowych

(1.7) grupa osób mająca wspólny cel

(1.8) żegl. dolna część masztu

(1.9) pionowy rząd liczb, liter, wyrazów

(1.10) szach. pionowy rząd pól na szachownicy, oznaczony literą od A do H

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kolumna – element architektoniczny
- Kolumna Fokasa (starożytny Rzym)
- Kolumna Marka Aureliusza (starożytny Rzym)
- Kolumna Morowa (Pestsäule) (Wiedeń)
- Kolumna Trajana (starożytny Rzym)
- Kolumna Zwycięstwa (Berlin)
- Kolumna Zygmunta (Warszawa)
Kolumna – część miasta Łask, województwo łódzkie
- Kolumna – przystanek kolejowy w Łasku
kolumna (geomorfologia)
kolumna głośnikowa
Kolumna – herb szlachecki

Kolumno

forma rzeczownika.

(1.1) W. lp. od: kolumna

Źródła:

Wiktionary

Kolumnowy

przymiotnik od: kolumna

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z kolumną, dotyczący kolumny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kolur

koło wielkie na sferze niebieskiej przechodzące przez bieguny niebieskie i:
a) punkty równonocy (kolur równonocy)
b) punkty stanowisk Słońca (kolur stanowisk)

Kolur (gr. "kól-ouros") – koło wielkie na sferze niebieskiej przechodzące przez bieguny niebieskie i:

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto w Polsce;

Koluszki – miasto w woj. łódzkim, w powiecie łódzkim wschodnim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Koluszki. Miasto położone na Równinie Koluszkowskiej pomiędzy Wysoczyzną Rawską a wyniesieniami Garbu Łódzkiego – pozostałością plejstoceńskich lądolodów, na skraju źródłowego odcinka doliny rzeki Mrogi. Ośrodek przemysłowy (odlewnia). Lokalny ośrodek usługowy. Baza paliw płynnych, połączona rurociągiem z rafinerią w Płocku.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Koluszko

rzeczownik, rodzaj nijaki

→ Koluszki

Patrz:Koluszki

Źródła:

SJP.pl

Koluwialny

→ koluwium

Patrz:koluwium

Źródła:

SJP.pl

Koluwium

materiał skalny przemieszczony ruchami grawitacyjnymi

pieśń bożonarodzeniowa

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) rel. pieśń religijna, tematycznie nawiązująca do Bożego Narodzenia;

(1.2) rel. wizyta duszpasterska w domach wiernych w okresie po Bożym Narodzeniu;

(1.3) etn. zwyczaj polegający na obchodzeniu gospodarstw przez kolędników w okresie świąt Bożego Narodzenia

(1.4) stpol. Nowy Rok

(1.5) stpol. rodzaj dziesięciny

(1.6) stpol. opowiadania ewangeliczne o narodzinach Jezusa Chrystusa

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kolędeczka

rzeczownik, rodzaj żeński

SJP.pl
Wiktionary

Kolędny

przymiotnik

(1.1) rzad. kolędowy

Źródła:

Wiktionary

Kolędowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) śpiewanie kolęd

(1.2) etn. chodzenie po kolędzie

(1.3) rel. o księdzu: chodzenie po kolędzie z wizytą duszpasterską do parafian

(1.4) pot. żart. chodzenie od drzwi do drzwi

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kolędować

potocznie:
1. śpiewać kolędy;
2. czekać długo, próbując coś załatwić lub gdzieś się dostać;
3. w okresie świąt Bożego Narodzenia - obchodzić domy z szopką lub gwiazdą, śpiewając okolicznościowe pieśni, składając życzenia, zbierając datki

1. w fizyce: wada układu optycznego, polegająca na tym, że wiązka promieni, która wychodzi z punktu położonego poza osią optyczną, tworzy po przejściu przez układ optyczny obraz tego punktu w kształcie przecinka; komat;
2. w akustyce muzycznej: nierozpoznawalna słuchem odległość między dwoma dźwiękami, pozornie tej samej wysokości; komat;
3. w medycynie: śpiączka

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. adm. miasto w środkowym Iranie, w ostanie Kom;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kom – miasto w Iranie
Kom – ostan w Iranie
Kom – rzeka w Iranie
Kom – rzeka w Kamerunie
Kom – szczyt w Bułgarii
Kom – schroniska w Bułgarii
Kom – wieś w Chorwacji, w żupanii zadarskiej, w gminie Gračac
Kom – szczyt w Chorwacji
kom – pojęcie z zakresu archeologii

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kom.

skrót od: komisarz

skrót

(1.1) = komisarz

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Koma

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) med. śpiączka

(1.2) astr. gazowa otoczka jądra komety

(1.3) fiz. rodzaj aberracji optycznej

(1.4) muz. inaczej: komat

(1.5) przecinek (przy odczytywaniu liczb w liczbowym systemie dziesiętnym)

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

koma – w optyce rodzaj aberracji optycznej
koma – w medycynie inne określenie śpiączki
koma – w astronomii gazowa otoczka jądra komety
koma – w językoznawstwie inne określenie przecinka
Koma – miejscowość na Cyprze
Coma – polski zespół rockowy
Coma – amerykański thriller

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Koman

członek koczowniczego ludu tureckiego; Kuman, Połowiec

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Dorota Koman – polska poetka
Jacek Koman (ur. 15 sierpnia 1956 w Bielsku-Białej) – aktor filmowy
Janusz Koman – polski muzyk
Maja Koman – polski muzyk
Mychajło Koman – ukraiński piłkarz
Veronica Koman – indonezyjska prawniczka
Vladimir Koman – węgierski piłkarz
Wołodymyr Koman – ukraiński piłkarz
Koman Coulibaly (ur. 4 lipca 1970 w Bamako) – malijski sędzia piłkarski
Koman Band – polski zespół jazz-rockowy

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Komancz

Indianin Ameryki Północnej

Źródła:

SJP.pl

Komancze

plemię indiańskie; Komanczowie

1. oddział żołnierzy do zadań specjalnych;
2. w hitlerowskich obozach koncentracyjnych: jednostka organizacyjna więźniów wykonujących pracę przymusową

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) wojsk. grupa żołnierzy do zadań specjalnych

(1.2) hist. w hitlerowskich obozach koncentracyjnych: grupa więźniów wykonujących pracę przymusową

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

komando – grupa żołnierzy wydzielona do zadań specjalnych
komando – podstawowa komórka w organizacji pracy w niemieckich obozach koncentracyjnych
Komando – amerykański film sensacyjny w reżyserii Marka L. Lestera z 1985 roku z Arnoldem Schwarzeneggerem
commando – brytyjska formacja komandosów
zgrupowania Commando – polskie zgrupowania bojowe do zadań specjalnych, które podczas II wojny światowej walczyły w składzie 2 Korpusu Polskiego
Komando Wyzwolenia Narodowego – grupa miejskiej partyzantki z Brazylii utworzona w 1967 r.
Komando specjalne Szamil – kolaboracyjna jednostka wojskowa specjalnego przeznaczenia złożona z Niemców i górali kaukaskich w służbie Niemiec podczas II wojny światowej
Komando Foki atakuje – amerykański film akcji klasy B z roku 2000
Komando Małolat – niemiecki serial sensacyjny emitowany w latach 1996-1999

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Komandor

1. stopień oficerski w polskiej marynarce wojennej;
2. oficer mający ten stopień;
3. prezes klubu wioślarskiego lub żeglarskiego;
4. kierownik i główny sędzie zawodów samochodowych, lotniczych, motocyklowych itp.;
5. tytuł honorowy osoby z odznaczeniem krzyża komandorskiego;
6. w niektórych zakonach rycerskich: zwierzchnik komandorii

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) wojsk. mar. stopień oficerski w marynarce wojennej odpowiadający pułkownikowi;

(1.2) kawaler krzyża komandorskiego

(1.3) hist. zakonnik zarządzający posiadłościami w zakonie rycerskim

(1.4) sport. główny sędzia kierujący wyścigami samochodowymi lub motocyklowymi

(1.5) żegl. prezes klubu żeglarskiego

(1.6) daw. dowódca

Komandor (kmdr) – wojskowy stopień oficerski w Marynarce Wojennej i Jednostce Wojskowej Formoza, odpowiadający pułkownikowi w pozostałych rodzajach sił zbrojnych. Jego odpowiedniki znajdują się także w marynarkach wojennych innych państw w NATO.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Komandoria

1. wyższy stopień orderu umieszczany na wstędze; krzyż komandorski;
2. dawniej: dobra zakonu rycerskiego zarządzane przez komandorów

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) krzyż komandorski

(1.2) hist. jednostka administracyjno-terytorialna zakonu rycerskiego

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Komandoria – jednostka administracyjno-terytorialno-wojskowa zakonów rycerskich
Komandoria – część Poznania
Komandoria – francuski serial telewizyjny z 2010 roku
Komandoria – wieszana na szyi odznaka orderu lub odznaczenia
Komandoria Missio Reconciliationis – odznaczenie organizacyjne

(1.1) związany z komandorem, dotyczący komandora

przymiotnik dzierżawczy

udziałowiec spółki komandytowej odpowiadający za zobowiązania spółki wyłącznie swoim wkładem kapitałowym (do wysokości tzw. sumy komandytowej); komandytor

dokuczliwy owad wilgociolubny, którego samice żywią się krwią

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) ent. niewielki latający owad z rodziny nazwa systematyczna|Culicidae|ref=tak., znany ze swędzących ugryzień;

(1.2) mot. motorower marki Komar;

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Komarek

zdrobnienie od: komar

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) zdrobn. od komar

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Bazyli Jan Komarnicki – skarbnik, podwojewodzi, regent i cześnik w 18. wieku
Edward „Ed” Komarnicki (* 1949) – kanadyjski polityk
Edward Rafał Komarnicki (1912–1992) – polski inżynier, profesor, prorektor Wyższej Szkoły Rolniczej w Krakowie
Emilia Komarnicka (* 1985) – polska aktorka i wokalistka
Gyula Komarnicki (1885–1975) – węgierski taternik i autor przewodników
Grzegorz Komarnicki – kapitan Korpusu Kadetów, pułkownik w czasie insurekcji kościuszkowskiej
Jan Komarnicki – podczaszy w latach 1731–1735
Józef Komarnicki (1853–1920) – rektor Uniwersytetu Lwowskiego i greckokatolicki poseł
Lech Komarnicki (1934–2015) – aktor i reżyser
Roman Komarnicki (1887–1973) – węgierski taternik, alpinista, prawnik i adwokat
Tadeusz Komarnicki (* 1940) – generał dywizji WP
Todd Komarnicki (* 1965) – amerykański scenarzysta i reżyser

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Komarnik

1. gwarowo: gęsta siatka dla ochrony przed komarami;
2. miejsce składowania i przechowywania serów, żętycy i bryndzy

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Komarno

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto w zachodniej części Ukrainy;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Komarno – wieś w woj. dolnośląskim, w pow. karkonoskim, w gminie Janowice Wielkie
Komarno – wieś w woj. lubelskim, w pow. bialskim, w gminie Konstantynów
Komarno – część wsi Wyczółki w woj. lubelskim, w pow. bialskim, w gminie Piszczac
Komarno – gromada w powiecie bialskim
Komarno – miasto
Komarno – stacja kolejowa w miejscowości Buczały, w rejonie lwowskim, w obwodzie lwowskim
Komarno – hromada terytorialna w rejonie lwowskim obwodu lwowskiego
Komarno – wieś w Czarnogórze, w gminie Bar
Komárno – gmina w Czechach
Komárno – miasto na Słowacji
Komárom – miasto na Węgrzech
Komarno – dawna gmina

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Komarow

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Wasilij Komarow – rosyjski seryjny morderca
Władimir Komarow – radziecki kosmonauta
Władimir Komarow – rosyjski/radziecki botanik
Dmytro Komarow – ukraiński szachista
(1836) Komarov

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Komarowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|komarować.

Źródła:

Wiktionary

Komarowate

rodzina owadów żywiących się krwią ludzi i zwierząt, żyjących nieomal na całym świecie, często przenoszących bakterie chorobotwórcze; komary

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) ent. nazwa systematyczna|Culicidae|Meigen|ref=tak., rodzina owadów z rzędu muchówek;

Komarowo (nazwa oboczna: Karolewo, niem. "Karlshof") – wieś sołecka w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie goleniowskim, w gminie Goleniów. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa szczecińskiego.

W roku 2021 miejscowość liczyła 608 mieszkańców.

Źródła:

Wikipedia

Komarowski

przymiotnik od: Komarów Osada

Źródła:

SJP.pl

Komarowy

przymiotnik od: komar; komarzy

przymiotnik dzierżawczy

(1.1) należący do komara

przymiotnik relacyjny

(2.1) dotyczący komara, określający komara

przymiotnik jakościowy

(3.1) charakterystyczny dla komara, mający cechy komara

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Komarunek

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) gwara więzienna sen

Źródła:

Wiktionary

Komary

rodzina owadów żywiących się krwią ludzi i zwierząt, żyjących nieomal na całym świecie, często przenoszących bakterie chorobotwórcze; komarowate

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

komarowate – rodzina owadów z rzędu muchówek
Komary – osiedle w Gdańsku, na Wyspie Sobieszewskiej
Komary – uroczysko w Kampinoskim Parku Narodowym, położone w woj. mazowieckim, w powiecie warszawskim zachodnim, w gminie Łomianki
Komary – wieś na Białorusi, w obwodzie mińskim, w rejonie wilejskim, w sielsowiecie Krzywe Sioło
Komary – wieś na Białorusi, w obwodzie mińskim, w rejonie wilejskim, w sielsowiecie Osipowicze
Komary – wieś (dieriewnia) w Rosji, w obwodzie twerskim, w rejonie bielskim
Komary – singel polskiej piosenkarki Kaśki Sochackiej
Komar

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Komarzy

→ komar

przymiotnik dzierżawczy

(1.1) należący do komara

przymiotnik relacyjny

(2.1) dotyczący komara, określający komara

przymiotnik jakościowy

(3.1) charakterystyczny dla komara, mający cechy komara

Patrz:komar

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Komarzyca

samica komara

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) ent. samica komara

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Komarzysko

zgrubienie od: komar

Źródła:

SJP.pl

Komarów-Osada

Komarów-Osada – wieś (dawne miasto) w Polsce, położona w województwie lubelskim, w powiecie zamojskim, w gminie Komarów-Osada.

Komarów uzyskał lokację miejską w 1748 roku, zdegradowany w 1869 roku. W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Komarów-Osada. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zamojskiego.

Źródła:

Wikipedia

Komarówecki

przymiotnik od: Komarówka Podlaska

Źródła:

SJP.pl

Komarówka

1. nazwa kilku wsi w Polsce i Rosji;
2. nazwa wielu wsi na Białorusi i Ukrainie

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Komarówka – wieś w województwie lubelskim, w powiecie parczewskim
Komarówka Podlaska – wieś w województwie lubelskim, w powiecie radzyńskim
Komarówka – wieś w województwie pomorskim, w powiecie nowodworskim
Komarówka – wzgórze na Wyżynie Olkuskiej
Komarówka – wieś w obwodzie brzeskim, w rejonie brzeskim
Komarówka – wieś w obwodzie mohylewskim, w rejonie bychowskim
Komarówka – wieś w obwodzie mohylewskim, w rejonie krzyczewskim
Komarówka – wieś w obwodzie mohylewskim, w rejonie szkłowski
Komarówka – wieś w obwodzie mińskim, w rejonie wołożyńskim
Komarówka – wieś w obwodzie mińskim, w rejonie łohojskim
Komarówka – wieś w obwodzie mińskim, w rejonie uździeńskim
– dawna wieś, historyczne przedmieście Mińska, obecnie część miasta: centrum targowe w mińskim rejonie sawieckim (Мінскі Камароўскі рынак) oraz plac Jakuba Kołasa w rejonie pierszamajskim

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Komasacja

łączenie, scalanie, gromadzenie w jednym miejscu dużej liczby rzeczy lub zjawisk

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) książk. połączenie czegoś w całość

(1.2) urz. łączenie gruntów rolnych w celu zlikwidowania rozproszonych, niewielkich działek jednego właściciela i utworzenia gospodarstwa o zwartej powierzchni

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Komasacyjny

dotyczący komasacji

Źródła:

SJP.pl

Komasek

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba zamieszkująca lub pochodząca z okolic jeziora Como

Źródła:

Wiktionary

Komasin

Komasin – wieś pałucka w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie wągrowieckim, w gminie Wapno.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa pilskiego.

Wieś ta powstała z połączenia terenów zwanych "Hub Srebno Górskich" i "Podolinka".

Źródła:

Wikipedia

Komask

Komaszówka

wieś w Polsce

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Komaszówka – wieś w woj. podlaskim, w pow. augustowskim, w gminie Augustów
Komaszówka – wieś w woj. podlaskim, w pow. augustowskim, w gminie Sztabin

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Komat

1. nierozpoznawalna słuchem odległość między dwoma dźwiękami, pozornie tej samej wysokości; koma
2. wada układu optycznego; koma

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) muz. bardzo mały interwał wynikły ze strojenia jednego dźwięku na dwa różne sposoby;

(1.2) fiz. inaczej: koma

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Komatyczny

1. aberracja komatyczna - wada układu optycznego, polegająca na tym, że wiązka promieni, która wychodzi z punktu położonego poza osią optyczną, tworzy po przejściu przez układ optyczny obraz tego punktu w kształcie przecinka; koma;
2. związany ze snem lu śpiączką, np. środki komatyczne - środki nasenne

Źródła:

SJP.pl

Komańcza

wieś w Polsce

1. maszyna rolnicza do zbioru roślin uprawnych;
2. maszyna stosowana w górnictwie do wydobycia węgla

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) roln. wieloczynnościowa maszyna rolnicza do zmechanizowanego zbierania plonów

(1.2) pot. wieloczynnościowe urządzenie lub narzędzie, np. drukarka, skaner i faks w jednym albo scyzoryk o wielu ostrzach

(1.3) slang. komputer

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

kombajn do zboża
kombajn ziemniaczany
kombajn do buraków
kombajn do kukurydzy
kombajn chodnikowy
kombajn ścianowy
kombajn frezujący
Kombajn – osiedle mieszkaniowe w Warszawie
Wist kombajn – system wistowy w brydżu
Kombajn do Zbierania Kur po Wioskach – polska grupa muzyczna

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kombajner

osoba obsługująca kombajn; kombajnista

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

przymiotnik od: kombajn

Źródła:

SJP.pl

Kombatancki

odnoszący się do kombatanta, właściwy kombatantom

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z kombatantami, dotyczący kombatantów

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kombatanckość

→ kombatancki

Patrz:kombatancki

Źródła:

(1.2) mot. samochód z nadwoziem typu kombi (1.1)

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

kombi – typ nadwozia samochodu
Kombi – zespół muzyczny istniejący w latach 1976-2003
Kombi – album muzyczny polskiej grupy muzyki elektronicznej Kombi
Kombi – program do komputerowego składu dokumentów
Kombii – zespół muzyczny założony w 2003 roku przez trzech byłych członków zespołu Kombi (bez udziału Sławomira Łosowskiego)
Kombi Łosowski – zespół muzyczny założony w 2004 roku przez Sławomira Łosowskiego
Combi

(1.1) zdrobn. od kombinat

Źródła:

Wiktionary

Kombinacja

1. łączenie różnych elementów w pewną całość;
2. całość, układ powstały z połączenia jakichś elementów;
3. sprytny, często nieuczciwy plan, manewr; podstęp, oszustwo;
4. nieuczciwe, podstępne działanie; machinacja, machlojka;
5. złożona konkurencja narciarska;
6. w szachach: niespodziewany manewr taktyczny, prowadzący do zdecydowanej zmiany układu sił na szachownicy;
7. w kombinatoryce: dowolny podzbiór utworzony z elementów danego zbioru skończonego, w którym kolejność elementów nie jest istotna

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) łączenie składowych w całość oraz efekt tego działania

(1.2) pomysłowy plan, nierzadko nieuczciwy

(1.3) mat. podzbiór zbioru skończonego o określonej liczbie elementów, których porządek nie jest istotny

(1.4) sport. szachy nieprzewidziany, forsowny manewr taktyczny wyraźnie zmieniający układ sił na szachownicy

(1.5) sport. narciarstwo konkurencja złożona, w której o zwycięstwie decyduje suma uzyskanych wyników z poszczególnych etapów

(1.6) przest. część bielizny damskiej pod postacią spodu pod suknię

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

kombinacja alpejska – olimpijska konkurencja narciarska, składająca się za slalomu specjalnego i biegu zjazdowego
kombinacja norweska – olimpijska dyscyplina sportowa, na którą składają się skoki i biegi narciarskie
kombinacja szachowa
kombinacja bez powtórzeń – w kombinatoryce
kombinacja z powtórzeniami – w kombinatoryce
kombinacja liniowa – w algebrze
kombinacja – zestawienie nazwy rodzajowej z gatunkową

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zarz. zespół kilku zakładów przemysłowych powiązanych organizacyjnie i technologicznie;

Kombinat – przedsiębiorstwo stanowiące zespół zakładów, działające pod wspólnym zarządem.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kombinatka

odmiana krzyżówki polegająca na przenoszeniu liter odgadniętych wyrazów z jednego diagramu do drugiego, według określonej zasady, w celu uzyskania rozwiązania

Źródła:

SJP.pl

Kombinator

1. potocznie: osoba cechująca się sprytem, krętactwem, oszustwem; szachraj, krętacz, cwaniak, kanciarz;
2. środowiskowo: osoba uprawiająca kombinację alpejską lub norweską (sport zimowy będący połączeniem skoków i biegów narciarskich)

dyscyplina matematyczna badająca własności zbiorów skończonych, stosowana m.in. w teorii liczb, rachunku prawdopodobieństwa oraz w informatyce

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) mat. dział matematyki zajmujący się badaniem liczby możliwych do utworzenia konfiguracji, które spełniałyby określone warunki w danej strukturze matematycznej;

Kombinatoryka – dział matematyki badający struktury skończone lub nieskończone, ale przeliczalne. Np. określenie, ile jest podzbiorów "k"-elementowych w zbiorze "n"-elementowym stanowi jedno z typowych zagadnień kombinatoryki. Nazwa dyscypliny pochodzi od G.W. Leibniza.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kombinatowy

przymiotnik od: kombinat

Źródła:

SJP.pl

Kombinerki

proste wielofunkcyjne narzędzie służące m.in. do cięcia drutu

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

SJP.pl

Kombinować

czasownik przechodni niedokonany (dk. skombinować)

(1.1) łączyć różne części w spójną całość

(1.2) pot. zdobywać dzięki sprytowi

(1.3) pot. wyciągać wnioski na podstawie jakichś danychfakt.

czasownik przechodni niedokonany (dk. wykombinować)

(2.1) pot. szukać wyjścia z sytuacji, zastanawiać się nad rozwiązaniem problemu

(2.2) pot. sprytnie, na granicy uczciwości lub nieuczciwie załatwiać interesy

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)

(3.1) pot. majstrować w czymś

(3.2) pot. nawiązywać intymne relacje

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kombiszorty

rodzaj stroju, szorty i bluzka zszyte razem

Źródła:

SJP.pl

Kombivan

samochód łączący cechy auta osobowego, kombi i vana

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) typ nadwozia samochodów osobowych, pośredniego pomiędzy kombi a van, które może być dostawcze lub rodzinne;

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kombiwar

wielofunkcyjne urządzenie elektryczne do przygotowywania posiłków; combiwar

SJP.pl
Wiktionary

Komboniański

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z kombonianami lub komboniankami, dotyczący kombonianów lub kombonianek

przymiotnik dzierżawczy

(2.1) należący do kombonianów lub kombonianek, będący ich własnością

Źródła:

Wiktionary

Kombornia

wieś w Polsce w województwie podkarpackim, w powiecie krośnieńskim

Kombornia (dawniej też: "Kąbornia") – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie krośnieńskim, w gminie Korczyna. Ma status sołectwa.

Krzysztof Komeda, pseudonim Krzysztofa Trzcińskiego (1931 - 1969), polskiego pianisty jazzowego i kompozytora

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Krzysztof Komeda – polski kompozytor i pianista jazzowy, twórca muzyki filmowej
Zofia Komedowa – organizatorka, promotorka i manager, guru polskich jazzmanów, muza i żona Krzysztofa Komedy
Komeda Quintet – zespół muzyczny założony przez Krzysztofa Komedę
Komeda – album studyjny Leszka Możdżera

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Komedia

1. gatunek dramatu lub filmu, obejmujący utwory o wesołym nastroju, lekkiej i pogodnej tematyce, charakteryzujące się humorem, wesołością i pomyślnym zakończeniem;
2. utwór reprezentujący gatunek komediowy;
3. nieszczere zachowanie, udawanie w celu wprowadzenia kogoś w błąd; hipokryzja, obłuda, fałsz, intryga;
4. potocznie: śmieszna sytuacja, coś niepoważnego; cyrk, kabaret, heca, szopka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) teatr. film. utwór sceniczny lub filmowy przedstawiający w sposób zabawny lub satyryczny postacie, obyczaje, wydarzenia itp.;

(1.2) sytuacja oceniana przez kogoś jako śmieszna lub niepoważna

(1.3) obłudne zachowanie kogoś, kto odgrywa jakąś rolę, aby odnieść korzyści

1. człowiek zachowujący się nienaturalnie lub niepoważnie; pozer, efekciarz, kabotyn;
2. środowiskowo: aktor komediowy;
3. dawniej: aktor

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) człowiek udający, zachowujący się nienaturalnie czy niepoważnie

(1.2) daw. osoba grająca różne postaci zawodowo

(1.3) środ. aktor grający role komediowe

(1.4) pot. żartowniś

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Komediantka

→ komediant

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) aktorka grająca role zawodowo, w szczególności role komediowe

(1.2) pot. przen. kobieta udająca, obłudna, nieszczera, pozerska

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Komediantka – powieść Władysława Reymonta wydana w 1896 r.
Komediantka – film polski z 1986 r. w reżyserii Jerzego Sztwiertni z Małgorzatą Pieczyńską w roli głównej, adaptacja powieści
Komediantka – 9-odcinkowy serial telewizyjny z 1987 r. w reżyserii Jerzego Sztwiertni

Patrz:komediant

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Komediodramat

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) film. teatr. dzieło sceniczne łączące elementy komedii i dramatu;

Komediodramat, film tragikomiczny – utwór filmowy, który łączy w swej konstrukcji elementy dramatu, komedii, liryzmu i tragizmu, tworząc z nich zarazem komediową i dramatyczną wizję świata wywołującą zarówno śmiech, jak i współczucie widza.

Charakterystyczną cechą komediodramatu jest ton serio, różniący go od form czysto komediowych takich jak: burleska, groteska, farsa, parodia itp.

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Komediodramatyczny

→ komediodramat

przymiotnik relacyjny

(1.1) film. teatr. związany z komediodramatem, dotyczący komediodramatu

rzeczownik, rodzaj żeński

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) odprzym. cecha tego, co jest komediowe; cecha tych, którzy są komediowi

Źródła:

Wiktionary

Komediowy

przymiotnik od: komedia

przymiotnik

(1.1) dotyczący komedii

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Komedogenny

przymiotnik

rząd roślin zielnych z kladu jednoliściennych

(1.1) krótki, słowny rozkaz natychmiastowego podjęcia lub zaprzestania czegoś, wydany przez dowódcę, zwierzchnika, itp.

(1.2) dowodzenie, kierowanie, komenderowanie, kierowanie czymś

(1.3) urząd, na którego czele stoi komendant; też siedziba tego urzędu

(1.4) inform. instrukcja wykonania pewnej czynności przeznaczona dla systemu operacyjnego lub procesora komputera

(1.5) daw. część wojska będąca pod czyimś dowództwem

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

komenda – inaczej rozkaz
komenda – jednostka organizacyjna służby mundurowej lub formacji paramundurowej stanowiąca dla danego obszaru dowództwo terytorialne, którym kieruje komendant
Komenda – wieś w Słowenii
Gmina Komenda – gmina w Słowenii z siedzibą w ww. wsi
Komenda – miasto w dystrykcie Komenda/Edina/Eguafo/Abirem w regionie Centralnym w Ghanie
Marcin Komenda
Tomasz Komenda
Komenda Główna Armii Krajowej
Komenda Garnizonu Gdynia
Komenda Główna Straży Granicznej
Komenda chorągwi
Komendant

(1.1) wojsk. dowódca wojskowy

(1.2) kierownik posterunku policji

(1.3) zwierzchnik oddziału straży pożarnej

(1.4) zwierzchnik organizacji paramilitarnej

(1.5) harc. instruktor harcerski kierujący daną jednostką

Komendant – zwierzchnik, dowódca.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Komendantka

→ komendanta

1. wydawać nakaz, polecenie; rozkazywać;
2. wydawać komendę, dowodzić oddziałem wojska

czasownik przechodni niedokonany (dk. zakomenderować)

(1.1) rzad. wydawać rozkazy

→ komensalizm

Patrz:komensalizm

Źródła:

SJP.pl

Komensalistyczny

→ komensalizm

Patrz:komensalizm

Źródła:

SJP.pl

Komensalizm

forma symbiozy zwierząt, polegająca na wykorzystywaniu przez jedno (komensal) np. odchodów lub resztek pożywienia zdobywanego przez drugie (gospodarz); współbiesiadnictwo

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) ekol. typ współżycia między dwoma gatunkami, w którym jeden czerpie korzyści nie przynosząc korzyści ani szkody drugiemu

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Komensalny

przymiotnik relacyjny

SJP.pl
Wiktionary

Komentarz

1. uwaga na temat kogoś lub czegoś, najczęściej krytyczna lub złośliwa;
2. artykuł publicystyczny lub wypowiedź omawiające aktualne wydarzenia polityczne, gospodarcze itp., zawierające ocenę omawianych faktów i zjawisk;
3. objaśnienia lub interpretacja tekstu, obrazu, badania naukowego itp., dodawane przez autora, wystawcę, reżysera lub wydawcę; przypis, uwaga;
4. dziennikarska relacja z przebiegu wydarzeń, prowadzona na bieżąco w radiu lub telewizji;
5. w filmoznawstwie: tekst czytany przez aktora lub lektora zza kadru

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) uwaga odnośnie czegoś lub kogoś

(1.2) objaśnienie lub uzupełnienie jakiegoś tekstu bądź grafiki zamieszczone przez autora

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Komentarz (gatunek literacki) – gatunek literatury użytkowej (filozoficznej, teologicznej i naukowej),
Komentarz (informatyka) – fragment kodu źródłowego programu pomijany przez kompilator lub interpreter
Komentarz (publicystyka) – rodzaj wypowiedzi publicystycznej
Komentarz do aktu normatywnego – w dogmatyce prawniczej pomoc w interpretacji takich aktów, np. Komentarz do Kodeksu Karnego, Komentarz do ustawy Prawo zamówień publicznych
Komentarz tekstologiczny
Komentarz prasowy
Mały komentarz
Nowy Komentarz Biblijny

Komercjalizacja

proces podporządkowywania jakiejś części życia społecznego lub gospodarczego regułom komercjalnym, handlowym

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) ogół zmian mających na celu oparcie czegoś na zasadach komercyjnych;

czasownik

(1.1) ekon. nadawanie czemuś komercyjny charakter

Źródła:

Wiktionary

Komercjalny

→ komercja; komercyjny

Źródła:

SJP.pl

Komercyjność

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) astr. małe, nietrwałe ciało niebieskie, złożone z jądra otoczonego komą, które na krótko pojawia się w pobliżu gwiazdy centralnej;

(1.2) daw. rodzaj towarzyskiej gry karcianej

(1.3) więz. oko

katolicka biała szata liturgiczna; komża

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zdrobn. od: komża

(1.2) rel. komża ministrancka

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Komforcik

zdrobnienie od: komfort

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zdrobn. od komfort

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Komfort

1. ogół warunków zapewniających człowiekowi wygodę, odznaczających się dostatkiem i elegancją; dobrobyt;
2. stan zaspokojenia potrzeb fizycznych i psychicznych; dobrostan

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) odprzym. cecha tego, co jest komfortowe

Źródła:

Wiktionary

Komfortowy

wygodny, zapewniający komfort

przymiotnik

(1.1) sprawiający, że czujemy się bardzo wygodnie

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Komi

język ludności Komi

przymiotnik

(1.1) związany z narodem Komi

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Komi – republika w składzie Federacji Rosyjskiej
Komi – lud ugrofiński
komi – język z grupy ugrofińskiej
komi – zasada gry go
Komi – miejscowość na Cyprze

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Komi-Permiacki

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z Komi-Permiakami, dotyczący Komi-Permiaków

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) jęz. język komi-permiacki;

Źródła:

Wiktionary

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tego, co jest komiczne

Źródła:

Wiktionary

Komiczny

1. dotyczący komizmu;
2. zabawny, wywołujący śmiech

przymiotnik

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Komika

komizm

forma rzeczownika.

(1.1) D., B. lp. od komik

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Komiks

historia wydawana jako osobna broszura lub zamieszczana np. w czasopismach, przedstawiona za pomocą obrazków, opatrzonych m.in. w dialogi postaci, narrację; pojedyncza broszura takiej historii; sztuka tworzenia takich historii; comics

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) liter. z reguły opowiadanie utworzone przez połączenie kilku lub więcej obrazków składających się na historię;

Zobacz też: Komiks (czasopismo).

Komiks – sekwencyjna historia obrazkowa, z dodanym tekstem, publikowana w prasie lub w formie osobnych zeszytów, która wykształciła się jako odrębna forma wydawnicza na przełomie XIX i XX wieku z gazetowej grafiki satyrycznej.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Komiksiara

→ komiksiarz

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Komiksowość

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) upodobnienie do komiksu

Źródła:

Wiktionary

Komiksowy

dotyczący komiksu

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z komiksem, dotyczący komiksu

przymiotnik jakościowy

(2.1) taki jak w komiksie bądź pasujący do komiksu

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Komiliton

dawniej: kolega szkolny, towarzysz broni

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) przest. czyjś towarzysz lub kolega z wojska, partii lub innej organizacji, towarzysz broni

Komiliton (z łac. "commilitonis", „towarzysz w wojsku”, „kamrat”) – w języku polskim przestarzałe określenie oznaczające towarzysza broni, kolegę, zwłaszcza uniwersyteckiego. W korporacjach akademickich zwrot grzecznościowy stosowany w relacjach między korporantami lub jedna z kategorii członków korporacji.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Komin

1. pionowa konstrukcja, zapewniająca przepływ powietrza;
2. wąskie wcięcie w stoku górskim;
3. wysoka i wąska wyrwa nad wyrobiskiem w kopalni;
4. prąd wznoszący ciepłego powietrza;
5. dawniej: piec kuchenny

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) bud. konstrukcja służąca do odprowadzenia ku górze dymu z paleniska, silnika lub pieca;

(1.2) pionowy tunel w kształcie komina (1.1)

(1.3) pionowa formacja skalna w formie zagłębienia o trzech ścianach;

(1.4) przest. kominek, otwarte palenisko

(1.5) element ubioru w postaci szerokiego golfu lub szala ze zszytymi końcami mogącego służyć jednocześnie za szal i za nakrycie głowy

(1.6) zob. komin wulkaniczny.

(1.7) zob. komin termiczny.

(1.8) zob. komin hydrotermalny.

(1.9) zob. komin płacowy.

Komin (z caminus, od gr. κάμινος w znaczeniu "piec") – pionowa konstrukcja budowlana pełniąca rolę transportową dla niepożądanych w danym miejscu gazów, z wykorzystaniem tzw. ciągu, czyli fizycznego zjawiska efektu kominowego. W języku specjalistycznym słowo "komin" może oznaczać także fizyczną trasę, pokonywaną przez unoszące się wyziewy.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kominek

nazwisko

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zdrobn. od: komin

(1.2) otwarte palenisko umieszczone bezpośrednio w ścianie lub przed nią w celu ogrzewania wnętrza pomieszczenia;

(1.3) mały, krótki komin

(1.4) spotkanie organizowane towarzyskie w sali z kominkiem (1.2), zazwyczaj z programem artystycznym lub dyskusją

(1.5) lotn. otwór w środku czaszy spadochronu, przepuszczający nadmiar powietrza

(1.6) łow. podskok zwierzęcia

(1.7) harc. zastępstwo dla obrzędowego ogniska, gdy warunki nie pozwalają na rozpalenie normalnego ognia; składa się z kilku świeczek

Kominek – nakryte palenisko, zbudowane z wnęki umieszczonej w ścianie niewiele wyżej niż poziom podłogi, wystającego z lica ściany obramowania, na którym opiera się okap odprowadzający spaliny do przewodu dymowego.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kominform

Biuro Informacyjne Partii Komunistycznych i Robotniczych, instytucja powołana do koordynacji działań partii komunistycznych w państwach podległych ZSRR

pomocnik kominiarski, młody kominiarz

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) rzem. rzemiosło związane z utrzymaniem sprawnych kominów

Źródła:

Wiktionary

Kominiarz

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) rzemieślnik zajmujący się czyszczeniem kominów;

Źródła:

Wiktionary

Kominówka

1. specjalna cegła w kształcie wycinka pierścienia, używana do budowy okrągłych kominów;
2. potocznie: ustawa ograniczająca wynagrodzenia kierownictwa w niektórych przedsiębiorstwach państwowych; ustawa kominowa

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pot. cegła będąca wycinkiem pierścienia, używana do budowy kominów

(1.2) pot. zob. ustawa kominowa.

(1.3) pot. bimber nielegalnie wytwarzany w prymitywnych warunkach

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Komis

1. sklep lub firma pośredniczące w sprzedaży i kupnie towarów, pobierająca prowizję;
2. działalność sklepu lub firmy na takich zasadach

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) firma lub sklep pośredniczące za opłatą w sprzedaży różnych przedmiotów

(1.2) transakcje kupna-sprzedaży na rachunek innej osoby

(1.3) uczn. stud. egzamin komisyjny

→ komisarz

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Maria Komisarek – polska pływaczka
Mike Komisarek – amerykański hokeista

Patrz:komisarz

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Komisariacik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zdrobn. od komisariat

Źródła:

Wiktionary

Komisariat

1. jednostka organizacyjna policji obejmująca swą działalnością określony teren;
2. lokal tej jednostki;
3. instytucja lub urząd podległe komisarzowi, często tworzony doraźnie do wykonania określonego zadania

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) lokal, w którym urzędują pracownicy policji

(1.2) jednostka organizacyjna policji pełniąca funkcje w określonym terenie

(1.3) urząd tymczasowy utworzony do spełniania określonych zadań

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Komisariat Policji
Komisariat ludowy
Komisariat Rzeszy Ukraina
Komisariat Rzeszy Wschód
Komisariat Rzeszy Moskwa
Komisariat Rzeszy Kaukaz
Komisariat Ziemi Świętej
Komisariat (serial telewizyjny)

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Komisariatowy

→ komisariat

Patrz:komisariat

Źródła:

SJP.pl

Komisarka

→ komisarz

1. urzędnik powołany do pełnienia określonej funkcji lub realizacji misji, często mający specjalne kompetencje;
2. stopień oficerski w policji;
3. oficer mający ten stopień;
4. pełnomocnik dyplomatyczny niektórych państw w krajach lub terytoriach niemających pełnej suwerenności;
5. osoba wyznaczona do czasowego pełnienia funkcji obieralnej;
6. w ZSRR do 1946 roku: członek rządu kierujący komisariatem ludowym; minister

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) urzędnik posiadający szczególne pełnomocnictwa

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

komisarz awaryjny – osoba zastępująca ubezpieczyciela na terenie innego państwa w razie wystąpienia zdarzenia objętego ochroną ubezpieczeniową
komisarz europejski – członek gabinetu Komisji Europejskiej, odpowiednik ministra w zwykłym rządzie
komisarz policji – stopień oficerski w policji wielu krajów
- Komisarz Policji – stopień oficerski w polskiej Policji
komisarz ludowy – odpowiednik urzędu ministra w rządzie Rosji Sowieckiej, później ZSRR do 1946
komisarz polityczny – w wojsku radzieckim do 1942 osoba kierująca pracą polityczno-wychowawczą w pułkach i związkach taktycznych
komisarz rządowy – organ sprawujący zarząd komisaryczny w jednostce samorządu terytorialnego (JST), powoływany w celu wykonywanie zadań i kompetencji zawieszonych organów JST
komisarz rządowy (Królestwo Polskie) – przedstawiciele generalnego gubernatora warszawskiego i lubelskiego w Tymczasowej Radzie Stanu w Królestwie Polskim
komisarz skarbowy – stanowisko specjalistyczne w służbie cywilnej podległej ministrowi właściwemu ds. finansów publicznych
komisarz sportowy
komisarz wyborczy
komisarz wystawy

W wąskim znaczeniu jest to spoidło poprzeczne – włókno nerwowe łączące parzyste elementy systemu nerwowego, zwykle zwoje podłużnych pni nerwowych. Występuje u bezkręgowców, zwłaszcza dobrze widoczna jest u pierścienic i innych zwierząt o drabinkowym układzie nerwowym (np. stawonogów i płazińców).

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Komisurotomia

zabieg operacyjny polegający na rozerwaniu lub rozcięciu, najczęściej lewej zastawki przedsionkowo-komorowej serca, chorobowo zwężonej i utrudniającej przepływ krwi

→ komitat

Patrz:komitat

Źródła:

SJP.pl

Komitadżi

członek słowiańskojęzycznych oddziałów zbrojnych z krajów bałkańskich, walczących o wyzwolenie spod osmańskiej okupacji

Komitadżi (także "Comitadji" lub "Komitaji" od bułgarskiego Комити, gr. "κομιτατζήδες") – pojęcie historyczne określające członków słowiańskojęzycznych oddziałów zbrojnych z krajów bałkańskich, pochodzących głównie z Bułgarii, Serbii i regionu geograficznego Macedonii, walczących o wyzwolenie spod osmańskiej okupacji.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Komitat

jednostka podziału terytorialnego na Węgrzech

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) adm. węgierska jednostka administracyjna pierwszego rzędu;

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Komitecik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zdrobn. od komitet

Źródła:

Wiktionary

Komitent

posiadacz rzeczy oddanej w komis

Źródła:

SJP.pl

Komitet

grupa osób powołanych do wykonania określonych zadań

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) grupa osób powołanych do wykonania określonych zadań

1. bliskie stosunki łączące dobrych znajomych lub przyjaciół, zażyłość;
2. dawniej: grupa osób towarzysząca komuś, czemuś; orszak; świta

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) bliskie stosunki między znajomymi lub przyjaciółmi

(1.2) daw. grupa osób towarzysząca komuś lub czemuś

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Komiwojażer

agent handlowy, przedstawiciel jakiejś firmy podróżujący w celu zdobywania klientów i przyjmowania zamówień na towar

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

zespół cech jakiejś osoby, sytuacji, jakiegoś zdarzenia, przedmiotu budzących wesołość, rozśmieszających; śmieszność, zabawność, komiczność

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zespół cech jakiejś osoby lub sytuacji budzący wesołość

Komizm (gr.) – kategoria estetyczna, określająca właściwości zjawisk zdolnych wywołać śmiech oraz okoliczności, w jakich dochodzi do powstania tej reakcji. Istnieje wiele poglądów w kwestii źródeł efektu komicznego, na ogół przyjmuje się, że jego istota polega na ujawnianiu zaskakującej sprzeczności, kontrastu, będących wynikiem przedstawienia osób, sytuacji odbiegających od oczekiwań odbiorcy.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Komięga

staropolski statek rzeczny do jednorazowego spływu z biegiem rzeki, głównie do spławiania zboża; używany do XIX wieku

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) daw. czworoboczny statek rzeczny do spławiania zboża

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Komiężka

1. mniejszy model komięgi;
2. jednokomórkowy glon zaliczany do okrzemek

Źródła:

SJP.pl

Komiśniaczek

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zdrobn. od komiśniak

Kommageński

przymiotnik relacyjny

1. część dramatu antycznego, na którą składa się lament bohatera;
2. śpiew aktorów w teatrze starożytnym

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kommos – pojęcie związane z teatrem starożytnym
Kommós – stanowisko archeologiczne w południowej Krecie

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Komnata

pokój lub sala reprezentacyjna w dawnych zamkach, pałacach itp.

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pomieszczenie mieszkalne w pałacu lub rezydencji, zwykle pełne przepychu;

dynastia bizantyjskich cesarzy panująca w latach 1081-1185

Komnenowie – jedna z ostatnich dynastii bizantyjskich panujących w Cesarstwie Bizancjum, a następnie Cesarstwie Trapezuntu.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Komoda

mebel w kształcie skrzyni z szufladami

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) mebel z szufladami, niski, ok. metr, półtora metra wysoki;

(1.2) żart. środ. pot. jeden z ośmiobitowych komputerów firmy Commodore

Komoda – mebel skrzyniowy ustawiony na nogach, z szufladami do przechowywania bielizny stołowej, pościelowej, odzieży i drobiazgów.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Komodo

mebel w kształcie skrzyni z szufladami

forma rzeczownika.

(1.1) W. lp. od: komoda

Zobacz też: Komodo (film 1999).

Komodo ( Pulau Komodo) – wyspa w Indonezji w archipelagu Małe Wyspy Sundajskie pomiędzy większymi wyspami Sumbawa i Flores; powierzchnia 330,0 km²; długość linii brzegowej 158,0 km; słabo zaludniona.

Oblewana przez: morze Flores (od północy), cieśninę Lintah (od wschodu), cieśninę Sumba (od południa) i cieśninę Sape (od zachodu).

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Komodor

1. oficer marynarki wojennej niemający stopnia admiralskiego, dowodzący czasowo zespołem jednostek;
2. tytuł grzecznościowy najstarszego kapitana statku pasażerskiego;
3. w czasie II wojny światowej: dowódca konwoju statków handlowych;
4. prezes klubu żeglarskiego lub wioślarskiego; komandor

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) we flotach: czasowy dowódca statku

Komodor (ang. "commodore", niem. "Kommodore") – stopień wojskowy marynarki wojennej, lub oznaka funkcji, używane przede wszystkim w krajach anglosaskich. Przewidziani do kierowania zespołem okrętów z jednoczesnym dowództwem najważniejszego z nich.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Komodyfikacja

rzeczownik, rodzaj żeński

1. ciemna, mała izba w wiejskim domu, przeznaczona do przechowywania zapasów żywności, odzieży; spiżarnia;
2. niewielka izba mieszkalna w wiejskich chatach; alkierz;
3. klatka piersiowa u zwierzyny;
4. część serca;
5. obszerne wyrobisko górnicze wykute w skale;
6. część nory zwierzęcej;
7. część zalążni lub owocu roślin, mieszcząca zalążki albo nasiona

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) wydzielone pomieszczenie

(1.2) wojsk. tylna część przewodu lufy lub otwór w bębnie rewolwerowym, w której umieszcza się nabój;

(1.3) bot. część zalążni bądź owocu roślin, w w której znajdują się zalążki lub nasiona

(1.4) anat. przestrzeń, zagłębienie w organach u ludzi i zwierząt

(1.5) łow. anat. klatka piersiowa u zwierząt

(1.6) górn. duże wyrobisko górnicze wykute w skałach lub soli

(1.7) powiększona część nory zwierząt, wykorzystywana przez nie do mieszkania

(1.8) przest. niewielka spiżarnia, służąca do przechowywania drobnych rzeczy, ubrań, jedzenia

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

komory spalania: daszkowa, klinowa, polisferyczna, półkolista, rakiety, silnika wysokoprężnego, wanienkowa, wstępna, wirowa
komora bombowa, minowa, nabojowa, zamkowa, spustowa
komora tylna gałki ocznej, przednia gałki ocznej, mózgu, serca, ślinianki przyusznej, Vergi, Arancjusza
komora dyfuzyjna, jonizacyjna, Wilsona (mgłowa, kondensacyjna), pęcherzykowa – do badania śladów cząstek elementarnych
komora chromatograficzna – do chromatografii cienkowarstwowej lub bibułowej
komora laminarna – do pracy laboratoryjnej w warunkach sterylnych
komora klimatyczna – do testów klimatycznych
komora bezodbiciowa, rewerberacyjna – do badania pól elektromagnetycznych
komora gorąca, rękawicowa do prac z materiałami radioaktywnymi i niebezpiecznymi
komora diamentowa – do wytwarzania ekstremalnie wysokich ciśnień
komora bezcieniowa – do fotografii
komora Lindnera – do badania pod mikroskopem żywych mikroorganizmów

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Komorczyn

Komorczyn (kaszb. "Kòmórczëno" lub "Kòmòrzno", Kummerzin) – wieś w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie słupskim, w gminie Kobylnica. Ma status sołectwa.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa słupskiego.

Źródła:

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Anna Komornicka (1920–2018) – polska filolog klasyczna i nauczycielka akademicka
Bogusław Komornicki (1901–1925) – porucznik piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari
Franciszek Komornicki (1733–1780) herbu Nałęcz – duchowny rzymskokatolicki, bp tytularny Caesaropolis
Jan Komornicki (ur. 1943) – polski polityk, poseł na Sejm II kadencji,ambasador
Krzysztof Komornicki (ur. 1931) – polski kierowca wyścigowy i rajdowy
Krzysztof Komornicki (ur. 1942) – polski polityk, poseł na Sejm X kadencji
Leon Komornicki (ur. 1947) – generał dywizji Wojska Polskiego
Maria Komornicka (1876–1949) – polska poetka i tłumaczka
Piotr Komornicki (ur. 1952) – polski polityk, były wojewoda krośnieński oraz burmistrz miasta
Ryszard Komornicki (ur. 1959) – piłkarz polski
Stanisław Nałęcz-Komornicki (1924–2010) – generał brygady Wojska Polskiego, żołnierz Armii Krajowej, historyk wojskowości
Stanisław Komornicki (1949–2016) – polski chemik, profesor, rektor PWSZ w Tarnowie

Patrz:komornik

Źródła:

SJP.pl

Komornik

1. urzędnik ściągający należności od dłużników, na podstawie wyroków sądowych lub innych orzeczeń wydawanych przez sąd;
2. wysoki urzędnik dworski w średniowiecznej Polsce

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) adm. funkcjonariusz publiczny zajmujący się wykonywaniem rozstrzygnięć o roszczeniach cywilnych w drodze przymusu egzekucyjnego

(1.2) reg. duch domowy

(1.3) hist. chłop bez własnej ziemi

(1.4) hist. wysoki urzędnik dworski w średniowiecznej Polsce

(1.5) gw-pl|Bukowina. lokator

(1.6) daw. gw-pl|Czerniejewo. współlokator płacący czynsz

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

komornik – hist. chłop nieposiadający własnej ziemi
komornik sądowy – funkcjonariusz publiczny zajmujący się egzekwowaniem przymusowym rozstrzygnięć sądowych
komornik, komorzy – w dawnej Polsce urzędnik królewski lub magnacki, pokojowiec
komornik graniczny – w sądach podkomorskich urzędnik rozpoznający sprawy o rozgraniczenie dóbr szlachty, geometra, mierniczy
Komornik – polski dramat filmowy z 2005 r. w reżyserii Feliksa Falka z Andrzejem Chyrą w roli głównej
Komorniki

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Komorniki

1. urzędnik ściągający należności od dłużników, na podstawie wyroków sądowych lub innych orzeczeń wydawanych przez sąd;
2. wysoki urzędnik dworski w średniowiecznej Polsce

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Komorniki – część miasta Łódź
Komorniki – część miasta Skarżysko-Kamienna
Komorniki – wieś w pow. legnickim, w gminie Ruja
Komorniki – wieś w pow. polkowickim, w gminie Polkowice
Komorniki – wieś w pow. średzkim, w gminie Środa Śląska
Komorniki – część wsi Zakościele w pow. opoczyńskim, w gminie Drzewica
Komorniki – część wsi Bukowiec Opoczyński w pow. opoczyńskim, w gminie Opoczno
Komorniki – część wsi Glina Mała w pow. pajęczańskim, w gminie Kiełczygłów
Komorniki – kolonia w pow. piotrkowskim, w gminie Gorzkowice
Komorniki – wieś w pow. piotrkowskim, w gminie Wolbórz
Komorniki – wieś w pow. wieluńskim, w gminie Mokrsko
Komorniki – wieś w pow. myślenickim, w gminie Raciechowice

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Komorno

Komorno (dodatkowa nazwa w j. niem. Komorno, w latach 1936-45 "Altenwall") – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie kędzierzyńsko-kozielskim, w gminie Reńska Wieś.

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Komorowice – dzielnica Bielska-Białej
Komorowice – wieś w woj. dolnośląskim, w pow. strzelińskim, w gminie Kondratowice
Komorowice – wieś w woj. dolnośląskim, w pow. wrocławskim, w gminie Żórawina
Komorowice – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. nowotomyskim, w gminie Lwówek
gmina Komorowice – dawna gmina wiejska istniejąca do 1934 roku i w latach 1973–1976
Komorowice – gromada w powiecie bielskim

Źródła:

Wikipedia

Komorowicz

nazwisko

Źródła:

SJP.pl

Komorowo

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Komorowo – część miasta Ostrów Mazowiecka
Komorowo – wieś w woj. dolnośląskim, w pow. trzebnickim, w gminie Trzebnica
Komorowo – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. brodnickim, w gminie Bartniczka
Komorowo – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. lipnowskim, w gminie Lipno
Komorowo – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. włocławskim, w gminie Izbica Kujawska
Komorowo – część wsi Czajno w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. włocławskim, w gminie Lubraniec
Komorowo – wieś w woj. mazowieckim, w pow. ostrowskim, w gminie Ostrów Mazowiecka
Komorowo – wieś w woj. mazowieckim, w pow. sierpeckim, w gminie Rościszewo
Komorowo – wieś w woj. mazowieckim, w pow. wyszkowskim, w gminie Rząśnik
Komorowo – wieś w woj. warmińsko-mazurskim, w pow. nidzickim, w gminie Janowo
Komorowo – wieś w woj. warmińsko-mazurskim, w pow. ostródzkim, w gminie Łukta
Komorowo – wieś w woj. warmińsko-mazurskim, w pow. piskim, w gminie Biała Piska

Źródła:

Wikipedia

Komorowski

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Komorowski – polskie nazwisko
Komorowski – polski herb szlachecki
Adam Komorowski (ujednoznacznienie)
Antoni Komorowski (ur. 1945) – oficer polskiej Marynarki Wojennej
Bolesław Komorowski (1868-1936) – polski lekarz i działacz społeczny
Bronisław Komorowski (ujednoznacznienie)
Eliasz Komorowski herbu Dołęga odmienna (zm. 1659) – chorąży wiłkomierski, pisarz ziemski wiłkomierski, cześnik wiłkomierski, dworzanin pokojowy Jego Królewskiej Mości
Florian Komorowski – urzędnik Rzeczypospolitej Obojga Narodów
Ignacy Komorowski (ujednoznacznienie)
Jakub Komorowski (1724–1781) – kasztelan santocki, sędzia pograniczny kijowski, sędzia ziemski buski, stolnik horodelski, łowczy lubaczowski
Janusz Komorowski (1905–1993) – żołnierz, jeździec sportowy, olimpijczyk
Jerzy Komorowski (ujednoznacznienie)

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Komorowy

przymiotnik od: komora

przymiotnik

(1.1) dotyczący komory

(1.2) anat. med. związany z komorami serca

(1.3) anat. med. związany z komorami mózgu

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Komory

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

przymiotnik od: Komory (archipelag lub państwo)

przymiotnik

(1.1) odnoszący się do państwa Komory

(1.2) odnoszący się do archipelagu Komorów

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) jęz. język komoryjski;

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Komorze

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

(1.1) geogr. wieś w Polsce w województwie wielkopolskim

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Komorze – leśniczówka w woj. pomorskim, w pow. starogardzkim, w gminie Osiek
Komorze – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. średzkim, w gminie Nowe Miasto nad Wartą
Komorze – wieś w woj. zachodniopomorskim, w pow. szczecineckim, w gminie Borne Sulinowo
Komorze – jezioro w woj. zachodniopomorskim, w pow. drawskim, w gminie Czaplinek
Komorze – zlikwidowana w 1989 roku wąskotorowa stacja kolejowa w miejscowości Komorze Przybysławskie
Komorze Nowe
Komorze Nowomiejskie
Komorze Przybysławskie

SJP.pl

Komorów

1. archipelag wulkaniczny na Oceanie Indyjskim; Archipelag Komorów;
2. (do 2001 Federalna Islamska Republika Komorów) państwo obejmujące archipelag Komory; Związek Komorów

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Komorów – zwyczajowa nazwa najstarszego i największego polskiego ośrodka psychoterapii w Komorowie koło Warszawy
Komorów – projektowany specjalny obszar ochrony siedlisk, aktualnie obszar mający znaczenie dla Wspólnoty, położony na Wyżynie Miechowskiej, na terenie gminy Miechów
Komorów – stacja Warszawskiej Kolei Dojazdowej położona w Komorowie
Komorów – zbiornik wodny w województwie małopolskim
Komorów – wieś w woj. dolnośląskim, w pow. oleśnickim, w gminie Syców
Komorów – wieś w woj. dolnośląskim, w pow. świdnickim, w gminie Świdnica
Komorów – wieś w woj. lubuskim, w pow. krośnieńskim, w gminie Gubin
Komorów – wieś w woj. łódzkim, w pow. rawskim, w gminie Cielądz
Komorów – wieś w woj. łódzkim, w pow. tomaszowskim, w gminie Tomaszów Mazowiecki
Komorów – część wsi Ostrów Szlachecki w woj. małopolskim, w pow. bocheńskim, w gminie Bochnia
Komorów – wieś w woj. małopolskim, w pow. miechowskim, w gminie Miechów
Komorów – wieś w woj. małopolskim, w pow. tarnowskim, w gminie Wierzchosławice

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Komorówko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Komorówko – wieś w woj. dolnośląskim, w pow. trzebnickim, w gminie Trzebnica
Komorówko – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. grodziskim, w gminie Rakoniewice
Komorówko – wieś w woj. zachodniopomorskim, w pow. gryfińskim, w gminie Stare Czarnowo

Źródła:

Wikipedia

Komos

roślina z rodziny komosowatych, występująca w ponad 200 gatunkach zamieszkujących głównie obszary umiarkowane całej kuli ziemskiej

Komos ( κῶμος, kōmos) – w świecie hellenistycznym wesoły, często pijany, obrzędowy pochód młodzieńców.

Uczestnicy (komastai) pojawiają się w ikonografii z naczyniami do picia, co podkreśla związek z ucztą i winem. Źródła literackie oraz malarstwo wazowe wskazują, że istotną rolę w komosie odgrywały muzyka i taniec; komastai nosili instrumenty, a niekiedy także pochodnie, gdyż pochody odbywały się również nocą. Komos miał charakter żywiołowy i hałaśliwy, daleki od zdyscyplinowanego rytuału.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Komosa

roślina z rodziny komosowatych, występująca w ponad 200 gatunkach zamieszkujących głównie obszary umiarkowane całej kuli ziemskiej

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) bot. nazwa systematyczna|Chenopodium|L.|ref=tak., rodzaj roślin zielnych z rodziny szarłatowatych;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Komosa – miejscowość w województwie podlaskim
komosa – rodzaj roślin

Komosotto

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) kulin. potrawa na bazie komosy ryżowej przygotowana tak jak risotto

Źródła:

Wiktionary

Komosowate

rodzina roślin dwuliściennych z rzędu goździkowców, o drobnych kwiatach zebranych w kwiatostany, rosnących w strefie umiarkowanej, występujących w około 1500 gatunkach

Komosowate ("Chenopodiaceae" Vent.) – takson w randze rodziny wyróżniany w dawniejszych systemach (np. system Cronquista z 1981, system Reveala z 1993), obecnie raczej jako grupa o niepewnym monofiletyzmie, włączana do szarłatowatych ("Amaranthaceae"). Należą tu rośliny zielne klasyfikowane do ok. 1,5 tys. gatunków.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Komosowaty

o cechach komosowatych (rodzina roślin)

Źródła:

SJP.pl

Komosowy

→ komosa

Patrz:komosa

Źródła:

SJP.pl

Komośnik

szarek komośnik - gatunek chrząszcza z rodziny jelonkowatych

Źródła:

SJP.pl

Komp

środowiskowo: komputer

compact;
1. płyta kompaktowa;
2. odtwarzacz kompaktowy;
3. produkt zawierający kilka elementów we wspólnej obudowie lub opakowaniu;
4. nieduży samochód osobowy średniej klasy;
5. kosmetyk wielofunkcyjny;
6. muszla klozetowa wraz ze stojącą bezpośrednio na niej spłuczką

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) techn. urządzenie wielofunkcyjne, np. radio, magnetofon, odtwarzacz CD we wspólnej obudowie

(1.2) pot. techn. płyta kompaktowa

(1.3) pot. techn. urządzenie służące do odtwarzania płyt kompaktowych

(1.4) pot. fot. aparat kompaktowy

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

potocznie fotograficzny aparat kompaktowy
potocznie płyta kompaktowa (CD-ROM, CD)
potocznie nazwa pojazdów z Autosegmentu C
Kompakt – niemiecka wytwórnia płytowa
muszla klozetowa

Kompaktowość

→ kompaktowy

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tego, co jest kompaktowe

Patrz:kompaktowy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kompaktowy

przymiotnik od: kompakt

przymiotnik

(1.1) techn. będący prostszej budowy, a jednocześnie zawierający w sobie wiele składników

(1.2) techn. muz. odnoszący się do kompaktu (CD)

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kompakty

1. dawniej: umowa, ukłąd, przymierze; kompaktaty;
2. kompakty praskie - porozumienie zawarte w 1436 roku przez stany czeskie z Zygmuntem Luksemburskim; kompaktaty praskie

Źródła:

SJP.pl

Kompan

potocznie: kolega, towarzysz wspólnych przedsięwzięć, zabaw; koleżka, kamrat

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) pot. towarzysz wspólnych przedsięwzięć, zwłaszcza rozrywek

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kompander

kompandor;
1. układ urządzeń do redukcji szumów sygnału, składający się z kompresora i ekspandera;
2. urządzenie poprawiające jakość nagrywanego sygnału, kompresor zintegrowany z ekspanderem

Kompander – urządzenie lub system stosowany w technice audio, który łączy funkcje kompresora i ekspandera. Jego zadaniem jest zmniejszanie szumów i poprawa dynamiki dźwięku. Kompander działa w dwóch etapach:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kilka osób spędzających wspólnie czas

(1.2) wojsk. jednostka wojskowa (rzadziej policyjna) składająca się z kilkudziesięciu żołnierzy pod dowództwem młodszego oficera;

(1.3) kupieckie stowarzyszenie zawiązane do prowadzenia handlu zagranicznego

(1.4) daw. czynność towarzyszenia komuś

(1.5) uformowany pochód pielgrzymów

Kompania ( compagnie) – pododdział wojska, zazwyczaj liczący około 60-110 żołnierzy, podoficerów i oficerów. Składa się zazwyczaj z pododdziału dowodzenia, 3–4 plutonów zasadniczego rodzaju wojsk, ewentualnie plutonu wsparcia. Zazwyczaj trzy, rzadziej dwie lub cztery kompanie wchodzą w skład batalionu. Kompanie czasami mogą wchodzić w skład pułku, a nawet brygad czy dywizji (jak np. kompania zaopatrzenia, obsługi).

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kompanijka

zdrobnienie od: kompania

Źródła:

SJP.pl

Kompanijny

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z kompanią, dotyczący kompanii

Źródła:

Wiktionary

Kompanion

przestarzałe: towarzysz wspólnych przedsięwzięć, pracy; współuczestnik zabaw; kompan

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

→ komparacja

Patrz:komparacja

Źródła:

SJP.pl

Komparatiwus

komparatiwus, komparatyw; w językoznawstwie:
1. stopień wyższy przysłówka lub przymiotnika;
2. przymiotnik lub przysłówek w stopniu wyższym

Źródła:

SJP.pl

Komparator

1. przyrząd pomiarowy do dokładnego mierzenia wielkości fizycznych przez ich porównanie z wzorcem;
2. program komputerowy do porównywania plików

dziedzina nauki obejmująca badania porównawcze

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) nauk. dziedzina nauki, zajmująca się badaniami porównawczymi – ustalaniem zależności, pokrewieństw, analogii;

Komparatystyka ( comparare „porównywać”), literaturoznawstwo porównawcze – dział nauki o literaturze, którego celem jest porównanie utworów należących do literatur różnych narodów oraz wpływów i zależności w literaturze światowej. Nowoczesna komparatystyka zajmuje się także badaniem związków pomiędzy literaturą a innymi dziedzinami sztuki, np. muzyką, malarstwem, filmem.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Komparatyw

comparativus, komparatiwus; w językoznawstwie:
1. stopień wyższy przysłówka lub przymiotnika;
2. przymiotnik lub przysłówek w stopniu wyższym

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) gram. stopień wyższy przymiotnika lub przysłówka

(1.2) gram. przymiotnik lub przysłówek w stopniu wyższym

(1.3) gram. przypadek gramatyczny stosowany w niektórych językach przy porównaniach

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Komparatywność

rzeczownik, rodzaj żeński

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kompartia

przestarzale: partia komunistyczna

Źródła:

SJP.pl

Kompartmentacja

sytuacja, w której enzym i jego substraty idealnie do siebie pasują

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) biol. podział komórki za pośrednictwem błon lipoproteinowych na odrębne pod względem strukturalnym i funkcjonalnym obszary

Kompartmentacja, kompartymentacja, uprzedziałowienie komórki – zjawisko ścisłego lokalizowania wielu białek w określonych strukturach lub organellach komórkowych, tzw. kompartmentach, czyli otoczonych błonami przedziałach w komórce. Zjawisko to dotyczy biochemicznego, przestrzennego i fizjologicznego zróżnicowania w komórce.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kompartmentalizacja

rzeczownik, rodzaj żeński

→ kompartyment

Patrz:kompartyment

Źródła:

SJP.pl

Komparycja

termin określający wstęp dokumentu (akt notarialny, wyrok sądowy itp.) zawierający czas, miejsce, strony i okoliczności czynności opisane w dalszej jego części

Komparycja (łac. "comparare" „łączyć w pary, porównywać” od "com-" „współ-” i "par" „równy”) – określenie używane w stosunku do nagłówków w różnorakich dokumentach (np. w aktach notarialnych, wyrokach sądowych itp.). Komparycja nie jest właściwą treścią dokumentu, a tylko jego technicznym rozpoczęciem, określającym czas, okoliczności oraz strony czynności, opisanych w dalszej części dokumentu.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kompas

przyrząd służący do określenia kierunku na powierzchni ziemi, wykorzystujący właściwości igły magnetycznej

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) geogr. przyrząd nawigacyjny służący do wyznaczania bieżącego kierunku południka magnetycznego;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Przyrząd nawigacyjny służący do wyznaczania bieżącego kierunku południka magnetycznego.
- kompas magnetyczny
- kompas geodezyjny
- kompas geologiczny
- kompas geomantyczny
- kompas żyroskopowy
- kompas słoneczny
Inne:
- Gwiazdozbiór Kompasu
- ORP „Kompas”
- „Kompas” – indonezyjski dziennik
- Kompas TV – indonezyjski kanał telewizyjny

(1.2) aklimatyzacja organizmu

(1.3) psych. świadome lub podświadome dążenie do wyrównania braków w jednej dziedzinie przez wyróżnianie się w innej

(1.4) ekon. wzajemne umorzenie wierzytelności u dwóch osób, które są dla siebie zarówno dłużnikami, jak i wierzycielami

(1.5) równoważenie technicznego działania, sygnału lub zakłócenia

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kompensacja (biologia)
Kompensacja (demografia)
Kompensacja (prawo)
Kompensacja przyrodnicza
Kompensacja (psychologia)
Kompensacja (rolnictwo)
w technice
- Kompensacja dewiacji kompasu magnetycznego (busoli)
- Kompensacja ekspozycji
- Kompensacja konstrukcyjna
- Kompensacja mocy biernej
  - Kompensator synchroniczny

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

kompensator cieplny
kompensator fazowy
kompensator konstrukcyjny (wymiarowy)
kompensator optyczny
kompensator synchroniczny
kompensator odrzutu
kompensator podrzutu

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kompensowalny

(zwykle w liczbie mnogiej)
1. zakres czyjejś wiedzy, umiejętności;
2. zakres uprawnień, pełnomocnictw jakiejś instytucji;
3. kompetencja miękka - zdolność psychospołeczna, np. elastyczność, kreatywność, komunikatywność;
4. kompetencja twarda - umiejętności potrzebne do wykonywania danej pracy, np. obsługa komputera, znajomość języków

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zakres czyjejś wiedzy

(1.2) zakres czyiś uprawnień, władzy, spraw, którymi ktoś zajmuje się

Kompetencja – połączenie trzech atrybutów: wiedzy, umiejętności i postawy. Wyróżniają one daną osobę łatwością sprawnej, skutecznej, odpowiadającej oczekiwaniom jakościowym, realizacji danych zadań. Działania osoby kompetentnej, w danej dziedzinie, winny spełniać obowiązujące w danej społeczności/organizacji kryteria.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kompetencyjny

dotyczący kompetencji

przymiotnik

(1.1) dotyczący kompetencji

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kompetentnie

przysłówek sposobu

Źródła:

Wiktionary

Kompilacja

1. w informatyce: proces tłumaczenia kodu źródłowego programu na kod wyjściowy;
2. praca, utwór będące połączeniem fragmentów tekstów powstałych wcześniej

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) dokonywanie zbioru dzieł (lub ich fragmentów) na jakiś temat

(1.2) wynik kompilacji (1.1) (zbiór fragmentów dzieł na jakiś temat)

(1.3) inform. tłumaczenie przez kompilator kodu źródłowego na równoważny kod wynikowy

(1.4) inform. wynik kompilacji (1.3), skompilowany program

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

kompilacja w literaturze
kompilacja w muzyce
kompilacja – tłumaczenie kodu przez kompilator
- kompilacja skrośna
- kompilacja warunkowa
Kompilacja – pierwszy album O$ki
Kompilacja 2 – drugi album O$ki

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) inform. program komputerowy dokonujący kompilacji;

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) przest. ten, kto kompiluje

Kompilator – program służący do automatycznego tłumaczenia kodu napisanego w jednym języku (języku "źródłowym") na równoważny kod w innym języku (języku "wynikowym"). Proces ten nazywany jest kompilacją. W informatyce kompilatorem nazywa się najczęściej program do tłumaczenia kodu źródłowego w języku programowania na język maszynowy. Niektóre z nich tłumaczą najpierw do języka asemblera, a ten na język maszynowy jest tłumaczony przez asembler.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kompilatorka

autorka kompilacji

Źródła:

SJP.pl

Kompilować

1. w informatyce: zmieniać kod źródłowy programu na kod wyjściowy przy pomocy kompilatora;
2. zestawiać jakiś tekst, pracę, dzieło z powstałych wcześniej fragmentów

1. zbiór określonych przedmiotów lub zjawisk wzajemnie się uzupełniających, np. kompleks budynków; zespół, zbiór, układ;
2. w psychologii: kombinacja cech osobniczych, pragnień, emocji, uczuć, najczęściej nieświadomych, przejawiających się w różnego typu dążeniach, obawach, wpływający na zachowanie się i przyjmowanie określonej postawy wobec innych, np. kompleks Edypa;
3. (zwykle w liczbie mnogiej) potocznie: poczucie winy, niepewności, niższej wartości; kompleks niższości;
4. w chemii: związek nieorganiczny powstały przez połączenie dwóch soli; związek kompleksowy

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) psych. zespół wyobrażeń lub odczuć tkwiących w psychice człowieka i nieakceptowanych przez niego;

(1.2) bud. zespół budowli i urządzeń, które tworzą jakąś całość

(1.3) zespół zjawisk lub cech, które są grupowane w całość

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kompleks H
Kompleks Taurydów
związki kompleksowe
kompleks enzymatyczny
kompleks krystaliczny skorupy ziemskiej
kompleks osadowy skorupy ziemskiej
kompleks przydatności rolniczej gleby
kompleks sorpcyjny
kompleks leśny
- kompleks bioekologiczny
- leśny kompleks promocyjny
Kompleks polski – powieść Tadeusza Konwickiego z 1977

Komplemenciara

→ komplemenciarz

1. uprzejma, często przesadna pochwała; pochlebstwo, duser;
2. w biologii: rodzaj ciała odpornościowego obecnego we krwi i limfie; dopełniacz

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) grzecznościowa, zwykle przesadna pochwała

(1.2) biol. układ dopełniacza

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

w biologii inaczej układ dopełniacza
Komplement (psychologia)

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

SJP.pl
Wiktionary

Komplementarny

taki, który jest uzupełnieniem czegoś, dopełnia się z czymś; uzupełniający, dopełniający

przymiotnik

(1.1) wzajemnie się uzupełniający

(1.2) biol. (o nukleotydach) parujący się wiązaniami wodorowymi z nukleotydem na sąsiedniej nici kwasu nukleinowego

(1.3) biol. (o nici kwasu nukleinowego) zbudowany z kolejnych nukleotydów komplementarnych (1.2) do swoich odpowiedników na drugiej nici

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Komplementować

prawić komuś komplementy

czasownik przechodni niedokonany (dk. skomplementować)

(1.1) wyrażać uznanie; prawić komplementy

(1.2) dodawać do całości

czasownik zwrotny niedokonany komplementować się (dk. skomplementować się)

(2.1) komplementować jeden drugiego

(2.2) komplementować samego siebie

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Komplementowy

przymiotnik od: komplement

Źródła:

SJP.pl

Komplet

1. pełny zestaw tworzący całość;
2. grupa uczniów pobierających wspólnie lekcje poza szkołą

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) pełny zestaw elementów, które stanowią pewną całość

(1.2) grupa osób, która zapełnia wszystkie miejsca

(1.3) przest. grupa uczniów, która uczęszcza wspólnie na zajęcia pozaszkolne

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kompleta

pora dnia w podziale mnichów zakonnych odpowiadająca godzinie 18

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) rel. jedna z godzin kanonicznych w Liturgii godzin;

przysłówek

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tego, co jest kompletne, nie ma braków

Źródła:

Wiktionary

Kompletny

przymiotnik

(1.1) cały, będący w komplecie

(1.2) całkowity, zupełny

Źródła:

Wiktionary

Kompletowanie

Komplot

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

czasownik niedokonany

(1.1) muz. tworzyć utwór muzyczny

(1.2) tworzyć; układać w całość z danych elementów, tak aby poszczególne elementy ze sobą współgrały

czasownik zwrotny niedokonany komponować się

(2.1) dobrze współgrać w kompozycji

Źródła:

Wiktionary

Kompost

nawóz otrzymywany z materiałów organicznych, przekładanych ziemią lub torfem i poddanych dłuższemu działaniu czynników biologicznych i fizykochemicznych

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

możliwy do kompostowania

Źródła:

SJP.pl

Kompostowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

urządzenie do przeróbki odpadków na kompost; biostabilizator

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

układ elementów w określonej formie estetycznej

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) ogół składników wraz ze sposobem, w jaki tworzą całość

(1.2) szt. budowa utworu, zwłaszcza plastycznyastycznego, literackiego, muzycznego

(1.3) pot. utwór

(1.4) nauka o kompozycji (1.2)

(1.5) jęz. budowanie wyrażeń złożonych

(1.6) inform. agregacja obiektów, które nie mogą istnieć bez obiektu głównego;

(1.7) inform. wygląd programu komputerowego itp.;

(1.8) daw. zapłata dla uniknięcia zemsty

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

kompozycja – w literaturze,
kompozycja – w muzyce,
kompozycja – w plastyce, i sztuce,
kompozycja – w matematyce i programowaniu funkcyjnym, inaczej składanie funkcji,
kompozycja – w programowaniu obiektowym,
kompozycja – inaczej skórka lub motyw,
kompozycja – w grafice komputerowej.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kompozycyjność

→ kompozycyjny

Patrz:kompozycyjny

Źródła:

SJP.pl

Kompozycyjny

dotyczący kompozycji

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z kompozycją, dotyczący kompozycji

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kompozyt

1. materiał złożony z co najmniej dwóch składników o właściwościach lepszych lub nowych w stosunku do sumy właściwości tych składników, np. laka, sklejka, bakelit;
2. w architekturze wg serliańskiego systemu piąty porządek architektoniczny zwany rzymskim lub wg Albertiego połączenie porządku jońskiego i korynckiego

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) materiał wytworzony z różnych składników o nowych lub lepszych od nich właściwościach;

(1.2) inform. strukturalny wzorzec projektowy;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

kompozyt – rodzaj materiału
kompozyt – wzorzec projektowy w informatyce

Komprachcice (dodatkowa nazwa w j. niem. Comprachtschütz, łac. "Villa Gumperti"; śl. "Kůmprachćicy") – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie opolskim. Jest siedzibą gminy Komprachcice.

Kościół parafialny z lat 30. XX wieku, wcześniejszy drewniany przeniesiony do sąsiedniej miejscowości Ochodze, zabytkowe nagrobki na cmentarzu przykościelnym i parafialnym.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Komprachcicki

przymiotnik od: Komprachcice

Źródła:

SJP.pl

Komprador

1. dawniej: miejscowy kupiec w kraju kolonialnym, pośredniczący w kontaktach handlowych z metropolią;
2. członek zamożnej burżuazji w krajach kolonialnych

Komprador – w pierwotnym znaczeniu pośrednik handlowy w portugalskich koloniach w Chinach.

Słowo pochodzi od portugalskiego "comprador" – "nabywca". Początkowo oznaczało chińskiego urzędnika służącego w załatwianiu lokalnych spraw, zatrudnionego w zagranicznym biurze (np. konsulacie).

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kompradorski

→ komprador

(1.3) pot. wielkość ciśnienia sprężania silnika

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

kompresja danych – termin informatyczny
kompresja – w geologii, proces ściskania skorupy ziemskiej
kompresja – w fizyce, proces zmniejszania objętości właściwej gazu, rzadziej cieczy
kompresja – potoczne określenie wielkości ciśnienia w cylindrze silnika spalinowego tłokowego
kompresja (kompresja dynamiki) – w elektroakustyce, proces zmniejszenia dynamiki sygnału elektrycznego
dekompresja

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kompresor

1. sprężarka;
2. urządzenie kompresujące sygnał

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) techn. zob. sprężarka.

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kompromis

1. polubowne rozwiązanie sporu w oparciu o wzajemne ustępstwa;
2. rezygnacja z pewnych warunków, zasad w celu osiągnięcia praktycznych korzyści

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) sposób zakończenia dyskusji lub sporu, w którym obie strony rezygnują z części swoich żądań, chcąc zawrzeć porozumienie;

Kompromis – metoda rozwiązania konfliktu, oznaczająca wspólne stanowisko, możliwe do przyjęcia dla stron negocjujących.

Wbrew obiegowej opinii kompromis nie jest optymalnym rozwiązaniem konfliktu, ponieważ oznacza konieczność rezygnacji z części interesów każdej ze stron. Taki idealny sposób radzenia sobie z konfliktem stanowi "współpraca."

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kompromisowiec

rzadko: zwolennik kompromisu

Źródła:

SJP.pl

Kompromisowość

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tego, co kompromisowe, ugodowe

Źródła:

Wiktionary

Kompromisowy

przymiotnik od: kompromis

przymiotnik

(1.1) będący wynikiem kompromisu

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kompromista

osoba szukająca kompromisu, często idąca na kompromis

Źródła:

SJP.pl

Kompromitacja

wystawienie siebie lub kogoś innego na wstyd, śmieszność lub utratę dobrej opinii; ośmieszenie, upokorzenie

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) utrata dobrej opinii, narażenie się na śmieszność

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kompromitowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) szkodzenie czyjejś opinii, narażanie na wstyd lub śmieszność

Źródła:

Wiktionary

Kompromitować

1. wystawiać kogoś na wstyd, śmieszność lub utratę opinii; ośmieszać, upokarzać, zawstydzać;
2. być dowodem świadczącym przeciwko komuś; dekonspirować, demaskować;
3. kompromitować się - narażać się na wstyd, śmieszność lub utratę opinii; ośmieszać się

czasownik przechodni niedokonany

(1.1) o człowieku szkodzić czyjejś opinii, narażać na wstyd lub śmieszność

(1.2) być dowodem na czyjąś niekorzyść

czasownik zwrotny niedokonany kompromitować się

(2.1) kompromitować (1.1) siebie samego

(2.2) kompromitować (1.1) siebie nawzajem

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kompromitująco

przysłówek

(1.1) w sposób kompromitujący

Źródła:

Wiktionary

Kompromitujący

1. taki, który ośmiesza kogoś, wystawia na wstyd; ośmieszający, zawstydzający, upokarzający;
2. taki, który ujawnia ukrywane fakty, dowody świadczące przeciwko komuś; demaskacyjny

przymiotnik

(1.1) powodujący kompromitację

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Komprymacja

działanie mające na celu zmniejszenie rozmiarów czegoś poprzez ugniecenie, ściśnięcie lub redukcję elementów; kompresja

Źródła:

SJP.pl

Komprymacyjny

→ komprymacja

Patrz:komprymacja

Źródła:

SJP.pl

Komprymować

ścieśniać, tłoczyć, redukować

czasownik przechodni niedokonany (dk. skomprymować)

(1.1) poddawać fizycznemu naciskowi w celu zredukowania objętości; ściśle upakowywać, ugniatać lub prasować

(1.2) książk. czynić krótszym, zwięźlejszym lub mniej licznym (szczególnie w odniesieniu do tekstów, zasobów budżetowych czy stanowisk kadrowych)

(1.3) inform. przeprowadzać proces cyfrowej kompresji plików w celu zaoszczędzenia wolnego miejsca na nośniku

(1.4) techn. podnosić ciśnienie gazów lub cieczy; sprężać, tłoczyć

czasownik zwrotny niedokonany komprymować się (dk. skomprymować się)

(2.1) techn. zmniejszać swoją początkową objętość lub wymiar, poddając się sile nacisku, w tym ulegać procesowi naturalnego samozagęszczania

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kompsognat

rodzaj niewielkiego dinozaura z podrzędu teropodów

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kompsognaty

rodzina niewielkich dinozaurów drapieżnych

→ kompulsywny

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) odprzym. cecha tego, co jest kompulsywne; cecha tych, którzy są kompulsywni

Patrz:kompulsywny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kompulsywny

kompulsyjny; w psychologii:
a) wykonywany pod wpływem nie dającego się opanować wewnętrznego przymusu;
b) ulegający takiemu przymusowi

przymiotnik

(1.1) dokonywany pod wpływem niedającego się opanować przymusu wewnętrznego

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Komput

dawniej:
1. stan liczebny, zwłaszcza wojska; poczet, liczba;
2. rejestr, spis;
3. główne siły regularnej armii, utrzymywane przez skarb państwa

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) przest. poczet, rejestr, zbiór

(1.2) stpol. liczba, rachunek

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Komput.

skrót od: komputerowy

Źródła:

SJP.pl

Komputacja

1. technika wyznaczania stopnia pokrewieństwa między osobami;
2. w informatyce: obliczanie, przetwarzanie

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) daw. obliczanie

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Komputer

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) inform. maszyna licząca, służąca do przetwarzania informacji, które da się zakodować w formie ciągu cyfr;

(1.2) pot. zestaw komputerowy złożony np. z właściwego komputera (1.1), monitora, myszki i klawiatury

(1.1) dotyczący komputera, związany z komputerem

(1.2) taki, który jest wykonywany przy pomocy komputera

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Komputeryzacja

informatyzacja; wprowadzanie komputerów i technologii informatycznych w gospodarce, technice i innych dziedzinach życia

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) inform. wprowadzanie używania komputerów do przedsiębiorstw, szkół i urzędów;

Komputeryzacja – poprzedza informatyzację i polega na wprowadzaniu komputerów do przedsiębiorstw i urzędów, zastępując tym samym ręcznie uzupełniane formularze przez formularze elektroniczne, papierowe archiwa przez bazy danych i wprowadzając pocztę elektroniczną lub komunikatory internetowe jako system komunikacji.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Komputeryzacyjny

→ komputeryzacja

przymiotnik relacyjny

Wiktionary

przymiotnik od: komput

przymiotnik

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Komsomoł

sowiecka organizacja społeczno-polityczna, wychowująca młodzież do 23 roku życia na ideowych komunistów, działająca w latach 1918-1991 pod kierownictwem Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) pot. hist. lokalny oddział Komsomołu

(1.2) pot. hist. grupa, zbiorowość tworzona przez członków Komsomołu

Komsomoł ( Комсомо́л) – komunistyczna organizacja młodzieży w Rosji Sowieckiej i Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich, powstała w 1918 roku. Nazwa jest akronimem od słów Kommunisticzeskij Sojuz Mołodioży (Коммунистический союз молодёжи), czyli "Komunistyczny Związek Młodzieży". Od 1922 pełna nazwa brzmiała "Wsiesojuznyj Leninskij Kommunisticzeskij Sojuz Mołodioży" (Всесоюзный Ленинский Коммунистический Союз Молодёжи), czyli "Wszechzwiązkowy Leninowski Komunistyczny Związek Młodzieży".

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Komsomołka

→ komsomolec

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) hist. polit. członkini komsomołu

Patrz:komsomolec

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Komsta

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Henryk Komsta – polski inżynier
Marzena Komsta – polska kompozytorka
Tadeusz Komsta – polski rolnik, poseł na Sejm

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Komu

forma zaimka.

(1.1) C. lp. zaimka pytajnego kto

Źródła:

Wiktionary

Komuch

pogardliwie o zwolenniku socjalizmu, komunizmu; czerwony

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Antoni Komuda – polski bokser
Jacek Komuda – polski pisarz
Stanisław Komuda – polski dziennikarz

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Komuna

1. potocznie: ustrój komunistyczny lub ogół komunistów;
2. w ChRL w okresie tzw. "wielkiego skoku": podstawowa, samowystarczalna (z założenia) wspólnota wiejska, zajmująca się produkcją rolną i prymitywną produkcją przemysłową;
3. od lat 60. w USA i Europie Zachodniej: wspólnie zamieszkująca grupa ludzi o skrajnie lewicowych poglądach politycznych

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) wspólnota ludzi żyjących razem w oparciu o dzielenie się pracą i własnością;

(1.2) pot. pejor. komunizm, socjalizm

dotyczący komunalizacji

Źródła:

SJP.pl

Komunalizm

1. podtrzymywanie antagonizmów między wspólnotami religijnymi w celu ich politycznego wykorzystania;
2. ekonomiczna koncepcja przekazywania związkom komunalnym różnych funkcji gospodarczych

Komunalizm – zjawisko społeczne polegające na wykorzystywaniu różnic religijnych i podtrzymywaniu antagonizmów między wspólnotami religijnymi dla osiągnięcia celów politycznych. Przede wszystkim dotyczy hindusów i muzułmanów w Azji Południowej.

Komunalizm indyjski, od czasu odzyskania niepodległości przez Indie, charakteryzuje się eskalacją nienawiści i przemocy.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Komunalizowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|komunalizować.

Źródła:

Wiktionary

Komunalka

potocznie: mieszkanie komunalne

rzeczownik, rodzaj żeński

SJP.pl
Wiktionary

Komunałka

potocznie: mieszkanie komunalne, lokal mieszkalny będący własnością miasta

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pot. mieszkanie komunalne

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Komunia

1. w religii chrześcijańskiej: spożywanie hostii;
2. w religii chrześcijańskiej: hostia i wino symbolizujące ciało i krew Chrystusa;
3. część mszy katolickiej, w której celebrans i wierni spożywają komunię;
4. emocjonalne utożsamienie się z otoczeniem

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) rel. sakrament eucharystii;

(1.2) rel. hostia

(1.3) rel. świętych obcowanie, społeczność świętych;

(1.4) rel. wspólnota Kościoła;

(1.5) rel. część mszy, w czasie której celebrans i wierni spożywają hostię

(1.6) książk. przen. emocjonalne utożsamienie się z czymś

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Komunia święta – sakrament
- Pierwsza komunia święta
Komunia – świętych obcowanie, społeczność świętych
Komunia – jedność chrześcijan

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Komunie

Źródła:

SJP.pl

Komunijny

przymiotnik relacyjny

(1.1) rel. związany z sakramentem komunii świętej

Źródła:

Wiktionary

Komunik

w dawnym wojsku polskim: niezwykle mobilny odział jazdy bez taboru, zdolny do błyskawicznych działań

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) hist. zastęp konny

(1.2) hist. wojsk. jazda w szybkim marszu, bez taborów i armat;

Komunik – w XVI–XVII-wiecznym wojsku polskim oddział konnicy zdolny do szybkich i niespodziewanych działań bojowych; w uproszczeniu: jazda poruszająca się bez taborów i armat.

Były to oddziały kawalerii oraz dragonów dostosowane do odbywania pospiesznych marszów dzięki pozbyciu się taborów i dodatkowego sprzętu (za to czasem z rezerwowymi końmi). Wyjątkowo podejmowane działanie komunikiem stosowano w celu:

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Komunikacik

zdrobnienie od: komunikat

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zdrobn. od komunikat

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Komunikacja

1. ogół środków lokomocji służących do przemieszczania się;
2. regularne przemieszczanie się za pomocą środków lokomocji;
3. przekazywanie sobie informacji;
4. łączność między urządzeniami

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) ogół działań składających się na utrzymanie łączności między danymi miejscami; drogi, szlaki i środki lokomocji służące do utrzymywania tej łączności;

(1.2) książk. porozumiewanie się, przekazywanie myśli, udzielanie wiadomości

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

pojęcie obejmujące transport i łączność, tzn. przesyłanie informacji za pośrednictwem poczty, sieci telekomunikacyjnej, radia i telewizji
komunikacja interpersonalna – wymiana informacji między jej uczestnikami. Nośnikami danych mogą być słowa (komunikacja werbalna), gesty (komunikacja niewerbalna), teksty, obrazy, dźwięki czy też sygna...
komunikacja językowa
komunikacja społeczna
komunikacja perswazyjna
komunikacja wokalna
komunikacja wizualna
komunikacja symboliczna
komunikacja międzykulturowa
komunikacja marketingowa
komunikacja polityczna
komunikacja wewnętrzna

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Komunikacyjność

→ komunikacyjny

Patrz:komunikacyjny

Źródła:

SJP.pl

Komunikacyjny

dotyczący komunikacji

przymiotnik

(1.1) związany z komunikacją, dotyczący komunikacji

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Komunikant

w kościele katolickim: hostia przeznaczona dla wiernych

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) kośc. okrągły opłatek z mąki pszennej, mniejszy od hostii, używany podczas mszy;

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) kośc. przest. przystępujący do komunii

Komunikant (łac. "communicans" – dzielący się z kimś) – w chrześcijaństwie mała hostia; wypiekany jest z mąki i wody. Po konsekracji staje się Komunią Świętą.

W Kościele katolickim po przeistoczeniu, jako postacie eucharystyczne, komunikanty przechowywane są w puszkach (cyboriach) w tabernakulum, aby zanosić komunię chorym do domów i adorować Najświętszy Sakrament w kościele.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Komunikantka

→ komunikant

Patrz:komunikant

Źródła:

SJP.pl

Komunikat

1. oficjalna wiadomość podana do powszechnej wiadomości;
2. tekst zawierający taką wiadomość; 2. przekaz kierowany przez jedną osobę do drugiej;
3. wiadomość dla użytkownika komputera generowana przez system informatyczny, zwykle wyświetlana na ekranie

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) wiadomość przekazywana przez nadawcę odbiorcy; wymieniana informacja.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Komunikator

program komputerowy do komunikacji; messenger, mesendżer

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) środek komunikacji

(1.2) środek masowego przekazu

(1.3) inform. program komputerowy pozwalający na przesyłanie natychmiastowych komunikatów pomiędzy komputerami;

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) ktoś komunikatywny, mający zdolność skutecznego docierania do odbiorcy w procesie porozumiewania

(2.2) nauk. nadawca komunikatu

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) odprzym. cecha tego, co jest komunikatywne; cecha tych, którzy są komunikatywni

Źródła:

Wiktionary

Komunikatywny

1. o tekście, dziele sztuki itp.: niosący jasne, zrozumiałe przesłanie lub komunikat; zrozumiały, wyrazisty;
2. umiejący nawiązywać kontakty i porozumiewać się z innymi ludźmi;
3. związany z przekazywaniem informacji, porozumiewaniem się

Źródła:

SJP.pl

Komunikowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) przekazywanie wiadomości

(1.2) utrzymywanie kontaktu

(1.3) rel. udzielanie komunii

Źródła:

Wiktionary

Komunikować

rzadko: komunikować się - przyjmować, przyjąć komunię

czasownik przechodni niedokonany (dk. zakomunikować)

(1.1) przekazywać wiadomość

(1.2) rel. udzielać komunii

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. zakomunikować)

(2.1) rel. przyjmować komunię

(2.2) przest. być połączonym

SJP.pl
Wiktionary

Komunistka

zwolenniczka komunizmu

SJP.pl
Wiktionary

Komunitarianin

Komunizacja

nadawanie czemuś cech komunistycznych, wprowadzanie komunizmu

rzeczownik, rodzaj żeński

zdrobnienie od: komuch

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) zdrobn. od zob. komuch.

Patrz:komuch

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Komuszka

→ komuch

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pogard. zwolenniczka komunizmu lub innych idei lewicowych

Patrz:komuch

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Komuszy

pogardliwie: właściwy komuchom, mający cechy komunistyczne, związany z komunizmem, komunistami

przymiotnik

szczególna podgrupa danej grupy pomocna przy badaniu jej przemienności

Komutant – szczególna podgrupa danej grupy pomocna przy badaniu jej przemienności.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Komutator

część maszyny elektrycznej pełniąca rolę prostownika

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) elektr. element przełączający umieszczany na wirniku komutatorowych maszyn elektrycznych;

(1.2) inform. urządzenie łączące segmenty sieci komputerowej;

(1.3) mat. wskaźnik stopnia nieprzemienności pewnego działania dwuargumentowego;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

komutator – część maszyny elektrycznej
komutator – przełącznik w sieciach komputerowych
komutator – funkcja matematyczna
komutacja
komutant

Komysz

Komóra

potocznie: telefon komórkowy; komórka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pot. grub. od: komórka (telefon komórkowy)

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Komórczak

wielojądrowa komórka roślinna lub zwierzęca; cenocyt

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) biol. komórka, w której protoplazmie występuje wiele jąder

(1.2) med. typ nowotworu zbudowanego z wielojądrowych komórek

Komórczak (także koenocyt lub polienergida) – pojedyncza, zwykle bardzo duża komórka posiadająca wiele jąder komórkowych oraz organizm lub jego część zbudowana z takich komórek. W ten sposób zbudowane jest wiele organizmów, np. niektóre glony z grupy zielenic i grzyby oraz śluzowce, a także niektórzy przedstawiciele pierwotniaków.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Komórczakowate

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zdrobn. od: komora

(1.2) małe pomieszczenie, pokój

(1.3) biol. podstawowa jednostka budowy organizmów żywych;

(1.4) pot. telekom. telefon komórkowy

(1.5) podstawowy, najmniejszy element składowy jakieś struktury lub urządzenia

(1.6) najmniejsza jednostka organizacyjna instytucji bądź przedsiębiorstwa

(1.1) dotyczący komży, związany z komżą

Konak

w krajach osmańskich i bałkańskich: duży, reprezentacyjny budynek, zwykle gmach urzędu

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Konak – reprezentacyjna budowla mieszkalna, rezydencja władcy lub wysokich urzędników państwowych na obszarze Imperium Osmańskiego
Konak – wieś w Chorwacji, w żupanii zagrzebskiej, w mieście Vrbovec
Konak – wieś w Bułgarii, w obwodzie Tyrgowiszte, w gminie Popowo
Konak – wieś w Serbii, w Wojwodinie, w okręgu środkowobanackim, w gminie Sečan

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Konakri

stolica Gwinei; Konakry

Źródła:

SJP.pl

Konakry

stolica Gwinei; Konakri

rzeczownik, nazwa własna

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) umieranie

Źródła:

Wiktionary

Konar

gruba gałąź drzewa wyrastająca bezpośrednio z pnia

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) gruba, wyrastająca z pnia, gałąź z licznymi odroślami

(1.2) łow. część poroża z jednej strony głowy

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Agrypin Konarski (1820–1863) – rzymskokatolicki duchowny, kapelan w powstaniu styczniowym
Andrzej Konarski – poseł na sejm I Rzeczypospolitej, pełnił role burgrabiego, starosty i kasztelana
Andrzej Konarski (ur. 1938) – polski inżynier komunikacji i urbanista, działacz turystyczny, popularyzator
Andrzej Konarski (ur. 1952) – działacz NSZZ „Solidarność” w latach 80.
Dawid Konarski – polski siatkarz, grający na pozycji atakującego
Dawid Konarski - opat klasztoru w Oliwie
Feliks Konarski – polski poeta, pisarz, aktor, pieśniarz, również piłkarz
Feliks Konarski (XVI wiek) – polski szlachcic, starosta białoborski i hamersztyński
Feliks Konarski (zm. 1609) – polski szlachcic, ławnik powiatu świeckiego
Jan Konarski (1447–1525) – rzymskokatolicki duchowny
Jan Konarski – polski rzeźbiarz
Kazimierz Konarski – polski historyk, archiwista, autor powieści i wierszy dla dzieci i młodzieży.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Konary

plątanina gałęzi

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Konary – część miasta Żabno
Konary – wieś w woj. dolnośląskim, w pow. strzelińskim, w gminie Przeworno
Konary – wieś w woj. dolnośląskim, w pow. średzkim, w gminie Udanin
Konary – wieś w woj. dolnośląskim, w pow. wołowskim, w gminie Wińsko
Konary – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. inowrocławskim, w gminie Dąbrowa Biskupia
Konary – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. radziejowskim, w gminie Osięciny
Konary – wieś w woj. łódzkim, w pow. kutnowskim, w gminie Krzyżanów
Konary – wieś w woj. łódzkim, w pow. zgierskim, w gminie Ozorków
Konary – wieś w woj. małopolskim, w pow. krakowskim, w gminie Mogilany
Konary – wieś w woj. mazowieckim, w pow. grójeckim, w gminie Warka
Konary – wieś w woj. mazowieckim, w pow. nowodworskim, w gminie Nasielsk
Konary – wieś w woj. mazowieckim, w pow. płockim, w gminie Bielsk

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Konarzewo

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Konarzewo – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. poznańskim, w gminie Dopiewo
Konarzewo – osada w woj. wielkopolskim, w pow. rawickim, w gminie Rawicz
Konarzewo – osada wsi Żabówko w woj. zachodniopomorskim, w pow. goleniowskim, w gminie Nowogard
Konarzewo – wieś w woj. zachodniopomorskim, w pow. gryfickim, w gminie Karnice
Konarzewo – gromada w powiecie poznańskim
Konarzewo – jezioro w woj. zachodniopomorskim, w pow. gryfickim, w gminie Rewal, położone na Wybrzeżu Trzebiatowskim, znane też pod nazwą Bagno Pogorzelickie
Konarzewo-Bolesty, Konarzewo-Gołąbki, Konarzewo-Marcisze, Konarzewo-Reczki, Konarzewo-Skuze, Konarzewo-Sławki, Konarzewo Wielkie

Konarzyny – wieś w woj. pomorskim, w pow. chojnickim, w gminie Konarzyny
Konarzyny – wieś w woj. pomorskim, w pow. kościerskim, w gminie Stara Kiszewa
Konarzyny – gmina w powiecie chojnickim
Konarzyny – gromada w powiecie chojnickim
Konarzyny – gromada w powiecie kościerskim

Zobacz też: Konaszówka (rejon szarkowszczyński).

Konaszówka – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie miechowskim, w gminie Książ Wielki.

(1.2) msza sprawowana w koncelebrze

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Koncelebrans

w kościele chrześcijańskim: jeden z kapłanów wspólnie odprawiających mszę

w kościele chrześcijańskim: wspólnie odprawiać mszę

czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)

(1.1) sprawować eucharystię nie będąc głównym celebransem (o prezbiterze)

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Koncentracja

1. gromadzenie ludzi, obiektów itp. w jednym miejscu;
2. skupienie działań dla osiągnięcia jakiegoś celu;
3. intensywne skupienie uwagi na czymś;
4. zawartość danego składnika w jednostce objętości lub masy substancji; stężenie

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) psych. eduk. skupienie uwagi

(1.2) skupienie, ześrodkowanie, zgromadzenie czegoś w danym miejscu

(1.3) chem. zawartość substancji w mieszaninie odniesiona do jednostki objętości lub masy

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

stężenie – zawartość składnika w substancji (chemia)
koncentracja (fizyka)
koncentracja (statystyka)
koncentracja (ekonomia)
koncentracja (psychologia) – skupienie uwagi

(1.1) artykuł zawierający więcej składników wartościowych niż wyjściowy

(1.2) produkt wzbogacenia niskoprocentowych kopalin użytecznych

Zobacz też: koncentrat (metalurgia).

Koncentrat – substancja, z której usunięto większość rozpuszczalnika.

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|koncentrować.

Źródła:

Wiktionary

Koncentrować

koncentrować się:
1. gromadzić się w jakimś miejscu;
2. kierować całe działanie itp. na wybrany obiekt lub cel;
3. być skierowanym na wybrany obiekt lub cel

czasownik

(1.1) skupiać, zbierać coś w jedno miejsce, w jeden punkt

czasownik zwrotny koncentrować się

(2.1) skupiać swoją uwagę, zwiększać swoją koncentrację, skupienie

(2.2) zbierać się w jedno miejsce

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Koncentryczny

skierowany ku środkowi

przymiotnik

(1.1) mający wspólny środek

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Koncentryk

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) środ. inform. kabel koncentryczny

Źródła:

Wiktionary

Koncepcik

zdrobnienie od: koncept

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zdrobn. od koncept

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Koncepcja

1. pomysł, plan, idea, projekt;
2. przestarzale: poczęcie, zajście w ciążę

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) ogólny plan działania, rozwiązania jakiegoś problemu

(1.2) daw. med. zajście w ciążę

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Koncepcjonistka

rzeczownik, rodzaj żeński

1. trafny, sprytny pomysł, projekt;
2. przestarzałe: dowcip, żart

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) książk. trafny, szybko nasuwający się pomysł; szczęśliwa myśl

(1.2) pomysłowość, zmyślność, spryt, inteligencja

(1.3) przest. dowcip, żart

(1.4) daw. podstawowy zarys, szkic, plan

(1.5) w archiwistyce: projekt pisma sporządzony przez referenta przed aprobatą szefa

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Konceptyzm – kierunek w poezji baroku
Koncept – pojęcie z dziedziny archiwistyki
Koncept – czasopismo

Konceptualistka

→ konceptualista

Patrz:konceptualista

Źródła:

SJP.pl

Konceptualistyczny

→ konceptualizm

przymiotnik relacyjny

1. w sztuce: kierunek koncentrujący się na samym pomyśle i procesie twórczym, idei dzieła; sztuka konceptualna;
2. w filozofii: teoria, według której nie istnieją przedmioty ogólne, a pojęcia ogólne są wytworem umysłu; rodzaj nominalizmu

Konceptualizm – w średniowieczu stanowisko w sporze o uniwersalia, przeciwstawne realizmowi pojęciowemu, jedna z umiarkowanych postaci nominalizmu.

Konceptualiści utrzymywali, iż powszechniki nie posiadają realnego bytu, lecz są jedynie tworami ludzkiej wyobraźni. Przedmiotem pojęć ogólnych są zatem pewne stany psychiczne.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Konceptualizować

ujmować intuicje poznawcze w pojęcia

Źródła:

SJP.pl

Konceptualny

1. książkowo: dotyczący pojęć, koncepcji;
2. odnoszący się do konceptualizmu jako teorii filozoficznej lub kierunku w sztuce

przymiotnik

(1.1) dotyczący pojęć

→ konceptyzm

Patrz:konceptyzm

Źródła:

SJP.pl

Konceptyzm

Źródła:

Wikipedia

Koncercik

zdrobnienie od: koncert

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zdrobn. od koncert

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Koncern

grupa przedsiębiorstw z danej branży powiązana wspólnym zarządem i nadzorem właścicielskim, ale składająca się z prawnie odrębnych firm

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) ekon. zjednoczenie przedsiębiorstw o odrębnej osobowości prawnej;

Koncern – forma organizacji, skupiająca przedsiębiorstwa o odrębnej osobowości prawnej należące do jednego właściciela.

Koncern powstaje na skutek koncentracji kapitału, dokonywanej zazwyczaj w drodze zakupu akcji lub udziałów innych przedsiębiorstw. Przedsiębiorstwa wchodzące w skład koncernu mają odrębną osobowość prawną i odrębne organy korporacyjne – w tym przede wszystkim odrębny zarząd.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

1. publiczne wykonanie jednego lub kilku utworów muzycznych;
2. instrumentalny utwór muzyczny przeznaczony dla solisty z towarzyszeniem orkiestry;
3. w przenośni: mistrzowskie wykonanie czegoś, zwłaszcza publiczne

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) występ muzyczny instrumentalny, wokalny, bądź wokalno-instrumentalny;

(1.2) muz. forma muzyczna pokrewna sonacie;

(1.3) przen. hałaśliwe zachowanie ludzi lub zwierząt

Koncert (łac. "concerto" – "spieram się, walczę, współzawodniczę") – występ artysty muzyka (bądź grupy muzyków) na żywo przed publicznością. Jeśli muzyk występuje solo, określa się to mianem recitalu, w przypadku występu grupy muzyków może występować orkiestra, chór bądź grupa muzyczna. Mogą to być także występy mieszane, np. solista z towarzyszeniem chóru czy orkiestry.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Koncertant

muzyk biorący udział w koncercie

Źródła:

SJP.pl

Koncertantka

→ koncertant

Patrz:koncertant

Źródła:

SJP.pl

Koncertina

rodzaj zasieków używanych masowo w czasie I i II wojny światowej

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Koncertmistrz

w orkiestrze symfonicznej: najważniejszy muzyk w obsadzie określonej grupy instrumentów

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) muz. główny instrumentalista danej grupy instrumentów w orkiestrze symfonicznej, najczęściej pierwszy skrzypek

Koncertmistrz – w orkiestrze symfonicznej zazwyczaj pierwszy instrumentalista w danej sekcji instrumentów smyczkowych (a więc w sekcjach: pierwszych skrzypiec, drugich skrzypiec, altówek, wiolonczeli, kontrabasów), czasami także w sekcjach instrumentów dętych drewnianych i blaszanych (osobno). Najczęściej pod pojęciem koncertmistrza rozumie się pierwszego skrzypka pierwszych skrzypiec.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Koncertmistrzyni

Koncertowy

1. przymiotnik od: koncert;
2. świetny, doskonały

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z koncertem, dotyczący koncertu, przeznaczony na koncert

SJP.pl

Koncesyjka

(1.1) skorupa mięczaka, muszla

(1.2) naczynie o kształcie muszli

(1.3) archit. półkoliste sklepienie nad wnęką w kształcie połowy kopuły, przypominające kształtem muszlę

(1.4) świeca do konchowania uszu

(1.5) anat. małżowina uszna

substancja organiczna tworząca zewnętrzną warstwę ochronną muszli mięczaków; konchina

nauka zajmująca się badaniem muszli mięczaków; konchyliologia; konchologia

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zool. nauka o muszlach;

Konchiologia (z gr. "konche" – muszla) – nauka zajmująca się badaniem skorup mięczaków – zwanych konchami lub muszlami.

Stosunkowo mało popularna dziedzina nauki skupiająca przeważnie indywidualne osoby, zainteresowane tematyką i tworzące kolekcje konchologiczne. Kolekcje takie posiadają również niektóre placówki naukowe zajmujące się badaniem fauny, zwłaszcza mórz i oceanów – to morskie zwierzęta wytworzyły największą różnorodność konch.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Konchiologiczny

→ konchiologia; konchyliologiczny

Źródła:

SJP.pl

Konchoida

krzywa płaska otrzymywana z danej krzywej przez zmniejszanie lub zwiększanie promienia wodzącego każdego jej punktu o jednakowy odcinek

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) książk. odnoszący się do koncyliacji, skłonny do koncyliacji

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Koncyliarny

przymiotnik od: koncylium

Źródła:

SJP.pl

Koncyliarysta

zwolennik koncyliaryzmu (teorii głoszącej wyższość soboru nad papieżem)

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) zwolennik koncyliaryzmu

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Koncyliarystyczny

Koncypient

przestarzałe:
1. początkujący urzędnik, kancelista;
2. referent biurowy, adwokacki, notarialny itp.

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) przest. początkujący urzędnik

(1.2) przest. pracownik biurowy odpowiedzialny za samodzielne redagowanie dokumentów

(1.3) przest. praktykant w kancelarii prawniczej

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Koncypjent

Kondakion, kontakion ( κόντάκιον – zwój, κοντός – drążek, na który nawijano pergamin) – rodzaj hymnu liturgicznego, typowego dla Cerkwi prawosławnej, oraz katolickiej obrządku bizantyjskiego. Niektórzy badacze sądzą, że kondakia (l.mn.) stanowią ślad tradycji syryjskiej (aramejskiej) w Cerkwi. Ich rodowód jest w każdym razie bardzo dawny – były znane już w pierwszych wiekach chrześcijaństwa.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kondej

nazwisko

Źródła:

SJP.pl

Kondel

dawniej: kundel

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) przest. kundel

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kondemnacja

1. uznanie statku za niezdolny do dalszej żeglugi;
2. dawniej: wydawany zaocznie wyrok skazujący; kondemnata

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) praw. mors. uznanie statku za niezdolny do żeglugi i niewart naprawy

(1.3) chem. reakcja chemiczna, w której substraty łączą się ze sobą, tworząc większą od nich cząsteczkę produktu głównego, i jedną lub więcej małych cząsteczek produktu ubocznego

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

kondensacja – przejście ze stanu gazowego w ciecz (skraplanie) lub bezpośrednio w ciało stałe (resublimacja)
kondensacja – pojęcie z dziedziny meteorologii
kondensacja – pojęcie z dziedziny mineralogii
kondensacja – rodzaj reakcji chemicznej
– pojęcie z dziedziny psychologii

(1.2) skraplacz;

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kondensatorowy

przymiotnik od: kondensator

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z kondensatorem, dotyczący kondensatora

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kondensor

układ optyczny służący wraz ze źródłem światła do oświetlania badanego obiektu, np. w mikroskopie, projektorze

Kondensor – układ optyczny służący do równomiernego oświetlenia np. przedmiotu w mikroskopie, diapozytywów w przeglądarce slajdów, rzutniku przeźroczy, grafoskopie albo powiększalniku.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kondensować

1. zagęszczać jakąś substancję
2. ujmować coś w zwięzły sposób, zagęszczać coś abstrakcyjnego
3. kondensować się - skraplać się

czasownik przechodni niedokonany (dk. skondensować)

(1.1) fiz. powodować przejście substancji ze stanu gazowego w ciecz

(1.2) poddawać kondensacji; czynić coś stężonym, zagęszczonym

(1.3) przen. zagęszczać treść, skupiać najważniejsze elementy; ujmować treściwie

czasownik zwrotny niedokonany kondensować się (dk. skondensować się)

(2.1) fiz. ulegać kondensacji

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kondeusz

członek rodu arystokratycznego we Francji; Condé

Źródła:

SJP.pl

Kondeusze

ród arystokratyczny we Francji; Kondeuszowie, Condé

Kondeusze (fr." de Condé") – francuski ród arystokratyczny, będący boczną linią dynastii Burbonów. Przedstawiciele tego rodu odgrywali znaczącą rolę we Francji w XVI i XVII wieku.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kondeuszowie

ród arystokratyczny we Francji; Kondeusze, Condé

Źródła:

SJP.pl

Kondo

budynek w japońskiej świątyni buddyjskiej

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

condo (kondo) – system własności nieruchomości
Ami Kondo – japońska judoczka
Anastas Kondo – albański pisarz i scenarzysta
Marie Kondo – japońska konsultantka ds. porządków, autorka książek oraz gospodyni programów telewizyjnych
Takayo Kondo – japońska lekkoatletka
Nobutake Kondō - japoński admirał z czasów II wojny światowej
Efekt Kondo – zjawisko fizyczne

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kondolencja

dawniej: współczucie

Źródła:

SJP.pl

Kondolencje

dawniej: współczucie

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) książk. wyrażanie żalu z powodu czyjejś śmierci, wyrazy współczucia składane komuś, kto stracił bliską osobę

Kondolencje – wyrażone w uroczystych słowach współczucie i żal z powodu śmierci bliskiej osoby.

W przypadku cenionych lub innych znanych za życia osób, zwyczajowo prezydent lub premier składają kondolencje rodzinom i władzom państwa, z którego pochodziła ważna zmarła osoba lub w którym wydarzyła się katastrofa.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kondolencyjny

dotyczący kondolencji

przymiotnik relacyjny

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zdrobn. od kondom

Źródła:

Wiktionary

Kondominat

kondominium, condominium;
1. wspólne rządy dwóch lub kilku państw nad jakimś krajem; współpanowanie, współrządzenie;
2. terytorium znajdujące się pod wspólną władzą dwu lub kilku państw

Źródła:

SJP.pl

Kondominialny

→ kondominium

Patrz:kondominium

Źródła:

SJP.pl

Kondominium

kondominat, condominium;
1. wspólne rządy dwóch lub kilku państw nad jakimś krajem; współpanowanie, współrządzenie;
2. terytorium znajdujące się pod wspólną władzą dwu lub kilku państw

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) terytorium podlegające wspólnej władzy przynajmniej dwóch państw;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

kondominium (architektura)
kondominium (kolonia)
condo nieruchomości

SJP.pl

Kondonik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zdrobn. od kondon

Źródła:

Wiktionary

Kondor

wielki, drapieżny ptak żywiący się głównie padliną, żyjący w Ameryce Południowej i Środkowej

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) ornit. wielki drapieżny ptak z rodziny kondorowatych, występujący w Ameryce, przeważnie padlinożerny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kondorowate

o cechach kondorowatych (rodzina ptaków)

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) syst. ornit. nazwa systematyczna|Cathartidae|Lafresnaye|ref=tak., rodzina ptaków z rzędu kondorowych, występujących w górach obu Ameryk;

Kondorowate (Cathartidae) – rodzina ptaków z rzędu kondorowych (Cathartiformes).

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kondraciuk

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Dariusz Kondraciuk – polski koszykarz
Karol Kondraciuk – polski lekkoatleta

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kondracki

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Bogdan Kondracki − polski muzyk, kompozytor, wokalista, multiinstrumentalista i producent muzyczny
Jerzy Kondracki − polski geograf
Michał Kondracki − polski kompozytor
Wiesław Kondracki − polski inżynier, rolnik, ekonomista i polityk, poseł na Sejm
Witold Kondracki − polski matematyk
Kondracki Przechód − przełączka w polskich Tatrach Zachodnich
Suchy Wierch Kondracki − szczyt w grani głównej Tatr Zachodnich
Wielki Żleb Kondracki − żleb w Tatrach Zachodnich

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kondrajec

Kondrajec – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie płońskim, w gminie Sochocin.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ciechanowskiego.

Źródła:

Wikipedia

Kondrak

nazwisko

Źródła:

SJP.pl

Kondrat

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Barbara Kondrat (ur. 1950) – polska ekonomistka i urzędniczka
Dariusz Kondrat (1960–2005) – polski pięcioboista nowoczesny
Franciszek Kazimierz Kondrat (1891–1932) – polski wojskowy
Grzegorz Kondrat – polski fizyk
Janusz Kondrat (ur. 1954) – polski szermierz, szablista
Joanna Kondrat (ur. 1982) – polska wokalistka i autorka tekstów
Józef Kondrat (1902–1974) – polski aktor
Marek Kondrat (ur. 1950) – polski aktor
Michał Kondrat (ur. 1978) – polski reżyser, scenarzysta i producent filmowy
Tadeusz Kondrat (1908–1994) – polski aktor

Źródła:

Wikipedia

Kondratiuk

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Adrian Kondratiuk (ur. 1993) – polski piłkarz ręczny
Andrzej Kondratiuk (1936–2016) – polski reżyser
Daniił Kondratiuk (1896–1956) – radziecki wojskowy
Gabriel Kondratiuk (ur. 1969) – argentyński malarz
Janusz Kondratiuk (1943–2019) – polski reżyser
Jurij Kondratiuk (1897–1942) – ukraiński i radziecki inżynier
Krystyna Kondratiuk (1913–1999) – polska historyczka sztuki, kustoszka i muzealniczka
Mark Kondratiuk (ur. 1970) – rosyjski łyżwiarz figurowy
Michał Kondratiuk (1934–2025) – polski językoznawca i białorutenista
Ołena Kondratiuk (ur. 1970) – ukraińska polityk

SJP.pl

Konduita

przestarzale lub żartobliwie: zachowanie, prowadzenie się

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Konduktancja

przewodność elektryczna czynna

Konduktancja, przewodność elektryczna czynna – miara podatności elementu na przepływ prądu elektrycznego, odwrotność rezystancji.

SJP.pl
Wikipedia

Konduktometria

Konduktometria – metoda elektroanalityczna oparta na pomiarze przewodności elektrolitów, zmieniającej się wraz ze zmianą stężenia jonów.

Pomiarów przewodności roztworu dokonuje się za pomocą konduktometrów. Na podstawie tych wyników określa się stężenie badanego roztworu w odniesieniu do danych wzorcowych. Inną możliwością zastosowania tej metody jest miareczkowanie konduktometryczne, gdzie na podstawie zmiany przewodności ustala się punkt końcowy miareczkowania.

Źródła:

Wikipedia

Konduktor

osoba sprawdzająca i sprzedająca bilety w pociągu, autobusie itp.

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba zajmująca się sprawdzaniem biletów, czasem też ich sprzedażą w pociągu (dawniej także w autobusie, tramwaju itp.);

Konduktor – współcześnie, pracownik kolejowy podległy bezpośrednio kierownikowi pociągu, zajmujący się obsługą pociągu.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Konduktorka

1. kobieta sprawdzająca i sprzedająca bilety w pociągu, autobusie itp.;
2. damska torebka przypominająca torbę konduktorską

średniowieczna pieśń z łacińskim tekstem; conductus

Źródła:

SJP.pl

Konduktywność

przewodność elektryczna przewodnika o stałej długości i przekroju; przewodność elektryczna właściwa

1. stan fizyczny organizmu;
2. ogólny stan czegoś

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) forma fizyczna, wytrzymałość na wysiłek fizyczny

(1.2) ogólny stan czegoś

Kondycja – aktualny stan fizjologiczny organizmu podlegający zmianom pod wpływem czynników środowiska zewnętrznego. Wynika ona ze stanu odżywienia i wytrenowania organizmu, a także zabiegów pielęgnacyjnych.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kondycjonalizm

Koneck – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie aleksandrowskim, w gminie Koneck.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Konecki

1. → Koneck;
2. → Końskie

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z miejscowością Końskie, dotyczący miejscowości Końskie

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Konecki − polskie nazwisko. Na początku lat 90. XX wieku w Polsce nosiło je 1790 osób.
Edward Konecki (1921-1990) – rytownik PWPW
Krzysztof Konecki (ur. 1958) – polski socjolog
Marek Konecki (1949-2021) – polski fizykochemik, taternik, rysownik
Tomasz Konecki (ur. 1962) – polski reżyser
Powiat konecki

Źródła:

SJP.pl

Koneksjonizm

koncepcja przetwarzania informacji przez mózg, zakładająca rozproszenie przetwarzania w wielu jednocześnie aktywnych centrach mózgu tworzących wspólną sieć

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Konektom

kompletna mapa sieci połączeń nerwowych w mózgu

Konektom – kompletna mapa sieci połączeń neuronalnych. Termin odnosi się do sieci połączeń w mózgu, używany jest także do określenia kompletnej mapy połączeń nerwowych u gatunków nie posiadających ośrodkowego układu nerwowego (np. "C. elegans"). Nauka zajmująca się badaniem i mapowaniem konektomu nosi nazwę konektomiki.

Źródła:

tytuł naczelnego dowódcy wojsk królewskich we Francji; zniesiony przez kardynała Richelieu

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) hist. wojsk. w średniowiecznej i renesansowej Francji: tytuł naczelnego wodza królewskich wojsk;

(1.2) hist. wojsk. człowiek z tytułem konetabla (1.1)

Konetabl fr. (connétable), naczelny wódz francuskich wojsk królewskich od XI wieku do 1627. Tytuł wywodzi się z łacińskiego "comes stabuli" - i oznaczał początkowo, w starożytnym Rzymie i wczesnym średniowieczu, nadzorcę stajni. Tytuł ten był używany we Francji także jako honorowy za panowania cesarza Napoleona I. Napoleon nadał go jedynie swemu bratu Ludwikowi. Po roku 1815 tytuł wyszedł z użycia.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Konew

1. dawna jedostka objętości równa 5 garncom;
2. duże naczynie do przenoszenia i przechowywania płynów

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) przest. drewniane lub częściej metalowe naczynie do noszenia lub przechowywania płynów

(1.2) przest. zawartość konwi (1.1)

potocznie: konferencja, czat grupowy

Źródła:

SJP.pl

Konfabulacja

opowiadanie przeżyć zmyślonych, rzekomo objętych mgłą niepamięci

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) książk. mijanie się z prawdą, koloryzowanie na jakiś temat, zwykle w celu zaimponowania komuś

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|konfabulować.

Źródła:

Wiktionary

Konfabulować

zmyślać lub koloryzować na jakiś temat; fantazjować

czasownik nieprzechodni niedokonany

(1.1) książk. opowiadać zmyślone fakty

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Konfederacja

1. grupa utworzona przez partie, państwa albo miasta dla osiągnięcia określonych celów;
2. stowarzyszenie obywateli

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) społ. polit. porozumienie osób fizycznych lub osób prawnych (również państw) w celu wspólnego działania

(1.2) hist. w dawnej Polsce związek szlachty zawierany dla osiągnięcia doraźnych celów;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

konfederacja państw – związek państw utworzony w celu prowadzenia wspólnej polityki zagranicznej
Skonfederowane Stany Ameryki – potocznie zwane Konfederacją
konfederacja – związek zbrojny zawiązywany przez duchownych, szlachtę i miasta w celu realizacji własnych intencji
konfederacja żołnierska – związek żołnierzy powstały zwykle w wyniku buntu z powodu niewypłacania żołdu
konfederacja – nazwa niektórych uroczystych aktów prawnych w I Rzeczypospolitej, np. konfederacja warszawska (1573)
Konfederacja Polski Niepodległej (1979–1997)
Konfederacja Polski Niepodległej – Obóz Patriotyczny (1996–1999 oraz 2000–2001)
Konfederacja Polski Niepodległej – Ojczyzna (1999–2001)
Konfederacja (2001)
Konfederacja – Ruch Obrony Bezrobotnych (2004)
Polska Konfederacja – Godność i Praca (2005)
Konfederacja Nowej Polski (2015)

Konfederasta

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) pogard. polit. członek lub sympatyk Konfederacji Wolność i Niepodległość

Źródła:

Wiktionary

Konfederat

konfederata;
1. członek konfederacji, organizacji społecznej, stowarzyszenia obywatelskiego;
2. żołnierz walczący w wojnie secesyjnej po stronie Skonfederowanych Stanów Ameryki;
3. w dawnej Polsce: członek związku szlachty, duchowieństwa lub miast, utworzonego w celu osiągnięcia doraźnych celów

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) uczestnik, członek albo przedstawiciel jakiejś konfederacji

(1.2) hist. członek konfederacji szlacheckiej, zwłaszcza konfederacji barskiej

(1.3) hist. żołnierz, polityk lub inny przedstawiciel Skonfederowanych Stanów Ameryki

(1.4) polit. członek lub sympatyk polskiej partii politycznej mającej słowo „Konfederacja” w nazwie

„Konfederat” – polskie czasopismo nawiązujące do tradycji działalności prospołecznej i niepodległościowej środowiska piłsudczykowskiego. W czasie walki o niepodległość do roku 1991 pismo było wydawane konspiracyjnie jako organ prasowy Konfederacji Polski Niepodległej, kolportaż prowadzony był m.in. w Poznaniu i na Śląsku.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Konfederata

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) rzad. hist. zob. konfederat.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Konfederatka

czapka rogatywka bez daszka ozdobiona czaplim piórem

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) hist. wysoka karmazynowa lub granatowa czapka z dnem kwadratowym, obłożona barankiem, zwykle ozdobiona czaplim piórem, poprzedniczka rogatywki ;

rzeczownik, rodzaj nijaki

osoba prowadząca konferansjerkę, zapowiadająca program na koncertach, pokazach itp.

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba prowadząca występy, koncerty, rewie itp., zapowiada kolejne punkty programu, zabawia publiczność;

Konferansjer ( conférencier) – osoba prowadząca przedstawienie, zapowiadająca poszczególne punkty programu, nadająca kształt widowiskom artystycznym o charakterze estradowym. Zadaniem konferansjera/konferansjerów podczas imprezy jest przedstawianie artystów, przygotowanie publiczności na ich występ, urozmaicanie przedstawień anegdotami i dowcipami.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Konferansjerka

1. kobieta zapowiadająca program na koncertach, pokazach itp.;
2. zapowiadanie programu na koncertach, pokazach itp. często przeplatane żartami, anegdotami, dowcipami opowiadanymi między punktami programu

rzeczownik, rodzaj żeński

1. spotkanie, posiedzenie jakiegoś grona, przedstawicieli instytucji lub organizacji w celu omówienia ustalonych zagadnień; narada;
2. popularna odmiana gruszy o średnich owocach;
3. owoc tej odmiany;
4. wystąpienie kapłana lub osoby świeckiej wobec zgromadzenia wiernych, poświęcone tematyce religijnej, etycznej itp.;
5. w amerykańskiej lidze niektórych sportów: grupa eliminacyjna drużyn z określonej części kraju;
6. konferencja prasowa - zebranie dziennikarzy, na którym przedstawiciel jakiejś instytucji udziela wywiadu;
7. konferencja episkopatu - zrzeszenie biskupów danego terytorium, najczęściej kraju

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zjazd, spotkanie przedstawicieli instytucji bądź organizacji, w celu omówienia pewnych zagadnień

(1.2) przest. prelekcja, odczyt

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

polityczną – przykładowe ważne historycznie konferencje polityczne:
- konferencja poczdamska
- konferencja teherańska
- konferencja jałtańska
naukową
biznesową
online
prasową
Konferencja pokojowa w Paryżu
Konferencja w Spa
Konferencja w Locarno: Traktaty lokarneńskie
Konferencja w Lozannie

Konfesja

1. wyznawana religia;
2. przedsionek prowadzący do grobu męczennika znajdującego się pod ołtarzem głównym; od VIII w.
3. grobowiec świętego w kościele z jego relikwiami, zwykle bogato zdobiony;
4. ozdobna obudowa grobu świętego w formie baldachimu

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) rel. grobowiec męczennika, świętego lub przedsionek prowadzący do jego grobu umieszczonego pod głównym ołtarzem;

(1.2) przest. wyznawana religia, wyznanie

Konfesja – we wnętrzu świątyni grobowiec męczennika, świętego lub przedsionek prowadzący do jego grobu umieszczonego pod głównym ołtarzem. Również ołtarz związany z grobem męczennika (martyrion). Zwyczajem rzymskim często okryty cyborium – formą baldachimu.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Konfesjonalizm

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) polit. system sprawowania władzy państwowej opierający się na różnicowaniu stopnia udziału obywateli w życiu społeczno-politycznym według wyznawanej religii;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Konfesjonalizm (polityka)
Konfesjonalizm (religia)

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Konfesjonał

mebel kościelny, przy którym prowadzona jest spowiedź

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) kośc. kościelny mebel służący do słuchania spowiedzi;

Przykładowe konfesjonały

Konfesjonał (łac. "confessare" – wyznawać) – mebel kościelny, który jest miejscem do spowiedzi.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Konfesjonałowy

→ konfesjonał

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Konfiara

Konfidencjonalność

→ konfidencjonalny

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) odprzym. cecha tego, co jest konfidencjonalne; cecha tych, którzy są konfidencjonalni

Patrz:konfidencjonalny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Konfidencjonalny

1. spoufalony, zażyły, zaprzyjaźniony;
2. nieprzeznaczony do publicznego rozgłaszania; sekretny, poufny

przymiotnik jakościowy

(1.1) mający charakter poufały, zażyły

(1.2) nie przeznaczony do publicznej wiadomości

(1.3) skłonny do zwierzeń, poufałych gestów i określeń

1. człowiek szpiegujący na zlecenie swoich mocodawców; kapuś, kabel, donosiciel;
2. agent wywiadu, tajny wywiadowca policyjny; szpieg, informator, szpicel;
3. przestarzałe: człowiek godny zaufania; powiernik, przyjaciel, zausznik

kierunek w psychologii XX w. głoszący, że życie psychiczne składa się z pewnych całości, które mają swoistą formę, niedającą się sprowadzić do ich części składowych; gestaltyzm

Konfiguracjonizm – nurt amerykańskiej antropologii kulturowej, ukształtowany w latach 20. i 30. XX wieku, stworzony przez uczniów Franza Boasa.

Konfigurowalność

→ konfigurowalny

Patrz:konfigurowalny

Źródła:

SJP.pl

Konfigurowalny

Konfirmacja

1. w protestantyzmie: uroczyste przyjęcie do gminy kościelnej młodzieży w wieku od 14 do 18 lat;
2. w judaizmie: ceremonia utwierdzania w wierze, dokonywana w 13. roku życia;
3. w katolicyzmie: bierzmowanie

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) rel. u protestantów: uroczyste przyjęcie do gminy kościelnej chłopców i dziewcząt połączone z egzaminem i błogosławieństwem pastora;

→ konfirmant

Patrz:konfirmant

Źródła:

SJP.pl

Konfirmat

rodzaj metalowego wkręta używanego w przemyśle meblarskim

1. wywłaszczenie osoby prywatnej z jej majątku na rzecz państwa;
2. kara utraty mienia należącego do osoby skazanej wyrokiem sądu na rzecz państwa

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) praw. zajęcie części lub całego majątku osoby prywatnej na rzecz państwa

(1.2) praw. kara polegająca na utracie na rzecz skarbu państwa mienia należącego do przestępcy

(1.3) adm. wycofanie druków z obiegu przez odpowiednie organy państwowe

Konfiskata (z confiscatio 'umieszczenie w skarbie' od confiscare 'składać w koszu a. worku na pieniądze' od com- 'współ-' i fiscus 'kosz lub worek na pieniądze; skarb') – przymusowe wywłaszczenie na rzecz państwa całości lub części majątku osoby fizycznej, bez prawa do odszkodowania. Konfiskatę należy odróżnić od rekwizycji (wywłaszczenia z prawem do odszkodowania) i sekwestru (przymusowego zajęcia bez rozstrzygnięcia o prawie własności).

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Konfiskator

owoce usmażone w gęstym syropie z cukru; konfitury

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kulin. owoce smażone w syropie cukrowym;

Konfitura – produkt spożywczy uzyskiwany poprzez gotowanie owoców lub ich części w syropie cukrowym lub zagęszczonym soku z winogron.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Konfiturowy

dotyczący konfitury, zrobiony z konfitury - owoców smażonych w syropie z cukrem

przymiotnik relacyjny

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Konfliktogenność

Konfluencja

1. łączenie się spływających potoków albo lodowców;
2. w biologii: stopień pokrycia naczynia hodowlanego przez hodowane komórki

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

konfluencja – łączenie się spływających ku sobie potoków bądź lodowców
konfluencja – miara liczby komórek w kulturach komórkowych

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Konfokalny

mający wspólne ognisko; współogniskowy

przymiotnik

(1.1) opt. mający wspólne ognisko

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Konforemny

1. w geometrii: przekształcenie konforemne - przekształcenie figury, przy którym nie następuje zmiana jej kątów;
2. konforemny zbiornik paliwa - dodatkowy zbiornik paliwa w samolocie, zintegrowany z jego bryłą

Źródła:

SJP.pl

Konformacja

sposób ułożenie przestrzennego białka

Nie mylić z: konfiguracja.

Konformacja – układ przestrzenny atomów w cząsteczce chemicznej mogący zmieniać się przez obrót wokół pojedynczych wiązań chemicznych, bez ich zrywania.

osoba podporządkowująca się normom (także tym, których nie uważa za słuszne) obowiązującym w grupie społecznej, do której należy

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) człowiek, który bezkrytycznie podporządkowuje się normom, wartościom i poglądom uznanym za obowiązujące w danej grupie

(1.2) hist. przedstawiciel protestantów angielskich, którzy w r. 1662 zadeklarowali lojalność wobec ustroju episkopalnego państwowego Kościoła anglikańskiego

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

konformista – w psychologii społecznej, osoba, która podporządkowuje swoje zachowanie lub/oraz myślenie do rzeczywistego, bądź wyobrażonego wpływu innych ludzi
Konformista – film z 1970 roku, w reżyserii Bernarda Bertolucciego

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Konformistka

1. kobieta bezkrytycznie podporządkowująca się normom i poglądom obowiązującym w danym środowisku;
2. wyznawczyni Kościoła anglikańskiego

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kobieta, która bezkrytycznie podporządkowuje się normom, wartościom i poglądom uznanym za obowiązujące w danej grupie

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

1. powodować czyjąś konformizację;
2. konformizować się - ulegać konformizacji

Źródła:

SJP.pl

Konfrater

1. przestarzale: członek bractwa religijnego lub związku świeckiego;
2. dawniej: towarzysz, kolega

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) członek konfraterni

(1.2) daw. kompanion, towarzysz

(1.3) przest. rel. współbrat (w zakonie, stanie duchownym)

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Konfrateria

przestarzałe: stowarzyszenie, bractwo, związek religijny lub świecki; konfraternia, gildia, cech

Źródła:

SJP.pl

Konfraterka

→ konfrater

Patrz:konfrater

Źródła:

SJP.pl

Konfraternia

przestarzałe: stowarzyszenie, bractwo, związek religijny lub świecki; konfrateria, gildia, cech

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) rel. stowarzyszenie, organizacja religijna skupiająca głównie laikat

(1.2) hist. stowarzyszenie (dawniej skupiające mieszczan), oparte na wspólnocie zawodu lub wykonywanej profesji

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

bractwo religijne
bractwo świeckie skupiające rzemieślników jednego zawodu lub zajęcia, np. konfraternia poetów
Konfraternia Artystów
Oficyna Konfraterni Poetów

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Konfrontacja

1. zestawienie, porównanie kogoś z kimś lub czegoś z czymś w celu ustalenia podobieństw i różnic; komparacja;
2. zatarg, starcie zbrojne;
3. spór wynikający z różnic poglądów lub ideologii;
4. w prawie: jednoczesne stawienie się dwu lub więcej świadków albo świadków i oskarżonego w celu wyjaśnienia sprzeczności w zeznaniach

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) porównanie ze sobą, zestawiając cechy wspólne i rozbieżne

(1.2) konflikt między wrogimi stronami

(1.3) praw. jednoczesne stawienie się świadków lub świadków i oskarżonego w celu oceny sprzeczności w zeznaniach

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Konfrontacja – film z 1976 roku w reżyserii Viktora Gjiki
Konfrontacja – film z 2000 roku w reżyserii Tsui Harka
Konfrontacja – film dokumentalny z 2005 roku w reżyserii Andrzeja Trzosa-Rastawieckiego
Konfrontacja – film z 2009 roku

Konfrontacyjny

dotyczący konfrontacji

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Konfucjański

odnoszący się do konfucjanizmu

Źródła:

SJP.pl

Konfucjusz

(551-479 r. p.n.e.) chiński myśliciel i filozof, twórca konfucjanizmu

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

(1.1) hist. filoz. chiński filozof;

Konfucjusz (chiń. 孔子 / 孔夫子; pinyin "Kǒng Zǐ / Kǒng Fūzǐ"; dosł. „Mistrz Kong”; ur. 551 p.n.e. w Qufu, zm. 479 p.n.e. tamże) – chiński filozof, twórca konfucjanizmu. Jego imię jest zlatynizowaną formą imienia K'ung fu-tsy, oznaczajęcego "Mistrz K'ung".

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Konfundowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Konfuzor

zwężający się odcinek rury, używany m.in. do pomiaru prędkości lub ilości przepływającej substancji; dysza; zwężka

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Konga

conga;
1. afrykański instrument muzyczny, bęben jednomembranowy, na którym gra się rękoma;
2. taniec południowoamerykański pochodzący z Afryki, tańczony zbiorowo w rytm uderzeń w kongę (bębenek)

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

konga (Kongi) – rodzina bębnów afrykańskich wywodzących się z Kub
Konga – brytyjski horror fantastycznonaukowy z 1961 roku
Konga – miejscowość w Szwecji, w regionie administracyjnym Kronoberg, w gminie Tingsryd

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kongelacja

ozdoba architektoniczna w kształcie lodowego sopla

Źródła:

SJP.pl

Kongenialność

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) odprzym. cecha tego, co jest kongenialne; cecha tych, którzy są kongenialni

Źródła:

Wiktionary

Kongenialny

współrówny;
1. rzadko: o przekładzie, tłumaczeniu: taki, który dorównuje oryginałowi;
2. przestarzałe: taki, który dorównuje komuś, czemuś pod względem talentu

przymiotnik

(1.1) dorównujący oryginałowi; równie genialny jak pierwowzór (np. o tłumaczeniu)

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Konger

drapieżna ryba morska z rodziny kongrowatych; węgorz morski

Konger ("Conger conger") – drapieżny gatunek morskiej ryby węgorzokształtnej z rodziny kongerowatych (Congridae).

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kongestia

dawniej: nadmierny napływ krwi do naczyń krwionośnych jakiegoś organu, zwłaszcza uderzenie krwi do głowy

powstawanie i tworzenie się konglomeratu

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) tworzenie się konglomeratu

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Konglomerat

1. duże przedsiębiorstwo wielozakładowe
2. całość będąca połączeniem różnorodnych przedmiotów, zjawisk, definicji etc.
3. rodzaj skały osadowej

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) całość, będąca zlepkiem różnych, często niepasujących części lub elementów

(1.2) geol. grubookruchowa, lita skała osadowa o różnych barwach, złożona z ziaren żwiru (lub głazów) spojonych lepiszczem;

(1.3) ekon. koncern, grupujący przedsiębiorstwa o najróżniejszym profilu produkcji bez żadnej trwałej zasady doboru

(1.4) chem. twór złożony z wielkiej liczby drobnych kryształów

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

konglomerat – całość stanowiąca zlepek różnych, często niepasujących do siebie części lub elementów.
konglomerat – rodzaj skały osadowej
konglomerat – pojęcie z zakresu ekonomii

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Konglomeratowy

→ konglomerat

przymiotnik

(1.1) związany z konglomeratem, właściwy konglomeratowi

Patrz:konglomerat

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Konglutyn

gatunek roślinnego białka

Źródła:

SJP.pl

Kongo

1. organiczny barwnik wykorzystywany w analizie jako wskaźnik;
2. naturalny barwnik stosowany dawniej do barwienia bawełny

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

(1.1) geogr. polit. państwo w Afryce;

(1.2) geogr. hydron. rzeka w Afryce;

(1.3) geogr. etn. jedno z plemięemion zamieszkujących dorzecze rzeki Kongo (1.2);

Kongo (Republika Konga; Congo, République du Congo), "Kongo-Brazzaville" – państwo w środkowej Afryce nad Oceanem Atlantyckim. Graniczy z Gabonem, Kamerunem, Republiką Środkowoafrykańską, Angolą (Kabinda) i Demokratyczną Republiką Konga.

W czasach kolonialnych występowało pod nazwą Kongo Francuskie i Kongo Środkowe, a tuż po odzyskaniu niepodległości jako Kongo-Brazzaville (stosowane nadal dla odróżnienia od Demokratycznej Republiki Konga) i Ludowa Republika Konga.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kongregacja

1. urząd kościelny;
2. zgromadzenie zakonne

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) rel. oficjalne spotkanie osób duchownych

(1.2) rel. grupa klasztorów tego samego zakonu lub zgromadzenia zakonnego

(1.3) rel. wspólnota zakonna, zakon

(1.4) rel. ciało doradcze przełożonego zakonu

(1.5) rel. adm. jednostka administracji Stolicy Apostolskiej odpowiadająca świeckiemu ministerstwu

(1.6) hand. konfraternia kupców

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

typ katolickiego zgromadzenia zakonnego, w którym składane są jedynie proste śluby
grupa klasztorów w ramach jednego zakonu
ważniejszy zjazd duchownych
wspólnota religijna osób świeckich
Dykasteria – jednostka administracji Stolicy Apostolskiej odpowiadająca świeckiemu ministerstwu. Powołuje ją do życia papież celem nadzoru i załatwiania poszczególnych spraw jako pomoc w kierowaniu Ko...
Kongregacja (fr. La Congrégation) – jedna z kongregacji, która została utworzona 2 lutego 1801 przez ojca Jean-Baptiste Bourdier-Delpuits.
Kongregacja Kupiecka – reprezentacja kupców Wolnego Miasta Krakowa

Patrz:kongregacja

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kongres

zjazd krajowy lub międzynarodowy przedstawicieli sztuki, polityki, nauki, dyplomacji

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zjazd osób o wspólnych zainteresowaniach, podobnej działalności, zrzeszonych w jednej organizacji

(1.2) polit. organizacja

(1.3) najwyższy organ niektórych organizacji

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

kongres − zjazd przedstawicieli (np. naukowców, polityków)
Kongres Stanów Zjednoczonych – dwuizbowy parlament w Stanach Zjednoczonych
Kongres Skonfederowanych Stanów Ameryki − dwuizbowy parlament krótko istniejących CSA
Kongres Deputowanych (Hiszpania) − niższa izba parlamentu w Królestwie Hiszpanii
Kongres Parlamentu Francuskiego − instytucja w systemie politycznym Francji
Kongres − dwuizbowy parlament Filipin
Kongres – dwuizbowy parlament w Meksyku
Kongres eucharystyczny − Katolicki Kongres Eucharystyczny
Kongres − coroczne, trzydniowe spotkanie Świadków Jehowy z określonego regionu
Indyjski Kongres Narodowy, Partia Kongresowa − nazwa partii politycznej w Indiach
Kongres Nowej Prawicy, Nowa Prawica − polska prawicowa partia polityczna o charakterze konserwatywno-liberalnym
Światowy Kongres Esperanto − największy zjazd esperantystów organizowany co roku w innym kraju

Kongresówkowy

przymiotnik relacyjny

1. zgodność, odpowiedniość, przystawanie, np. liczb lub figur geometrycznych;
2. gramatyczny związek zgody

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

kongruencja – w językoznawstwie inna nazwa związku zgody;
kongruencja – w matematyce relacja równoważności definiowana w dowolnym systemie algebraicznym, w tym:
- kongruencja liczb całkowitych,
- kongruencja macierzy,
- kongruencja figur geometrycznych.
przystawanie

Koniak

napój alkoholowy otrzymany ze spirytusu oddestylowanego z wina, dojrzewający kilka lat w beczkach

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) spoż. rodzaj mocnego alkoholu, wytwarzanego we wschodniej Francji;

(1.2) geol. trzeci wiek późnej kredy, trwający 89,3 – 85,8 milionów lat temu;

Koniak (od fr. "Cognac" – miejscowość we Francji) –

przymiotnik od: Koniaków

przymiotnik relacyjny

(1.1) odnoszący się do Koniakowa, związany z Koniakowem

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Koniakowy

→ koniak

przymiotnik

(1.1) związany z koniakiem, dotyczący koniaku; mający smak koniaku

Patrz:koniak

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Koniaków

napój alkoholowy otrzymany ze spirytusu oddestylowanego z wina, dojrzewający kilka lat w beczkach

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. wieś w Polsce, w województwie śląskim, w powiecie cieszyńskim, w gminie Istebna;

(1.2) geogr. część Czeskiego Cieszyna, w kraju morawsko-śląskim, w powiecie Karwina w Czechach;

(1.3) pot. hodowca koni

zdrobnienie od: konik

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) zdrobn. od: koń

(1.2) mały koń

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Koniczny

stożkowy

przymiotnik

(1.1) rzad. mający kształt stożkowy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Koniczyna

roślina o kwiatach zebranych w główki i trójdzielnych liściach

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) bot. nazwa systematyczna|Trifolium|L.|ref=tak., rodzaj roślin z rodziny bobowatych;

(1.2) liść tej rośliny; motyw graficzny przypominający ten liść

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Koniczynisko

pole po skoszonej koniczynie; koniczysko

Źródła:

SJP.pl

Koniczynka

zdrobnienie od: koniczyna

rzeczownik, rodzaj żeński

SJP.pl

Konidialny

zarodnik konidialny - kulisty zarodnik wytwarzany bez udziału procesu płciowego przez niektóre grzyby, powstający przez odcięcie komórki na końcu strzępki grzybni

przymiotnik

zwykle łącznie z przymiotnikiem "stary":
1. pejoratywne określenie na dorosłą osobę zachowującą się jak dziecko
2. poufałe o koledze lub przyjacielu

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Konie – wieś w woj. mazowieckim.
Konie – kolonia w woj. zachodniopomorskim.
Konie – dawna gmina wiejska istniejąca do 1954 roku w woj. warszawskim.
Jezioro Konie – jezioro w woj. zachodniopomorskim.
Koń – strona ujednoznaczniająca.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Koniec

1. chwila, w której coś przestaje istnieć, np. koniec świata, miłości, młodości; kres, schyłek, zmierzch;
2. fragment będący ostatnią częścią większej całości, np. koniec filmu, książki, przemówienia; zakończenie;
3. przenośnie: śmierć;
4. przenośnie: niepowodzenie, klęska, upadek;
5. zewnętrzna część czegoś; brzeg, skraj, kraniec

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) ostatni fragment, część podłużnego przedmiotu, czubek

(1.2) chwila, w której jakaś czynność nie jest już dłużej wykonywana

(1.3) okoliczności końca (1.2)

(1.4) miejsce, w którym nastąpił koniec (1.2) ruchu

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

koniec:
- punkt, linia, płaszczyzna kończące coś
- moment, chwila, w której coś się kończy
- ostatnia część czegoś, zakończenie
- śmierć, zgon
- niepowodzenie, klęska czegoś
Koniec – część miasta Działoszyn
Koniec – część miasta Libiąż
Koniec – wieś w pow. włocławskim, w gminie Lubraniec
Koniec – część wsi Zaczopki pow. bialskim, w gminie Rokitno
Koniec – część wsi Sól w pow. biłgorajskim, w gminie Biłgoraj
Koniec – część wsi Biszcza w pow. biłgorajskim, w gminie Biszcza

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Koniecki

nazwisko

Zobacz też: Koniecki (herb szlachecki).

Koniecki (nazwa oboczna: Koniecki-Wądołowo) – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie łomżyńskim, w gminie Jedwabne.

Wierni kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii Trójcy Przenajświętszej w Burzynie.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Koniecpol

miasto w Polsce

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

Koniecwałd (dawniej: niem. "Konradswald") – wieś w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie sztumskim, w gminie Sztum przy drodze krajowej nr 55.

niezbędny, taki, bez którego nie można się obejść

przymiotnik

(1.1) taki, który dotyczy konieczności; jest nieunikniony lub niezbędny

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Aleksy Konieczny (ur. 1925) – polski bobsleista, skeletonista
Alfred Konieczny (1934–2023) – polski historyk ustroju i prawa
Andrzej Konieczny (ur. 1971) – polski leśnik, urzędnik państwowy
Antoni Konieczny (1897–19??) – polski żołnierz
Bartłomiej Konieczny (ur. 1981) – polski piłkarz, występujący na pozycji obrońcy
Bernard Konieczny (1911–1980) – polsko-żydowski inżynier, funkcjonariusz aparatu bezpieczeństwa PRL
Bronisław Konieczny (1896–1973) – polski żołnierz, autor pamiętników
Czesław Konieczny (1927–2020) – polski lekkoatleta, trener, działacz sportowy
Ewa Konieczny (ur. 1989) – polska judoczka
Jan Konieczny – ujednoznacznienie
Janusz Konieczny – ujednoznacznienie
Jerzy Konieczny – ujednoznacznienie

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Koniektura

Źródła:

SJP.pl

Koniina

główny alkaloid szczwołu plamistego

Nie mylić z: Konina.

Koniina – organiczny związek chemiczny z grupy alkaloidów piperydynowych. Występuje w nasionach i liściach szczwołu plamistego ( Conium maculatum). W temperaturze pokojowej jest to bezbarwna oleista ciecz, słabo rozpuszczalna w wodzie, o charakterystycznym „mysim” zapachu.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Konik

1. zdrobnienie od: koń; mały koń;
2. pasja, hobby;
3. jedna z figur szachowych; skoczek;
4. potocznie: pokątny sprzedawca biletów na różne imprezy

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) zdrobnienie od|koń.

(1.2) mały koń

(1.3) zob. konik polny.

(1.4) zob. konik morski.

(1.5) przen. ulubiony przedmiot zainteresowań jakiejś osoby, któremu poświęca ona dużo czasu i który jest częstym tematem jej rozmów

(1.6) techn. element obrabiarki służący do podpierania obrabianych przedmiotów

(1.7) daw. ent. lud. szarańcza, nazwa systematyczna|Pachytilus migratorius.

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) lud. koniczyna

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(3.1) pot. osoba sprzedająca nielegalnie bilety na widowiska, koncertyfakt.

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

konik – rasa koni
- konik polski – rasa koni, których przodkami są tarpany
- konik Falabella – rasa koników argentyńskich
- konik dulmeński – nazwa kucy hodowanych w Niemczech
konik – nazwa zwyczajowa rodzaju owadów prostoskrzydłych z rodziny szarańczowatych
- konik polny
- konik pospolity
- konik brunatny
- konik ciepluszek
- konik ciemny
konik morski (pławikonik) – nazwa zwyczajowa ryby morskiej z rodziny igliczniowatych
- pławikonik sargassowy

Konikowo – część miasta Gniezno
Konikowo – wieś w woj. warmińsko-mazurskim, w pow. gołdapskim, w gminie Gołdap
Konikowo – wieś w woj. zachodniopomorskim, w pow. koszalińskim, w gminie Świeszyno
Konikowo – gromada w powiecie koszalińskim

Źródła:

Wikipedia

Konikowski

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Jerzy Konikowski – polski szachista, publicysta i trener
Witold Konikowski – polski działacz partyjny i państwowy, inżynier

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Konikowy

przymiotnik od: konik

Źródła:

SJP.pl

Konikówka

zadanie szachowe, w którym należy przeprowadzić skoczka przez wszystkie pola szachownicy, stawiając go na każdym polu tylko jeden raz; także rodzaj łamigłówki, polegającej na odczytaniu tekstu umieszczonego na polach szachownicy

Konikówka – rodzaj diagramowego zadania szaradziarskiego, w którym poruszając się ruchem konika szachowego po wypełnionym literami diagramie należy odczytać ukryte hasło. Na każdym polu wolno stanąć tylko raz.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Konimetr

przyrząd badający zawartość pyłu w powietrzu; pyłomierz

Źródła:

SJP.pl

Konin

mięso końskie

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto w Polsce, we wschodniej Wielkopolsce;

Konin – miasto na prawach powiatu w środkowej Polsce, w województwie wielkopolskim, siedziba powiatu konińskiego; leży w Dolinie Konińskiej, nad Wartą; główny ośrodek Konińskiego Zagłębia Węgla Brunatnego.

Konin uzyskał lokację miejską przed 1293 rokiem. Był miastem królewskim Korony Królestwa Polskiego, należącym do starostwa konińskiego, w drugiej połowie XVI wieku leżał w powiecie konińskim województwa kaliskiego.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Konina

mięso końskie

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) spoż. mięso końskie;

(1.2) kulin. potrawa, danie z mięsa końskiego

(1.3) środ. sport. w kolarstwie: rower marki Kona

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

konina – mięso z konia
Konina – wieś w woj. małopolskim, w pow. limanowskim, w gminie Niedźwiedź
Konina – gromada w powiecie limanowskim
Konina – potok, dopływ Porębianki

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Koninianin

mieszkaniec Konina

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) mieszkaniec Konina

(1.2) osoba pochodząca z Konina, urodzona w Koninie

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Koninianka

mieszkanka Konina

wysoka roślina wilgotnych łąk, należąca do rodziny selerowatych

Źródła:

SJP.pl

Konior

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Alojzy Konior (1925–2020) – polski nauczyciel, regionalista, działacz kulturalny i społeczny, kawaler orderów.
Ireneusz Konior (ur. 1970) − polski grafik, ilustrator i autor komiksów.
Matylda Konior-Opiłka (ur. 1934) – polski historyk sztuki, konserwator zabytków, zabytkoznawca, wojewódzki konserwator zabytków w Katowicach w latach 1983–1985.
Tomasz Konior (ur. 1968) – polski architekt i urbanista.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Koniowate

o cechach koniowatych (rodzina ssaków)

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Equidae|Gray|ref=tak., jedyna rodzina koniokształtnych z rzędu ssaków nieparzystokopytnych;

forma przymiotnika.

(2.1) plural|koniowaty.

Koniowate (Equidae) – rodzina ssaków z podrzędu koniokształtnych (Hippomorpha) w obrębie rzędu nieparzystokopytnych (Perissodactyla).

(1.1) przyczepa do transportu koni

(1.2) samochód do transportu koni

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Konisko

stary, lichy koń; szkapa, konina

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) zgrub. od koń

(1.2) słaby, chorowity koń

(1.3) rub. wyrosły młodzieniec

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Konitrut

roślina z rodziny trędownikowatych, rosnąca w rowach i na brzegach wód w klimacie umiarkowanym, zawierająca substancję trującą

Konitrut ("Gratiola") – rodzaj roślin z rodziny babkowatych. Obejmuje 26–28 gatunków. Najbardziej zróżnicowane są w Ameryce Północnej, gdzie rośnie ich 17 gatunków, w Eurazji są 4 gatunki (w tym konitrut błotny "G. officinalis" – jedyny przedstawiciel rodzaju we florze Polski), w Australazji 3–5, a w górach Ameryki Południowej – 2–3. Rośliny te rosną na brzegach wód, nad rzekami, rowami i na mokradłach. Konitrut błotny wykorzystywany był w przeszłości jako roślina lecznicza.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Koniuch

dawniej:
1. pastuch koni;
2. sługa doglądający koni

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) przest. parobek doglądający koni

Koniuch ( Todte Plferd) (775 m n.p.m.) – szczyt w południowo-zachodniej Polsce, w Sudetach Środkowych, w Górach Bystrzyckich.

Szczyt w grzbiecie odchodzącym na północny zachód od szczytu Kuźnicka Góra, porośnięty lasem świerkowym regla dolnego.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Koniucha

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) daw. parobek doglądający koni

Źródła:

Wiktionary

Koniugacja

1. odmiana czasownika;
2. zbiór form fleksyjnych czasownika;
3. akt płciowy u niektórych organizmów niższych;
4. łączenie się w pary chromosomów homologicznych przy podziale jądra komórkowego

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) jęz. odmiana czasownika przez osoby, liczbę, czas, tryb, aspekt, rodzaj;

(1.2) biol. bezpośrednie przekazywanie DNA z jednej komórki do drugiej.

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

koniugacja – pojęcie stosowane do określania różnych procesów genetycznych
koniugacja – odmiana czasownika przez osoby, czasy, tryby, strony, liczby, aspekty i inne kategorie gramatyczne
sprzężenie

czasownik

(1.1) rozmnażać się poprzez czasowe łączenie się w celu wymiany materiału genetycznego

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Koniunkcja

1. położenie dwóch ciał na sferze niebieskiej w najmniejszej odległości od siebie;
2. w logice: zdanie złożone ze zdań połączonych spójnikiem "i", prawdziwe wtedy, gdy każde ze zdań składowych jest prawdziwe;
3. dawniej: łączność, związek

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) współwystępowanie

(1.2) log. mat. iloczyn logiczny, symbol odpowiadający spójnikowi „i”;

(1.3) mat. odpowiednik koniunkcji (1.2) dla dowolnej algebry Boole’a, np. koniunkcja zbiorów, koniunkcja zdarzeń

(1.4) astr. ustawienie ciał niebieskich i obserwatora w jednej linii;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

koniunkcja – iloczyn logiczny
koniunkcja (polisyndeton) – konstrukcja składniowa
koniunkcja – położenie ciał niebieskich i obserwatora w jednej linii

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) ogół warunków mających na coś wpływ (zwłaszcza pozytywny)

(1.2) ekon. ogólna sytuacja i nastroje panujące w gospodarce

(1.3) daw. widoki, nadzieje

Koniunktura (łac. "coniunctura") – splot okoliczności wywierający znaczny, głównie pozytywny, wpływ na warunki ekonomiczne.

Pojęcie oznacza stan aktywności gospodarczej charakteryzowany poprzez zmienne w czasie wskaźniki gospodarcze, takie jak:

przysłówek

(1.1) w sposób koniunkturalny

Źródła:

Wiktionary

Koniunkturalność

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa nowosądeckiego.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Koniądz

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) daw. hist. wódz, zwłaszcza w kraju skandynawskim

Źródła:

Wiktionary

Koniński

przymiotnik od: Konin

przymiotnik

(1.1) przym. od Konin

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

powiat koniński – powiat w Polsce
Karol Ludwik Koniński – polski publicysta, krytyk literacki, prozaik, badacz kultury ludowej
Natan Koniński – członek grupy Oneg Szabat w getcie warszawskim

Konkatedra, współkatedra, kościół konkatedralny – drugi kościół archidiecezji lub diecezji, druga siedziba biskupa diecezjalnego, ewentualnie miejsce rezydencji wikariusza biskupiego dla danego miasta (np. biskup Zbigniew Kraszewski, który krótko po powstaniu diecezji warszawsko-praskiej był proboszczem parafii konkatedralnej).

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Konkatedralny

→ konkatedra

1. rel. zebranie kardynałów w celu wybrania nowego papieża;
2. rel. zamknięta część Watykanu będąca miejscem wyboru papieża

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) kośc. w Kościele katolickim: zgromadzenie wybierające papieża; obrady tego zgromadzenia;

Konklawe (łac. "conclave", od "cum clavis", zamknięcie pod kluczem) – ogólne zgromadzenie kardynałów dla wyboru papieża. Pierwszy raz terminem tym posłużył się papież Grzegorz X w konstytucji apostolskiej "Ubi Periculum" 1274, która przyznała prawo wyboru nowego papieża tylko przez kardynałów.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Konklawista

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|konkludować.

Źródła:

Wiktionary

Konkludować

podsumowywać, wnioskować, pomyślnie kończyć, zamykać dyskusję, obrady

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. zakonkludować)

(1.1) przest. podsumowywać np. wypowiedź, formułować ostateczne wnioski, wnioskować

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Konkluzja

1. wynik rozumowania; wniosek;
2. wniosek strony w procesie; żądanie;
3. dawniej: napis na trumnie z ostatnią sentencją mowy pogrzebowej

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) wniosek końcowy

(1.2) praw. wniosek strony w procesie, żądanie

(1.3) hist. siedemnasto- lub osiemnastowieczny napis trumienny zawierający ostatnią sentencję mowy pogrzebowej, który był umieszczany na tkaninach, często wraz z portretem i herbem zmarłego

dający konkluzje, rozstrzygnięcia, wnioski; rozstrzygający

przymiotnik

(1.1) dający wnioski, rozstrzygnięcie, konkluzje

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

zestaw wszystkich wystąpień danego wyrazu w analizowanym tekście wraz z ich kontekstami

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zestawienie tekstów, symboli, znaków czy dat dotyczących tego samego przedmiotu

(1.2) alfabetyczny spis wyrazów, zdań, znaków, symboli lub motywów znajdujących się w jakimś dziele literackim lub zbiorze dokumentów czy ksiąg;

(1.3) geol. zgodność wzajemnego stosunku stykających się ze sobą 2 warstw skał osadowych

(1.4) jęz. inform. wystąpienie szukanej frazy lub słowa w tekście, ich zestawie lub korpusie językowym z dodatkowym krótkim kontekstem, też: zbiór takich wystąpień

dawniej: zgoda, jedność, harmonia

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) mitrzym. bogini i uosobienie zgody;

(1.2) imię|polski|ż.;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Konkordia (łac. Concordia) – w mitologii rzymskiej bogini i uosobienie zgody
Konkordia – imię żeńskie
Concordia
Konkordiusz – imię męskie

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Konkordiusz

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

przysłówek sposobu

1. istniejący materialnie; rzeczywisty, realny, namacalny;
2. dokładnie określony, sprecyzowany; precyzyjny, rzeczowy;
3. działający i rozumujący logicznie, praktycznie;
4. przenośnie: duży, znaczny, pokaźny

przymiotnik

(1.1) dobrze określony

(1.2) praktyczny, rzeczowy

(1.3) o człowieku: logiczny, ścisły

(1.4) o znacznej wartości, zadowalający

(1.5) wybrany z jakiegoś powodu

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|konkretyzować.

Źródła:

Wiktionary

Konkubencki

→ konkubent

Patrz:konkubent

Źródła:

SJP.pl

Konkubent

mężczyzna żyjący w nieślubnym związku z kobietą; konkubin

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) praw. mężczyzna żyjący z kobietą bez oficjalnego zawarcia związku małżeńskiego

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Konkubentka

kobieta żyjąca w nieślubnym związku z mężczyzną; konkubina, nieślubna

Źródła:

SJP.pl

Konkubin

mężczyzna żyjący w nieślubnym związku z kobietą; konkubent

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Konkupiscencja

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) wrodzona człowiekowi skłonność do grzechu i uleganiu żądzom

Źródła:

Wiktionary

Konkurencja

1. oddziaływanie antagonistyczne pomiędzy populacjami polegające na ubieganiu się przez co najmniej dwie populacje o tę samą niszę ekologiczną;
2. ubieganie się o nabywców towarów i usług przez dwie różne firmy z tej samej branży

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) biol. oddziaływanie antagonistyczne pomiędzy populacjami polegające na ubieganiu się przez co najmniej dwie populacje o tę samą niszę ekologiczną

(1.2) ekon. ubieganie się o nabywców towarów i usług przez różne firmy z tej samej branży

(1.3) ogólnie: proces wyłaniania zwycięzców spośród pewnej grupy

(1.4) ekon. jednostki konkurujące ze sobą

(1.5) sport. typ rywalizacji sportowej

(1.6) rzad. współistnienie, zbieg

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Konkurencja (ekologia)
Konkurencja (gospodarka)
Konkurencja (sport)

(1.2) mogący swobodnie konkurować w sferze ekonomicznej

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Konkurent

1. firma konkurująca na rynku lub osoba rywalizująca z kimś;
2. dawniej: mężczyzna ubiegający się o rękę panny

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) firma, osoba będąca rywalem dla innej firmy, osoby

(1.2) daw. mężczyzna zabiegający o względy kobiety w celach matrymonialnych

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Konkurentka

firma konkurująca na rynku lub jej przedstawicielka

rzeczownik, rodzaj żeński

→ konkurs

przymiotnik

(1.1) związany z konkursem, biorący udział w konkursie, wybrany w drodze konkursu

SJP.pl
Wiktionary

Konnica

silnie uzbrojone wojsko walczące na koniach; jazda, kawaleria

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) hist. wojsk. formacja wojskowa złożona z uzbrojonych jeźdźców konnych

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Konno

przysłówek

(1.1) o sposobie poruszania się: na koniu

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Konno (wieś)
Konno (osada)

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Konno-Artyleryjski

przymiotnik relacyjny

(1.1) hist. wojsk. związany z artylerią konną, dotyczący artylerii konnej

Źródła:

Wiktionary

Konny

związany z koniem, dotyczący konia; wykorzystujący konia do jazdy wierzchem lub do jazdy w zaprzęgu

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z koniem, z jazdą na nim

(1.2) wykorzystujący konie do zaprzęgu

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

SJP.pl

Konon

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

(1.1) imię|polski|m.

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Konon – imię pochodzenia greckiego
- Konon (ur. ok. 444 p.n.e., zm. 392 p.n.e.) – wódz ateński z okresu II wojny peloponeskiej
- Konon z Samos – grecki matematyk z III wieku p.n.e.
- Konon – grecki mitograf z I wieku p.n.e.
- Konon z Izaurii, cudotwórca i męczennik z II wieku
- Konon z Magydas (zm. 250) – święty katolicki i prawosławny, męczennik z III w.
- Konon z Pergi lub Konon „Ogrodnik” (zm. ok. 250)
- Konon z Tarsus – biskup żyjący w VI wieku, przywódca Tryteizmu
- Konon „Chrzciciel” lub Konon z Penthucla/z Jordanii (zm. ok. 555)
- Konon (zm. 687) – papież
- Leon III Izauryjczyk (ur. 685, zm. 741), cesarz bizantyński, przed objęciem władzy nosił imię Konon
- Conon de Béthune (ur. ok. 1160, zm. 1219) – północnofrancuski truwer, uczestnik III i IV krucjaty

Konopacki

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Andrzej Konopacki (1932–1990) – polski dziennikarz, dyplomata
Bronisława Konopacka (1884–1965) – embriolog
Dorota Konopacka – technolog żywności
Eugeniusz Konopacki (1906–1954) – harcmistrz, kapitan, dowódca harcerskiego batalionu Wigry w powstaniu warszawskim
Ewa Konopacka z domu Ponińska (ur. 1926) – łączniczka w powstaniu warszawskim
Fabian Konopacki (zm. 1619) – dziekan kapituły katedralnej poznańskiej i warmińskiej
Halina Konopacka (1900–1989) – lekkoatletka, dyskobolka
Hassan Konopacki (1879–1953) – białoruski, rosyjski i polski wojskowy, polityk i dziennikarz narodowości tatarskiej
Henryk Konopacki (1925–2007) – inżynier chemik, minister przemysłu chemicznego
Irena Konopacka-Semadeni (1901–1984) – chirurg stomatolog, „ciotka cichociemnych”, kierownik powstańczego szpitala na Czerniakowie 1944
Jan Konopacki (zm. 1530) – biskup chełmiński, skarbnik królewski
Jan Karol Konopacki (1581–1643) – biskup nominat warmiński

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Konopatka

przestarzałe: materiał do uszczelniania, pakuły

Konopatka – zniesiona nazwa części miasta Maciejowice, w Polsce, w województwie mazowieckim, w powiecie garwolińskim, w gminie Maciejowice.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Konopczyn

Konopczyn – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie monieckim, w gminie Mońki.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa białostockiego.

Wierni kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii Matki Boskiej Częstochowskiej i św. Kazimierza w Mońkach.

Źródła:

Wikipedia

Konopczyński

Źródła:

SJP.pl

Konopie

1. jednoroczna roślina zielna, której włókna wykorzystywane są do wyrobu sznurów i płócien, a nasiona są źródłem oleju;
2. włókno otrzymywane z łodyg rośliny o tej samej nazwie

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) bot. nazwa systematyczna|Cannabis|L.|ref=tak., rodzaj roślin jednorocznych z rodziny konopiowatych, pochodzących z Azji, uprawianych dla mocnych włókien, nasion oraz używek;

(1.2) bot. roślina z rodzaju konopie (1.1);

(1.3) włók. włókno uzyskiwane z konopi (1.2)

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Konopielka

tytuł oraz tytułowa bohaterka powieści Redlińskiego

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) etn. rodzaj podlaskiej pieśni ludowej śpiewanej w okresie Wielkanocy, dziewczętom przez chłopców;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

konopielka – rodzaj pieśni ludowej
Konopielka – rzeka w obwodzie kurskim (Rosja)
Konopielka – powieść Edwarda Redlińskiego
Konopielka – polski film z 1981 roku, w reżyserii Witolda Leszczyńskiego

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Konopiowate

rodzina roślin kwiatowych dwuliściennych

przymiotnik

(1.1) dotyczący Konopisk

Źródła:

Wiktionary

Konopisko

Konorzatecki

→ Konorzatka

Patrz:Konorzatka

Źródła:

SJP.pl

Konorzatka

wieś w województwie lubelskim, w powiecie łukowskim

Konorzatka – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie łukowskim, w gminie Adamów.

Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii Podwyższenia Krzyża Świętego w Adamowie.

Wieś szlachecka "Konarzatka" położona była w drugiej połowie XVI wieku w ziemi stężyckiej. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa siedleckiego.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Konosamencik

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) znaczenie lub skojarzenia, które wykraczają poza dosłowne, podstawowe znaczenie słowa czy wyrażenia

(1.2) log. znaczenie nazwy, treść terminu

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

konotacja (językoznawstwo)
konotacja (logika)

Konotop ( Конотоп, wym.) – miasto w północno-wschodniej Ukrainie, w obwodzie sumskim, siedziba rejonu i hromady.

Leży 250 km od ukraińskiej stolicy, Kijowa i 125 km od Sumów.

Jest tu węzłowa stacja kolejowa, gdzie krzyżują się linie kolejowe do Moskwy, Kijowa, Mińska, Charkowa i Woroneża.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Konotować

kojarzyć coś, łączyć z danym wyrazem

Źródła:

SJP.pl

Konowalski

imię męskie

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

(1.1) imię|polski|m.;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Konrad z Konstancji – święty katolicki
Konrad (?-1390) – duchowny rzymskokatolicki, biskup lwowski
Konrad (zm. 1146) – biskup wrocławski
Konrad (1240-1304) – margrabia brandenburski
Dąb Konrad – drzewo, pomnik przyrody
Conrad

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Konrada

imię męskie

wieś w Polsce

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Konradowo – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. aleksandrowskim, w gminie Aleksandrów Kujawski
Konradowo – wieś w woj. lubuskim, w pow. nowosolskim, w gminie Otyń
Konradowo – wieś w woj. lubuskim, w pow. wschowskim, w gminie Wschowa
Konradowo – część wsi Malużyn w woj. mazowieckim, w pow. ciechanowskim, w gminie Glinojeck
Konradowo – wieś w woj. warmińsko-mazurskim, w pow. olsztyńskim, w gminie Świątki
Konradowo – jezioro retencyjne na rzece Słupi, w woj. pomorskim
Konradowo – dawna nazwa osady Strzegomino w woj. pomorskim, w pow. słupskim, w gminie Dębnica Kaszubska
Konradów

Konradyn

imię żeńskie

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Konradyn – imię
Konradyn (Konrad Młodszy, Konrad V) – (1252–1268), książę Szwabii, król rzymski

SJP.pl

Konsek

nazwisko

Źródła:

SJP.pl

Konsekracja

1. główna część mszy, w czasie której odbywa się misterium przemiany chleba i wina w ciało i krew Chrystusa; przeistoczenie;
2. udzielenie prezbiterowi święceń biskupich, wyświęcenie na biskupa;
3. uroczyste poświęcenie czegoś, np. kościoła, ołtarza itp.

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) rel. przeistoczenie chleba i wina podczas liturgii eucharystycznej

(1.2) rel. składanie ślubów zakonnych

(1.3) rel. udzielenie święceń biskupich albo kapłańskich

(1.4) rel. poświęcenie nowej świątyni albo jej części

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

konsekracja (sakra) – udzielenie święceń biskupich czy kapłańskich
konsekracja – pierwotnie stan kobiet poświęconych Bogu, ślubujących życie w stałym dziewictwie jako tzw. dziewice konsekrowane; w szerszym znaczeniu konsekracja zakonna
konsekracja – składanie ślubów w zakonie, instytucie życia konsekrowanego bądź instytucie świeckim (podstawowe to ubóstwo, czystość i posłuszeństwo)
konsekracja eucharystyczna – inaczej przeistoczenie podczas liturgii eucharystycznej
konsekracja kościoła – poświęcenie przez biskupa nowej świątyni
konsekracja – w starożytnym Rzymie oficjalny akt pośmiertnego ubóstwienia władcy (cesarza), będący wyrazem jego apoteozy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Konsekracyjny

→ konsekracja

1. logiczne następstwo czegoś; skutek, rezultat;
2. niezłomność w działaniu, wytrwałość w realizacji czegoś

rzeczownik, rodzaj żeński

przysłówek

(1.1) w sposób konsekwentny

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Konserwacja

zespół czynności zabezpieczających coś (np. zabytki, dzieła sztuki, produkty spożywcze) przed zniszczeniem, psuciem się, utratą wartości itp.; konserwowanie

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) techn. zabiegi mające na celu utrzymywanie czegoś w dobrym stanie i chronienie tego przed zniszczeniem;

Konserwacja – zabiegi mające na celu utrzymanie czegoś w dobrym stanie.

Według ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o dozorze technicznym konserwacja to zespół czynności wykonywanych w celu utrzymania stanu zdatności użytkowej urządzenia technicznego, prowadzonych zgodnie z instrukcją eksploatacji, niebędących naprawą urządzenia.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Konserwacyjny

taki, który dotyczy konserwacji, służy do zabezpieczenia czegoś przed zniszczeniem, zepsuciem się, utratą wartości itp.; chroniący, zabezpieczający

Źródła:

SJP.pl

Konserwant

związek chemiczny (lub mieszanina związków), które powodują przedłużenie przydatności do spożycia lub trwałości produktów spożywczych i przemysłowych; preparat konserwujący

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) chem. substancja będąca dodatkiem do żywności albo produktów przemysłowych zapobiegająca niepożądanym zmianom chemicznym, rozwojowi bakterii, grzybów i wirusów oraz przedłużająca termin przydatności produktów;

Środki konserwujące, chemiczne środki konserwujące, konserwanty, antyseptyki – związki chemiczne, lub mieszaniny związków dodawane do żywności, pasz, kosmetyków aby powstrzymać lub spowolnić psucie się tych produktów przez zmniejszenie szybkości lub całkowite zahamowanie mikrobiologicznych i enzymatycznych procesów powodujących psucie i obniżanie jakości produktu w konsekwencji przedłużając jego przydatność do spożycia.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Konserwarnia

konserwiarnia;
1. wytwórnia konserw;
2. przestarzałe: zakład zajmujący się konserwacją czegoś

Źródła:

SJP.pl

Konserwator

1. specjalista zajmujący się konserwacją dzieł sztuki, obiektów zabytkowych itp.;
2. specjalista nadzorujący urządzenia w fabryce, odpowiadający za ich stan techniczny i dokonujący ewentualnych napraw

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) rzem. szt. osoba konserwująca dzieła sztuki

(1.2) adm. urzędnik nadzorujący dobrostan obiektów zabytkowych

(1.3) adm. urzędnik nadzorujący dobrostan obiektów przyrodniczych

(1.4) techn. mechanik nadzorujący pracę maszyn i ich konserwację

(1.5) daw. urzędnik broniący stanu posiadania i zarządzający dobrami

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Konserwator budynków – tytuł zawodowy
Konserwator szkolny – tytuł zawodowy
Konserwator części – tytuł zawodowy
Konserwator dzieł sztuki – tytuł zawodowy
Konserwator skór surowych – tytuł zawodowy
Konserwator systemów komputerowych i sieci – tytuł zawodowy
Konserwator zabytków – zawód
Konserwator zabytków archeologicznych – zawód - pracownik służby ochrony zabytków
Konserwator przyrody – organ ochrony przyrody
Konserwator – dramat filmowy produkcji izraelskiej z 2011 roku

przymiotnik

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

konserwatysta – zwolennik konserwatyzmu
„Konserwatysta” – pismo wydawane przez François-Renégo de Chateaubrianda
Konserwatysta – członek partii Konserwatystów

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Konserwatystka

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) postawa cechująca się przywiązaniem do tradycji, a niechęcią do zmian;

(1.2) polit. kierunek w polityce, popierający konserwatyzm (1.1)

(1.3) socjol. kierunek w myśli społecznej, mówiący o nieusuwalności zła z historii i życia człowieka

(1.4) jęz. postawa językowa, wg której nie powinno się wprowadzać innowacji językowych;

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Konserwiarnia

konserwarnia;
1. wytwórnia konserw;
2. przestarzałe: zakład zajmujący się konserwacją czegoś

Źródła:

SJP.pl

Konserwowanie

Konsjerż

z francuskiego: dozorca domu

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) dozorca domu, gospodarz domu — szczególnie we Francji

1. ozdobny stolik umieszczany zwykle pod lustrem jako podstawa pod zegar, wazon itp., używany głównie na przełomie XVII-XVIII wieku;
2. ozdobny wspornik architektoniczny lub podstawa rzeźby, zwykle w formie woluty;
3. konstrukcja wspierająca w różnych maszynach i urządzeniach, przymocowana do ściany pionowej, słupa itp.; wspornik;
4. pulpit w studiu radiowym lub w dyskotece z wmontowanym sprzętem grającym;
5. blat, na którym znajdują się dźwignie, przyciski oraz aparatura kontrolna do sterowania innymi urządzeniami;
6. w informatyce: urządzenie umożliwiające komunikację z komputerem i kontrolowanie przebiegu jego operacji;
7. urządzenie elektroniczne umożliwiające granie w gry komputerowe;
8. obligacja powstała z połączenia kilku różnych pożyczek, w celu ujednolicenia form i terminów płatności, zmiany stopy procentowej itp.

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) techn. blat lub tablica z elementami sterującymi

(1.2) techn. zestaw cyfrowych urządzeń multimedialnych do gier, odtwarzania muzyki, filmów itp.;

(1.3) mały stolik przyścienny;

(1.4) archit. ozdobny wspornik podpierający balkon, rzeźbę, gzyms itp.;

(1.5) inform. tryb wprowadzania poleceń do komputera w postaci komend wpisywanych z klawiatury

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

konsola (architektura) – wspornik podpierający rzeźbę, gzyms, balkon, kolumnę, żebra sklepienia
konsola (mebel) – mały stolik przyścienny
konsola (informatyka): wiersz poleceń, tryb tekstowy – jeden ze sposobów interakcji człowieka z komputerem
konsola gier wideo – komputer o wyspecjalizowanej architekturze, przeznaczony do uruchamiania gier wideo

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Konsolacja

1. pociecha, pocieszenie;
2. dawniej: stypa, poczęstunek po pogrzebie;
3. przenośnie: dzieci, pociechy, potomstwo

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) psych. akt lub proces pocieszania kogoś, przynoszenia ukojenia i podnoszenia na duchu

(1.2) spotkanie z poczęstunkiem po pogrzebie

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Konsolacyjny

dotyczący konsolacji

Źródła:

SJP.pl

Konsole

rodzaj państwowych papierów wartościowych, najbardziej rozpowszechnionych w Anglii

Konsole – emulator terminali wyposażony w zakładki. Napisany został przez Larsa Doelle w C++. Rozprowadzany jest na licencji GPL w wersji 2. Konsole jest częścią składową KDE.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Konsoleta

urządzenie elektroakustyczne do opracowywania sygnału dźwiękowego; mikser, stół mikserski

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) techn. stół mikserski w studiu radiowym lub telewizyjnym, pulpit realizatora dźwięku;

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Konsolidacja

1. zjednoczenie, zespolenie, połączenie (się) w całość;
2. w psychologii: utrwalenie nabytych informacji w mózgu;
3. w geologii: zagęszczenie gruntu pod obciążeniem

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) proces integrowania różnych elementów w celu osiągnięcia jednolitości i spójności w obrębie danej grupy lub struktury;

(1.2) bank. proces zastąpienia kilku pożyczek jedną z ujednoliconymi warunkami spłaty;

(1.3) transp. proces łączenia niewielkich przesyłek w celu transportu ich w jednym kontenerze;

(1.4) psych. proces utrwalania informacji w mózgu;

(1.5) polit. proces umacniania i stabilizacji systemu demokratycznego;

(1.6) inform. proces łączenia skompilowanych modułów i tworzenia pliku wykonywalnego lub innego pliku obiektowego;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

konsolidacja (informatyka)
konsolidacja w geologii:
- konsolidacja (mechanika gruntów)
- konsolidacja jako pojęcie bliskie lityfikacji
konsolidacja (psychologia)
konsolidacja (politologia)
Konsolidacja (gospodarka)
kredyt konsolidacyjny
konsolidacja (logistyka)

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Konsolidacyjny

dotyczący konsolidacji

Źródła:

SJP.pl

Konsolidowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|konsolidować.

Źródła:

Wiktionary

Konsolidować

→ konsola

Patrz:konsola

Źródła:

SJP.pl

Konsonans

1. rym niedokładny;
2. harmonijne współbrzmienie co najmniej dwu dźwięków różnej wysokości

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) liter. rym niedokładny, polegający tylko na współbrzmieniu spółgłosek po ostatniej akcentowanej samogłosce (np. grabarz — grabież, pacierz — chociaż)

(1.2) muz. harmonijne współbrzmienie dźwięków różnej wysokości;

Zobacz też: Konsonans (literatura).

Konsonans (łac. "consonans") – interwał uważany za zgodnie (przyjemnie) brzmiący. Jest to współbrzmienie (konsonans harmoniczny) lub następstwo (konsonans melodyczny) przynajmniej dwóch dźwięków, które słuchowo jest odczuwane jako zgodne. Wszystkie interwały zwiększone bądź zmniejszone, mogące enharmonicznie przypominać konsonanse, należą do dysonansów.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Konsonansowy

przymiotnik od: konsonans

Źródła:

SJP.pl

Konsonant

w językoznawstwie: spółgłoska

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) jęz. dźwięk języka mówionego powstający poprzez zablokowanie przepływu powietrza w aparacie mowy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Konsonantyczny

→ konsonant

przymiotnik relacyjny

Konspiracja

1. tajna, nielegalna działalność polityczna lub rewolucyjna; spiskowanie; konspirowanie;
2. tajna organizacja; sprzysiężenie

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) tajna, nielegalna działalność przeciwko istniejącej władzy

(1.2) tajna organizacja, także. jej członkowie

Konspiracja ( conspiratio), podziemie, spisek – ogólnie: tajemnica lub tajna organizacja; w dziedzinie politycznej, wojskowości, przedsiębiorczości i innych, tajna działalność skierowana przeciwko istniejącej władzy, konkurencji gospodarczej, obywatelom, okupantom i innym, prowadzona przez organizacje polityczne, przedsiębiorstwa, organizacje pozarządowe, organizacje zbrojne i inne.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Konspiracjonista

osoba, ktora wierzy w teorie spiskowe

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) zwolennik, głosiciel teorii spiskowych

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Konspiracjonizm

Konspiratorski

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z konspiratorami, dotyczący konspiratorów; właściwy konspiratorom

Źródła:

Wiktionary

Konspirologia

teoria spiskowa; konspiracjonizm

Źródła:

SJP.pl

Konspirować

1. porozumiewać się potajemnie, knuć coś; spiskować, zmawiać się, sprzysięgać się;
2. przenośnie: ukrywać, zatajać coś przed kimś

czasownik przechodni niedokonany (dk. zakonspirować)

(1.1) trzymać w ukryciu

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. zakonspirować)

(2.1) zmawiać się w ukryciu przeciwko komuś, np. obecnej władzy

czasownik zwrotny niedokonany konspirować się (dk. zakonspirować się)

(3.1) ukrywać swoje zamiary lub tożsamość; otaczać się tajemnicą

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Konstabl

stopień w policji brytyjskiej

Konstabl, z łac. „comes stabuli” – stopień lub stanowisko w wymiarze sprawiedliwości bądź administracji wielu krajów. Znaczenie pojęcia jest bardzo szerokie i różni się zależnie od okresu historycznego i regionu geograficznego.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Konstanca

port handlowy Rumunii nad Morzem Czarnym

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

imię żeńskie

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) imię|polski|ż.;

(1.2) geogr. miasto w Niemczech, w kraju związkowym Badenia-Wirtembergia;

(1.3) geogr. część miasta Ozorków, w województwie łódzkim, w powiecie zgierskim, w gminie Ozorków

(1.4) geogr. wieś na Ukrainie, w rejonie borszczowskim, w obwodzie tarnopolskim;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

dawne miasto na terenie obecnego miasta Odolanów
Konstancja – część miasta Ozorków, w województwie łódzkim, w powiecie zgierskim, w gminie Ozorków
Konstancja – powiat w kraju związkowym Badenia-Wirtembergia
Konstancja (niem. Konstanz) – miasto w kraju związkowym Badenia-Wirtembergia, w powiecie Konstancja
Konstanca (rum. Constanța) – miasto w Rumunii, nad Morzem Czarnym
Konstancja – wieś w obwodzie tarnopolskim
Konstancja – córka Konstancjusza I Chlorusa
Konstancja – córka Sancha I
Konstancja (cesarzowa)
Konstancja (córka Sancha I)
Konstancja Aragońska
Konstancja Arpadówna

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Konstancjański

przymiotnik od: Konstancja

przymiotnik

(1.1) związany z Konstancją, dotyczący Konstancji (miasta w Niemczech)

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Konstancjusz

imię męskie

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

(1.1) imię|polski|m.

przymiotnik od: Konstancja (miasto w Rumunii)

przymiotnik relacyjny

(1.1) geogr. związany z Konstancą, dotyczący Konstancy

(1.2) geogr. hist. związany z Konstancją, dotyczący Konstancji

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Konstandinos

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

(1.1) imię|polski|m.

Źródła:

Wiktionary

Konstans

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

(1.1) imię|polski|m.

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Konstans – imię męskie
Konstans – cesarz rzymski
Konstans II – cesarz rzymski
Konstans II – cesarz bizantyński

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Konstanta

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Konstantowo – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. nakielskim, w gminie Mrocza
Konstantowo – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. świeckim, w gminie Pruszcz

Źródła:

Wikipedia

Konstantowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Konstantego lub z nim związany

Źródła:

SJP.pl

Konstanty

element trwały, zachowujący swą niezmienność wśród elementów zmiennych

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

(1.1) imię|polski|m.;

Konstanty, Konstantyn – imię męskie, które wywodzi się od łacińskiego przydomka "Constantinus", pochodzącego od constans znaczącego „stały, stateczny, konsekwentny”. Żeńskim odpowiednikiem tego imienia jest Konstantyna lub Konstancja. W Polsce imię znane co najmniej od XV wieku.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Konstantyn

imię wielu władców starożytności i średniowiecza

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

(1.1) imię|polski|m.;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Konstanty – imię męskie
Konstantyn I Wielki (272-337) – cesarz rzymski od 307 roku
Konstantyn II (317-340) – cesarz rzymski od 337 roku
Konstantyn III (zm. 411) – uzurpator w Brytanii, Galii i Hiszpanii
Konstantyn III (612-641) cesarz bizantyjski w 641 roku
Konstantyn IV (649-685) – cesarz bizantyjski od 668
Konstantyn V Kopronim (718-775) – cesarz bizantyjski od 741 roku
Konstantyn VI (771-797) – cesarz bizantyjski od 780 roku
Konstantyn I (836-877) – król Szkocji od 862
Konstantyn II (przed 879 – 952) – król Szkocji w latach 900-943
Konstantyn Lekapen – cesarz bizantyjski w 924 roku
Konstantyn VII Porfirogeneta (905-959) – cesarz bizantyjski od 913 roku

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Konstantyna

1. miasto w północno-wschodniej Algierii;
2. wieś w województwie łódzkim

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) imię|polski|ż.;

(1.2) geogr. miasto w północno-wschodniej Algierii;

(1.3) geogr. adm. prowincja w północno-wschodniej Algierii

forma rzeczownika.

(2.1) D., B. lp. od: Konstantyn

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Konstantyna – imię żeńskie
Konstantyna – cesarzowa rzymska
Konstantyna (ur. ok. 560, zm. ok. 605) – cesarzowa bizantyńska, żona Maurycjusza
Konstantyna – miasto w Algierii
Konstantyna – prowincja w Algierii
Konstantyna – wieś w Polsce, w województwie łódzkim, w powiecie łódzkim wschodnim, w gminie Rzgów
Constantine

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Konstantynopol

nazwa miasta Stambuł (rzadziej: Istambuł) w latach 324-1453, w latach 1453-1930 nazwy Konstantynopol i Stambuł używane zamiennie, w starożytności - Bizancjum

Źródła:

SJP.pl

Konstantynów

1. nazwa wielu miejscowości i ich części w Polsce;
2. osiedle w Warszawie;
3. wieś na Białorusi;
4. miasteczko na Litwie

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Konstantynów – część miasta Lubartów
Konstantynów – część miasta Lublin
Konstantynów – część miasta Sosnowiec
Konstantynów – wieś w woj. lubelskim, w pow. bialskim, w gminie Konstantynów
Konstantynów – wieś w woj. łódzkim, w pow. kutnowskim, w gminie Bedlno
Konstantynów – wieś w woj. łódzkim, w pow. łowickim, w gminie Kocierzew Południowy
Konstantynów – wieś w woj. łódzkim, w pow. opoczyńskim, w gminie Mniszków
Konstantynów – wieś w woj. łódzkim, w pow. pajęczańskim, w gminie Nowa Brzeźnica
Konstantynów – kolonia w woj. łódzkim, w pow. radomszczańskim, w gminie Masłowice
Konstantynów – wieś w woj. łódzkim, w pow. rawskim, w gminie Biała Rawska
Konstantynów – część wsi Cesinów-Las w woj. mazowieckim, w pow. grójeckim, w gminie Błędów
Konstantynów – kolonia w woj. mazowieckim, w pow. lipskim, w gminie Lipsko

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Konstantynówka

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. adm. miasto na wschodniej Ukrainie, położone w obwodzie donieckim;

Konstantynówka ( Костянтинівка, Константиновка) – miasto w obwodzie donieckim na Ukrainie.

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Konstantyński

→ Konstantyna

przymiotnik

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|konstatować.

Źródła:

Wiktionary

Konstatować

stwierdzać, spostrzegać, ustalać jakiś fakt

czasownik przechodni niedokonany (dk. skonstatować)

(1.1) książk. stwierdzać zaistnienie jakiegoś faktu, zdarzenia; ustalać coś

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Konstelacja

gwiazdozbiór; układ; stan rzeczy

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) gwiazdozbiór

(1.2) przen. układ, położenie, stan rzeczy

Źródła:

(1.4) jęz. zestawienie jednostek o zgodnych funkcjach gramatycznych;

Konstrukcja (układ konstrukcyjny) – obiekt powstały w wyniku wzajemnego powiązania wielu elementów (części) składowych w celu zbudowania pewnej strukturalnej i niepodzielnej całości.

W ujęciu ogólnym rozróżnia się dwa zasadnicze typy konstrukcji:

Konstrukcje budowlane klasyfikuje się zazwyczaj według zasadniczych typów elementów tych konstrukcji:

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Konstrukcyjnie

przysłówek sposobu

(1.1) pod względem budowy

Źródła:

Wiktionary

Konstrukcyjny

dotyczący konstrukcji

przymiotnik

(1.1) dotyczący konstrukcji, związany z konstrukcją

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Konstrukt

w filozofii: logiczny wytwór umysłu

Konstrukt – w teorii Kelly’ego sposób postrzegania, konstruowania lub interpretowania zdarzeń.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Konstruktor

specjalista opracowujący konstrukcję urządzeń technicznych, budynków, mostów itp.

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) ktoś zajmujący się konstruowaniem czegoś, np. inżynier projektujący budynki

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) inform. procedura inicjująca obiekt po jego utworzeniu

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

konstruktor – osoba;
konstruktor – specjalna metoda w programowaniu obiektowym

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

→ konstruktywizm

przymiotnik

(1.1) szt. liter. dotyczący konstruktywizmu, związany z konstruktywizmem

Patrz:konstruktywizm

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Konstruktywizm

kierunek w sztuce, literaturze oraz architekturze, powstały w Rosji w latach dwudziestych XX wieku, w którym obecny był kult techniki

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) szt. kierunek w sztuce abstrakcyjnej zapoczątkowany w 1913 roku w Rosji i głoszący syntezę sztuki, nauki i wiedzy technicznej;

(1.2) liter. kierunek w literaturze rosyjskiej, który głosił kult techniki i przemysłu

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

konstruktywizm w sztuce
konstruktywizm w architekturze
konstruktywizm w filozofii
konstruktywizm w socjologii
konstruktywizm w stosunkach międzynarodowych
konstruktywizm w matematyce
konstruktywizm w edukacji

Konstruowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|konstruować.

Źródła:

Wiktionary

Konstruować

czasownik

(1.1) budować, tworzyć konstrukcję

Źródła:

Wiktionary

Konstypacja

dawniej: obstrukcja, zaparcie

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zaparcie

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Konstytuanta

zgromadzenie ustawodawcze pracujące nad uchwaleniem konstytucji danego państwa

wprowadzenie jakiegoś prawa do konstytucji, nadanie mocy konstytucyjnej

Źródła:

SJP.pl

Konstytucjonalizm

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Konstytucjonalizm (polityka)
Konstytucjonalizm w prawie
Konstytucjonalizm (psychologia)

Źródła:

Wikipedia

dotyczący konstytucji

przymiotnik

(1.1) dotyczący konstytucji

(1.2) zgodny z konstytucją, wynikający z konstytucji

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Konstytuowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|konstytuować.

Źródła:

Wiktionary

Konstytuować

książkowo: tworzyć, organizować coś

czasownik przechodni niedokonany (dk. ukonstytuować)

(1.1) książk. lub praw. powoływać do istnienia (np. organizację), nadając ramy prawne lub organizacyjne; ustanawiać, tworzyć

(1.2) o elementach składowych: stanowić o istocie czegoś; być elementem budującym lub decydującym o kształcie całości

(1.4) rzad. daw. nadawać komuś godność lub wprowadzać na stanowisko

czasownik zwrotny niedokonany konstytuować się (dk. ukonstytuować się)

(2.1) książk. lub praw. przybierać zorganizowaną formę prawną lub społeczną; zawiązywać się jako organ lub grupa

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Konstytutywność

→ konstytutywny

Patrz:konstytutywny

Źródła:

SJP.pl

Konstytutywny

1. będący najważniejszym składnikiem czegoś; główny, zasadniczy, podstawowy;
2. ustanawiający coś, stanowiący o czymś

przymiotnik relacyjny

(1.1) taki, który jest główną częścią lub cechą czegoś

1. urzędnik w starożytnym Rzymie
2. stały przedstawiciel państwa za granicą

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) polit. urzędnik państwa pełniący funkcje za granicą, w urzędzie konsularnym;

(1.2) hist. w starożytnym Rzymie: wysoki urzędnik odpowiedzialny za politykę zagraniczną;

(1.3) hist. we Francji: tytuł jednego z trzech najwyższych członków rządu w okresie I Republiki;

(1.4) daw. rajca, członek rady miejskiej

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Konsul – urzędnik państwa pełniący funkcję za granicą, w urzędzie konsularnym,
Konsul rzymski – urząd w starożytnym Rzymie,
Konsul – tytuł jednego z trzech najwyższych członków rządu we Francji, w okresie I Republiki,
Konsul – komedia kryminalna z 1989 r. w reżyserii Mirosława Borka z Piotrem Fronczewskim w roli głównej luźno nawiązująca do losów Czesława Śliwy
Consul – samochód osobowy marki Ford,
Consul – marka ręcznych maszyn do pisania w kilku modelach, w tym model walizkowy.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Konsularny

związany z działalnością konsulatu, osobą lub urzędem konsula, np. korpus konsularny - ogół szefów konsulatów i ich pracowników w jakimś kraju, objęty immunitetem i szczególnymi przywilejami

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z konsulem, dotyczący konsula (przedstawiciela państwa)

(1.2) hist. związany z konsulem, dotyczący konsula (urzędnika starożytnego Rzymu)

(1.3) hist. związany z konsulem, dotyczący konsula (urzędnika rewolucyjnej Francji)

(1.4) daw. związany z konsulem, dotyczący konsula (rajcy)

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Konsulat

1. urząd państwowy za granicą podległy konsulowi, zajmujący się obywatelami przebywającymi za granicą;
2. siedziba tego urzędu;
3. w starożytnym Rzymie:
a) urząd lub godność konsula republiki, jednego z dwóch najważniejszych urzędników w państwie;
b) okres sprawowania tej władzy, kadencja konsula;
4. we Francji w latach 1799-1804:
a) rząd, w którego skład wchodzili trzej konsulowi;
b) okres władzy tego rządu

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) polit. urząd państwa wysyłającego w państwie przyjmującym;

(1.2) hist. w starożytnym Rzymie: okres, gdy władzę sprawował jeden z dwóch najwyższych rangą urzędników wybieranych przez komicja centurialne na roczną kadencję

(1.3) hist. w starożytnym Rzymie: godność konsula

(1.4) hist. we Francji: okres w latach 1799-1804, gdy władzę sprawowali trzej konsulowie;

(1.5) hist. we Francji: forma rządów w latach 1799-1804, gdy władzę sprawowali trzej konsulowie

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

konsulat – placówka konsularna kierowana przez konsula,
Konsulat – nazwa 3-osobowego rządu w okresie rewolucji francuskiej, po obaleniu dyrektoriatu przez Napoleona Bonaparte w wyniku zamachu 9 XI 1799,
urząd i godność konsula w starożytnym Rzymie.

SJP.pl

Konsulting

[czytaj: konsalting albo konsulting] udzielanie porad dotyczących różnych aspektów działalności ekonomicznej; consulting

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|konsultować.

Źródła:

Wiktionary

Konsultować

czasownik przechodni niedokonany (dk. skonsultować)

(1.1) udzielać specjalistycznych porad

(1.2) zasięgać opinii, rady w jakiejś sprawie u specjalisty

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) hand. nabywca lub użytkownik towarów, usług, zasobów lub dóbr;

(1.2) gość spożywający posiłek w lokalu gastronomicznym

(1.3) biol. organizm odżywiający się substancjami organicznymi;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

konsument (biologia) – rodzaj organizmów żywych,
konsument (prawo) – osoba fizyczna dokonująca z przedsiębiorcą czynności prawnej niezwiązanej bezpośrednio z jej działalnością gospodarczą lub zawodową
konsument (ekonomia) – osoba nabywająca towary dla zaspokojenia swoich potrzeb.
Konsument (piosenka) – piosenka Kultu

SJP.pl

Konsumeryzm

ruch ochrony praw konsumentów

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) socjol. działalność, która ma na celu obronę praw klientów;

(1.2) rzad. socjol. zachowania społeczne i postawy uznające za wyznacznik osobistego szczęścia nabywanie dóbr materialnych i ich konsumpcję

Konsumeryzm – działalność mająca na celu obronę praw konsumenta. Jako ruch społeczny pojawił się wraz z rozwojem masowej konsumpcji.

Kultura konsumeryzmu – (def. socjol.) uleganie naciskom i modom nadmiernej konsumpcji dóbr.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Konsumistyczniej

stopień wyższy od przysłówka: konsumistycznie

Źródła:

SJP.pl

Konsumistyczny

→ konsumizm

Patrz:konsumizm

Źródła:

SJP.pl

Konsumizm

Konsumpcja

1. wykorzystywanie dóbr i usług do zaspokojenia potrzeb
2. pożywianie się

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) spożywanie, jedzenie

(1.2) zużywanie dóbr w celu zaspokojenia określonych potrzeb; kupowanie, nabywanie, używanie, użytkowanie, zużycie, wykorzystanie

(1.3) daw. med. suchoty, gruźlica

Konsumpcja – zużywanie posiadanych dóbr w celu bezpośredniego zaspokojenia ludzkich potrzeb. Wynika ona z użyteczności konsumowanego produktu lub usługi, które mogą mieć też dla konsumenta charakter subiektywny i komplementarny.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

postawa życiowa objawiająca się nadmierną w stosunku do potrzeb konsumpcją różnych dóbr materialnych

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) socjol. postawa polegająca na nieusprawiedliwionej rzeczywistymi potrzebami konsumpcji dóbr materialnych i usług, a także pogląd głoszący uznawanie konsumpcji za wyznacznik jakości życia;

Konsumpcjonizm (także konsumizm) – postawa polegająca na nieusprawiedliwionym (rzeczywistymi potrzebami oraz kosztami ekologicznymi, społecznymi czy indywidualnymi) zdobywaniu dóbr materialnych i usług lub pogląd polegający na uznawaniu tej konsumpcji za wyznacznik jakości życia (lub za najważniejszą, względnie jedyną wartość) – hedonistyczny materializm.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Konsumpcyjność

Źródła:

SJP.pl

Konsyliarz

1. przestarzale: lekarz, doktor;
2. dawniej: urzędnik pełniący funkcję radcy z wyboru lub nominacji; doradca

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) przest. doktor, lekarz

(1.2) daw. doradca

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

konsyliarz – w I Rzeczypospolitej urzędnik jednego z departamentów Rady Nieustającej
konsyliarz konfederacji

(1.1) med. narada lekarzy mająca na celu rozpoznanie choroby i ustalenie sposobu leczenia

SJP.pl

Konsystorialny

przestarzałe: konsystorski

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z konsystorzem, dotyczący konsystorza

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Konsystorski

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z konsystorzem, dotyczący konsystorza

Źródła:

Wiktionary

Konsystorz

1. rada przyboczna doradców cesarskich, powołana za panowania cesarza Dioklecjana (284-305);
2. w Kościele katolickim: kuria lub sąd biskupi;
3. zgromadzenie kardynałów pod przewodnictwem papieża;
4. w kościołach protestanckich: rada stojąca na czele gminy wyznaniowej lub Kościoła

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) rel. zgromadzenie kardynałów pod przewodnictwem papieża

(1.2) rel. w Kościołach protestanckich rada diecezji lub całego Kościoła

(1.3) rel. przest. w Kościele katolickim kuria biskupia

(1.4) rel. dawny sąd prezbiterialny przy kurii biskupiej

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) słowo oddające brzmienie niemieckiego wyrażenia komm' aus Schwabenland (przybywam / pochodzę ze Szwabii) z oryginału dziecięcej piosenki „Muzykanci konszabelanci”

Kontakcik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zdrobn. od kontakt

Źródła:

Wiktionary

Kontakion

hymn liturgiczny Kościoła bizantyjskiego; kondakion

Źródła:

SJP.pl

Kontakt

1. bezpośrednie zetknięcie się; styczność;
2. urządzenie do włączania prądu w instalacji świetlnej; włącznik;
3. gniazdko elektryczne;
4. w chemii: katalizator kontaktowy;
5. wzajemna relacja między osobami, instytucjami, krajami;
6. kontakt operacyjny - tajny informator

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zetknięcie się

(1.2) informator, często tajny

(1.3) możliwość przekazywania i odbierania informacji

(1.4) gniazdo sieci elektrycznej

(1.5) przełącznik światła elektrycznego

(1.6) chem. stały katalizator w układach ciekłych lub gazowych (katalizator kontaktowy)

(1.7) geol. styk dwóch skał różnego pochodzenia

(1.8) utrzymywanie relacji z daną osobą/osobami

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kontakt (film 1992) – film krótkometrażowy Jonathana Darby'ego
Kontakt (film 1997) – film Roberta Zemeckisa
Kontakt (film 2005) − film Siergieja Stanojkowskiego
Międzynarodowy Festiwal Teatralny „Kontakt”
Kontakt (miesięcznik) – miesięcznik wydawany przez Mirosława Chojeckiego
Magazyn Kontakt – kwartalnik wydawany przez warszawski Klub Inteligencji Katolickiej
Kontakt – powieść science fiction autorstwa Carla Sagana, opublikowana w 1985 r.
gniazdo elektryczne (zwane też gniazdkiem lub gniazdem wtykowym, kontaktem)
katalizator kontaktowy (kontakt) – katalizator w formie ciała stałego wpływający na szybkość reakcji cieczy i gazów
30P6 Kontakt − radziecka broń antysatelitarna
kontakt operacyjny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|kontaktować.

Źródła:

Wiktionary

Kontaktować

czasownik przechodni niedokonany (dk. skontaktować)

(1.1) pośredniczyć w nawiązaniu znajomości, kontaktu między ludźmi

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. zakontaktować)

(2.1) mieć połączenie elektryczne

(2.2) pot. pojmować, rozumieć coś

czasownik zwrotny niedokonany kontaktować się (dk. skontaktować się)

1. zanieczyszczać trującą lub promieniotwórczą substancją albo drobnoustrojami chorobotwórczymi;
2. wiązać różne czynniki w jedną całość; tworzyć kontaminację

Źródła:

SJP.pl

Kontekst

część wypowiedzi ustnej lub pisemnej potrzebna do właściwego zrozumienia jakiegoś wyrazu, stwierdzenia; otoczenie wypowiedzi

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) jęz. tekst, którego częścią jest dany wyraz;

(1.2) przen. sytuacja, tło, okoliczności, które określają lub wyjaśniają znaczenie zdarzenia lub następstwo innych zdarzeń

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kontekstowość

→ kontekstowy

Patrz:kontekstowy

Źródła:

SJP.pl

Kontekstowy

Kontemplacyjny

związany z kontemplacją

przymiotnik

(1.1) właściwy kontemplacji, pogrążeniu się w myślach

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kontemplator

osoba kontemplująca coś, przyglądająca się w skupieniu, skłonna do zadumy, refleksji

Źródła:

SJP.pl

Kontemplatorka

→ kontemplator

Patrz:kontemplator

Źródła:

SJP.pl

Kontemplatywny

rzadko: związany z kontemplacją; kontemplacyjny

SJP.pl
Wiktionary

Kontempt

dawniej: hańba, lekceważenie, pogarda

Źródła:

SJP.pl

Kontenans

przestarzale: rezon, pewność siebie

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) daw. pewność siebie

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kontener

skrzynia o standaryzowanych wymiarach służąca przechowywania lub transportu towarów wieloma środkami lokomocji

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) standaryzowany pojemnik służący do przechowywania i przewożenia towarów;

(1.2) pot. duży pojemnik na śmieci

(1.3) inform. struktura danych, której zadaniem jest przechowywanie w zorganizowany sposób zbioru danych;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

kontener – format zapisu plików multimedialnych
kontener – struktura danych w językach programowania
kontener – skrzynia do transportu różnego rodzaju towarów
kontener – uruchomiony obraz maszyny wirtualnej (np. Dockera)

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) mors. statek przeznaczony do przewozu kontenerów;

Kontenerowiec (również pojemnikowiec) – statek specjalnie wyposażony w prowadnice i przeznaczony do przewozu kontenerów, przy założeniu ich pionowego załadunku i wyładunku.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kontenerowy

przymiotnik od: kontener

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z kontenerem, dotyczący kontenera

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Konteneryzacja

wprowadzanie kontenerów w logistyce i transporcie

Konteneryzacja – proces tworzenia obrazów zawierających wszystkie potrzebne pliki do uruchomienia danej aplikacji oraz ich uruchamianie i zarządzanie nimi. Uruchomiony obraz nazywany jest kontenerem. Kontenery, czyli uruchomione aplikacje, są odizolowane od systemu operacyjnego. Do tworzenia obrazów i kontenerów oraz zarządzenia nimi wykorzystywany jest m.in. program Docker, Podman, Cloud foundry, czy platforma Kubernetes.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Konteneryzować

w informatyce: tworzyć kontener (obraz) zawierający wszystkie pliki potrzebne do uruchomienia danej aplikacji

Źródła:

SJP.pl

Kontent

tyleż co: zadowolony, usatysfakcjonowany

przymiotnik jakościowy

(1.1) przest. książk. zadowolony

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) środ. zawartość, treść

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kontentacja

dawniej:
1. zadośćuczynienie, rekompensata; kompensata, kompensacja, rekompensacja;
2. zadowolenie, radość, satysfakcja

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) daw. zadośćuczynienie, zaspokojenie czyichś żądań

(1.2) daw. zadowolenie, uciecha

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kontentowanie

Źródła:

SJP.pl

Kontestacja

kwestionowanie, na ogół manifestacyjne, przyjętych tradycyjnie poglądów lub zasad

continuum;
1. jedna z liczb kardynalnych będąca mocą zbioru liczb rzeczywistych;
2. zwarta i spójna przestrzeń metryczna;
3. zbiór liczb rzeczywistych wraz ze swoją strukturą porządkową i topologiczną

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) ciągły, zgodny z porządkiem zbiór elementów, które przechodzą jeden w drugi

(1.2) mat. moc zbioru liczb rzeczywistych

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Konto

1. rachunek w księdze handlowej
2. rachunek w księgowości bankowej wykazujący stan pieniędzy klienta

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) ekon. bank. rachunek w banku, na którym są przechowywane pieniądze klienta;

(1.2) inform. przypisana danemu użytkownikowi część zasobów serwera lub prawo dostępu do tych zasobów

(1.3) inform. adres i skrzynka poczty elektronicznej

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

konto (rachunkowość) – pojęcie z zakresu rachunkowości
konto bankowe – rachunek bankowy
konto użytkownika – konto w systemach komputerowych

Kontorsjonistka

→ kontorsjonista

temat słowotwórczy

(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych mający znaczenie: przeciwstawienie, występowanie przeciw

Źródła:

Wiktionary

Kontra

contra;
1. atak mający na celu odparcie nacierającego przeciwnika, wroga; kontratak;
2. zachowanie wyrażające sprzeciw wobec czyichś zachowań; sprzeciw, przeciwdziałanie;
3. klisza drukarska odwracająca układ barw białych i czarnych na odbitce;
4. w boksie: cios powstrzymujący atak rywala;
5. w boksie: błyskawiczna odpowiedź ciosem na atak przeciwnika;
6. w kartach: zobowiązanie się gracza wobec partnera do niedopuszczenia do wygranej przeciwnika;
7. w brydżu: odzywka podważająca możność ugrania kontraktu wylicytowanego przez przeciwników
8. w wioślarstwie: wiosłowanie wstecz;
9. typ hamulca lub hamowania w rowerze

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) stanowisko lub postępowanie przeciwne do wypowiedzi lub postępowania innej osoby

(1.2) sport. w boksie odpowiedź na cios przeciwnika, blokada lub odparcie ataku

(1.3) sport. w brydżu zapowiedź w licytacji oznaczająca, iż gracz kontrujący uważa, że przeciwnicy nie zrealizują zapowiadanego kontraktu;

(1.4) wojsk. kontratak, szybki zwrot od pozycji obronnej do ataku

(1.5) środ. kontrybucja, treść dodawana przez użytkownika do bazy tworzonej na stronie internetowej

(1.6) pot. kontrmanifestacja

(1.7) pot. kontretykieta

(1.8) hamulec nożny w rowerze działający przy odwrotnym obrocie pedałów

przyimek

(2.1) przeciwko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

kontra – odzywka brydżowa
„Kontra” – powieść Józefa Mackiewicza
Kontra – wydawnictwo
Kontra – związek zawodowy
„Kontra” – miesięcznik o tematyce sportowej
kontra-fit – odzywka brydżowa
Contra

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kontrabanda

1. nielegalne przenoszenie lub przewożenie przez granicę państwa dewiz lub towarów; przemyt, szmugiel;
2. rzeczy, dewizy, towary przewożone nielegalnie

Kontradmiralstwo

w wojsku: stopień kontradmirała - wyższego oficera marynarki wojennej

przestarzałe:
1. taki, który dotyczy kontradykcji - niezgody, sprzeciwu;
2. taki, który dotyczy kontradykcji - sprzeczności, niezgodności z czymś; przeciwstawny, rozbieżny, ambiwalentny, sprzeczny

Źródła:

SJP.pl

Kontradyktoryczny

w logice: taki, który jest sprzeczny z rzeczywistością, zwłaszcza z konwencjami znaczeniowymi; wewnętrznie sprzeczny

przymiotnik

(1.1) mający cechy sprzeczne, przeciwstawne

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kontradyktoryjność

cecha procesu karnego, cywilnego, postępowania administracyjnego itp. zakładająca prawo strony do walki o korzystne dla siebie rozstrzygnięcie sprawy

Kontradyktoryjność (z contradictio „sprzeczność” od contra „przeciw” i dicere „mówić”) – cecha postępowania, w którym istnieją dwie przeciwstawne strony toczące spór. Stanowi jeden z elementów sformalizowanej procedury sądowej.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kontradyktoryjny

w prawie: dający możność wypowiedzenia się obu stronom, polegający na przeciwstawności wypowiedzi

Źródła:

SJP.pl

Kontrafagot

instrument dęty drewniany o podwójnym stroiku, basowa odmiana fagotu charakteryzująca się najniższą skalą w grupie instrumentów dętych drewnianych; kontrfagot (rzadziej)

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) muz. fagot o niskiej skali;

Kontrafagot – instrument dęty drewniany z grupy aerofonów stroikowych.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

→ kontrahent

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z kontrahentem, dotyczący kontrahenta

Patrz:kontrahent

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kontrahent

jedna ze stron zawierających umowę; strona umowy, wspólnik, kooperant, partner

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) każda ze stron zawierających umowę

1. [czytaj: kontr-akcja] akcja przeciwstawna innej akcji;
2. w fizyce: zmniejszenie się objętości podczas mieszania się niektórych rozpuszczających się wzajemnie cieczy;
3. w geologii: kurczenie się wnętrza Ziemi, a wraz z nim gruntu, wskutek utraty ciepła;
4. w językoznawstwie: zjawisko fonetyczne polegające na zlaniu się w jedną samogłoskę, zazwyczaj długą, dwóch samogłosek sąsiadujących ze sobą bezpośrednio albo oddzielonych pierwotnie od siebie jakimś zanikającym elementem spółgłoskowym; monoftongizacja
5. w różnych dziedzinach nauki: skrócenie, skurczenie, zwężenie się czegoś

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) przeciwdziałanie (działanie skierowane przeciwko innemu działaniu) datadef|od 1902.

(1.2) skurczenie, ściągnięcie lub zmniejszenie długości, zakresu, rozmiaru lub objętości

(1.3) fonet. ściągnięcie dwóch samogłosek występujących obok siebie w jedną samogłoskę;

(1.4) jęz. słowo lub wyrażenie skrócone w mowie

(1.5) geol. kurczenie się ziemi lub skał w wyniku utraty przez nich temperatury;

(1.6) chem. zjawisko fizyczne polegające na zmniejszeniu objętości roztworu na skutek reakcji chemicznej lub oddziaływań międzycząsteczkowych;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

kontrakcja (skrót)
kontrakcja (paleografia)
kontrakcja (fonetyka)
kontrakcja (matematyka)
kontrakcja objętości (chemia)
kontrakcja lantanowców (chemia)
kontrakcja (geologia)
hipoteza kontrakcji (geologia)

1. związany z kontraktem, mający charakter kontraktu - zgodnego oświadczenia dwóch lub więcej stron, złożonego na piśmie; ustalony, umówiony, uzgodniony;
2. związany z kontraktami - stałymi, dorocznymi zjazdami szlachty polskiej, służącymi zawieraniu umów gospodarczych i transakcji handlowych;
3. sejm kontraktowy - sejm wybrany w Polsce w 1989 roku na podstawie ordynacji przewidującej z góry podział mandatów między ugrupowania postkomunistyczne a solidarnościowe

przymiotnik

(1.1) dotyczący kontraktu, związany z kontraktem

(1.2) o pracowniku: zatrudniony na podstawie kontraktu; nieetatowy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

1. w muzyce: technika kompozytorska polegająca na jednoczesnym zestawieniu kilku linii melodycznych według określonych zasad tonalnych, harmonicznych i rytmicznych w utworach wielogłosowych;
2. muzyce: druga melodia towarzysząca pierwszej, np. towarzysząca tematowi w fugach;
3. w muzyce: dział teorii muzyki dotyczący takiej techniki kompozytorskiej;
4. w filmoznawstwie: koncepcja estetyczna okresu kina wczesnodźwiękowego, traktująca dźwięk jako nowy element montażu i samodzielny składnik wizualnego obrazu zdolny wzbogacić metody oddziaływania na widza;
5. przenośnie: coś dopełniającego coś innego

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) plast. element obrazu, widowiska itp., który poprzez swoją obecność kontrastuje z innym elementem, tym samym go uwidaczniając

(1.2) muz. technika stosowana w muzyce polegająca na prowadzeniu kilku linii melodycznych, które są ze sobą zharmonizowane;

(1.3) muz. jeden z działów teorii muzyki

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

kontrapunkt – pojęcie z dziedziny muzyki
Kontrapunkt RMF FM i Newsweeka – cotygodniowy program publicystyczny radia RMF FM i tygodnika Newsweek Polska
Kontrapunkt – Przegląd Teatrów Małych Form, festiwal teatralny odbywający się co roku w Szczecinie
Kontrapunkt – powieść Aldousa Huxleya
Kontrapunkt – polski film dokumentalny z 1985 r.

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) książk. sprzeczność występująca między zestawionymi elementami (przedmiotami, zjawiskami itp.)

(1.2) opt. stosunek między największym a najmniejszym stopniem naświetlenia jakiegoś przedmiotu

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

kontrast (elektronika)
kontrast (literatura)
kontrast (medycyna)
kontrast wzrokowy
kontrastowość w fotografii (gradacja)
kontrast (sztuka)
Kontrast (grupa muzyczna)
Kontrast – mini-album Sobla

Źródła:

[czytaj: kontr-asygnata] w prawie: podpisanie aktu prawnego przez wysokiego urzędnika państwowego

rzeczownik, rodzaj żeński

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zdrobn. od kontratak

Źródła:

Źródła:

SJP.pl

Kontrbateryjny

przymiotnik relacyjny

1. taniec towarzyski z XVIII w.;
2. muzyka do tego tańca

dodatkowa naklejka na butelce, znajdująca się po przeciwnej stronie od głównej etykiety

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) naklejka umieszczona po drugiej stronie butelki w stosunku do etykiety;

Kontretykieta – papierowa naklejka, najczęściej w kształcie prostokąta lub kwadratu, znajdująca się na opakowaniu po przeciwnej stronie niż etykieta. Najczęściej stosują ją browary w przemyśle piwowarskim, umieszczając na niej szczegółowe informacje o piwie, datę minimalnej trwałości, kod paskowy i inne informacje.

Źródła:

→ kontrkandydat

Patrz:kontrkandydat

Źródła:

SJP.pl

Kontrkościół

organizacja działająca podobnie do Kościoła, lecz różniąca się światopoglądem

SJP.pl
Wiktionary

Kontrmanifestacja

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) polit. manifestacja będąca formą przeciwstawienia się innej manifestacji

Źródła:

Wiktionary

Kontrmanifestant

osoba biorąca udział w manifestacji stanowiącej reakcję na inną manifestację

Źródła:

SJP.pl

Kontrmarsz

kontramarsz;
1. sposób prowadzenia walki przez piechotę zachodnioeuropejską w XVI-XVII w., polegający na tym, że poszczególne szeregi żołnierzy kompanii strzelały kolejno do nieprzyjaciela i wycofywały się na tył kolumny;
2. marsz odbywający się w kierunku przeciwnym do dotychczasowego, w celu dostosowania ugrupowania własnych wojsk do nowej sytuacji

→ kontrnegatyw

(1.2) osoba kierująca ruchem wielu obiektów

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) techn. urządzenie kontrolujące pracę maszyn

(2.2) inform. program sterujący

(2.3) inform. gamepad

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

kontroler (informatyka)
kontroler ruchu lotniczego – osoba sprawująca służbę kontroli ruchu lotniczego przy pomocy wizualnej lub radaru
Kontroler – polski film z 2002, reżyseria w reżyserii Petera Vogta
mikrokontroler (MCU, μC, uC ang. microcontroller) – mikrokomputer jednoukładowy
kontroler biletów – tytuł zawodowy
Kontroler Dworu Królewskiego
Kontroler Państwa Izrael – urząd w Izraelu
kontroler domeny – komputer w domenie, który zarządza realizacją działań związanych z bezpieczeństwem
kontroler ruchu naziemnego (ang. GND – Ground Controller) – kontroler ruchu lotniczego pełniący służbę służba kontroli ruchu lotniczego wobec statków powietrznych znajdujących się na polu manewrowym l...
kontroler sieci bezprzewodowej – urządzenie sieciowe występujące na styku infrastruktury kablowej sieci komputerowej i sieci bezprzewodowej
kontroler stacji bazowej, BSC (ang. base station controller) – kontroler (sterownik) stacji bazowej sieci bezprzewodowych
Kontrolerzy – węgierski komediodramat z 2003 roku w reżyserii Nimróda Antala

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kontrolerka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) fż. od: kontroler

Źródła:

Wiktionary

Kontrolerowy

→ kontroler (urządzenie)

Źródła:

SJP.pl

Kontrolerski

przymiotnik relacyjny

→ kontroling

Patrz:kontroling

Źródła:

SJP.pl

Kontrolka

1. notatnik do zapisków przydatnych podczas kontroli; notes, brulion;
2. lampka sygnalizacyjna umożliwiająca kontrolę pracy danego urządzenia; dioda, lampka kontrolna

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) notatnik do prowadzenia zapisków podczas kontroli

(1.2) lampka sygnalizacyjna, która umożliwia kontrolę pracy jakiegoś urządzenia

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kontrolny

związany z kontrolą, wykorzystywany podczas kontroli, umożliwiający kontrolę, przeprowadzający kontrolę, np. zegar kontrolny, kontrolny spis towarów

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z kontrolą lub kontrolowaniem

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kontrolo

forma rzeczownika.

(1.1) W. lp. od: kontrola

Źródła:

Wiktionary

Kontrolowalny

dający się kontrolować

Źródła:

SJP.pl

Kontrolowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) sprawowanie kontroli, wykonywanie czynności kontrolnych

Kontrolowanie – w wąskim rozumieniu oznacza sprawdzanie zgodności z ustalonym standardem (np. kontrolowanie poziomu wody w rzece), w szerokim oznacza także sprawdzanie zgodności ze standardem i czynny nadzór nad jego przestrzeganiem (np. kontrolowanie pojazdu, utrzymywanie kontroli nad klasą w szkole itp.). W obu przypadkach punktem wyjścia jest określenie stanu pożądanego – wyznaczenie normy.

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kontrolować

1. przeprowadzać kontrolę, sprawdzać; nadzorować, inspekcjonować;
2. panować nad kimś lub nad czymś; rządzić, decydować;
3. dominować w jakiejś dziedzinie;
4. kontrolować się - panować nad sobą

czasownik przechodni niedokonany

(1.1) sprawdzać, czy coś działa tak, jak powinno, czy jest takie, jak powinno być

(zwykle w liczbie mnogiej) różnica zdań, rozbieżność poglądów; spór, polemika, konflikt

rzeczownik, rodzaj żeński

→ kontra

→ kontrproduktywny

Patrz:kontrproduktywny

Źródła:

SJP.pl

Kontrproduktywny

Źródła:

SJP.pl

Kontrreformacja

prąd powstały w kościele katolickim wobec zagrożenia reformacją

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) hist. rel. ruch w Kościele katolickim w XVI i XVII w., skierowany przeciw reformacji i wyznaniom protestanckim, mający na celu także przeprowadzenie odnowy wewnętrznej w Kościele;

Kontrreformacja – ruch w Kościele katolickim zapoczątkowany soborem trydenckim, a zakończony wraz z wojną trzydziestoletnią, zmierzający do uzdrowienia stosunków w Kościele, będący odpowiedzią na reformację. Celem kontrreformacji była rekatolicyzacja podejmowana z zamiarem ponownego wprowadzania katolicyzmu wśród społeczności innowierczej na terenach, gdzie wcześniej przeważał katolicyzm.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kontrreformacyjny

związany z kontrreformacją (prądem w Kościele katolickim); przeciwreformacyjny

przymiotnik relacyjny

(1.1) hist. kośc. związany z kontrreformacją, dotyczący kontrreformacji

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

w działaniach oblężniczych: wewnętrzna linia umocnień, skierowana przeciwko obleganemu obiektowi

Kontrwalacja (linia kontrwalacyjna, od łac. "contrvallatio" – przeciwobwałowanie) – w działaniach oblężniczych wewnętrzna linia umocnień w postaci wału ziemnego otaczająca obleganą twierdzę bądź miasto. Jej głównym celem było chronienie wojsk oblegających przed wypadami obrońców twierdzy.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kontrwywiad

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) instytucja państwowa zajmująca się bezpieczeństwem państwa poprzez uniemożliwianie działalności szpiegom obcych państw;

Kontrwywiad (KW) – działalność służb specjalnych polegająca na rozpoznawaniu, neutralizowaniu i wykorzystywaniu działalności obcych służb wywiadowczych, a także na przeciwdziałaniu szpiegostwu, dywersji, sabotażowi i terroryzmowi oraz ochronie informacji niejawnych, osób i instytucji państwa. Mianem kontrwywiadu określa się potocznie również same służby cywilne, policyjne i wojskowe realizujące te zadania.

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kontrwywiadowczy

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z kontrwywiadem, dotyczący kontrwywiadu

Źródła:

Wiktionary

Kontrybucja

1. danina pieniężna narzucona w traktacie pokojowym państwu pokonanemu przez państwo zwycięskie;
2. dawniej w czasie wojny: przymusowe świadczenie w pieniądzach lub żywności pobierane przez wojsko;
3. dawniej: opłata nakładana przez władcę na kraj przez niego podbity; haracz, trybut, podatek

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) danina, podatek nakładany na pokonane w wojnie państwo albo okupowane terytorium

(1.2) hist. opłata płacona za odstąpienie przez napastników od oblężenia albo zaniechania ataku

(1.3) środ. treść dodawana przez użytkownika do bazy tworzonej na stronie internetowej

Kontrybucja ( contributio ‘zbieranie; rozdzielanie; składka’ od "contribuere" ‘zbierać; przyczyniać się’ "com" ‘współ’ "tribuere" ‘(roz)dawać; udzielać; łożyć’ z "tribus" ‘okrąg, jednostka podziału terytorialnego ludności starożytnego Rzymu’) – danina, składka, jednorazowy podatek wojenny bądź odszkodowanie wojenne, zwrot kosztów wojennych.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kontrybucyjny

związany z kontrybucją

Źródła:

SJP.pl

Kontrybuować

dawniej:
1. przyczyniać się do czegoś;
2. płacić kontrybucję, podatki

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)

(1.1) przekazywać środki finansowe na dany cel, uiszczać podatki lub opłaty

(1.2) mieć udział w kształtowaniu się czegoś, przyczyniać się do osiągnięcia określonego wyniku lub stanu

(1.3) wnosić wkład merytoryczny lub rzeczowy, współtworzyć przedsięwzięcie

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kontrybutor

1. osoba lub podmiot płacący kontrybucję, czyli daninę pieniężną
2. osoba wnosząca swój wkład do czegoś

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) ktoś, kto płaci kontrybucjęfakt.

Źródła:

Wiktionary

Kontuar

stół oddzielający kupującego od sprzedawcy; lada

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) blat oddzielający sprzedawcę, szatniarza itp. od klienta;

(1.2) muz. stół gry w organach piszczałkowych

Zobacz też: Kontuar (organy piszczałkowe).

Kontuar – mebel, lada oddzielająca sprzedawcę (w sklepie) lub barmana (w barach) od klientów. Kontuar posiada kształt dużego stołu, często z szufladami lub podręcznymi półkami. Służy do podawania towarów.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kontuarowy

→ kontuar

Patrz:kontuar

Źródła:

SJP.pl

Kontumacja

niestawienie się oskarżonego na rozprawę sądową

rzeczownik, rodzaj żeński

zdrobnienie od: konturówka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pot. zdrobn. od: konturówka

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Konturówka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kosmet. kosmetyk w formie ołówka, sztyftu lub pędzelka, służący do obrysowania oczu lub ust;

(1.2) pot. mapa konturowa

(1.3) pot. odblaskowe oznakowanie konturowe samochodów

(1.4) szt. grubo nakładana farba do rysowania konturów, np. reliefów imitujących witraże

Konturówka – potoczna nazwa kosmetyku służącego do obrysowywania oczu lub ust.

Źródła:

przymiotnik relacyjny

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|kontuzjować.

Źródła:

Wiktionary

Kontuzjowany

w sporcie: spowodować, powodować czyjąś kontuzję

Źródła:

SJP.pl

Kontuzjować

1. w matematyce: korelacja statystyczna między cechami, z których co najmniej jedna jest cechą jakościową;
2. w filozofii: brak konieczności istnienia; kontyngentyzm

Źródła:

SJP.pl

Kontyngencyjny

→ kontyngencja

Patrz:kontyngencja

Źródła:

SJP.pl

Kontyngens

kontyngent; przestarzałe:
1. określona ilość, liczba czegoś; przydział, wkład, zasób;
2. obowiązkowe świadczenia w naturze, dokonywane przez ludzi na rzecz państwa, gminy itp.;
3. nakazana lub określona umową liczba wojska, którą należy wystawić;
4. obowiązkowy podatek płacony przez państwo, miasto itp. na rzecz wojska

Źródła:

SJP.pl

Kontyngensowy

→ kontyngens

Patrz:kontyngens

Źródła:

SJP.pl

Kontyngent

1. określona ilość, liczba czegoś; przydział, wkład, zasób, kontyngens;
2. obowiązkowe świadczenia w naturze, dokonywane przez ludzi na rzecz państwa, gminy itp.; kontyngens;
3. nakazana lub określona umową liczba wojska, którą należy wystawić; kontyngens;
4. obowiązkowy podatek płacony przez państwo, miasto itp. na rzecz wojska; kontyngens;
5. oddział wojska jakiegoś państwa pełniący służbę w międzynarodowych siłach zbrojnych;
6. w ekonomii: limit importu, eksportu lub tranzytu towarów, dóbr, określony przez rząd danego kraju

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) przydział, określona ilość

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) dalsze trwanie czegoś lub następna część czegoś albo jakiejś działalności

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Sequel – kontynuacja dzieła
Instrukcja kontynuacji – konstrukcja programistyczna
Kontynuacja (informatyka) – konstrukcja programistycza
Symbol kontynuacji – konstrukcja programistyczna

Kontynuowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Konurbium

zespół kilku sąsiadujących miast lub osiedli, z których żadne nie ma znaczenia dominującego; konurbacja

Źródła:

SJP.pl

Konus

1. potocznie o niskim człowieku;
2. przestarzale: stożek

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) o chłopaku lub mężczyźnie lekcew. człowiek niskiego wzrostu

(1.2) daw. stożek

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Konus – dawna nazwa stożka (bryły ograniczonej przez powierzchnię stożkową)
Konus – komiks autorstwa Marka Szyszko (rys.) i Szweda (scenariusz)

→ konwalidacja

Patrz:konwalidacja

Źródła:

SJP.pl

Konwalidować

w prawie:
1. nadawać (nadać) moc prawną na skutek zaistnienia okoliczności spełniających warunki określone przez ustawę;
2. konwalidować się - uzyskiwać (uzyskać) moc prawną na skutek zaistnienia okoliczności spełniających warunki określone przez ustawę

Źródła:

SJP.pl

Konwalijka

zdrobnienie od: konwalia

związany z konwekcją

Źródła:

SJP.pl

Konwektor

grzejnik centralnego ogrzewania

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

Źródła:

Wiktionary

Konwencja

umowa międzynarodowa

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) praw. umowa międzynarodowa

(1.2) książk. przyjęte w jakimś środowisku normy postępowania, myślenia itp.

(1.3) liter. teatr. szt. charakterystyczne cechy twórczości przyjęte przez artystę

(1.4) polit. zjazd członków partii politycznej, najczęściej poświęcony wyborom

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

konwencja społeczna - zespół norm i standardów rządzących życiem społecznym,
konwencja – umowa międzynarodowa
konwencja – sztuczna odzywka w brydżu
konwencja literacka

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Konwencjonalistka

→ konwencjonalista

Patrz:konwencjonalista

Źródła:

SJP.pl

Konwencjonalistyczny

→ konwencjonalizm

przysłówek

(1.1) w sposób konwencjonalny

Źródła:

Wiktionary

Konwencjonalność

niewykraczanie poza schematy, nieoryginalność

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) odprzym. cecha tego, co jest konwencjonalne; cecha tych, którzy są konwencjonalni

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Konwencjonalny

dotyczący umowy, zwyczajowy

przymiotnik

(1.1) zgodny z konwencjami; tradycyjny, pospolity

zgromadzenie zakonne; zakon, klasztor, zakonnicy klasztoru

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) spotkanie członków jakiejś instytucji bądź organizacji, na którym podejmuje się decyzje w istotnych kwestiach

(1.2) klasztor, zakon

(1.3) grupa katolików, którzy mają prawo głosowania na spotkaniach, na których podejmuje się decyzje dotyczące całego zakonu

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Konwent Seniorów – organ Sejmu i Senatu RP
Konwent Narodowy – zgromadzenie prawodawcze z okresu rewolucji francuskiej 1789 roku
Konwent Polonia – najstarsza polska korporacja akademicka założona w 1828 roku
Konwent Unii Europejskiej – działający w latach 2001–2003
konwent zakonny – jednostka organizacyjna zakonu, także dom zakonny (klasztor)
konwent fanów – zjazd fanów jakiejś tematyki, najczęściej fantastyki i gier fabularnych
Konwent Organizacji A
Konwent B

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zbieżność lub jej powstawanie

(1.2) kult. niezależne powstawanie podobnych zjawisk kulturowych w odległych od siebie regionach świata w podobnych warunkach geograficznych

(1.3) biol. proces powstawania podobnych cech u niespokrewnionych ze sobą organizmów na skutek życia w podobnych warunkach;

(1.4) techn. kojarzenie różnych zjawisk na pograniczu działów telekomunikacji, informatyki i multimediów;

(1.5) med. jednoczesny, zbieżny ruch gałek ocznych przy zmianie odległości obiektu, na którym jest skupiany wzrok;

(1.6) meteorol. zbliżanie się do siebie mas powietrza z różnych stron, powodujące wyparcie znajdującego się tam wcześniej powietrza w górę;

(1.7) ekon. zjawisko zbliżania się poziomu rozwoju różnych krajów poprzez doganianie bogatych przez biedne;

(1.8) ekon. zbieżność ekonomiczna państw Unii Europejskiej pod względem inflacji, stóp procentowych, zadłużenia i kursu walutowego;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

konwergencja (biologia)
konwergencja (multimedia)
konwergencja (meteorologia)
konwergencja (ekonomia)
konwergencja (medycyna)
kryteria konwergencji
teoria konwergencji
konwergencja (telekomunikacja)
Konwergencja (językoznawstwo)
zbieżność

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Konwergencyjny

→ konwergencja; konwergentny

Źródła:

SJP.pl

Konwergentny

→ konwergencja; konwergencyjny

przymiotnik

(1.1) książk. zbieżny

(1.2) nauk. dotyczący lub związany z konwergencją

(1.3) inform. łączący transmisję różnych rodzajów danych, np. głosu, wideo i innych sygnałów

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Konwergować

upodabniać się, dążyć do zbieżności lub połączenia

Źródła:

SJP.pl

Konwers

brat zakonny bez święceń kapłańskich, wykonujący najczęściej prace pomocnicze

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) hist. niewykształcony zakonnik pracujący fizycznie, członek zgromadzenia drugiej kategorii zajmującego się posługą wobec braci z zakonu zasadniczego;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

konwers relacji – relacja odwrotna
konwers – typ zakonnika, por. konwersi

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Konwersacja

porozumiewanie się za pomocą słów; rozmowa, dyskusja, polemika, dysputa

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) towarzyska rozmowa

(1.2) ćwiczenie języka obcego, polegające na rozmowie

(1.1) przemiana, przekształcenie postaci czegoś

(1.2) chem. proces jednostkowy, który ma na celu zmianę właściwości przekształcanych materiałów w wyniku różnych reakcji chemicznych, przeprowadzanych w aparatach zwanych konwertorami

(1.3) rel. zmiana wyznania w obrębie religii chrześcijańskiej lub przejście na chrześcijaństwo z innej religii

(1.4) inform. zmiana formatu pliku na mogący być odczytany przez inny program komputerowy niż ten, w którym został utworzony

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

konwersja (chemia)
konwersja (psychologia)
konwersja (religia)
konwersja (socjologia)
konwersja α (matematyka)
konwersja danych
konwersja jednostek
konwersja na judaizm
konwersja narodowa
konwersja pisma
konwersja polityczna
konwersja typu

1. urządzenie do przekształcania jakiejś wielkości fizycznej na inną; konwertor;
2. urządzenie elektroniczne zmieniające jeden typ sygnału na inny; przetwornik, konwertor;
3. w informatyce: program komputerowy do konwersji plików

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

konwerter satelitarny
konwerter mocy
program komputerowy do przetwarzania plików jednego formatu na inny (np. .docx na .doc lub .flv na .avi)

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Konwerterowy

→ konwerter

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|konwertować.

Źródła:

Wiktionary

Konwertować

dokonywać konwersji

czasownik przechodni niedokonany

(1.1) inform. dokonywać zmiany formatu pliku na inny

(1.2) ekon. bank. dokonywać zmiany warunków pożyczki

(1.3) rel. zmieniać wyznanie na inne

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Konwertycki

→ konwertyta

Patrz:konwertyta

Źródła:

SJP.pl

Konwertyna

Konwiktorka

→ konwiktor

Patrz:konwiktor

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z konwisarzem, dotyczący konwisarza

SJP.pl
Wiktionary

Konwojowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|konwojować.

Źródła:

Wiktionary

Konwojować

prowadzić, wieźć kogoś lub coś w konwoju

czasownik

SJP.pl

Konwulsja

(zwykle w liczbie mnogiej)
1. mimowolny, częsty, gwałtowny skurcz mięśni; silna drgawka;
2. gwałtowna zmiana poprzedzająca koniec czegoś

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) mimowolny, gwałtowny skurcz mięśni powodujący silne drgania całego ciała

(1.2) gwałtowna zmiana poprzedzająca koniec czegoś

Źródła:

Kooikerhondje

[czytaj: kojkerhondzie] rasa psów; płochacz holenderski

Kooikerhondje (Płochacz holenderski) - jedna z ras psów, należąca do grupy psów aportujących, płochaczy i psów dowodnych, zaklasyfikowana do sekcji płochaczy. Nie podlega próbom pracy.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Koopaker

[czytaj: kuPAker] firma opakowująca towar wyprodukowany w innej firmie na mocy umowy kooperacyjnej

Źródła:

SJP.pl

Kooperacja

1. współdziałanie, współpraca między ludźmi lub instytucjami w jakiejś dziedzinie, zwłaszcza w produkcji towarów i usług;
2. dawniej:
a) ruch spółdzielczy, spółdzielczość;
b) spółdzielnia, kooperatywa

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) współpraca, współdziałanie

(1.2) przest. spółdzielczość

Kooperacja ( cooperativus współpracujący, cooperatio współpraca) – współpraca, współdziałanie.

Kooperacja produkcyjna ma miejsce, gdy przedsiębiorstwo (kooperant) współpracuje z innym w ten sposób, że wykonuje dla niego pewne fazy procesu produkcyjnego; zaś kooperacja przedmiotowa wtedy, gdy dostarcza różnych elementów konstrukcyjnych do wytwarzanych przez inny zakład wyrobów.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kooperacyjny

związany z kooperacją

Źródła:

SJP.pl

Kooperancki

→ kooperant

Patrz:kooperant

Źródła:

SJP.pl

Kooperant

→ kooperacja

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) przedsiębiorstwo współpracujące z innym w ten sposób, że wykonuje dla niego pewne fazy procesu produkcyjnego (kooperacja produkcyjna)

(1.2) przedsiębiorstwo współpracujące z innym w ten sposób, że dostarcza różnych elementów konstrukcyjnych do wytwarzanych przez inny zakład wyrobów (kooperacja przedmiotowa)

Patrz:kooperacja

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kooperantka

→ kooperant

Patrz:kooperant

Źródła:

SJP.pl

utopijna, dziewiętnastowieczna, angielska doktryna społeczna, upatrująca w organizowaniu spółdzielni drogę do rozwiązania konfliktów społecznych i obalenia ustroju kapitalistycznego; pankooperatyzm, integralizm spółdzielczy

Kooperatyzm (fr. "coopératisme" „spółdzielczość” z łac. "cooperari" „współpracować”) – doktryna społeczna upatrująca w organizowaniu spółdzielni, w ramach których środki produkcji stają się wspólną własnością wszystkich jej członków, drogę do wyzwolenia społecznego i ewolucyjnego wyeliminowania kapitalizmu.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kooperencja

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) forma stosunków między podmiotami, które jednocześnie ze sobą konkurują i współpracują;

Kooperencja (ang. "coopetition") – typ relacji między konkurentami, w których występują jednocześnie strumienie kooperacji i konkurencji.

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kooperowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

dobranie przez jakieś gremium, zespół, nowego człona do swojego składu

Kooptacja (zarządzanie) (łac. "cooptatio" od "co-" 'współ-' i "optatio" 'życzenie') – sposób uzupełniania lub zmiany składu członkowskiego instytucji lub organu kolegialnego. Kooptacja odbywa się poprzez podjęcie stosownej uchwały przez tę instytucję, bez odwoływania się do woli wyborców czy też rozstrzygnięcia innej instytucji lub sądu.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kooptacyjny

Koordynacja

1. planowanie działań wykonywanych wspólnie przez wiele osób;
2. sprawny przebieg lub funkcjonowanie czegoś

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) organizowanie i planowanie wspólnych działań

Koordynacja – uporządkowanie, zestawienie w pewnym celowym porządku, przystosowanie, np. koordynacja pojęć dla otrzymania pewnego wyższego, ogólniejszego pojęcia.

W życiu politycznym mówi się o koordynacji programów, dążeń i działań poszczególnych czynników politycznych dla osiągnięcia wspólnego lub ogólnego celu.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Koordynacyjny

związany z koordynacją

Źródła:

SJP.pl

Koordynata

liczba określająca położenie punktu na płaszczyźnie lub w przestrzeni względem ustalonego układu współrzędnych

Źródła:

SJP.pl

Koordynatograf

(1.1) odczasownikowy od|koordynować.

Źródła:

Wiktionary

Koordynować

harmonizować działania prowadzone wspólnie przez wiele osób w celu uzyskania efektu tych działań w jak najkrótszym czasie, przy jak najmniejszym nakładzie, przy optymalnym wykorzystaniu możliwości itp.

czasownik przechodni niedokonany (dk. skoordynować)

(1.1) kierować różnymi elementami, działaniami tak, aby zapewniać ich harmonię, najlepszą wspólną skuteczność; uzgadniać wzajemne funkcjonowanie

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kop

uderzenie nogą, kopniak

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy

(1.1) pot. uderzenie lub cios nogą

(1.2) przen. coś, co nadaje komuś impet, wigor

forma rzeczownika|rodzaj=żeński.

(2.1) D. lm. od: kopa

forma czasownika.

(3.1) 2. os. lp. rozk. od: kopać

Zobacz też: KOP.

"The Kop" – trybuna znajdująca się za jedną z bramek na stadionie Liverpoolu – Anfield.

The Kop dobudowano do głównego stadionu w roku 1906, jako nagrodę dla kibiców za zdobycie drugiego mistrzowskiego tytułu Anglii.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kop.

skrót

(1.1) = kopiejka

Źródła:

Wiktionary

Kopa

1. 60 sztuk;
2. góra o mocno zaokrąglonym, kopulastym wierzchołku;
3. duża sterta siana, słomy itp.

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) miar. przest. 60 sztuk;

(1.2) roln. przest. sterta siana, słomy lub odpowiednio ustawione snopki zboża (4 mendle)

(1.3) geogr. zaokrąglony wierzchołek górski;

(1.4) przen. duża ilość czegoś

(1.5) gw-pl|Górny Śląsk. tradycyjny deser pochodzący z Górnego Śląska

forma rzeczownika.

(2.1) D., B. lp. od: kop

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

kopa – określenie liczby 60
kopa – termin geograficzny, synonim góry kopiastej
kopa – śląski deser
kopa – kupa, stos, sterta
Raymond Kopa (Kopaszewski) (1931–2017) – francuski piłkarz polskiego pochodzenia
Jerzy Kopa (1943–2022) – trener, menedżer i działacz piłkarski
Andrzej Kopa (1879–1956) – powstaniec wielkopolski
Kopa – polana na szczycie Kopa w Gorcach
Kopa – skała w Pieninach
Kopa – szczyt w Polsce, w Gorcach
Kopa – szczyt w Polsce, Górach Lewockich
Kopa – szczyt w Polsce, w Karkonoszach

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kopacki

nazwisko

Źródła:

SJP.pl

Kopacz

1. kopiący ziemię, kartofle itp.;
2. górnik rębacz

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) ktoś, kto zajmuje się kopaniem w ziemi, wykopywaniem

(1.2) górnik pracujący na przodku

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(2.1) zob. kopacz szczotkoogonowy.

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kopacz – wieś w woj. dolnośląskim, w pow. złotoryjskim, w gminie Złotoryja
Kopacz – wieś w woj. łódzkim, w pow. sieradzkim, w gminie Błaszki
Kopacz – masyw na Pogórzu Dynowskim
Andrzej Kopacz (1939–2017) – polski chirurg, profesor
Aneta Kopacz (ur. 1975) – polska reportażystka i dokumentalistka
Antoni Kopacz (ur. 1950) – polski kapłan rzymskokatolicki
Ewa Kopacz (ur. 1956) – polska polityk; w latach 2014–2015 Prezes Rady Ministrów.
George Kopacz (ur. 1941) – amerykański baseballista, pierwszobazowy
Joseph Kopacz (ur. 1950) – amerykański duchowny katolicki, biskup
Tadeusz Kopacz (1952–2012) – polski polityk, samorządowiec, senator
kopacz – pozycja zawodnika futbolu amerykańskiego
Kopacz – rodzaj ssaków z rodziny kretowatych, podrodziny grzebaczów

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kopaczewski

nazwisko

Źródła:

SJP.pl

Kopaczka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) roln. motyka

(1.2) gw-pl|Kresy. kobieta kopiąca ziemniaki

(1.3) gw-pl|Mazury. czas kopania, wykopki

(1.4) roln. maszyna służąca do wykopywania ziemniaków, buraków itp.

Źródła:

Wiktionary

Kopaczkowy

przymiotnik od: kopaczka

Źródła:

SJP.pl

Kopaiwa

1. drzewo z rodziny brezylkowatych;
2. balsam z tego drzewa

utwór geologiczny, znajdujący się wewnątrz lub na powierzchni skorupy ziemskiej w złożu, który może znaleźć zastosowanie w gospodarce; kopalina wydobyta ze złoża staje się surowcem

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) surowiec o znaczeniu gospodarczym wydobywany z ziemi;

Kopalina, kopalina użyteczna – minerał lub skała wydobywana z ziemi i wykorzystywana praktycznie, np. węgiel, ropa naftowa, sól, rudy metali.

Wyróżnia się kopaliny główne, towarzyszące i współwystępujące.

"Kopaliny główne" są przedmiotem samodzielnej eksploatacji górniczej.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kopaliński

nazwisko polskie, m.in. Władysław Kopaliński (właściwie Jan Stefczyk, przed II wojną światową Jan Sterling) (1907-2007), leksykograf, tłumacz, wydawca, autor m.in. "Słownika wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych"

Źródła:

SJP.pl

Kopalnia

1. zakład przemysłowy zajmujący się wydobywaniem surowców z ziemi;
2. bogaty zasób czegoś;
3. przenośnie: kopalnia złota - źródło wielkich dochodów; bonanza, żyła złota, kokosowy interes

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) górn. zakład górniczy zajmujący się wydobyciem kopalin;

(1.2) przen. skarbnica np. wiedzy

Kopalnia – zakład górniczy zajmujący się wydobyciem (eksploatacją) z ziemi kopalin użytecznych.

Ze względu na sposób wydobycia kopalnie dzieli się na:

Ze względu na rodzaj wydobywanej kopaliny:

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kopalniak

drewno o ściśle określonych wymiarach, używane do obudowy chodników w kopalniach

SJP.pl
Wiktionary

Kopalnictwo

1. przemysł zajmujący się wydobywaniem z ziemi kopalin użytecznych;
2. nauka i dział techniki zajmujący się zagadnieniami związanymi z wydobyciem kopalin;
3. praca górnika

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) zob. górnictwo.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kopalniok

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. twarde cukierki bez nadzienia, o smaku miętowo-anyżowym;

Źródła:

Wiktionary

Kopalnisko

miejsce, w którym wydobywa się kopaliny z ziemi; kopalnia

Źródła:

SJP.pl

Kopalny

1. w odniesieniu do kopalin: wydobywany z ziemi;
2. zachowany w głębi ziemi w postaci skamieniałości, pochodzący z odległych epok geologicznych

przymiotnik

Wiktionary

Kopanica

1. przestarzale: płoza;
2. dawniej:
a) kopanie, miejsce kopania lub to, co zostało wykopane;
b) wykarczowane drzewo przeznaczone na płozy do sań

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kopanica – wieś w woj. podlaskim, w pow. augustowskim, w gminie Nowinka
Kopanica – gajówka w woj. podlaskim, w pow. augustowskim, w gminie Płaska
Kopanica – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. wolsztyńskim, w gminie Siedlec
Kopanica – osada w woj. zachodniopomorskim, w pow. koszalińskim, w gminie Manowo
Kopanica – dzielnica miasta Piława Górna, w pow. dzierżoniowskim, w gminie Piława Górna
Kopanica – gromada w powiecie wolsztyńskim
Kopanica – dawna gmina
Kopanica – przystanek kolejowy we wsi Kopanica
Kopanica – rzeka, dopływ rzeki Baryczy
Kopanica – jezioro w gminie Nowinka, w powiecie augustowskim, w woj. podlaskim
Kopanica (niem. Köpenick) – dzielnica Berlina
Kopanica – osada na Litwie, w rejonie wileńskim, w gminie Ławaryszki

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kopanie

1. uderzać nogą, bić nogą, dawać kopniaki
2. robić dół, ryć
3. wydobywać, wykopywać (np. ziemniaki, minerały)
4. uderzać, odrzucać (o broni po wystrzale)

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|kopać.

(1.2) pot. wykopywanie ziemniaków, buraków, itp.

(1.3) pot. okres kopania (1.2)

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kopanie – kolonia w województwie kujawsko-pomorskim
Kopanie – przysiółek wsi Leszno Dolne w województwie lubuskim
Kopanie – wieś w województwie opolskim
Kopanie – osada w województwie wielkopolskim
Kopanie – wieś w obwodzie lwowskim, w rejonie złoczowskim

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kopaniec

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kopaniec – wieś w woj. dolnośląskim, w pow. karkonoskim, w gminie Stara Kamienica
Kopaniec – wieś w woj. mazowieckim, w pow. pułtuskim, w gminie Zatory
Kopaniec – osada w woj. zachodniopomorskim, w pow. koszalińskim, w gminie Polanów
Kopaniec – gromada w powiecie jeleniogórskim
Kopaniec – jezioro w województwie lubuskim, w powiecie sulęcińskim, w gminie Sulęcin

Źródła:

Wikipedia

Kopanina

potocznie:
1. bezładna, nieciekawa gra w piłkę nożną;
2. długie i bezładne kopanie w ziemi;
3. brutalny atak słowny między rozmówcami

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pot. w piłce nożnej: nieskładna, bezładna, nieciekawa gra

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kopanina – część miasta Chrzanów
Kopanina – część miasta Poznań
Kopanina – część wsi Kromnów w pow. karkonoskim, w gminie Stara Kamienica
Kopanina – część wsi Wola Skarbkowa w pow. radziejowskim, w gminie Osięciny
Kopanina – osada leśna w pow. lubartowskim, w gminie Lubartów
Kopanina – kolonia wsi Płouszowice-Kolonia w pow. lubelskim, w gminie Jastków
Kopanina – część wsi Pawlin w pow. lubelskim, w gminie Konopnica
Kopanina – część wsi Nowy Gaj w pow. lubelskim, w gminie Wojciechów
Kopanina – część wsi Kornelówka-Kolonia w pow. zamojskim, w gminie Sitno
Kopanina – część wsi Lipnik w pow. pajęczańskim, gminie Siemkowice
Kopanina – wieś w pow. piotrkowskim, w gminie Gorzkowice
Kopanina – wieś w pow. sieradzkim, w gminie Burzenin

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kopanisko

regionalnie: kartoflisko;
1. pole, gdzie rosną kartofle;
2. pole po zebraniu rosnących na nim kartofli

Źródła:

SJP.pl

Kopanka

1. otwór wykopany w ziemi, przez który wydobywa się ropę naftową;
2. regionalnie: dzieża - naczynie;
3. dawniej: pomieszczenie wybudowane w ziemi; ziemianka

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kopanka – wieś w woj. łódzkim, w pow. łódzki wschodnim, w gminie Nowosolna
Kopanka – wieś w woj. małopolskim, w pow. krakowskim, w gminie Skawina
Kopanka – wieś w obwodzie charkowskim, w rejonie bałaklijskim
Kopanka – wieś w obwodzie lwowskim, w rejonie żółkiewskim
Kopanka – dawny zaścianek w obwodzie witebskim, w rejonie brasławskim, w sielsowiecie Bildziugi.
Kopanka – wieś w obwodzie smoleńskim, w rejonie smoleńskim, w tałaszkińskim osiedlu wiejskim

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kopara

Koparkowy

→ koparka

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) operator koparki

Patrz:koparka

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Koparkoładowarka

maszyna budowlana łącząca funkcje koparki i ładowarki

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kopaszyn

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kopaszyn – wieś w woj. dolnośląskim, w pow. trzebnickim, w gminie Prusice
Kopaszyn – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. wągrowieckim, w gminie Wągrowiec

Źródła:

Wikipedia

Kopać

1. uderzać nogą, bić nogą, dawać kopniaki
2. robić dół, ryć
3. wydobywać, wykopywać (np. ziemniaki, minerały)
4. uderzać, odrzucać (o broni po wystrzale)

czasownik przechodni niedokonany

(1.1) uderzać kogoś / coś nogą

(1.2) wydobywać np. ziemię przy pomocy łopaty, innego narzędzia lub maszyny

(1.3) wydobywać minerały lub płody rolne z ziemi przy pomocy narzędzi lub maszyn

(1.4) pot. o broni palnej: odrzucać, uderzać w ramię po wystrzale

(1.5) pot. o elektryczności: razić prądem

(1.6) przen. przeglądać archiwa, stare akta, dokumenty

(1.7) przen. dochodzić prawdy, prowadzić dochodzenie

czasownik zwrotny niedokonany kopać się

(2.1) kopać (1.1) samego siebie

(2.2) kopać (1.1) siebie nawzajem

(2.3) rzad. brnąć przez coś, przedostawać się z trudem

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kopała

1. uderzać nogą, bić nogą, dawać kopniaki
2. robić dół, ryć
3. wydobywać, wykopywać (np. ziemniaki, minerały)
4. uderzać, odrzucać (o broni po wystrzale)

Źródła:

SJP.pl

Kopań

1. uderzać nogą, bić nogą, dawać kopniaki
2. robić dół, ryć
3. wydobywać, wykopywać (np. ziemniaki, minerały)
4. uderzać, odrzucać (o broni po wystrzale)

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

kopań – naczynie
Kopań – wieś w woj. zachodniopomorskim, pow. sławieńskim, gm. Darłowo
Kopań – jezioro na Wybrzeżu Słowińskim, w woj. zachodniopomorskim
Kopań – szczyt w Górach Izerskich
Kopań – dzielnica Bierunia
Kopań – wieś w rejonie lwowskim obwodu lwowskiego
Kopań – wieś w rejonie samborskim obwodu lwowskiego
Kopań – wieś w obwodzie rówieńskim, w rejonie dubieńskim

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kopańczyk

nazwisko

Źródła:

SJP.pl

Kopańka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) białystok. dłubanka, naczynie wykonane z jednego kawałka drewna

Źródła:

Wiktionary

Kopański

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Agnieszka Kopańska – polska ekonomistka
Artur Kopański (1930–2003) – polski polityk, poseł na Sejm PRL VIII kadencji
Czesław Kopański (1898–1967) – podpułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari
Jerzy Kopański (ur. 1957) – polski zapaśnik, olimpijczyk
Michał Kopański (ur. 1986) – polski samorządowiec i politolog
Piotr Kopański (ur. 1968) – polski artysta muzyczny
Sławomir Kopański (1939–2014) – polski nauczyciel i polityk, poseł na Sejm X kadencji
Stanisław Kopański (1895–1976) – generał dywizji Wojska Polskiego, dowódca wojskowy i inżynier
- 11 Pułk Artylerii im. gen. dyw. Stanisława Kopańskiego

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kopcenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|kopcić.

Źródła:

Wiktionary

Kopcewicz

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Andrzej Kopcewicz – profesor filologii angielskiej
Jan Kopcewicz – profesor biologii, rektor Uniwersytetu Mikołaja Kopernika
Michał Maciej Kopcewicz – profesor inżynierii materiałowej
Teodor Kopcewicz – profesor fizyki atmosfery, prorektor Uniwersytetu Warszawskiego

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kopciany

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z kopciem, dotyczący kopciu

Źródła:

Wiktionary

Kopciewicz

nazwisko

Źródła:

SJP.pl

Kopciuch

1. potocznie: brudas, niechluj;
2. dymiący przedmiot

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) pot. papieros kiepski gatunkowo

(1.2) pot. osoba niechlujna

(1.3) pot. tradycyjny piec węglowy górnego ładowania

(1.4) pot. samochód emitujący dym

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kopciuszek

ptak z rodziny drozdowatych

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Phoenicurus ochruros|ref=tak., mały ptak z rzędu wróblowatych;

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) zdrobn. od: kopciuch

(2.2) popychadło, niebożę

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kopciuszek – tytuł baśni i imię jej głównej bohaterki
Kopciuszek – opera
Kopciuszek – balet
Kopciuszek – sztuka Ireny Prusickiej
ptaki z rodziny muchołówkowatych:
- kopciuszek rdzawogardły (Phoenicurus alaschanicus)
- kopciuszek ałtajski (Phoenicurus erythronotus)
- kopciuszek modrogłowy (Phoenicurus caeruleocephala)
- kopciuszek zwyczajny (Phoenicurus ochruros)
Kopciuszek – film radziecki z 1947 roku
Kopciuszek – amerykański film animowany z 1950 roku
Kopciuszek – spektakl telewizyjny z 1987 roku w reżyserii Andrzeja Maj

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kopciówka

wieś w Polsce

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kopciówka (Polska)
Kopciówka (Białoruś)
Kopciówka – dawny folwark. Obecnie część wsi Draguny na Białorusi, w obwodzie witebskim, w rejonie miorskim, w sielsowiecie Powiacie.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kopcić

1. kopcić lub kopcić się - wydzielać kopeć, gęsty dym; dymić;
2. pot. palić papierosa, fajkę itp.; ćmić, kurzyć

czasownik niedokonany

(1.1) wydzielać gęsty dym, kopeć

(1.2) pot. palić papierosa

czasownik zwrotny niedokonany kopcić się

(2.1) paląc się, wydzielać gęsty dym, kopeć

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kopciński

nazwisko

Źródła:

SJP.pl

Kopcowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|kopcować.

Źródła:

Wiktionary

Kopcowaty

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Andrzej Kopczyński – polski filolog, anglista
Andrzej Kopczyński – funkcjonariusz SB, w 1976 przeszedł na stronę państw zachodnich
Jacek Kopczyński – polski aktor
Jan Kopczyński – polski prawnik
Janusz Kopczyński (ur. 1953) – polski oboista i pedagog
Krzysztof Kopczyński – polski filmowiec, wykładowca
Onufry Kopczyński – rzymskokatolicki duchowny, poeta, pedagog, językoznawca
Stanisław Kopczyński – polski lekarz i działacz społeczny
Wawrzyniec Kopczyński – polski historyk sztuki
Kopczyńska

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kopecki

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Jan Maciej Kopecki – polski grafik i rytownik
Józef Kopecki – polski wojskowy
Justyna Kopecka – polska graficzka i rytowniczka
Kazimierz Kopecki – polski inżynier elektryk, poseł na Sejm
Stefan Kopecki – polski wojskowy

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kopenhaga

stolica Danii

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. stolica Danii;

Kopenhaga ( København [], Hafnia) – stolica i największe miasto Danii położone na wschodnim wybrzeżu wyspy Zelandia i częściowo Amager. Od 1 lipca 2000 połączona jest mostem nad Sundem ze szwedzkim Malmö. W 2023 mieszkało w niej 653 664 osób, a cały zespół miejski tzw. „Wielkiej Kopenhagi” liczył 1 363 269 mieszkańców.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

jadalna roślina z rodziny selerowatych

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) bot. kulin. roślina o pierzastych liściach i zielonożółtych kwiatach, używana jako przyprawa;

(1.2) pot. dziewiczy zarost u nastolatków, zazwyczaj rzadki i drobny

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

koper (Anethum) – rodzaj roślin selerowatych (m.in. koper ogrodowy)
koper – zwyczajowa nazwa roślin z rodziny selerowatych:
- koper włoski, czyli fenkuł włoski (Foeniculum vulgare)
- koper morski, czyli kowniatek morski (Crithmum maritimum)
Koper – miasto w Słowenii
Koper – stacja kolejowa w mieście Koper (Słowenia)
Koper – gmina w Słowenii
Adolf Koper – prawnik, żołnierz Batalionów Chłopskich
Andrzej Koper – polski kierowca rajdowy
Izydor Koper – generał brygady LWP
Marian Koper – generał brygady LWP
Sławomir Koper – polski pisarz, autor książek historycznych

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zdrobn. od koper

przymiotnik od: koperek

przymiotnik jakościowy

(1.1) zrobiony z koperku, zawierający koperek

przymiotnik relacyjny

(2.1) związany z koperkiem, odnoszący się do koperku

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kopernica

Zobacz też: Kopernica (powiat Żar nad Hronem).

Kopernica (kaszub. "Kòpernica") – wieś w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie chojnickim, w gminie Chojnice. Leży na obszarze Zaborskiego Parku Krajobrazowego, na zachód od jeziora Charzykowskiego.

Źródła:

Wikipedia

Kopernicja

roślina z rodziny arekowatych

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kopernik

pierwiastek chemiczny o symbolu Cn i liczbie atomowej 112

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu Cn i liczbie atomowej 112;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kopernik (Copernicus) – krater uderzeniowy na Księżycu
Kopernik (Copernicus) – krater na Marsie
(1322) Coppernicus – planetoida pasa głównego
Centrum Astronomiczne im. Mikołaja Kopernika PAN
Centrum Kopernika Badań Interdyscyplinarnych
Centrum Nauki Kopernik w Warszawie
Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu
kopernik (Cn) – pierwiastek chemiczny, do 19 lutego 2010 znany jako ununbium (Uub).
Kopernik – dzielnica Gliwic
Kopernik – osiedle mieszkaniowe w Głogowie
Kopernik – polski film fabularny
Kopernik – polski serial telewizyjny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kopernikana

wszystko, co dotyczy życia i działalności Kopernika; kopernikiana

nazwisko

Źródła:

SJP.pl

Kopersztych

dawniej: miedzioryt, rycina; kupersztych

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) przest. miedzioryt

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Koperta

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) poczt. płaskie opakowanie papierowe na list, pismo lub drobne przedmioty;

(1.2) rysunek, piktogram o wyglądzie zamkniętej koperty (1.1)

(1.3) pot. poziomy znak drogowy oznaczający zakaz parkowania

(1.4) zewnętrzna obudowa zegarka kieszonkowego lub naręcznego

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

koperta – opakowanie do przesyłania listów i innych przesyłek pocztowych
koperta – opakowanie do przechowywania nierozpiętych owadów
koperta – poziomy znak drogowy P-20
koperta – przeszkoda w jeździectwie
koperta zegarka – zewnętrzna obudowa zegarka

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kopertka

zdrobnienie od: koperta

Źródła:

SJP.pl

Kopertowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|kopertować.

Źródła:

Wiktionary

Kopertować

wkładać do koperty

czasownik

(1.1) wkładać do koperty, zaklejać w kopercie

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kopertowe

Kopertówa

zgrubienie od: kopertówka

Źródła:

SJP.pl

Kopertówka

1. mała torebka damska bez rączki;
2. potocznie: łapówka pieniężna przekazywana w kopercie

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) niewielka, płaska torebka damska, bez paska lub z chowanym paskiem

(1.2) spódnica z szerokiego pasa owijanego wokół bioder tak, że jego poły zachodzą na siebie, wiązana lub zapinana w pasie

(1.3) pot. łapówka lub nieoficjalne wynagrodzenie przekazywane w kopercie

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kopeć

przestarzale:
1. gęsty dym z sadzą;
2. osad z czarnego pyłu;
3. przedmiot wydzielający intensywnie dym po podpaleniu

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) gęsty, ciemny dym

(1.2) osad z sadzy

(1.3) wyrób tytoniowy w postaci cienkiej papierowej rurki, długości kilku centymetrów, wypełnionej zmielonym tytoniem

Kopeć – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie ostrzeszowskim, w gminie Grabów nad Prosną. Liczy około 200 mieszkańców.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kaliskiego.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kopff

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Antoni Kopff – polski kompozytor piosenek (Do zakochania jeden krok)
August Kopff – niemiecki astronom
Kopff – krater na Księżycu

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kopia

1. odwzorowanie oryginału, replika
2. rodzaj broni używanej przez rycerzy

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) przedmiot wykonany na wzór pierwszego, nie oryginał

(1.2) praw. biur. dokument wytworzony przez odwzorowanie oryginału

(1.3) wojsk. hist. rodzaj białej broni o długim drzewcu, do walki konno;

(1.4) hist. średniowieczna, podstawowa jednostka organizacyjna ciężkozbrojnej jazdy rycerskiej, złożona z rycerza i jego kilkuosobowego pocztu;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

wynik kopiowania (powielania obiektu)
kopia dzieła sztuki
kopia – rodzaj broni drzewcowej
kopia – jednostka organizacyjna rycerstwa
kopia - narzędzie liturgiczne w cerkwi prawosławnej i greckokatolickiej
Kopia mistrza – film Agnieszki Holland

Kopiarkowy

→ kopiarka

Patrz:kopiarka

Źródła:

1. niewielka kopa siana;
2. dawniej: kopiec, kupa

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) roln. przest. nieduża kopa siana lub zboża

(1.2) książk. kopiec, kupa czegoś

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kopica (803 m n.p.m.) – wzniesienie w Sudetach Środkowych, w Górach Kamiennych
Kopica (165,9 m n.p.m.) – wzniesienie na Pojezierzu Drawskim, położone w woj. zachodniopomorskim, w powiecie drawskim, w gminie Czaplinek
Kopica (152 m n.p.m.) – wzniesienie na Pojezierzu Łagowskim, położone w woj. lubuskim, w powiecie sulęcińskim, w gminie Sulęcin
Kopice

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

1. sztucznie usypane wzniesienie;
2. ziemniaki lub jarzyny zasypane ziemią i okryte słomą w celu zabezpieczenia ich przed zamarznięciem

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) sztucznie usypane wzniesienie

(1.2) książk. lub archit. pomnik w formie takiego wzniesienia

(1.3) pot. przen. zbiór przedmiotów ułożonych jeden na drugim

(1.4) roln. pryzma ziemniaków, warzyw itp. przysypanych ziemią i przykrytych słomą w celu zabezpieczenia przed przemarznięciem; także: dół z taką samą zawartością zabezpieczony w ten sam sposób

(1.5) inform. struktura danych oparta na drzewie, w której wartości potomków węzła są w stałej relacji z wartością rodzica

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

kopiec (architektura)
kopiec (informatyka)
kopiec (rolnictwo)
Kopiec – część miasta Wisła
Kopiec – wieś w woj. dolnośląskim, w pow. trzebnickim, w gminie Zawonia
Kopiec – część wsi Więsławice-Parcele w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. włocławskim, w gminie Kowal
Kopiec – część wsi Kołdrąb w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. żnińskim, w gminie Janowiec Wielkopolski
Kopiec – wieś w woj. lubelskim, w pow. kraśnickim, w gminie Annopol
Kopiec – wieś w woj. łódzkim, w pow. tomaszowskim, w gminie Żelechlinek
Kopiec – osada w woj. łódzkim, w pow. wieluńskim, w gminie Ostrówek
Kopiec – część wsi Młyńczyska w woj. małopolskim, w pow. limanowskim, w gminie Łukowica
Kopiec – część wsi Klecza Dolna w woj. małopolskim, w pow. wadowickim, w gminie Wadowice

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kopiejeczka

przymiotnik od: kopieniactwo (pierwotna metoda uprawy roli, polegająca na spulchnianiu ziemi za pomocą kija)

Źródła:

SJP.pl

Kopieniak

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) stpol. rodzaj płaszcza, szara opończa bez rękawów

Źródła:

Wiktionary

Kopieniec

szczyt w Gorcach

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kopieniec – szczyt w Gorcach
Kopieniec – polana u podnóży Wielkiego Kopieńca w Tatrach Zachodnich
Kopieniec – wzniesienie w Beskidzie Śląskim
Wielki Kopieniec lub Kopieniec – szczyt po wschodniej stronie Doliny Olczyskiej w Tatrach
Wielki Kopieniec lub Kopieniec – szczyt w Dolinie Chochołowskiej
Kopieniec – jezioro w Polsce, w województwie pomorskim, w powiecie bytowskim, w gminie Czarna Dąbrówka

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|kopiować.

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

kopiowanie (powielanie)
kopiowanie (informatyka)
kopiowanie (kynologia)

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kopiować

czasownik przechodni niedokonany (dk. skopiować)

(1.1) powielać coś (zwykle materiał drukowany lub dane komputerowe), przepisywać, wykonywać kopię czegoś; powtarzać czyjeś zachowanie

Źródła:

Wiktionary

Kopiowy

przymiotnik od: kopia

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z kopiowaniem, dotyczący kopiowania

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kopisko

rzadko: stos, usypisko czegoś; kopczyk, kopiec, sterta

Kopisko (także: Podchełmiec, niem. "Winkler-Berg", "Winklerberg") - szczyt górski o wysokości 688 m n.p.m. w Masywie Chełmca w Górach Wałbrzyskich, w jego południowym ramieniu, pomiędzy szczytami Cichawą na północy i Boguszówką na południowym zachodzie. Leży w obrębie Boguszowa-Gorców. Jest zbudowany z dolnopermskich porfirów. W większości porasta go las mieszany.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kopista

1. osoba, która sporządza kopię czegoś, powiela oryginał;
2. osoba przepisująca księgi, dokumenty; skryba, pisarz

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba sporządzająca kopie

(1.2) hist. średniowieczny skryba

(1.3) hist. wojsk. żołnierz Korpusu Ochrony Pogranicza

Zobacz też: szczyt Kopista w Górach Sowich lub szczyt Kopista w Karkonoszach.

Kopista – osoba, zajmująca się w średniowieczu przepisywaniem ksiąg lub dokumentów. Osoba taka mogła łączyć różne utwory i dopisywać własne fragmenty. Zdarzało się, że w ten sposób powstawały kolejne wersje tego samego tematu, a nawet zupełnie nowe dzieła. Kopistami byli mnisi.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kopistka

kobieta, która sporządza kopię czegoś, powiela oryginał

Źródła:

SJP.pl

Kopić

układać w kopy, np. siano

czasownik

(1.1) roln. układać zboże, siano w kopy

Kopić – wieś w Bośni i Hercegowinie, w Federacji Bośni i Hercegowiny, w kantonie dziesiątym, w gminie Glamoč. W 2013 roku liczyła 2 mieszkańców – Serbów.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kopiński

nazwisko

Źródła:

SJP.pl

Kopka

mała kopa, czyli złożone w stertę siano lub słoma

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

kopka – ustawione snopy słomy lub siana
Kopka – polana w Tatrach Zachodnich
Bogusław Kopka – polski historyk
Kopka – wzniesienie w Sudetach Wschodnich, w Masywie Śnieżnika – Krowiarkach
Kopka – wzgórze na Przedgórzu Sudeckim we Wzgórzach Niemczańsko-Strzelińskich

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kopla

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. szeroki pas skórzany

(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. łąka na wzgórku za domem

SJP.pl
Wiktionary

Kopniak

uderzenie nogą; kopnięcie

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy

(1.1) cios zadany nogą

SJP.pl

Kopny

sypki i trudny do przejścia odcinek drogi

przymiotnik

(1.1) o śniegu lub piasku: trudny do przebycia, powodujący grzęźnięcie

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kopnąć

uderzyć nogą

czasownik przechodni dokonany (ndk. kopać)

(1.1) dokonany od|kopać.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kopocz

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. górn. kilof

Źródła:

Wiktionary

Kopolimer

polimer zawierający co najmniej dwa rodzaje merów

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) chem. polimer, któreg łańcuchy zawierają dwa lub więcej rodzajów merów;

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kopolimeryzacja

Kopra

wysuszony miąższ orzecha kokosowego

osoba lub przedsiębiorstwo współpracujące z innymi przy produkcji czegoś; współproducent

Źródła:

SJP.pl

Koproducentka

→ koprofagia

Patrz:koprofagia

Źródła:

SJP.pl

skłonność, często chorobliwa, do używania wulgaryzmów

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) obsesyjne wypowiadanie słów nieprzyzwoitych lub wulgarnych

SJP.pl
Wiktionary

Koprolitowy

→ koprolit

Patrz:koprolit

Źródła:

SJP.pl

Koprowina

dawniej: miedziaki, pieniądze miedziane

Źródła:

SJP.pl

Koprowski

nazwisko

Koprowski (forma żeńska: Koprowska; liczba mnoga: Koprowscy) – polskie nazwisko. Na początku lat 90. XX wieku w Polsce nosiły je 4921 osoby, według nowszych, internetowych danych noszą je 5294 osoby. Nazwisko pochodzi od słowa "koper" i jest najbardziej rozpowszechnione w północno-centralnej i południowo-centralnej Polsce.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Koprowy

przymiotnik od: koper

Źródła:

SJP.pl

Kopruch

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. komar

Kopruch, właściwie Aleksander Kozłowski (ur. 5 marca 1985 w Świętochłowicach) – polski scenarzysta, reżyser, operator filmowy, twórca CGI, raper, autor tekstów, kompozytor, producent muzyczny i przedsiębiorca. Założyciel i właściciel studia filmowego Przedmarańcza.

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Koprula

(1.1) odczasownikowy od|kopsnąć.

Źródła:

Wiktionary

Kopsnąć

potocznie:
a) dać
b) kopnąć

czasownik przechodni dokonany (ndk. kopsać)

SJP.pl

Kopulowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|kopulować.

Źródła:

Wiktionary

Kopulować

odbywać stosunek płciowy; spółkować

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)

(1.1) fizj. odbywać stosunek seksualny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kopuła

1. sklepienie półkoliste lub półeliptyczne oparte na murze lub bębnie na planie kolistym, eliptycznym albo wielobocznym ;
2. dystrybuanta wielowymiarowego rozkładu prawdopodobieństwa na kwadracie jednostkowym (dla trzech wymiarów sześcianie jednostkowym, itd.) o jednostajnych rozkładach brzegowych

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) archit. półkoliste lub półeliptyczne sklepienie;

(1.2) mat. dystrybuanta wielowymiarowego rozkładu prawdopodobieństwa na kwadracie jednostkowym o jednostajnych rozkładach brzegowych;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

kopuła (architektura)
kopuła (matematyka)
kopuła (geologia)
kopuła geodezyjna
kopuła lodowa
kopuła pancerna
kopuła pozorna
kopuła wulkaniczna
Kopuła Arctowskiego
Kopuła Krakowa
Kopuła Warszawy
Kopuła Bomby Atomowej

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kopułka

1. zdrobnienie od: kopuła; mała kopuła;
2. kopułka aparatu zapłonowego - część urządzenia zapłonowego w silniku benzynowym, gdzie następuje przełączanie zapłonu na kolejne cylindry;
3. kopułka naścienna, kopułka wysmukła - niewielki owad, błonkówka z rodziny osowatych

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

kopułka – górny element aparatu zapłonowego
kopułka (Cuphophyllus) – rodzaj grzybów
kopułka (Eumenes) – rodzaj owadów

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kopułkowaty

podobny kształtem do kopuły; zakończony kopułą; kopulasty

Źródła:

SJP.pl

Kopułkowy

→ kopułka

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) rzem. rzemieślnik wyrzynający z drewna kopyta szewskie

Źródła:

Wiktionary

Kopyciński

nazwisko

Źródła:

SJP.pl

Kopycki

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Barbara Kopycka (ur. 1957) – polska pływaczka
Mieczysław Kopycki (ur. 1951) – polski piłkarz
Monika Kopycka (ur. ur. 1989) – polska lekkoatletka, płotkarka
Paweł Kopycki (ur. 2000) – polski koszykarz

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kopyco

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. wełniana skarpeta

Źródła:

Wiktionary

Kopyczyniecki

→ Kopyczyńce (miasto na Ukrainie)

Źródła:

SJP.pl

Kopyczyńce

miasto na Ukrainie

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto w zachodniej części Ukrainy;

Kopyczyńce ( Копичинці, "Kopyczynci") – miasto na Ukrainie, w obwodzie tarnopolskim, w rejonie czortkowskim nad rzeczką Niczławą. W 2025 roku liczyło szacunkowo 6899 mieszkańców.

Znajduje się tu stacja kolejowa Kopyczyńce, węzeł linii Tarnopol – Biała Czortkowska i Husiatyn – Kopyczyńce.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kopydłowo

1. nazwa kilku miejscowości w Polsce;
2. fikcyjna wieś będąca miejscem akcji widowiska estradowego pt. "Spotkanie z Balladą"

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kopydłowo – osada w woj. wielkopolskim, w pow. gnieźnieńskim, w gminie Kłecko.
Kopydłowo – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. konińskim, w gminie Wilczyn
Kopydłowo – dawny wąskotorowy przystanek kolejowy w Kopydłowie
Kopydłowo – fikcyjna miejscowość programu „Spotkanie z Balladą”
Kopydłów

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kopydłów

Kopydłów – wieś w Polsce, położona w województwie łódzkim, w powiecie wieluńskim, w gminie Biała.

W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa sieradzkiego.

Źródła:

Wikipedia

Kopyrajter

osoba zajmująca się pisaniem sloganów i tekstów reklamowych; copywriter, tekster

Źródła:

SJP.pl

Kopyrtnyć

czasownik przechodni dokonany

(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. przewrócić

Źródła:

Wiktionary

Kopystka

1. w okulistyce: srebrne narzędzie w kształcie łyżeczki do operacji katarakty;
2. specjalne narzędzie do czyszczenia podeszew kopyt końskich;
3. zdrobnienie od: kopyść

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zdrobnienie od|kopyść.

(1.2) daw., dziś regionalizm. kulin. drewniana łyżka lub łopatka służąca do mieszania, ucierania bądź nakładania potraw

(1.3) regionalizm. roln. wąska deseczka powleczona smołą i piaskiem, służąca do wygładzania ostrza kosy

(1.4) med. narzędzie w formie płaskiej łopatki służące do przytrzymywania języka pacjenta podczas badań

(1.5) med. narzędzie w kształcie łyżeczki stosowane w chirurgii okulistycznej podczas operacji usuwania zaćmy;

(1.7) hist. wojsk. slang. niemiecki ręczny granat trzonkowy z okresu II wojny światowej

(1.8) przest. rzem. płaskie narzędzie używane do mieszania lub zgarniania różnego rodzaju substancji

(1.9) przest. żart. szpada bardzo niskiej jakości

Kopystka – narzędzie służące do czyszczenia kopyt końskich. Za pomocą kopystki usuwa się różnego rodzaju materię, która utkwiła we wklęsłej podeszwie kopyta: słomę, wióry, brud, odchody, a także drobne kamyczki, piasek i inne obce ciała.

Kopystką powinno się operować od strony tzw. "piętki" do "palca" (przodu) kopyta, aby uniknąć zranienia się lub uszkodzenia podeszwy, "strzałki" lub "piętki" kopyta. Należy uważać, by nie uszkodzić wrażliwych okolic "strzałki" kopytowej.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kopyt

1. zrogowaciałe zakończenie palców u niektórych ssaków kopytnych;
2. drewniana forma do kształtowania obuwia w czasie produkcji

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Barbara Kopyt (ur. 1935) – polska strzelczyni
Bartosz Kopyt → DJ Deszczu Strugi
Paweł Kopyt – polski elektronik
Szczepan Kopyt (ur. 1983) – polski poeta i muzyk

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kopytarz

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) rzem. rzemieślnik wyrzynający z drewna kopyta szewskie

Źródła:

Wiktionary

Kopytka

grube kluski cięte ukośnie z wałka ciasta, podawane jako dodatek lub samoistne danie

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) kulin. kluski z gotowanych ziemniaków i mąki pszennej w kształcie rombów uzyskiwanych przez ukośne cięcie wałków ciasta;

forma rzeczownika|rodzaj=nijaki.

(2.1) M., B. i W. lm. od: kopytko

Zobacz też: kopytka (skarpety).

Kopytka (pozn. szagówki) – w kuchni polskiej, rodzaj grubych klusek w kształcie rombów, wyrabianych z ugotowanych ziemniaków, mąki i jaj. Wykorzystuje się mąkę pszenną z niewielkim dodatkiem ziemniaczanej. Ciasto doprawia się do smaku solą.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kopytko

zdrobnienie od: kopyto

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) zdrobn. od: kopyto

(1.2) małe kopyto

(1.3) kulin. pojedyncza kluska z rodzaju kopytek

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

kopytko – kluska
kopytko – skarpeta
Kopytko – osada leśna w Polsce, położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie szczycieńskim, w gminie Rozogi
Kopytko – skała (piaskowcowa wychodnia) w gminie Siepraw, w miejscowości Siepraw (Pogórze Wielickie)
Kopytko – skała we wsi Rodaki w województwie małopolskim, w powiecie olkuskim, w gminie Klucze (Wyżyna Częstochowska)
kopytko – słowo, które zdobyło popularność w 2005 roku za sprawą jednej z reklam telewizyjnych, zob. grupa teatralna Mumio

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kopytkowaty

podobny kształtem do kopytka

Źródła:

SJP.pl

Kopytkowe

1. opłata za przejazd lub przepędzenie bydła przez rogatki miejskie;
2. podarek dawany przy zakupie zwierzęcia temu, kto go wcześniej doglądał

rzeczownik, rodzaj nijaki

SJP.pl
Wiktionary

Kopytne

dawniej rząd w obrębie gromady ssaków, do którego zaliczano wszystkie ssaki mające kopyta; obecnie ogólna nazwa wszystkich ssaków łożyskowych, podzielonych na: mrówniki, syreny, trąbowce, góralki, parzystokopytne i nieparzystokopytne, a także wiele wymarłych i walenie

Kopytne (Ungulata) – nadrząd ssaków łożyskowych pochodzących od prakopytnych. Tradycyjnie do kopytnych zalicza się zwierzęta, których kończyny zakończone są kopytami. Dawniej klasyfikowane były jako gromada Ungulata (kopytne), a obecnie w rzędach:

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kopytnik

roślina o silnym i niemiłym zapachu, w medycynie ludowej stosowana do oduczania alkoholików od picia

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) rzem. rzemieślnik wyrzynający z drewna kopyta szewskie

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kopytnik – wieś w woj. lubelskim, w powiecie bialskim, w gminie Łomazy
Kopytnik – wzgórze we Wzgórzach Bukowych
kopytnik – Asarum L., rodzaj roślin z rodziny kokornakowatych

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kopytny

mający palce zakończone kopytami

przymiotnik relacyjny

(1.1) taki, który ma kopyta

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kopyto

1. zrogowaciałe zakończenie palców u niektórych ssaków kopytnych;
2. drewniana forma do kształtowania obuwia w czasie produkcji

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) zool. rogowe zakończenie kończyn niektórych ssaków;

(1.2) przen. żart. stopa lub noga

(1.3) rzem. obuw. drewniane narzędzie szewskie służące do formowania obuwia;

(1.4) rzem. obuw. metalowe narzędzie szewskie służące jako podpora, np. podczas wbijania gwoździ w podeszwę

(1.5) środ. wędk. rodzaj sztucznej przynęty na ryby

(1.6) środ. pistolet

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

kopytko – osłona końcowych członów palca ssaka, np. kopyto końskie
kopyto (prawidło szewskie) – narzędzie do formowania butów

Kopyłów

Kopyłów (ukr. "Копилів") – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie hrubieszowskim, w gminie Horodło.

Wieś starostwa hrubieszowskiego położona była w XVIII wieku w województwie bełskim. W latach 1954–1961 wieś należała i była siedzibą władz gromady Kopyłów, po jej zniesieniu w gromadzie Horodło. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zamojskiego.

Źródła:

Wikipedia

Kopyść

regionalnie: płaska, drewniana łyżka o długim trzonku

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) reg. drewniana łyżka lub łopatka o długim trzonku, służąca do mieszania wrzących potraw lub gotowanej w dużych pojemnikach bielizny;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kopyść – Festiwal Piosenki Żeglarskiej
Kopyść – wieś w województwie łódzkim, w powiecie łaskim

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kopę

1. 60 sztuk;
2. góra o mocno zaokrąglonym, kopulastym wierzchołku;
3. duża sterta siana, słomy itp.

Źródła:

SJP.pl

Kor

1. zewnętrzna, ochronna warstwa pokrywająca pnie i gałęzie roślin drzewiastych
2. lekka tkanina sukienkowa
3. w sztuce greckiej: posąg młodej dziewczyny

rzeczownik

(1.1) stpol. chórfakt.

forma rzeczownika.

(2.1) D. lm. od: kora

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

kor – biblijna miara objętości
Kor (Cor) – fikcyjna postać z serii książkowej Opowieści z Narnii
Komitet Obrony Rzeczypospolitej – w latach 1935–1939 jeden z trzech, obok Generalnego Inspektoratu Sił Zbrojnych i Ministerstwa Spraw Wojskowych, naczelnych organów władzy wojskowej, utworzony w miejs...
KOR – Komitet Obrony Robotników, organizacja opozycyjna związana z apelem do władz wystosowanym 23 września 1976 r.
KSS „KOR” – Komitet Samoobrony Społecznej „KOR” powstały 29 września 1977 z przekształcenia Komitetu Obrony Robotników
Klub Oficerów Rezerwy – organizacje lub jednostki organizacyjne działające w ramach Ligi Obrony Kraju, grupujące przede wszystkim oficerów i podchorążych niezawodowych, absolwentów SOR i SPR.
Kimagure Orange Road – japońska seria manga i anime autorstwa Izumiego Matsumoto.
KOR – kod ISO 3166-1 alfa-3 dla Korei Południowej

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kor-Owiec

członek KOR-u (Komitetu Obrony Robotników); korowiec

Źródła:

SJP.pl

Kor-Owski

→ KOR

przymiotnik relacyjny

(1.1) hist. polit. związany z KOR-em (Komitetem Obrony Robotników), dotyczący KOR-u

Patrz:KOR

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kora

1. zewnętrzna, ochronna warstwa pokrywająca pnie i gałęzie roślin drzewiastych
2. lekka tkanina sukienkowa
3. w sztuce greckiej: posąg młodej dziewczyny

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) bot. kora pierwotna tkanka łodygi i korzenia znajdująca się między walcem osiowym a skórką

(1.2) bot. kora wtórna występująca u starszych roślin tkanka złożona z łyka oraz korka lub korowiny

(1.3) włók. lekki materiał, zwykle bawełniany, którego charakterystyczną cechą jest wypukło-wklęsła (gofrowana) faktura

(1.4) szt. charakterystyczny dla sztuki Grecji okresu archaicznego posąg stojącej dziewczyny w długiej szacie, często trzymającej w ręce owoc, kwiat lub ptaka;

(1.5) muz. afrykański instrument strunowy;

(1.6) wojsk. nepalska szabla o jednosiecznej, zakrzywionej głowni;

Kora ( cortex) – w botanice nieprecyzyjna nazwa tkanek w zewnętrznych partiach korzenia lub łodygi, może być używana w różnym znaczeniu:

W potocznym znaczeniu kora składa się z dwóch warstw:

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Korab

dawniej, a dziś poetycko o okręcie, łodzi

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) daw. obecnie poet. łódź, okręt

(1.2) przen. rel. Kościół katolicki

(1.3) przen. rel. przybytek Boga

(1.4) przen. rel. Matka Boska

(1.5) daw. pojazd na pasach lub lektyka

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Korab – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie kaliskim, w gminie Blizanów
Korab – wzniesienie w Beskidzie Wyspowym
Korab – pasmo górskie na pograniczu Albanii i Macedonii Północnej
- Golem Korab – najwyższy szczyt tego pasma
Korab – herb szlachecki
Korab – dawniej okręt, statek, łódź
Korab – Koło Studentów Techniki Okrętowej Politechniki Gdańskiej
KS Korab OSiR Staszów – Polski klub piłki ręcznej ze Staszowa

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Korabiewice

Źródła:

Wikipedia

Korabiewicki

→ Korabiewice

Patrz:Korabiewice

Źródła:

SJP.pl

Korabiowy

przymiotnik od: korab

Źródła:

SJP.pl

Korabnictwo

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) miner. szkielet węglanowy koralowców;

(1.2) jubil. drobny element w postaci kulki itp., wykonany z koralowiny

(1.3) kostka, kulka lub coś podobnego z otworkiem, w który wkłada się nitkę

(1.4) biol. koralowiec

(1.5) kolor różowoczerwony

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Ignacy Koral – polski inspektor Policji
Jarosław Koral – polski teolog
Tadeusz Koral – polski wojskowy
Tom Koral – amerykański pokerzysta
Wacław Koral – polski poseł
Koral – część wsi Pęczelice w Polsce, położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie buskim, w gminie Busko-Zdrój[2][3
Koral – polski producent lodów
Koral – polski telewizor
Korál – węgierski zespół muzyczny
Koral szlachetny – gatunek koralowca
Zastava Koral – serbski samochód osobowy
Coral

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Koralczyk

rodzaj ptaków z rodziny gołębiowatych

Źródła:

SJP.pl

Korale

1. sznurek, nitka z kuleczkami, kostkami itp.; paciorki;
2. czerwona narośl na głowie, szyi niektórych ptaków, np. indyka;
3. kolczasta obroża psa myśliwskiego

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) ozdoba kobieca z koralików nanizanych na sznurek

forma rzeczownika.

(2.1) M., B., W. lm. od: koral

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

korale – rodzaj biżuterii
korale madreporowe – korale rafotwórcze
Korale – wieś na Białorusi, w obwodzie mińskim, w rejonie mołodeczańskim, w sielsowiecie Horodziłowo
koralowce – gromada morskich parzydełkowców
koralowina – szkielety koralowców
rafa koralowa

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Koralina – inaczej: auryna, kwas rozolowy - syntetyczny barwnik trójarylometanowy, stosowany jako barwnik w analizie chemicznej
Koralina – tytuł powieści fantastycznej Neila Gaimana

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Koralka

glon występujący w morzach tropikalnych, którego plechy są budulcem raf koralowych

Źródła:

SJP.pl

Koralkowy

→ koralka

przymiotnik

rasa kota z Tajlandii

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) felinol. rasa tajlandzkiego kota domowego średniej wielkości, o srebrzystoniebieskiej sierści;

(1.2) felinol. kot rasy korat (1.1)

Korat – rasa kota.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Korazja

żłobienie powierzchni skał przez okruchy skalne i piasek

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Korazyjny

→ korazja

Patrz:korazja

Źródła:

SJP.pl

Korba

1. część mechanizmu dźwigniowego, ramię służące do wykonywania obrotu wokół osi;
2. część wału korbowego składająca się z ramienia i czopa;
3. pot. mania, obłęd; bzik, fiks, fiś, hyś, hyź

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) techn. dźwignia z rączką

(1.2) techn. dźwignia pedału rowerowego

(1.3) techn. manetka rozruchu tramwaju

(1.4) gw-pl|Śląsk Cieszyński. roln. nóż do cięcia słomy

(1.5) przen. pot. człowiek aktywny, przedsiębiorczy

Korba – element mechanizmów dźwigniowych służący do przeniesienia ruchu obrotowego ramienia na ruch obrotowy wału.

Korba ma zwykle konstrukcję w kształcie jednokrotnie lub dwukrotnie zagiętego pręta zaklinowanego jednym końcem na osi wału. Przykładem jest korba rowerowa, gdzie ruch stóp kolarza po obwodzie koła wymusza obrót suportu wokół osi. Ruch tego mechanizmu jest przekazywany przekładnią łańcuchową do koła napędowego. Odmianą korby jest też klamka drzwiowa.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Korbacz

dawny bicz z długim rzemieniem

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) daw. bicz rzemienny, rzemień do bicza

(1.2) daw. batog skręcony ze szmat lub czegoś innego

(1.4) hist. wojsk. średniowieczna broń obuchowa piechoty w postaci żelaznej kolczastej kuli na łańcuchu, mocowanej do drewnianej rękojeści

(1.5) daw. penis byka

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

korbacz – rodzaj bata
korbacz – rodzaj sera

Korbea

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. hist. Corbie, miasto w Pikardii zbudowane wokół ważnego we wczesnym średniowieczu opactwa;

Źródła:

Wiktionary

Korbeczka

zdrobnienie od: korbka

Źródła:

SJP.pl

Korbel

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Daniel Korbel – kanadyjski brydżysta
Janusz Korbel – polski działacz ekologiczny, dziennikarz, fotograf, architekt
Mirosław Korbel – polski żużlowiec
Petr Korbel – czeski tenisista stołowy
Karl-Heinz Körbel – niemiecki piłkarz i trener

Korbielów

wieś w Polsce

Korbielów – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie żywieckim, w gminie Jeleśnia. W latach 1975–1998 w województwie bielskim.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Korbik

Korbkowy

przymiotnik od: korbka

Źródła:

SJP.pl

Korbla

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. techn. korba

Źródła:

Wiktionary

Korbol

w gwarze poznańskiej:
1. dynia; korbal;
2. owoc dyni; korbal;
3. olbrzymi brzuch; brzuszysko;
4. tanie, kiepskie wino; jabol, bełt

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) reg-pl|Poznań. dynia

(1.2) reg-pl|Poznań. duży brzuch, brzuszysko

(1.3) reg-pl|Poznań. niemarkowe wino rozcieńczone mineralną wodą gazowaną

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Korboniec

Korboniec – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie mławskim, w gminie Wiśniewo.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ciechanowskiego.

Źródła:

Wikipedia

Korbowodowy

przymiotnik od: korbowód

Źródła:

SJP.pl

Korbowy

przymiotnik od: korba

przymiotnik

(1.1) techn. dotyczący korby

(1.2) techn. działający na korbę

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Korbowód

ramię przymocowane pod kątem prostym do wału, za pomocą którego może ono wykonywać rotacje lub oscylacje

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.3) gw-pl|Bukowina. krzak

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Aleksander Korcz – polski hokeista na trawie, olimpijczyk
Anna Korcz – polska aktorka
Grzegorz Korcz – polski koszykarz, olimpijczyk
Jan Korcz – polski malarz
Jerzy Korcz – polski aktor teatralny i filmowy
Marcin Korcz – polski aktor teatralny, filmowy i telewizyjny
Maria Korcz – polska matematyk
Waldemar Korcz – polski sztangista
Włodzimierz Korcz – polski kompozytor, pianista, aranżer, dyrygent

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Korcza

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto w południowo-wschodniej Albanii;

Korcza ( Korçë, Korça; Κορυτσά, "Korytsá"; Corizza; Görice) – miasto w południowo-wschodniej Albanii, w kotlinie na wysokości 866 m n.p.m., u podnóża gór Morava, ośrodek administracyjny okręgu Korcza, a jednocześnie obwodu Korcza.

Według danych spisu powszechnego z 2011 roku populacja Korczy liczy 51 152, w tym 26 124 kobiety oraz 25 028 mężczyzn, z czego Albańczycy stanowili 75,38% mieszkańców, Grecy 3,31%, Arumuni 3,18%, Rumuni 1,1%, Egipcjanie 1,16%, a Macedończycy 0,75%.

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Korczak

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Korczak – herb szlachecki
Korczak – wieś na Ukrainie, koło Żytomierza
Korczak – dzielnica Kalisza
Korczak – kolonia w Polsce, w woj. podlaskim, w powiecie monieckim, w gminie Trzcianne
Korczak – wzniesienie w Polsce, w Sudetach Środkowych, w północno-środkowej części Gór Sowich
(2163) Korczak – planetoida
Jan Korczak – działacz partyjny, wiceminister finansów
Janusz Korczak (Henryk Goldszmit) – pedagog, publicysta, pisarz, lekarz, zginął w 1942 w obozie zagłady w Treblince
Jerzy Korczak – prozaik i satyryk
Józef Korczak – działacz niepodległościowy, żołnierz, pisarz, poeta
Lidia Korczak – historyk, mediewistka i autorka
Piotr Korczak – wspinacz i taternik

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Korczański

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z Korczą, dotyczący Korczy (miasta w Albanii)

Źródła:

Wiktionary

Korczew

nazwa kilku wsi w Polsce

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Korczew – wieś w woj. łódzkim, w pow. bełchatowskim, w gminie Bełchatów
Korczew – wieś w woj. łódzkim, w pow. zduńskowolskim, w gminie Zduńska Wola
Korczew – wieś w woj. mazowieckim, w pow. siedleckim, w gminie Korczew
Korczew – gmina w powiecie siedleckim
Korczew – dawna gmina istniejąca w woj. łódzkim
Korczew – gromada w powiecie łosickim
Korczew – gromada w powiecie sieradzkim

Źródła:

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Korczyk – dawna jednostka objętości
Korczyk – herb szlachecki
Korczyk – rzeka na Ukrainie, lewy dopływ Słuczy
Korczyk – wieś na Ukrainie, w obwodzie chmielnickim, w rejonie szepetowskim, w hromadzie Mychajluczka

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Korczyn

nazwa dwóch miejscowości w Polsce i na Ukrainie

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Korczyn – część wsi Pniewo-Czeruchy w woj. mazowieckim, w pow. ciechanowskim, w gminie Regimin
Korczyn – wieś woj. świętokrzyskim, pow. kieleckim, w gminie Strawczyn
Korczyn – osada w woj.wielkopolskim, w pow. kolskim, w gminie Chodów
Korczyn – wieś, obwód lwowski, rejon szeptycki
Korczyn – wieś, obwód lwowski, rejon skolski
Korczyn – dawna gmina
Nowy Korczyn, Stary Korczyn, Korczyn Rustykalny, Korczyn Szlachecki
Miniewicze
Korczyna

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Korczyna

nazwa kilku wsi w Polsce

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Korczyna – wieś w woj. małopolskim, w pow. gorlickim, w gminie Biecz
Korczyna – wieś w woj. podkarpackim, w pow. krośnieńskim, w gminie Korczyna
Korczyna – część wsi Mogielnica w woj. podkarpackim, w pow. rzeszowskim, w gminie Boguchwała
Korczyna – gmina w województwie podkarpackim, w powiecie krośnieńskim
Korczyna – gromada w powiecie krośnieńskim
Korczyn

(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. dokuczać, trapić

Źródła:

Wiktionary

Korczyński

→ Korczyna

Korczyński – polskie nazwisko.

Patrz:Korczyna

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Korczów

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. adm. wieś na Ukrainie, położona w rejonie sokalskim obwodu lwowskiego;

Korczów – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie biłgorajskim, w gminie Biłgoraj.

Wieś jest sołectwem w gminie Biłgoraj. Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 wieś liczyła 533 mieszkańców i była ósmą co do wielkości miejscowością gminy.

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Korczówka

wieś w Polsce

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Korczówka – wieś w woj. lubelskim, w pow. bialskim, w gminie Łomazy
Korczówka – wieś w woj. mazowieckim, w pow. łosickim, w gminie Olszanka
Korczówka – wieś w obwodzie lwowskim, w rejonie szeptyckim
Korczówka – wieś w obwodzie lwowskim, rejonie żydaczowskim
Korczówka – dawna gmina wiejska istniejąca w latach 1907–1923 na Wołyniu
Korczówka-Kolonia

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kord

1. każda broń sieczna, miecz lub szpada;
2. w XII wieku: krótki miecz na uzbrojeniu jazdy;
3. w XVI wieku: rodzaj ciężkiej szabli;
4. w XVI wieku: sztylet noszony na pasie rycerskim;
5. prosty nóż wschodni w ozdobnej oprawie

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) stpol. krótki miecz, używany zazwyczaj przez niższe warstwy społeczeństwa;

(1.2) mocne włókno syntetyczne służące do wzmacniania opon samochodowych

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

kord – sieczna broń biała, używana przez uboższe warstwy społeczne w średniowieczu i nowożytności.
kord – sztruks, rodzaj prążkowanej tkaniny na odzież roboczą;
kord – włókno stosowane jako wewnętrzna warstwa wzmacniająca przy produkcji opon samochodowych, najczęściej z wiskozy lub poliamidu
Kord – rosyjski wielkokalibrowy karabin maszynowy
Kazimierz Kord – dyrygent polski
kordzik

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Korda

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Alberto Korda – kubański fotograf
Alexander Korda – brytyjski reżyser i producent filmowy
Bronisław Korda – polski lekkoatleta
Mychajło Korda – ukraiński biochemik
Petr Korda – czeski tenisista
Piotr Korda – polski pisarz, lekarz weterynarii, aktor, etolog
Wojciech Korda – polski wokalista, gitarzysta, kompozytor

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kordait

nagozalążkowa roślina kopalna z paleozoiku, przypominająca obecne drzewa iglaste

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) bot. wymarłe drzewo z gromady nagonasiennych rosnące w karbonie i permie;

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kordaity

klasa drzewiastych nagozalążkowych roślin kopalnych z paleozoiku

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Augustyn Kordecki – katolicki duchowny
Andrzej Kordecki – polski inżynier elektryk
Michał Kordecki – katolicki duchowny

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kordegarda

w zespole pałacowym: budynek dla straży

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) archit. mały budynek znajdujący się w pobliżu pałacu, pełniący funkcję wartowni i aresztu;

Kordegarda (fr. "corps de garde"), odwach (niem. "Hauptwache" – straż główna), wartownia – budynek, w którym stacjonowały wszelkiego rodzaju oddziały wojskowe oraz warty garnizonowe i policyjne, wraz z całym zapleczem. W skład zaplecza wchodziło zazwyczaj biuro komendanta, areszt i szereg izb, w których oddziały odpoczywały lub czekały na swoją kolej do odbycia warty. Przechowywano w nich również broń.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kordek

nazwisko

Źródła:

SJP.pl

Kordelas

obosieczny nóż myśliwski

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) łow. długi, prosty, obosieczny nóż z masywną rękojeścią, służący dawniej do dobijania postrzelonej grubej zwierzyny;

(1.2) hist. wojsk. broń boczna o jednosiecznej głowni, używana od XV wieku przez piechotę, także na okrętach

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kordelia

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) imię|polski|ż.

(1.2) księżyc Urana;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kordelia – postać fikcyjna, bohaterka Króla Leara
Kordelia – księżyc
(2758) Cordelia – planetoida
Kordula – planetoida

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kordiak

nazwisko

Źródła:

SJP.pl

Kordialnie

przysłówek sposobu

(1.1) w kordialny sposób; serdecznie

Źródła:

Wiktionary

Kordialniej

stopień wyższy od przysłówka: kordialnie

Źródła:

SJP.pl

Kordialność

→ kordialny

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) książk. czułość, serdeczność, wylewność

Patrz:kordialny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kordialny

serdeczny, wylewny, czuły

przymiotnik jakościowy

(1.1) książk. serdeczny, przyjazny, wylewny w okazywaniu sympatii

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kordian

imię męskie

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

(1.1) imię|polski|m.;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kordian – imię męskie utworzone przez Juliusza Słowackiego
Kordian – dramat romantyczny Juliusza Słowackiego
Kordian i cham – powieść Leona Kruczkowskiego
Kordian – właśc. Wacław Cieślik, polski piosenkarz wykonujący muzykę z pogranicza gatunku disco polo i folku
Kordian – wieś w Iranie, w ostanie Chorasan-e Razawi
Kordian – wieś w Iranie, w ostanie Fars
Kordian Jajszczok – polski hokeista
Kordian Korytek – polski koszykarz
Kordian Tarasiewicz – polski przedsiębiorca
Kordian Józef Zamorski – Komendant Główny Policji Państwowej

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kordianowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Kordiana lub z nim związany

Źródła:

SJP.pl

Kordiał

1. mocny, szlachetny trunek;
2. dawniej: lek wzmacniający

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) daw. spoż. mocny, szlachetny trunek

(1.2) daw. med. lek wzmacniający serce

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kordieryt

minerał, glinokrzemian magnezu i glinu; dichroit

Kordieryt (nazywany także: "ijolit", "dichroit") – minerał z gromady krzemianów z grupy krzemianów pierścieniowych. Należy do minerałów rzadkich.

Nazwa minerału wywodzi się od nazwiska Louisa Cordiera (1777–1861), francuskiego geologa, który jako pierwszy zajmował się badaniem kordierytu, odkryty w 1813 roku. Nazwy synonimów pochodzą od greckich słów "ion" – „fiołek” i "dichroos" – „dwubarwny”.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kordierytowy

→ kordieryt

Patrz:kordieryt

Źródła:

SJP.pl

Kordoba

miasto w Hiszpanii; Kordowa, Córdoba

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto w południowej Hiszpanii, w regionie Andaluzja;

(1.2) geogr. adm. prowincja w południowej Hiszpanii z ośrodkiem administracyjnym w Kordobie (1.1);

Kordoba lub Kordowa (hiszp. "Córdoba") – miasto w południowej Hiszpanii, nad rzeką Gwadalkiwir, stolica prowincji Kordoba, w regionie Andaluzja. Ośrodek przemysłowy, naukowy oraz turystyczny o znaczeniu światowym.

kordon:
Kordon – część wsi Ponice w woj. małopolskim, w pow. nowotarskim, w gminie Rabka-Zdrój
Kordon – kolonia wsi Eliaszuki w woj. podlaskim, w pow. hajnowskim, w gminie Narewka
Kordon – dawna leśniczówka w obwodzie mińskim, w rejonie miadzielskim, w sielsowiecie Kniahinin.
Kordon – wieś w obwodzie mińskim, w rejonie wilejskim, w sielsowiecie Narocz.
kordon – w dawnym języku wojskowym równomierne ugrupowanie strategiczne oddziałów w jednej wąskiej linii
Kordon Graniczny Ministerstwa Spraw Wojskowych
Kordon Graniczny Naczelnego Dowództwa Wojska Polskiego
kordon sanitarny
kordon sokalski
Kardon

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kordonek

gruba nić jedwabna lub bawełniana do haftowania lub szydełkowania

SJP.pl

Kordula

imię żeńskie

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) imię|polski|ż.;

→ kordura

Patrz:kordura

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kazimierz Kordylewski – polski astronom
Leszek Kordylewski – polsko-amerykański biolog
Włodzimierz Kordylewski – polski inżynier elektronik

Kordzik

krótki, ozdobny sztylet noszony przez oficerów i podoficerów

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) wojsk. obosieczna broń paradna w postaci sztyletu;

Kordzik – krótka broń biała, o budowie sztyletu. Jest bronią paradną, używaną w charakterze ceremonialnym, jako wyznacznik: stopnia wojskowego, piastowanego urzędu, funkcji, lub przynależności do określonej organizacji.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kordziński

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Czesław Kordziński – polski inżynier
Roman Kordziński – polski reżyser teatralny, pedagog

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kore

w greckiej rzeźbie archaicznej: posąg młodej dziewczyny w powłóczystej szacie; kora

Źródła:

SJP.pl

Korea

dawne państwo azjatyckie

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) taki, który posługuje się językiem koreańskim

(1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem koreańskim

(1.3) spisany, stworzony w języku koreańskim

Źródła:

Wiktionary

Koreańskość

wspólne rządy dwóch lub więcej osób w czasie małoletniości, choroby lub dłuższej nieobecności panującego

Koregencja – sytuacja, w której rolę monarchy (koregenta) o równorzędnej pozycji i władzy, sprawują dwie osoby z powodu np. choroby, dłuższej nieobecności lub małoletniości władcy. Inne sytuacje, na mocy których występuje koregencja to: porozumienie dwóch rywalizujących o tron władców, koronacja syna monarchy za życia ojca (vivente rege), czy też wyniesienie praw do korony z małżeństwa (iure uxoris). Koregencja nie występuje w przypadku, gdy mąż władczyni zostaje księciem małżonkiem.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

1. tkanka wtórna okrywająca łodygi, pnie, korzenie, bulwy, wytwarzana przez miazgę;
2. surowiec uzyskiwany z kory niektórych drzew; korek użytkowy;
3. zatyczka do butelki;
4. zator w ruchu drogowym;
5. bezpiecznik w instalacji elektrycznej

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zatyczka od butelki wykonana z korka (1.3) lub innego materiału

(1.2) pot. zakrętka od butelki;

(1.3) bot. tkanka roślinna pokrywająca łodygi, bulwy i korzenie dębu korkowego i korkowca

(1.4) transp. pot. zahamowanie w ruchu ulicznym;

(1.5) podeszwy butów

(1.6) zob. korki. → buty piłkarskie

(1.7) bezpiecznik w instalacji elektrycznej;

(1.8) zob. koreczek. → przekąska

(1.9) zob. korki. → pot. korepetycje

(1.10) zamknięcie odpływu w zlewie lub wannie

(1.11) środ. przestępców udawanie sztucznego tłoku w celu dokonania kradzieży kieszonkowej

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) środ. uczn. żart. korepetytor

1. osoba czytająca próbne wydruki tekstów i nanosząca poprawki;
2. stroiciel instrumentów

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba sprawdzająca i poprawiająca tekst pod kątem redakcyjnym przed oddaniem go do druku;

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) przyrząd piśmienniczy służący do zamalowywania błędów na kartce papieru;

(2.2) techn. urządzenie poprawiające usterki, np. zniekształcenia dźwięku;

(2.3) kosmet. kosmetyk przeznaczony do ukrywania wad skóry;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

korektor tekstu
korektor pisowni
korektor – w pisaku, w taśmie, w płynie
korektor na giełdzie
korektor hydrauliczny
korektor (kosmetyka)
korektor (, ) – zespół filtrów, które służą do podbijania lub tłumienia określonego zakresu częstotliwości
korektor graficzny

Korektorski

przymiotnik relacyjny

(1.1) współzależność między dwoma lub więcej zjawiskami

(1.2) stat. zależność zmiennych losowych;

(1.3) stat. pot. współczynnik korelacji (1.2), a szczególnie współczynnik korelacji Pearsona;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

korelacja zmiennych losowych w statystyce,
- współczynnik korelacji, najczęściej współczynnik korelacji liniowej Pearsona,
  - korelacja rangowa, zwykle współczynnik korelacji rang Spearmana,
  - korelacja wzajemna (krzyżowa);
korelacja rzutowa w geometrii rzutowej,
- korelacja biegunowa.
autokorelacja
relacja, zależność

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Korelacyjny

wzajemnie powiązany, współzależny

przymiotnik relacyjny

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|korelować.

Źródła:

Wiktionary

Korelować

1. wiązać wzajemnie, poszukując podobieństw i różnic; zestawiać;
2. pozostawać we współzależności z czymś;
3. o zmiennych losowych: zależeć od siebie

czasownik

Korespondencja

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) wymiana informacji między ludźmi na papierze (list, pocztówka) lub w postaci elektronicznej (e-mail, czat, komunikatory)

(1.2) zbiór dokumentujący korespondencję (1.1), ogół listów wymienionych z kimś lub w konkretnej sprawie lub w jakimś okresie

(1.3) materiał nadesłany przez korespondenta

(1.4) dopasowanie

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

korespondencja – wymiana informacji między ludźmi w postaci tekstu na papierze (np. list, pocztówka) lub elektronicznie (np. e-mail, czat, komunikaty)
korespondencja – antologia listów napisanych przez jedną osobę lub wymienianych między określonymi osobami (por. epistolografia)
korespondencja – w ekonomii rodzaj relacji między zbiorami
korespondencja seryjna – zespół podobnych dokumentów adresowanych do różnych podmiotów
korespondencja sztuk – rozpoznawanie podobieństw między różnymi dziedzinami sztuki

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Korespondencki

Korespondent

1. osoba prowadząca z kimś korespondencję;
2. dziennikarz lub współpracownik pisma, radia lub telewizji przesyłający informacje z terenu, zwłaszcza z zagranicy;
3. członek korespondent - niższy stopień osoby przyjętej do akademii lub towarzystwa naukowego

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) ktoś kto koresponduje

(1.2) dziennikarz przekazujący reportaże z terenu

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Korespondentka

1. → korespondent;
2. dawniej: kartka pocztowa; odkrytka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kobieta przekazująca informacje do środków masowego przekazu

nazwisko

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy

(1.1) rel. mit. gw-pl|Górny Śląsk. diabeł, czort

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Korfanty (samochód pancerny)
Bronisław Korfanty – senator VI i VII kadencji
Ed Korfanty
Stanisław Korfanty – od 2002 prezydent Piekar Śląskich
Wojciech Korfanty – polski przywódca narodowy Górnego Śląska
Korfanty (diabeł) – jedna z nazw diabła na Górnym Śląsku

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Korfantów

miasto w Polsce

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto w Polsce, położone na Opolszczyźnie;

}|-

(daw. "Fyrląd", "Fryląd", Friedland, Friedland in Oberschlesien, Fyrlōnd, Friedland) – miasto w Polsce położone w województwie opolskim, w powiecie nyskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Korfantów.

związany z Koriacją lub Koriakami

potocznie: korepetycje

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) buty piłkarskie z okrągłymi wypustkami na podeszwie;

(1.2) pot. korepetycje

forma rzeczownika.

(2.1) plural|korek.

Korki ( Коркі; Корки) – wieś na Białorusi, w obwodzie mińskim, w rejonie miadzielskim, w sielsowiecie Świr.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Korkino

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

(1.1) geogr. adm. miasto w Rosji, w obwodzie czelabińskim, na Uralu;

Zobacz też: Korkino (obwód tiumeński).

Korkino ( Коркино) – miasto w Rosji, w obwodzie czelabińskim, na Uralu.

Liczba mieszkańców w 2003 roku wynosiła ok. 40 tys.

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Korkiński

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z Korkinem, dotyczący Korkina

Źródła:

Wiktionary

Korkociąg

1. urządzenie do wyciągania korków z butelek, w postaci metalowej spirali z uchwytem; trybuszon;
2. rodzaj ewolucji lotniczej;
3. rodzaj skoku akrobatycznego;
4. niedozwolony cios bokserski polegający na silnym zakręceniu rękawicy po dotknięciu ciała przeciwnika;
5. środowiskowo: wirowanie bojera wokół własnej osi

czasownik przechodni

(2.1) zatkać coś korkiem

(2.2) pot. zablokować coś

czasownik zwrotny

(3.1) korkować się → o drodze zatykać się/blokować się samochodami, których jest zbyt dużo, by mogły swobodnie przejechać

Źródła:

Wiktionary

Korkowe

przymiotnik od: korek

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) opłata związana z otwarciem butelki trunku w barach, restauracjach, gospodach itp.

(1.2) opłata dla władz gminy za zgodę na handel napojami alkoholowymi

forma przymiotnika.

(2.1) n. lp. i nmos. lm. od: korkowy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Korkowica

wtórna tkanka okrywająca powierzchnię łodyg i korzeni roślin wieloletnich; peryderma

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) wtórna tkanka okrywająca powierzchnię łodyg i korzeni

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Korkowiec

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy

(1.1) pistolet-zabawka do strzelania z korków

(1.2) bot. nazwa systematyczna|Phellodendron|Rupr.|ref=tak., rodzaj drzew z rodziny rutowatych

(1.3) zool. nazwa systematyczna|Alcyonium palmatum|ref=tak., gatunek koralowca, koral korkowiec;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Phellodendron – rodzaj drzew z rodziny rutowatych, w tym uprawiany m.in. w Polsce korkowiec amurski,
koralowiec z rzędu korkowców (Alcyonacea), a w szczególności:
- rodzaj lub jeden z gatunków rodzaju Alcyonium określanych też nazwami koral korkowiec, dłoń topielca lub ręka topielca.

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kulin. potrawa z duszonego mięsa z warzywami, rodzaj curry z dodatkiem jogurtu i orzechów;

Korma – danie kuchni indyjskiej; rodzaj curry na bazie jogurtu i przypraw. Istnieją zarówno odmiany mięsne, jak i wegetariańskie.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Korman

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Korman (gmina Aleksinac) – wieś w Serbii, w okręgu niszawskim, w gminie Aleksinac
Korman (miasto Kragujevac) – wieś w Serbii, w okręgu szumadijskim, w mieście Kragujevac
Korman (miasto Šabac) – wieś w Serbii, w okręgu maczwańskim, w mieście Šabac
Korman – wieś na Ukrainie w obwodzie czerniowieckim w rejonie sokiriańskim
Harvey Korman – amerykański aktor komediowy
Andrzej Korman – polski muzykolog i dziennikarz muzyczny
Stanisław Korman – polski historyk, pułkownik Wojska Polskiego
Maxime Carlot Korman – vanuacki polityk, tymczasowy prezydent Vanuatu
Korman Ismaiłow – bułgarski polityk i ekonomista narodowości tureckiej
Korman Stadium – wielofunkcyjny stadion położony w Port Vila na Vanuatu

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kormik

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Górny Śląsk. zootechn. tucznik, karmnik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. karmnik dla ptaków

Źródła:

Wiktionary

Kormin

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. hydron. rzeka na Ukrainie, prawy dopływ Styru

Kormin ( Кормин "Kormyn") – rzeka na Ukrainie, przepływająca przez rejon kiwerecki i maniwecki obwodu wołyńskiego. Prawy dopływ Styru w dorzeczu Dniepru.

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kormny

przymiotnik

(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. zootechn. tuczony

Kormorani

przymiotnik

kolonia organizmów zwierzęcych o wysokiej specjalizacji i daleko idącym podziale czynności, funkcjonująca jak organizm wyższego rzędu; np. kolonia toczka, rurkopławów

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Inaczej: organizm kolonijny – polimorficzna, silnie scalona kolonia zwierząt utworzona z podzielonych funkcjonalnie osobników o wysokiej specjalizacji. W kormusach rurkopławów (Siphonophora) występują...
Ciało rośliny charakteryzujące się wysokim stopniem organizacji.
polikormon

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Korn

nazwisko, m.in. Artur Korn (1870-1945) - fizyk niemiecki

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kornacice

Kornacice – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie opatowskim, w gminie Opatów. Ma status sołectwa.

W latach 1954–1961 wieś należała i była siedzibą władz gromady Kornacice, po jej zniesieniu w gromadzie Bogusławice. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnobrzeskiego.

Źródła:

Wikipedia

Kornacki

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Adam Kornacki – polski kierowca wyścigowy i dziennikarz motoryzacyjny
Jakub Kornacki – polski aktor filmowy i teatralny
Krzysztof Kornacki – polski nauczyciel akademicki

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kornak

dozorca słoni; mahaut

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba pracująca ze słoniami

Źródła:

SJP.pl

Kornel

twarde drewno otrzymywane z północnoamerykańskiego derenia kwiecistego

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

(1.1) imię|polski|m.;

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kornela

imię męskie

Źródła:

SJP.pl

Kornelia

imię żeńskie

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) imię|polski|ż.;

Kornelia – imię żeńskie pochodzenia łacińskiego. Żeński odpowiednik imienia Kornel, Korneliusz i Korneli. Wywodzi się od nazwiska rzymskiego rodu Korneliuszy. Imię to było znane już w starożytności. W Polsce nadawane co najmniej od 1770 roku. Wśród imion nadawanych nowo narodzonym dzieciom, Kornelia w 2017 r. zajmowała 25. miejsce w grupie imion żeńskich.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kornelin

przymiotnik dzierżawczy - należący do Kornelii lub z nią związany

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kornelin – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. nakielskim, w gminie Szubin
Kornelin – wieś w woj. mazowieckim, w pow. sochaczewskim, w gminie Nowa Sucha
Kornelin – część wsi Antonin w woj. wielkopolskim, w pow. kaliskim, w gminie Szczytniki
Kornelin – zniesiona nazwa części wsi
Kornelin – przystanek kolejowy
Korne, Kornele, Kornelówka

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Korneliny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Kornelii lub z nią związany

Źródła:

SJP.pl

Korneliusz

imię męskie

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

(1.1) imię|polski|m.;

w piłce nożnej: rzut rożny

Źródła:

SJP.pl

Kornerupin

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) miner. klasa borokrzemianów i krzemianów boru;

Kornerupin – klasa borokrzemianów i krzemianów boru. Nazwa pochodzi od nazwiska Andreasa N. Kornerupa (1857-1881), duńskiego geologa. Odmiana o znaczeniu gemmologicznym: pryzmatyt.

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kornet

1. oficer noszący sztandar oddziału lekkiej jazdy we Francji w XVI w.;
2. najniższy stopień oficerski w kawalerii Rosji carskiej

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) muz. dęty instrument blaszany, podobny do trąbki;

(1.2) muz. daw. dęty instrument drewniany;

(1.3) rel. sztywny, biały czepiec na głowie zakonnicy

(1.4) daw. ozdobny czepiec;

(1.5) hist. jeden ze stopni oficerskich w carskiej kawalerii

(1.6) daw. jednostka jazdy lekkiej

(1.7) daw. sztandar jazdy lekkiej

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

kornet – niewielki kwadratowy sztandar oddziału kawalerii w wojskach europejskich XVI-XVIII wieku
kornet – stopień oficerski w europejskiej kawalerii XVI-XIX wieku, odpowiednik chorążego piechoty
kornet – pododdział jazdy, mniejszy od szwadronu
kornet – zasłona na średniowiecznym hełmie turniejowym
Kornet – rosyjski pocisk przeciwpancerny
kornet – rodzaj trąbki, dęty instrument blaszany
kornet – inna nazwa cynku, dawnego dętego instrumentu drewnianego
kornet bamberski – tradycyjne panieńskie nakrycie głowy u Bambrów
kornet – inaczej hennin, kobiece nakrycie głowy w średniowieczu
kornet – organowy głos językowy z grupy trąbek o stopażu 4' lub 2'
kornet – organowy głos labialny, wielochórowy, używany jako głos solowy
Kornet – wieś w Czarnogórze, w gminie Podgorica

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kornetowy

→ kornet

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Agata Kornhauser-Duda (ur. 1972) – polska germanistka, pedagog. Pierwsza dama Rzeczypospolitej Polskiej
Aleksandra Kornhauser Frazer (1926-2020) – słoweńska chemiczka
Jakub Kornhauser (ur. 1984) – polski poeta, tłumacz, eseista
Julian Kornhauser (ur. 1946) – polski poeta, prozaik, krytyk literacki

Źródła:

Wikipedia

Korniak

nazwisko

Źródła:

SJP.pl

Kornica

wieś w województwie świętokrzyskim, w powiecie koneckim

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kornica – wieś w Bośni i Hercegowinie, w Republice Serbskiej, w gminie Šamac
Kornica – wieś w Bułgarii, w obwodzie Błagojewgrad, w gminie Goce Dełczew
Kornica – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie koneckim, w gminie Końskie
Kornica – wieś na Białorusi, w obwodzie witebskim, w rejonie szarkowszczyńskim, w sielsowiecie Jody.
- Kornica – przystanek kolejowy w Kornicy
Kornica – wieś na Ukrainie, w obwodzie chmielnickim, w rejonie szepetowskim
Nowa Kornica – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie łosickim, w gminie Stara Kornica
Stara Kornica – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie łosickim, w gminie Stara Kornica
Kornica-Kolonia – kolonia w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie łosickim, w gminie Stara Kornica
Radzików-Kornica – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie siedleckim, w gminie Mordy
gmina Stara Kornica – gmina wiejska w województwie mazowieckim, w powiecie łosickim
- dawniej Gmina Kornica

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kornice

Kornice (niem. "Kornitz") – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie raciborskim, w gminie Pietrowice Wielkie.

przymiotnik relacyjny

(1.1) odnoszący się do Kornwalii lub Kornwalijczyków

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) jęz. język z grupy brytańskiej języków celtyckich;

Źródła:

Wiktionary

Kornijskojęzyczny

przymiotnik

(1.1) taki, który posługuje się językiem kornijskim

(1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem kornijskim

(1.3) spisany, stworzony w języku kornijskim

Źródła:

Wiktionary

Kornik

chrząszcz żyjący w korze lub drewnie

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) ent. żyjący pod korą chrząszcz, ksylofag;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

chrząszcze z rodzaju Ips:
- kornik drukarczyk (Ips amitinus)
- kornik drukarz (Ips typographus)
- kornik modrzewiowiec (Ips cembrae)
- kornik ostrozębny (Ips acuminatus)
- kornik sześciozębny (Ips sexdentatus)
- kornik zrosłozębny (Ips duplicatus)
kornikowate

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Edward Korniłowicz (1847–1909) – polski lekarz psychiatra
Kazimierz Korniłowicz (1892–1939) – polski działacz społeczny i oświatowy
Maria Korniłowicz (1925-1996) – polska pisarka i tłumaczka
Rafał Korniłowicz (1876–1916) – polski pedagog, inżynier, działacz społeczny[https://www.sejm-wielki.pl/b/psb.12672.8 PSB t. 14 s. 86]
Tadeusz Korniłowicz (1880–1940) – podpułkownik WP, psycholog
Władysław Korniłowicz (1884–1946) – polski ksiądz katolicki

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kornowac

wieś w Polsce

Kornowac (niem. "Kornowatz") – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie raciborskim, w gminie Kornowac.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa katowickiego.

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|korodować.

Źródła:

Wiktionary

Korodować

powodować korozję; ulegać korozji; rdzewieć

czasownik niedokonany

(1.1) ulegać korozji

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Aleksandra Korolkiewicz – polska dziennikarka sportowa, pływaczka
Józef Korolkiewicz – polski malarz, grafik, śpiewak i sportowiec
Łukasz Korolkiewicz – polski malarz

(1.2) monet. waluta w Skandynawii;

(1.3) monet. waluta w Czechach;

(1.4) monet. daw. waluta w Czechosłowacji, Protektoracie Czech i Moraw, na Węgrzech i na Słowacji, w Austro-Węgrzech

(1.5) bot. część drzewa składająca się z gałęzi;

(1.6) stomat. metalowe lub porcelanowe wzmocnienie plombaomby na zębie;

(1.7) muz. element notacji muzycznej przedłużający wartość nuty lub pauzy o dowolną długość

(1.8) monarchia

(1.9) bot. nazwa systematyczna|Fritillaria|L.|ref=Fritillaria (Liliaceae)., rodzaj roślin z rodziny liliowatych

(1.10) środ. kosmet. rodzaj koka wykonany z warkoczy upiętych dookoła głowy

(1.11) bot. wewnętrzna część okwiatu złożona z płatków

(1.12) bud. górna część tamy, obwałowania lub murów obronnych

(1.13) zob. Korona Ziemi.

(1.14) astr. zewnętrzna warstwa atmosfery Słońca

(1.15) środ. sport. w kolarstwie: część amortyzatora

(1.16) pot. wirus SARS-CoV-2

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

korona – atrybut władzy monarchy
Korona – herb szlachecki
korona rangowa, korona heraldyczna – element herbu
Corona muralis – element herbu miejskiego
Corona navalis – korona rangowa wieńcząca tarczę herbu miasta portowego, wyspy, stosowana też w herbach okrętów
korona ślubna – przedmiot używany w liturgii wschodniej w czasie sakramentu małżeństwa
św. Korona – męczennica chrześcijańska
Krzysztof Korona – polski fizyk
waluta:
- współczesna:
  - korona czeska
  - korona duńska

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) akt przekazania insygniów królewskich następcy tronu

(1.2) uroczyste przyznanie komuś pierwszeństwa poprzez umieszczenie korony lub diademu na głowie tej osoby

Koronacja – uroczysty akt, podczas którego wysoki dostojnik kościoła namaszcza obejmującego tron monarchę na króla lub cesarza.

Źródła:

SJP.pl

Koronczarka

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Koronczarka - kobieta wykonująca koronki
Koronczarka – obraz Jana Vermeera
Koronczarka – film z 1977 roku
Koronczarka – powieść Pascal Laine

Źródła:

Wikipedia

Koronczarnia

fabryka produkująca koronki - lekkie, ozdobne materiały z nitek; koronkarnia

Źródła:

SJP.pl

Koronczarstwo

rzeczownik, rodzaj nijaki

→ koroner

Patrz:koroner

Źródła:

SJP.pl

Koronerski

→ koroner

przymiotnik dzierżawczy

(1.1) należący do koronera

przymiotnik relacyjny

(2.1) dotyczący koronera, związany z koronerem

Patrz:koroner

Źródła:

(1.3) przen. coś delikatnego i ażurowego

(1.4) rel. forma modlitwy polegająca na powtarzaniu w określony sposób i określoną liczbę razy różnych modlitw

(1.5) zob. koronka Ziemi.

(1.6) techn. rodzaj świdra wiertniczego

(1.7) karc. sekwens w jednym kolorze

(1.8) zdrobn. od korona, mała korona

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

koronka – wyrób włókienniczy, często o dużych walorach artystycznych, będący ażurową plecionką z przędz lub nici, z włókien naturalnych lub sztucznych (najczęściej bawełnianych lub lnianych, czasem me...
koronka – rodzaj świdra wiertniczego
koronka – nakładany na niezniszczony trzon zęba kapturek metalowy (czasem pokryty warstwą ceramiczną)
koronka – forma modlitwy polegająca na powtarzaniu w określony sposób i określoną liczbę razy różnych modlitw
koronka – szereg modlitw typu koronka do Marii z Nazaretu
koronka – przedmiot (najczęściej sznur modlitewny) służący do odmawiania koronek oraz różańca
Koronka – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. kaliskim, w gminie Żelazków
Koronka Ziemi – drugie co do wysokości szczyty górskie na każdym kontynencie
korona

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Koronkowo

przysłówek

(1.1) w sposób przypominający koronkę

(1.2) przen. w sposób zaplanowany i przemyślany

Źródła:

Wiktionary

Koronkowy

przymiotnik od: koronka

przymiotnik

(1.1) wykonany z koronki

(1.2) przen. misterny (tak jak koronka)

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Koronnik

rodzaj ptaków z rodziny żurawiowatych

Źródła:

SJP.pl

Koronny

1. decydujący, najważniejszy, główny;
2. o jeleniu: mający koronę - grupę rozgałęzień na szczycie rogów;
3. odnoszący się do Korony, rdzennej Polski, w czasie trwania unii Korony Królestwa Polskiego i Wielkiego Księstwa Litewskiego;
4. przynależny królowi, należący do państwa; królewski, rządowy, państwowy

przymiotnik

(1.1) najważniejszy

(1.2) łow. o jeleniu mający koronę

(1.3) hist. polit. związany z Koroną, dotyczący Korony

(1.4) związany z państwem lub królestwem, dotyczący państwa lub królestwa

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Koronograf

1. urządzenie do diagnostyki serca;
2. urządzenie pozwalające fotografować Słońce poza okresem całkowitego zaćmienia

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) astr. przyrząd astronomiczny służący do obserwacji korony słonecznej poza momentami całkowitych zaćmień słońca;

czasownik przechodni niedokonany (dk. ukoronować)

(1.1) polit. przekazywać uroczyście najwyższą władzę poprzez nakładanie korony na głowę przyszłego panującego

(1.2) pot. wkładać komuś diadem, koronę albo wieniec na znak jego zwycięstwa

(1.3) przen. stanowić górną część czegoś

czasownik zwrotny niedokonany koronować się (dk. ukoronować się)

(2.1) stawać się władcą poprzez akt koronacji

miasto w Polsce

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto w Polsce;

Koronowo (niem. "Krone an der Brahe") – miasto w północnej Polsce, w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie bydgoskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Koronowo.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Koronowski

przymiotnik od: Koronowo

Źródła:

SJP.pl

Koronowy

→ korona

maszyna do oddzielania kory od drewna; korowaczka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) techn. leśn. maszyna służąca do usuwania kory z drewna;

(1.2) pot. techn. urządzenie do obróbki izolacji przewodów i kabli

SJP.pl

Korownicowate

o cechach korownicowatych (rodzina grzybów)

→ kora

przymiotnik relacyjny

(1.1) odnoszący się do kory, mający związek z korą

Patrz:kora

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Korowód

gromada ludzi posuwających się jeden za drugim

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) tańczący ludzie posuwający się jeden za drugim, często w rytmie tanecznym, czasem trzymający się za ręce

(1.2) w gimnastyce szkolnej: połączenie ćwiczeń rzędowych i wolnych ze śpiewem i muzyką

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

korowód – długi szereg osób posuwających się jedna za drugą
Korowód – tańce korowodowe
Korowód – polski film z 2007 roku
Korowód – album muzyczny Marka Grechuty

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Korowódkowate

podrodzina owadów z rodziny garbatkowatych

Korowódkowate (Thaumetopoeinae) – podrodzina owadów rodziny garbatkowatych (Notodontidae), w obrębie rzędu motyli, do niedawna traktowana jako samodzielna rodzina Thaumetopoeidae.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Korowódkowaty

o cechach korowódkowatych (podrodzina owadów)

Źródła:

SJP.pl

Korozja

niszczenie metali lub ich stopów pod wpływem tlenu znajdującego się w powietrzu, czynników atmosferycznych oraz niektórych związków chemicznych

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) proces niszczenia metalu lub innego materiału na skutek kontaktu z otoczeniem;

(1.2) pot. mot. techn. miejsce objęte korozją (1.1)

(1.3) książk. stopniowe tracenie walorów

1. moneta z czasów jagiellońskich; półgroszek;
2. wymarły gatunek ptaka z rodziny gołębiowatych

Korończyk ("Microgoura meeki") – wymarły gatunek ptaka z rodziny gołębiowatych (Columbidae). Był dużym gołębiem rozmiarów kurczaka, z charakterystycznym pióropuszem na głowie. Zamieszkiwał lasy tropikalne Wysp Salomona. Wyginął na skutek drapieżnictwa zdziczałych psów i kotów.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Korpak

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Jan Korpak – polski wojskowy
Józef Korpak – polski polityk i samorządowiec
Szymon Korpak – rzymskokatolicki duchowny i działacz społeczny

Źródła:

potocznie: charakterystyczny język używany w korporacjach; korponowomowa, korposlang

zrzeszenie osób mające na celu realizację określonych zadań

związany z korporacją

przymiotnik

(1.1) dotyczący korporacji

Źródła:

forma organizacji społecznej, w której o najważniejszych sprawach decydują grupy korporacyjne

Źródła:

SJP.pl

Korporał

w liturgii katolickiej: biała chusta podkładana pod naczynia liturgiczne w czasie mszy

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) rel. obrus rozkładany na ołtarzu pod naczynia mszalne podczas liturgii eucharystii oraz używany w innych miejscach podczas mszy;

(1.2) techn. główna część maszyny lub urządzenia;

(1.3) wojsk. jednostka wojskowa utworzona tymczasowo w celach administracyjnych, szkoleniowych lub taktycznych;

(1.4) archit. główna część budowli;

(1.5) jęz. zbiór tekstów będący podstawą badań językoznawczych;

(1.6) bot. komórki okalające komórki inicjalne w części centralnej merystemu wierzchołowego pędu;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

korpus - tułów
korpus (językoznawstwo)
korpus budowli
korpus (technika)
korpus (wojsko)
korpus (botanika)
Korpus (zespół muzyczny)

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z korpusem, dotyczący korpusu

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Korpusówka

potocznie: oznaka korpusu osobowego w służbach mundurowych

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pot. wojsk. metalowa oznaka korpusu (specjalności) sił zbrojnych, noszona na mundurze;

„K

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Korpuśny

dawniej: korpusowy

przymiotnik relacyjny

(1.1) przest. wojsk. związany z korpusem wojskowym, dotyczący korpusu wojskowego

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Korral

corral;
1. zagroda dla bydła w Ameryce Południowej i Północnej;
2. dawny teatr hiszpański wystawiający swe sztuki na dziedzińcach, podwórkach; także podwórko lub dziedziniec służące jako scena dla tego teatru

drapieżne zwierzę podobne do lisa, o rudym ubarwieniu, żyjące na stepach i na pustyniach Eurazji

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) zool. nazwa systematyczna|Vulpes corsac|ref=tak., gatunek drapieżnego ssaka z rodzaju lis, występujący na stepach i półpustyniach Azji Środkowo-Wschodniej;

(1.2) zool. zwierzę z gatunku korsak (1.1)

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

korsak, lis stepowy – gatunek drapieżnego ssaka z rodziny psowatych
Andrzej Korsak – polski lekarz, pisarz, popularyzator medycyny
Andrzej Korsak Bobynicki – poseł na sejmy z województwa połockiego
Bazyli Korsak Bobynicki – poseł na sejm konwokacyjny 1733 r. z województwa połockiego
Dominik Korsak – poseł na sejm 1778 r. z województwa połockiego
Dymitr Siemionowicz Sowicz Korsak – poseł na sejm 1570 r. z województwa mińskiego
Florian Korsak – katolicki duchowny
Jan Mikołaj Korsak Zaleski – poseł powiatu oszmiańskiego na sejm 1613
Jan Samuel Korsak – poseł na sejmy
Jan Władysław Korsak Zaleski – poseł, elektor władców polskich
Jerzy Korsak – marszałek połocki konfederacji targowickiej, kawaler Orderu Świętego Stanisława
Józef Korsak Głębocki – polski urzędnik i dworzanin

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Korsakow

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Korsakow (miasto w Rosji)
Nikołaj Rimski-Korsakow (1844-1908), kompozytor
Siergiej Korsakow (1854-1900), lekarz, psychiatra
- zespół Korsakowa
Aleksander Rimski-Korsakow (1753-1840), generał
Siemion Korsakow (1788-1853), homeopata i wynalazca karty dziurkowanej

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Korsarka

1. zajęcie korsarza, kapra; rozbójnictwo morskie;
2. rodzaj dużej petardy

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) hist. mar. uprawianie zbójnictwa morskiego

Źródła:

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Korsarz

kaper;
1. rozbójnik morski, pirat;
2. uzbrojony, prywatny statek handlowy, upoważniony do walki ze statkami wrogiego państwa

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) hist. żegl. pirat na usługach państwa;

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(2.1) hist. żegl. korsarski okręt

(2.2) żegl. sport. rodzaj jachtu żaglowego;

Korsarz (kaper) – armator, kapitan lub członek załogi uzbrojonego prywatnego statku, prowadzącego działania wojenne w imieniu władcy na podstawie wystawionego przez niego listu kaperskiego. W przeciwieństwie do marynarzy floty wojennej, korsarze nie pobierali żołdu a utrzymywali się ze zdobytych na przeciwniku łupów.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Korsaż

ozdoba stroju damskiego w formie małego bukietu

Korsaż (z ang. corsage) – mały ozdobny bukiet z kwiatów umieszczany na nadgarstku, w okolicach dekoltu sukni ślubnej bądź też wpięty we włosy.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Korseka

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) hist. wojsk. biała broń drzewcowa, o potrójnym ostrzu, z najdłuższym prostym grotem środkowym i dwoma bocznymi, półokrągło wygiętymi ku dołowi;

Korseka (z fr. "corsèque"; wł. "corsesca") – rodzaj pochodzącej z Korsyki broni drzewcowej o trójdzielnym żeleźcu z długim, iglastym grotem środkowym oraz dwoma bocznymi, wygiętymi półokrągło ku dołowi, szerokimi oraz lekko spłaszczonymi kolcami o wachlarzowatym kształcie.

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Korsjowate

o cechach korsjowatych (rodzina roślin)

Korsjowate ("Corsiaceae") – rodzina roślin jednoliściennych. Bezzieleniowe myko-heterotrofy występujące w runie wilgotnych lasów. Należą tu 3 rodzaje z 30 gatunkami. Jedyny gatunek z rodzaju "Arachnitis" rośnie w Andach boliwijskich i w Chile oraz na Falklandach, rodzaj "Corsia" rośnie w północnej Australii i na okolicznych wyspach, rodzaj "Corsiopsis" znany jest tylko z południowych Chin.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Korsjowaty

o cechach korsjowatych (rodzina roślin)

Źródła:

SJP.pl

Korso

reprezentacyjna aleja, miejsce przejażdżek i spacerów; corso

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) urb. szeroka ulica miejska

(1.2) pochód z ukwieconymi pojazdami

Korso – tygodnik regionalny o charakterze informacyjnym i publicystycznym, wydawany w Mielcu od 1991 roku, Kolbuszowej (Korso Kolbuszowskie) od 2007 roku, Sanoku (Korso Gazeta Sanocka) od 2014 roku, a dawniej również w Busko-Zdroju (Korso Buskie) od 2010 do 2011 roku. Porusza tematy dotyczące Mielca i okalającego go powiatu, to samo tyczy się Korso Kolbuszowskiego i Korso Gazety Sanockiej. Drukowany jest w nakładzie ok. 8500 egzemplarzy.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Korsyka

wyspa na Morzu Śródziemnym

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

mieszkaniec Korsyki; Korsykanin

Źródła:

SJP.pl

Korsykański

przymiotnik od: Korsyka

przymiotnik

(1.1) odnoszący się do Korsyki, związany lub wywodzący się z Korsyki

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) jęz. język używany na Korsyce;

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Korsykańskojęzyczny

przymiotnik

miasto w Polsce

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto w Polsce w województwie warmińsko-mazurskim;

}|-

Korsze (dawniej "Korszyn", Korschen) – miasto w Polsce, w woj. warmińsko-mazurskim, w powiecie kętrzyńskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Korsze.

Pod względem historycznym Korsze leżą w Prusach Dolnych, na obszarze dawnej Barcji, a także na Mazurach.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Korszeński

przymiotnik od: Korsze

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z Korszami, dotyczący Korsz

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Korszuk

nazwisko

Źródła:

SJP.pl

Korszyński

przymiotnik relacyjny

(1.1) pot. związany z Korszami

Źródła:

Wiktionary

Kort

1. plac do gry w tenisa;
2. ciężka tkanina wełniana

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) sport. miejsce do gry w tenisa, badmintona, squasha itp.;

(1.2) włók. rodzaj tkaniny wełnianej;

(1.3) gw-pl|Bukowina. namiot

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

kort – tkanina
kort – boisko gry do tenisa (kort tenisowy), squasha, ricocheta, speed-ball
Axel Kort
Dawid Kort
Koen de Kort

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Korta

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Korta – wieś w Gruzji
Alina Korta – polska pisarka i scenarzystka
Wacław Korta – polski historyk

Kortezanka

rzeczownik, rodzaj żeński

Źródła:

SJP.pl

Kortykosteron

Patrz:kortyzon

Źródła:

SJP.pl

Korumpować

uzależniać od siebie kogoś, zwłaszcza urzędników i polityków, przez dawanie łapówek, przykupywanie

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Korundowy

przymiotnik od: korund

przymiotnik

(1.1) zrobiony z korundu, składający się z korundu, zawierający korund

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Korupcja

żądanie lub przyjmowanie korzyści finansowych lub majątkowych przez pracowników instytucji za naruszenie prawa lub wykonanie określonych czynności urzędowych; przekupstwo, łapownictwo, łapówkarstwo

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) nadużycie stanowiska publicznego w celu uzyskania prywatnych korzyści;

(1.2) przest. psucie się, gnicie, rozkład

Korupcja (łac. "corruptio" – zepsucie) – nadużycie stanowiska publicznego w celu uzyskania prywatnych korzyści.

→ korupcjonista

Patrz:korupcjonista

Źródła:

SJP.pl

Korupcyjność

powiązanie ze zjawiskiem korupcji

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Korwin – wieś w woj. wielkopolskim, w powiecie słupeckim, w gminie Słupca
korwin, inaczej kulbin czarny (Sciaena umbra)
korwin czerwony, inaczej kulbak czerwony (Sciaenops ocellatus)
korwin kapitański (Pseudotolithus senegalensis)
korwin szary (Pseudotolithus elongatus)
Maciej Korwin (Corvinus, Hunyadi) (1443–1490), król Węgier
Wawrzyniec Korwin (Nowotarski), łac. Laurentii Corvini Novoforensis, niem. L. Ra(a)be (1470–1527)
Cyryl (Korwin)-Krasiński (1905–1992)
Stanisław Korwin-Szymanowski, pseudonim: „Corvinus” „Kostek” (1926–2008)
Alan Korwin (ur. 1949), amerykański pisarz i działacz na rzecz praw człowieka
Korwin, herb szlachecki
- Aleksander Korwin Gosiewski, herbu Ślepowron (zm. 1639), pisarz polny litewski

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Korwin-Mikke

nazwisko

Źródła:

SJP.pl

Korwinista

korwinowiec;
1. członek partii Janusza Korwin-Mikkego;
2. zwolennik polityki Janusza Korwin-Mikkego

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) polit. zwolennik korwinizmu, zwolennik Janusza Korwin-Mikkego

(1.2) polit. członek lub działacz którejś z partii Janusza Korwin-Mikkego, np. Unia Polityki Realnej, Wolność i Praworządność, Kongres Nowej Prawicy, Koalicja Odnowy Rzeczypospolitej Wolność i Nadzieja, Konfederacja Odnowy Rzeczypospolitej Wolność i Niepodległość

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Korwinistka

1. członkini partii Janusza Korwin-Mikkego;
2. zwolenniczka polityki Janusza Korwin-Mikkego

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zwolenniczka poglądów Janusza Korwin-Mikkego

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Korwinistyczny

→ korwinizm

osada w Polsce

Korycin – osada w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie sokólskim, w gminie Korycin.

Miejscowość jest siedzibą gminy Korycin.

Korycin był miastem, uzyskał lokację miejską w 1671 roku, zdegradowany w 1897 roku. Miasto królewskie w ekonomii grodzieńskiej położone było w końcu XVIII wieku w powiecie grodzieńskim województwa trockiego.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Koryciński

przymiotnik od: Korycin

Źródła:

SJP.pl

Korycki

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Andrzej Korycki – polski specjalista rybactwa jeziorowego
Andrzej Korycki – polski piosenkarz
Józef Korycki – polski wojskowy, pułkownik artylerii
Mikołaj Korycki – polski szlachcic, urzędnik
Paweł Korycki – polski judoka
Walenty Korycki – polski samorządowiec, zootechnik i urzędnik

(1.1) hist. teatr. przewodnik chóru w starożytnym teatrze greckim

(1.2) teatr. choreogr. przodujący tancerz, który nie jest jeszcze solistą, ale już został oddzielony od tancerzy baletu zespołowego

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Koryfejka

solistka w balecie

Źródła:

SJP.pl

Koryfena

gatunek drapieżnej ryby okoniokształtnej; smagla, złota makrela

Koryfena, złota makrela, smagla ("Coryphaena hippurus") – gatunek drapieżnej ryby okoniokształtnej z rodziny koryfenowatych (Coryphaenidae).

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Koryfeusz

1. przewodnik chóru w starożytnym teatrze greckim; koryfej;
2. wybitna osoba w jakiejś dziedzinie; luminarz, znakomitość;
3. solista w balecie

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) hist. teatr. przewodnik chóru w starożytnym teatrze greckim;

SJP.pl
Wiktionary

Korygujący

Źródła:

SJP.pl

Korynt

1. miasto w starożytnej Grecji, słynne z prostytutek;
2. córa Koryntu - żartobliwie o prostytutce

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto w Grecji, na półwyspie Peloponez;

(1.2) hist. starożytne miasto-państwo

Korynt ( Κόρινθος, "Korinthos"; Corinthus) – miasto portowe w środkowej Grecji, położone na półwyspie Peloponez, na Przesmyku Korynckim, w administracji zdecentralizowanej Peloponez, Grecja Zachodnia i Wyspy Jońskie, w regionie Peloponez, w jednostce regionalnej Koryntia. Siedziba gminy Korynt. W 2011 roku liczyło 30 176 mieszkańców.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Koryntczyk

mieszkaniec Koryntu (miasta w Grecji); Koryntyjczyk, Koryntianin

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) mieszkaniec Koryntu

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Koryntia

1. kraj związkowy w południowej Austrii;
2. dawny nomos w Grecji

mieszkanka Koryntu (miasta); Koryntianka, Koryntka

Źródła:

SJP.pl

Koryntyjski

przymiotnik od: Korynt, Koryntia; koryncki

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z Koryntem, dotyczący Koryntu

(1.2) związany z Koryntią, dotyczący Koryntii

(1.3) związany ze starożytnym miastem-państwem Koryntem, dotyczący starożytnego miasta-państwa Koryntu

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Koryntyjsko

przysłówek

(1.1) na sposób koryntyjski, tak jak w Koryncie

(1.2) na sposób koryntyjski, tak jak w Koryntii

Źródła:

Wiktionary

Koryntyjskość

(1.1) bud. wąskie pomieszczenie łączące inne pomieszczenia w budynku;

(1.2) górn. długie, wąskie przejście wykopane, wyżłobione w ziemi lub w skale

1. nazwa kilku wsi w Polsce;
2. rzeka w Polsce;
3. wieś na Ukrainie

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Korytnica – wieś w woj. łódzkim, w pow. piotrkowskim, w gminie Sulejów
Korytnica – wieś w woj. mazowieckim, w pow. garwolińskim, w gminie Trojanów
Korytnica – wieś w woj. mazowieckim, w pow. węgrowskim, w gminie Korytnica
Korytnica – wieś w woj. świętokrzyskim, w pow. jędrzejowskim, w gminie Sobków
Korytnica – wieś w woj. świętokrzyskim, w pow. staszowskim, w gminie Szydłów
Korytnica – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. ostrowskim, w gminie Raszków
Korytnica – gmina w powiecie węgrowskim
Korytnica – gromada w powiecie jędrzejowskim
Korytnica – gromada w powiecie ryckim
Korytnica – gromada w powiecie węgrowskim
Korytnica – rzeka, dopływ Drawy
Korytnica – rzeka, dopływ Utraty

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

(1.1) podłużny pojemnik przeznaczony do pojenia i karmienia zwierząt domowych

(1.2) zawartość koryta (1.1)

(1.3) hydrol. miejsce płynięcia rzeki, jej biegu; może być inne od jej obecnego przebiegu

(1.4) pot. przen. iron. źródło znacznych dochodów, posada, zazwyczaj publiczna, zapewniająca duże dochody

(1.5) pot. przen. pogard. wyżywienie

(1.6) daw. statek rzeczny do spławiania zboża

(1.7) daw. gw-pl|Warszawa. kareta

(1.8) gw-pl|Warszawa. jedzenie

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

koryto – naczynie do karmienia świń
koryto rzeki
Koryto – część wsi Lutoryż w woj. podkarpackim, w pow. rzeszowskim, w gminie Boguchwała
Koryto – część wsi Kamienica Królewska w woj. pomorskim, w pow. kartuskim, w gminie Sierakowice
Koryto – wieś w woj. świętokrzyskim, w pow. kazimierskim, w gminie Czarnocin
Koryto Krywańskie – kotlina w słowackich Tatrach Wysokich
Koryto – żleb w polskich Tatrach Wysokich
Koryto – album muzyczny zespołu Nuclear Vomit
Korytowo
Koryta

Korytowo – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. świeckim, w gminie Bukowiec
Korytowo – wieś w woj. mazowieckim, w pow. płońskim, w gminie Dzierzążnia
Korytowo – wieś w woj. zachodniopomorskim, w pow. choszczeńskim, w gminie Choszczno
Korytowo – wieś w woj. zachodniopomorskim, w pow. goleniowskim, w gminie Maszewo
Korytowo – gromada w powiecie choszczeńskim
Korytowo – gromada w powiecie nowogardzkim
Korytowo – gromada w powiecie świeckim
Korytowo – jezioro w woj. zachodniopomorskim, w pow. choszczeńskim, w gminie Choszczno
Korytowo – nieistniejąca miejscowość w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. radziejowskim, w gminie Osięciny, przyłączona do wsi Leonowo.

Korytozaur ("Corythosaurus" ( κορυς "korus", κορυθος "koruthos" „hełm”; σαυρος "sauros" „jaszczurka”)) – rodzaj roślinożernego, kaczodziobego dinozaura z podrodziny lambeozaurów (Lambeosaurinae) w rodzinie hadrozaurów (Hadrosauridae).

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Korytów

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Korytów – wieś w woj. dolnośląskim, w pow. kłodzkim, w gminie Kłodzko
Korytów – wieś w woj. dolnośląskim, w pow. polkowickim, w gminie Gaworzyce
Korytów – wieś w woj. mazowieckim, w pow. żyrardowskim, w gminie Radziejowice
Korytów – stacja kolejowa w Korytowie, w województwie mazowieckim
Korytowo
Korytno

Źródła:

Wikipedia

Korzeb

nazwisko

Źródła:

SJP.pl

Korzec

1. dawne naczynie na zboże;
2. w Polsce od wczesnego średniowiecza do XIX wieku: dawna miara objętości stosowana dla ciał sypkich, wynosząca w zależności od regionu od około 43 do 128 litrów;
3. korzec rzymski - dawna miara objętości wynosząca około 10,5 litra;
4. dawna miara ciężaru wynosząca około 98 kg

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) daw. dawna jednostka objętości, stosowana przy ciałach sypkich;

(1.2) daw. dawna miara ciężaru

(1.3) daw. naczynie odmierzające korce (1.1)

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

korzec – dawna jednostka objętości
Korzec – miasto na Ukrainie
Korzec – dawna gmina
Korzec – część wsi Włynkówko, w Polsce, w woj. pomorskim, w pow. słupskim, w gminie Redzikowo
Korzec – część miasta Barwice, w Polsce, w woj. zachodniopomorskim, w pow. szczecineckim, w gminie Barwice
Korzec – osada w Polsce, w woj. zachodniopomorskim, w pow. szczecineckim, w gminie Barwice

Korzekwin – wieś w województwie wielkopolskim, w powiecie kaliskim, w gminie Szczytniki
Korzekwin – kolonia w województwie wielkopolskim, w powiecie kaliskim, w gminie Szczytniki

Źródła:

Wikipedia

Korzeniak

korzeniak szkodliwy - gatunek nicienia z rzędu węgorków, szkodnik upraw sadowniczych, ogrodniczych i ozdobnych

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Anna Korzeniak (ur. 1988) – tenisistka, reprezentantka Polski.
Grażyna Janina Korzeniak - geograf, Instytut Rozwoju Miast UJ
Joanna Korzeniak - botanik, Instytut Ochrony Przyrody PAN
Juliusz Korzeniak (1930–2015) – piłkarz KS Cracovia w latach 1947-1954
Krzysztof Korzeniak (ur. 1968) – grafik, autor komiksów
Sandra Korzeniak (ur. 1976) – aktorka Teatru Dramatycznego w Warszawie
Tomasz Korzeniak - chemik, Wydział Chemii UJ
Urszula Korzeniak (ur. 1958) – botanik, ekolog Instytut Botaniki PAN
Wojciech Korzeniak (ur. 1972) – ksiądz katolicki, historyk, regionalista, animator kultury
[https://web.archive.org/web/20080621101438/http://www.moikrewni.pl/mapa/kompletny/korzeniak.html Skala występowania nazwiska w Polsce]

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Korzeniara

wiecznie zielone drzewo liściaste z rodziny korzeniarowatych, z obszarów tropikalnych, wypuszczające z pnia i gałęzi liczne korzenie podporowe i powietrzne, wchodzące w skład namorzynów, cenione m.in. ze względu na twarde drewno używane jako budulec i do obróbki stolarskiej; korzeniara namorzyniec, srożypląt, ryzofora

korzenica dębowa - gatunek błonkówki z rodziny galasówkowatych

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Korzenica – wieś w woj. łódzkim, w pow. sieradzkim, w gminie Błaszki
Korzenica – wieś w woj. podkarpackim, w pow. jarosławskim, w gminie Laszki
Korzenica – osada w województwie pomorskim, w powiecie słupskim, w gminie Redzikowo
Korzenica – struga w województwie śląskim, dopływ Pszczynki
Korzenica – struga w województwie pomorskim, dopływ Parzenicy
Korzenica – przystanek kolejowy w Korzenicy, w województwie podkarpackim

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Korzenie

źródło czegoś; pochodzenie, rodowód, początek

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) pochodzenie, rodowód, początki

forma rzeczownika.

(2.1) M., B. i W. lm. od: korzeń

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

korzeń – narząd roślin naczyniowych (znaczenie podstawowe)
korzenie – potoczna nazwa przypraw korzennych, czyli pochodzących głównie z krajów Azji, np. cynamonu, goździków, pieprzu, wanilii
korzenie – potocznie, w genealogii przodkowie lub miejsce ich pochodzenia
Korzenie – kwartalnik historyczny
Korzenie – wieś na Białorusi, w obwodzie brzeskim, w rejonie lachowickim
Korzenie − wieś na Białorusi, w obwodzie grodzieńskim, w rejonie smorgońskim, w sielsowiecie Korzenie.
Korzenie – powieść Alexa Haleya.
Korzenie – amerykański miniserial z 1977, ekranizacja powieści
Korzenie – amerykański miniserial z 2016, ekranizacja powieści
Korzenie – pierwszy studyjny album polskiego zespołu Koniec Świata
Korzenie (album Frontside) – album kompilacyjny polskiej grupy muzycznej Frontside z 2009 r.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Korzeniec

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Korzeniec – część miasta Dąbrowa Górnicza
Korzeniec – część miasta Jaworzno
Korzeniec – część miasta Sławków
Korzeniec – wieś w woj. podkarpackim, w pow. przemyskim, w gminie Bircza
Korzeniec – część wsi Porzecze w woj. świętokrzyskim, w pow. kieleckim, w gminie Miedziana Góra
Korzeniec – część wsi Oblęgorek w woj. świętokrzyskim, w pow. kieleckim, w gminie Strawczyn
Korzeniec – wzgórze w Jaworznie
Korzeniec - ciek wodny, dopływ Pszczynki
Korzeniec – powieść Zbigniewa Białasa

Źródła:

Wikipedia

Korzeniecki

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Leszek Korzeniecki – polski duchowny pentekostalny
Olgierd Korzeniecki – litewski lekarz okulista, działacz społeczny i polonijny

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Korzeniewo

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Korzeniewo – wieś w województwie pomorskim, w powiecie kwidzyńskim, w gminie Kwidzyn
- Korzeniewo – dawna gmina wiejska
- Korzeniewo – dawna gromada
Korzeniewo – wieś w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie rypińskim, w gminie Rogowo
Korzeniewo – chutor w obwodzie brzeskim, w rejonie żabineckim, w sielsowiecie Krzywlany

artysta wykonujący rzeźby, ozdoby itp. z korzeni

Korzenioplastyka – technika wykonywania rzeźb i ozdób z wykorzystaniem korzeni.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Korzeniowiec

rodzaj grzybów z rodziny jodłownicowatych

Źródła:

SJP.pl

Korzeniowski

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Abel Korzeniowski (ur. 1972) – polski muzyk i kompozytor filmowy
Apollo Korzeniowski (1820–1869) – polski pisarz, poeta i autor dramatów, ojciec Josepha Conrada
Hipolit Korzeniowski (1827–1879) – polski chirurg, syn pisarza Józefa Korzeniowskiego
Ignacy Korzeniowski (1. połowa XIX w.) – polski poeta
Józef Korzeniowski (1797–1863) – polski dramatopisarz i powieściopisarz
Józef Korzeniowski (1863–1921) – polski historyk, wnuk pisarza Józefa Korzeniowskiego
Joseph Conrad (1857–1924) – właściwie Józef Teodor Konrad Korzeniowski, brytyjski pisarz polskiego pochodzenia
Leszek Korzeniowski (ur. 1955) – polski polityk, poseł na Sejm
Lucjan Korzeniowski (1897–1984) – polski psychiatra
Paweł Korzeniowski (ur. 1985) – polski pływak
Robert Korzeniowski (ur. 1968) – polski lekkoatleta

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Korzeniowy

→ korzeń

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z korzeniem, dotyczący korzenia

Patrz:korzeń

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Korzenisty

mający wiele korzeni; korzeniasty

Źródła:

SJP.pl

Korzeniów

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Korzeniów – wieś w woj. lubelskim, w pow. ryckim, w gminie Ułęż
Korzeniów – wieś w woj. podkarpackim, w pow. dębickim, w gminie Żyraków
Korzeniówka
Korzeniówka Duża
Kořenov – czeska wieś w powiecie jabloneckim, w kraju libereckim

Źródła:

Wikipedia

Korzeniówka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) spoż. nalewka korzenna

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Korzeniówka – wieś w woj. mazowieckim, w pow. piaseczyńskim, w gminie Tarczyn
Korzeniówka – wieś w woj. podlaskim, w pow. siemiatyckim, w gminie Dziadkowice
Korzeniówka – rzeka w woj. mazowieckim, w pow. szydłowieckim, w gminie Szydłowiec
korzeniówka – rodzaj roślin z rodziny wrzosowatych

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Korzenna

wieś w Polsce

Korzenna – wieś w Polsce, położona w województwie małopolskim, w powiecie nowosądeckim, w gminie Korzenna.

Wieś położona jest na Pogórzu Rożnowskim, w dolinie potoków Jasienianka (Wojnarówka) i Spólnik (Łyczanka). Siedziba gminy Korzenna.

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) dawna dziedzina rzemiosła i handlu zajmująca się produkcją i sprzedażą przypraw

Źródła:

Wiktionary

Korzenniej

stopień wyższy od przysłówka: korzennie

Źródła:

SJP.pl

Korzennik

1. zimozielona roślina z rodziny mirtowatych;
2. dawniej: ul wykonany z kory

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) daw. kupiec korzenny, kupiec handlujący przyprawami i towarami kolonialnymi

wieś w Polsce

przymiotnik

(1.1) bot. odnoszący się do korzeni

(1.2) kulin. przyprawiony korzeniami; pachnący taką przyprawą

(1.3) daw. związany z handlem korzeniami

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Korzeń

część rośliny znajdująca się pod ziemią

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) bot. organ roślin naczyniowych umiejscowiony zwykle w podłożu (glebie), utrzymujący roślinę w jednym miejscu i pobierający dla niej wodę i składniki mineralne;

(1.2) anat. element organu tkwiący wewnątrz innej części ciała

(1.3) kulin. roślina, która zawiera olejki eteryczne, używana jako przyprawa

(1.4) eufem. żart. członek męski

(1.5) przen. lm. zob. korzenie.

wieś w Polsce

Korzkiew – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie krakowskim, w gminie Zielonki.

Przez wieś przepływa Potok Korzkiewski zwany też Korzkiewką. Integralne części miejscowości: Nowa Wieś, Pod Lisinami.

Siedziba rzymskokatolickiej parafii Narodzenia św. Jana Chrzciciela w Korzkwi.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Korzon

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Abdon Korzon – jeden z pierwszych wileńskich fotografów
Aniela Korzon – polska pedagog
Józef Korzon – porucznik Wojska Polskiego II RP
Maria Korzon – polska pediatra, hematolożka i onkolożka dziecięca
Piotr Korzon – kapitan piechoty Wojska Polskiego II RP
Tadeusz Korzon – polski historyk

Źródła:

Wikipedia

Korzoneczek

zdrobnienie od: korzonek

Źródła:

SJP.pl

Korzonek

zdrobnienie od: korzeń

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zdrobn. od: korzeń

(1.2) pot. med. pęczek włókien nerwowych odchodzących bezpośrednio od rdzenia kręgowego przez otwór między kręgami

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Korzonek – wieś w województwie śląskim w powiecie częstochowskim w gminie Konopiska
Korzonek – wieś w województwie opolskim, w powiecie kędzierzyńsko-kozielskim, w gminie Bierawa
Korzonek – dawny przysiółek ww. wsi
Jerzy Korzonek – polski ekonomista i polityk
Józef Korzonek – powstaniec śląski, działacz narodowy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Korzonki

potocznie:
1. włókna nerwowe wychodzące z rdzenia kręgowego, łączące się w pień nerwu rdzeniowego; korzonki nerwowe, korzenie nerwowe;
2. dolegliwości związane ze schorzeniami tych włókien; zespół korzeniowy

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) med. pot. zob. korzonki nerwowe.

forma rzeczownika.

(2.1) plural|korzonek.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Korzonkowy

przymiotnik od: korzonek

Źródła:

SJP.pl

Korzybie

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

(1.1) miejscowość w Polsce;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Korzybie – wieś w woj. mazowieckim, w pow. mławskim, w gminie Szydłowo
Korzybie – wieś w woj. mazowieckim, w pow. płońskim, w gminie Baboszewo
Korzybie – wieś w woj. pomorskim, w pow. słupskim, w gminie Kępice
Korzybie – przystanek kolejowy w Korzybiu w województwie pomorskim

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Korzym

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Korzym – rzeka
Kirschau
Maciej Korzym – polski piłkarz

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Korzystanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|korzystać.

Źródła:

Korzystno – wieś w północno-zachodniej Polsce, położona w północnej części województwa zachodniopomorskiego, w powiecie kołobrzeskim, w gminie Kołobrzeg.

Korzystno jest siedzibą sołectwa, w skład którego wchodzi także osada Korzyścienko.

Źródła:

Źródła:

Wiktionary

Korzyński

nazwisko

Źródła:

SJP.pl

Korzyść

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zysk, pożytek

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

korzyść finansowa
korzyść krańcowa
korzyść majątkowa
korzyść marginalna → korzyść krańcowa
korzyść oczekiwana → lucrum cessans
korzyść osobista
korzyść polityczna
Korzyść – miejscowość na Ukrainie
Korzyść – dawna osada. Tereny na których leżała znajdują się obecnie na Białorusi
zysk, dochód, przychód (ekonomia, prawo cywilne, prawo podatkowe)
łapówka i korupcja (prawo karne)
pożytek, wymierność

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Turdus merula|ref=tak., kos zwyczajny;

(1.2) ornit. niewielki ptak leśny, ogrodowy i parkowy z gatunku kosów (1.1)

forma rzeczownika|rodzaj=żeński.

(2.1) D. lm. od: kosa

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

kos – gatunek ptaka z rodziny drozdowatych
Kos – wyspa w Grecji na Morzu Egejskim
Kos – miasto w Grecji na wyspie Kos
Kos – gmina w Grecji z siedzibą w mieście Kos
Jednostka regionalna Kos – jednostka administracyjna w Grecji
Kos – wieś w Bułgarii
Kos – pruski herb szlachecki
Kos II – kaszubski herb szlachecki
Kos III – kaszubski herb szlachecki
Kos – polski film z 2023
Janek Kos – fikcyjna postać literacka i filmowa
Ryszard Kos – fikcyjna postać literacka

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kosa

1. ręczne narzędzie rolnicze do ścinania trawy i zbóż;
2. dawna broń używana przez kosynierów;
3. splecione włosy kobiece; warkocz;
4. potocznie: półwysep przypominający kształtem kosę - narzędzie;
5. potocznie: wymagający i stanowczy nauczyciel lub szef;
6. środowiskowo: wrogie stosunki między ludźmi reprezentującymi różne środowiska;
7. środowiskowo: nóż

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) roln. narzędzie do ścinania zbóż, traw itp.: ostrze na długim kiju;

(1.2) gwara więzienna nóż

(1.3) pot. osoba wymagająca w stosunku do innych, często o nauczycielach

(1.4) przest. włosy, grzywa

(1.5) przest. dziś poet. warkocz

(1.6) geogr. długi i wąski półwysep powstały wskutek naniesienia piasku przez prądy przybrzeżne;

(1.7) pot. uczn. ocena niedostateczna

nazwisko

Źródła:

SJP.pl

Kosarz

przedstawiciel rzędu stawonogów z gromady pajęczaków; łabuniec

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) ent. pajęczak o bardzo długich odnóżach;

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) daw. kosiarz

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kosarze

SJP.pl

Kosaćcowce

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) syst. bot. nazwa systematyczna|Iridales|Raf.., rząd roślin należący do podklasy liliowych;

Kosaćcowce (Iridales Raf.) – rząd roślin należący do podklasy liliowych. Rząd ten był wyróżniany m.in. w systemie Takhtajana i w systemie Reveala. W wyniku udziału Reveala w pracach nad systemem APG, autor dokonał w roku 2010 modyfikacji swojego systemu, rezygnując z wyróżnienia tego rzędu i odnosząc go do rodziny kosaćcowatych ("Iridaceae"). W systemie APG III rząd kosaćcowców jest uznany za synonim rzędu szparagowców.

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kosałka

nazwisko

Źródła:

SJP.pl

Kosecki

nazwisko

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Franciszek Kosela – polski kolarz szosowy
Jerzy Kossela (właśc. Jerzy Kosela) – polski gitarzysta, wokalista, autor tekstów i kompozytor
Krzysztof Kosela – polski bokser

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kosemin

Kosemin – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie sierpeckim, w gminie Zawidz. Ma status sołectwa. Leży w odległości 2 kilometrów od trasy drogi wojewódzkiej nr 561.

Do 1954 roku istniała gmina Kosemin. W latach 1954–1961 wieś należała i była siedzibą władz gromady Kosemin, po jej zniesieniu w gromadzie Zawidz. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa płockiego.

Źródła:

Wikipedia

Koser

duży nóż w kształcie sierpa

nazwisko

Źródła:

SJP.pl

Kosi

przymiotnik

(1.1) ornit. dotyczący kosa

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kosi – rzeka w Nepalu i Indiach
Kosi – wieś w Chorwacji, w żupanii primorsko-gorskiej
Kosi – wieś w Republice Cypryjskiej
Kosi Kalan – miasto w Indiach
Ripenda Kosi – wieś w Chorwacji, w żupanii istryjskiej
Klemen Kosi – słoweński narciarz alpejski
Kosi Saka – kongijski piłkarz
Kosi – polski raper

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kosiak

niski lot samolotu do 25 metrów nad terenem; lot koszący

Źródła:

SJP.pl

Kosiareczka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zdrobn. od: kosiarka

Źródła:

Wiktionary

Kosiarka

1. maszyna rolnicza do koszenia;
2. kobieta, która kosi

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) ogrod. roln. urządzenie mechaniczne do koszenia, głównie trawy;

(1.2) żart. środ. mot. samochód, którego właściciel lubi wysokie obroty silnika

Kosiarka – maszyna rolnicza i ogrodnicza ścinająca trawę i inne rosnące gęsto rośliny o niezbyt grubych łodygach.

Ze względu na przeznaczenie kosiarki dzieli się na:

Ze względu na sposób działania wyróżnia się kosiarki:

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kosiarkiewicz

nazwisko

Źródła:

SJP.pl

Kosiarkowy

Kosiba

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Aleksander Kosiba polski geograf, klimatolog
Alojzy Kosiba – katolicki duchowny
Kazimierz Kosiba – polski wojskowy

Źródła:

SJP.pl

Kosin

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kosin – wieś w woj. lubelskim, w pow. kraśnickim, w gminie Annopol
Kosin – wieś w woj. lubuskim, w pow. strzelecko-drezdeneckim, w gminie Drezdenko
Kosin – wieś w woj. łódzkim, w pow. łęczyckim, w gminie Góra Świętej Małgorzaty
Kosin – osada w woj. zachodniopomorskim, w pow. drawskim, w gminie Czaplinek
Kosin – wieś w woj. zachodniopomorskim, w pow. pyrzyckim, w gminie Przelewice
Kosin – gromada w powiecie kraśnickim
Kosin – dawna gmina
Kosin – zlikwidowany przystanek kolejowy w Kosinie na linii kolejowej Pyrzyce – Kosin, w województwie zachodniopomorskim
Kosin – wieś na Białorusi, w rejonie wołkowyskim obwodu grodzieńskiego

Źródła:

Wikipedia

Kosina

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) nędzna, licha kosa

(1.2) daw. roślina, której łodygi i gałęzie ścielą się po ziemi

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kosina – wieś w woj. podkarpackim, w pow. łańcuckim, w gminie Łańcut
Kosina – część wsi Lubenia, w woj. podkarpackim, w pow. rzeszowskim, w gminie Lubenia
Kosina – wieś w rejonie wileńskim
Kosina (gmina) – dawna gmina wiejska w latach 1934–1954 i 1973–1976 w woj. lwowskim i rzeszowskim (dzisiejsze woj. podkarpackie)
Kosina (gromada) – dawna gromada w PRL w latach 1954-1972
Kosina – przystanek kolejowy w Kosinie w woj. podkarpackim
Andrzej Kosina (1898–1920), podchorąży saperów Wojska Polskiego
Jan Kosina (1859–1943), polski leśnik, inżynier mierniczy
Jan Kosina (1860–1926), czeski adwokat i polityk
Jan Kosina (1894–1940), major dyplomowany Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej
Stanisław Kosina (1896–1988), prawnik, urzędnik konsularny, oficer Wojska Polskiego.
Kosina Mała – wieś na Litwie w rejonie wileńskim

Kosino

Kosino – wieś solecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie płockim, w gminie Radzanowo.

Prywatna wieś szlachecka "Kośnino", położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie płockim województwa płockiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa płockiego.

Źródła:

Wikipedia

Kosinowo

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kosinowo – wieś w woj. dolnośląskim, w pow. trzebnickim, w gminie Prusice
Kosinowo – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. włocławskim, w gminie Włocławek
Kosinowo – wieś w woj. warmińsko-mazurskim, w pow. ełckim, w gminie Prostki

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) przest. gwara. rodzaj pogrzebacza z deszczułką do wygarniania węgli z pieca chlebowego

(1.2) więz. nóż

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kosiorek

nazwisko

Źródła:

SJP.pl

Kosiorowo

Kosiorowo – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie pułtuskim, w gminie Świercze. Ma status sołectwa.

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) gw-pl|księstwo łowickie. koszula

Źródła:

Wiktionary

Kosić

1. ścinać, obcinać, ucinać
2. powodować śmierć wielu osób;
3. potocznie: zagarniać, zdobywać (np. korzyści, środki);
4. potocznie: surowo egzaminować, stawiając wiele ocen niedostatecznych

czasownik przechodni niedokonany (dk. skosić)

(1.1) ścinać wysoką trawę lub zboże – kosą lub maszynowo

gatunek gęsi

Koskoroba ("Coscoroba coscoroba") – gatunek dużego ptaka z podrodziny gęsi (Anserinae) w rodzinie kaczkowatych (Anatidae), zamieszkujący Amerykę Południową. Nie jest zagrożony wyginięciem.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kosma

imię męskie

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

(1.1) imię|polski|m.;

Kosma – imię męskie pochodzenia greckiego. Wywodzi się od κόσμος oznaczającego „porządek, ład”, „ozdobić”. Często wiązane z imieniem Damian – od śś. Kosmy i Damiana (†283).

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kosmacić

czynić coś kosmatym

Źródła:

SJP.pl

Kosmacz

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) daw. etn. mit. demon leśny, dziki mąż, satyr

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(2.1) ornit. pot. myszołów włochaty (nazwa systematyczna|Buteo lagopus|ref=tak.)

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kosmacz – wieś w rejonie bohorodczańskim obwodu iwanofrankiwskiego
Kosmacz – wieś w rejonie kosowskim obwodu iwanofrankiwskiego
Kosmacz – hromada terytorialna w rejonie kosowskim obwodzie iwanofrankiwski
Kosmacz – dawna gmina

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kosmaczek

jastrzębiec kosmaczek - roślina wieloletnia, o różnokolorowych kwiatach zebranych w koszyczki i lancetowatych liściach

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kosmaczewo

Kosmaczewo – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie sierpeckim, w gminie Zawidz. Ma status sołectwa.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa płockiego.

Źródła:

Wikipedia

Kosmala

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Andrzej Kosmala (ur. 1946) – menadżer piosenkarzy, dziennikarz, autor tekstów piosenek, producent nagrań
Jerzy Kosmala (ur. 1958) – polski polityk, poseł na Sejm PRL IX kadencji
Maciej Kosmala (ur. 1988) – polski aktor telewizyjny, teatralny, dubbingowy, reżyser dubbingu
Piotr Kosmala (ur. 1967) – polski kolarz szosowy, dyrektor grupy Mróz, selekcjoner polskiej kadry w kolarstwie szosowym
Roman Kosmala (ur. 1948) – polski artysta rzeźbiarz, malarz, rysownik, pedagog

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kosmalski

nazwisko

Źródła:

SJP.pl

Kosman

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Marceli Kosman (1940–2023) – polski historyk, profesor nauk humanistycznych, nauczyciel akademicki Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
Michał M. Kosman (ur. 1972) – polski politolog, dr hab. nauk społecznych, profesor nadzwyczajny Instytutu Nauk Politycznych Wydziału Humanistycznego Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego
Kosman (cyr. Косман) – wieś w Bośni i Hercegowinie, w Republice Serbskiej, w gminie Foča. W 2013 roku liczyła 1 mieszkańca

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kosmarium

rodzaj jednokomórkowych glonów słodkowodnych z podrzędu sprzężnic właściwych

Źródła:

SJP.pl

Kosmatek

gatunek rośliny wieloletniej należący do rodziny sitowatych, występujący na większej części obszarów Europy (brak jej tylko na dalekiej północy i południowych krańcach), na Zakaukaziu oraz w północnej Azji, gdzie występuje aż po Irkuck, w Polsce roślina bardzo pospolita na terenie całego niżu i w niższych położeniach górskich

Źródła:

SJP.pl

Kosmatka

Kosmatka ("Luzula") – rodzaj roślin z rodziny sitowatych. Należą do niego 124 gatunki. Występują one na wszystkich kontynentach z wyjątkiem Antarktydy, zwykle w klimacie chłodnym, w strefie międzyzwrotnikowej na obszarach górskich. Do flory Polski należy 10 gatunków.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kosmatnik

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) zool. nietoperz z plemięemienia kosmatników w podrodzinie mroczków

Źródła:

Wiktionary

Kosmatniki

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Lasiurini|Tate|ref=tak., plemię nietoperzy z podrodziny mroczków;

forma rzeczownika.

(2.1) M., B. i W. lm. od: kosmatnik

przymiotnik

(1.1) bot. posiadający kosmate strąki

Źródła:

Wiktionary

Kosmaty

pokryty włosami, sierścią, meszkiem; włochaty, mechaty

przymiotnik jakościowy

(1.1) pokryty włosami, sierścią, meszkiem

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

drobny wyrostek pokrywający błonę śluzową jelita cienkiego

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) anat. drobny wyrostek na powierzchni narządu

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kosmetologiczny

→ kosmetologia

przymiotnik

(1.1) dotyczący kosmetologii

Patrz:kosmetologia

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kosmetolożka

→ kosmetolog

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) specjalistka w dziedzinie kosmetologii

Patrz:kosmetolog

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kosmetomat

automat do sprzedaży kosmetyków i środków czystości, nalewanych bezpośrednio z urządzenia; cosmetomat

Źródła:

SJP.pl

Kosmetyczka

1. kobieta zawodowo wykonująca zabiegi kosmetyczne;
2. mała torebka do przechowywania kosmetyków

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kobieta, która wykonuje zabiegi kosmetyczne;

(1.2) torebka, saszetka do noszenia / przechowywania kosmetyków

Kosmetyczka – osoba wykonująca zabiegi z zakresu kosmetyki pielęgnacyjnej, leczniczej i upiększającej.

Zawód kosmetyczki należy do grupy zawodów usługowych i rzemieślniczych.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kosmetyczność

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) odprzym. cecha tego, co jest kosmetyczne

Źródła:

Wiktionary

Kosmetyczny

1. służący do pielęgnowania ciała i urody;
2. dotyczący kosmetyki, kosmetyków;
3. o poprawkach: drobny, niewielki

przymiotnik

(1.1) służący do pielęgnacji ciała, utrzymania urody

(1.2) dotyczący kosmetyki lub kosmetyków

(1.3) drobny, niewiele znaczący

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kosmetyk

mężczyzna zawodowo wykonujący zabiegi kosmetyczne

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) substancja, produkt przeznaczony do pielęgnacji, oczyszczania, ochrony i upiększania ciała lub włosów

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kosmetyka

mężczyzna zawodowo wykonujący zabiegi kosmetyczne

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) sztuka upiększania, pielęgnowania ciała, włosów; stosowanie środków lub zabiegów mających na celu pielęgnowanie ciała lub włosów

(1.2) przen. wprowadzanie drobnych zmian (najczęściej w celu upiększania czegoś)

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

przymiotnik od: kosmos

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z kosmosem, dotyczący kosmosu

(1.2) odbywający się w kosmosie

przymiotnik jakościowy

(2.1) przen. bardzo duży

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kosmita

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) sf. hipotetyczny mieszkaniec planetaanety innej niż Ziemia, planetoidaanetoidy, księżyca itp.;

Kosmita, obcy – hipotetyczny przedstawiciel inteligentnej formy życia pozaziemskiego.

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kosmitka

→ kosmita

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) sf. hipotetyczna mieszkanka planetaanety innej niż Ziemia, planetoidaanetoidy, księżyca itp.

→ kosmek

Patrz:kosmek

Źródła:

SJP.pl

Kosmo-

temat słowotwórczy

(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z kosmosem

Źródła:

wydzielony teren dla obiektów kosmicznych

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) astronaut. ośrodek, w którym przeprowadza się starty statków kosmicznych oraz starty i lądowania promów kosmicznych, w którym przygotowuje się i nadzoruje loty kosmiczne;

Kosmodrom, port kosmiczny, centrum lotów kosmicznych ("kosmo-" + gr. "drómos" tor biegowy) – ośrodek przeznaczony do przeprowadzania startów statków kosmicznych oraz startów i lądowań promów kosmicznych. Zadania kosmodromu obejmują także montaż, przygotowanie do lotu oraz nadzór nad jego przebiegiem, choć centrum sterowania lotem może znajdować się w innym miejscu.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kosmodromowy

→ kosmodrom

mitologiczne lub religijne wyobrażenie powstania świata

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) rel. zbiór wyobrażeń i opowieści na temat pochodzenia świata;

(1.2) astr. dział astronomii zajmujący się badaniem początków wszechświata;

Zobacz też: Kosmogonia (Rygweda).

Kosmogonia, z gr. "κόσμος", "kósmos" ("wszechświat", także "ład", "porządek") oraz "gónos" ("pochodzenie") – całość wyobrażeń o pochodzeniu świata dla danej religii lub systemu filozoficznego oraz dział astronomii, który zajmuje się genezą i ewolucją ciał niebieskich, przeważnie tych z Układu Słonecznego.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kosmogoniczny

związany z kosmogonią, mitycznym lub religijnym wyobrażeniem stworzenia świata i pochodzenia kultury

SJP.pl
Wiktionary

Kosmograficzny

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z kosmografią, dotyczący kosmografii

Źródła:

Wiktionary

Kosmolog

specjalista w zakresie kosmologii

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) specjalista w dziedzinie kosmologii

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kosmologia

1. dział astronomii zajmujący się problematyką całościową kosmosu;
2. pogląd religijno-filozoficzny na temat pochodzenia człowieka i świata

rzeczownik, rodzaj żeński

dotyczący kosmopolity i kosmopolityzmu

przymiotnik

(1.1) nieczujący związku z żadnym państwem (miejscem) w szczególności

(1.2) wielokulturowy

1. cała przestrzeń ze wszystkim, co się w niej znajduje; Wszechświat, wszechświat, Kosmos;
2. przestrzeń pozaziemska, dostępna ludzkiemu doświadczeniu; Kosmos;
3. w filozofii: świat pojęty jako harmonijnie zbudowana i wewnętrznie uporządkowana całość; Kosmos;
4. roślina z rodziny złożonych, hodowana jako roślina ozdobna w parkach i ogrodach; kosmea, onętek

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) astr. przestrzeń poza obszarem ziemskiej atmosfery;

(1.2) bot. nazwa systematyczna|Cosmos bipinnatus|Cav.|ref=tak., gatunek rośliny z rodziny astrowatych;

(1.3) bot. roślina z gatunku kosmosów (1.2)

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Wszechświat – kosmos w astronomii
- w węższym znaczeniu: przestrzeń kosmiczna
kosmos w filozofii
Kosmos (filozofia starożytna)
przestrzeń kosmiczna
Kosmos – 5-tomowe dzieło Aleksandra von Humboldta
Kosmos – powieść Witolda Gombrowicza
Kosmos – książka amerykańskiego astronoma Carla Sagana
Kosmos – kanadyjski film z 1996 (sześć segmentów, w tym w reżyserii Denisa Villeneuve’a
Kosmos – francuski film z 2015 w reżyserii Andrzeja Żuławskiego, ekranizacja prozy Gombrowicza
Kosmos – singel Skubasa
Kosmos – radziecko-rosyjski system nazewnictwa sztucznych satelitów wojskowych

Kosmowo – wieś w woj. mazowieckim, w pow. przasnyskim, w gminie Czernice Borowe
Kosmowo – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. gnieźnieńskim, w gminie Czerniejewo
Kosmowo – wieś w rejonie mieżdurieczeńskim obwodu wołogodzkiego

Źródła:

Wikipedia

Kosmowski

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Barbara Kosmowska-Ceranowicz (ur. 1931) – polska geolożka
Barbara Kosmowska (ur. 1958) – polska filozofka i pisarka
Edmund Ernest-Kosmowski (1900–1985) – polski malarz
Irena W. Kosmowska (1856–1931) – polska pisarka, publicystka i działaczka społeczna
Irena Kosmowska (1879–1945) – polska polityczka i działaczka niepodległościowa, ludowa i oświatowa
Katarzyna Sanak-Kosmowska (ur. 1984) – polska teoretyczka marketingu
Marta Kosmowska (ur. 1972) – polska lekkoatletka, biegaczka
Michał Mateusz Kosmowski (1725–1804) – polski duchowny rzymskokatolicki, biskup
Mieczysław Kosmowski (1913–?) – polski pracownik poczty, kolaborant III Rzeszy
Patrycjusz Kosmowski (ur. 1947) – polski działacz opozycyjny w PRL
Władysław Kosmowski (1910–?) – polski rolnik i polityk
Ziemowit Kosmowski (ur. 1960) – polski muzyk rockowy

Źródła:

(1.2) dendr. krzew z gatunku kosodrzewin (1.1)

(1.3) zarośla kosodrzewiny (1.1) występujące w górach powyżej górnej granicy lasu;

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kosodrzewinowy

przymiotnik od: kosodrzewina

przymiotnik

(1.1) składający się z kosodrzewiny

w gwarze przestępczej: sprawca rozboju

Źródła:

SJP.pl

Kosowo

1. terytorium sporne w południowej Europie ze stolicą w Prisztinie, państwo częściowo uznawane na arenie międzynarodowej;
2. wieś w Polsce

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

Źródła:

SJP.pl

Kostaryka

państwo w Ameryce Środkowej ze stolicą w San José; Republika Kostaryki

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

(1.1) imię|polski|m., forma poufała imienia Konstandinos

Źródła:

Wiktionary

Kostański

1. drapieżna ryba z rzędu zrosłoszczękich, żyjąca w morzach tropikalnych;
2. (r. żeński) przestarzałe: kobieta często grająca w karty lub kości, zazwyczaj nieuczciwie; także o mężczyźnie, z silniejszym zabarwieniem ekspresywnym

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) icht. ryba drapieżna

(1.2) karc. namiętny, nieuczciwy gracz

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kostera – część wsi Widuchowa woj. świętokrzyskim, w pow. buskim, w gminie Busko-Zdrój
Kostera – wieś w woj. świętokrzyskim, w pow. buskim, w gminie Gnojno
kostera kropkowana (Lactophrys bicaudalis)
kostera rogata albo kostera rogaczek (Lactoria cornuta)
kostera czteroroga (Acanthostracion quadricornis)
kostera czteroróg (Acanthostracion quadricornis)
kostera gruzełkowata (Ostracion cubicus)
kostera grzbietoroga (Lactoria fornasini)
kostera jadowa (Rhinesomus triqueter)
kostera piramidalna (Tetrosomus gibbosus)
kostera plamista (Ostracion meleagris)
kostera plastromiodna (Acanthostracion polygonius)

(1.1) daw. namiętne granie w kości lub karty

Źródła:

Wiktionary

Kostioza

pasożytnicza choroba ryb wywoływana przez wiciowce

Kostioza, ichtiobodoza, "Costiosis" – pasożytnicza choroba ryb wywoływana przez wiciowce z rodzaju "Ichthyobodo".

Wyróżnia się dwa gatunki wiciowców z rodzaju "Ichthyobodo": "I. necatrix" oraz "I. pyriformis", z czego ten pierwszy jest najczęstszą przyczyną wywoływania tej choroby. Nazwa wywodzi się od dawniej używanej nazwy rodzajowej "Costia".

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kostium

1. ubiór damski składający się z żakietu i spódnicy;
2. strój przeznaczony do uprawiania pewnych sportów np. gimnastyki, pływania;
3. strój balowy lub karnawałowy, charakterystyczny dla jakiejś epoki lub postaci;
4. ubranie aktora, charakteryzujące postać graną w teatrze lub filmie

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) teatr. sceniczne ubranie aktora, charakteryzujące graną postać

(1.2) odzież. ubranie damskie, w skład którego wchodzą żakiet i spódnica

(1.3) odzież. specjalny strój przeznaczony do uprawiania pewnych sportów

(1.4) odzież. strój używany jako przebranie na balach, zabawach i paradach głównie w okresie karnawału

(1.5) odzież. kobiecy strój na plażaażę

→ kostiumer

Patrz:kostiumer

Źródła:

SJP.pl

Kostiumernia

kostiumeria;
1. pracownia, w której szyje się kostiumy teatralne;
2. pomieszczenie na zapleczu teatru do przechowywania kostiumów

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) teatr. pracownia kostiumów teatralnych

(1.2) teatr. miejsce przechowywania kostiumów w teatrze

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kostiumik

zdrobnienie od: kostium

Źródła:

SJP.pl

Kostiumograf

osoba opracowująca koncepcję plastyczna kostiumów, fryzur, rekwizytów itp. dla postaci występujących w filmie lub teatrze

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba zajmująca się kostiumografią

Kostiumograf – osoba zajmująca się opracowywaniem koncepcji plastycznej kostiumów, fryzur oraz rekwizytów dla aktorów występujących w kinie lub teatrze. Praca kostiumografa zasadniczo różni się od pracy projektanta mody, jego uwaga skupia się przede wszystkim na stworzeniu ubioru na potrzeby filmu bądź spektaklu, na podstawie realiów w nim przedstawianych oraz koncepcji reżysera. Kostiumografowie zwykle pracują w grupach, aby skończyć pracę w wyznaczonym terminie.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

(1.3) wojskowy bądź harcerski plecak o charakterystycznym kwadratowym kształcie;

(1.4) muz. mała płytka, którą gra się na niektórych instrumentach strunowych

(1.5) efekt gitarowy w postaci przełącznika nożnego

(1.6) element sprzętu wspinaczkowego, używany do zakładania punktów asekuracyjnych

(1.7) niewielki przedmiot w kształcie prostopadłościanu

(1.8) anat. część kości strzałkowej nad stawem nadgarstkowym

(1.9) pewna jednostkowa porcja towaru, zwykle tłuszczu

(1.10) nawierzchnia drogi z prostopadłościennych kamieni

(1.11) gw-pl|Śląsk Cieszyński. pestka

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

kość do gry
kostka – potoczna nazwa górnego stawu skokowego
kostka – wyrostek na piszczeli lub kości strzałkowej
kostka wstawna – element czaszki
kostka – tornister (plecak)
kostka – element sprzętu wspinaczkowego
kostka gitarowa – rodzaj plektronu
kostka – potoczna nazwa urządzenia wspomagającego grę na gitarze
kostka brukowa
kostka – pojęcie z teorii grafów
kostka Rubika
kostka Bedlam

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kostkarz

robotnik wykładający nawierzchnię drogi kostką brukową

Źródła:

SJP.pl

Kostki

rzadko: szczątki

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kostki – wieś w woj. mazowieckim, w pow. sokołowskim, w gminie Sokołów Podlaski
Kostki – część wsi Ugoszcz w woj. pomorskim, w pow. bytowskim, w gminie Studzienice
Kostki – gromada w powiecie buskim
Kostki – zamknięty przystanek kolejowy w Kostkach, w województwie mazowieckim
Kostki Duże
Kostki Małe

przedstawiciel gromady zwierząt wodnych z typu parzydełkowców

Źródła:

SJP.pl

Kostkowo

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kostkowo – wieś w woj. pomorskim, w pow. wejherowskim, w gminie Gniewino
Kostkowo – osada w woj. warmińsko-mazurskim, w pow. działdowskim, w gminie Rybno
Kostkowo – gromada
Kostkowo – nieczynny przystanek kolejowy w Kostkowie, w województwie pomorskim

Kostniaczek

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zdrobn. od kostniak

Źródła:

Wiktionary

Kostniak

niezłośliwy nowotwór w postaci guza wywodzący się z tkanki kostnej, umiejscowiony zwykle w kościach lub częściach miękkich do nich przylegających; osteoma

tkanka kostna obrastająca powierzchnię uszkodzonej kości

Kostomłoty – wieś w woj. dolnośląskim, w pow. średzkim, w gminie Kostomłoty
Kostomłoty – wieś w woj. lubelskim, w pow. bialskim, w gminie Kodeń
Kostomłoty – osada w woj. lubelskim, w pow. bialskim, w gminie Kodeń
Kostomłoty – gmina w powiecie średzkim
Kostomłoty – dawna gmina wiejska
Kostomłoty – gromada w powiecie średzkim
Kostomłoty – dawna wieś w województwie świętokrzyskim, podzielona na Kostomłoty Pierwsze i Kostomłoty Drugie
Kostomłoty – przystanek osobowy

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kostopol

miasto na Ukrainie

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto w zachodniej części Ukrainy;

Kostopol ( Костопіль, "Kostopil") – miasto na Ukrainie, w obwodzie rówieńskim, w rejonie rówieńskim. Do 2020 siedziba rejonu kostopolskiego. Leży na Wołyniu.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kostowcowaty

o cechach kostowcowatych (rodzina roślin)

Źródła:

SJP.pl

Kostowiec

rodzaj roślin tropikalnych z rodziny kostowcowatych

Zobacz też: Kostowiec w innych znaczeniach tego słowa.

Kostowiec – wieś w Polsce, położona w województwie mazowieckim, w powiecie pruszkowskim, w gminie Nadarzyn

podgromada ryb promieniopłetwych; kostnołuskie, chrzęstnokostne

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kostołuskie (Chondrostei) - podgromada ryb promieniopłetwych (Actinopterygii).
Kostołuskie (Holostei) – infragromada ryb promieniopłetwych

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kostroma

miasto w Federacji Rosyjskiej

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto obwodowe w europejskiej części Federacji Rosyjskiej;

(1.2) geogr. rzeka w Rosji przeduralskiej, lewy dopływ Wołgi;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kostroma – miasto w Rosji
Kostroma – rzeka w Rosji, dopływ Wołgi
Kostroma – personifikacja wiosny i urodzaju w wierzeniach wschodniosłowiańskich
Obwód kostromski
Dinamo Kostroma
Spartak Kostroma

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kostromski

przymiotnik od: Kostroma (rzeka lub miasto w Rosji)

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z Kostromą, dotyczący Kostromy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kostropaty

szorstki, chropowaty

przymiotnik

(1.1) pot. szorstki, chropowaty

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Franciszek Kostrubiec – polski materiałoznawca
Jarosław Kostrubiec – polski prawnik, nauczyciel akademicki

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kostrz

Kostrzewiec

osadnik kostrzewiec - motyl z rodziny rusałkowatych

Źródła:

SJP.pl

Kostrzewski

nazwisko

Kostrzewski – polskie nazwisko, w Polsce nosi je ponad cztery tysiące osób.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kostrzeń

kostrzeń baryłkowaty - gatunek chrząszcza z rodziny jelonkowatych

Źródła:

SJP.pl

Kostrzyca

1. wieś i osada w Polsce;
2. szczyt w Czarnohorze

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

kostrzyca – mieszaniec międzyrodzajowy traw
Kostrzyca – wieś w woj. dolnośląskim, w pow. karkonoskim, w gminie Mysłakowice
Kostrzyca – część kolonii Bolesławowo w woj. pomorskim, w pow. człuchowskim, w gminie Debrzno
Kostrzyca – gromada w powiecie jeleniogórskim
Kostrzyca – szczyt w Czarnohorze
Harcerskie Schronisko Turystyczne Kostrzyca
Kostrzyca – nieczynny przystanek kolejowy w Kostrzycy w województwie dolnośląskim

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kostrzyn

miasto w Polsce

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto i gmina w Polsce, w województwie wielkopolskim, w powiecie poznańskim;

(1.2) geogr. wieś w Polsce, w województwie mazowieckim, w powiecie białobrzeskim;

rzeka, lewy dopływ Liwca

SJP.pl
Wiktionary

Kostuchna

Źródła:

Wikipedia

Kostulski

nazwisko

Źródła:

SJP.pl

Kostumbryzm

prąd w romantycznej literaturze hiszpańskiej

Kostumbryzm (hiszp. costumbrismo, od "costumbre" – obyczaj) – kierunek w literaturze i sztuce hiszpańskiej i hispanoamerykańskiej. Zapoczątkowany w Hiszpanii w XVII w., rozwinął się w okresie romantyzmu. Kostumbryzm dąży do wiernego zobrazowania życia i obyczajów epoki, przedstawia lokalne regiony, ich codzienność i folklor.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kostur

1. kij służący do podpierania się;
2. pręt służący do rozgarniania żarów lub rozbijania ziemi

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) kij lub laska używane jako podpórka przy chodzeniu

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kostur – rodzaj laski
Kostur sadzarski – narzędzie do sadzenia drzew
Kostur – miejscowość w Bułgarii
Kostur – miejscowość w Macedonii Północnej
Kostur – miejscowość w Albanii
Kostur – wieś w Serbii, w okręgu pirockim, w mieście Pirot
Niżni Kostur – szczyt w Tatrach
Wyżni Kostur – szczyt w Tatrach
Karol Kostur – polski malarz

Patrz:kostyczny

Źródła:

SJP.pl

Kostyczny

o człowieku: uszczypliwy, złośliwy, zgryźliwy, szyderczy

przymiotnik jakościowy

(1.1) niezwykle złośliwy lub opryskliwy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kostyra

nazwisko

Kostyra – polskie nazwisko.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kostów

Kostów (niem. "Kostau") – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie kluczborskim, w gminie Byczyna. Usytuowana jest ok. 7 km od miasta na trasie Byczyna – Kępno. Leży na wysokości 170 m n.p.m. Na terenie Kostowa znajdują się stawy hodowlane i stacja PKP. Wieś znajduje się na szlaku kolejowym i szlaku drogowym łączącym Śląsk z Wielkopolską (Poznań).

Źródła:

Wikipedia

Kosy

o oczach, spojrzeniu: krzywy, ukośny, zezujący

przymiotnik

(1.1) daw. krzywy, pochyły

forma rzeczownika.

(2.1) M., B., i W. plural|kosa.

(2.2) M., B. i W. lm. od: kos

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kosy – herb szlachecki
Kosy – część wsi Maruszyna w woj. małopolskim, w pow. nowotarskim, w gminie Szaflary
Kosy – wieś w woj. pomorskim, w pow. kartuskim, w gminie Kartuzy
Kosy – część wsi Międzybrodzie Bialskie w woj. śląskim, w pow. żywieckim, w gminie Czernichów
Kosy – osada w woj. warmińsko-mazurskim, w pow. bartoszyckim, w gminie Bartoszyce
Kosy – wieś w obwodzie odeskim, w rejonie podilskim, centrum administracyjne miejscowej rady wiejskiej
Kosy (Kossy) – wieś w obwodzie winnickim, w rejonie czerniweckim, w radzie wiejskiej Łozowe

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kosycarz

nazwisko

Źródła:

SJP.pl

Kosyginowski

przymiotnik

(1.1) hist. związany z działaczem komunistycznym Aleksiejem Kosyginem

Źródła:

Wiktionary

Kosynier

żołnierz uzbrojony w kosę

regionalnie: trójkątna chustka

Źródła:

SJP.pl

Kosz

1. rodzaj pojemnika; koszyk;
2. pojemnik na śmieci, odpadki;
3. rodzaj osłony;
4. pleciony fotel plażowy;
5. boczna przyczepa motocykla;
6. gondola balonu;
7. pot. koszykówka;
8. tatarski lub kozacki obóz wojskowy; komenda takiego obozu

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) pojemnik pleśćeciony z elastycznego materiału naturalnego lub sztucznego

(1.2) jakikolwiek pojemnik przypominający kosz (1.1)

(1.3) pojemnik na odpady

(1.4) zawartość kosza (1.1-3)

(1.5) zob. kosz plażowy.

(1.6) lotn. gondola zawieszona pod balonem, mieszcząca pasażerów i bagaż

(1.7) sport. obręcz z siatką umieszczona na tablicy, do której koszykarze starają się wrzucić piłkę

(1.8) techn. element podnośnika, w którym stoi człowiek

(1.9) mot. boczna przyczepa motocykla

(1.10) stpol. obóz Tatarów lub Kozaków

(1.11) inform. folder systemowy do przechowywania usuniętych plików

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(2.1) pot. koszykówka

(2.2) pot. trafienie piłką do kosza (1.7)

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

kosz – rodzaj plecionego pojemnika
kosz (dach) – wklęsła krawędź dachu
kosz balonowy – gondola pod balonem
kosz – element broni białej chroniący dłoń
kosz – gondola z kołem doczepiana do motocykla
kosz plażowy – plażowa osłona od wiatru lub nadmiernego nasłonecznienia
kosz – rodzaj furmanki
kosz – obóz albo oddział Tatarów lub Kozaków
kosz dziobowy lub rufowy – barierka na dziobie lub rufie jachtu
kosz – część systemów operacyjnych
kosz – pojemnik przeznaczony na śmieci
kosz – pot. koszyk, pojemnik w sklepie samoobsługowym, służący do gromadzenia zakupywanych towarów

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Koszajec

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Koszajec – wieś w woj. mazowieckim, w pow. pruszkowskim, w gminie Brwinów
Koszajec – wieś w woj. mazowieckim, w pow. sochaczewskim, w gminie Rybno

Źródła:

Wikipedia

Koszalin

miasto w Polsce

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. adm. miasto w Polsce w województwie zachodniopomorskim, dawniej koszalińskim;

}|- class="grafika iboxs"

Koszalin ( Köslin) – miasto na prawach powiatu w północno-zachodniej Polsce, położone w województwie zachodniopomorskim, nad rzeką Dzierżęcinką, nad jeziorami: Jamno i Lubiatowo Północne. Siedziba powiatu koszalińskiego, sądu okręgowego, wydziału zamiejscowego urzędu marszałkowskiego i delegatury urzędu wojewódzkiego. Według danych GUS z 30 czerwca 2024 r. Koszalin liczył 105 143 mieszkańców, a gęstość zaludnienia wynosiła 995,9 os./km².

Źródła:

przymiotnik relacyjny

(1.1) dotyczący Koszalina, związany z Koszalinem, pochodzący z Koszalina

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Koszalińskie

Koszarawa – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie żywieckim, w gminie Koszarawa, ok. 20 kilometrów od Żywca. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bielskiego.

Miejscowość jest siedzibą gminy Koszarawa. Według danych GUS z 30 czerwca 2020 r. zamieszkiwały ją 2362 osoby.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Koszarawianin

mieszkaniec Koszarawy (wsi w Polsce)

Źródła:

SJP.pl

Koszarawianka

mieszkanka Koszarawy (wsi w Polsce)

Źródła:

SJP.pl

Koszarawski

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) teren i budynki, w których kwaterują żołnierze

forma rzeczownika.

(2.1) D. lp.; M., B. i W. lm. od: koszara

(2.2) M., B. i W. lm. od: koszar

Koszary – budynek lub zespół budynków służący jako pomieszczenia dla wojska.

Źródła:

rodzaj gryzoni z rodziny koszatniczkowatych

Źródła:

SJP.pl

Koszałka

rodzaj koszyka

Wiktionary oraz Wikipedia

Koszela

nazwisko

Źródła:

SJP.pl

Koszeliki

Koszeliki – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie bialskim, w gminie Międzyrzec Podlaski.

Wieś była własnością starosty guzowskiego i nowomiejskiego Stanisława Opalińskiego, leżała w województwie podlaskim w 1673 roku. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bialskopodlaskiego.

Źródła:

Wikipedia

Koszelówka

wieś w Polsce

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Koszelówka – wieś w woj. mazowieckim, w pow. łosickim, w gminie Stara Kornica
Koszelówka – wieś w woj. mazowieckim, w pow. płockim, w gminie Łąck
Koszelówka – dawna kolonia. Tereny, na których była położona, leżą w obwodzie witebskim, w rejonie szarkowszczyńskim

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Koszenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

SJP.pl

Koszenilowy

→ koszenila; koszenilinowy

przymiotnik

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Koszewo – wieś w woj. podlaskim, w pow. bielskim, w gminie Brańsk
Koszewo – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. konińskim, w gminie Skulsk
Koszewo – wieś w woj. zachodniopomorskim, w pow. stargardzkim, w gminie Stargard

Źródła:

Wikipedia

Koszewski

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Andrzej Koszewski (1922–2015) – kompozytor
Irvin Koszewski (1924–2009) – kulturysta
Radosław Koszewski (ur. 1972) – ekonomista
Stanisław Koszewski (ur. 1936) – satyryk
Waldemar Koszewski (ur. 1959) – neurochirurg

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Koszka

słomiany ul

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pszcz. daw. ul wykonany ze słomy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Koszmar

1. okropny sen;
2. coś wstrząsającego, przerażającego

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) marzenie senne o treści wywołującej u śniącego uczucie strachu;

(1.2) przen. coś tak skrajnie nieprzyjemnego, strasznego lub wstrząsającego jak koszmar (1.1)

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Koszmar senny
Koszmar (film 2009)
Koszmar (powieść)

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Koszmarek

zdrobnienie od: koszmar

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zdrobn. od koszmar

(1.2) rzecz uważana za bardzo brzydką

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Koszmarkowaty

potocznie: brzydki, w złym guście

Źródła:

SJP.pl

Koszmarnie

przymiotnik

nazwisko

Źródła:

SJP.pl

Koszokop

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) wojsk. rodzaj okopu umocnionego koszami wypełnionymi ziemią;

Koszokop – rodzaj okopu z ustawionymi na brzegach koszami wypełnionymi ziemią, stanowiącymi osłonę przed pociskami nieprzyjaciela.

Znane były koszokopy pojedyncze, podwójne, lotne (wiązki koszokopowe) i kryte. Zwykle stosowane jako osłona ludzi prowadzących prace saperskie w pobliżu twierdz, ale także przy budowie doraźnych umocnień, również o charakterze sanitarnym jak warszawskie okopy Lubomirskiego.

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Koszopopielnica

pojemnik pełniący funkcje kosza na śmieci i popielniczki

Źródła:

SJP.pl

Koszor

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

suma pieniędzy na kupno lub opłacenie czegoś

Źródła:

SJP.pl

Kosztochłonność

→ kosztochłonny

Patrz:kosztochłonny

Źródła:

SJP.pl

Kosztochłonny

wymagający poniesienia dużych kosztów; kosztowny

Źródła:

SJP.pl

Kosztorys

1. plan wydatków, obliczenie przewidywanych kosztów jakiegoś przedsięwzięcia;
2. dokument zawierający takie obliczenie

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) dokument finansowy realizacji określonego zadania;

Kosztorys – dokument finansowy realizacji określonego zadania.

Według "Słownika Języka Polskiego" kosztorys to obliczenie przewidywanych kosztów związanych z wykonaniem czegoś.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kosztorysant

osoba sporządzająca kosztorysy - plany wydatków jakiegoś przedsięwzięcia; kosztorysowiec, kosztorysiarz

Kosztorysant – osoba sporządzająca kosztorys w procesie kosztorysowania. Osoba ta może wykonywać zawód kosztorysanta lub wykonywać kosztorys okazjonalnie z potrzeby chwili.

Patrz:kosztorysowy

Źródła:

SJP.pl

Kosztorysowy

→ kosztorys

Patrz:kosztorys

Źródła:

SJP.pl

Kosztotwórczy

generujący koszty

Źródła:

SJP.pl

Kosztowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|kosztować.

Źródła:

Wiktionary

Kosztować

1. stanowić wartość pieniężną, wymagać nakładu pieniędzy;
2. jeść lub pić coś w celu zbadania smaku; próbować;
3. doznawać czegoś, poznawać coś;
4. być wynikiem wysiłku, ofiary, wyrzeczeń

czasownik nieprzechodni niedokonany

(1.1) mieć jakąś cenę w pieniądzu

(1.2) przen. mieć jakąś cenę w wartościach niewymiernych

potocznie: osoba lubiąca kosztowne rzeczy

Źródła:

SJP.pl

Kosztowności

przedmioty mające dużą wartość materialną, zwłaszcza biżuteria, klejnoty; precjoza, drogocenności

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) kosztowne przedmioty

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Koszty

suma pieniędzy na kupno lub opłacenie czegoś

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) cena za produkcję np. prądu, gazu, produktów spożywczych

forma rzeczownika.

(2.1) plural|koszt.

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Znaczenia ekonomiczne:
- koszt
- koszt zmienny
- koszt stały
- koszt alternatywny
- koszt komparatywny
- koszt krańcowy
- koszt transakcyjny
- koszt utopiony
- koszt pośredni
- koszt implicite – koszt alternatywnego wykorzystania zasobów, niestanowiące wydatków danego przedsiębiorstwa.
- koszt explicite – koszty rachunkowe odzwierciedlające widoczne wydatki na zakup czynników produkcji.

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) odzież. kraw. ubranie z rękawami lub bez noszone na tułowiu

(1.2) biur. ochronne opakowanie nakładane na jakiś przedmiot

(1.3) karc. tylna strona karty do gry

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

koszulka (ubiór)
- koszulka sportowa, gimnastyczna
- koszulka niemowlęca, dziecięca
- zobacz też: koszula, podkoszulek, giezło
koszulka (osłona)
- passe-partout, maska, obramienie
- futerał, obwoluta, pokrowiec, zasłona ochronna
- Koszulka – arkusz referatowy, stosowany w urzędach II RP
koszulka (technika), płaszcz
- koszulka paliwowa – powłoka chroniąca pręt paliwowy w reaktorze jądrowym
- koszulka wodna – warstwa cieczy, znajdująca się wewnątrz podwójnych ścianek osłony urządzenia
- koszulka powietrzna – cieplna izolacja powietrzna w urządzeniach chłodniczych

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Koszulkowy

→ koszulka

Patrz:koszulka

Źródła:

SJP.pl

Koszulowy

przymiotnik od: koszula

przymiotnik relacyjny

SJP.pl
Wiktionary

Koszyczek

1. mały koszyk;
2. fryzura z upiętych wokół głowy warkoczy;
3. figura w tańcu;
4. typ kwiatostanu;
5. zagłębienie na tylnej nodze pszczoły, w którym składany jest pyłek kwiatowy;
6. element łożyska tocznego maszyny

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) mały koszyk

(1.2) zawartość koszyczka (1.1)

(1.3) bot. typ kwiatostanu groniastego, w którym kwiaty są gęsto osadzone na dnie kwiatowym;

(1.4) etn. figura taneczna polegająca na tym, że tańczący tworzą podwójne koło i splatają ręce

(1.5) pszcz. zagłębienie na zewnętrznej powierzchni goleni tylnej nogi pszczoły-robotnicy, w którym składany jest pyłek kwiatowy

(1.6) fryz. warkocz pleciony naokoło głowy

(1.7) fryz. fryzura z zaplecionym naokoło głowy koszyczkiem

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Koszyczki-Opałeczki

związek frazeologiczny

1. zdrobnienie od: kosz;
2. wózek sklepowy;
3. pojemnik do przechowywania lub przenoszenia przedmiotów

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zdrobn. od: kosz

(1.2) mały, pleciony pojemnik służący do noszenia przedmiotów

(1.3) inform. wirtualny pojemnik towarów w sklepie internetowym;

(1.4) zob. koszyk walutowy.

(1.5) zob. koszyk inflacyjny.

(1.6) zob. koszyk dóbr i usług.

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

koszyk inflacyjny
koszyk dóbr i usług
koszyk walutowy
koszyk (www)
święconka
kosz
koszyczek

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Koszykara

ekspresywnie: koszykarka

Źródła:

SJP.pl

Koszykarka

1. sport: kobieta, dziewczyna grająca w koszykówkę, trenująca koszykówkę, profesjonalnie uprawiająca koszykówkę;
2. kobieta, dziewczyna wykonująca kosze i inne wyroby koszykarskie

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) sport. zawodniczka grająca w koszykówkę

(1.2) kobieta, która wyrabia kosze

(1.3) wiklina, z której wyrabia się kosze

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Koszykarnia

fabryka wyrobów koszykarskich

Źródła:

SJP.pl

Koszykarski

przymiotnik od: koszykarz, koszykarstwo

przymiotnik relacyjny

(1.1) sport. związany z koszykarzami lub koszykówką, dotyczący koszykarzy lub koszykówki

(1.2) związany z koszykarstwem, wytwórstwem koszyków

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Koszykarstwo

Koszykarstwo – rodzaj rzemiosła polegającego na wykorzystywaniu surowych lub wcześniej odpowiednio przygotowanych włókien roślinnych do wyplatania koszy. Przykładowe materiały, które mogą być wykorzystywane w koszykarstwie to między innymi: wiklina, trawa, rattan, słoma czy bambus.

Źródła:

Wikipedia

Koszykarz

1. sport: osoba grająca w koszykówkę, trenująca koszykówkę, profesjonalnie uprawiająca koszykówkę;
2. osoba wykonująca kosze i inne wyroby koszykarskie

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) sport. sportowiec grający w koszykówkę

(1.2) rzem. rzemieślnik wyplatający kosze i koszyki

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

koszykarz – sportowiec uprawiający koszykówkę
koszykarz – rzemieślnik zajmujący się koszykarstwem; inna nazwa to koszykarz-plecionkarz

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) sport. dyscyplina sportu drużynowego, w której dwie pięcioosobowe drużyny grają przeciwko sobie, próbując zdobyć punkty, umieszczając piłkę w koszu;

nazwa kilku wsi w Polsce

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Koszęcin – wieś w woj. lubuskim, w pow. gorzowskim, w gminie Deszczno
Koszęcin – wieś w woj. śląskim, w pow. lublinieckim, w gminie Koszęcin
Koszęcin – gmina w powiecie lublinieckim
Koszęcin – gromada w powiecie lublinieckim
Koszęcin– stacja kolejowa w Koszęcinie, w województwie śląskim

Patrz:Koszęcin

Źródła:

SJP.pl

Kosów

melodyjnie śpiewający ptak z rodziny drozdowatych, o upierzeniu brunatnym u samicy i prawie czarnym u samca, żyjący w Eurazji i Afryce

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto w zachodniej części Białorusi;

(1.2) geogr. miasto w zachodniej części Ukrainy;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kosów – część wsi Krasne w woj. lubelskim, w pow. lubartowskim, w gminie Uścimów
Kosów – wieś w woj. łódzkim, w pow. kutnowskim, w gminie Bedlno
Kosów – wieś w woj. łódzkim, w pow. piotrkowskim, w gminie Moszczenica
Kosów – część wsi Marianki w woj. mazowieckim, w pow. lipskim, w gminie Ciepielów
Kosów – wieś w woj. mazowieckim, w pow. piaseczyńskim, w gminie Lesznowola
Kosów – wieś w woj. mazowieckim, w pow. radomskim, w gminie Kowala
Kosów – przystanek kolejowy w Kosowie, w gminie Kowala
Kosów – dawna gmina w województwie poleskim
Kosów – dawna gminagmina w województwie tarnopolskim
Kosów (Kosów Poleski) – miasto w obwodzie brzeskim, w rejonie iwacewickim
Kosów (Kosów Huculski) – miasto w obwodzie iwanofrankiwskim, siedziba rejonu kosowskiego
Kosów – wieś w obwodzie tarnopolskim, w rejonie czortkowskim

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kosówka

karłowaty gatunek sosny rosnący w górach powyżej górnej granicy lasu; kosodrzew, kosodrzewina

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) dendr. syst. nazwa systematyczna|Pinus mugo|Turra|ref=tak., gatunek drzewa lub krzewu iglastego należący do rodziny sosnowatych, rosnący w górach, powyżej górnej granicy lasu;

(1.2) dendr. krzew z gatunku kosówek (1.1)

(1.3) bot. piętro roślinności w wysokich górach

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

kosodrzewina – gatunek roślin z rodziny sosnowatych
Kosówka – wieś w woj. łódzkim, w pow. radomszczańskim, w gminie Gomunice
Kosówka – część wsi Kamionka Wielka w woj. małopolskim, w pow. nowosądeckim, w gminie Kamionka Wielka
Kosówka – wieś w woj. podkarpackim, w pow. mieleckim, w gminie Wadowice Górne
Kosówka – wieś w woj. podlaskim, w pow. grajewskim, w gminie Rajgród
Kosówka – część wsi Kolosy w woj. świętokrzyskim, w pow. kazimierskim, w gminie Czarnocin
Kosówka (Косівка) – wieś na Ukrainie, w obwodzie kijowskim, w rejonie wołodarskim
Kosówka – rzeka, lewy dopływ rzeki Bug
Kosówka – strumień, prawy dopływ rzeki Mleczna
Kosówka – piętro roślinne

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kosówkowy

przymiotnik od: kosówka

Źródła:

SJP.pl

Kot

1. zwierzę domowe z rodziny kotowatych, o miękkiej sierści, ostrych pazurach, długim ogonie, mające znakomity słuch i wzrok, żyjące zwykle 15-20 lat;
2. przedstawiciel rodziny ssaków drapieżnych - kotów (np. żbik, lew, lampart);
3. w łowiectwie: zając;
4. mała, czteroramienna kotwica; drapacz
5. (zwykle w liczbie mnogiej) potocznie o kłębie kurzu

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) zool. nazwa systematyczna|Felis catus|Linnaeus|ref=tak., zwierzę domowe;

(1.2) zool. każde zwierzę drapieżne z rodziny nazwa systematyczna|Felidae|G. Fischer|ref=tak., o smukłym ciele, miękkiej sierści i długim ogonie

(1.3) łow. samiec zająca i rysia

(1.4) pot. kłąb kurzu zbierającego się w zakamarkach mieszkania

(1.5) daw. młode zwierzę

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) slang. rekrut, nowy uczeń

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

kot – właściwie kot domowy, udomowiony gatunek ssaka z rzędu drapieżnych z rodziny kotowatych
kot – określenie każdego ssaka z rodziny kotowatych
kot (Felis) – rodzaj ssaków z rodziny kotowatych
kot – w gwarze łowieckiej zając
kot – w polskiej gwarze żołnierskiej żołnierz służby zasadniczej o krótkim stażu; zob. też fala w wojsku
Kot – jezioro w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie mrągowskim, w gminie Mrągowo, położone na Pojezierzu Mrągowskim
Kot – wieś w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie szczycieńskim, w gminie Jedwabno
Kot – część wsi Kodeń w województwie lubelskim, w powiecie bialskim, w gminie Kodeń
Kot – dawna gromada
Kot – właśc. gmina Wały, gmina wiejska istniejąca w latach 1945–54 w ówczesnym województwie olsztyńskim
Kot – wieś w gminie Ig
Kot – wieś w gminie Lendava

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kota

liczba oznaczająca na mapie wysokość punktu nad przyjętym punktem odniesienia; rzędna wysokości punktu

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kartogr. na mapie wysokość nad poziomem odniesienia

forma rzeczownika.

(2.1) D., B. lp. od: kot

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

kota – punkt wysokościowy na mapie
Kota – szczyt w Górach Wałbrzyskich
Kota – miasto w północnych Indiach, w stanie Radżastan
Kota – miasto w północnych Indiach, w stanie Uttar Pradesh, na Nizinie Hindustańskiej
Kota – miasto w Albanii, w okręgu Wlora
Kota – gaun wikas samiti we wschodniej części Nepalu w strefie Kośi w dystrykcie Bhojpur
Kota – gaun wikas samiti w zachodniej części Nepalu w strefie Gandaki w dystrykcie Tanahu
kota – jednostka podziału administracyjnego w Indonezji
kota – współrzędna z w przestrzeni trójwymiarowej
kota – oznaczenie wysokości w rysunku budowlanym
kota – rodzaj szałasu
kota – kura w kuchni greckiej

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Andrzej Kotarba − polski chemik
Beniamin Kotarba − polski oficer
Henryk Kotarba − polski technik elektronik, krótkofalowiec, artysta malarz, społecznik
Marek Kotarba − polski artysta ceramik, rzeźbiarz, malarz, rysownik i grafik
Maria Kotarba − polska kurierka ruchu oporu, Sprawiedliwa Wśród Narodów Świata

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kotarbiński

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Anna Kotarbińska (1920–1944) – podporucznik, łączniczka Armii Krajowej
Janina Kotarbińska (1901–1997) – polska filozof i logik
Janusz Kotarbiński (1892–1945) – polski malarz
Jędrzej Kotarbiński (1935–2002) – polski geolog
Józef Kotarbiński (1849–1928) – polski pisarz, krytyk i aktor
Julia Kotarbińska (1895–1979) – polska artystka ceramik i pedagog
Mieczysław Kotarbiński (1890–1943) – polski malarz i grafik
Miłosz Kotarbiński (1854–1944) – polski artysta
Tadeusz Kotarbiński (1886–1981) – polski filozof i logik
Wilhelm Kotarbiński (1849–1921) – polski malarz

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kotarka

zdrobnienie od: kotara

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zdrobn. od: kotara

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kotarowy

Prywatna wieś szlachecka "Kotarbice", położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie radomskim województwa sandomierskiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa radomskiego.

Źródła:

Wikipedia

Kotary

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. wertepy

forma rzeczownika.

(2.1) M., B. i W. lm. od: kotara

Kotary – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie kłobuckim, w gminie Panki.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa częstochowskiego.

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kotas

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Adam Kotas – polski geolog
Bolesław Kotas – żołnierz Legionów Polskich, oficer Wojska Polskiego i Policji Państwowej
Dorota Kotas – polska pisarka
Jacek Kotas – polski polityk, przedsiębiorca, w 2007 podsekretarz stanu w Ministerstwie Obrony Narodowej
Jan Kotas – poseł na Sejm Śląski, notariusz
Jarosław Kotas – polski piłkarz występujący na pozycji pomocnika, trener i działacz piłkarski
Ludwik Kotas – działacz Francuskiej Partii Komunistycznej
Waldemar Kotas (ur. 27 lutego 1950 w Końskich) – polski aktor teatralny i filmowy
Ryszard Kotys

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kotawiec

rodzaj ssaka naczelnego z podrodziny koczkodanów

Kotawiec ("Chlorocebus") – rodzaj ssaków naczelnych z podrodziny koczkodanów (Cercopithecinae) w obrębie rodziny koczkodanowatych (Cercopithecidae).

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kotański

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Andrzej Kotański (1941-2018) - fizyk
Michał Kotański (ur. 1976) - reżyser, dyrektor Teatru im. Stefana Żeromskiego w Kielcach
Janusz Kotański (ur. 1957) – historyk, poeta
Marek Kotański (1942-2002) – psycholog, terapeuta, społecznik
Wiesław Kotański (1915-2005) – japonista
Zbigniew Kotański (1927–2005) – geolog

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kotbelka

żuraw lub belka, wystająca za burtę, używana na mniejszych statkach

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) żegl. belka lub mały żurawik wystający pochyło za burtę statku służący do podwieszenia kotwicy typu admiralicji lub zamocowania drapacza na dziobie lub rufie;

Kotbelka (ang. "cathead") - na dużych starych żaglowcach pozioma belka wystająca poza burtę, służąca w ostatnim etapie wyciągania kotwicy do wyjęcia jej z wody i położenia na pokładzie. Do kotbelki mocowana była zazwyczaj talia z liną zakończoną hakiem, którym łapano pierścień kotwicy.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

1. mały kot; zdrobnienie od: kot;
2. pieszczotliwe określenie miłej, bliskiej osoby;
3. w żeglarstwie: ochraniacz zapleciony na linie dla ochrony żagli przed przetarciem

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) jęz. zdrobn. od: kot

(1.2) młody lub mały kot

(1.3) pieszcz. zwrot używany w odniesieniu do bliskich

forma rzeczownika.

(2.1) D. lm. zob. kotka.

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kotek – jezioro w woj. warmińsko-mazurskim, w pow. giżyckim, w gminie Ryn.
Kotek (Prionailurus) – rodzaj ssaka z rodziny kotowatych
- kotek bengalski
- kotek wyspowy
- kotek kusy
- kotek rudy
- kotek cętkowany
Kot
Koty
Kotka

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Koteka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) etn. tradycyjna, nowogwinejska ozdobna osłona na prącie;

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kotelnia

okres łączenia owiec w pary; czas wykotu

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zootechn. okres godowy owiec

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kotelski

przymiotnik od: Kotla (gmina w województwie dolnośląskim)

Źródła:

SJP.pl

Kotener

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) środ. żart. pojemnik do przenoszenia kota

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) książk. ekskluzywna grupa ludzi i środowisk związanych ze sobą wspólnym interesem, popierających się nawzajem, aby trwać na różnych poziomach i wymiarach władzy

→ koteria

Patrz:koteria

Źródła:

SJP.pl

Koteryjny

dotyczący koterii; stronniczy

Źródła:

SJP.pl

Kotew

wiązanie drewniane albo stalowe wzmacniające budowlę; kotwa

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) żegl. kotwica

(1.2) bud. element wiążący ze sobą elementy budowlane konstrukcji

(1.3) górn. element obudowy górniczej podtrzymujący warstwy górotwórcze

(1.4) masz. element mocujący maszynę do podłoża lub ściany

Kotew (spotyka się też określenia ankier, ankra, kotwa, kołek, dybel lub łącznik) – element konstrukcji stosowany do mocowania (kotwienia) monolitycznego podłoża, rzadziej do mocowania podłoża z otworami takiego jak cegły kratówki lub pustaki stropowe, stopy słupa z fundamentem, wsporników lub belek do słupów lub ścian, płyt okładzinowych itp.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kotewka

1. zdrobnienie od: kotew;
2. rodzaj roślin wodnych z rodziny krwawnicowatych

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kotewkowate

o cechach kotewkowatych (rodzina roślin)

Kotewkowate ("Trapaceae" Dumort. "nom. cons.") – monotypowa rodzina roślin wodnych z rzędu mirtowców, wyróżniana w dawniejszych systemach klasyfikacyjnych roślin okrytonasiennych. Zaliczano tu tylko jeden rodzaj – kotewka ("Trapa").

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kotewkowaty

o cechach kotewkowatych (rodzina roślin)

Źródła:

SJP.pl

Koteł

żartobliwie: kot (zwierzę domowe); kociak

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

ssak morski z rodziny uchatek, bardzo ceniony ze względu na futro; niedźwiedź morski, uchatka niedźwiedziowata

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) zool. drapieżny ssak morski z rodziny uchatkowatych, cuchujący się bardzo gęstym futrem, obecnością małych małżowin usznych oraz zdolnością do sprawnego poruszania się na lądzie dzięki podwijaniu tylnych płetw pod tułów

(1.2) zool. nazwa systematyczna|Arctocephalus|É. Geoffroy Saint-Hilaire & F. Cuvier|ref=tak., rodzaj ssaków morskich z rodziny uchatkowatych, obejmujący gatunki występujące na wybrzeżach Ameryki, Australii i Afryki

(1.3) zool. nazwa systematyczna|Callorhinus|J.E. Gray,|ref=tak., rodzaj ssaka morskiego z rodziny uchatkowatych, obejmujący jeden gatunek żyjący w północnych wodach Oceanu Spokojnego

Kotik ("Arctocephalus") – rodzaj ssaków z rodziny uchatkowatych (Otariidae).

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kotka

1. zdrobniale o samicy kota;
2. kwiatostan w kształcie miękkiego kłosa np. na wierzbie; bazia;
3. potocznie gałązka wierzby z baziami;
4. potocznie o młodej kobiecie

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zool. samica kota

(1.2) bot. bazia;

(1.3) przen. o przymilnie zachowującej się kobiecie

forma rzeczownika|rodzaj=męskozwierzęcy.

(2.1) D. i B. lp. od: kotek

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kotka – miasto w Finlandii
- Kotka – stacja kolejowa w ww. mieście
Kotka – wieś w Estonii, w prowincji Võru, w gminie Haanja
Kotka – wieś w Estonii, w prowincji Harju, w gminie Kuusalu
kotka – typ kwiatostanu u roślin
Kotka (telenowela) – meksykańska telenowela z 2014 roku
Kotka Brygidy – książka dla dzieci
kotka – samica kota domowego
„Kotka” – fiński kuter rakietowy typu Helsinki z lat 80. XX wieku

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kotkowaty

Kotlet

1. ubijane lub mielone mięso (czasami także jajka, jarzyny itp.) w formie placka, zwykle panierowane i usmażone na tłuszczu;
2. kotlet pożarski - kotlet z mięsa drobiowego lub mieszanego kurzego i cielęcego

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy

(1.1) mięso (ale również warzywa, jajka) uformowane zazwyczaj w plasterastry i usmażone na tłuszczu;

(1.2) pot. kotlet (1.1) ze schabu

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Feliks Kotlewski – polski specjalista w dziedzinie termodynamiki i miernictwa cieplnego
Stefan Kotlewski – polski polityk, samorządowiec

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kotlicki

nazwisko

Źródła:

SJP.pl

Kotliczka

zdrobnienie od: kotlina

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zdrobn. od: kotlina

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kotlinka – dawny folwark, na terenie obecnej Białorusi
Kotlinka – struga, dopływ Lutyni

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kotlistka

→ kotlista

Patrz:kotlista

Źródła:

SJP.pl

Kotliński

związany z Kotlinem, dotyczący Kotlina

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Janusz Kotliński
- Janusz Kotliński (kolarz)
- Janusz Kotliński (lekkoatleta)
Kazimierz Kotliński
Roman Kotliński

(1.1) wet. zootechn. o niektórych samicach zwierząt: będący w ciąży, spodziewający się potomstwa

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Koto

narodowy japoński instrument szarpany, najczęściej z 13 strunami, podobny do europejskiej cytry

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) muz. tradycyjny, japoński instrument strunowy;

→ Kotórz Mały, → Kotórz Wielki

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z Kotorem, dotyczący Kotoru, pochodzący z Kotoru

Patrz:Kotórz Mały, → Kotórz Wielki

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kotow

nazwisko, np. Aleksander Kotow (1913-1981), rosyjski szachista

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Aleksandr Kotow – rosyjski arcymistrz szachowy, teoretyk i propagator szachów
Boris Kotow – radziecki operator filmowy
Jewhen Kotow – ukraiński piłkarz
Oleg Kotow – rosyjski lekarz, oficer sił powietrznych, kosmonauta

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kotowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|kotować.

Źródła:

Wiktionary

Kotowate

rodzina ssaków drapieżnych obejmująca 37 gatunków, charakteryzujących się m.in. muskularną budową ciała, smukłą sylwetką, krótką sierścią i długim ogonem; koty

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Felidae|ref=tak., rodzina ssaków z rzędu drapieżnych;

Kotowate (Felidae) – rodzina ssaków z podrzędu kotokształtnych (Feliformia) w obrębie rzędu drapieżnych (Carnivora).

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kotowaty

o cechach kotowatych (kotów)

Źródła:

SJP.pl

Kotować

wyznaczać wysokość danych punktów pomiarowych, czyli tak zwanych kot

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Adam Kotowski (1626–1693) – urzędnik ziemski I Rzeczypospolitej
Albert Stefan Kotowski (ur. 1949) – polski historyk
Alfons Kotowski (1899–1944) – polski wojskowy
Alicja Jadwiga Kotowska (1899–1939) – polska siostra zakonna, zmartwychwstanka
Andrzej Kotowski (ur. 1951) – polski inżynier urządzeń sanitarnych
Artur Kotowski (ur. 1984) – polski prawnik
Barbara Kotowska (ur. 1966) – polska pięcioboistka nowoczesna
Bolesław Kotowski (1908–1996) – polski działacz państwowy na uchodźstwie
Damazy Kotowski (1861–1943) – polski malarz
Dmytro Kotowski (ur. 2001) – ukraiński narciarz dowolny
Dorota Łobos-Kotowska – polska prawniczka, radczyni prawna
Edward Kotowski (1941–2021) – polski funkcjonariusz organów bezpieczeństwa PRL

Kott

[czytaj: kot] nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

język kott
Bogusław Kott
Jan Kott

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kotte

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

(1.1) geogr. stolica Sri Lanki;

Źródła:

Wiktionary

Kotuch

dawniej: pomieszczenie dla drobiu lub tuczonej trzody chlewnej

Kotulek

pieszczotliwie o kocie

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) pieszcz. kotek

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kotulin

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kotulin – wieś w woj. łódzkim, w pow. brzezińskim, w gminie Rogów
Kotulin – wieś w woj. śląskim, w pow. gliwickim, w gminie Toszek
Kotulin – gromada w powiecie gliwickim
Kotulin – przystanek kolejowy w miejscowości Kotulin, w województwie śląskim

Koturn

1. bardzo gruba podeszwa w obuwiu, zwłaszcza damskim;
2. but na takiej podeszwie;
3. specjalny podwyższony but używany przez aktorów teatru antycznego dla podwyższenia sylwetki;
4. w przenośni: przesadna podniosłość i pompatyczność wypowiedzi i gestów; patos, zadęcie

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) but o grubej podeszwie zakładany przez aktorów w antycznym teatrze greckim;

(1.2) but damski na wysokiej podeszwie

(1.3) podeszwa koturna (1.2)

(1.4) publ. zob. koturnowość.

Źródła:

Kotuszów

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kotuszów – wieś w woj. łódzkim, w pow. piotrkowskim, w gminie Aleksandrów
Kotuszów – wieś w woj. świętokrzyskim, w pow. staszowskim, w gminie Szydłów
Kotuszów – gromada w powiecie buskim, później - staszowskim

Źródła:

Wikipedia

Kotuła

nazwisko

Źródła:

SJP.pl

Kotuń

pieszczotliwie: kotka; kotusia

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kotuń – wieś w woj. mazowieckim, w pow. siedleckim, w gminie Kotuń
Kotuń – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. pilskim, w gminie Szydłowo
Kotuń – gromada w powiecie siedleckim
Kotuń – przystanek kolejowy w Kotuniu, w województwie mazowieckim

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kotuński

przymiotnik od: Kotuń

Źródła:

SJP.pl

Kotuś

1. zdrobnienie od: kotwica;
2. w wędkarstwie: haczyk mający kilka ramion

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kotwiczne

opłata statku za możliwość zatrzymania się w porcie; opłata kotwiczna

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) mors. opłata za kotwiczenie w porcie

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kotwicznik

dawniej: poborca podatkowy zbierający opłaty za zatrzymanie statku w porcie

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) daw. mar. poborca podatkowy zbierający opłaty za zarzucenie kotwicy w porcie

(1.2) daw. mar. marynarz zawiadujący na okrętach kotwicą i linami

(1.3) daw. rzem. kowal wykuwający kotwice

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kotwiczny

przymiotnik od: kotwica

przymiotnik relacyjny

1. rodzina ssaków drapieżnych obejmująca 37 gatunków, charakteryzujących się m.in. muskularną budową ciała, smukłą sylwetką, krótką sierścią i długim ogonem; kotowate;
2. zszyte skóry kotów lub zajęcy służące za futrzane podbicie płaszcza;
3. kłębki kurzu

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Felinae|G. Fischer|ref=tak., podrodzina ssaków drapieżnych z rodziny kotowatych;

forma rzeczownika.

(2.1) M., B. i W. lm. od: kot

Koty (Felinae) – podrodzina ssaków drapieżnych z rodziny kotowatych (Felidae).

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kotyledon

krzew lub podkrzew z rodziny gruboszowatych o mięsistych liściach i rurkowatych kwiatach; niektóre gatunki hodowane jako rośliny doniczkowe

Źródła:

SJP.pl

Kotylion

taniec towarzyski, do którego dobierają się pary według jednakowych parzystych oznak; oznaka przypinana tańczącym ten taniec

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy

(1.1) tradycyjna zbiorowa zabawa taneczna, o XIX-wiecznym francuskim rodowodzie, złożona z kilku samodzielnych tańców i zabaw, niekiedy z wymianą drobnych upominków, podczas której tańczy się walca figurowego, mazurka albo galop, a w której pary dobierają się według przypiętych wcześniej wstążek kotylionów (2.1);

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) każda z dwóch identycznych ozdób, zwykle w formie wstążki uformowanej w rozetkę, przypinanych na balu potencjalnym partnerom w kotylionie (1.1)

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kotylionik

Kotówka

1. wieś w Polsce;
2. wieś na Ukrainie

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kotówka – wieś w woj. podlaskim, w pow. hajnowskim, w gminie Hajnówka
Kotówka – osada leśna w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. świeckim, w gminie Jeżewo
Kotówka – przysiółek wsi Kasina Wielka, w woj. małopolskim, w pow. limanowskim, w gminie Mszana Dolna
Kotówka – część wsi Lubomia, w woj. śląskim, w pow. wodzisławskim, będąca stanowiskiem archeologicznym
Kotówka – część wsi Łapanów, w woj. małopolskim, w pow. bocheńskim, w gminie Łapanów
Kotówka – część wsi Palcza, w woj. małopolskim, w pow. suskim, w gminie Budzów
Kotówka – część wsi Sidzina, w woj. małopolskim, w pow. suskim, w gminie Bystra-Sidzina
Kotówka – część wsi Sudół, w woj. świętokrzyskim w pow. ostrowieckim w gminie Bodzechów
Kotówka – strumień na Kotowie, w Poznaniu, dopływ Strumienia Junikowskiego
Kotówka – wieś w obwodzie tarnopolskim, w rejonie husiatyńskim
Kotówka – wieś w obwodzie żytomierskim, w rejonie andruszowskim
Kotówka – przystanek kolejowy w miejscowości Kotówka, w rejonie husiatyńskim, w obwodzie tarnopolskim

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kotłowanina

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pot. zamieszanie

Źródła:

Wiktionary

Kotłowisko

coś co się kotłuje, kłębi, gwałtownie porusza; kłębowisko

Źródła:

SJP.pl

Kotłownia

pomieszczenie, w którym zainstalowane są kotły podgrzewające wodę lub wytwarzające parę

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pomieszczenie lub budynek, w którym zamontowane są kotły grzewcze

Kotłownia – pomieszczenie lub budynek, przedział statku lub okrętu, w którym znajduje się kocioł grzewczy lub parowy.

Na statku część siłowni, przeważnie wydzielona. W odniesieniu do okrętownictwa termin archaiczny.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kotłowo

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kotłowo – osada w woj. pomorskim, w pow. słupskim, w gminie Kępice
Kotłowo – wieś w woj. zachodniopomorskim, w pow. koszalińskim, w gminie Biesiekierz
Kotłowo – wieś w obwodzie grodzieńskim, w rejonie nowogródzkim, w sielsowiecie Walówka
Kotłowo – wieś w okręgu wileńskim, w rejonie wileńskim, w gminie Niemież
Kotłów, Kotłówka

Źródła:

Wikipedia

Kotłowski

nazwisko

Źródła:

SJP.pl

Kotłowy

przymiotnik od: kocioł

przymiotnik

(1.1) związany z kotłami czy kotłownią

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) robotnik obsługujący kotły w kotłowni

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kotłówka

zupa z wywaru, w którym gotowało się mięso na wędliny

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kotłówka – wieś w woj. mazowieckim, w pow. garwolińskim, w gminie Żelechów
Kotłówka – wieś w woj. podlaskim, w pow. hajnowskim, w gminie Narew
Kotłówka – część wsi Sopieszyno w woj. pomorskim, w pow. wejherowskim, w gminie Wejherowo
Kotłówka – część wsi Laliki w woj. śląskim, w pow. żywieckim, w gminie Milówka
Kotłówka – gromada w powiecie garwolińskim
Kotłówka – wieś w obwodzie grodzieńskim, w rejonie ostrowieckim
Kotłówka-Ławaryszki – białorusko-litewskie przejście graniczne
Kotłówka – część Wilna, w dzielnicy Rossa
Kotłówka – wieś w okręgu wileńskim, w rejonie wileńskim, w gminie Niemież
Kotłówka – kolonia w okręgu wileńskim, w rejonie wileńskim, w gminie Niemież
Kotłowo, Kotłów, Kotły

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kouign-Amann

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) kulin. słodkie bretońskie maślane ciasto drożdzowe, pieczone w formie rolek lub placekacka

Źródła:

Wiktionary

Koulun

[czytaj: kałlun]
1. miasto w Chinach;
2. półwysep w Chinach

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. adm. obszar miejski w Hongkongu;

Koulun (ang. "Kowloon", chiń. upr. 九龙; chiń. trad. 九龍; pinyin "Jǐulóng"; Yale "Gáulùhng") – region w Hongkongu.

[czytaj: kowacz] nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Erika Kovacs – rumuńska bobsleistka, olimpijka
Ernie Kovacs – amerykański komik, aktor, gospodarz programów telewizyjnych
Greg Kovacs – kanadyjski kulturysta
Răzvan Kovacs – rumuński zapaśnik

Źródła:

SJP.pl

Kowadlnia

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) stpol. kuźnia

Źródła:

Wiktionary

Kowadło

1. żelazna lub stalowa podstawa, na której kuje się przedmioty metalowe;
2. w związku frazeologicznym: znajdować się między młotem a kowadłem - być w sytuacji, w której każde z dwu rozwiązań jest niekorzystne

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) techn. ciężka, stalowa podstawa, na której kładzie się obrabiany przedmiot w trakcie kucia ręcznego;

(1.2) techn. część młota mechanicznego, w której kształtowany jest obrabiany przedmiot

(1.3) meteorol. dolna część chmury burzowej

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

kowadło (narzędzie)
Kowadło – szczyt w Górach Złotych
Kowadło – skała na szczycie Kończystej w Tatrach
Kowadło – skała w rezerwacie przyrody Zielona Góra w województwie śląskim
Kowadło – skała w Wąwozie Ostryszni na Wyżynie Olkuskiej
kowadło – konkurencja zawodów siłaczy
kowadło chmurowe (kowadło burzowe)
Lodowe kowadło – saga fantasy Michaela Scotta Rohana
„Kowadło” – nagroda stowarzyszenia „Kuźnica”
„Kowadło” – kryptonim jednostki Związku Walki Zbrojnej „Obwód Luboml AK”
KOWADŁO – Festiwal Państwowych Młodzieżowych Ośrodków Wychowawczych w Kuźni Raciborskiej
„Latające kowadło” (Flying Anvil) – jedna z nieoficjalnych nazw samolotu McDonnell Douglas F-4 Phantom II

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kowadłowy

→ kowadło

Patrz:kowadło

Źródła:

SJP.pl

Kowal

1. rzemieślnik wykonujący przedmioty z żelaza, podkuwający konie itp.; kuziennik;
2. wykwalifikowany robotnik obsługujący młoty maszynowe;
3. pogardliwie o osobie, która dużo się uczy; kujon;
4. dość duży, czerwono-czarny owad z rzędu pluskwiaków różnoskrzydłych, pospolity wczesną wiosną u podstaw pni niektórych drzew

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) rzem. rzemieślnik wyrabiający przedmioty z metalu;

(1.2) robotnik obsługujący młoty mechaniczne

(1.3) środ. kujon

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(2.1) ent. nazwa systematyczna|Pyrrhocoris apterus|ref=tak., pospolity pluskwiak o charakterystycznym czerwono-czarnym wzorze na odwłoku;

Kowal – rzemieślnik zajmujący się kowalstwem. Zawód polegający na tworzeniu (wykuwaniu) przedmiotów z metalu. Miejscem pracy kowala jest kuźnia.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kowala

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kowala – wieś w woj. lubelskim, w pow. puławskim, w gminie Puławy
Kowala – wieś w woj. małopolskim, w pow. proszowickim, w gminie Proszowice
Kowala – wieś w woj. świętokrzyskim, w pow. kieleckim, w gminie Sitkówka-Nowiny
Kowala – wieś w woj. świętokrzyskim, w pow. pińczowskim, w gminie Pińczów
Kowala – gmina wiejska, powiat miechowski, województwo kieleckie/krakowskie
Kowala – gmina wiejska, powiat nowoaleksandryjski, gubernia lubelska
Kowala – gmina wiejska w województwie mazowieckim, w powiecie radomskim
Kowala – gromada w powiecie opolsko-lubelskim
Kowala – gromada w powiecie proszowickim
Kowala – gromada w powiecie radomskim
Kowala Valenciennes,1847 – synonim rodzaju ryb Sardinella
Kowala Druga

Kowalanka – wieś w Polsce, w województwie mazowieckim, w powiecie radomskim, w gminie Wolanów. Ma status sołectwa.

Do 2023 miejscowość była częścią wsi Wolanów.

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa radomskiego.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kowalczewski

nazwisko

Źródła:

SJP.pl

Kowalczuk

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Aleksandra Kowalczuk – polska taekwondzistka
Anna Kowalczuk – rosyjska aktorka
Cezary Kowalczuk – polski montażysta filmowy
Cezary Kowalczuk – polski artysta fotograf
Daniel (Kowalczuk) – ukraiński duchowny prawosławny
Ilja Kowalczuk – rosyjski hokeista, olimpijczyk
Ilko-Sascha Kowalczuk – niemiecki historyk
Jegor Kowalczuk – rosyjski polityk, premier Ługańskiej Republiki Ludowej
Jerzy Kowalczuk – polski geofizyk
Michał Kowalczuk – polski architekt, konserwator zabytków i rzeźbiarz
Piotr Kowalczuk – polski samorządowiec, urzędnik i pedagog
Piotr Kowalczuk – polski profesor, oceanolog

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kowalczyk

nazwisko

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) daw. uczeń kowala, czeladnik kowalski

(1.2) daw. syn kowala

Kowalczyk (forma żeńska: Kowalczyk, Kowalczykowa, Kowalczykówna, liczba mnoga: Kowalczykowie) – polskie nazwisko notowane od 1427 roku. Obecnie jest to piąte pod względem popularności nazwisko w Polsce. Według bazy PESEL 22 stycznia 2025 r. nazwisko to nosiło 48 449 Polek i 47 252 Polaków. Łącznie nazwisko to nosiło 95 701 obywateli Polski.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kowalencyjność

charakterystyka atomu określająca liczbę par elektronowych wspólnych z innymi atomami wchodzącymi razem z nim w skład związku chemicznego; kowalentność

Kowalewice

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kowalewice – wieś w woj. łódzkim, w pow. zgierskim, w gminie Parzęczew
Kowalewice – wieś w woj. pomorskim, w pow. bytowskim, w gminie Miastko
Kowalewice – wieś w woj. zachodniopomorskim, w pow. sławieńskim, w gminie Darłowo

Źródła:

Wikipedia

Kowalewicz

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Andrzej Kowalewicz
Ben Kowalewicz
Jan Kowalewicz
Stefan Kowalewicz
Julian Kowalewicz

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kowalewko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kowalewko – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. nakielskim, w gminie Kcynia
Kowalewko – wieś w woj. mazowieckim, w pow. ciechanowskim, w gminie Glinojeck
Kowalewko – wieś w woj. mazowieckim, w pow. mławskim, w gminie Strzegowo
Kowalewko – wieś w woj. mazowieckim, w pow. płockim, w gminie Stara Biała
Kowalewko – część wsi Kowalewo w woj. wielkopolskim, w pow. gnieźnieńskim, w gminie Mieleszyn
Kowalewko – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. obornickim, w gminie Oborniki
Kowalewko – gromada w latach 1954–1959
Kowalewko – gromada w latach 1954–1959
Kowalewko-Folwark
Kowal, Kowala, Kowalczyki, Kowale, Kowalewo, Kowalki, Kowalowa, Kowalów, Kowalówka, Kowalszczyzna

Źródła:

Wikipedia

Kowalewski

przymiotnik od: Kowalewo Pomorskie

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Adam Kowalewski (ujednoznacznienie)
Aleksander Kowalewski (ujednoznacznienie)
Anton Kowałewski – łyżwiarz figurowy
Bogdan Kowalewski (ur. 1953) – gitarzysta basowy
Bronisław Kowalewski (ujednoznacznienie)
Jan Kowalewski (1892-1965) – podpułkownik
Jerzy Kowalewski (ur. 1944) – skoczek do wody
Józef Kowalewski (1801-1878) – filolog
Krzysztof Kowalewski (1937-2021) – aktor
Leonard Kowalewski (XX w.) – prezydent Włocławka
Leszek Kowalewski (1910-1943) – porucznik
Maciej Kowalewski (ur. 1969) – aktor

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kowalicha

dawniej: żona kowala; kowalowa

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) przest. żona kowala

(1.2) kobieta zajmująca się kowalstwem

Kowalicha – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie wołomińskim, w gminie Dąbrówka. Ma status sołectwa.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ostrołęckiego.

Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii Miłosierdzia Bożego w Józefowie.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kowalik

ptak leśny z rzędu wróblowych, zamieszkujący lasy Eurazji i Ameryki Północnej, w Polsce pod ochroną; bargiel

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Sitta europaea|ref=tak., mały leśny ptak z rzędu wróblowych, zimą często spotykany w karmnikach;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kowalik – miejscowość w województwie warmińsko-mazurskim
Kowalik lub Kowalik Piski – część miasta Rucianego-Nidy w woj. warmińsko-mazurskim, w powiecie piskim
Kowalikowate
kowalik algierski – ptak z rodziny kowalikowatych
kowalik bahamski – ptak z rodziny kowalikowatych
kowalik białoczelny – ptak z rodziny kowalikowatych
kowalik czarnogłowy – ptak z rodziny kowalikowatych
kowalik duży – ptak z rodziny kowalikowatych
kowalik karoliński – ptak z rodziny kowalikowatych
kowalik korsykański – ptak z rodziny kowalikowatych
kowalik malutki – ptak z rodziny kowalikowatych
kowalik skalny – ptak z rodziny kowalikowatych

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kowaliński

nazwisko

Źródła:

SJP.pl

Kowalka

1. kobieta trudniąca się kowalstwem;
2. zajęcie, profesja kowala; kowalstwo

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kowalka – nieoficjalna nazwa części wsi Zaniemyśl w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie średzkim, w gminie Zaniemyśl
Kowalka (dawniej Nowy Młot, Nowy Hamerek, kaszb. Nowi Hômerk, niem. Neuhammer) – przysiółek wsi Kostkowo w Polsce położony w województwie pomorskim, w powiecie wejherowskim, w gminie Gniewino

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kowalkowski

nazwisko

Źródła:

SJP.pl

żona kowala

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kowalowa – wieś w woj. dolnośląskim, w pow. wałbrzyskim, w gminie Mieroszów
Kowalowa – przysiółek wsi Lubień w woj. małopolskim, w pow. myślenickim, w gminie Lubień
Kowalowa – część wsi Trzebunia w woj. małopolskim, w pow. myślenickim, w gminie Pcim
Kowalowa – część wsi Naprawa w woj. małopolskim, w pow. suskim, w gminie Jordanów
Kowalowa – część wsi Osielec w woj. małopolskim, w pow. suskim, w gminie Jordanów
Kowalowa – przysiółek wsi Zawoja w woj. małopolskim, w pow. suskim, w gminie Zawoja
Kowalowa – wieś w woj. małopolskim, w pow. tarnowskim, w gminie Ryglice
Kowalowa – część wsi Iwla w woj. podkarpackim, w pow. krośnieńskim, w gminie Dukla
Kowal, Kowala, Kowalczyki, Kowale, Kowalewko, Kowalewo, Kowalki, Kowalów, Kowalówka, Kowalszczyzna

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kowalowate

rodzina owadów z podrzędu pluskwiaków różnoskrzydłych

Kowalowate (Pyrrhocoridae) – rodzina owadów z podrzędu pluskwiaków różnoskrzydłych. Obejmuje ponad 360 gatunków.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kowalować

rzadko: być kowalem, zajmować się kowalstwem

Źródła:

SJP.pl

Kowalski

1. przymiotnik od: Kowal, Kowala, Kowale Oleckie;
2. związany z kowalem lub kowalstwem

przymiotnik relacyjny

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|kować.

Źródła:

Wiktionary

Kowanówko

Kowanówko – wieś sołecka w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie obornickim, w gminie Oborniki, nad Wełną.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego.

W Kowanówku znajduje się szpital rehabilitacyjno-kardiologiczny.

Źródła:

Wikipedia

Kowar

stop żelaza, kobaltu, niklu i manganu

Kowar – stop żelaza zawierający przeciętnie 30% niklu, 15% kobaltu i 0,2% manganu o współczynniku rozszerzalności liniowej porównywalnym ze szkłem. Stosowany jest w elektronice próżniowej do produkcji elektrod i elementów wtapianych w szkło, np. w lampach elektronowych.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kowara

nazwisko

Źródła:

SJP.pl

Kowariancja

miara statystyczna określająca zależność dwóch zmiennych losowych (dla zmiennych niezależnych kowariancja wynosi 0)

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) mat. stat. iloczyn współczynnika korelacji Pearsona i odchyleń standardowych korelowanych zmiennych losowych;

Kowariancja, formula_1 – liczba określająca odchylenie elementów od sytuacji idealnej, w której występuje zależność liniowa. Zależność tę określa się między zmiennymi losowymi formula_2 i formula_3.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kowariancyjny

przymiotnik

(1.1) dotyczący Kowar

(1.2) dotyczący Kowarska

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Felicjan Szczęsny Kowarski – polski malarz, rzeźbiarz, pedagog
Lew Kowarski – francuski fizyk atomowy polsko-rosyjskiego pochodzenia
Kowarski Grzbiet – grzbiet górski w Karkonoszach

Patrz:Kowary

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kowary

stop żelaza, kobaltu, niklu i manganu

dawniej: kuć

Źródła:

SJP.pl

Kowboj

pasterz bydła, koni w Ameryce Północnej, charakteryzujący się specyficznym, gł. skórzanym ubiorem: szerokim kapeluszem, pasem z przypiętą bronią; cowboy

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) pasterz bydła w Ameryce;

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kowbojka

skórzany but na obcasie ze spiczastym czubkiem i z wysoką, zaokrągloną u góry cholewką

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kobieta pasąca bydło w Ameryce

(1.2) obuw. skórzany but na obcasie z wysoką cholewką o spiczastym czubku

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kowbojki

skórzany but na obcasie ze spiczastym czubkiem i z wysoką, zaokrągloną u góry cholewką

Źródła:

SJP.pl

Kowbojski

→ kowboj; cowboyski

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z kowbojami, dotyczący kowbojów

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kowel

miasto na Ukrainie

rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto w Ukrainie, siedziba rejonu kowelskim, w obwodzie żytomierskim;

SJP.pl

Kowiesy

nazwa kilku wsi w Polsce

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kowiesy – wieś w woj. łódzkim, w pow. skierniewickim, w gminie Kowiesy
Kowiesy – wieś w woj. mazowieckim, w pow. sokołowskim, w gminie Bielany
Kowiesy – wieś w woj. mazowieckim, w pow. żyrardowskim, w gminie Mszczonów
Kowiesy – gromada w powiecie skierniewickim
Kowiesy – dawna gmina wiejska w woj. lubelskim/warszawskim

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kowieński

→ Kowno; kownieński

nazwisko

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. ent. czarny żuk

(1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński. etn. choreogr. cieszyński taniec ludowy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kowolik

nazwisko

Źródła:

SJP.pl

Kowr

skrótowiec

(1.1) = Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa;

Źródła:

Wiktionary

Kowrow

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. adm. miasto w Rosji, położone w obwodzie włodzimierskim, nad Klaźmą;

Kowrow (ros. Ковров) – miasto w Rosji, w obwodzie włodzimierskim, nad Klaźmą (dopływ Oki). 127,8 tys. mieszkańców.

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kowrowski

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z Kowrowem, dotyczący Kowrowa

Źródła:

Wiktionary

Kowtun

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Andrij Kowtun – ukraiński piłkarz
Jurij Kowtun – rosyjski piłkarz
Ołeksij Kowtun – ukraiński piłkarz
Maksim Kowtun – rosyjski łyżwiarz figurowy
Natalja Kowtun – rosyjska lekkoatletka

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kowymiar

kowymiar podprzestrzeni - pojęcie odnoszące się do podprzestrzeni wektorowej

Źródła:

SJP.pl

Kowzan

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Artur Julian Kowzan – poeta, historyk
Borys Kowzan – sowiecki lotnik, pułkownik
Franciszek Kowzan – poeta, powstaniec
Tadeusz Kowzan – historyk literatury, teatrolog

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Koza

1. zwierzę hodowlane z rodziny krętorogich; samica tego zwierzęcia;
2. samica sarny i kozicy;
3. ryba z rodziny piskorzowatych;
4. ludowy instrument dęty; dudy, duda;
5. potocznie:
a) lekkomyślna, przesadnie wesoła dziewczyna; kózka;
b) mały, metalowy piecyk;
c) areszt, więzienie;
d) miejsce odbywania kary szkolnej;
e) smark, glut

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zool. ssak z rodziny krętorogich, z rodzaju nazwa systematyczna|Capra|ref=tak.;

(1.2) pot. przest. areszt, więzienie; także szkolny areszt i kara dla ucznia

(1.7) pot. radosna, pełna wigoru dziewczyna

(1.9) łow. samica sarny (rodzaj nazwa systematyczna|Capreolus|ref=tak.);

(1.10) kulin. tradycyjny kurpiowski placek smażony na oleju ze zsiadłego mleka, mąki, jajka, cukru i sody

(1.11) daw. środ. deska z wystającymi podpórkami i uchwytami służąca do przenoszenia cegieł na plecyecach

(1.12) hist. wojsk. niewielkie kołowe działko oblężnicze używane w XV-XVI wieku

(1.13) icht. nazwa systematyczna|Cobitis taenia|ref=tak., mała ryba rzeczna z rodziny piskorzowatych

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

koza domowa i inne ssaki z rodzaju Capra, rodziny krętorogich:
- koza śruboroga (markur)
- koza bezoarowa
rasy kozy domowej:
- koza saaneńska
- koza burska
koza – w gwarze myśliwskiej samica sarny lub kozicy
koza lub kózka – gatunek (lub podgatunek) ryby z rodziny piskorzowatych (zwykle w odniesieniu do kozy pospolitej):
- koza pospolita
- koza aralska (podgatunek kozy złotawej)
- koza dunajska
- koza kaspijska

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kozacki

1. → Kozak (członek lub potomek ludności);
2. → kozak (żołnierz);
3. → kozak (ktoś odważny); chojracki;
4. potocznie: oceniany pozytywnie, świetny, porządny; gitny, gitesowy, fajowy, fajowski

przymiotnik

(1.1) odnoszący się do Kozaków (ludności ruskiej/ukraińskiej)

(1.2) odnoszący się do kozaków (oddziałów wojskowych)

(1.3) pot. odważny

(1.4) pot. niewiarygodnie szybki i zwinny

(1.5) pot. bardzo wysoki

(1.6) pot. wyśmienity, rewelacyjny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kozacko

przysłówek

(1.1) pot. odważnie, budząc podziw, robiąc wrażenie

(1.2) pot. bardzo

Źródła:

Wiktionary

Kozackość

→ kozacki

Patrz:kozacki

Źródła:

SJP.pl

Kozactwo

kozaczyzna; dawniej:
1. oddział wojska złożony z Kozaków;
2. kozacy, wojsko kozackie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) hist. pot. mieszkańcy południowo-wschodniej Ukrainy

(1.2) daw. depr. wojsko kozackie, oddział (zwykle konny) złożony z kozaków

(1.3) pot. przesadne, demonstracyjne okazywanie odwagi

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

zdrobnienie od: kozak

Kozaczki (ukr. Козачки) – wieś na Ukrainie w rejonie krzemienieckim należącym do obwodu tarnopolskiego.

W okresie międzywojennym w miejscowości stacjonowała strażnica KOP „Kozaczki”.

1 sierpnia 1943 roku (rzeź wołyńska) członkowie UPA zamordowali tutaj dwie Polki.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kozaczok

[czytaj: kozaCZOK] taniec popularny w Europie Zachodniej w drugiej połowie lat sześćdziesiątych, oparty na różnych przeróbkach jednej z najbardziej znanych pieśni rosyjskich - "Katiusza"; kazaczok

Źródła:

SJP.pl

Kozaczuk

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Jan Kozaczuk – polski aktor teatralny i filmowy
Władysław Kozaczuk – polski historyk wojskowości, wojskowy

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kozaczy

przymiotnik od: kozak

Źródła:

SJP.pl

Kozaczyzna

kozactwo; dawniej:
1. oddział wojska złożony z Kozaków;
2. kozacy, wojsko kozackie

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) hist. pot. dawna ludność wspólnot wojskowo-rolniczych na Ukrainie

(1.2) daw. tryb życia właściwy kozaczyźnie (1.1)

(1.3) daw. depr. wojsko kozackie, zbrojni kozacy

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kozaczyzny − terytoria należące do Kozaków
Kozaczyzna − wieś na Litwie
Kozaczyzna – – wieś na Ukrainie w rejonie czortkowskim należącym do obwodu tarnopolskiego
Kozaczyzna – wieś na Ukrainie w obwodzie lwowskim, w rejonie złoczowskim

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) hist. wojsk. żołnierz lekkiej pomocniczej jazdy w armii carskiej, także w szlacheckiej Polsce oraz w Turcji i Prusach;

(1.2) przen. chwacki, żywy, śmiały chłopak lub dziewczyna

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(2.1) choreogr. rodzaj tańca ukraińskiego; muzyka skomponowana do wykonywania tego tańca;

(2.2) pot. grzyb koźlarz, Leccinum Gray;

(2.3) obuw. zwykle w lm. wysoki zimowy but damski ze skóry

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kozacy – lud zamieszkujący wschodnią Europę i Azję
- Kozacy dunajscy
- Kozacy zaporoscy
- Kozacy dońscy
- Kozacy kubańscy
- Kozacy terscy
- Kozacy astrachańscy
- Kozacy uralscy (jaiccy)
- Kozacy Siedmiorzecza
- Kozacy orenburscy
- Kozacy syberyjscy
- Kozacy nadbajkalscy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kozaki

1. potocznie: ktoś odważny, mężny
2. żołnierz lekkiej jazdy kozackiej

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

kozaki – buty z wysoką cholewką, noszone zimą
Kozaki – wieś w województwie lubelskim, w powiecie biłgorajskim, w gminie Łukowa
Kozaki – przysiółek wsi Szcześniki, w województwie lubelskim, w powiecie włodawskim, w gminie Hańsk
Kozaki – przysiółek wsi Konieczki, w województwie śląskim, w powiecie kłobuckim, w gminie Panki
Kozaki – osada w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie gołdapskim, w gminie Gołdap
Kozaki – część wsi Tokarzew, w województwie wielkopolskim, w powiecie ostrzeszowskim, w gminie Doruchów
Kozaki – część wsi Kotłów, w województwie wielkopolskim, w powiecie ostrzeszowskim, w gminie Mikstat
Kozaki – wieś w obwodzie brzeskim, w rejonie prużańskim, w sielsowiecie Szczerczewo
Kozaki – chutor w obwodzie grodzieńskim, w rejonie ostrowieckim, w sielsowiecie Gudogaje
Kozaki – wieś w obwodzie mińskim, w rejonie mińskim, w sielsowiecie Horanie
Kozaki – wieś w obwodzie mińskim, w rejonie wołożyńskim, w sielsowiecie Raków.
Kozaki – wieś w obwodzie witebskim, w rejonie szarkowszczyńskim, w sielsowiecie Bildziugi

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kozakiewicz

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Andrzej Kozakiewicz – współzałożyciel zespołów Pidżama Porno i Strachy na Lachy
Antoni Kozakiewicz – polski malarz
Daniel Kozakiewicz – aktor i reżyser filmowy
Dariusz Kozakiewicz – polski gitarzysta
Ita Kozakiewicz – działaczka Polonii na Łotwie
Jarosław Kozakiewicz – polski artysta
Jerzy Kozakiewicz – polski aktor
Mikołaj Kozakiewicz – socjolog, polityk, poseł na Sejm
Stanisław Kozakiewicz – filomata
Władysław Kozakiewicz – lekkoatleta-tyczkarz

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kozakować

kozaczyć;
1. dawniej: pędzić życie typowe dla Kozaka, żyć jak Kozak;
2. potocznie: udawać kozaka, starać się być śmiałkiem, kozakiem, popisywać się odwagą

Źródła:

SJP.pl

Kozakowski

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Adam Józef Kozakowski – polski urzędnik, poseł na Sejm
Witold Kozakowski – polski muzyk, nauczyciel

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kozanecki

nazwisko

Źródła:

SJP.pl

Kozankiewicz

nazwisko

Źródła:

SJP.pl

Kozać

czasownik przechodni niedokonany

Kozeta

mieszkanka Kóz (wsi w Polsce)

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kozianka – część wsi Janik w woj. świętokrzyskim, w pow. ostrowieckim, w gminie Kunów
Kozianka – kolonia w woj. warmińsko-mazurskim, w pow. iławskim, w gminie Iława

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

koziarnia – pomieszczenie dla kóz
Koziarnia – część wsi Osiny w woj. łódzkim, w pow. łaskim, w gminie Sędziejowice
Koziarnia – część wsi Stary Goniwilk w woj. mazowieckim, w pow. garwolińskim, w gminie Żelechów
Koziarnia – część wsi Wojsławice w woj. świętokrzyskim, w pow. kazimierskim, w gminie Kazimierza Wielka
Koziarnia – wieś w woj. podkarpackim, w pow. niżańskim, w gminie Krzeszów
Koziarnia – jaskinia w Ojcowskim Parku Narodowym
Koziarnia – skała w Ojcowskim Parku Narodowym
Koziarnia – szczyt w Gorcach
Koziarnia – wąwóz w Ojcowskim Parku Narodowym

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Koziarski

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Czesław Koziarski – polski inżynier mechanik.
Daniel Koziarski – polski prawnik, pisarz
Stanisław Koziarski – polski geograf

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Koziarz

1. pasterz kóz;
2. osoba grająca na kozie, dudach

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) hodowca kóz

(1.2) pasterz kóz

Koziarz, Kosiarz (943 m) – szczyt w grzbiecie głównym Pasma Radziejowej w Beskidzie Sądeckim. Znajduje się w zachodnim końcu tego pasma, pomiędzy Jaworzynką (936 m) a Suchym Groniem (855 m). W północno-zachodnim kierunku stok Koziarza opada w widły dwóch źródłowych cieków potoku Klępowski, we wschodnim kierunku od Koziarza odchodzi niski grzbiet oddzielający dolinę potoku Kąty od doliny Obidzkiego Potoku. Na grzbiecie tym i w dolinach potoków rozłożone są przysiółki Obidzy.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Koziatek

Kozicki

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Jan Kozicki – polski matematyk
Marian Kozicki – polski jeździec sportowy
Stanisław Kozicki – polski polityk i publicysta
Stanisław Kozicki ps. „Howerla” – harcmistrz, podporucznik
Stefan Kozicki – polski pisarz, reportażysta i scenarzysta
Władysław Kozicki – polski historyk sztuki, poeta, dramaturg i publicysta
Majdanek Kozicki – wieś w Polsce w województwie lubelskim, w powiecie świdnickim

Źródła:

Kozidrak

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kozidrak – polskie nazwisko. Według danych z lat 90. XX wieku nazwisko to nosi mniej niż 50 osób w Polsce.
Beata Kozidrak (ur. 1960) – polska piosenkarka, autorka tekstów i kompozytorka
Jarosław Kozidrak (1955–2018) – polski gitarzysta i klawiszowiec, wokalista i kompozytor, założyciel zespołu Bajm

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Koziegłowy – miasto w województwie śląskim, w powiecie myszkowskim, w gminie Koziegłowy
Koziegłowy – wieś w województwie wielkopolskim, w powiecie poznańskim, w gminie Czerwonak (druga pod względem liczby ludności wieś w Polsce)
Koziegłowy – wieś w województwie wielkopolskim, w powiecie konińskim, w gminie Kleczew
Koziegłowy – wieś w województwie mazowieckim, w powiecie grójeckim, w gminie Jasieniec
Koziegłowy – wieś w województwie mazowieckim, w powiecie pułtuskim, w gminie Pokrzywnica
Koziegłowy – gmina miejsko-wiejska w województwie śląskim, w powiecie myszkowskim
Koziegłowy – dawna gmina wiejska w guberni piotrkowskiej
Koziegłowy – dawna gmina wiejska głównie w woj. kieleckim i śląskim
dekanat Koziegłowy
gmina Koziegłowy
Kolonia Koziegłowy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Koziej

związany z kozą, pochodzący od kozy

Koziej – nazwisko używane w Polsce.

Na początku lat 90. XX wieku nosiło je w Polsce 1226 pełnoletnich osób. Najwięcej w dawnym woj. lubelskim (482 osoby), zamojskim (117 osób) i chełmskim (99 osób).

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kozielec

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kozielec (Kozełeć) – osiedle typu miejskiego w obwodzie czernihowskim
Kozielec – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. bydgoskim, w gminie Dobrcz
: Kozielec – projektowany rezerwat przyrody w okolicy wsi
Kozielec – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. świeckim, w gminie Nowe
Kozielec (skały) – Karkonosze

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kozielice – wieś w woj. zachodniopomorskim, w pow. kamieńskim, w gminie Golczewo
Kozielice – wieś w woj. zachodniopomorskim, w pow. pyrzyckim, w gminie Kozielice
Kozielice – dawna gmina wiejska w woj. szczecińskim
Kozielice – gromada w powiecie pyrzyckim
Kozielice – nieczynny przystanek kolejowy w Kozielicach w województwie zachodniopomorskim

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kozielicki

przymiotnik od: Kozielice

Źródła:

SJP.pl

Kozielsk

wrodzona lub nabyta wada postawy nóg u konia, charakteryzująca się pochyleniem stawu nadgarstkowego do przodu; koziniec

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kozieniec – wieś w województwie lubelskim, w pow. krasnostawskim, w gminie Siennica Różana
Kozieniec – wieś w województwie mazowieckim, w pow. przysuskim, w gminie Potworów
Kozieniec – wzniesienie na Garbie Tenczyńskim w Czułowie w województwie małopolskim

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kozieradka

roślina zielna o jasnożółtych kwiatach, przypomina z wyglądu koniczynę

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) bot. nazwa systematyczna|Trigonella|ref=tak., rodzaj aromatycznych roślin z rodziny bobowatych, używanych jako przyprawa i w celach leczniczych;

(1.2) kulin. przyprawa z nasion kozieradki pospolitej (nazwa systematyczna|Trigonella foenum-graecum|ref=tak.)

nazwisko

Kozieł – wieś w Polsce, położona w województwie opolskim, w powiecie oleskim, w gminie Praszka.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa częstochowskiego.

W 1929 r. wybudowano kapliczkę we wsi z wizerunkiem Maryi z dzieciątkiem Jezus, która stała się zabytkiem. Na początku 2015 r. wyremontowano i odświeżono wygląd kapliczki.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kozieński

przymiotnik od: Kozy

Źródła:

SJP.pl

Kozik

rodzaj małego nożyka

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) mały nóż ze składanym, spiczastym ostrzem i drewnianym trzonkiem

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

kozik, cyganek – składany nóż w drewnianej oprawie
Kozik – nazwisko
Marcin Kozik – matematyk i informatyk związany z Uniwersytetem Jagiellońskim
Jakub Kozik – matematyk i informatyk związany z Uniwersytetem Jagiellońskim

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kozikowski

nazwisko

Źródła:

SJP.pl

Kozina

mięso z kozy

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kozina (mięso)
Kozina – dwuwierzchołkowe wzniesienie w Sudetach Środkowych, w Górach Kamiennych, w zachodniej części pasma Gór Suchych
Kozina – wieś na Ukrainie w obwodzie tarnopolskim, w rejonie czortkowskim
Kozina – wieś na Ukrainie w obwodzie iwanofrankiwskiego, w rejonie tyśmienickim
Kozina – wieś w Słowenii, w gminie Hrpelje-Kozina
Kozina – część miasta Wolbromia
Kozina – część wsi Podgaje w woj. świętokrzyskim, w pow. buskim, w gminie Busko-Zdrój
Kozina – część wsi Donatkowic w woj. świętokrzyskim, w pow. kazimierskim, w gminie Kazimierza Wielka
Irma Kozina
Jan Kozina
Strażnica KOP „Kozina”
Gmina Hrpelje-Kozina

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Koziniec

wrodzona lub nabyta wada postawy nóg u konia, charakteryzująca się pochyleniem stawu nadgarstkowego do przodu; kozieniec

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. zootechn. kozie łajno

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Koziniec – część miasta Czchów
Koziniec – część miasta Zakopane
Koziniec – wieś w woj. dolnośląskim, w pow. ząbkowickim, w gminie Ząbkowice Śląskie
Koziniec – część wsi Liszno-Kolonia w woj. lubelskim, w pow. chełmskim, w gminie Rejowiec Fabryczny
Koziniec – część wsi Ożegów w woj. łódzkim, w pow. pajęczańskim, w gminie Siemkowice
Koziniec – wieś w woj. małopolskim, w pow. wadowickim, w gminie Mucharz
Koziniec – część wsi Przybradz w woj. małopolskim, w pow. wadowickim, w gminie Wieprz
Koziniec – część wsi Nowy Borek w woj. podkarpackim, w pow. rzeszowskim, w gminie Błażowa
Koziniec – wieś w woj. podlaskim, w pow. monieckim, w gminie Jasionówka
Koziniec – dopływ Kaczawy
Koziniec – szczyt w słowackich Tatrach Zachodnich
Koziniec – potoczna nazwa szczytu Cuberniok w Beskidzie Śląskim

Krzysztof Koziorowicz – polski koszykarz
Michał Koziorowicz – polski szachista

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Koziorowski

nazwisko

Źródła:

SJP.pl

Koziorożec

zwierzę górskie o dużych rogach zagiętych ku tyłowi

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) zool. ssak z rzędu parzystokopytnych;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

koziorożec – zwierzę krętorogie z rodzaju Capra:
- koziorożec abisyński (Capra walie)
- koziorożec alpejski (Capra ibex ibex)
- koziorożec kaukaski (Capra caucasica)
- koziorożec nubijski (Capra ibex nubiana)
- koziorożec pirenejski (Capra pyrenaica)
- koziorożec syberyjski (Capra ibex sibirica)
- koziorożec wschodniokaukaski (Capra cylindricornis)
Koziorożec – gwiazdozbiór
Koziorożec – jeden z astrologicznych znaków zodiaku
Koziorożec – belgijska seria komiksowa

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Koziorz

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. zootechn. pasterz kóz

Źródła:

Wiktionary

Kozioróg

kozioróg dębosz - chrząszcz żyjący w lasach liściastych

Źródła:

SJP.pl

Kozioł

1. samiec kozy;
2. samiec sarny, rogacz;
3. siedzenie dla woźnicy w pojeździe konnym;
4. drążki drewniane zbite na skos w kształcie litery X, używane jako konstrukcja wsporcza;
5. przyrząd gimnastyczny używany do ćwiczeń w skokach;
6. odbicie piłki od ziemi;
7. ludowy instrument dęty, odmiana dud

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) zool. dorosły samiec kozy;

(1.2) zool. samiec sarny;

(1.3) przen. człowiek uparty, nieprzejednany

(1.4) sport. odbicie piłki od ziemi;

(1.5) muz. ludowy instrument muzyczny z grupy aerofonów stroikowych;

(1.6) przest. drewniana konstrukcja do noszenia cegieł na plecyecach

(1.7) bud. umocnienie kalenicy dachu krytego strzechą

(1.8) druk. drukarski stół z pochyłym blatem

(1.9) stojak do piłowania drewna;

(1.10) roln. stojak do suszenia siana

(1.11) stojak służący jako podpora lub zapora

(1.12) siedzenie powożącego pojazdem zaprzęgowym

(1.13) wojsk. karabiny (lub inna broń długa) ustawione na sztorc i oparte o siebie nawzajem

(1.14) stpol. rodzaj mocnego piwa

(1.15) sport. przyrząd gimnastyczny, używany w akrobatyce

(1.16) daw. przen. człowiek niedbały

(1.17) kolej. wózek do przewożenia wagonów szerokotorowych po torach węższych

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kozioł – wieś w woj. lubelskim, w pow. puławskim, w gminie Baranów
Kozioł – wieś w woj. podlaskim, w pow. kolneńskim, w gminie Kolno
Kozioł – osiedle w Sławkowie
Kozioł koło Strzemieszyc – osiedle w Sławkowie
Kozioł – gromada w powiecie koleńskim
Kozioł – góra w Górach Wałbrzyskich wysokość 773 m n.p.m.
Kozioł – wieś w obwodzie wołyńskim, w rejonie koszyrskim
Andrzej Kozioł (ujednoznacznienie)
Janusz Kozioł – polski lektor filmowy, radiowy i telewizyjny
Magdalena Kozioł – polska judoczka
Marcin Kozioł (ujednoznacznienie)
Mariusz Kozioł – polski wokalista, kompozytor, aranżer, instrumentalista, aktor, lektor telewizyjny i radiowy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Koziołeczek

zdrobnienie od: koziołek

Źródła:

SJP.pl

Koziołek

mały kozioł

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) zool. młody lub mały kozioł

(1.2) zool. młody samiec sarny

(1.3) ćwiczenie fizyczne z przewrotem ciała

(1.4) lekkie siedzisko woźnicy

(1.5) lud. drewniana figurka używana podczas obchodów wsi i na zabawie w ostatni wtorek karnawału

(1.6) techn. lekka konstrukcja podpierająca

(1.7) ornit. zob. kszyk.

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

«mały, młody kozioł – samiec kozy lub sarny»
«małe, o lekkiej konstrukcji siedzenie dla woźnicy; też: podwyższenie nakładane na kozioł»
«niewielki kozioł – konstrukcja»
«inaczej fikołek»
Koziołek – kolonia w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. lipnowskim, w gminie Skępe
Koziołek – część wsi Skrzynno w województwie łódzkim, w pow. wieluńskim, w gminie Ostrówek
Koziołek – zniesiona nazwa osady leśnej w województwie łódzkim, w powiecie wieruszowskim, w gminie Bolesławiec
Koziołek – kolonia wsi Żdżary w województwie łódzkim, w powiecie wieruszowskim, w gminie Bolesławiec
Koziołek – wieś w woj. mazowieckim, w pow. kozienickim, w gminie Grabów nad Pilicą
Koziołek – część wsi Rusinów w woj. podkarpackim, w pow. kolbuszowskim, w gminie Majdan Królewski
Koziołek – przystanek kolejowy w Koziołku, w województwie kujawsko-pomorskim
koziołek – skórny, błoniasty wyrostek w małżowinie usznej niektórych nietoperzy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Koziołkowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) robienie koziołków

Źródła:

Wiktionary

Koziołkować

wykonywać całym ciałem szybki obrót przez głowę

Źródła:

SJP.pl

Koziołkowy

przymiotnik od: koziołek

przymiotnik dzierżawczy

(1.1) należący do koziołka

przymiotnik relacyjny

(2.1) dotyczący koziołka, określający koziołka, używany przy koziołku

przymiotnik jakościowy

(3.1) charakterystyczny dla koziołka, mający cechy koziołka

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Koziułkowate

rodzina owadów z rzędu muchówek

Koziułkowate, komarnice (Tipulidae) – rodzina owadów z rzędu muchówek.

Ich odnóża mogą oderwać się od reszty ciała, co może je ratować po złapaniu przez ptaki.

Większość osiąga do 60 mm długości, niektóre tropikalne gatunki nawet ponad 100 mm. Samice mają wypukłe od strony brzusznej odwłoki z powodu zgromadzonych jaj oraz spiczaste pokładełka służące do ich składania.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Koziułkowaty

o cechach koziułkowatych (rodzina owadów)

Źródła:

SJP.pl

Koziński

nazwisko

Koziński v. Zagłoba, Zdan, Kojleńczyk (Koileńczyk) – własny

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kozodoje

rodzina ptaków z rzędu lelkowych; lelkowate

Źródła:

SJP.pl

Kozodój

przedstawiciel rodziny kosmopolitycznych ptaków nocnych lub zmierzchowych o krótkim, szerokim dziobie

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) przest. ten, który doi kozy

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(2.1) ornit. zob. lelek kozodój.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kozojebca

wulgarnie: osoba z Bliskiego Wschodu lub innych krajów muzułmańskich

przymiotnik

(1.1) stpol. woniejący kozą

Źródła:

Wiktionary

Kozub

w budownictwie: część sklepienia krzyżowego o rzucie poziomym w postaci trójkąta równoramiennego; kozuba, kozubek, siodełko

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. stara koza

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) zob. kozuba.

(2.2) reg-pl|Częstochowa. kożuch na mleku

(2.3) gw-pl|Krakowskie, Podhale,Śląsk. kobiałka na jagody z kory

(2.4) gw-pl|Podhale,Śląsk Cieszyński. otwór w suficie umożliwiający ujście dymu z chaty lub szałasu

(2.5) gw-pl|Opole. część kołowrotka

(2.6) gw-pl|Pszczyna. wiadro ze skóry używane przy gaszeniu pożaru

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(3.1) gw-pl|Kraków, Biecz, Śląsk Cieszyński, Sieradz. daw. stary, niedołężny człowiek

(3.2) gw-pl|Orzesze. człowiek nieznośny, uparty

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kozub – miejscowość w powiecie wieruszowskim
Ernst Kozub – niemiecki śpiewak
Kazimierz Kozub – polski polityk
Longin Kozub – rzymskokatolicki duchowny
Łukasz Kozub – polski siatkarz
Wojciech Kozub (strona ujednoznaczniająca)
Wiaczesław Kozub – rosyjski hokeista
Zbigniew Kozub – polski kompozytor
Kozuby – kilka polskich miejscowości
Kozubek – nazwisko polskie

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kozuba

Miejscowość jest sołectwem, siedzibą gminy Konopnica. Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 kolonia liczyła 875 mieszkańców.

W wyniku III rozbioru Polski, do którego doszło w 1795 roku, Kozubszczyzna znalazła się na obszarze zaboru austriackiego. W 1809 wieś została włączona do Księstwa Warszawskiego. W 1815 znalazła się w Królestwie Kongresowym w zaborze rosyjskim.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kozucha

pieszczotliwie: koza; kozula, kozunia

Kozy

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

(1.1) geogr. największa wieś w Polsce;

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kozymaza

organiczny związek chemiczny, nukleotyd pełniący ważną rolę w procesach oddychania komórkowego; dinukleotyd nikotynoamidoadeninowy

Źródła:

SJP.pl

Kozyra

nazwisko

Kozyra – część wsi Anielówka w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie lubartowskim, w gminie Michów. Nie ma sołtysa, należy do sołectwa Anielówka.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa lubelskiego.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kozyrek

Kozłkowate ("Valerianaceae" Batsch) – rodzina roślin zielnych należąca do rzędu szczeciowców ("Dipsacales" Dumort.). Należy tu 15–17 rodzajów (w zależności od ujęcia systematycznego) skupiających 315 gatunków. Rośliny te występują głównie na półkuli północnej, ale także w Ameryce Południowej, w Afryce, w Azji południowo-wschodniej.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kozłkowaty

o cechach kozłkowatych (rodzina roślin)

Źródła:

SJP.pl

Kozłoduj

miasto w Bułgarii

omieg kozłowiec - gatunek rośliny z rodziny astrowatych

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kozłowiec – część wsi Wielki Komorsk w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. świeckim, w gminie Warlubie
Kozłowiec – część wsi Świątkowo w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. żnińskim, w gminie Janowiec Wielkopolski
Kozłowiec – wieś w woj. łódzkim, w pow. opoczyńskim, w gminie Poświętne
Kozłowiec – wieś w woj. mazowieckim, w pow. przysuskim, w gminie Przysucha
Kozłowiec – osada w woj. pomorskim, w pow. kościerskim, w gminie Dziemiany
Kozłowiec – część wsi Świrna w woj. świętokrzyskim w pow. ostrowieckim w gminie Bodzechów
Kozłowiec – gromada w powiecie opoczyńskim, później w przysuskim
Kozłowiec – półwysep w obrębie akwenu jezior Wdzydzkich
RTCN Kozłowiec
Kozłówek

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kozłowo

1. nazwa wielu miejscowości w Polsce;
2. wieś na Litwie

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kozłowo – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. grudziądzkim, w gminie Łasin
Kozłowo – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. świeckim, w gminie Świecie
Kozłowo – wsi Bogucin w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. włocławskim, w gminie Fabianki
Kozłowo – część wsi Unikowo w woj. mazowieckim, w pow. mławskim, w gminie Strzegowo
Kozłowo – wieś w woj. mazowieckim, w, w pow. płockim, w gminie Drobin
Kozłowo – wieś w woj. mazowieckim, w pow. pułtuskim, w gminie Gzy
Kozłowo – kolonia wsi Jaszczułty w woj. mazowieckim, w pow. wyszkowskim, w gminie Długosiodło
Kozłowo – wieś w woj. podlaskim, w pow. siemiatyckim, w gminie Grodzisk
Kozłowo – wieś w woj. warmińsko-mazurskim, w pow. mrągowskim, w gminie Sorkwity
Kozłowo – wieś w woj. warmińsko-mazurskim, w pow. nidzickim, w gminie Kozłowo
Kozłowo – wieś w woj. wielkopolskie, w pow. gnieźnieńskim, w gminie Trzemeszno
Kozłowo – wieś w woj. wielkopolskie, w pow. nowotomyskim, w gminie Opalenica

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kozłowski

przymiotnik od: Kozłowo, Kozłów, Kozłów Biskupi, Kozłów Szlachecki

przymiotnik

(1.1) od Kozłowo, Kozłów

Kozłowski (forma żeńska Kozłowska, liczba mnoga: Kozłowscy) – dwunaste pod względem liczby noszących je osób nazwisko w Polsce. Według bazy PESEL z 19 stycznia 2024 roku nosiło je 37 265 Polek i 36 640 Polaków.

W województwie podlaskim i warmińsko-mazurskim jest na drugim miejscu pod względem popularności. Nosi je tam odpowiednio: około 5560 i 7764 osób[].

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kozłowy

Koła

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. hydron. rzeka w północno-zachodniej Rosji, w obwodzie murmańskim, na Półwyspie Kolskim, uchodzi do Zatoki Kolskiej Morza Barentsa w odległości;

(1.2) geogr. miasto na półwyspie Kola w Rosji, położone nad rzeką Koła (1.1)

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Koła Apollina
koła wodne
koła olimpijskie
Kołowie herbu Junosza – ród magnacki
Vierraden (pol. Koła) – dawne miasto, obecnie dzielnica miasta Schwedt/Oder w Niemczech
Koła (Rosja)
Koła – rzeka w północno-zachodniej Rosji, w obwodzie murmańskim, na Półwyspie Kolskim

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kołaciński

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Agnieszka Kołacińska – polski lekarz
Rafał Kołaciński – polski kompozytor i producent muzyczny
Władysław Kołaciński – polski żołnierz podziemia
Zbigniew Kołaciński – polski elektrotechnik

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kołacki

przymiotnik od: Kołaki Kościelne

Źródła:

SJP.pl

Kołacz

ciasto weselne nazwane od kolistego kształtu

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) folk. spoż. rodzaj obrzędowego pieczywa, pierwotnie o okrągłym kształcie;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

kołacz – rodzaj pieczywa
kołacz – inaczej sękacz
kołocz śląski – placek popularny na Górnym Śląsku
Kołacz – wieś w woj. mazowieckim, w pow. mińskim, w gminie Mrozy
Kołacz – wieś w woj. zachodniopomorskim, w pow. świdwińskim, w gminie Połczyn-Zdrój
Kołacz – gromada w powiecie białogardzkim
Kołacz – wzgórze na Przedgórzu Sudeckim
Kołacz – nieistniejąca stacja kolejowa w Kołaczu, w województwie zachodniopomorskim, w powiecie świdwińskim
Leszek Kołacz – polski architekt, powstaniec warszawski
Roman Kołacz – polski lekarz weterynarii, profesor UP Wrocław

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kołaczek

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kołaczek – wieś w woj. zachodniopomorskim, w pow. świdwińskim, w gminie Połczyn-Zdrój
Kołaczek – część wsi Budy-Grzybek w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie grodziskim, w gminie Jaktorów
Kołaczek – dawna nazwa kolonii Kołoczek w Polsce, w województwie opolskim, w powiecie kluczborskim, w gminie Wołczyn
Barbara Kołaczek (1931–2017) – polska kartografka i geodetka
Jan Kołaczek-Placentinus (1630–1683) – polski filozof, matematyk i astronom
Natalia Kołaczek (ur. 1989) – polska skandynawistka i tłumaczka

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kołaczkowianka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) mieszkanka Kołaczkowa

Źródła:

Wiktionary

Kołaczkowice

nazwa kilku wsi w Polsce

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kołaczkowice – wieś w woj. śląskim, w pow. kłobuckim, w gminie Miedźno
Kołaczkowice – wieś w woj. świętokrzyskim, w pow. buskim, w gminie Busko-Zdrój
Kołaczkowice – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. rawickim, w gminie Miejska Górka
Kołaczkowice – gromada
Kołaczkowice – dawna gmina

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kołaczkowicki

przymiotnik od: Kołaczkowice; kołaczkowski

Źródła:

SJP.pl

Kołaczkowo

wieś w Polsce

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kołaczkowo – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. nakielskim, w gminie Szubin
Kołaczkowo – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. gnieźnieńskim, w gminie Witkowo
Kołaczkowo – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. wrzesińskim, w gminie Kołaczkowo
Kołaczkowo – gmina w powiecie wrzesińskim
Kołaczkowo – gromada w powiecie wrzesińskim
Kołaczkowo – przystanek kolejowy we wsi Kołaczkowo, w woj. kujawsko-pomorskim, w powiecie nakielskim

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kołaczkowski

1. przymiotnik od: Kołaczkowice; kołaczkowicki;
2. przymiotnik od: Kołaczkowo

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Adam Kołaczkowski – polski urzędnik staropolski
Bartosz Kołaczkowski – polski prawnik
Edward Kołaczkowski – polski ziemianin, samorządowiec
Hieronim Kołaczkowski – polski urzędnik staropolski
Jerzy Kołaczkowski – polski dyrygent, kompozytor, publicysta
Julian Kołaczkowski – polski inżynier kolejnictwa, historyk sztuki, kolekcjoner
Klemens Kołaczkowski – polski generał
Leon Kołaczkowski – oficer Wojska Polskiego II Rzeczypospolitej
Marcin Kołaczkowski – polski aktor teatralny i filmowy
Stefan Kołaczkowski – polski historyk literatury, krytyk, publicysta
Władysław Kołaczkowski – major artylerii Wojska Polskiego II Rzeczypospolitej
Wojciech Kołaczkowski – polski wojskowy i kierowca rajdowy

}|-

Kołaczyce – miasto w Polsce, w województwie podkarpackim, w powiecie jasielskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Kołaczyce.

W latach 1954–1972 wówczas wieś należała i była siedzibą władz gromady Kołaczyce. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa krośnieńskiego.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kołaczycki

→ Kołaczyce

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kołaczyk – fikcyjna postać z bajki
Kołaczyk – wzgórze w grupie Skał Kroczyckich na Wyżynie Częstochowskiej
Katarzyna Dziubalska-Kołaczyk – prof. Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
Krzysztof Kołaczyk – polski piłkarz

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Andrzej Kołakowski – działacz opozycyjny, pieśniarz i poeta
Andrzej Kołakowski – polski filozof
Hieronim Kołakowski – polski lekarz, profesor i rektor Akademii Zamojskiej
Jakub Kołakowski – polski windsurfer
Jerzy Kołakowski – polski inżynier, rektor Politechniki Częstochowskiej
Klemens Kołakowski – polski redaktor i wydawca
Lech Kołakowski – polski polityk, poseł na Sejm V Kadencji z ramienia Prawa i Sprawiedliwości
Leszek Kołakowski – polski filozof
Miron Kołakowski – polski adwokat, działacz katolicki, poseł na Sejm PRL II kadencji
Piotr Kołakowski – polski historyk
Robert Kołakowski – polski polityk, poseł na Sejm V Kadencji z ramienia Prawa i Sprawiedliwości
Roman Kołakowski – autor piosenek, kompozytor, poeta, piosenkarz, dyrektor artystyczny Przeglądu Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu

SJP.pl
Wiktionary

Kołatanka

1. regionalnie: drewniana klekotka; kłapacz, kłapaczka, trzaskacz, tyrkawka;
2. podhalańskie danie z ugotowanej kaszy jęczmiennej wymieszanej z brukwią i miodem

Źródła:

SJP.pl

Kołatać

czasownik przechodni niedokonany (dk. kołatnąć, zakołatać)

(1.1) książk. uderzać za pomocą kołatki w drzwi

(1.2) wydawać głuchy odgłos poprzez uderzanie

(1.3) książk. zabiegać w jakiejś sprawie u osoby lub instytucji

(1.4) książk. przen. niepewnie istnieć, zaledwie dawać o sobie znać

czasownik zwrotny niedokonany kołatać się (dk. zakołatać się)

(2.1) przest. poruszać się w tę i we w tę

(2.2) książk. przemieszczać się, jadąc z ogromną trudnością

(2.3) książk. przestawać to tu to tam, miotać się

(2.4) książk. przen. niepewnie istnieć, zaledwie dawać o sobie znać

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kołatek

drobny, brunatny chrząszcz, którego larwy żyją w drewnie i produktach spożywczych

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kołatka

1. najczęściej metalowy przedmiot, mocowany na drzwiach wejściowych lub bramie, służący do stukania;
2. drewniany instrument perkusyjny

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pot. często ozdobny przedmiot, zazwyczaj metalowy, przymocowany przy drzwiach wejściowych służący do stukania;

(1.2) pot. drewniany przedmiot wieszany bydłu u szyi, wydający głuchy odgłos

(1.3) rel. etn. ludowy instrument muzyczny, złożony z rączki i osadzonej na niej deseczki, w którą przy potrząsaniu uderza ruchomy młoteczek; używany m.in. w Wielki Piątek w kościele zamiast dzwonków

(1.4) pot. muz. etn. ludowy instrument muzyczny, złożony z rączki, koła zębatego i ocierającej się o nie podczas kręcenia deseczki; używany m.in. w Wielki Piątek w kościele zamiast dzwonków

forma rzeczownika|rodzaj=męskozwierzęcy.

wieś w Polsce

rolnicza spółdzielnia produkcyjna w Związku Radzieckim

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) hist. spółdzielcze gospodarstwo rolne w Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich;

(1.2) przen. przeludnione miejsce pobytu o niskim komforcie

(1.3) przen. bałagan, stan w kołchozie (1.2)

Kołchoz (ros. колхоз) – rolnicza spółdzielnia produkcyjna, przedsiębiorstwo rolnicze charakterystyczne dla byłego ZSRR.

"Kołchoz" to skrótowiec od nazwy "kollektiwnoje choziajstwo" ("коллективное хозяйство"), tzn. "gospodarstwo kolektywne". W republikach związkowych ZSRR występowały lokalne odpowiedniki, np. "kołhosp" na Ukrainie radzieckiej.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kołchozowy

→ kołchoz; kołchoźniany, kołchoźny

przymiotnik

SJP.pl
Wiktionary

Kołchoźniczy

przymiotnik

(1.1) dotyczący kołchoźnika, związany z kołchoźnikami

Źródła:

Wiktionary

Kołchoźnik

członek kołchozu

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) hist. członek kołchozu

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

pojemnik na strzały lub bełty

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

wieś w Polsce

Kołczygłowy (kaszub. "Kòłczëgłowë", niem. "Alt Kolziglow", przed 1939 pol. "Kołcigłowy", tuż po wojnie "Stare Kołcigłowy") – wieś w Polsce, położona w województwie pomorskim, w powiecie bytowskim, w gminie Kołczygłowy. Jest siedzibą gminy i ma status sołectwa.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kołczyk

nazwisko

Źródła:

SJP.pl

Kołderka

zdrobnienie od: kołdra

watowane, puchowe lub wełniane przykrycie będące częścią pościeli

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) element pościeli składający się z tkaniny oraz wypełnienia, służący do okrywania ciała podczas snu

Kołdra – zszyte razem dwie warstwy tkaniny, z wypełnieniem izolującym cieplnie.

Kołdra służy do okrywania ciała, najczęściej podczas snu. Izolującym wypełnieniem może być włókno syntetyczne, pierze, puch ptasi lub wełna. Wypełnienie kołdry, w przeciwieństwie do wypełnienia pierzyny, jest poprzez pikowanie lub podział kołdry na komory unieruchamiane, tak by pozostawało równomiernie rozłożone na całej powierzchni kołdry.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kołdrowy

→ kołdra

potrawa z niewielkich pierożków nadziewanych mięsem, podawana zwykle jako dodatek do rosołu lub barszczu, rzadziej jako samoistne danie

Kołduny (kałduny) – małe lub średniej wielkości pierogi, tradycyjna potrawa kuchni litewskiej oraz białoruskiej, a także polskiej. Najbardziej klasycznym nadzieniem kołdunów jest siekana surowa wołowina, łój wołowy, duszona cebula i przyprawy. Ciasto na kołduny wyrabiane jest z mąki, wody, jajek i niewielkiej ilości masła. Po ulepieniu kołduny są gotowane w wodzie albo rosole bądź pieczone.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kołecki

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Hubert Kołecki – polski prawnik
Stanisław Kołecki – polski kierowca wyścigowy
Szymon Kołecki – polski sztangista i zawodnik mieszanych sztuk walki (MMA)

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kołeczek

zdrobnienie od: kołek

Źródła:

SJP.pl

Kołeczkowy

→ kołeczek

Patrz:kołeczek

Źródła:

SJP.pl

Kołek

podłużny kawałek ociosanego drewna; także: gładki sworzeń drewniany lub metalowy

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) ociosany kawałek drewna o podłużnej formie

(1.2) mech. wyszlifowany sworzeń

(1.3) bud. drewniany lub plastikowy walec wciskany do ściany, w który wkręcana jest śruba

(1.4) pot. tępak, głupek

(1.5) muz. walec naciągający struny w instrumentach

(1.6) rzem. szewski gwóźdź

(1.7) żegl. pręt do nakręcania lin

(1.8) gw-pl|Mazury. kołowrotek

Kołek – element pośredniczący w połączeniu kołkowym, jako element ustalający lub podpierający. Może być stożkowy lub walcowy, gładki lub karbowany, pełny lub sprężysty. Dla potrzeb budowy maszyn wykonuje się kołki metalowe - głównie stalowe. W meblarstwie materiałem na kołki jest głównie drewno i tworzywa sztuczne.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kołem

naokoło, dookoła, wokół kogoś, czegoś; kółkiem

przysłówek

(1.1) otaczając coś

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kołkastla

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. węglarka

Źródła:

1. część płaszczyzny ograniczona okręgiem;
2. zamknięta linia krzywa przypominająca okręg;
3. okrągła, spodnia część pojazdu, umożliwiająca ruch przez toczenie;
4. okrągły element maszyn i urządzeń, służący przenoszeniu ruchu obrotowego;
5. przedmiot w kształcie koła geometrycznego;
6. grupa osób podobnych pod względem jakichś warunków; grono, krąg;
7. grupa osób o wspólnych dążeniach lub zainteresowaniach; stowarzyszenie, zrzeszenie, związek;
8. średniowieczne narzędzie tortur;
9. krąg ludzi trzymających się za ręce;
10. potocznie: tysiąc złotych; patyk, patol, kafel;
11. potocznie: kolokwium; kolo;
12. w dawnej Polsce: obradujący sejmik

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) geom. okrąg wraz z odciętym wewnątrz niego fragmentem płaszczyzny;

(1.2) pot. linia o kształcie brzegu koła (1.1), okrąg

(1.3) przedmiot o takim kształcie, zwykle część maszyny lub urządzenia, zwłaszcza pojazdu;

(1.4) określona grupa osób, stowarzyszenie ludzi o podobnych celach

(1.5) gw-pl|Górny Śląsk. rower

(1.6) forma zabawy lub tańca, gdy uczestnicy trzymają się za ręce

(1.7) pot. duże pieniądze (zwykle jeden milion jakiejś waluty)

(1.8) posp. pot. kolokwium

(1.9) daw. pot. zero

przyimek

(2.1) obok, przy, blisko czegoś

(2.2) około

Koło – zbiór wszystkich punktów płaszczyzny, których odległość od ustalonego punktu na tej płaszczyźnie, nazywanego "środkiem koła", jest mniejsza lub równa długości "promienia koła".

Równoważna definicja: część płaszczyzny ograniczona przez pewien okrąg; okrąg ten zawiera się w kole i jest zarazem jego brzegiem.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kołobieg

słup z zamocowanym na szczycie ruchomym kołem z linkami, służący do ćwiczeń gimnastycznych lub zabawy; krążnik

Źródła:

SJP.pl

Kołobrulion

gruby zeszyt z kartkami spiętymi spiralą lub zamykającymi się pierścieniami

Kołobrulion albo kołonotatnik – określenie zeszytu, którego kartki przymocowane są do okładki ruchomymi kółeczkami lub spiralą.

Do dzisiaj kołobruliony są w sprzedaży i można je kupić w sklepach z artykułami szkolnymi.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kołobrzeg

miasto w Polsce

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto w Polsce; miasto powiatowe w województwie zachodniopomorskim;

Kołobrzeg ( Kolberg) – miasto w północnej części województwa zachodniopomorskiego, siedziba powiatu kołobrzeskiego oraz gminy wiejskiej Kołobrzeg, u ujścia Parsęty do Morza Bałtyckiego, przy drodze krajowej nr 11 i drodze ekspresowej nr S6. Czwarty ośrodek miejski województwa (pod względem liczby mieszkańców), uzdrowisko z dziesięcioma letnimi kąpieliskami morskimi.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

prostokątne ciasto z nadzieniem z sera, maku lub jabłek, popularne na Górnym Śląsku; kołacz śląski

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ciasto z makiem, serem lub jabłkiem

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kołoczek

nazwisko

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kulin. drożdżówka

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kołoczek – kolonia w województwie opolskim, w powiecie kluczborskim, w gminie Wołczyn.
Kołoczek – wzniesienie w miejscowości Kroczyce na Wyżynie Częstochowskiej

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kołodko

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Grzegorz Kołodko – polski polityk, profesor nauk ekonomicznych, minister finansów
Jewgienija Kołodko – rosyjska lekkoatletka

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kołodno

Kołodno (białorus. Калодна) – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie białostockim, w gminie Gródek.

Wieś zachowała charakter dwuwyznaniowy. Rzymskokatoliccy mieszkańcy wsi przynależą do parafii Świętej Trójcy w Supraślu, a prawosławni do parafii św. Anny w pobliskim Królowym Moście.

Źródła:

Wikipedia

Kołodróbka

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. adm. wieś na Ukrainie, położona w rejonie zaleszczyckim obwodu tarnopolskiego;

Kołodróbka – wieś na Ukrainie w rejonie czortkowskim należącym do obwodu tarnopolskiego.

W okresie międzywojennym stacjonowała w miejscowości placówka Straży Celnej „Kołodróbka”, a potem strażnica KOP „Kołodróbka”.

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kołodyński

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Andrzej Kołodyński (ur. 1937) – polski filmoznawca
Czesław Kołodyński – polski lekarz, rzeźbiarz
Czesław Kołodyński (1941-2014) – polski lekkoatleta
Dorota Kołodyńska – polska chemiczka
Dorota Kołodyńska (scenografka) – polska scenografka, kostiumografka
Iwan Mazepa-Kołodyński (1639-1709) – polski szlachcic, hetman
Marcin Kołodyński (1980-2001) – polski aktor

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kołodziej

rzemieślnik wykonujący drewniane części wozów

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) hist. zaw. rzem. rzemieślnik wyrabiający i naprawiający koła do wozów;

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(2.1) środ. sport. w kolarstwie: rower marki Wheeler

Kołodziej, stelmach (z niem. "Stellmacher") – rzemieślnik zajmujący się wyrobem drewnianych wozów i kół.

Po zbudowaniu drewnianej części wozu przekazywano go do okucia kowalowi (który wykonywał części metalowe).

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kołodziejak

Źródła:

Kołomaź

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. smar

Źródła:

Wiktionary

Kołomieński

→ Kołomna (miasto w Rosji)

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z Kołomną, dotyczący Kołomny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kołomna

miasto w Rosji

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. adm. miasto w Rosji, w obwodzie moskiewskim, nad Oką, przy ujściu rzeki Moskwy;

Kołomna (ros. Коломна) – miasto w Rosji, w obwodzie moskiewskim, nad Oką, przy ujściu rzeki Moskwa.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kołomyja

przestarzale: zamieszanie, zamęt, kołowacizna; kołomyjka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zamieszanie, zamęt z jakiegoś powodu

Kołomyja (ukr. Коломия) – miasto na zachodniej Ukrainie, w obwodzie iwanofrankiwskim, siedziba rejonu kołomyjskiego i hromady Kołomyja.

W mieście rozwinął się przemysł maszynowy, odzieżowy, obuwniczy, metalowy, spożywczy, drzewny oraz papierniczy. Miasto jest centrum huculskiej sztuki ludowej, znajduje się tu m.in. muzeum etnograficzne i muzeum pisanek.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kołomyjka

1. przestarzale: zamieszanie, zamęt, kołowacizna; kołomyja;
2. ukraiński taniec góralski;
3. muzyka lub piosenka związana z tym tańcem

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kołomyjka – wieś w woj. podlaskim, w pow. zambrowskim, w gminie Rutki
Kołomyjka (muzyka)
Kołomyjka (rzeka)

Źródła:

SJP.pl

Kołotocznik

roślina z rodziny złożonych, o żółtych lub pomarańczowych kwiatach, rosnąca w terenach górzystych; wołowe oko

Kołotocznik, buptalmum ("Buphthalmum") – rodzaj roślin z rodziny astrowatych. Obejmuje trzy gatunki. Występują w Europie na obszarze od Francji i Wielkiej Brytanii na zachodzie po Niemcy i Węgry na wschodzie, na południu we Włoszech), północno-zachodniej Afryce oraz na Bliskim Wschodzie. Rosną w widnych lasach i w miejscach kamienistych, często na skałach wapiennych.

(1.1) ż. lp. od: kołowy

rzeczownik, rodzaj żeński

(2.1) sport. (w piłce ręcznej) zawodniczka grająca bezpośrednio przed linią pola bramkowego, pomiędzy obrońcami drużyny przeciwnej, zob. obrotowa.

(2.2) rel. w żeńskim zakonie klauzurowym zakonnica nie przebywająca na stałe za klauzurą

Źródła:

Wiktionary

Kołowacieć

1. o zwierzętach: dostawać kołowacizny;
2. tracić orientację na skutek jakiegoś zamieszania;
3. potocznie: sztywnieć, drętwieć

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. skołowacieć)

(1.1) niepokojąc się, poruszać się w kółko

(1.2) pot. tracić w czymś rozeznanie i orientację

(1.3) stawać się odrętwiałym i sztywnym

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kołowacizna

(1.1) o samolocie: poruszać się po ziemi na kołach

(1.2) pot. oszukiwać, zwodzić

(1.3) zataczać kręgi wokół czegoś, zwykle w powietrzu

(1.4) pot. mówić w pokrętny sposób

(1.5) pot. nadkładać drogi

czasownik zwrotny niedokonany kołować się

(2.1) pot. oszukiwać się nawzajem

(2.2) kręcić się

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kołowiec

statek kołowy

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

kołowiec – rodzaj statku wodnego
kołowiec – rodzaj statku powietrznego

(1.6) pot. przen. zamęt, często związany z natłokiem wydarzeń lub obowiązków

Kołowrotek – urządzenie mechaniczne do wytwarzania przędzy z włókien. Dawniej bardziej powszechne, szczególnie w wytwórstwie chałupniczym, obecnie dość rzadko używane.

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kołowrotowy

przymiotnik od: kołowrót

Źródła:

SJP.pl

Kołowrót

1. maszyna prosta do przemieszczania ciężarów przy pomocy liny lub łańcucha nawijanych na bęben;
2. zmienność i powtarzalność zjawisk, czynności;
3. rodzaj ćwiczenia gimnastycznego;
4. dawne wrota, których skrzydła mocowano do słupa pośrodku drogi;
5. średniowieczne narzędzie tortur

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) mech. drewniana oś z korbą, np. do wyciągania ze studni wiadra z wodą

(1.2) mech. urządzenie zapewniające przepuszczanie ludzi po jednej osobie

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kołowrót (maszyna prosta)
Kołowrót (ćwiczenie gimnastyczne)
Kołowrót (symbol)
Kołowrót – część wsi Sąspów w woj. małopolskim, w pow. krakowskim, w gminie Jerzmanowice-Przeginia
Kołowrót – część wsi Wola Rzeczycka w woj. podkarpackim, w pow. stalowowolskim, w gminie Radomyśl nad Sanem
Kołowrót – przełęcz w północno-wschodnim ramieniu Szyndzielni, w Paśmie Klimczoka i Szyndzielni
Kołowrót– spiętrzenie grzbietu, odchodzącego w kierunku północno-wschodnim od masywu Szyndzieln

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kołowy

1. mający kształt koła; kolisty;
2. biegnący po linii obwodu koła;
3. poruszany za pomocą kół;
4. związany z pojazdami poruszającymi się na kołach

przymiotnik

(1.1) o kształcie koła

(1.2) taki, który biegnie po linii obwodu koła

(1.3) poruszany za pomocą kół

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) sport. (w piłce ręcznej) zob. obrotowy.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kołozeszyt

zeszyt z kartkami spiętymi spiralą lub zamykającymi się pierścieniami

Źródła:

SJP.pl

Kołoząbianka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) mieszkanka Kołoząbia (w Ciechanowskiem)

(1.2) mieszkanka Kołozębu (w Elbląskiem)

Źródła:

Wiktionary

Kołp

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. rzeka w obwodach leningradzkim i nowogrodzkim Rosji, prawy dopływ Sudy

Źródła:

Wiktionary

Kołpaczek

zdrobnienie od: kołpak

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zdrobn. od kołpak

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kołpak

1. wysoka czapka; kłobuk;
2. pokrywa osłonna w kształcie półkuli

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) mot. wypukła pokrywa osłaniająca np. piastę koła samochodowego od zewnętrznej strony, piastę śmigła w samolocie itp.;

(1.2) hist. wysoka czapka bez daszka o cylindrycznym lub stożkowatym kształcie, futrzana lub obszyta futrem, noszona w średniowieczu przez Tatarów, popularna w Polsce od XV do XIX w.;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

kołpak – zwyczajowa nazwa płachetki zwyczajnej (p. kołpakowatej, Cortinarius caperatus), jadalnego grzyba
kołpak – rodzaj nakrycia głowy
kołpak – osłona felgi samochodowej.
kołpak parowy
Kołpaki

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kołpakowaty

podobny kształtem do kołpaka

Źródła:

SJP.pl

Kołpakowy

→ kołpak

włoski rodzaj tapety powszechny w Polsce w XVII wieku

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) daw. szt. obicie ścienne lub zasłona z tkaniny lub papieru stosowane w polskich dworach szlacheckich XVI-XVIII wieku;

Kołtryna (wł. "coltre", "coltrina") – obicie ścienne lub zasłona z tkaniny lub papieru, ozdoba pochodzenia włoskiego spotykana w polskich dworach szlacheckich w XVI-XVIII wieku.

dawny rzemieślnik zajmujący się wytwarzaniem obić ściennych lub zasłon z papieru lub tkaniny, będących dekoracją ścian pałaców, dworów i niekiedy kościołów

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) daw. rzem. szt. artysta rzemieślnik zajmujący się wytwarzaniem drukowanych i malowanych obić, tapet;

Kołtryniarz, szpalernik (jęz. niem. "Spallierer", jęz. łac. "aulearius", "aulearum confector", "colthrinarius", "aulearum inauratorum confector") – dawniej rzemieślnik, artysta zajmujący się wytwarzaniem drukowanych i malowanych obić, tapet.

Kołtryniarze, szpalernicy byli pod koniec XVI w. w Polsce malarzami obić i tapet, dawniej noszących nazwy kołtryn, szpalerów, kurdybanów, obić tkanych, skórzanych, od XVIII w. papierowych.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kołtrynowy

przymiotnik od: kołtryna

Źródła:

SJP.pl

Kołtun

pogardliwie o człowieku zacofanym, ograniczonym intelektualnie; obskurant

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) kłąb włosów sklejonych łojem;

(1.2) pot. potargane i brudne włosy

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) pogard. człowiek zacofany i ograniczony

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kołtuneria

drobnomieszczańska moralność, zakłamanie, obłuda

ciemnota, zacofanie, głupota

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) książk. pogard. mentalność, moralność i postawa właściwa kołtunowi

(1.2) książk. pogard. zbiorowość ludzi zacofanych, ciemnych i nietolerancyjnych

Kołtuństwo, także «kołtuneria» jako grupa społeczna – obraźliwe określenie z przełomu XIX i XX wieku oznaczające ludzi o zacofanych, wstecznych, nietolerancyjnych poglądach. Niegdyś nazywało się nim także ludzi wierzących w przesądy i zabobony.

Twórca literatury XVIII wieku Wespazjan Kochowski upatrywał w kołtunie sensu wyższego – znaku szczególnej opieki i wybrania przez Boga.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kołudzki

1. → Kołuda Wielka (osada w Polsce);
2. owca kołudzka - rasa owiec wyhodowana w osadzie Kołuda Wielka

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Paweł Kołudzki – katolicki duchowny i urzędnik
Walenty Kołudzki – polski urzędnik

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kołwa

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. hydron. rzeka w Kraju Permskim Rosji, uchodzi do Wiszery jako jej prawy dopływ

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kołwa – rzeka w Rosji, dopływ Usy
Kołwa – rzeka w Rosji, dopływ Wiszery

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kołychliwy

dawniej: chwiejny, kołyszący się

Źródła:

SJP.pl

Kołyma

rzeka w Rosji

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. rzeka na wschodzie Federacji Rosyjskiej w Jakucji;

Zobacz też: Kołyma (łagry).

Kołyma ( Колыма́) – rzeka w azjatyckiej części Rosji, w obwodzie magadańskim i Jakucji; długość 2129 km, długość ciągu rzecznego Kułu-Kołyma 2600 km; powierzchnia dorzecza 644 000 km²; średni roczny przepływ przy ujściu 3800 m³/s.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kołymski

1. przymiotnik od: Kołyma (rzeka w Federacji Rosyjskiej);
2. przymiotnik od: Góry Kołymskie

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kołysankowy

przymiotnik od: kołysanka

Źródła:

SJP.pl

Kołysać

czasownik przechodni niedokonany (dk. zakołysać)

(1.1) wprawiać w ruch wahadłowy

czasownik przechodni niedokonany (dk. ukołysać)

(2.1) usypiać dziecko, bujając je

czasownik zwrotny niedokonany kołysać się (dk. zakołysać się)

(3.1) poruszać się wahadłowo w przód i w tył lub na boki

Źródła:

Wiktionary

Kołyseczka

zdrobnienie od: kołyska

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pot. zdrobn. od: kołyska

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kołyska

1. dziecinne łóżeczko do huśtania, kołysania; kolebka;
2. urządzenie do przewracania samochodów na bok;
3. w wojsku: część działa umożliwiająca przesunięcie się lufy względem podstawy w czasie strzału;
4. drewniana konstrukcja do wodowania statków z pochylni, budowana pod ich dnem

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) sprzęt do kołysania małych dzieci np. łóżeczko na biegunach;

(1.2) wojsk. część łoża działa lub wielkokalibrowego karabinu maszynowego, na której spoczywa lufa;

(1.3) uchylny wózek służący do wodowania statku z pochylni

(1.4) konstrukcja do stawiania łodzi i jachtów na nabrzeżu

(1.5) sprzęt do przewracania samochodów na bok np. w celu przeprowadzenia konserwacji

(1.6) górn. urządzenie służące do przerzucania urobku z przodu w tył

(1.7) środ. sport. pad siatkarza na plecy po odbiciu niskiej piłki

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kołyska (broń palna) – część broni palnej
Kołyska (góra) – góra w Beskidzie Żywieckim
Kołyska (kolebka) – sprzęt do kołysania dzieci

(1.1) zool. zwierzę z gatunku nazwa systematyczna|Equus caballus|L.|ref=tak., hodowane jako pociągowe lub do jazdy wierzchem;

(1.2) sport. przyrząd gimnastyczny w formie skrzyni na czterech nogach

(1.3) szach. pot. skoczek szachowy;

(1.4) dziecięca zabawka wyobrażająca konia (1.1)

(1.5) przen. grub. męski członek

(1.6) przest. wojsk. koń (1.1) wraz z jeźdźcem, żołnierz konny

(1.7) daw. uczn. stud. gw-pl|Warszawa. ocena niedostateczna

(1.8) daw. więz. przesyłka spuszczana na sznurze przez okno celi

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) pot. osoba spekulująca biletami

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Końcoworoczny

dotyczący końca roku

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z końcem roku, dotyczący końca roku, odbywający się w końcówce roku – zwykle roku szkolnego

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kończewice – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. toruńskim, w gminie Chełmża
Kończewice – wieś w woj. pomorskim, w pow. malborskim, w gminie Miłoradz
Kończewice – gromada
Kończewice – dawny wąskotorowy przystanek kolejowy we wsi Kończewice, w województwie pomorskim

Źródła:

Wikipedia

Kończyce

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kończyce – część miasta Zabrze
Kończyce – część miasta Radom
Kończyce – wieś w województwie dolnośląskim, w pow. oławskim, w gminie Domaniów
Kończyce – wieś w województwie kujawsko-pomorskim, w pow. świeckim, w gminie Nowe
Kończyce – kolonia w województwie kujawsko-pomorskim, w pow. świeckim, w gminie Nowe
Kończyce – wieś w województwie małopolskim, w pow. krakowskim, w gminie Michałowice
Kończyce – wieś w województwie podkarpackim, w pow. niżańskim, w gminie Nisko
Kończyce – dawna gmina
Kończyce – przystanek kolejowy w Kończycach Małych
Kończyce – wieś w obwodzie brzeskim, w rejonie pińskim, w sielsowiecie Duboja
Kończyce Małe
Kończyce Wielkie

Źródła:

Wikipedia

Kończyk

koniuszek, brzeżek

Źródła:

SJP.pl

Kończyna

narząd ruchu kręgowców

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) anat. narząd ruchu u kręgowców

→ kończysty

Patrz:kończysty

Źródła:

SJP.pl

Kończysty

Źródła:

SJP.pl

Kończyć

doprowadzać coś do końca

czasownik przechodni

(1.1) wykonywać coś, co zostało zaczęte, do końca

(1.2) przen. zabijać; nieprzechodni umierać

(1.3) zrywać z czymś, przestawać coś robić

czasownik zwrotny

(2.1) dochodzić do końca, wyczerpywać się

(2.2) przerywać jakiś stan

(2.3) mieć koniec, zakończenie

(2.4) dawać jako wynik, powodować, mieć konsekwencję

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Końcóweczka

zdrobnienie od: końcówka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zdrobn. od końcówka

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Końcówka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pot. końcowa część czegoś

(1.2) pot. ostatni fragment filmu, spektaklu, rozgrywek sportowych

(1.3) jęz. gram. końcowy element wyrazu podlegający odmianie

(1.4) techn. stała lub wymienna część, stanowiąca zakończenie urządzenia

(1.5) inform. przest. terminal

(1.6) szach. ostatnia faza partii szachów, gdy w grze pozostało niewiele bierek;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

końcówka:
Końcówka – część wsi Harbutowice w woj. małopolskim, w pow. myślenickim, w gminie Sułkowice
Końcówka – część wsi Palcza w woj. małopolskim, w pow. suskim, w gminie Budzów
Końcówka – sztuka teatralna
Końcówka fleksyjna
Koniec

przymiotnik dzierżawczy

(1.1) należący do konia

przymiotnik relacyjny

(2.1) związany z koniem, dotyczący konia

przymiotnik jakościowy

(3.1) charakterystyczny dla konia, mający cechy konia

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Końskie

dotyczący konia, związany z koniem

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto w Polsce, w województwie świętokrzyskim;

1. gra hazardowa, polegająca na rzucaniu sześcianikami, których ścianki oznacza się cyframi od 1 do 6;
2. pot. ciało człowieka

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) gra hazardowa sześciennymi kostkami

forma rzeczownika|rodzaj=żeński.

(2.1) D., C., Ms. i W. lp.; M., D., B. i W. lm. od: kość

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kościan

miasto w Polsce

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto w Polsce;

Kościan – miasto w województwie wielkopolskim, siedziba powiatu kościańskiego oraz gminy wiejskiej Kościan.

Miasto królewskie, należące do starostwa kościańskiego, pod koniec XVI wieku leżało w powiecie kościańskim województwa poznańskiego.

wykonany ze zwierzęcych kości

przymiotnik

(1.1) wykonany z kości

(1.2) daw. kościsty

Kościany – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie kaliskim, w gminie Szczytniki.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kaliskiego.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kościański

przymiotnik od: Kościan

przymiotnik relacyjny

(1.1) dotyczący Kościana, związany z Kościanem

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kościec

szkielet;
1. twarda konstrukcja ciała zwierząt i ludzi, składająca się z kości i chrząstek; układ kostny;
2. zespół najważniejszych elementów jakiejś całości

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) anat. mocna kostna i częściowo chrzęstna konstrukcja anatomiczna stanowiąca podporę dla ciała organizmu i nadająca jemu kształt

(1.2) pot. zespół istotnych elementów określonej całości

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

szkielet, układ kostny – układ szkieletowy zwierząt i protistów zwierzęcych
Alagaësia – fikcyjna kraina

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kościelec – część miasta Chrzanów
Kościelec – wieś w woj. dolnośląskim, w pow. legnickim, w gminie Krotoszyce
Kościelec – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. inowrocławskim, w gminie Pakość
Kościelec – wieś w woj. małopolskim, w pow. proszowickim, w gminie Proszowice
Kościelec – przysiółek wsi Bukowo w woj. pomorskim, w pow. sztumskim; w gminie Stary Targ
Kościelec – wieś w woj. śląskim, w pow. częstochowskim, w gminie Rędziny
Kościelec – część wsi Szewna w woj. świętokrzyskim, w pow. ostrowieckim, w gminie Bodzechów
Kościelec – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. kaliskim, w gminie Mycielin
Kościelec – część wsi Dąbrowice Stare w woj. wielkopolskim, pow. kolskim, w gminie Kościelec
Kościelec – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. kolskim, w gminie Kościelec
Kościelec – gmina w powiecie kolskim
Kościelec – dawna gmina w powiecie pińczowskim

(1.2) daw. miejsce obok kościoła

(1.3) daw. plac, cmentarz kościelny

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kośc. kobieta pomagająca w kościele

forma przymiotnika.

(2.1) ż. od: kościelny

Kościelna (niem. "Kirchberg", 513 m n.p.m.) – szczyt w północnej części Gór Kruczych, w Sudetach Środkowych, stanowiący ich północne zakończenie. Ma dwa wierzchołki o wysokości 513 i 511 m n.p.m. (ten niższy zwany jest "Górą Parkową").

Masyw Kościelnej wznosi się w widłach Bobru i Zadrny.

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kościelniak

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Cyprian Kościelniak (ur. 1948) – grafik filmowy
Ireneusz Kościelniak (ur. 1974) – piłkarz
Jacek Kościelniak (ur. 1963) – polityk, poseł na Sejm RP V kadencji
Krzysztof Kościelniak (ur. 1965) – ksiądz, profesor
Małgorzata Kościelniak (ur. 1973) – dziennikarka
Mieczysław Kościelniak (1912–1993) – malarz, grafik i rysownik
Tadeusz Kościelniak – (1910–1996) – polski malarz, grafik i rysownik;
Władysław Kościelniak (1916–2015) – malarz, grafik i rysownik
Wojciech Kościelniak (ur. 1965) – aktor, reżyser teatralny
Zdzisław Kościelniak – rzeźbiarz

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kościelnie

przysłówek sposobu

(1.1) w sposób kościelny

Źródła:

Wiktionary

Kościelnik

wieś w Polsce

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kościelnik – wieś w woj. dolnośląskim, w powiecie lubańskim, w gminie Lubań
Kościelnik – przysiółek wsi Błądkowo w woj. zachodniopomorskim, w powiecie łobeskim, w gminie Dobra.
Kościelnik – dawna gmina
Kościelnik – zamknięty przystanek kolejowy w Kościelniku, w województwie dolnośląskim

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kościelność

dawniej: sprawy religijne, dotyczące Kościoła

Źródła:

SJP.pl

Kościelny

mężczyzna wykonujący w kościele drobne czynności pomocnicze; zakrystian

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z określonym kościołem (instytucją)

(1.2) związany z regułami określonego kościoła (instytucji)

(1.3) archit. szt. związany z budynkiem kościoła

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) kośc. mężczyzna pomagający w kościele

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kościelski

nazwisko

Źródła:

SJP.pl

Kościernica

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kościernica – wieś w woj. zachodniopomorskim, w pow. białogardzkim, w gminie Białogard
Kościernica – wieś w woj. zachodniopomorskim, w pow. koszalińskim, w gminie Polanów
Kościernica – gromada w powiecie białogardzkim
Kościernica – gromada w powiecie koszalińskim
Kościernica – przystanek kolejowy w Kościernicy, w powiecie białogardzkim

Źródła:

Wikipedia

Kościerski

przymiotnik od: Kościerzyna; kościerzyński

przymiotnik relacyjny

(1.1) dotyczący Kościerzyny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kościerzyce

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) szkielet ludzki

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) pot. bardzo chudy, mizerny człowiek

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kościotrup (symbol)
Kościotrup (czasopismo)

potocznie:
1. odświętny, np. ubranie kościołowe
2. zwiazany z religią i kościołem

przymiotnik

(1.1) pot. iron. sprzyjający Kościołowi katolickiemu, związany z Kościołem katolickim, mający ortodoksyjnie katolickie poglądy

(1.2) pot. żart. kościelny

(1.3) pot. żart. używany przy odświętnych okazjach

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kościoły

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

(1.1) geogr. dwie turnie w Pośredniej Grani w słowackich Tatrach Wysokich;

forma rzeczownika|rodzaj=męskorzeczowy.

(2.1) M., B. i W. lm. od: Kościół

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) odprzymiotnikowy od|kościsty.

Źródła:

Wiktionary

Kościsty

przymiotnik jakościowy

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) reg-pl|Kresy Północne, Podlasie. garnitur

Źródła:

Wiktionary

Kościuszko

nazwisko, np. Tadeusz Bonawentura Kościuszko (1746-1817), generał polski

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Ludzie:
- Konstanty (Kostiuszko) Fiodorowicz (XV/XVI w.) – sekretarz wielkich książąt litewskich w latach 1492–1509, protoplasta rodu Kostiuszków-Kościuszków
- Aleksander Jan Kościuszko (ur. 1629, zm. 1711) – pradziadek Tadeusza Kościuszki
- Ambroży Kazimierz Kościuszko (ur. 1667, zm. ok. 1720) – dziadek Tadeusza Kościuszki
- Ludwik Tadeusz Kościuszko (ur. 1700, zm. 1758) – pułkownik, ojciec Tadeusza Kościuszki
- Tadeusz Kościuszko (ur. 1746, zm. 1817) – generał, bojownik o wolność Polski i Stanów Zjednoczonych
- Jan Kościuszko (ur. 1954) – polski kierowca rajdowy i wyścigowy, przedsiębiorca, restaurator, filantrop
- Michał Kościuszko (ur. 1985) – polski kierowca rajdowy
- Karol Kościuszko-Waluszyński (ur. 1847, zm. 1907) – polski archeolog, badacz Chersonezu na Krymie
Nazwy geograficzne oraz miejsca nazwane imieniem Tadeusza Kościuszki:
- W Polsce:
  - Kopiec Kościuszki w Krakowie

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Aleksander Kościów – polski kompozytor, altowiolista, pedagog i pisarz
Zbigniew Kościów – polski pisarz i pedagog muzyczny, badacz kultury muzycznej

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kościół

1. ogół wyznawców jakiejś religii; Kościół;
2. instytucja kościelna, zwłaszcza katolicka, reprezentowana przez duchownych; Kościół;
3. budynek, miejsce modlitwy chrześcijan, w którym odbywają się uroczystości religijne i odprawiane są msze święte

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) archit. rel. świątynia chrześcijańska;

(1.2) pot. przen. czas nabożeństwa

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

kościół – budynek przeznaczony dla celów kultu
Kościół – religijna organizacja wyznawców i ich duchowieństwa
Kościół – w teologii chrześcijańskiej: wspólnota wierzących założona przez Jezusa Chrystusa, stanowiąca Lud Boży, Ciało Chrystusa i Świątynię Ducha Świętego
Kościół – formacja skalna w Wąwozie Kraków w polskich Tatrach Zachodnich
Kościoły – dwie turnie w Pośredniej Grani w słowackich Tatrach Wysokich
Kościół – włoski film z 1989 r., reż. Michele Soavi

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kościółeczek

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) bardzo mały kościół

Źródła:

Wiktionary

Kościółek

mały kościół; kościołek

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zdrobn. od: kościół

(1.2) mały kościół

(1.3) bot. lud. dziurawiec

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kościółek (Gumionek) – skalisty szczyt w Pieninach Czorsztyńskich
Kościółek (Kościołek) – turnia w słowackich Tatrach Wysokich
Kościółek – wzniesienie na Pojezierzu Ełckim
Kościółek – wzniesienie w gminie Jasionówka, powiecie monieckim, województwie podlaskim
Kościółek – wzniesienie w gminie Widawa, powiecie łaskim, województwie łódzkim
Kościółek – wzniesienie u ujścia strugi Jeleń do rzeki Tanew we wsi Susiec w województwie lubelskim, w powiecie tomaszowskim, w gminie Susiec

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kościółkowość

potocznie: przesadna pobożność

Źródła:

SJP.pl

Kościółkowy

→ kościółek

przymiotnik

(1.1) dotyczący kościółka

Patrz:kościółek

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kościński

nazwisko

Źródła:

SJP.pl

Kośi

Patrz:koślawy

Źródła:

SJP.pl

Koślawy

potocznie:
1. krzywy, powykręcany;
2. mający krzywe nogi;
3. pełen błędów, usterek

przymiotnik

(1.1) krzywego kształtu, ze zniekształceniem

(1.2) anat. kątem skierowany do wewnątrz, osią odchylony na zewnątrz od osi symetrii ciała

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

kośmin – rodzaj roślin z rodziny pierwiosnkowatych
Kośmin – dzielnica miasta Piława Górna, w pow. dzierżoniowskim, w gminie Piława Górna
Kośmin – wieś w woj. lubelskim, w pow. puławskim, w gminie Żyrzyn
Kośmin – wieś w woj. mazowieckim, w pow. grójeckim, w gminie Grójec

Źródła:

Wikipedia

Kośminek

Kośminek – dzielnica Lublina we wschodniej części miasta. Składa się z właściwego Kośminka, Majdanka, osiedli Maki i Wyzwolenie-Południe.

Źródła:

Wikipedia

Kośnica

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. kostnica

Źródła:

Wiktionary

Kośnik

ptak leśny z rodziny kośników; hoacyn

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. roln. kosiarz

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(2.1) ornit. nazwa systematyczna|Opisthocomus hoazin|Müller|ref=tak., średniej wielkości tropikalny ptak z rodziny hoacynów

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

hoacyn, kośnik czubaty
Kośnik – część wsi Mokrsko w woj. łódzkim, pow. wieluńskim, w gminie Mokrsko
Kośnik – część miasta Drawno w woj. zachodniopomorskim, w pow. choszczeńskim, w gminie Drawno
Kośnik – kolonia w woj. zachodniopomorskim, w pow. choszczeńskim, w gminie Drawno
Kośnik – alternatywna nazwa strugi Kośnej

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kośno

jezioro w Polsce

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kośno – jezioro na Pojezierzu Olsztyńskim, położone w woj. warmińsko-mazurskim, w powiecie olsztyńskim, w gminie Purda
Kośno – jezioro na Pojezierzu Choszczeńskim, położone w woj. zachodniopomorskim, w powiecie choszczeńskim, w gminie Bierzwnik
Kośno – dawna osada w Polsce, położona w woj. warmińsko-mazurskim, w powiecie olsztyńskim, w gminie Purda.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kośny

nadający się do koszenia lub przeznaczony do koszenia

przymiotnik

(1.1) przeznaczony, nadający się do koszenia

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Augustyn Kośny – polski działacz społeczny i polityczny
Bolesław Kośny – powstaniec śląski
Maksymilian Kośny – polski lekarz, działacz społeczny i polityczny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kośwa

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. hydron. rzeka w Rosji, w obwodzie swierdłowskim i Kraju Permskim

Źródła:

Wiktionary

Kość

1. część szkieletu kręgowców, zbudowana z tkanki kostnej;
2. sześcian z zaznaczonymi punktami przeznaczony do gry; * forma narzędnika l.mn. "kościami" możliwa tylko w wyrażeniu "poczciwy/dobry/uczciwy z kościami" - prawdziwie, do gruntu poczciwy, dobry

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) anat. część szkieletu ludzi lub zwierząt;

(1.2) elektron. pot. układ scalony

(1.3) inform. pot. niewielki podzespół na płytce drukowanej

(1.4) wielościan z oczkami służący do gry;

(1.5) zob. kości.

1. jadalny grzyb o rudopomarańczowym lub jasnobrązowym kapeluszu i wysmukłej, białej nodze; kozak; koźlarz;
2. gatunek mocnego i ciemnego piwa ze słodu jęczmiennego;
3. koźlę, koziołek

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) pot. zool. koziołek, koźlę

(1.2) mykol. zob. koźlarz.

(1.3) mykol. reg. zob. maślak zwyczajny.

(1.4) kulin. spoż. rodzaj mocnego piwa;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

koźlak – typ wiatraka
Koźlak – osada w Polsce, w województwie warmińsko-mazurskim, powiecie węgorzewskim, gminie Budry.
koźlak – (potocznie) rodzaj grzyba z rodziny borowikowatych, zob. koźlarz
koźlak – gatunek piwa
- Koźlak – marka piwa browaru Amber

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Koźlakowy

→ koźlak

Patrz:koźlak

Źródła:

SJP.pl

Koźlanin

mieszkaniec Koźla

Źródła:

SJP.pl

Koźlanka

mieszkanka Koźla

Koźlanka – osada leśna w Polsce, w województwie wielkopolskim, w powiecie wągrowieckim, w gminie Wągrowiec.

Do 2023 miejscowość była częścią wsi Rąbczyn.

W latach 1975–1998 Koźlanka administracyjnie należała do województwa pilskiego.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Koźlarek

(1.1) należący do kozła

przymiotnik relacyjny

(2.1) dotyczący kozła, określający kozła, używany przy koźle

przymiotnik jakościowy

(3.1) charakterystyczny dla kozła, mający cechy kozła

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Koźlice

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Koźlice – wieś w woj. dolnośląskim, w pow. lubińskim, w gminie Rudna
Koźlice – wieś w woj. dolnośląskim, w pow. polkowickim, w gminie Gaworzyce
Koźlice – wieś w woj. dolnośląskim, w pow. zgorzeleckim, w gminie Zgorzelec
Koźlice – część wsi Sominy w woj. pomorskim, w pow. bytowskim, w gminie Studzienice
Koźlice – przystanek kolejowy we wsi Koźlice w województwie dolnośląskim, powiecie lubińskim, gminie Rudna

Źródła:

Wikipedia

Koźlik

nazwisko

Koźlik – występ umieszczony w przedniej części łoża karabinu służący do ustawiania broni w „kozły”.

Aby ustawić broń w „kozły”, opierano karabiny kolbami o ziemię i zaczepiano je o siebie nawzajem koźlikami. Często funkcję koźlika pełni wycior lub założony na broń bagnet (np. w karabinie Lebel – bagnet Mle 1886 wyposażony w pełniący funkcję koźlika hak jelca).

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Koźlina

mięso z kozy lub kozła

rzeczownik, rodzaj żeński

1. młode kozy domowej, młoda kozica, sarna;
2. młody jeleń, koziorożec

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) zootechn. młode kozy domowej

(1.2) zool. młode mniejszych zwierząt kopytnych, np. sarny, muflona, kozicy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Koźlęcy

przymiotnik od: koźlę

przymiotnik dzierżawczy

(1.1) należący do koźlęcia

przymiotnik relacyjny

(2.1) dotyczący koźlęcia, określający koźlęcia, używany przy koźlęciu

przymiotnik jakościowy

(3.1) charakterystyczny dla koźlęcia, mający cechy koźlęcia

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Koźmian

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Kajetan Koźmian (1771–1856) – poeta polski, krytyk literacki, pamiętnikarz
Jan Koźmian (1814–1877) – ksiądz publicysta i działacz społeczny
Stanisław Egbert Koźmian (1811–1885) – polski tłumacz, wsławił się przekładami utworów Williama Szekspira
Stanisław Koźmian (1836–1922) – polityk konserwatywny, reżyser, krytyk teatralny, publicysta i historyk

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Koźmice

wieś w Polsce

Koźmice ( Kosemitz) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie ząbkowickim, w gminie Ciepłowody.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Koźmin

1. nazwa kilku wsi w Polsce;
2. wieś na Ukrainie;
3. część Jaworzna

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. toponim, nazwa części miasta i szeregu wsi w Polsce;

(1.2) geogr. wieś na Ukrainie;

(1.3) zob. Koźmin Wielkopolski.

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Koźmin – część miasta Jaworzno
Koźmin – wieś w woj. dolnośląskim, w pow. zgorzeleckim, w gminie Zgorzelec
Koźmin – wieś w woj. pomorskim, w pow. starogardzkim, w gminie Skarszewy
Koźmin – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. szamotulskim, w gminie Obrzycko
Koźmin – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. tureckim, w gminie Brudzew
Koźmin – gromada w powiecie krotoszyńskim
Koźmin – gromada w powiecie tureckim
Koźmin – dawna gmina
Koźmin – wieś na Ukrainie
Koźmin Wielkopolski

(1.2) osoba pochodząca z Koźmina, urodzona w Koźminie

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Koźminianka

mieszkanka Koźmina

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) mieszkanka Koźmina

(1.2) kobieta pochodząca z Koźmina, urodzona w Koźmina

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Koźminiec

wieś w Polsce

Koźminiec – (niem. "Deutsch Koschmin") wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie pleszewskim, w gminie Dobrzyca.

W latach 1954–1961 wieś należała i była siedzibą władz gromady Koźminiec, po jej zniesieniu w gromadzie Dobrzyca. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kaliskiego.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Koźmiński

związany z Koźminem, dotyczący Koźmina

przymiotnik relacyjny

(1.1) odnoszący się do Koźmina, związany z Koźminem

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Czesław Koźmiński (1932-2026) – profesor nauk przyrodniczych, klimatolog
Andrzej Koźmiński (ur. 1943) – profesor zarządzania
Honorat Koźmiński (1829–1916) – kapucyn, założyciel wielu zgromadzeń zakonnych
Jan Ksawery Koźmiński (znany również jako Jan Ksawery Poraj-Koźmiński) (1892–1940) – polski malarz i ilustrator.
Karol Koźmiński (1888–1967) – polski pisarz
Leon Koźmiński (1904–1993) – polski ekonomista
Maciej Koźmiński herbu Poraj (zm. 1748), wojewoda kaliski, kasztelan kaliski, kasztelan poznański.
Maciej Koźmiński herbu Poraj – kapitan sztabowy
Marek Koźmiński (ur. 1971) – polski piłkarz, grający jako obrońca
Stanisław Koźmiński
Zbigniew Koźmiński – działacz piłkarski
Koźmiński – popularna nazwa Akademii Leona Koźmińskiego

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Koźniewski

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Jan Koźniewski – polski konstruktor samolotów i śmigłowców
Kazimierz Koźniewski – historyk harcerstwa, prozaik i publicysta
Tadeusz Koźniewski – polski farmaceuta i chemik

(1.1) odzież. kraw. wyprawiona skóra zwierzęca o długim włosie; ciepła odzież wierzchnia z takiej skóry (najczęściej włosem do wewnątrz)

(1.2) wierzchnia, gęstsza lub stężała warstwa jakiegoś płynu

przymiotnik od: Kożuchów

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Henryk Kożuchowski (1911-1943) – kapitan dyplomowany artylerii Wojska Polskiego, cichociemny
Jan Kożuchowski
Małgorzata Kożuchowska (ur. 1971) – polska aktorka filmowa i teatralna oraz prezenterka telewizyjna
Stanisław Kożuchowski (1712-1776) – podczaszy orłowski, konfederat barski, poseł na sejm
Tomasz Kożuchowski (ur. 1965) – polski perkusista
Kożuchów
Powiat kożuchowski
Kożuchowski Młyn
Wólka Kożuchowska

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kożuchowy

przymiotnik od: kożuch

Źródła:

SJP.pl

Kożuchów

1. wierzchnie ubranie ze skóry owczej lub baraniej;
2. futro, skóra zwierzęcia o długim włosiu wykorzystywana najczęściej na ubrania wierzchnie;
3. osad powstający na gorącym mleku

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto w Polsce;

Kożuchów ( Freystadt in Schlesien) – miasto w południowej części województwa lubuskiego, w powiecie nowosolskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Kożuchów, którą tworzą miasto Kożuchów i 22 wsie. Historycznie na Dolnym Śląsku. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do woj. zielonogórskiego.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kożuchówka

Zobacz też: Kożuchówka w innych znaczeniach tej nazwy.

→ kożuszek

Patrz:kożuszek

Źródła:

SJP.pl

Kożusznictwo

zawód kożusznika

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) zajęcie kuśnierza

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kożusznik

rzemieślnik zajmujący się wyrobem kożuchów; kożuszkarz

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) rzemieślnik wyrabiający kożuchy

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Barbara Kożusznik (ur. 1951) – polska psycholożka
Bogusław Kożusznik (1910–1996) – polski lekarz, działacz społeczny i polityczny
Janusz Kożusznik (ur. 1951) – polski rysownik, satyryk i ilustrator
Tadeusz Kożusznik (1914–1988) – polski aktor
mól kożusznik – mały motyl nocny z rodziny molowatych

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kożuszyna

lichy, nędzny kożuch

Źródła:

SJP.pl

Kożuszysko

zgrubienie od: kożuch

Źródła:

SJP.pl