Ku

1. przyimek łączący się z celownikiem;
2. nazwa litery Q


przyimek

 (1.1) …wskazujący kierunek

 (1.2) …wskazujący cel, efekt


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ku-Klux-Klan

organizacja rasistowska w Stanach Zjednoczonych


Źródła:

SJP.pl

Kualalumpurski

przymiotnik od: Kuala Lumpur (stolica Malezji)


przymiotnik relacyjny

 (1.1) odnoszący się do miasta Kuala Lumpur


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kuandu

rodzaj gryzoni z rodziny ursonowatych; koendu, igłozwierz, jeżownica


Źródła:

SJP.pl

Kuango

rzeka w Angoli i Demokratycznej Republice Konga


Kuango (Kwango, Cuango) – rzeka w Angoli i Demokratycznej Republice Konga, lewy dopływ rzeki Kasai. Długość ok. 1200 km. Wypływa ze środkowej Angoli, posiada liczne wodospady i progi, żeglowna w środkowym biegu, gdzie stanowi linię graniczną między obydwoma państwami.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kuangsi

region w Chinach; Guangxi


Region Autonomiczny Kuangsi-Czuang ("Guangxi" wym. ; chiń. upr. 广西壮族自治区; chiń. trad. 廣西壯族自治區; pinyin "Guǎngxī Zhuàngzú Zìzhìqū") – region autonomiczny w południowej części Chin. Kuangsi graniczy z prowincjami: Junnan na zachodzie, Kuejczou na północy, Hunan na północnym wschodzie, Guangdong na południowym wschodzie. Na południowym zachodzie ma wspólną granicę z Wietnamem a od południa przylega do Zatoki Tonkińskiej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kuangtung

prowincja w Chinach; Guangdong


Źródła:

SJP.pl

Kub

przestarzała nazwa sześciennego przedmiotu


Źródła:

SJP.pl

Kub.

skrót od: kubański


Źródła:

SJP.pl

Kuba

1. wyspa w archipelagu Wielkie Antyle;
2. państwo w Ameryce Środkowej; Republika Kuby;
3. miasto w Azerbejdżanie;
4. dawne państwo w Afryce; Bakuba


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. największa wyspa na Karaibach;

 (1.2) geogr. polit. państwo leżące na Kubie (1.1) i sąsiednich wyspach;

 (1.3) geogr. miasto w Azerbejdżanie;

 (1.4) państwo utworzone przez Kubów (2.3)

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (2.1) zdrobn. od Jakub

 (2.2) imię|polski|m.

 (2.3) człowiek należący do jednego z kongijskich ludów


Kuba ( Cuba), Republika Kuby (República de Cuba) – państwo wyspiarskie w Ameryce Północnej, położone w archipelagu Wielkich Antyli, na wyspie Kuba oraz szeregu otaczających ją mniejszych wysepek. Największe pod względem powierzchni państwo na Karaibach (110 860 km²), zamieszkane przez 10 892 659 osoby (2026). Stolicą i największym miastem jest Hawana.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kubacki

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kubaczyk

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kubajak

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kubak

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kubala

nazwisko


Kubala (Juriejowicz, Zołotarz) – polski herb szlachecki znany z trzech wizerunków pieczętnych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kubalonka

szczyt w Beskidzie Śląskim


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. góra, przełęcz lub przysiółek w Beskidzie Śląskim;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kubalski

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kuban

dawniej: datek wręczony komuś dla przekupienia go; łapówka


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gwara. więz. kubek

 (1.2) przest. łapówka


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kubanek

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kubango

rzeka w Angoli, Namibii i Botswanie


Źródła:

SJP.pl

Kubaniarski

→ kubaniarz


Patrz:kubaniarz

Źródła:

SJP.pl

Kubaniarz

dawniej: ten, kto bierze kubany; łapownik, łapówkarz


Źródła:

SJP.pl

Kubanik

gatunek małego ptaka z rodziny tanagrowatych


Kubanik, kubanik większy ("Tiaris olivaceus") – gatunek małego ptaka z rodziny tanagrowatych (Thraupidae). Występuje w Meksyku, Ameryce Środkowej i północno-zachodniej części Ameryki Południowej. Nie jest zagrożony wyginięciem.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kubanizacja

poddawanie wpływom kubańskim, nadawanie czemuś cech typowo kubańskich


Źródła:

SJP.pl

Kubanka

mieszkanka Kuby


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) obywatelka Kuby


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kubas

potocznie: duży kubek; kubol


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zgrub. pot. duży kubek


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kubasiak

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kubasiewicz

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kubasik

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kubaszewski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kubat

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kubatura

1. pojemność zbiornika, pomieszczenia lub przedmiotu przestrzennego wyrażona zwykle w metrach sześciennych;
2. wyznaczanie objętości bryły geometrycznej


Kubatura brutto budynku (z gr. "κύβος" „kostka, sześcian”) – objętość budynku. Jest to suma kubatury brutto wszystkich kondygnacji stanowiącej iloczyn powierzchni całkowitej, mierzonej po zewnętrznym obrysie przegród zewnętrznych i wysokości kondygnacji brutto, mierzonej między podłogą na stropie lub warstwą wyrównawczą na gruncie a górną powierzchnią podłogi bądź warstwy osłaniającej izolację cieplną stropu nad najwyższą kondygnacją, przy czym do kubatury brutto budynku:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kubaturowy

przymiotnik od: kubatura


Źródła:

SJP.pl

Kubań

rzeka w Rosji


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy lub żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. hydron. rzeka w Rosji, w zachodniej części Przedkaukazia;


Kubań (ros. Кубань) – rzeka w Rosji, w zachodniej części Kaukazu Północnego, na terenach Karaczajo-Czerkiesji, Kraju Stawropolskiego, Kraju Krasnodarskiego i Adygei.

Długość – 906 km, powierzchnia zlewni – 61 tys. km², średni roczny przepływ: 413 m³/s. Główne dopływy – Łaba, Urup, Teberda, Bieła (lewostronne).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kubańczyk

mieszkaniec Kuby


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) obywatel Kuby


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kubański

1. przymiotnik od: Kuba (wyspa, państwo, miasto);
2. przymiotnik od: Kubań (rzeka)


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z państwem lub wyspą Kuba, dotyczący Kuby, pochodzący z Kuby

 (1.2) związany z krainą Kubań, dotyczący krainy Kubań

 (1.3) związany z rzeką Kubań, dotyczący rzeki Kubań


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kubańskość

→ kubański


Patrz:kubański

Źródła:

SJP.pl

Kubb

1. szwedzka gra terenowa;
2. drewniany klocek do gry w kubba


Kubb – rodzaj gry parkowej wywodzącej się ze Szwecji, która powstała w 1990 roku.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kubba

w sztuce islamu: zwieńczony kopułą pawilon


Kubba (tiurbe, z arab. قبة, "qubbah" = kopuła) – rodzaj grobowca występującego w krajach muzułmańskich, w kształcie mauzoleum przykrytego kopułą na pendentywach. Wewnątrz bogato zdobiony mozaikami, stiukami, majolikami. Powszechny w XI w., zastąpiony nagrobnym meczetem w okresie od XIV w. do XV w.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kubeba

roślina z rodziny pieprzowatych, uprawiana głównie na wyspach Borneo i Jawie


Źródła:

SJP.pl

Kubecki

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kubeczek

zdrobnienie od: kubek


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od: kubek

 (1.2) mały kubek

 (1.3) rodzaj jednorazowego opakowania, w którym sprzedaje się płynne lub półpłynne artykuły spożywcze


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kubeczkowy

→ kubeczek


Patrz:kubeczek

Źródła:

SJP.pl

Kubecznik

rodzaj grzybów z rzędu pieczarkowców


Źródła:

SJP.pl

Kubek

naczynie do picia z uchwytem do trzymania (uchem)


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) naczynie ceramiczne bądź drewniane, z którego można pić, może być zaopatrzone w ucho,

 (1.2) mykol. nazwa systematyczna|Cyathus|Haller|ref=tak., rodzaj grzybów z rzędu pieczarkowców

 (1.3) mykol. grzyb z rodzaju kubków (1.2)

 (1.4) sport. przyrząd służący do asekuracji podczas wspinaczki;

 (1.5) anat. zob. kubek smakowy.


Ku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kubera

nazwisko


Ku


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kuberski

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kubert

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kubeł

walcowate naczynie służące do przenoszenia wody, piasku itp.


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) walcowaty lub kanciasty pojemnik, przeznaczony na przechowywanie płynów, artykułów sypkich, śmieci itp.


Kubeł (z niem. "Kübel") – potoczna nazwa urządzenia szybowego służącego do głebienia szybów. Kubeł pełni potrójną funkcję: służy do transportu ludzi i materiałów na dno szybu oraz do transportowania z dna odstrzelonej masy skalnej[].


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kubełkowaty

podobny kształtem do kubełka


Źródła:

SJP.pl

Kubełkowy

przymiotnik od: kubełek


Źródła:

SJP.pl

Kubiaczyk

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kubiak

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kubica

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kubicki

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kubicz

nazwisko


Kubicz – polskie nazwisko. Na początku lat 90. XX wieku w Polsce nosiły je 1692 osoby.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kubiczek

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kubiczność

→ kubiczny


Patrz:kubiczny

Źródła:

SJP.pl

Kubiczny

sześcienny


Źródła:

SJP.pl

Kubiena

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. hydron. rzeka w Rosji, w dorzeczu Dwiny, uchodząca do Jeziora Kubieńskiego


Źródła:

Wiktionary

Kubieński

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Kubieną, dotyczący Kubieny


Źródła:

Wiktionary

Kubijka

członkini narodowości w Kongo


Źródła:

SJP.pl

Kubijski

→ Kubowie


Patrz:Kubowie

Źródła:

SJP.pl

Kubik

1. metr sześcienny;
2. przedmiot mający kształt prostopadłościanu;
3. prostopadłościenny stos przedmiotów, np. drewna, o objętości metra sześciennego;
4. w matematyce: krzywa płaska, algebraiczna, trzeciego stopnia; kubika


rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) pot. jeden metr sześcienny

 (1.2) przedmiot, budowla o kształcie sześcianu lub prostopadłościanu

 (1.3) leśn. miara ilości drewna o objętości jednego metra sześciennego;

 (1.4) mat. krzywa płaska, algebraiczna, trzeciego stopnia


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kubika

1. metr sześcienny;
2. przedmiot mający kształt prostopadłościanu;
3. prostopadłościenny stos przedmiotów, np. drewna, o objętości metra sześciennego;
4. w matematyce: krzywa płaska, algebraiczna, trzeciego stopnia; kubika


Źródła:

SJP.pl

Kubikulum

cubiculum;
1. grób w katakumbach wczesnochrześcijańskich;
2. pomieszczenie w dawnym domu rzymskim


Źródła:

SJP.pl

Kubis

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kubisiak

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kubista

artysta tworzący według zasad kubizmu; zwolennik lub przedstawiciel kubizmu


Źródła:

SJP.pl

Kubistka

artystka tworząca według zasad kubizmu; zwolenniczka lub przedstawicielka kubizmu


Źródła:

SJP.pl

Kubistyczność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co kubistyczne


Źródła:

Wiktionary

Kubistyczny

zgodny z zasadami kubizmu; będący w duchu kubizmu


przymiotnik

 (1.1) szt. związany z kubizmem; dotyczący kubizmu

 (1.2) sprowadzony w kształcie do geometrycznych form


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kubisz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kubiszewski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kubisztal

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kubit

najmniejsza, niepodzielna jednostka informacji kwantowej


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) fiz. inform. najmniejsza i niepodzielna jednostka informacji kwantowej;


Ku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kubitowy

→ kubit


Patrz:kubit

Źródła:

SJP.pl

Kubizm

kierunek w malarstwie i rzeźbie zapoczątkowany przez Picassa polegający na rozbiciu bryły na geometryczne elementy dowolnie ze sobą połączone


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) szt. kierunek w sztuce zapoczątkowany we Francji na początku XX wieku, który opiera się na spłaszczeniu perspektywy i zgeometryzowaniu kształtów;

 (1.2) archit. czeski i słowacki styl w architekturze na początku XX w.;


Kubizm – nurt w sztukach plastycznych, głównie malarstwie i rzeźbiarstwie, który rozwinął się we Francji ok. 1907 roku, poszukujący nowych zasad budowy przestrzennej dzieła przez odrzucenie reguł perspektywy i geometryczne uproszczenie elementów kompozycji.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kubiński

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kubiś

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kubkowaty

podobny kształtem do kubka


Źródła:

SJP.pl

Kubkowy

przymiotnik od: kubek


Źródła:

SJP.pl

Kublik

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kubofuturysta

przedstawiciel kubofuturyzmu


Źródła:

SJP.pl

Kubofuturystka

→ kubofuturysta


Patrz:kubofuturysta

Źródła:

SJP.pl

Kubofuturyzm

kierunek artystyczny łączący w sobie cechy kubizmu i futuryzmu


Kubofuturyzm – awangardowy kierunek w sztuce współczesnej łączący w sobie elementy kubizmu i futuryzmu.

Niektórzy malarze i pisarze tworzący w tym nurcie to: Władimir Majakowski, Dawid Burluk, Wielimir Chlebnikow, Natalia Gonczarowa, Michaił Łarionow.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kuboj

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) reg-pl|Zawiercie. kaptur


Źródła:

Wiktionary

Kubol

potocznie: duży kubek; kubas


Źródła:

SJP.pl

Kubot

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kubotan

rodzaj broni ręcznej do samoobrony, wywodzącej się z Japonii


Kubotan (jap. クボタン) – rodzaj broni stosowanej do samoobrony wywodzący się ze współczesnej Japonii. Jest to pomniejszona wersja yawary, wprowadzona na rynek przez Sōke Takayuki Kubota, który jest również autorem systemu technik walki z użyciem kubotanu, wchodzącego w skład szkoły karate Gōsoku-ryū. Nazwa przyrządu pochodzi od nazwiska twórcy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kuboty

potocznie: klapki marki Kubota


Źródła:

SJP.pl

Kubowicz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kubowie

lud afrykański


Źródła:

SJP.pl

Kubraczek

zdrobnienie od: kubrak


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od kubrak


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kubraczyna

ekspresywnie: kubrak - kurtka z materiału gorszego gatunku


Źródła:

SJP.pl

Kubrak

1. rodzaj kurtki;
2. obcisły żakiecik noszony przez kobiety w XVII i XVIII w.;
3. rodzaj kontusza z prostego płótna, noszony zwykle przez służbę w XVIII w.


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kubrakiewicz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kubryk

pomieszczenie na statku dla załogi


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) środ. mors. żegl. zbiorowe pomieszczenie mieszkalne dla załogi na statku;


Kubryk – wspólne, wieloosobowe pomieszczenie mieszkalne załogi stosowane dawniej na okrętach i statkach. Kubryk był zwykle w dziobowej części statku w odróżnieniu od pomieszczeń oficerów w części rufowej. Dziś kubrykiem nazywa się na statkach szkolnych wspólne pomieszczenie mieszkalne uczniów lub studentów, którzy odbywają praktyki morskie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kubski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kubusiowie

Kubuś z małżonką


Źródła:

SJP.pl

Kubusiowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Kubusia lub z nim związany


przymiotnik dzierżawczy

 (1.1) należący do Kubusia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kubuś

zdrobnienie od: Jakub (imię męskie); Kuba


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m., zdrobn. od: Jakub

 (1.2) imię|polski|m., zdrobn. od: Kuba


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kubłowy

przymiotnik od: kubeł


Źródła:

SJP.pl

Kuc

kucyk;
1. niewielki, krępy koń;
2. fryzura, w której długie włosy na głowie są spięte i swobodnie opadają; koński ogon


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) zool. koń niewielkich rozmiarów, nie przekraczający 148 cm w kłębie;

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) pot. mężczyzna ze spiętymi z tyłu włosami

 (2.2) pot. inform. początkujący programista, słaby informatyk

 (2.3) pot. pogard. polit. korwinista, zwykle małoletni sympatyk Janusza Korwin-Mikkego

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (3.1) fryz. włosy zawiązany z tyłu i swobodnie zwisające


Ku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kucanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|kucać.

 (1.2) gw-pl|Górny Śląsk. kaszel


Źródła:

Wiktionary

Kucany

potocznie: berek kucany - berek, w którym goni dziecko złapane lub kucnięte, zanim zdążyło kucnąć


Źródła:

SJP.pl

Kucać

przysiadać na zgiętych nogach; przysiadać w pozycji skulonej


czasownik nieprzechodni niedokonany

 (1.1) obniżać się opierając ciało na zgiętych nogach

 (1.2) slang. kaszleć

 (1.3) gw-pl|Górny Śląsk. kaszleć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kucera

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kucewicz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kuch

wyciśnięte nasiona roślin oleistych, stanowiące paszę dla bydła; makuch


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) kulin. reg. ciasto drożdżowe

forma rzeczownika|rodzaj=żeński.

 (2.1) D. lm. od kucha


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kucha

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) infant. błąd popełniony w zabawie, grze dziecięcej

forma rzeczownika|rodzaj=męskorzeczowy.

 (2.1) D. i B. lp. od kuch


Źródła:

Wiktionary

Kuchara

zgrubiale o kucharce


Źródła:

SJP.pl

Kucharczak

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kucharczyk

potocznie: pomocnik lub uczeń kucharza; kuchcik


Kucharczyk (forma żeńska: Kucharczyk/Kucharczykowa/Kucharczykówna; liczba mnoga: Kucharczykowie) – polskie nazwisko. Na początku lat 90. XX wieku w Polsce nosiły je 10 474 osoby.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kuchareczka

zdrobnienie od: kucharka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. zdrobn. od: kucharka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kucharek

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kucharka

nazwisko


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta lub dziewczyna, która gotuje potrawy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kucharowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|kucharować.


Źródła:

Wiktionary

Kucharować

potocznie: być kucharką lub kucharzem, spełniać czynności kucharki lub kucharza; kucharzyć


Źródła:

SJP.pl

Kucharski

dotyczący kucharza, kucharstwa


przymiotnik

 (1.1) dotyczący sztuki gotowania, kulinarny

 (1.2) dotyczący kucharza lub kucharki


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kucharz

ten, kto zawodowo gotuje i przyrządza potrawy


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) kulin. ten, kto gotuje potrawy;

forma czasownika.

 (2.1) 2. os. lp. rozk. od: kucharzyć


Kucharz – osoba, która zgodnie z zasadami sztuki kulinarnej przyrządza potrawy w zakładach gastronomicznych, najczęściej według zamówienia przyjętego przez kelnera.

Kucharze (łac. "coci") – w okresie wczesnego średniowiecza grupa książęcej ludności służebnej, która zajmowała się przygotowaniem jedzenia dla monarchy. Świadectwem ich istnienia są nazwy typu Kuchary, którą nosi kilka osad w Polsce, położonych w sąsiedztwie starych grodów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kucharzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|kucharzyć.


Źródła:

Wiktionary

Kucharzewski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kucharzowa

żartobliwie: kucharski


Źródła:

SJP.pl

Kucharzować

potocznie: przygotowywać potrawy, gotować; kucharzyć, kuchcić, pitrasić, pichcić


Źródła:

SJP.pl

Kucharzowy

żartobliwie: kucharski


Źródła:

SJP.pl

Kucharzyk

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kucharzyna

ekspresywnie: kucharz


Źródła:

SJP.pl

Kucharzyć

potocznie: przygotowywać potrawy, gotować; kuchcić, kucharzować, pitrasić, pichcić


czasownik

 (1.1) pot. żart. przygotowywać potrawy

 (1.2) pot. żart. pełnić funkcję kucharza


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kuchcenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|kuchcić.


Źródła:

Wiktionary

Kuchciak

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kuchcik

potocznie: pomocnik lub uczeń kucharza; kucharczyk


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) chłopak pomagający w kuchni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kuchcić

potocznie: przygotowywać potrawy, gotować; kucharzyć, kucharzować, pitrasić, pichcić


czasownik

 (1.1) pot. przyrządzać potrawy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kuchciński

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kuchenka

zdrobnienie od: kuchnia


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. sprzęt kuchenny służący do dostarczania ciepła podczas gotowania

 (1.2) zdrobn. mała kuchnia


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kuchenkowy

→ kuchenka


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z kuchenką, dotyczący kuchenki


Patrz:kuchenka

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kuchenna

1. → kuchnia;
2. robot kuchenny - urządzenie elektryczne pomagające przygotowywać posiłki;
3. łacina kuchenna - potocznie: wulgarne słownictwo; łacina podwórkowa


Źródła:

SJP.pl

Kuchenne

1. → kuchnia;
2. robot kuchenny - urządzenie elektryczne pomagające przygotowywać posiłki;
3. łacina kuchenna - potocznie: wulgarne słownictwo; łacina podwórkowa


Źródła:

SJP.pl

Kuchenny

1. → kuchnia;
2. robot kuchenny - urządzenie elektryczne pomagające przygotowywać posiłki;
3. łacina kuchenna - potocznie: wulgarne słownictwo; łacina podwórkowa


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z kuchnią, używany w kuchni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kuchmistrz

1. mistrz sztuki kucharskiej; szef kuchni;
2. dawniej: nadworny urzędnik pełniący nadzór nad kuchnią


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mistrz sztuki kulinarnej

 (1.2) kierownik kuchni w dużej instytucji


Ku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kuchmistrzostwo

Ku


Źródła:

Wikipedia

Kuchmistrzyni

mistrzyni sztuki kucharskiej


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mistrzyni sztuki kulinarnej

 (1.2) kierowniczka kuchni w dużej instytucji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kuchnia

1. piec z blatem, służący do gotowania potraw;
2. pomieszczenie przeznaczone do przygotowywania posiłków;
3. dobór i sposób przyrządzania potraw; sztuka kulinarna


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) archit. bud. pomieszczenie w budynku lub mieszkaniu do przygotowywania posiłków;

 (1.2) komplet mebli kuchennych

 (1.3) kulin. zbiór dań charakterystycznych dla danej narodowości lub sposobu odżywiania się

 (1.4) sposób przyrządzania potraw przez daną osobę, restaurację itp.

 (1.5) piec kuchenny

 (1.6) urządzenie do gotowania, smażenia, pieczenia potraw

 (1.7) personel zatrudniony w kuchni (1.1)


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kuchnicki

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kuchnio

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. archit. bud. kuchnia


Źródła:

Wiktionary

Kuchniosalon

pomieszczenie pełniące funkcję kuchni i salonu; salonokuchnia


Źródła:

SJP.pl

Kuchta

pogardliwie:
1. kucharka, kucharz;
2. kobieta niepracująca zawodowo, zajmująca się prowadzeniem domu


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. pogard. o kucharce, kucharzu, pomocy kuchennej

 (1.2) pot. pogard. o gospodyni domowej, kobiecie zajmującej się prowadzeniem domu


Kuchta – jezioro na Pojezierzu Dobiegniewskim, położone w województwie zachodniopomorskim, w powiecie choszczeńskim, w gminie Bierzwnik o powierzchni 12,83 ha. Maksymalna głębokość jeziora wynosi 2,4 m. Kuchta ma wydłużony kształt w kierunku północno-zachodnim.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kuchy

wyciśnięte nasiona roślin oleistych, stanowiące paszę dla bydła; makuch


Źródła:

SJP.pl

Kucia

tradycyjna potrawa wigilijna, znana zwłaszcza na Rusi i Litwie; kucja; kutia


Źródła:

SJP.pl

Kuciak

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kuciapa

żartobliwe określenie sromu; kuciapka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. żeński narząd płciowy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kuciapka

żartobliwe określenie sromu; kuciapa


Źródła:

SJP.pl

Kucie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|kuć.


Kucie – proces technologiczny, rodzaj obróbki plastycznej, polegający na odkształcaniu metali na gorąco lub na zimno za pomocą uderzeń lub nacisku narzędzi. Narzędzia – czyli matryce lub bijaki umieszczane są na częściach ruchomych narzędzi. Proces ten również może być realizowany w specjalnych przyrządach kuźniczych.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kucieński

przymiotnik relacyjny

 (1.1) daw. dotyczący Kutna, związany z Kutnem


Źródła:

Wiktionary

Kucinski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kuciubabka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Ropczyce,Zagórze,Lubelszczyzna wschodnia,Lubelszczyzna zachodnia. ciuciubabka


Źródła:

Wiktionary

Kuciński

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kucja

tradycyjna potrawa wigilijna, znana zwłaszcza na Rusi i Litwie; kutia; kucia


Źródła:

SJP.pl

Kucki

przysiad na zgiętych nogach; przykucnięcie


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) pozycja w przysiadzie

forma rzeczownika.

 (2.1) D. lp., M. lm., B. lm. i W. lm. od kucka


Kucki, Jezioro Klecewskie – przepływowe jezioro wytopiskowe w Polsce, położone w województwie pomorskim, powiecie kwidzyńskim, w gminie Gardeja.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kucmerka

roślina rosnąca dziko na terenach bagiennych, czasem uprawiana ze względu na jadalne korzenie; marek kucmerka


Źródła:

SJP.pl

Kucnięcie

siąść w kucki, przysiąść na zgiętych kolanach


Źródła:

SJP.pl

Kucnąć

siąść w kucki, przysiąść na zgiętych kolanach


Źródła:

SJP.pl

Kucowaty

przymiotnik

 (1.1) posiadający cechy kuca


Źródła:

Wiktionary

Kucyk

kuc;
1. niewielki, krępy koń;
2. fryzura, w której długie włosy na głowie są spięte i swobodnie opadają; koński ogon


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) zdrobn. od kuc

 (1.2) zool. mały lub niedorosły kuc

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) fryzj. rodzaj fryzury, w której włosy są związane razem i luźno opadają;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kucz

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kucza

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) stpol. także gw-pl|Chełm Lubelski, Zamość, Jarocin, Poznań, Krosno, Pułtusk, Izbica, Krasnystaw, Krynica. chata, szałas

 (1.2) gwara. nadbużańska zagroda dla świń

 (1.3) daw. gw-pl|Podlasie. tęsknota


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kuczaj

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kuczak

nazwisko


Kuczak – wieś w Armenii, w prowincji Aragacotn. W 2011 roku liczyła 2147 mieszkańców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kuczbaj

kuczbaja;
1. kosmata tkanina wełniana;
2. odzież z tej tkaniny


Źródła:

SJP.pl

Kuczbaja

kuczbaj;
1. kosmata tkanina wełniana;
2. odzież z tej tkaniny


Źródła:

SJP.pl

Kuczbork-Osada

Kuczbork-Osada – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie żuromińskim, w gminie Kuczbork-Osada. Ma status sołectwa.

Siedziba gminy Kuczbork-Osada oraz rzymskokatolickiej parafii św. Bartłomieja.

Dawniej miasto; uzyskał lokację miejską w 1384 roku i był miastem prywatnym (należał m.in. do Kuczborskich), zdegradowany w 1869 roku.


Źródła:

Wikipedia

Kuczborski

przymiotnik od: Kuczbork


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kuczek

szałas, altanka budowana przy domu w żydowskie Święto Namiotów


Kuczek – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie aleksandrowskim, w gminie Aleksandrów Kujawski.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa włocławskiego.

Wieś w sołectwie Nowy Ciechocinek – zobacz jednostki pomocnicze gminy Aleksandrów Kujawski w BIP.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kuczer

przestarzale: furman, woźnica


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) daw. także gw-pl|Mazury. woźnica, furman

 (1.2) środ. szoferskie: kierowca autobusu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kuczera

przestarzale: furman, woźnica


Kuczera – herb szlachecki.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kuczewski

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kuczka

szałas, altanka budowana przy domu w żydowskie Święto Namiotów


Kuczka ("sukka", hebr. סוכה) – szałas budowany w święto Sukkot, także altanka lub drewniany ganek przy bożnicy, służący do obchodów tego święta.

Ma przypominać Żydom, w jakich warunkach musieli mieszkać w czasie wędrówki z Egiptu. [].


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kuczki

szałas, altanka budowana przy domu w żydowskie Święto Namiotów


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kuczkować

regionalnie: układać w kuczki (kopy), np. siano; kopić


Źródła:

SJP.pl

Kuczkowski

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kuczma

dawniej:
1. rodzaj futrzanej czapki;
2. derka na konia;
3. coś splątanego


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kuczman

przedstawiciel muchówek z rodziny kuczmanowatych


Źródła:

SJP.pl

Kuczmanowate

o cechach kuczmanowatych (rodzina muchówek)


Kuczmanowate, kuczmany (Ceratopogonidae) – rodzina muchówek z podrzędu długoczułkich i nadrodziny Chironomoidea.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kuczmanowaty

o cechach kuczmanowatych (rodzina muchówek)


Źródła:

SJP.pl

Kuczmarski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kuczny

siad kuczny - siad na ugiętych nogach


Źródła:

SJP.pl

Kuczok

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kuczyn

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Kuczyzna

wieś w Polsce


Kuczyzna – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie rawskim, w gminie Cielądz.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa skierniewickiego.

Jest to malutka wioska licząca niewiele ponad 100 mieszkańców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kuczyński

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kud-Ku-Dak

wykrzyknik

 (1.1) onomatopeja imitująca gdakanie kury


Źródła:

Wiktionary

Kudasiewicz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kudela

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kudelski

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kuderski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kudełka

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kudełki

zdrobniale o kudłach


Źródła:

SJP.pl

Kudlak

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kudlicki

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kudlić

kudłać, kudłacić; dawniej, dziś gwarowo:
1. czochrać, wichrzyć, targać;
2. kudlić się - o włosach: wichrzyć się


Źródła:

SJP.pl

Kudliński

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kudosz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kudowa

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. pot. Kudowa-Zdrój


Źródła:

Wiktionary

Kudowa-Zdrój

miasto w Polsce


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Polsce;


Kudowa-Zdrój ( Bad Kudowa, Lázně Kudova lub "Lázně Chudoba") – miasto uzdrowiskowe w Polsce położone w województwie dolnośląskim, w powiecie kłodzkim.

Według danych GUS z 1 stycznia 2023 r. miasto miało 9392 mieszkańców (409. miejsce w kraju).

Położenie i przynależność administracyjna.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kudowianin

mieszkaniec Kudowy-Zdroju


Źródła:

SJP.pl

Kudowianka

mieszkanka Kudowy-Zdroju


Źródła:

SJP.pl

Kudowski

przymiotnik od: Kudowa-Zdrój


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Kudową, dotyczący Kudowy


Kudowski, Kudowski Potok – potok, dopływ rzeki Ochotniczanka. Jest ciekiem 4 rzędu o długości 3,5 km i średnim spadku 100 m/km. Wypływa na wysokości 922 m pod Kudowskim Wierchem na północnych stokach Pasma Lubania w Gorcach. Spływa w kierunku północnym i na osiedlu Kudowe, na wysokości około 515 m uchodzi do Ochotnicy jako jej prawy dopływ.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kudra

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kudrowice

Kudrowice – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie pabianickim, w gminie Pabianice.

Prywatna wieś duchowna "Chudrowice" położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie szadkowskim województwa sieradzkiego, własność krakowskiej kapituły katedralnej. W latach 1975–1998 miejscowość położona była w ówczesnym województwie łódzkim.


Źródła:

Wikipedia

Kudrycki

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kudu

1. gatunek antylopy
2. w architekturze indyjskiej: element zdobniczy w postaci podkowiastego łuku


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) zool. antylopa z rodzaju niala

 (1.2) archit. podkowiasty łuk charakterystyczny dla architektury indyjskiej;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kudurru

kamień graniczny w starożytnej Mezopotamii


Kudurru (akad. kamień graniczny, stela graniczna) – w starożytnej Mezopotamii stela kamienna ozdobiona reliefem w kompozycji pasowej (sceny figuralne, przedstawienia symboliczne), niekiedy z napisami w piśmie klinowym o wysokości do 1 m, będąca świadectwem nadania przez władcę majątku ziemskiego. Znana od III tysiąclecia p.n.e., powszechna w okresie panowania Kasytów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kudyba

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kudymkar

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. miasto we wschodniej Rosji europejskiej, w Kraju Permskim;


Ku


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kudymkarski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Kudymkarem, dotyczący Kudymkaru


Źródła:

Wiktionary

Kudzia

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kudzu

gatunek rośliny z rodziny bobowatych, wykorzystywany jako lek tradycyjny oraz źródło włókna tekstylnego; opornik łatkowaty, ołownik łatkowaty


Źródła:

SJP.pl

Kudła

czynić kudłatym; mierzwić, targać, kudłacić, czochrać


Źródła:

SJP.pl

Kudłacik

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kudłacz

1. potocznie: człowiek ze zmierzwionymi, potarganymi włosami; rozczochraniec;
2. zwierzę o długiej, potarganej sierści


rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) człowiek z przydługimi, rozczochranymi włosami

 (1.2) przest. kozioł, cap

 (1.3) przest. Żyd

 (1.4) lm. kudłacze przest. agrest

 (1.5) łow. stary niedźwiedź

 (1.6) zool. nazwa systematyczna|Semnopithecus|ref=tak., małpa z rodziny makakowatych


Kudłacz – osada leśna w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie leżajskim, w gminie Leżajsk.

Położony w głębi lasów, na obrzeżach wsi Brzóza Królewska, 1,8 km od drogi asfaltowej Brzóza Królewska – Biedaczów. Znajduje się tam okazała kaplica i osobliwe uroczysko.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kudłaczyć

czynić kudłatym; kudłać, kudlić, kudłacić


Źródła:

SJP.pl

Kudłaty

porosły kudłami, potargany, rozczochrany


przymiotnik jakościowy

 (1.1) mający kudły


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kudłać

czynić kudłatym; mierzwić, targać, kudłacić, czochrać


Źródła:

SJP.pl

Kudły

pot.
1. rozczochrane, potargane włosy;
2. gęsta, długa sierść


rzeczownik, liczba mnoga, rodzaj niemęskoosobowy

 (1.1) pejor. brudne, splątane, zbyt długie i gęste lub nieuporządkowane włosy

 (1.2) pot. długa i splątana sierść


Kudły (lit. "Kudlos") − wieś na Litwie, w rejonie solecznickim, 5 km na zachód od Podborza, zamieszkana przez 17 ludzi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kuejczou

[czytaj: kłejczoł] prowincja w Chinach; Guizhou


Kuejczou ("", chiń. upr. 贵州; chiń. trad. 貴州; pinyin "Gùizhōu"; Wade-Giles "Kuei-chou") – prowincja w południowych Chinach.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kuejczouski

→ Kuejczou [czytaj: kłejczołski]


Źródła:

SJP.pl

Kuejjang

[czytaj: KUjank] miasto w Chinach; Guiyang


Źródła:

SJP.pl

Kuesta

próg tektoniczny utworzony na skutek nierównomiernej odporności warstw skalnych


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) geol. strome wypiętrzenie w łagodnie nachylonej powierzchni skalnej;


Kuesta – naturalne wypiętrzenie terenu w postaci asymetryczego wału, którego stoki z jednej strony opadają stomo, a z drugiej łagodnie. Może występować pojedynczo lub szeregowo w postaci kilku zgrupowanych kuest, w większej skali formując wtedy krajobraz sfalowanej przestrzeni z naprzemiennie ułożonymi wyniesieniami i obniżeniami. Krajobraz kuestowy bywa w geomorfologii określany mianem rzeźby krawędziowej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kufa

1. duża drewniana beczka, używana w przemyśle piwowarskim;
2. mały statek transportowy;
3. dawna miara wina, równa ponad 13,5 hektolitrów; drailing;
4. przednia część trzewioczaszki u psa; pysk


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kynol. przednia część głowy psa obejmująca trzewioczaszkę;

 (1.2) spoż. duża drewniana beczka, głównie używana w piwowarstwie

 (1.3) zawartość kufy (1.2)

 (1.4) przen. pijak

 (1.5) żegl. mały statek transportowy


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kufajka

potocznie: ciepła, watowana kurtka; fufajka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. watowana kurtka robocza


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kufea

rodzaj roślin z rodziny krwawnicowatych; lepnota


Kufea ("Cuphea") – rodzaj roślin należący do rodziny krwawnicowatych. Obejmuje co najmniej 255 gatunków występujących dziko na kontynentach amerykańskich, najbardziej zróżnicowanych na obszarze między Meksykiem i Peru. Rosną najczęściej w miejscach wilgotnych i skalistych. Niektóre gatunki uprawiane są jako ozdobne.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kufel

z reguły duże i szklane naczynie do picia piwa; zawartość takiego naczynia


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) grubościenne duże naczynie z uchem do picia piwa lub wina;

 (1.2) pot. zawartości jednego kufla (1.1)


Kufel – naczynie do picia piwa lub wina. Może być wykonany z różnych materiałów np. szkła, ceramiki, metalu lub drewna.

Kufle najczęściej mają objętość od 0,25–1 litra. W krajach anglosaskich najpopularniejszą objętością kufla jest 1 pinta (ok. 0,568 litra). W Niemczech kufel o objętości 1,069 l nosi nazwę Mass.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kufeleczek

zdrobnienie od: kufelek


Źródła:

SJP.pl

Kufelek

zdrobnienie od: kufel


Źródła:

SJP.pl

Kufelkowy

przymiotnik od: kufelek


Źródła:

SJP.pl

Kufer

okuta skrzynia drewniana lub metalowa, przykrywana wypukłym wiekiem, służąca do przechowywania bielizny, ubrań, dawniej używana w podróży


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) okuta skrzynia z wypukłym (rzadziej płaskim) wiekiem, dawniej do przewożenia, a obecnie do przechowywania rzeczy, głównie odzieży

 (1.2) bagażnik samochodu osobowego lub autobusu

 (1.3) pot. przen. wielkie, szerokie pośladki


Kufer – przenośny pojemnik w kształcie zbliżonym do dużego prostopadłościanu, najczęściej z wypukłym otwieranym wiekiem. Służył do transportu lub przechowywania przedmiotów, dla których stanowił zabezpieczenie przed uszkodzeniami. Dzisiaj wykonywany z różnych materiałów: drewna, sklejki, blachy, często z dodatkowym dekoracyjnym wykończeniem powierzchni tkaniną i metalowymi okuciami na narożnikach. Posiada zwykle zamek lub skobel do założenia kłódki.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kufereczek

zdrobnienie od: kuferek


Źródła:

SJP.pl

Kuferek

1. mały kufer; skrzyneczka, walizeczka;
2. damska torebka w kształcie walizeczki


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) niewielki kufer

 (1.2) damska torebka w formie małego kufra

 (1.3) pot. o zgrabnych pośladkach


Kuferek – skała w Grupie Parasola na orograficznie lewym zboczu Doliny Szklarki, w obrębie miejscowości Jerzmanowice w województwie małopolskim, w powiecie krakowskim, w gminie Jerzmanowice-Przeginia. Jest to obszar Wyżyny Olkuskiej będącej częścią Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kuferkowy

przymiotnik od: kuferek


Źródła:

SJP.pl

Kuff

1. holenderski żaglowiec jedno- lub dwumasztowy;
2. okrągły, smołowany kosz służący jako łódź do przeprawiania się na drugi brzeg rzeki, wykorzystywany od starożytności aż po dzień dzisiejszy na Nilu, Tygrysie, Eufracie; guffa


Źródła:

SJP.pl

Kufi

pismo kufickie, najstarsze pismo arabskie; kufika


Źródła:

SJP.pl

Kufia

nakrycie głowy w postaci odpowiednio złożonego, kwadratowego kawałka płótna, przytrzymywanego przez odpowiednią opaskę; zwykle białe, biało-czarne lub biało-czerwone, noszone przez Arabów; kufija


Źródła:

SJP.pl

Kuficki

dotyczący dawnego arabskiego pisma kufickiego


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z miastem Kufa, dotyczący miasta Kufa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kufija

arabskie nakrycie głowy w postaci odpowiednio złożonego, kwadratowego kawałka płótna, przytrzymywanego przez odpowiednią opaskę; kefia, kefija


Źródła:

SJP.pl

Kufika

pismo kufickie, najstarsze pismo arabskie; kufi


Źródła:

SJP.pl

Kufka

1. drewniana beczka;
2. w gwarze śląskiej: kufel


Źródła:

SJP.pl

Kuflik

rodzaj roślin z rodziny mirtowatych; kalistemon


Kuflik, kalistemon ("Callistemon") – rodzaj roślin z rodziny mirtowatych, w niektórych ujęciach taksonomicznych włączany do rodzaju melaleuka "Melaleuca". W tradycyjnym ujęciu obejmuje ok. 30 gatunków występujących w Australii. Rosną one w miejscach skalistych i piaszczystych, suchych i wzdłuż strumieni, często też na wybrzeżu. Kwiaty zapylane są głównie przez ptaki, a nasiona uwalniane są z twardych, zdrewniałych torebek zwykle po działaniu ognia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kuflowy

przymiotnik od: kufel


przymiotnik relacyjny

 (1.1) podawany w kuflach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kufta

pieczone na ruszcie kulki z mięsa mielonego lub białego sera i ziemniaków; kofta


Źródła:

SJP.pl

Kugel

potrawa żydowska z ryżu lub makaronu z rodzynkami; kugiel


Kugel, kugiel (jidysz: קוגל "kugl" lub קוגעל, od niem. "kugel" = kula) – tradycyjna potrawa kuchni żydowskiej podobna do zapiekanki lub puddingu z kuchni anglosaskiej. Charakteryzuje ją różnorodność składników, z których jest przygotowywana, gdyż jedynym, niezmiennym są jajka. Potrawę zazwyczaj serwuje się jako dodatek do dania głównego lub deser, gdyż można przyrządzić ją pikantną lub słodką. Kugel uznawany jest za najważniejszą potrawę kuchni aszkenazyjskiej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kugiel

potrawa żydowska z ryżu lub makaronu z rodzynkami; kugel


Źródła:

SJP.pl

Kuglarka

1. kobieta demonstrująca sztuczki oparte głównie na zręczności i szybkości; sztukmistrzyni, magiczka, prestidigitatorka;
2. kobieta manipulująca innymi; intrygantka, krętaczka, mataczka, oszustka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) oszustka, krętaczka, manipulantka, intrygantka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kuglarski

→ kuglarz


Patrz:kuglarz

Źródła:

SJP.pl

Kuglarstwo

1. bawienie publiczności magicznymi sztuczkami, żonglerką, teatrem lalkowym itp. zwłaszcza na jarmarkach i odpustach;
2. sprytne i efektowne oszukiwanie ludzi


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) zajęcie kuglarza

 (1.2) przen. hochsztaplerstwo


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kuglarz

1. człowiek demonstrujący sztuki oparte głównie na zręczności i szybkości; sztukmistrz, magik, prestidigitator;
2. potocznie: matacz, krętacz, oszust;
3. ptak drapieżny z rodziny jastrzębiowatych, zamieszkujący sawanny Afryki i półpustynie Półwyspu Arabskiego; akrobata;
4. dawniej: aktor kierujący ruchami marionetek


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) magik, pokazujący sztuczki oparte na zręczności i szybkości

 (1.2) daw. wędrowny aktor, który bawił publiczność iluzjami, żonglerką lub teatrem lalek

 (1.3) przen. oszust, krętacz

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) ornit. nazwa systematyczna|Terathopius ecaudatus|Daudin|ref=tak., gatunek ptaka z rodziny jastrzębiowatych;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kugler

rzemieślnik zdobiący kryształy


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kuglerski

→ kugler, → kuglerstwo


Patrz:kugler, → kuglerstwo

Źródła:

SJP.pl

Kuglowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|kuglować.


Źródła:

Wiktionary

Kuglować

1. potocznie: manipulować, oszukiwać, by osiągnąć swój cel;
2. dawniej: pokazywać sztuczki kuglarskie


czasownik

 (1.1) stpol. błaznować, figlować


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kuguar

duży kot z obu Ameryk; puma, lew górski


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Puma concolor|Linnaeus|ref=tak., gatunek ssaka z rodziny kotowatych, zamieszkujący Amerykę od Kanady po Patagonię;

 (1.2) zool. kot z gatunku kuguarów (1.1)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kuguarowy

przymiotnik

 (1.1) dotyczący kuguara


Źródła:

Wiktionary

Kuguarzyca

1. samica kuguara;
2. potocznie: atrakcyjna kobieta w średnim wieku, uwodząca młodszych mężczyzn; kuguar, puma, kocica


Źródła:

SJP.pl

Kuhailan

1. rasa najbardziej cenionych koni arabskich;
2. koń tej rasy; koń czystej krwi


Źródła:

SJP.pl

Kuilu

rzeka w Angoli i Demokratycznej Republice Konga


Źródła:

SJP.pl

Kuj

wykrzyknik

 (1.1) onomatopeja imitująca dźwięk towarzyszący ukłuciu

forma czasownika.

 (2.1) 2. os. lp., rozk. od kuć


Źródła:

Wiktionary

Kuj.

skrót

 (1.1) = kujawski


Źródła:

Wiktionary

Kuja

rodzaj wymarłych ptaków z rodziny kukułkowatych


Źródła:

SJP.pl

Kujawa

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kujawiaczek

zdrobnienie od: kujawiak


Źródła:

SJP.pl

Kujawiak

1. polski taniec ludowy pochodzący z Kujaw;
2. pieśń i melodia w rytmie tego tańca


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) choreogr. folk. polski taniec ludowy pochodzący z Kujaw;

 (1.2) muz. muzyka do kujawiaka (1.1);


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kujawiakowy

→ kujawiak (taniec)


Źródła:

SJP.pl

Kujawianin

mieszkaniec Kujaw; Kujawiak (częściej)


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) etn. mieszkaniec Kujaw;

 (1.2) etn. hist. członek hipotetycznego plemięemienia zachodniosłowiańskiego zamieszkującego okolice Gopła i wzdłuż Noteci;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kujawianka

mieszkanka Kujaw


Kujawianka – zakład zlokalizowany w południowej części Włocławka.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kujawiński

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kujawka

nazwisko


Kujawka – wieś w Polsce, położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie aleksandrowskim, w gminie Bądkowo.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kujawski

przymiotnik od: Kujawy


przymiotnik relacyjny

 (1.1) od Kujawy


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kujawskie

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) hist. województwo kujawskie, region kujawski


Źródła:

Wiktionary

Kujawsko-Pomorski

przymiotnik

 (1.1) geogr. odnoszący się do województwa kujawsko-pomorskiego


Źródła:

Wiktionary

Kujawy

1. kraina historyczna i region etnograficzny w środkowej Polsce;
2. dzielnica Krakowa;
3. nazwa kilku miejscowości w Polsce


rzeczownik, rodzaj żeński, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) geogr. kraina w środkowej Polsce;


Kujawy ( Cuiavia, Kujawien) – region historyczno-etnograficzny położony w północno-środkowej Polsce, w dorzeczu środkowej Wisły i górnej Noteci. Główną grupą etnograficzną regionu są Kujawiacy.

Duże połacie centralnych Kujaw zajmują czarne ziemie – jedne z najurodzajniejszych gleb w Polsce. Do bogactw naturalnych należy także sól kamienna, wydobywana w okolicach Inowrocławia i sól warzona z solanki z odwiertów w Ciechocinku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kujbyszew

1. miasto w Rosji;
2. miasto w Armenii


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. hist. oficjalna nazwa miasta Samary w latach 1935-1991;

 (1.2) geogr. adm. miasto w obwodzie nowosybirskim w Rosji, położone na zachód od Nowosybirska, nad rzeką Om;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kujbyszewski

przymiotnik od: Kujbyszew


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Kujbyszewem, dotyczący Kujbyszewa (współcz. Samara)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kujda

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kujnięcie

potocznie: ukłuć, uderzyć czymś ostrym; piknąć, dziabnąć, dziobnąć


Źródła:

SJP.pl

Kujność

zdolność metalu do zmiany kształtu pod wpływem kucia; klepalność, kowalność


Źródła:

SJP.pl

Kujny

o metalach: dający się łatwo kuć; kowalny


przymiotnik

 (1.1) zob. kowalny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kujnąć

potocznie: ukłuć, uderzyć czymś ostrym; piknąć, dziabnąć, dziobnąć


Źródła:

SJP.pl

Kujon

pogardliwie o osobie uczącej się na pamięć, pilnie, lecz bez zrozumienia; kowal


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pogard. osoba, która dużo się uczy, ale bez zrozumienia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kujonek

w gwarze uczniowskiej: osoba ucząca się wszystkiego na pamięć bez zrozumienia; kujon


Patrz:kujon

Źródła:

SJP.pl

Kujonienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|kujonić.


Źródła:

Wiktionary

Kujonić

czasownik

 (1.1) gwara. stud. uczyć się


Źródła:

Wiktionary

Kujonka

w gwarze uczniowskiej: osoba ucząca się wszystkiego na pamięć bez zrozumienia; kujon


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) forma żeńska od: kujon


Patrz:kujon

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kujonki

w gwarze uczniowskiej: osoba ucząca się wszystkiego na pamięć bez zrozumienia; kujon


Patrz:kujon

Źródła:

SJP.pl

Kujonostwo

potocznie: pilne, mechaniczne uczenie się bez zrozumienia, wykuwanie na pamięć; kujoństwo


Źródła:

SJP.pl

Kujot

drapieżne zwierzę z rodziny psów; wilk amerykański; kojot


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) zool. kojot

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) gwara. złodziejska: złodziej, który okrada cmentarze


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kujownia

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gwara. stud. biblioteka


Źródła:

Wiktionary

Kujoński

→ kujoństwo, → kujon


Patrz:kujoństwo, → kujon

Źródła:

SJP.pl

Kujoństwo

potocznie: pilne, mechaniczne uczenie się bez zrozumienia, wykuwanie na pamięć; kujonostwo


Źródła:

SJP.pl

Kujpom

środowiskowo: województwo kujawsko-pomorskie; Kujpom, KujPom


Źródła:

SJP.pl

Kuk

kucharz okrętowy; kok


rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) żegl. kucharz na statku


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kukabura

ptak z rodziny zimorodków


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ornit. ptak z rodzaju nazwa systematyczna|Dacelo|ref=tak.;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kukal

rodzaj ptaków z rodziny kukułkowatych


Źródła:

SJP.pl

Kukang

rodzaj ssaków naczelnych z rodziny lorisowatych


Kukang ("Nycticebus") – rodzaj ssaków naczelnych z podrodziny Lorisinae w obrębie rodziny lorisowatych (Lorisidae).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kukanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|kukać.


Źródła:

Wiktionary

Kukaweczka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. od kukawka


Źródła:

Wiktionary

Kukawik

rodzaj ptaków z podrodziny kukułek


Źródła:

SJP.pl

Kukawka

1. gwarowo: kukułka;
2. gliniany instrument muzyczny


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kukawkowate

podrodzina ptaków z rzędu kukułkowych


Źródła:

SJP.pl

Kukawkowaty

o cechach kukawkowatych (podrodzina ptaków)


Źródła:

SJP.pl

Kukawski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kukać

1. o kukułce: wydawać charakterystyczny dla niej głos
2. naśladować głos kukułki


czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. zakukać)

 (1.1) ornit. wydawać dźwięki charakterystyczne dla kukułki

 (1.2) stpol. lamentować, narzekać

 (1.3) slang. patrzeć ukradkiem

 (1.4) slang. szukać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kuke

skrótowiec

 (1.1) = Korporacja Ubezpieczeń Kredytów Eksportowych S.A.


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kukersyt

lekka, porowata skała osadowa z grupy łupków palnych


Kukersyt – skała osadowa, odmiana łupka węglowego sapropelowego zawierająca do 75% substancji węglowych.

Występuje w osadach ordowickich północno-wschodniej Estonii (dokładniej w piętrze sandb górnego ordowiku, lokalne piętro Kukruse, tradycyjne oznaczenie C, według dawnego podziału ordowiku część karadoku).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kuki

1. język ludu Kuki;
2. rzadko: fragment tekstu wysyłany przez serwis internetowy do przeglądarki internauty, pozwalający m.in. na zapamiętanie danych i utrzymanie sesji; ciasteczko, cookie


Kuki (jap. 久喜市 Kuki-shi) – miasto w Japonii, w prefekturze Saitama, na wyspie Honsiu. Ma powierzchnię 82,41 km². W 2020 r. mieszkało w nim 150 599 osób, w 62 272 gospodarstwach domowych (w 2010 r. 154 335 osób, w 57 195 gospodarstwach domowych).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kukiel

rodzaj ptaków z podrodziny kukułek


Źródła:

SJP.pl

Kukielnik

rodzaj ptaków z podrodziny kukali


Źródła:

SJP.pl

Kukieła

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kukiełeczka

zdrobnienie od: kukiełka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. zdrobn. od: kukiełka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kukiełka

rodzaj teatralnej lalki na kiju, poruszanej przez aktora ukrytego za parawanem


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. od: kukła

 (1.2) teatr. lalka teatralna osadzona na kiju i animowana od dołu;

 (1.3) daw. prosta zabawka, lalka wykonana z gałganów

 (1.4) kulin. regionalna nazwa różnych rodzajów okrągłych lub podłużnych bułek, czasem ze słodkiego ciasta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kukiełkowy

przymiotnik od: kukiełka


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z kukiełkami, odnoszący się do kukiełek

przymiotnik jakościowy

 (2.1) wykonywany przy pomocy kukiełek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kukiz

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kukizowiec

zwolennik lub członek stowarzyszenia Kukiz'15


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) polit. członek ruchu Kukiz’15

 (1.2) polit. zwolennik ruchu Kukiz’15


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kukla

nazwisko


Kukla ( Кукля) – wieś w Bułgarii, w obwodzie Gabrowo, w gminie Drjanowo. Miejscowość jest wyludniała.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kuklewicz

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kuklik

bylina z rodziny różowatych, używana dawniej jako przyprawa i w celach leczniczych


Kuklik ("Geum") – rodzaj roślin kwiatowych z rodziny różowatych. Obejmuje ok. 50 gatunków występujących w umiarkowanych i chłodnych strefach na obydwu półkulach. Rośliny te zasiedlają różne siedliska – łąki górskie, miejsca skaliste, zarośla i lasy. Szereg gatunków uprawianych jest jako rośliny ozdobne. Zarówno w naturze, jak i w hodowli łatwo tworzą mieszańce.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kuklin

wieś w województwie mazowieckim


Kuklin – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie mławskim, w gminie Wieczfnia Kościelna.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ciechanowskiego.

W okresie międzywojennym w miejscowości stacjonowała placówka Straży Celnej „Kuklin”.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kuklinów

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Kuklis

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kukliński

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kuknięcie

1. potocznie: spojrzeć, zerknąć, często ukradkiem;
2. o kukułce: wydać dźwięk "kuku"


Źródła:

SJP.pl

Kuknąć

1. potocznie: spojrzeć, zerknąć, często ukradkiem;
2. o kukułce: wydać dźwięk "kuku"


Źródła:

SJP.pl

Kukold

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) slang. pogard. mężczyzna pozwalający swojej partnerce na zdrady

 (1.2) slang. pogard. mężczyzna uległy wobec kobiet


Źródła:

Wiktionary

Kukowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|kukować.


Źródła:

Wiktionary

Kukować

czasownik

 (1.1) gwara. żegl. gotować


Źródła:

Wiktionary

Kukowka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ornit. kukułka


Źródła:

Wiktionary

Kukowski

nazwisko


Kukowski (Kukowsky) – kaszubski herb szlachecki.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kukri

ciężki, krótki i wygięty nóż nepalski o szerokiej głowni, używany przez Gurkhów jako broń sieczna oraz narzędzie


Kukri, khukri, język nepalski:खुकुरी wym.: "khukurī" – ciężki zakrzywiony nepalski nóż używany zarówno jako broń sieczna o głowni krzywej jednosiecznej jak i jako narzędzie. Kukri stanowi część uzbrojenia i heraldyki Gurkhów – narodu wojowników. Dla wielu ludzi jest znany jako "nóż Gurkhów".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kuks

1. cios łokciem albo pięścią; kuksaniec; szturchaniec
2. akcje przedsiębiorstwa zajmującego się wydobyciem surowców naturalnych


Ku


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kuksa

szturchnąć kogoś łokciem lub pięścią, dać szturchańca, kuksańca


Źródła:

SJP.pl

Kuksaniec

cios łokciem albo pięścią; szturchaniec; kuks


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) słabe szturchnięcie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kuksać

szturchnąć kogoś łokciem lub pięścią, dać szturchańca, kuksańca


Źródła:

SJP.pl

Kuku

1. potocznie, zwykle w języku dzieci lub w rozmowie dorosłych z nimi, także żartobliwie:
a) mała ranka, skaleczenie;
b) ból, cierpienie;
2.
a) odgłos, odgłosy wydawane przez samca kukułki; kuknięcie, kukanie;
b) wyraz imitujący odgłos wydawany przez samca kukułki;
3. gra w karty


wykrzyknik

 (1.1) wyraz onomatopeiczny naśladujący odgłosy samca kukułki

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (2.1) dziecięce: niewielkie uszkodzenie ciała, krzywda


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kukuczka

kukuczka kapturkowata - roślina z rodziny storczykowatych


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. ornit. nazwa systematyczna|Cuculus canorus|Linnaeus|ref=tak., kukułka


Kukuczka ("Neottianthe") – rodzaj bylin z rodziny storczykowatych ("Orchidaceae"). Należy tu 8 gatunków. Gatunkiem typowym i zarazem jedynym przedstawicielem we florze polskiej jest kukuczka kapturkowata ("N. cucullata"). Badania molekularne wskazują na zagnieżdżenie tego rodzaju wraz z "Hemipiliopsis", "Hemipilia", i "Amitostigma" w obrębie rodzaju "Ponerorchis", w związku z czym proponowane jest połączenie tych taksonów (przy czym nazwą właściwą dla tak utworzonego taksonu jest "Hemipilia").


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kukui

olej kukui - olej z nasion tungowca (malezyjskiego drzewa), składnik kosmetyków


Źródła:

SJP.pl

Kukulski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kukunamuniowaty

potoczne, żartobliwe określenie pochodzące od związku frazeologicznego: mieć kuku na muniu (być upośledzonym na umyśle), oznaczające tyle co: głupi, ograniczony intelektualnie, naiwny


Źródła:

SJP.pl

Kukuruźnik

potocznie: radziecki samolot Po-2


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy

 (1.1) pot. lotn. wojsk. mały radziecki dwupłatowy samolot z okresu II wojny światowej; używano go najczęściej podczas zwiadów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kukurydza

1. jednoroczna roślina zbożowa z rodziny wiechlinowatych, o bardzo wysokiej łodydze, szerokich liściach i dużych ziarnach zebranych w kolby, uprawiana powszechnie na ziarno pastewne, dla celów przemysłowych i spożywczych (kukurydza zwykła), jako pasza dla bydła (kukurydza pastewna) oraz dla celów konsumpcyjnych jako warzywo (kukurydza cukrowa);
2. kolba tej rośliny;
3. ziarna tej rośliny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) bot. roln. nazwa systematyczna|Zea|L.|ref=Zea (genus)., rodzaj roślin zbożowych z rodziny wiechlinowatych;

 (1.2) kulin. kolba kukurydzy (1.1)

 (1.3) kulin. ziarno kukurydzy (1.1)


Na


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kukurydzanka

kasza lub mąka kukurydziana; kukurydzianka


Źródła:

SJP.pl

Kukurydzany

zrobiony z kukurydzy; kukurydziany, kukurydzowy


Źródła:

SJP.pl

Kukurydziak

potocznie:
1. treningowa gruszka bokserska;
2. placek z kukurydzą


Źródła:

SJP.pl

Kukurydzianka

kasza lub mąka kukurydziana; kukurydzanka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) spoż. mąka kukurydziana


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kukurydziany

zrobiony z kukurydzy; kukurydzowy, kukurydzany


przymiotnik relacyjny

 (1.1) zrobiony z kukurydzy

 (1.2) dotyczący kukurydzy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kukurydzowy

zrobiony z kukurydzy; kukurydziany, kukurydzany


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z kukurydzą, dotyczący kukurydzy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kukuryku

słowo naśladujące odgłos wydawany przez piejącego koguta


wykrzyknik

 (1.1) dźwięk. dźwięk naśladujący pianie koguta

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (2.1) pot. pianie koguta

 (2.2) pot. ozdoba stercząca z nakrycia włosów

 (2.3) pot. włosy w nieładzie, sterczące

 (2.4) gwara więzienna budzenie strażnika dla zabawy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kukuła

gatunek ptaka z rodziny kukułkowatych, np. kukuła białolica


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kukułczy

1. → kukułka;
2. przenośnie: niepożądany, podrzucony w celu wywołania szkody


przymiotnik

 (1.1) charakterystyczny dla kukułki; dotyczący, odnoszący się do kukułki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kukułczątko

młode kukułki; kukułczę


Źródła:

SJP.pl

Kukułczę

młode kukułki; kukułczątko


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) ornit. pisklę kukułki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kukułeczka

zdrobnienie od: kukułka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. zdrobn. od: kukułka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kukułka

ptak grzebieniowy charakteryzujący się podrzucaniem swoich jaj innym ptakom, aby wychowały ich potomstwo


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ornit. nazwa systematyczna|Cuculus canorus|ref=tak., ptak wędrowny podrzucający jaja do innych gniazd;

 (1.2) bot. bylina o gęstych kwiatach;

 (1.3) figurka ptaka w ściennych zegarach, wysuwająca się ze środka w równych odstępach czasu

 (1.4) spoż. rodzaj twardego, paskowanego cukierka z alkoholowym nadzieniem

 (1.5) daw. przen. nierządnica

 (1.6) techn. lotn. samolot;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kukułki

ptak grzebieniowy charakteryzujący się podrzucaniem swoich jaj innym ptakom, aby wychowały ich potomstwo


Kukułki (Cuculinae) – podrodzina ptaków z rodziny kukułkowatych (Cuculidae).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kukułkowate

rodzina ptaków z rzędu kukułkowych


Kukułkowate (Cuculidae) – rodzina ptaków z rzędu kukułkowych (Cuculiformes). Obejmuje ptaki o zróżnicowanej wielkości, długich ogonach i silnych nogach. Preferują środowiska leśne, choć niektóre gatunki żyją na otwartej przestrzeni. Główny pokarm to owady. Wiele gatunków należących do tej rodziny to pasożyty lęgowe – składają swoje jaja do gniazd innych ptaków. Często pisklęta kukułkowatych po wykluciu wyrzucają z gniazda jaja bądź pisklęta gospodarzy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kukułkowaty

1. rzadko: podobny do kukułki;
2. o cechach kukułkowatych (rodzina ptaków)


Źródła:

SJP.pl

Kukułkowe

→ kukułka


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) syst. ornit. nazwa systematyczna|Cuculiformes|Wagler|ref=tak., rząd ptaków z infragromady ptaków neognatycznych;


Kukułkowe (Cuculiformes) – rząd ptaków z podgromady ptaków nowoczesnych Neornithes. Obejmuje gatunki zasadniczo leśne, żyjące na drzewach, lecz niektóre preferują tereny otwarte, np. pustynie. Osiadłe lub wędrowne. Zamieszkują cały świat poza rejonami podbiegunowymi i największymi pustyniami. Ptaki te charakteryzują się silnym zróżnicowaniem, a o odrębności rzędu decyduje budowa wewnętrzna. Mają około 13 do 80 cm długości ciała. Są gniazdownikami, młode klują się pokryte skąpym puchem lub nagie.


Patrz:kukułka

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kukułkowy

→ kukułka


przymiotnik

 (1.1) o smaku kukułki


Patrz:kukułka

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kukła

1. drewniany manekin przedstawiający człowieka
2. potocznie: osoba wykorzystywana przez kogoś


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) przedmiot wykonany na podobieństwo postaci człowieka, zwykle przedstawionej karykaturalne


Kukła – wyobrażenie, zwykle karykaturalne lub alegoryczne, postaci ludzkiej lub zwierzęcej. W obrzędach regionalnych wykonana do rytualnego zniszczenia (topienie, palenie) w porze wiosennego lub zimowego przesilenia, symbolizującego wypędzanie zła nagromadzonego przez rok (np. Año viejo, Marzanna, również: Wieszanie Judasza, Judosz). Obecnie wykorzystywana jako karnawałowa atrakcja turystyczna lub w demonstracjach politycznych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kukłowaty

rzadko: podobny do kukły, przypominający wyglądem kukłę


Źródła:

SJP.pl

Kul

1. pochylać, kurczyć, podciągać
2. kulić się: maleć garbiąc się, kurczyć się


forma rzeczownika.

 (1.1) D. lm. od: kula


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kul-Owiec

pracownik KUL-u (Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego); kulowiec


Źródła:

SJP.pl

Kul-Owski

→ KUL (Katolicki Uniwersytet Lubelski); kulowski


Źródła:

SJP.pl

Kula

1. bryła ograniczona sferą;
2. przedmiot kształtu tej bryły;
3. pocisk broni palnej ręcznej i dział;
4. metalowy przedmiot miotany w czasie zawodów lekkoatletycznych;
5. przedmiot (wysoki kij z poprzeczką na wysokości pachy) pomocny osobom kulawym i ułomnym przy chodzeniu;
6. w informatyce: mysz odwrócona (stosowana m.in. w laptopach)


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) geom. abstrakcyjna bryła utworzona z wszystkich punktów, których odległość od pewnego ustalonego punktu jest nie większa od pewnej ustalonej liczby;

 (1.2) każdy przedmiot o kształcie zbliżonym do kuli (1.1)

 (1.3) wojsk. pocisk z broni palnej

 (1.4) med. rodzaj laski do wysokości pachy ułatwiająca chodzenie inwalidzie;

 (1.5) sport. sprzęt lekkoatletyczny używany w konkurencji pchnięcia kulą

 (1.6) fiz. astr. ciało niebieskie w kształcie zbliżonym do kuli (1.1)

 (1.7) lwów. noga

 (1.8) etn. rytuał polegający na okrężnej wymianie przedmiotów o znaczeniu symboliczno-obrzędowym;

 (1.9) jeźdz. łęk u siodła

 (1.10) pot. anat. zazwyczaj lm. jądro mężczyzny

forma czasownika.

 (2.1) 2. os. ter. od: kulać


Kula – uogólnienie pojęcia koła na więcej wymiarów, zdefiniowane dla wszystkich przestrzeni metrycznych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kulab

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. miasto w południowym Tadżykistanie;


Kulab – miasto w południowym Tadżykistanie (wilajet chatloński), w dolinie rzeki Jach-su.

Liczba mieszkańców w 2003 roku wynosiła ok. 74 tys. Trzecie co do wielkości miasto kraju.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kulabski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Kulabem, dotyczący Kulabu


Źródła:

Wiktionary

Kulajda

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kulin. popularna w południowych Czechach gęsta zupa składająca się z wody, śmietany, grzybów, jajek, ziemniaków i przypraw


Kulajda – gęsta i pożywna zupa kuchni czeskiej, składająca się z wody, śmietany, grzybów, jajek, ziemniaków i przypraw. Popularna w południowych Czechach, charakteryzuje się specyficznym smakiem nadawanym jej przez grzyby. Przygotowywana według licznych zróżnicowanych przepisów. Pochodzenie nazwy nie jest jednoznaczne, podawane są rozmaite jej źródłosłowy.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kulak

w górnictwie: okrąglak sosnowy lub świerkowy używany na okładzinę


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kulakowski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kulanie

turlanie, toczenie czegoś okrągłego


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|kulać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kulanka

kulanka pospolita - gatunek wija z rodziny Armadillidiidae


Kulanka ("Armadillidium") – rodzaj lądowego skorupiaka z rzędu równonogów i rodziny Armadillidiidae.

Zaniepokojona potrafi zwinąć się w idealną kulkę, z czułkami schowanymi do środka. Jest to proces nazywany konglobacją.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kulas

pospolicie:
1. człowiek kulawy; kulawiec
2. noga
3. krzywa, niezdarnie, niestarannie napisana litera


Kulas – polskie nazwisko. Na początku lat 90. XX wieku w Polsce nosiły je 4238 osoby, według nowszych, internetowych oparty danych liczba jest 4669. Nazwisko pochodzi od "kula" lub "kuleć" lub "kulić" i jest najbardziej rozpowszechnione w środkowo-północnej Polsce. Nazwisko po raz pierwszy odnotowano w Polsce w 1460 roku i można znaleźć także wśród Polaków w Niemczech.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kulaszewicz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kulawa

utykający na nogę; kulejący; chromy


Ku


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kulawiak

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kulawiec

pospolicie: człowiek kulawy; kulas


Kulawiec – północny grzbiet Trzydniowiańskiego Wierchu w Tatrach Zachodnich. Na niższym z wierzchołków tego szczytu (1758 m) północna grań Kończystego Wierchu rozdziela się na dwie granie: grań Kulawca dalej biegnącą w tym samym północnym kierunku i grań Ropy odbiegającą w północno-zachodnim kierunku.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kulawik

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kulawizna

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) wet. patologiczna nierównomierność chodu zwierzęcia;


Kulawizna – nierównomierność chodu, spowodowana odciążaniem jednej (lub więcej) bolejącej kończyny lub sztywnością kończyn. W większości przypadków, konie kuleją na przednie kończyny, ponieważ utrzymują one 60-65% ciężaru ciała konia, uczestnicząc też w ruchu naprzód. Najczęściej przyczyna kulawizny konia znajduje się w obszarze między kopytem a stawem nadgarstkowym.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kulawić

potocznie: czynić kulawym


Źródła:

SJP.pl

Kulawka

1. szklany kielich bez podstawki przystosowany do jednorazowego wypicia całej zawartości;
2. zakaźna choroba młodych zwierząt


Kulawka, kusztyk, kuszyk – szklany kielich bez podstawy, niemożliwy do odstawienia bez uprzedniego wypicia trunku. Popularny w Polsce przede wszystkim w XVIII wieku.

Kulawki zdobione były kunsztownym rytowaniem. Naczynia często używano jako kielicha wiwatowego, rozbijanego w ochocie po opróżnieniu. Ten typ kielicha był popularny również w Anglii.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kulawość

→ kulawy


Patrz:kulawy

Źródła:

SJP.pl

Kulawy

utykający na nogę; kulejący; chromy


przymiotnik

 (1.1) utykający na nogę

 (1.2) przen. źle zorganizowany lub źle funkcjonujący

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) człowiek utykający na nogę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kulać

1. popychać coś okrągłego, np. piłkę; toczyć, turlać;
2. kulać się - toczyć się, turlać się


czasownik przechodni niedokonany

 (1.1) posuwać, toczyć coś okrągłego, turlać

czasownik zwrotny kulać się

 (2.1) toczyć się, turlać się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kulbacki

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kulbaczyć

siodłać konia


czasownik przechodni niedokonany (dk. okulbaczyć)

 (1.1) jeźdz. siodłać konia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kulbak

drapieżna ryba morska z rodziny fląder, żyjąca w północnej części Atlantyku i Oceanu Spokojnego, ceniona ze względu na smaczne mięso; halibut


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) icht. nazwa systematyczna|Hippoglossus|Cuvier|ref=tak., rodzaj ryb morskich z rodziny flądrowatych;

 (1.2) icht. nazwa systematyczna|Reinhardtius|Gill., rodzaj ryb morskich z rodziny flądrowatych

 (1.3) icht. nazwa systematyczna|Sciaena|L.|ref=tak., rodzaj ryb okoniokształtnych z rodziny kulbinowatych;

 (1.4) icht. nazwa systematyczna|Sciaenops|Gill|ref=tak., rodzaj ryb okoniokształtnych z rodziny kulbinowatych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kulbaka

rodzaj tatarskiego, wysokiego siodła z szerokimi drewnianymi łękami


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) hist. jeźdz. wojsk. siodło wojskowe kryte skórą, używane przez jazdę w dawnej Rzeczypospolitej i na terenach wschodnich

 (1.2) hist. jeźdz. siodło drewniane o prostej, masywnej konstrukcji, używane przez ludy tatarskie oraz jeźdźców stepowych


Kulbaka – typ siodła wojskowego pokrytego skórą stosowany m.in. przez kawalerię.

Kulbaka żołnierska charakteryzuje się wysokimi łękami, pozwalającymi jeźdźcowi na pewne trzymanie się w siodle w trakcie walki szablą – gdy podczas wykonywania cięcia znad głowy jeździec jest uniesiony wysoko w strzemionach, a energia związana z takim ciosem powoduje silne i nagłe przemieszczenie się jego środka ciężkości.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kulbaki

rodzaj tatarskiego, wysokiego siodła z szerokimi drewnianymi łękami


Kulbaki (biał. "Кульба́кі") – dawna wieś – od 2008 część miasta Grodno na Białorusi.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kulbin

drapieżna ryba z rodziny kulbinowatych; orłoryb; scjena


Kulbin, orłoryb ("Argyrosomus regius") – gatunek morskiej ryby okoniokształtnej z rodziny kulbinowatych (Sciaenidae).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kulbinowate

rodzina drapieżnych ryb, żyjących w morzach tropikalnych i subtropikalnych, łowionych ze względu na smaczne mięso; orłoryby


Kulbinowate, orłoryby, scjeny (Sciaenidae) – rodzina ryb okoniokształtnych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kulbinowaty

o cechach kulbinowatych (rodzina ryb)


Źródła:

SJP.pl

Kulcik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od kult


Źródła:

Wiktionary

Kulczak

nazwisko


Kulczak ("Acaulon" Müll. Hal.) – rodzaj mchów należący do rodziny płoniwowatych ("Pottiaceae" Schimp.).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kulczanka

gatunek chrząszcza z rodziny ryjkowcowatych


Źródła:

SJP.pl

Kulczyba

tropikalne drzewo, krzew lub liana, z owoców uzyskuje się strychninę, a z kory niektórych gatunków kurarę


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) bot. nazwa systematyczna|Strychnos|L.|ref=tak., trująca roślina z rodziny loganiowatych występująca pod postacią drzew, krzewów i pnączy;


Ku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kulczycki

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kulczyk

mały ptak zamieszkujący obrzeża lasów, parki, ogrody


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) ornit. nazwa systematyczna|Serinus serinus|ref=tak., ptak z rodziny łuszczaków;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kulczyn

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Kulczyć

czasownik niedokonany

 (1.1) daw. sadzić, siać; umieszczać nasiona w ziemi w celach uprawnych

 (1.2) daw. powodować pęcznienie i rozwój ziaren

 (1.3) daw. łow. o zającu: poruszać się małymi skokami

czasownik zwrotny niedokonany kulczyć się

 (2.1) daw. kiełkować; wypuszczać pierwsze pędy roślinne


Źródła:

Wiktionary

Kulczyński

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kuldyga

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w zachodniej Łotwie, w Kurlandii, nad rzeką Windawą;


Kuldyga ( Kuldīga; hist. Goldingen, hist pol. Goldynga) – miasto w zachodniej Łotwie, w Kurlandii, nad rzeką Windawą, siedziba władz novadsu Kuldyga, 12 123 mieszkańców. Kuldyga do dziś zachowała swój rzemieślniczy charakter. Znajdują się tam również nowoczesne zakłady przemysłowe, dominuje przemysł drzewny.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kule

forma rzeczownika.

 (1.1) M., B. i W. lm. od: kula


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kulebiak

duży, pieczony pieróg nadziewany farszem, np. rybą, ryżem, kapustą, siekanym mięsem; kulebiaka


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) kulin. duży pieczony pieróg z nadzieniem;

forma rzeczownika.

 (2.1) D. lm. od: kulebiaka


Kulebiak (pieróg pieczony wieloporcjowy) – potrawa kuchni rosyjskiej; duży, pieczony pieróg w kształcie szerokiego, spłaszczonego walca, wykonany z ciasta drożdżowego lub półkruchego, nadzianego farszem mięsnym (w tym rybnym) lub warzywnym. Pomimo słowiańskiego pochodzenia tego specjału, przypuszcza się, że nazwa „kulebiak” wywodzi się od niemieckiego słowa "Kohlgeback", oznaczającego ciasto nadziewane kapustą.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kulebiaka

duży, pieczony pieróg nadziewany farszem, np. rybą, ryżem, kapustą, siekanym mięsem; kulebiaka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kulin. duży pieczony pieróg z nadzieniem;

forma rzeczownika.

 (2.1) D., B. lp. od: kulebiak


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kulecki

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kuleczka

zdrobnienie od: kulka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. zdrobn. od: kulka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kuleczkowaty

w kształcie kuleczki


Źródła:

SJP.pl

Kuleczkować

oczyszczać powierzchnię przedmiotów metalowych strumieniem śrutu; śrutować


Źródła:

SJP.pl

Kuleczkowy

→ kuleczka


Patrz:kuleczka

Źródła:

SJP.pl

Kulecznica

paproć wodna z rodziny marsyliowatych, w Polsce prawnie chroniona; gałuszka kulecznica, gałuszka


Źródła:

SJP.pl

Kulej

1. utykać
2. źle działać


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kulerzów

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. wieś w Polsce, w województwie małopolskim, w powiecie krakowskim, w gminie Mogilany;


Kulerzów – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie krakowskim, w gminie Mogilany.

Wieś położona w końcu XVI wieku w powiecie szczyrzyckim województwa krakowskiego była własnością klasztoru norbertanek na Zwierzyńcu w Krakowie. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa krakowskiego.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kuleski

przymiotnik od: Kulesze Kościelne


Źródła:

SJP.pl

Kulesza

nazwisko


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kulin. kleik z kaszki kukurydzianej lub mąki owsianej; wiejska potrawa znana w południowo-wschodniej Polsce i na Ukrainie


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kuleszewicz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kuleszewo

Kuleszewo (kaszb. "Kùleszewò", Kulsow) – wieś w Polsce, w województwie pomorskim, w powiecie słupskim, w gminie Kobylnica.

W skład sołectwa "Kuleszewo" wchodzi także Giełdoń.

W Kuleszewie znajduje się kościół z XV wieku.


Źródła:

Wikipedia

Kuleszówka

wieś w Polsce


Kuleszówka – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie piaseczyńskim, w gminie Piaseczno.

Wieś wchodzi w skład sołectwa "Antoninów – Kuleszówka".

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa warszawskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kuleta

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kulewryna

broń małokalibrowa lub działo używane w XV-XVII wieku


Źródła:

SJP.pl

Kuleć

1. utykać
2. źle działać


czasownik

 (1.1) utykać na nogę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kulfon

1. potocznie: krzywo napisana litera, znak
2. potocznie o dużym, niezgrabnym nosie
3. potocznie, zwykle w liczbie mnogiej, o krzywej nodze


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) pot. ktoś lub coś niezgrabnego, pokracznego, niewydarzonego, w szczególności osoba lub jej defekt fizyczny

 (1.2) pogard. duży, niezgrabny nos; ciężka i krzywa noga; człowiek niezdarny, niezgrabiasz, pokraka

 (1.3) pogard. krzywa litera bądź inny znak graficzny

 (1.4) daw. pogard. numizm. dukat oberżnięty, uszkodzony, podniszczony w obiegu, niepełnowartościowy

 (1.5) przest. uczn. najniższa, niedostateczna ocena w szkole


Ku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kulfoniasty

potocznie: krzywy, koślawy, duży


przymiotnik jakościowy

 (1.1) o napisie: krzywy i niestaranny

 (1.2) pot. duży i niekształtny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kulfonik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od kulfon


Źródła:

Wiktionary

Kuliberda

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kuliboda

kuliboda łąkowa - gatunek muchówki z rodziny bzygowatych


Źródła:

SJP.pl

Kulice

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Kulicki

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kuliczkowski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kulifant

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) daw. trucizna

 (1.2) daw. gw-pl|Śląsk Cieszyński. wódka


Źródła:

Wiktionary

Kulig

kilka sań ciągniętych przez konie


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) książk. daw. zabawa zapustna połączona z objeżdżaniem na saniach domów sąsiedzkich, później także kawalkada sań jadących dla zabawy; Gloger.;

 (1.2) przejażdżka sankami połączonymi i zaprzęgniętymi do konia lub pojazdu mechanicznego

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) zool. zob. kulik.

 (2.2) łow. przest. każdy drobny ptak (np. siewka, komusznik, biegus, brodziec, piaskowiec)


Zo


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kuligowicz

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) rzad. uczestnik kuligu


Źródła:

Wiktionary

Kuligowo

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Kuligowski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kuligowy

przymiotnik od: kulig


przymiotnik

 (1.1) związany z kuligiem (zabawą)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kulik

ptak z rodziny siewek


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) ornit. nazwa systematyczna|Numenius|ref=tak., rodzaj dużego i cętkowanego, eurazjatyckiego ptaka z długim dziobem, z rodziny bekasowatych

 (1.2) daw. dziś reg. zob. kulig.

 (1.3) daw. wiejska zabawa z wodzirejem ubranym w maskę z długim dziobem

 (1.4) daw. później reg. zdrobn. zob. kul.

 (1.5) reg. szynka

 (1.6) reg. policzek

 (1.7) reg. rodzaj mendla

 (1.8) reg. pęczek słomy do przykrywania dachów


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kulikant

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) rzad. zob. kuligowicz.


Źródła:

Wiktionary

Kulikowski

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kulin

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Kulin.

skrót od: kulinarny (czytany jako cały, odmienny wyraz)


Źródła:

SJP.pl

Kulinaria

wszystko, co jest związane ze sztuką kulinarną, z przyrządzaniem i spożywaniem posiłków


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) ogół zagadnień związanych z przygotowywaniem potraw


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kulinarnie

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób odnoszący się do przygotowywania potraw


Źródła:

Wiktionary

Kulinarny

przymiotnik

 (1.1) taki, który dotyczy gotowania, kulinariów, gastronomii, przygotowywania potraw


Źródła:

Wiktionary

Kulis

1. najgorzej płatny robotnik w południowo-wschodniej Azji
2. członek najniższej kasty w Indiach


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) w południowo-wschodniej Azji: robotnik wykonujący najgorsze, najgorzej płatne prace

 (1.2) członek najniższej kasty w Indiach

 (1.3) kierowca rikszy

forma rzeczownika|rodzaj=żeński.

 (2.1) D. lm. od: kulisa


Kulis – tragarz w południowej i wschodniej Azji, noszący zarówno ładunki, jak i ludzi w lektykach. Członek najniższej kasty w Indiach.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kulisa

1. zwykle w lm: dekoracje w formie ścianek lub kotar zamykających po obu stronach scenę
2. wąski pas drzewostanu równej szerokości
3. motyw kompozycji ogrodowej tworzący za pomocą drzew, krzewów, szpalerów
4. urządzenie w maszynie parowej


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kulisiewicz

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kulisjer

nieoficjalny pośrednik giełdowy


Źródła:

SJP.pl

Kulisowy

przymiotnik od: kulisa


Źródła:

SJP.pl

Kulistawy

rzadko: nieco kulisty; okrągławy


przymiotnik jakościowy

 (1.1) prawie kulisty


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kuliste

mający kształt kuli, podobny do kuli; okrągły


Źródła:

SJP.pl

Kulisty

mający kształt kuli, podobny do kuli; okrągły


przymiotnik jakościowy

 (1.1) przypominający kształtem kulę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kulisy

1. część teatru za sceną, niewidoczna dla widzów;
2. nieznane szerzej okoliczności sprawy, zdarzenia


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kulisz

1. pochylać, kurczyć, podciągać
2. kulić się: maleć garbiąc się, kurczyć się


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kulić

1. pochylać, kurczyć, podciągać
2. kulić się: maleć garbiąc się, kurczyć się


Źródła:

SJP.pl

Kuliński

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kuliś

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kulka

1. mała kula; gałka;
2. pot. pocisk małego kalibru;
3. element części łożyska tocznego;
4. gałązka lub kij używane do:
a) zginania i przytwierdzania pędów;
b) przyciągania i łamania suchych gałęzi;
c) wyciągania wiadra z wodą ze studni


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. od kula

 (1.2) mały przedmiot zbliżony kształtem do kuli

 (1.3) zob. kulki.


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kulki

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) zręcznościowa gra podwórkowa rozgrywana przy pomocy szklanych kulek

forma rzeczownika|rodzaj=żeński.

 (2.1) plural|kulka.


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kulkomat

1. urządzenie do losowania kulek z małymi przedmiotami po wrzuceniu monety;
2. zabawka do robienia kulek ze śniegu; śnieżkomat


Źródła:

SJP.pl

Kulkowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|kulkować.


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kulkowaty

podobny kształtem do kulki, okrągły


Źródła:

SJP.pl

Kulkować

1. obrabiać materiał poprzez uderzanie śrutem;
2. przytwierdzać do ziemi zagięty pędy roślin;
3. w gwarze myśliwskiej: patroszyć ptaka za pomocą specjalnego haczyka (kulki)


Źródła:

SJP.pl

Kulkowy

przymiotnik od: kulka


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z kulką, dotyczący kulki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kulkówka

żyworodny małż słodkowodny


Źródła:

SJP.pl

Kulkówki

żyworodny małż słodkowodny


Źródła:

SJP.pl

Kulkówkowate

rodzina słodkowodnych małży


Kulkówkowate (Sphaeriidae) – rodzina słodkowodnych małży z rzędu Veneroida obejmująca około 150 gatunków o kulistych muszlach perforowanych licznymi kanałami. Są to drobne małże o rozmiarach 2–30 mm, występujące na wszystkich kontynentach. W Polsce stwierdzono występowanie 23 przedstawicieli tej rodziny.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kulm

osad z okresu karbonu dolnego w postaci serii łupków, piaskowców i zlepieńców


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) geol. osad pochodzący z okresu karbonu dolnego;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kulminacja

1. najwyższy punkt, największe nasilenie jakiegoś procesu, uczucia, działania itp.; szczytowy moment;
2. przejście ciała niebieskiego przez płaszczyznę południka; górowanie lub dołowanie;
3. najwyższy punkt na jakimś obszarze; wierzchołek


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) szczytowy punkt, najmocniejsze nasilenie jakiegoś procesu

 (1.2) astr. proces przejścia ciała niebieskiego poprzez płaszczyznę południka


Kulminacja (łac. "culminatio" 'najwyższy punkt') – zjawisko polegające na uzyskaniu przez dane ciało niebieskie maksymalnej albo minimalnej wysokości w czasie obrotu sfery niebieskiej. Kulminacje dzieli się na górną, zwaną też górowaniem, lub dolną nazywaną także dołowaniem. Oba rodzaje kulminacji odbywają się na tym samym okręgu wielkim, zwanym południkiem niebieskim (przechodzącym przez oba bieguny niebieskie oraz zenit i nadir).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kulminacyjnie

przysłówek czasu lub sposobu

 (1.1) w punkcie najwyższego natężenia, w szczytowym momencie, najbardziej intensywnie


Źródła:

Wiktionary

Kulminacyjny

→ kulminacja


przymiotnik

 (1.1) najwyższy, szczytowy pod względem napięcia uczuciowego, nasilenia, nagromadzenia jakichś zjawisk, przeżyć

 (1.2) wznoszący się najwyżej, górujący nad resztą terenu


Patrz:kulminacja

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kulminanta

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) stan szczytowego napięcia


Źródła:

Wiktionary

Kulnicowce

rząd grzybów niedoskonałych; Sphaeropsidales


Źródła:

SJP.pl

Kulnicowiec

przedstawiciel rzędu grzybów niedoskonałych


Źródła:

SJP.pl

Kulnik

drobna roślina o niebieskich kwiatach, rosnąca w Alpach i okolicach śródziemnomorskich; globularia


Kulnik ("Globularia" L.) – rodzaj roślin należący w systemie APG IV do rodziny babkowatych ("Plantaginaceae"). Obejmuje około 30 gatunków i mieszańców. Gatunkiem typowym jest "Globularia vulgaris" L.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kulnikowate

rodzina roślin kwiatowych dwuliściennych


Źródła:

SJP.pl

Kulnikowaty

o cechach kulnikowatych (rodzina roślin)


Źródła:

SJP.pl

Kulnąć

1. popchnąć jakiś przedmiot wprawiając go w ruch obrotowy, potoczyć coś okrągłego;
2. potocznie: uderzyć kogoś;
3. kulnąć się: potoczyć się, przebyć jakąś drogę, tocząc się


Źródła:

SJP.pl

Kulo

forma rzeczownika.

 (1.1) W. lp. od: kula


Źródła:

Wiktionary

Kulochwyt

element strzelnicy, zwykle w postaci muru lub wału ziemnego, znajdujący się za tarczą, zapobiegający wylatywaniu pocisków poza strzelnicę


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) wał osłaniający strzelnicę


Kulochwyt – instalacja służąca jako bariera do przechwytywania pocisków wystrzeliwanych z broni strzeleckiej.

Kulochwyty stosowane są najczęściej na strzelnicach, znajdując się za ostatnią linią tarcz. Przybierają zróżnicowane formy, przy czym na strzelnicach otwartych stosuje się zazwyczaj konstrukcje wykorzystujące nasyp z ziemi (niekiedy podparty od tyłu murem). Na strzelnicach zamkniętych (w pomieszczeniach) często używa się zamiast tego odpowiednich skrzyń wypełnionych piaskiem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kulomb

jednostka ładunku elektrycznego określająca ilość elektryczności przepływającej przez poprzeczny przekrój przewodnika w ciągu 1 sekundy przy natężeniu prądu elektrycznego równym 1 amperowi; amperosekunda


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) miar. fiz. elektr. jednostka ładunku elektrycznego w układzie SI, oznaczana symbolem C;


Nie mylić z: Kolumb.

Kulomb (C) – jednostka ładunku elektrycznego w układzie SI (jednostka pochodna układu SI). Nazwa "kulomb" pochodzi od nazwiska francuskiego uczonego Charles Coulomb.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kulombometr

przyrząd do mierzenia ładunku elektrycznego przepływającego w określonym czasie przez dany obwód elektryczny; kulometr, woltametr


Źródła:

SJP.pl

Kulombomierz

przyrząd do mierzenia ilości elektryczności przepływającej przez przewodnik elektryczny


Źródła:

SJP.pl

Kulombowski

charakterystyczny dla Coulomba


Źródła:

SJP.pl

Kulometr

przyrząd do mierzenia ładunku elektrycznego przepływającego w określonym czasie przez dany obwód elektryczny; kulombometr; woltametr


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) fiz. urządzenie do pomiaru ładunku elektrycznego


Ku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kulometria

metoda określania ilości substancji stosowana w chemii analitycznej; opiera się na wykorzystaniu prawa Faradaya - zależności między ilością reagującej substancji a wartością ładunku elektrycznego, który przepłynął przez układ


Kulometria – zespół metod elektrochemicznych, opartych na zastosowaniu praw elektrolizy Faradaya, określających zależność pomiędzy ilością przepływającego przez obwód ładunku a ilością substancji ulegającej elektrolizie. Wyróżnia się dwa rodzaje kulometrii:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kulomiot

sportowiec uprawiający pchnięcie kulą


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) sport. osoba uprawiająca pchnięcie kulą

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) przest. wojsk. karabin maszynowy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kulomiotacz

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) sport. zawodnik pchnięcia kulą


Źródła:

Wiktionary

Kulomiotka

→ kulomiot


Patrz:kulomiot

Źródła:

SJP.pl

Kulomiotniczy

przestarzale: strzelający z kulomiotu, obsługujący kulomiot


Źródła:

SJP.pl

Kulomiotowy

przymiotnik od: kulomiot


Źródła:

SJP.pl

Kulon

ptak z rodziny o tej samej nazwie


rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) ornit. nazwa systematyczna|Burhinus oedicnemus|ref=tak., średni eurazjatycki i afrykański ptak wędrowny o dużych, żółtych oczach;

 (1.2) ornit. ogólnie ptak z rodziny kulonów (1.1) (nazwa systematyczna|Burhinidae|ref=tak.);

 (1.3) ornit. nazwa systematyczna|Numenius arquata|ref=tak., ptak z rodziny bekasowatych; kulik wielki

 (1.4) daw. mieszczanin


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kuloodporność

→ kuloodporny


Patrz:kuloodporny

Źródła:

SJP.pl

Kuloodporny

odporny na przebicie przez niektóre pociski broni palnej


przymiotnik

 (1.1) taki, który jest odporny na przebicie kulą z broni palnej


Kuloodporny (ang. "Bulletproof Monk") – amerykański film z pogranicza komedii, akcji i fantasy. Film jest adaptacją komiksu autorstwa Breta Lewisa i Michaela Avona Oeminga.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kulorzęsek

gatunek orzęska wywołującego rybią ospę


Źródła:

SJP.pl

Kulos

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) łódź. pogard. noga


Źródła:

Wiktionary

Kuloty

szerokie spódnicospodnie do połowy łydek


Źródła:

SJP.pl

Kulować

przestarzałe: kulkować;
1. obrabiać powierzchnię materiału poprzez uderzanie śrutem;
2. przytwierdzać do ziemi zagięty pędy roślin


Źródła:

SJP.pl

Kulowiec

pracownik KUL-u (Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego); KUL-owiec


Źródła:

SJP.pl

Kulowierca

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pejor. lub żart. osoba, która uznaje kulisty kształt Ziemi


Źródła:

Wiktionary

Kulowski

związany z KUL-em (Katolickim Uniwersytetem Lubelskim), dotyczący KUL-u; KUL-owski


Źródła:

SJP.pl

Kulowy

przymiotnik od: kula


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z kulą, dotyczący kuli

 (1.2) wykorzystujący kule, przeznaczony na kule


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kulpiński

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kulpowicz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kulski

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kulson

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy

 (1.1) pogard. lub żart. policjant


Źródła:

Wiktionary

Kulsza

inaczej: kość biodrowa; biodro


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) anat. kość biodrowa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kulszowy

przymiotnik od: kulsza


przymiotnik

 (1.1) anat. dotyczący okolic kulszy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kult

1. religijna cześć oddawana siłom nadprzyrodzonym, rzeczom lub osobom;
2. całokształt praktyk religijnych i obrzędów, będący jednym z zasadniczych aspektów religii;
3. okazywany komuś lub czemuś wielki szacunek; uwielbienie, cześć


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) rel. zachowania o charakterze religijnym skupione na bóstwie, innej istocie lub przedmiocie;

 (1.2) przen. opowiadanie się za jakąś wartością, przekonaniem


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kult.

skrót od: kultura, kulturowy, kulturalny


Źródła:

SJP.pl

Kultar

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) zool. nazwa systematyczna|Antechinomys|Krefft|ref=tak., niewielki ssak z podrodziny grubogoników, przypominający mysz, występujący w Australii;


Kultar ("Antechinomys") – rodzaj ssaków z podrodziny grubogoników (Sminthopsinae) w obrębie rodziny niełazowatych (Dasyuridae).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kultowość

powiązanie z kultem (czcią religijną lub wielkim szacunkiem)


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest kultowe; cecha tych, którzy są kultowi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kultowy

przymiotnik od: kult (np. naczynia kultowe, kultowy film)


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z kultem, dotyczący kultu

 (1.2) taki, który symbolizuje doświadczenia, wartości i postawy jakiejś społeczności lub pokolenia

przymiotnik jakościowy

 (2.1) przen. taki, który cieszy się dużą popularnością w określonej grupie społecznej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kultura

1. umiejętność obcowania z ludźmi, zachowania się odpowiednio do sytuacji; kulturalność, ogłada, takt, obycie;
2. materialna i umysłowa działalność społeczeństw oraz jej wytwory;
3. społeczeństwo rozpatrywane ze względu na jego dorobek materialny i umysłowy;
4. odpowiednio wysoki poziom rozwoju społeczeństwa w jakimś zakresie;
5. w biologii: sztuczna hodowla komórek, tkanek lub mikroorganizmów na pożywkach;
6. w biologii: drobnoustroje wyhodowane na pożywce;
7. w rolnictwie: uprawa roli poprzez stosowanie różnych zabiegów agrotechnicznych; agrokultura;
8. w rolnictwie: hodowla i uprawa roślin; agrokultura;
9. w rolnictwie: roślina uprawiana na pewnym obszarze w celach użytkowych;
10. w rolnictwie: teren uprawy tej rośliny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) całokształt dorobku materialnego i duchowego danej społeczności lub całej ludzkości

 (1.2) społeczeństwo, rozpatrywane pod kątem jego osiągnięć materialnych i duchowych

 (1.3) wysoki poziom doskonałości społeczeństwa w jakiejś dziedzinie, specjalności

 (1.4) umiejętność obcowania z ludźmi

 (1.5) geol. struktura gleby uprawnej, uzyskana na skutek zabiegów agrotechnicznych i racjonalnej gospodarki, także owe zabiegi i gospodarka

 (1.6) biol. sztuczna hodowla mikroorganizmów, komórek lub tkanek

 (1.7) bot. rodzaj roślin użytkowych uprawianych na danym terenie, także teren takiej uprawy


Kultura (z colere, 'uprawa, dbać, pielęgnować, kształcenie’) – wieloznaczny termin pochodzący od ( cultus agri „uprawa roli”), interpretowany w wieloraki sposób przez przedstawicieli różnych nauk. Najczęściej jest rozumiana jako całokształt duchowego i materialnego dorobku społeczeństwa. Kulturę można określić jako ogół wytworów ludzi, zarówno materialnych, jak i niematerialnych: duchowych, symbolicznych, takich jak wzory myślenia i zachowania.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kulturalista

zwolennik nurtu zapoczątkowanego przez polskiego filozofa i socjologa, Floriana Znanieckiego, opartego na refleksji nad zjawiskami kultury


Źródła:

SJP.pl

Kulturalizm

pogląd na świat powstały z założeń związanych z refleksją nad zjawiskami kultury, którego autorem jest Florian Znaniecki, polski filozof i socjolog


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kulturalnie

przysłówek

 (1.1) w sposób kulturalny; związany z kulturą

 (1.2) w sposób kulturalny; grzecznie, z należytymi manierami


Źródła:

Wiktionary

Kulturalniej

stopień wyższy od przysłówka: kulturalnie


Źródła:

SJP.pl

Kulturalniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: kulturalny


Źródła:

SJP.pl

Kulturalno-Geograficzny

związany z kulturą i geografią czegoś; geograficzno-kulturalny, geograficzno-kulturowy


Źródła:

SJP.pl

Kulturalno-Oświatowa

potocznie: kobieta zajmująca się organizowaniem gier, konkursów, wycieczek itp. w domach kultury, ośrodkach wypoczynkowych itp.


Źródła:

SJP.pl

Kulturalno-Oświatowy

potocznie: osoba zajmująca się organizowaniem gier, konkursów, wycieczek itp. w domach kultury, ośrodkach wypoczynkowych itp.


Źródła:

SJP.pl

Kulturalnojęzykowy

dotyczący kultury języka


Źródła:

SJP.pl

Kulturalność

umiejętność obcowania z ludźmi, zachowania się odpowiednio do sytuacji; kultura, ogłada, takt, obycie


Źródła:

SJP.pl

Kulturalny

1. odznaczający się kulturą osobistą - wyrobieniem towarzyskim, nienagannym sposobem bycia, np. kulturalny człowiek; uprzejmy, szarmancki, dżentelmeński;
2. związany z kulturą - poziomem rozwoju społeczeństw, grup, jednostek w danej epoce historycznej, np. dorobek, rozwój kulturalny; kulturowy;
3. w rolnictwie: nadający się do uprawy, hodowli; kultywowany


przymiotnik

 (1.1) dotyczący kultury, szerzący kulturę

 (1.2) taki, który odznacza się kulturą, wykształceniem, dobrym wychowaniem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kulturem

jednostka etnolingwistyczna, która w planie wyrażania jest reprezentowana przez pojedyncze leksemy, zaś w planie treści ma tak bogate znaczenia, że dzięki niej można zrozumieć specyfikę danej społeczności narodowej, etnicznej lub regionalnej


Kulturem – jednostka etnolingwistyczna, która w planie wyrażania jest reprezentowana przez pojedyncze leksemy, zaś w planie treści ma tak bogate znaczenia, że dzięki niej można zrozumieć specyfikę danej społeczności narodowej, etnicznej lub regionalnej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kulturfilm

propagandowy film oświatowy produkowany przez niemiecką wytwórnię UFA po 1927 roku aż do upadku Trzeciej Rzeszy


Źródła:

SJP.pl

Kulturka

zdrobnienie od: kultura (np. pełna kulturka)


Kulturka – polski zespół muzyczny powstały w 1998 w Krakowie. Założycielami grupy, był kompozytor i dziennikarz Krzysztof Filus oraz wokalistka Joanna Mendyka.

Skład został uzupełniony następującymi muzykami: Artur Malik, perkusja (również Lombard i Oddział Zamknięty), Paweł Mąciwoda, gitara basowa (obecnie gra w Scorpions), Piotr Płonka, gitara solowa (równocześnie w Sztywnym Palu Azji), Marek Krupa, saksofon (zespoły Dekiel i Siedem) oraz Maciej Rapacz na instrumentach klawiszowych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kulturkampf

z niemieckiego: walka kultur; walka rządu pruskiego z Kościołem katolickim w latach 1871-78, mająca w zaborze pruskim charakter walki z polskością; Kulturkampf


Kulturkampf (z niem. „walka o kulturę”; wym. niemiecka "MAF:",) – nazwa określająca wydarzenia w Cesarstwie Niemieckim z lat 1871–1878, kiedy to kanclerz Otto von Bismarck usiłował doprowadzić do ograniczenia wpływów Kościoła katolickiego w państwie. Niemiecki "Kulturkampf" wyróżniał się na tle podobnych ruchów swojej epoki silnym elementem antypolskim.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kulturolog

specjalista w dziedzinie nauki badającej różnorodne procesy, zjawiska kulturowe, typy kultur narodowych, kręgi kulturowe itp.; kulturoznawca, etnograf, ludoznawca


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) specjalista w dziedzinie kulturologii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kulturologia

nauka badająca różnorodne procesy, zjawiska kulturowe, typy kultur narodowych, kręgi kulturowe itp.; kulturoznawstwo, etnografia, ludoznawstwo


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nauka o kulturze


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kulturologiczny

dotyczący nauki badającej różnorodne procesy, zjawiska kulturowe, typy kultur narodowych, kręgi kulturowe itp.; kulturoznawczy, etnograficzny, ludoznawczy


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z kulturologią


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kulturolożka

→ kulturolog


Patrz:kulturolog

Źródła:

SJP.pl

Kulturotwórczy

mający wpływ na tworzenie się, rozwój kultury


Źródła:

SJP.pl

Kulturowo

przysłówek

 (1.1) od kulturowy


Źródła:

Wiktionary

Kulturowo-Etniczny

związany z przynależnością do danego narodu i jego kulturą


Źródła:

SJP.pl

Kulturowość

→ kulturowy


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest kulturowe; cecha tych, którzy są kulturowi


Patrz:kulturowy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kulturowy

związany z kulturą - całokształtem dorobku duchowego i materialnego ludzkości, np. różnice kulturowe, tożsamość kulturowa; kulturalny


przymiotnik

 (1.1) dotyczący kultury


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kulturoznawca

specjalista w dziedzinie nauki badającej różnorodne procesy, zjawiska kulturowe, typy kultur narodowych, kręgi kulturowe itp.; kulturolog, etnograf, ludoznawca


Źródła:

SJP.pl

Kulturoznawczy

dotyczący nauki badającej różnorodne procesy, zjawiska kulturowe, typy kultur narodowych, kręgi kulturowe itp.; kulturologiczny, etnograficzny, ludoznawczy


przymiotnik

 (1.1) związany z kulturoznawstwem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kulturoznawczyni

specjalistka w dziedzinie nauki badającej różnorodne procesy, zjawiska kulturowe, typy kultur narodowych, kręgi kulturowe itp.; etnografka, ludoznawczyni, kobieta kulturolog


Źródła:

SJP.pl

Kulturoznawstwo

nauka badająca różnorodne procesy, zjawiska kulturowe, typy kultur narodowych, kręgi kulturowe itp.; kulturologia, etnografia, ludoznawstwo


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) nauk. nauka o kulturze


Kulturoznawstwo – dyscyplina nauk humanistycznych zajmująca się badaniem kultury, rozumianej jako aksjologiczno-normatywna sfera regulacji praktyk społecznych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kulturtreger

osoba narzucająca innym społeczeństwom swoje zasady i swoją kulturę; kulturtregier, kulturträger


Źródła:

SJP.pl

Kulturtregerski

→ kulturtreger


Patrz:kulturtreger

Źródła:

SJP.pl

Kulturtregerstwo

narzucanie innym społeczeństwom swoich zasad i swojej kultury


Źródła:

SJP.pl

Kulturtregier

osoba narzucająca innym społeczeństwom swoje zasady i swoją kulturę; kulturtreger, kulturträger


Źródła:

SJP.pl

Kulturysta

człowiek uprawiający kulturystykę


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) sport. mężczyzna uprawiająca kulturystykę

 (1.2) pot. człowiek dobrze zbudowany


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kulturystka

→ kulturysta


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) sport. kobieta uprawiająca kulturystykę


Patrz:kulturysta

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kulturystycznie

przysłówek

 (1.1) w sposób kulturystyczny


Źródła:

Wiktionary

Kulturystyczność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) sport. cecha tego, co kulturystyczne


Źródła:

Wiktionary

Kulturystyczny

→ kulturystyka


przymiotnik relacyjny

 (1.1) sport. związany z kulturystyką, dotyczący kulturystyki


Patrz:kulturystyka

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kulturystyka

bodybuilding, trening kulturystyczny;
1. zespół ćwiczeń wykonywanych za pomocą specjalnych przyrządów, zapewniających człowiekowi silną sylwetkę oraz sprawność fizyczną;
2. metodyka stosowania tych ćwiczeń


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) sport. kształtowanie sylwetki ciała poprzez ćwiczenia fizyczne wykonywane z obciążeniem;


Kulturystyka – kształtowanie sylwetki ciała poprzez hipertrofię mięśni szkieletowych w wyniku ćwiczeń fizycznych wykonywanych z obciążeniem; z jednoczesnym maksymalnie możliwym zredukowaniem tkanki tłuszczowej podskórnej w celu lepszego uwidocznienia mięśni.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kultyczny

przestarzałe: kultowy


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z kultem, dotyczący kultu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kultys

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kultysta

przedstawiciel kultyzmu


rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) hist. liter. literat, używający stylu ciemnego, zawiłego, napuszonego, przedstawiciel kultyzmu;

 (1.2) środ. członek / przedstawiciel kultu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kultystka

→ kultysta


Patrz:kultysta

Źródła:

SJP.pl

Kultywacja

1. uprawa gleby, przygotowywanie roli pod zasiew, uprawę;
2. utrzymywanie, podtrzymywanie jakichś wartości, np. tradycji, zwyczajów


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) uprawa ziemi

 (1.2) podtrzymywanie i rozwijanie tradycji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kultywacyjny

związany z kultywacją


przymiotnik

 (1.1) roln. taki, który uprawia się stosując odpowiednie zabiegi agrotechniczne


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kultywar

odmiana rośliny uprawnej posiadająca szczególne cechy użytkowe lub estetyczne; cultivar


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) bot. odmiana uprawna rośliny wybrana z uwagi na szczególne właściwości;


Kultywar (łac. "cultivar"; cultus" = uprawny, varietas" = odmiana), odmiana uprawna – wyraźnie odrębna, jednorodna i trwała odmiana uprawna (hodowlana) rośliny, wyróżniająca się walorami użytkowymi lub estetycznymi (określoną cechą lub kombinacją cech), uzyskana w wyniku zabiegów hodowlanych (selekcji, krzyżowania, poliploidyzacji, działania mutagenów), ewentualnie odnaleziona w naturze lub uprawie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kultywarowy

→ kultywar


Patrz:kultywar

Źródła:

SJP.pl

Kultywator

urządzenie do uzdatniania gruntów do produkcji leśnej lub rolniczej; drapacz


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) roln. drapacz, narzędzie uprawowe do spulchniania roli bez jej odwracania oraz do niszczenia chwastów;

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) książk. ktoś, dla kogo ważny jest rozwój i istnienie jakiegoś elementu kultury


Ku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kultywatorka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) książk. kobieta, dla której ważny jest rozwój i istnienie jakiegoś elementu kultury


Źródła:

Wiktionary

Kultywatorowy

→ kultywator; drapaczowy


przymiotnik relacyjny

 (1.1) roln. związany z kultywatorem; uprawiany z pomocą kultywatora; taki jak w kultywatorze


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kultywować

1. utrzymywać i rozwijać jakieś tradycje, zwyczaje, wartości itp.;
2. wykonywać prace rolnicze w celu przygotowania gleby pod uprawę;
3. uprawiać określone gatunki roślin


czasownik przechodni niedokonany (dk. skultywować)

 (1.1) książk. świadomie rozwijać, utrwalać określone postawy, relacje lub zainteresowania

 (1.2) roln. przygotowywać ziemię pod uprawę i prowadzić pieczołowitą uprawę określonych roślin

czasownik zwrotny niedokonany kultywować się (dk. skultywować się)

 (2.1) być kultywowanym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kultyzm

kierunek literacki powszechny w barokowej literaturze hiszpańskiej XVII wieku, charakteryzujący się wyszukaną formą, bogactwem stylu, skomplikowaną składnią, znacznym udziałem metaforyki i symboliki; gongoryzm


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) kierunek w literaturze hiszpańskiej XVII wieku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kuluar

(zwykle w liczbie mnogiej) boczne pomieszczenie w sejmie, sądzie, teatrze itp. do nieoficjalnych spotkań i odpoczynku


Źródła:

SJP.pl

Kuluarowy

przymiotnik od: kuluar


przymiotnik

 (1.1) dotyczący kuluarów

 (1.2) przen. nieoficjalny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kuluary

poufne, niejawne okoliczności oficjalnych działań, zachodzące poza głównym miejscem wydarzeń


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) archit. pomieszczenia w budynkach publicznych znajdujące się w pobliżu sal posiedzeń lub występów, w których przeprowadzane są nieoficjalne rozmowy i spotkania;

 (1.2) nieoficjalne okoliczności


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kulwicki

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kum

1. potocznie: sąsiad, kolega
2. ojciec chrzestny w stosunku do matki chrzestnej i do rodziców dziecka lub ojciec dziecka w stosunku do jego rodziców chrzestnych


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) daw. przyjaciel

 (1.2) ojciec chrzestny w stosunku do matki chrzestnej i do rodziców dziecka

 (1.3) ojciec dziecka w stosunku do rodziców chrzestnych dziecka

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) żłób

wykrzyknik

 (3.1) dźwięk. imitacja dźwięku wydawanego przez żabę

forma rzeczownika.

 (4.1) D. lm. od: kuma


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kuma

1. potocznie: sąsiadka, koleżanka;
2. matka chrzestna w stosunku do ojca chrzestnego i do rodziców dziecka lub matka dziecka w stosunku do jego rodziców chrzestnych


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) matka chrzestna

 (1.2) pot. sąsiadka

 (1.3) pot. przyjaciółka

forma rzeczownika.

 (2.1) D. i B. lp. od: kum

forma czasownika.

 (3.1) 3. os. lp. ter. od: kumać


Kuma (ros. Кума) – rzeka w Rosji, płynie we wschodniej części Kaukazu Północnego. Jej długość wynosi około 800 km, a powierzchnia dorzecza – 33,5 tys. km².

Jej źródła znajdują się w Kaukazie na wysokości ponad 2000 m n.p.m. Płynie w kierunku wschodnim. Na Nizinie Nadkaspijskiej rzeka stopniowo zanika w piaskach, niekiedy uchodzi bezpośrednio do Morza Kaspijskiego. Jej najważniejszy dopływ do Podkumok. Wody rzeki Kuma wykorzystywane są do nawadniania, m.in. poprzez Kanał Terek-Kuma.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kumak

rodzaj płaza bezogonowego z rodziny kumakowatych; kumka


Źródła:

SJP.pl

Kumakowate

rodzina płazów bezogonowych


Kumakowate (Bombinatoridae) – rodzina płazów z grupy Archaeobatrachia w rzędzie płazów bezogonowych (Anura).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kumakowaty

o cechach kumakowatych (rodzina płazów)


Źródła:

SJP.pl

Kumamoto

miasto w Japonii


Kumamoto (jap. 熊本市 Kumamoto-shi) – miasto w Japonii, ośrodek administracyjny prefektury Kumamoto, w zachodniej części wyspy Kiusiu.

Znajduje się tutaj XV-wieczny zamek Kumamoto.

W Kumamoto urodziła się Miyabi Onitsuka, snowboardzistka, mistrzyni świata w slopestyle'u oraz Eiichirō Oda, autor mangi "One Piece".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kuman

kuman wąskosmugi - gatunek madagaskarskiego ssaka drapieżnego z rodziny falanrukowatych; mangusta wąskosmuga


Źródła:

SJP.pl

Kumanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|kumać.


Źródła:

Wiktionary

Kumanka

członkini koczowniczego ludu tureckiego


Źródła:

SJP.pl

Kumanowie

koczowniczy lud turecki; Połowcy, Komanowie


Źródła:

SJP.pl

Kumar

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kumara

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) bot. roślina gruboszowata z rodziny złotogłowowatych, obejmująca dwa gatunki występujące w Kraju Przylądkowym w Afryce Południowej;


Kumara – miasto w Nowej Zelandii, na Wyspie Południowej, w regionie West Coast.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kumaron

wiązek heterocykliczny, oleista, bezbarwna ciecz używana do produkcji żywic kumaronowych; benzofuran


rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) chem. zob. benzofuran.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kumaronowy

przymiotnik od: kumaron


przymiotnik

 (1.1) związany z kumaronem, wykonany z wykorzystaniem kumaronu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kumaryna

bezbarwna substancja krystaliczna występująca w wielu roślinach


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biochem. bezbarwny związek organiczny o zapachu świeżego siana, występujący w roślinach, wykorzystywany w przemyśle perfumeryjnym, mydlarskim i innych;


Kumaryna – organiczny związek chemiczny z grupy benzopironów, lakton kwasu "o"-hydroksycynamonowego. Związki kumarynowe występują w roślinach jako glikozydy, niekiedy są składnikiem olejków eterycznych. W hydrolizie enzymatycznej rozkładają się na cukry i wolne kwasy kumarynowe, w wyniku czego wyzwala się przyjemny i charakterystyczny zapach siana. Wykryta w roślinach ponad 80 gatunków z rodzin: traw, storczykowatych, motylkowatych, jasnotowatych. Naturalny inhibitor kiełkowania nasion.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kumarynowy

przymiotnik od: kumaryna


przymiotnik

 (1.1) dotyczący kumaryny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kumato

odmiana pomidora o zielonobrązowym kolorze


Źródła:

SJP.pl

Kumatość

→ kumaty


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tych, którzy są kumaci


Patrz:kumaty

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kumaty

potocznie: rozumny, inteligentny


przymiotnik

 (1.1) pot. szybko orientujący się w jakimś zagadnieniu, pojętny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kumać

1. potocznie: rozumieć coś; łapać, chwytać, czaić;
2. kumać się - potocznie: przyjaźnić się, bratać się


czasownik niedokonany (dk. brak)

 (1.1) slang. rozumieć

czasownik zwrotny niedokonany (dk. brak)

 (2.1) pot. utrzymywać bliską znajomość, zażyłe stosunki

 (2.2) przest. stawać się czyimś kumem lub kumą przez trzymanie dziecka do chrztu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kumański

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Kumanami, dotyczący Kumanów

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. język kumański;


Źródła:

Wiktionary

Kumberland

zimny sos do mięsa, przyrządzony z galaretki porzeczkowej z dodatkiem chrzanu; cumberland


Źródła:

SJP.pl

Kumbria

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. kraina historyczna w północno-zachodniej Anglii;


Kumbria ( Cumbria) – hrabstwo ceremonialne w północno-zachodniej Anglii, w regionie North West England, położone nad Morzem Irlandzkim, przy granicy ze Szkocją. Do 31 marca 2023 pełniło funkcję hrabstwa administracyjnego (niemetropolitalnego), ze stolicą w Carlisle.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kumbryjski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Kumbrią, dotyczący Kumbrii, pochodzący z Kumbrii

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. język kumbryjski;


Źródła:

Wiktionary

Kumcia

zdrobnienie od: kuma


Źródła:

SJP.pl

Kumen

związek organiczny, węglowodór aromatyczny; izopropylobenzen


Ku


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kumenowy

→ kumen


Patrz:kumen

Źródła:

SJP.pl

Kumestan

fitoestrogen o budowie niesteroidowej, występujący w dużej ilości w czerwonej koniczynie, nasionach słonecznika oraz kiełkach fasoli


Źródła:

SJP.pl

Kumet

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gwara. przestępcza: niedopałek papierosa


Źródła:

Wiktionary

Kumielsk

Kumielsk (niem. "Kumilsko", 1938–1945 "Morgen") – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie piskim, w gminie Biała Piska.

Do 1954 roku siedziba gminy Kumielsk. W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Kumielsk. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa suwalskiego Wieś leży nad jeziorem Kumielskim.


Źródła:

Wikipedia

Kumin

roślina przyprawowa; kmin rzymski


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) spoż. przyprawa z nasion kminu rzymskiego


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kuminowy

→ kumin


Patrz:kumin

Źródła:

SJP.pl

Kumite

jedna ze sztuk walk będąca praktyczną weryfikacją technik w starciu z rzeczywistym przeciwnikiem


Kumite (組手) (dosł. „spotkanie dłoni”) – walka w karate nosi nazwę "kumite" i jest najtrudniejszym rodzajem treningu.

Ćwiczący sztuki walki zostaje powoli, systematycznie dopuszczony do walki, dopiero po gruntownym przygotowaniu psychofizycznym. Adept musi najpierw poznać różne kombinacje kopnięć, uderzeń, bloków, ogólnych zasad skutecznej obrony i ataku. Można wyróżnić kilka rodzajów "kumite":


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kumka

1. zdrobnienie od: kuma;
2. rodzaj płaza bezogonowego z rodziny kumakowatych; kumak


Źródła:

SJP.pl

Kumkania

1. wydawać dźwiek naśladujący kumkanie;
2. o żabie: wydawać głos


Źródła:

SJP.pl

Kumkanie

1. wydawać dźwiek naśladujący kumkanie;
2. o żabie: wydawać głos


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|kumkać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kumkać

1. wydawać dźwiek naśladujący kumkanie;
2. o żabie: wydawać głos


czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. zakumkać)

 (1.1) herp. wydawać charakterystyczny dla żab lub ropuch dźwięk


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kumkwat

krzew lub niewielkie drzewo cytrusowe z rodziny rutowatych; owoc tej rośliny; kinkan


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) bot. nazwa systematyczna|Fortunella|ref=tak., krzew lub niewielkie drzewo cytrusowe pochodzące z Chin, uprawiane w Azji i Ameryce Północnej dla owoców lub jako roślina ozdobna;

 (1.2) mały, pomarańczowy, słodko-kwaśny owoc tej rośliny


Kumkwat "Fortunella" Swingle (kant. 金橘 "kam kwat" – kam 'złoto', kwat 'mandarynka‘) – rodzaj małego drzewa lub krzewu należący do rodziny rutowatych. Wywodzi się z Chin. Należy do niego 6 gatunków. Gatunkiem typowym jest "Fortunella margarita" (Loureiro) Swingle. Do Europy zostały one sprowadzone przez szkockiego zbieracza roślin Roberta Fortune'a (1813-1880). Kwiaty białe i pachnące, owoce małe, barwy pomarańczowej, pokryte cienką skórką.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kumkwatowy

→ kumkwat


Patrz:kumkwat

Źródła:

SJP.pl

Kumnoria

rodzaj roślinożernego dinozaura ptasiomiednicznego z grupy iguanodonów; kamptozaur, brachyrofus


Źródła:

SJP.pl

Kumocha

zgrubienie od: kuma lub kumoszka


Źródła:

SJP.pl

Kumor

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kumorek

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kumorowski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kumosia

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) reg. pozn. - kuma


Źródła:

Wiktionary

Kumostwo

przestarzałe:
1. ojciec chrzestny z matką chrzestną;
2. kum z żoną


Źródła:

SJP.pl

Kumoszka

1. wścibska, gadatliwa kobieta;
2. matka chrzestna w stosunku do ojca chrzestnego i do rodziców dziecka lub matka dziecka w stosunku do jego rodziców chrzestnych;
3. potocznie: koleżanka, przyjaciółka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) matka chrzestna w stosunku do ojca chrzestnego i do rodziców dziecka

 (1.2) matka dziecka w stosunku do rodziców chrzestnych dziecka

 (1.3) kobieta gadatliwa i wścibska

 (1.4) przyjaciółka lub sąsiadka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kumoszkowaty

podobny do kumoszki, gadatliwy, plotkarski


Źródła:

SJP.pl

Kumoter

przestarzałe:
1. dobry znajomy, przyjaciel; kum, kamrat, kompan, towarzysz;
2. osoba blisko związana prowadzeniem wspólnych interesów, pokrewieństwem lub przynależnością do jakiejś grupy; zausznik, stronnik, sprzymierzeniec


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) przest. dobry znajomy lub przyjaciel

 (1.2) przest. ktoś z grupy związanej wspólnymi interesami, pokrewieństwem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kumoterka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gwara. stoczniowa: premia motywacyjna


Źródła:

Wiktionary

Kumoterki

tradycyjne, małe i lekkie sanie dwuosobowe używane na Podhalu


Kumoterki, wyścigi kumoterskie (gór. kumotersko gońba) – wyścig dwuosobowej pary góralskiej po śniegu w małych saniach, używanych przez kumotra i kumoszkę.

W wyścigach kumoterek powozi kumoter, a jego kobieta mocno trzyma się sań i poprzez balansowanie ciałem dba, by oboje nie wypadli z toru. Para zawodników jest ubrana w tradycyjny strój góralski - przykuwa to uwagę widzów przyjeżdżających z całej Polski w góry specjalnie na zawody.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kumoterski

→ kumoter


przymiotnik jakościowy

 (1.1) koligacyjny, oparty na układach

przymiotnik relacyjny

 (2.1) dotyczący kumoterstwa


Patrz:kumoter

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kumoterskość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest kumoterskie; cecha tych, którzy są kumoterscy


Źródła:

Wiktionary

Kumoterstwo

wzajemne popieranie się osób należących do grupy powiązanej interesami


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) popieranie się członków tej samej grupy, których łączą więzy pokrewieństwa lub inne;


Kumoterstwo – forma wzajemnego popierania się osób powiązanych więzami krwi, zażyłością, znajomością lub przynależnością do określonej grupy, zwykle w celu osiągnięcia korzyści materialnej, pozycji społecznej lub innych przywilejów, bez oceny kompetencji lub wartości protegowanych osób. W odróżnieniu od nepotyzmu, który odnosi się przede wszystkim do faworyzowania członków rodziny, kumoterstwo obejmuje także osoby niespokrewnione, w tym znajomych, przyjaciół i członków tej samej grupy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kumotrzyć

potocznie: załatwiać jakieś sprawy, wykorzystując znajomości lub powiązania rodzinne


Źródła:

SJP.pl

Kumowie

1. potocznie: sąsiad, kolega
2. ojciec chrzestny w stosunku do matki chrzestnej i do rodziców dziecka lub ojciec dziecka w stosunku do jego rodziców chrzestnych


Źródła:

SJP.pl

Kumoś

rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) reg. pozn. - kum


Źródła:

Wiktionary

Kumpel

potocznie: dobry kolega; kompan, kamrat, współtowarzysz


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pot. kolega, przyjaciel


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kumpela

potocznie: dobra koleżanka; kompanka, kumpelka, współtowarzyszka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. dobra koleżanka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kumpelka

potocznie: dobra koleżanka; kompanka, kumpela, współtowarzyszka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. dobra koleżanka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kumpelski

potocznie: dotyczący kumpla i kontaktów z kumplami; kumplowski, koleżeński


przymiotnik relacyjny

 (1.1) pot. dotyczący kumpla i kontaktów z kumplami


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kumpelstwo

kumplostwo;
1. przyjazne stosunki między kumplami;
2. grupa osób, których łączą przyjazne stosunki


Źródła:

SJP.pl

Kumpiak

wędzona, dojrzewająca szynka wieprzowa, tradycyjny wyrób podlaski


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) kulin. wieprzowina, szczególnie szynka, konserwowana w kawałkach w soli razem ze skórą i słoniną, specjalność kuchni kresowej i podlaskiej;


Kumpiak (Kump, Kumpjak) – rodzaj surowej, solonej, podsuszonej szynki wytwarzanej z całych udźców wieprzowych, pokrytej tłuszczem i skórą, wraz z nogą. Tradycja wyrobu kumpiaka wywodzi się z terenów Podlasia. Słowo kumpiak pochodzi z Litwy - wyraz: "kumpis" znaczy po prostu "szynka"


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kumpie

dawniej: niegotowana szynka wieprzowa; kump


Źródła:

SJP.pl

Kumpir

duży pieczony ziemniak z farszem, popularny w Turcji


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) kulin. rodzaj fast foodu; duży, pieczony ziemniak z dodatkami, specjalność kuchni tureckiej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kumplostwo

kumpelstwo;
1. przyjazne stosunki między kumplami;
2. grupa osób, których łączą przyjazne stosunki


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) pot. przyjazne stosunki między kumplami


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kumplowski

potocznie: dotyczący kumpla i kontaktów z kumplami; kumpelski, koleżeński


przymiotnik relacyjny

 (1.1) pot. dotyczący kumpla i kontaktów z kumplami


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kumran

ruiny starożytnej osady na północno-zachodnim wybrzeżu Morza Martwego; Qumran


Kumran, "Qumrān" ( ‏חירבת קומראן‎ "Chirbet Kumran", ‏خربة قمران‎ "Chirbat Kumran") − ruiny starożytnej osady położonej w odległości 1 km na północny zachód od brzegu Morza Martwego, na pustyni Judzkiej, na Zachodnim Brzegu Jordanu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kumski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Kumą, dotyczący Kumy


Źródła:

Wiktionary

Kumulacja

1. nagromadzenie lub połączenie się czegoś w jednym miejscu lub czasie; skupienie, spiętrzenie, komasacja;
2. koncentrowanie, sumowanie się jakichś działań, doświadczeń, wiedzy itp.


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nagromadzenie / skupienie się czegoś w jednym miejscu; także. sumowanie działań, doświadczeń itp.


Ku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kumulacyjny

związany z kumulacją


Źródła:

SJP.pl

Kumulanta

pojęcie z zakresu teorii prawdopodobieństwa i statystyki


Kumulanta to pojęcie z zakresu teorii prawdopodobieństwa i statystyki.

Kumulantami formula_1 rozkładu prawdopodobieństwa nazywamy wielkości spełniające własność:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kumulatywny

taki, który podlega kumulacji, daje się gromadzić i łączyć w jednym miejscu


Źródła:

SJP.pl

Kumulen

nietrwały związek organiczny, w którym atom węgla połączony jest więcej niż dwoma skumulowanymi wiązaniami podwójnymi


Źródła:

SJP.pl

Kumulowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|kumulować.


Źródła:

Wiktionary

Kumulować

1. gromadzić lub łączyć coś w jednym miejscu lub czasie; skupiać, spiętrzać, komasować;
2. koncentrować, sumować jakieś działania, doświadczenie, wiedzę itp.


czasownik przechodni niedokonany

 (1.1) gromadzić, zbierać elementy

czasownik zwrotny niedokonany kumulować się

 (2.1) zbierać się, gromadzić się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kumulus

biała chmura kłębiasta, typowa dla ciepłej pory roku; cumulus


Źródła:

SJP.pl

Kumycki

język kumycki - język Kumyków (ludu pochodzenia tureckiego, zamieszkującego nizinne części Dagestanu)


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Kumykami, dotyczący Kumyków

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. język kumycki;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kumycy

lud zamieszkujący Dagestan


Kumycy, Kumykowie – grupa etniczna zamieszkująca Kaukaz Północny, a zwłaszcza nizinną część Dagestanu. Posługują się językiem kumyckim, należącym do języków tureckich.

W XVI–XVII w. przyjęli islam sunnicki. Przed przyłączeniem do Rosji w 1867 r. tworzyli księstwo tarkowskie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kumyczka

przedstawicielka ludu zamieszkującego Dagestan


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) etn. przedstawicielka ludu tureckiego zamieszkującego środkowy Dagestan;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kumyk

przedstawiciel ludu zamieszkującego Dagestan


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) etn. przedstawiciel ludu tureckiego zamieszkującego środkowy Dagestan;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kumys

fermentowany napój z mleka klaczy lub oślicy


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) kulin. etn. napój alkoholowy otrzymywany z mleka klaczy lub oślicy poddanego fermentacji, popularny w Azji;


Ku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kuna

1. zwierzę drapieżne z rodziny łasicowatych;
2. dawne narzędzie tortur, rodzaj pręgierza;
3. waluta chorwacka (1 kuna = 100 lip)


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zool. rodzaj ssaków drapieżnych z rodziny łasicowatych (nazwa systematyczna|Martes|ref=tak.), zwyczajowo także ssak należący do tego rodzaju;

 (1.2) hist. monet. waluta Chorwacji, dzieli się na sto lip;

 (1.3) obręcz lub obręcze żelazne przytwierdzone łańcuchem lub powrozem do pręgierza, portalu ratusza lub kościoła, czasem przy wejściu do dworu, zamykane na szyję czasem i na ręce skazańcom;

 (1.4) gwara. przestępcza: prostytutka


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kunachowicz

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kunafa

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kulin. tradycyjny deser kuchni bliskowschodniej, popularny m.in. w Palestynie, Libanie, Jordanii, Syrii, Turcji i Egipcie, przygotowywany na bazie sera i opcjonalnie – ciasta filo lub makaroników z semoliny; zwykle po wierzchu barwiony na pomarańczowo i posypywany siekanymi pistacjami;


Kunafa (arab. كنافة, "kunāfah", także: "kanafeh" "knafeh", "kunafeh"; tur. "künefe"; gr. καταΐφι, "kataifi") – tradycyjne ciasto serowe, charakterystyczne dla kuchni arabskiej, tureckiej i greckiej. Wywodzi się z Nablusu.

Ciasto, które nadziewa się serem (najczęściej nabulusi), może mieć trzy odmiany:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kunasz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kunaszyrski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Kunaszyrem, dotyczący Kunaszyru


Źródła:

Wiktionary

Kuncewicz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kunda

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kundajski

przymiotnik od: Kunda (miasto w Estonii)


Źródła:

SJP.pl

Kundalini

w filozofii i mistyce hinduskiej: energia spoczywająca u podstawy kręgosłupa


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) filoz. w filozofii i mistyce hinduskiej: energia, która spoczywa u podstawy kręgosłupa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kundel

pies, mieszaniec rasowy, najczęściej wiejski pies podwórzowy; kundys


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) kynol. pies niezaliczany do żadnej z ras psów

 (1.2) pot. pogard. każdy pies (najczęściej zachowujący się niewłaściwie) niezależnie od jego pochodzenia

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) przen. obraź. określenie używane wobec mężczyzny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kundelek

mały kundel


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) zdrobn. od: kundel


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kundelka

nierasowa suczka; samica kundla


Źródła:

SJP.pl

Kundelkowy

→ kundelek


Patrz:kundelek

Źródła:

SJP.pl

Kundlizm

pogardliwie o kłóceniu się (użeraniu się jak kundle)


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) o godnej pogardy postawie człowieka lub zbiorowości, będącej przeciwieństwem szlachetności, autentyczności, bezinteresowności


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kundlić

rzadko:
1. gorszyć, psuć, demoralizować;
2. kundlić się - stawać się kundlem, tracić cechy rasy


Źródła:

SJP.pl

Kundlowaty

podobny do kundla


Źródła:

SJP.pl

Kundman

dawniej: kupujący w sklepie; klient kupca lub rzemieślnika


Źródła:

SJP.pl

Kundmanka

→ kundman


Patrz:kundman

Źródła:

SJP.pl

Kunduski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Kunduzem, dotyczący Kunduzu


Źródła:

Wiktionary

Kunduz

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. miasto w północno-wschodniej części Afganistanu;

 (1.2) geogr. adm. jednostka administracyjna w Afganistanie;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kundycja

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Kresy. prowincjonalizm natura


Źródła:

Wiktionary

Kundys

pies, mieszaniec rasowy, najczęściej wiejski pies podwórzowy; kundel


Źródła:

SJP.pl

Kundysowaty

podobny do kundysa


Źródła:

SJP.pl

Kundzia

zdrobnienie od: Kunegunda (imię żeńskie); Końdzia


Źródła:

SJP.pl

Kundziny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Kundzi lub z nią związany


Źródła:

SJP.pl

Kunecki

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kunegunda

imię żeńskie


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.;


– imię żeńskie pochodzenia germańskiego. Wywodzi się od słów "kuni" „(ktoś) ze szlachetnego rodu” oraz "gund" „walka”, można określić jego pierwotne znaczenie jako „walcząca dla swojego rodu”. Jego zdrobnieniem powstałym na gruncie węgierskim jest Kinga, stąd polskie Kinga.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kunegundziny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Kunegundy lub z nią związany


Źródła:

SJP.pl

Kunene

rzeka w Angoli


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kung-Fu

chińska sztuka walki bez broni, oparta na sztuce obronnej; boks chiński


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) sport. popularny (aczkolwiek błędny) termin określający chińskie sztuki walki (termin poprawny: wushu)


Ku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kungur

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) geol. czwarty, najmłodszy wiek cisuralu (wczesnego permu), trwający 275,6 – 270,6 milionów lat temu;


Kungur ( Кунгур) – miasto w Rosji, w Kraju Permskim, siedziba administracyjna rejonu kungurskiego. Ma status okręgu miejskiego. Leży na południowym wschodzie Kraju Permskiego, na środkowym Przeduralu, 90 km na południowy wschód od Permu. Oficjalnie założone w 1663 roku, od 1970 roku weszło na listę historycznych miejscowości Rosji. Zyskało popularność dzięki unikalnej jaskini lodowej. Liczba ludności w 2021 roku wynosiła 64 259, a powierzchnia 68,7 km².


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kungurski

przymiotnik

 (1.1) związany z Kungurem, dotyczący Kunguru

 (1.2) związany z kungurem, dotyczący kunguru


Źródła:

Wiktionary

Kuni

związany z kuną, pochodzący od kuny (np. kunie futro, kunia sierść, kuni jadłospis)


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z kuną, dotyczący kuny

przymiotnik dzierżawczy

 (2.1) należący do kuny, będący jej własnością


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kunial

miedzionikiel aluminiowy


Źródła:

SJP.pl

Kunica

1. dawne narzędzie kary w postaci żelaznej obręczy przytwierdzonej do słupa; kuna;
2. opłata, którą składano dawniej na Rusi za dziewczynę wychodzącą za mąż do innej wsi


Kunica ( Sauenwerder) – kolonia w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie choszczeńskim, w gminie Bierzwnik. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gorzowskiego. W roku 2007 kolonia liczyła 9 mieszkańców. Miejscowość wchodzi w skład sołectwa Breń.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kunice

1. nazwa kilku wsi w Polsce;
2. dzielnica Żar


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kunicki

przymiotnik od: Kunice, Kunice Żarskie


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kunierować

czasownik

 (1.1) gw-pl|Kresy. postępować z kimś niegrzecznie


Źródła:

Wiktionary

Kuniewo

Kuniewo – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie sierpeckim, w gminie Gozdowo. Ma status sołectwa.

Prywatna wieś duchowna "Koniewo" położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie sierpeckim województwa płockiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa płockiego.


Źródła:

Wikipedia

Kunigas

średniowieczny książę litewski


Kunigas (czasem w formie "kuniggas") – określenie księcia lub innego możnowładcy panującego w średniowiecznej Litwie i przedkrzyżackich Prusach. Kunigasami nazywano również przywódców grodów pruskich odpowiedzialnych za bezpieczeństwo i obronę ich mieszkańców (zwani byli oni też „królikami” lub z gockiego „rikjami”).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kunikowski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kunin

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Kuniów

Kuniów (niem. "Kuhnau") – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie kluczborskim, w gminie Kluczbork.

Miejscowość położona jest około 40 km na północ od Opola. Od północy graniczy z Kluczborkiem.

W latach 1954–1961 wieś należała i była siedzibą władz gromady Kuniów, po jej zniesieniu w gromadzie Kluczbork.


Źródła:

Wikipedia

Kuniński

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kunja

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. rzeka na północnym zachodzie europejskiej Rosji, prawy dopływ Łowaci;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kunka

nazwisko


Kunka ( Кунка) – wieś na Ukrainie, w obwodzie winnickim, w rejonie hajsyńskim, na wschodnim Podolu.

W czasach I Rzeczypospolitej wieś leżała w województwie bracławskim w prowincji małopolskiej Korony Królestwa Polskiego. W 1789 była prywatną wsią należącą do Bogdana Mikołaja Ostrowskiego. Odpadła od Polski w wyniku II rozbioru. Pod zaborami należała do Drzewieckich i Rzepeckich.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kunkiewicz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kunktacja

inaczej zwlekanie


Źródła:

SJP.pl

Kunktator

ktoś rozmyślnie przeciągający coś, zwlekający z czymś, ociągający się


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) książk. ktoś powolny w działaniu, zwlekający z czymś, ociągający się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kunktatorka

kobieta rozmyślnie przeciągająca coś, zwlekająca z czymś, ociągająca się


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) książk. kobieta powolna w działaniu, zwlekająca z czymś, ociągająca się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kunktatorski

przeciągający coś, zwlekający z czymś


przymiotnik

 (1.1) książk. postępujący jak kunktator: wyczekujący, odwlekający działanie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kunktatorstwo

umyślne zwlekanie z czymś, przeciąganie czegoś, powolność w działaniu


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) psych. świadome zwlekanie ze zrobieniem czegoś, co nie jest przyjemne


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kunktatorzyć

dawniej: opóźniać coś, celowo z czymś zwlekać; kunktować


Źródła:

SJP.pl

Kunktować

dawniej: opóźniać coś, celowo z czymś zwlekać; kunktatorzyć


Źródła:

SJP.pl

Kunlun

góry w Chinach


Kunlun (chiń. upr. 昆仑山; chiń. trad. 崑崙山; pinyin "Kūnlún Shān") – łańcuch górski w zachodnich Chinach, na północnym skraju Wyżyny Tybetańskiej, łączący Karakorum na zachodzie i Ałtyn-Tag na wschodzie. Rozciąga się na długości ok. 2500 km. Najwyższym szczytem Kunlunu jest Liushi Shan o wysokości 7167 m n.p.m., wznoszący się w zachodniej części tego pasma.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kunming

miasto w Chinach


Ku


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kunoimetra

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Warszawa. pogard. milicjantka zajmująca się walką z nierządem


Źródła:

Wiktionary

Kunopies

ssak drapieżny z rodziny psowatych przypominający kształtem szopa pracza; junot, jenot, junat


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Nyctereutes procyonoides|ref=tak., gatunek drapieżnego ssaka rodziny psowatych;

 (1.2) zool. osobnik drapieżnika z gatunku kunopsów (1.1)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kunowate

o cechach kunowatych (rodzina ssaków)


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Mustelidae|G. Fischer|ref=tak., rodzina ssaków z rzędu drapieżnych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kunowaty

o cechach kunowatych (rodzina ssaków)


Źródła:

SJP.pl

Kunowianin

mieszkaniec Kunowa (miasta w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Kunowianka

mieszkanka Kunowa (miasta w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Kunowice

wieś w Polsce


Kunowice (niem. "Kunersdorf"), d. Kunowsko – wieś sołecka w Polsce, położona w województwie lubuskim, w powiecie słubickim, w gminie Słubice.

W przyszłości planowane jest połączenie ze Słubicami. Obecnie jest to jedna aglomeracja, ponieważ sieć wodociągowa i kanalizacyjna jest połączona. Także autobusowa komunikacja miejska w Słubicach obejmuje swoim zasięgiem Kunowice. Leży na skraju Puszczy Rzepińskiej. Znajduje się tu przystanek kolejowy Kunowice.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kunowicki

przymiotnik od: Kunowice


Źródła:

SJP.pl

Kunowo

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Kunowski

przymiotnik od: Kunów


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kunowy

1. → kuna;
2. gołąbek kunowy - gatunek grzybów z rodziny gołąbkowatych


Źródła:

SJP.pl

Kunołaz

rodzaj drapieżnego ssaka z rodziny wiwerowatych


Źródła:

SJP.pl

Kunszt

artyzm, mistrzostwo, doskonałość, perfekcja, sztuka, umiejętność


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) doprowadzona do perfekcji umiejętność wykonywania czegoś lub posługiwania się czymś

 (1.2) rzemiosło artystyczne wymagające kunsztu (1.1)


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kunsztmistrz

dawniej:
1. mistrz, artysta;
2. kuglarz, sztukmistrz


Źródła:

SJP.pl

Kunsztmistrzowski

→ kunsztmistrz


Patrz:kunsztmistrz

Źródła:

SJP.pl

Kunsztowniej

stopień wyższy od przysłówka: kunsztownie


Źródła:

SJP.pl

Kunsztowniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: kunsztowny


Źródła:

SJP.pl

Kunsztowny

wykonany starannie, umiejętnie, z artyzmem; misterny, artystyczny


przymiotnik

 (1.1) wytwornie ozdobiony, wykonany misternie, po mistrzowsku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kunysz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kunz

[czytaj: kunc] nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kunzyt

odmiana spodumenu, minerał używany w jubilerstwie


Kunzyt (kuncyt, kunzit) – wysoko ceniona[] odmiana jubilerska spodumenu. Znana od 1902 roku. Nazwa pochodzi od amerykańskiego mineraloga G.F. Kunza, który odkrył ten minerał. Minerał ma zabarwienie przeważnie różowe, lub fioletowo-różowe wywołane obecnością manganu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kunów

1. miasto w Polsce;
2. jezioro w Polsce;
3. nazwa kilku wsi w Polsce


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Polsce;


Kunów – miasto w Polsce położone w województwie świętokrzyskim, w powiecie ostrowieckim, nad rzeką Kamienną. Jest siedzibą miejsko-wiejskiej gminy Kunów. Prawa miejskie w latach 1365–1502, 1535–1867 i ponownie od 1990.

Był miastem i siedzibą klucza dóbr biskupstwa krakowskiego w województwie sandomierskim w ostatniej ćwierci XVI wieku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kunżut

kunżut, łogowa wschodnia, sezam indyjski, sezam wschodni - jednoroczna roślina oleista o rozgałęzionej łodydze, uprawiana na obszarach tropikalnych i subtropikalnych dla nasion służących do wyrobu oleju sezamowego, chałwy itp.


Źródła:

SJP.pl

Kuoka

gatunek ssaka z rodziny kangurowatych


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zool. nazwa systematyczna|Setonix|ref=tak., monotypowy rodzaj zwierząt z rodziny kangurowatych;

 (1.2) zool. zwierzę, torbacz z gatunku kuoka krótkoogonowa, nazwa systematyczna|Setonix brachyurus|ref=tak.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kuomintang

chińska partia polityczna założona w 1912 roku przez Sun Yat-sena; jej rządy na Tajwanie uczyniły z wyspy jeden z najszybciej rozwijających się krajów świata


Kuomintang (KMT) lub Guomindang (GMD) (chiń. upr. 中国国民党; chiń. trad. 中國國民黨; dosł. „Narodowa Partia Chin”) – partia utworzona w Chinach w 1912 przez Sun Jat-sena i oddana w sprawowanie przez Song Jiaorena. Partia rządząca w Republice Chińskiej w latach 1928–2000 i 2008–2016. Pierwotnie reprezentowała tzw. chiński socjalizm, lecz z czasem przeszła na pozycje prawicowe.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kuomintangowski

→ Kuomintang


Patrz:Kuomintang

Źródła:

SJP.pl

Kuopio

Kuopio – miasto i gmina w środkowej Finlandii, w regionie Sawonia Północna, nad jeziorem Kallavesi. Powierzchnia gminy wynosi 1 728,53 km², z czego 604,51 km² stanowi woda. Zamieszkana przez 122 594 osoby (31 grudnia 2022). Miasto i okolice są nazywane "Błękitną Perłą Pojezierza Fińskiego".


Źródła:

Wikipedia

Kup

forma czasownika.

 (1.1) 2. os. lp., rozk. od kupić

forma rzeczownika.

 (2.1) D. plural|kupa.


Kup (dodatkowa nazwa w j. niem. Kupp) – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie opolskim, w gminie Dobrzeń Wielki. W latach 1945–1954 siedziba gminy Kup.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kupa

1. stos, sterta;
2. gromada, tłum, stado;
3. potocznie: wielka ilość, mnóstwo;
4. potocznie: ekskrementy, odchody, kał, fekalia


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. eufem. kał, stolec, odchody

 (1.2) pot. dużo czegoś lub kogoś, masa

 (1.3) pot. stos, sterta

 (1.4) pot. przen. niepomyślny wynik, niepowodzenie, fiasko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kupaj

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kupal

bimetal utworzony z warstw aluminium i jednej lub dwóch warstw miedzi nawalcowanych na gorąco; cupal


Kupal, cupal – bimetal z warstwy glinu i jednej lub dwu warstw miedzi nawalcowanych na gorąco ("stąd nazwa: cuprum + aluminium"). Wykorzystywany do budowy torów przewodowych wysokiej częstotliwości, radiatorów oraz na złącza przy łączeniu przewodów elektrycznych z tych metali (w celu wyeliminowania korozji elektrochemicznej).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kupalnik

roślina o właściwościach leczniczych i trujących, w Polsce chroniona; arnika, pomornik


Źródła:

SJP.pl

Kupalnocka

uroczystość ludowa obchodzona w wigilię dnia św. Jana Chrzciciela, w nocy z 23 na 24 czerwca, z licznymi obrzędami i zabawami, nawiązująca do obrzędowości pogańskiej związanej z letnim przesileniem słońca; kupała (Kupała), Kupalnocka, kupałnocka (Kupałnocka), noc świętojańska (Noc Świętojańska)


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) reg-pl|Kurpie, Warmia, Mazury, Podlasie. Noc Świętojańska


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kupalny

związany z kupałą, ludowym świętem letniego przesilenia; świętojański


Źródła:

SJP.pl

Kupała

uroczystość ludowa obchodzona w wigilię dnia św. Jana Chrzciciela, w nocy z 23 na 24 czerwca, z licznymi obrzędami i zabawami, nawiązująca do obrzędowości pogańskiej związanej z letnim przesileniem słońca; Kupała, kupalnocka (Kupalnocka), kupałnocka (Kupałnocka), noc świętojańska (Noc Świętojańska)


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) hist. Noc Kupały (Noc Świętojańska u Słowian wschodnich);

 (1.2) Noc Świętojańska

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub żeński, nazwa własna

 (2.1) rzekome słowiańskie bóstwo urodzaju i płodności czczone podczas Nocy Świętojańskiej;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kupałnocka

uroczystość ludowa obchodzona w wigilię dnia św. Jana Chrzciciela, w nocy z 23 na 24 czerwca, z licznymi obrzędami i zabawami, nawiązująca do obrzędowości pogańskiej związanej z letnim przesileniem słońca; kupała (Kupała), kupalnocka (Kupalnocka), Kupałnocka, noc świętojańska (Noc Świętojańska)


Źródła:

SJP.pl

Kupaż

mieszanie różnych rodzajów wina w celu otrzymania mieszanki o pożądanych walorach smakowych i jakościowych


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) enol. mieszanie różnych rodzajów wina w celu otrzymania napoju o pożądanych właściwościach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kupażować

mieszać napoje o różnych właściwościach


Źródła:

SJP.pl

Kupcia

zdrobnienie od: kupa


Źródła:

SJP.pl

Kupcowa

dawniej:
1. żona kupca;
2. kobieta trudniąca się handlem


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) przest. kobieta, która trudni się handlem

 (1.2) przest. żona kupca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kupcowy

→ kupiec (dawniej); kupiecki


Źródła:

SJP.pl

Kupczak

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kupczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) książk. odczasownikowy od|kupczyć.


Źródła:

Wiktionary

Kupczyk

drobny kupiec, lub pomocnik kupiecki


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) drobny kupiec


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kupczyć

handlować rzeczami niemoralnymi (np. stręczycielstwo) lub zakazanymi


czasownik nieprzechodni niedokonany

 (1.1) pejor. handlować tym, czym nie należy handlować i co nie powinno być źródłem zysków materialnych

 (1.2) przest. handlować w ogóle


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kupczyński

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kupcząca

handlować rzeczami niemoralnymi (np. stręczycielstwo) lub zakazanymi


Źródła:

SJP.pl

Kupczący

handlować rzeczami niemoralnymi (np. stręczycielstwo) lub zakazanymi


Źródła:

SJP.pl

Kupcówna

dawniej: córka kupca


Źródła:

SJP.pl

Kupeczka

zdrobnienie od: kupka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. zdrobn. od: kupa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kupela

piec metalurgiczny służący do topienia ołowiu


Źródła:

SJP.pl

Kupelacja

metoda izolowania metali szlachetnych ze stopu ołowiu


Ku


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kupelacyjny

związany z kupelacją


Źródła:

SJP.pl

Kupelka

tygielek służący do przygotowywania metali szlachetnych do analizy kupelacyjnej


Źródła:

SJP.pl

Kupelować

wyodrębniać metale szlachetne ze stopów w specjalnym piecu metalurgicznym


Źródła:

SJP.pl

Kupelowy

przymiotnik od: kupela


Źródła:

SJP.pl

Kuper

1. tyłek, zadek
2. u ptaków: miejsce wyrastania piór ogonowych


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) anat. ornit. tylna część tułowia u ptaków

 (1.2) przen. pot. tyłek

 (1.3) przen. pot. mot. tylna część pojazdu


Kuper – u ptaków obszar znajdujący się pomiędzy grzbietem a pokrywami nadogonowymi (na wierzchu ciała). Na kuprze znajduje się gruczoł kuprowy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kuperek

zdrobnienie od: kuper


Źródła:

SJP.pl

Kupersztych

dawniej: miedzioryt, rycina; kopersztych


Źródła:

SJP.pl

Kupfernikiel

arsenek niklu, miedzianoczerwony minerał o metalicznym połysku; nikielin


Źródła:

SJP.pl

Kupia

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) stpol. towar przeznaczony do sprzedaży


Źródła:

Wiktionary

Kupicz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kupido

motyw dekoracyjny, postać nagiego chłopczyka ze skrzydłami; kupidyn, amorek


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) zob. kupidyn.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kupidura

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kupidyn

motyw dekoracyjny, postać nagiego chłopczyka ze skrzydłami; kupido, amorek


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) postać nagiego i uskrzydlonego chłopca będąca wyobrażeniem Kupidyna, zwykle z łukiem i strzałą


Kupidyn (także Kupido, Amor, łac. Cupido ‘pragnienie’, ‘pożądanie’, Amor ‘miłość’, gr. Ἔρως Érōs) – w mitologii rzymskiej bóg i uosobienie miłości.

Uchodził za syna bogini Wenus (Wenery) i boga Marsa.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kupidynek

mały kupidyn; amorek, putto


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) zdrobn. pieszcz. kupidyn


Kupidynek ("Catananche" L.) – rodzaj roślin z rodziny astrowatych ("Asteraceae"). Obejmuje co najmniej 5 gatunków występujących w basenie Morza Śródziemnego, z czego dwa gatunki w południowej Europie. Rosną w miejscach suchych i słonecznych. Zawierają sok mleczny. Kupidynek błękitny ("C. caerulea") jest popularną rośliną ogrodową sadzoną zarówno w formie typowej z kwiatami lawendowo-niebieskimi, jak i w odmianach białokwiatowych i dwubarwnych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kupidło

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) stpol. cena


Kupidło – dawny folwark. Tereny, na których był położony, leżą obecnie na Białorusi, w obwodzie witebskim, w rejonie brasławskim, w sielsowiecie Opsa.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kupiec

1. osoba kupująca coś; nabywca;
2. osoba zajmująca się handlem; handlarz


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) ktoś, kto coś kupuje

 (1.2) ktoś, kto trudni się handlem, właściciel sklepu, przedsiębiorstwa handlowego

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) daw. karc. rodzaj gry w karty


Kupiec – osoba prowadząca we własnym imieniu przedsiębiorstwo handlowe.

W średniowieczu kupcy wraz z innymi rzemieślnikami tworzyli mieszczaństwo, w tym samym czasie zrzeszali się również w organizacjach zwanych cechami. Kupcy zobowiązani byli do stosowania się do przymusu drogowego, a w określonych przez króla miastach do prawa składu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kupiecki

przymiotnik od: kupiec


przymiotnik

 (1.1) dotyczący kupiectwa i/lub kupca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kupiectwo

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) zajęcie osoby prowadzącej działalność handlową

 (1.2) ogół kupców


Źródła:

Wiktionary

Kupienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|kupić.


Źródła:

Wiktionary

Kupin

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Kupis

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kupisiewicz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kupisz

1. nabyć coś za pieniądze, zakupić;
2. pozyskać, ująć, zjednać kogoś;
3. potocznie: dać się oszukać albo zaakceptować coś;
4. w grze w karty: dobrać kartę lub karty


Źródła:

SJP.pl

Kupiszewski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kupiszki

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Litwie, w okręgu poniewieskim.


Kupiszki ( Kupiškis) – miasto na Litwie, w okręgu poniewieskim, siedziba administracyjna rejonu kupiszeckiego i gminy. W 2011 roku liczyło ok. 7,2 tys. mieszkańców.

Nazwa miejscowości pochodzi od nazwy rzeki Kupa przepływającej przez miasto. Niedaleko miasta znajduje się muzeum etnograficzne założone przez Adomasa Petrauskasa i położone na posiadłościach jego założyciela.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kupiura

dawniej: wycięcie pewnych fragmentów utworów muzycznych lub filmu


Źródła:

SJP.pl

Kupić

1. nabyć coś za pieniądze, zakupić;
2. pozyskać, ująć, zjednać kogoś;
3. potocznie: dać się oszukać albo zaakceptować coś;
4. w grze w karty: dobrać kartę lub karty


czasownik przechodni dokonany (ndk. kupować)

 (1.1) zob. kupować.

czasownik przechodni niedokonany

 (2.1) przest. skupiać; gromadzić, łączyć w kupy

czasownik zwrotny kupić się

 (3.1) przest. skupiać się; gromadzić się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kupiński

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kupka

zdrobnienie od: kupa


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. od: kupa

 (1.2) mała kupa

 (1.3) kał dziecka


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kupkać

potocznie: oddawać kał; defekować, załatwiać się, wypróżniać się


czasownik niedokonany

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. pukać

 (1.2) infant. pot. posp. fizj. wypróżniać się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kupkowy

przymiotnik od: kupka


Źródła:

SJP.pl

Kupkówka

roślina z rodziny traw, występująca na łąkach i polanach leśnych; rżniączka


Ku


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kupla

godło górnicze w kształcie młota i kilofa skrzyżowanych ze sobą


Kupla ( Купля; Купля) – wieś na Białorusi, w obwodzie grodzieńskim, w rejonie smorgońskim, w sielsowiecie Wiszniew.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kuplecik

zdrobnienie od: kuplet


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od kuplet


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kuplecista

wykonawca lub twórca kupletów, satyrycznych piosenek ze zwrotkami i refrenem


Źródła:

SJP.pl

Kuplecistka

→ kuplecista


Patrz:kuplecista

Źródła:

SJP.pl

Kupler

człowiek czerpiący zyski z cudzego nierządu; alfons, rajfur, sutener


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) przest. stręczyciel, sutener


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kuplerka

kobieta czerpiąca korzyści z cudzego nierządu i ułatwiająca jego prowadzenie; burdelmama


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) przest. stręczycielka, sutenerka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kuplerstwo

stręczycielstwo


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) praw. przestępstwo polegające na ułatwianiu komuś uprawiania prostytucji w zamian za korzyści majątkowe


Ku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kuplet

1. zwrotka dowolnej, satyrycznej piosenki o aktualnej treści, zakończona zwykle refrenem;
2. element formy ronda występujący między kolejnymi powrotami refrenu


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) książk. zwrotka satyrycznej piosenki o aktualnej treści

 (1.2) muz. część ronda między kolejnymi wystąpieniami refrenu


Kuplet (fr. "couplet") – dwuwiersz o charakterze pieśniowo-tanecznym występujący we francuskiej poezji średniowiecznej, a współcześnie w twórczości ludowej.

Kupletem nazywa się też kabaretową piosenkę satyryczną, podejmującą aktualne tematy obyczajowe lub społeczno-polityczne.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kupniewski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kupno

zakup, nabycie czegoś


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) nabywanie czegoś


Kupno, zakup (czynność) – nabycie dóbr lub praw drogą (pisemnej, bądź ustnej) umowy sprzedaży bądź innej umowy o równoważnym skutku np. umowy datio in solutum (świadczenia w miejsce wykonania).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kupnoholik

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) zob. zakupoholik.


Źródła:

Wiktionary

Kupnoholizm

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zob. zakupoholizm.


Źródła:

Wiktionary

Kupny

potocznie: nabyty, kupiony w sklepie, nie wykonany w domu


przymiotnik

 (1.1) pot. ze sklepu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kupon

1. formularz z wydrukowanymi rubrykami do wypełniania, np. gry liczbowej, konkursu;
2. dokument uprawniający do otrzymania towarów, pieniędzy lub usługi; talon; bon;
3. odcinek materiału wystarczający na uszycie danej części garderoby;
4. odcinek papieru wartościowego upoważniający jego właściciela do pobrania procentu lub dywidendy


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) blankiet, formularz z wydrukowanymi rubrykami do wypełnienia używany do udziału w grze liczbowej, konkursie

 (1.2) odcinek biletu, bonu, talonu itp. odrywany na znak wykorzystania

 (1.3) wycinek z gazety promocyjnej uprawniający do rabatu przy zakupie lub gratisu

 (1.4) ekon. odcinek papieru wartościowego uprawniający właściciela do odbioru należnego mu procentu lub dywidendy

 (1.5) kraw. ilość tkaniny przeznaczona do uszycia jednego ubrania


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kuponik

zdrobnienie od: kupon


Źródła:

SJP.pl

Kuponovka

prywatyzacja polegająca na nabywaniu uprawnień do zakupu majątku narodowego przez wszystkich obywateli państwa, przeprowadzona m.in. w Czechach; kuponowka, kuponówka


Źródła:

SJP.pl

Kuponowka

prywatyzacja polegająca na nabywaniu uprawnień do zakupu majątku narodowego przez wszystkich obywateli państwa, przeprowadzona m.in. w Czechach; kuponówka, kuponovka


Źródła:

SJP.pl

Kuponowy

→ kupon


Patrz:kupon

Źródła:

SJP.pl

Kuponówka

prywatyzacja polegająca na nabywaniu uprawnień do zakupu majątku narodowego przez wszystkich obywateli państwa, przeprowadzona m.in. w Czechach; kuponowka, kuponovka


Źródła:

SJP.pl

Kupowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|kupować.


Źródła:

Wiktionary

Kupować

nabywać, zdobywać za pieniądze


czasownik przechodni niedokonany (dk. kupić)

 (1.1) nabywać coś w zamian za jakąś sumę pieniędzy

 (1.2) pozyskiwać zawodnika z innego klubu, płacąc pieniędzmi

 (1.3) pot. zaakceptować

 (1.4) pot. dać się oszukać, uznawszy coś za prawdę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kuprej

kuprej azjatycki - gatunek dużego ssaka parzystokopytnego z rodziny wołowatych


Źródła:

SJP.pl

Kupren

związek chemiczny, pochodna acetylenu


Źródła:

SJP.pl

Kupres

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) włoski ekspres do kawy


Kupres – miasto w Bośni i Hercegowinie, w Federacji Bośni i Hercegowiny, w kantonie dziesiątym, siedziba gminy Kupres. W 2013 roku liczyło 2883 mieszkańców, z czego większość stanowili Chorwaci.

Funkcjonują tu cztery wyciągi narciarskie. Działa tu centrum rekreacyjno-sportowe "Adria-Ski", które współpracuje z Klubem Narciarskim Striž[].


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kuprodur

stop miedzi używany do wyrobu skrzyń ogniowych w parowozach


Źródła:

SJP.pl

Kupror

stop miedzi z aluminium (ok. 5%)


Źródła:

SJP.pl

Kuprowy

przymiotnik od: kuper


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z kuprem, dotyczący kupra


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kuprysko

w łowiectwie: kąpielisko żubra


Źródła:

SJP.pl

Kupryt

ruda miedzi


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) miner. minerał, tlenek miedzi; ruda miedzi;


Kupryt – minerał z gromady tlenków. Należy do grupy minerałów rzadkich, rozpowszechnionych tylko w niektórych regionach Ziemi.

Nazwa pochodzi od składu chemicznego minerału, którego głównym składnikiem jest miedź (łac. "cuprum" = miedź).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kuprytowy

przymiotnik od: kupryt


Źródła:

SJP.pl

Kuprówka

ćma z rodziny brudnic


Źródła:

SJP.pl

Kupski

nazwisko


przymiotnik relacyjny

 (1.1) odnoszący się do Kupa, związany z Kupem

przymiotnik jakościowy

 (2.1) charakterystyczny dla Kupa lub kupian, mający cechy lub właściwości przypisywane Kupowi lub kupianom


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kupsko

zgrubienie od: kupa


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) grub. zgrub. od kupa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kupująca

kobieta nabywająca coś; nabywczyni, klientka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ż. od kupujący


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kupujący

osoba nabywająca coś; nabywca, klient


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) hand. osoba nabywająca coś

forma czasownika.

 (2.1) ims. od kupować


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kupula

drewniejący organ otaczający owoc właściwy roślin z rodziny bukowatych


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) bot. drewniejąca miseczka otaczająca owoc (orzech) roślin z rodziny bukowatych

 (1.2) bot. okrywa otaczająca zalążki paproci nasiennych

 (1.3) bot. miseczka z rozmnóżkami występująca na górnej powierzchni plechaechy wątrobowców z rzędu porostnicowców


Kupula (łac. "cupula" – cebrzyk, wanienka) – w botanice termin oznaczający:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kupą

potocznie: zwalić się kupą - pojawić się nagle, w dużym gronie


Źródła:

SJP.pl

Kupę

1. stos, sterta;
2. gromada, tłum, stado;
3. potocznie: wielka ilość, mnóstwo;
4. potocznie: ekskrementy, odchody, kał, fekalia


Źródła:

SJP.pl

Kur

1. kogut - samiec kury;
2. ryba z rodziny głowaczowatych


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) przest. kogut;

 (1.2) icht. ryba z rodziny głowaczowatych;

 (1.3) daw. przen. med. odra

forma rzeczownika.

 (2.1) D. lm. od: kura


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kura

1. ptak domowy hodowany dla mięsa i jaj; potrawa z tego ptaka;
2. samica ptaka z rzędu kuraków, np. głuszca;
3. kura domowa - o kobiecie rezygnującej z ambicji zawodowych na rzecz prowadzenia domu, wychowywania dzieci


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ornit. roln. ptak hodowany dla mięsa i jaj;

 (1.2) ornit. samica ptaków kurowatych, np. kury domowej, bażanta, głuszca

 (1.3) spoż. tusza z kury (1.2)

forma rzeczownika.

 (2.1) D. i B. lp. od: kur


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kuracja

zespół środków i zabiegów leczniczych lub kosmetycznych w celu poprawy zdrowia lub urody


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) szereg stosownie dobranych środków i zabiegów leczniczych lub farmaceutycznych dla poprawienia stanu zdrowia i urody


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kuracjusz

osoba przebywająca w uzdrowisku lub objęta jakąś kuracją


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) ktoś poddawany kuracji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kuracjuszka

→ kuracjusz


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta poddawana kuracji


Patrz:kuracjusz

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kuracyjny

związany z kuracją


Źródła:

SJP.pl

Kuraczek

rodzaj ptaków z rodziny przepiórowatych


Źródła:

SJP.pl

Kurajski

przymiotnik

 (1.1) dotyczący Kurajki (rzeki w Ałtaju w Rosji)


Źródła:

Wiktionary

Kurajszyci

plemię arabskie


Kurajszyci (Korejszyci, Banu Kurajsz, "Banu Qurayš", ‏قُرَيْشٌ‎) – plemię beduińskie, wywodzące się od Kusaja ibn Kilaba, zamieszkujące okolice Mekki i władające nią od VII wieku.

Kurajszyci byli plemieniem kupieckim, utrzymującym kontakty handlowe z Persją, Jemenem, Bizancjum oraz Abisynią. Z plemienia wywodzi się kilka rodów. Do najważniejszych należały rody Haszymitów, z którego pochodził Mahomet, i Umajjadów, z którego wywodziła się dynastia Umajjadów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kurajszyta

członek plemienia arabskiego


Źródła:

SJP.pl

Kurak

1. potocznie lub pogardliwie o kurczaku;
2. przedstawiciel rzędu ptaków grzebiących o tej samej nazwie


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) młody kogut, kurczak

 (1.2) zwykle w lm.: rząd ptaków odznaczających się krępą budową, silnymi nogami do rozgrzebywania gleby;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kuraki

rząd ptaków grzebieniowych


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) syst. ornit. nazwa systematyczna|Galliformes|ref=tak., rząd ptaków z infragromady ptaków neognatycznych;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kurakowate

rodzina ptaków z rzędu grzebiących; bażantowate, kurowate


Źródła:

SJP.pl

Kurakowaty

o cechach kurakowatych (rodzina ptaków)


Źródła:

SJP.pl

Kurancik

zdrobnienie od: kurant


Źródła:

SJP.pl

Kurant

courante;
1. melodia wygrywana przez zegar, pozytywkę itp.;
2. mechanizm umieszczony w zegarze, pozytywce itp., wygrywający jakąś melodię


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) techn. mechanizm wygrywający melodię umieszczany w zegarze lub innym urządzeniu

 (1.2) muz. melodia wygrywana przez mechanizm kurantowy

 (1.3) hist. choreogr. francuski taniec dworski popularny w XVI wieku;

 (1.4) muz. melodia przygrywana do kuranta (1.3)


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kurantowy

przymiotnik od: kurant


przymiotnik

 (1.1) dotyczący kuranta, związany z kurantem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kuranów

Kuranów – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie żyrardowskim, w gminie Radziejowice. Ma status sołectwa.

Do 31 grudnia 1961 w granicach Mszczonowa.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa skierniewickiego.


Źródła:

Wikipedia

Kurara

wyciąg z roślin rodzaju kulczyba, kiedyś używany jako silna trucizna (m.in. do zatruwania strzał), dziś stosowany w fizjologii doświadczalnej i chirurgii głównie jako lek zwiotczający


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kurarowy

przymiotnik od: kurara


Źródła:

SJP.pl

Kuraryna

alkaloid pochodzący z kurary, silna trucizna


Źródła:

SJP.pl

Kuraryny

alkaloid pochodzący z kurary, silna trucizna


Źródła:

SJP.pl

Kuras

nazwisko


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) pot. kapłon, kastrowany kogut


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kurasek

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) pot. zdrobn. od: kur (kogut)

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) przen. mały kurek, kranik


Źródła:

Wiktionary

Kurasiński

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kurasz

nazwisko


Kurasz ( Кураш) – wieś na Ukrainie, w rejonie dąbrowickim obwodu rówieńskiego.

Wieś magnacka położona była w końcu XVIII wieku w powiecie pińskim województwa brzeskolitewskiego.

Dawniej: wieś Kurasz w gminie Dąbrowica (powiat sarneński).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kuraszek

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) przest. zdrobn. od: kur


Źródła:

Wiktionary

Kuraszewo

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Kuraszkiewicz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kuraszków

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Kurat

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) kośc. duszpasterz zarządzający parafią

 (1.2) kośc. duszpasterz zarządzający parafią klasztorną

 (1.3) kośc. wikariusz stały


Źródła:

Wiktionary

Kuratczyk

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kuratela

1. opieka nad osobą niezdolną do działań prawnych lub nieobecną oraz nad jej majątkiem
2. uciążliwa opieka lub ciągła kontrola
3. opieka nad osobą małoletnią, co do której przyznano dozór kuratora (sądownie)


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) praw. opieka prawna, nadzór ustanowiony przez sąd

 (1.2) przen. ciągłe kontrolowanie, przesadny nadzór


Kuratela – instytucja zbliżona do opieki. Jest to ustanawiana sądownie forma ochrony osób bądź praw majątkowych osób, które nie mogą same prowadzić swoich spraw (dziecka poczętego, małoletniego, osoby ubezwłasnowolnionej częściowo, osoby niepełnosprawnej lub osoby nieobecnej). Kuratelę sprawuje kurator ustanowiony przez sąd.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kurator

1. państwowy urzędnik nadzorujący szkoły i placówki wychowawczo-oświatowe w danym województwie;
2. osoba wyznaczona przez sąd do dozoru nad osobą skazaną na karę pozbawienia wolności w zawieszeniu lub nad niepełnoletnim przestępcą;
3. wyznaczony przez sąd przedstawiciel osoby niezdolnej do działań prawnych;
4. osoba wyznaczona do pilnowania interesów jakiejś grupy


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) praw. osoba wyznaczona przez sąd na przedstawiciela osoby, która nie może sama prowadzić swoich spraw;

 (1.2) praw. osoba wyznaczona przez sąd do sprawowania dozoru nad nieletnim wykazującym demoralizację lub dopuszczającym się czynów karalnych, jak i nad skazanym mającym wyrok pozbawienia wolności w warunkowym zawieszeniu;

 (1.3) urzędnik sprawujący nadzór pedagogiczny nad szkołami i placówkami oświatowymi w danym województwie;

 (1.4) osoba zajmująca się organizacją wystaw;

 (1.5) nieordynowany przedstawiciel parafii w niektórych Kościołach protestanckich


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kuratorium

instytucja sprawująca opiekę nad wszystkimi szkołami i placówkami oświatowymi w województwie


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) instytucja państwowa nadzorująca szkoły w danym województwie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kuratorka

potocznie o urzędniczce państwowej pełniącej funkcję kuratora


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) forma żeńska od: kurator


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kuratorować

spełniać obowiązki kuratora, nadzorować


Źródła:

SJP.pl

Kuratorski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) praw. związany z kuratorem, dotyczący kuratora


Źródła:

Wiktionary

Kuratorstwo

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) sprawowanie opieki nad osobą lub rzeczą


Źródła:

Wiktionary

Kuratoryjny

przymiotnik od: kuratorium


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z kuratorium, dotyczący kuratorium


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kuratowski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kurawonga

rodzaj ptaków z rodziny ostrolotów


Źródła:

SJP.pl

Kurański

związany z Niziną Kurańską, niziną na Kaukazie


przymiotnik

 (1.1) dotyczący miejscowości lub rzeki Kura


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kuraś

nazwisko


Kuraś, polskie nazwisko, na początku lat 90. XX wieku Polskę zamieszkiwało 1830.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kuraż

dawniej: odwaga, śmiałość, animusz, męstwo; dziś tylko w wyrażeniu "dla kurażu"


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) przest. śmiałość, odwaga do wykonania czegoś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kurbeta

podskok, skok konia; korwet


Źródła:

SJP.pl

Kurbla

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. techn. korba


Źródła:

Wiktionary

Kurcgalop

1. krótki galop konia;
2. w przenośni:
a) pośpieszne bieganie za czymś; zasuwanie, bieganina;
b) kurcgalopem - w te pędy, bez zwłoki


Źródła:

SJP.pl

Kurcinka

muchówka z rodziny narzępikowatych, pasożyt jerzyków i jaskółek


Ku


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kurcz

bezwiedne nadmierne skurcze mięśni poprzecznie prążkowanych lub gładkich; spazm


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) med. bezwiedne nadmierne skurcze mięśni poprzecznie prążkowanych lub gładkich, występujące pod wpływem działania różnych bodźców i często powodujące uczucie bólu;

forma czasownika.

 (2.1) 2. os. lp. rozk. od: kurczyć


Kurcz, spazm – nagły, mimowolny skurcz mięśni poprzecznie prążkowanych lub gładkich, występujący pod wpływem działania różnych bodźców i często powodujący uczucie bólu. Kurcze dzielą się na toniczne (stałe napięcie mięśnia lub grupy mięśni) oraz kloniczne (drgawki). W kurczach tonicznych występuje przez pewien czas wzmożone napięcie mięśni; w kurczach klonicznych występuje szereg szybko następujących po sobie skurczów mięśniowych oddzielonych krótkimi okresami zwiotczenia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kurczaczek

zdrobnienie od: kurczak


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) zdrobn. od kurczak

 (1.2) pieszcz. bliska osoba


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kurczak

1. pisklę kury; kurczę
2. młody kogut; kurak


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) większe kurczę (pisklę kury)

 (1.2) spoż. mięso z kurczaka (1.1)

 (1.3) kulin. potrawa z kurczaka (1.1)


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kurczakowy

→ kurczak


przymiotnik dzierżawczy

 (1.1) należący do kurczaka

przymiotnik relacyjny

 (2.1) dotyczący kurczaka, określający kurczaka, używany przy kurczaku

przymiotnik jakościowy

 (3.1) charakterystyczny dla kurczaka, mający cechy kurczaka

 (3.2) zrobiony z mięsa kurczaka, zawierający mięso kurczaka


Patrz:kurczak

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kurczatow

dawna nazwa pierwiastka o liczbie atomowej 104 (obecnie: rutherford)


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kurcze

forma rzeczownika.

 (1.1) M., B. i W. lm. od: kurcz


Kurcze – wieś w Polsce, położona w województwie pomorskim, w powiecie chojnickim, w gminie Czersk.

Etnicznie wieś borowiacka, stanowi sołectwo "Kurcze" do którego należą następujące miejscowości: Bagna, Dąbki, Kameron, Konewki, Ostrowite, Twarożnica i Ustronie.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kurczewski

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kurczliwiej

stopień wyższy od przysłówka: kurczliwie


Źródła:

SJP.pl

Kurczliwość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest kurczliwe; cecha tych, którzy są kurczliwi


Źródła:

Wiktionary

Kurczowo

przysłówek

 (1.1) w sposób kurczowy; mocno

 (1.2) w sposób kurczowy; z determinacją, zawzięcie, desperacko


Źródła:

Wiktionary

Kurczowość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest kurczowe; cecha tych, którzy są kurczowi


Źródła:

Wiktionary

Kurczowy

przymiotnik od: kurcz


przymiotnik

 (1.1) med. związany z kurczami, dotyczący kurczy, spowodowany kurczami

 (1.2) książk. o uścisku: mocny, jakby wywołany kurczem

 (1.3) książk. uparty, niedający się przełamać, często aż desperacko


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kurczuk

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kurczyć

czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) zmniejszać przez ściąganie, podkulanie

czasownik zwrotny niedokonany kurczyć się (dk. brak)

 (2.1) zmniejszać swoją objętość, swoje rozmiary

 (2.2) zmniejszać się pod względem liczebności, znaczenia itp.


Źródła:

Wiktionary

Kurczyński

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kurczątko

pieszczotliwe zdrobnienie od: kurczę


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) zdrobn. od: kurczę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kurczę

1. pisklę kury domowej;
2. potrawa z młodego koguta


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) pisklę kury

wykrzyknik

 (2.1) …wyrażający zdziwienie, zaskoczenie

forma czasownika.

 (3.1) 1. os. lp. ter. od: kurczyć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kurczęcina

mięso kurczęcia


Źródła:

SJP.pl

Kurczęcy

→ kurczę


Patrz:kurczę

Źródła:

SJP.pl

Kurd

członek narodu zamieszkującego tereny wschodniej Turcji, zachodniego Iranu, północnej Syrii i północnego Iraku


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) etn. przedstawiciel narodu zamieszkującego głównie Kurdystan;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kurda

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kurde

żartobliwe przekleństwo; kurczę, kurka, kurdemol, kurdebele, kurdelebele


wykrzyknik

 (1.1) pot. rodzaj przekleństwa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kurdebalans

żartobliwe przekleństwo


wykrzyknik

 (1.1) pot. żart. rodzaj przekleństwa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kurdebele

żartobliwe przekleństwo; kurczę, kurka, kurde, kurdemol, kurdelebele


wykrzyknik

 (1.1) żart. rodzaj przekleństwa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kurdefelek

żartobliwe przekleństwo


wykrzyknik

 (1.1) żart. rodzaj przekleństwa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kurdefiks

żartobliwe przekleństwo


wykrzyknik

 (1.1) żart. rodzaj przekleństwa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kurdele

żartobliwe przekleństwo


wykrzyknik

 (1.1) żart. rodzaj przekleństwa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kurdelebele

żartobliwe przekleństwo; kurde, kurczę, kurka, kurdemol, kurdebele


Źródła:

SJP.pl

Kurdemol

żartobliwe przekleństwo; kurczę, kurka, kurde, kurdebele, kurdelebele


wykrzyknik

 (1.1) pot./posp. rodzaj przekleństwa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kurdesz

przyśpiewka biesiadna z XVIII w.


Kurdesz – od tureckiego karyndasz (brat, towarzysz), w dawnych litewskich pieśniach biesiadnych wykrzyknik kończący ich strofę. W XVIII w. spopularyzowany za sprawą piosenki "Kurdesz", której autorstwo nie jest jasne, przypisywane Franciszkowi Bohomolcowi, również Celestynowi Czaplicowi i Franciszkowi Ksaweremu Chomińskiemu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kurdeszowy

przymiotnik od: kurdesz


Źródła:

SJP.pl

Kurdiuczny

przymiotnik od: kurdiuk


Źródła:

SJP.pl

Kurdiuk

złóg tłuszczowy gromadzący się u nasady ogona i na zadzie owiec niektórych ras


Źródła:

SJP.pl

Kurdologia

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nauk. dyscyplina akademicka skoncentrowana na kulturze, historii i języku Kurdów


Źródła:

Wiktionary

Kurdupel

pogardliwie: człowiek niepokaźny, niski


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) posp. pogard. ktoś bardzo niski, krępy, przysadzisty


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kurdupelek

zdrobnienie od: kurdupel


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) zdrobn. od kurdupel


Patrz:kurdupel

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kurdupelka

zdrobnienie od: kurdupel


Patrz:kurdupel

Źródła:

SJP.pl

Kurduplasty

pogardliwie:
1. charakteryzujący się niskim wzrostem;
2. mający rozmiar poniżej przeciętnej


przymiotnik jakościowy

 (1.1) pot. obraź. niskiego wzrostu

 (1.2) pot. obraź. o wzroście nieduży, śmiesznie mały

 (1.3) pot. pogard. śmiesznej wielkości


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kurdupli

pogardliwie: człowiek niepokaźny, niski


przymiotnik dzierżawczy

 (1.1) obraź. należący do kurdupla

przymiotnik relacyjny

 (2.1) obraź. odnoszący się do kurdupla, związany z kurduplem

przymiotnik jakościowy

 (3.1) obraź. charakterystyczny dla kurdupla, mający cechy kurdupla

forma rzeczownika.

 (4.1) D. i B. lm. od: kurdupel


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kurduplowatość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) posp. pogard. cecha tego, co kurduplowate


Źródła:

Wiktionary

Kurduplowaty

pogardliwie: niski, niepokaźny, przysadzisty; konusowaty, kurduplowy, kurdupli


przymiotnik

 (1.1) posp. pogard. niski


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kurduplowy

pogardliwie: niski, niepokaźny, przysadzisty; konusowaty, kurduplowaty, kurdupli


Źródła:

SJP.pl

Kurdwanowski

przymiotnik od: Kurdwanów, Kurdwanów Nowy


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Kurdwanowem, dotyczący Kurdwanowa


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kurdwanów

Kurdwanów – obszar Krakowa wchodzący w skład Dzielnicy XI Podgórze Duchackie. Kurdwanów do roku 1941 istniał jako wieś nad dopływem Wilgi, położona na skraju Pogórza Wielickiego.

Ważną częścią obszaru jest osiedle Kurdwanów Nowy, składające się w większości z bloków mieszkalnych. Osiedle to jest jedną z największych „sypialni” miasta, dogodnie połączoną z centrum linią Krakowskiego Szybkiego Tramwaju. Osiedle zamieszkuje ponad 20 tys. mieszkańców.


Źródła:

Wikipedia

Kurdyban

rodzaj zdobionej skóry koźlej, rzadziej cielęcej lub owczej; kordyban


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) skóra garbowana, barwiona i bogato zdobiona we wzory: tłoczonymi, złoconymi, srebrzonymi oraz malowanymi; materiał stosowany dawniej głównie jako obicie mebli lub ścian;


Kurdyban – skóra garbowana, barwiona, po czym intensywnie zdobiona we wzory tłoczeniami, złoceniami lub srebrzeniami oraz malowidłami wykonanymi w technice laserunku. Najcenniejszy kurdyban wykonywano ze skóry cielęcej garbowanej roślinnie, w gorszych gatunkach koźlej lub owczej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kurdybanek

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od kurdyban


Źródła:

Wiktionary

Kurdybanik

zdrobnienie od: kurdyban


Źródła:

SJP.pl

Kurdybanowy

→ kurdyban; kordybanowy


Źródła:

SJP.pl

Kurdyjka

członkini narodu zamieszkującego przede wszystkim Kurdystan, ale także Syrię, Afganistan, Kazachstan, Armenię


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) etn. przedstawicielka narodu zamieszkującego głównie Kurdystan


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kurdyjski

dotyczący Kurdów, związany z Kurdami


przymiotnik

 (1.1) dotyczący / pochodzący z ludu Kurdów

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. język Kurdów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kurdyjskojęzyczny

przymiotnik

 (1.1) taki, który posługuje się językiem kurdyjskim

 (1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem kurdyjskim

 (1.3) spisany, stworzony w języku kurdyjskim


Źródła:

Wiktionary

Kurdyjskość

→ kurdyjski


Patrz:kurdyjski

Źródła:

SJP.pl

Kurdystan

1. kraina w południowo-zachodniej Azji;
2. ostan w Iranie


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. górzysta kraina w południowo-zachodniej Azji zamieszkana przez Kurdów;


Kurdystan ( Kurdistan, کوردستان) – region geokulturowy w Azji Zachodniej, w którym Kurdowie stanowią znaczącą większość populacji. Jest obszarem o głęboko zakorzenionej kulturze, języku i tożsamości narodowej Kurdów. Geograficznie obejmuje północno-zachodnie pasma gór Zagros oraz wschodnie pasma gór Taurus.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kurdystański

przymiotnik od: Kurdystan


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Kurdystanem, dotyczący Kurdystanu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kurdziel

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kureczka

1. zdrobnienie od: kurka;
2. kureczka nakrapiana - gatunek wodnego ptaka z rodziny chruścieli; kropiatka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. od: kurka

 (1.2) ornit. nazwa systematyczna|Porzana|ref=tak., rodzaj ptaków z rodziny chruścieli;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kurejka

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. hydron. rzeka w Rosji, prawy dopływ Jeniseju;


Kurejka ( Курейка, "Kuriejka") – rzeka w Rosji, prawy dopływ Jeniseju.

Swoje źródła ma w górach Putorana. Długość rzeki wynosi 888 km.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kurek

1. element zamykający zaworu
2. inaczej: kogutek, kurczak


rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) techn. element służący do ręcznego zamykania, otwierania lub regulacji przepływu w zaworze

 (1.2) wojsk. element broni palnej powodujący odpalenie pocisku poprzez uderzenie w iglicę;

 (1.3) icht. przybrzeżna ryba atlantycka i sąsiednich mórz, poławiana dla celów konsumpcyjnych;

 (1.4) zdrobn. od kur

 (1.5) etn. łopocząca na dachu atrapa koguta wykorzystywana w zwyczajach ludowych, zabawach strzeleckich

 (1.6) karc. rzad. hazardowa gra

 (1.7) meteorol. wiatrowskaz na dachu w kształcie koguta

forma rzeczownika.

 (2.1) D. lm. od: kurka


Ku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kurenda

pismo urzędowe z określonymi instrukcjami i wskazówkami, wydawane przez organ administracyjny podległym mu jednostkom; okólnik, cyrkularz


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) adm. urzędowe pismo obiegowego wysyłane do wszystkich zainteresowanych stron;

 (1.2) adm. hist. pismo sporządzone w jednym egzemplarzu, kierowane kolejno do odbiorców, poświadczających na nim przyjęcie przez adnotację lub wyciśnięcie pieczęci


Kurenda, okólnik, cyrkularz, pismo okólne – rodzaj urzędowego pisma obiegowego, które wysyłane jest do wszystkich zainteresowanych stron. Zawiera ogólne wskazówki bądź zalecenia wydawane odgórnie do podległych mu organów państwowych.

Kurenda ( currenda) – pismo sporządzone w jednym egzemplarzu, kierowane kolejno do odbiorców, którzy przesyłają je sobie wzajemnie, zaznaczając fakt przyjęcia do wiadomości treści pisma przez dokonanie na nim odpowiednich adnotacji lub wyciśnięcie pieczęci.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kureniowy

przymiotnik od: kureń


Źródła:

SJP.pl

Kurestwo

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) wulg.; rzad. lub śrpol. kurewstwo


Źródła:

Wiktionary

Kurewka

wulgarne zdrobnienie od: kurwa; kurwiątko


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) wulg. zdrobn. od: kurwa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kurewski

→ kurwa; kurwi


przymiotnik relacyjny

 (1.1) wulg. właściwy prostytutkom lub kobietom rozwiązłym, charakterystyczny dla nich

przymiotnik jakościowy

 (2.1) wulg. zły, wstrętny, podły


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kurewsko

przysłówek

 (1.1) wulg. często pejor. bardzo intensywnie, bardzo mocno

 (1.2) wulg. bardzo – jako wyraz zachwytu, aprobaty


Źródła:

Wiktionary

Kurewskość

→ kurewski


Patrz:kurewski

Źródła:

SJP.pl

Kurewstwo

wulgarnie:
1. niemoralne prowadzenie się, niegodziwe postępowanie;
2. rozpusta, nierząd


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) wulg. prostytucja lub rozwiązłość seksualna

 (1.2) wulg. prostytutki jako zbiorowość

 (1.3) wulg. postępowanie w najwyższym stopniu naganne

 (1.4) wulg. rzecz wzbudzająca irytację lub sprawiająca kłopot


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kureń

kurzeń;
1. oddział Kozaków zaporoskich; obóz tego oddziału;
2. wiejska zagroda, szałas na Ukrainie


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kurfierst

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) stpol. hist. kurfirst


Źródła:

Wiktionary

Kurfierstwo

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) daw. hist. godność kurfiersta


Źródła:

Wiktionary

Kurfirst

elektor, książę dawnej Rzeszy Niemieckiej


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) hist. elektor, udzielny książę dawnej Rzeszy Niemieckiej, mający przywilej obierania cesarza


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kurfirstowa

dawniej: żona kurfirsta (elektora); elektorowa


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. hist. żona kurfirsta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kurfirstowski

przymiotnik

 (1.1) daw. hist. dotyczący kurfirsta


Źródła:

Wiktionary

Kurfirstowy

przymiotnik

 (1.1) daw. hist. dotyczący kurfirsta


Źródła:

Wiktionary

Kurfirstwo

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) daw. hist. godność kurfirsta


Źródła:

Wiktionary

Kurfirstówna

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. hist. córka kurfirsta


Źródła:

Wiktionary

Kurfirszt

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) daw. hist. kurfirst


Źródła:

Wiktionary

Kurfirsztowy

przymiotnik

 (1.1) stpol. hist. dotyczący kurfirszta


Źródła:

Wiktionary

Kurgan

miasto w Rosji


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. miasto obwodowe, we wschodniej części Rosji, nad Tobołem;


Kurgan ( Куpгaн) – miasto w azjatyckiej części Rosji, nad Tobołem (dopływ Irtysza), stolica obwodu kurgańskiego. Zamieszkane przez około 312,3 tys. mieszkańców (2020).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kurgański

→ Kurgan (miasto w Rosji)


przymiotnik

 (1.1) związany z Kurganem, dotyczący Kurganu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kurhan

1. stożkowy nasyp ziemny wznoszony od czasów neolitu do wczesnego średniowiecza; mogiła;
2. kopiec wzniesiony na czyjąś cześć lub pamiątkę


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) archeol. rodzaj mogiły w kształcie kopca;

 (1.2) książk. kopiec usypany na cześć kogoś lub na pamiątkę czegoś


Kurhan, in. tumulus ( tumulus) – rodzaj mogiły w formie kopca, o kształcie stożkowatym lub zbliżonym do półkulistego, z elementami drewnianymi, drewniano-kamiennymi lub kamiennymi, w którym znajduje się komora grobowa z pochówkiem szkieletowym lub ciałopalnym. Pomieszczenia grobowe, nieraz bardzo rozbudowane, mają zwykle konstrukcję kamienną bądź drewnianą, czasem są kute w litej skale.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kurhanek

mały kurhan; kopczyk, pagórek


Źródła:

SJP.pl

Kurhannik

gatunek dużego ptaka drapieżnego z rodziny jastrzębiowatych


Kurhannik ("Buteo rufinus") – gatunek dużego ptaka drapieżnego z rodziny jastrzębiowatych (Accipitridae), zamieszkujący południowo-wschodnią Europę, Bliski Wschód, Azję Środkową oraz północną Afrykę. Ptaki występujące najbardziej na północy wędrują.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kurhanowy

przymiotnik od: kurhan


Źródła:

SJP.pl

Kurhaus

dawniej: budynek w kurorcie, w którym mieściły się restauracje, kawiarnie, kasyna itp.; kursal, kurhauz


Źródła:

SJP.pl

Kurhauz

dawniej: budynek w kurorcie, w którym mieściły się restauracje, kawiarnie, kasyna itp.; kursal, kurhaus


Źródła:

SJP.pl

Kuria

zespół kolegialnych urzędów duchownych; curia


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) hist. jednostka podziału obywateli w starożytnym Rzymie;

 (1.2) hist. archit. budynek posiedzeń senatu w starożytnym Rzymie;

 (1.3) kośc. praw. instytucja administracyjna zarządzająca diecezją, na której czele stoi ordynariusz;

 (1.4) kośc. praw. instytucja administracyjna zarządzająca prowincją zakonną, na której czele stoi przełożony prowincjalny;

 (1.5) kośc. archit. siedziba kurii (1.3) lub kurii (1.4)


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kurialista

1. urzędnik kurii, osoba powiązana z kurią;
2. dawniej: zwolennik nieograniczonej władzy papieskiej w Kościele


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pracownik kurii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kurializm

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) rel. doktryna w Kościele katolickim, mówiąca o wyższości papieża nad soborem


Kurializm – teoria głosząca wyższość papieża nad soborem oraz całym Kościołem (odwrotność koncyliaryzmu).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kurialny

1. przymiotnik od: kuria;
2. dawniej: sądowy


przymiotnik

 (1.1) związany z kurią, odnoszący się do kurii

 (1.2) taki jak w kurii, właściwy kurii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kurianowicz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kuriata

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kurier

osoba szybko dostarczająca przesyłki lub wiadomości


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) poczt. osoba szybko dostarczająca przesyłki lub wiadomości;

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) publ. codzienna gazeta informacyjna

 (2.2) telew. codzienny serwis informacyjny


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kurierek

1. kobieta pełniąca funkcję kuriera;
2. dawniej: dyliżans pocztowy


Źródła:

SJP.pl

Kurierka

1. kobieta pełniąca funkcję kuriera;
2. dawniej: dyliżans pocztowy


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) forma żeńska od: kurier


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kurierowy

→ kurier (gazeta lub pociąg)


Źródła:

SJP.pl

Kurierski

→ kurier (osoba)


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z osobą lub zawodem kuriera, kurierstwem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kurierstwo

zajęcie kuriera


Źródła:

SJP.pl

Kuriozalnie

przysłówek sposobu

 (1.1) książk. w sposób kuriozalny


Źródła:

Wiktionary

Kuriozalność

szokująca niedorzeczność


Źródła:

SJP.pl

Kuriozalny

niezwykły, osobliwy, dziwaczny


przymiotnik

 (1.1) wyjątkowo osobliwy, budzący zdumienie swoją niezwykłością lub dziwacznością


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kuriozum

osoba, rzecz lub zjawisko zdumiewające swoją niezwykłością lub dziwacznością; curiosum


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) rzecz lub zjawisko wyjątkowo osobliwe, które budzi zdumienie swoją niezwykłością lub dziwacznością


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kurka

1. chroniony ptak wodny z rzędu chruścieli; kokoszka wodna;
2. zdrobnienie od: kura;
3. grzyb jadalny; lisica; pieprznik jadalny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. mykol. nazwa systematyczna|Cantharellus cibarius|ref=tak., pieprznik jadalny, gatunek grzyba jadalnego;

 (1.2) zool. zob. kurka wodna.

 (1.3) zdrobn. od kura

wykrzyknik

 (2.1) eufem. wykrzyknik wyrażający poczucie beznadziejności, bezradności lub zniecierpliwienia

forma rzeczownika.

 (3.1) D. lp. od: kurek


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kurki

forma rzeczownika.

 (1.1) D. lp., M. i B. plural|kurka.


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kurkiewicz

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kurkowate

rodzina morskich ryb promieniopłetwych z rzędu skorpenokształtnych


Kurkowate, kurki (Triglidae) – rodzina morskich ryb skorpenokształtnych (Scorpaeniformes).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kurkowaty

o cechach kurkowatych (rodzina ryb)


Źródła:

SJP.pl

Kurkowski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kurkowy

→ kurek


Patrz:kurek

Źródła:

SJP.pl

Kurkuma

1. roślina z rodziny imbirowatych, o barwnych kwiatach i mięsistych kłączach; ostryż, szafraniec, żółcień;
2. przyprawa o intensywnie żółtej barwie, otrzymywana z kłączy tej rośliny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. bot. nazwa systematyczna|Curcuma|ref=tak., ostryż, ostryż długi

 (1.2) kulin. przyprawa z kłączy kurkumy (1.1), barwiąca potrawy na żółto


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kurkumina

żółtopomarańczowy barwnik otrzymywany z kłączy kurkumy


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) chem. żółty barwnik pozyskiwany z kurkumy;


Nie mylić z: Kurkulina.

Kurkumina ("E100") – organiczny związek chemiczny zbudowany z dwóch reszt feruloilowych połączonych atomem węgla. Jest przeciwutleniaczem polifenolowym. Stosowany jako żółtopomarańczowy barwnik spożywczy; składnik m.in. przyprawy curry.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kurkumowy

→ kurkuma


Patrz:kurkuma

Źródła:

SJP.pl

Kurlandczyk

mieszkaniec Kurlandii


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Kurlandii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kurlandia

1. kraina historyczna na Łotwie, południowa część dawnych Inflant;
2. dawne państwo w Europie; Księstwo Kurlandii i Semigalii


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. kraina historyczna w zachodniej części Łotwy na półwyspie nad Bałtykiem;

 (1.2) hist. księstwo Kurlandii i Semigalii


Kurlandia (łot. "Kurzeme" – ziemia Kurów, niem. "Kurland") – kraina historyczna w zachodniej części Łotwy na półwyspie nad Bałtykiem. Nazwa pochodzi od łotewskiego plemienia Kurów (Kuronów). W szerszym kontekście nazwa używana na określenie Księstwa Kurlandii i Semigalii.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kurlandka

mieszkanka Kurlandii


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Kurlandii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kurlandzki

przymiotnik od: Kurlandia


przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący Kurlandii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kurmandżi

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) jęz. język z grupy irańskiej, tworzący wraz z sorani oraz kilkoma innymi pokrewnymi językami i dialektami tzw. makrojęzyk kurdyjski;


Źródła:

Wiktionary

Kurna

taki, w którym dym z paleniska wydostaje się otworami w ścianach i dachu


wykrzyknik

 (1.1) pot. eufem. używany jako przekleństwo

forma przymiotnika.

 (2.1) ż. lp. od: kurny


Kurna – wieś w Estonii, w prowincji Harju, w gminie Rae.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kurniawa

regionalnie: zamieć śnieżna, zadymka; kurniawica, kurzawa


Źródła:

SJP.pl

Kurniawica

regionalnie: zamieć śnieżna, zadymka; kurniawa, kurzawa


Źródła:

SJP.pl

Kurnicki

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kurniczek

zdrobniale kurnik


Źródła:

SJP.pl

Kurnik

1. pomieszczenie dla drobiu;
2. potocznie o małym, nędznym budynku


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) roln. pomieszczenie gospodarcze dla kur;

 (1.2) daw. kulin. pieróg weselny z nadzieniem z dodatkiem mięsa kurzego;

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) daw. gw-pl|Warszawa. handlarz drobiem


Nie mylić z: Kórnik.

Kurnik – budynek gospodarczy przeznaczony do hodowli drobiu, zwłaszcza kur.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kurnikarz

hodowca drobiu


Źródła:

SJP.pl

Kurnikowy

→ kurnik


przymiotnik

 (1.1) związany z kurnikiem


Patrz:kurnik

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kurnosy

mający krótki, zadarty nos


Źródła:

SJP.pl

Kurny

taki, w którym dym z paleniska wydostaje się otworami w ścianach i dachu


przymiotnik

 (1.1) przest. (o budynku, pomieszczeniu, piecu) dymny, dymiący (bo pozbawiony komina)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kuro-Siwo

morski prąd


Źródła:

SJP.pl

Kurobród

rodzaj ptaków z rodziny koralników


Źródła:

SJP.pl

Kuroczub

gatunek ptaka z rodziny kurowatych


Kuroczub ("Pucrasia macrolopha") – gatunek dużego ptaka z rodziny kurowatych (Phasianidae), podrodziny bażantów (Phasianinae). Występuje w Himalajach i na południe od nich oraz w Chinach. Nie jest zagrożony wyginięciem.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kurokrad

rzadko: złodziej kur


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) złodziej zajmujący się kradzieżą kur


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kurol

gatunek ptaka, będący jedynym przedstawicielem rzędu i rodziny kuroli


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) syst. ornit. nazwa systematyczna|Leptosomus discolor|Hermann|ref=tak., gatunek ptaka z rodzaju Leptosomus, występującego na Madagaskarze;

 (1.2) ornit. ptak z gatunku kuroli (1.1)


Ku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kurole

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) syst. ornit. nazwa systematyczna|Leptosomatidae|Blyth|ref=tak., rząd ptaków z infragromady ptaków neognatycznych, występujących na Madagaskarze i Komorach;

forma rzeczownika|rodzaj=męskozwierzęcy.

 (2.1) M., B. i W. lm. od: kurol


Źródła:

Wiktionary

Kuroliszek

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) etn. legendarna istota wielkości indyka, pokryta pierzem, z nietoperzowatymi skrzydłami i sępim dziobem


Źródła:

Wiktionary

Kuronia

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) hist. geogr. Kurlandia (kraina geograficzna)


Źródła:

Wiktionary

Kuroniówka

1. zupa dla ubogich i bezdomnych gotowana przez miejskie ośrodki pomocy społecznej (akcja zapoczątkowana przez J. Kuronia)
2. potocznie zasiłek dla bezrobotnych


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) hist. pot. zupa wydawana charytatywnie przez instytucje państwowe


Kuroniówka – potoczne określenie darmowego posiłku (zazwyczaj zupy) dla osób biednych. Zupa ([]) wydawana była na ulicach Warszawy mieszkańcom miasta na początku lat 90. XX w., m.in. osobiście przez ówczesnego ministra pracy i polityki socjalnej Jacka Kuronia, stąd nazwa.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kuropatnicki

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kuropatnik

gatunek ptaka z rodziny kurowatych


Kuropatnik ( Töppendorf) – wieś w Polsce, położona w województwie dolnośląskim, w powiecie strzelińskim, w gminie Strzelin.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kuropatwa

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ornit. nazwa systematyczna|Perdix perdix|ref=tak., polny ptak łowny, żywiący się m.in. stonką ziemniaczaną;

 (1.2) daw. zręcznościowa zabawa dwóch osób z użyciem książki


Źródła:

Wiktionary

Kuropatwi

przymiotnik

 (1.1) charakterystyczny dla kuropatwy; dotyczący, odnoszący się do kuropatwy


Źródła:

Wiktionary

Kuropatwiak

rodzaj ptaków z podrodziny bażantów


Źródła:

SJP.pl

Kuropatwiany

zielononóżka kuropatwiana - polska rasa kur ogólnoużytkowych


Źródła:

SJP.pl

Kuropatwiarnia

pomieszczenie do hodowli kuropatw


Źródła:

SJP.pl

Kuropatwiński

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kuropaty

miejscowość na Białorusi


Ku


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kurorcik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od kurort


Źródła:

Wiktionary

Kurort

miejscowość rekreacyjna, uzdrowisko


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) miejscowość wypoczynkowa


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kurortowy

→ kurort


Patrz:kurort

Źródła:

SJP.pl

Kuros

typ posągu w starożytnej Grecji, wizerunek nagiego młodzieńca


Ku


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kurosawa

[czytaj:
a) kurosawa albo
b) kurosała, kurosawie - kurosale] Akira Kurosawa (1910-98), japoński reżyser i scenarzysta filmowy


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kurowate

rodzina ptaków z rzędu grzebiących; bażantowate, kurakowate


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) syst. ornit. nazwa systematyczna|Phasianidae|Horsfield|ref=tak., rodzina ptaków z rzędu grzebiących;


Kurowate, bażantowate (Phasianidae) – rodzina ptaków z rzędu grzebiących (Galliformes). Obejmuje gatunki grzebiące, zamieszkujące Eurazję, Afrykę, Australazję i Amerykę Północną.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kurowaty

o cechach kurowatych (rodzina ptaków)


Źródła:

SJP.pl

Kurować

1. przeprowadzać kurację;
2. kurować się - poddawać się kuracji; kurować samego siebie; leczyć się


czasownik przechodni niedokonany (dk. wykurować)

 (1.1) med. doprowadzać do zdrowia; stosować zabiegi lecznicze; przeprowadzać kurację

czasownik zwrotny niedokonany kurować się (dk. wykurować się)

 (2.1) med. poddawać się kuracji; doprowadzać siebie do zdrowia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kurowianin

mieszkaniec Kurowa (miasta w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Kurowianka

mieszkanka Kurowa (miasta w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Kurowice

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Kurowicki

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kurowo

nazwa kilku wsi i osad w Polsce


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kurowski

→ Kurów, → Kurowo


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z miejscowością Kurowo, dotyczący miejscowości Kurowo

 (1.2) związany z miejscowością Kurów, dotyczący miejscowości Kurów


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Patrz:Kurów, → Kurowo

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kurozwęcki

→ Kurozwęki


Patrz:Kurozwęki

Źródła:

SJP.pl

Kurozwęki

wieś w Polsce


Kurozwęki – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie staszowskim, w gminie miejsko-wiejskiej Staszów. Ma status sołectwa.

Prywatne miasto szlacheckie lokowane w 1400 roku, w drugiej połowie XVI wieku położone było w powiecie wiślickim w województwie sandomierskim. Kurozwęki były miastem do 1870 roku.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kuroń

nazwisko, m.in. Jacek Kuroń (1934-2004) - polityk, współtwórca porozumienia Okrągłego Stołu


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kuroński

dotyczący Kurów


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Kuronią lub Kurami, dotyczący Kuronii lub Kurów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kuroślep

inaczej: kurza ślepota


Źródła:

SJP.pl

Kurp

1. chodak, łapeć pleciony z łyka;
2. taniec zbliżony do mazura i kujawiaka, pospolity na Kurpiach


rzeczownik

 (1.1) stpol. stary but


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kurpanik

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kurpianka

członkini ludności pochodzenia mazurskiego, zamieszkującej tereny puszcz: Kurpiowskiej i Białej


Źródła:

SJP.pl

Kurpie

rodzaj obuwia noszonego dawniej przez Kurpiów


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) geogr. część Mazowsza;


Kurpie – grupa etnograficzna ludności polskiej, zamieszkująca tereny dwóch puszcz mazowieckich: Puszczy Zielonej (zwanej też: Puszczą Kurpiowską lub Zagajnicą) i Puszczy Białej, funkcjonująca również jako określenie regionu kurpiowskiego (inaczej: Kurpiowszczyzna). Granica oddzielająca obie puszcze dzieli region na Kurpie Zielone i Kurpie Białe.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kurpiel

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kurpiewski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kurpiowski

dotyczący Kurpiów albo Kurpiowszczyzny, charakterystyczny dla Kurpiów


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Kurpiami, dotyczący Kurpi, wywodzący się z Kurpi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kurpiowszczyzna

tradycje i ogół Kurpiów


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. część Mazowsza


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kurpisz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kurpiński

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kurrenta

odręczne pismo gotyckie


Źródła:

SJP.pl

Kurs

1. kierunek poruszania się, np. okrętu;
2. szkolenie, najczęściej fakultatywne;
3. cena papierów wartościowych, walut;
4. kierunek w polityce;
5. potocznie: obieg (puścić coś w kurs), orientacja (wypaść z kursu), praca (być w kursie);
6. potocznie: przejazd taksówką


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) eduk. cykl lekcji, tekstów, audycji itp. służący zdobyciu wiedzy na jakiś temat

 (1.2) żegl. kierunek ruchu statku, także samolotu; trasa takiego ruchu

 (1.3) ekon. finans. cena walut, akcji itp.; zmiana tej ceny w czasie


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kurs-Konferencja

kurs szkoleniowy w formie konferencji; kurskonferencja, kursokonferencja


Źródła:

SJP.pl

Kursa

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kursal

dawniej: budynek w kurorcie, w którym mieściły się restauracje, kawiarnie, kasyna itp.; kurhauz, kurhaus


Źródła:

SJP.pl

Kursancki

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z kursantem, dotyczący kursanta, przeznaczony dla niego


Źródła:

Wiktionary

Kursant

uczestnik kursu, szkolenia; kursowicz


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba biorąca udział w kursie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kursantka

→ kursant


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) uczestniczka kursu


Ku


Patrz:kursant

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kursi

bogato zdobiony pulpit pod księgi, zwłaszcza pod Koran; rahla


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kursik

zdrobnienie od: kurs


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od kurs


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kursista

dawniej: kursant - uczestnik kursu, szkolenia


Źródła:

SJP.pl

Kursistka

dawniej: kursantka - uczestniczka kursu, szkolenia


Źródła:

SJP.pl

Kursk

miasto w Rosji


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w zachodniej części Rosji, stolica obwodu kurskiego, miejsce wielkiej bitwy pancernej w 1943 roku;


Kursk ( Курск) – miasto w zachodniej Rosji, stolica obwodu kurskiego. Jest także centrum administracyjnym kurskiego rejonu, w którego skład jednak nie wchodzi stanowiąc samodzielną jednostkę administracyjną obwodu (okręg miejski).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kurski

związany z miejscowością Kursk


przymiotnik

 (1.1) pochodzący z Kurska albo dotyczący tego miasta


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kurskonferencja

kurs szkoleniowy w formie konferencji; kurs-konferencja, kursokonferencja


Źródła:

SJP.pl

Kursograf

urządzenie nawigacyjne samoczynnie wykonujące wykres kursu statku na mapie


Źródła:

SJP.pl

Kursokonferencja

kurs szkoleniowy w formie konferencji; kurskonferencja, kurs-konferencja


Źródła:

SJP.pl

Kursomierz

przyrząd do wyznaczania kursu statku


Źródła:

SJP.pl

Kursor

dawniej: posłaniec


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) inform. wskaźnik na ekranie monitora komputerowego poruszający się wraz z ruchami myszy komputerowej;

 (1.2) inform. wskaźnik na ekranie monitora komputerowego wyznaczający miejsce wpisywania znaków z klawiatury

 (1.3) inform. tymczasowa struktura służąca do pobierania wyniku zapytania SQL w systemach zarządzania bazą danych;

 (1.4) daw. koń wyścigowy

 (1.5) daw. osoba wysyłana z pilną wiadomością, pismem, przesyłką itp.


Kursor ( cursor „biegacz”) – ruchomy znacznik wyświetlany na wyświetlaczu, służący do wskazywania miejsca, w którym operator zamierza podjąć jakąś akcję. Zależnie od urządzenia i rodzaju wykonywanej pracy znacznik ten może przybierać różne kształty i kolory; w pewnych przypadkach może to być nawet krótka animacja. Kształt kursora informuje operatora o aktualnych możliwościach działania.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kursorowy

→ kursor


przymiotnik

 (1.1) dotyczący kursora


Patrz:kursor

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kursować

czasownik nieprzechodni niedokonany

 (1.1) przebywać regularnie określoną trasę

 (1.2) pot. żart. przemieszczać się pospiesznie tam i z powrotem

 (1.3) być w obiegu

 (1.4) być przekazywanym nieoficjalnie wielu osobom


Źródła:

Wiktionary

Kursowicz

uczestnik kursu, szkolenia; kursant


Źródła:

SJP.pl

Kursowiczka

uczestniczka kursu, szkolenia; kursantka


Źródła:

SJP.pl

Kursowy

→ kurs


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z kursem (określonym kierunkiem w przestrzeni)

 (1.2) związany z kursem wymiany walut

 (1.3) związany z kursem (szkoleniami)

 (1.4) związany z kursem, kursowaniem


Patrz:kurs

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kursywa

italika, italik;
1. druk pochyły, naśladujący pismo ręczne; czcionki tego druku;
2. oznaczenie tej odmiany pisma, zwykle w rękopisie, za pomocą linii falistej;
3. ręczne pismo pochyłe; pismo rzymskie powstałe przez łączenie liter przy pośpiesznym pisaniu


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) poligr. pochylone pismo drukarskie, naśladujące pismo odręczne

 (1.2) oznaczenie – zazwyczaj w rękopisie – tekstu, który powinien być wykursywiony w druku

 (1.3) odręczne pismo pochyłe

 (1.4) rzymskie pismo powstałe na skutek szybkiego pisania


Kursywa – odmiana pisma, zazwyczaj pochyła, o charakterze bardziej płynnym niż antykwa, choć nawiązująca do niej stylem. Wywodzi się z odręcznego pisma karolińskiego i rozwinęła się w XV-wiecznych Włoszech. Większość kursyw (choć nie wszystkie) jest pochylona w prawo pod kątem ok. 2–20 stopni. Zazwyczaj kursywa jest jedną z trzech podstawowych odmian kroju pisma, obok odmiany prostej (antykwy) i pogrubionej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kursywić

czasownik niedokonany

 (1.1) pochylać tekst, stosować kursywę


Źródła:

Wiktionary

Kursywny

przypominający krojem liter odręczne pismo rzymskie, pisany pochyłą czcionką przypominającą pismo odręczne


Źródła:

SJP.pl

Kurszany

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Litwie, w okręgu szawelskim.


Kurszany (lit. "Kuršėnai") – miasto (13 854 mieszk.) na Litwie położone 23 km od Szawli, w okręgu szawelskim.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kurszczanin

mieszkaniec Kurska (miasta w Federacji Rosyjskiej)


Źródła:

SJP.pl

Kurszczanka

mieszkanka Kurska (miasta w Federacji Rosyjskiej)


Źródła:

SJP.pl

Kurszczyzna

lekceważąco: propagandowy, stronniczy styl TVP za rządów PiS i Jacka Kurskiego


Źródła:

SJP.pl

Kurszewski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kurt

1. duża kurtka;
2. luźna koszula za kolana, tradycyjny strój męski w Indiach i krajach arabskich


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) kulin. tradycyjny środkowoazjatycki wyrób z suszonego białego sera lub jogurtu w postaci bryłek lub kulek wielkości czereśni w solnej otoczce


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kurta

1. duża kurtka;
2. luźna koszula za kolana, tradycyjny strój męski w Indiach i krajach arabskich


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zgrub. kurtka

 (1.2) duża kurtka


Kurta – część tradycyjnego stroju męskiego noszonego głównie w Indiach, ale też w krajach arabskich. Jest to luźna koszula sięgająca zwykle za kolana. Materiały, z których kurta jest wykonana jak i ich kolorystyka są różnorodne.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kurtaczek

przedstawiciel rodziny ptaków z rzędu wróblowych


Źródła:

SJP.pl

Kurtaczki

przedstawiciel rodziny ptaków z rzędu wróblowych


Kurtaczki (Pittidae) – rodzina ptaków z rzędu wróblowych (Passeriformes). Zalicza się do niej ponad czterdzieści gatunków.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kurtaksa

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) przest. opłata za pobyt w uzdrowisku


Źródła:

Wiktionary

Kurtałka

potoczne zdrobnienie od: kurtka; kurteczka


Źródła:

SJP.pl

Kurtaż

dawniej: wynagrodzenie maklera giełdowego; courtage, prowizja maklerska


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) przest. wynagrodzenie płacone pośrednikowi (np. maklerowi czy brokerowi) za świadczone usługi w transakcjach kupna i sprzedaży towarów i usług


Kurtaż – (fr. "courtage") – wynagrodzenie, czyli prowizja, którą pobierają maklerzy i agenci giełdowi od zawieranych na giełdzie transakcji.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kurteczka

zdrobnienie od: kurtka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. zdrobn. od: kurtka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kurtek

krótkie wierzchnie okrycie


Źródła:

SJP.pl

Kurtewka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Warszawa. krótka damska kurtka


Źródła:

Wiktionary

Kurtiak

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kurtka

krótkie wierzchnie okrycie


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kraw. krótkie okrycie wierzchnie;


Kurtka – rodzaj krótkiego płaszcza sięgającego zazwyczaj w okolice bioder. Odzież zróżnicowana w formie w zależności od epoki i panującej mody. Współczesne kurtki szyte są zazwyczaj z materiałów chroniących przed warunkami atmosferycznymi i wyposażane w kieszenie (choć nie jest to regułą). Popularny element codziennego ubioru, uniformów oraz odzieży ochronnej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kurtkowy

→ kurtka


Patrz:kurtka

Źródła:

SJP.pl

Kurtodrozdy

rodzina ptaków z rzędu wróblowych; tymalie, tymaliowate


Źródła:

SJP.pl

Kurtoza

miara koncentracji i spłaszczenia rozkładu, stosowana w statystyce i rachunku prawdopodobieństwa


Kurtoza (z gr. "κυρτός, kyrtos, kurtos" – "wydęty") – jedna z miar kształtu rozkładu prawdopodobieństwa wartości cechy statystycznej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kurtuazja

grzeczność, kultura, galanteria


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) wyszukana, oficjalna uprzejmość i takt w zachowaniu


Zasugerowano, aby "Savoir-vivre" Nie opisano powodu propozycji integracji.

Kurtuazja (z fr. "courtoisie") – uprzejmość, wyszukana grzeczność, galanteria, stosowny gest. W średniowieczu bardzo mocno związana z zasadami etykiety.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kurtuazyjność

uprzejme, taktowne zachowanie


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co kurtuazyjne; cecha tych, którzy są kurtuazyjni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kurtuazyjny

wyszukanie uprzejmy, zachowujący takt w swoim zachowaniu


Źródła:

SJP.pl

Kurtyka

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kurtyna

1. zasłona w teatrze oddzielająca widownię od sceny;
2. bariera oddzielająca od siebie dwa obszary


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) teatr. zasłona oddzielająca scenę od widowni


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kurtyniarz

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) teatr. pracownik obsługujący kurtynę w teatrze


Źródła:

Wiktionary

Kurtynka

zdrobnienie od: kurtyna


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. od: kurtyna


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kurtynowy

przymiotnik od: kurtyna


przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący kurtyny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kurtyzana

1. kochanka, utrzymanka wysoko postawionych mężczyzn;
2. kobieta lekkich obyczajów; prostytutka, nierządnica


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) przest. utrzymanka kogoś wysoko postawionego

 (1.2) przest. prostytutka


Kurtyzana (wł. "cortegiana", z fr. "courtisane") – słowo to oznaczało właściwie damę dworu. Jako „kobieta lekkich obyczajów” termin "kurtyzana" zaczął funkcjonować dopiero w Odrodzeniu. Kurtyzany to prostytutki spędzające życie w wielkim świecie pozostające na utrzymaniu możnych kochanków.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kurtyzanować

dawniej: zachowywać się jak kurtyzana - kochanka wysoko postawionych osób


Źródła:

SJP.pl

Kurtyzować

1. obcinać, przycinać zwierzęciu ogon lub uszy, zgodnie z wymaganiami czystości rasy; przeprowadzać kurtyzację;
2. ograniczać pod względem rozmiarów lub liczby


czasownik przechodni niedokonany (dk. skurtyzować)

 (1.1) zootechn. przeprowadzać zabieg chirurgiczny polegający na amputacji lub znacznym skróceniu ogona zwierzęcia (zazwyczaj psa lub konia)

 (1.2) książk. przen. dokonywać redukcji rozmiaru, liczebności lub zakresu czegoś; ograniczać, okrawać lub przerywać trwające działania lub procesy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kuru

nieuleczalna choroba


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) med. śmiertelna, nieuleczalna choroba zakaźna, encefalopatia gąbczasta u ludzi;


Kuru, popularnie „śmiejąca się śmierć” ( curu, kuru; nazwa od czasownika „drżeć” w języku plemienia Fore: "kuria", "guria") – zawsze śmiertelna, nieuleczalna choroba zakaźna wywoływana przez priony, dotycząca tkanki nerwowej, będąca zarazem pierwszą opisaną zakaźną encefalopatią gąbczastą u ludzi. Wykryto ją po raz pierwszy u człowieka, lecz w 1966 roku przeniesiona została na szympansy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kuruc

uczestnik węgierskiego powstania przeciw Habsburgom


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kurulny

odnoszący się do kurii; np. edyl kurulny


przymiotnik

 (1.1) hist. odnoszący się do kurii, związany z kurią (jako miejscem posiedzeń senatu i sądu w starożytnym Rzymie)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kururu

płaz bezogonowy z rodziny ropuchowatych, jadowity (może uśmiercić lub sparaliżować zwierzę wielkości królika), występujący w południowej i środkowej Ameryce; aga, ropucha olbrzymia


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) zool. zob. aga.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kurusz

zdawkowa moneta turecka; 100 kuruszy = 1 lira turecka


Źródła:

SJP.pl

Kurw

wulgarnie: prostytutka lub kobieta prowadząca życie niemoralne; dziwka


Źródła:

SJP.pl

Kurwa

wulgarnie: prostytutka lub kobieta prowadząca życie niemoralne; dziwka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) wulg. prostytutka

 (1.2) wulg. kobieta prowadząca rozwiązły tryb życia

 (1.3) wulg. pogard. do kobiety / o kobiecie;

partykuła wzmacniająca

 (3.1) wulg. …występująca bezpośrednio po wyrazie, który mówca chce podkreślić (i tym samym swoje uniesienie, euforię lub rozgoryczenie)


Kurwa – najczęściej używany polski wulgaryzm, wykorzystywany również jako przekleństwo lub wyrażenie emocji. Występuje w wielu funkcjach. Jest produktywny słowotwórczo, obfituje w słowa pochodne, eufemizmy i derywaty. We współczesnej formie funkcjonuje od XV w.; wielokrotnie i aż po czasy współczesne pojawia się w literaturze i innych kontekstach kulturowych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kurwacik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gwara. uczn. krawat


Źródła:

Wiktionary

Kurwacjuszka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) żart. obraź. kuracjuszka sanatoryjna nastawiona na nawiązywanie znajomości damsko-męskich


Źródła:

Wiktionary

Kurwatura

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rel. spiralne zakończenie pastorału

 (1.2) stpol. pastorał biskupi


Źródła:

Wiktionary

Kurwi

→ kurwa; kurewski


Źródła:

SJP.pl

Kurwiarnia

wulgarnie: miejsce, w którym można skorzystać z usług prostytutek; burdel, dom publiczny, dom uciech, kurwidołek


Źródła:

SJP.pl

Kurwiarz

wulgarnie: mężczyzna nawiązujący liczne kontakty seksualne, korzystający z usług prostytutek; dziwkarz, rozpustnik, bawidamek


Źródła:

SJP.pl

Kurwica

wulgarnie:
1. zdenerwowanie, silne wzburzenie, wściekłość;
2. prostytutka lub kobieta prowadząca życie niemoralne; kurwa, dziwka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) wulg. określenie zdenerwowania i wściekłości

 (1.2) wulg. niedobra kobieta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kurwidołek

wulgarnie: miejsce, w którym można skorzystać z usług prostytutek; burdel, dom publiczny, dom uciech, kurwiarnia


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) wulg. miejsce, w którym przebywają prostytutki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kurwienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|kurwić.


Źródła:

Wiktionary

Kurwik

zwykle w lm: kurwiki - tajemnicze wabiki i ogniki w oczach osób pragnących miłości (fizycznej)


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) pot. grub. błysk w oku, świadczący o pożądaniu seksualnym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kurwimetr

przyrząd do mierzenia długości linii krzywych na mapie lub planie; krzywomierz; kartometr; kartomierz


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zob. krzywomierz.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kurwisko

kurwa, kurwiszcze, kurwiszon; wulgarnie:
1. prostytutka;
2. kobieta rozwiązła, rozpustna;
3. z niechęcią o kobiecie


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) wulg. zgrub. od: kurwa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kurwiszcze

kurwa, kurwiszcze, kurwisko; wulgarnie:
1. prostytutka;
2. kobieta rozwiązła, rozpustna;
3. z niechęcią o kobiecie


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) wulg. zob. kurwiszon.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kurwiszon

kurwa, kurwiszcze, kurwisko; wulgarnie:
1. prostytutka;
2. kobieta rozwiązła, rozpustna;
3. z niechęcią o kobiecie


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) wulg. kobieta prowadząca rozwiązłe życie seksualne

 (1.2) wulg. o doświadczonej, starszej prostytutce

 (1.3) wulg. pogard. do kobiety / o kobiecie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kurwiszonek

ekspresywnie, wulgarnie: prostytutka lub kobieta prowadząca życie niemoralne; kurwa, dziwka


Źródła:

SJP.pl

Kurwiątko

wulgarne zdrobnienie od: kurwa; kurewka


Źródła:

SJP.pl

Kurwić

(wulgarne) kurwić się:
1. zazwyczaj o kobiecie: prowadzić rozwiązłe życie seksualne;
2. prowadzić życie niemoralne, zachowywać się niemoralnie


czasownik nieprzechodni niedokonany

 (1.1) nadużywać słowa „kurwa”, przeklinać, bluzgać

 (1.2) wulg. śmierdzieć

czasownik zwrotny niedokonany kurwić się

 (2.1) wulg. prostytuować się

 (2.2) wulg. o kobiecie: sypiać z wieloma partnerami

 (2.3) wulg. przen. poniżać się, upadlać się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kurwowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) wulg. odczasownikowy od|kurwować.


Źródła:

Wiktionary

Kurwować

wulgarnie: wypowiadać wulgarne słowa, przeklinać; kląć, cholerować


czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. pokurwować)

 (1.1) wulg. siarczyście kląć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kurylczyk

nazwisko


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Kurylów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kuryle

grupa wysp położonych między Kamczatką a wyspą Hokkaido; Wyspy Kurylskie


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) geogr. zob. Wyspy Kurylskie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kurylewicz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kurylski

przymiotnik od: Kuryle


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Kurylami (Wyspami Kurylskimi), dotyczący Kurylów (Wysp Kurylskich)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kuryluk

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kurytyba

miasto w Brazylii


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. miasto w Brazylii, położone w południowo-wschodniej części kraju, w stanie Parana;


Kurytyba ( Curitiba) – miasto w południowej Brazylii, stolica stanu Parana. Znajduje się na Pierwszym Płaskowyżu Parany, około 100 km od wybrzeża Oceanu Atlantyckiego. Stanowi ósme pod względem wielkości i zaludnienia (1,77 mln mieszkańców) miasto w Brazylii oraz największy ośrodek regionu południowego kraju. Obszar metropolitalny liczy 3,7 mln mieszkańców i jest to jedna z największych brazylijskich aglomeracji.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kurytybski

→ Kurytyba


Patrz:Kurytyba

Źródła:

SJP.pl

Kuryć

czasownik

 (1.1) białystok. palić papierosy


Źródła:

Wiktionary

Kuryłek

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kuryło

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kuryłowecki

→ Kuryłówka; kuryłówecki


Źródła:

SJP.pl

Kuryłowicz

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kuryłówczanin

mieszkaniec Kuryłówki (wsi w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Kuryłówczanka

mieszkanka Kuryłówki (wsi w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Kuryłówecki

→ Kuryłówka; kuryłowecki


Źródła:

SJP.pl

Kuryłówka

wieś w Polsce


Kuryłówka – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie leżajskim, w gminie Kuryłówka, nad Sanem przy ujściu Złotej.

Wieś królewska Kuryłówka, położona była w 1589 roku w starostwie niegrodowym leżajskim w ziemi przemyskiej województwa ruskiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa rzeszowskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kurz

pył unoszący się w powietrzu i osiadający na przedmiotach; kurze


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) pył powstały ze sproszkowanych ziarenek piasku, ziemi itp.

forma czasownika.

 (2.1) 2. os. lp. rozk. od: kurzyć


Kurz – pył powstający z substancji stałych (np. piasku czy węgla), organicznych (np.: złuszczonego naskórka, pyłków kwiatów czy włosów) i nieorganicznych, także drobnych organizmów jak roztocza kurzu domowego.

Skład atomowy kurzu jest bardzo podobny jak organizmów żywych, jest to m.in.: tlen, węgiel, wodór, azot, wapń i fosfor.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kurzaj

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kurzajewski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kurzajka

grudkowata narośl na skórze człowieka; brodawka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. brodawka, która pojawia się zazwyczaj na dłoniach lub stopach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kurzak

dawniej: człowiek zajmujący się wypalaniem węgla drzewnego; węglarz


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) obornik kurzy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kurzawa

1. kłęby czegoś, unoszące się w powietrzu;
2. regionalnie: zamieć, zawieja śnieżna; zadymka, kurniawa


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) książk. unoszące się w powietrzu skupisko drobin lotnych lub sypkich substancji

 (1.2) przest. warstwa kurzu


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kurzawiński

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kurzawka

1. drobnopiaszczysta warstwa gruntu nasycona wodą; ruchome piaski;
2. miałki lotny piasek, pędzony przez wiatr; kurzawa;
3. dawniej, dziś gwarowo: purchawka (grzyb)


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) geol. drobnoziarniste piaski lub mułki, przesycone wodą i łatwo ulegające upłynnieniu;

 (1.2) gatunek grzyba z rodziny pieczarkowatych;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kurzawski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kurze

1. ptak domowy hodowany dla mięsa i jaj; potrawa z tego ptaka;
2. samica ptaka z rzędu kuraków, np. głuszca;
3. kura domowa - o kobiecie rezygnującej z ambicji zawodowych na rzecz prowadzenia domu, wychowywania dzieci


Patrz:kura

Źródła:

SJP.pl

Kurzelów

wieś w Polsce


Ku


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kurzeniec

nawóz z kurzych odchodów


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) roln. nawóz naturalny otrzymywany z kurzych odchodów

 (1.2) daw., także. gw-pl|Górny Śląsk. kurnik


Kurzeniec ( Куранец; Куренец) – agromiasteczko na Białorusi, w obwodzie mińskim, w rejonie wilejskim. W 2009 roku liczyła 962 mieszkańców. Leży nad rzeką Piełłą (do 1939 r. Ropką). Znajduje się 7 km na północny wschód od Wilejki, przy drodze R29 Wilejka–Dokszyce. 200 m od centrum znajduje się stacja kolejowa.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kurzeniowy

przymiotnik od: kurzeń


Źródła:

SJP.pl

Kurzeń

kureń;
1. oddział Kozaków zaporoskich; obóz tego oddziału;
2. wiejska zagroda, szałas na Ukrainie


Źródła:

SJP.pl

Kurziczka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kurczę


Źródła:

Wiktionary

Kurzok

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. palący


Źródła:

Wiktionary

Kurzoodporny

odporny na osadzanie się, przenikanie lub działanie kurzu i pyłu


Źródła:

SJP.pl

Kurzowiec

dawniej, rzadko: lekki płaszcz bez podszewki; prochowiec


Źródła:

SJP.pl

Kurzowy

przymiotnik od: kurz


Źródła:

SJP.pl

Kurzołap

potocznie: niewielki przedmiot (np. figurka) pełniący tylko funkcję dekoracyjną; durnostojka


Źródła:

SJP.pl

Kurzy

→ kura


przymiotnik

 (1.1) związany z kurą, pochodzący od kury

 (1.2) charakterystyczny dla kury, mający cechy kury

forma czasownika.

 (2.1) 3. os. lp. ter. od: kurzyć


Patrz:kura

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kurzyczka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kurczę


Źródła:

Wiktionary

Kurzydłowski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kurzynka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kurczę


Źródła:

Wiktionary

Kurzypatrz

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Kujawy. hemeralopia, kurza ślepota


Źródła:

Wiktionary

Kurzysko

1. zgrubienie od: kura;
2. zgrubienie od: kurz


Źródła:

SJP.pl

Kurzywo

paliwo niedające płomienia podczas spalania się wykorzystywane do podkurzania pszczół


Źródła:

SJP.pl

Kurzyć

1. powodować unoszenie się kurzu, pyłu w powietrzu;
2. pot. palić papierosa, fajkę itp.; ćmić, kopcić;
3. kurzy się:
a) unosi się kurz, pył;
b) wydziela się dym; dymi się;
c) wydzielają się kłęby pary


czasownik przechodni niedokonany (dk. zakurzyć)

 (1.1) tworzyć, wzbijać kurz

 (1.2) pot. palić tytoń


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kurzyński

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kurzyślad

roślina z rodziny pierwiosnkowatych, występująca w kilku gatunkach, niektóre gatunki uprawiane jako rośliny ozdobne


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) bot. nazwa systematyczna|Anagallis|L.|ref=tak., rodzaj niskich, zwykle płożących się roślin z rodziny pierwiosnkowatych, o pięciopłatkowych kwiatach koloru czerwonego, niebieskiego lub białego;


Ku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kurzątko

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) mała kura, zdrobn. od kurzę


Źródła:

Wiktionary

Kurzę

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kurczę

forma czasownika.

 (2.1) 1. os. lp. ter. od: kurzyć


Źródła:

Wiktionary

Kurzęczak

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) naturalny nawóz z obornika kurzego


Źródła:

Wiktionary

Kurzępa

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kurzętnicki

→ Kurzętnik


przymiotnik

 (1.1) dotyczący Kurzętnika, związany z Kurzętnikiem


Patrz:Kurzętnik

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kurzętniczanin

mieszkaniec Kurzętnika (wsi w Polsce)


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Kurzętnika


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kurzętniczanka

mieszkanka Kurzętnika (wsi w Polsce)


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Kurzętnika


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kurzętnik

wieś w Polsce


Kurzętnik ( Kauernick) – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie nowomiejskim, w gminie Kurzętnik, w historycznej ziemi lubawskiej. Siedziba gminy Kurzętnik. Miejscowość od XIV wieku do 1905 roku posiadała prawa miejskie. W latach 1975–1998 administracyjnie należała do województwa toruńskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kurów

1. kogut - samiec kury;
2. ryba z rodziny głowaczowatych


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. nazwa kilkunastu miejscowości (w tym miasta) w Polsce;


Kurów – miasto w Polsce, położone w województwie lubelskim, w powiecie puławskim, w gminie Kurów.

Leży nad rzeką Kurówką (i jej dopływami: Strugą Kurowską oraz Białką), na pograniczu Wysoczyzny Lubartowskiej i Płaskowyżu Nałęczowskiego. Jest siedzibą gminy Kurów oraz rzymskokatolickiej parafii Narodzenia Najświętszej Maryi Panny i św. Michała Archanioła. Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 Kurów liczył 2787 mieszkańców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kurówka

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. polska rzeka przepływająca przez Lubelszczyznę;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kurła

żartobliwe przekleństwo; kurczę, kurka, kurna, kurde, kurdemol, kurdebele


Źródła:

SJP.pl

Kusa

zbyt krótki; krótkawy, przykrótki, przykrótkawy


Źródła:

SJP.pl

Kusacz

przedstawiciel rzędu oraz rodziny ptaków z podgromady ptaków nowoczesnych


Źródła:

SJP.pl

Kusaczka

rodzaj ptaków z rzędu wróblowych


Źródła:

SJP.pl

Kusak

1. drobny chrząszcz drapieżny;
2. ptak naziemny występujący w Ameryce Środkowej i Południowej


Ku


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kusaki

1. drobny chrząszcz drapieżny;
2. ptak naziemny występujący w Ameryce Środkowej i Południowej


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) gwara. ostatnie trzy dni karnawału


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kusakowate

liczna rodzina chrząszczy, obejmująca około 30 tysięcy gatunków


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kusakowaty

o cechach kusakowatych (rodzina chrząszczy)


Źródła:

SJP.pl

Kusatka

jednoroczna roślina ozdobna


Źródła:

SJP.pl

Kusecki

→ Kuski


Patrz:Kuski

Źródła:

SJP.pl

Kusek

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kushner

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kusiak

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kusiakiewicz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kusiciel

ktoś, kto kusi, namawia do czegoś złego


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) ten, kto kusi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kusicielka

kobieta, która kusi, namawia do czegoś złego


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta, która kusi


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kusicielstwo

rzadko: postępowanie, proceder kusiciela


Źródła:

SJP.pl

Kusik

nazwisko


rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. całus, całusek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kusin

Kusin – wieś w północno-zachodniej Polsce, położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie gryfickim, w gminie Karnice.

Według danych pod koniec 2004 roku wieś miała 73 mieszkańców.

W latach 1946–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa szczecińskiego.


Źródła:

Wikipedia

Kusiutki

bardzo kusy


przymiotnik

 (1.1) zdrobn. od: kusy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kusić

zachęcać, wystawiać na pokusę


czasownik przechodni

 (1.1) wystawiać na pokusę

 (1.2) gw-pl|Poznań. straszyć

 (1.3) gw-pl|Poznań. pracować nocą, czuwać


Kusić (cyr. Кусић) – wieś w Serbii, w Wojwodinie, w okręgu południowobanackim, w gminie Bela Crkva. W 2011 roku liczyła 1164 mieszkańców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kusiński

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kuska

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kuski

nazwisko


Kuski – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie sierpeckim, w gminie Rościszewo. Ma status aołectwa.

Prywatna wieś szlachecka "Koski" położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie sierpeckim województwa płockiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa płockiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kuskokwim

1. rzeka w Stanach Zjednoczonych;
2. góry w Stanach Zjednoczonych


Kuskokwim – żeglowna rzeka w stanie Alaska. Uchodząca do Morza Beringa. Źródła znajdują się w górach łańcucha górskiego Alaska. Jej długość wynosi 1130 km, a powierzchnia dorzecza 130 tys. km².

Ważniejsze miasta nad rzeką to: Bethel, Kwethluk i McGrath.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kuskokwimski

przymiotnik

 (1.1) dotyczący rzeki Kuskokwim


Źródła:

Wiktionary

Kuskowizna

1. wieś w województwie mazowieckim, w powiecie ostrowskim;
2. osada w województwie małopolskim, w powiecie oświęcimskim


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kuskowiźniański

→ Kuskowizna


Patrz:Kuskowizna

Źródła:

SJP.pl

Kuskowski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kuskus

torbacz z rodziny pałanek; wangal


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) spoż. tradycyjny produkt spożywczy wywodzący się z krajów Maghrebu łączący cechy makaronu i kaszy;

 (1.2) kulin. potrawa przyrządzana z kuskusu (1.1)

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) zool. nazwa systematyczna|Spilocuscus|ref=tak. rodzaj torbaczy


Zo


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kuskusiec

rodzaj torbaczy z rodziny pałankowatych


Kuskusiec ("Ailurops") – rodzaj ssaków z podrodziny kuskuśców (Ailuropinae) w obrębie rodziny pałankowatych (Phalangeridae).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kuskusowy

→ kuskus


Patrz:kuskus

Źródła:

SJP.pl

Kuskuta

rodzaj wialni używanej do oczyszczania drobnych nasion roślin motylkowych; cuscuta


Źródła:

SJP.pl

Kusociński

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kusokrywka

kusokrywka większa, kusokrywka wiązowa - gatunki chrząszczy z rodziny kózkowatych


Źródła:

SJP.pl

Kusokurka

rodzaj ptaków z rzędu żurawiowych


Źródła:

SJP.pl

Kusotymalek

kusotymalek czarnobrewy - gatunek ptaka z rodziny dżunglaków


Źródła:

SJP.pl

Kusowo

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Kusość

dawniej: nadmierna krótkość, niewielki rozmiar


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest kuse


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kustanaj

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Kazachstanie, administracyjne centrum obwodu kustanajskiego;


Kustanaj (kaz. Қостанай, "Kostanaj"; ros. Костанай, "Kostanaj"; w latach 1893–1895 Nikołajewsk) – miasto obwodowe w północnej części Kazachstanu, nad rzeką Toboł. W 2020 liczyło około 250 tys. mieszkańców.

Kustanaj jest położony w północnym Kazachstanie, w północnej części obwodu kustanajskiego nad rzeką Toboł. Miasto znajduje się w miejscu zbiegu kilku krain geograficznych: Wyżyny Turgajskiej i Niziny Zachodniosyberyjskiej.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kustanajski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Kustanajem, dotyczący Kustanaju


Źródła:

Wiktionary

Kustoda

pierwsze słowo lub pierwsza sylaba z następnej strony umieszczane na końcu każdej stronicy w dawnych drukach i rękopisach; kustosz, sygnatura


Źródła:

SJP.pl

Kustodia

1. zespół klasztorów podlegający władzy kustosza;
2. urząd takiego kustosza;
3. metalowe, często obficie zdobione naczynie przeznaczone do przechowywania hostii poza nabożeństwami


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rel. zakonna jednostka administracyjna niższa rangą od prowincji, zarządzana przez kustosza;

 (1.2) rel. diecezja w Kościele Katolickim Mariawitów w Rzeczypospolitej Polskiej

 (1.3) rel. naczynie liturgiczne służące do przechowywania hostii wystawianej w monstrancji;

 (1.4) daw. pilnowanie czegoś, bycie odpowiedzialnym za coś


Ku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kustodium

liturgiczne naczynie do przechowywania konsekrowanej hostii poza mszą świętą


Źródła:

SJP.pl

Kustosz

1. opiekun zbiorów muzealnych, kierownik działu muzealnego;
2. w dawnej Polsce: urzędnik sprawujący pieczę nad skarbcem i archiwum królewskim;
3. przełożony nad zespołem klasztorów;
4. kanonik zarządzający majątkiem probostwa katedralnego albo kolegiackiego;
5. w dawnych książkach: pierwsze słowo lub pierwsza sylaba z następnej strony umieszczane na końcu każdej strony; sygnatura, kustoda


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) opiekun zbiorów muzealnych lub bibliotecznych; kierownik działu

 (1.2) kośc. zwierzchnik klasztorów stanowiących kustodię

 (1.3) kośc. kanonik kapituły zarządzający własnością kapituły katedralnej lub kolegialnej

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) daw. liter. (w rękopisach) litery albo cyfry przeniesione na krawędź strony, (w dawnych książkach drukowanych) sylaba lub słowo ze strony, umieszczane na końcu strony poprzedniej;


Kustosz (łac. "custos", stróż) – określenie osoby mające kilka różnych znaczeń:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kustoszka

→ kustosz


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) opiekunka zbiorów muzealnych lub bibliotecznych; kierowniczka działu


Patrz:kustosz

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kustra

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kustrzebka

grzyb z klasy workowców; czarecznica


Źródła:

SJP.pl

Kustrzebkowate

o cechach kustrzebkowatych (rodzina grzybów)


Kustrzebkowate ("Pezizaceae" Dumort) – rodzina grzybów z klasy workowców ("Ascomycota").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kustrzebkowaty

o cechach kustrzebkowatych (rodzina grzybów)


Źródła:

SJP.pl

Kustrzebkowce

rząd grzybów z typu workowców


Kustrzebkowce ("Pezizales" J. Schröt.) – rząd grzybów należący do klasy kustrzebniaków ("Pezizomycetes").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kustrzebkowiec

przedstawiciel rzędu grzybów z typu workowców


Źródła:

SJP.pl

Kustrzebniaki

klasa grzybów z typu workowców


Kustrzebniaki ("Pezizomycetes" O.E. Erikss. & Winka) – klasa grzybów z typu workowców ("Ascomycota").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kustrzyce

Kustrzyce – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie łaskim, w gminie Sędziejowice.

Przez wieś przebiega magistrala węglowa Gdynia – Śląsk. W miejscowości znajduje się przystanek kolejowy Kustrzyce.

Dawniej we wsi znajdował się folwark, a także młyn, który został rozebrany w 1945 roku przez Niemców.


Źródła:

Wikipedia

Kusu

rodzaj gryzoni z podrodziny myszy


Kusu – niewielka wyspa należąca do Singapuru, położona kilka kilometrów na południe od miasta. Znajduje się na niej chińska świątynia Tua Pek Konga i Guanyin, stanowiąca centrum corocznych pielgrzymek taoistów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kusy

zbyt krótki; krótkawy, przykrótki, przykrótkawy


przymiotnik jakościowy

 (1.1) zbyt krótki

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy

 (2.1) lud. diabeł


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kusyk

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kusz

1. rodzaj łuku stalowego umocowanego na kolbie z lewarem do napinania cięciwy;
2. inna nazwa balisty;
3. kusza młot - ryba młot, rekin młot; gatunek rekina


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) rel. postać biblijna, wnuk Noego, najstarszy syn Chama;

 (1.2) rel. postać biblijna, Beniaminita wymieniony w tytule psalmu 7.

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy lub nijaki, nazwa własna

 (2.1) hist. starożytna kraina na południu od II katarakty Nilu, podbita w XVI-XIV w. p.n.e. przez Egipt;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kusza

1. rodzaj łuku stalowego umocowanego na kolbie z lewarem do napinania cięciwy;
2. inna nazwa balisty;
3. kusza młot - ryba młot, rekin młot; gatunek rekina


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) hist. wojsk. broń miotająca bełty, rodzaj żelaznego łuku z kolbą i spustem oraz mechanizmem napinającym;


Kusza – neurobalistyczna broń miotająca, składająca się z łuczyska osadzonego w łożu, w którym cięciwa zwalniana jest za pomocą mechanizmu spustowego. Pociskami kuszy są najczęściej bełty.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kuszak

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kuszać

żartobliwie: jeść


czasownik przechodni niedokonany (dk. pokuszać)

 (1.1) pot. żart. spożywać posiłek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kuszczak

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kuszenie

zachęcać, wystawiać na pokusę


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|kusić.


Kuszenie – rodzaj oddziaływania, które ma skłonić kogoś do zrobienia czegoś złego (zazwyczaj w znaczeniu moralnym lub negatywnych konsekwencji).

W rozumieniu chrześcijańskim jest to działanie Szatana, mające na celu zagubienie człowieka, zamazanie prawdy w jego sercu i zmniejszenie dostępu łask Ducha Świętego do człowieka. Grozi upadkiem i zaprzeczeniem Bożej miłości, czyli grzechem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kuszeta

kuszetka;
1. rozkładane miejsce do spania w wagonie kolejowym;
2. wagon z takimi miejscami


Źródła:

SJP.pl

Kuszetka

1. rozkładane miejsce do spania w wagonie kolejowym; kuszeta;
2. wagon z takimi miejscami; kuszeta;
3. dawniej: mebel do leżenia; leżanka, kozetka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kolej. leżanka w przedziale kolejowym;

 (1.2) kolej. wagon kolejowy z miejscami do leżenia

 (1.3) daw. mebel do leżenia


Kuszetka (z coucher – położyć się spać) – do XIX wieku niewielka kanapa, rodzaj leżanki. Wagon kolejowy z miejscami do leżenia, mniej komfortowa odmiana wagonu sypialnego, różniąca się od tego ostatniego miejscami do leżenia przeznaczonymi zasadniczo do korzystania z nich jedynie w porze snu, a w dzień składanymi, aby przedział kolejowy spełniał rolę zwykłego przedziału pasażerskiego z miejscami do siedzenia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kuszetkowy

→ kuszetka


Patrz:kuszetka

Źródła:

SJP.pl

Kuszewski

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kuszka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) drewniane naczynie z uchem, zakładane za pas kosiarza, w którym jest zamoczona osełka do ostrzenia kosy

 (1.2) pleśćeciony ze słomy kosz, używany jako ul dla pszczół


Źródła:

Wiktionary

Kuszlewski

przymiotnik od: Kuszlewo (wieś na Białorusi)


Źródła:

SJP.pl

Kusznictwo

dyscyplina sportowa obejmująca strzelanie z kuszy


Źródła:

SJP.pl

Kuszniczka

→ kusznik


Patrz:kusznik

Źródła:

SJP.pl

Kuszniczy

→ kusznik, → kusznictwo


Patrz:kusznik, → kusznictwo

Źródła:

SJP.pl

Kusznierewicz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kusznik

żołnierz uzbrojony w kuszę


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) wojsk. żołnierz uzbrojony w kuszę, strzelający z kuszy;


Kusznik – średniowieczny żołnierz posługujący się kuszą walczący pieszo i konno. Współcześnie także człowiek praktykujący kusznictwo sportowe.

Największą sławę zdobyli kusznicy genueńscy wykorzystywani przez Republikę Genui oraz służący jako wojsko najemne w innych państwach włoskich i w całej Europie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kusztelski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kusztyczek

kuśtyczek;
1. zdrobnienie od: kusztyk;
2. potocznie: mały kieliszek wódki


Źródła:

SJP.pl

Kusztyk

kulawka, kuśtyk;
1. szklany kielich pozbawiony płaskiej podstawy, popularny w Polsce w XVII i XVIII wieku;
2. zawartość tego kielicha


Źródła:

SJP.pl

Kusztykać

chodzić, utykając na jedną nogę, kuleć; chodzić nieporadnie, potykając się; kuśtykać


Źródła:

SJP.pl

Kuszyci

grupa ludów afrykańskich zamieszkujących Afrykę Wschodnią


Kuszyci – grupa ludów we wschodniej Afryce, zamieszkująca w południowej części Egiptu, w Sudanie, Etiopii, Erytrei, Dżibuti, Somalii, północno-wschodniej Kenii i w skupiskach w północnej Tanzanii oraz Ugandzie. Liczą ok. 30 mln osób, posługują się językami kuszyckimi z rodziny chamito-semickiej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kuszycki

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Kuszytami, dotyczący Kuszytów, Kuszu


Źródła:

Wiktionary

Kuszyk

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kuszyta

członek grupy ludów afrykańskich zamieszkujących Afrykę Wschodnią


Źródła:

SJP.pl

Kuszytka

członkini grupy ludów afrykańskich zamieszkujących Afrykę Wschodnią


Źródła:

SJP.pl

Kuszyński

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kuszący

ponętny, uwodzicielski; zachęcający, nęcący


Źródła:

SJP.pl

Kut

nazwisko, m.in. Józef Kut (1905-1942) - polski kapłan, błogosławiony kościoła katolickiego


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) stpol. penis


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kuta

1. (np. żelazo) ubijać, formować
2. obijać, ozdabiać metalem
3. (konie) podkuwać
4. (np. skałę) rąbać, rozkruszać, wykuwać, rzeźbić
5. stukać, uderzać miarowo
6. pot. uczyć się, zakuwać


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kutafon

obraźliwie, pogardliwie o mężczyźnie, któremu przypisuje się negatywne cechy


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) wulg. obraź. o irytującym mężczyznie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kutas

1. wulgarnie: męski narząd płciowy; fiut;
2. wulgarnie: ordynarne określenie mężczyzny; luj, ciul, gnój;
3. dawniej: ozdoba z nici, wełny, jedwabiu itp., kształtem podobna do pędzla


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) daw. pompon, frędzel, coś, co może się huśtać, dyndać, zwisać;

 (1.2) daw. pompon z rączką z łabędziego puchu używany do pudrowania, łabędzik

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy

 (2.1) wulg. obraźliwy epitet wobec kogoś nielubianego

 (2.2) daw. pogardliwie o kimś niewielkiego wzrostu

 (2.3) daw. przen. sługa, lokaj trzymający się kutasów (1.2) za pojazdem

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (3.1) wulg. penis


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kutasek

kutasik;
1. dawniej: ozdóbka z nici, wełny, jedwabiu itp., kształtem podobna do pędzla;
2. wulgarnie: męski narząd płciowy; fiutek


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) zdrobn. od kutas

 (1.2) iron. wulg. obraźliwy epitet wobec kogoś nielubianego

 (1.3) iron. daw. pogardliwie o kimś niewielkiego wzrostu

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) zdrobn. od kutas

 (2.2) iron. wulg. penis

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (3.1) zdrobn. od kutas

 (3.2) przest. małej wielkości ozdoba przypominająca frędzel


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kutasiara

wulgarnie: wyzwisko kierowane do kobiet


Źródła:

SJP.pl

Kutasiarz

wulgarny epitet


Źródła:

SJP.pl

Kutasik

kutasek;
1. dawniej: ozdóbka z nici, wełny, jedwabiu itp., kształtem podobna do pędzla;
2. wulgarnie: męski narząd płciowy; fiutek


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od kutas

 (1.2) mały kutas


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kutasikowy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z kutasikiem, dotyczący kutasika


Źródła:

Wiktionary

Kutasina

wulgarnie: penis; kutas, fiut, chuj


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zgrub. od kutas


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kutasisko

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) duży kutas


Źródła:

Wiktionary

Kutasowy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z kutasem, dotyczący kutasa


Źródła:

Wiktionary

Kutek

nazwisko


Kutek – część wsi Jeziorzany w Polsce, położona w województwie małopolskim, w powiecie krakowskim, w gminie Liszki.

W latach 1975–1998 Kutek administracyjnie należał do województwa krakowskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kuter

1. mały statek o napędzie motorowym do prac przybrzeżnych lub stos. w rybołówstwie;
2. jednomasztowy jacht o skośnym ożaglowaniu lub rodzaj takiego ożaglowania;
3. maszyna do siekania mięsa


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) żegl. typ statku żaglowego mający jeden maszt, oraz kilka żagli przednich – sztaksli;

 (1.2) żegl. mały statek rybacki o długości do ok. 25 metrów;

 (1.3) mar. niewielki okręt wojenny o wyporności do ok. 300 ton;

 (1.4) spoż. maszyna służąca do rozdrabniania i emulgowania mięsa wraz z dodatkami;

 (1.5) slang. kolej. pociąg Pendolino


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kutera

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kuterek

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) mały kuter


Źródła:

Wiktionary

Kuternoga

potocznie: mężczyzna kulawy; kulawiec, kulas


rzeczownik, rodzaj żeński lub męskoosobowy

 (1.1) pot. pogard. osoba utykająca, kulawa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kutia

tradycyjna potrawa wigilijna, znana zwłaszcza na Rusi i Litwie; kucja; kucia


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kulin. potrawa z pszenicy, maku, miodu i orzechów podawana jako danie na Wigilię;


Kutia – tradycyjna potrawa kuchni ukraińskiej, białoruskiej, rosyjskiej, litewskiej i polskiej kuchni kresowej. Obecnie jest przyrządzana na Białostocczyźnie, Lubelszczyźnie, przygranicznych powiatach województwa podkarpackiego, a także przez Kresowian i ich potomków w różnych częściach Polski.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kutikula

kutykula;
1. cienka warstwa kutyny i wosku chroniąca nadziemne części u roślin wyższych;
2. zewnętrza warstwa ciała licznych bezkręgowców oraz niższych strunowców, zbudowana z chityny lub kutyny, pełniąca głównie rolę ochronną; oskórek


Źródła:

SJP.pl

Kutkowski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kutlof

rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) stpol. miejsce, gdzie zabija się i obrabia bydło przeznaczone na rzeź


Źródła:

Wiktionary

Kutner

1. gęsty meszek pokrywający powierzchnię łodygi, liści lub owoców niektórych roślin; filc
2. włochata, miękka okrywa włókienna tkaniny


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) bot. u niektórych roślin: gęsty meszek pokrywający powierzchnię łodygi, liści lub owoców;

 (1.2) przest. włochata okrywa tkaniny


Kutner (ang. "tomentose", łac. "tomentosus") – gęste, poplątane włoski okrywające liście, łodygę i owoce u niektórych roślin. Kutner może pokrywać całą roślinę lub tylko niektóre jej części.

Zadaniem kutneru jest ochrona rośliny przed zimnem, nadmiernym parowaniem, zbyt silnym nasłonecznieniem czy wysuszającym wiatrem. Kutner silnie rozprasza światło, dlatego części roślin pokryte kutnerem są matowe, często przybierają srebrzyste lub szare zabarwienie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kutnerowaty

okryty gęstymi włoskami, tworzącymi powłokę; włochaty


Źródła:

SJP.pl

Kutnerować

mechacić tkaninę


Źródła:

SJP.pl

Kutnerowy

przymiotnik od: kutner


Źródła:

SJP.pl

Kutnia

sieć łowiecka podobna do więcierza na ryby; kutnica


Źródła:

SJP.pl

Kutnianin

mieszkaniec Kutna


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Kutna

 (1.2) osoba pochodząca z Kutna, urodzona w Kutnie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kutnianka

mieszkanka Kutna


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Kutna

 (1.2) kobieta pochodząca z Kutna, urodzona w Kutnie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kutnica

sieć łowiecka podobna do więcierza na ryby; kutnia


Źródła:

SJP.pl

Kutnik

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kutno

miasto w Polsce


rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Polsce, w województwie łódzkim;


Ku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kutnohorski

przymiotnik

 (1.1) związany z Kutną Horą


Źródła:

Wiktionary

Kutnowski

przymiotnik od: Kutno


przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący Kutna, związany z Kutnem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kutolany

żeliwo kutolane - żeliwo otrzymywane przez długotrwałe wyżarzanie odlewów z żeliwa białego; żeliwo ciągliwe


Źródła:

SJP.pl

Kutrować

rozdrabniać mięso wraz z przyprawami, wodą lub lodem za pomocą kutra masarskiego


Źródła:

SJP.pl

Kutrowy

przymiotnik od: kuter


Źródła:

SJP.pl

Kutrzeba

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kutschera

Franz Kutschera (1904-44), dowódca SS i Policji na dystrykt warszawski, inicjator masowych egzekucji publicznych; z wyroku sądu podziemnego skazany na śmierć, zginął w zamachu


Źródła:

SJP.pl

Kutwa

skąpy mężczyzna, skąpiec, dusigrosz


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pot. człowiek skąpy, skąpiec

rzeczownik, rodzaj żeński

 (2.1) pot. skąpa kobieta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kutwiarski

przymiotnik od: kutwa


Źródła:

SJP.pl

Kuty

1. (np. żelazo) ubijać, formować
2. obijać, ozdabiać metalem
3. (konie) podkuwać
4. (np. skałę) rąbać, rozkruszać, wykuwać, rzeźbić
5. stukać, uderzać miarowo
6. pot. uczyć się, zakuwać


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kutykula

kutikula;
1. cienka warstwa kutyny i wosku chroniąca nadziemne części u roślin wyższych;
2. zewnętrza warstwa ciała licznych bezkręgowców oraz niższych strunowców, zbudowana z chityny lub kutyny, pełniąca głównie rolę ochronną; oskórek


Kutykula (łac. "cuticula") – w botanice zwana też nabłonkiem, to cienka warstwa pokrywająca zewnętrzną ścianę komórek epidermy, okrywającej wszystkie organy nadziemne roślin, z wyjątkiem pędów drewniejących. Tworzy cienką, ciągłą warstwę na powierzchni całej rośliny z przerwami jedynie w miejscu porów między komórkami szparkowymi.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kutykularny

→ kutykula


Patrz:kutykula

Źródła:

SJP.pl

Kutyna

substancja woskowata wchodząca w skład nabłonka (kutykuli), chroniącego nadziemne części rośliny


Kutyna – niejednorodna wysokospolimeryzowana substancja składająca się z polimerów kwasów tłuszczowych, o łańcuchach zawierających 16 lub 18 atomów węgla, z jedną grupą epoksydową bądź jedną lub więcej grupami hydroksylowymi. Najczęściej są to kwasy: 10,16-dihydroksypalmitynowy (C16), 18-hydroksy-9,10 epoksystearynowy (C18) i 9,10,18-trihydroksystearynowy (C18).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kutynizacja

tworzenie się kutyny, pokrywanie się kutyną


Kutynizacja – proces polegający na odkładaniu kutyny wewnątrz ściany komórkowej, między warstewkami celulozy. W jego wyniku powstaje warstwa kutykularna (skutykularyzowana) ściany komórkowej. Proces ma charakter pośredni między adkrustacją i inkrustacją. Podobny proces kutykularyzacji polega na wydzielaniu kutyny poza ścianę komórkową komórek zewnętrznych rośliny – prowadzi do wytworzenia warstwy ograniczającej parowanie rośliny – kutykuli.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kutyła

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kutyłowski

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kutz

[czytaj: kuc] nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kuwada

zwyczaj występujący u wielu ludów pierwotnych, polegający na naśladowaniu przez męża zachowania się żony w czasie porodu, co symbolizuje uznanie dziecka przez ojca


Kuwada – występująca w niektórych kulturach instytucja oznaczająca zespół praktyk i wierzeń w okresie ciąży, obejmujących współdzielenie przez ojca pewnych działań uznawanych za kobiece. Z instytucją kuwady związany jest zespół kuwady, czyli odczuwane przez mężczyzn psychosomatyczne objawy charakterystyczne dla kobiet w okresie ciąży.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kuwaski

przymiotnik od: Kuwasy


Źródła:

SJP.pl

Kuwasy

rozległe torfowisko w Kotlinie Biebrzańskiej


Źródła:

SJP.pl

Kuwasz

węgierska rasa psa pasterskiego; kuwos


Źródła:

SJP.pl

Kuwejcki

→ Kuwejt


przymiotnik relacyjny

 (1.1) odnoszący się do państwa Kuwejt

 (1.2) odnoszący się do miasta Kuwejt


Patrz:Kuwejt

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kuwejt

1. państwo w Azji; Państwo Kuwejtu;
2. stolica państwa Kuwejt


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. polit. państwo w Azji;

 (1.2) geogr. stolica Kuwejtu (1.1);


Kuwejt, Państwo Kuwejt ( ‏دولة الكويت‎, trl. "Dawlat al-Kuwayt", trb. "Daulat al-Kuwajt") – państwo położone w południowo-zachodniej Azji, na północno-zachodnim wybrzeżu Zatoki Perskiej. Graniczy z Irakiem (242 km) i Arabią Saudyjską (222 km) – łączna długość granic lądowych wynosi 464 km, ponadto 499 km wybrzeża morskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kuwejtczyk

mieszkaniec Kuwejtu (stolicy Kuwejtu)


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Kuwejtu (stolicy państwa Kuwejt)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kuwejtka

mieszkanka Kuwejtu (stolicy państwa Kuwejt)


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Kuwejtu (stolicy państwa Kuwejt)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kuwertura

rodzaj masy czekoladowej służącej do powlekania wyrobów cukierniczych


Kuwertura (fr. "couverture" – kołdra, osłona, pokrywa) to czekolada wysokiej jakości zawierająca więcej (32-35%) masła kakaowego niż zwykła czekolada. W połączeniu z obróbką termiczną nadaje to kuwerturze połysk, łagodny i długo utrzymujący się smak oraz charakterystyczny trzask przy łamaniu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kuwerturowy

→ kuwertura


Patrz:kuwertura

Źródła:

SJP.pl

Kuweta

1. płytkie, przeważnie prostokątne naczynie odporne na działanie chemikaliów, służące do ręcznej obróbki materiałów fotograficznych; płuczka;
2. niewielkie szklane naczynie o rozmaitych kształtach do przeprowadzania pomiarów fotometrycznych;
3. płaskie naczynie wypełnione piaskiem, w którym załatwiają się koty i inne zwierzęta trzymane w domu


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) płaskie, czworokątne naczynie, głównie do zastosowań chemicznych;

 (1.2) płaskie, czworokątne naczynie, głównie dla zwierząt domowych


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kuwetka

mała kuweta


Źródła:

SJP.pl

Kuwetowy

→ kuweta


Patrz:kuweta

Źródła:

SJP.pl

Kuwiek

drewniana piszczałka używana przez myśliwych do wabienia ptaków


Źródła:

SJP.pl

Kuwos

węgierska rasa psa pasterskiego; kuwasz


Źródła:

SJP.pl

Kuydowicz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kuzaj

nazwisko


rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) gw-pl|Poznań. kuzyn


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kuzak

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kuziak

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kuziemny

zwrócony ku ziemi


Źródła:

SJP.pl

Kuziemski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kuziennictwo

dział technologii zajmujący się procesami obróbki przedmiotów metalowych przez kucie; kuźnictwo, kowalstwo, przemysł kuźniczy


Źródła:

SJP.pl

Kuziennik

rzadko: specjalista w dziedzinie wytwarzania przedmiotów z metali i ich stopów za pomocą kucia; kowal


Źródła:

SJP.pl

Kuzienny

związany z kuźnią, dotyczący kuźni, np. narzędzia kuzienne; kowalski


Źródła:

SJP.pl

Kuziora

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kuzioła

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kuzniecow

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kuzu

gatunek torbacza z rodziny pałankowatych, zamieszkujący australijskie i tasmańskie lasy, zwłaszcza eukaliptusowe; lis workowaty, kitanka lisia


Źródła:

SJP.pl

Kuzyn

1. syn brata lub siostry jednego z rodziców;
2. dalszy krewny pozostający w stosunku do wspólnego przodka w tym samym lub mniejszym stopniu pokrewieństwa; powinowaty, krewny, krewniak, pociotek


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) syn wujka / stryjka lub cioci / wujenki / stryjenki

 (1.2) ogólniej: dowolny krewny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kuzyneczka

pieszczotliwie: kuzynka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. zdrobn. od: kuzynka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kuzynek

pieszczotliwie: kuzyn


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) zdrobn. od: kuzyn


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kuzynka

1. córka brata lub siostry jednego z rodziców;
2. dalsza krewna pozostający w stosunku do wspólnego przodka w tym samym lub mniejszym stopniu pokrewieństwa; powinowata, krewna, krewniaczka, pociotka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) córka wujka / stryjka lub cioci / wujenki / stryjenki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kuzynostwo

pokrewieństwo, odpowiadające relacji między kuzynami


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub nijaki

 (1.1) ofic. kuzyn i jego żona

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (2.1) pokrewieństwo łączące kuzynów i kuzynki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kuzynowski

taki, który dotyczy kuzyna lub kuzynki, jest dla nich charakterystyczny, np. przywiązanie kuzynowskie


przymiotnik

 (1.1) dotyczący kuzynów, dotyczący kuzynek, dotyczący kuzynostwa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kuć

1. (np. żelazo) ubijać, formować
2. obijać, ozdabiać metalem
3. (konie) podkuwać
4. (np. skałę) rąbać, rozkruszać, wykuwać, rzeźbić
5. stukać, uderzać miarowo
6. pot. uczyć się, zakuwać


czasownik

 (1.1) bić młotkiem metal nadając mu kształt

 (1.2) bijąc młotem w dłuto robić wgłębienie

 (1.3) zakładać koniowi podkowy

 (1.4) przen. robić coś po rzemieślniczemu, z wysiłkiem, zwłaszcza ucząc się

 (1.5) przest. okuwać, zakuwać w coś, czymś

 (1.6) przest. przykuwać do czegoś

 (1.7) przest. stukać, uderzać, kołatać

 (1.8) przen. przest. knuć, planować

 (1.9) pot. uczyć się na pamięć

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) daw. zdrobn. od: kuczer

wykrzyknik

 (3.1) przest. zob. kuć kuć.


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kułacki

odnoszący się do kułaka, należący do kułaka; kułaczy


przymiotnik relacyjny

 (1.1) hist. związany z kułakami, dotyczący kułaków


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kułactwo

dawniej:
1. ogół kułaków, bogatych rolników;
2. pogardliwie: grubiańskie zachowanie


Źródła:

SJP.pl

Kułaczka

w latach pięćdziesiątych: żona bogatego chłopa posiadającego lub użytkującego ziemię, zatrudniającego robotników najemnych


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) hist. pogard. majętna chłopka tępiona przez władzę radziecką


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kułaczy

przymiotnik od: kułak; kułacki


Źródła:

SJP.pl

Kułaga

nazwisko


Kułaga ( кула́га) – białoruski, dawny, tradycyjny, słodki deser w postaci półpłynnego kisielu, którego podstawowymi składnikami są leśne jagody, mąka żytnia, miód i woda. Znany także w innych kuchniach narodów słowiańskich.

Do sporządzenia kułagi można użyć poziomek, czarnych borówek, borówek czerwonych, malin i owoców kaliny, a także śliwek czy wiśni (po usunięciu pestek). Kułagę można przygotować stosując zarówno mąkę żytnią, jak i pszenną.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kułagowski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kułak

w latach pięćdziesiątych: bogaty chłop posiadający lub użytkujący ziemię, zatrudniający robotników najemnych


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) hist. pogard. majętny chłop tępiony przez władzę radziecką;

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) przest. zaciśnięta pięść

 (2.2) przest. cios pięścią


Kułak ( кулак) – pejoratywne określenie stosowane w ZSRR, a następnie w państwach bloku wschodniego wobec bogatego chłopa, utożsamianego propagandowo z „wrogiem klasowym”, „zdziercą” i „pijawką na zdrowym ciele społeczności wiejskiej”.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kułakować

dawniej: bić, okładać kułakami


Źródła:

SJP.pl

Kułakowski

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kułakowy

w kolejnictwie: wał kułakowy - mechanizm w pojazdach kolejowych, który przy użyciu jednego napędu kolejno załącza i rozłącza styczniki sterujące rezystorami rozruchowymi


Źródła:

SJP.pl

Kułan

ssak z rodziny koniowatych; dżigetaj


Źródła:

SJP.pl

Kułoj

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. hydron. rzeka w obwodach wołogodzkim i archangielskim Rosji, prawy dopływ Wagi

 (1.2) geogr. hydron. rzeka w obwodzie archangielskim Rosji, uchodzi do Morza Białego


Kułoj (ros. "Кулой") – osiedle typu miejskiego w północnej Rosji, na terenie obwodu archangielskiego, w północno-wschodniej Europie.

Miejscowość liczy 6.595 mieszkańców (1 stycznia 2005 r.).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kułunda

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. hydron. rzeka w Rosji, położona na terenie Kraju Ałtajskiego, uchodząca do Jeziora Kułundyńskiego;


Kułunda (ros. "Кулунда") – wieś na terenie wchodzącego w skład Rosji syberyjskiego Kraju Ałtajskiego.

Miejscowość położona jest w odległości ok. 343 km od stolicy kraju – miasta Barnauł, liczy ok. 15,5 tys. mieszkańców (2003) i jest ośrodkiem administracyjnym rejonu kułundińskiego.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kułundyński

przymiotnik

 (1.1) związany z rzeką Kułundą


Źródła:

Wiktionary

Kuś

żartobliwie: członek męski; kuśka


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) daw. anat. penis

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) stpol. praktykant u kucharza


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kuśka

żartobliwie: penis; banan, interes, ptaszek, wacek, żenidło


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. posp. penis, członek


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kuślin

wieś w Polsce


Kuślin (hist. „Kuślino”, dawn. niem. "Kuschlin") – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie nowotomyskim, w gminie Kuślin (miejscowość jest siedzibą gminy Kuślin).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kuśliwszy

stopień wyższy od przymiotnika: kuśliwy


Źródła:

SJP.pl

Kuśliwy

zachęcający do czegoś; kuszący


Źródła:

SJP.pl

Kuśliński

związany z Kuślinem


Źródła:

SJP.pl

Kuśmierczyk

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kuśmierek

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kuśmierski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kuśmierz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kuśmirek

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kuśmirowski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kuśnierczyk

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) czeladnik, uczeń kuśnierski


Źródła:

Wiktionary

Kuśnierek

→ kuśnierz


Patrz:kuśnierz

Źródła:

SJP.pl

Kuśnierka

→ kuśnierz


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rzem. rzemieślniczka zajmująca się szyciem odzieży, galanterii ze skóry oraz futra


Patrz:kuśnierz

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kuśnierski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z kuśnierstwem, dotyczący kuśnierstwa


Źródła:

Wiktionary

Kuśnierstwo

Kuśnierstwo – dział rzemiosła zajmujący się wytwarzaniem wyrobów skórzanych (futra, czapki, kołnierze, ciepłe obuwie).

Tradycyjnie kuśnierz sam wyprawiał skóry, a wyroby szył i zdobił wyłącznie ręcznie. Część pracowni zachowało ten sposób pracy, pozostałe wykorzystują szycie maszynowe. Kuśnierze posiadali własne cechy, regulujące zwyczaje, zasady zdobywania zawodu, rozsądzające spory.


Źródła:

Wikipedia

Kuśnierz

rzemieślnik zajmujący się szyciem futer i kożuchów, wyrobem i naprawą galanterii futrzarskiej


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) rzem. rzemieślnik zajmujący się szyciem odzieży, galanterii ze skóry oraz futra


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kuśniewicz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kuśtyczek

kusztyczek;
1. zdrobnienie od: kusztyk;
2. potocznie: mały kieliszek wódki


Źródła:

SJP.pl

Kuśtyk

kulawka, kusztyk;
1. szklany kielich pozbawiony płaskiej podstawy, popularny w Polsce w XVII i XVIII wieku;
2. zawartość tego kielicha


Źródła:

SJP.pl

Kuśtykać

chodzić, utykając na jedną nogę, kuleć; chodzić nieporadnie, potykając się; kusztykać


czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. przykuśtykać)

 (1.1) iść kulejąc


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kuśtykiem

kulawka, kusztyk;
1. szklany kielich pozbawiony płaskiej podstawy, popularny w Polsce w XVII i XVIII wieku;
2. zawartość tego kielicha


Źródła:

SJP.pl

Kuświk

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kuźma

imię męskie


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kuźmicki

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kuźmicz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kuźmina

wieś w Polsce


Kuźmina – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie przemyskim, w gminie Bircza. Ma status sołectwa. Leży na Pogórzu Przemyskim.

Do 1954 istniała gmina Kuźmina. W latach 1954–1959 wieś należała i była siedzibą władz gromady Kuźmina, po jej zniesieniu w gromadzie Leszczawa Dolna. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa przemyskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kuźmiuk

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kuźmiński

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kuźmowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Kuźmy lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Kuźnia

1. warsztat kowalski;
2. zakład przemysłowy lub jego oddział, w którym wykonuje się przedmioty metalowe za pomocą kucia;
3. instytucja, szkoła itp. w której szkoli się specjalistów z określonej dziedziny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) warsztat kowala;

 (1.2) archit. dom z warsztatem kowala

 (1.3) techn. wydział fabryki, w którym wykonuje się kucie

 (1.4) przen. miejsce powstawania idei, wychowywania kadr

 (1.5) daw. środ. przestępcze kościół

 (1.6) ornit. pot. miejsce, w którym dzięcioł rozłupuje szyszki, aby dostać się do nasiona


Kuźnia – budynek przeznaczony do prac kowalskich; także miejsce do podkuwania koni.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kuźniak

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kuźnianin

mieszkaniec Kuźni Raciborskiej (miasta w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Kuźnianka

mieszkanka Kuźni Raciborskiej (miasta w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Kuźniar

nazwisko


Kuźniar (forma żeńska: Kuźniar; liczba mnoga: Kuźniarowie) – polskie nazwisko. Na początku lat 90. XX wieku w Polsce nosiły je 2404 osoby.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kuźniarka

mechaniczna prasa kuźnicza do wykonywania z dużych odkuwek


Ku


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kuźniarski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kuźniański

przymiotnik od: Kuźnia Raciborska


Źródła:

SJP.pl

Kuźnica

1. dawny zakład hutniczy; hamernia;
2. instytucja, środowisko, miejsce skupiające wybitnych ludzi


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. hutn. kuźnia

 (1.2) przen. szkoła, wszechnica


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kuźnice

1. dawny zakład hutniczy; hamernia;
2. instytucja, środowisko, miejsce skupiające wybitnych ludzi


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kuźnicki

przymiotnik od: Kuźnica, Kuźnice


Źródła:

SJP.pl

Kuźnictwo

dział technologii zajmujący się procesami obróbki przedmiotów metalowych przez kucie; kuziennictwo, kowalstwo, przemysł kuźniczy


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) dziedzina zajmująca się wytwarzaniem przedmiotów metalowych przez kucie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kuźniczanin

mieszkaniec Kuźnicy (wsi w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Kuźniczanka

mieszkanka Kuźnicy (wsi w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Kuźniczy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z kuźnicą / kuźnią, dotyczący kuźnicy / kuźni


Źródła:

Wiktionary

Kuźnieck

miasta w Federacji Rosyjskiej


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Rosji, w obwodzie penzeńskim;


Kuźnieck ( Кузнецк) – miasto w Rosji, w obwodzie penzeńskim, przy linii kolejowej Samara-Penza, nad rzeką Trujewo (dorzecze Wołgi). Około 80 tys. mieszkańców (2020).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kuźniecki

przymiotnik od: Kuźnieck


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Kuźnieckiem, dotyczący Kuźniecka

 (1.2) hist. związany z Kuźnieckiem, dotyczący Kuźniecka (po 1932 Nowokuźnieck)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kuźniewski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kuźnik

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kuźwa

przekleństwo wypowiadane wówczas, gdy człowiek nie chce używać bardziej wulgarnych słów


wykrzyknik

 (1.1) pot. eufem. używany jako przekleństwo


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kuźwica

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) wulg. określenie zdenerwowania i wściekłości


Źródła:

Wiktionary

Kuźwić

czasownik nieprzechodni niedokonany

 (1.1) nadużywać słowa „kuźwa”, przeklinać, bluzgać

 (1.2) wulg. śmierdzieć

czasownik zwrotny niedokonany kuźwić się

 (2.1) wulg. prostytuować się

 (2.2) wulg. o kobiecie: sypiać z wieloma partnerami

 (2.3) wulg. przen. poniżać się, upadlać się


Źródła:

Wiktionary

Kuźwować

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. pokuźwować)

 (1.1) wulg. siarczyście kląć


Źródła:

Wiktionary