Kyanit

[czytaj: kianit] minerał, odmiana krzemianu glinu; kianit, cyjanit, dysten


Kyanit ("cyjanit, dysten") – polimorficzna odmiana krzemianu glinu (#PATRZ), minerał z grupy krzemianów wyspowych zaliczany do glinokrzemianów.

Nazwa cyjanit pochodzi od gr. "kyanos" = niebieski; nazwa dysten od gr. "dis" = dwukrotnie, podwójnie oraz "sthenos" = siła, moc i nawiązuje do zmiennej twardości tego minerału.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kyat

[czytaj: kiat] jednostka monetarna Birmy (Myanmaru), 1 kiat = 100 pia; kiat


Źródła:

SJP.pl

Kybele

w mitologii greckiej i rzymskiej: frygijska bogini płodności i urodzaju; Wielka Macierz, Matka Bogów


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) rel. hist. frygijska bogini płodności i odradzania się natury;


Kybele (hetyckie "Kubaba", gr. "Kybele" lub "Kybebe", łac. "Cybele" lub "Cybebe") – frygijska bogini płodności i odrodzenia natury. Czczona od tysiącleci w całej Azji Mniejszej jako Bogini Matka, w kulturze grecko-rzymskiej znana jako Matka Bogów (gr. "Megale Meter") i Wielka Macierz Bogów (łac. "Magna Mater"); []. W mitologii frygijskiej jej młodym kochankiem był Attis.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kydryński

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kyfoza

wygięcie kręgosłupa do tyłu; kifoza (częściej)


Źródła:

SJP.pl

Kyjatycki

przymiotnik

 (1.1) archeol. związany z kulturą kyjatycką


Źródła:

Wiktionary

Kyliks

w starożytnej Grecji: naczynie ceramiczne do picia


Kyliks (gr. κύλιξ kýliks, łac. "calix") – typowa dla ceramiki starogreckiej szeroka, płaska czara służąca do picia wina. Grecka nazwa dosłownie oznacza kielich.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kylindryt

minerał tworzący cylindryczne kryształy w złożach siarczków cyny, występujący głównie w Boliwii; cylindryt


Źródła:

SJP.pl

Kynofobia

chorobliwy lęk przed psami


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. psych. chorobliwy, nieuzasadniony lęk przed psami


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kynolog

specjalista w dziedzinie kynologii


Źródła:

SJP.pl

Kynologia

dział zoologii, nauka o psach


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zool. nauka o psach;


Kynologia (z κύων "kýon" w dopełniaczu: κυνός "kynós" – pies, λογος "logos" – słowo, nauka) – nauka o psach.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kynologiczny

związany z kynologią, nauką o hodowli i chowie psów


przymiotnik

 (1.1) związany z kynologią, dotyczący kynologii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kynoterapeuta

terapeuta leczący z pomocą psa; dogoterapeuta


Źródła:

SJP.pl

Kynoterapeutyczny

→ kynoterapia


Patrz:kynoterapia

Źródła:

SJP.pl

Kynoterapia

terapia poprzez ćwiczenia i zabawy z odpowiednio wyszkolonymi psami; dogoterapia


Źródła:

SJP.pl

Kynuria

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. hist. starożytna kraina na wschodnim brzegu Peloponezu między Argolidą a Lakonią


Źródła:

Wiktionary

Kyokushin

[czytaj: kjokuszin albo kjokusin] rodzaj karate


Kyokushin (jap. 極真) – pełnokontaktowa sztuka walki, rodzaj karate, stworzona przez Masutatsu Ōyamę. Nazwa jest połączeniem słów "kyoku" (biegun, ekstremum, najwyższa ranga) i "shin" (prawda, prawdziwość, rzeczywistość) i tłumaczona jest najczęściej jako "ekstremum prawdy, dążenie do poznania prawdy", zaś nazwa "Kyoku-shin-kai" oznacza "stowarzyszenie na rzecz poznania ostatecznej (najwyższej) prawdy".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kyrene

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) mitgr. waleczna nimfa tesalska, kochanka Apolla;


Źródła:

Wiktionary

Kyrenia

1. miasto na Cyprze; Kirenia;
2. pasmo górskie; Góry Kyreńskie


Źródła:

SJP.pl

Kyreński

przymiotnik od: Kyrenia


Źródła:

SJP.pl

Kyrios

w greckim prawie: mężczyzna sprawujący opiekę nad kobietą


Kyrios – osoba sprawująca opiekę nad kobietą w starożytnej Grecji. Najczęściej był nim ojciec albo mąż. Przejaw paternalizmu, charakterystycznego dla ówczesnej społeczności w greckich polis.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kysiak

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Kysz

okrzyk przy odpędzaniu jakiejś istoty żywej lub urojonej, często powtarzany kilkukrotnie; a kysz, sio, a sio


wykrzyknik

 (1.1) książk. okrzyk do odpędzania istoty


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kysztym

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Federacji Rosyjskiej, w obwodzie czelabińskim;


Kysztym ( Кыштым) – miasto w Rosji, w obwodzie czelabińskim na Uralu. Miasto otoczone jest przez około 30 jezior, w pobliżu znajduje się też wiele lasów.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kyszłak

kiszłak, kiszlak;
1. miejsce zimowania pasterskich ludów Azji Mniejszej;
2. osada wiejska w Azji Środkowej


Źródła:

SJP.pl

Kyu

[czytaj: kju] określenie poziomu umiejętności, używane m.in. w japońskich sztukach walki, go, shogi, ikebanie i ceremonii parzenia herbaty; kyū


Źródła:

SJP.pl

Kyudo

[czytaj: kjudo] japońska sztuka łucznicza zaliczana do budo


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) sport. etn. japońskie łucznictwo ceremonialne służące rozwojowi duchowemu, wywodzące się z tradycji samurajskich


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kyzylski

→ Kyzył (stolica Tuwy)


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Kyzyłem, dotyczący Kyzyłu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Kyzył

stolica Tuwy


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w azjatyckiej części Rosji, w geograficznym środku Azji, stolica Republiki Tuwy;


Kyzył (ros. Кызы́л) – miasto w Azji Środkowej, w Federacji Rosyjskiej, stolica Republiki Tuwy. Miejski kod OKATO to "93 401".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Kyzył-Kum

pustynia w Uzbekistanie i Kazachstanie


Kyzył-kum (karakałp. Ķyzyl ķum, uzb. Qizilqum, kaz. Қызылқұм) – piaszczysta, miejscami gliniasta i kamienista pustynia w Uzbekistanie i Kazachstanie, na Nizinie Turańskiej, między rzekami Amu-darią i Syr-darią a Jeziorem Aralskim. Nazwa oznacza „czerwony piasek” w języku uzbeckim, kazachskim oraz tureckim. Powierzchnia ok. 298 tys. km² (10. pod względem wielkości na świecie). Na południowym krańcu pustyni Kyzył-kum w górach Nurota znajduje się dolina Sarmiszsaj.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Kyzyłart

przełęcz na granicy Kirgistanu i Tadżykistanu


Źródła:

SJP.pl

Kyzyłkumski

przymiotnik od: Kyzył-Kum


Źródła:

SJP.pl

Kyzyłorda

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Kazachstanie, administracyjne centrum obwodu kyzyłordyńskiego;


Ky


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Kyzyłordyński

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Kyzyłordą, dotyczący Kyzyłordy


Źródła:

Wiktionary

Kyōgen

Kyōgen (jap. 狂言; dosł. "szalone słowa") – jedna z form klasycznego teatru japońskiego. Przedstawienia "kyōgen" mają charakter realistycznej farsy, odzwierciedlającej życie codzienne i społeczne. Głównymi bohaterami są stereotypowe postacie komediowe, jak głupi pan i jego mądry sługa, tchórzliwy wojownik, czy skorumpowany kapłan. Aktorzy posługują się grą słów, satyrą, zaskakującą charakteryzacją i przesadnymi gestami. Większość utworów trwa około 15–20 minut i angażuje dwóch lub trzech aktorów.


Źródła:

Wikipedia