1. mieć odpowiednie warunki (zdolności, środki itp.), by czegoś dokonać; zdołać;
2. mieć prawo do czegoś
czasownik modalny nieprzechodni
(1.1) być w stanie coś wykonać, zrobić
(1.2) mieć zezwolenie lub uprawnienie do wykonania czegoś
(1.3) mieć szansę zaistnieć, wydarzyć się
SJP.pl
Wiktionary
zaimek dzierżawczy będący odpowiednikiem zaimka osobowego "ja"
zaimek dzierżawczy
(1.1) 1. os. lp.
Mój (niem. "Moy - See") – jezioro położone na wschód od Kętrzyna w gminie Kętrzyn, w powiecie kętrzyńskim województwa warmińsko-mazurskiego, w dorzeczu rzeki Guber.
SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia
szkodnik żerujący w odzieży
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ent. motyl z rodziny molowatych niszczący ubrania;
SJP.pl
Wiktionary
dawniej o dżumie, zarazie lub też o śmierci
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przest. groźna zaraza u ludzi
(1.2) przest. epidemia wśród bydła lub trzody
Mór (niem. "Moor") – dwujęzyczne[] miasto w północno-zachodnich Węgrzech, w komitacie Fejér, w kotlinie między górami Vértes i Lasem Bakońskim, na zachód od Budapesztu. Liczy ponad 14,2 tys. mieszkańców (I 2011).
SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
morga;
1. miara powierzchni gruntu, wynosząca obecnie 5600 metrów kwadratowych;
2. grunt o takiej powierzchni
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. roln. zob. morga.
SJP.pl
Wiktionary
Mórka (dawniej też "Morkowo" i "Murka", niem. "Moorfelde") – wieś w województwie wielkopolskim, w powiecie śremskim, w gminie Śrem. Leży na Pojezierzu Krzywińskim, w sąsiedztwie dwóch jezior: Mórka oraz Mórka Mała. We wsi krzyżują się ponadto drogi powiatu śremskiego, oznaczone numerami: 4068 i 4071.
Wikipedia
wieś w województwie wielkopolskim, w powiecie leszczyńskim
Mórkowo (nazwa oboczna: Murkowo) – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie leszczyńskim, w gminie Lipno.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa leszczyńskiego.
Pałac wybudowany prawdopodobnie przez Kwileckich na przełomie XIX i XX w. Przed wojną właścicielem był Skarb Państwa Pruskiego. Obecnie w pałacu mieści się Dom nowicjacki Towarzystwa Chrystusowego.
SJP.pl
Wikipedia
→ Mórkowo
SJP.pl
osoba mówiąca, wygłaszająca mowę
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek wygłaszający mowę, dający przemówienie; ten, który zabiera głos podczas kongresu, zebrania
SJP.pl
Wiktionary
przymiotnik od: mówca (rzadki)
SJP.pl
kobieta wygłaszająca mowy, przemówienia lub zabierająca głos na zebraniu
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta wygłaszająca mowę, dająca przemówienie
SJP.pl
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|mówić.
Wiktionary
używać słów w celu komunikacji, wypowiadać słowa
SJP.pl
używać słów w celu komunikacji, wypowiadać słowa
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba mówiąca coś lub przemawiająca
forma czasownika.
(2.1) zob. mówić.
SJP.pl
Wiktionary
używać słów w celu komunikacji, wypowiadać słowa
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) używać mowy
(1.2) rozmawiać
(1.3) posługiwać się jakimś językiem
(1.4) przen. o rzeczach, zjawiskach: mieć jakieś znaczenie
(1.5) zwracać się do kogoś w określony sposób (np. per ty, pan)
SJP.pl
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
ironicznie o krótkim przemówieniu
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: mowa
(1.2) iron. lub żart. lekceważąco o czyjejś wypowiedzi, przemowie
SJP.pl
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pulpit dla mówcy
(1.2) podest dla mówcy
Wiktionary
sztuka przemawiania; elokwencja
SJP.pl
1. dawniej: słownik;
2. element mikrofonu, domofonu lub telefonu przez który się mówi
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przest. słownik
SJP.pl
Wiktionary
1. zespół najwyższych ośrodków nerwowych u kręgowców, znajdujący się w jamie czaszki; mózgowie;
2. umysł, rozum
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) anat. narząd znajdujący się wewnątrz czaszki odpowiedzialny za myślenie;
(1.2) przen. osoba o wybitnym intelekcie
(1.3) przen. osoba, która w danej organizacji kieruje jakimś przedsięwzięciem i je szczegółowo planowaćanuje
Mózg ( cerebrum) – organ, który służy jako centrum układu nerwowego u wszystkich kręgowców i większości bezkręgowców, czyli u większości zwierząt dwubocznie symetrycznych; znajduje się zwykle w pobliżu narządów zmysłów, takich jak wzrok.
Jest to najbardziej złożony organ w ciele kręgowca. Wraz z rdzeniem kręgowym tworzy ośrodkowy układ nerwowy. Na przykład u człowieka kora mózgowa zawiera około 14-16 miliardów
SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia
część czaszki chroniąca mózg i jego wytwory, stanowiąca wraz z trzewioczaszką szkielet głowy człowieka i zwierząt kręgowych; puszka mózgowa, neurokranium
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) anat. grzbietowa, mająca kształt puszki, część czaszki;
Mózgoczaszka, czaszka mózgowa ( neurocranium) – grzbietowa, mająca kształt puszki, część czaszki. Chroni mózg i narządy zmysłów. Stanowi wraz z trzewioczaszką szkielet głowy zwierząt kręgowych. Rozróżnia się część górną (sklepienie czaszki) oraz dolną (podstawę czaszki).
SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia
potocznie: tanie, marne wino; alpaga, bełt, jabol, pryta, siara, wińsko
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wino
SJP.pl
Wiktionary
1. przypominający mózg;
2. gnilica mózgowata - gatunek grzybów z rodziny gnilicowatych;
3. trzęsak mózgowaty - gatunek grzybów z rodziny trzęsakowatych
SJP.pl
zespół najwyższych ośrodków nerwowych u kręgowców, znajdujący się w jamie czaszki; mózg
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) anat. ogół struktur ośrodkowego układu nerwowego zamknięta w czaszce;
(1.2) pot. mózg, umysł
Mózgowie (łac. "encephalon") – najważniejsza, centralna część ośrodkowego układu nerwowego u kręgowców (w tym u człowieka) znajdująca się w czaszce. Najważniejsze jego funkcje to sterowanie, nadzorowanie działania, homeostaza organizmu (m.in. częstość akcji serca, ciśnienie tętnicze krwi, równowaga wodno-elektrolitowa, temperatura ciała), a także wyższe funkcje nerwowe (funkcje poznawcze, popędowe, pamięć i uczenie się).
SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia
żartobliwie: intelektualista, osoba o wybitnych zdolnościach umysłowych
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) żart. intelektualista
SJP.pl
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. mózg jako siedlisko rozumu
Wiktionary
→ mózg
Mó
SJP.pl
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) anat. związany z mózgiem i rdzeniem kręgowym
Wiktionary
→ mózg
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z mózgiem, dotyczący mózgu
SJP.pl
Wiktionary
czasownik
(1.1) stpol. mówić
Wiktionary
1. część mózgu kręgowców leżąca w tyłomózgowiu nad rdzeniem przedłużonym, będąca strukturą koordynującą ruchy, utrzymanie równowagi i napięcie mięśniowe;
2. potrawa przyrządzona z mózgu wieprzowego lub cielęcego
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) anat. część mózgu, której działanie polega na koordynowaniu ruchu mięśni;
(1.2) kulin. potrawa z mózgu cielęcego lub wieprzowego
Mó
SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia
→ móżdżek
przymiotnik relacyjny
(1.1) anat. związany z móżdżkiem, dotyczący móżdżku
SJP.pl
Wiktionary
potocznie: zastanawiać się nad czymś; kminić
SJP.pl