Męcik

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Męcimir

dawne imię męskie


Męcimir – staropolskie imię męskie, złożone z członów "Męci-" („gnębić, dręczyć”, też: „wzburzać, trząść”) i "-mir" („pokój, spokój, dobro”). Prawdopodobnie oznaczało „ten, kto narusza pokój”.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Męcina

nazwa kilku wsi w Polsce


Męcina – wieś w Polsce, położona w województwie małopolskim, w powiecie limanowskim, w gminie Limanowa.

W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Męcina. W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa nowosądeckiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Męcinecki

przymiotnik od: Męcinka


Źródła:

SJP.pl

Męcinka

1. wieś w Polsce;
2. rzeka w Polsce;
3. potok w Polsce


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Męcyrz

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. waga sprężynowa


Źródła:

Wiktionary

Męczarnia

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) coś co bardzo męczy


Źródła:

Wiktionary

Męczelka

męczelka syberyjska - gatunek błonkówki z rodziny męczelkowatych


Źródła:

SJP.pl

Męczelkowate

rodzina owadów z rzędu błonkoskrzydłych


Męczelkowate (Braconidae) – rodzina owadów z rzędu błonkoskrzydłych. Larwy męczelkowatych są pasożytami larw innych owadów, najczęściej motyli. Po zakończeniu rozwoju opuszczają ofiarę, a następnie budują owalne kokony, w których następuje przepoczwarczenie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Męczelkowaty

o cechach męczelkowatych (rodzina owadów)


Źródła:

SJP.pl

Męczelnik

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. rel. męczennik


Źródła:

Wiktionary

Męczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|męczyć.


Źródła:

Wiktionary

Męczenino

Męczenino – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie płockim, w gminie Radzanowo.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa płockiego.


Źródła:

Wikipedia

Męczennica

1. kobieta cierpiąca w imię swych przekonań, zwłaszcza religijnych; cierpiętnica, męczenniczka;
2. rodzaj roślin z rodziny męczennicowatych; passiflora;
3. męczennica jadalna - gatunek rośliny z rodziny męczennicowatych; marakuja, maracuja


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kult. rel. kobieta, która zginęła za wiarę lub inną ideę

 (1.2) bot. nazwa systematyczna|Passiflora|L.|ref=tak., rodzaj roślin należąca do rodziny męczennicowatych;

 (1.3) bot. roślina z rodzaju męczennica (1.2)


Mę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Męczennicowate

rodzina roślin dwuliściennych w Ameryce Południowej


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) syst. bot. nazwa systematyczna|Passifloraceae|ref=tak., rodzina roślin z rzędu malpigiowców;


Mę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Męczennicowaty

o cechach męczennicowatych (rodzina roślin)


Źródła:

SJP.pl

Męczennicowiec

przedstawiciel rzędu roślin okrytonasiennych


Źródła:

SJP.pl

Męczennictwo

męczeństwo;
1. znoszenie cierpień i prześladowań w imię wyższych wartości;
2. śmierć z powodu wyznawanej wiary lub wyższych wartości


Źródła:

SJP.pl

Męczenniczka

kobieta cierpiąca w imię swych przekonań, zwłaszcza religijnych; cierpiętnica, męczennica


Źródła:

SJP.pl

Męczennik

człowiek, który poniósł śmierć, zwykle w cierpieniu, w obronie wiary lub przekonań


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) rel. ktoś, kto poniósł śmierć za wiarę i zwykle został wyniesiony na ołtarze;

 (1.2) przen. osoba, która cierpi z powodu swych przekonań


Mę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Męczeński

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z męczeństwem


Źródła:

Wiktionary

Męczeństwo

męczennictwo;
1. znoszenie cierpień i prześladowań w imię wyższych wartości;
2. śmierć z powodu wyznawanej wiary lub wyższych wartości


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) znoszenie mąk (przeważnie z powodów religijnych bądź politycznych)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Męczliwość

nadmierne męczenie się


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) skłonność do szybkiego męczenia się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Męczliwy

taki, który szybko się męczy; słabowity, wrażliwy


Źródła:

SJP.pl

Męczybuła

żartobliwie:
1. mężczyzna uciążliwy, głośno narzekający, zamęczający innych swoimi sprawami; męczybułka, jęczydusza, męczydusza;
2. piekarz


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) żart. gw-pl|Warszawa. piekarz

 (1.2) gw-pl|Warszawa. robotnik, któremu ciężko idzie robota


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Męczydusza

(r. męski) potocznie o nudnym mężczyźnie


Źródła:

SJP.pl

Męczyn

Męczyn – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie siedleckim, w gminie Mokobody. Ma status sołectwa. Leży nad rzeką Liwiec.

Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Jadwigi w Mokobodach.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa siedleckiego.


Źródła:

Wikipedia

Męczyć

1.
a) zadawać męki, sprawiać cierpienie
b) powodować zmęczenie, nudzić, nużyć, zadręczać
c) pot. robić coś z wysiłkiem albo przez dłuższy czas bez większych rezultatów
2. męczyć się:
a) cierpieć
b) trudzić się, biedzić się (nad czymś)


czasownik przechodni niedokonany

 (1.1) zadawać męki, dręczyć

 (1.2) dokuczać

 (1.3) nużyć

czasownik zwrotny niedokonany męczyć się

 (2.1) stawać się zmęczonym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Męczyński

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Męcząco

przysłówek

 (1.1) w sposób męczący


Źródła:

Wiktionary

Męczący

dokuczliwy, dolegliwy


przymiotnik

 (1.1) powodujący zmęczenie fizyczne

 (1.2) sprawiający, że czujemy się zmęczeni psychiczne


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mędlica

dawne prymitywne drewniane narzędzie do wstępnej obróbki łodyg lnu i konopi; międlica


Źródła:

SJP.pl

Mędrala

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Mędrczyni

rzadko: kobieta mądra i doświadczona


Źródła:

SJP.pl

Mędrek

osoba przemądrzała, lubiaca się mądrzyć, mająca się za mądrzejszą od innych; mądrala


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba przemądrzała, uznająca się za mądrzejszą niż w rzeczywistości


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mędrkowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|mędrkować.


Źródła:

Wiktionary

Mędrkować

popisywać się swą wiedzą i mądrością, zwykle wątpliwą; mądrzyć się, wymądrzać się


czasownik nieprzechodni niedokonany

 (1.1) pot. pejor. udawać mądrego, popisywać się wiedzą, najczęściej wątpliwą lub oczywistą


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mędrszy

stopień wyższy od przymiotnika: mądry; mądrzejszy


Źródła:

SJP.pl

Mędrzec

1. człowiek mądry i doświadczony;
2. człowiek zajmujący się rozważaniem ważnych zagadnień; filozof, myśliciel


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba o bardzo dużej wiedzy i doświadczeniu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mędrzechowski

→ Mędrzechów


Patrz:Mędrzechów

Źródła:

SJP.pl

Mędrzechów

wieś w Polsce


Mędrzechów – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie dąbrowskim, w gminie Mędrzechów.

Miejscowość jest siedzibą gminy Mędrzechów.

W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Mędrzechów. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnowskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mędrzecki

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Mędrzyce

Mędrzyce – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie grudziądzkim, w gminie Świecie nad Osą.


Źródła:

Wikipedia

Mędrzycki

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Mędrów

Mędrów – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie kieleckim, w gminie Raków. Ma status sołectwa.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.

Dawne części wsi – obiekty fizjograficzne.


Źródła:

Wikipedia

Mędzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|mędzić.


Źródła:

Wiktionary

Mędzić

czasownik

 (1.1) łódź. gw-pl|Poznań. ględzić, marudzić


Źródła:

Wiktionary

Męgla

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Poznań. magiel


Źródła:

Wiktionary

Męka

1. cierpienie, ból
2. rel. męczeństwo
3. udręka, utrapienie, kłopot


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) wielkie cierpienie (fizyczne lub psychiczne)

 (1.2) zob. Męka Pańska.


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mękarzowice

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Mękarzów

Mękarzów – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie włoszczowskim, w gminie Moskorzew. Ma status sołectwa.

Położona 7 km na północ od Moskorzewa, 23 km na południe od Włoszczowy, 71 km na południowy zachód od Kielc.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa częstochowskiego.


Źródła:

Wikipedia

Męki

1. cierpienie, ból
2. rel. męczeństwo
3. udręka, utrapienie, kłopot


Źródła:

SJP.pl

Mękolić

potocznie: narzekać, zrzędzić, męczyć


Źródła:

SJP.pl

Mękławka

drapieżna ryba słodkowodna z rodziny amiowatych; miękławka, amia


Źródła:

SJP.pl

Męski

należący, odnoszący się do mężczyzny; przeznaczony dla mężczyzn; złożony z mężczyzn


przymiotnik

 (1.1) dotyczący mężczyzny, przeznaczony dla mężczyzny

 (1.2) złożony z mężczyzn

 (1.3) o mężczyźnie: atrakcyjny fizycznie w sposób stereotypowo kojarzony z mężczyzną

 (1.4) odważny, śmiały, zachowujący się w sposób właściwy mężczyznom

 (1.5) biol. zawierający cechy, organy (głównie płciowe) właściwe samcom

 (1.6) gram. zobacz. rodzaj męski

 (1.7) elektr. o wtyczce: mający bolce


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Męsko

przysłówek

 (1.1) w sposób właściwy mężczyznom


Źródła:

Wiktionary

Męskonieżywotny

rodzaj męskonieżywotny - jeden z rodzajów gramatycznych rzeczownika


Źródła:

SJP.pl

Męskoos.

skrót od: męskoosobowy


Źródła:

SJP.pl

Męskoosobowość

w językoznawstwie: kategoria gramatyczna o charakterze semantycznym i fleksyjnym, w języku polskim związana z rzeczownikami, przymiotnikami, niektórymi zaimkami, formami czasownika i liczebnika, będąca odzwierciedleniem w języku postrzegania rzeczywistości w kategoriach płci męskiej


Źródła:

SJP.pl

Męskoosobowy

rodzaj męskoosobowy - kategoria morfologiczna rzeczowników, przymiotników oraz niektórych liczebników, zaimków i czasowników liczby mnogiej odnoszących się do osób płci męskiej lub osób płci męskiej i żeńskiej


przymiotnik relacyjny

 (1.1) gram. zob. rodzaj męskoosobowy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Męskorzeczowy

rodzaj męskorzeczowy - jeden z rodzajów gramatycznych rzeczownika; rodzaj męski nieżywotny


przymiotnik

 (1.1) jęz. tylko w wyrażeniu: rodzaj męskorzeczowy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Męskozwierzęcy

rodzaj męskozwierzęcy - jeden z rodzajów gramatycznych rzeczownika; rodzaj męski żywotny nieosobowy


przymiotnik relacyjny

 (1.1) gram. zob. rodzaj męskozwierzęcy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Męskość

1. zespół cech typowych dla mężczyzny;
2. potencja płciowa mężczyzny;
3. potocznie: męskie narządy płciowe


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) antrop. zbiór cech uważanych za typowe dla mężczyzny;

 (1.2) seks. potencja seksualna mężczyzny

 (1.3) eufem. genitalia, męskie narządy płciowe


Mę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Męskożywotność

kategoria gramatyczna związana z rzeczownikiem


Źródła:

SJP.pl

Męskożywotny

rodzaj męskożywotny - jeden z rodzajów gramatycznych rzeczownika


przymiotnik

 (1.1) gram. oznaczający rzeczowniki rodzaju męskiego, które nazywają istoty żywe niebędące ludźmi – najczęściej zwierzęta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Męstwo

1. odwaga, nieustraszoność, bohaterstwo
2. cnota moralna, jedna z czterech cnót kardynalnych


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odwaga, nieustraszoność, bohaterstwo

 (1.2) cnota moralna, jedna z czterech cnót kardynalnych;


Męstwo – cnota moralna, która polega na umiejętności podejmowania dobrych decyzji mimo niesprzyjających uwarunkowań, zarówno wewnętrznych, jak i zewnętrznych. Cnota męstwa czyni zdolnym do stawiania czoła próbom i narażania się na nieprzyjemne konsekwencje, w imię wyższych wartości.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Męt

człowiek z marginesu społecznego


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) pogard. osoba niemoralnie się prowadząca

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) materiał unoszące się w cieczy, zmniejszający jej przejrzystość

 (2.2) psych. brak uporządkowania myśli, także nieskładność ciągu wypowiedzi

 (2.3) pot. zaburzenie widzenia, pojawianie się ciemnych plamaam


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mętków

Zobacz też: Mętków w innych znaczeniach tego słowa.

Mętków – wieś położona w województwie małopolskim, w powiecie chrzanowskim, w gminie Babice.


Źródła:

Wikipedia

Mętlik

bałagan, zamęt w rzeczach, sprawach, myślach lub wypowiedziach; galimatias


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chaos, zamęt, nieporządek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mętnawy

trochę mętny, niezupełnie przezroczysty


przymiotnik

 (1.1) trochę mętny, nie do końca przejrzysty, nie w pełni przezroczysty

 (1.2) niezupełnie zrozumiały, niejasny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mętniacki

związany z mętniakiem


Źródła:

SJP.pl

Mętniactwo

chaos myślowy, pomieszanie pojęć


Źródła:

SJP.pl

Mętniak

osoba myśląca i formułująca swoje myśli chaotycznie, niejasno


Źródła:

SJP.pl

Mętniej

stopień wyższy od przysłówka: mętnie


Źródła:

SJP.pl

Mętniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: mętny


Źródła:

SJP.pl

Mętno

Mętno (niem. "Mantel") – wieś w Polsce, położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie gryfińskim, w gminie Chojna, na Pojezierzu Myśliborskim, nad rzeką Kalicą i jeziorem Mętno, na stoku wzniesień. Pierwsza wzmianka z 1337.

W latach 1954–1959 wieś należała i była siedzibą władz gromady Mętno, po jej zniesieniu w gromadzie Chojna. W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa szczecińskiego.


Źródła:

Wikipedia

Mętnooki

mający mętne oczy


Źródła:

SJP.pl

Mętnoszary

szary i mętny jednocześnie


Źródła:

SJP.pl

Mętność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co mętne


Źródła:

Wiktionary

Mętny

1. zawierający zawiesinę;
2. nieprzejrzysty, zamglony;
3. chaotyczny, nieprecyzyjny, niejasny, podejrzany


przymiotnik

 (1.1) zawierający męty, z zanieczyszczeniem

 (1.2) bez blasku

 (1.3) słabo widoczny, widziany jak przez mgłę

 (1.4) w chaosie, trudny do zrozumienia

 (1.5) bez dokładnego określenia czy przybliżenia

 (1.6) dający poczucie niepewności


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mętrak

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Mętwa

dawniej: płynne lekarstwo z nierozpuszczalnym proszkiem


Źródła:

SJP.pl

Mętwik

bakteria mająca kształt pałeczki zaopatrzonej w ruchliwe rzęski nitkowate, które umożliwiają jej poruszanie się


Źródła:

SJP.pl

Mętwikowy

→ mętwik


Patrz:mętwik

Źródła:

SJP.pl

Mężateczka

zdrobnienie od: mężatka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. zdrobn. od: mężatka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mężatka

kobieta, która ma męża; kobieta zamężna


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta, która jest żoną


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mężatkowski

→ mężatka


Patrz:mężatka

Źródła:

SJP.pl

Mężaty

potocznie: zamężny


Źródła:

SJP.pl

Mężczyzna

dorosły człowiek płci męskiej


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) dorosły człowiek płci męskiej;

 (1.2) pot. kochanek

rzeczownik zbiorowy, rodzaj żeński

 (2.1) daw. mężczyźni (1.1)


Mężczyzna – dojrzały płciowo przedstawiciel gatunku Homo sapiens o płci męskiej. Przed osiągnięciem dorosłości człowiek płci męskiej określany jest jako chłopiec. Różnice w genotypie kobiety i mężczyzny determinują dymorfizm płciowy człowieka (→ chromosomy płci), gdyż zdecydowana większość mężczyzn ma chromosom X i chromosom Y. U mężczyzn zazwyczaj również występuje wyższy poziom androgenów i niższy estrogenów. Wyjątek od tego stanowią niektórzy transpłciowi i interpłciowi mężczyźni.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Mężczyźniany

→ mężczyzna


Patrz:mężczyzna

Źródła:

SJP.pl

Mężnie

przysłówek

 (1.1) w sposób mężny


Źródła:

Wiktionary

Mężniej

stopień wyższy od przysłówka: mężnie


Źródła:

SJP.pl

Mężniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: mężny


Źródła:

SJP.pl

Mężnieć

1. stawać się silniejszym, tęższym; potężnieć;
2. dawniej: stawać się mężnym, odważnym; odważnieć


czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. zmężnieć)

 (1.1) stawać się męskim

 (1.2) nabierać tężyzny, siły

 (1.3) stawać się mężnym, odważniejszym

 (1.4) przen. rozrastać się, rozwijać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mężność

dawniej:
1. męstwo;
2. wiek męski


Źródła:

SJP.pl

Mężny

odznaczający się męstwem, walecznością, śmiały w walce; będący objawem odwagi; odważny, nieustraszony, waleczny


przymiotnik jakościowy

 (1.1) dzielny, waleczny, śmiały, odważny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mężobójca

dawniej: morderca, zabójca; również zabójca mężczyzny


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) daw. człowiek, który popełnił zabójstwo

 (1.2) daw. zabójca mężczyzny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mężobójczy

związany z zabiciem własnego męża


Źródła:

SJP.pl

Mężobójczyni

zabójczyni własnego męża


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) krym. zabójczyni swojego męża

 (1.2) daw. krym. zabójczyni mężczyzny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mężobójstwo

zabicie własnego męża


Źródła:

SJP.pl

Mężowski

dotyczący męża, należący do męża, właściwy mężowi


przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący męża, należący do męża


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mężowy

przymiotnik od: mąż


Źródła:

SJP.pl

Mężulek

pieszczotliwie o mężu; mężulo, mężuś, mężunio


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pieszcz. lub iron. określenie męża


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mężulo

pieszczotliwie o mężu; mężuś, mężulek, mężunio


Źródła:

SJP.pl

Mężunio

pieszczotliwie o mężu; mężulo, mężulek, mężuś


Źródła:

SJP.pl

Mężuś

pieszczotliwie o mężu; mężulo, mężulek, mężunio


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pot. pieszcz. lub iron. określenie męża


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Mężydło

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Mężyk

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Mężysko

zgrubienie od: mąż; poufale lub z lekceważeniem o mężu


Źródła:

SJP.pl

Mężyński

nazwisko


Źródła:

SJP.pl