Ofe

[czytaj: Ofe] skrót od: Otwarty Fundusz Emerytalny


skrótowiec w funkcji rzeczownika rodzaju nijakiego

 (1.1) = otwarty fundusz emerytalny;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ofelia

imię żeńskie


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.;

 (1.2) astr. księżyc Urana;


Ofelia – imię żeńskie pochodzenia greckiego. Wywodzi się od słowa "ophelos" oznaczającego „pomoc”. Pierwszy raz użył go Jacopo Sannazaro w wierszu "Arcadia", a spopularyzował William Szekspir w dramacie Hamlet. Jako "Ophelia" zdobyło pewną popularność w kulturze brytyjskiej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ofensor

przestarzale: piłkarz grający w ofensywnie; napastnik


Źródła:

SJP.pl

Ofensywa

1. natarcie, zaczepne działanie wojenne;
2. zorganizowany atak na przeciwnika w sportowych grach zespołowych


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) masowe pojawienie się czegoś

 (1.2) wojsk. atak dużych sił wojska na wielkim obszarze lub na całym froncie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ofensywniej

stopień wyższy od przysłówka: ofensywnie


Źródła:

SJP.pl

Ofensywniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: ofensywny


Źródła:

SJP.pl

Ofensywność

→ ofensywny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest ofensywne; cecha tych, którzy są ofensywni


Patrz:ofensywny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ofensywny

1. w wojskowości, sporcie: dotyczący zorganizowanego natarcia;
2. obraźliwy, napastliwy;
3. śmiały w działaniu; bojowy, wojowniczy


przymiotnik

 (1.1) wojsk. sport. wyrażający ofensywę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oferent

osoba przedstawiająca ofertę, propozycję handlową; proponujący zawarcie umowy handlowej, zawarcie transakcji


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) praw. osoba lub instytucja składająca ofertę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oferentka

→ oferent


Patrz:oferent

Źródła:

SJP.pl

Oferma

osoba niezdarna, często popełniająca błędy; niedołęga; niezdara


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub żeński

 (1.1) pot. osoba niezaradna lub niezdarna


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ofermowaty

potocznie: ślamazarny, niezdarny, nieudolny; ciamajdowaty, ciapowaty, ciapciowaty


przymiotnik

 (1.1) pogard. typowy dla ofermy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oferowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|oferować.


Źródła:

Wiktionary

Oferować

przedkładać ofertę, proponować jakiś produkt, usługę lub pomoc


czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) proponować coś, składać ofertę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oferta

jeden ze sposobów zawarcia umowy, polegający na złożeniu przez oferenta oświadczenia woli drugiej stronie, zwanej tradycyjnie oblatem


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. to, co się komuś oferuje

 (1.2) praw. propozycja zawarcia umowy o pewnej ściśle sprecyzowanej treści

 (1.3) towary lub usługi proponowane klientom


Oferta – jeden ze sposobów zawarcia umowy, polegający na złożeniu przez oferenta oświadczenia woli drugiej stronie, zwanej tradycyjnie oblatem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ofertobiorca

osoba lub firma przyjmująca jakąś ofertę


Źródła:

SJP.pl

Ofertodawca

osoba lub firma wystawiająca jakąś ofertę


Źródła:

SJP.pl

Ofertorium

offertorium;
1. część mszy świętej następująca po credo; ofiarowanie;
2. śpiew liturgiczny wykonywany podczas ofiarowania


Źródła:

SJP.pl

Ofertoryjny

→ ofertorium


Patrz:ofertorium

Źródła:

SJP.pl

Ofertować

składać oferty w postępowaniach przetargowych


Źródła:

SJP.pl

Ofertowy

→ oferta


Patrz:oferta

Źródła:

SJP.pl

Off

środowiskowo:
1. niekomercyjna działalność artystyczna; underground;
2. teatr nowatorski i zrywający z tradycją, niezależny od oficjalnych instytucji


Źródła:

SJP.pl

Off-Broadway

[czytaj: of brodłej]
1. ruch amerykańskich teatrów z początku lat pięćdziesiątych XX wieku, sprzeciwiający się komercjalizmowi teatrów na nowojorskim Broadwayu;
2. profesjonalny teatr nowojorski, który nie może być zdefiniowany jako teatr broadwayowski


Off-Broadway – profesjonalny teatr nowojorski o wielkości widowni mniejszej niż 500 miejsc, przez co zgodnie z zasadami klasyfikacyjnymi nie może być zdefiniowany jako teatr broadwayowski. Produkcja off-broadwayowska jest sztuką teatralną, musicalem lub rewią.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Off-Broadwayowski

→ off-Broadway [czytaj: of brodłejowski]


Źródła:

SJP.pl

Off-Line

[czytaj: ofLAJN] offline, off line;
1. dostępny lub odbywający się bez połączenia z internetem;
2. bez połączenia z internetem


Źródła:

SJP.pl

Off-Off-Broadway

off-off-Broadway (ang. dosł. "poza off-Broadwayem") – nazwa używana na określenie grupy niewielkich, niezależnych teatrów nowojorskich, mniejszych niż broadwayowskie i off-broadwayowskie oraz na określenie wystawianych w nich produkcji obejmujących przede wszystkim sztuki, musicale oraz performance art. Sceny i produkcje off-off-Broadwayu mają głównie charakter eksperymentalny i awangardowy.


Źródła:

Wikipedia

Off-Road

[czytaj: ofrołd] jazda pojazdem terenowym po nieutwardzonych trasach; offroad, off road


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) sport. mot. sport motorowy polegający na przemierzaniu terenów specjalnym samochodem, ciężarówką, motocyklem lub innym pojazdem, jeżdżąc po nieutwardzonych drogach;

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy

 (2.1) środ. mot. pojazd przystosowany do off-roadu (1.1)

przymiotnik relacyjny

 (3.1) sport. mot. środ. związany z off-roadem (1.1), dotyczący off-roadu (1.1)

przysłówek sposobu

 (4.1) sport. mot. środ. w sposób odpowiedni dla off-roadu (1.1)


Off-road (pisane też: offroad, off road) (z ang. "poza drogą") – sport motorowy polegający na jeżdżeniu specjalnie przygotowanym samochodem (samochodem terenowym) lub motocyklem po nieutwardzonych drogach.

W zależności od terenu, po którym się jeździ wyróżnia się kilka odmian off-roadu:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Off-Roader

[czytaj: ofrołder] osoba uprawiająca sportowo jazdę samochodem terenowym po nieutwardzonych trasach; terenowiec, off-roadowiec, offroadowiec, off-roadowiec, offroader


Źródła:

SJP.pl

Off-Roadowiec

[czytaj: ofrołdowiec] osoba uprawiająca sportowo jazdę samochodem terenowym po nieutwardzonych trasach; terenowiec, off roadowiec, offroadowiec, offroader, off-roader


Źródła:

SJP.pl

Off-Roadowy

[czytaj: ofrołdowy] związany z jazdą pojazdem terenowym po nieutwardzonych trasach; offroadowy, off roadowy


Źródła:

SJP.pl

Off-Topic

fraza przymiotnikowa jakościowa

 (1.1) będący dygresją poza tematem dyskusji;


Off-topic (w skrócie OT) – dygresja. Używane powszechnie na stronach internetowych, forach dyskusyjnych, IRC-u etc. określenie tekstu, który nie jest zgodny z narzuconym uprzednio tematem rozmowy.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Offbeat

specjalna rytmika jazzowa


Źródła:

SJP.pl

Offenbach

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Offenbachowski

przymiotnik dzierżawczy - należący do Offenbacha lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Offertorium

ofertorium;
1. część mszy świętej następująca po credo; ofiarowanie;
2. śpiew liturgiczny wykonywany podczas ofiarowania


Of


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Officium

[czytaj: oficjum] z łaciny: oficjum


Officium – album muzyczny nagrany w 1994 r. przez norweskiego saksofonistę Jana Garbarka oraz kwartet wokalny The Hilliard Ensemble (nr kat.: EMC New Series 1525 445 369-2).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Offlajn

[czytaj: ofLAJN] potocznie: tryb pracy poza siecią, bez połączenia z internetem; off-line, off line, offline


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) pot. inform. tryb pracy bez użycia sieci internetowej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Offline

[czytaj: ofLAJN] off-line, off line;
1. dostępny lub odbywający się bez połączenia z internetem;
2. bez połączenia z internetem


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) pot. inform. tryb pracy bez użycia sieci internetowej

przymiotnik relacyjny

 (2.1) inform. niezwiązany z siecią internetową, odbywający się poza siecią internetową

przysłówek

 (3.1) inform. poza Internetem


Offline ( off-line – poza linią) – brak dostępu do Internetu lub innej sieci komputerowej.

Może oznaczać również sposób korzystania z materiałów i innych zasobów sieciowych pobranych w trybie online, a następnie przeglądanych w formie "offline".

W telefonach komórkowych oznacza się tak opcję odłączenia od wszelkich usług umożliwiających bezprzewodowe połączenie z innym urządzeniem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Offlinowy

[czytaj: oflajnowy] będący poza siecią, bez połączenia z internetem lub głównym urządzeniem; off line, off-line, offline


przymiotnik relacyjny

 (1.1) inform. dostępny lub odbywający się poza Internetem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Offowiec

[czytaj: ofowiec] artysta współtworzący niekomercyjny i nieoficjalny nurt w sztuce; undergroundowiec


Źródła:

SJP.pl

Offowy

[czytaj: ofowy] niekomercyjny, undergroundowy


Źródła:

SJP.pl

Offroad

[czytaj: ofrołd] off-road, off road;
1. związany z jazdą pojazdem terenowym po nieutwardzonych trasach; off-roadowy, offroadowy, off roadowy;
2. poruszając się pojazdem terenowym po nieutwardzonych trasach; off-roadowo, offroadowo, off roadowo


Źródła:

SJP.pl

Offroader

[czytaj: ofrołder] osoba uprawiająca sportowo jazdę samochodem terenowym po nieutwardzonych trasach; terenowiec, off-roadowiec, offroadowiec, off-roadowiec, off-roader


Źródła:

SJP.pl

Offroadowiec

[czytaj: ofrołdowiec] osoba uprawiająca sportowo jazdę samochodem terenowym po nieutwardzonych trasach; terenowiec, off-roadowiec, off roadowiec, offroader, off-roader


Źródła:

SJP.pl

Offroadowy

[czytaj: ofrołdowy] związany z jazdą pojazdem terenowym po nieutwardzonych trasach; off-roadowy, off roadowy


Źródła:

SJP.pl

Offsecik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od offset


Źródła:

Wiktionary

Offset

[czytaj: ofset]
1. technika druku płaskiego polegająca na przenoszeniu obrazu z płaskiej formy drukowej na papier za pomocą cylindra obciągniętego gumą;
2. maszyna drukująca offsetem - techniką;
3. ogół specjalnych zobowiązań zagranicznej firmy, która wygrała przetarg w jakimś kraju;
4. w informatyce: informacja o pozycji danych w pliku lub w pamięci operacyjnej, względem wybranego punktu odniesienia;
5. różnica pomiędzy wysokością podeszwy pod piętą a wysokością podeszwy pod palcami w bucie sportowym; drop


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) druk. technika druku płaskiego;

 (1.2) druk. maszyna drukarska pracująca w technice offsetu (1.1)


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Offsetobiorca

beneficjent umowy offsetowej; przedsiębiorca wykonujący zobowiązanie offsetowe wynikające z umowy offsetowej


Źródła:

SJP.pl

Offsetodawca

strona umowy offsetowej, która udziela praw biorcy umowy offsetowej i która nakłada nań obowiązki wynikające z tej umowy


Źródła:

SJP.pl

Offsetowy

→ offset


Patrz:offset

Źródła:

SJP.pl

Offshore

[czytaj: ofszor] zarejestrowany w raju podatkowym i funkcjonujący poza jego granicami, np. spółka, firma, przedsiębiorstwo offshore


Źródła:

SJP.pl

Offshoring

[czytaj: ofszoring] przeniesienie części działalności przedsiębiorstwa do innego państwa, mające na celu redukcję kosztów


Offshoring – przeniesienie wybranych procesów przedsiębiorstwa za granicę.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Offshoringowy

→ offshoring [czytaj: ofszoringowy]


Źródła:

SJP.pl

Offshorowy

→ offshore [czytaj: ofszorowy]


Źródła:

SJP.pl

Offside

[czytaj: ofsajd] w niektórych grach sportowych (m.in. piłce nożnej, hokeju, rugby): przekroczenie przepisów, niedozwolona pozycja zawodnika, do którego kierowane jest podanie; spalony, ofsajd


Źródła:

SJP.pl

Offtop

[czytaj: oftop] środowiskowo: pisanie nie na temat, odbieganie od tematu; off


Źródła:

SJP.pl

Offtopować

[czytaj: oftopować] potocznie: pisać nie na temat, odbiegać od tematu


Źródła:

SJP.pl

Offtopowy

[czytaj: oftopowy] potocznie: nie na temat, odbiegający od tematu


Źródła:

SJP.pl

Ofi

skrótowiec

 (1.1) = otwarty fundusz inwestycyjny


Źródła:

Wiktionary

Ofiakodonty

rodzina strunowców z rzędu pelykozaurów


Ofiakodonty (Ophiacodontidae, Ophiacodontia) – grupa pelykozaurów obejmująca najwcześniejsze znane synapsydy.

Tradycyjnie monotypowy podrząd Ophiacodontia obejmował rodzinę Ophiacodontidae, ale obecnie nie jest wyróżniany, a Ophiacodontidae są uważane za klad.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ofiara

1. osoba lub zwierzę, które doznały przemocy lub straciły życie;
2. osoba niezaradna, niezdara;
3. coś, co się ofiarowuje na jakiś cel;
4. składana bogu, bóstwom lub innym mocom żywa istota lub przedmiot, w celu przebłagania lub ochrony przed jakimś niebezpieczeństwem;
5. wyrzeczenie się czegoś cennego w imię jakichś wyższych wartości


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) osoba, która ucierpiała wskutek wypadku

 (1.2) osoba lub zwierzę, która została napadnięta, zaatakowana przez kogoś

 (1.3) poświęcenie czegoś dla kogoś lub czegoś, wyrzeczenie się czegoś

 (1.4) datek, podarowanie jakiejś kwoty (najczęściej na cele dobroczynne)

 (1.5) rel. dar składany bogom lub duchom przez grupę ludzi

 (1.6) pot. przen. człowiek, który nie umie sobie radzić, jest niezdarny

 (1.7) szach. zob. poświęcenie.


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ofiarka

cienka świeca wotywna zapalana w określonej intencji w miejscu kultu


Źródła:

SJP.pl

Ofiarnica

1. kapłanka składająca ofiary;
2. kobieta poświęcająca się za kogoś lub za coś


Źródła:

SJP.pl

Ofiarnictwo

1. poświęcanie się w ważnej sprawie;
2. składanie ofiary Bogu lub bogom


Źródła:

SJP.pl

Ofiarniczy

→ ofiarnik


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany ze składaniem ofiar, dotyczący składania ofiar

przymiotnik dzierżawczy

 (2.1) należący do ofiarnika


Patrz:ofiarnik

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ofiarniej

stopień wyższy od przysłówka: ofiarnie


Źródła:

SJP.pl

Ofiarniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: ofiarny


Źródła:

SJP.pl

Ofiarnik

1. kapłan składający ofiary;
2. osoba poświęcająca się za kogoś lub za coś


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) przest. składający ofiarę, poświęcający się

 (1.2) rel. kapłan składający ofiarę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ofiarność

→ ofiarny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha osób, rzeczy i zjawisk ofiarnych


Patrz:ofiarny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ofiarny

1. dotyczący ofiary sakralnej;
2. gotowy do poświęceń


przymiotnik

 (1.1) gotowy do poświęceń, oddany

 (1.2) rel. związany ze składaniem ofiar


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ofiarobiorca

odbiorca określonej ofiary


Źródła:

SJP.pl

Ofiarodawca

osoba, która przekazuje coś bezpłatnie na jakiś cel; donator


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba, która składa ofiarę lub dar na jakiś cel


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ofiarodawczyni

kobieta składająca ofiarę na jakiś cel


Źródła:

SJP.pl

Ofiarodawstwo

rzadko: przekazywanie czegoś w darze, bezinteresownie; dobroczynność, filantropia, charytatywność


Źródła:

SJP.pl

Ofiaromat

automat do wpłacania datków w świątyni przy użyciu płatności elektronicznych; tacomat


Źródła:

SJP.pl

Ofiarowanie

1. złożyć ofiarę sakralną;
2. poświęcić coś w ważnej sprawie;
3. dać coś komuś; sprezentować;
4. deklarować pomoc lub przychylność;
5. ofiarować się -
a) deklarować pomoc, chęć zrobienia czegoś;
b) złożyć siebie w ofierze; poświęcić się


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|ofiarować.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ofiarować

1. złożyć ofiarę sakralną;
2. poświęcić coś w ważnej sprawie;
3. dać coś komuś; sprezentować;
4. deklarować pomoc lub przychylność;
5. ofiarować się -
a) deklarować pomoc, chęć zrobienia czegoś;
b) złożyć siebie w ofierze; poświęcić się


czasownik przechodni dokonany (ndk. ofiarowywać)

 (1.1) dać bezinteresownie

 (1.2) poświęcić coś lub kogoś ważkiej sprawie

 (1.3) złożyć ofiarę

czasownik zwrotny dokonany ofiarować się (ndk. ofiarowywać się)

 (2.1) okazać gotowość wykonania czegoś

 (2.2) złożyć siebie w ofierze


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ofiarowywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|ofiarowywać.


Źródła:

Wiktionary

Ofiarski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Oficer

osoba zajmująca pozycję od podporucznika wzwyż w siłach zbrojnych i innych organizacjach o strukturze wojskowej


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) wojsk. adm. osoba zajmująca odpowiednią pozycję w hierarchii jakiejś służby mundurowej; w Polsce: posiadająca stopień od podporucznika wzwyż;

rzeczownik, rodzaj żeński

 (2.1) wojsk. adm. kobieta będąca oficerem (1.1)


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Oficerek

wzgardliwie, rzadziej zdrobniale, o niskim rangą oficerze


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) lekcew. oficer niższego stopnia

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) obuw. rodzaj buta ze sztywna cholewą, na płaskim obcasie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oficerka

wzgardliwie, rzadziej zdrobniale, o niskim rangą oficerze


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. żona oficera


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oficerki

wzgardliwie, rzadziej zdrobniale, o niskim rangą oficerze


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) pot. obuw. wojskowe buty oficerskie

forma rzeczownika|rodzaj=żeński.

 (2.1) plural|oficerka.

forma rzeczownika|rodzaj=męskorzeczowy.

 (3.1) plural|oficerek.


Oficerki – potoczne określenie skórzanych butów o wysokich sztywnych cholewach, niskim obcasie i zazwyczaj płaskiej podeszwie. Termin utożsamiany głównie z butami jeździeckimi lub wojskowymi (oficerskimi).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Oficerkowy

→ oficerka


Patrz:oficerka

Źródła:

SJP.pl

Oficerski

przymiotnik

 (1.1) dotyczący oficera


Źródła:

Wiktionary

Oficerstwo

1. stanowisko, stopień oficera;
2. ogół oficerów


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) niechętnie o oficerach

 (1.2) przest. stopień wojskowy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oficerzyna

pogardliwie lub lekceważąco o oficerze


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) lekcew. oficer


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oficj.

skrót od: oficjalny, oficjalnie (czytany jako cały, odmienny wyraz)


Źródła:

SJP.pl

Oficjalista

1. dawniej: osoba zatrudniona przy zarządzaniu majątkiem ziemskim;
2. dawniej: urzędnik sądowy


Of


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Oficjalistka

kobieta sztywno trzymająca się reguł, przepisów; formalistka


Źródła:

SJP.pl

Oficjalnie

przysłówek

 (1.1) w sposób oficjalny


Źródła:

Wiktionary

Oficjalniej

stopień wyższy od przysłówka: oficjalnie


Źródła:

SJP.pl

Oficjalniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: oficjalny


Źródła:

SJP.pl

Oficjalny

1. zatwierdzony przez urząd, instytucję itp., odpowiadający ustalonym formom;
2. reprezentujący urząd;
3. odznaczający się brakiem bezpośredniości, sztywny w obejściu


przymiotnik

 (1.1) zatwierdzony przez jakiś organ władzy i obowiązujący

 (1.2) reprezentujący określoną instytucję, organ władzy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oficjant

duchowny odprawiający nabożeństwo, prowadzący procesję; celebrans


Źródła:

SJP.pl

Oficjał

1. duchowny stojący na czele sądu duchownego, mianowany przez biskupa;
2. dawniej: urzędnik w zaborze austriackim


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) rel. praw. duchowny zarządzający sądem biskupim

 (1.2) książk. urzędnik w zaborze austriackim

 (1.3) przest. przedstawiciel władz

 (1.4) staroż. sługa urzędnika municypalnego w antycznym Rzymie

 (1.5) staroż. wysoki urzędnik cesarski w antycznym Rzymie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oficjałka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. oficjalna uroczystość


Źródła:

Wiktionary

Oficjel

przedstawiciel władzy, urzędnik; VIP


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) ważny i oficjalny przedstawiciel urzędu, instytucji, państwa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oficjum

1. urząd kościelny wraz z obowiązkami;
2. spełnienie czynności liturgicznej;
3. kongregacja papieska do spraw wiary i obyczajów;
4. odmawianie brewiarza;
5. średniowieczne widowiska o tematyce religijnej


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) daw. rel. urząd kościelny

 (1.2) rel. obowiązkowa modlitwa liturgiczna odmawiana przez duchownych i osoby konsekrowane

 (1.3) hist. średniowieczne widowisko religijne


Oficjum – forma dramatyczna uprawiana w średniowieczu. Była ona wykonywana jako część obrzędu liturgicznego, ale nie należała do kanonicznych składników nabożeństwa. Wyróżniane były dwie formy oficjum:

Odmawianie brewiarza przez duchownego Kościoła katolickiego nosi także nazwę oficjum.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Oficyna

1. wydawnictwo;
2. dawniej: warsztat drukarski lub przedsiębiorstwo drukarsko-wydawnicze;
3. osobny budynek przy pałacu albo skrzydło pałacowe, gdzie zazwyczaj mieściły się pomieszczenia dla służby, oficjalistów, niekiedy pokoje gościnne;
4. boczne skrzydło kamienicy miejskiej lub budynek znajdujący się za frontem kamienicy


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) bud. boczne skrzydło kamienicy lub pałacu

 (1.2) bud. tylny budynek na wewnętrznym podwórzu kamienicy

 (1.3) hist. bud. budynek w sąsiedztwie dworu lub pałacu mający przeznaczenie gospodarcze

 (1.4) druk. wydawnictwo

 (1.5) hist. drukarnia w XV-XVIII wieku

 (1.6) daw. wytwórnia


Oficyna ( officina, warsztat) – określenie obiektu budowlanego w sąsiedztwie pałacu lub dworu pełniącego w stosunku do niego funkcję służebną lub (w zabudowie miejskiej) oznaczające skrzydło kamienicy, ewentualnie budynek usytuowany z tyłu kamienicy w głębi działki.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Oficynka

budynek stojący obok głównej posiadłości


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. oficyna


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oficynowy

→ oficyna


Patrz:oficyna

Źródła:

SJP.pl

Ofidiofobia

chorobliwy lęk przed wężami


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. psych. chorobliwy, nieuzasadniony lęk przed wężami


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ofiklejda

instrument muzyczny dęty blaszany, poprzednik tuby basowej


Of


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ofiodon

duża ryba z rodziny terpugowatych, występująca w północno-wshodnim Pacyfiku


Ofiodon ("Ophiodon elongatus") – gatunek ryby z rodziny terpugowatych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ofiolatria

oddawanie czci wężom; kult węży


Źródła:

SJP.pl

Ofiolit

zespół skał stanowiący fragment oceanicznej skorupy ziemskiej i górnego płaszcza Ziemi; kompleks ofiolitowy


Ofiolit – zespół powstałych pod powierzchnią oceanów, skał magmowych (obojętnych lub zasadowych), często w różnym stopniu przeobrażonych.

Najniżej występują głębinowe, ultrazasadowe perydotyt i dunit (najczęściej zserpentynizowane), następnie gabro i bazalty (najpierw w formie dajek, następnie bazaltów poduszkowych), przykryte oceanicznymi osadami. Pełna sekwencja ofiolitowa występuje na Cyprze w masywie Trodos, w Polsce największym kompleksem ofiolitowym jest Masyw Ślęży.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ofiolitowy

→ ofiolit


Patrz:ofiolit

Źródła:

SJP.pl

Ofiolog

zoolog badający węże


Źródła:

SJP.pl

Ofiologia

dział zoologii, nauka o wężach


Ofiologia (od gr. "ophis" = "wąż" i "logos" = "nauka") - w zoologii, dział herpetologii i reptiliologii zajmujący się wężami, ich badaniami naukowymi, w tym historią naturalną i etologią tych zwierząt.

Osoba, która bada węże to ofiolog. Wielu profesjonalnych ofiologów znalazło pracę w ogrodach zoologicznych, a ofiolodzy amatorzy trzymają węże jako zwierzęta domowe.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ofiologiczny

dotyczący ofiologii


Źródła:

SJP.pl

Ofir

biblijne miejsce, gdzie król Salomon wydobywał złoto


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) bibl. kraina słynąca z ogromnych bogactw, zwłaszcza złota

 (1.2) przen. kraj zasobny w drogocenne kruszce i skarby


Of


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ofit

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) daw. miner. zielonawa skała porfirowa, zbudowana z masy zieleńca (diorytu), w której rozsiane są białe kryształy albitu

 (1.2) daw. miner. serpentyn


Źródła:

Wiktionary

Ofita

członek ugrupowania chrześcijańskiego, czczącego Węża, który skusił Ewę


Źródła:

SJP.pl

Ofitka

→ ofita


Patrz:ofita

Źródła:

SJP.pl

Ofka

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) zdrobn. Eufemia

 (1.2) imię|polski|ż.


Źródła:

Wiktionary

Ofladrowywać

oznaczać teren polowania


Źródła:

SJP.pl

Oflag

(skrót od "Offizierslager für kriegsgefangene Offiziere") niemiecki obóz jeniecki, będący miejscem przetrzymywania oficerów wziętych do niewoli podczas działań wojennych lub okupacyjnych


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gwara. obozowa: obóz jeniecki dla oficerów;


Oflag (skrót od Offizierslager für kriegsgefangene Offiziere) – niemiecki nazistowski obóz jeniecki, w którym trzymani byli oficerowie wzięci do niewoli w czasie II wojny światowej.

W czasie II wojny światowej Niemcy utworzyli około 130 oflagów (ich liczba ulegała zmianie w różnym okresie).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Oflankować

natrzeć na nieprzyjaciela z boku, otoczyć wojsko nieprzyjaciela; oskrzydlić, wziąć we dwa ognie


Źródła:

SJP.pl

Oflis

wąska, obła powierzchnia na bokach tarcicy; oblina


Źródła:

SJP.pl

Ofoliować

powlec, pokryć folią; zafoliować


Źródła:

SJP.pl

Ofoliowywać

pokrywać folią; zafoliowywać


Źródła:

SJP.pl

Ofrankować

uiścić opłatę za przesyłkę listową lub bagażową


czasownik przechodni dokonany (ndk. frankować lub ofrankowywać)

 (1.1) umieścić na przesyłce pocztowej znaczek oznaczający, że została ona opłacona z góry


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ofrankowywać

uiszczać opłatę za przesyłkę listową lub bagażową


Źródła:

SJP.pl

Ofsajd

w niektórych grach sportowych (m.in. piłka nożna, hokej, rugby): przekroczenie przepisów, niedozwolona pozycja zawodnika, do którego kierowane jest podanie; spalony, offside


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) sport. zob. spalony.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ofsajdowy

→ ofsajd


przymiotnik

 (1.1) sport. związany z ofsajdem


Patrz:ofsajd

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oftalmia

zapalenie spojówek lub gałek ocznych


Źródła:

SJP.pl

Oftalmiczny

→ oftalmika


przymiotnik

 (1.1) med. związany z oftalmiką, dotyczący oftalmiki


Patrz:oftalmika

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oftalmika

dział medycyny klinicznej oraz nauka o budowie i czynnościach narządu wzroku, leczeniu jego wad i chorób, itp.; oftalmologia; okulistyka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. okulistyka kliniczna


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oftalmo-

temat słowotwórczy

 (1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z okiem lub gałką oczną


Źródła:

Wiktionary

Oftalmolog

specjalista w zakresie oftalmologii


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) med. okulista

rzeczownik, rodzaj żeński

 (2.1) med. okulistka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oftalmologia

dział medycyny klinicznej oraz nauka o budowie i czynnościach narządu wzroku, leczeniu jego wad i chorób, itp.; oftalmika; okulistyka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. zob. okulistyka.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oftalmologiczny

→ oftalmologia


przymiotnik

 (1.1) med. okulistyczny


Patrz:oftalmologia

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oftalmolożka

→ oftalmolog


Patrz:oftalmolog

Źródła:

SJP.pl

Oftalmometr

przyrząd do mierzenia krzywizn powierzchni optycznych oka w oparciu o odbite od nich obrazy


Źródła:

SJP.pl

Oftalmometria

nieinwazyjne badanie diagnostyczne umożliwiające pomiar rogówki oka; keratometria


Źródła:

SJP.pl

Oftalmoplegia

objaw chorobowy wynikający z porażenia nerwu okoruchowego, polegający na zniesieniu czynności mięśni gałki ocznej


Źródła:

SJP.pl

Oftalmoskop

przyrząd optyczny służący do badania dna oka; wziernik oczny


Oftalmoskop (wziernik oczny) – przyrząd medyczny, wziernik służący do badania dna oka.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Oftalmoskopia

badanie wnętrza oka za pomocą wziernika ocznego - oftalmoskopu, wykonywane w celu rozpoznania zmian chorobowych


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. badanie dna oka, przeprowadzane za pomocą oftalmoskopu;


Oftalmoskopia (wziernikowanie dna oka, fundoskopia) – badanie dna oka, przeprowadzane za pomocą oftalmoskopu. Dokonywane w celu zdiagnozowania różnych zaburzeń ogólnoustrojowych (np. nadciśnienie tętnicze, cukrzyca, miażdżyca). Oprócz tego oftalmoskopia umożliwia rozpoznanie nieprawidłowości w budowie i funkcjonowaniu siatkówki, błony naczyniowej i nerwu wzrokowego.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Oftalmoskopowy

→ oftalmoskop, → oftalmoskopia


Patrz:oftalmoskop, → oftalmoskopia

Źródła:

SJP.pl

Ofukanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|ofukać.


Źródła:

Wiktionary

Ofukać

okrzyczeć


Źródła:

SJP.pl

Ofuknąć

odezwać się do kogoś gniewnie; krzyknąć na kogoś ostro; oburknąć


Źródła:

SJP.pl