Or

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. hydron. rzeka w północno-zachodnim Kazachstanie i wschodniej Rosji przeduralskiej, lewy dopływ Uralu w zlewisku Morza Kaspijskiego;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

• Or – rzeka w Kazachstanie i Rosji
• OR – stosowane jako oznaczenie alternatywy
• Uri Or – izraelski generał i polityk

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Or-Ot

pseudonim Artura Oppmana

Źródła:

SJP.pl

Oracja

1. uroczysta mowa; długie przemówienie wygłaszane z powagą
2. w liturgii rzymskiej: uroczysta modlitwa

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) liter. kwieciste przemówienie;

 (1.2) liter. żart. perora moralizatorska, mówka

 (1.3) typ modlitwy wieńczącej część liturgii lub nabożeństwa;

Oracja (łac. oratio od orare: "mówić", "rozprawiać") to:

Etymologia słowa pochodzi z łacińskiego "oratorium" ('dom modlitwy'), przekształcone co do znaczenia według wł. Oratorio di San Filippo Neri w Rzymie, gdzie w XVI w. odbywały się nabożeństwa muzyczne w rodzaju misteriów, "oratio" ('przemówienie' łac. 'mowa; język, styl') i łac. "orator" ('mówca') od "orare" ('wypowiadać formułę liturgiczną; mówić; błagać; modlić się')

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Oracle

jeden z najpopularniejszych systemów zarządzania relacyjnymi bazami danych

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

• Oracle – amerykańskie przedsiębiorstwo zajmujące się tworzeniem oprogramowania
• Oracle – relacyjny system baz danych
• Oracle – jednostka osadnicza w USA, w stanie Arizona
• Oracle – postać z komiksów o Batmanie
• Oracle Linux – dystrybucja Linuksa
• Oracle Open Office – pakiet aplikacji biurowych
• Oracle Cluster File System – system plików
• Oracle WebLogic – rodzina produktów informatycznych
• Oracle Forms – narzędzie wspomagające programowanie
• Oracle Application Express – środowisko do tworzenia aplikacji
• Oracle E-Business Suite – zintegrowany system informatyczny
• Notacja Oracle – notacja używana w modelowaniu diagramów związków encji.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Oracyjny

→ oracyjny

Źródła:

SJP.pl

Oracz

człowiek orzący ziemię

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) ten, kto orze pole

Oracz ( Орач) – wieś w Bułgarii, w obwodzie Tyrgowiszte, w gminie Antonowo. Według danych szacunkowych Ujednoliconego Systemu Ewidencji Ludności oraz Usług Administracyjnych dla Ludności, 15 czerwca 2020 roku miejscowość liczyła 100 mieszkańców.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Oraczewice

Oraczewice ( Helmersruh) – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie choszczeńskim, w gminie Choszczno. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gorzowskiego. W roku 2007 wieś liczyła 78 mieszkańców. Wieś wchodzi w skład sołectwa Sulino.

Źródła:

Wikipedia

Oraczewski

nazwisko

Źródła:

SJP.pl

Oraczka

→ oracz

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rzad. reg. czynność orania ziemi

 (1.2) żona oracza

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oraczyna

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. zaorane pole

Źródła:

Wiktionary

Oradea

[czytaj: oRADja] miasto w Rumunii

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. miasto w północno-zachodniej części Rumunii;

( Nagyvárad) – miasto w Rumunii w okręgu Bihor, stolica krainy historycznej Kriszana. Miasto liczy, zgodnie ze spisem ludności z 2002 roku, 206 614 mieszkańców. Natomiast liczba mieszkańców całego zespołu miejskiego wynosi ok. 241 tys. Oradea należy do najlepiej rozwiniętych miast w Rumunii. Merem miasta jest Florin Birta.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Oradejski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Oradeą, dotyczący Oradei

Źródła:

Wiktionary

Oral

potocznie: seks oralny

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) seks. pot. seksualny stosunek oralny

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

• Orał – miasto w Kazachstanie
• potocznie – seks oralny
• Tomáš Oral

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Oralista

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pedag. zwolennik doktryny oralizmu, zakazującej głuchym używania języka migowego w imię lepszego opanowania przez nich mowy

Źródła:

Wiktionary

Oralizm

1. erotyczne pieszczoty ustami; seks oralny;
2. doktryna pedagogiczna, według której głusi powinni uczyć się mówić i czytać z ust, a język migowy przeszkadza w nauce

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) seks. dysfunkcja polegająca na uwarunkowaniu na osiąganie orgazmu jedynie przez pobudzanie genitaliów ustami

 (1.2) seks. pieszczoty ustami, seks oralny;

 (1.3) pedag. doktryna, zgodnie z którą osoba głucha powinna uczyć się mówić, czytać z ust, a posługiwanie się językiem migowym przeszkadza w tym

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oralność

cecha tego, co ma związek z ustnym przekazywaniem informacji

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co oralne

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oralny

1. związany z ustnym przekazywaniem informacji;
2. sex oralny - zachowanie seksualne polegające na pieszczeniu ciała partnerki lub partnera, a w szczególności narządów płciowych oraz innych stref erogennych, z użyciem języka i ust

przymiotnik

 (1.1) ustny, przekazywany za pomocą mowy

 (1.2) o zachowaniu seksualnym z użyciem języka i ust

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oramić

rzadko: obramować

Źródła:

SJP.pl

Oran

miasto w Algierii

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Algierii;

Oran (arab. وهران, "Wahrān") – miasto w północno-zachodniej Algierii, nad Morzem Śródziemnym, ośrodek administracyjny wilajetu Oran. W 2008 roku liczyło ok. 610 tys. mieszkańców. Ważny port handlowy i pasażerski, ośrodek przemysłu rybnego, włókienniczego, chemicznego, cementowego i metalowego. Ośrodek kulturalno-naukowy z muzeami, bibliotekami, uniwersytetem i politechniką. Siedziba rzymskokatolickiej diecezji orańskiej. Miejsce akcji powieści "Dżuma" Alberta Camusa.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Orange

[czytaj: orendż]
1. jedno z wielu miast w USA;
2. jedna z wielu gmin w USA;
3. międzynarodowa marka telefonii komórkowej;
4. [czytaj: oRANŻ] miasto na południu Francji;
5. rzeka w Lesotho, RPA i Namibii; Oranje

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

• Orange – miasto w stanie Nowa Południowa Walia
• Orange – miasto
• Orange – miasto w stanie Kalifornia, w hrabstwie Orange
• Orange – miasto w stanie Connecticut, w hrabstwie New Haven
• Orange – miasto w stanie Massachusetts, w hrabstwie Franklin
• Orange – jednostka osadnicza w stanie Massachusetts, w hrabstwie Franklin
• Orange – miasto w stanie New Hampshire, w hrabstwie Grafton
• Orange – jednostka osadnicza w stanie New Jersey, w hrabstwie Essex
• Orange – miasto w stanie Nowy Jork, w hrabstwie Schuyler
• Orange – wieś w stanie Ohio, w hrabstwie Cuyahoga
• Orange – miasto w stanie Teksas, w hrabstwie Orange
• Orange – miejscowość w stanie Vermont, w hrabstwie Orange

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Orangowate

podrodzina małp człekokształtnych

Orangowate (Ponginae) – podrodzina ssaków naczelnych z rodziny człowiekowatych (Hominidae) do której zalicza się orangutany oraz wymarłe ankarapiteki, gigantopiteki i siwapiteki.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Orangowaty

o cechach orangowatych (podrodzina małp)

Źródła:

SJP.pl

Orangutan

małpa człekokształtna prowadząca nadrzewny tryb życia, objęta ochroną z powodu ryzyka wyginięcia

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) zool. rodzaj nadrzewnej małpy człekokształtnej;

 (1.2) pot. osoba nieobyta

Orangutan ("Pongo") – rodzaj dużych ssaków naczelnych z podrodziny orangowatych (Ponginae) w obrębie rodziny człowiekowatych (Hominidae). IUCN wszystkie orangutany klasyfikuje jako krytycznie zagrożone.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Orangutani

przymiotnik

 (1.1) związany z orangutanem, dotyczący orangutana

Źródła:

Wiktionary

Orangutanica

samica orangutana

Źródła:

SJP.pl

Orania

1. przygotowywać ziemię pod zasiew poprzez tworzenie w niej bruzd i jednoczesne odkładanie skib za pomocą stosownych narzędzi, maszyn;
2. potocznie: ciężko pracować, harować

Ks

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Oranie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|orać.

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

• orka (rolnictwo)
• Oranje – rzeka
• Wolne Państwo Orania – historyczne państwo burskie
• Wolne Państwo Orania – prowincja RPA, obecnie pod nazwą Wolne Państwo
• Oranie – wieś na Ukrainie w rejonie włodzimierskim

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Oranienbaum

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. hist. Łomonosow (nazwa oficjalna do 1948 r.);

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

• Oranienbaum – dzielnica Oranienbaum-Wörlitz
• Oranienbaum – pałac
• Oranienbaum – zespół pałacowy
• Oranienbaum – dawna nazwa miejscowości Łomonosow
• Oranienbaum – stacja kolejowa w miejscowości Łomonosow

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Oranienbaumski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) hist. związany z Oranienbaumem, dotyczący Oranienbaumu (współcz. Łomonosow)

Źródła:

Wiktionary

Oranienburg

miasto w Niemczech

Oranienburg – miasto we wschodnich Niemczech w kraju związkowym Brandenburgia, siedziba powiatu Oberhavel. Leży 35 km na północ od centrum Berlina, nad rzeką Hawelą oraz przy kanale Odra-Hawela. Jest największym miastem powiatu Oberhavel i częścią berlińskiej aglomeracji.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Oranienburski

przymiotnik od: Oranienburg (miasto w Niemczech)

Źródła:

SJP.pl

Oranje

rzeka w Lesotho, RPA i Namibii; Orange

Oranje (Orange, ang. "Orange River", afr. "Oranjerivier") – rzeka w Afryce, płynąca przez terytorium Lesotho, Południowej Afryki i Namibii.

Źródła rzeki Oranje znajdują się w Górach Smoczych w Lesotho, we wschodniej części Afryki południowej, uchodzi natomiast do Oceanu Atlantyckiego na wybrzeżu zachodnim. Na rzece znajdują się progi i wodospady (np. Augrabiesval). Występują duże wahania stanów wód i częste są powodzie letnie. Rzeka wykorzystywana jest do nawadniania.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Oranjestad

stolica Aruby

rzeczownik, nazwa własna

 (1.1) geogr. stolica Aruby;

 (1.2) geogr. stolica wyspy Sint Eustatius;

Oranjestad – stolica i największe miasto kraju autonomicznego Aruba, należącego do Holandii, w Ameryce Południowej. 1 stycznia 2020 r. liczyło 28 658 mieszkańców, należy do dwóch regionów Oranjestad-Oost i Oranjestad-West. Leży na zachodnim brzegu wyspy,

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Oranjestadczyk

mieszkaniec Oranjestadu (stolicy Aruby)

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Oranjestadu

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oranjestadka

mieszkanka Oranjestadu (stolicy Aruby)

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Oranjestadu

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oranjestadzki

dotyczący Oranjestadu, stolicy Aruby

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Oranjestadem, stolicą Aruby

 (1.2) związany z Oranjestadem, stolicą wyspy Sint Eustatius

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oranka

gwarowo: orka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Oranu

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

• Oranka (rzeka)
• Oranka (jezioro)
• Oranka (miejscowość)

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Orant

w sztuce: postać stojąca w pozie modlitewnej

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) szt. rel. kanoniczne przedstawienie modlącej się postaci męskiej ze wzniesionymi, rozłożonymi rękami;

Orant, orantka (łac. "orans", "orantis" od "orare" – modlić się) – w sztukach plastycznych przedstawienie postaci (zazwyczaj kobiecej) modlącej się, na stojąco, ustawionej frontalnie, ze wzniesionymi ku górze rękami i rozwartymi dłońmi, ubranej w długą szatę.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Orantka

w sztuce: postać kobieca stojąca w pozie modlitewnej

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) szt. rel. kanoniczne przedstawienie modlącej się postaci żeńskiej ze wzniesionymi, rozłożonymi rękami

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Orany

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto na Litwie, w okręgu olickim.

Orany (lit. "Varėna") – miasto (10 tys. mieszkańców) w Dzukii na Litwie.

Orany położone były w drugiej połowie XVI wieku w powiecie trockim województwa trockiego.

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Oranż

1. barwa pomarańczowa; pomarańcz;
2. oranż metylowy - barwnik syntetyczny

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) kolor pomarańczowy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oranżada

napój musujący

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) napój o smaku pomarańczowym, również jego surogat

 (1.2) butelka oranżady (1.1)

Oranżada – chłodzący gazowany napój bezalkoholowy, tradycyjnie o intensywnie słodkim, pomarańczowym smaku.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Oranżadowy

→ oranżada

Źródła:

SJP.pl

Oranżeria

budynek ogrodowy z dużymi oknami, służący do hodowania roślin tropikalnych lub zabaw towarzyskich; pomarańczarnia

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) archit. ogrod. szklarnia służąca do hodowli egzotycznych roślin, np. pomarańcz, cytryn, pełniąca rolę wypoczynkową;

Oranżeria (również pomarańczarnia) – budowla ogrodowa, parterowa, wolno stojąca lub połączona z tarasem, ogrzewana.

Oranżerie służyły do uprawy roślin egzotycznych (pomarańcze, cytryny, granaty itp.), a także do przechowywania roślin, które nie mogą w strefie umiarkowanej zimować w gruncie. Pełniły też funkcję ogrodów zimowych.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Oranżerium

dawna nazwa oranżerii

Źródła:

SJP.pl

Oranżeryjny

związany z oranżerią; hodowany w oranżeriach; cieplarniany

Źródła:

SJP.pl

Oranżowy

1. pomarańczowy lub żółtoczerwony;
2. związany z pomarańczą, np. konfitura oranżowa, drzewo oranżowe

przymiotnik

 (1.1) koloru pomarańczowego

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oranżysta

członek protestanckiego bractwa w Irlandii Północnej

Źródła:

SJP.pl

Oranżyści

członek protestanckiego bractwa w Irlandii Północnej

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

• Oranżyści – zwolennicy dynastii orańskiej (patrz: Orania): np. Laurens Pieter van de Spiegel. Zwolennicy zwiększenia wpływów stadhoudera w Holandii (XVI-XIX w.)
• Oranżyści – założone w roku 1795 stowarzyszenie protestantów w Irlandii

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Orator

człowiek, który potrafi wygłaszać przemówienia, chętnie głosi oracje, zabiera głos publicznie; krasomówca, retor, mówca

Or

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Oratorianie

członek stowarzyszenia religijnego skupiającego osoby duchowne i świeckie bez obowiązku składania ślubów zakonnych

Źródła:

SJP.pl

Oratorianin

członek stowarzyszenia religijnego skupiającego osoby duchowne i świeckie bez obowiązku składania ślubów zakonnych

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) rel. zakonnik ze zgromadzenia założonego przez św. Filipa Nereusza

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oratorianka

→ oratorianin

Źródła:

SJP.pl

Oratoriański

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z oratorianami, dotyczący oratorianów

przymiotnik dzierżawczy

 (2.1) należący do oratorianów, będący ich własnością

Źródła:

Wiktionary

Oratorium

1. miejsce przeznaczone na modlitwę, najczęściej kaplica
2. forma wokalno-instrumentalna o tematyce biblijnej lub religijnej, śpiewana przez solistę, chór lub wykonywana przez orkiestrę

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) muz. wielka forma muzyczna wokalno-instrumentalna, pozbawiona akcji scenicznej, o tematyce głównie religijnej;

 (1.2) archit. rel. część klasztoru przeznaczona na modlitwę;

 (1.3) pedag. rel. miejsce spotkań wychowawczych z dziećmi i młodzieżą w placówkach salezjańskich;

Or

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Oratorka

kobieta mająca zdolność krasomówstwa; mówczyni

Źródła:

SJP.pl

Oratorski

taki, który dotyczy oratora, ma zdolności krasomówcze; retoryczny, krasomówczy, elokwentny, wymowny

przymiotnik

 (1.1) potrafiący wypowiedzieć się w sposób właściwy dla oratora, krasomówczo, także: świadczący o takiej umiejętności

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oratorstwo

umiejętność sprawnego, jasnego wyrażania swoich myśli, sztuka pięknego mówienia; retoryka, krasomówstwo

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) umiejętność jasnego wyrażania myśli

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oratoryjny

dotyczący oratorium (utworu muzycznego), np. koncert oratoryjny, muzyka oratoryjna

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z oratorium, dotyczący oratorium

 (1.2) posiadający cechy oratorium

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Orawa

kraina historyczno-geograficzna w Polsce i na Słowacji

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. rzeka w północnej Słowacji;

 (1.2) etn. hist. geogr. region etnograficzny w Słowacji i częściowo w Polsce, w dorzeczu Orawy (1.1);

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

• Orawa – rzeka na Słowacji
• Orawa – kraina historyczno-etnograficzna na Słowacji i w Polsce
• Orawa – wieś na Ukrainie
  • Orawa – dawna gmina
• Orawa – utwór skomponowany przez Wojciecha Kilara
• Orava – wieś w Estonii
• Orawa – poemat symfoniczny na kameralną orkiestrę smyczkową Wojciecha Kilara
• MS Orawa – masowiec Polskiej Żeglugi Morskiej

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Orawianin

mieszkaniec Orawy (krainy)

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Orawy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Orawianka

mieszkanka Orawy (krainy)

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Orawy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Orawiec

nazwisko

Źródła:

SJP.pl

Orawka

1. wieś w Polsce;
2. osada w Polsce

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

• Orawka – wieś w woj. małopolskim, w pow. nowotarskim, w gminie Jabłonka
• Orawka – osada w woj. zachodniopomorskim, w pow. szczecineckim, w gminie Szczecinek
• Orawka – potok, dopływ Czarnej Orawy

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Orawski

przymiotnik od: Orawa (kraina historyczna i rzeka na Słowacji)

przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący Orawy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oraz

spójnik łączący współrzędne części zdania; i; a także

spójnik

 (1.1) …łączący słowa i zdania równorzędne, wskazując je jako występujące równocześnie

przysłówek

 (2.1) śrpol. jednocześnie; zarazem, w tym samym czasie

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Orać

1. przygotowywać ziemię pod zasiew poprzez tworzenie w niej bruzd i jednoczesne odkładanie skib za pomocą stosownych narzędzi, maszyn;
2. potocznie: ciężko pracować, harować

czasownik przechodni niedokonany

 (1.1) roln. przygotowywać ziemię pod zasiew poprzez przerzucenie górnej jej warstwy pługiem

 (1.2) pot. przen. ciężko pracować

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Orańczyk

mieszkaniec Oranu (miasta w Algierii)

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Oranu

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Orański

przymiotnik od: Oran

przymiotnik

 (1.1) dotyczący Oranu, związany z Oranem (miastem w Algierii)

 (1.2) dotyczący Oranii, związany z Oranią

 (1.3) dotyczący Oran, związany z Oranami (miastem na Litwie)

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Orb

mała, kulista anomalia świetlna na zdjęciach i filmach

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

• Orb – rzeka
• Orb – rzeka, dopływ Kinzig
• Bad Orb – miasto w kraju związkowym Hesja, w powiecie Main-Kinzig
• Orb – zjawisko w fotografii
• The Orb – brytyjska grupa muzyczna
• Ostdeutscher Rundfunk Brandenburg – niemiecki nadawca radiowo-telewizyjny
• Object Request Broker – w informatyce

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Orban

nazwisko

Orban – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Oksytania, w departamencie Tarn.

Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 246 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 28 osób/km² (wśród 3020 gmin regionu Midi-Pireneje Orban plasuje się na 817. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 1183.).

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Orbanizacja

przejmowanie sposobu sprawowania rządów na wzór Viktora Orbána, węgierskiego premiera

Źródła:

SJP.pl

Orbis

1. polskie przedsiębiorstwo branży hotelarskiej;
2. miejscowość i gmina w Niemczech

Źródła:

SJP.pl

Orbisowski

przymiotnik od: Orbis (biuro podróży)

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Orbisem, dotyczący Orbisu

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Orbita

1. tor, po którym porusza się, pod wpływem przyciągania, jedno ciało wokół innego (np. elektron wokół jądra atomowego, Mars wokół Słońca)
2. krąg czyichś wpływów, zainteresowań
3. w anatomii: oczodół

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) astr. tor ciała krążącego lub przelatującego obok innego ciała, zakrzywiony w wyniku ich wzajemnego przyciągania;

 (1.2) anat. oczodół

 (1.3) krąg, sfera, zasięg

Orbita – tor ciała poruszającego się pod wpływem ciążenia, np. ciała niebieskiego lub sztucznego satelity. W Układzie Słonecznym Ziemia, inne planety, planetoidy, komety i mniejsze ciała poruszają się po swoich orbitach wokół Słońca. Z kolei księżyce krążą po orbitach wokół planet macierzystych.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Orbital

funkcja falowa charakteryzująca stan energetyczny elektronu znajdującego się w atomie, cząsteczce lub ciele stałym obliczona jakąkolwiek metodą w przybliżeniu jednoelektronowym

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) fiz. chem. rozwiązanie równania Schrödingera opisujące zachowanie elektronu w atomie bądź cząsteczce;

 (1.2) fiz. chem. pot. obszar pokazujący na najbardziej prawdopodobne położenie elektronu w atomie bądź cząsteczce

Orbital – funkcja falowa będącą rozwiązaniem równania Schrödingera dla szczególnego przypadku układu jednego elektronu znajdującego się na jednej z powłok atomowych lub tworzących wiązanie chemiczne. Orbital jest funkcją falową jednego elektronu, a jej kwadrat modułu (zgodnie z postulatem Maxa Borna) określa gęstość prawdopodobieństwa napotkania elektronu w danym punkcie przestrzeni.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Orbitalny

1. przymiotnik od: orbita (w znaczeniu toru lotu), np. ruch orbitalny, lot orbitalny
2. orbitalna liczba kwantowa - wielkość określająca kształt orbitalu

przymiotnik

 (1.1) astr. dotyczący orbity, powiązany z orbitą, znajdujący się na orbicie

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Orbiter

statek kosmiczny lub jego część krążąca wokół ciała niebieskiego; sztuczny satelita

Orbiter – część sondy kosmicznej, która pozostaje na orbicie wokółplanetarnej po oddzieleniu lądownika i służy jako satelita komunikacyjny, przekazujący sygnał z lądownika na Ziemię. Orbiter spełnia również rolę satelity zwiadowczego fotografującego powierzchnię planety, dokonuje także analizy widma i analizy termicznej.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Orbitoid

pierwotniak kopalny z górnych warstw pokładów kredowych

Źródła:

SJP.pl

Orbitolina

kopalny pierwotniak ze średnich i najgłębszych warstw złóż kredowych

Źródła:

SJP.pl

Orbitopatia

orbitopatia tarczycowa - choroba tkanek oczodołu związana z chorobą tarczycy

Źródła:

SJP.pl

Orbitowanie

1. znajdowanie się kosmonauty poza statkiem kosmicznym, w jego pobliżu
2. ruch ciała niebieskiego lub pojazdu kosmicznego po orbicie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|orbitować.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Orbitować

1. poruszać się w kosmosie po orbicie;
2. o kimś, kto nadużył alkoholu: zataczać się, poruszać się bardzo chwiejnym krokiem

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) krążyć po orbicie

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Orbitowski

nazwisko

Źródła:

SJP.pl

Orbitrek

urządzenie do treningu aerobowego, wyposażone w funkcje roweru stacjonarnego, steppera i bieżni elektrycznej; trenażer eliptyczny

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy

 (1.1) sport. urządzenie do treningu, na którym nogi imitują chód, jazdę na nartach lub jazdę na rowerze, a ręce poruszają naprzemiennie uchwytami

Orbitrek eliptyczny, trenażer eliptyczny, crosstrainer – stacjonarne urządzenie treningowe do ćwiczeń kardio.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Orbora

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) hist. praw. czynsz płacony z hut i kopalni do skarbu królewskiego

Źródła:

Wiktionary

Orceina

karminowy barwnik otrzymywany z niektórych porostów; orseina, orselia

Źródła:

SJP.pl

Orchestra

w starożytnym teatrze greckim i rzymskim: okrągły (wcześniej w kształcie trapezu) placyk przeznaczony dla chóru

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) hist. teatr. centralna, najczęściej okrągła część starożytnego teatru;

Or

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Orchestrion

mechaniczny instrument muzyczny; orkiestrion

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) hist. muz. rodzaj mechanicznej szafy grającej;

Or

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Orchidea

roślina z rodziny storczykowatych, hodowana jako ozdobna, o pięknych kwiatach; storczyk

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) bot. pot. egzotyczny storczyk;

Orchidea – potoczna nazwa roślin z rodziny storczykowatych, w szczególności stosowana w odniesieniu do roślin o efektownych kwiatach, uprawianych w warunkach szklarniowych. Odnoszona jest do wielu gatunków i mieszańców np. z rodzaju katleja, falenopsis, cymbidium.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Orchidektomia

chirurgiczne usunięcie jądra lub jąder

Or

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Orchideowy

→ orchidea

Źródła:

SJP.pl

Orchomenos

starożytnie miasto

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. hist. greckie miasto w zachodniej Beocji;

 (1.2) geogr. hist. dawne greckie miasto, współcześnie wieś w Arkadii

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

• Orchomenos – starożytne miasto w Arkadii
• Orchomenos – starożytne miasto w Beocji
• Orchomenos – gmina w Grecji, w administracji zdecentralizowanej Tesalia-Grecja Środkowa
• Orchomenos – syn Likaona, władcy Arkadii, założyciel arkadyjskiego Orchomenos

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Orchon

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. rzeka w Mongolii;

Or

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Orchowiec

Orchowiec – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie krasnostawskim, w gminie Gorzków.

Za Królestwa Polskiego istniała gmina Orchowiec. W latach 1954–1961 wieś należała i była siedzibą władz gromady Orchowiec, po jej zniesieniu w gromadzie Gorzków. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zamojskiego.

Źródła:

Wikipedia

Orchowo

1. wieś w Polsce;
2. wieś na Białorusi

Orchowo – wieś (dawniej miasto) w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie słupeckim, w gminie Orchowo.

Orchowo uzyskało lokację miejską w 1506 roku, zdegradowane około 1620 roku. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa konińskiego.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Orchowski

przymiotnik od: Orchowo, Orchów

Źródła:

SJP.pl

Orchoński

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Orchonem, dotyczący Orchonu

Źródła:

Wiktionary

Orchówek

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

• Orchówek – w l. 1973–1992 dzielnica Włodawy, obecnie wieś w woj. lubelskim, w pow. włodawskim, w gminie Włodawa
• Orchówek – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. słupeckim, w gminie Orchowo
• Orchówek – dawna gromada

Źródła:

Wikipedia

Orcio

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m. rzad. zdrobn. Jerzy

Źródła:

Wiktionary

Orcyna

1. krystaliczna substancja rozpuszczalna w wodzie, alkoholu i eterze, otrzymywana z porostów, toluenu oraz aloesu; fenol diwodorotlenowy;
2. gwarowo: grunt orny

Źródła:

SJP.pl

Orczy

przymiotnik dzierżawczy

 (1.1) rzad. środ. należący do orka, będący jego własnością

Źródła:

Wiktionary

Orczyca

w dwukonnym wozie: nieruchoma belka z hakami na orczyki; stelwaga, sztelwaga

Orczyca (waga, sztelwaga) – poprzeczna belka w pojeździe zaprzęgowym, do której montuje się orczyki. Zawieszona luźno na haku u nasady dyszla zwana wagą lub przytwierdzona nieruchomo nazywana sztelwagą.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Orczyk

1. drążek zawieszony na dwóch linach, służący do ćwiczeń gimnastycznych
2. pozioma dźwignia dwuramienna służąca do wychylania steru kierunku płatowca
3. drążek drewniany przyczepiony do orczycy, narzędzia rolniczego lub wozu konnego

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) techn. drążek, zwykle stalowy, będący częścią maszyny

 (1.2) środ. sport. zob. wyciąg orczykowy.

 (1.3) sport. sprzęt do ćwiczeń gimnastycznych w postaci drążka zawieszonego na dwóch linach

 (1.4) lotn. urządzenie sterujące służące do wychylania steru kierunku statku powietrznego, mające kształt poziomej dźwigni dwuramiennej, uruchamiane nogami;

 (1.5) roln. drewniany drążek przy maszynie rolniczej albo wozie, przyczepiony do orczycy lub bezpośrednio do wozu, służący do zaczepienia uprzęży (pasów, postronków lub łańcuchów)

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

• orczyk – poziomy drążek służący do połączenia uprzęży zwierzęcia pociągowego z pojazdem lub maszyną rolniczą
• orczyk w lotnictwie – nożna dźwignia napędzająca stery kierunkowe samolotu
• orczyk w żeglarstwie – dźwignia napędzająca ster
• orczyk – drążek trapezu – przyrządu sportowego lub cyrkowego
• orczyk – techn – dźwignia dwustronna, najczęściej symetryczna tzn. Lo = Ln
• orczyk – kolokw. – wyciąg narciarski o zaczepach orczykowych.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Orczykowski

nazwisko

Źródła:

SJP.pl

Orda

horda;
1. obóz armii tatarskiej; dawniej o całym wojsku Tatarów;
2. siedziba władcy tureckiego lub mongolskiego;
3. feudalne państwo mongolskie lub tureckie

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) hist. wojsko tatarskie

 (1.2) hist. państwo mongolskie lub tureckie o ustroju feudalnym

Orda – pierwotnie wśród ludów ałtajskich określenie namiotu lub bardziej ogólnie kwatery władcy, w językach europejskich rozciągnięte na całe państwo (np. Złota Orda), w Polsce stosowane również jako nazwa ogółu wojsk koczowniczych, zwłaszcza Tatarów.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ordalia

dawniej: środek dowodowy w postępowaniu sądowym polegający na poddaniu oskarżonego próbie mającej wykazać winę lub niewinność; inaczej: sąd boży

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) hist. Sąd Boży;

Or

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ordeka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. strop sufitu betonowego na podkładzie z desek

Źródła:

Wiktionary

Order

1. odznaka orderowa, forma uznania zasług danej osoby lub organizacji; medal, odznaczenie;
2. dawniej: organizacja honorowa, przyznająca odznaki orderowe

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) wysokiej rangi odznaczenie, wywodzące się z dawnych zakonów rycerskich (religijnych i świeckich);

Or

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Orderomania

nadmierna chęć posiadania wielu orderów

Źródła:

SJP.pl

Orderować

dawniej: odznaczać orderem, ozdabiać orderami; uorderzać

Źródła:

SJP.pl

Orderowy

przymiotnik od: order

przymiotnik relacyjny

 (1.1) odrzecz. związany z orderem

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ordnung

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. porządek

Źródła:

Wiktionary

Ordoliberalizm

Ordoliberalizm (od ordo „porządek”) – nurt zbliżony do liberalizmu, wykształcony w Niemczech w latach 30. i 40. XX wieku. Głównymi teoretykami ordoliberalizmu byli Franz Böhm, Alexander Rüstow, Wilhelm Röpke, Walter Eucken. Związani z tym nurtem byli także: Ludwig Erhard i Alfred Müller-Armack.

Źródła:

Wikipedia

Ordon

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

• Emil Ordon – polski prawnik, brat Konstantego Juliana
• Konstanty Julian Ordon – polski oficer, brat Emila
• Lech Ordon – polski aktor
• Hanka Ordonówna - polska aktorka, piosenkarka, tancerka
• Ordon – rzeka w województwie śląskim

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ordonans

rozporządzenie władz, rozkaz służbowy

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) hist. praw. akt prawotwórczy we Francji, którego wydawanie przysługiwało wyłącznie królowi;

Ni

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ordonansowy

→ ordonans

Źródła:

SJP.pl

Ordonka

Hanka Ordonówna, właściwie Maria Anna Tyszkiewicz, (1902 - 1950), polska artystka estradowa

Zobacz też: Hanka Ordonówna, zwana Ordonką.

Ordonka ("Ordon") – struga w powiecie myszkowskim, prawy dopływ Warty o długości 6,83 km. Źródło znajduje się niedaleko Przybynowa, ujście w Masłońskim.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ordoska

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) etn. przedstawicielka mongolskiej grupy etnicznej zamieszkującej Mongolię Wewnętrzną

Źródła:

Wiktionary

Ordoski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Ordosami, dotyczący Ordosów

Źródła:

Wiktionary

Ordowicki

→ ordowik

przymiotnik relacyjny

 (1.1) geol. dotyczący ordowiku, występujący, powstały w ordowiku

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ordowik

okres ery paleozoicznej (między kambrem a sylurem) trwający od około 500 do 435 milionów lat temu, w którym pojawiły się pierwsze kręgowce

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) geol. drugi okres geologiczny paleozoiku;

Ordowik ( Ordovician)

System ordowicki wydzielił Charles Lapworth w 1879 roku, kończąc spór między Adamem Sedgwickiem a Roderickiem Murchisonem o warstwy graniczne kambru i syluru. Nazwa pochodzi od celtyckiego plemienia Ordowików zamieszkującego północną Walię.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ordunek

usystematyzowanie prawa górniczego

Źródła:

SJP.pl

Ordynacja

1. całokształt przepisów i zarządzeń prawnych w jakiejś dziedzinie; ustawa, regulamin (np. ordynacja wyborcza);
2. w Kościele katolickim: święcenia uprawniające do wykonywania określonych czynności liturgicznych;
3. w dawnym prawie: majątek rodowy

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) praw. zbiór przepisów dotyczących określonej dziedziny

 (1.2) hist. wielka, niepodzielna posiadłość ziemska, przechodząca w całości na jednego spadkobiercę, najczęściej najstarszego syna;

 (1.3) hist. ustawa spadkowa, która reguluje sposób dziedziczenia ordynacji (1.2)

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ordynacki

związany z ordynacją (w znaczeniu majątku rodowego) lub ordynatem, np. dobra ordynackie, majątek ordynacki

Źródła:

SJP.pl

Ordynacyjny

przymiotnik od: ordynacja (np. komisja ordynacyjna, msza ordynacyjna)

Źródła:

SJP.pl

Ordynans

żołnierz pełniący służbę przy oficerze; foryś

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) wojsk. żołnierz posługujący oficerowi

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) przest. wojsk. rozkaz lub zarządzenie

 (2.2) daw. służba, dyżurowanie

Nie mylić z: ordonans.

Ordynans – żołnierz, zazwyczaj szeregowy lub podoficer, pozostający w dyspozycji oficera, do wszelkiego rodzaju posług pomocniczych (na przykład utrzymanie w czystości munduru i butów, przenoszenie przedmiotów, sprzątanie kwatery i tym podobne).

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ordynansowy

przymiotnik od: ordynans (w znaczeniu osoby), np. oficer ordynansowy, służba ordynansowa

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z ordynansem, dotyczący ordynansa

 (1.2) związany z ordynansem (rozkazu, służby), dotyczący ordynansa

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ordynaria

wypłacana w naturze część zarobków robotników rolnych w folwarku albo oficjalistów dworskich

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) hist. wypłacana w naturze część zarobków oficjalistów oraz czeladzi dworskiej

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ordynariat

urząd lub zakres władzy ordynariusza

Źródła:

SJP.pl

Ordynariusz

1. w Kościele katolickim: zwierzchnik kościelny mający jurysdykcję kościelną na danym obszarze, np. diecezji
2. robotnik rolny pracujący w folwarku

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) praw. w Kościele katolickim wyższy przełożony mający władzę kościelną nad jakimś obszarem lub grupą wiernych;

 (1.2) pot. biskup diecezjalny

 (1.3) daw. robotnik rolny w folwarku otrzymujący ordynarię

Or

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ordynariuszka

→ ordynariusz

Źródła:

SJP.pl

Ordynarnie

przysłówek

 (1.1) w sposób ordynarny

Źródła:

Wiktionary

Ordynarniej

stopień wyższy od przysłówka: ordynarnie

Źródła:

SJP.pl

Ordynarniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: ordynarny

Źródła:

SJP.pl

Ordynarność

bycie wulgarnym i prostackim, a także pospolitym, w złym guście

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co ordynarne

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ordynarny

wulgarny, chamski

przymiotnik jakościowy

 (1.1) wulgarny, prostacki, budzący zgorszenie

 (1.2) pospolity, marny, tandetny, w złym guście

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ordynaryjnie

→ ordynaryjny

Źródła:

SJP.pl

Ordynaryjniej

stopień wyższy od przysłówka: ordynaryjnie

Źródła:

SJP.pl

Ordynaryjny

1. → ordynaria;
2. dawniej:
a) ordynarny, wulgarny, prostacki;
b) zwyczajny, normalny, pospolity

Źródła:

SJP.pl

Ordynat

właściciel ordynacji (w znaczeniu otrzymywanego w spadku majątku rodowego)

Źródła:

SJP.pl

Ordynatka

→ ordynat

Źródła:

SJP.pl

Ordynator

lekarz będący kierownikiem oddziału szpitalnego

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) med. lekarz, który kieruje oddziałem szpitala

rzeczownik, rodzaj żeński

 (2.1) med. lekarka, która kieruje oddziałem szpitala

Or

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ordynatorka

→ ordynator

Źródła:

SJP.pl

Ordynatorski

→ ordynator

przymiotnik

 (1.1) dotyczący ordynatora, związany z ordynatorem

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ordynatowa

żona ordynata

Źródła:

SJP.pl

Ordynatura

stanowisko ordynatora

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) stanowisko ordynatora

 (1.2) pełnienie funkcji ordynatora

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ordynek

szyk wojskowy

Źródła:

SJP.pl

Ordyniec

członek ordy

Źródła:

SJP.pl

Ordynka

rodzaj zakrzywionej szabli tatarskiej z XVII wieku; ormianka

Źródła:

SJP.pl

Ordynkiem

szyk wojskowy

Źródła:

SJP.pl

Ordynować

1. przepisywać, aplikować komuś leki, kurację;
2. wykonywać obowiązki ordynatora;
3. udzielać porad lekarskich pacjentom, leczyć

czasownik niedokonany (dk. zaordynować)

 (1.1) med. przepisywać leki, kurację itp.

 (1.2) dyktować sposób postępowania

 (1.3) pełnić obowiązki ordynatora

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ordynus

cham, gbur, człowiek wulgarny, nieokrzesany

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pogard. osoba zachowująca się ordynarnie

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ordyński

→ orda

Źródła:

SJP.pl

Ordzin

Zobacz też: Ordzin w innych znaczeniach tej nazwy.

Ordzin (pol. hist. "Ordzinino") – wieś w Polsce, położona w województwie wielkopolskim, w powiecie szamotulskim, w gminie Obrzycko.

Źródła:

Wikipedia

Ordżonikidze

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. hist. Władykaukaz, nazwa oficjalna w latach 1931–1944 oraz 1954–1990;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

• Ordżonikidze – osiedle typu miejskiego na Krymie
• Pokrow (d. Ordżonikidze) – miasto na Ukrainie
• Ordżonikidze – radziecki, następnie indonezyjski krążownik lekki projektu 68bis
• Iza Ordżonikidze (1938-2010) – gruzińska poetka
• Sergo Ordżonikidze (1886-1937) – sowiecki działacz partyjny i państwowy
• Siergiej Ordżonikidze (ur. 1946) – radziecki i rosyjski dyplomata

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Oreada

w mitologii greckiej: nimfa gór

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mitgr. nimfa zamieszkująca góry i jaskinie, którymi opiekuje się i które ochrania;

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oreas

oreas wielki - gatunek afrykańskiej antylopy; antylopa Derbiego

Źródła:

SJP.pl

Oreczka

rodzaj waleni z rodziny delfinowatych

Oreczka ("Orcaella") – rodzaj wodnych ssaków z podrodziny Globicephalinae w obrębie rodziny delfinowatych (Delphinidae).

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Oregano

1. wieloletnia roślina zielna z rodziny wargowych (jasnotowatych), o drobnych liściach i różowych lub białych kwiatach zebranych w podbaldachy, rosnąca w Europie i Azji, używana jako ziele lecznicze i przyprawa; origanum, lebiodka pospolita, dziki majeranek;
2. ziele lecznicze lub przyprawa z wysuszonych liści i łodyg tej rośliny

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) bot. lebiodka pospolita (nazwa systematyczna|Origanum vulgare|L.|ref=tak.), gatunek rośliny wieloletniej należący do rodziny jasnotowatych;

 (1.2) kulin. liście lebiodki stosowane jako przyprawa

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oregon

stan w USA

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. stan na zachodzie Stanów Zjednoczonych;

Oregon () – stan w północno-zachodniej części Stanów Zjednoczonych, na wybrzeżu Pacyfiku. Jest jednym ze słabiej zaludnionych stanów w kraju, a około połowy obszaru porastają lasy. Na słabe zaludnienie wpływają także rozległe obszary górzyste. Znaczna część populacji koncentruje się w Willamette Valley.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Oregonka

mieszkanka Oregonu (stanu w USA)

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Oregonu

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oregończyk

mieszkaniec Oregonu (stanu w USA)

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Oregonu

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oregoński

→ Oregon

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Oregonem, dotyczący Oregonu

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oreid

stop miedzi (90%) i cynku (10%)

Źródła:

SJP.pl

Oreksyna

neuropeptyd wytwarzany przez komórki nerwowe podwzgórza i pnia mózgu

Źródła:

SJP.pl

Oreksynowy

→ oreksyna

Źródła:

SJP.pl

Orelec

Orelec (w latach 1977–1981 Orle) – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie leskim, w gminie Olszanica. Ma status sołectwa.

Źródła:

Wikipedia

Orenburczyk

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Orenburga; osoba z tego miasta

Źródła:

Wiktionary

Orenburg

miasto w Rosji

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto obwodowe w zachodniej Rosji, nad rzeką Ural, na granicy dwóch kontynentów: Europy i Azji;

Orenburg ( Оренбург, w latach 1938–1957 Czkałow) – miasto obwodowe w zachodniej Rosji. Położone nad rzeką Ural, w jej środkowym biegu przy ujściu Sakmary.

Miasto zostało założone w 1743 jako twierdza. W latach 1938–1957 na cześć Walerego Czkałowa nosiło nazwę Czkałow.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Orenburski

przymiotnik od: Orenburg (miasto w Rosji)

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Orenburgiem, dotyczący Orenburga

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Orencja

imię żeńskie

Źródła:

SJP.pl

Orencjusz

imię męskie

Orencjusz – imię męskie pochodzenia łacińskiego, oznaczające "modlący się". Istnieje trzech świętych patronów tego imienia.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Orenda

wg wierzeń Indian Irokezów: nadzwyczajna, niewidzialna potęga, która przepaja z różną intensywnością całą ożywioną i nieożywioną przyrodę w postaci energii duchowej, mogącej wywierać wpływ zgodnie z wolą jej posiadacza

Źródła:

SJP.pl

Orenice

Orenice – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie łęczyckim, w gminie Piątek.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa płockiego.

Źródła:

Wikipedia

Oreo

pejoratywne określenie Murzyna, który wrósł w środowisko białych

Oreo – ciastko typu markiza, złożone z dwóch okrągłych czekoladowych herbatników przełożonych słodkim kremem. Ciastka Oreo zostały po raz pierwszy wyprodukowane przez National Biscuit Company w 1912 roku w Nowym Jorku.

Oreo są najlepiej sprzedającymi się ciasteczkami w Stanach Zjednoczonych. Od 1912 do 2015 roku sprzedano ich 362 miliardy sztuk.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Oreofit

roślina wysokogórska

Oreofit, orofit (gr. "óros" ‘góra’, "phytón" ‘roślina’) – roślina wysokogórska, mająca centrum swojego występowania w górach powyżej górnej granicy lasu. Rośliny te posiadają szereg przystosowań, umożliwiających im przetrwanie w trudnych warunkach wysokogórskich.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Oreopitek

małpa wąskonosa z okresu wczesnego pliocenu

Źródła:

SJP.pl

Oressa

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. hydron. rzeka w obwodzie mińskim i homelskim Białorusi, prawy dopływ Ptyczy;

Oressa (biał. "Арэса", "Раса", ros. "Ореса", "Оресса") – rzeka w obwodzie mińskim i homelskim Białorusi, prawy dopływ Ptycza w zlewisku Morza Czarnego. Długość – 128 km, powierzchnia zlewni – 3620 km², średni przepływ u ujścia – 16,7 m³/s, spadek – 32,7 m, nachylenie – 0,26‰.

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Orest

imię męskie

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.;

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oresta

imię żeńskie

Źródła:

SJP.pl

Orestes

w mitologii greckiej: syn Agamemnona i Klitajmestry; Orest

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

• Orestes – imię
• Orestes – postać w mitologii
• Orestes – patriarcha Jerozolimy
• Orestes – ojciec Romulusa Augustulusa, naczelnik wojsk
• Orestes – dramat Eurypidesa
• Orestes – miasto w USA, w stanie Indiana, w hrabstwie Madison

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Orestowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Oresta lub z nim związany

Źródła:

SJP.pl

Oreściny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Oresty lub z nią związany

Źródła:

SJP.pl

Orfa

ryba, ozdobna odmiana jazia; jaź złoty

Źródła:

SJP.pl

Orfeon

stowarzyszenie śpiewacze

Źródła:

SJP.pl

Orfeusz

mit. gr. syn muzy Kaliope, mąż Eurydyki

Orfeusz (gr. Ὀρφεύς "Orpheús", łac. "Orpheus") – w mitologii greckiej tracki śpiewak i poeta, twórca orfizmu.

Uchodził za syna boga Apollina albo trackiego boga Ojagrosa i muzy Kalliope. Wymienia się go niekiedy jako władcę jednego z ludów tej górzystej krainy. Uważany za największego śpiewaka, muzyka i poetę greckiego. Wtórował on swej pieśni grą na lirze lub kitarze, którą ulepszył, powiększając liczbę jej strun z siedmiu do dziewięciu.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Orfeuszowy

→ Orfeusz

Źródła:

SJP.pl

Orficki

orficzny;
1. dotyczący orfizmu (kierunku w malarstwie);
2. związany z misteriami na cześć Orfeusza

przymiotnik relacyjny

 (1.1) mitgr. związany z Orfeuszem, dotyczący Orfeusza lub misteriów na jego cześć

 (1.2) rel. filoz. związany z orfizmem, dotyczący orfizmu (doktryny filozoficzno-religijnej)

 (1.3) szt. związany z orfizmem, dotyczący orfizmu (stylu w malarstwie)

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Orficzny

orficki;
1. dotyczący orfizmu (kierunku w malarstwie);
2. związany z misteriami na cześć Orfeusza

Źródła:

SJP.pl

Orfik

zwolennik (wyznawca) orfizmu

Źródła:

SJP.pl

Orfika

instrument klawiszowy popularny w XIX wieku

Źródła:

SJP.pl

Orfizm

nurt religijny w starożytnej Grecji, związany z kultem Dionizosa-Zagreusa

Źródła:

SJP.pl

Org.

skrót od: organiczny, organizacja, organizacyjny

Źródła:

SJP.pl

Organ

1. część organizmu człowieka o określonej budowie i funkcji; narząd;
2. część układu automatycznego sterowania i regulacji, spełniająca określoną funkcję;
3. dziennik lub czasopismo reprezentujące poglądy organizacji politycznej, naukowej itp.

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) część organizmu ludzkiego, zwierzęcego lub roślinnego

 (1.2) praw. instytucja powoływana w celu sprawowania władzy lub nadzoru czegoś;

 (1.3) zob. organy.

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

• organ – funkcjonalnie wyodrębniona część rośliny lub zwierzęcia
• organ – podmiot wyodrębniony w celu wykonywania określonych zadań
  • organ państwowy
• organ – gazeta lub inny publikator wydawany przez partię polityczną, organizację społeczną, grupę artystyczną lub instytucję naukową w celu propagowania celów i sposobów jej działania oraz opinii jej ...
• organ – przest. organy
• Organ – miejscowość spisowa w stanie Nowy Meksyk, w hrabstwie Doña Ana
• Organ – miejscowość i gmina we Francji
• organy
• organellum

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Organdyna

cienka, sztywna, bawełniana tkanina; organtyna

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) włók. cienka, sztywna, prześwitująca tkanina bawełniana, rodzaj usztywnionego muślinu;

Nie mylić z: organtyną – tkaniną syntetyczną.

Organdyna, organtyna (z niem. "Organdin" od fr. "organdi") – rodzaj rzadkiej, lekkiej i cienkiej, ale sztywnej tkaniny bawełnianej, niekiedy przewiewnej lub wręcz przezroczystej, określanej również jako odmiana połyskliwego batystu.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Organdynowy

→ organdyna

Źródła:

SJP.pl

Organecznik

przedstawiciel rodziny ośmiopromiennych koralowców; organkowiec

Źródła:

SJP.pl

Organek

przyrząd do formowania i przenoszenia na nim szpalt zecerskich

Źródła:

SJP.pl

Organella

organoid;
1. struktura cytoplazmatyczna komórek roślinnych i zwierzęcych;
2. element strukturalny ciała pierwotniaków, np. nibynóżka, rzęska, wić, wykonujący niezbędne dla życia komórki funkcje

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mikrobiol. struktura występująca w cytoplazmie komórki, wyspecjalizowana do pełnienia określonej funkcji;

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Organellowy

→ organella

przymiotnik relacyjny

 (1.1) odnoszący się do organelli, związany z organellą

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Organellum

wewnątrzkomórkowa struktura oddzielona błoną komórkową od cytoplazmy; organella

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) zob. organella.

Organellum – każda oddzielona od cytozolu błoną plazmatyczną struktura występująca w cytoplazmie komórki, wyspecjalizowana do pełnienia określonej funkcji. Komórka prokariotyczna nie zawiera organellów komórkowych, co odróżnia ją od komórki eukariotycznej. Genofory (nukleoidy) i rybosomy nie są organellami, gdyż nie są oddzielone od otoczenia błoną komórkową. Komórki eukariotyczne zawierają podstawowy zestaw organellów błonowych.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Organiarz

robotnik wyspecjalizowany w budowaniu organów

Źródła:

SJP.pl

Organicystyczny

→ organicyzm

Źródła:

SJP.pl

Organicyzm

1. pogląd filozoficzny zakładający rozwój i funkcjonowanie całej natury oraz jej różnych dziedzin w strukturach rozwijających się na wzór żywego organizmu;
2. kierunek w socjologii XIX i początku XX wieku

Nie mylić z: organicyzm (biologia).

Organicyzm – pogląd filozoficzny i nurt w socjologii zakładający, że społeczeństwo funkcjonuje i rozwija się jak żywy organizm, a instytucje społeczne są ze sobą powiązane tak, jak części organizmu (od ich współpracy zależy sprawne funkcjonowanie społeczeństwa).

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Organicznik

zwolennik pozytywizmu, pracy organicznej

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) społ. zwolennik pozytywistycznej idei pracy organicznej

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Organicznikostwo

rzadko: postawa właściwa organicznikom, czyli zwolennikom hasła pracy organicznej

Źródła:

SJP.pl

Organicznikowski

rzadko: związany z hasłami organiczników (zwolennikami hasła pracy organicznej)

Źródła:

SJP.pl

Organiczność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co jest organiczne

Źródła:

Wiktionary

Organiczny

1. przynależny do organizmów żywych, związany ze światem roślinnym lub zwierzęcym;
2. w chemii: związek, w którego skład wchodzi węgiel;
3. ściśle, nierozerwalnie związany;
4. o negatywnych uczuciach: bardzo silny, nieuzasadniony i nieusuwalny

przymiotnik

 (1.1) biol. chem. będący częścią świata zwierzęcego lub roślinnego, właściwy organizmom żywym lub z nich pochodzący

 (1.2) ściśle ze sobą lub z czymś związany

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Organik

potocznie: specjalista w dziedzinie chemii organicznej

Organik – trzeci album studyjny włoskiego producenta muzycznego Roberta Milesa.

Album został wydany 11 czerwca 2001 roku. Składa się z dwunastu utworów.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Organista

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) kośc. pracownik kościelny odpowiedzialny za prowadzenie śpiewu i zwykle przygrywający na organach

 (1.2) muz. muzyk grający na organach;

Organista – muzyk grający na organach. Najczęściej organista jest zarazem akompaniatorem liturgicznym w kościele katolickim lub akompaniatorem pieśni w kościołach protestanckich. Dobry organista powinien mieć opanowaną sztukę improwizacji, kompozycji i czytania nut a vista. Bardzo często w codziennej pracy organisty te umiejętności okazują się niezbędne.

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Organistka

→ organista

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) muz. kobieta, która gra na organach

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Organistrum

lira korbowa, rodzaj katarynki

Źródła:

SJP.pl

Organistyczny

→ organizm

Źródła:

SJP.pl

Organistówka

dom, w którym mieszka organista

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) dom lub mieszkanie kościelnego organisty

Organistówka – budynek mieszkalny będący własnością parafii, zazwyczaj ulokowany w pobliżu kościoła, przeznaczony najczęściej na mieszkanie dla pracowników świeckich parafii, np. organisty lub rektoratu.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Organizacja

1. sposób zorganizowania czegoś;
2. grupa osób działająca razem dla osiągnięcia wspólnych celów

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) grupa społeczna funkcjonująca według określonych reguł, współpracująca ze sobą w celu osiągnięcia określonych celów

 (1.2) sposób przygotowywania czegoś, planowaćanowania

 (1.3) świadomy, przemyślany i celowy typ współpracy między ludźmi, a zwłaszcza system świadomie koordynowanej działalności dwóch lub więcej osób

 "Zobacz też:."

Organizacja (od gr. "organon", łac. "organum" – wyspecjalizowana część pełniąca jakąś funkcję w całości) – wieloznaczne i interdyscyplinarne pojęcie z zakresu nauk społecznych.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Organizacyjny

przymiotnik

 (1.1) dotyczący organizacji

Źródła:

Wiktionary

Organizator

osoba, która planuje, organizuje jakieś przedsięwzięcie

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) instytucja lub osoba, do której należy zorganizowanie czegoś (np. wydarzenia)

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

• Organizator (oprogramowanie)
• Organizator (stopień instruktorski)

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Organizatorka

kobieta, która planuje, organizuje jakieś przedsięwzięcie

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) fż. od: organizator

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Organizatory

osoba, która planuje, organizuje jakieś przedsięwzięcie

Źródła:

SJP.pl

Organizer

1. kalendarz z notatnikiem; organizator;
2. notes elektroniczny; organizator;
3. twarda okładka z klamerkami do wpinania kartek; segregator;
4. rzecz z szufladkami lub przegródkami do przechowywania posegregowanych elementów; segregator

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) podręczny notes z kalendarzem i skorowidzem kontaktów, który pomaga w zarządzaniu własnym czasem

 (1.2) plastikowy pojemnik z przegródkami do uporządkowanego przechowywania drobiazgów

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Organizm

1. istota żywa;
2. ciało człowieka lub zwierzęcia rozumiane jako funkcjonalna całość;
3. zespół współpracujących elementów stanowiących jedną całość

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) biol. istota żywa charakteryzująca się procesami życiowymi;

 (1.2) med. cielesny ustrój człowieka

 (1.3) przen. pewna całość złożona ze współpracujących ze sobą elementów

Organizm – istota żywa charakteryzująca się procesami życiowymi (przede wszystkim przemianą materii), której części składowe tworzą funkcjonalną całość (indywiduum) zdolną do samodzielnego życia. Badaniem różnorodności organizmów i ich klasyfikowaniem zajmuje się systematyka organizmów. Szczątki organizmów wymarłych w odpowiednich warunkach tworzą skamieniałości. Zespół cech organizmu, na które wpływają czynniki środowiskowe i genotyp, nazywa się fenotypem.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Organizowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|organizować.

Organizowanie – jeden z procesów, czyli ciąg następujących po sobie celowo uzależnionych faz (etapów). Funkcja organizowania, jako jedna z czterech charakterystycznych funkcji procesu zarządzania (inne to: planowanie, motywowanie i kontrolowanie) obejmuje, m.in.:

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Organizować

czasownik przechodni niedokonany (dk. zorganizować)

 (1.1) porządkować coś w określony sposób, nadawać strukturę

 (1.2) podejmować szereg działań, aby określone zdarzenie mogło mieć miejsce

czasownik zwrotny niedokonany organizować się (dk. zorganizować się)

 (2.1) tworzyć organizację lub zespół, jednoczyć ludzi wokół celu; zrzeszać się

Źródła:

Wiktionary

Organiściak

nazwisko

Źródła:

SJP.pl

Organiścina

przestarzałe określenie na żonę organisty kościelnego

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) żona organisty

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Organka

rodzaj ptaków z rodziny łuszczakowatych

Źródła:

SJP.pl

Organki

1. mały, ustny instrument muzyczny; harmonijka ustna, harmonika
2. broń palna wielolufowa, używana w XVI i XVII wieku; śmignica

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

• organki w znaczeniu instrumentu muzycznego
• organki w znaczeniu broni
• Organki – podrodzina ptaków z rodziny łuszczakowatych

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Organkowiec

rodzaj koralowca ośmiopromiennego; Tubipora

Źródła:

SJP.pl

Organkowy

→ organki

Źródła:

SJP.pl

Organmistrz

osoba wytwarzająca organy (instrument) lub zajmująca się nimi - konserwująca je, strojąca; organomistrz (rzadsze)

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) zaw. rzem. rzemieślnik budujący lub naprawiający organy

Organmistrz ( Orgelbauer) − budowniczy, a także często projektant, konstruktor i konserwator organów.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Organmistrzowski

→ organmistrz

Źródła:

SJP.pl

Organmistrzyni

→ organmistrz

Źródła:

SJP.pl

Organogeneza

tworzenie się narządów w zarodkach ludzkich i zwierzęcych

Organogeneza – proces tworzenia się i rozwoju narządów, zachodzący w wyniku różnicowania się poszczególnych komórek i tkanek.

U zwierząt proces ten może zachodzić zarówno w trakcie rozwoju zarodkowego, jak i larwalnego.

U roślin narządy (organy) powstają z merystematycznych zawiązków.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Organografia

dziedzina morfologii roślin zajmująca się budową, rozmieszczeniem, czynnościami i rozwojem organów roślin

Organografia – dział botaniki łączący dwie dziedziny wiedzy: anatomię oraz morfologię roślin, zajmujący się badaniem budowy, ukształtowania, rozmieszczenia i rozwoju narządów (organów) roślinnych oraz ich funkcji.

Z morfologii roślin jako osobna nauka została wyodrębniona w 1930 roku przez K. Goebla.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Organograficzny

przymiotnik od: organografia

Źródła:

SJP.pl

Organoid

organella;
1. struktura cytoplazmatyczna komórek roślinnych i zwierzęcych;
2. element strukturalny ciała pierwotniaków, np. nibynóżka, rzęska, wić, wykonujący niezbędne dla życia komórki funkcje

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) mikrobiol. struktura występująca w cytoplazmie komórki, wyspecjalizowana do pełnienia określonej funkcji

 (1.2) med. nowotwór na narządach wewnętrznych

Organoid – struktura komórkowa lub tkankowa skonstruowana w warunkach "in vitro" z różnych typów komórek macierzystych przypominająca fizjologiczny narząd badanego w ten sposób zwierzęcia (lub człowieka). Niewielka wymiarowo struktura powstaje wskutek sterowanego, przestrzennego różnicowania i samoorganizowania się komórek. Wytwarzanie i badanie organoidów jest jednym z obszarów zainteresowania inżynierii tkankowej.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Organoleptyczny

zrozumiany, oceniony dzięki zmysłom

Źródła:

SJP.pl

Organoleptyka

Organoleptyka – metoda badawcza polegająca na sprawdzeniu właściwości badanego obiektu za pomocą zmysłów.

Metoda organoleptyczna jest metodą bazująca na zmysłach:

Jest realizowana dzięki odbieranym wrażeniom. Jest metodą szybką i tanią – nie wymaga kosztownego sprzętu i zazwyczaj nieniszczącą, czyli nie prowadzi do zużycia badanego materiału.

Źródła:

Wikipedia

Organolog

1. specjalista zajmujący się typami, pochodzeniem, budową i rozwojem narządów;
2. specjalista zajmujący się historią, budową i własnościami instrumentów muzycznych; instrumentolog, instrumentoznawca

Źródła:

SJP.pl

Organologia

1. dział biologii zajmujący się typami, pochodzeniem, budową i rozwojem narządów;
2. dział muzykologii zajmujący się historią, budową i własnościami instrumentów muzycznych; instrumentologia, instrumentarstwo, instrumentoznawstwo

Źródła:

SJP.pl

Organologiczny

1. dotyczący dziedziny nauki zajmującej się instrumentami muzycznymi; instrumentoznawczy, instrumentologiczny;
2. dotyczący działu biologii zajmującego się typami, pochodzeniem, budową i rozwojem narządów

Źródła:

SJP.pl

Organomistrz

osoba wytwarzająca organy (instrument) lub zajmująca się nimi - konserwująca je, strojąca; organmistrz

Źródła:

SJP.pl

Organowy

przeznaczony na organy, przygotowany do wykonania na organach (np. fuga organowa, utwór organowy) lub stanowiący część tego instrumentu (np. manuał organowy, piszczałki organowe)

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z organami (instrumentem), dotyczący organów

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Organozol

układ koloidalny, w którym ośrodek rozpraszający stanowi rozpuszczalnik organiczny

Źródła:

SJP.pl

Organożel

żel, w którym fazą rozpraszającą jest ciecz organiczna

Źródła:

SJP.pl

Organtyna

cienka, sztywna, bawełniana tkanina; organdyna

Nie mylić z: organdyną – tkaniną bawełnianą o splocie płóciennym.

Organtyna – cienka, prześwitująca tkanina wykonana z poliestru lub mieszanki poliestru z poliamidami; o splocie włosowo-wątkowym; używana w branży dekoracyjnej, np. firanki lub odzieżowej, np. sukienki.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Organum

1. jeden z najstarszych typów w muzyce średniowiecznej Europy, będący przykładem wykorzystania techniki wielogłosowej;
2. instrument muzyczny skonstruowany w III wielu p.n.e. przez Ktesibiosa z Aleksandrii; organy wodne, hydraulos

Organum (gr. ὄργανον – "organon" "instrument") – gatunek średniowiecznej heterofonii, a następnie polifonii. Początkowo znaczenie terminu "organum" związane było z instrumentem – organami, później jednak tylko z muzyką harmonijnie zestrojoną w konsonansach. Od XII wieku "organum" oznaczało zwłaszcza utwory z długonutowym głosem tenorowym (zwykle jako "cantus prius factus" zaczerpniętym z chorału) i znajdującymi się nad nim bardziej ruchliwymi głosami.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Organy

duży instrument muzyczny, klawiszowy, dęty, wydający dźwięk z szeregu piszczałek

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) muz. instrument muzyczny stosowany głównie w kościołach, posiadający wiele piszczałek, klawiaturę i pedały;

 (1.2) pot. geol. forma skał bazaltowych przypominająca organy (1.1)

 (1.3) środ. kosmet. stanowisko pracy perfumiarza

forma rzeczownika|rodzaj=męskorzeczowy.

 (2.1) M., B. i W. lm. od: organ

Or

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Organza

rodzaj cienkiej, przejrzystej tkaniny

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) włók. cienka, przezroczysta, lekko sztywna tkanina z nitek jedwabnych lub bawełnianych, używana do produkcji sukni ślubnych i wieczorowych oraz firanek i zasłon;

Or

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Organzowy

→ organza

Źródła:

SJP.pl

Organzyna

przędza nitkowana otrzymywana z kilku nitek skręconej greży

Źródła:

SJP.pl

Orgastyczny

→ orgazm; orgazmiczny

Źródła:

SJP.pl

Orgatechniczny

→ orgatechnika

Źródła:

SJP.pl

Orgatechnika

ogół środków technicznych do automatyzacji zarządzania przedsiębiorstwem, zwłaszcza w zakresie przepływu informacji

Źródła:

SJP.pl

Orgazm

moment najsilniejszego podniecenia płciowego i towarzyszącego mu równie silnego uczucia rozkoszy

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) seks. szczytowy moment podniecenia w stosunku płciowym, związany z odczuwaniem rozkoszy;

Orgazm (od starogreckiego "ὀργασμός" orgasmós „gwałtowne podniecenie”, od "ὀργάω" orgáō „pękać, świecić, gwałtownie pragnąć”), także: klimaks (od starogreckiego "κλῖμαξ" klîmax "„wzrost"”), szczytowanie – moment najsilniejszego podniecenia seksualnego i towarzyszącego mu silnego uczucia rozkoszy podczas seksu lub masturbacji.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Orgazmiczny

→ orgazm; orgastyczny, orgazmowy

Źródła:

SJP.pl

Orgazmowy

→ orgazm; orgastyczny, orgazmiczny

przymiotnik

 (1.1) dotyczący orgazmu

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Orgelbrand

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

• Bolesław Orgelbrand (1884-1957), inżynier mechanik, profesor Politechniki Poznańskiej, wnuk Samuela, syn Hipolita
• Hipolit Orgelbrand (1843-1920), wydawca, drukarz, księgarz, syn Samuela, brat Mieczysława, ojciec Bolesława
• Jan Orgelbrand (ur. 1948), prawnik, dziennikarz i wydawca, działacz harcerski, praprawnuk Samuela, prawnuk Hipolita, wnuk Bolesława
• Maurycy Orgelbrand (1826-1904), wydawca, księgarz, brat Samuela
• Mieczysław Orgelbrand (1847-1903), wydawca, drukarz, księgarz, syn Samuela, brat Hipolita
• Samuel Orgelbrand (1810-1868), wydawca, drukarz, księgarz, encyklopedysta, brat Maurycego, ojciec Hipolita i Mieczysława, dziad Bolesława

Źródła:

Wikipedia

Orgetoryks

arystokrata helwecki dążący w 61 r. p.n.e. do władzy królewskiej; Orgetorix

Or

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Orgia

rozwiązła zabawa; spotkanie towarzyskie o wysokim stopniu swobody seksualnej; hulanka; pijatyka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. zabawa niemoralna, nieprzyzwoita, często alkoholowa, hałaśliwa, uciążliwa dla otoczenia

 (1.2) hist. początkowo muzyczny, z czasem ekstatyczny obrzęd ku czci bóstw;

 (1.3) przen. przesadzona, rozbuchana różnorodność

Orgia (gr. "όργιον") – obrzędy ku czci starożytnych bogów, zwłaszcza Dionizosa (Bachusa), połączone z ekstatycznymi śpiewami i tańcami. Praktykowane m.in. w starożytnej Grecji, Egipcie i Rzymie, w kulturze masowej kojarzone także z wyuzdaniem seksualnym i libacją alkoholową.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Orgiastyczny

→ orgia

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z orgią (grupową zabawą seksualną)

 (1.2) książk. związany z orgią (głośną, pijacką, narkotykową zabawą)

 (1.3) książk. związany z orgią (przesadzoną, rozbuchaną różnorodnością)

 (1.4) przen. związany z orgią (przesadzonym zachowaniem)

 (1.5) hist. związany z orgią (ekstatycznymi obrzędami ku czci bogów, w szczególności Dionizosa)

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Orgiazm

psychoza objawiająca się stanami ekstatycznego podniecenia

Źródła:

SJP.pl

Orgie

rozwiązła zabawa; spotkanie towarzyskie o wysokim stopniu swobody seksualnej; hulanka; pijatyka

forma rzeczownika.

 (1.1) plural|orgia.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Orgiejowski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Orgiejowem, dotyczący Orgiejowa

Źródła:

Wiktionary

Orgiejów

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto we wschodniej Mołdawii;

Orgiejów (rum. "Orhei", rum. cyrylica Орхэи) – miasto we wschodniej Mołdawii, stolica rejonu Orgiejów.

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Orgietka

spotkanie towarzyskie o wysokim stopniu swobody seksualnej

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. od orgia

 (1.2) przen. żart. pot. frywolna zabawa w małym gronie osób

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Orgon

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) ezot. mistyczna energia stanowiąca uniwersalną siłę życiową wpływającą na organizmy i zjawiska kosmiczne;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

• Orgon – miejscowość i gmina we Francji
• orgon – pseudonaukowa i hipotetyczna forma „podstawowej energii kosmicznej”, której odkrycie postulował Wilhelm Reich w latach trzydziestych XX wieku
• Orgon – postać komedii Moliera pt. Świętoszek

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Orgonitowy

→ orgonit

Źródła:

SJP.pl

Oriana

imię żeńskie

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

• Oriana – ukraiński tercet bandurystek ([http://oriana-bandura.com.ua www])
• Oriana – wenezuelski film z 1985 roku
• Oriana – imię żeńskie
  • Oriana Fallaci – włoska pisarka i dziennikarka
  • Oriana Małachowska – polska judoczka
  • Oriana Rene Small – amerykańska aktorka filmowa

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Oribi

rodzaj afrykańskich antylop

Źródła:

SJP.pl

Orienburg

miasto w Federacji Rosyjskiej; Orenburg

Źródła:

SJP.pl

Orienburski

przymiotnik od: Orienburg (miasto w Rosji)

Źródła:

SJP.pl

Orient

kraje wschodnie; Wschód, Orient

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) kult. kraje wschodnie, w odniesieniu do Azji i północno-wschodniej Afryki

Orient (łac. wschód) – określenie oznaczające tereny leżące na wschód od Europy. Pierwotnie oznaczał wschodnią część cesarstwa rzymskiego. Współcześnie może odnosić się do samego Bliskiego Wschodu, bądź Bliskiego Wschodu, Maghrebu i całego świata muzułmańskiego po Indonezję; bądź do całej Azji, niejednokrotnie wraz z Afryką. Przedmiot badań orientalistyki.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Orientacja

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) umiejętność rozpoznawania określonych miejsc i kierunków w terenie

 (1.2) ustawienie, pozycja względem jakiegoś punktu odniesienia

 (1.3) rozeznanie w sytuacji, jakimś zagadnieniu oraz umiejętność ich oceny

 (1.4) określone poglądy polityczne lub preferencje seksualne

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

• orientacja kościołów – pojęcie architektoniczne,
• orientacja mapy – relacja między kierunkami mapy i kompasu,
• orientacja seksualna – ukierunkowanie seksualności osobnika w stosunku do jednostek, które uważa ona za atrakcyjne seksualnie,
• orientacja allopsychiczna – świadomość miejsca, czasu, przestrzeni i sytuacji własnej
• orientacja autopsychiczna – świadomość własnej osoby i własnego stanu psychicznego
• orientacja – pojęcie algebry liniowej i geometrii różniczkowej,
• orientacja – położenie obiektu w obracalnym układzie współrzędnych w odniesieniu do ustalonego punktu i pozycji wyjściowej.

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Orientacyjny

1. dotyczący orientacji - rozpoznawania terenu (np. znaki orientacyjne);
2. określający coś w przybliżeniu

przymiotnik

 (1.1) dotyczący orientacji

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Orientalista

znawca języków i kultur ludów Północnej Afryki, Bliskiego i Dalekiego Wschodu

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) nauk. specjalista zajmujący się badaniem krajów Wschodu (Orientu) – ich języków, kultur, historii, religii i społeczeństw

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Orientalistka

→ orientalista

Źródła:

SJP.pl

Orientalistyczny

związany z nauką o językach i kulturze ludów Orientu; wschodoznawstwo

przymiotnik

 (1.1) dotyczący orientalistyki

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Orientalistyka

1. nauka o językach i kulturze ludów Północnej Afryki, Bliskiego i Dalekiego Wschodu;
2. wydział na uniwersytecie zajmujący się tą nauką

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) eduk. nauka o kulturach Orientu;

 (1.2) pot. wydział na uniwersytecie zajmujący się orientalistyką (1.1)

Or

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Orientalizacja

nadawanie cech orientalnych; uleganie wpływom orientalnym; orientalizowanie

Źródła:

SJP.pl

Orientalizm

1. zapożyczenie przejęte z języków orientalnych;
2. cechy charakterystyczne dla kultury Wschodu

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) jęz. wyraz lub zwrot zapożyczony z języków orientalnych

 (1.2) charakterystyka Orientu; to, co dla niego specyficzne

Orientalizm (z łac. "orientalis" – „wschodni”) – szczególnie utrwalona w kulturze Zachodu forma egzotyzmu polegająca na uzewnętrznieniu i akcentowaniu w tworach kultury fascynacji kulturami Wschodu, szczególnie hinduską, japońską, arabską, perską, chińską.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Orientalny

wschodni

przymiotnik

 (1.1) związany z Orientem, dotyczący Orientu

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Orientarium

rozległy teren hodowlano-wystawienniczy z elementami kultury strefy orientalnej

Źródła:

SJP.pl

Orienteering

bieg na orientację

Źródła:

SJP.pl

Orientować

czasownik przechodni niedokonany (dk. zorientować)

 (1.1) pomagać w rozeznaniu w czymś

 (1.2) nadawać określone położenie, kierunek

czasownik zwrotny niedokonany orientować się (dk. zorientować się)

 (2.1) mieć rozeznanie w czymś

 (2.2) potrafić określić własne położenie

 (2.3) wybierać daną orientację

 (2.4) podporządkowywać swoje działania pewnym celom

Źródła:

Wiktionary

Oriflama

chorągiew, sztandar, znaki będące symbolem oddania sprawie; oriflamme

Źródła:

SJP.pl

Oriflame

[czytaj: oriflejm] marka kosmetyków i firma

Or

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Oriflamme

[czytaj: oriflam] chorągiew, sztandar, znaki będące symbolem oddania sprawie; oriflama

Nie mylić z: Oriflame.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Origami

japońska sztuka składania papieru w różnorodne kształty, bez używania kleju i cięcia papieru

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) szt. technika artystycznego składania papieru, pochodząca z Chin, rozwinięta w Japonii;

 (1.2) pot. artefakt wykonany w technice origami (1.1)

przymiotnik

 (2.1) taki, który jest zrobiony w technice origami (1.1)

Origami (jap. 折り紙 ori-gami; (1) składany papier, (2) kolorowy papier używany do składania figur) – sztuka składania papieru, pochodząca z Chin, rozwinięta w Japonii i dlatego uważa się ją za tradycyjną sztukę japońską. []

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Origamista

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba zajmująca się origami

Źródła:

Wiktionary

Origan

zapachowa kompozycja kwiatowa z przewagą goździka i kwiatu pomarańczy

Źródła:

SJP.pl

Origanum

wieloletnia roślina zielna z rodziny wargowych (jasnotowatych), o drobnych liściach i różowych lub białych kwiatach zebranych w podbaldachy, rosnąca w Europie i Azji, używana jako ziele lecznicze i przyprawa; oregano, lebiodka pospolita, dziki majeranek

Źródła:

SJP.pl

Orija

język nowoindoaryjski używany we wschodnich Indiach; odri; utkali

rzeczownik

 (1.1) jęz. język indoaryjski używany w indyjskim stanie Orisa;

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oring

uszczelka w kształcie torusa

Źródła:

SJP.pl

Oringowy

→ oring

Źródła:

SJP.pl

Orinoko

rzeka w Wenezueli

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. hydron. rzeka w Ameryce Południowej w Wenezueli i Kolumbii;

Or

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Orion

modraszek orion - motyl z rodziny modraszkowatych, chroniony w Polsce; modraszek rozchodnikowiec

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) mitgr. olbrzym i myśliwy beocki; kochanek Eos, po śmierci przeniesiony na firmament jako gwiazdozbiór Oriona (2.1);

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy, nazwa własna

 (2.1) astr. gwiazdozbiór równikowy;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

• Orion – postać mitologiczna
• Orion – konstelacja położona w obszarze równika niebieskiego
• Orion – model Forda
• Orion – amerykańska wytwórnia filmowa
• Orion – statek kosmiczny
• Orion – typ jachtów
• Orion – giga coaster w parku rozrywki Kings Island w Stanach Zjednoczonych
• Orion – brazylijski producent talerzy perkusyjnych
• Orion – amerykański program budowy rakiet z nuklearnym silnikiem pulsacyjnym
• Orion – utwór instrumentalny zespołu Metallica z albumu „Master of Puppets”
• „orion” – singel Kenshiego Yonezu
• Orion – imię męskie

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Orione

„Orione” – nazwa noszona na przestrzeni dziejów przez kilka okrętów Regia Marina i Marina Militare:

Źródła:

Wikipedia

Orionidy

rój meteorów związanych z kometą Halleya

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) astr. rój meteorów związany z kometą Halleya, którego radiant znajduje się na pograniczu konstelacji Oriona i Bliźniąt, obserwowany rokrocznie około 21 października;

Orionidy (008 ORI) – rój meteorów związany z kometą Halleya (tak jak Eta Akwarydy). Radiant znajduje się na pograniczu konstelacji Oriona i Bliźniąt. Rój jest widoczny pomiędzy 2 października a 7 listopada. Maksimum ma miejsce 21 października. W jego trakcie możemy obserwować ok. 20-30 meteorów na godzinę. Prędkość roju wynosi 66 km/s.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Orionista

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) rel. zakonnik ze zgromadzenia zakonnego Małe Dzieło Boskiej Opatrzności

Źródła:

Wiktionary

Orionistka

członkini katolickiego zakonu żeńskiego: Zgromadzenie Sióstr Małych Misjonarek Miłosierdzia

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rel. zakonnica ze zgromadzenia zakonnego Siostry Małe Misjonarki Miłosierdzia

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Orisa

stan w Indiach

Orisa (hindi ओड़िशा, trb.: "Oriśa", trl.: "Oṛiśā"; orija ଓଡ଼ିଶା, trb.: "Oriśa", trl.: "Oṛiśā"; ang. "Odisha"; do 2011 hindi उड़ीसा, trb.: "Urisa", trl.: "Uṛīsā"; ang. "Orissa") – jeden ze stanów Indii położony we wschodniej części kraju, nad Zatoką Bengalską. Głównymi miastami poza stolicą są: Katak i Puri.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Orisul

nazwa handlowa historycznego leku przeciwbakteryjnego (sulfonamidu)

Źródła:

SJP.pl

Orisza

nazwa zbiorcza bóstw w wierzeniach Jorubów

Orisza (w języku joruba "òrìṣà") – siły natury wyznawane w tradycji Joruby, bezpośrednia manifestacja najwyższego boga, nazywanego Olóòrun (Olódumàrè). Orisza miały powstać z ciała Obatali.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Orizaba

wulkan w Meksyku

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

• Pico de Orizaba – wulkan w Meksyku, najwyższy szczyt pasma Kordyliera Wulkaniczna
• Orizaba – miasto w Meksyku

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ork

potworny olbrzym mityczny

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy

 (1.1) liter. fant. rosły człekokształtny potwór z zieloną skórą;

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) przen. pogard. rosyjski żołnierz, okupant

Orkowie (ang. "Orcs") – rodzaj humanoidalnych ras występujących w wielu utworach fantastycznych (głównie fantasy). Pierwotnie wykreowani przez J.R.R. Tolkiena w jego autorskim legendarium, pojawili się następnie w szeregu innych fikcyjnych uniwersów. Zazwyczaj orkowie przedstawiani są jako rasa agresywnych i brutalnych antagonistów, jednak nie jest to regułą.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Orka

1. oranie; przenośnie: harówka;
2. drapieżny ssak morski z rodziny delfinów; miecznik

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zool. nazwa systematyczna|Orcinus orca|L.|ref=tak., drapieżny gatunek delfina, ubarwiony w czarno-białe plamaamy;

 (1.2) roln. czynność rozdrabniania i odwracania wierzchniej warstwy gleby;

 (1.3) pot. przen. ciężka bądź wyczerpująca praca

forma rzeczownika.

 (2.1) D. i B. lp. od: ork

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

• orka – zabieg uprawowy
• Orka – rodzaj wodnych ssaków z rodziny delfinowatych
• orka (Orcinus orca) – gatunek walenia z rodziny delfinowatych
• EM-11 Orka – polski samolot dwusilnikowy
• Orka – obraz Józefa Chełmońskiego
• Orka – obraz Witolda Wojtkiewicza

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Orkady

archipelag na Oceanie Atlantyckim

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) geogr. archipelag na północ od wybrzeży Szkocji, na granicy Morza Północnego i otwartego Oceanu Atlantyckiego;

Orkady (ang. "Orkney Islands", wym. ; gael. "Àrcaibh") – archipelag na północ od wybrzeży Szkocji, na granicy Morza Północnego i otwartego Oceanu Atlantyckiego. W jego skład wchodzi 67 wysp o łącznej powierzchni 990 km². Około 20 z nich jest zamieszkanych.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Orkadyjczyk

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Orkadów; osoba z tego archipelagu

Źródła:

Wiktionary

Orkadyjka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Orkadów; kobieta z tych wysp

Źródła:

Wiktionary

Orkadzki

→ Orkady (grupy wysp)

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Orkadami, dotyczący Orkadów

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Orkan

gwałtowny, silny wicher, zwykle połączony z burzą; huragan, nawałnica

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) meteorol. silny wiatr połączony z burzą

 (1.2) geogr. cyklon tropikalny formujący się w pewnych rejonach Oceanu Indyjskiego

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

• orkan – odmiana huraganu
• Władysław Orkan – polski pisarz
• Kazimierz Kardaś ps. Orkan – żołnierz Armii Krajowej
• Tadeusz Łęcki ps. Orkan – żołnierz Armii Ludowej
• „Orkan” – szwedzki torpedowiec z końca XIX wieku
• ORP „Orkan” (w służbie 1942–1943) – polski niszczyciel typu M, ex brytyjski HMS „Myrmidon”, uczestnik II wojny światowej
• ORP „Orkan” (w służbie od 1992) – polski okręt rakietowy projektu 660
• Imię ORP „Orkan” miał nosić także planowany niszczyciel, którego budowę przerwano w 1939
• „Orkan” – polski holownik, wodowany w 1920 roku, używany przez armatora Żegluga Wisła – Bałtyk"Orkan – polski holownik, wodowany w 1958 roku
• „Orkan” – polski statek ratowniczy typu SAR-3000 w służbie od 2011 roku
• „Orkan II” – polski dwumasztowy jacht żaglowy, pływał jako jacht Orkan II w latach 1957-1970.
• PZL M-99 Orkan – projekt wersji szturmowej samolotu PZL I-22 Iryda.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Orkanowy

→ orkan

Źródła:

SJP.pl

Orkiestra

wieloosobowy zespół instrumentalny, który pod kierownictwem dyrygenta wykonuje różnorodne utwory muzyczne

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) muz. wieloosobowy zespół instrumentalny, który pod kierownictwem dyrygenta wykonuje utwory muzyczne;

Orkiestra – duży zespół instrumentalny, liczący zazwyczaj od kilkunastu do kilkudziesięciu, a nawet ponad stu instrumentalistów. W celu synchronizacji gry takiej liczby wykonawców w orkiestrze potrzebny jest dyrygent.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Orkiestracja

opis partyturowy użycia poszczególnych instrumentów w utworze orkiestrowym

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) muz. aranżacja utworu do wykonania przez orkiestrę

 (1.2) przen. zaawansowany proces zarządzania czymś

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Orkiestralny

→ orkiestra; orkiestrowy

Źródła:

SJP.pl

Orkiestrant

muzyk grający w orkiestrze

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) muz. członek orkiestry

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Orkiestrantka

→ orkiestrant

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) muz. kobieta grająca w orkiestrze

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Orkiestrator

kompozytor tworzący utwory dla orkiestry

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) muz. kompozytor tworzący utwory muzyczne przeznaczone na orkiestrę

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Orkiestratorka

→ orkiestrator

Źródła:

SJP.pl

Orkiestrion

mechaniczny instrument muzyczny; orchestrion

Źródła:

SJP.pl

Orkiestron

wydzielone miejsce w teatrze, operze itp., przeznaczone dla orkiestry

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) teatr. wydzielone miejsce w teatrze, operze itp., przeznaczone dla orkiestry;

Orkiestron, podscenie – w operze i teatrze, zwłaszcza muzycznym, miejsce przeznaczone dla orkiestry. Inne nazwy to fosa orkiestrowa, kanał dla orkiestry.

Orkiestrony bywają różnej wielkości, zazwyczaj jednak są wystarczająco duże, by pomieścić orkiestrę lub zespół instrumentalistów.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Orkiestrowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|orkiestrować.

Źródła:

Wiktionary

Orkiestrowy

→ orkiestra; orkiestralny

przymiotnik

 (1.1) związany z orkiestrą, wchodzący w jej skład; przeznaczony na orkiestrę

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Orkiestrówka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) środ. muz. nuty utworu wykonywanego przez orkiestrę

Źródła:

Wiktionary

Orkisz

1. gatunek jęczmienia nagoziarnistego
2. gatunek pszenicy

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) bot. pot. nazwa systematyczna|Triticum spelta|L.|ref=tak., pszenica orkisz, gatunek rośliny zbożowej z rodziny wiechlinowatych

 (1.2) bot. pot. roślina z gatunku orkisz (1.1)

 (1.3) ziarno orkiszu (1.2)

 (1.4) bot. pot. nazwa systematyczna|Hordeum distichon|L.|ref=tak., jęczmień dwurzędowy, gatunek rośliny zbożowej z rodziny wiechlinowatych

 (1.5) bot. pot. roślina z gatunku orkisz (1.4)

 (1.6) ziarno orkiszu (1.5)

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Orkiszowy

przymiotnik

 (1.1) dotyczący orkiszu (Triticum spelta L.)

 (1.2) wykonany z ziarna orkiszu

Źródła:

Wiktionary

Orkowo

Orkowo – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie śremskim, w gminie Śrem. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego.

Wieś położona 11 km na północ od Śremu, przy drodze powiatowej nr 2464 z Świątnik do Zbrudzewa, nad rozlewiskami i starorzeczami Warty.

Źródła:

Wikipedia

Orkowski

nazwisko

Źródła:

SJP.pl

Orkowy

→ ork

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z orkiem, dotyczący orka

 (1.2) związany z orką / oraniem, dotyczący orki / orania

 (1.3) związany z orką (delfinem), dotyczący orki (delfina)

przymiotnik dzierżawczy

 (2.1) należący do orka, będący jego własnością

 (2.2) należący do orki (delfina), będący jej własnością

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Orkus

w mitologii rzymskiej: bóstwo śmierci

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy, nazwa własna

 (1.1) mitrzym. demon śmierci z mitologii Starożytnego Rzymu;

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (2.1) astr. duża planetoida transneptunowa obiegająca Słońce w pasie Kuipera;

Orkus – w mitologii rzymskiej demon śmierci. Utożsamiany z Tanatosem, Plutonem, Dis Paterem i w mniejszym stopniu, z Hadesem. Imię to dotyczy karzącego aspektu bóstwa, w szczególności karania śmiercią i dręczenia po śmierci grzeszników łamiących dane słowo, kłamców, zdrajców. Jego imieniem określano także świat podziemny.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Orla

charakterystyczny dla orła, pochodzący od orła

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

• Orla – wieś (dawniej miasteczko) w obwodzie grodzieńskim, w rejonie szczuczyńskim, w sielsowiecie Orla
• Orla – wieś w obwodzie brzeskim, w rejonie kamienieckim, w sielsowiecie Wołczyn
• Orla – dopływ Soławy
• Rzeki:
  • Orla – dopływ Baryczy
  • Orla – dopływ Łobżonki
  • Orla – dopływ Brdy
• Miejscowości:
  • Orla – wieś w woj. podlaskim, w pow. bielskim, w gminie Orla
  • Orla – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. krotoszyńskim, w gminie Koźmin Wielkopolski
  • Orla – osada w woj. wielkopolskim, w pow. wągrowieckim, w gminie Wągrowiec
  • Orla - dawniej wieś w woj. mazowieckim, w pow. ciechanowskim, gminie Sońsk, w zakolu rzeki Sona

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Orlab

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. urlop

Źródła:

Wiktionary

Orland

[czytaj: orlend] nazwa kilku miejscowości i gmin w USA

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

• Ørland – gmina w Norwegii
• Orland – miasto w stanie Kalifornia, w hrabstwie Glenn
• Orland – miejscowość w stanie Indiana, w hrabstwie Steuben
• Orland – miejscowość w stanie Maine, w hrabstwie Hancock
• Orland (ang. Orland Township) – gmina w stanie Illinois, w hrabstwie Cook
• Orland (ang. Orland Town) – gmina w stanie Maine, w hrabstwie Hancock
• Orland (ang. Orland Township) – gmina w stanie Dakota Południowa, w hrabstwie Lake

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Orlando

1. miasto w stanie Floryda, w hrabstwie Orange;
2. miejscowość w stanie Oklahoma, w hrabstwie Logan;
3. Orlando Bloom - brytyjski aktor filmowy;
4. piłkarz brazylijski, mistrz świata z 1958 roku;
5. melodramat z 1992 r. w reż. Sally Potter

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (2.1) geogr. toponim, nazwa kilku miast w USA

Orlando – miasto leżące w regionie usianym jeziorami, w południowej części Stanów Zjednoczonych, w stanie Floryda, siedziba hrabstwa Orange. Według spisu z 2020 roku liczyło 307,6 tys. mieszkańców i jest czwartym co do wielkości miastem Florydy. Obszar metropolitalny Orlando–Kissimmee–Sanford obejmuje 2,7 mln mieszkańców.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Orlap

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. urlop

Źródła:

Wiktionary

Orlański

przymiotnik od: Orla

Źródła:

SJP.pl

Orlean

1. gatunek niewielkiego, okrytozalążkowego drzewa z rodziny arnotowatych, rosnącego w Ameryce Środkowej i na Hawajach; drzewko orleańskie, arnota właściwa;
2. pomarańczowy barwnik wydobywany z miąższu owoców tej rośliny;
3. lekka tkanina półwełniana

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w środkowej Francji, nad Loarą;

 (1.2) geogr. zob. Nowy Orlean.

Orlean ( Orléans,) – miasto i gmina w środkowej Francji, położone nad Loarą. Stolica Regionu Centralnego-Doliny Loary i departamentu Loiret. Ważny ośrodek przemysłowy i usługowy. Według danych na rok 2008 gminę zamieszkiwało 116 515 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 4239 osób/km².

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Orleania

kraina historyczna we Francji; Orlean

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. hist. kraina historyczna w Regionie Centralnym we Francji, położona w dolinie Loary, jej głównym ośrodkiem jest Orlean;

Orleania (Orlean lub z fr. "Orléanais") – kraina historyczna w Regionie Centralnym we Francji, położona w dolinie Loary, w granicach departamentów Loiret, Loir-et-Cher i Eure-et-Loir. Jest częścią płaskowyżu Beauce. Głównym jej miastem i stolicą jest Orlean. Zabytkami są liczne zamki gotycko-renesansowe (m.in. zamek w Blois).

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Orleanistka

→ orleanista

Źródła:

SJP.pl