Os

1. owad błonkoskrzydły o charakterystycznym czarnym ubarwieniu w żółte paski;
2. osoba uszczypliwa, zjadliwa, dokuczliwa


forma rzeczownika.

 (1.1) D. lm. od: osa


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Os-Owy

→ OS [czytaj: oesowy]; oesowy


Źródła:

SJP.pl

Os.

skrót od: osoba; osiedle; osada (czytany jako cały, odmienny wyraz)


skrót

 (1.1) = osada

 (1.2) = osiedle

 (1.3) = osoba


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osa

1. owad błonkoskrzydły o charakterystycznym czarnym ubarwieniu w żółte paski;
2. osoba uszczypliwa, zjadliwa, dokuczliwa


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ent. nazwa systematyczna|Vespula|ref=tak., uskrzydlony owad o żółto-czarnym ubarwieniu, posiadający żądło;

 (1.2) osoba dokuczliwa, złośliwa, uszczypliwa

 (1.3) stpol. osika, osina


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Osaczać

otoczyć, okrążyć ze wszystkich stron, nie pozwolić wydostać się


Źródła:

SJP.pl

Osacznik

osoba uczestnicząca w nagance na zwierzynę, osaczająca zwierza; osocznik, obławnik


Źródła:

SJP.pl

Osaczyć

1. otoczyć, wpędzić w zasadzkę;
2. o psach na polowaniu: zatrzymać zwierzynę do przybycia myśliwego


Źródła:

SJP.pl

Osad

1. substancja nierozpuszczalna, wydzielająca się z roztworu w postaci ciała stałego;
2. wszystko, co osadza się na dnie naczyń, zbiorników itp.;
3. utwór powstający na powierzchni Ziemi na skutek nagromadzenia materiału przez różne czynniki


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. substancja nierozpuszczalna, wydzielająca się z roztworu w postaci ciała stałego;

 (1.2) drobny utwór gromadzący się na powierzchni czegoś

forma rzeczownika.

 (2.1) D. lm. od: osada


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Osada

1. niemająca praw osiedla ani miasta, niewielka miejscowość skupiająca ludzi trudniących się jedną dziedziną gospodarki, ale nie rolnictwem; ludność takiej miejscowości;
2. sport: załoga, zwłaszcza łodzi wioślarskiej


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) niewielkie, odosobnione skupisko zabudowań mieszkalnych

 (1.2) ogół mieszkańców osady (1.1)

 (1.3) sport. załoga łodzi sportowej, sanek lub bobsleja


"przedstawiono sytuację tylko z perspektywy – ". Pomóż poprawić.

Osada – terminologiczne oznaczenie jednostki osadniczej na terenie wiejskim.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Osadawiać

dawniej: osiedlać


Źródła:

SJP.pl

Osadczuk

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Osadczy

taki, w którym lub na którym zbiera się osad, np. basen osadczy


Źródła:

SJP.pl

Osadka

1. oś kwiatostanu, na której osadzone są kwiaty lub odgałęzienia boczne w kwiatostanach złożonych;
2. u liści złożonych: przedłużenie ogonka, na którym znajdują się listki;
3. u roślin kwiatowych: podstawa zalążka znajdująca się naprzeciw okienka; chalaza, chalazon


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. od osada

 (1.2) bot. dno kwiatowe


Osadka – termin oznaczający w botanice:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Osadnictwo

1. osiedlanie się na mało zaludnionych terenach;
2. siedziby ludzkie i ich mieszkańcy


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) archeol. całokształt działalności grup ludzkich wywołujący zmiany w środowisku geograficznym;

 (1.2) zespół osiedli ludzkich


Osadnictwo – całokształt działalności grup ludzkich wywołujący zmiany w środowisku geograficznym. Obejmuje ono proces zajmowania, podziału i użytkowania terenu wraz ze wszystkimi wytworami powstałymi w ramach tej działalności i służącymi jej. (według Z. Woźniaka)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Osadniczek

kobieta, która osiedliła się lub którą osiedlono na terenach objętych osadnictwem; kolonistka


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Osadniczka

kobieta, która osiedliła się lub którą osiedlono na terenach objętych osadnictwem; kolonistka


Źródła:

SJP.pl

Osadniczkowate

rodzina mchów


Źródła:

SJP.pl

Osadniczy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z osadnictwem, dotyczący osadnictwa


Źródła:

Wiktionary

Osadnik

człowiek, który osiedlił się lub którego osiedlono na terenach objętych osadnictwem; kolonista


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osiedlający się na mało zaludnionych terenach; także.: taki, którego osiedlono na terenach mało zaludnionych

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) zbiornik, w którym grawitacyjnie gromadzą się substancje stałe niesione przez płyn


Osadnik – osoba pochodząca z innego regionu kraju, innego kraju lub kontynentu zakładająca (w grupie) osady (lub miasta) na terenach słabo rozwiniętych, słabo zaludnionych lub niezamieszkanych, albo też przejętych od innego państwa czy właściciela na drodze zbrojnej (wojna) lub pokojowej (traktat pokojowy, nabycie). Osadników nazywano także kolonistami lub pionierami.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Osadnikować

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) zajmować się osadnictwem


Źródła:

Wiktionary

Osadnikowy

→ osadnik (sztuczny zbiornik wodny); odstojnikowy


Źródła:

SJP.pl

Osadowy

1. powstały przez osadzenie się;
2. związany z osadami (utworami geologicznymi), np. skała osadowa


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z osadem lub powstały w wyniku osadzania


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osady

pokłady powstałe na powierzchni ziemi w wyniku nagromadzenia się produktów wietrzenia skał litych, różnego rodzaju szczątków i okruchów dostarczanych przez organizmy żywe, materiałów naniesionych przez wodę, lodowce, wiatr; skały osadowe


Zobacz też: Osady w innych znaczeniach tego słowa.

Osady – ogólne określenie utworów luźnych zgromadzonych na powierzchni Ziemi, powstałych wskutek gromadzenia się materiału w procesie sedymentacji. Geneza osadów jest zróżnicowana, może je tworzyć materiał, będący efektem m.in.:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Osadzanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|osadzać.


Źródła:

Wiktionary

Osadzarka

Osadzarka – maszyna do wzbogacania urobku, w której wskutek np. pulsującego działania wody urobek rozdziela się na warstwy ziaren. Ziarna węgla układają się w warstwie najwyższej, w dolnej – ziarna skały płonnej.


Źródła:

Wikipedia

Osadzać

czasownik przechodni niedokonany (dk. osadzić)

 (1.1) umieszczać kogoś gdzieś

 (1.2) umieszczać coś gdzieś, mocować na czymś lub w czymś

 (1.3) tworzyć realia dla czegoś

 (1.4) powodować naniesienie osadu, powstanie złóż czegoś

 (1.5) chem. dodając odczynnik do roztworu, wytrącać osad

 (1.6) przen. dawać nauczkę, przyhamowywać czyjeś zapędy

 (1.7) jeźdz. nagle zatrzymywać

 (1.8) łow. osaczać zwierzynę

 (1.9) przest. ogrod. sadzić naokoło

 (1.10) przest. wojsk. zajmować pozycję; otaczać wojskiem

czasownik zwrotny niedokonany (dk. osadzić się)

 (2.1) ulegać osiedleniu gdzieś

 (2.2) tworzyć osad; być nanoszonym gdzieś

 (2.3) chem. tworzyć osad w roztworze; wytrącać osad

 (2.4) jeźdz. nagle zatrzymywać się


Źródła:

Wiktionary

Osadzić

czasownik przechodni dokonany (ndk. osadzać)

 (1.1) dokonany od|osadzać.

czasownik zwrotny dokonany osadzić się (ndk. osadzać się)

 (2.1) dokonany od|osadzać się.


Źródła:

Wiktionary

Osadzona

umiejscowiony, znajdujący się gdzieś


Źródła:

SJP.pl

Osadzony

umiejscowiony, znajdujący się gdzieś


przymiotnik

 (1.1) książk. tkwiący w czymś, umiejscowiony gdzieś

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) praw. osoba odbywająca karę w więzieniu

forma czasownika.

 (3.1) imiesłów przymiotnikowy bierny od: osadzić


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osadźca

dawniej: osoba, która sprowadzała osadników na jakiś teren, zasiedlała ludźmi ten teren; założyciel


Źródła:

SJP.pl

Osak

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Osaka

miasto w Japonii, na wyspie Honsiu


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Japonii leżące w południowo-zachodniej części wyspy Honsiu, w regionie Kinki;


Osaka (jap. 大阪市 Ōsaka-shi) – trzecie co do wielkości miasto w Japonii. Leży na wyspie Honsiu, w regionie Kinki (Kansai), nad zatoką Osaka na styku Morza Wewnętrznego i Oceanu Spokojnego, u ujścia rzeki Yodo. Jest stolicą prefektury o tej samej nazwie i częścią obszaru metropolitalnego Keihanshin zamieszkiwanego przez około 18 mln osób.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Osakijczyk

mieszkaniec Osaki (miasta w Japonii)


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Osaki; osoba z tego miasta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osakijka

mieszkanka Osaki (miasta w Japonii)


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Osaki; kobieta z tego miasta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osakijski

przymiotnik od: Osaka (miasto w Japonii)


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Osaką, dotyczący Osaki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osama

imię męskie


Osama – afgańsko-irlandzko-japoński film fabularny z 2003 roku w reżyserii Siddiqa Barmaka. Obraz zdobył Złoty Glob za najlepszy film nieanglojęzyczny.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Osamotniały

przymiotnik

 (1.1) opuszczony przez innych, żyjący w samotności


Źródła:

Wiktionary

Osamotnienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) brak towarzystwa, uczucie samotności


Źródła:

Wiktionary

Osamotniony

przymiotnik

 (1.1) pozbawiony towarzystwa, wsparcia lub bliskich relacji


Źródła:

Wiktionary

Osantowski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Osarek

osarek murarkowy - gatunek błonkówki z rodziny osarkowatych


Źródła:

SJP.pl

Osarkowate

o cechach osarkowatych (rodzina błonkówek)


Osarkowate ("Leucospidae") – rodzina błonkówek z nadrodziny bleskotek.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Osarkowaty

o cechach osarkowatych (rodzina błonkówek)


Źródła:

SJP.pl

Osaug

skrót od: Congregatio Sororum Sancti Augustini in Polonia - zakon augustianek


Źródła:

SJP.pl

Osazon

produkt reakcji fenylohydrazyny z cukrami


Źródła:

SJP.pl

Osb

skrót od: Ordo Sancti Benedicti - zakon benedyktynów


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Osbm

skrót od: Ordo Basilianus Sancti Josafat - zakon bazylianów


Źródła:

SJP.pl

Osborne

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Oscamować

[czytaj: oskamować] środowiskowo: oszukać, naciągnąć


Źródła:

SJP.pl

Oscar

[czytaj: oskar] nagroda filmowa corocznie przyznawana w wielu kategoriach przez amerykańską Akademię Nauk i Sztuk Filmowych; Oscar


OSCAR – seria amatorskich sztucznych satelitów Ziemi.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Oscarowicz

→ oskarowicz


Patrz:oskarowicz

Źródła:

SJP.pl

Oscarowy

→ Oscar (nagroda filmowa) [czytaj: oskarowy]; oskarowy


Źródła:

SJP.pl

Oschle

przysłówek

 (1.1) chłodno, bez uczuć


Źródła:

Wiktionary

Oschlej

stopień wyższy od przysłówka: oschle


Źródła:

SJP.pl

Oschlejszy

stopień wyższy od przymiotnika: oschły


Źródła:

SJP.pl

Oschnąć

stać się suchym z wierzchu; obeschnąć


Źródła:

SJP.pl

Oschłość

→ oschły


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) brak wrażliwości uczuciowej


Patrz:oschły

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oschły

niemający skłonności do wzruszeń; pozbawiony uczuć


przymiotnik

 (1.1) nieskłonny do przeżywania i okazywania uczuć

 (1.2) świadczący o braku skłonności do przeżywania i okazywania uczuć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oscl

skrót od: Ordo Sanctae Clarae - zakon klarysek


Źródła:

SJP.pl

Oscylacja

1. wahanie się przy wyborze między dwoma możliwościami
2. wahania zasięgu lodowca związane ze zmiennym położeniem jego czoła
3. jedna z teorii wyjaśniająca przyczyny fałdowań i tworzenia się gór
4. ruch wahadłowy drgający


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) wahanie, drganie, falowanie, kołysanie; ruch wahadłowy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oscylacyjny

dotyczący oscylacji


Źródła:

SJP.pl

Oscylator

w mechanice układ mechaniczny, wykonujący drgania wokół położenia równowagi


Oscylator – urządzenie lub układ fizyczny wykonujący ruch drgający lub (w technice) generujący mechanicznie, elektrycznie, elektronicznie itp. oscylacje, czyli drgania. Często termin „oscylator” często utożsamia się z oscylatorem harmonicznym, to znaczy układem wykonującym drgania harmoniczne, zaś w wypadku kiedy chodzi o inne rodzaje drgań dodaje się wówczas przymiotnik – anharmoniczny.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Oscylatoria

nitkowaty glon z rzędu Hormogonales; drgalnica


Źródła:

SJP.pl

Oscylatorowy

→ oscylator


Patrz:oscylator

Źródła:

SJP.pl

Oscylograf

przyrząd do badania i rejestrowania wahadłowego, drgającego przebiegu różnych zjawisk, np. w medycynie - tętna krwi


Źródła:

SJP.pl

Oscylografia

1. dział metrologii elektr. stosującej oscyloskopy i oscylografy do obserwacji i rejestracji różnych zjawisk, np. zmian napięcia elektrycznego
2. med. badanie polegające na zapisywaniu w formie wykresu fali tętna i amplitudy ciśnienia krwi


Źródła:

SJP.pl

Oscylogram

zapis przebiegu zmian jakiejś wielkości fiz., np. ciśnienia, temperatury


Źródła:

SJP.pl

Oscylometria

Oscylometria – jedna z niespecyficznych elektrochemicznych metod analitycznych, polega na pośrednim pomiarze admitancji lub impedancji naczynia pomiarowego w zależności od stężenia roztworu. Brak jest reakcji elektrodowych, a elektrody stanowią okładki kondensatora


Źródła:

Wikipedia

Oscyloskop

przyrząd służący do obserwacji i badania przebiegów zależności pomiędzy dwiema wielkościami fizycznymi reprezentowanymi w postaci elektrycznej


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) techn. urządzenie do obrazowania przebiegu oscylacji;


Oscyloskop – przyrząd elektroniczny służący do obserwowania, obrazowania napięcia w zależności od czasu i badania zależności pomiędzy dwiema wielkościami elektrycznymi, bądź innymi wielkościami fizycznymi reprezentowanymi w postaci elektrycznej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Oscylować

1. skłaniać się raz w jedną, raz w drugą stronę, wahać się
2. wykonywać ruchy wahadłowe; drgać, kołysać się, falować


czasownik nieprzechodni niedokonany

 (1.1) fiz. wykonywać ruch wahadłowy; drgać wokół pewnego punktu równowagi

 (1.2) przen. wahać się między różnymi wartościami, stanami lub możliwościami


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oscypek

wędzony ser, wyrabiany przez górali z mleka owczego; oszczypek


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy

 (1.1) etn. kulin. wędzony ser z mleka owczego o wrzecionowatym kształcie, wyrabiany przez podhalańskich górali;


Oscypek, "oszczypek" (słow. "oštiepok") – twardy, wędzony ser, przygotowywany z mleka owczego, charakterystyczny dla polskich gór, szczególnie Podhala. Spopularyzowany w Polsce oraz w innych krajach Europy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Oscypkowy

→ oscypek


Patrz:oscypek

Źródła:

SJP.pl

Osd

skrót od: On Screen Display, w informatyce:
1. menu wyświetlane na ekranie, umożliwiające sterowanie wszystkimi funkcjami monitora;
2. menu aplikacji wyświetlane na pulpicie, umożliwiające sterowanie jej funkcjami


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Osecik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od oset


Źródła:

Wiktionary

Osedż

członek plemienia indiańskiego


Źródła:

SJP.pl

Osedżowie

plemię indiańskie


Osedżowie ( Osage; osage "Ni Okašką", "𐓁𐓣 𐓂𐓤𐓘𐓯𐓤𐓘͘") – plemię Indian północnoamerykańskich, używające języka z grupy siouańskich, zaliczane do grupy Siuksów Południowych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Osedżyjka

członkini plemienia indiańskiego


Źródła:

SJP.pl

Oseina

substancja organiczna występująca w kościach, nadająca im elastyczność; osseina, osteoid


Źródła:

SJP.pl

Oseltamiwir

organiczny związek chemiczny stosowany jako środek przeciwwirusowy


Oseltamiwir – organiczny związek chemiczny, lek przeciwwirusowy będący selektywnym inhibitorem neuraminidazy – enzymu wirusa grypy. Jest stosowany w leczeniu i profilaktyce grypy A i B.

Lek podawany jest doustnie w postaci kapsułek lub zawiesiny uzyskiwanej przez rozpuszczenie proszku w wodzie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Osep

dawny podatek feudalny płacony w zbożu; osyp


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) hist. w dawnej Polsce: danina składana przez chłopów w ziarnie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oserdów

Oserdów – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie tomaszowskim, w gminie Ulhówek.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zamojskiego.

Wieś jest sołectwem w gminie Ulhówek. Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 wieś liczyła 41 mieszkańców.


Źródła:

Wikipedia

Osesek

niemowlę lub małe zwierzę odżywiające się mlekiem matki


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) pieszcz. małe dziecko karmione jeszcze mlekiem matki

 (1.2) pieszcz. młode zwierzęcia karmione mlekiem matki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oset

oset kędzierzawy - pospolity chwast polny


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) bot. nazwa systematyczna|Carduus|ref=tak., rodzaj roślin z rodziny astrowatych;

 (1.2) bot. roślina z rodzaju ostów (1.1)

 (1.3) bot. pot. ostrożeń polny, nazwa systematyczna|Cirsium arvesne.


Oset ("Carduus" L.) – rodzaj roślin z rodziny astrowatych. Obejmuje 92 gatunki. Zasięg rodzaju obejmuje Europę, Azję i Afrykę, z czego 5 rośnie naturalnie w Polsce. Przedstawiciele rodzaju rozprzestrzenieni zostali także na innych kontynentach, także w Polsce rosną dwa gatunki obce zadomowione i cztery przejściowo dziczejące.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Osetia

historyczna kraina na północnym Kaukazie, obecnie podzielona między Gruzję i Rosję


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. kraina historyczna na północnym Kaukazie, na pograniczu gruzińsko-rosyjskim, zamieszkana przez Osetyjczyków;


Osetia – kraina historyczna na północnym Kaukazie, zamieszkana przez Osetyjczyków. Obecnie tereny jej wchodzą w skład Rosji (autonomiczna republika Osetii Północnej) oraz Gruzji – Osetia Południowa, która od września 2008 jest uznawana za niepodległe państwo przez Rosję, Nikaraguę, Naddniestrze (nieuznawane przez nikogo), Autonomię Palestyńską i Abchazję (drugą autonomiczną część Gruzji).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Osetnica

Osetnica – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie legnickim, w gminie Chojnów.


Źródła:

Wikipedia

Osetnik

duży, czerwono-czarny motyl dzienny, którego gąsienica żeruje głównie na oście i pokrzywie; rusałka osetnik


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) ornit. nazwa systematyczna|Carduelis citrinella|ref=tak., gatunek ptaka z rodziny łuszczakowatych;

 (1.2) ornit. ptak z gatunku osetnik (1.1)


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Osetyjczyk

1. mieszkaniec Osetii;
2. mieszkaniec Osetii Północnej


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Osetii

 (1.2) mieszkaniec Osetii Południowej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osetyjka

1. mieszkanka Osetii;
2. mieszkanka Osetii Północnej


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Osetii

 (1.2) mieszkanka Osetii Południowej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osetyjski

→ Osetia; osetyński


przymiotnik

 (1.1) przym. od Osetia, Osetyjczyk

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. język osetyjski;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osetyjskojęzyczny

przymiotnik

 (1.1) taki, który posługuje się językiem osetyjskim

 (1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem osetyjskim

 (1.3) spisany, stworzony w języku osetyjskim


Źródła:

Wiktionary

Osetyniec

dawniej: Osetyjczyk


Źródła:

SJP.pl

Osetyński

→ Osetia; osetyjski


Źródła:

SJP.pl

Oseł

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) żart. poseł


Źródła:

Wiktionary

Osełeczka

zdrobnienie od: osełka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. zdrobn. od: osełka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osełedec

kosmyk włosów na czubku wygolonej głowy, noszony przez Kozaków zaporoskich; sełedec


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) daw. u Kozaków kosmyk na czubku ogolonej głowy;

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) icht. ryba z rodziny karpiowatych


Osełedec albo czupryna ( оселедець lub чуприна) – czub, wąski kosmyk włosów na czubku ogolonej głowy, spleciony w warkocz lub rozpuszczony, noszony przez Kozaków zaporoskich, szczególnie w XVII wieku.

Kozacki osełedec był fryzurą analogiczną do podgolonego czuba polskich szlachciców w XVI–XVII w.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Osełka

1. kamień szlifierski do ostrzenia narzędzi metalowych; brus, toczak, toczydło, szlifierka;
2. owalna bryłka masła; gomółka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) sztabka z piaskowca służąca do ręcznego ostrzenia metalowych narzędzi

 (1.2) etn. owalna bryłka masła


Osełka, brus, pilnik ścierny – narzędzie ścierne służące do szlifowania i obróbki wykańczającej.

Osełki mają kształt podłużnej bryły o przekroju prostokątnym lub innym dostosowanym do kształtu szlifowanej powierzchni (np. okrągłe, trójkątne, soczewkowate). Są wytwarzane z naturalnych kamieni ściernych (np. z piaskowca) lub z ziaren ściernych połączonych spoiwem ceramicznym. Ziarna ścierne mogą być naturalne (diament, korund, kwarc) lub syntetyczne (elektrokorund, węglik krzemu, węglik boru).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Osełkowy

→ osełka


Patrz:osełka

Źródła:

SJP.pl

Osf

skrótowiec, rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) = wojsk. ośrodek sprawności fizycznej


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Osfald

imię męskie


Źródła:

SJP.pl

Osgood

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) med. pot. choroba Osgooda-Schlattera;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Osh

skrót od: Okręgowa Składnica Harcerska


Źródła:

SJP.pl

Osi

przymiotnik od: osa


przymiotnik dzierżawczy

 (1.1) należący do osy

przymiotnik relacyjny

 (2.1) związany z osą, dotyczący osy

przymiotnik jakościowy

 (3.1) charakterystyczny dla osy, mający cechy osy

forma rzeczownika.

 (4.1) D. C. Ms. lp., D. lm. od: oś


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Osiadacz

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Osiadać

opadając, pokrywać coś warstwą


czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. osiąść)

 (1.1) obierać sobie miejsce zamieszkania, siedzibę

 (1.2) zbierać się na czym poprzez opadanie nań

 (1.3) iść w dół pod własnym ciężarem

 (1.4) zatrzymywać się na jakimś miejscu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osiadłość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest osiadłe; cecha tych, którzy są osiadli


Źródła:

Wiktionary

Osiadły

1. zamieszkały na stałe;
2. o zwierzętach: niezmieniający miejsca pobytu; niewędrowny, nieprzelotny


przymiotnik

 (1.1) mieszkający gdzieś na stałe

 (1.2) biol. mający stałe miejsce życia, nieprzemieszczający się gdzie indziej

forma czasownika.

 (2.1) imiesłów przeszły przymiotnikowy czynny od osiąść


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osiak

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Osiatkować

otoczyć siatką


Źródła:

SJP.pl

Osiatkowywać

otaczać, grodzić siatką


Źródła:

SJP.pl

Osiatyński

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Osiać

1. oczyścić, przesiewając przez sito; odsiać;
2. zasiać; obsiać


Źródła:

SJP.pl

Osicki

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Osiczanka

barczatka osiczanka - gatunek motyla z rodziny barczatkowatych


Źródła:

SJP.pl

Osiczyna

osina;
1. drzewo z rodziny wierzbowatych; osika, topola osika;
2. drewno z tego drzewa; osika;
3. miejsce porośnięte osikami


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Osie

1. część maszyny, pojazdu itp., na której osadzone są inne części, obracające się dokoła niej lub wraz z nią
2. prosta będąca centralną linią jakiegoś układu


Osie – wieś kociewska w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie świeckim, w gminie Osie przy trasie linii kolejowej Laskowice Pomorskie-Szlachta-Czersk. Wieś jest siedzibą Wdeckiego Parku Krajobrazowego. Miejscowość jest siedzibą gminy Osie oraz przedsiębiorstwa przemysłu mięsnego Sokołów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Osiec

błonkówka z nadrodziny bleskotek


Źródła:

SJP.pl

Osiecczanin

mieszkaniec Osiecka (miasta w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Osiecczanka

mieszkanka Osiecka (miasta w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Osieck

miasto w Polsce


Os


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Osiecki

1. przymiotnik od: Osieck, Osiek, Osiek Jasielski, Osiek Mały
2. przymiotnik od: Osieczna; osieczeński


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Osiekiem, dotyczący Osieka

 (1.2) związany z Osieckiem, dotyczący Osiecka

 (1.3) związany z Osiekami, dotyczący Osieków


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Osieczanin

mieszkaniec Osieka


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Osieka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osieczanka

mieszkanka Osieka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Osieka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osieczany

wieś w Polsce


Osieczany – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie myślenickim, w gminie Myślenice.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Osieczański

→ Osieczany


Patrz:Osieczany

Źródła:

SJP.pl

Osieczek

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Osieczeński

przymiotnik od: Osieczna; osiecki


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Osieczną, dotyczący Osiecznej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osieczna

1. miasto w Polsce;
2. wieś w Polsce


Osieczna – miasto w woj. wielkopolskim, w powiecie leszczyńskim, przy drodze wojewódzkiej nr 432 Leszno – Śrem, nad Jeziorem Łoniewskim. Siedziba gminy miejsko-wiejskiej Osieczna.

Prywatne miasto szlacheckie, własność kasztelana międzyrzeckiego Andrzeja Górki, około 1580 roku leżało w powiecie kościańskim województwa poznańskiego w Rzeczypospolitej Obojga Narodów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Osiecznianin

mieszkaniec Osiecznej


Źródła:

SJP.pl

Osiecznianka

mieszkanka Osiecznej


Źródła:

SJP.pl

Osiecznica

1. nazwa dwóch wsi w Polsce;
2. rzeka, dopływ Warty


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Osiecznicki

przymiotnik od: Osiecznica


Źródła:

SJP.pl

Osieczyce

Osieczyce ( "Posersfelde", od 1945 Psieczyce, nazwa oboczna "Piekiełko") – dawna osada położona 2,5 km na płd.-wsch. od Glisna w województwie lubuskim, w powiecie sulęcińskim, w gminie Lubniewice. Należy do sołectwa Glisno.

W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie gorzowskim.


Źródła:

Wikipedia

Osieczów

Osieczów (niem. "Aschitzau") – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie bolesławieckim, w gminie Osiecznica.


Źródła:

Wikipedia

Osiedlać

czasownik przechodni niedokonany (dk. osiedlić)

 (1.1) niedokonany od|osiedlić.

czasownik zwrotny niedokonany osiedlać się (dk. osiedlić się)

 (2.1) niedokonany od|osiedlić się.


Źródła:

Wiktionary

Osiedle

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) bud. archit. nieduże skupisko budynków miejskich lub wiejskich


Znaczenia terminu „osiedle”.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Osiedleniec

osoba osiedlona na nowym terenie; osadnik


Źródła:

SJP.pl

Osiedleniowy

dotyczący osiedlenia lub osiedleńców (np. plany osiedleniowe); osiedleńczy


Źródła:

SJP.pl

Osiedleńczy

dotyczący osiedlenia lub osiedleńców (np. plany osiedleńcze, transport osiedleńczy); osiedleniowy


Źródła:

SJP.pl

Osiedliny

przyjęcie z okazji wprowadzenia się do nowego mieszkania; inkrutowiny


Źródła:

SJP.pl

Osiedlisko

przestarzale: osiedle


Źródła:

SJP.pl

Osiedlić

czasownik przechodni dokonany (ndk. osiedlać)

 (1.1) pozwolić komuś gdzieś zamieszkać

czasownik zwrotny dokonany osiedlić się (ndk. osiedlać się)

 (2.1) zamieszkać gdzieś


Źródła:

Wiktionary

Osiedlowy

taki, który ma związek z osiedlem, np. sklep osiedlowy


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z osiedlem, dotyczący osiedla


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osiek

zdrobnienie od: oś (część urządzenia)


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gwara. niskie, urodzajne pole, które wcześniej było łąką


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Osiekać

przestarzale: obsiekać; obrąbać, obić, obciąć


Źródła:

SJP.pl

Osiekowo

Osiekowo – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie ostródzkim, w gminie Dąbrówno.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego.

We wsi znajduje się cmentarz wojenny, na którym spoczywa 302 żołnierzy niemieckich i 103 żołnierzy rosyjskich, poległych 26 sierpnia 1914 r. w walkach toczących się w pobliżu wsi.


Źródła:

Wikipedia

Osielec

Osielec – wieś w Polsce, położona w województwie małopolskim, w powiecie suskim, w gminie Jordanów, nad rzeką Skawą.

W latach 1954–1972 wieś była siedzibą gromady Osielec. W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa nowosądeckiego.

W Osielcu urodził się Jan Ujczak (1898–1944), działacz niepodległościowy, odznaczony Orderem Virtuti Militari.


Źródła:

Wikipedia

Osielski

przymiotnik od: Osielsko


Źródła:

SJP.pl

Osielsko

przymiotnik od: Osielsko


Osielsko (niem. "Osielsk", "Öseln") – wieś w Polsce, położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie bydgoskim, w gminie Osielsko (siedziba władz gminy), przylegająca od północy do miasta Bydgoszcz.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Osielstwo

przestarzale: głupota, tępota, upór i inne cechy tradycyjnie przypisywane osłu


Źródła:

SJP.pl

Osiem

liczebnik oznaczający liczbę 8


liczebnik główny

 (1.1) liczba 8

 (1.2) cyfra 8


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osiemborów

Osiemborów – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie kozienickim, w gminie Magnuszew.

Wieś szlachecka Osiemborowo położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie wareckim ziemi czerskiej województwa mazowieckiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa radomskiego.


Źródła:

Wikipedia

Osiemdziesiąt

liczebnik oznaczający liczbę 80


liczebnik główny

 (1.1) liczba 80


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osiemdziesiątak

ktoś związany z obiektem (np. drużyną, oddziałem) oznaczonym liczbą 80


Źródła:

SJP.pl

Osiemdziesiątka

1. grupa osiemdziesięciu osób lub przedmiotów;
2. potocznie o budynku, pokoju, pojeździe lub czymkolwiek, co oznaczone jest liczbą 80;
3. osiemdziesiąt lat


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nazwa liczby 80

 (1.2) coś określone liczbą lub numerem 80

 (1.3) całość składająca się z osiemdziesięciu części, elementów lub jednostek

 (1.4) wiek 80 lat


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osiemdziesiątkaczwórka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nazwa liczby 84

 (1.2) coś określone liczbą lub numerem 84

 (1.3) całość składająca się z osiemdziesięciu czterech części, elementów lub jednostek


Źródła:

Wiktionary

Osiemdziesiątkadwójka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nazwa liczby 82

 (1.2) coś określone liczbą lub numerem 82

 (1.3) całość składająca się z osiemdziesięciu dwóch części, elementów lub jednostek


Źródła:

Wiktionary

Osiemdziesiątkadziewiątka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nazwa liczby 89

 (1.2) coś określone liczbą lub numerem 89

 (1.3) całość składająca się z osiemdziesięciu dziewięciu części, elementów lub jednostek


Źródła:

Wiktionary

Osiemdziesiątkajedynka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nazwa liczby 81

 (1.2) coś określone liczbą lub numerem 81

 (1.3) całość składająca się z osiemdziesięciu jeden części, elementów lub jednostek


Źródła:

Wiktionary

Osiemdziesiątkapiątka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nazwa liczby 85

 (1.2) coś określone liczbą lub numerem 85

 (1.3) całość składająca się z osiemdziesięciu pięciu części, elementów lub jednostek


Źródła:

Wiktionary

Osiemdziesiątkasiódemka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nazwa liczby 87

 (1.2) coś określone liczbą lub numerem 87

 (1.3) całość składająca się z osiemdziesięciu siedmiu części, elementów lub jednostek


Źródła:

Wiktionary

Osiemdziesiątkaszóstka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nazwa liczby 86

 (1.2) coś określone liczbą lub numerem 86

 (1.3) całość składająca się z osiemdziesięciu sześciu części, elementów lub jednostek


Źródła:

Wiktionary

Osiemdziesiątkatrójka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nazwa liczby 83

 (1.2) coś określone liczbą lub numerem 83

 (1.3) całość składająca się z osiemdziesięciu trzech części, elementów lub jednostek


Źródła:

Wiktionary

Osiemdziesiątkaósemka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nazwa liczby 88

 (1.2) coś określone liczbą lub numerem 88

 (1.3) całość składająca się z osiemdziesięciu ośmiu części, elementów lub jednostek


Źródła:

Wiktionary

Osiemdziesiątkowy

przymiotnik

 (1.1) związany z liczbą osiemdziesiąt, dotyczący liczby osiemdziesiąt


Źródła:

Wiktionary

Osiemdziesiąty

liczebnik porządkowy odpowiadający liczbie 80


przymiotnik odliczebnikowy

 (1.1) od osiemdziesiąt


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osiemdziesięcioczterolatek

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mężczyzna mający osiemdziesiąt cztery lata

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) zwierzę, roślina lub rzecz mająca osiemdziesiąt cztery lata

forma rzeczownika.

 (3.1) D. lm. od osiemdziesięcioczterolatka


Źródła:

Wiktionary

Osiemdziesięcioczterolatka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta mająca osiemdziesiąt cztery lata

 (1.2) zwierzę, rzecz lub roślina mająca osiemdziesiąt cztery lata

forma rzeczownika.

 (2.1) D., B. lp. od osiemdziesięcioczterolatek


Źródła:

Wiktionary

Osiemdziesięcioczteroletni

przymiotnik

 (1.1) mający osiemdziesiąt cztery lata

 (1.2) trwający osiemdziesiąt cztery lata


Źródła:

Wiktionary

Osiemdziesięciodniowy

mający osiemdziesiąt dni, trwający osiemdziesiąt dni itp.


Źródła:

SJP.pl

Osiemdziesięciodwulatek

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mężczyzna mający osiemdziesiąt dwa lata

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) zwierzę, roślina lub rzecz mająca osiemdziesiąt dwa lata

forma rzeczownika.

 (3.1) D. lm. od osiemdziesięciodwulatka


Źródła:

Wiktionary

Osiemdziesięciodwulatka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta mająca osiemdziesiąt dwa lata

 (1.2) zwierzę, rzecz lub roślina mająca osiemdziesiąt dwa lata

forma rzeczownika.

 (2.1) D., B. lp. od osiemdziesięciodwulatek


Źródła:

Wiktionary

Osiemdziesięciodwuletni

mający osiemdziesiąt dwa lata, trwający osiemdziesiąt dwa lata itp.


przymiotnik

 (1.1) mający osiemdziesiąt dwa lata

 (1.2) trwający osiemdziesiąt dwa lata


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osiemdziesięciodziewięciolatek

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mężczyzna mający osiemdziesiąt dziewięć lat

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) zwierzę, roślina lub rzecz mająca osiemdziesiąt dziewięć lat

forma rzeczownika.

 (3.1) D. lm. od osiemdziesięciodziewięciolatka


Źródła:

Wiktionary

Osiemdziesięciodziewięciolatka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta mająca osiemdziesiąt dziewięć lat

 (1.2) zwierzę, rzecz lub roślina mająca osiemdziesiąt dziewięć lat

forma rzeczownika.

 (2.1) D., B. lp. od osiemdziesięciodziewięciolatek


Źródła:

Wiktionary

Osiemdziesięciodziewięcioletni

mający osiemdziesiąt dziewięć lat, trwający osiemdziesiąt dziewięć lat itp.


przymiotnik

 (1.1) mający osiemdziesiąt dziewięć lat

 (1.2) trwający osiemdziesiąt dziewięć lat


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osiemdziesięciogodzinny

trwający osiemdziesiąt godzin


Źródła:

SJP.pl

Osiemdziesięciojednolatek

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mężczyzna mający osiemdziesiąt jeden lat

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) zwierzę, roślina lub rzecz mająca osiemdziesiąt jeden lat

forma rzeczownika.

 (3.1) D. lm. od osiemdziesięciojednolatka


Źródła:

Wiktionary

Osiemdziesięciojednolatka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta mająca osiemdziesiąt jeden lat

 (1.2) zwierzę, rzecz lub roślina mająca osiemdziesiąt jeden lat

forma rzeczownika.

 (2.1) D., B. lp. od osiemdziesięciojednolatek


Źródła:

Wiktionary

Osiemdziesięciojednoletni

mający osiemdziesiąt jeden lat, trwający osiemdziesiąt jeden lat itp.


przymiotnik

 (1.1) mający osiemdziesiąt jeden lat

 (1.2) trwający osiemdziesiąt jeden lat


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osiemdziesięciokilkuletni

przymiotnik

 (1.1) mający lub trwający osiemdziesiąt kilka lat


Źródła:

Wiktionary

Osiemdziesięciokilogramowy

1. ważący 80 kilogramów;
2. przeznaczony na 80 kilogramów czegoś


Źródła:

SJP.pl

Osiemdziesięciokrotny

powtarzający się osiemdziesiąt razy


Źródła:

SJP.pl

Osiemdziesięciolatek

mężczyzna osiemdziesięcioletni


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba w wieku 80-89 lat

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) zwierzę, roślina lub rzecz mająca 80-89 lat

forma rzeczownika.

 (3.1) D. lm. od osiemdziesięciolatka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osiemdziesięciolatka

kobieta albo samica zwierząt mająca osiemdziesiąt lat


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta mająca osiemdziesiąt lat

 (1.2) zwierzę, rzecz lub roślina mająca osiemdziesiąt lat

forma rzeczownika.

 (2.1) D., B. lp. od osiemdziesięciolatek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osiemdziesięciolatki

osoby różnej płci mające od osiemdziesięciu do dziewięćdziesięciu lat


Źródła:

SJP.pl

Osiemdziesięciolecie

1. okres osiemdziesięciu lat;
2. osiemdziesiąta rocznica czegoś


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) okres osiemdziesięciu lat

 (1.2) osiemdziesiąta rocznica


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osiemdziesięcioletni

mający osiemdziesiąt lat


przymiotnik

 (1.1) mający osiemdziesiąt lat

 (1.2) trwający osiemdziesiąt lat


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osiemdziesięciominutowy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) trwający osiemdziesiąt minut


Źródła:

Wiktionary

Osiemdziesięcioosobowy

1. składający się z osiemdziesięciu osób;
2. przeznaczony dla osiemdziesięciu osób


Źródła:

SJP.pl

Osiemdziesięcioośmiolatek

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mężczyzna mający osiemdziesiąt osiem lat

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) zwierzę, roślina lub rzecz mająca osiemdziesiąt osiem lat

forma rzeczownika.

 (3.1) D. lm. od osiemdziesięcioośmiolatka


Źródła:

Wiktionary

Osiemdziesięcioośmiolatka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta mająca osiemdziesiąt osiem lat

 (1.2) zwierzę, rzecz lub roślina mająca osiemdziesiąt osiem lat

forma rzeczownika.

 (2.1) D., B. lp. od osiemdziesięcioośmiolatek


Źródła:

Wiktionary

Osiemdziesięcioośmioletni

przymiotnik

 (1.1) mający osiemdziesiąt osiem lat

 (1.2) trwający osiemdziesiąt osiem lat


Źródła:

Wiktionary

Osiemdziesięcioparoletni

przymiotnik

 (1.1) mający lub trwający osiemdziesiąt kilka lat


Źródła:

Wiktionary

Osiemdziesięciopięciolatek

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mężczyzna mający osiemdziesiąt pięć lat

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) zwierzę, roślina lub rzecz mająca osiemdziesiąt pięć lat

forma rzeczownika.

 (3.1) D. lm. od osiemdziesięciopięciolatka


Źródła:

Wiktionary

Osiemdziesięciopięciolatka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta mająca osiemdziesiąt pięć lat

 (1.2) zwierzę, rzecz lub roślina mająca osiemdziesiąt pięć lat

forma rzeczownika.

 (2.1) D., B. lp. od osiemdziesięciopięciolatek


Źródła:

Wiktionary

Osiemdziesięciopięciolecie

1. okres osiemdziesięciu pięciu lat;
2. osiemdziesiąta piąta rocznica czegoś


Źródła:

SJP.pl

Osiemdziesięciopięcioletni

1. trwający osiemdziesiąt pięć lat; przypadający za osiemdziesiąt pięć lat;
2. będący w wieku osiemdziesięciu pięciu lat, mający osiemdziesiąt pięć lat


przymiotnik

 (1.1) mający osiemdziesiąt pięć lat

 (1.2) trwający osiemdziesiąt pięć lat


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osiemdziesięcioro

liczebnik zbiorowy odpowiadający liczbie 80, używany w odniesieniu do osób różnej płci, dzieci i młodych zwierząt oraz do przedmiotów o nazwie występującej tylko w liczbie mnogiej


liczebnik zbiorowy

 (1.1) …odpowiadający liczbie 80


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osiemdziesięciosiedmiolatek

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mężczyzna mający osiemdziesiąt siedem lat

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) zwierzę, roślina lub rzecz mająca osiemdziesiąt siedem lat

forma rzeczownika.

 (3.1) D. lm. od osiemdziesięciosiedmiolatka


Źródła:

Wiktionary

Osiemdziesięciosiedmiolatka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta mająca osiemdziesiąt siedem lat

 (1.2) zwierzę, rzecz lub roślina mająca osiemdziesiąt siedem lat

forma rzeczownika.

 (2.1) D., B. lp. od osiemdziesięciosiedmiolatek


Źródła:

Wiktionary

Osiemdziesięciosiedmioletni

mający osiemdziesiąt siedem lat, trwający osiemdziesiąt siedem lat itp.


przymiotnik

 (1.1) mający osiemdziesiąt siedem lat

 (1.2) trwający osiemdziesiąt siedem lat


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osiemdziesięciosześciolatek

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mężczyzna mający osiemdziesiąt sześć lat

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) zwierzę, roślina lub rzecz mająca osiemdziesiąt sześć lat

forma rzeczownika.

 (3.1) D. lm. od osiemdziesięciosześciolatka


Źródła:

Wiktionary

Osiemdziesięciosześciolatka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta mająca osiemdziesiąt sześć lat

 (1.2) zwierzę, rzecz lub roślina mająca osiemdziesiąt sześć lat

forma rzeczownika.

 (2.1) D., B. lp. od osiemdziesięciosześciolatek


Źródła:

Wiktionary

Osiemdziesięciosześcioletni

mający osiemdziesiąt sześć lat, trwający osiemdziesiąt sześć lat itp.


przymiotnik

 (1.1) mający osiemdziesiąt sześć lat

 (1.2) trwający osiemdziesiąt sześć lat


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osiemdziesięciotrzylatek

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mężczyzna mający osiemdziesiąt trzy lata

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) zwierzę, roślina lub rzecz mająca osiemdziesiąt trzy lata

forma rzeczownika.

 (3.1) D. lm. od osiemdziesięciotrzylatka


Źródła:

Wiktionary

Osiemdziesięciotrzylatka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta mająca osiemdziesiąt trzy lata

 (1.2) zwierzę, rzecz lub roślina mająca osiemdziesiąt trzy lata

forma rzeczownika.

 (2.1) D., B. lp. od osiemdziesięciotrzylatek


Źródła:

Wiktionary

Osiemdziesięciotrzyletni

1. mający osiemdziesiąt trzy lata;
2. trwający osiemdziesiąt trzy lata


przymiotnik

 (1.1) mający osiemdziesiąt trzy lata

 (1.2) trwający osiemdziesiąt trzy lata


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osiemkroć

przestarzale: osiem razy, ośmiokrotnie


przysłówek

 (1.1) przest. osiem razy

liczebnik główny

 (2.1) przest. 800 000


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osiemnasta

godzina osiemnasta


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) godzina 18, godzina szósta wieczorem

forma przymiotnika.

 (2.1) M. i W. ż. lp. od: osiemnasty


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osiemnastak

jeleń mający osiemnaście odnóg w porożu


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) ktoś z osiemnastego pułku lub drużyny

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) łow. jeleń z osiemnastoma odnogami poroża


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osiemnastka

1. potocznie: liczba 18;
2. budynek, tramwaj, autobus itp. oznaczony numerem osiemnastym;
3. potocznie: dziewczyna w wieku 18 lat


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nazwa liczby 18

 (1.2) pot. osiemnaste urodziny

 (1.3) pot. przyjęcie z okazji osiemnastki (1.2)

 (1.4) pot. osiemnastoletnia dziewczyna

 (1.5) pot. coś lub ktoś z numerem osiemnaście

 (1.6) pot. śmietana o zawartości 18 procent tłuszczu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osiemnastkowy

→ osiemnastka


przymiotnik

 (1.1) związany z liczbą osiemnaście, dotyczący liczby osiemnaście


Patrz:osiemnastka

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osiemnastoczęściowy

składający się z osiemnastu części


Źródła:

SJP.pl

Osiemnastodniowy

mający osiemnaście dni, trwający osiemnaście dni itp.


przymiotnik

 (1.1) trwający osiemnaście dni

 (1.2) będący w wieku osiemnastu dni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osiemnastogodzinny

trwający osiemnaście godzin


przymiotnik

 (1.1) trwający osiemnaście godzin

 (1.2) będący w wieku osiemnastu godzin


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osiemnastoipółletni

będący w wieku osiemnastu lat i pół roku


Źródła:

SJP.pl

Osiemnastokrotnie

przysłówek

 (1.1) osiemnaście razy


Źródła:

Wiktionary

Osiemnastokrotność

→ osiemnastokrotny


Patrz:osiemnastokrotny

Źródła:

SJP.pl

Osiemnastokrotny

powtarzający się osiemnaście razy


przymiotnik

 (1.1) odbywający się/powtarzający się osiemnaście razy

 (1.2) taki, który osiągnął/zdobył/robił coś osiemnaście razy

 (1.3) osiemnaście razy większy bądź mniejszy od czegoś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osiemnastokąt

figura płaska mająca 18 kątów


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) geom. figura geometryczna, która ma osiemnaście boków i osiemnaście kątów


Osiemnastokąt – wielokąt, który ma 18 boków. Suma jego kątów wewnętrznych wynosi 2880°.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Osiemnastolatek

chłopiec osiemnastoletni


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) chłopak mający osiemnaście lat

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) zwierzę, roślina lub rzecz mająca osiemnaście lat

forma rzeczownika.

 (3.1) D. lm. od osiemnastolatka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osiemnastolatka

kobieta albo samica zwierząt mająca osiemnaście lat


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta mająca osiemnaście lat

 (1.2) zwierzę, rzecz lub roślina mająca osiemnaście lat

forma rzeczownika.

 (2.1) D., B. lp. od osiemnastolatek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osiemnastolatki

kobieta albo samica zwierząt mająca osiemnaście lat


Źródła:

SJP.pl

Osiemnastolecie

1. okres osiemnastu lat;
2. osiemnasta rocznica czegoś


Źródła:

SJP.pl

Osiemnastoletni

1. trwający osiemnaście lat; przypadający za osiemnaście lat;
2. będący w wieku osiemnastu lat, mający osiemnaście lat


przymiotnik

 (1.1) mający osiemnaście lat

 (1.2) trwający osiemnaście lat


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osiemnastoliterowy

przymiotnik

 (1.1) taki, który składa się z osiemnastu liter


Źródła:

Wiktionary

Osiemnastomiesięczny

mający osiemnaście miesięcy, trwający osiemnaście miesięcy itp.


Źródła:

SJP.pl

Osiemnastominutowy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) trwający osiemnaście minut


Źródła:

Wiktionary

Osiemnastoosobowy

1. składający się z osiemnastu osób;
2. przeznaczony dla osiemnastu osób


przymiotnik

 (1.1) przeznaczony dla osiemnastu osób, mogący pomieścić osiemnaście osób

 (1.2) złożony z osiemnastu osób, wykonywany przez osiemnaście osób


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osiemnastopiętrowy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) złożony z parteru i osiemnastu kondygnacji położonych nad nim


Źródła:

Wiktionary

Osiemnastostopniowy

1. mający osiemnaście stopni (w jakiejś skali);
2. mający osiemnaście stopni, etapów


Źródła:

SJP.pl

Osiemnastotomowy

przymiotnik

 (1.1) składający się z osiemnastu tomów, zawarty w osiemnastu tomach, wydany w osiemnastu tomach


Źródła:

Wiktionary

Osiemnastotygodniowy

przymiotnik

 (1.1) trwający osiemnaście tygodni

 (1.2) będący w wieku osiemnastu tygodni


Źródła:

Wiktionary

Osiemnastowieczny

dotyczący osiemnastego wieku, pochodzący z osiemnastego wieku, żyjący w osiemnastym wieku, dziejący się w osiemnastym wieku itp.


przymiotnik

 (1.1) taki, który wydarzył się lub żył w osiemnastym wieku; taki, który pochodzi z osiemnastego wieku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osiemnastościan

wielościan o 18 ścianach


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) geom. wielościan o osiemnastu ścianach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osiemnasty

liczebnik porządkowy odpowiadający liczbie 18


przymiotnik odliczebnikowy

 (1.1) od 18

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) dzień miesiąca po siedemnastym

rzeczownik, rodzaj żeński

 (3.1) osiemnasta: godzina osiemnasta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osiemnaście

liczebnik oznaczający liczbę 18


liczebnik główny

 (1.1) 18


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osiemnaścioro

liczebnik zbiorowy odpowiadający liczbie 18, używany w odniesieniu do osób różnej płci, dzieci i młodych zwierząt oraz do przedmiotów o nazwie występującej tylko w liczbie mnogiej


liczebnik zbiorowy

 (1.1) …odpowiadający liczbie 18


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osiemset

liczebnik oznaczający liczbę 800


liczebnik główny

 (1.1) liczba 800


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osiemsetka

1. liczba 800;
2. całość składająca się z ośmiuset części lub jednostek;
3. to, co jest oznaczone liczbą 800


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nazwa liczby 800 (osiemset)

 (1.2) coś, co oznaczone jest liczbą 800

 (1.3) całość składająca się z ośmiuset części, elementów lub jednostek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osiemsetkilowy

potocznie: osiemsetkilogramowy


Źródła:

SJP.pl

Osiemsetlecie

1. okres ośmiuset lat;
2. osiemsetna rocznica czegoś


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) okres ośmiuset lat

 (1.2) osiemsetna rocznica


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osiemsetletni

mający osiemset lat, trwający osiemset lat itp.


przymiotnik

 (1.1) mający osiemset lat

 (1.2) trwający osiemset lat


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osiemsetny

liczebnik porządkowy odpowiadający liczbie 800


przymiotnik odliczebnikowy

 (1.1) od osiemset


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osierdzie

dwuścienna, workowatego kształtu błona surowicza obejmująca serce kręgowców; worek osierdziowy


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) anat. worek surowiczy ochraniający serce;


Osierdzie (worek osierdziowy, worek okołosercowy) (łac. "saccus pericardiacus") – podwójna błona surowicza workowatego kształtu, obejmująca w postaci dwuściennego worka serce kręgowców i zdecydowanej większości mięczaków.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Osierdziowy

przymiotnik

 (1.1) dotyczący osierdzia


Źródła:

Wiktionary

Osierocać

czasownik niedokonany

 (1.1) umierając, czynić kogoś sierotą


Źródła:

Wiktionary

Osierociały

taki, który stał się sierotą, stracił rodziców


Źródła:

SJP.pl

Osierocieć

stać się sierotą, stracić rodziców


Źródła:

SJP.pl

Osierocić

czasownik przechodni dokonany (ndk. osierocać)

 (1.1) umierając, pozbawić dziecko rodzica

 (1.2) przen. umierając, sprawić, że ktoś poczuł się samotny

 (1.3) przen. opuściwszy jakieś miejsce, sprawić, że popadło w ruinę


Źródła:

Wiktionary

Osiewać

1. oczyszczać, przesiewając przez sito; odsiewać;
2. zasiewać; obsiewać


Źródła:

SJP.pl

Osiewicz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Osiewnik

niewielki chrząszcz z rodziny sprężykowatych, larwy uważane są za szkodniki


Źródła:

SJP.pl

Osieński

→ Ośno Lubuskie; ośnieński


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Ośnem Lubuskim, dotyczący Ośna Lubuskiego


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osijecki

przymiotnik od: Osijek (miasto w Chorwacji)


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Osijekiem, dotyczący Osijeka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osijek

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. miasto we wschodniej Chorwacji, w historycznej krainie Slawonii, nad rzeką Drawą;


Osijek ( Eszék, Esseg, Essegg) – miasto we wschodniej Chorwacji, stolica żupanii osijecko-barańskiej, siedziba miasta Osijek. Leży w historycznej krainie Slawonii, nad rzeką Drawą. W 2011 roku liczyło 84 104 mieszkańców.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Osik

1. drzewo z rodziny wierzbowatych (Populus tremula), gatunek topoli; topola drżąca; osina; trzepocina;
2. drewno osikowe; osina


Źródła:

SJP.pl

Osika

1. drzewo z rodziny wierzbowatych (Populus tremula), gatunek topoli; topola drżąca; osina; trzepocina;
2. drewno osikowe; osina


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) dendr. gatunek drzewa topolowego o drżących liściach,należącego do rodziny wierzbowatech;

 (1.2) drewno osiki (1.1)

forma czasownika.

 (2.1) 3 os. lp. przysz. zob. osikać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osikać

1. opryskać, polać coś; obsikać;
2. opryskać moczem, obsiusiać


Źródła:

SJP.pl

Osikiwać

obsikiwać; potocznie:
1. opryskiwać moczem;
2. opryskiwać jakąś cieczą


Źródła:

SJP.pl

Osikowy

wykonany z drewna osiki; osinowy


przymiotnik

 (1.1) składający się z osiki

 (1.2) wykonany z drewna lub innej części osiki

 (1.3) będący częścią osiki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osimnost

liczebnik główny

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. osiemnaście


Źródła:

Wiktionary

Osina

1. drzewo z rodziny wierzbowatych; osika, topola osika;
2. drewno z tego drzewa; osika;
3. miejsce porośnięte osikami


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Osiniak

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Osiniec

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Osinniki

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. miasto na Syberii w azjatyckiej części Federacji Rosyjskiej, w obwodzie kemerowskim;


Osinniki (ros. Осинники) – miasto na Syberii w azjatyckiej części Federacji Rosyjskiej, w obwodzie kemerowskim. Ośrodek wydobycia węgla kamiennego wchodzący w skład Kuźnieckiego Zagłębia Węglowego. Ossinniki położone są wzdłuż linii kolejowej pomiędzy stacją Kandalep (Кандалеп) i Nowokuźnieck. W mieście znajdują się dwie linie tramwajowe.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Osinobus

samochód ciężarowy przystosowany do przewożenia pasażerów, produkowany przez Zakład Budowy Maszyn Osiny


Os


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Osinowiec

szkodnik drzew liściastych (motyl lub chrząszcz)


Źródła:

SJP.pl

Osinowy

wykonany z drewna osikowego; osikowy


Źródła:

SJP.pl

Osiny

1. drzewo z rodziny wierzbowatych; osika, topola osika;
2. drewno z tego drzewa; osika;
3. miejsce porośnięte osikami


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Osinówka

motyl nocny


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Osiodłanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|osiodłać.


Źródła:

Wiktionary

Osiodłać

czasownik przechodni dokonany (ndk. siodłać)

 (1.1) zootechn. założyć siodło na zwierzę

 (1.2) przen. podporządkować sobie coś lub kogoś


Źródła:

Wiktionary

Osiomierz

przyrząd okulistyczny do pomiaru osi oka; aksometr


Źródła:

SJP.pl

Osiować

ustawiać na jednej osi; środkować; centrować


Źródła:

SJP.pl

Osiowce

roślina lądowa, której ciało jest zróżnicowane na łodygę, liście i korzeń; kormofit, roślina osiowa


Źródła:

SJP.pl

Osiowe

dodatkowa opłata za postój nierozładowanego w określonym czasie wagonu


Źródła:

SJP.pl

Osiowiec

roślina lądowa, której ciało jest zróżnicowane na łodygę, liście i korzeń; kormofit, roślina osiowa


Źródła:

SJP.pl

Osiowość

symetria osiowa jakiegoś obiektu


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest osiowe


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osiowy

ciągnący się wzdłuż osi, obracający się dookoła osi (np. symetria osiowa); symetryczny


Źródła:

SJP.pl

Osioł

1. gatunek ssaka z rodziny koniowatych, używany jako zwierzę pociągowe i juczne;
2. potocznie: człowiek uparty i głupi, zły uczeń


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) zool. nazwa systematyczna|Equus asinus|Linnaeus|ref=tak., zwierzę udomowione z rodziny koniowatych;

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy

 (2.1) pot. uparty człowiek

 (2.2) pot. głupi człowiek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osiołek

1. pogardliwie o kimś naiwnym, nierozgarniętym;
2. pieszczotliwie o ośle;
3. potocznie o nieudaczniku


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) zdrobn. od: osioł

 (1.2) młody osioł

 (1.3) zabawka w kształcie osła


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Osipiuk

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Osipowicz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Osir

[czytaj: os-ir] skrót od: Ośrodek Sportu i Rekreacji


Źródła:

SJP.pl

Osiwiały

stać się siwym


Źródła:

SJP.pl

Osiwieć

stać się siwym


Źródła:

SJP.pl

Osiwić

dawniej: uczynić siwym, pokryć siwizną; zsiwić


Źródła:

SJP.pl

Osiwnóć

czasownik nieprzechodni dokonany

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. posiwieć


Źródła:

Wiktionary

Osiymnost

liczebnik główny

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. osiemnaście


Źródła:

Wiktionary

Osiąg

1. zwykle w liczbie mnogiej: największe możliwości techniczne urządzenia, maszyny lub pojazdu;
2. dawniej: wybitne osiągnięcie; wyczyn


Źródła:

SJP.pl

Osiągalność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest osiągalne


Osiągalność – termin używany w teorii sterowania.

Stan formula_1 liniowego, dyskretnego układu regulacji nazywamy osiągalnym w formula_2 krokach, jeżeli istnieje ciąg wymuszeń formula_3 który przeprowadza ten układ z zerowego stanu początkowego formula_4 do zadanego stanu końcowego formula_5 Czyli dla formula_6 formula_7


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Osiągalny

dający się zdobyć, uzyskać


przymiotnik

 (1.1) możliwy do osiągnięcia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osiąganie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|osiągać.


Źródła:

Wiktionary

Osiągać

czasownik przechodni

 (1.1) realizować pewien cel

 (1.2) docierać do określonego miejsca

 (1.3) uzyskiwać pewną minimalną lub maksymalną wartość jakiejś cechy

 (1.4) docierać lub doprowadzać coś do pewnego punktu


Źródła:

Wiktionary

Osiągnięcie

1. uzyskać coś, zdobyć, otrzymać;
2. dojść, dobiec, dojechać itp. do zamierzonego celu


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|osiągnąć.

 (1.2) coś, co zostało osiągnięte

 (1.3) grykomp. wyróżnienie za wykonanie zadania w grze;


Zobacz też: Osiągnięcie (gry komputerowe).

Osiągnięcie (ang. "credit") – wyodrębniony zestaw efektów uczenia się/kształcenia się – stanowiących składnik wymagań dla kwalifikacji, których uzyskanie zostało potwierdzone na podstawie przeprowadzonej walidacji.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Osiągnąć

1. uzyskać coś, zdobyć, otrzymać;
2. dojść, dobiec, dojechać itp. do zamierzonego celu


czasownik przechodni dokonany (ndk. osiągać)

 (1.1) dokonany od|osiągać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osiąkać

1. ociekać, obsychać;
2. osiadać na mieliźnie;
3. grzęznąć, więznąć


Źródła:

SJP.pl

Osiąknąć

1. ociec, obeschnąć;
2. osiąść na mieliźnie;
3. ugrzęznąć, uwięznąć


Źródła:

SJP.pl

Osiąkły

1. ociec, obeschnąć;
2. osiąść na mieliźnie;
3. ugrzęznąć, uwięznąć


Źródła:

SJP.pl

Osiąść

opadając, pokryć coś warstwą


czasownik dokonany (ndk. osiadać)

 (1.1) opadając, pokryć coś warstwą

 (1.2) zamieszkać gdzieś na stałe

 (1.3) o statku: płynąc, zatrzymać się na skutek tarcia o dno


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osięciny

wieś w Polsce


Osięciny – wieś (dawne miasto) w Polsce, położona w województwie kujawsko-pomorskim, na Kujawach, powiecie radziejowskim, w gminie Osięciny. Siedziba gminy Osięciny.

Dawniej wieś była siedzibą władz gminy Osięciny. W latach 1954–1972 wieś była siedzibą władz gromady Osięciny. W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa włocławskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Osięciński

przymiotnik od: Osięciny


Źródła:

SJP.pl

Osięgnąć

dawniej: osiągnąć


Źródła:

SJP.pl

Osiękla

1. rodzaj grzybów z rzędu pieczarkowców;
2. osiękla nierówna - gatunek grzybów podstawkowych z rodziny Niaceae


Źródła:

SJP.pl

Osiłek

człowiek silny, dobrze zbudowany; siłacz


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) książk. człowiek dobrze zbudowany i silny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osiłkowaty

przypominający budową osiłka


Źródła:

SJP.pl

Osiński

przymiotnik od: Osiny


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Osjakowianin

mieszkaniec Osjakowa (miasta w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Osjakowianka

mieszkanka Osjakowa (miasta w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Osjakowski

przymiotnik od: Osjaków


Źródła:

SJP.pl

Osjaków

miasto w Polsce


}|-

Osjaków – miasto w Polsce, położone w województwie łódzkim, w powiecie wieluńskim, siedziba miejsko-wiejskiej gminy Osjaków. Leży nad Wartą, przy drodze krajowej nr 74 z Wielunia do Piotrkowa Trybunalskiego. Jest miejscem etapowym spływów kajakowych.

Osjaków uzyskał lokację miejską około 1446 roku, zdegradowany do rangi osady w 1793 roku.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Osjan

legendarny wojownik i bard celtycki


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Osjanizm

nurt literacki z przełomu XVIII i XIX wieku opierający się na naśladownictwie "Pieśni Osjana", dzieła Jamesa Macphersona


Os


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Osk.

skrót od: oskarżony, oskarżona (czytany jako cały, odmienny wyraz)


Źródła:

SJP.pl

Oska

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rzad. zdrobn. od osa

 (1.2) mała osa


Źródła:

Wiktionary

Oskalpować

zdjąć skalp, czyli płat skóry na wierzchu głowy wraz z włosami (obyczaj wojenny niegdyś znany wśród północnoamerykańskich Indian)


czasownik przechodni dokonany (ndk. skalpować)

 (1.1) zedrzeć skórę z głowy pokonanego przeciwnika


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oskar

imię męskie


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Oskard

rodzaj kilofa


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) górn. bud. ręczne narzędzie złożone z trzonka i osadzonych na nim dwóch ostrzy: jednym spłaszczonym, a drugim ostrym i spiczastym; rodzaj kilofa, używany głównie w kopalniach i budownictwie, dawniej także jako broń;


Oskard – narzędzie składające się z obucha w kształcie pojedynczego ostrza (żeleźca) oraz styliska, na końcu którego obuch jest osadzony. Wykorzystywane najczęściej do robót ziemnych i odłupywania skał (np. w górnictwie albo budownictwie). Żeleźce, czyli głowica robocza oskarda, współcześnie zazwyczaj stalowe, waży kilka kilogramów, a stylisko ma długość około jednego metra. W oskardzie płaszczyzna ostrza nie jest równoległa do styliska (jak w siekierze), tylko prostopadła.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Oskardnik

maszyna używana przy naprawach nawierzchni drogowych, zrywająca górną warstwę tłucznia


Źródła:

SJP.pl

Oskardować

czasownik przechodni niedokonany

 (1.1) techn. rozbijać lub wzruszać górną warstwę tłucznia przy naprawie nawierzchni drogowej


Źródła:

Wiktionary

Oskarek

zdrobnienie od: Oskar (imię męskie)


Źródła:

SJP.pl

Oskarkowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Oskarka lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Oskarostwo

Oskar z małżonką; Oskarowie


Źródła:

SJP.pl

Oskarowie

Oskar z małżonką; Oskarostwo


Źródła:

SJP.pl

Oskarowy

→ Oscar (nagroda filmowa); oscarowy


Źródła:

SJP.pl

Oskarpowywać

otaczać skarpą


Źródła:

SJP.pl

Oskarżający

1. obwiniać kogoś o coś;
2. składać na kogoś skargę do sądu;
3. być oskarżycielem w procesie sądowym


Patrz:oskarżać

Źródła:

SJP.pl

Oskarżanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|oskarżać.


Źródła:

Wiktionary

Oskarżać

1. obwiniać kogoś o coś;
2. składać na kogoś skargę do sądu;
3. być oskarżycielem w procesie sądowym


czasownik przechodni niedokonany (dk. oskarżyć)

 (1.1) obwiniać kogoś o coś

 (1.2) praw. wnosić oskarżenie (do sądu)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oskarżenie

wnieść przeciw komuś oskarżenie; osądzić; posądzić


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) zarzut dokonania czynu nagannego lub niezgodnego z prawem

 (1.2) praw. skarga wnoszona do sądu, akt oskarżenia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oskarżona

wnieść przeciw komuś oskarżenie; osądzić; posądzić


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) praw. kobieta, przeciw której rozpoczęto postępowanie karne

 (1.2) pot. kobieta, której zarzucono popełnienie czynu uznawanego za naganny

forma czasownika.

 (2.1) ims. przym. bierny od: oskarżyć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oskarżony

wnieść przeciw komuś oskarżenie; osądzić; posądzić


forma czasownika.

 (1.1) imiesłów przymiotnikowy bierny od: oskarżyć

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) praw. osoba, przeciw której rozpoczęto postępowanie karne

 (2.2) pot. osoba, której zarzucono popełnienie czynu uznawanego za naganny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oskarżyciel

osoba, która oskarża kogoś, wnosi skargę na kogoś


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) człowiek, który oskarża

 (1.2) praw. w procesie karnym osoba wnosząca do sądu akt oskarżenia przeciw komuś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oskarżycielka

kobieta, która oskarża kogoś, wnosi skargę na kogoś


Źródła:

SJP.pl

Oskarżycielsko

przysłówek sposobu

 (1.1) wyrażając oskarżenie, zarzut lub sugerując winę drugiej osoby


Źródła:

Wiktionary

Oskarżyć

wnieść przeciw komuś oskarżenie; osądzić; posądzić


czasownik przechodni dokonany (ndk. oskarżać)

 (1.1) obwinić kogoś o coś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oskałowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) umocnienie brzegu morskiego polegające na obrzuceniu plażaaży i dna kamieniem lub blokami betonowymi


Źródła:

Wiktionary

Oski

przymiotnik od: Osie (wieś w Bydgoskiem), Osz (miasto w Kirgistanie)


Źródła:

SJP.pl

Oskijski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Oskami, dotyczący Osków

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. język oskijski;


Źródła:

Wiktionary

Osklepek

1. jedna z łusek osłaniających ujście rurki kwiatowej
2. osklepek opłucnej - odcinek opłucnej ściennej ograniczający jamę opłucnową od góry
3. osklepek ślimaka - część składowa ucha wewnętrznego


Źródła:

SJP.pl

Oskoma

1. apetyt na coś, chęć, chętka zjedzenia czegoś;
2. potocznie: cierpnięcie, drętwienie zębów


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) wielka ochota na coś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oskomian

1. niskie, wiecznie zielone drzewo owocowe z rodziny szczawikowatych, uprawiane w strefie tropikalnej; aweroa, karambola;
2. owoc tego drzewa


Os


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Oskomik

rodzaj ptaków z podrodziny dzięciołów


Źródła:

SJP.pl

Oskomina

dawniej: apetyt na coś; chętka; oskoma


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) stpol. ślina


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oskorupiony

przymiotnik

 (1.1) posiadający skorupę


Źródła:

Wiktionary

Oskowie

plemię italskie zamieszkujące część Lacjum, Samnium i Kampanii; Opikowie


Oskowie, Opikowie – grupa ludów starożytnej Italii. Kulturowo ulegali wpływom greckim. Uzależnieni byli od Etrusków. Pod koniec IV w. p.n.e. zostali podbici przez Rzym.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Oskoł

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. hydron. rzeka na południowym zachodzie europejskiej części Rosji i na Ukrainie, lewy dopływ Dońca;


Oskoł ( Оскол, "Oskoł", Оскіл, "Oskił") – rzeka na południowym zachodzie europejskiej części Rosji i na Ukrainie, lewy dopływ Dońca o długości 472 km i powierzchni dorzecza 14 800 km².

Rzeka wypływa ze źródeł na Wyżynie Środkoworosyjskiej, na południowy wschód od Kurska, a do Dońca uchodzi na południowy wschód od miasta Izjum.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Oskoła

sok wydzielający się wiosną z niektórych drzew po nacięciu kory


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) spoż. sok z brzozy;


Oskoła – staropolska nazwa soku brzozowego (Succus Betulae) o słodkawym smaku. Był to napój chłodzący i leczniczy stosowany na całej Słowiańszczyźnie.

Otrzymuje się go przez głębokie (ale nie głębsze niż 4 cm) nacięcie pnia lub gałęzi brzozy wczesną wiosną. Z małego drzewa o średnicy pnia ok. 15 cm można pozyskać do 5 litrów soku dziennie, z większych okazów (średnica ok. 30 cm) nawet do 15 litrów. Należy go przechowywać w szklanych lub emaliowanych naczyniach.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Oskroba

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Oskrobek

rodzaj chrząszczy z rodziny ryjkowcowatych


Oskrobek ("Cionus") – rodzaj chrząszczy z rodziny ryjkowcowatych. W jej obrębie zalicza się go do podrodziny Curculioninae i plemienia Cionini. Obejmuje ponad 80 opisanych gatunków. Zamieszkują one krainy: palearktyczną, etiopską i orientalną. Są fitofagami. Larwy żerują ukryte w śluzowatej wydzielinie lub włoskach rośliny żywicielskiej. Poczwarki schowane są w kokonie utworzonym z wydzieliny.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Oskromia

roślina z rodziny nanerczowatych


Źródła:

SJP.pl

Oskryptować

1. wyposażyć w skrypt;
2. zaprogramować działanie według skryptu (schematu)


Źródła:

SJP.pl

Oskrzela

część układu oddechowego, położona pomiędzy tchawicą a oskrzelikami


Oskrzela (łac. "bronchi"; l.poj. "bronchus"), drzewo oskrzelowe to część układu oddechowego, położona pomiędzy tchawicą a oskrzelikami.

Jest to zespół rozgałęziających się rurek, o średnicy większej niż 1 mm, doprowadzających i odprowadzających powietrze do/z płuc.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Oskrzele

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) anat. parzysty narząd rurowaty położony poniżej tchawicy, stanowiący część dolnych dróg oddechowych, rozgałęziający się dychotomicznie


Źródła:

Wiktionary

Oskrzelik

część rozgałęzienia oskrzeli w formie cienkiej rurki zakończonej pęcherzykiem płucnym


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) anat. drobna gałąź oskrzela w obrębie płuca, o średnicy zwykle poniżej 1 mm, niezawierająca chrząstki w ścianie i prowadząca powietrze do pęcherzyków płucnych

 (1.2) zdrobn. od: oskrzele


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oskrzelowy

przymiotnik

 (1.1) anat. dotyczący oskrzeli


Źródła:

Wiktionary

Oskrzynia

element konstrukcyjny mebli szkieletowych


Oskrzynia – element konstrukcyjny mebli szkieletowych. Funkcją oskrzyń jest połączenie górnej części nóg np. stołu, krzesła lub taboretu w podzespół konstrukcyjny, umożliwiający następnie przymocowanie do niego blatu lub siedziska.

Oskrzynie najczęściej są wykonane z drewna litego, płyty wiórowej lub sklejki. Mogą być wykonane także np. z metalu czy plastiku, jeżeli mebel jest wykonany również z tego rodzaju materiału.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Oskulum

twór wyrzutowy u gąbek znajdujący się na górnym biegunie ciała


Oskulum (łac. "osculum"), otwór wypustowy – otwór wyrzutowy u gąbek znajdujący się na górnym biegunie ciała. Nie odpowiada on jednak pragębie. Biegunem pragęby gąbki przyrastają do podłoża (ta w konsekwencji zarasta). Oskulum powstaje wtórnie na biegunie przeciwległym do pragęby. Jego funkcją jest wyprowadzanie z wnętrza gąbek wody napływającej ostiami lub porami.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Oskwarzać

dawniej: oparzać, opiekać


Źródła:

SJP.pl

Oskór

rodzaj roślin z rodziny flaszowcowatych


Źródła:

SJP.pl

Oskórek

zewnętrzna warstwa ciała licznych bezkręgowców oraz niższych strunowców, zbudowana z chityny lub kutyny, pełniąca głównie rolę ochronną; kutykula; kutikula


Os


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Oskórkowy

→ oskórek


Patrz:oskórek

Źródła:

SJP.pl

Oskórnia

rzadko: warstwa tkanek zbudowanych z komórek korkowych, pokrywająca pędy roślin drzewiastych


Źródła:

SJP.pl

Oskórować

czasownik przechodni dokonany (ndk. skórować)

 (1.1) oddzielić skórę od tuszy; odjąć skórę od ciała; obedrzeć ze skóry

 (1.2) obić skórą


Źródła:

Wiktionary

Oskórowywać

zdejmować skórę z tuszy zwierzęcia; skórować


Źródła:

SJP.pl

Oskładkować

nałożyć obowiązek płacenia składki


Źródła:

SJP.pl

Oskładkowywać

nakładać obowiązek płacenia składki


Źródła:

SJP.pl

Oslo

stolica Norwegii


rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. stolica Norwegii;


Os


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Oslowianin

mieszkaniec Oslo (stolicy Norwegii)


Źródła:

SJP.pl

Oslowianka

mieszkanka Oslo (stolicy Norwegii)


Źródła:

SJP.pl

Oslowski

→ Oslo (stolica Norwegii)


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Oslo, dotyczący Oslo


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osm

pierwiastek chemiczny o symbolu Os i liczbie atomowej 76, metal należący do grupy żelazowców, wykorzystywany m.in. do produkcji stopów z irydem


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu Os i liczbie atomowej 76;


Zobacz też: skrótowiec OSM lub jednostka osmol (Osm).

Osm (Os, łac. "osmium") – pierwiastek chemiczny z grupy żelazowców (triada platynowców ciężkich). Nazwa pochodzi od greckiego słowa "osme" oznaczającego zapach.

Gęstość osmu wynosi ok. 22,5–22,6 g/cm³. Teoretycznie jest to największa gęstość spośród wszystkich znanych pierwiastków, jednak według niektórych pomiarów większą wartość stwierdzono dla irydu. W efekcie pierwszeństwo co do największej gęstości nie zostało ustalone (2007 r.).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Osm.

skrót od: osmański


Źródła:

SJP.pl

Osm.-Tur.

skrót od: osmańsko-turecki


Źródła:

SJP.pl

Osmaczka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. dawna polska miara objętości ciał sypkich, odpowiadająca jednej ósmej części korca


Źródła:

Wiktionary

Osmaganek

osmaganek plamek - gatunek motyla z rodziny miernikowcowatych


Źródła:

SJP.pl

Osmagać

wysmagać;
1. obić dotkliwie batem, biczem, rzemieniem itp.; zesmagać, posmagać, wychłostać, wysiec, wysiekać, zsiec;
2. o wietrze: owiać silnymi podmuchami


Źródła:

SJP.pl

Osmalanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) opalanie lub poddawanie czegoś działaniu dymu


Źródła:

Wiktionary

Osmalać

opalać coś z wierzchu lub okopcać dymem


czasownik przechodni niedokonany (dk. osmalić)

 (1.1) paląc pokrywać się czarnym nalotem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osmalić

opalić coś z wierzchu lub okopcić dymem


czasownik

 (1.1) dokonany od|osmalać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osmalony

opalić coś z wierzchu lub okopcić dymem


Źródła:

SJP.pl

Osman

imię męskie


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) hist. imię władców państwa osmańskiego


Osman – epos siedemnastowiecznego dubrownickiego poety Ivana Gundulicia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Osmanista

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) badacz kultury Turków osmańskich


Źródła:

Wiktionary

Osmanowie

imię męskie


Osmanowie (tur. "Osmanlı Hanedanı") – turecka dynastia, panująca w imperium osmańskim w latach 1299–1922.

Dynastia Osmanów wywodziła się z rodu "Söğüt", za pierwszego przedstawiciela Osmanów uznawany jest Osman I, syn Ertuğrula. Początkowo władcy osmańscy tytułowali się bejami, pierwszy tytułem sułtana zaczął posługiwać się syn Osmana, Orchan, ale oficjalnie wprowadzono go do tytulatury za rządów Murada I.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Osmarkać

potocznie: zabrudzić coś wydzieliną z nosa; obsmarkać, zasmarkać


Źródła:

SJP.pl

Osmarować

obsmarować;
1. zabrudzić coś z wierzchu, zwłaszcza czymś lepkim, płynnym; usmarować;
2. przenośnie: oczernić kogoś, popsuć komuś reputację; oplotkować, obmówić;
3. osmarować się:
a) zabrudzić się z wierzchu, zwłaszcza czymś lepkim, płynnym;
b) przenośnie: wzajemnie rzucić na siebie oskarżenia


Źródła:

SJP.pl

Osmarowywać

obsmarowywać;
1. zabrudzać coś z wierzchu, zwłaszcza czymś lepkim, płynnym; usmarować;
2. przenośnie: oczerniać kogoś, psuć komuś reputację; oplotkowywać, obmawiać;
3. osmarowywać się:
a) zabrudzać się z wierzchu, zwłaszcza czymś lepkim, płynnym;
b) przenośnie: wzajemnie rzucać na siebie oskarżenia


Źródła:

SJP.pl

Osmańczyk

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Osmański

dotyczący Imperium Osmańskiego


przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący Imperium Osmańskiego, związany z Imperium Osmańskim

 (1.2) dotyczący dynastii Osmanów, związany z dynastią Osmanów

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. wymarły, oficjalny język Imperium Osmańskiego, wywodzący się z grupy języków tureckich;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Osmo-

temat słowotwórczy

 (1.1) med. pierwszy człon wyrazów złożonych mających związek znaczeniowy z węchem

 (1.2) biol. pierwszy człon wyrazów złożonych mających związek znaczeniowy z ciśnieniem osmotycznym


Źródła:

Wiktionary

Osmolalność

stężenie substancji rozpuszczonej w roztworze, wyrażone jako liczba moli substancji czynnych osmotycznie


Osmolalność – stężenie substancji rozpuszczonej w roztworze, wyrażone jako liczba moli substancji czynnych osmotycznie (osmoli, Osm) rozpuszczonych w jednym kilogramie rozpuszczalnika (wody). Osmolalność wszystkich płynów ustrojowych organizmu w stanie fizjologicznym jest jednakowa (prawo izoosmolalności) i mieści się w przedziale 280–295 mOsm/kg H2O, przeciętnie 290 mOsm/kg H2O. W odróżnieniu od osmolalności, "osmolarność" to liczba moli substancji osmotycznie czynnych w 1 litrze roztworu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Osmolarność

liczba moli substancji osmotycznie czynnych w 1 litrze roztworu


Osmolarność, molarność – liczba moli substancji osmotycznie czynnych w 1 litrze roztworu.

Obecnie w diagnostyce laboratoryjnej znacznie częściej oznacza się jednak osmolalność, która odnosi się do 1 kg rozpuszczalnika.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Osmolin

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Osmolog

specjalista w zakresie osmologii


Źródła:

SJP.pl

Osmologia

Os


Źródła:

Wikipedia

Osmologiczny

→ osmologia


Patrz:osmologia

Źródła:

SJP.pl

Osmolski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Osmometr

przyrząd do mierzenia ciśnienia osmotycznego roztworów


Osmometr – (gr. "osmós" "ciśnienie" + "metreín" "mierzyć") fiz. przyrząd do pomiaru ciśnienia osmotycznego roztworów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Osmoreceptor

Osmoreceptor (osmodetektor) – receptor wrażliwy na zmianę ciśnienia osmotycznego w organizmie, które znajdują się w podwzgórzu.

Wzrost ciśnienia osmotycznego w płynach ustrojowych (głównie we krwi) powoduje pobudzenie osmoreceptorów, w wyniku czego następuje wyzwolenie uczucia pragnienia oraz wzmożone wydzielanie hormonu wazopresyny, który przyczynia się do zwiększonego wchłaniania zwrotnego wody w kanalikach nerkowych, zapobiegając nadmiernemu jej wydalaniu z moczem[].


Źródła:

Wikipedia

Osmoregulacja

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biol. regulacja ciśnienia osmotycznego płynów ustrojowych organizmu;


Os


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Osmoregulacyjny

dotyczący osmoregulacji


przymiotnik relacyjny

 (1.1) biol. związany z osmoregulacją, dotyczący osmoregulacji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osmotycznie

przysłówek

 (1.1) w sposób osmotyczny


Źródła:

Wiktionary

Osmotyczny

oparty na procesie osmozy, wynikający z procesu osmozy


przymiotnik

 (1.1) oparty na procesie osmozy; dotyczący osmozy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osmowiec

ogólna nazwa jednego z pierwiastków należącego do triady platynowców ciężkich: osmu, irydu lub platyny


Źródła:

SJP.pl

Osmowy

→ osm


przymiotnik

 (1.1) dotyczący osmu


Patrz:osm

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osmoza

przenikanie rozpuszczalnika przez półprzepuszczalną błonę z roztworu o mniejszym stężeniu do roztworu o stężeniu większym


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biol. fiz. ruch cząsteczek rozpuszczalnika z obszaru o niższym stężeniu substancji rozpuszczonej do obszaru o wyższym stężeniu substancji rozpuszczonej przez częściowo przepuszczalną membranę;

 (1.2) kult. przenikanie wpływów kulturowych itp. z jednego obszaru na drugi


Osmoza – dyfuzja rozpuszczalnika przez membranę półprzepuszczalną rozdzielającą dwa roztwory o różnym stężeniu.

Osmoza zachodzi spontanicznie w wyniku przenikania rozpuszczalnika (np. wody) przez membranę półprzepuszczalną z roztworu o niższym stężeniu substancji rozpuszczonej do roztworu o stężeniu wyższym, czyli prowadzi do wyrównania stężeń obu roztworów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Osmołować

posmarować lub nasycić smołą; nasmołować, wysmołować, zasmołować


Źródła:

SJP.pl

Osmołowszczyzna

wieś w Polsce


Osmołowszczyzna – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie sokólskim, w gminie Dąbrowa Białostocka. W latach 1919–1944 (de jure do 1950) dzielnica Dąbrowy Białostockiej.

Wierni kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Stanisława w Dąbrowie Białostockiej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Osmucić

dawniej: zasmucić; osmutnić


Źródła:

SJP.pl

Osmulski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Osmutnić

dawniej: zasmucić; osmucić


Źródła:

SJP.pl

Osmużać

1. rzucać smugę światła; oświetlać coś smugą;
2. zdejmować skórę z zająca lub królika


Źródła:

SJP.pl

Osmużyć

1. rzucić smugę światła; oświetlić coś smugą;
2. ściągnąć skórę z zająca lub królika


Źródła:

SJP.pl

Osmyk

1. w łowiectwie: ogon zająca; kosmyk, omyk;
2. błonkówka z rodziny grzebaczowatych


Źródła:

SJP.pl

Osmólski

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Osmół

choroba sosen wywołana przez grzyb; rdza kory sosny, rdza pęcherzykowata, obwar


Źródła:

SJP.pl

Osmęta

gatunek pnącza z rodziny mydleńcowatych, z którego wytwarza się guaranę; paulinia guarana


Źródła:

SJP.pl

Osnabrück

Osnabrück (dolnoniem. "Ossenbrügge") – miasto na prawach powiatu w Niemczech, w kraju związkowym Dolna Saksonia, położone w północno-zachodniej części kraju, nad rzeką Hase w regionie Osnabrücker Land, między północną częścią Lasu Teutoburskiego i gór Wiehengebirge, ok. 80 km na północ od Dortmundu, ok. 45 km od Münster i ok. 100 na zachód od Hanoweru. Miasto jest siedzibą powiatu Osnabrück, do którego jednak nie należy. W 2023 roku miasto liczyło ok. 166,6 tys. mieszkańców.


Źródła:

Wikipedia

Osnowa

1. układ nitek tworzących tkaninę, przeplatający się z poprzecznie biegnącym wątkiem;
2. przędza przeznaczona na układ nitek biegnących wzdłuż tkaniny;
3. sytuacja przedstawiona w utworach fabularnych, na której tle rozgrywa się akcja


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) włók. sposób ułożenia nici w tkaninie, w które wplata się nici wątku; także same nici tworzące ten układ;

 (1.2) w powieści, filmie lub innym utworze fabularnym – tło wydarzeń

 (1.3) przen. książk. baza, podstawa

 (1.4) geod. wybrany zestaw punktów w terenie, podstawa konstrukcji mapy;

 (1.5) praw. zasadnicza treść wniosku, dokładnie określone żądanie

 (1.6) środ. sport. strzelectwo konspekt zajęć strzeleckich


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Osnowny

osnowowy


Źródła:

SJP.pl

Osnuja

błonkówka z rodziny niesnujowatych, szkodnik sosny


Źródła:

SJP.pl

Osnujka

zasnuja świerkowa; osnujka świerkowa - błonkówka z rodziny niesnujowatych, której larwy żyją w oprzędach na świerku i żywią się igłami; groźny szkodnik


Źródła:

SJP.pl

Osnujowate

rodzina owadów z rzędu błonkówek; niesnujowate


Źródła:

SJP.pl

Osnujowaty

o cechach osnujowatych (rodzina owadów)


Źródła:

SJP.pl

Osnutka

dawniej: wysypka


Źródła:

SJP.pl

Osnuwik

rodzaj pająka z rodziny osnuwikowatych o ciemno ubarwionym spodzie


Źródła:

SJP.pl

Osnuwikowate

rodzina pająków licząca ponad 4450 gatunków


Osnuwikowate (Linyphiidae) – rodzina pająków z podrzędu Opisthothela. Liczy ponad 4450 gatunków podzielonych na ponad 580 rodzajów, co czyni ją drugą najliczniejszą rodziną po skakunowatych. Rodzina słabo poznana, ciągle odkrywane są nowe gatunki. Występują problemy z systematyką. W Polsce występuje ok. 300 gatunków, głównie z rodzajów: "Centromerus", "Porrhomma", czy "Walckenaeria" (zobacz:).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Osnuwikowaty

o cechach osnukikowatych (rodzina pająków)


Źródła:

SJP.pl

Osnuć

1. otoczyć coś snując nić;
2. oprzeć dzieło literackie lub muzyczne na jakiejś podstawie;
3. dawniej: upleść


Źródła:

SJP.pl

Osnówka

tkanka okrywająca nasiona niektórych roślin; arylus


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Osoba

1. człowiek, postać;
2. postać literacka występująca zwłaszcza w utworze dramatycznym;
3. forma czasownika użytego jako orzeczenie


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pojedynczy człowiek, ktoś

 (1.2) gram. pojęcie używane do określenia formy czasownika, w zależności od wykonawcy czynności

 (1.3) bohater dramatu

 (1.4) praw. podmiot czynności prawnych

 (1.5) rel. w chrześcijańskiej doktrynie Trójcy Świętej: Bóg Ojciec, Syn Boży i Duch Święty;


Os


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Osobatyw

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) jęz. socjol. wyrażenie niewskazujące na płeć osoby, której dotyczy, składające się z wyrazu „osoba” oraz imiesłowu lub przymiotnika, np. osoba towarzysząca, osoby studenckie


Źródła:

Wiktionary

Osobistość

osoba wybitna, ważna, wpływowa


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) osoba wybitna, ważna i wpływowa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osobisty

1. dotyczący danej osoby;
2. wykonywany przez daną osobę bez niczyjego pośrednictwa


przymiotnik

 (1.1) odnoszący się do pojedynczej osoby

 (1.2) stanowiący własność danej osoby

 (1.3) intymny, dostępny tylko dla najbliższych

 (1.4) dokonany przez daną osobę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osobiście

przysłówek

 (1.1) we własnej osobie, samemu, bez pośrednictwa

 (1.2) w odniesieniu do siebie samego / konkretnej osoby


Osobiście – pierwszy solowy album Onara, członka zespołu Płomień 81. Za produkcję odpowiadają Kociołek, Rx, Scoop, Camey i Szogun. Gościnnie pojawili się Lerek i Pezet.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Osobliwie

przysłówek

 (1.1) w sposób osobliwy

 (1.2) daw. w sposób szczególny, w większym stopniu


Źródła:

Wiktionary

Osobliwiej

stopień wyższy od przysłówka: osobliwie


Źródła:

SJP.pl

Osobliwość

1. co, co stanowi o wyjątkowości czegoś; niezwykłość, niepospolitość, oryginalność;
2. rzecz niepowtarzalna, rzadka, niezwykła, zadziwiająca; fenomen, rarytas, unikat, rzadkość


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) osoba lub rzecz niezwykła, oryginalna

 (1.2) immanentny, niezwykły, oryginalny charakter kogoś lub czegoś

 (1.3) fiz. stan układu, w którym przynajmniej jeden z parametrów, który go określa, przyjmuje wartości nieskończone

 (1.4) mat. zob. punkt osobliwy.

 (1.5) mat. zob. macierz osobliwa.

 (1.6) techn. zob. technologiczna osobliwość.


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Osobliwszy

stopień wyższy od przymiotnika: osobliwy


Źródła:

SJP.pl

Osobliwy

odbiegający w jakiś sposób od powszechnie przyjętych norm; dziwaczny, szczególny, niezwykły, wyjątkowy


przymiotnik jakościowy

 (1.1) nietypowy, oryginalny, dziwaczny, inny niż reszta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osobniak

głaz większych rozmiarów


Źródła:

SJP.pl

Osobnica

wieś w województwie podkarpackim, położona koło Jasła


Osobnica – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie jasielskim, w gminie Jasło. Ma status sołectwa.

Miejscowość jest siedzibą parafii rzymskokatolickiej św. Stanisława Biskupa, należącej do dekanatu Dębowiec, diecezji rzeszowskiej.

W Osobnicy od 1953 istnieje kopalnia ropy naftowej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Osobniczka

→ osobnik


Patrz:osobnik

Źródła:

SJP.pl

Osobniczy

1. odnoszący się do jednego człowieka lub jednego przedstawiciela gatunku; indywidualny, jednostkowy;
2. osobniczy rozwój - rozwój obejmujący wszystkie zmiany organizmu, jakie w nim zachodzą od powstania osobnika do jego naturalnej śmierci; ontogeneza


przymiotnik

 (1.1) biol. właściwy osobnikowi, odnoszący się do osobnika jako okazowi danego gatunku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osobnik

osoba, człowiek (zwykle z odcieniem ujemnym); indywiduum, typ


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) biol. jednostkowy okaz gatunku;

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) osoba, człowiek


Osobnik – jednostkowy organizm, jednostkowy okaz (przedstawiciel) gatunku, żyjący samodzielnie lub w grupie, np. w stadzie bądź kolonii, stanowiący podstawowy element populacji. Ogólnie przyjęto zasadę, że cechą charakterystyczną osobnika jest oddziaływanie na inne osobniki własnego gatunku, inne organizmy oraz środowisko.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Osobno

przysłówek

 (1.1) oddzielnie, nie razem


Źródła:

Wiktionary

Osobność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) bycie w innym miejscu, z dala od innych

 (1.2) bycie kimś lub czymś innym, wyróżniającym się


Źródła:

Wiktionary

Osobny

1. oddzielny;
2. mający specjalne przeznaczenie


przymiotnik

 (1.1) oddzielony, oddalony od innych, mający specjalne przeznaczenie

 (1.2) daw. szczególny, wyjątkowy, osobliwy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osobodoba

miara odpowiadająca wielkości zasobów zużywanych lub wytwarzanych przez jednego człowieka w ciągu doby


Źródła:

SJP.pl

Osobodzień

środowiskowo: jednostka obliczeniowa równa jednemu dniowi przebytemu gdzieś przez jedną osobę


Źródła:

SJP.pl

Osobokilometr

jednostka obliczeniowa do obliczenia kosztów przewozu osób, równa jednemu kilometrowi przejechanemu przez jedną osobę


Źródła:

SJP.pl

Osobolat

forma rzeczownika.

 (1.1) D. lm. od: osoborok


Źródła:

Wiktionary

Osoborok

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) jednostka miary ekspozycji, określająca łączny czas obserwacji lub narażenia badanej populacji na dany czynnik, stanowiąca iloczyn liczby obserwowanych badanych oraz czasu trwania tej obserwacji wyrażonego w latach (wartość odpowiadająca obserwacji jednego pacjenta/jednostki przez pełen rok)

 (1.2) jednostka miary nakładu pracy i zatrudnienia, oznaczająca pełen wymiar czasu pracy zrealizowany przez jednego pracownika w przeciągu jednego roku


Źródła:

Wiktionary

Osobowościowy

przymiotnik

 (1.1) psych. związany z osobowością


Źródła:

Wiktionary

Osobowość

1. tylko w liczbie pojedynczej
a) zespół cech psychicznych właściwych danemu człowiekowi;
b) osobowość prawna - zdolność nabywania praw i zaciągania zobowiązań, nadana przez ustawę jakimś organizacjom;
2. człowiek o wyrazistych cechach wyróżniających go spośród innych ludzi


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) psych. zespół najbardziej trwałych cech psychicznych lub dyspozycji psychicznych człowieka, odróżniających go od innych ludzi;


Osobowość – wewnętrzny system regulacji pozwalający na adaptację i wewnętrzną integrację myśli, uczuć i zachowania w określonym środowisku w wymiarze czasowym (poczucie stabilności). Jest to zespół względnie trwałych cech lub dyspozycji psychicznych jednostki, różniących ją od innych jednostek.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Osobowy

1. związany z osobą lub osobami;
2. przystosowany do przewożenia ludzi;
3. w językoznawstwie: związany z osobą - kategorią gramatyczną, np. zaimek osobowy


przymiotnik

 (1.1) dotyczący osoby

 (1.2) służący do transportu ludzi

 (1.3) gram. związany z kategorią gramatyczną osoby

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) rodzaj pociągu pasażerskiego


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osobówka

potocznie: samochód lub pociąg osobowy


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gwara. szoferska: samochód osobowy

 (1.2) gwara. kolejowa: pociąg osobowy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osobłoga

rzeka w Polsce, dopływ Odry


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. rzeka w Czechach i Polsce, lewy dopływ Odry;

 (1.2) geogr. wieś gminna w Czechach w województwie morawsko-śląskim, w powiecie Bruntal;


Osobłoga (też "Osa", dawniej "Ossobłoka", Osoblaha, Hotzenplotz, przez Austriaków nazywana "Ossą") – rzeka w północno-wschodnich Czechach i południowo-zachodniej Polsce, lewobrzeżny dopływ Odry, długości 65,5 km i powierzchni zlewni 993 km² (z tego 745 km² w Polsce).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Osobłoski

przymiotnik

 (1.1) odnoszący się do rzeki Osobłoga

 (1.2) odnoszący się do wsi Osobłoga


Źródła:

Wiktionary

Osoczać

gwarowo: osaczać


Źródła:

SJP.pl

Osocze

płynna substancja krwi, w której znajdują się krwinki


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) biol. zasadniczy płynny składnik krwi, w którym zawieszone są krwinki;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osocznik

osoba uczestnicząca w nagance na zwierzynę, osaczająca zwierza; osacznik, obławnik


Osocznik – zarządca królewski od XVI do XVIII w. Obławnik biorący udział w osaczaniu zwierza.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Osoczowy

→ osocze


Patrz:osocze

Źródła:

SJP.pl

Osoczynowate

rodzina roślin dwuliściennych z rzędu rutowców


Os


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Osoczynowaty

o cechach osoczynowatych (rodzina roślin)


Źródła:

SJP.pl

Osoka

roślina wodna z rodziny żabiściekowatych


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Osolin

Osolin (niem. "Esdorf") – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie trzebnickim, w gminie Oborniki Śląskie.


Źródła:

Wikipedia

Osolić

dodać soli do potrawy, posypać solą w celu uzyskania pożądanego smaku


czasownik dokonany

 (1.1) dodać soli do potrawy, najczęściej posypując


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osoryja

polski herb szlachecki; Ossoria


Źródła:

SJP.pl

Osowa

1. nazwa kilku wsi w Polsce;
2. dzielnica Gdańska


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Osowate

1. podobny do osy;
2. potocznie: złośliwy, uszczypliwy


Osowate (Vespidae) – rodzina owadów błonkoskrzydłych (Hymenoptera) z grupy żądłówek, z nadrodziny os (Vespoidea), czasami również określana nazwą osy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Osowaty

1. podobny do osy;
2. potocznie: złośliwy, uszczypliwy


Źródła:

SJP.pl

Osowiałość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest osowiałe; cecha tych, którzy są osowiali


Źródła:

Wiktionary

Osowiały

pozbawiony energii; smutny


przymiotnik jakościowy

 (1.1) przygnębiony czymś

 (1.2) będący wyrazem czyjegoś przygnębienia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osowiec

przeziernik osowiec - motyl z rodziny przeziernikowatych


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Osowiecki

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Osowieć

stać się zobojętniałym, apatycznym


czasownik dokonany

 (1.1) popaść w melancholię


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osowiński

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Osowo

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Osowski

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Osp

1. wirusowa choroba zakaźna;
2. regionalnie: karma z otrębów zbożowych


skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) = ochotnicza straż pożarna;

 (1.2) = ekon. techn. operator systemu przesyłowego

 (1.3) = eduk. wojsk. Oficerska Szkoła Piechoty


Zobacz też: OSP.

Osp – wieś w Słowenii, w gminie miejskiej Koper. 1 stycznia 2018 liczyła 181 mieszkańców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ospa

1. wirusowa choroba zakaźna;
2. regionalnie: karma z otrębów zbożowych


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. wet. wspólna nazwa kilku różnych wirusowych chorób zakaźnych objawiających się wysypką

 (1.2) roln. reg. karma z otrębów zbożowych

 (1.3) geol. zob. ospa krasowa.


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ospa-Party

spotkanie dzieci zdrowych z dziećmi chorymi na ospę, zorganizowane w celu ich zarażenia i uodpornienia na tę chorobę; ospa party


Źródła:

SJP.pl

Ospale

przysłówek

 (1.1) w sposób ospały; bez energii, jakby znużenie lub senność wpływały na działanie


Źródła:

Wiktionary

Ospalec

1. osoba senna;
2. leń; próżniak


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) człowiek ospały


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ospalej

stopień wyższy od przysłówka: ospale


Źródła:

SJP.pl

Ospalstwo

rzadko: brak ochoty do działania, nieróbstwo, opieszałość; lenistwo, ospałość, ociężałość, leniwość


Źródła:

SJP.pl

Ospalszy

stopień wyższy od przymiotnika: ospały


Źródła:

SJP.pl

Ospaluch

ospalec;
1. osoba senna;
2. leń, próżniak


Źródła:

SJP.pl

Ospałość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) chęć zaśnięcia, potrzeba snu

 (1.2) przen. właściwość tego, co ospałe; cecha tych, którzy są ospali


Źródła:

Wiktionary

Ospały

senny, śpiący, zbudzony po śnie


przymiotnik

 (1.1) taki, który ma potrzebę snu

 (1.2) powolny, pozbawiony energii, ociężały


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ospianka

łagodna forma ospy prawdziwej, powstała na skutek zakażenia osoby szczepionej


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. ospa o łagdonym przebiegu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ospica

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. przest. zob. ospianka.


Źródła:

Wiktionary

Ospielica

roślina doniczkowa pochodząca z Japonii; aukuba


Źródła:

SJP.pl

Ospobłonica

choroba zakaźna ptaków; ospodyfteria


Źródła:

SJP.pl

Ospodyfteria

choroba zakaźna ptaków; ospobłonica


Źródła:

SJP.pl

Ospowaty

1. pokryty bliznami po przebytej chorobie;
2. dawniej: zarażony ospą


Źródła:

SJP.pl

Ospowy

1. przymiotnik od: ospa;
2. przymiotnik od: osep


przymiotnik relacyjny

 (1.1) med. związany z ospą, dotyczący ospy

 (1.2) hist. związany z ospem (daniną)

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) daw. chory na ospę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osppe

skrót od: Ordo Sancti Pauli Primi Eremitae - zakon paulinów


Źródła:

SJP.pl

Osprzęt

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) techn. pomocnicze elementy urządzeń, maszyn i instalacji, bez których te nie mogą działać poprawnie lub nie wykorzystują w pełni swojego potencjału;

 (1.2) żegl. zob. takielunek.


Osprzęt, armatura – pomocnicze elementy instalacji, maszyn i urządzeń niezbędne do ich prawidłowego działania albo zwiększające lub zmieniające ich funkcjonalność, np. osprzęt elektryczny, hydrauliczny, gazowy, rowerowy, budowlany.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Osprzętowy

→ osprzęt


Patrz:osprzęt

Źródła:

SJP.pl

Osps

[czytaj: o-es-pe-ES] skrót od: Oficjalny Słownik Polskiego Scrabblisty


Źródła:

SJP.pl

Osram

(wulgarne) obsrać; obesrać;
1. oddając kał, zabrudzić coś;
2. obgadać kogoś;
3. zignorować coś lub kogoś


Osram Licht AG (Osram) – niemieckie przedsiębiorstwo produkujące sprzęt oraz akcesoria oświetleniowe. Siedziba przedsiębiorstwa znajduje się w Monachium, w Bawarii.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Osranie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) wulg. zanieczyszczenie czegoś własnym kałem

 (1.2) wulg. przen. obmówienie kogoś


Źródła:

Wiktionary

Osrać

(wulgarne) obsrać; obesrać;
1. oddając kał, zabrudzić coś;
2. obgadać kogoś;
3. zignorować coś lub kogoś


czasownik dokonany (ndk. osrywać)

 (1.1) wulg. zabrudzić coś lub kogoś kałem

 (1.2) wulg. zignorować coś lub kogoś

 (1.3) wulg. przen. obgadać kogoś

czasownik zwrotny dokonany osrać się (ndk. osrywać się)

 (2.1) wulg. zabrudzić się własnym kałem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osroena

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) hist. geogr. starożytne królestwo ze stolicą w Edessie, założone przez nabatejskie lub arabskie plemięemiona w północnej Syrii, istniejące między II w. p.n.e. a III w. n.e.;


Źródła:

Wiktionary

Osroene

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) hist. geogr. starożytne królestwo ze stolicą w Edessie, założone przez nabatejskie lub arabskie plemięemiona w północnej Syrii, istniejące między II w. p.n.e. a III w. n.e.;


Osroene (Osroena, Ὀσροηνή, ‏ܡܠܟܘܬܐ ܕܒܝܬ ܐܘܪܗܝ‎) – starożytne królestwo założone przez nabatejskie plemiona pochodzące z północnej Syrii.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Osroenka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) hist. obywatelka starożytnego królestwa Osroene


Źródła:

Wiktionary

Osroeńczyk

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) hist. obywatel starożytnego królestwa Osroene


Źródła:

Wiktionary

Osroeński

przymiotnik relacyjny

 (1.1) hist. związany z Osroene, dotyczący Osroene


Źródła:

Wiktionary

Osrywać

obsrywać, obesrywać; wulgarnie:
1. oddając kał, brudzić coś;
2. przenośnie: obgadywać kogoś


Źródła:

SJP.pl

Ossarium

popielnica, krypta, urna zawierająca prochy zmarłego; kostnica, ossuarium


Źródła:

SJP.pl

Osseina

substancja organiczna występująca w kościach, nadająca im elastyczność; oseina, osteoid


Osseina, osseomukoid ( osteoid) – organiczna substancja międzykomórkowa tkanki kostnej, zapewniająca kości elastyczność i wytrzymałość. Jest wydzielana przez osteoblasty. Zawiera włókna kolagenu (I typu), białka niekolagenowe (osteonektyna, osteokalcyna), proteoglikany i mukopolisacharydy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ossendowski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Osseointegracja

strukturalny zrost endoprotezy z tkanką kostną; osteointegracja


Osseointegracja ("osteointegracja") – bezpośrednie strukturalne i czynnościowe połączenie pomiędzy uporządkowaną, żywą kością i powierzchnią obciążonego wszczepu. Zjawisko to zostało opisane po raz pierwszy w roku 1977, a sam termin „osseointegracja” zdefiniowano w roku 1981.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Osseointegracyjny

→ osseointegracja


Patrz:osseointegracja

Źródła:

SJP.pl

Ossi

były mieszkaniec komunistycznych Niemiec Wschodnich


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ossia

[czytaj: oss-ija] określenie wykonawcze: dowolnie, według upodobania


Źródła:

SJP.pl

Ossikon

[czytaj: os-ikon] cylindryczna lub stożkowa, pokryta skórą struktura kostna na głowach żyraf, samców okapi i niektórych ich wymarłych krewnych


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) anat. zool. cylindryczna lub stożkowa, pokryta skórą struktura kostna na głowach żyraf, samców okapi i niektórych ich wymarłych krewnych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ossikonowy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z ossikonem, dotyczący ossikonu


Źródła:

Wiktionary

Ossobolin

nazwa handlowa historycznego leku wspomagającego gojenie i odbudowę tkanki kostnej oraz mineralizację kości, zawierającego wyciągi z kości młodych zwierząt i nieorganiczne związki wapnia


Źródła:

SJP.pl

Ossobuco

potrawa mediolańska: kolanko cielęce w sosie z wina lub z pomidorami


Os


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ossolin

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Ossolineum

instytut polskiej nauki i kultury ufundowany w 1817 roku przez Józefa Ossolińskiego we Lwowie, obecnie mający siedzibę we Wrocławiu; Zakład Narodowy im. Ossolińskich


rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) kult. polski instytut naukowy i kulturalny we Wrocławiu;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ossoliński

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Ossowice

Ossowice – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie rawskim, w gminie Cielądz.

Wieś szlachecka położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie bielskim ziemi rawskiej województwa rawskiego. W latach 1954–1959 wieś była siedzibą Ossowice, po jej zniesieniu Rawa Mazowiecka. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa skierniewickiego.


Źródła:

Wikipedia

Ossowski

nazwisko


Ossowski (Leliwa odmienny, Księżyc odmienny) – kaszubski herb szlachecki, według Przemysława Pragerta odmiana herbu Leliwa lub Księżyc.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ossr

skrót od: Ordo Sanctissimi Redemptoris - zakon redemptorystek


Źródła:

SJP.pl

Osss

skrót od: Ordo Sanctissimi Salvatoris - zakon brygidek


Źródła:

SJP.pl

Osst

skrót od: Ordo Sanctissimae Trinitas - zakon trynitarzy


Źródła:

SJP.pl

Ossuarium

popielnica, krypta, urna zawierająca prochy zmarłego; kostnica, ossarium


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) naczynie służące do przechowywania szczątków zmarłego;

 (1.2) budowla lub pomieszczenie ze szczątkami zmarłych, często w obrębie cmentarza


Ossuarium (łac. "ossuarius", także ossarium) – naczynie lub inny pojemnik służący do przechowywania kości, albo prochów zmarłego, którego poddano kremacji.

Nazwa ta obejmuje również pomieszczenia lub wolno stojące budowle wznoszone w obrębie cmentarzy. W przypadku, gdy w miejscu starego zakładano nowy cmentarz, umieszczano w nich ekshumowane szczątki zmarłych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ossyfikacja

proces powstawania i mineralizacji kości polegający na przekształcaniu się tkanki chrzęstnej w tkankę kostną; kostnienie, osyfikacja


Źródła:

SJP.pl

Ossów

Ossów – wieś sołecka w Polsce, położona w województwie mazowieckim, w powiecie wołomińskim, w gminie Wołomin. Ma status sołectwa.

Wieś znajduje się na Równinie Wołomińskiej, 22 km od centrum Warszawy. Przepływa przez nią rzeka Długa wraz z dopływem Czarną Strugą. Ciągnie się wzdłuż drogi powiatowej 01134 (Turów – Majdan – Mostówka – granica gminy Wołomin), która w Ossowie nosi nazwę Stanisława Matarewicza.


Źródła:

Wikipedia

Ossówno

Ossówno – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie węgrowskim, w gminie Wierzbno. Ma status sołectwa.

Do 1954 r. wieś była siedzibą gminy Ossówno, następnie do 1959 – gromady Ossówno, po jej zniesieniu w gromadzie Wierzbno, następnie gminy Wierzbno. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa siedleckiego.


Źródła:

Wikipedia

Ostachowicz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Ostajnica

rodzaj jaszczurek z rodziny scynkowatych


Źródła:

SJP.pl

Ostalgia

tęsknota za czasami NRD


Źródła:

SJP.pl

Ostan

jednostka administracyjna w Iranie


Ostan ( ‏استان‎; l.mn. "ostan-haa", ‏استان‌ها‎) – irańska jednostka podziału administracyjnego, odpowiadająca w przybliżeniu prowincji lub np. polskiemu województwu.

Każdy ostan podlega lokalnemu centrum (Markaz), najczęściej jest to największe miasto w prowincji. Na czele każdego ostanu stoi gubernator generalny ( ‏Ostāndār‎), który jest odpowiednikiem polskiego wojewody. Iran dzieli się na 31 ostanów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ostaniec

samotne wzniesienie pozostałe po nierównomiernym niszczeniu powierzchni


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) geol. odosobnione wzniesienie będące pozostałością dawnej powierzchni zniszczonej w wyniku wietrzenia, erozji i denudacji;


Ostaniec – wzniesienie powstałe w wyniku procesów wietrzenia i erozji (a także denudacji terenów przyległych, co powoduje odsłonięcie i pozostawienie ostańca). Ostańce występują jako wyizolowane formy terenu, często o stromych, skalistych stokach, będące pozostałością większego masywu skalnego. Niekiedy ostańcami są całe wzniesienia, jak np. Szczeliniec Wielki w Górach Stołowych i Maczuga Herkulesa.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ostankino

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Ostapczuk

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ostapiuk

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Ostapowicz

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ostaryna

substancja zwiększająca masę i siłę mięśni, stosowana m.in. w dopingu


Źródła:

SJP.pl

Ostasz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Ostaszewo

wieś w Polsce, położona niedaleko Torunia


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ostaszewski

przymiotnik od: Ostaszewo


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ostaszkowski

przymiotnik od: Ostaszków


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Ostaszkowem, dotyczący Ostaszkowa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ostaszków

miasto w Rosji


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Rosji, w obwodzie twerskim;


Ostaszków ( Осташков, "Ostaszkow") – miasto w Rosji założone w 1587 roku, w obwodzie twerskim, ok. 190 km na zachód od Tweru, położone nad jeziorem Seliger (ros. Селигер) przy linii kolejowej Wielkie Łuki–Bołogoje.

Prawa miejskie uzyskało w 1770 roku. W mieście rozwinął się przemysł lekki (skórzany) oraz zbrojeniowy (kosmiczny). Port śródlądowy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ostatecznie

przysłówek

 (1.1) całkowicie, zupełnie, w sposób ostateczny lub do końca

 (1.2) wreszcie, w końcu

 (1.3) w ostatecznym razie


Źródła:

Wiktionary

Ostateczność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) sytuacja ostateczna

 (1.2) cecha tego, co ostateczne

 (1.3) daw. koniec, kres


Źródła:

Wiktionary

Ostateczny

przymiotnik

 (1.1) książk. kończący jakiś cykl, ciąg, szereg, serię; ostatni i definitywny

 (1.2) książk. o największym natężeniu, w najwyższym stopniu (często w sensie negatywnym); skrajny, krańcowy


Źródła:

Wiktionary

Ostatek

1. pozostałość, reszta, koniec;
2. dawniej: granica, kraniec


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) to, co pozostało

 (1.2) zob. ostatki.

 (1.3) karc. ostatnia lewa w rozdaniu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ostatki

1. ostatnie dni karnawału (okresu od święta Trzech Króli do Środy Popielcowej); zapusty, mięsopusty, mięsopust, kusaki, kuse dni;
2. zabawy związane z obchodzeniem tego karnawału;
3. wtorek przed Środą Popielcową;
4. końcowa część jakiegoś wydarzenia, okresu


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) ostatnie dni karnawału

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) M. B. W. lm. zob. ostatek.


Ostatki, zapusty (lud. "mięsopust", śląs. "kozelek", odpowiednik prawosławnej "maslenicy") – ostatnie dni karnawału zaczynające się w tłusty czwartek, a kończące się zawsze we wtorek, zwany w Polsce „śledzikiem” (w Wielkopolsce jest to tzw. „podkoziołek”). Następny dzień – Środa Popielcowa – oznacza początek wielkiego postu i oczekiwania na Wielkanoc. Obydwa święta są świętami ruchomymi. W "ostatki" urządza się ostatnie huczne zabawy, bale przed nadchodzącym okresem wstrzemięźliwości.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ostatkowy

→ ostatki


Patrz:ostatki

Źródła:

SJP.pl

Ostatni

1. będący na samym końcu;
2. taki, po którym nie będzie następnego;
3. najniższy pod względem wartości; najgorszy;
4. najmniej prawdopodobny lub odpowiedni;
5. najbliższy dniu dzisiejszemu spośród minionych


przymiotnik

 (1.1) znajdujący się na końcu listy, kolejności

 (1.2) taki, który pozostał, gdy innych już nie ma

 (1.3) najgorszy według zalet, wartości

 (1.4) mający miejsce niedawno, jako pierwszy z przeszłych

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) ktoś ostatni (1.1-2)

 (2.2) człowiek najbardziej niemoralny


Ostatni – poemat Zygmunta Krasińskiego napisany w 1847.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ostatnia

1. kobieta, która jest ostatnim (jedynym) fachowcem, specjalistką w jakiejś dziedzinie;
2. kobieta stojąca najniżej pod względem wartości moralnych


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ostatnio

przysłówek czasu

 (1.1) w niedalekiej przeszłości

 (1.2) ostatnim razem


Źródła:

Wiktionary

Ostawać

przestarzałe: zostawać, pozostawać; ostawać się


Źródła:

SJP.pl

Ostawiać

dawniej, dziś poetycko: odchodzić od kogoś, od czegoś, opuszczać, porzucać kogoś lub coś; zostawiać, pozostawiać


Źródła:

SJP.pl

Ostawić

dawniej, dziś poetycko: odejść od kogoś, od czegoś, opuścić, porzucić kogoś lub coś; zostawić, pozostawić


Źródła:

SJP.pl

Ostawość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co ostawe; cecha tych, którzy są ostawi


Źródła:

Wiktionary

Ostać

przestarzałe: zostać, pozostać, przetrwać; ostać się


Źródła:

SJP.pl

Ostałowski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Ostały

1. taki, który się ostał (pozostał, ocalał, przetrwał);
2. przestarzale: taki, który się ostał (ustał się, sklarował się); sklarowany


Źródła:

SJP.pl

Ostałów

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Ostałówek

Os


Źródła:

Wikipedia

Ostańcowy

→ ostaniec


Patrz:ostaniec

Źródła:

SJP.pl

Ostemplowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) opatrzenie czegoś odciskiem pieczęci

 (1.2) górn. bud. zabezpieczenie tunelu, pomieszczenia itp. przed zawaleniem przy pomocy podpór (stempli)


Źródła:

Wiktionary

Ostemplowywać

1. odciskać na czymś stempel;
2. naznaczać coś stemplem;
3. zabezpieczać odpowiednimi podporami przed zawaleniem


Źródła:

SJP.pl

Ostenda

miasto w Belgii


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w północno-zachodniej Belgii, na wybrzeżu Morza Północnego, w prowincji Flandria Zachodnia;


Ostenda ( Oostende, Ostende, Ostende) – miasto uzdrowiskowe w północno-zachodniej Belgii, w Regionie Flamandzkim, w prowincji Flandria Zachodnia, siedziba administracyjna okręgu Ostenda. Leży na Wybrzeżu Belgijskim, nad Morzem Północnym.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ostendczyk

mieszkaniec Ostendy


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Ostendy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ostendka

mieszkanka Ostendy


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Ostendy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ostendzki

przymiotnik od: Ostenda (miasto w Belgii)


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Ostendą, dotyczący Ostendy, pochodzący z Ostendy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ostensja

prezentacja, ukazanie


Źródła:

SJP.pl

Ostensorium

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) rel. naczynie liturgiczne do wystawiania konsekrowanej hostii


Źródła:

Wiktionary

Ostensywny

dający się bezpośrednio wykazać lub dowieść


Źródła:

SJP.pl

Ostentacja

książkowo: prowokacyjny, demonstracyjny sposób zachowania się, mający na celu zwrócenie czyjejś uwagi, zamanifestowanie swojej obecności; ostentacyjność, manifestacyjność, demonstracyjność


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) książk. demonstracyjny, manifestacyjny sposób zachowania się, mający na celu zwrócenie czyjejś uwagi, na pokaz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ostentacyjnie

przysłówek

 (1.1) książk. przysł. od przymiotnika → ostentacyjny


Źródła:

Wiktionary

Ostentacyjniej

stopień wyższy od przysłówka: ostentacyjnie


Źródła:

SJP.pl

Ostentacyjność

książkowo: prowokacyjny, demonstracyjny sposób zachowania się, mający na celu zwrócenie czyjejś uwagi, zamanifestowanie swojej obecności; ostentacyjność, manifestacyjność, demonstracyjność


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest ostentacyjne


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ostentacyjny

książkowo: zachowujący się tak, aby zwracać na siebie uwagę, rzucać się w oczy, manifestować swoją obecność; demonstracyjny, manifestacyjny


przymiotnik

 (1.1) książk. robiony na pokaz, w sposób mający zwrócić czyjąś uwagę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osteo-

przedrostek

 (1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z kością, kośćcem, tkanką kostną


Źródła:

Wiktionary

Osteoblast

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) biol. komórka wytwarzająca osseinę i kontrolująca jej mineralizację;


Os


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Osteocyt

podstawowa komórka budulcowa tkanki kostnej znajdująca się w jamce kostnej, powstająca z osteoblastu


Osteocyty ("osteocytus") – dojrzałe komórki kostne powstające z osteoblastów w wyniku ich mineralizacji. Są całkowicie otoczone zmineralizowaną częścią kości – znajdują się w tzw. jamkach kostnych, a ich wypustki cytoplazmatyczne, dzięki którym kontaktują się z innymi osteocytami i zachowują funkcje życiowe, są położone w kanalikach kostnych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Osteocytowy

→ osteocyt


Patrz:osteocyt

Źródła:

SJP.pl

Osteodystrofia

Osteodystrofia (z greckiego "osteo" – kości, "dys" – źle, "trophe" – pożywienie) – medyczne określenie kilku jednostek chorobowych układu kostnego, dla których wspólną cechą jest zwyrodnienie włóknisto-torbielowate kości i ich odwapnienie.

Choroba włóknista kości, o nieznanych przyczynach, pojawia się w wieku dziecięcym i w okresie pokwitania, głównie u dziewcząt. Zmiany występują w kościach długich (zwykle po jednej stronie ciała), powodując ich wygięcie.


Źródła:

Wikipedia

Osteofit

narośl kostna powstająca na krawędziach stawów w wyniku procesów zwyrodnieniowych lub uszkodzeń stawów


Źródła:

SJP.pl

Osteogeneza

proces powstawania tkanki kostnej oraz rozwój kości


Os


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Osteografia

opis kości szkieletu


Źródła:

SJP.pl

Osteoid

substancja organiczna wystepująca w kościach, nadająca im elastyczność; oseina, osseina


Źródła:

SJP.pl

Osteointegracja

strukturalny zrost endoprotezy z tkanką kostną; osseointegracja


Źródła:

SJP.pl

Osteokalcyna

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biochem. fizj. białko niekolagenowe wytwarzane przez osteoblasty, uczestniczące w mineralizacji kości i regulacji gospodarki wapniowo-fosforanowej; pełni także funkcję markera aktywności tworzenia tkanki kostnej;


Osteokalcyna – białko niekolagenowe zbudowane z 49 aminokwasów. Jest syntetyzowana przez osteoblasty, odontoblasty i hipertroficzne chondrocyty.

Jest uważana za wysoce swoisty marker wielkości obrotu kostnego i świadczy o aktywności osteoblastów. Jest uwalniana z osteoblastów, ale nie wpływa na kości. Zwiększa rozpad tkanki tłuszczowej, zwiększa uwalnianie insuliny, zwiększa proliferację komórek beta wysp trzustkowych.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Osteoklast

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) biol. wielojądrzasta komórka zdolna do resorpcji tkanki kostnej;


Osteoklasty, komórki kościogubne – wielojądrzaste komórki zwierzęce mające zdolność rozpuszczania i resorpcji tkanki kostnej. Mają istotne znaczenie w warunkach prawidłowego kształtowania się kości, procesów zrostu po złamaniach oraz w chorobach kości (np. osteoporozie). Są rodzajem makrofagów – powstają przez fuzję makrofagów jednojądrowych pobudzaną przez witaminę D. W nadmiernej ilości prowadzą do osteoporozy.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Osteoklastogeneza

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biol. proces powstawania osteoklastów w szpiku


Źródła:

Wiktionary

Osteoklastyczny

→ osteoklast


Patrz:osteoklast

Źródła:

SJP.pl

Osteolit

ziemista odmiana fosforytu, wypełniająca szczeliny bazaltu lub dolerytu


Źródła:

SJP.pl

Osteolityczny

→ osteoliza


Patrz:osteoliza

Źródła:

SJP.pl

Osteoliza

rozpuszczanie i resorpcja kości, spowodowane najczęściej procesem nowotworowym


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. patologiczna resorpcja tkanki kostnej przez osteoklasty


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osteolog

specjalista w zakresie osteologii


Źródła:

SJP.pl

Osteologia

dział anatomii człowieka i zwierząt zajmujący się układem kostnym


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nauk. nauka o kościu;


Osteologia (gr. "ostéon" – kość) – nauka o układzie kostnym, nauka o kościach, dział anatomii.

Termin był użyty przez A. Schopenhauera jako przenośnia określająca podstawową konstrukcję, szkielet każdej dyskusji w kontekście erystyki.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Osteologiczny

związany z osteologią, odnoszący się do osteologii


Źródła:

SJP.pl

Osteoma

niezłośliwy nowotwór w postaci guza wywodzący się z tkanki kostnej, umiejscowiony zwykle w kościach lub częściach miękkich do nich przylegających; kostniak


Źródła:

SJP.pl

Osteomalacja

schorzenie kości wywołane niedoborem witaminy D i zaburzeniami w gospodarce wapniowej, stanowiące u osób dorosłych odpowiednik krzywicy dziecięcej; rozmiękanie kości


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. zwykle związana z niedoborem witaminy D choroba metaboliczna kości, której istotą jest brak wapnia w kośćcu, co powoduje zmniejszenie właściwości mechanicznych kośćca i odkształcanie kości;


Osteomalacja – choroba metaboliczna kości, polegająca na niedostatecznej mineralizacji i zmniejszeniu gęstości kości wskutek niedoboru witaminy D lub jej metabolitów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Osteometria

dział antropometrii zajmujący się pomiarem kości szkieletu ludzkiego, z wyłączeniem czaszki; oteoskopia


Źródła:

SJP.pl

Osteomyelitis

w medycynie: zapalenie szpiku kostnego


Źródła:

SJP.pl

Osteon

w anatomii: podstawowy element budowy tkanki kostnej w kształcie nieregularnego cylindra, którego ścianę tworzą koncentrycznie ułożone wokół naczynia krwionośnego blaszki kostne


Osteon ( osteonum), system Haversa – podstawowa jednostka strukturalna i funkcjonalna tkanki kostnej zbitej.

Jest to układ 4–20 (zwykle 6 lub mniej) blaszek kostnych (tzw. blaszki systemowe), podobnych do rurek, które leżą jedna w drugiej. Wewnątrz osteonu znajduje się kanał zwany kanałem Haversa.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Osteopata

osoba cierpiąca na osteopatię


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) terapeuta narządów ruchu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osteopatia

1. ogólne określenie chorób kości i układu kostnego;
2. sposób diagnozowania i leczenia za pomocą technik manualnych (zamiast leków i zabiegów chirurgicznych), stosowany w zwalczaniu zaburzeń funkcjonalnych organizmu, a w szczególności zespołów bólowych układu mięśniowo-szkieletowego


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) metoda medycyny alternatywnej zajmująca się leczeniem zespołów bólowych układu mięśniowo-szkieletowego

 (1.2) ogół chorób kości i układu kostnego


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Osteopatka

→ osteopata


Patrz:osteopata

Źródła:

SJP.pl

Osteopatologia

nauka zajmująca się schorzeniami kości


Osteopatologia – dział patologii zajmujący się zmianami chorobowymi układu kostnego i kości.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Osteopatyczny

→ osteopatia


przymiotnik

 (1.1) związany z osteopatią, dotyczący osteopatii


Patrz:osteopatia

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osteopenia

ubytek masy kostnej postępujący z wiekiem


Osteopenia – stan, w którym gęstość mineralna kości jest niższa niż normalnie,

Zwykle uznawana jest za początek osteoporozy, która jednak nie u każdej osoby z osteopenią się rozwinie. Stan ten rozpoznaje się, gdy T-Score wynosi od -1.0 do -2.5.

Osteopenia charakteryzuje się zmniejszaniem masy tkanek kostnych przy zachowaniu zdolności do właściwej mineralizacji, czyli odkładania się w kościach fosforanów wapnia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Osteoporotyczny

→ osteoporoza


Patrz:osteoporoza

Źródła:

SJP.pl

Osteoporoza

przewlekła choroba kośćca polegająca na postępującym ubytku masy kostnej oraz uszkodzeniu architektury kości, ich odwapnieniu wskutek zaburzeń hormonalnych i po urazach; zrzeszotnienie kości


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. stan chorobowy charakteryzujący się postępującym ubytkiem masy kostnej, osłabieniem struktury kości i większą podatnością na ich złamania;


Os


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Osteoskleroza

marmurowa choroba kości


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. proces nadmiernego zwiększenia masy kostnej, skutkujący zwiększoną podatnością na złamania;


Osteoskleroza – patologiczne zwiększenie gęstości kości, charakteryzujące się nadmiernym odkładaniem tkanki kostnej. W przeciwieństwie do osteoporozy, gdzie dochodzi do zmniejszenia masy kostnej, osteoskleroza prowadzi do twardszych i gęstszych kości, które mogą być bardziej kruche i podatne na złamania.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Osteoskopia

1. sposób oceny pracy aparatu rentgenowskiego na podstawie zdjęć wzorcowego preparatu z kości;
2. dział antropometrii zajmujący się pomiarem kości szkieletu ludzkiego, z wyłączeniem czaszki; oteometria


Źródła:

SJP.pl

Osteosynteza

zabieg operacyjny polegający na połączeniu i unieruchomieniu złamanych kości za pomocą elementów metalowych lub przeszczepów kostnych; zespolenie kości


Osteosynteza – redukcja i zespolenie złamania kości przy użyciu elementów implantacyjnych, zwykle wykonanych z metalu biologicznie obojętnego. Jest to procedura chirurgiczna, którą można wykonać przez skórę lub w otwarty sposób. Głównym celem osteosyntezy jest połączenie ze sobą końców kości i ustabilizowanie miejsca złamania.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Osteotom

przyrząd chirurgiczny służący do przecinania kości


Osteotom lub dłuto kostne – narzędzie chirurgiczne w kształcie dłuta z obustronnie ściętym ostrzem, służące do przecinania kości.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Osteotomia

zabieg chirurgiczny lub ortopedyczny polegający na przecięciu kości w celu korekcji osi kończyny lub nadania jej prawidłowego ustawienia


Osteotomia – w ortopedii i chirurgii urazowej działanie polegające na przecięciu kości. Może ono mieć na celu poprawę kształtu kości, jej skrócenie lub wydłużenie (np. w aparacie Ilizarowa lub orthofix), poprawę mechaniki znajdującego się w pobliżu stawu lub korekcję osi kończyny.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Osteria

przestarzale: austeria (zajazd, szynk, gospoda)


Źródła:

SJP.pl

Osterwa

Osterwa (słow. "Ostrva", niem. "Osterwa", "Osterva", węg. "Oszterva") – szczyt o wysokości 1980 m lub 1984 m n.p.m., położony w Tatrach Wysokich, po stronie słowackiej, w grzbiecie rozdzielającym Dolinę Mięguszowiecką i Dolinę Wielkiej Huczawy.

Masyw Osterwy znajduje się bezpośrednio ponad Popradzkim Stawem (po jego południowo-wschodniej stronie) i podobnie jak pobliska Przełęcz pod Osterwą stanowi dobry punkt widokowy na Dolinę Mięguszowiecką i Dolinę Złomisk.


Źródła:

Wikipedia

Osterwina

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Ostew

słup z żerdkami, na których układa się i suszy siano; ostrew, ostrewka, ostwica, suszak


Ostew – tyczka z odgałęzieniami służąca do suszenia siana, głównie w rejonach górskich.

W różnych rejonach Polski różnie nazywana, np. na Śląsku Cieszyńskim "łorstwia", w [] "kozioł".

Dzięki ostwi siano zgrabione w kopkę nie jest porywane przez wiatr. Ostew zrobiona jest zwykle z młodego świerka, który jest okorowany i ma odpowiednio przycięte gałęzie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ostfalia

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. hist. kraina historyczna w Niemczech, wschodnia część wczesnośredniowiecznego księstwa Saksonii, położona między Leine a Soławą i Łabą


Źródła:

Wiktionary

Ostfalski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Ostfalią, dotyczący Ostfalii


Źródła:

Wiktionary

Ostia

parzysty otwór serca stawonogów, przez który przedostaje się hemolimfa


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. hist. starożytne i wczesnośredniowieczne miasto położone u ujścia Tybru, najważniejszy port morski Rzymu; opuszczone w IX w.;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ostiacki

→ Ostiak, → Ostiacy


przymiotnik relacyjny

 (1.1) przest. związany z Ostiakami, dotyczący Ostiaków (Chantów)

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) przest. jęz. język ostiacki;


Patrz:Ostiak, → Ostiacy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ostiacy

dawniej: Chantowie - lud zamieszkujący zachodnią Syberię


Źródła:

SJP.pl

Ostiaczka

dawniej: Chantyjka - członkini ludu zamieszkującego zachodnią Syberię


Źródła:

SJP.pl

Ostiak

dawniej: Chanta - członek ludu zamieszkującego zachodnią Syberię


Źródła:

SJP.pl

Ostialny

→ ostium


Patrz:ostium

Źródła:

SJP.pl

Ostiariusz

Os


Źródła:

Wikipedia

Ostiepok

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy

 (1.1) etn. kulin. słowacki odpowiednik oscypka


Źródła:

Wiktionary

Ostinato

wyrazisty motyw powtarzający się w utworze wielokrotnie


Os


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ostinatowy

→ ostinato


Patrz:ostinato

Źródła:

SJP.pl

Ostitis

w medycynie: zapalenie tkanki kostnej


Źródła:

SJP.pl

Ostium

parzysty otwór serca stawonogów, przez który przedostaje się hemolimfa


Ostium – drzwi do pomieszczeń mieszkalnych w domu rzymskim.

Najczęściej dwuskrzydłowe, wąskie i wysokie, otwierane do wewnątrz pomieszczenia; od zewnątrz wyposażano je w kołatkę. W górnej części ram drzwiowych często umieszczano przeziernik w postaci ozdobnej kraty z brązu. Skrzydła drzwiowe zdobione były profilowaniem, czworoboczne płyciny dekorowano brązowymi aplikami.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ostka

pszenica o ościstym kłosie, występująca w kilku odmianach


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. od: ość

 (1.2) mała ość rybia

 (1.3) bot. ostry, sztywny wyrostek u plewkaewki ziaren kłosa

 (1.4) bot. gatunek pszenicy o ościstych kłosach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ostnica

roślina z rodziny wiechlinowatych, czyli traw, występująca w 200 gatunkach rosnących na stepach i sawannach strefy umiarkowanej i podzwrotnikowej


Os


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ostnicowe

1. → ostnica;
2. o cechach ostnicowych (podrodzina i plemię roślin)


Ostnicowe – podrodzina ("Stipoideae" Burmeist.) i plemię ("Stipeae" Dumort.) roślin należących do rodziny wiechlinowatych. Oba taksony noszą tę samą nazwę polską. Typem nomenklatorycznym jest ostnica ("Stipa" L.).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ostnicowy

1. → ostnica;
2. o cechach ostnicowych (podrodzina i plemię roślin)


Źródła:

SJP.pl

Ostoja

1. coś na czym można się oprzeć; oparcie; podpora;
2. obszar wyróżniający się pod względem przyrodniczym, na którym występują rzadkie, ginące, zagrożone gatunki roślin lub zwierząt czy zanikające typy ekosystemów;
3. rama pojazdu szynowego (np. lokomotywy, wagonu);
4. bezpieczne miejsce; schronienie


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ten lub to, co nie zawodzi, stanowi podporę, oparcie dla kogoś lub czegoś

 (1.2) coś, co zapewnia trwanie temu, co jest w jakiś sposób zagrożone

 (1.3) osoba lub rzecz, która zapewnia komuś poczucie bezpieczeństwa

 (1.4) obszar, w którym przebywa zwierzyna, znajdująca w nim dogodne warunki do przetrwania


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ostojnica

Ostojnica – główna podłużna część ostoi. Mianem ostojnic nazywamy dwie główne podłużne belki (profile stalowe lub drewniane, lub ich zespół) przenoszące większość obciążeń pionowych i podłużnych działających na ostoję.

W wagonach 2 i 3 osiowych starszej budowy do ostojnic przymocowane są widły maźnicze lub inne elementy prowadzące zestawy kołowe.


Źródła:

Wikipedia

Ostojski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Ostokrzew

dawniej: rodzaj z rodziny motylkowatych, czyli bobowatych, obejmujący siedem gatunków silnie ciernistych krzewów o zielonych, bruzdowatych gałązkach, które występują głównie w Europie; kolcolist


Źródła:

SJP.pl

Ostolski

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ostowaty

przypominający oset, podobny do ostu


Źródła:

SJP.pl

Ostowiec

szarek ostowiec - gatunek chrząszcza z rodziny ryjkowcowatych


Źródła:

SJP.pl

Ostowy

→ oset


Patrz:oset

Źródła:

SJP.pl

Ostpolitik

polityka rządu RFN, prowadzona głównie w latach siedemdziesiątych, mająca na celu doprowadzenie do normalizacji stosunków politycznych i handlowych z krajami socjalistycznymi środkowej i wschodniej Europy


Os


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ostra

forma przymiotnika.

 (1.1) ż. lp. od: ostry


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Ostracyzm

1. bojkot towarzyski;
2. w starożytnej Grecji: skazanie obywatela na długoletnie wygnanie przez sąd skorupkowy


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) wykluczenie, bojkot kogoś z danej grupy lub z danego środowiska

 (1.2) hist. w starożytnych Atenach rodzaj tajnego głosowania, podczas którego wolni obywatele typowali osoby podejrzane o dążenie do tyranii i zasługujące na wygnanie z miasta na 10 lat;


Ostracyzm (od gr. ὄστρακον "ostrakon" – skorupa) – praktyka polityczna w starożytnej Grecji, rodzaj tajnego głosowania, podczas którego wolni obywatele typowali osoby podejrzane o dążenie do tyranii i zasługujące na wieloletnie wygnanie z miasta.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ostracyzowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|ostracyzować.


Źródła:

Wiktionary

Ostracyzować

czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) wykluczać z pewnego środowiska osobę, która naraziła się jego członkom


Źródła:

Wiktionary

Ostradanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|ostradać.


Źródła:

Wiktionary

Ostradać

czasownik

 (1.1) stpol. stracić


Źródła:

Wiktionary

Ostrak

skorupka gliniana służąca w starożytności do krótkich notatek; ostrakon


Źródła:

SJP.pl

Ostrakon

skorupka gliniana służąca w starożytności do krótkich notatek; ostrak


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) archeol. hist. skorupa ceramiczna lub odłamek kamienny, służące w starożytności jako materiał piśmienniczy, w szczególności jako swoista karta do głosowania podczas sądów skorupkowych;


Ostrakon (z gr.; l.poj. ὄστρακον, trl. ostrakon – skorupa; l.mn. ὄστρακα, trl. ostraka) – skorupa naczynia ceramicznego lub odłamek kamienny, służące jako materiał piśmienniczy, głównie w starożytnym Egipcie i Grecji.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ostrawa

trochę ostry, nieco ostry


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Republice Czeskiej;

 (1.2) geogr. wieś w Polsce, w województwie dolnośląskim, w gminie Wąsosz;


Ostrawa (cz., Ostrau) – miasto w Czechach przy północnym krańcu Bramy Morawskiej, na granicy Śląska Cieszyńskiego, Śląska Opawskiego i Moraw, u ujścia do Odry dwóch rzek: Opawy i Ostrawicy.

Stolica kraju morawsko-śląskiego i była siedziba powiatu Ostrawa-miasto. Ważny ośrodek komunikacyjny i gospodarczy Czech. Na początku 2024 roku, z liczbą mieszkańców wynoszącą ponad 284 tys., Ostrawa zajmowała trzecie miejsce pod względem liczby ludności (po Pradze i Brnie) w Czechach.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ostrawianin

mieszkaniec Ostrawy


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Ostrawy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ostrawianka

mieszkanka Ostrawy


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Ostrawy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ostrawica

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. rzeka we wschodnich Czechach, prawy dopływ górnej Odry;

 (1.2) geogr. wieś w Czechach, w kraju morawsko-śląskim, w powiecie Frydek-Mistek;


Ostrawica (cz. "Ostravice", niem. "Ostrawitz(a)") – rzeka we wschodnich Czechach w kraju morawsko-śląskim, prawy dopływ górnej Odry.

Wypływa z gór Beskidu Morawsko-Śląskiego jako Bílá Ostravice (Biała Ostrawica) i Černá Ostravice (Czarna Ostrawica). Oba potoki (Biała uznawana za główny) łączą się we wsi Stare Hamry i płyną dalej już jako Ostrawica m.in. przez Frydek-Mistek i Ostrawę, gdzie uchodzi do Odry.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Ostrawski

→ Ostrawa


przymiotnik

 (1.1) odnoszący się do miasta Ostrawa


Patrz:Ostrawa

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ostrawy

trochę ostry, nieco ostry


Źródła:

SJP.pl

Ostre

forma przymiotnika.

 (1.1) M., B., W. lp. n. i lm. nmos. od: ostry


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Ostrek

oś, na której obraca się igła magnetyczna busoli


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) techn. oś, na której obraca się ostrze magnetyczne busoli


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ostrew

1. słup z żerdkami, na których układa się i suszy siano; ostew, ostwica, ostrewka, suszak;
2. rodzaj drabiny w postaci słupa, do którego z obydwu jego stron przymocowane są krótkie żerdzie służące jako szczeble


Ostrew (gwar.), ostrzew, zdrobniale ostrewka – pień drzewa z ociosanymi gałęziami po bokach, służący jako drabina, bariera, lub stojak na siano.

By wykonać ostrzew używano świerka lub jodły o gęstych gałęziach, przycinając je by uzyskać długie sęki. Tak przygotowana ostrzew mogła służyć jako drabina, np. podczas ataku na mury. W fortyfikacji, ostrwie o ostro zaciosanych gałęziach używano do budowy kobyleń.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ostrewka

słup z żerdkami, na których układa się i suszy siano; ostew, ostrew, ostwica, suszak


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ostria

drzewo z rodziny leszczynowatych lub brzozowatych (w zależności od ujęcia systematycznego), obejmujący 7 gatunków drzew, których liście są bardzo podobne do liści grabu, natomiast owocostany do szyszek chmielu; drzewo chmielowe, chmielograb


Źródła:

SJP.pl

Ostro

przysłówek

 (1.1) w sposób charakterystyczny dla ostrych przedmiotów

 (1.2) groźnie, twardo, bezpardonowo, nieprzychylnie

 (1.3) bez rozmycia, wyraźnie

 (1.4) za pomocą ostrych przypraw

 (1.5) ciężko, z trudnościami

 (1.6) dotkliwie, przenikliwie, dokuczliwie

 (1.7) pot. bardzo mocno

 (1.8) pot. intensywnie, z dużą ilością wrażeń


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Ostro-Kwaśny

ostry i kwaśny


Źródła:

SJP.pl

Ostrobok

ryba morska z pasem ostrych łusek wzdłuż boku


Źródła:

SJP.pl

Ostrobokowate

rodzina ryb okoniokształtnych


Ostrobokowate (Carangidae) – rodzina głównie morskich ryb okoniokształtnych. Poławiane gospodarczo.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ostrobokowaty

o cechach ostrobokowatych (rodzina ryb)


Źródła:

SJP.pl

Ostrobotnia

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. hist. region historyczny w środkowej Finlandii

 (1.2) geogr. adm. region w Finlandii, położony w prowincji Finlandia Zachodnia;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Ostrobramski

przymiotnik od: Ostra Brama


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Ostrą Bramą, dotyczący Ostrej Bramy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ostroczepek

ostroczepek łuskowaty - gatunek mszaków z rodziny ostroczepkowatych


Źródła:

SJP.pl

Ostroczepkowate

rodzina wątrobowców


Źródła:

SJP.pl

Ostroczuby

turak ostroczuby - gatunek ptaka z rodziny turakowatych


Źródła:

SJP.pl

Ostrodamski

przymiotnik

 (1.1) stpol. amsterdamski, z Amsterdamu


Źródła:

Wiktionary

Ostrodomski

przymiotnik

 (1.1) stpol. amsterdamski, z Amsterdamu


Źródła:

Wiktionary

Ostrodyżurowy

dotyczący ostrego dyżuru


Źródła:

SJP.pl

Ostrodzioby

ptak z rodziny ostrodziobów, zamieszkujący lasy deszczowe Ameryki Południowej


Źródła:

SJP.pl

Ostrodziób

ptak z rodziny ostrodziobów, zamieszkujący lasy deszczowe Ameryki Południowej


Ostrodziób ("Oxyruncus cristatus") – gatunek małego ptaka z rodziny ostrodziobów (Oxyruncidae), której jest jedynym przedstawicielem. Występuje plamowo w Ameryce Centralnej i Południowej – od Kostaryki do południowo-wschodniej Brazylii i skrajnie północno-wschodniej Argentyny.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ostroga

1. metalowy kabłąk z kolcem lub zębatym kółkiem, przypinany do butów, ułatwiający jeźdźcom prowadzenie konia;
2. bodziec, zachęta do działania;
3. wyrostek kostny pokryty warstwą rogową, znajdujący się na tylnej stronie kości śródstopia niektórych ptaków;
4. budowla morska


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) jeźdz. ostro zakończony metalowy kabłąk przypinany do butów, wspomagający działanie łydki;

 (1.2) środ. sport. strzelectwo część broni opierana o bark

 (1.3) anat. ornit. ostry wyrostek z tyłu odnóży kuraków

 (1.4) bot. ostro zakończony, podługowaty twór występujący w budowie morfologicznej niektórych kwiatów;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ostrogarz

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) rzem. rzemieślnik wykonujący ostrogi


Źródła:

Wiktionary

Ostrogi

1. metalowy kabłąk z kolcem lub zębatym kółkiem, przypinany do butów, ułatwiający jeźdźcom prowadzenie konia;
2. bodziec, zachęta do działania;
3. wyrostek kostny pokryty warstwą rogową, znajdujący się na tylnej stronie kości śródstopia niektórych ptaków;
4. budowla morska


Źródła:

SJP.pl

Ostrogoci

lud germański


Os


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ostrogocja

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) hist. geogr. rzad. Östergötland (używane zwykle w kontekście tytulatury monarszej)


Źródła:

Wiktionary

Ostrogocki

dotyczący Ostrogotów (ludu germańskiego), charakterystyczny dla Ostrogotów


przymiotnik relacyjny

 (1.1) hist. etn. związany z Ostrogotami, dotyczący Ostrogotów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ostrogon

1. ryba z rodziny guramiowatych;
2. żyjący do dziś, starożytny skorupiak z gromady staroraków


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ostrogonek

rodzaj ptaków z rodziny garncarzowatych


Źródła:

SJP.pl

Ostrogony

1. ryba z rodziny guramiowatych;
2. żyjący do dziś, starożytny skorupiak z gromady staroraków


Os


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ostrogot

członek ludu germańskiego będącego wschodnim odłamem Gotów


Źródła:

SJP.pl

Ostrogowiec

śródziemnomorska bylina o czerwonych kwiatach, należąca do rodziny kozłkowatych; biedrzynek


Ostrogowiec ("Centranthus") – rodzaj roślin z rodziny przewiertniowatych ("Caprifoliaceae"), z podrodziny "Valerianoideae", dawniej wyodrębnianej zwykle jako rodzina kozłkowate ("Valerianaceae"). Do rodzaju należy ok. 9–12 gatunków. Występują one w obszarze śródziemnomorskim, przy czym szeroko rozpowszechniony w uprawie ostrogowiec czerwony "C. ruber" w wielu miejscach jest gatunkiem inwazyjnym (np. w zachodniej części USA i w Afryce Południowej). Uprawiany jest jako roślina ozdobna.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ostrogowy

→ ostroga


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z ostrogą, dotyczący ostrogi


Patrz:ostroga

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ostrogski

przymiotnik od: Ostróg (miasto na Ukrainie)


Źródła:

SJP.pl

Ostrogłów

1. gatunek rekina z grupy koleniokształtnych, o silnie wydłużonym, wąskim pysku; koleń kolcobrody;
2. ostrogłów polny - popularny, niewielki pluskwiak z rodziny skoczkowatych


Źródła:

SJP.pl

Ostroja

roślina z rodziny ostrojowatych, pospolita w Ameryce Południowej, w Polsce hodowana jako roślina doniczkowa


Źródła:

SJP.pl

Ostrojebiec

mężczyzna lubiący uprawiać seks i robiący to w sposób agresywny


Źródła:

SJP.pl

Ostrojowate

rodzina roślin z rzędu jasnotowców


Os


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ostrojowaty

o cechach ostrojowatych (rodzina roślin)


Źródła:

SJP.pl

Ostrojęzyczny

dawniej: złośliwy, zjadliwy


Źródła:

SJP.pl

Ostrokanciasty

mający ostre kanty, krawędzie; ostrokrawędzisty


Źródła:

SJP.pl

Ostrokołowiec

potocznie: osoba jeżdżąca na rowerze z jednobiegowym napędem pozbawionym wolnobiegu


Źródła:

SJP.pl

Ostrokołowy

związany z rowerem o jednobiegowym napędzie pozbawionym wolnobiegu


Źródła:

SJP.pl

Ostrokończasty

dawniej: ostro, spiczasto zakończony; ostrokończysty


Źródła:

SJP.pl

Ostrokrawędzisty

mający ostre kanty, krawędzie; ostrokanciasty


przymiotnik

 (1.1) mający ostre krawędzie, boki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ostrokrywka

ostrokrywka nieparka - gatunek chrząszcza z rodziny kózkowatych


Źródła:

SJP.pl

Ostrokrzew

krzew lub drzewko o wiecznie zielonych, skórzastych, błyszczących liściach


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) dendr. nazwa systematyczna|Ilex|L.|ref=tak., rodzaj roślin z rodziny ostrokrzewowatych; krzew lub drzewo zimozielone o pojedynczych, skórzastych, ciemnozielonych, całobrzegich lub kolczasto ząbkowanych liściach i kulistych owocach;


Os


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ostrokrzewowate

rodzina roślin okrytonasiennych z rzędu ostrokrzewowców


Os


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ostrokrzewowaty

o cechach ostrokrzewowatych (rodzina roślin)


Źródła:

SJP.pl

Ostrokrzewowce

ogończyk ostrokrzewowiec - motyl z rodziny modraszkowatych


Ostrokrzewowce ("Aquifoliales" Senft) – rząd roślin z kladu astrowych (ang. "asterids") czy też szeroko ujmowanego nadrzędu astropodobnych "Asteranae". Należy tu 5 rodzin, 21 rodzajów z 536 gatunkami. Większość rodzajów występuje w strefie równikowej, jedynie jeden rodzaj – ostrokrzew ma przedstawicieli w strefie klimatu umiarkowanego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ostrokrzewowiec

ogończyk ostrokrzewowiec - motyl z rodziny modraszkowatych


Źródła:

SJP.pl

Ostrokół

płot, ogrodzenie


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) hist. wojsk. element dawnych fortyfikacji w formie ogrodzenia z zaostrzonych pali


Ostrokół – polowa budowla obronna, wznoszona na przedpolu, służąca jako przeszkoda lub stanowisko obronne. Tworzono ją, wbijając w ziemię dwa rzędy zaostrzonych pali, tak by krzyżowały się u góry, tworząc „X”. Utworzona podwójna linia zaostrzonych kołów tworzyła przeszkodę. Dolne części pali można było opleść wikliną, tworząc ciągłą ochronę – wówczas ostrokół mógł służyć jako stanowisko.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ostrokąt

1. trójkąt, którego wszystkie kąty są ostre;
2. przestarzałe: kąt ostry


Źródła:

SJP.pl

Ostrokątny

mający kąty ostre


przymiotnik

 (1.1) mający kąt ostry


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ostrolistny

przymiotnik

 (1.1) taki, który ma liście ostro zakończone


Źródła:

Wiktionary

Ostrolot

1. przedstawiciel rodziny ptaków z rzędu wróblowych;
2. ostrolot muszlowiak - gatunek ćmy z rodziny miernikowcowatych


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ostroloty

1. przedstawiciel rodziny ptaków z rzędu wróblowych;
2. ostrolot muszlowiak - gatunek ćmy z rodziny miernikowcowatych


Ostroloty (Artamidae) – rodzina ptaków z podrzędu śpiewających w obrębie rzędu wróblowych (Passeriformes).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ostromice

Ostromice (do 1945 niem. "Wustermitz") – wieś w północno-zachodniej Polsce, w województwie zachodniopomorskim, w powiecie kamieńskim, w gminie Wolin. Wieś ma formę ulicówki. W centrum wsi (działka nr 45) rośnie topola czarna o obwodzie 550 cm, która została uznana za pomnik przyrody. W miejscowości znajduje się zabytek: ruina wiatraka holenderskiego, wybudowanego w XIX wieku. Po wiatraku została tylko ceglana skorupa, brak dachu i jakiegokolwiek wyposażenia.


Źródła:

Wikipedia

Ostromlecz

roślina zielna lub drzewiasta z rodziny wilczomleczowatych, zawierająca w pędach sok mleczny, uprawiana w celach ozdobnych; euforbia, wilczomlecz


Źródła:

SJP.pl

Ostromleczowate

rodzina roślin z rzędu malpigiowców; wilczomleczowate


Źródła:

SJP.pl

Ostromleczowaty

o cechach ostromleczowatych (rodzina roślin)


Źródła:

SJP.pl

Ostromęczyn

Ostromęczyn – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie łosickim, w gminie Platerów.

Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Wojciecha w Górkach.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bialskopodlaskiego.


Źródła:

Wikipedia

Ostronogowate

o cechach ostronogowatych (rodzina torbaczy)


Źródła:

SJP.pl

Ostronogowaty

o cechach ostronogowatych (rodzina torbaczy)


Źródła:

SJP.pl

Ostronos

ssak z rodziny szopów; zdeb


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ostronóg

ostronóg nektarowy - ssak przypominający mysz, odżywiający się nektarem i pyłkiem kwiatowym


Źródła:

SJP.pl

Ostroogonowy

przymiotnik

 (1.1) taki, który ma szpiczasty ogon


Źródła:

Wiktionary

Ostropest

ostropest plamisty - roślina zielna z rodziny złożonych; pochodzi z obszaru śródziemnomorskiego, uprawiana na jarzynę lub jako roślina ozdobna; pstrok


Os


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ostropiec

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. drewniany stelaż, drąg ze szczeblami lub świerk z częściowo obciętymi gałęziami, wbity w ziemię, na którym układa się i suszy siano lub zboże


Źródła:

Wiktionary

Ostropyski

buszowiec ostropyski - gatunek ryby z rodziny łaźcowatych


Źródła:

SJP.pl

Ostropłetwcowate

rodzina morskich ryb okoniokształtnych; ostropłetwowate


Ostropłetwcowate, [] (Pholidae) – rodzina morskich ryb okoniokształtnych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ostropłetwiec

Ostropłetwiec ("Pholis gunnellus") – gatunek morskiej ryby z rodziny ostropłetwcowatych (Pholidae).


Źródła:

Wikipedia

Ostropłetwowate

rodzina morskich ryb okoniokształtnych; ostropłetwcowate


Źródła:

SJP.pl

Ostropłetwowaty

o cechach ostropłetwowatych (rodzina ryb)


Źródła:

SJP.pl

Ostroroski

przymiotnik od: Ostroróg


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Ostrorogiem, dotyczący Ostroroga


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ostrorożanin

mieszkaniec Ostroroga (miasta w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Ostrorożanka

mieszkanka Ostroroga (miasta w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Ostroróg

miasto w Polsce


Ostroróg – miasto w woj. wielkopolskim, w powiecie szamotulskim, położone nad Jeziorem Wielkim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Ostroróg. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do woj. poznańskiego.

Ostroróg jest jednym z najmniejszych miast w Polsce o powierzchni zaledwie 1,25 km². Na koniec 2014 r. miasto zamieszkiwało 1989 osób.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ostrosterny

1. preriokur ostrosterny - gatunek dużego ptaka z rodziny kurowatych; głuszec ostrosterny;
2. biegus ostrosterny - gatunek wędrownego ptaka z rodziny bekasowatych;
3. wydrzyk ostrosterny - gatunek wędrownego ptaka z rodziny wydrzyków; wydrzyk pasożytny


Źródła:

SJP.pl

Ostrostożkowaty

mający kształt ostrego stożka; ostrostożkowy


Źródła:

SJP.pl

Ostrostożkowy

mający kształt ostrego stożka; ostrostożkowaty


Źródła:

SJP.pl

Ostrosz

ryba z rodziny żmijkowatych; smocznik kolczak


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ostroszowate

rodzina morskich ryb okoniokształtnych


Ostroszowate (Trachinidae) – rodzina morskich ryb okoniokształtnych (Perciformes).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ostroszowaty

o cechach ostroszowatych (rodzina ryb)


Źródła:

SJP.pl

Ostroszowice

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) geogr. wieś w Polsce;


Ostroszowice (niem. "Weigelsdorf") – wieś w Polsce, położona w województwie dolnośląskim, na Przedgórzu Sudeckim, w powiecie dzierżoniowskim, w gminie Dzierżoniów.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Ostroszowiczanin

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Ostroszowic


Źródła:

Wiktionary

Ostrosłup

bryła geometryczna, której podstawą jest wielokąt, a ścianami bocznymi są trójkąty o wspólnym wierzchołku


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) geom. bryła o wielokącie w podstawie i trójkątnych ścianach bocznych zbiegających się w jednym punkcie;


Ostrosłup – wielościan, w którym tylko jeden wierzchołek leży poza wspólną płaszczyzną; jest nazywana płaszczyzną podstawy, a nienależący do niej wierzchołek – wierzchołkiem ostrosłupa. Równoważnie: jedna ze ścian to dowolny wielokąt, a pozostałe to trójkąty ze wspólnym wierzchołkiem. Trójkąty te są znane jako ściany boczne, a pozostała ściana jako podstawa, przy czym ona też może być trójkątem, czyniąc ten podział umownym.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ostrosłupowy

→ ostrosłup


Patrz:ostrosłup

Źródła:

SJP.pl

Ostrouchy

mający krótkie, stojące uszy


Źródła:

SJP.pl

Ostrouszny

nocek ostrouszny - gatunek nietoperza; nocek wschodni, nocek ostrouchy


Źródła:

SJP.pl

Ostrowczanin

mieszkaniec Ostrowca Świętokrzyskiego


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Ostrowca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ostrowczanka

mieszkanka Ostrowca Świętokrzyskiego


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Ostrowca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ostrowianin

mieszkaniec Ostrowa (Mazowieckiego, Lubelskiego i in.), Ostrowi Mazowieckiej


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Ostrowa lub Ostrowi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ostrowianka

mieszkanka Ostrowa (Wielkopolskiego, Lubelskiego i in.), Ostrowi Mazowieckiej


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Ostrowa lub Ostrowi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ostrowice

wieś w Polsce


Ostrowice ( Wusterwitz) – wieś sołecka w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie drawskim, w gminie Drawsko Pomorskie. W latach 1945–1954 i 1973–2018 siedziba zlikwidowanej w 2019 roku gminy Ostrowice. [], a 31 grudnia 2017 – 489.

Wieś była siedzibą gromady Ostrowice. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa koszalińskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ostrowicki

przymiotnik od: Ostrowice, Ostrowite


Źródła:

SJP.pl

Ostrowidz

1. człowiek mający dobry wzrok;
2. dawniej: ryś


Źródła:

SJP.pl

Ostrowie

1. wyspa
2. krata u okien w dawnych budowlach obronnych
3. kępa porosła roślinnością


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) książk. także poet. wyspa

 (1.2) kępa porośnięta roślinnością

 (1.3) hist. zamkowa krata okienna


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ostrowiec

1. miasto na Białorusi;
2. nazwa kilku wsi w Polsce;
3. nazwa kilku jezior w Polsce


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto Ostrowiec Świętokrzyski w województwie świętokrzyskim;

 (1.2) geogr. toponim, nazwa kilkudziesięciu miejscowości w Polsce;

 (1.3) geogr. miasto na Białorusi;

 (1.4) geogr. nazwa kilku jezior w Polsce


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ostrowiecki

przymiotnik od: Ostrowiec Świętokrzyski


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Ostrowcem Świętokrzyskim, dotyczący Ostrowca Świętokrzyskiego


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ostrowieckość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co ostrowieckie, typowe dla Ostrowca lub jego mieszkańców


Źródła:

Wiktionary

Ostrowieczno

Ostrowieczno – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie śremskim, w gminie Dolsk.


Źródła:

Wikipedia

Ostrowin

Os


Źródła:

Wikipedia

Ostrowite

1. wieś w Polsce;
2. jezioro w Parku Narodowym Bory Tucholskie


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ostrowo

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Ostrowski

przymiotnik od: Ostrów, Ostrów Mazowiecka, Ostrów Tumski, Ostrów Wielkopolski


przymiotnik relacyjny

 (1.1) odnoszący się do Ostrowa lub Ostrowi, związany z Ostrowem lub Ostrowią


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ostrowsko

przymiotnik od: Ostrów, Ostrów Mazowiecka, Ostrów Tumski, Ostrów Wielkopolski


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ostrowłosy

o psie: mający ostrą, sztywną, kłującą sierść


Źródła:

SJP.pl

Ostrozębny

1. kornik ostrozębny - gatunek chrząszcza z rodziny kornikowatych;
2. korniczek ostrozębny - gatunek chrząszcza z rodziny kornikowatych;
3. widliczka ostrozębna - gatunek roślin z rodziny widliczkowatych


Źródła:

SJP.pl

Ostrołuk

łuk gotycki


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) archit. łuk, którego szczyt powstał z przecięcia się dwóch fragmentów okręgu;


Ostrołuk (łuk ostry) – łuk, którego szczyt powstał z przecięcia się dwóch fragmentów okręgu. Występuje w późnym romanizmie i gotyku, a także w architekturze islamu. Zastosowanie ostrołuku w architekturze gotyckiej pozwoliło między innymi na uniezależnienie szerokości naw bocznych od szerokości nawy głównej w kościołach bazylikowych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ostrołódka

rodzaj roślin z rodziny bobowatych


Os


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ostrołęcki

przymiotnik od: Ostrołęka


przymiotnik

 (1.1) od Ostrołęka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ostrołęckie

przymiotnik od: Ostrołęka


Źródła:

SJP.pl

Ostrołęczanin

mieszkaniec Ostrołęki


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Ostrołęki

 (1.2) osoba pochodząca z Ostrołęki, urodzona w Ostrołęce


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ostrołęczanka

mieszkanka Ostrołęki


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Ostrołęki

 (1.2) kobieta pochodząca z Ostrołęki, urodzona w Ostrołęce


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ostrołęka

miasto w województwie mazowieckim


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w województwie mazowieckim, nad Narwią;


Ostrołęka – miasto na prawach powiatu w województwie mazowieckim. Leży nad rzeką Narew. Siedziba powiatu ostrołęckiego. W latach 1975–1998 stolica województwa ostrołęckiego. Ośrodek usług oraz przemysłu energetycznego, budowlanego, celulozowo-papierniczego i spożywczego. Ośrodek folkloru kurpiowskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ostrość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) przejaw bycia ostrym (jak nóż)

 (1.2) fot. wyrazistość szczegółów obrazu

 (1.3) wyrazistość widzenia, słuchu, węchu

 (1.4) surowość sądów

 (1.5) wyrazistość rysów twarzy


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Ostrożanka

wieś w Polsce


Ostrożanka – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie starachowickim, w gminie Mirzec. Ma status sołectwa.

W latach 1954–1968 wieś była siedzibą gromady Ostrożanka, po jej zniesieniu w gromadzie Jasieniec Iłżecki. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ostrożeniowy

→ ostrożeń


Patrz:ostrożeń

Źródła:

SJP.pl

Ostrożeń

roślina z rodziny złożonych, w Polsce pospolicie występuje ostrożeń polny, nazywany ostem


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ostrożniactwo

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) pot. nadmiernie ostrożne postępowanie


Źródła:

Wiktionary

Ostrożniak

osoba przesadnie ostrożna, uciekająca przed odpowiedzialnością


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pot. osoba okazująca ostrożność, często przesadną


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ostrożnica

Zobacz też: Ostrożnica w innych znaczeniach tej nazwy.

Ostrożnica (dodatkowa nazwa w j. niem. Ostrosnitz, 1938-1945 "Schneidenburg") – wieś w Polsce, położona w województwie opolskim, w powiecie kędzierzyńsko-kozielskim, w gminie Pawłowiczki.

W latach 1975–1998 wieś położona była w ówczesnym województwie opolskim.


Źródła:

Wikipedia

Ostrożnie

przysłówek

 (1.1) w sposób ostrożny, uważny

forma rzeczownika.

 (2.1) M., B. i W. lm. od: ostrożeń


Źródła:

Wiktionary

Ostrożniej

stopień wyższy od przysłówka: ostrożnie


Źródła:

SJP.pl

Ostrożniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: ostrożny


Źródła:

SJP.pl

Ostrożniutki

zdrobnienie od: ostrożny


przymiotnik

 (1.1) zdrobn. od: ostrożny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ostrożniś

człowiek przesadnie ostrożny


Źródła:

SJP.pl

Ostrożnościowy

oparty na ostrożności, zapewniający bezpieczeństwo


Źródła:

SJP.pl

Ostrożność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdolność do działania z rozwagą


Źródła:

Wiktionary

Ostrożny

przymiotnik

 (1.1) postępujący, zachowujący się i podejmujący decyzje z rozwagą, mający się na baczności

 (1.2) zrobiony, powzięty z rozwagą, uważnie, oględnie; będący wyrazem czyjejś rozwagi


Źródła:

Wiktionary

Ostruda

roślina z rodziny wiechlinowatych; zyzania, ryż wodny, zizania, owies wodny


Źródła:

SJP.pl

Ostrugać

1. usunąć ostrym narzędziem z powierzchni czegoś zewnętrzną powłokę, korę itp.;
2. wygładzić czymś ostrym, oskrobać z czegoś


Źródła:

SJP.pl

Ostrużyna

1. to, co odpadło przy struganiu czegoś, obróbce metalu itp. w postaci wiórów, opiłków; ostrużyny;
2. skórka skrojona z warzywa lub owocu; obierka, obierek, obierzyna


Źródła:

SJP.pl

Ostrużyny

to, co odpadło przy struganiu czegoś, obróbce metalu itp. w postaci wiórów, opiłków; ostrużyna


Źródła:

SJP.pl

Ostry

1. o przedmiotach: taki, który ma wyostrzoną, tnącą krawędź;
2. o potrawach: mający mocny, piekący smak;
3. o obrazie: wyraźny, wyrazisty;
4. pełen brutalności


przymiotnik

 (1.1) taki, który ma kłujące lub tnące zakończenie

 (1.2) kulin. o potrawie: mający intensywny smak, silnie odczuwany, gryzący, palący

 (1.3) o zapachu: intensywny, zwykle nieprzyjemny

 (1.4) o amunicji: stosowany do zabijania

 (1.5) mat. o kącie; o czymś, co ma kształt kąta: mniejszy niż 90°

 (1.6) o zmysłach: silny, o dużych możliwościach odbioru

 (1.7) o obrazie: z dobrze widocznymi zarysami przedmiotów, wyraźny

 (1.8) o nieprzyjemnych warunkach pogodowych: silny, intensywny

 (1.9) surowy, groźny

 (1.10) nieuprzejmy, krytyczny

 (1.11) med. związany z nagłymi i silnymi objawami chorobowymi


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ostryga

jeden z około 100 gatunków małży; hodowane i jadane od czasów starożytnych


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zool. kulin. osiadły małż morski żyjący w ławicach na przybrzeżnych skałach płytkich mórz, o dużym znaczeniu w przemyśle spożywczym;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ostrygi

jeden z około 100 gatunków małży; hodowane i jadane od czasów starożytnych


Źródła:

SJP.pl

Ostrygojad

nadmorski ptak z siewkowatych, żywiący się mięczakami i skorupiakami wydobywanymi z mułu podczas odpływu


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) ornit. czarno-biały ptak nadmorski o czerwonych nogach i dziobie;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ostrygowate

rodzina osiadłych małży nitkoskrzelnych, licząca około 100 gatunków


Ostrygowate, ostrygi (Ostreidae) – rodzina osiadłych małży nitkoskrzelnych z rzędu Ostreoida, licząca około [], m.in. ostryga jadalna ("Ostrea edulis"), ostryżyca amerykańska ("Crassostrea virginica") i ostryżyca japońska ("Crassostrea gigas"). Są uznawane za najcenniejsze mięczaki jadalne, poławiane i hodowane.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ostrygowaty

1. o cechach ostrygowatych (rodzina małży);
2. boczniak ostrygowaty - gatunek grzybów z rodziny boczniakowatych


Źródła:

SJP.pl

Ostrygowy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z ostrygami, dotyczący ostryg


Źródła:

Wiktionary

Ostryż

roślina z rodziny imbirowatych, o barwnych kwiatach i mięsistych kłączach; kurkuma, szafraniec, żółcień


Os


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ostrzalnia

w technice: oddział fabryki, w którym ostrzy się stępione narzędzia; ostrzarnia


Źródła:

SJP.pl

Ostrzarka

w technice: szlifierka mechaniczna do ostrzenia narzędzi


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) urządzenie mechaniczne służące do ostrzenia części roboczych narzędzi skrawających


Ostrzarka – urządzenie mechaniczne służące do ostrzenia części roboczych (ostrzy) narzędzi skrawających. Ostrzarki mechaniczne składają się najczęściej ze szlifierki i uchwytu do mocowania ostrzonych narzędzi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ostrzarnia

w technice: oddział fabryki, w którym ostrzy się stępione narzędzia; ostrzalnia


Źródła:

SJP.pl

Ostrzarz

robotnik wykwalifikowany w ostrzeniu narzędzi


Źródła:

SJP.pl

Ostrzał

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) wojsk. strzelanie do kogoś, prowadzenie ognia skierowanego na jakiś cel; ostrzeliwanie

 (1.2) książk. przen. ostre, zmasowane wystąpienie przeciwko osobie lub zjawisku


Źródła:

Wiktionary

Ostrzałka

1. przyrząd do ręcznego ostrzenia noży, nożyczek itp.; osełka;
2. potocznie: narzędzie do ostrzenia ołówków i kredek; temperówka, strugawka, strugaczka, podstrugiwaczka, zastrugaczka, ostrzynka, strugarka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. proste narzędzie służące do ostrzenia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ostrze

ostra, tnąca krawędź


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) część robocza narzędzia do krajania, ostre zakończenie lub krawędź przedmiotu

 (1.2) przen. krytyczna i uszczypliwa część wypowiedzi


Ostrze — ostra, tnąca krawędź lub ostry koniec narzędzia albo broni przeznaczoną do przebijania, siekania, krojenia lub skrobania powierzchni lub materiałów; Definiowana najczęściej jako płaska część z bardzo cienką krawędzią używaną do cięcia — w języku polskim bardziej kojarzona z tą ostrą krawędzią. W przypadku narzędzi główna część robocza — część tnąca; Ostrza są zwykle wykonane z materiałów, które są twardsze niż te, na których mają być używane.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ostrzec

poinformować o czymś niebezpiecznym lub niepożądanym, zwrócić uwagę na niebezpieczeństwo


czasownik przechodni

 (1.1) dokonany od|ostrzegać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ostrzegacz

w technice: ręczne lub samoczynne urządzenie nadawcze, wykorzystywane w układach sygnalizacji alarmowej, przesyłające sygnały do urządzeń odbiorczych


Źródła:

SJP.pl

Ostrzeganie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|ostrzegać.


Źródła:

Wiktionary

Ostrzegawczo

przysłówek

 (1.1) w sposób ostrzegawczy


Źródła:

Wiktionary

Ostrzegawczość

cecha tego, co zwraca uwagę na niebezpieczeństwo lub informuje o negatywnych skutkach czegoś


Źródła:

SJP.pl

Ostrzegawczy

przymiotnik

 (1.1) będący ostrzeżeniem, ostrzegający przed czymś, sygnalizujący zagrożenie, niebezpieczeństwo


Źródła:

Wiktionary

Ostrzegać

czasownik

 (1.1) informować o potencjalnym niebezpieczeństwie


Źródła:

Wiktionary

Ostrzej

stopień wyższy od przysłówka: ostro


Źródła:

SJP.pl

Ostrzejszy

stopień wyższy od przymiotnika: ostry


Źródła:

SJP.pl

Ostrzelanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) oddanie serii strzałów do jakiegoś celu


Źródła:

Wiktionary

Ostrzelać

1. obrzucić pociskami z broni palnej; obstrzelać;
2. przez częste strzelanie wypróbować broń;
3. ostrzelać się:
a) nabrać wprawy w strzelaniu;
b) strzelić do siebie wzajemnie


Źródła:

SJP.pl

Ostrzeliwanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) strzelanie do jakiegoś celu w sposób wielokrotny


Źródła:

Wiktionary

Ostrzeliwać

1. obrzucać pociskami z broni palnej; obstrzeliwać;
2. przez częste strzelanie wypróbowywać broń;
3. ostrzeliwać się:
a) nabierać wprawy w strzelaniu;
b) strzelać do siebie wzajemnie


Źródła:

SJP.pl

Ostrzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|ostrzyć.


Ostrzenie – termin w żeglarstwie określający zmianę kursu na ostrzejszy, tzn. na taki, w którym kąt pomiędzy diametralną jachtu a kierunkiem, z którego wieje wiatr, jest mniejszy. Ostrzenie zazwyczaj odbywa się poprzez wychylenie płetwy sterowej w odpowiednim kierunku.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Ostrzeszek

dawniej: okap dachu domu


Źródła:

SJP.pl

Ostrzeszowianin

mieszkaniec Ostrzeszowa (miasta w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Ostrzeszowianka

mieszkanka Ostrzeszowa (miasta w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Ostrzeszowski

przymiotnik od: Ostrzeszów


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Ostrzeszowem, dotyczący Ostrzeszowem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ostrzeszyn

bylina z rodziny marantowatych; kalatea


Źródła:

SJP.pl

Ostrzeszów

miasto w Polsce


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Polsce;

 (1.2) geogr. adm. gmina w Polsce, w województwie wielkopolskim;


Ostrzeszów ( Schildberg) – miasto w województwie wielkopolskim, w Kaliskiem, na ziemi wieluńskiej, na Wzgórzach Ostrzeszowskich, siedziba powiatu ostrzeszowskiego i gminy Ostrzeszów.

Ostrzeszów uzyskał lokację miejską przed 1283 rokiem. W końcu XVI wieku miasto królewskie w starostwie ostrzeszowskim w powiecie ostrzeszowskim województwa sieradzkiego.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ostrzew

roślina z rodziny turzycowatych


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ostrzeń

roślina zielna z rodziny szorstkolistnych, rosnąca na niżu, przy drogach i w lasach


Ostrzeń ("Cynoglossum") – rodzaj roślin z rodziny ogórecznikowatych. Obejmuje ok. 75–83 gatunków. Są to rośliny jednoroczne, dwuletnie lub byliny występujące głównie na rozległych obszarach Azji, 11 gatunków rośnie w Europie, nieliczne gatunki rosną w górach wschodniej Afryki i na południowym krańcu tego kontynentu. W Polsce jako gatunek rodzimy występuje jeden gatunek – ostrzeń pospolity "C. officinale". Poza tym obecny bywa jako przejściowo dziczejący ostrzeń drobnozadziorkowy "C. microglochin".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ostrzeżenie

poinformować o czymś niebezpiecznym lub niepożądanym, zwrócić uwagę na niebezpieczeństwo


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) akt ostrzegania; przestroga przed czymś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ostrzowy

→ ostrze


przymiotnik

 (1.1) związany z ostrzem, dotyczący ostrza


Patrz:ostrze

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ostrzyc

trawa pastewna dorastająca do wysokości 3 metrów; mozga trzcinowata


czasownik przechodni dokonany (ndk. ostrzygać)

 (1.1) obciąć, skrócić

czasownik zwrotny dokonany ostrzyc się (ndk. ostrzygać się)

 (2.1) ostrzyc (1.1) samego siebie

 (2.2) zostać ostrzyżonym (1.1)

forma rzeczownika.

 (3.1) D. lm. od: ostrzyca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ostrzyca

trawa pastewna dorastająca do wysokości 3 metrów; mozga trzcinowata


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) bot. trawa z rodzaju nazwa systematyczna|Phalaris|L.|ref=tak.;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ostrzyciel

1. dawniej: osoba zajmująca się ostrzeniem narzędzi do cięcia;
2. w filmoznawstwie: osoba odpowiedzialna za utrzymanie ostrości obrazu w czasie kręcenia scen do filmu


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) film. pracownik planu filmowego odpowiedzialny za ustawianie ostrości obiektywu kamery;

 (1.2) rzem. rzemieślnik ostrzący noże, nożyczki itp.


Ostrzyciel (pierwszy asystent kamery, focus puller) – członek pionu operatorskiego odpowiedzialny za utrzymanie ostrości obrazu, współpracujący ściśle z operatorem filmowym. Jego obecność jest niezbędna przy dynamicznych ujęciach, kiedy rusza się kamera lub przemieszczają się aktorzy, a ostrość musi pozostać na konkretnej osobie lub przedmiocie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ostrzygać

czasownik przechodni niedokonany (dk. ostrzyc)

 (1.1) niedokonany od|ostrzyc.

czasownik zwrotny niedokonany ostrzygać się (dk. ostrzyc się)

 (2.1) niedokonany od|ostrzyc się.


Źródła:

Wiktionary

Ostrzyhom

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w północnych Węgrzech, nad Dunajem;


Ostrzyhom (węg. Esztergom, czyt.: "Estergom", niem. "Gran", słow. "Ostrihom", tur. "Estergon", łac. "Strigonium") – miasto na Węgrzech, w komitacie Komárom-Esztergom. Leży nad Dunajem. W 2011 roku liczyło 30,86 tys. mieszkańców.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Ostrzyhomski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) odnoszący się do Ostrzyhomia, związany z Ostrzyhomiem


Źródła:

Wiktionary

Ostrzykiwać

1. nastrzykiwać miejsce na ciele jakimś preparatem, np. botoksem;
2. ostrzykiwać się - wstrzykiwać sobie jakiś preparat, zwykle w celach estetycznych; botoksować się


Źródła:

SJP.pl

Ostrzyknąć

1. nastrzyknąć miejsce na ciele jakimś preparatem, np. botoksem;
2. ostrzyknąć się - wstrzyknąć sobie jakiś preparat, zwykle w celach estetycznych


Źródła:

SJP.pl

Ostrzyna

zbędny naddatek materiału powstający przy odlewie


Źródła:

SJP.pl

Ostrzynka

potocznie: narzędzie do ostrzenia ołówków i kredek; temperówka, ostrzałka, strugaczka, podstrugiwaczka, zastrugaczka, strugawka, strugarka


Źródła:

SJP.pl

Ostrzytko

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) reg. pozn. temperówka


Źródła:

Wiktionary

Ostrzyć

czasownik przechodni

 (1.1) czynić ostrym (krawędź czegoś)

 (1.2) czynić ostrym (wierzchołek czegoś)

 (1.3) żegl. zmieniać kurs tak, aby wiatr wiał bardziej od dziobu


Źródła:

Wiktionary

Ostróda

miasto w Polsce


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Polsce, w województwie warmińsko-mazurskim;


}|-

Ostróda ( Osterode "in Ostpreußen") – miasto w Polsce położone w województwie warmińsko-mazurskim, siedziba powiatu ostródzkiego oraz gminy wiejskiej Ostróda. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do województwa olsztyńskiego.

Według danych GUS z 1 stycznia 2024 r. miasto miało 31 336 mieszkańców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ostródzianin

mieszkaniec Ostródy


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Ostródy

 (1.2) osoba pochodząca z Ostródy, urodzona w Ostródzie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ostródzianka

mieszkanka Ostródy


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Ostródy

 (1.2) kobieta pochodząca z Ostródy, urodzona w Ostródzie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ostródzki

przymiotnik od: Ostróda


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Ostródą, dotyczący Ostródy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ostróg

dawna czworokątna, drewniana budowla obronna, z narożnymi basztami, otoczona palisadą, wałem ziemnym i rowem, typowa dla krajów słowiańskich


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w zachodniej części Ukrainy;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ostrów

porośnięta wyspa rzeczna


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) geogr. zarośnięta wyspa na rzece;

 (1.2) stpol. wyspa (zwłaszcza rzeczna)


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ostrówczanin

mieszkaniec Ostrówka


Źródła:

SJP.pl

Ostrówczanka

mieszkanka Ostrówka


Źródła:

SJP.pl

Ostrówecki

przymiotnik od: Ostrówek


Źródła:

SJP.pl

Ostrówek

1. gwarowo: zarośla nad brzegiem rzeki;
2. dawniej: niewielki ostrów, wysepka, kępa


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ostrówiec

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Ostróżeczka

rodzaj roślin z rodziny jaskrowatych


Os


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ostróżka

1. roślina z rodziny jaskrowatych o niebieskich lub fioletowych kwiatach; delfinium;
2. zdrobnienie od: ostroga


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) bot. nazwa systematyczna|Delphinium|ref=tak., liczący około 250 gatunków rodzaj roślin z rodziny jaskrowatych;

 (1.2) bot. roślina z rodzaju ostróżek (1.1)


Os


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ostrężnica

regionalnie: ostrężyna; ożyna;
1. krzew z rodziny różowatych, wyróżniający się soczystymi, smacznymi, czarnymi owocami, kształtem przypominającymi nieco maliny; jeżyna fałdowana;
2. owoc tej rośliny; jeżyna


Ostrężnica – wieś w Polsce, położona w województwie małopolskim, w powiecie krakowskim, w gminie Krzeszowice.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa krakowskiego.

We wsi mieści się szkoła podstawowa i boisko LKS Jutrzenka.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ostrężyna

ostrężnica;
1. krzew z rodziny różowatych, wyróżniający się soczystymi, smacznymi, czarnymi owocami, kształtem przypominającymi nieco maliny; jeżyna fałdowana;
2. owoc tej rośliny; jeżyna


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) reg. zob. jeżyna.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ostrężyniec

zieleńczyk ostrężyniec - motyl z rodziny modraszkowatych


Źródła:

SJP.pl

Ostuda

przebarwienie skóry koloru brązowego


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. przebarwienie skóry twarzy (zwykle brązowe), występujące pod wpływem intensywnego opalania, u kobiet w czasie ciąży lub u osób chorych na wątrobę;

 (1.2) gw-pl|Górny Śląsk. wstyd, zgorszenie, hańba


Ostuda, melanodermia (łac. "chloasma", "melasma") - występowanie ostro odgraniczonych, przebarwionych (zwykle brązowych), symetrycznych plam na policzkach, czole, rzadziej na karku lub górnej wardze, bez poprzedzającego i towarzyszącego stanu zapalnego, związane z następującymi stanami:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ostudzająco

studząco;
1. w sposób obniżający temperaturę czegoś; chłodząco, ochładzająco, schładzająco, oziębiająco;
2. w sposób zmniejszający intensywność czyjegoś zaangażowania uczuciowego w coś;
3. w sposób wpływający na zmniejszenie tempa rozwoju czegoś


Źródła:

SJP.pl

Ostudzać

ochładzać;
1. powodować obniżenie temperatury; schładzać, oziębiać;
2. przenośnie: wpływać hamująco na czyjeś działanie, zachowanie; tłumić, przytłumiać, wyciszać


Źródła:

SJP.pl

Ostudzić

ochłodzić;
1. spowodować obniżenie temperatury; schłodzić, oziębić;
2. przenośnie: wpłynąć hamująco na czyjeś działanie, zachowanie; stłumić, przytłumić, wyciszyć


czasownik przechodni dokonany (ndk. ostudzać, studzić)

 (1.1) doprowadzić do obniżenia temperatury czegoś

 (1.2) przen. zmniejszyć zapał; złagodzić emocje

czasownik zwrotny dokonany ostudzić się (ndk. ostudzać się, studzić się)

 (2.1) ulec ostudzeniu

 (2.2) przen. zmniejszyć swój zapał; złagodzić własne emocje


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ostukiwanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|ostukiwać.


Źródła:

Wiktionary

Osturnia

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) wieś położona w północnej Słowacji;


Osturnia (słow. "Osturňa", niem. "Asthorn", węg. "Oszturnya") – wieś (obec) na Słowacji na Zamagurzu (część Spisza), na granicy z Polską, granicząca z Jurgowem, Łapszanką oraz Kacwinem. Dojechać do niej można drogą z Hanuszowców przez Przełęcz Hanuszowską i ze Zdziaru. Osturnia znana jest z rusińskich (karpato-ruskich) zabytków architektury ludowej. []


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Ostwa

roślina z rodziny wiechlinowatych


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) bot. nazwa systematyczna|Ischaemum|L.|ref=tak., roślina z rodziny wiechlinowatych (traw)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ostwica

słup z żerdkami, na których układa się i suszy siano; ostew, ostrew, ostrewka, suszak


Źródła:

SJP.pl

Ostygalnia

pomieszczenie w rzeźni, w którym mięso ostyga przez pewien czas po uboju


Źródła:

SJP.pl

Ostygać

1. stawać się zimniejszym; ochładzać się, ostudzać się;
2. przenośnie: zmniejszać natężenie uczuć, emocji; ochładzać;
3. przenośnie o stanach emocjonalnych, uczuciach: tracić na intensywności; ochładzać


Źródła:

SJP.pl

Ostygnięty

taki, który ostygnął; ostygły


Źródła:

SJP.pl

Ostygnąć

1. stać się zimniejszym; ochłodzić się, ostudzić się;
2. przenośnie: zmniejszyć natężenie uczuć, emocji; ochłodnąć;
3. przenośnie o stanach emocjonalnych, uczuciach: stracić na intensywności; ochłodnąć


czasownik dokonany (ndk. ostygać)

 (1.1) stać się zimniejszym lub całkowicie zimnym

 (1.3) zmniejszyć natężenie emocji lub uczuć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ostygły

1. taki, który ochłódł, stracił ciepło;
2. przenośnie: taki, który stracił intensywność


Źródła:

SJP.pl

Ostyjski

→ Ostia (starożytne miasto)


przymiotnik

 (1.1) związany z Ostią, dotyczący Ostii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ostylować

potocznie: nadać tekstowi styl graficzny


Źródła:

SJP.pl

Ostęp

1. trudno dostępne miejsce w puszczy; matecznik;
2. jednostka podziału w lasach, ograniczona liniami ostępowymi


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) leśn. podstawowa jednostka systematyzacji lasu, wykorzystywana przy zrębie

 (1.2) książk. trudno dostępne miejsce w lesie


Ostęp – podstawowa jednostka systematyzacji lasu, w którym prowadzi się prace zrębowe. W ostępach stosuje się jeden kierunek cięć. Jest to powiązany ze sobą szereg drzewostanów. Poszczególne ostępy rozdzielają linie ostępowe. Przebieg linii ostępowych uzależniony jest od typu podziału powierzchniowego oraz dominujących w regionie wiatrów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ostępowy

1. przymiotnik od: ostęp;
2. linia ostępowa - prosta droga w lesie powstała przez wycięcie drzew; przesieka, tryba, dukt


Źródła:

SJP.pl

Ostępy

1. trudno dostępne miejsce w puszczy; matecznik;
2. jednostka podziału w lasach, ograniczona liniami ostępowymi


Ostępy (do 1945 Karlsfelde) – nieistniejąca już śródleśna osada w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie gryfińskim, w gminie Mieszkowice.

W 1904 osadę zamieszkiwało 4 mieszkańców.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa szczecińskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Osu

skrót od łacińskiego: Ordinis Sanctae Ursulae, Zakon Świętej Urszuli; urszulanki


Źródła:

SJP.pl

Osuch

brzegowa równina piaszczysta lub mulista, odsłaniająca się spod wody w czasie niskiego jej stanu, a zalewana przy stanie wysokim


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Osucha

brzegowa równina piaszczysta lub mulista, odsłaniająca się spod wody w czasie niskiego jej stanu, a zalewana przy stanie wysokim


Osucha (niem. "Watten", hol. "wadden", duń. "vade") — brzegowa równina piaszczysta lub mulista, odsłaniająca się spod wody w czasie niskiego jej stanu, a zalewana przy stanie wysokim.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Osuchowski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Osunięcie

1. rzadko: spowodować osunięcie się czegoś; obsunąć;
2. osunąć się:
a) oderwawszy się od czegoś, odpaść, zsunąć się; przesunąć się w dół, ślizgając się; osypać się;
b) zmienić pozycję ze stojącej na leżącą lub klęczącą; opaść, obsunąć się


Źródła:

SJP.pl

Osunięty

1. rzadko: spowodować osunięcie się czegoś; obsunąć;
2. osunąć się:
a) oderwawszy się od czegoś, odpaść, zsunąć się; przesunąć się w dół, ślizgając się; osypać się;
b) zmienić pozycję ze stojącej na leżącą lub klęczącą; opaść, obsunąć się


Źródła:

SJP.pl

Osunąć

1. rzadko: spowodować osunięcie się czegoś; obsunąć;
2. osunąć się:
a) oderwawszy się od czegoś, odpaść, zsunąć się; przesunąć się w dół, ślizgając się; osypać się;
b) zmienić pozycję ze stojącej na leżącą lub klęczącą; opaść, obsunąć się


Źródła:

SJP.pl

Osuszacz

urządzenie do usuwania wilgoci


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Osuszanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|osuszać.


Źródła:

Wiktionary

Osuszać

czasownik przechodni niedokonany (dk. osuszyć)

 (1.1) powodować, że coś staje się suche; usuwać ciecz

 (1.2) pozbawiać wilgoci

czasownik zwrotny niedokonany osuszać się (dk. osuszyć się)

 (2.1) być osuszanym

 (2.2) osuszać siebie; pozbawiać siebie wilgoci


Źródła:

Wiktionary

Osuszka

ubytek masy surowca na skutek parowania bądź sublimacji wody


Źródła:

SJP.pl

Osuszyć

czasownik przechodni

 (1.1) dokonany od|osuszać.


Źródła:

Wiktionary

Osutka

mnogie wykwity na skórze w postaci plamek, grudek lub pęcherzyków, występujące w przebiegu wielu chorób zakaźnych, zatruć lekowych i jako reakcja uczuleniowa; wysypka


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Osuw

1. obsuwisko
2. osuwanie się czegoś, zsuwanie w dół


Źródła:

SJP.pl

Osuwać

1. powodować przesunięcie się czegoś z wyższego miejsca na niższe; zsuwać;
2. osuwać się:
a) tracić punkt oparcia i przesuwać się ku dołowi;
b) oderwawszy się od czegoś, odpadać, zsuwać się;
c) powoli siadać, upadać lub kłaść się, zwykle ze zmęczenia lub w wyniku utraty przytomności


Źródła:

SJP.pl

Osuwisko

ziemia i materiał skalny, nagromadzone na stoku i u jego podnóża na skutek zsuwania się mas skalnych; zsuw; usuwisko


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) geol. forma rzeźby terenu powstała w wyniku przemieszczenia materiału skalnego w dół stoku wzdłuż powierzchni poślizgu, efekt osuwania;


Os


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Osuwiskowo

→ osuwiskowy


Patrz:osuwiskowy

Źródła:

SJP.pl

Osuwiskowy

powstały w wyniku osuwania się skał, ziemi itp.


Źródła:

SJP.pl

Oswajalny

o zwierzęciu: dający się oswoić


Źródła:

SJP.pl

Oswajanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|oswajać.


Źródła:

Wiktionary

Oswajać

1. przyzwyczajać, zaznajamiać z czymś;
2. przyzwyczajać dzikie zwierzę do przebywania wśród ludzi; obłaskawiać


czasownik przechodni niedokonany (dk. oswoić)

 (1.1) zootechn. czynić zwierzę przyjaznym człowiekowi lub posłusznym

 (1.2) przen. przyzwyczajać kogoś do nowych okoliczności

czasownik zwrotny niedokonany oswajać się (dk. oswoić się)

 (2.1) zootechn. tracić dzikość; stawać się przyjaznym człowiekowi lub posłusznym zwierzęciem

 (2.2) przen. przyzwyczajać siebie do nowych okoliczności


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oswald

1. imię męskie;
2. nazwisko, np. Lee Harvey Oswald (1939-1963), amerykański zamachowiec, domniemany zabójca prezydenta Johna F. Kennedy'ego


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Oswalda

1. imię męskie;
2. nazwisko, np. Lee Harvey Oswald (1939-1963), amerykański zamachowiec, domniemany zabójca prezydenta Johna F. Kennedy'ego


Oswalda – żeński odpowiednik imienia Oswald.

Oswalda imieniny obchodzi: 5 sierpnia i 22 sierpnia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Oswobodzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) wypuszczenie na wolność


Źródła:

Wiktionary

Oswobodziciel

osoba, która oswobodziła, wyzwoliła kogoś lub coś; wybawca


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) książk. albo podn. ten, kto oswobodził kogoś lub coś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oswobodzicielka

kobieta, która oswobodziła, wyzwoliła kogoś lub coś


Źródła:

SJP.pl

Oswobodzić

czasownik przechodni dokonany (ndk. oswabadzać, oswobadzać)

 (1.1) przywrócić swobodę

czasownik zwrotny dokonany oswobodzić się (ndk. oswabadzać się, oswobadzać się)

 (2.1) odzyskać swobodę


Źródła:

Wiktionary

Oswoić

1. przyzwyczaić do czegoś, zaznajomić;
2. obłaskawić, udomowić dzikie zwierzę


czasownik przechodni dokonany (ndk. oswajać)

 (1.1) dokonany od|oswajać.

czasownik zwrotny dokonany oswoić się (ndk. oswajać się)

 (2.1) dokonany od|oswajać się.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oswojony

1. przyzwyczaić do czegoś, zaznajomić;
2. obłaskawić, udomowić dzikie zwierzę


forma czasownika.

 (1.1) imiesłów przymiotnikowy bierny od: oswoić

przymiotnik

 (2.1) przyzwyczaiony do kogoś lub do czegoś albo zapoznany z czymś

 (2.2) o dzikim zwierzęciu: takie, które straciło dzikość


Oswojony – trzeci solowy album Krzysztofa Myszkowskiego, założyciela i lidera zespołu Stare Dobre Małżeństwo, wydany w 2012 r. Autorem tekstów zaprezentowanych na płycie jest Jan Rybowicz, natomiast muzykę do nich skomponował Krzysztof Myszkowski.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Osy

1. owad błonkoskrzydły o charakterystycznym czarnym ubarwieniu w żółte paski;
2. osoba uszczypliwa, zjadliwa, dokuczliwa


Osy (Vespoidea) – nadrodzina owadów błonkoskrzydłych należących do podrzędu trzonkówek.

Badaniem os zajmuje się sfekologia, dział entomologii oraz socjobiologia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Osychać

stawać się suchym z wierzchu; obsychać


Źródła:

SJP.pl

Osyfiać

obsyfiać; potocznie:
1. mocno coś zabrudzać, zanieczyszczać; zasyfiać, zaświniać, zapaprywać;
2. powodować wystąpienie pryszczy, krost; wysyfiać


Źródła:

SJP.pl

Osyfiały

zasyfiony, zasyfiały, osyfiony, obsyfiony, obsyfiały; potocznie:
1. bardzo brudny, zanieczyszczony;
2. pokryty pryszczami


Źródła:

SJP.pl

Osyfikacja

proces powstawania i mineralizacji kości polegający na przekształcaniu się tkanki chrzęstnej w tkankę kostną; kostnienie, ossyfikacja


Źródła:

SJP.pl

Osyfiony

zasyfiony, zasyfiały, osyfiały, obsyfiony, obsyfiały; potocznie:
1. bardzo brudny, zanieczyszczony;
2. pokryty pryszczami


Źródła:

SJP.pl

Osyfić

obsyfić; potocznie:
1. mocno coś zabrudzić, zanieczyścić; oświnić, zasyfić, uświnić;
2. spowodować wystąpienie pryszczy, krost; wysyfić


Źródła:

SJP.pl

Osykać

dawniej: sycząc, opryskać


Źródła:

SJP.pl

Osykiwać

rzadko: sykając, opryskiwać


Źródła:

SJP.pl

Osyp

1. w pszczelarstwie: martwe pszczoły osypujące się zimą do dennicy ula;
2. dawny podatek feudalny płacony w zbożu; osep;
3. dawniej: osypisko


Osyp – część wsi Berezyszcze w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie hajnowskim, w gminie Czeremcha.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa białostockiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Osypanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|osypać.


Źródła:

Wiktionary

Osypany

pokryty czymś występującym w dużej ilości


Źródła:

SJP.pl

Osypisko

rumowisko powstałe poprzez osypanie się wietrzejących skał i ziemi; obsypisko


Osypisko (usypisko) – nagromadzenie sypkiego (luźnego) materiału skalnego u podstawy zbocza lub stoku. Powstaje w wyniku przemieszczania się (osypywania się) materiału z wyżej położonych partii skalnych w niższe, pod wpływem siły ciężkości i innych zjawisk. Tworzą się wówczas charakterystyczne stożki usypowe, podobne do górskich piargów. Powstawanie osypiska jest procesem bardzo długotrwałym.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Osypiskowy

powstały w wyniku osypywania się skał, ziemi itp.


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z osypiskiem, dotyczący osypiska


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osypka

1. zmielone w całości ziarna pszenicy lub innych zbóż;
2. karma dla zwierząt domowych


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) roln. karma dla zwierząt domowych złożona z grubo zmielonego zboża lub sieczki mieszanej z mąką


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osypywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|osypywać.


Osypywanie – w geologii dynamicznej, powtarzające się częstokroć zjawisko odpadania drobnych, pojedynczych ziaren zwietrzeliny ze stromych stoków.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Osz

drugie pod względem ludności miasto w Kirgistanie


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. miasto w obwodzie oszyńskiem Kirgistanu.


Os


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Oszacowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|oszacować.

 (1.2) wynik szacowania


Źródła:

Wiktionary

Oszacować

określić w przybliżeniu wartość, wielkość lub ilość czegoś


czasownik przechodni dokonany

 (1.1) podać wartość lub wielkość w przybliżeniu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oszacowywać

oceniać coś w przybliżeniu (ilość, wielkość itp.); szacować


Źródła:

SJP.pl

Oszajca

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Oszaleć

czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. szaleć)

 (1.1) ulec pomieszaniu zmysłów, wpaść w szał

 (1.2) stracić rozsądek pod wpływem silnych uczuć

 (1.3) zaangażować się nadmiernie, zacząć poświęcać komuś lub czemuś zbyt wiele uwagi lub czasu


Źródła:

Wiktionary

Oszalowanie

obić coś deskami w celu wzmocnienia lub ochrony


Źródła:

SJP.pl

Oszalować

obić coś deskami w celu wzmocnienia lub ochrony


Źródła:

SJP.pl

Oszalowywać

obijać ściany deskami w celu ich wzmocnienia; szalować


Źródła:

SJP.pl

Oszarpać

potocznie:
1. szarpiąc, oberwać lub postrzępić coś dookoła; obszarpać, otargać, obtargać;
2. oszarpać się - zmęczyć się czymś; uszarpać się, umęczyć się


Źródła:

SJP.pl

Oszarpywać

dawniej: obszarpywać; szarpiąc, obrywać coś dookoła


Źródła:

SJP.pl

Oszast

deska boczna z pnia drewna, z jednej strony płaska, z drugiej zaokrąglona


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Oszałamiający

taki, który powoduje czasową utratę świadomości; odurzający


przymiotnik

 (1.1) wywołujący silne wrażenie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oszałamiać

oszołamiać;
1. wywierać na kimś bardzo silne wrażenie, zwłaszcza pozytywne; oczarowywać;
2. pozbawiać kogoś świadomości na pewien czas; odurzać;
3. oszałamiać się - oszołamiać samego siebie


czasownik przechodni niedokonany (dk. oszołomić)

 (1.1) wywoływać stan częściowej utraty przytomności; wprowadzać w stan zamroczenia

 (1.2) wywierać silne wrażenie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oszałomić

czasownik przechodni dokonany (ndk. oszałamiać)

 (1.1) rzad. war. oszołomić, dokonany od|oszałamiać.


Źródła:

Wiktionary

Oszańcowywać

1. otaczać szańcami; szańcować;
2. oszańcowywać się - otaczać się szańcami; szańcować się


Źródła:

SJP.pl

Oszczak

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Oszczanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|oszczać.


Źródła:

Wiktionary

Oszczać

potocznie: osikać


czasownik dokonany

 (1.1) wulg. oddając mocz, zmoczyć kogoś lub coś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oszczek

łowieckie: szczekanie psa na widok wytropionej zwierzyny


Źródła:

SJP.pl

Oszczeniony

o niektórych zwierzętach, zwłaszcza samicy psa: taki, który urodził młode


Źródła:

SJP.pl

Oszczep

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) łow. wojsk. daw. broń wojenna lub myśliwska, o długim drzewcu i twardym, metalowym a wcześniej kamiennym, grocie;

 (1.2) sport. długi, zaostrzony pręt używany w lekkoatletyce do rzucania;

 (1.3) sport. pot. rzut oszczepem;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Oszczepisko

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) przest. drzewce oszczepu


Źródła:

Wiktionary

Oszczepnictwo

dziedzina sportu


Źródła:

SJP.pl

Oszczepniczka

zawodniczka uprawiająca rzut oszczepem


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) sport. sportsmenka uprawiająca rzut oszczepem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oszczepniczy

→ oszczepnik


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z oszczepnictwem, dotyczący oszczepnictwa


Patrz:oszczepnik

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oszczepnik

1. sportowiec uprawiający rzut oszczepem;
2. dawniej: żołnierz lub myśliwy uzbrojony w oszczep


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) hist. żołnierz, rycerz, myśliwy uzbrojony w oszczep

 (1.2) sport. sportowiec uprawiający rzut oszczepem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oszczepowaty

przypominający kształtem oszczep, podobny do oszczepu


przymiotnik

 (1.1) przypominający oszczep, w kształcie oszczepu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oszczepowy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący oszczepu


Źródła:

Wiktionary

Oszczerca

osoba posługująca się wobec kogoś oszczerstwami; potwarca


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) ktoś, kto rzuca oszczerstwo


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oszczerczo

przysłówek

 (1.1) w sposób oszczerczy


Źródła:

Wiktionary

Oszczerczy

taki, który jest oszczerstwem (pomówieniem, zniesławieniem); obraźliwy, szkalujący, obelżywy, bluźnierczy


przymiotnik

 (1.1) będący oszczerstwem lub zawierający oszczerstwa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oszczerczyni

→ oszczerca; insynuatorka, potwarczyni


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rzad. kobieta rzucająca oszczerstwa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oszczerstwo

niezgodne z prawdą, złośliwe, oczerniające przypisanie komuś czegoś złego w celu skompromitowania tej osoby; pomówienie, potwarz, zniesławienie, insynuacja


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) kłamliwa wypowiedź, która ma na celu poniżenie lub ośmieszenie kogoś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oszczypać

obszczypać;
1. szczypnąć wiele razy, w wielu miejscach;
2. skubiąc, oberwać trochę czegoś w różnych miejscach;
3. wywołać uczucie kłującego bólu w różnych miejscach


Źródła:

SJP.pl

Oszczypek

wędzony ser, wyrabiany przez górali z mleka owczego; oscypek


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy

 (1.1) inna pisownia wyrazu oscypek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oszczypka

regionalna nazwa oszczypka


Źródła:

SJP.pl

Oszczypywać

obszczypywać;
1. szczypać wiele razy, w wielu miejscach;
2. skubiąc, obrywać trochę czegoś w różnych miejscach;
3. wywoływać uczucie kłującego bólu w różnych miejscach


Źródła:

SJP.pl

Oszczywać

potocznie: opryskiwać kogoś lub coś moczem


Źródła:

SJP.pl

Oszczędnie

przysłówek

 (1.1) w sposób oszczędny


Źródła:

Wiktionary

Oszczędniej

stopień wyższy od przysłówka: oszczędnie


Źródła:

SJP.pl

Oszczędniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: oszczędny


Źródła:

SJP.pl

Oszczędności

zaoszczędzone pieniądze


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) to, co zostało zaoszczędzone, nie zostało zużyte

 (1.2) ekon. zaoszczędzone pieniądze

forma rzeczownika.

 (2.1) D., C., Ms. i W. lp.; M., D., B. i W. lm. od: oszczędność


Oszczędności – zasoby pieniężne, które nie zostały w danym okresie przeznaczone na zakup dóbr i usług konsumpcyjnych (zaspokajających bieżące potrzeby nabywców). Inaczej ujmując jest to wartość dochodu pomniejszona o wartość konsumpcji.

Wielkość oszczędności różni się znacząco w zależności od wieku i narodowości konsumentów. Rośnie wraz ze wzrostem dochodów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Oszczędnościowy

przymiotnik

 (1.1) związany z oszczędzaniem, służący do oszczędzania


Źródła:

Wiktionary

Oszczędność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha osoby, która ogranicza swoje wydatki

 (1.2) rozporządzanie zasobami w taki sposób, aby możliwie najmniej ich zużyć

 (1.3) cecha czegoś, co mało ozdobne


Źródła:

Wiktionary

Oszczędny

przymiotnik jakościowy

 (1.1) nietrwoniący pieniędzy, majątku

 (1.2) taki, przy którym zużywa się niewiele jakichś zasobów lub środków

 (1.3) nienadużywający czegoś

 (1.4) skromny, wykorzystywany w niewielkim stopniu


Źródła:

Wiktionary

Oszczędzanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|oszczędzać.


Oszczędzanie – proces, który prowadzi do powstawania oszczędności.

Wyróżnić można następujące motywy oszczędzania:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Oszczędzać

czasownik przechodni niedokonany (dk. oszczędzić)

 (1.1) zużywać w niewielkiej ilości

 (1.2) zachować część czegoś na później

 (1.3) sprawiać, by ktoś czegoś nie doznał

 (1.4) nie zabijać, darowywać życie

czasownik zwrotny niedokonany oszczędzać się

 (2.1) nie narażać się na zmęczenie, niebezpieczeństwo

 (2.2) nie ranić siebie samego, traktować siebie taktownie


Źródła:

Wiktionary

Oszczędzić

czasownik przechodni dokonany (ndk. oszczędzać)

 (1.1) dokonany od|oszczędzać.


Źródła:

Wiktionary

Oszelmić

dawniej: obciąć komuś ucho w ramach kary; oszelmować, obszelmować


Źródła:

SJP.pl

Oszelmować

obszelmować; dawniej:
1. zwymyślać kogoś; zbesztać;
2. obciąć komuś ucho w ramach kary; oszelmić;
3. obedrzeć, postrzępić, obszarpać


Źródła:

SJP.pl

Oszewka

obszycie brzegu ubrania; lamówka, obszywka


Źródła:

SJP.pl

Oszkalowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|oszkalować.


Źródła:

Wiktionary

Oszkalować

1. przedstawić kogoś w złym świetle, rzucić oszczerstwa; obmówić, oczernić;
2. oszkalować się:
a) oszkalować samego siebie;
b) oszkalować jeden drugiego


Źródła:

SJP.pl

Oszkapiać

potocznie: świadomie wprowadzać w błąd; nabierać


Źródła:

SJP.pl

Oszkapić

potocznie: świadomie wprowadzić w błąd; nabrać


Źródła:

SJP.pl

Oszklić

wstawić szkło w ramy okienne, drzwiowe itp.


czasownik

 (1.1) zamontować szybę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oszkowice

Oszkowice – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie łowickim, w gminie Bielawy.

W latach 1954–1961 wieś była siedzibą gromady Oszkowice, w latach 1970-1972 powtórnie – Oszkowice. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa skierniewickiego.


Źródła:

Wikipedia

Oszkrabina

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. obierka


Źródła:

Wiktionary

Oszlifować

czasownik przechodni dokonany (ndk. szlifować)

 (1.1) rzem. nadać gładkość, połysk, odpowiedni kształt przez tarcie; wygładzić przez szlifowanie

 (1.2) przen. poprawić coś, żeby było właściwie wykończone; usunąć niedoskonałości


Źródła:

Wiktionary

Oszlifowywać

nadawać czemuś gładkość przez szlifowanie; szlifować


Źródła:

SJP.pl

Oszloch

oszloch morski - bylina z rodziny szparagowatych, uprawiana głównie w południowej Europie dla dużych, ważących do 3 kg cebul, stosowanych w lecznictwie i jako trutka na gryzonie; cebula morska, urginia morska, ckliwica


Źródła:

SJP.pl

Oszmiana

miasto na Białorusi


Oszmiana ( Ашмяны, "Ašmiany", Ašmena, Ошмяны, "Oszmiany", hebr. אשמיאני) – miasto na Białorusi, w obwodzie grodzieńskim, siedziba rejonu oszmiańskiego, do 1945 w Polsce, w województwie wileńskim, siedziba powiatu oszmiańskiego; położone na Garbie Oszmiańskim, nad Oszmianką, w pobliżu granicy z Litwą, na Wileńszczyźnie; 14,8 tys. mieszkańców (2010).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Oszmiański

→ Oszmiana


przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący Oszmiany, związany z Oszmianą


Patrz:Oszmiana

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oszołamiający

oszałamiać;
1. wywierać na kimś bardzo silne wrażenie, zwłaszcza pozytywne; oczarowywać;
2. pozbawiać kogoś świadomości na pewien czas; odurzać;
3. oszołamiać się - oszołamiać samego siebie


Źródła:

SJP.pl

Oszołamiać

oszałamiać;
1. wywierać na kimś bardzo silne wrażenie, zwłaszcza pozytywne; oczarowywać;
2. pozbawiać kogoś świadomości na pewien czas; odurzać;
3. oszołamiać się - oszołamiać samego siebie


Źródła:

SJP.pl

Oszołom

1. wariat, osoba niezrównoważona psychicznie;
2. osoba ślepo wierząca w jakąś ideę; fanatyk;
3. żartobliwie: supermarket sieci Auchan; Oszołom


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pot. człowiek wierzący bezgranicznie w jakąś ideologię, ślepo jej podporządkowany

 (1.2) pot. osoba zachowująca się nienormalnie

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) pot. sklep Auchan

forma czasownika.

 (3.1) 2. os. lp. rozk. od: oszołomić


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oszołomienie

1. wywrzeć na kimś bardzo silne wrażenie, zwłaszcza pozytywne; oczarować;
2. pozbawić kogoś świadomości na pewien czas; odurzyć;
3. oszołomić się - oszołomić samego siebie


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) stan ograniczonej świadomości

 (1.2) przen. stan wywołany silnym przeżyciem


Oszołomienie – polski dramat biograficzny z 1988 roku w reżyserii Jerzego Sztwiertni.

Treścią fabuły jest historia życia aktora Władysława, oparta na biografii Kazimierza Junoszy-Stępowskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Oszołomiony

1. wywrzeć na kimś bardzo silne wrażenie, zwłaszcza pozytywne; oczarować;
2. pozbawić kogoś świadomości na pewien czas; odurzyć;
3. oszołomić się - oszołomić samego siebie


Źródła:

SJP.pl

Oszołomić

1. wywrzeć na kimś bardzo silne wrażenie, zwłaszcza pozytywne; oczarować;
2. pozbawić kogoś świadomości na pewien czas; odurzyć;
3. oszołomić się - oszołomić samego siebie


czasownik przechodni

 (1.1) dokonany od|oszałamiać. / oszołamiać (otumanić)

 (1.2) dokonany od|oszałamiać. / oszołamiać (zszokować)

 (1.3) dokonany od|oszałamiać. / oszołamiać (wprowadzać w stan zamroczenia)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oszołomka

→ oszołom


Patrz:oszołom

Źródła:

SJP.pl

Oszołomowaty

potocznie: przypominający oszołoma, taki jak oszołom; oszołomski


Źródła:

SJP.pl

Oszołomski

potocznie: właściwy oszołomowi, złożony z oszołomów; oszołomowaty


przymiotnik

 (1.1) mający cechy oszołoma


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oszołomstwo

potocznie:
1. ogół oszołomów, bezkrytycznych i fanatycznych wyznawców jakiejś idei lub osób zachowujących się nienormalnie;
2. zachowania lub poglądy właściwe oszołomom


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) ogół oszołomów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oszpecać

1. czynić brzydkim, odrażającym, szpetnym, np. poprzez okaleczanie twarzy;
2. oszpecać się - psuć swój wygląd np. brzydką fryzurą, strojem


Źródła:

SJP.pl

Oszpecenie

1. uczynić brzydkim, odrażającym, szpetnym, np. poprzez okaleczenie twarzy;
2. oszpecić się - zepsuć swój wygląd np. brzydką fryzurą, strojem


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) uczynienie szpetnym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oszpecić

1. uczynić brzydkim, odrażającym, szpetnym, np. poprzez okaleczenie twarzy;
2. oszpecić się - zepsuć swój wygląd np. brzydką fryzurą, strojem


Źródła:

SJP.pl

Oszpilna

rodzaj palmy występujący w Azji Południowo-Wschodniej; salaka, salak


Źródła:

SJP.pl

Oszraniać

1. pokrywać szronem; szronić;
2. pokrywać siwizną;
3. oszraniać się - pokrywać się szronem; szronić się, szronieć


Źródła:

SJP.pl

Oszroniały

pokryty kryształkami lodu; szronisty


Źródła:

SJP.pl

Oszronieć

1. pokryć się szronem; oszronić się;
2. pokryć się siwizną


Źródła:

SJP.pl

Oszroniony

przymiotnik

 (1.1) pokryty szronem


Źródła:

Wiktionary

Oszronić

1. pokryć szronem;
2. pokryć siwizną;
3. oszronić się - pokryć się szronem


Źródła:

SJP.pl

Osztorcowywać

1. karcić kogoś ostro, używając obelżywych słów; obsztorcowywać;
2. dawniej: zrównywać, wygładzać boki belki lub deski


Źródła:

SJP.pl

Oszubski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Oszukanica

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta, która oszukuje


Źródła:

Wiktionary

Oszukanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|oszukać.


Źródła:

Wiktionary

Oszukaniec

człowiek, który oszukuje; oszust


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba, która oszukuje


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oszukany

dawniej: oszukańczy


Źródła:

SJP.pl

Oszukać

czasownik przechodni dokonany (ndk. oszukiwać)

 (1.1) dokonany od|oszukiwać.


Źródła:

Wiktionary

Oszukańczo

przysłówek

 (1.1) w sposób opierający się na nieuczciwości


Źródła:

Wiktionary

Oszukańczość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co oszukańcze


Źródła:

Wiktionary

Oszukańczy

polegający na oszustwie (np. oszukańcza gra, oszukańcze praktyki)


przymiotnik

 (1.1) opierający się na oszustwie, nieuczciwości


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oszukaństwo

potocznie:
1. oszustwo lub oszukiwanie;
2. coś fałszywego


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) pot. wprowadzenie kogoś w błąd dla uzyskania korzyści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oszukista

młodzieżowo: oszust


Źródła:

SJP.pl

Oszukiwanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|oszukiwać.


Źródła:

Wiktionary

Oszukiwać

czasownik przechodni niedokonany

 (1.1) doprowadzać kogoś do niekorzystnego rozporządzenia jego mieniem przez podanie nieprawdy lub ukrycie nieznanych mu faktów

 (1.2) mówić komuś nieprawdę, kłamać

czasownik nieprzechodni niedokonany

 (2.1) celowo i potajemnie nie przestrzegać reguł podczas gry celem uzyskania lepszego wyniku; oszukiwać (1.1) partnerów gry

czasownik zwrotny niedokonany oszukiwać się

 (3.1) nie przyjmować do wiadomości prawdy, łudzić się, że jest inaczej

 (3.2) oszukiwać (1.1) jeden drugiego


Źródła:

Wiktionary

Oszust

człowiek świadomie wprowadzający kogoś w błąd; kłamca, łgarz, blagier


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) ten, kto oszukuje


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Oszustka

→ oszust


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) osoba płci żeńskiej, która oszukuje


Oszustka (ang. "The Cheat") – amerykański niemy film z 1915 roku w reżyserii Cecila B. DeMille.


Patrz:oszust

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Oszustwo

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) praw. przestępstwo polegające na doprowadzeniu innej osoby do niekorzystnego rozporządzenia mieniem własnym lub cudzym za pomocą wprowadzenia jej w błąd albo wyzyskania jej błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej;

 (1.2) pot. świadome wprowadzenie kogoś w błąd dla własnej korzyści


Oszustwo, wyłudzenie – przestępstwo polegające na doprowadzeniu innej osoby do niekorzystnego rozporządzenia mieniem własnym lub cudzym za pomocą wprowadzenia jej w błąd albo wyzyskania jej błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Oszwabianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|oszwabiać.


Źródła:

Wiktionary

Oszwabiać

czasownik

 (1.1) pot. oszukiwać


Źródła:

Wiktionary

Oszwabienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|oszwabić.


Źródła:

Wiktionary

Oszwabić

okpić, oszukać kogoś


czasownik

 (1.1) pejor. oszukać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Oszwabka

potocznie: okpienie kogoś, oszustwo


Źródła:

SJP.pl

Oszydzić

czasownik dokonany

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. okpić


Źródła:

Wiktionary

Oszyldwachowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|oszyldwachować.


Źródła:

Wiktionary

Oszyldwachować

czasownik przechodni dokonany

 (1.1) daw. otoczyć szyldwachami, obstawić strażą, wartownikami


Źródła:

Wiktionary

Oszynda

oszynda leszczynowiec - czerwony owad z rodziny chrząszczy


Oszynda ("Apoderus") – rodzaj chrząszczy z nadrodziny ryjkowców i rodziny podryjowatych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Oszyć

dawniej: obszyć (przyszyć wzdłuż lub dookoła czegoś)


Źródła:

SJP.pl

Oszyński

obwód oszyński - obwód w Kirgistanie ze stolicą w Oszu


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Oszem, dotyczący Oszu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osóbka

zdrobnienie od: osoba


Źródła:

SJP.pl

Osóbka-Morawski

nazwisko, np. Edward Osóbka-Morawski (właściwie Edward Osóbka, 1909-1997), działacz polityczny


Źródła:

SJP.pl

Osóg

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. pożytek


Źródła:

Wiktionary

Osów

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Osówka

wieś w Polsce


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Osączarka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) techn. podstawka do samoczynnego osączania mokrych naczyń po ich umyciu


Źródła:

Wiktionary

Osączać

sprawiać, by z czegoś ściekał, odciekał, wysączał się płyn, najczęściej woda; odsączać


Źródła:

SJP.pl

Osączyć

sprawić, by z czegoś ściekł, odciekł, wysączył się płyn, najczęściej woda; odsączyć


Źródła:

SJP.pl

Osąd

ocena, sąd, wydanie opinii o czymś


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) opinia o czymś lub o kimś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osądzająco

→ osadzać


Patrz:osadzać

Źródła:

SJP.pl

Osądzanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|osądzać.


Źródła:

Wiktionary

Osądzać

czasownik przechodni niedokonany (dk. osądzić)

 (1.1) praw. zob. osądzić.

 (1.2) książk. zob. osądzić. (wydać opinię)


Źródła:

Wiktionary

Osądzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|osądzić.


Źródła:

Wiktionary

Osądzić

czasownik przechodni dokonany (ndk. osądzać)

 (1.1) praw. rozpatrzyć sprawę i wydać wyrok

 (1.2) książk. wydać opinię o czymś lub o kimś


Źródła:

Wiktionary

Osędzielina

regionalnie: biały osad powstający z marznących kropelek mgły; sadź


Źródła:

SJP.pl

Osęk

długi drąg zakończony metalowym hakiem, używany do łowienia ryb lub jako sprzęt ratowniczy; bosak, osęka


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) hist. techn. długi drąg (drewniany lub metalowy) zakończony charakterystycznym metalowym hakiem, ostrzem lub rodzajem wideł

 (1.2) ryb. rodzaj żelaznych wideł do łowienia podpływających ryb


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osęka

długi drąg zakończony metalowym hakiem, używany do łowienia ryb lub jako sprzęt ratowniczy; bosak, osęk


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) hak na stylisku lub widły do wyciąfgania z wody ryb podciąganych wędką;

 (1.2) drąg zakończony hakiem i ostrzem, służący głównie jako sprzęt ratowniczy


Osęka – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie wołomińskim, w gminie Strachówka. Ma status sołectwa. Przez miejscowość przepływa niewielka rzeka Osownica, dopływ Liwca.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa siedleckiego.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Osękowski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Osłabiacz

roztwór chemiczny stosowany w fotografii czarno-białej w celu zmniejszenia gęstości optycznej obrazu


Źródła:

SJP.pl

Osłabiająco

→ osłabiać


Patrz:osłabiać

Źródła:

SJP.pl

Osłabianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|osłabiać.


Źródła:

Wiktionary

Osłabiać

czasownik

 (1.1) sprawiać, że coś lub ktoś staje się słabszy


Źródła:

Wiktionary

Osłabienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|osłabić.

 (1.2) med. stan złego samopoczucia fizycznego


Źródła:

Wiktionary

Osłabiony

przymiotnik

 (1.1) med. odczuwający osłabienie; bez sił witalnych

forma czasownika.

 (2.1) imiesłów przymiotnikowy bierny od osłabić


Źródła:

Wiktionary

Osłabić

czasownik przechodni dokonany (ndk. osłabiać)

 (1.1) dokonany od|osłabiać.


Źródła:

Wiktionary

Osłabnąć

czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. słabnąć)

 (1.1) stracić siłę i aktywność; stać się wyczerpanym

 (1.2) stracić na sile, utracić intensywność


Źródła:

Wiktionary

Osłabły

taki, który osłabł, stał się słabszy, stracił siły


Źródła:

SJP.pl

Osłaniający

→ osłaniać


Patrz:osłaniać

Źródła:

SJP.pl

Osłanianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|osłaniać.


Źródła:

Wiktionary

Osłaniać

czasownik przechodni niedokonany (dk. osłonić)

 (1.1) okrywać coś czymś, odgradzać od czegoś, czynić coś niewidocznym

 (1.2) swoim położeniem uniemożliwiać zaatakowanie kogoś albo zabezpieczać kogoś lub coś przed czymś szkodliwym, niebezpiecznym

 (1.3) przen. chronić kogoś lub coś przed odpowiedzialnością albo czymś nieprzyjemnym, niebezpiecznym

czasownik zwrotny niedokonany osłaniać się (dk. osłonić się)

 (2.1) osłaniać (1.1) czymś siebie samego

 (2.2) osłaniać (1.2) jeden drugiego

 (2.3) osłaniać (1.3) jeden drugiego


Źródła:

Wiktionary

Osławiać

dawniej:
1. obmawiać, szkalować kogoś; zniesławiać;
2. osławiać się - zyskiwać złą sławę, opinię


Źródła:

SJP.pl

Osławiony

mający złą sławę


Źródła:

SJP.pl

Osławić

dawniej:
1. obmówić, oszkalować kogoś; zniesławić;
2. osławić się - zyskać złą sławę, opinię


Źródła:

SJP.pl

Osłoda

to, co przynosi ukojenie, zadowolenie, zapomnienie; pociecha


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) to, co przynosi zadowolenie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osłodzić

czasownik przechodni dokonany (ndk. osładzać)

 (1.1) kulin. uczynić coś słodkim poprzez dodanie słodkiej substancji

 (1.2) przen. uczynić coś nieprzyjemnego łatwiejszym do zniesienia


Źródła:

Wiktionary

Osłomuł

bezpłodny mieszaniec powstały ze skrzyżowania konia i oślicy; oślik


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) zootechn. mieszaniec ogiera konia i klaczy osła, bezpłodny;


Osłomuł lub oślik – mieszaniec międzygatunkowy ogiera konia domowego z klaczą osła. Całkowicie bezpłodny. Zewnętrznie podobny bardziej do matki. Sierść szarej maści, na brzuchu jasna, posiada typowo ośle uszy oraz cienki zakończony pęczkiem ogon. Jest niższy i słabszy od muła i dlatego jest dużo rzadziej hodowany. Czasami wykorzystywany w zastępstwie osła w onoterapii.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Osłona

1. ochrona przed czymś;
2. coś, co osłania


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) coś, co osłania daną rzecz w celu chronienia jej lub przed nią

 (1.2) wojsk. manewr chroniący inne oddziały i umożliwiający im wykonanie misji

 (1.3) wojsk. oddział wykonujący manewr osłony (1.2)

 (1.4) pot. med. lek osłonowy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osłonica

małe zwierzę morskie z typu strunowców


Źródła:

SJP.pl

Osłonice

małe zwierzę morskie z typu strunowców


Osłonice (Tunicata), strunoogonowe (Urochordata, Urocorda) – grupa strunowców o prostej budowie, przechodzących rozwój złożony. Są zwierzętami wyłącznie morskimi. Charakteryzują się obecnością zewnętrznej, organicznej osłonki – tuniki – o rozmaitej grubości i konsystencji, zbudowanej z tunicyny – węglowodanu niestrawnego, chroniącego przed drapieżnikami. Tunika pełni rolę szkieletu zewnętrznego, okresowo zrzucanego. W tunice znajdują się komórki tworzące krew, pigment i włókna kolagenowe.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Osłonin

Osłonin – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie wolsztyńskim, w gminie Przemęt.


Źródła:

Wikipedia

Osłonino

Osłonino (kaszb. "Òsłónino", niem. "Oslanin", dawniej "Oslonino") – wieś w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie puckim, w gminie Puck. Leży nad Zatoką Pucką, u ujścia rzeki Gizdepki, na Kaszubach. Miejscowość z przystanią morską dla rybaków (pas plaży). Ma status sołectwa.


Źródła:

Wikipedia

Osłoniony

dawniej: osłonięty


Źródła:

SJP.pl

Osłonić

czasownik przechodni dokonany (ndk. osłaniać)

 (1.1) dokonany od|osłaniać.


Źródła:

Wiktionary

Osłonięcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|osłonić.


Źródła:

Wiktionary

Osłonka

zdrobnienie od: osłona


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. od: osłona

 (1.2) mała osłona

 (1.3) zool. błona osłaniająca niektóre komórki u zwierząt

 (1.4) bot. cienka błona osłaniająca zalążek

 (1.5) spoż. zewnętrzna powłoka wędlin


Osłonka – wieś w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie nowodworskim, w gminie Nowy Dwór Gdański. Leży na obszarze Żuław Wiślanych nad Szkarpawą.

Wieś wchodzi w skład sołectwa "Marzęcino".

Wieś komornictwa zewnętrznego Elbląga w XVII i XVIII wieku. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa elbląskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Osłonkowy

→ osłonka


Patrz:osłonka

Źródła:

SJP.pl

Osłonny

inaczej: osłaniający, stanowiący osłonę


Źródła:

SJP.pl

Osłonowe

→ osłona


Patrz:osłona

Źródła:

SJP.pl

Osłonowo

przysłówek sposobu

 (1.1) osłaniając przed czymś


Źródła:

Wiktionary

Osłonowy

→ osłona


przymiotnik relacyjny

 (1.1) mający działanie osłaniające, pełniący funkcję osłony


Patrz:osłona

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osłuch

metoda badania polegająca na osłuchiwaniu czegoś; auskultacja


Źródła:

SJP.pl

Osłuchanie

1. w medycynie: zbadać stan niektórych narządów przez przyłożenie ucha lub słuchawki do ciała badanego;
2. zbadać słuchowo pracę maszyny;
3. osłuchać się -
a) poznać coś dzięki wielokrotnemu usłyszeniu;
b) spowszednieć wskutek częstego powtarzania


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|osłuchać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osłuchany

1. w medycynie: zbadać stan niektórych narządów przez przyłożenie ucha lub słuchawki do ciała badanego;
2. zbadać słuchowo pracę maszyny;
3. osłuchać się -
a) poznać coś dzięki wielokrotnemu usłyszeniu;
b) spowszednieć wskutek częstego powtarzania


Źródła:

SJP.pl

Osłuchać

1. w medycynie: zbadać stan niektórych narządów przez przyłożenie ucha lub słuchawki do ciała badanego;
2. zbadać słuchowo pracę maszyny;
3. osłuchać się -
a) poznać coś dzięki wielokrotnemu usłyszeniu;
b) spowszednieć wskutek częstego powtarzania


czasownik przechodni dokonany (ndk. osłuchiwać)

 (1.1) dokonany od|osłuchiwać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osłuchiwanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|osłuchiwać.

 (1.2) med. zob. auskultacja.


Osłuchiwanie (łac. "auscultatio", ang. auscultation) – badanie lekarskie polegające na ocenie dźwięków (szumów, szmerów, tonów) pochodzących od niektórych narządów wewnętrznych, głównie od serca, płuc (wraz z dolnymi drogami oddechowymi), jamy brzusznej (perystaltyka), tętnic, a także tętna płodu.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Osłuchiwać

1. w medycynie: badać stan niektórych narządów przez przyłożenie ucha lub słuchawki do ciała badanego;
2. badać słuchowo pracę maszyny;
3. osłuchiwać się -
a) poznawać coś dzięki wielokrotnemu usłyszeniu;
b) powszednieć wskutek częstego powtarzania


czasownik przechodni niedokonany (dk. osłuchać)

 (1.1) badać kogoś, słuchając wydawanych dźwięków przez niektóre narządy, np. stetoskopem

 (1.2) sprawdzać stan maszyn słuchem

czasownik zwrotny niedokonany osłuchiwać się (dk. osłuchać się)

 (2.1) przyzwyczajać się do czegoś dzięki wielokrotnemu powtarzaniu

 (2.2) rozpoznawać, rozumieć coś dzięki wielokrotnemu słyszeniu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osłuchowy

dający się poznać przez osłuchanie; dotyczący osłuchu, osłuchiwania


przymiotnik

 (1.1) med. oparty na osłuchiwaniu, dotyczący osłuchiwaniu, wywnioskowany na podstawie osłuchiwania


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osłupiający

wprowadzający w osłupienie


Źródła:

SJP.pl

Osłupiać

zaskakiwać kogoś czymś, wprawiać w zdumienie; zdumiewać


Źródła:

SJP.pl

Osłupiały

znieruchomieć ze zdumienia lub przerażenia


przymiotnik

 (1.1) bardzo zaskoczony, zdumiony, zdziwiony


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Osłupienie

znieruchomieć ze zdumienia lub przerażenia


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) wielkie zaskoczenie, zdumienie


Osłupienie (stupor) – zaburzenie poznawcze, do którego objawów należą akineza, mutyzm, brak reakcji na bodźce przy jednoczesnym zachowaniu przytomności (może być jednak ona nieznacznie przymglona).

Pacjent, mimo zachowania świadomości, nie reaguje na bodźce zewnętrzne, nie porusza się, nie mówi, wzrok ma utkwiony w jednym punkcie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Osłupieć

znieruchomieć ze zdumienia lub przerażenia


Źródła:

SJP.pl

Osłupić

zaskoczyć kogoś czymś, wprawić w zdumienie


Źródła:

SJP.pl

Osłupkować

umieścić słupki w podłożu


Źródła:

SJP.pl