Sł.

skrót od:
1. słowa;
2. służba;
3. słowacki; słow.;
4. słoweński; słow.;
5. słowiański; słow.


Źródła:

SJP.pl

Słabawo

przysłówek

 (1.1) nieco słabo, w sposób słabawy


Źródła:

Wiktionary

Słabawy

trochę słaby, nieco słaby; osłabiony


przymiotnik

 (1.1) nieco słaby


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słabczyński

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Słabeusz

lekceważąco:
1. osoba słaba fizycznie lub duchowo;
2. słaby uczeń


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) lekcew. ktoś słaby fizycznie

 (1.2) lekcew. ktoś o słabej konstrukcji psychicznej

 (1.3) lekcew. słaby uczeń


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słabeuszka

→ słabeusz; cherlaczka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta słaba fizycznie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słabeńki

regionalnie: słabiutki


Źródła:

SJP.pl

Słabi

forma przymiotnika.

 (1.1) M. i W. mos. lm. od: słaby


Źródła:

Wiktionary

Słabiaczka

→ słabiak


Patrz:słabiak

Źródła:

SJP.pl

Słabiak

potocznie: słabeusz


Źródła:

SJP.pl

Słabicki

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Słabiej

stopień wyższy od przysłówka: słabo


Źródła:

SJP.pl

Słabieńki

zdrobnienie od: słaby


przymiotnik

 (1.1) pot. zdrobn. od: słaby


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słabiuchny

zdrobnienie od: słaby; słabiutki, słabiuśki


Źródła:

SJP.pl

Słabiusieńki

zdrobnienie od: słabiuśki; słabiuteńki


przymiotnik

 (1.1) pot. zdrobn. od: słaby


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słabiuteńki

zdrobnienie od: słabiutki; słabiusieńki


przymiotnik jakościowy

 (1.1) pot. zdrobn. od: słaby


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słabiutki

zdrobnienie od: słaby; słabiuśki, słabiuchny


przymiotnik

 (1.1) zdrobn. od: słaby


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słabiuśki

zdrobnienie od: słaby; słabiutki, słabiuchny


przymiotnik

 (1.1) pot. zdrobn. od: słaby


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słabizna

1. potocznie: krucha, słaba rzecz, słaby stan rzeczy;
2. potocznie: słaba strona czegoś;
3. potocznie: osoba tworząca rzeczy o niskiej wartości;
4. przestarzałe: pachwina


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. coś mało wartościowe

 (1.2) pot. słaba strona kogoś lub czegoś

 (1.3) pogard. ktoś tworzący rzeczy niewartościowe

 (1.4) daw. wrażliwe na uderzenie miejsce u mężczyzny lub samca zwierząt, okolica podbrzuszna i kroczowa

 (1.5) daw. pachwina


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słabiznowy

przymiotnik od: słabizna


Źródła:

SJP.pl

Słabkowice

Słabkowice – wieś w Polsce, położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie buskim, w gminie Busko-Zdrój. Ma status sołectwa.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.


Źródła:

Wikipedia

Słabnica

rodzaj sieci rybackiej


Źródła:

SJP.pl

Słabnąca

kobieta tracąca siły, omdlewająca


Źródła:

SJP.pl

Słabnący

osoba tracąca siły, omdlewająca


forma czasownika.

 (1.1) ims. przymiotnikowy czynny od: słabnąć

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) człowiek tracący siły, omdlewający, upadający


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słabnąć

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. osłabnąć)

 (1.1) tracić siły, stawać się słabszym

 (1.2) tracić intensywność


Źródła:

Wiktionary

Słabo

przysłówek

 (1.1) z niewielką siłą

 (1.2) kiepsko

 (1.3) niewyraźnie, mało intensywnie, nieznacznie

 (1.4) mat. w sensie słabej topologii


Źródła:

Wiktionary

Słabocin

Słabocin (niem. "Schlabotschine") – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie milickim, w gminie Cieszków.


Źródła:

Wikipedia

Słaboduch

rzadko: osoba o słabym charakterze, słabej sile woli


Źródła:

SJP.pl

Słabonośny

słabo wytrzymujący obciążenia


Źródła:

SJP.pl

Słaboprocentowy

zawierający mały procent czegoś


Źródła:

SJP.pl

Słaborowice

Słaborowice – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie ostrowskim, w gminie Ostrów Wielkopolski, ok. 8 km na północ od Ostrowa Wielkopolskiego.


Źródła:

Wikipedia

Słabosilny

żartobliwie: odznaczający się niewielką siłą fizyczną; niesilny


przymiotnik

 (1.1) żart. gwara. osłabiony, słabawy, nie odznaczający się nadmierną siłą fizyczną; niewydolny, słabujący


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słabostka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) czyjaś niewielka wada, zwykle jakieś przyzwyczajenie


Źródła:

Wiktionary

Słabosz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Słaboszowice

Słaboszowice – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie jędrzejowskim, w gminie Sędziszów. Ma status sołectwa.

W Słaboszowicach urodził się Stanisław Berini.

Wieś duchowna, własność opactwa cystersów jędrzejowskich położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie ksiąskim województwa krakowskiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.


Źródła:

Wikipedia

Słaboszowski

przymiotnik od: Słaboszów


Źródła:

SJP.pl

Słaboszów

nazwisko


Słaboszów – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie miechowskim, w gminie Słaboszów.

W 1595 roku wieś położona w powiecie ksiąskim województwa krakowskiego była własnością starosty chęcińskiego Piotra Myszkowskiego. Do 1954 roku siedziba gminy Nieszków. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego. Integralna część miejscowości: Cyprianów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Słabosłyszący

przymiotnik

 (1.1) z ubytkiem słuchu

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) osoba z ubytkiem słuchu


Źródła:

Wiktionary

Słabowiciej

stopień wyższy od przysłówka: słabowicie


Źródła:

SJP.pl

Słabowitszy

stopień wyższy od przymiotnika: słabowity


Źródła:

SJP.pl

Słabowity

skłonny do chorób, często chorujący; chorowity, wątły


przymiotnik

 (1.1) mający skłonność do słabego zdrowia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słabowo

Słabowo (niem. "Slabowen", od 1928 "Langenwiese") – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie giżyckim, w gminie Ryn.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa suwalskiego.


Źródła:

Wikipedia

Słabowzroczność

→ słabowzroczny


Patrz:słabowzroczny

Źródła:

SJP.pl

Słabowzroczny

taki, który słabo widzi


Źródła:

SJP.pl

Słaboń

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Słabość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odczucie osłabienia, braku sił fizycznych lub psychicznych

 (1.2) skłonność ku czemuś

 (1.3) wybijająca się niedoskonałość, słaba strona

 (1.4) brak odporności na zniszczenie


Źródła:

Wiktionary

Słabszy

stopień wyższy od przymiotnika: słaby


Źródła:

SJP.pl

Słabuszewice

Słabuszewice – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie opatowskim, w gminie Lipnik. Ma status sołectwa.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnobrzeskiego.

Przez wieś przechodzi zielony szlak rowerowy do Opatowa.


Źródła:

Wikipedia

Słaby

odznaczający się niewielką siłą fizyczną


przymiotnik

 (1.1) posiadający niewielką siłę fizyczną

 (1.2) uległy, nie posiadający silnej woli, psychiki

 (1.3) niewyraźny, mało intensywny, nieznaczny

 (1.4) mający niewielką wartość, niskiej jakości, marny, kiepski

 (1.5) mat. w sensie słabej topologii, czyli dla ustalonego zbioru najmniejszej w sensie inkluzji topologii, względem której każdy element ustalonej rodziny odwzorowań tego zbioru jest ciągły;

 (1.6) mający niewielkie stężenie, niską ilość jakiejś substancji rozpuszczonej w sobie


Słaby (forma żeńska: Słaby lub Słaba; liczba mnoga: Słabi lub Słabowie) – polskie nazwisko. Na początku lat 90. XX wieku w Polsce nosiły je 1815 osób.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Słabęcin

Słabęcin – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie inowrocławskim, w gminie Kruszwica.


Źródła:

Wikipedia

Sładek

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sładnie

przysłówek

 (1.1) łódź. łatwo

 (1.2) pot. ładnie


Źródła:

Wiktionary

Słajkowo

Słajkowo (kaszb. "Słajkòwò") – wieś kaszubska w Polsce, położona w województwie pomorskim, w powiecie wejherowskim, w gminie Choczewo. Wieś jest siedzibą sołectwa Słajkowo, w którego skład wchodzi również Niepoczyn, Żelazno, Przebendowo oraz Przebendówko.

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa gdańskiego.


Źródła:

Wikipedia

Słajsino

Słajsino – wieś sołecka w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie goleniowskim, w gminie Nowogard.

Wieś leży w odległości 11 km od Nowogardu przy drodze wojewódzkiej w woj. zachodniopomorskim.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa szczecińskiego.


Źródła:

Wikipedia

Słajszewo

Słajszewo (kaszb. "Słajszéwò", niem. "Schlaischow") – stara kaszubska wieś szlachecka w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie wejherowskim, w gminie Choczewo na obszarze Pobrzeża Kaszubskiego nad rzeką Chełst. Wieś jest siedzibą sołectwa Słajszewo, w którego skład wchodzą również Biebrowo i Słajszewko.


Źródła:

Wikipedia

Słanianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|słaniać.


Źródła:

Wiktionary

Słaniać

słaniać się - iść chwiejnym krokiem


Źródła:

SJP.pl

Słanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|słać.


Źródła:

Wiktionary

Słapa

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. zob. szłapa.


Źródła:

Wiktionary

Sław

1. rozgłos, powszechne uznanie;
2. opinia, reputacja;
3. sławna osoba


Źródła:

SJP.pl

Sława

1. rozgłos, powszechne uznanie;
2. opinia, reputacja;
3. sławna osoba


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) wielki rozgłos

 (1.2) pot. sławna osoba

 (1.3) podn. opinia o kimś

 (1.4) przest. chwała


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sławatycki

→ Sławatycze


Patrz:Sławatycze

Źródła:

SJP.pl

Sławatyczanin

mieszkaniec Sławatycz (wsi w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Sławatyczanka

mieszkanka Sławatycz (wsi w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Sławatycze

wieś w Polsce


Sławatycze – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie bialskim, w gminie Sławatycze. Leży na obszarze Równiny Kodeńskiej, nad Bugiem.

Dawniej miasto magnackie, w końcu XVIII wieku położone było w powiecie brzeskolitewskim województwa brzeskolitewskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sławcio

zdrobnienie od: Sławomir (imię męskie)


Źródła:

SJP.pl

Sławecki

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Sławeczek

zdrobnienie od: Sławomir (imię męskie)


Źródła:

SJP.pl

Sławek

zdrobnienie od: Sławomir (imię męskie); Sławuś


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) zdrobn. poufała forma imienia Sławomir


Sławek – część miasta Wołomin, położona w województwie mazowieckim, w powiecie wołomińskim, w gminie Wołomin. Leży w środkowej części Wołomina, na północ od centrum miasta i linii kolejowej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sławetniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: sławetny


Źródła:

SJP.pl

Sławetny

1. taki, o którym dużo się mówi, wsławiony czymś niechlubnym; głośny, okrzyczany;
2. dawniej: cieszący się sławą; sławny, słynny, rozgłośny


Źródła:

SJP.pl

Sławianin

mieszkaniec Sławy


Źródła:

SJP.pl

Sławianka

mieszkanka Sławy


Sławianka – osiedle typu miejskiego w Rosji, w Kraju Nadmorskim. W 2010 roku liczyło 14 036 mieszkańców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sławiański

przymiotnik

 (1.1) daw. słowiański


Źródła:

Wiktionary

Sławica

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Sławice

Sławice (niem. "Slawitz") – część miasta Opole w Polsce położonego w województwie opolskim.

Miejscowość wraz z obrębem ewidencyjnym wsi włączono do Opola 1 stycznia 2017. Przed włączaniem miejscowość była wsią w Polsce położoną w województwie opolskim, w powiecie opolskim, w gminie Dąbrowa.


Źródła:

Wikipedia

Sławienko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Sławieński

→ Sławno


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Sławnem, dotyczący Sławna


Patrz:Sławno

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sławik

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sławin

przymiotnik dzierżawczy - należący do Sławy lub z nią związany


Sławin – wieś w Polsce, w województwie wielkopolskim, w powiecie ostrowskim, w gminie Sieroszewice.

Sławin leży przy drodze wojewódzkiej nr 450 Kalisz – Wieruszów i drodze lokalnej Ołobok – Psary.

Miejscowość przynależała administracyjnie przed rokiem 1887 do powiatu odolanowskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sławinek

Sławinek – dzielnica Lublina w północno-zachodniej części miasta.


Źródła:

Wikipedia

Sławiny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Sławy lub z nią związany


Sławiny – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie garwolińskim, w gminie Garwolin.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa siedleckiego.

Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Jana Pawła II w Sulbinach.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sławić

głosić czyjąś sławę, wychwalać czyjeś dokonania; opiewać, chwalić


czasownik przechodni niedokonany

 (1.1) podn. głosić czyjąś sławę, wychwalać kogoś

czasownik zwrotny niedokonany sławić się

 (2.1) daw. słynąć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sławiński

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Sławka

zdrobnienie od: Sławomira, Sława (imiona żeńskie)


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sławkowianin

mieszkaniec Sławkowa


Źródła:

SJP.pl

Sławkowianka

mieszkanka Sławkowa


Źródła:

SJP.pl

Sławkowie

Sławek z żoną


Źródła:

SJP.pl

Sławkowo

1. nazwa kilku wsi w Polsce;
2. nieistniejące miasto w województwie wielkopolskim


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sławkowski

przymiotnik od: Sławków


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Sławkowem, dotyczący Sławkowa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sławkowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Sławka lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Sławków

1. miasto w Polsce;
2. wieś w Polsce;
3. miasto w Czechach


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sławnianin

mieszkaniec Sławna


Źródła:

SJP.pl

Sławnianka

mieszkanka Sławna


Źródła:

SJP.pl

Sławniej

dawny stopień wyższy od przysłówka: sławnie (świetnie)


Źródła:

SJP.pl

Sławniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: sławny


Źródła:

SJP.pl

Sławnikowice

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Sławniowice

Sławniowice ( Groß Kunzendorf) – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie nyskim, w gminie Głuchołazy. Historycznie leży na Dolnym Śląsku, na ziemi nyskiej. Położona jest na terenie Przedgórza Paczkowskiego, będącego częścią Przedgórza Sudeckiego. Przepływa przez nią rzeka Mora.


Źródła:

Wikipedia

Sławniów

Zobacz też: Sławniów w innych znaczeniach tej nazwy.

Sławniów – wieś w Polsce, położona w województwie śląskim, w powiecie zawierciańskim, w gminie Pilica.

W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa katowickiego.


Źródła:

Wikipedia

Sławno

miasto w Polsce; 8 wsi w Polsce


rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w województwie zachodniopomorskim;


Sławno ( Schlawe) – miasto w północno-zachodniej Polsce, w województwie zachodniopomorskim, siedziba władz powiatu sławieńskiego i gminy wiejskiej Sławno, położone na Pobrzeżu Koszalińskim, nad rzeką Wieprzą i strugą Moszczenicą, ok. 20 km od wybrzeża Morza Bałtyckiego.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sławny

znany szerokiej grupie osób


przymiotnik jakościowy

 (1.1) taki, który ma sławę, rozgłos; jest znany wielu osobom


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sławobor

dawne imię męskie


Sławobor – staropolskie imię męskie, złożone z członów "Sławo-" („sława”) i "-bor" („walczyć, zmagać się”). Może oznaczać „ten, kto sławi walkę”.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sławoborski

przymiotnik od: Sławoborze


Źródła:

SJP.pl

Sławoborze

dawne imię męskie


Sławoborze (niem. "Stolzenberg") – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie świdwińskim, w gminie Sławoborze przy drodze wojewódzkiej 162.

Miejscowość jest siedzibą gminy Sławoborze. Partnerem wsi jest niemieckie Loiching.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sławocin

Sławocin ( "Schlabrendorf") – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie nowosolskim, w gminie Kolsko.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zielonogórskiego.


Źródła:

Wikipedia

Sławoj

1. imię męskie;
2. nazwisko


Sławoj – imię męskie, nienotowane w dawnych dokumentach i stanowiące najprawdopodobniej XIX-wieczny neologizm stworzony na wzór dwuczłonowych imion słowiańskich. Istniało natomiast staropolskie imię złożone z tych samych dwóch członów w zmienionej kolejności: Wojsław.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sławojka

drewniana ubikacja podwórzowa


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. iron. drewniana ubikacja na podwórzu;


Sławojka (także: wychodek, latryna, wygódka, ustęp zewnętrzny) – rodzaj ubikacji w postaci wolnostojącej drewnianej budki, z umieszczoną weń poziomą deską sedesową i suchym dołem kloacznym pod nią.

Czasem nazwy "sławojka" używa się także w formie rozszerzonej do oznaczenia jakiejkolwiek ubikacji lub jako eufemistyczne określenie ustronnej toalety będącej celem czyjejś dyskretnej podróży w celach defekacyjnych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sławomierz

imię męskie


Sławomierz (nazwa oboczna: Kalcewo, niem. "Karlshof") – osada w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie białogardzkim, w gminie Tychowo. W latach 1975–1998 osada należała do województwa koszalińskiego. Według danych UM, na dzień 31 grudnia 2014 roku osada miała 4 stałych mieszkańców. Osada wchodzi w skład sołectwa Wicewo.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sławomir

imię męskie


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.;

forma rzeczownika.

 (2.1) D. lm. od: Sławomira


Zobacz też: Sławomir (piosenkarz).

Sławomir, Sławimir, Sławomier, Sławmir – staropolskie męskie imię pochodzenia słowiańskiego, złożone z członów "Sławo-" („sława, sławić”) i "-mir" („pokój, spokój, dobro, świat”). Imię to prawdopodobnie znaczyło tyle, co „ten, który zdobywa sławę poprzez pokój, pokojowe zachowanie, zaprowadzanie porządku, spokoju” (w przeciwieństwie do imion typu Borzysław, w których sława zdobywana jest w walce).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sławomira

imię żeńskie


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.;

forma rzeczownika.

 (2.1) D. i B. lp. od: Sławomir


Sławomira – staropolskie imię żeńskie, złożone z członów "Sławo-" („sława”) i "-mira" („pokój, spokój, dobro”). Mogło oznaczać „sławiąca pokój”. Notowane w źródłach od 1386 roku, występujące także w wariantach Sławomirz (fem.) i Sławomirza. Przykładowe dawne możliwe zdrobnienia: Sławna, Sławka, Sławnica, Sławocha.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sławomirostwo

Sławomir z żoną; Sławomirowie


Źródła:

SJP.pl

Sławomirowie

Sławomir z żoną; Sławomirostwo


Źródła:

SJP.pl

Sławomirowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Sławomira lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Sławonia

kraina we wschodniej Chorwacji; Slawonia


Źródła:

SJP.pl

Sławosz

imię męskie


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.


Sławosz – staropolskie męskie imię słowiańskie. Zdrobniona forma dwuczłonowych imion typu Sławomir, Sławosław, Mirosław, Dziwisław z członem "Sław-" albo "-sław". Również imię używane samodzielnie o znaczeniu „sławny, znakomity, godny chwały”.

W źródłach polskich poświadczone w XII wieku w "Bulli gnieźnieńskiej" z 1136 roku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Sławoszostwo

Sławosz z żoną; Sławoszowie


Źródła:

SJP.pl

Sławoszowie

Sławosz z żoną; Sławoszostwo


Źródła:

SJP.pl

Sławoszowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Sławosza lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Sławoszyno

Sławoszyno (kaszb. "Sławòszëno", niem. "Slawoschin") – wieś kaszubska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie puckim, w gminie Krokowa. Leży przy drodze wojewódzkiej nr 215. Ma status sołectwa.

W najbliższej okolicy (na wschodzie) znajdują się rezerwaty przyrody "Moroszka Bielawskiego Błota" i "Woskownica Bielawskiego Błota". Przebiegała tędy trasa linii kolejowej Puck – Krokowa (wschodnia odnoga linii na Mierzeję Helską).


Źródła:

Wikipedia

Sławoszów

Sławosz z żoną; Sławoszostwo


Sławoszów (niem. "Amaliengrund") – wieś w Polsce, położona w województwie opolskim, w powiecie głubczyckim, w gminie Głubczyce.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa opolskiego.

Leży na terenie Nadleśnictwa Prudnik (obręb Prudnik).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sławowice

Sławowice (niem. "Schlanowitz") – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie wołowskim, w gminie Wołów.


Źródła:

Wikipedia

Sławski

→ Sława (miasto)


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Sławą, dotyczący Sławy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sławsko

→ Sława (miasto)


Sławsko (niem. "Alt Schlawe") – wieś w północnej Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie sławieńskim, w gminie Sławno. W pobliżu wsi znajdują się ślady starego grodziska. Patrz: Sławsko (grodzisko)

W miejscowości ma remizę jednostka Ochotniczej Straży Pożarnej włączona do krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sławucki

→ Sławuta


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Patrz:Sławuta

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sławuta

miasto na Wołyniu


Sławuta ( Славута, jid. סלאוויטא) – miasto rejonowe w obwodzie chmielnickim Ukrainy, na wschodnim brzegu Horynia. Przez Sławutę przepływa rzeczka Utka, która tworzy w centrum rozległy staw miejski i uchodzi do Horynia.

Sławuta położona jest na Wysoczyźnie Wołyńskiej. Średnia temperatura stycznia wynosi -4 °C; roczna suma opadów 600 mm.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Sławutowo

Sławutowo (kaszb. "Sławùtowò" lub też "Wieldżé Sławùtowò", niem. "Groß Schlatau") – wieś kaszubska w Polsce, położona w województwie pomorskim, w powiecie puckim, w gminie Puck. Leży na wschodnim skraju Puszczy Darżlubskiej.

Wieś jest siedzibą sołectwa "Sławutowo". W skład sołectwa wchodzi również Sławutówko.


Źródła:

Wikipedia

Sławutówko

Sławutówko (kaszb. "Sławùtówkò" lub też "Môłé Sławùtowò", niem. "Klein Schlatau") – osada kaszubska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie puckim, w gminie Puck. Leży na wschodnim skraju Puszczy Darżlubskiej przy drodze wojewódzkiej nr 216.


Źródła:

Wikipedia

Sławuś

zdrobnienie od: Sławomir (imię męskie); Sławek


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) zdrobn. poufała forma imienia Sławomir


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sławęcice

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Sławęcicki

przymiotnik od: Sławęcice


Źródła:

SJP.pl

Sławęcin

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Sławęcinek

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Słać

1. rozkładać pościel, przygotowywać miejsce do spania; rozściełać;
2. porządkować pościel po spaniu; zaściełać;
3. rozkładać (słomę w stajni itp.)


czasownik przechodni niedokonany

 (1.1) książk. wyprawiać, kierować kogoś dokądś, przekazywać coś komuś

 (1.2) rozkładać pościel, przygotowywać miejsce do spania, także: składać pościel po spaniu

 (1.3) rozkładać słomę jako podściółkę dla zwierząt


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słańsko

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) warstwa igliwia, liści, szczątków zwierzęcych i roślinnych itp. pokrywająca ziemię w lesie, ściółka

 (1.2) słoma, suche liście itp. podściełane zwierzętom w oborach, stajniach itp., podściółka


Źródła:

Wiktionary

Słitaśny

potocznie: bardzo słodki, śliczniutki; sweetaśny


przymiotnik

 (1.1) slang. słodki, uroczy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słitka

potocznie: selfie, na którym osoba przybiera słodki wyraz twarzy; sweet focia, słit focia, sweetka


Źródła:

SJP.pl

Słoboda

osada na Rusi i w Rosji od XI do XVIII wieku, zamieszkała przez wolnych chłopów, którzy korzystali ze specjalnych ulg


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) hist. osada na Rusi w XI-XVIII w., której mieszkańcy byli zwolnieni na pewien czas od ciężarów feudalnych


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Słobodzki

1. → Słoboda;
2. rejon słobodzki - dawny rejon w południowej części Socjalistycznej Radzieckiej Republiki Białorusi


Źródła:

SJP.pl

Słobodzko-Ukraiński

przymiotnik relacyjny

 (1.1) hist. związany z Ukrainą Słobodzką, dotyczący Ukrainy Słobodzkiej


Źródła:

Wiktionary

Słocin

Słocin – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie grodziskim, w gminie Grodzisk Wielkopolski.


Źródła:

Wikipedia

Słociński

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Słocz

słocza cukrowa: drzewo azjatyckie, z którego soku otrzymuje się cukier i wino palmowe, zaś z rdzenia - sago; arenga; palma cukrowa


Źródła:

SJP.pl

Słocza

słocza cukrowa: drzewo azjatyckie, z którego soku otrzymuje się cukier i wino palmowe, zaś z rdzenia - sago; arenga; palma cukrowa


Źródła:

SJP.pl

Słodczyk

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Słodkawo

przysłówek

 (1.1) od: słodkawy


Źródła:

Wiktionary

Słodkawo-Cierpkawy

słodkawy i cierpkawy w smaku, rzadziej w zapachu


Źródła:

SJP.pl

Słodkawość

→ słodkawy


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co słodkawe


Patrz:słodkawy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słodkawy

przymiotnik jakościowy

 (1.1) całkiem słodki, trochę słodki


Źródła:

Wiktionary

Słodki

jeden ze smaków


przymiotnik

 (1.1) mający smak cukru

 (1.2) o wodzie: niezawierający soli

 (1.3) wywołujący miłe uczucie

 (1.4) bedący wyrazem łagodności, czułości

 (1.5) pieszczotliwie: miły, kochany


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słodkiewicz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Słodko

przysłówek

 (1.1) od: słodki


Źródła:

Wiktionary

Słodko-Kwaśnawy

słodki i nieco kwaśny w smaku, rzadziej w zapachu


Źródła:

SJP.pl

Słodko-Kwaśny

kwaśny i słodki w smaku, rzadziej w zapachu; kwaśno-słodki


Źródła:

SJP.pl

Słodkobrzmiący

dawniej: słodko brzmiący - mający miłe brzmienie


Źródła:

SJP.pl

Słodkogórz

psianka słodkogórz - trująca roślina z rodziny psiankowatych


Źródła:

SJP.pl

Słodkomdlący

słodki o mdlącym zapachu


Źródła:

SJP.pl

Słodkomówność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. słodki, miły i wdzięczny sposób wymowy, wysławiania się; także miła mowa bądź też miłe słowa


Źródła:

Wiktionary

Słodkooki

mający łagodne oczy


Źródła:

SJP.pl

Słodkopierdzący

ironicznie o osobie przymilnej, nazbyt egzaltowanej


Źródła:

SJP.pl

Słodkowo

Słodkowo (do 1945: "Groß Schlatikow") – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie stargardzkim, w gminie Suchań.

W latach 1945–1954 siedziba gminy Słodkowo. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa szczecińskiego.


Źródła:

Wikipedia

Słodkowodny

przymiotnik

 (1.1) zawierający wody słodkie

 (1.2) typowy dla wód słodkich, żyjący w wodach słodkich


Źródła:

Wiktionary

Słodkowski

nazwisko


Słodkowski (forma żeńska: Słodkowska; liczba mnoga: Słodkowscy) – polskie nazwisko. Pierwsza wzmianka o istnieniu tego nazwiska znajduje się w sporze z roku 1579 (Zofia Słodkowska wdowa po Ceceniowskim).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Słodkości

potocznie: słodkie potrawy, ciasta, cukierki, słodycze


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) pot. słodycze

forma rzeczownika.

 (2.1) plural|słodkość.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słodkość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co słodkie


Źródła:

Wiktionary

Słodków

Słodków – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie tureckim, w gminie Turek.

Wieś położona jest w odległości około 4 km na zachód od Turku, przy drodze krajowej 72. W miejscowości funkcjonuje Biblioteka Publiczna Gminy Turek (w dworku), a także szkoła podstawowa. Ponadto na terenie miejscowości znajduje się wiatrak koźlak z XIX wieku.


Źródła:

Wikipedia

Słodkówko

Słodkówko – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie stargardzkim, w gminie Suchań. Jest położona na północ od Suchania (siedziby gminy) i na wschód od Stargardu (siedziby powiatu). We wsi znajduje się kościół z XIV wieku.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa szczecińskiego.


Źródła:

Wikipedia

Słodlin

drzewiaste pnącze z rodziny bobowatych; wistaria; wisteria; glicynia


Źródła:

SJP.pl

Słodnik

gatunek ptaka z rodziny miodojadów


Słodnik ("Entomyzon cyanotis") – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny miodojadów (Meliphagidae). Występuje w południowej części Nowej Gwinei oraz północnej i wschodniej Australii. Nie jest zagrożony.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Słodowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) kontrolowany proces kiełkowania ziarna, w wyniku którego powstaje słód;


Słodowanie – drugi etap podczas produkcji słodu nazywany inaczej kiełkowaniem ziarna.

Jest to skomplikowany proces fizjologiczny rozwoju kiełka liścieniowego i korzonkowego zarodka ziarna. Najczęściej wykorzystywany jest przez browary jako surowiec do warzenia piwa oraz destylarnie do produkcji whisky. Trwa on około 7 dni.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Słodować

prowadzić do powstania słodu poprzez kiełkowanie ziarna


czasownik przechodni niedokonany

 (1.1) techn. przeprowadzać kontrolowany proces kiełkowania ziarna w produkcji słodu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słodownia

1. dział produkcyjny browaru lub gorzelni;
2. samodzielny zakład produkujący słód z ziarna


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) wydział produkcyjny w browarze lub gorzelni

 (1.2) zakład lub pomieszczenie, w którym wytwarza się słód

 (1.3) urządzenie przerabiające zboże na słód


Słodownia – zakład zajmujący się produkcją słodu. We wczesnym średniowieczu słodownie stanowiły część browaru zajmującą się słodowaniem zboża. Wraz z rozwojem przemysłu browarniczego przywilej słodowania oraz warzenia i wyszynku piwa został rozdzielony, a słodownie stały się odrębnymi zakładami.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Słodownictwo

produkcja słodu z ziarna


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) produkcja słodu z ziarna


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słodowniczka

pracownica słodowni


Źródła:

SJP.pl

Słodowniczy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z słodownictwem, dotyczący słodownictwa


Źródła:

Wiktionary

Słodownik

pracownik słodowni; osoba zajmująca się wyrabianiem słodu


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pracownik słodowni


Sł


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Słodowość

cecha czegoś zrobionego ze słodu, zawierającego słód


Źródła:

SJP.pl

Słodowy

przymiotnik od: słód


przymiotnik

 (1.1) zrobiony ze słodu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słodszy

stopień wyższy od przymiotnika: słodki


Źródła:

SJP.pl

Słoducha

dawniej: rodzaj gęstej, słodkiej zupy gotowanej na zakwasie z mąki gryczanej, żytniej lub pszennej; sołoducha, sołodusza, szołodusza


Źródła:

SJP.pl

Słodycz

1. słodki smak czegoś;
2. uczucie przyjemności;
3. cecha czegoś wywołującego miłe wrażenia, ale w dużym natężeniu mdłego i odurzającego;
4. cecha czegoś przynoszącego ukojenie;
5. cecha czegoś wzbudzającego sympatię i przyjemne uczucia;
6. cecha kogoś dobrego, łagodnego i czułego


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) słodki smak

rzeczownik, rodzaj męski

 (2.1) cuk. wyrób cukierniczy o słodkim smaku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słodycze

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) cuk. wyroby cukiernicze zdatne do przechowywania:


Słodycze – trwałe wyroby cukiernicze, charakteryzujące się głównie słodkim smakiem oraz wysoką zawartością cukrów.

Są to zwykle produkty o stałej konsystencji, produkowane z cukru (lub słodzików) z dodatkiem mleka, wody, kakao, wiórków kokosowych i bakalii. Słodycze są najczęściej sztucznie aromatyzowane i sztucznie koloryzowane różnymi barwnikami spożywczymi. Słodycze spożywane są zazwyczaj między głównymi posiłkami.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Słodyczka

rzadko: słodki wyrób spożywczy


Źródła:

SJP.pl

Słodyczowy

→ słodycz


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z słodyczami, dotyczący dłodyczy


Patrz:słodycz

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słodyszek

mały chrząszcz z rodziny łyszczynkowatych


Źródła:

SJP.pl

Słodzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|słodzić.


Źródła:

Wiktionary

Słodziaczek

zdrobnienie od: słodziak


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) zdrobn. od: słodziak


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słodziak

pieszczotliwie: osoba uważana za ładną, miłą lub rozczulającą


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba lub zwierzę o wyglądzie wzbudzającym miłe uczucia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słodziaśny

przymiotnik jakościowy

 (1.1) pot. emocjonująco słodki w wyglądzie


Źródła:

Wiktionary

Słodzidło

substancja słodząca


Źródła:

SJP.pl

Słodziej

stopień wyższy od przysłówka: słodko


Źródła:

SJP.pl

Słodzieńki

regionalne zdrobnienie od: słodki; słodziutki, słodziuchny


przymiotnik

 (1.1) pot. zdrobn. od: słodki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słodzik

1. syntetyczna substancja chemiczna charakteryzująca się dużą słodkością stosowana zamiast cukru;
2. pieszczotliwie: osoba uważana za ładną, miłą lub rozczulającą; słodziak


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) spoż. słodka substancja używana do słodzenia żywności zamiast cukru;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słodzikowy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z słodzikiem, dotyczący słodzika


Źródła:

Wiktionary

Słodziny

odpad pszeniczny powstały przy produkcji piwa; młóto


Źródła:

SJP.pl

Słodziusieńki

zdrobnienie od: słodki


przymiotnik

 (1.1) pot. zdrobn. od: słodki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słodziuteńki

zdrobnienie od: słodki


przymiotnik

 (1.1) pot. zdrobn. od: słodki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słodziuteńko

przysłówek

 (1.1) od: słodki


Źródła:

Wiktionary

Słodziutki

zdrobnienie od: słodki


przymiotnik

 (1.1) zdrobn. od: słodki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słodziutko

przysłówek

 (1.1) od: słodki


Źródła:

Wiktionary

Słodziuśki

zdrobnienie od: słodki


przymiotnik

 (1.1) pot. zdrobn. od: słodki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słodzić

czynić słodkim przez dodanie substancji słodzącej


czasownik

 (1.1) czynić coś słodkim przez dodanie cukru, miodu lub innej słodkiej substancji; nadawać czemuś słodki smak

 (1.2) przen. prawić komplementy, zwłaszcza w sposób przesadny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słodzony

czynić słodkim przez dodanie substancji słodzącej


Źródła:

SJP.pl

Słodzący

czynić słodkim przez dodanie substancji słodzącej


Źródła:

SJP.pl

Słoica

pogardliwie: kobieta z prowincji, osiedlająca się w dużym mieście; słoiczka


Źródła:

SJP.pl

Słoiczek

mały słoik


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od: słoik

 (1.2) mały słoik

 (1.3) zawartość takiego słoiczka (1.1)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słoiczka

mały słoik


Źródła:

SJP.pl

Słoiczkowy

→ słoiczek


Patrz:słoiczek

Źródła:

SJP.pl

Słoik

1. szklane naczynie do przechowywania wyrobów spożywczych; mały słój;
2. pogardliwie: osoba pochodząca z prowincji, osiedlająca się w dużym mieście; słoikarz


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) szklany, najczęściej walcowaty pojemnik z zakrętką lub nakrywką służący do przechowywania substancji płynnych lub półpłynnych

 (1.2) zawartość lub pojemność słoika (1.1)

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) gw-pl|Warszawa. osoba tymczasowo mieszkająca w Warszawie


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Słoikarz

pogardliwie: osoba pochodząca z prowincji, osiedlająca się w dużym mieście; słoik


Źródła:

SJP.pl

Słoikowaty

1. przypominający kształtem słoik;
2. szurpek słoikowaty - gatunek mchu z rodziny szurpkowatych


Źródła:

SJP.pl

Słoikowy

→ słoik


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z słoikiem, dotyczący słoika


Patrz:słoik

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słoisty

o drewnie, pniu drzewa: mający wiele wyraźnie widocznych słoi


Źródła:

SJP.pl

Słojerz

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) stpol. zasłona


Źródła:

Wiktionary

Słojewski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Słojniki

Słojniki – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie sokólskim, w gminie Sokółka.

Wieś leśnictwa sokólskiego w ekonomii grodzieńskiej w drugiej połowie XVII wieku. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa białostockiego.


Źródła:

Wikipedia

Słojowanie

ozdabiać imitacją słojów drewna; mazerować


Źródła:

SJP.pl

Słojowaty

o drzewie: mający liczne słoje w przekroju


Źródła:

SJP.pl

Słojować

ozdabiać imitacją słojów drewna; mazerować


Źródła:

SJP.pl

Słojowy

→ słój


Patrz:słój

Źródła:

SJP.pl

Słoka

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Słoma

łodygi i liście dojrzałych roślin uprawnych pozostające po wymłóceniu nasion


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) roln. łodygi i liście dojrzałych zbóż po wymłóceniu ziarna;


Słoma – łodygi i liście dojrzałych roślin uprawnych pozostające po omłocie. Jest produktem ubocznym produkcji roślinnej, powstającym przede wszystkim przy uprawie zbóż oraz niektórych roślin oleistych, strączkowych i włóknistych. Wykorzystuje się ją m.in. jako paszę, ściółkę, nawóz organiczny, biomasę energetyczną, materiał budowlany oraz surowiec plecionkarski.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Słomczewski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Słomczyce

Słomczyce – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie słupeckim, w gminie Strzałkowo.


Źródła:

Wikipedia

Słomczyn

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Słomczyński

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Słomiaczek

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od słomiak


Źródła:

Wiktionary

Słomiak

rzadkie: ul słomiany


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) pszcz. rodzaj dawnego ula ze źdźbeł zbóż

 (1.2) gwara więzienna kosz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słomianka

słomiana wycieraczka do butów


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. mata pleśćeciona ze słomy używana jako wycieraczka do obuwia lub wieszana na ścianie

 (1.2) pot. naczynie ze słomy lub sitowia

 (1.3) pot. bot. kocanka ogrodowa


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Słomianowłosy

mający włosy w kolorze słomy; jasnowłosy


Źródła:

SJP.pl

Słomianożółty

żółty jak słoma


Źródła:

SJP.pl

Słomiany

1. wykonany ze słomy;
2. dawniej: pozorny, fałszywy, nierzeczywisty


przymiotnik

 (1.1) zrobiony ze słomy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słomiasty

1. podobny do słomy;
2. zawierający dużo słomy


Źródła:

SJP.pl

Słomin

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Słomit

handlowa nazwa płyt izolacyjnych wyrabianych ze słomy; Solomit


Źródła:

SJP.pl

Słomitowy

przymiotnik od: słomit


Źródła:

SJP.pl

Słomiński

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Słomka

1. pojedyncze źdźbło trawy;
2. kawałek słomy lub rurka plastikowa służąca do picia napojów;
3. słaby papieros z ustnikiem;
4. dawniej:
a) słonka (gatunek ptaka);
b) słomkowy kapelusz


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) źdźbło słomy

 (1.2) kawałek słomy lub rurka o tym samym kształcie, służące do picia napojów

 (1.3) materiał uzyskany z odpowiednio spreparowanej słomy, używany do wyrobu przedmiotów użytkowych lub dekoracyjnych

 (1.4) pot. słaby papieros z ustnikiem

 (1.5) ornit. przest. słonka


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Słomkowozielony

zielony o słomkowym, żółtym odcieniu


Źródła:

SJP.pl

Słomkowożółty

żółty o słomkowym, żółtym odcieniu


Źródła:

SJP.pl

Słomkowski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Słomkowy

przymiotnik od: słomka


przymiotnik

 (1.1) zrobiony ze słomki

 (1.2) żółty o odcieniu słomy; jasnożółty


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słomnicki

związany z miastem Słomniki


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Słomnikami, dotyczący Słomnik


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słomniczanin

mieszkaniec Słomnik


Źródła:

SJP.pl

Słomniczanka

mieszkanka Słomnik


Źródła:

SJP.pl

Słomniki

miasto w Polsce


Słomniki – miasto w województwie małopolskim, w powiecie krakowskim, położone 24 km na północ od Krakowa, na Wyżynie Miechowskiej, nad rzeką Szreniawą; siedziba gminy Słomniki. Jest jednym z ośrodków miejskich aglomeracji krakowskiej.

Byłe miasto królewskie Korony Królestwa Polskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Słomowo

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Słomowy

wykorzystujący jako surowiec słomę, np. celulozownia słomowa


Źródła:

SJP.pl

Słomski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Słomówko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Słonaczek

jajożyworodny skorupiak słonowodny, używany w akwarystyce jako pokarm; solowiec, solankowiec


Sł


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Słonawa

obszar łąkowo-pastwiskowy porośnięty przez rośliny słonolubne (halofile)


Źródła:

SJP.pl

Słonawo

przysłówek

 (1.1) pot. nieco słono


Źródła:

Wiktionary

Słonawość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co słonawe


Źródła:

Wiktionary

Słonawy

trochę słony


przymiotnik jakościowy

 (1.1) lekko słony


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Słonczy

przymiotnik od: słonka (ptak)


Źródła:

SJP.pl

Słonecki

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Słoneczka

zdrobnienie od: słonka


Źródła:

SJP.pl

Słoneczko

zdrobnienie od: słońce


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) pieszcz. słonko

 (1.2) przen. o kimś ładnym lub z wielką życzliwością

forma rzeczownika.

 (2.1) W. lp. od: słoneczka


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Słonecznica

1. słodkowodna ryba z rodziny karpiowatych; słonecznica pospolita, owsianka, wierzchówka;
2. słonecznica pstra - gatunek ryby z rodziny bassowatych; bass słoneczny;
3. gatunek ptaka z rzędu słonecznicowych;
4. rodzaj roślin z rodziny goździkowatych;
5. słonecznica orężówka - gatunek nocnego motyla z rodziny sówkowatych


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ornit. nazwa systematyczna|Eurypyga helias|ref=tak., gatunek ptaka z rzędu żurawiowych;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Słonecznice

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) syst. ornit. nazwa systematyczna|Eurypygidae|Selby|ref=tak., rodzina ptaków w rzędzie słonecznicowych występujących na Nowej Kaledonii i w Ameryce Południowej

forma rzeczownika.

 (2.1) M., B. i W. lm. od: słonecznica


Słonecznice ("Heliozoa") – wyróżniana niegdyś gromada promienionóżek. Obecnie uważa się, że podobieństwo różnych organizmów tej grupy jest wynikiem konwergencji przedstawicieli różnych supergrup, zwłaszcza "Rhizaria" (jak inne promienionóżki), ale także "Chromalveolata" i "Opisthokonta".


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Słonecznicowe

o cechach słonecznicowych (rząd ptaków)


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) syst. ornit. nazwa systematyczna|Eurypygiformes|Fürbringer|ref=tak., rząd ptaków z infragromady ptaków neognatycznych, występujących na Nowej Kaledonii i w Ameryce Południowej;


Słonecznicowe (Eurypygiformes) – rząd ptaków z podgromady Neornithes.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Słonecznicowy

o cechach słonecznicowych (rząd ptaków)


Źródła:

SJP.pl

Słoneczniczek

1. rodzaj roślin z rodziny astrowatych;
2. zdrobnienie od: słonecznik


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od: słonecznik


Słoneczniczek, skwarota, heliopsis ("Heliopsis") – rodzaj roślin z rodziny astrowatych. Wyróżnia się w jego obrębie ok. 15–18 gatunków. Zasięg rodzaju obejmuje wschodnią i południową część Ameryki Północnej oraz północną część Ameryki Południowej. Centrum zróżnicowania rodzaju stanowi Meksyk – większość gatunków rośnie tylko w tym kraju. Słoneczniczek szorstki "H. helianthoides" został rozpowszechniony jako roślina ozdobna i zdziczały rośnie także w Europie i Azji. W Polsce ma status efemerofita.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Słonecznie

przysłówek

 (1.1) w sposób pełen słońca, światła słonecznego


Źródła:

Wiktionary

Słoneczniej

stopień wyższy od przysłówka: słonecznie


Źródła:

SJP.pl

Słoneczniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: słoneczny


Źródła:

SJP.pl

Słonecznik

1. roślina o wysokiej łodydze i wielkich kwiatach z żółtymi płatkami;
2. dojrzały kwiat słonecznika, w którym znajdują się nasiona;
3. dawniej: zegar słoneczny


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) bot. nazwa systematyczna|Helianthus|L.|ref=tak., rodzaj roślin;

 (1.2) pot. słonecznik zwyczajny, nazwa systematyczna|Helianthus annuus|L.|ref=tak. – wysoka roślina jednoroczna o bardzo dużych (zwykle żółtych) kwiatach, uprawiana dla oleistych nasion lub jako roślina ozdobna;

 (1.3) spoż. owocostan słonecznika (1.2)

 (1.4) daw. pot. oparzenie słoneczne

 (1.5) spoż. rzecz. zbiorowy nasiona słonecznika (1.2)

 (1.6) pasza ze słonecznika (1.1)


Sł


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Słonecznikowy

przymiotnik od: słonecznik


przymiotnik

 (1.1) związany ze słonecznikiem, dotyczący słonecznika

 (1.2) zrobiony ze słoneczników


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słoneczność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) wielka jasność pochodząca ze Słońca


Źródła:

Wiktionary

Słoneczny

1. dotyczący Słońca;
2. wypełniony światłem słońca, nasłoneczniony, niezacieniony


przymiotnik

 (1.1) związany ze słońcem

 (1.2) pełen słońca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słoni

przymiotnik

 (1.1) daw. lub rzad. związany ze słoniem, dotyczący słonia

forma rzeczownika.

 (2.1) lm. D. zob. słoń.

forma przymiotnika.

 (3.1) lm. m. zob. słony.


Źródła:

Wiktionary

Słoniak

drzewo dwupienne z rodziny palm o dużych, twardych nasionach, zwanych roślinną kością słoniową, używanych np. do wyrobu guzików; słoniorośl


Słoniak, słoniorośl, słonirośla, słoniówka ("Phytelephas" Ruiz & Pav.) – rodzaj roślin z rodziny arekowatych ("Arecaceae"). Obejmuje 4 gatunki. Rośliny te występują naturalnie w klimacie tropikalnym Ameryki, od Panamy po Amazonię i Boliwię.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Słoniarnia

pawilon wraz z wybiegiem dla słoni


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) budynek dla słoni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słonica

samica słonia - największego ssaka lądowego z rzędu trąbowców


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zool. samica słonia


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Słonie

Elephantidae - rodzina dużych ssaków lądowych z rzędu trąbowców obejmująca trzy gatunki; słoniowate


Źródła:

SJP.pl

Słoniej

stopień wyższy od przysłówka: słono


Źródła:

SJP.pl

Słonienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|słonić.


Źródła:

Wiktionary

Słoniewski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Słonik

1. chrząszcz, szkodnik leszczyny i dębu;
2. młode słonia; słoniątko


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) zdrobn. od: słoń, pieszczotliwie o każdym słoniu

 (1.2) mały lub młody słoń

 (1.3) ent. owad z rodzaju nazwa systematyczna|Curculio|ref=tak.

 (1.4) figurka lub zabawka przedstawiająca małego słonia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słonim

miasto na Białorusi


Sł


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Słonimski

przymiotnik od: Słonim (miasto na Białorusi)


przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący Słonimia, związany ze Słonimiem


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Słonina

1. tłuszcz pod skórą na bokach i grzbiecie świń, używany jako produkt spożywczy
2. potocznie o tworzywie sztucznym przypominającym słoninę, używanym na podeszwy do obuwia


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) spoż. produkt spożywczy wytwarzany z podskórnego tłuszczu z boków i grzbietu świń;

 (1.2) pot. porowate tworzywo na podeszwy


Słonina – podskórna tkanka tłuszczowa pozyskana z grzbietu, tylnej części tułowia i boków świni ze skórą lub bez. Słonina jest pozyskiwana w postaci płatów lub kawałków. Barwa biała do jasnokremowej. W produkcie spożywczym niedopuszczalne są odłamki kości, oznaki zjełczenia (żółta barwa) i inne zanieczyszczenia. Zapach swoisty dla tłuszczów wieprzowych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Słoniniec

1. miękki, tłusty minerał barwy białej, zielonej, żółtej, brunatnej lub różowej; steatyt
2. skórnik słoniniec - pospolity gatunek chrząszcza, szkodnika magazynów żywnościowych


Źródła:

SJP.pl

Słoninka

zdrobnienie od: słonina


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. od: słonina


Słoninka – dawny zaścianek. Tereny, na których był położony, leżą obecnie na Białorusi, w obwodzie grodzieńskim, w rejonie ostrowieckim, w sielsowiecie Ryteń.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Słoninowy

→ słonina


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany ze słoniną, dotyczący słoniny


Patrz:słonina

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słonionogi

1. mający nogi podobne do nóg słonia;
2. żółw słonionogi - żółw żywiący się łodygami kaktusów, żyjący na Wyspach Galapagos


Źródła:

SJP.pl

Słoniopodobny

przymiotnik

 (1.1) podobny do słonia


Źródła:

Wiktionary

Słoniorośl

drzewo dwupienne z rodziny palm o dużych, twardych nasionach, zwanych roślinną kością słoniową, używanych np. do wyrobu guzików; słoniak


Źródła:

SJP.pl

Słoniowacizna

choroba objawiająca się rozrostem tkanki łącznej skóry przeważnie kończyn dolnych i krocza, wywołana przez pasożyty, bakterie lub wskutek przewlekłego zastoju krwi i obrzęku; słoniowatość, elefantiaza, elephantiasis


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. choroba polegająca na nasilonym obrzęku kończyn na skutek utrudnionego odpływu chłonki (limfy);


Sł


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Słoniowate

współcześnie jedyna rodzina z rzędu trąbowców, obejmująca 2 gatunki największych ssaków lądowych; słonie


Słoniowate, słonie (Elephantidae) – rodzina dużych ssaków lądowych z rzędu trąbowców (Proboscidea). W XIX wieku słonie zaliczano do rzędu gruboskórych, wraz z nosorożcami i hipopotamami.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Słoniowatość

1. ociężałość, niezgrabność;
2. choroba objawiająca się rozrostem tkanki łącznej skóry przeważnie kończyn dolnych, wywołana przez pasożyty, bakterie lub wskutek przewlekłego zastoju krwi i obrzęku; słoniowacizna; elefantiaza


Źródła:

SJP.pl

Słoniowaty

1. przypominający słonia, kojarzący się ze słoniem (np. słoniowate uszy, słoniowate ruchy);
2. o cechach słoniowatych;
3. ciężki, niezgrabny, gruby


Źródła:

SJP.pl

Słoniowski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Słoniowy

przymiotnik dzierżawczy

 (1.1) taki, który należy do słonia

przymiotnik jakościowy

 (2.1) charakterystyczny dla słonia, posiadający cechy słonia


Źródła:

Wiktionary

Słonisko

1. zgrubienie od: słoń;
2. potocznie: duży, niezgrabny człowiek


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) zgrubienie od|słoń.; z politowaniem o zwierzęciu

 (1.2) pogard. pot. przen. zgrubienie od|słoń.; duży, niezgrabny człowiek

 (1.3) geol. gleba zawierająca sól kuchenną

 (1.4) gw-pl|Chełmno-Dobrzyń. zgrubienie od|słońce. w znaczeniu zdrobn.: słoneczko


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słoniskowy

→ słonisko (gleba zawierająca sól kuchenną)


Źródła:

SJP.pl

Słoniątko

młode słonia


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) młode słonia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słonić

czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) przest. osłaniać

czasownik zwrotny niedokonany słonić się (dk. brak)

 (2.1) przest. rzad. przebywać na słońcu, prażyć się


Źródła:

Wiktionary

Słonka

ptak łowny z rodziny siewek


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ornit. nazwa systematyczna|Scolopax rusticola|ref=tak., eurazjatycki ptak wędrowny;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Słonko

potocznie, pieszczotliwie o słońcu, blasku słonecznym


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) zdrobn. od: słońce (w znaczeniu: gwiazda najbliższa Ziemi)

 (1.2) pieszcz. bliska osoba


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słono

przysłówek

 (1.1) w sposób smakujący solą

 (1.2) przen. nieprzyjemnie dużo, w sposób wygórowany


Źródła:

Wiktionary

Słonokarmelowy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) kulin. spoż. dotyczący słonego karmelu, zawierający słony karmel, zrobiony ze słonego karmelu


Źródła:

Wiktionary

Słonolubny

roślina słonolubna - roślina przystosowana do rozwoju w środowisku słonym; halofit


Źródła:

SJP.pl

Słonomierz

przyrząd do pomiaru stężenia roztworów wodnych soli kuchennej; halimetr, solomierz, solometr


Źródła:

SJP.pl

Słonorośl

roślina przystosowana do życia na silnie zasolonym podłożu; słonorośle, halofit, roślina solniskowa


Źródła:

SJP.pl

Słonorośle

roślina przystosowana do życia na silnie zasolonym podłożu; słonorośl, halofit, roślina solniskowa


Źródła:

SJP.pl

Słonowice

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Słonowodny

przymiotnik

 (1.1) zawierający wody słone

 (1.2) typowy dla wód morskich, żyjący w wodach morskich


Źródła:

Wiktionary

Słoność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co słone


Źródła:

Wiktionary

Słony

1. określenie smaku lub sam smak; posolony;
2. drogi


przymiotnik

 (1.1) mający smak soli

 (1.2) geogr. zawierający w swym składzie sól

 (1.3) pot. przen. hand. o cenie, kwocie itp.: zawyżona, bardzo wysoka, wygórowana

 (1.4) o nieprzyzwoitym dowcipie, żarcie


Słony – potok fliszowy (do 2023 typ 12, od 2023 typ RWf_wap, czyli potok lub mała rzeka fliszowa o charakterze węglanowym cieku), prawobrzeżny dopływ Wisłoki. Płynie przez miejscowości: Gogołów, Kamienica Górna, Januszkowice, Wola Brzostecka, Nawsie Brzosteckie oraz Brzostek. Na krótkim odcinku stanowi granicę między powiatem strzyżowskim a powiatem dębickim.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Słonów

Słonów – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie strzelecko-drezdeneckim, w gminie Dobiegniew.

W latach 1945–54 siedziba gminy Słonów. W latach 1954–1957 wieś była siedzibą władz gromady Słonów, po jej zniesieniu w gromadzie Dobiegniew.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gorzowskiego.


Źródła:

Wikipedia

Słopanowo

Słopanowo – wieś w Polsce, położona w województwie wielkopolskim, w powiecie szamotulskim, w gminie Obrzycko.


Źródła:

Wikipedia

Słopień

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) stpol. stopień, schodek

 (1.2) stpol. podwyższenie

 (1.3) stpol. ślad, trop


Źródła:

Wiktionary

Słopnice

wieś w Polsce


Słopnice – wieś sołecka w Polsce, położona w województwie małopolskim, w powiecie limanowskim, w gminie Słopnice. Siedziba gminy Słopnice.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa nowosądeckiego. Dawniej Słopnice należały do gminy Tymbark.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Słopnicki

→ Słopnice


Patrz:Słopnice

Źródła:

SJP.pl

Słostowice

Słostowice – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie radomszczańskim, w gminie Gomunice.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa piotrkowskiego.

We wsi były kręcone niektóre sceny filmu Prywatne śledztwo w reżyserii Wojciecha Wójcika.


Źródła:

Wikipedia

Słoszewo

Słoszewo – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie płońskim, w gminie Płońsk.

W skład sołectwa "Słoszewo" wchodzi także wieś Słoszewo-Kolonia.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ciechanowskiego.


Źródła:

Wikipedia

Słota

długo utrzymująca się deszczowa pogoda, charakteryzująca się uciążliwymi opadami, chłodem i wiatrem; plucha, szaruga


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) chłodna, nieprzyjemna pogoda, najczęściej jesienna


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słotniej

stopień wyższy od przysłówków: słotnie, słotno


Źródła:

SJP.pl

Słotniejszy

rzadki stopień wyższy od przymiotnika: słotny


Źródła:

SJP.pl

Słotny

obfitujący w deszcz; deszczowy, dżdżysty


przymiotnik

 (1.1) książk. deszczowy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słotwin

Słotwin – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie płońskim, w gminie Załuski.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ciechanowskiego.


Źródła:

Wikipedia

Słotwiński

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Słoty

długo utrzymująca się deszczowa pogoda, charakteryzująca się uciążliwymi opadami, chłodem i wiatrem; plucha, szaruga


Słoty – część wsi Czerwona Wola w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie przeworskim, w gminie Sieniawa, w sołectwie Czerwona Wola

W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie przemyskim.

Słoty są położone w lesie, w pobliżu drogi DW 870 i obejmują 11 domów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Słow.

sł.; skrót od:
1. słowacki;
2. słoweński;
3. słowiański


skrót

 (1.1) = słowiański

 (1.2) = słowacki

 (1.3) = słoweński


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słowa

wyrazy stanowiące czyjąś wypowiedź albo tekst czegoś, np. wiersza, przemówienia


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) muz. tekst utworu

 (1.2) rel. bibl. cytat z księgi uznanej przez daną religię lub wyznanie

 (1.3) wypowiedź jakiejś osoby

forma rzeczownika.

 (2.1) D. lp., M., B. i W. lm. od: słowo


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Słowac.

skrót od: słowacki


Źródła:

SJP.pl

Słowacczyzna

język i kultura słowacka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) jęz. język słowacki

 (1.2) to, co słowackie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słowacja

Republika Słowacka; państwo w Europie


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. polit. państwo w Europie Środkowej;


Sł


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Słowacki

związany ze Słowacją


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany ze Słowacją lub Słowakami, dotyczący Słowacji lub Słowaków

przymiotnik jakościowy

 (2.1) charakterystyczny dla Słowacji lub Słowaków

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (3.1) jęz. język słowacki;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Słowacko

przysłówek

 (1.1) na sposób słowacki, po słowacku


Słowacko ( Slovácko, także Moravské Slovácko, Moravské Slovensko, Słowacja Morawska) – czeski region etnograficzny zlokalizowany na południowym wschodzie Moraw, przy granicy ze Słowacją. Jest jednym z domniemanych możliwych miejsc powstania Państwa wielkomorawskiego. Centralnym miastem regionu jest Uherské Hradiště z Muzeum Słowacka.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Słowackojęzyczny

przymiotnik

 (1.1) taki, który posługuje się językiem słowackim

 (1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem słowackim

 (1.3) spisany, stworzony w języku słowackim


Źródła:

Wiktionary

Słowackość

→ słowacki


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co słowackie; słowacki charakter czegoś


Patrz:słowacki

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słowacysta

specjalista w dziedzinie słowacystyki


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) znawca kultury i języka Słowacji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słowacystka

→ słowacysta


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) znawczyni kultury i języka Słowacji


Patrz:słowacysta

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słowacystyczny

→ słowacystyka


Patrz:słowacystyka

Źródła:

SJP.pl

Słowacystyka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) dział nauki zajmujący się literaturą i historią Słowacji oraz językiem słowackim;


Słowacystyka – dział nauki zajmujący się literaturą i historią Słowacji oraz językiem słowackim. Stanowi część slawistyki.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Słowacyzm

wyraz, zwrot lub konstrukcja składniowa wzorowane na języku słowackim albo z niego przejęte


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1)  jęz. element językowy zaczerpnięty z języka słowackiego


Słowacyzm, slowakizm, słowakizm – element językowy zapożyczony z języka słowackiego i funkcjonujący stale w obrębie innego języka. Może to być również element języka słowackiego wprowadzony do tekstu w sposób doraźny, np. w celach artystycznych lub stylizacyjnych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Słowacyzować

poddawać wpływom słowackim, rozszerzać wpływy słowackie, nadawać czemuś cechy typowo słowackie


Źródła:

SJP.pl

Słowaczka

obywatelka Słowacji


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) osoba płci żeńskiej narodowości słowackiej, obywatelka Słowacji, mieszkanka Słowacji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słowaczyzna

obszar zamieszkały przez Słowaków; Słowacczyzna


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) hist. geogr. kraina położona między rzeką Dunaj, Karpatami a Rusią Zakarpacką, zamieszkana przez ludność słowacką


Sł


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Słowak

obywatel Słowacji


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) człowiek narodowości słowackiej, obywatel Słowacji, mieszkaniec Słowacji;


Słowak – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie zgierskim, w gminie Aleksandrów Łódzki.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa łódzkiego.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Słowakiewicz

nazwisko


Słowakiewicz – polskie nazwisko, w Polsce nosi je około 250 osób.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Słowakofilski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) nacechowany słowakofilstwem, sympatyzujący ze Słowacją, Słowakami


Źródła:

Wiktionary

Słowami

wyrazy stanowiące czyjąś wypowiedź albo tekst czegoś, np. wiersza, przemówienia


Źródła:

SJP.pl

Słowem

1. ciąg głosek, liter stanowiący względnie samodzielny element języka, któremu przyporządkowane są określone znaczenie i funkcja składniowa; wyraz;
2. wypowiadanie się słowne lub na piśmie; mowa, język;
3. obietnica;
4. przestarzałe: czasownik; * forma narzędnika l.mn. "słowy" możliwa tylko w wyrażeniu "innymi słowy" - inaczej mówiąc


partykuła

 (1.1) partykuła wprowadzająca streszczenie tego, co zostało powiedziane

forma rzeczownika.

 (2.1) N. lp. od: słowo


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słowenia

Republika Słowenii; państwo w Europie


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. polit. państwo w południowej Europie ze stolicą w Lublanie;


Sł


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Słoweniec

obywatel Słowenii


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) człowiek narodowości słoweńskiej, obywatel Słowenii, mieszkaniec Słowenii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słowenistyka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nauka związana z kulturą, językiem i literaturą Słowenii


Słowenistyka – dyscyplina zajmująca się badaniem literatury, języka i kultury słoweńskiej. Stanowi część slawistyki.

Najstarszą jednostką prowadzącą studia na tym kierunku na terytorium słoweńskim jest Uniwersytet Lublański, której początki datuje się na 1919 rok. W Polsce studia na tym kierunku oferują:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Słowenka

obywatelka Słowenii


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) kobieta narodowości słoweńskiej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słowenkowo

Słowenkowo – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie świdwińskim, w gminie Sławoborze.

W 2014 we wsi oddano do użytku dwa prywatne, śmigłowcowe lądowiska: Agro Słowenkowo oraz PRH Słowenkowo.


Źródła:

Wikipedia

Słoweń.

skrót od: słoweński


Źródła:

SJP.pl

Słoweński

dotyczący Słowenii


przymiotnik

 (1.1) odnoszący się do Słowenii lub Słoweńców

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. język urzędowy Słowenii;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słoweńskojęzyczny

przymiotnik

 (1.1) taki, który posługuje się językiem słoweńskim

 (1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem słoweńskim

 (1.3) spisany, stworzony w języku słoweńskim


Źródła:

Wiktionary

Słoweńskość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co słoweńskie; słoweński charakter czegoś


Źródła:

Wiktionary

Słoweńszczyzna

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) jęz. język słoweński

 (1.2) to, co związane ze Słowenią lub Słoweńcami


Źródła:

Wiktionary

Słowiak

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Słowianeczka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. od: Słowianka


Źródła:

Wiktionary

Słowianie

najliczniejsza grupa ludności indoeuropejskiej w Europie


Słowianie – grupa etnolingwistyczna w obrębie ludów indoeuropejskich posługujących się językami słowiańskimi. Zamieszkują Europę wschodnią, środkową i południową oraz pas północnej Azji – od Uralu po Ocean Spokojny. Stanowią najliczniejszą grupę ludności indoeuropejskiej w Europie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Słowianin

członek najliczniejszej grupy ludności indoeuropejskiej w Europie


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) etn. przedstawiciel jednego z ludów lub narodów indoeuropejskich, zamieszkujących wschodnią i południowo-wschodnią część Europy;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Słowianizm

wyraz, zwrot lub konstrukcja składniowa wzorowane na którymś z języków słowiańskich albo z niego przejęte; slawizm


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) jęz. słowo, fraza lub konstrukcja pochodząca z języków słowiańskich

 (1.2) etn. cecha charakterystyczna dla kultury słowiańskiej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słowianka

członkini zespołu Słowianki


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) etn. przedstawicielka jednego z ludów lub narodów indoeuropejskich, zamieszkujących wschodnią i południowo-wschodnią część Europy


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Słowianofil

zwolennik, sympatyk tego, co słowiańskie


Źródła:

SJP.pl

Słowianofilia

sympatia do Słowian i wszystkiego, co słowiańskie; słowianofilstwo


Źródła:

SJP.pl

Słowianofilka

→ słowianofil


Patrz:słowianofil

Źródła:

SJP.pl

Słowianofilski

→ słowianofil


przymiotnik relacyjny

 (1.1) nacechowany słowianofilstwem, sympatyzujący ze Słowianami


Patrz:słowianofil

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słowianofilstwo

1. sympatia do Słowian i wszystkiego, co słowiańskie; słowianofilia;
2. kierunek ideologiczny w Rosji w latach 1840-1870 odrzucający europeizację Rosji;
3. kierunek ideologiczny w Polsce w pierwszej połowie XIX wieku, postulujący kulturalne i polityczne zjednoczenie Słowian


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) przychylny stosunek do Słowian


Słowianofilstwo – nurt myśli politycznej ukształtowany w Rosji w latach 30. XIX w.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Słowianofob

osoba mająca wrogi stosunek do wszystkiego, co słowiańskie


Źródła:

SJP.pl

Słowianofobia

niechętny lub wrogi stosunek do wszystkiego, co słowiańskie


Źródła:

SJP.pl

Słowianoznawca

znawca języka, kultury i literatury słowiańskiej; slawista


Źródła:

SJP.pl

Słowianoznawczy

związany z nauką zajmującą się badaniem języka, literatury i kultury narodów słowiańskich


Źródła:

SJP.pl

Słowianoznawczyni

znawczyni języka, kultury i literatury słowiańskiej; slawistka


Źródła:

SJP.pl

Słowianoznawstwo

nauka zajmująca się badaniem języków, literatur, kultur i historii narodów słowiańskich; slawistyka


Źródła:

SJP.pl

Słowiańsk

miasto na Ukrainie


Słowiańsk ( Слов'янськ, "Słowjanśk"; Слaвянск, "Sławiansk") – miasto we wschodniej części Ukrainy, w obwodzie donieckim, w Donieckim Zagłębiu Węglowym, położone nad rzeką Kazennyj Toreć, siedziba administracyjna rejonu słowiańskiego nie wchodząca jednak w jego skład. Ośrodek wydobycia soli kamiennej, przemysłu chemicznego, maszynowego, materiałów budowlanych i spożywczego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Słowiański

odnoszący się, należący do Słowian


przymiotnik relacyjny

 (1.1) jęz. związany z językami Słowian

 (1.2) związany ze Słowianami, słowiańszczyzną


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słowiańskość

→ słowiański


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co typowo słowiańskie, należące do Słowian


Patrz:słowiański

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słowiaństwo

słowiańskie pochodzenie; słowiańskość


Źródła:

SJP.pl

Słowiańszczyzna

wszystko, co jest charakterystyczne dla Słowian


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) wszystko to, co słowiańskie, ogół rzeczy/pojęć związanych ze Słowianami i/lub ich kulturą (m.in. ich językami)

 (1.2) ziemie Słowian

 (1.3) narody słowiańskie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słowiczek

zdrobnienie od: słowik


Źródła:

SJP.pl

Słowiczy

1. przymiotnik od: słowik;
2. w przenośni: śpiewny, subtelny, liryczny


przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący słowika, odnoszący się do słowika

przymiotnik jakościowy

 (2.1) charakterystyczny dla słowika; taki jak u słowika


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słowień

odmiana lnu o owocach niepękających i nasionach ciemnobrunatnych


Źródła:

SJP.pl

Słowik

śpiewający ptak wędrowny z rodziny drozdów; bekwarek


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) ornit. nazwa systematyczna|Luscinia|ref=tak., rodzaj małych ptaków śpiewających z rodziny muchołówek;

 (1.2) ornit. ptak z rodzaju słowik (1.1)

 (1.3) hist. niewielkie działo, strzelające kulami żelaznymi, używane w Polsce w XVI w.


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Słowikowski

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Słowin

Słowin (niem. "Lämmersdorf") – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie strzelecko-drezdeneckim, w gminie Dobiegniew. Do wsi od zachodu przylega jezioro Małe Sławno.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gorzowskiego.


Źródła:

Wikipedia

Słowiniec

członek historycznej grupy etnograficznej spokrewnionej z Kaszubami


Źródła:

SJP.pl

Słowinka

członkini historycznej grupy etnograficznej spokrewnionej z Kaszubami


Źródła:

SJP.pl

Słowino

Słowino (do 1945 niem. "Schlawin") – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie sławieńskim, w gminie Darłowo przy drodze krajowej nr 37.

Według danych z 28 września 2009 roku wieś miała 400 stałych mieszkańców.

W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie koszalińskim.


Źródła:

Wikipedia

Słowić

czasownik niedokonany (dk. wysłowić lub brak)

 (1.1) daw. wyrażać coś za pomocą słów; wypowiadać określoną treść; głosić, ogłaszać coś

 (1.2) daw. rzad. wysławiać, czynić sławnym; wielbić, oddawać cześć, chwalić

czasownik zwrotny niedokonany słowić się

 (2.1) daw. być wyrażanym w słowach


Źródła:

Wiktionary

Słowińcy

historyczna grupa etnograficzna spokrewniona z Kaszubami


Słowińcy (kasz. "Słowińcë") lub Kaszubi Nadłebscy – historyczna grupa etnograficzna, będąca w istocie odłamem ludności kaszubskiej, zamieszkującej do lat po drugiej wojnie światowej tereny nad jeziorami Gardno i Łebsko (północno-zachodnia część województwa pomorskiego). Posługiwali się oni gwarą słowińską, wchodzącą w skład dialektu północnokaszubskiego języka kaszubskiego. W ukształtowaniu wyznaniowym Słowińców wyraźną większość stanowili luteranie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Słowiński

nazwisko


przymiotnik

 (1.1) dotyczący Słowińców, pochodzący od Słowińców

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. język Słowińców


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Słownictwo

zasób słów jakim posługuje się dana osoba, bądź grupa osób


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) jęz. zasób słów składających się na jakiś język (lub dialekt, gwarę); ogół wyrazów

 (1.2) terminy określające jakąś specjalność; zbiór wyrazów używanych przez danego człowieka, środowisko lub w danym regionie


Sł


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Słowniczek

zdrobnienie od: słownik


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od: słownik

 (1.2) mały dwujęzyczny słownik, w kieszonkowym wydaniu, zawierający podstawowe słownictwo

 (1.3) pot. zeszyt, notatki służące do gromadzenia słówek w trakcie nauki języka obcego

 (1.4) krótka lista słownictwa z jakiejś dziedziny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słownie

przysłówek sposobu

 (1.1) poprzez wypowiedź

 (1.2) zapisując za pomocą słów


Źródła:

Wiktionary

Słowniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: słowny


Źródła:

SJP.pl

Słownik

1. zbiór wyrazów ułożonych i opracowanych według pewnej zasady, zwykle objaśnianych pod względem znaczeniowym;
2. indywidualny zasób wyrazów


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zbiór słów, pojęć z pewnej dziedziny, wszystkich lub dobranych wg jakiejś metody, wraz z ich skrótowymi opisami;

 (1.2) spis słów z tłumaczeniami na inny język

 (1.3) zasób słownictwa: indywidualny jakiejś osoby lub pewnej zbiorowości


Słownik – wydawnictwo opisujące słownictwo danego języka (lub jego część) bądź zestawiające ze sobą słownictwo dwóch lub więcej języków. Słownik tworzy zbiór definicji słów lub wyrażeń ułożonych i opracowanych według określonej zasady. Struktura słownika dzieli się na artykuły hasłowe ułożone w porządku alfabetycznym, rzadziej tematycznym lub gniazdowym (w oparciu o wspólne gniazda etymologiczne).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Słownikarka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) jęz. specjalistka układająca słowniki


Źródła:

Wiktionary

Słownikarnia

przestarzale: redakcja, w której opracowuje się słownik


Źródła:

SJP.pl

Słownikarski

1. dotyczący słowników, wyrazów;
2. dotyczący słownikarstwa, słownikarza


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z słownikarstwem, dotyczący słownikarzy lub słownikarstwa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słownikarstwo

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) jęz. zob. leksykografia.


Źródła:

Wiktionary

Słownikarz

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) jęz. specjalista układający słowniki


Źródła:

Wiktionary

Słownikowość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) środ. cecha tego, co słownikowe


Źródła:

Wiktionary

Słownikowy

przymiotnik od: słownik


przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący słownika, właściwy słownikowi

 (1.2) dotyczący słownictwa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słowność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tych, którzy są słowni, dotrzymujący danego słowa, złożonej obietnicy


Źródła:

Wiktionary

Słowny

1. wyrażony mową, ustny;
2. dotrzymujący słowa


przymiotnik

 (1.1) wyrażony za pomocą słów

 (1.2) dotrzymujący obietnicy, słowa, nierzucający słów na wiatr


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słowo

1. ciąg głosek, liter stanowiący względnie samodzielny element języka, któremu przyporządkowane są określone znaczenie i funkcja składniowa; wyraz;
2. wypowiadanie się słowne lub na piśmie; mowa, język;
3. obietnica;
4. przestarzałe: czasownik; * forma narzędnika l.mn. "słowy" możliwa tylko w wyrażeniu "innymi słowy" - inaczej mówiąc


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) jęz. wyróżniona fonetycznie lub graficznie część wypowiedzi składająca się z jednego lub więcej morfemów, wyrażająca pewną niezmienną treść w danym języku;

 (1.2) obietnica, przyrzeczenie

 (1.3) daw. czasownik


Słowo – elementarna część mowy. Jego pisanym odpowiednikiem jest wyraz. Za pomocą słów określa się wszelkie pojęcia, np. obiekt lub klasę obiektów rzeczywistych i pojęcia abstrakcyjne. Znaczenia słów człowiek poznaje stopniowo, rozpoczynając od niemowlęctwa. Wymiana słów wiąże się z przekazywaniem emocji.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Słowoforma

forma fleksyjna wyrazu


Źródła:

SJP.pl

Słowolejstwo

nadmiar słów, rozwodzenie się; wielosłowie, wodolejstwo


Źródła:

SJP.pl

Słoworód

przestarzale: pochodzenie wyrazów, etymologia


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) jęz. przest. etymologia, pochodzenie wyrazów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słowotok

bezładne, szybkie wypowiadanie słów występujące w niektórych zaburzeniach psychicznych; logorea


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) med. zaburzenie w komunikacji objawiające się bezładną, szybką mową;

 (1.2) pot. pejor. wypowiedź rozwlekła, emocjonalna i pozbawiona głębszej treści


Słowotok (z gr. logorea, "λόγος" 'słowo' i "ῥέω" 'prąd') – zaburzenie w komunikacji objawiające się bezładną, szybką mową. Czasami klasyfikowany jako choroba psychiczna, objawiająca się bezładną, niespójną gadatliwością. Słowotok jest obecny w zaburzeniach psychiatrycznych i neurologicznych m.in. w afazji, lezjach kory mózgu w obszarze wzgórza, maniach i zazwyczaj w schizofrenii katatonicznej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Słowotwórca

twórca nowych słów


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) specjalista w dziedzinie słowotwórstwa

 (1.2) rzad. twórca nowych słów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słowotwórczość

tworzenie wyrazów


Źródła:

SJP.pl

Słowotwórczy

dotyczący słowotwórstwa


przymiotnik relacyjny

 (1.1) odnoszący się do słowotwórstwa, dotyczący budowy słów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słowotwórczyni

kobieta tworząca słowa


Źródła:

SJP.pl

Słowotwórstwo

1. nauka o budowie i tworzeniu wyrazów;
2. rzadko: tworzenie wyrazów


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) jęz. nauka o budowie i tworzeniu wyrazów

 (1.2) rzad. tworzenie wyrazów


Słowotwórstwo – dział językoznawstwa zajmujący się sposobami powstawania nowych wyrazów w języku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Słoń

1. największy roślinożerny ssak lądowy z rzędu trąbowców;
2. przenośnie o człowieku otyłym, ociężałym, niezgrabnie poruszającym się


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) zool. duży, roślinożerny ssak lądowy z chwytną trąbą

 (1.2) samiec słonia (1.1)

 (1.3) pot. grub. ktoś bardzo duży, gruby

 (1.4) gwara. przestępcza sprawca rozboju

 (1.5) gwara. wojsk. maska przeciwgazowa z długą rurą

forma czasownika.

 (2.1) 2. os. lp., rozk. od: słonić


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Słońce

1. centralne ciało Układu Słonecznego; Słońce;
2. światło słoneczne;
3. pieszczotliwie: osoba ukochana lub bardzo lubiana


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) Słońce widziane jako tarcza na niebie

 (1.2) astr. główna gwiazda w układzie planetarnym, źródło światła i ciepła pojawiające się na niebie

 (1.3) występujący w wielu wariantach symbol o okrągłym kształcie i promienistych liniach

 (1.4) przen. światło wysyłane przez słońce (1.1); blask słoneczny

 (1.5) przen. pieszczotliwie o osobie


Sł


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Słończewo

Słończewo (nazwa oboczna: Słonczewo) – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie pułtuskim, w gminie Gzy. Ma status sołectwa.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ciechanowskiego.


Źródła:

Wikipedia

Słońcówka

słońcówka sówkówka - gatunek muchówki z rodziny bujankowatych


Słońcówka ("Villa") – rodzaj muchówek z rodziny bujankowatych i podrodziny Exoprosopinae. Kosmopolityczny. Larwy są pasożytami gąsienic motyli nocnych, a rzadziej larw chrząszczy z rodziny czarnuchowatych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Słońsk

wieś w Polsce


Słońsk ( Sonnenburg) – wieś gminna o charakterze miejskim w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie sulęcińskim, siedziba gminy Słońsk. Dawniej miasto; uzyskał lokację miejską przed 1341 rokiem, zdegradowany w 1945 roku. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gorzowskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Słoński

→ Słońsk


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Patrz:Słońsk

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Słońszczanin

mieszkaniec Słońska (wsi w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Słońszczanka

mieszkanka Słońska (wsi w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Słońszy

rzadki stopień wyższy od przymiotnika: słony; bardziej słony


Źródła:

SJP.pl

Słubice

1. miasto w Polsce;
2. wieś w Polsce


Sł


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Słubicki

przymiotnik od: Słubice


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Słubicami, dotyczący Słubic


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słubiczanin

mieszkaniec Słubic


Źródła:

SJP.pl

Słubiczanka

mieszkanka Słubic


Źródła:

SJP.pl

Słuch

zmysł odpowiadający za odbieranie wrażeń dźwiękowych


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) jeden ze zmysłów, który odbiera dźwięki;

 (1.2) muz. umiejętność rozróżniania wysokości dźwięków

 (1.3) środ. łow. ucho zająca, królika, także dzika


Słuch – zmysł umożliwiający odbieranie (percepcję) fal dźwiękowych. Narządy słuchu nazywa się uszami. Słuch jest wykorzystywany przez organizmy żywe do komunikacji oraz rozpoznawania otoczenia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Słuchacz

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba, która słucha kogoś lub czegoś

 (1.2) osoba, która uczęszcza na wyższą uczelnię, kursy itp.


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Słuchaczka

→ słuchacz


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rad. muz. kobieta, która słucha kogoś lub czegoś

 (1.2) stud. kobieta, która uczęszcza na wyższą uczelnię, kursy itp.


Patrz:słuchacz

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słuchaj

zwrot używany w celu podkreślenia tego, co chce się powiedzieć; posłuchaj


Słuchaj – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie golubsko-dobrzyńskim, w gminie Golub-Dobrzyń. Wraz z wsiami Skępsk i Pasieka należy do sołectwa Skępsk.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa toruńskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Słuchalnia

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) stpol. audytorium


Źródła:

Wiktionary

Słuchalnica

dawniej: konfesjonał; spowiednica


Źródła:

SJP.pl

Słuchalność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) udział danej stacji radiowej w czasie słuchania radia w jakiejś populacji


Źródła:

Wiktionary

Słuchalny

dający się słuchać


Źródła:

SJP.pl

Słucham

1. forma używana przy odbieraniu telefonu;
2. forma deklarująca chęć wysłuchania innej osoby;
3. forma deklarująca gotowość wykonania jakiegoś zadania


Źródła:

SJP.pl

Słuchanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|słuchać.


Źródła:

Wiktionary

Słuchanka

potocznie:1. nagranie do nauki rozumienia ze słuchu;
2. treść dźwiękowa do słuchania, np. słuchowisko, audycja, podcast


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. nagranie dźwiękowe przeznaczone do celów edukacyjnych, najczęściej ćwiczące lub sprawdzające rozumienie ze słuchu języka mówionego


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słuchaweczka

zdrobnienie od: słuchawka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. od: słuchawka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słuchawka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) element lub całość urządzeń emitujących dźwięki, np. aparatu telefonicznego, radia, umożliwiająca słuchanie;

 (1.2) med. przyrząd diagnostyczny służący do osłuchiwania chorego;

 (1.3) środ. więz. zwykle w lm. ucho


Źródła:

Wiktionary

Słuchawki

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) techn. zestaw głośników służący do indywidualnego odbioru dźwięku, najczęściej umieszczany w bezpośredniej bliskości ucha, a nawet wewnątrz ucha

forma rzeczownika.

 (2.1) D. lp.; M., B. i W. lm. od: słuchawka


Słuchawka – przetwornik elektroakustyczny mający za zadanie przekształcenie sygnału elektrycznego w słyszalną falę dźwiękową, podobnie jak czyni to głośnik; od głośnika jednak odróżnia ją sposób, w jaki jest wykorzystywana: słuchawka służy do indywidualnego odbioru dźwięku, najczęściej umieszcza się ją w bezpośredniej bliskości ludzkiego ucha, a nawet w jego przewodzie słuchowym.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Słuchawkowy

przymiotnik od: słuchawka


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany ze słuchawką, dotyczący słuchawki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słuchać

czasownik przechodni niedokonany (dk. posłuchać)

 (1.1) odbierać dźwięk za pośrednictwem narządu słuchu

 (1.2) świadomie odbierać czyjąś mowę

 (1.3) być posłusznym

forma używana w funkcji zaimka pytającego

 (2.1) Słucham? → prośba o powtórzenie pytania

 (2.2) Słucham? → forma wyrażenia zdziwienia na niedorzeczną prośbę lub obraźliwe pytanie

 (2.3) Słucham? → forma używana przy odbieraniu telefonu, domofonu


Źródła:

Wiktionary

Słuchiwać

słuchać czegoś regularnie lub z przerwami


Źródła:

SJP.pl

Słuchobus

autobus umożliwiający przeprowadzenie bezpłatnego badania słuchu


Źródła:

SJP.pl

Słuchocin

Słuchocin – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie węgrowskim, w gminie Grębków. Ma status sołectwa.

Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii Matki Bożej Królowej Korony Polskiej w Kopciach.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa siedleckiego.


Źródła:

Wikipedia

Słuchowiec

człowiek posiadający dobrą pamięć słuchową


Źródła:

SJP.pl

Słuchowisko

radiosłuchowisko (rzadko), dźwiękowisko (rzadko);
1. utwór literacki (komedia lub dramat) napisany specjalnie lub przystosowany na potrzeby radia;
2. gatunek radiowej dramaturgii obejmujący takie utwory;
3. audycja radiowa, w czasie której nadawane są takie utwory


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) dramat radiowy, forma operująca specyficznie radiowymi środkami wyrazu: dialogiem, efektami akustycznymi, muzyką itp.; także: audycja radiowa, w czasie której nadawany jest utwór dramatyczny;


Słuchowisko (rzadziej "radiosłuchowisko" lub "dźwiękowisko") – podstawowa artystyczna, literacka forma, której tworzywem jest wyłącznie dźwięk: głos ludzki, efekty akustyczne i muzyka. Tradycyjnie teksty słuchowisk miały postać zbliżoną do dramatu teatralnego, obecnie, poprzez wprowadzenie narratora, pojawiają się również formy epickie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Słuchowiskowy

przymiotnik od: słuchowisko


Źródła:

SJP.pl

Słuchowo-Wzrokowy

równocześnie słyszalny i widzialny; audiowizualny


przymiotnik

 (1.1) zob. audiowizualny.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słuchowy

przymiotnik od: słuch


przymiotnik

 (1.1) dotyczący narządu słuchu, będący jego elementem

 (1.2) dotyczący słyszenia, funkcji narządu słuchu, odbierany za pomocą słuchu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słuchy

wiadomości przekazywane ustnie


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) pot. pogłoski

 (1.2) łow. uszy zająca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słuck

miasto na Białorusi


Słuck ( Слуцк, Слуцк) – miasto na Białorusi, w obwodzie mińskim, centrum administracyjne rejonu słuckiego. Leży 105 km na południe od Mińska, nad rzeką Słucz.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Słucki

1. → Słuck;
2. pas słucki - ozdobny element polskiego stroju szlacheckiego noszony do kontusza; pas kontuszowy


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Słuckiem, dotyczący Słucka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słucz

1. wieś w Polsce;
2. rzeka na Ukrainie


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. rzeka na Ukrainie, prawy dopływ Horynia;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Słuczaj

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Polesie. wypadek, przypadek


Źródła:

Wiktionary

Sługa

kobieta pracująca jako osoba zajmująca się czyimś domem (m.in. sprzątająca go) oraz posługami osobistymi wobec gospodarzów; służąca, gosposia, pomoc domowa


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) daw. osoba, która usługuje

 (1.2) stpol. dworzanin

 (1.3) seks. osoba podległa w układzie sadomasochistycznym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sługiwać

dawniej: pełnić posługi u kogoś, zajmując się domem, gospodarstwem itp.; posługiwać, usługować


czasownik nieprzechodni niedokonany

 (1.1) przest. służyć (przez dłuższy czas, od czasu do czasu, okresowo, z przerwami), spełniając posługi

 (1.2) przest. wojsk. służyć (przez dłuższy czas, od czasu do czasu, okresowo, z przerwami), będąc żołnierzem

 (1.3) daw. służyć (przez dłuższy czas, od czasu do czasu, okresowo, z przerwami), pomagając komuś

 (1.4) daw. służyć (przez dłuższy czas, od czasu do czasu, okresowo, z przerwami), zastępując kogoś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sługocice

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Sługocin

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Sługocinek

Sługocinek – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie konińskim, w gminie Golina.

Etymologia nazwy miejscowości wywodzi się od nazwy własnej "Sługota". Według dokumentów historycznych w XIV wieku zapisywana była jako "Slugoczyno", "Slugoczino", w XVI wieku "Slugoczyno panskye", "Sługoczin", w XVII wieku "Sługocin nobilium", "Slugocin Panski", w XVIII wieku "Sługocinek", w latach "Slugocinek", od 1827 "Sługocinek". Drugi człon nobilium, Panski oznaczał własność szlachecką.


Źródła:

Wikipedia

Sługocki

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Sługus

pogardliwie: człowiek wysługujący się komuś zwykle dla własnych korzyści; fagas


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pogard. człowiek usługujący komuś, zwykle dla własnych korzyści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Sługuska

→ sługus


Patrz:sługus

Źródła:

SJP.pl

Słup

1. pionowy element konstrukcyjny budowli;
2. stojący wolno bal lub belka, zwykle do zawieszenia czegoś, np. słup graniczny;
3. warstwa, smuga czegoś formująca się pionowo, np. słup dymu;
4. ciecz wypełniająca pionowe naczynie, np. słup rtęci;
5. postać minerału w formie pionowego wieloboku, np. słup soli;
6. potocznie: osoba lub spółka maskująca nielegalne interesy innej osoby lub spółki


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) wysoki, pionowy element konstrukcyjny;

 (1.2) unoszący się pionowo kłąb dymu lub gazu

 (1.3) zwarta, pionowa struga cieczy

 (1.4) ciecz w rurce przyrządu pomiarowego

 (1.5) kryształ minerału ukształtowany w wydłużoną bryłę

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy lub męskoosobowy

 (2.1) pot. firma (czasem też osoba, na którą jest ona zarejestrowana), założona w celu uwiarygodnienia nielegalnych interesów innej spółki, np. wykonywania fikcyjnych przelewów, zaciągania kredytów itp.


Słup – element konstrukcyjny (może być wolno stojący), w postaci podpory najczęściej pionowej. Szczególnym zastosowaniem tego rodzaju podpór są słupy telefoniczne (telegraficzne) lub słupy energetyczne. Innym rodzajem są słupki drogowe albo graniczne. Słupami nazywamy również elementy pionowe konstrukcji ramowych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Słupca

1. grzbietowa część wyprawionej skóry bydlęcej lub świńskiej, używana na podeszwy; krupon;
2. przestarzałe: pionowy element konstrukcyjny budowli; słup


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w województwie wielkopolskim;


Słupca – miasto w województwie wielkopolskim, na Równinie Wrzesińskiej, siedziba gminy Słupca i powiatu słupeckiego.

Miasto biskupstwa poznańskiego, pod koniec XVI wieku leżało w powiecie pyzdrskim województwa kaliskiego. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do województwa konińskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Słupczanin

mieszkaniec Słupcy


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Słupcy

 (1.2) osoba pochodząca ze Słupcy, urodzona w Słupcy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słupczanka

mieszkanka Słupcy


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Słupcy

 (1.2) kobieta pochodząca ze Słupcy, urodzona w Słupcy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słupczyński

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Słupecki

przymiotnik od: Słupca


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Słupcą, dotyczący Słupcy


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Słupeczno

Słupeczno – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie lubelskim, w gminie Wysokie.

Wieś szlachecka położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie lubelskim województwa lubelskiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zamojskiego.


Źródła:

Wikipedia

Słupek

1. zdrobnienie od: słup;
2. żeński organ płciowy u roślin okrytonasiennych;
3. rodzaj obcasa w damskich pantoflach


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od: słup

 (1.2) bot. żeński organ płciowy u roślin okrytonasiennych;

 (1.3) rodzaj obcasa w damskich pantoflach

 (1.4) zool. stanięcie przez niektóre ssaki na tylnych łapach z wyprostowanym tułowiem

 (1.5) sport. boczny element bramki

 (1.6) sport. trafienie piłką w słupek (1.5)

 (1.7) fiz. ciecz w pionowej rurce, np. termometru

 (1.8) mat. pionowy rząd liczb, zwłaszcza do zsumowania

 (1.9) element wzoru w szydełkowaniu

 (1.10) prostokątny element wykresu


Słupek, słupkowie (łac. "pistyllum", ang. "pistil") – żeński organ płciowy w kwiecie okrytonasiennych. Zbudowany jest ze zrośniętych ze sobą lub wolnych owocolistków ("carpellae"), które są zmodyfikowanymi liśćmi (najprawdopodobniej utworami homologicznymi do makrosporofili). Słupki zajmują zawsze centralne miejsce w kwiecie, gdzie mogą występować pojedynczo lub w większej liczbie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Słupia

1. rzeka w Polsce;
2. Stara Słupia, wieś w Polsce; 2. Nowa Słupia, wieś w Polsce


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Słupiak

pasożytniczy grzyb z rzędu rozetkowców


Źródła:

SJP.pl

Słupianin

mieszkaniec Słupi, Słupi Kapitulnej, Słupi Nadbrzeżnej, Słupi Wielkiej, Słupi pod Bralinem lub Słupi pod Kępnem


Źródła:

SJP.pl

Słupianka

mieszkanka Słupi, Słupi Kapitulnej, Słupi Nadbrzeżnej, Słupi Wielkiej, Słupi pod Bralinem lub Słupi pod Kępnem


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Słupiasty

1. podobny kształtem do słupa;
2. składający się ze słupów


Źródła:

SJP.pl

Słupica

część składowa korpusu pługa służąca do łączenia go z grządzielem lub ramą


Zobacz też: Słupica (część pługa), Słupice.

Słupica – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie radomskim, w gminie Jedlnia-Letnisko. Ma status sołectwa.

W latach 1954–1968 wieś była siedzibą władz gromady Słupica, po jej zniesieniu w gromadzie Czarna.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Słupiec

1. grzbietowa część wyprawionej skóry bydlęcej lub świńskiej, używana na podeszwy; krupon;
2. przestarzałe: pionowy element konstrukcyjny budowli; słup


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Słupieć

nieruchomieć ze zdumienia, przerażenia; drętwieć


Źródła:

SJP.pl

Słupieński

→ Słupno


Patrz:Słupno

Źródła:

SJP.pl

Słupik

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Słupiński

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Słupkowaty

przypominający kształtem słupek


Źródła:

SJP.pl

Słupkować

w łowiectwie o zającu, króliku, świstaku: siadać na tylnych łapach; stawać słupka, stawiać słupka, dawać słupka


Źródła:

SJP.pl

Słupkowie

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Słupkowy

przymiotnik od: słupek


Źródła:

SJP.pl

Słupkoza

nadmierne stawianie słupków w miejscach, w których obowiązuje zakaz parkowania


Źródła:

SJP.pl

Słupnia

roślina z rodziny astrowatych; ratibida


Źródła:

SJP.pl

Słupnica

dawniej: słupica - część składowa korpusu pługa służąca do łączenia go z grządzielem lub ramą


Słupnica (niem. "Stangenwalde") – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie nowomiejskim, w gminie Biskupiec na terenie Pojezierza Iławskiego, założona w 1331 roku. Przepływa przez nią rzeka Młynówka (8,4 km) zwana również Strugą Piotrowicką (prawy dopływ Osy).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Słupnik

dawny, wschodni asceta, który spędzał życie na szczycie wysokiego słupa; stylita


Źródła:

SJP.pl

Słupno

wieś w Polsce


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Słupowaty

przypominający słup, podobny do słupa


Źródła:

SJP.pl

Słupowo

Słupowo – osada w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie bydgoskim, w gminie Sicienko. Miejscowość wchodzi w skład sołectwa Murucin.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bydgoskiego.


Źródła:

Wikipedia

Słupowy

przymiotnik od: słup


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany ze słupem, dotyczący słupa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słupoza

nadmierne i często niepotrzebne występowanie słupów w przestrzeni publicznej


Źródła:

SJP.pl

Słupsk

miasto w Polsce na Pomorzu


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w północnej Polsce;


Sł


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Słupski

przymiotnik od: Słupsk, Słupia (Nowa, Stara, Wielka)


przymiotnik

 (1.1) dotyczący Słupska, związany ze Słupskiem, pochodzący ze Słupska


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słupsko

przymiotnik od: Słupsk, Słupia (Nowa, Stara, Wielka)


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Słupszczanin

mieszkaniec Słupska


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Słupska

 (1.2) osoba pochodząca z Słupska, urodzona w Słupsku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słupszczanka

mieszkanka Słupska


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Słupska

 (1.2) kobieta pochodząca z Słupska, urodzona w Słupsku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słuszczyn

Słuszczyn – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie lipskim, w gminie Solec nad Wisłą.

W styczniu 1943 żandarmeria niemiecka z posterunku w Lipsku w związku z podejrzeniem współpracy z partyzantami Stanisława Borka, zamordowała jego rodzinę liczącą 6 osób. W listopadzie tego samego roku żandarmi zamordowali rodzinę Pałków a zabudowania spalili.


Źródła:

Wikipedia

Słuszewo

Słuszewo (kaszb. "Słëszewò", niem. "Schluschow") – wieś kaszubska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie wejherowskim, w gminie Gniewino na zachodnim skraju Puszczy Wierzchucińskiej w pobliżu trasy linii kolejowej Wejherowo-Choczewo-Lębork z przystankiem Słuszewo (zawieszonej).


Źródła:

Wikipedia

Słuszków

Słuszków – wieś w Polsce, w województwie wielkopolskim, w powiecie kaliskim, siedziba gminy Mycielin.

W latach 1960–1972 wieś była siedzibą władz gromady Słuszków.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kaliskiego.


Źródła:

Wikipedia

Słusznie

przysłówek

 (1.1) właściwie, zgodnie ze stanem faktycznym, trafnie

 (1.2) w uzasadniony sposób, sprawiedliwie, mając podstawę do czegoś, mając prawo do czegoś

wykrzyknik

 (2.1) oznaczający zgodę


Źródła:

Wiktionary

Słuszniej

stopień wyższy od przysłówka: słusznie


Źródła:

SJP.pl

Słuszniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: słuszny


Źródła:

SJP.pl

Słuszność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) trafny, właściwy pogląd czy sprawa

 (1.2) zgodność z prawdą

 (1.3) uzasadniona opinia


Źródła:

Wiktionary

Słuszny

1. zgodny z rzeczywistością, mający rację; trafny;
2. właściwy, uzasadniony;
3. dawniej:
a) pokaźny, okazały;
b) o ludziach: postawny, wysoki


przymiotnik

 (1.1) taki, który jest odpowiedni, spełnia określone warunki

 (1.2) sensowny, trafny

 (1.3) godziwy, duży, uczciwy

 (1.4) zgodny z prawem, uzasadniony


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słutowo

Słutowo (niem. "Steinberg") – osada sołecka w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie choszczeńskim, w gminie Recz. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gorzowskiego. W roku 2007 osada liczyła 72 mieszkańców.


Źródła:

Wikipedia

Służalczość

bezgraniczne i bezwarunkowe podporządkowanie się komuś lub czemuś; serwilistyczność, służalstwo, uniżoność, serwilizm, lojalstwo


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co służalcze; cecha tych, którzy są służalczy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Służalczy

przymiotnik od: służalec


przymiotnik jakościowy

 (1.1) poddający się bezkrytycznie czyimś poleceniom lub świadczący o tym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Służalec

pogardliwie o kimś, kto wysługuje się komuś, wykonuje wszystkie jego polecenia


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pogard. osoba bez poczucia własnej godności, która służy komuś i bezkrytycznie wykonuje jego polecenia

 (1.2) daw. o czyimś służącym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Służalstwo

bezgraniczne i bezwarunkowe podporządkowanie się komuś lub czemuś; serwilistyczność, służalczość, uniżoność, serwilizm, lojalstwo


Źródła:

SJP.pl

Służba

1. służenie, spełnianie pracy służącego (służącej);
2. praca w urzędzie państwowym, instytucji użyteczności publicznej;
3. praca dla jakiejś idei; poświęcenie się jakiejś sprawie;
4. zespół ludzi służących u kogoś


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) osoby wynajęte do służenia lub zobowiązane do tego (np. z powodu pochodzenia)

 (1.2) służenie komuś

 (1.3) instytucja powołana do wykonywania pewnej czynności na rzecz społeczeństwa; także praca, dyżur w takiej instytucji

 (1.4) działanie dla jakiejś idei


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Służbista

osoba zbyt pedantycznie wykonująca swoje obowiązki, polecenia służbowe


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) książk. osoba pedantycznie wypełniająca obowiązki służbowe, kurczowo trzymająca się litery prawa i bezkrytycznie wykonująca każde polecenie zwierzchników


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Służbistka

kobieta, która zbyt pedantycznie wypełnia nakazy służbowe


Źródła:

SJP.pl

Służbisty

osoba zbyt pedantycznie wykonująca swoje obowiązki, polecenia służbowe


Źródła:

SJP.pl

Służbiściej

stopień wyższy od przysłówka: służbiście


Źródła:

SJP.pl

Służbowo

przysłówek sposobu

 (1.1) z tytułu pracy


Źródła:

Wiktionary

Służbowy

przymiotnik od: służba


przymiotnik

 (1.1) przym. od służba

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) żołnierz, który ma dyżur


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Służbówka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) skromne pomieszczenie mieszkalne dla służby, służących


Źródła:

Wiktionary

Służebna

dawniej:
1. dotyczący służby lub służenia;
2. służący czemuś; pomocniczy


Źródła:

SJP.pl

Służebniczka

1. członkini żeńskiego zgromadzenia zakonnego;
2. przestarzałe: zdrobnienie od służebnica


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zakonnica ze Zgromadzenia Sióstr Służebniczek Najświętszej Maryi Panny Niepokalanie Poczętej;

 (1.2) przest. zdrobn. od służebnica


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Służebniczy

→ służebnik


Patrz:służebnik

Źródła:

SJP.pl

Służebnie

przysłówek

 (1.1) w sposób służebny


Źródła:

Wiktionary

Służebnik

Służebnik lub liturgikon (gr. bizant. Ἱερατικόν, Hieratikon; слꙋже́бникъ) – księga cerkiewna zawierająca teksty nabożeństw, przeznaczona dla prezbiterów i diakonów. Zawiera także krótkie uwagi dla chóru lub psalmisty.

Służebnik może zawierać tekst kilku rodzajów nabożeństw – wieczerni, jutrzni, Boskiej Liturgii albo też tekst tylko samej Boskiej Liturgii (jednego z trzech jej rodzajów: liturgii św. Jana Złotoustego, liturgii św. Bazylego lub liturgii św. Jakuba).


Źródła:

Wikipedia

Służebnościowy

dotyczący służebności


Źródła:

SJP.pl

Służebność

1. cecha tego, co czemuś służy;
2. zwykle w liczbie mnogiej: powinności i obowiązki nakładane na ludność;
3. prawo pozwalające korzystać z cudzej nieruchomości; serwituty;
4. dawniej: podległość, zależność


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) praw. ograniczone prawo rzeczowe na nieruchomości;


Tę sekcję należy dopracować:

"przedstawiono sytuację tylko z polskiej perspektywy – ". Pomóż ją poprawić.

Służebność (z łac. "servitus") – ograniczone prawo rzeczowe obciążające nieruchomość służebną w celu zwiększenia użyteczności innej nieruchomości (zwanej władnącą) albo zapewnienia zaspokojenia określonych potrzeb osoby fizycznej. Jak każde ograniczone prawo rzeczowe, służebność ogranicza możność dysponowania obciążoną nieruchomością przez jej właściciela.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Służebny

dawniej:
1. dotyczący służby lub służenia;
2. służący czemuś; pomocniczy


przymiotnik

 (1.1) związany ze służeniem, służbą

rzeczownik, rodzaj męski

 (2.1) daw. mężczyzna, który służy komuś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Służejów

Służejów ( Schlause) – wieś w województwie dolnośląskim, w powiecie ząbkowickim, w gminie Ziębice.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa wałbrzyskiego.


Źródła:

Wikipedia

Służenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|służyć.


Źródła:

Wiktionary

Służew

część Warszawy


Służew (do początku XVI w. Służewo) – dawna wieś, obecnie obszar MSI w dzielnicy Mokotów w Warszawie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Służewiec

część Warszawy


Służewiec – dawna wieś, obecnie obszar MSI w dzielnicy Mokotów w Warszawie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Służewiecki

przymiotnik od: Służewiec (dzielnica Warszawy)


Źródła:

SJP.pl

Służewo

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Służewski

przymiotnik od: Służew


Źródła:

SJP.pl

Służka

(rodzaj m.) zdrobnienie od: sługa


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) archit. w gotyku: cienka kolumienka przylegająca do filaru, podtrzymująca sklepienie;

 (1.2) daw. górn. deszczułka zatknięta w otwór w ścianie podziemnego chodnika służąca do postawienia kaganka

 (1.3) przest. zdrobn. od: służąca

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) przest. zdrobn. od: sługa


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Służki

(rodzaj m.) zdrobnienie od: sługa


Służki ( Служкі, Служки, "Służki") – chutor na Białorusi, w obwodzie grodzieńskim, w rejonie brzostowickim, w sielsowiecie Koniuchy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Służyć

1. być czyimś sługą;
2. wykonywać polecenia, być podporządkowanym komuś, działać w jakiejś sprawie


czasownik nieprzechodni

 (1.1) być czyimś sługą

 (1.2) pracować w wojsku

 (1.3) o przedmiotach: być przydatnym; dobrze działać

 (1.4) przest. dobrze wpływać na kogoś lub na coś

 (1.5) o psie: stać na tylnych łapach przed człowiekiem

 (1.6) być przeznaczonym do czegoś

 (1.7) dawać, ofiarować coś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Służów

Służów – wieś w Polsce, położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie buskim, w gminie Busko-Zdrój. Ma status sołectwa.

Był wsią klasztoru norbertanek buskich w województwie sandomierskim w ostatniej ćwierci XVI wieku. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.


Źródła:

Wikipedia

Służąca

kobieta pracująca jako osoba zajmująca się czyimś domem (m.in. sprzątająca go) oraz posługami osobistymi wobec gospodarzów; sługa, gosposia, pomoc domowa


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) osoba, która komuś służy, zajmuje się czyimś domem za wynagrodzenie;

forma czasownika.

 (2.1) ims. przymiotnikowy czynny od: służyć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Służący

mężczyzna pracujący jako osoba zajmująca się czyimś domem (m.in. sprzątająca go) oraz posługami osobistymi wobec gospodarzów; sługa, pomoc domowa


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba, która komuś służy, zajmuje się czyimś domem za wynagrodzeniem

forma czasownika.

 (2.1) imiesłów przymiotnikowy czynny od: służyć


Służący ("służąca", "sługa", "służka", także: "pomoc domowa", "podręczny", "podręczna", "posługacz", "posługaczka", "pachołek") – osoba zajmująca się zawodowo wykonywaniem określonych prac domowych i usług w posiadłości swego pracodawcy, często łącznie z zakwaterowaniem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Służę

1. być czyimś sługą;
2. wykonywać polecenia, być podporządkowanym komuś, działać w jakiejś sprawie


Źródła:

SJP.pl

Słych

dawniej: słuchanie, słyszenie; wieść, pogłoska; dziś tylko w wyrażeniu: ani widu, ani słychu - brak jakichś wiadomości o kimś lub o czymś; nic nie widać i nie słychać


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) daw. słyszenie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słychanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) przest. odczasownikowy od|słychać.


Źródła:

Wiktionary

Słychać

czasownik niewłaściwy, używany, gdy ktoś lub coś:
a) daje się słyszeć (np. Jak użyjesz wzmacniacza, to będzie słychać w całym budynku. Gdyby miał tłumik, nie słychać byłoby wystrzału.);
b) jest znane ze słyszenia (np. Od dawna słychać było, że zostanie ministrem.)


czasownik bezosobowy niedokonany

 (1.1) daje się usłyszeć

 (1.2) przen. wiadomo z plotkaotek, ze słyszenia

 (1.3) reg-pl|Kresy, Lublin. daje się wyczuć węchem

czasownik przechodni niedokonany

 (2.1) daw. słyszeć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słyk

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Słynniej

stopień wyższy od przysłówka: słynnie


Źródła:

SJP.pl

Słynniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: słynny; bardziej słynny


Źródła:

SJP.pl

Słynność

to, że coś jest powszechnie znane i ma duży rozgłos


Źródła:

SJP.pl

Słynny

uwielbiany, znany, sławny


przymiotnik jakościowy

 (1.1) powszechnie znany; taki, który słynie z czegoś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słynąć

być sławnym, mieć rozgłos


czasownik nieprzechodni niedokonany

 (1.1) być znanym

 (1.2) daw. rozlegać się, rozbrzmiewać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słysz

odbierać dźwięki w określonym zakresie (przeważnie poprzez ucho)


Źródła:

SJP.pl

Słyszalność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co słyszalne


Źródła:

Wiktionary

Słyszalny

dający się słyszeć


przymiotnik

 (1.1) możliwy do usłyszenia, dający się usłyszeć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słyszenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|słyszeć.


Źródła:

Wiktionary

Słyszeć

odbierać dźwięki w określonym zakresie (przeważnie poprzez ucho)


czasownik przechodni niedokonany

 (1.1) fizj. odbierać dźwięk za pomocą zmysłu słuchu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słyszący

taki, który nie jest głuchy


Źródła:

SJP.pl

Słód

skiełkowane ziarno zbóż stanowiące m.in. surowiec piwowarski


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) roln. spoż. kiełkujące i wysuszone ziarna zbóż, zazwyczaj jęczmienia, podstawowy surowiec w piwowarstwie;


Słód – skiełkowane i wysuszone ziarna zbóż służące jako jeden z surowców do produkcji piwa lub whisky, szeroko wykorzystywany również w branży piekarskiej oraz do słodzenia czekolady i innych wyrobów cukierniczych, głównie słodkich mas.

Do wyrobu słodu typowo używa się ziarna jęczmienia. W piwowarstwie stosuje się poza tym słody pszeniczne, pilzneńskie, monachijskie, karmelowe jasne i ciemne, barwiące, zakwaszające, parzone, palone, wędzone, zielone i inne.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Słój

1. cylindryczne naczynie szklane;
2. ilość czegoś mieszcząca się w tym naczyniu;
3. warstwa na przekroju poprzecznym pnia wytworzona w ciągu jednego okresu wegetacji


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) duży słoik

 (1.2) dendr. roczna warstwa przyrostowa drewna widoczna na poprzecznym przekroju pnia


Sł


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Słóma

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. słoma


Źródła:

Wiktionary

Słósznie

przysłówek

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. poważnie, przyzwoicie


Źródła:

Wiktionary

Słóweczko

zdrobnienie od: słówko


Źródła:

SJP.pl

Słówko

zdrobnienie od: słowo


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) zdrobn. od słowo


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Słączno

Słączno – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie milickim, w gminie Milicz.


Źródła:

Wikipedia

Słębowo

Słębowo – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie żnińskim, w gminie Żnin.

W latach 1954–1959 wieś była siedzibą władz gromady Słębowo, po jej zniesieniu w gromadzie Żnin.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bydgoskiego.


Źródła:

Wikipedia

Słęp

trójścienna sieć rybacka; gan


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) przest. ryb. trójścienna sieć rybacka stawna (zastawiana nieruchomo) złożona z gęstej siatki środkowej i dwóch rzadszych siatek zewnętrznych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary