T

1. jedna z liter polskiego alfabetu
2. bezdźwięczna, twarda spółgłoska
3. skrót od: tona (czytany jako cały, odmienny wyraz)


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) jęz. dwudziesta szósta litera polskiego alfabetu;

skrót

 (2.1) = tona


T ("te", minuskuła: t) – dwudziesta litera alfabetu łacińskiego, dwudziesta szósta litera alfabetu polskiego. Oznacza zwykle w danym języku spółgłoskę przedniojęzykową zwartą bezdźwięczną, np. [k

To druga najpopularniejsza litera w tekstach w języku gungam


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ta

zaimek pełniący w zdaniu różne funkcje


zaimek wskazujący, rodzaj żeński

 (1.1) zaimek wskazujący, rodzaj żeński

spójnik

 (2.1) reg-pl|Kresy. i

partykuła

 (3.1) reg-pl|Kresy. partykuła wzmacniająca wypowiedź


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Taaak

partykuła "tak" o przedłużonej artykulacji (np. dla podkreślenia emocjonalności wypowiedzi, powątpiewania); taak


Źródła:

SJP.pl

Taak

partykuła "tak" o przedłużonej artykulacji (np. dla podkreślenia emocjonalności wypowiedzi, powątpiewania); taaak


Źródła:

SJP.pl

Tab

klawisz na klawiaturze komputera służący m.in. do przechodzenia do następnej kolumny; tabulator, Tab, Tabulator


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tab.

skrót od: tabela (czytany jako cały, odmienny wyraz)


skrót

 (1.1) = tabela


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tabaczany

odnoszący się do tabaki, tytoniu; tytoniowy, tabaczny, tabakowy


Źródła:

SJP.pl

Tabaczarnia

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. sklep z wyrobami tytoniowymi

 (1.2) daw. zakład przetwórstwa tytoniowego

 (1.3) daw. pomieszczenie lub lokal przeznaczony do palenia tytoniu


Źródła:

Wiktionary

Tabaczarz

osoba zażywająca tabakę; tabacznik


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) przest. człowiek zażywający tabakę

 (1.2) przest. rzad. handlarz wyrobami tytoniowymi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tabaczka

zdrobnienie od: tabaka


Tabaczka ( Табачка) – wieś w Bułgarii, w obwodzie Ruse, w gminie Iwanowo. Według danych szacunkowych Ujednoliconego Systemu Ewidencji Ludności oraz Usług Administracyjnych dla Ludności, 15 czerwca 2020 roku miejscowość liczyła 235 mieszkańców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tabaczkowy

jasnobrązowy o zielonkawym odcieniu


przymiotnik jakościowy

 (1.1) koloru jasnobrązowego o zielonkawym odcieniu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tabacznica

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) przest. kobieta zażywająca tabakę

 (1.2) przest. rzad. handlarka wyrobami tytoniowymi


Źródła:

Wiktionary

Tabacznik

1. osoba zażywająca tabakę; tabaczarz;
2. dawniej: osoba zajmująca się produkcją i sprzedażą tabaki


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tabaczny

odnoszący się do tabaki, tytoniu; tytoniowy, tabaczany, tabakowy


Źródła:

SJP.pl

Tabaczyć

czasownik niedokonany nieprzechodni

 (1.1) pot. zażywać tabakę


Źródła:

Wiktionary

Tabaczyński

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Tabak

fermentowany, wysuszony i sproszkowany tytoń, wciągany do nosa, powodujący kichanie


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tabaka

fermentowany, wysuszony i sproszkowany tytoń, wciągany do nosa, powodujący kichanie


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) sproszkowany tytoń zażywany przez nos;

 (1.2) daw. każdy tytoń – do palenia i do wciągania nosem; Gloger.


Tabaka – sproszkowany tytoń, często wzbogacany kompozycjami aromatyzującymi, przeznaczony do zażywania przez nos. W odróżnieniu od papierosów, nikotyna wchłaniana jest nie przez płuca, ale przez śluzówkę nosa. Często tabaką niewłaściwie nazywane są tytonie do żucia lub ssania (snus). Osoba zażywająca tabakę to tabaczarz lub tabacznik.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tabakiera

1. pojemniczek na tabakę; tabakiera;
2. ryj dzika


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) książk. pudełeczko na tabakę;

 (1.2) łow. ryj dzika


Tabakiera – pojemnik przeznaczony do przechowywania tabaki.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tabakiereczka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. od: tabakierka


Źródła:

Wiktionary

Tabakierka

pojemniczek na tabakę; tabakierka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. od: tabakiera


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tabakiernik

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) daw. rzemieślnik zajmujący się wyrobem tabakier

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) daw. zool. nazwa systematyczna|Cistudo., nazwa rodzaju żółwi amerykańskich


Źródła:

Wiktionary

Tabako

forma rzeczownika.

 (1.1) W. lp. od: tabaka


Źródła:

Wiktionary

Tabakowy

odnoszący się do tabaki, tytoniu; tytoniowy, tabaczany, tabaczny


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z tabaką, dotyczący tabaki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tabard

dawny rodzaj długiej po kostki togi


Źródła:

SJP.pl

Tabasarański

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Tabarasanami, dotyczący Tabarasanów

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. język tabasarański;


Źródła:

Wiktionary

Tabasarańskojęzyczny

przymiotnik

 (1.1) taki, który posługuje się językiem tabasarańskim

 (1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem tabasarańskim

 (1.3) spisany, stworzony w języku tabasarańskim


Źródła:

Wiktionary

Tabasco

[czytaj: tabasko]
1. bardzo ostry sos na naparze pieprzowym
2. różne gatunki pieprzu tureckiego


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) kulin. bardzo ostry sos na bazie pieprzu z ostrej czerwonej papryki;

 (1.2) kulin. nazwa kilku gatunków pieprzu, z których robi się sos tabasco (1.1)


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tabata

intensywny trening interwałowy trwający cztery minuty


Źródła:

SJP.pl

Tabbouleh

[czytaj: tabule] arabska sałatka z siekanych jarzyn i śruty pszenicznej; tabbula


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) zob. tabule.


Tabbouleh (arab. تبولة, wymowa: "tabule"; ang. "tabbouleh" lub "tabouleh") – charakterystyczna dla kuchni libańskiej odmiana sałatki warzywnej z pomidorów i bulguru z dodatkiem cebuli, czosnku, ogórka i czerwonej papryki. Smak i aromat sałatki tabbouleh wzbogacony jest miętą, cytryną i natką pietruszki, ewentualnie także orzeszkami piniowymi. Zamiast kaszy bulgur można użyć tej samej ilości ziarna kuskus. Potrawa ta jest elementem kuchni arabskiej, nazywana bywa też "sałatką libańską".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tabbula

arabska sałatka z siekanych jarzyn i śruty pszenicznej; tabbouleh


Źródła:

SJP.pl

Tabela

1. wykaz, rejestr, spis danych rozmieszczonych na arkuszu w uporządkowany sposób według rubryk;
2. dokument urzędowy dotyczący powinności chłopskich lub uwłaszczenia chłopów w Polsce w XIX wieku


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) uporządkowany wykaz większej liczby danych, odpowiednio posegregowanych i umieszczonych w rubrykach


Tabela, forma tabelaryczna – sposób zapisu i przedstawiania informacji, w którym dane umieszcza się w odpowiednio rozmieszczonych polach. Pola te utworzone są poprzez poziome i pionowe linie (na wydrukach lub monitorach oba te typy linii, albo tylko jeden z nich, nie muszą być widoczne lub mogą być zróżnicowane).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tabelaryczny

mający formę tabeli


przymiotnik relacyjny

 (1.1) ułożony w postaci tabeli


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tabelaryzować

zestawiać w formie tabeli, układać w tabelę


Źródła:

SJP.pl

Tabelka

mała tabela


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. od: tabela

 (1.2) rubryka z danymi w książce, publikacji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tabelkowy

→ tabelka


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z tabelką, dotyczący tabelki


Patrz:tabelka

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tabelowy

→ tabela


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z tabelą, dotyczący tabeli


Patrz:tabela

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tabenka

klapa z półtwardej skóry, będąca częścią siodła, dająca oparcie dla kolan jeźdźca; tebenka, tybinka, tebinka


Źródła:

SJP.pl

Tabenki

dawniej: frędzle i ozdoby skórzane wiszące u siodła; tebinki, tebenki, tybinki


Źródła:

SJP.pl

Tabernakulum

szafka stojąca na ołtarzu, przeznaczona do przechowywania hostii i komunikantów


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) rel. szafka umieszczona na ołtarzu w kościele katolickim, przeznaczona do przechowywania hostii;


Tabernakulum ( tabernaculum „namiot”) – w chrześcijaństwie, głównie w kościołach katolickich, mała, zamykana na klucz szafka, umieszczona najczęściej w tylnej części prezbiterium. Jest ono miejscem przechowywania chleba eucharystycznego, konsekrowanego w czasie mszy. Zazwyczaj przechowywane są konsekrowane komunikanty w cyborium przeznaczone do rozdzielania Komunii świętej oraz hostia umocowana w melchizedeku w kustodii, przeznaczona do adoracji Najświętszego Sakramentu w monstrancji.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tabes

porażenie rdzenia kręgowego jako jeden z późnych objawów kiły


Źródła:

SJP.pl

Tabetyczka

kobieta cierpiąca na tabes (porażenie rdzenia kręgowego)


Źródła:

SJP.pl

Tabetyczny

charakterystyczny dla kiły i chorych na kiłę


Źródła:

SJP.pl

Tabetyk

osoba cierpiąca na tabes (porażenie rdzenia kręgowego)


Źródła:

SJP.pl

Tabi

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) tradycyjne japońskie skarpety z osobnym palcem;


Ta


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Tabin

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) daw. włók. gatunek tkaniny jedwabnej, złocista mora


Źródła:

Wiktionary

Tabisz

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tabiś

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Tabl.

skrót od: tablica (czytany jako cały, odmienny wyraz)


skrót

 (1.1) = tablica

 (1.2) = tabletka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tabla

indyjski instrument muzyczny z grupy membranofonów


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) muz. indyjski instrument perkusyjny złożony z pary drewnianych, glinianych lub miedzianych bębenków z membraną naciągniętą rzemieniami;


Ta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tablatura

dawniej:
1. tafla, oprawiona płyta jako ozdobna zasłona;
2. tabulatura;
3. płótno, na którym się maluje


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) stpol. płyta, tafla w ramce jako zasłona ozdobna

 (1.2) daw. zapis muzyczny za pomocą liter i cyfr

 (1.3) stpol. płótno do malowania


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tableau

[czytaj: tabLO]
1. scena komiczna stawiająca kogoś w śmiesznym położeniu;
2. zbiorowa fotografia pamiątkowa składająca się z wielu małych zdjęć poszczególnych osób; tablo


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) pamiątkowa tablica lub arkusz z fotografiami szkolnego rocznika

 (1.2) zdarzenie stawiające kogoś w śmiesznym położeniu


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tableciarz

użytkownik tabletu


Źródła:

SJP.pl

Tablecik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od tablet


Źródła:

Wiktionary

Tablet

1. przenośny komputer osobisty z ekranem dotykowym, wzorowany na notebooku;
2. tablet graficzny - urządzenie wskazujące, służące głównie do rysowania elementów graficznych na komputerze, mogące również zastępować myszkę


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) inform. urządzenie wskazujące służące przede wszystkim do rysowania elementów graficznych na komputerze, używane zamiast myszki komputerowej;

 (1.2) inform. przenośny komputer osobisty z ekranem dotykowym zastępującym klawiaturę;

 (1.3) gw-pl|Górny Śląsk. taca


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tabletka

mały płaski krążek sprasowanego proszku, zwykle leku; pastylka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) farm. porcja sprasowanego proszku, najczęściej leku, zwykle w postaci małego krążka


Tabletka (łac. "Tabuletta Compressi, Comprimata") – stała postać leku, przeznaczona do stosowania doustnego (z możliwością uwalniania substancji leczniczej w różnych odcinkach przewodu pokarmowego), podjęzykowego lub podpoliczkowego. Rzadziej jest stosowana do innych jam ciała, do implantacji lub przygotowywania roztworów o różnym zastosowaniu. Tabletki składają się ze sprasowanego proszku, złożonego z substancji leczniczej oraz substancji pomocniczych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tabletkarka

maszyna, urządzenie wywierające nacisk na jakiś materiał, używane do wstępnej produkcji leków; pastylkarka


Tabletkarka – urządzenie służące do formowania tabletek poprzez ich sprasowanie z surowców sypkich, pylistych i granulatów. Ma zastosowanie w przemyśle farmaceutycznym, chemicznym i spożywczym. Wyróżnia się dwa zasadnicze typy tabletkarek: mimośrodową i rotacyjną. Różnią się one mechanizmem zapewniającym ściskanie masy tabletkowej z odpowiednią siłą.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tabletkarnia

dział fabryki farmaceutycznej, w którym wyrabia się tabletki


Źródła:

SJP.pl

Tabletki

mały płaski krążek sprasowanego proszku, zwykle leku; pastylka


Źródła:

SJP.pl

Tabletkowanie

proces wytwarzania tabletek z proszku lub granulatu


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) produkowanie tabletek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tabletkować

czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) produkować tabletki


Źródła:

Wiktionary

Tabletkowy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z tabletką, odnoszący się do tabletki


Źródła:

Wiktionary

Tabletowy

→ tablet


Patrz:tablet

Źródła:

SJP.pl

Tabletyzacja

wprowadzanie tabletów w różnych dziedzinach życia


Źródła:

SJP.pl

Tablica

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) miejsce do umieszczania ogłoszeń, informacji

 (1.2) eduk. miejsce do pisania za pomocą kredy (czarna lub zielona deska)

 (1.3) eduk. miejsce do pisania za pomocą specjalnego pisaka (wykonana z białego plastiku)

 (1.4) techn. eduk. zob. tablica interaktywna.

 (1.5) eduk. mat. chem. zestawienie danych, wzorów

 (1.6) płyta z jakimś napisem, informacją

 (1.7) inform. kontener danych, do których dostęp uzyskiwany jest przy pomocy, na ogół liczbowego, klucza;

 (1.8) daw. deska

 (1.9) daw. obraz, malowidło

 (1.10) daw. płaskorzeźba

 (1.11) elektr. miejsce łączenia obwodów elektrycznych i służące do umieszczania elementów sterowniczych


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Tablice

zestaw tabel wydany w formie broszury lub książki


Źródła:

SJP.pl

Tablicowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|tablicować.


Ta


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Tablicować

czasownik przechodni niedokonany (dk. stablicować)

 (1.1) mat. gromadzić w postaci tablicy danych wartości funkcji dla określonych, najczęściej używanych zmiennych w celu zaoszczędzenia obliczeń poprzez późniejsze odczytywanie już wyliczonych wartości z tablicy


Źródła:

Wiktionary

Tabliczka

zdrobnienie od: tablica


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. od: tablica

 (1.2) mała tablica, płyta z określonym napisem

 (1.3) zob. tabliczka mnożenia.

 (1.4) zob. tabliczka czekolady.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tabliczkowaty

przypominający kształtem tabliczkę (płytę)


Źródła:

SJP.pl

Tabliczkowy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z tabliczką, dotyczący tabliczki


Źródła:

Wiktionary

Tablinum

pomieszczenie mieszkalne w dawnym domu rzymskim


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) staroż. archit. w rzymskim domu: pomieszczenie recepcyjne, mieszczące w sobie także rodzinne archiwum, połączone z atrium;


Tablinum – ważne pomieszczenie w domu rzymskim, w bezpośrednim sąsiedztwie atrium i perystylu.

Miało charakter pomieszczenia recepcyjnego położonego na osi głównego wejścia, z wyjściem na atrium. Prześwitem w murze łączyło się z ogrodem bądź z perystylem. Służyło jako gabinet pana domu, gdzie pracował on i przyjmował klientów. Ponadto mieściło się tam domowe archiwum dokumentów rodzinnych i przechowywano woskowe podobizny (maski) przodków.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tablo

indyjski instrument muzyczny z grupy membranofonów


To jest biografia osoby noszącej koreańskie nazwisko Lee.

Tablo (Hangul: 타블로, ur. 22 lipca 1980), właśc. Daniel Armand Lee (kor. Lee Seon-woong; Hangul: 이선웅) – koreańsko-kanadyjski raper, autor tekstów, producent, autor i przedsiębiorca; także były aktor i osobowość radiowa. Tablo jest najlepiej znany jako lider i producent koreańskiej grupy hip-hopowej Epik High, a także założyciel niezależnej wytwórni muzycznej HIGHGRND (High Ground), do której należą zespoły Hyukoh i The Black Skirts.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tabloid

gazetoid, brukowiec, szmatławiec;
1. gazeta podająca sensacyjne treści, plotki;
2. potocznie: gazeta bezwartościowa, na niskim poziomie


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gazeta zawierająca dużo kolorowych ilustracji i niewielką ilość treści o sensacyjnym charakterze;


Tabloid (bulwarówka, brukowiec) – typ gazety, przeważnie dziennika o sensacyjnej treści i dużej liczbie ilustracji.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tabloidalny

→ tabloid; tabloidowy


Źródła:

SJP.pl

Tabloidowy

→ tabloid; tabloidalny


Źródła:

SJP.pl

Tabloidyzacja

upodobnienie się stylem do tabloidów, popularnych gazet zajmujących się plotkami, skandalami i nieistotnymi sensacjami; tabloizacja


Źródła:

SJP.pl

Tabloidyzować

1. nadawać czemuś bardzo uproszczoną formę;
2. tabloidyzować się - upodabniać się stylem do tabloidów, popularnych gazet zajmujących się plotkami i nieistotnymi sensacjami


Źródła:

SJP.pl

Tabloizacja

upodobnienie się stylem do tabloidów, popularnych gazet zajmujących się plotkami, skandalami i nieistotnymi sensacjami; tabloidyzacja


Źródła:

SJP.pl

Tabor

1. ogół pojazdów określonego rodzaju;
2. obóz, obozowisko;
3. obóz cygański;
4. obóz warowny utworzony z połączonych wozów w kilka rzędów, stosowany w działaniach wojennych od starożytności do XVIIw.;
5. środki transportowe wiozące za wojskiem pełne zaopatrzenie


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) duża wędrowna grupa Cyganów

 (1.2) wozy cygańskie zgromadzone na postoju

 (1.3) ogół jakichś środków transportowych

 (1.4) zespół środków transportowych zaopatrujących wojsko

 (1.5) hist. obóz warowny z połączonych wozów, ustawionych w kilka rzędów, stosowany w działaniach wojennych od starożytności do XVIII w.


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Taborecik

zdrobnienie od: taboret


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od taboret


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Taborek

1. zdrobnienie od: tabor;
2. potocznie: taboret


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Mazowsze. taboret, stołek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Taboret

stołek kuchenny bez oparcia; zydel


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) rodzaj krzesła bez oparcia

 (1.2) gw-pl|Piwniczna. tablet


Ta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Taborodzień

jednostka stosowana dawniej przy obliczaniu wydajności warsztatów


Źródła:

SJP.pl

Taborowy

→ tabor


Patrz:tabor

Źródła:

SJP.pl

Taborski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Taboryci

członek radykalnego odłamu husytów czeskich pod wodzą Jana Żiżki (1375-1424)


Taboryci – najbardziej radykalny odłam husytyzmu powstały po rozpadzie głównego nurtu na początku lat 20. XV wieku skupiający chłopów, mieszczan i część ubogiej szlachty, propagujący gruntowne reformy doktryny i organizacji Kościoła oraz stosunków społecznych i politycznych, dążący do zniesienia pańszczyzny i poddaństwa oraz wprowadzenia wspólnoty majątkowej. Taboryci skierowali ruch husycki w kierunku antyfeudalnej wojny chłopskiej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Taborycki

związany z taborytą


Źródła:

SJP.pl

Taboryta

członek radykalnego odłamu husytów czeskich pod wodzą Jana Żiżki (1375-1424)


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) hist. członek najradykalniejszej z grup husyckich, dążącej do gruntownej przebudowy stosunków społecznych i reformy kościoła a przewodzonej przez Jana Žižkę i Prokopa Wielkiego;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Taborytka

→ taboryta


Patrz:taboryta

Źródła:

SJP.pl

Taborzec

Taborzec ( Taberwiese) – wieś w Polsce, położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie kętrzyńskim, w gminie Barciany.

W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego.


Źródła:

Wikipedia

Tabsy

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) pot. tabletki


Źródła:

Wiktionary

Tabu

1. według wierzeń ludów pierwotnych: zakaz stykania się z pewnymi przedmiotami, osobami, zwierzętami lub mówienia o nich, którego naruszenie miało powodować karę sił nadnaturalnych;
2. przedmiot, osoba, zwierzę, słowo, miejsce itp. objęte tym zakazem;
3. nietykalna świętość;
4. to, co jest zakazane w jakimś społeczeństwie, ponieważ jest wstydliwe, niebezpieczne, kontrowersyjne lub przykre;
5. nietykalny, zakazany, np. słowo tabu


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) głęboki i fundamentalny zakaz kulturowy;


Tabu – głęboki i fundamentalny zakaz kulturowy, którego złamanie powoduje spontaniczną i niejednokrotnie gwałtowną reakcję ze strony ogółu przedstawicieli tej kultury, gdyż jest przez nich odbierane jako zamach na całą strukturę tej kultury i jej integralność, czyli jako zagrożenie dla dalszego istnienia danego społeczeństwa. Tabu może obejmować czynności, miejsca, przedmioty, osoby lub słowa. W najpierwotniejszym znaczeniu terminu te czynności i elementy są zarazem zakazane i święte.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tabuiczny

→ tabu


Patrz:tabu

Źródła:

SJP.pl

Tabuistyczny

→ tabuizm


przymiotnik

 (1.1) dotyczący tabu, opierający się na tabu


Patrz:tabuizm

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tabuizacja

nadawanie czemuś lub komuś charakteru tabu


Źródła:

SJP.pl

Tabuizm

zjawisko występowania tabu w religiach ludów pierwotnych


Źródła:

SJP.pl

Tabuizować

nadawać charakter tabu


Źródła:

SJP.pl

Tabula

instytucja urzędowych ksiąg prawnych, rozpowszechniona w Galicji


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. tabliczka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tabulacja

1. forma zapisu nutowego utworów muzycznych;
2. punkt, do którego przeskakujemy po wciśnięciu klawisza Tab


Tabulacja – sposób wyrównywania tekstu stosowany w maszynach do pisania, do których zachowania nawiązują komputerowe edytory tekstu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tabularium

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) hist. w starożytnym Rzymie: archiwum (np. domowe, państwowe, wojskowe, świątynne, miejskie);


Tabularium – w starożytnym Rzymie termin określający wszelkiego rodzaju archiwum, w którym przechowywano najważniejsze dokumenty i akty prawne spisane na tabliczkach, zwojach papirusu i pergaminu.

Nazwę tę odnoszono zarówno do archiwum rodzinnego przechowywanego w wydzielonym pomieszczeniu domu, jak i do archiwum państwowego, wojskowego, świątynnego, miejskiego i innych.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Tabulat

wymarły paleozoiczny koralowiec; denkowiec


Źródła:

SJP.pl

Tabulator

1. urządzenie w maszynach do pisania ułatwiające pisanie tekstu w kolumnach
2. klawisz na klawiaturze komputera umożliwiający przejście do pisania w następnej kolumnie; tab


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tabulatorowy

→ tabulator


Patrz:tabulator

Źródła:

SJP.pl

Tabulatura

1. muzyczny system notacyjny stosowany w XV-XVII wieku;
2. zbiór utworów zanotowany specjalnymi znakami, różnymi dla poszczególnych instrumentów


Ta


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tabulaturowy

→ tabulatura


Patrz:tabulatura

Źródła:

SJP.pl

Tabulaty

grupa wymarłych w permie koralowców kolonijnych; denkowce


Źródła:

SJP.pl

Tabule

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) spoż. kulin. libańska sałatka, której głównymi składnikami są: bulgur (lub kuskus), pomidory, ogórek, cebula, natka pietruszki, mięta i sok z cytryny;


Źródła:

Wiktionary

Tabulka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. tabliczka


Źródła:

Wiktionary

Tabulogram

wydruk informacji zapisanej na kartach perforowanych, uzyskany za pomocą tabulatora


Źródła:

SJP.pl

Tabulować

wyrównywać tekst tabulatorem


Źródła:

SJP.pl

Tabun

1. stado dzikich koni lub innych zwierząt;
2. w łowiectwie: duże stado dzikich gęsi lub dropi;
3. silnie trujący gaz bojowy;
4. potocznie: tłum, rzesza, zgraja


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) liczne stado koni lub bydła, zwłaszcza w stepie

 (1.2) przen. pejor. hałaśliwa grupa ludzi, zwłaszcza gdy biegnie

 (1.3) łow. duże stado dzikich gęsi lub dropi

 (1.4) daw. koń stepowy

 (1.5) nazwa handlowa dimetylamidocyjanidofosforanu etylu, gazu bojowego;


Tabun – nazwa handlowa "dimetyloamidocyjanidofosforanu etylu", fosforoorganicznego związku chemicznego stosowanego głównie jako bojowy środek trujący z grupy paralityczno-drgawkowych z szeregu G. Zgodnie z rezolucją ONZ nr 687 został zaklasyfikowany jako broń masowego rażenia. Jego produkcja jest pod ścisłą kontrolą, a składowanie zakazane w myśl Konwencji o zakazie broni chemicznej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Taburecik

zdrobnienie od: taburet (dawniej: taboret)


Źródła:

SJP.pl

Taca

1. płaskie naczynie stołowe do przenoszenia większej ilości rzeczy (np. potraw);
2. zbiórka pieniędzy podczas mszy;
3. pieniądze zebrane w kościele podczas mszy


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) duży, płaski przedmiot służący do noszenia na nim naczyń, potraw itp.;

 (1.2) kośc. pojemnik, często koszyczek, służący do zbierania pieniędzy od wiernych w czasie mszy świętej

 (1.3) pot. kośc. pieniądze zebrane od wyznawców podczas mszy do tacy (1.2)

 (1.4) techn. wysuwany element odtwarzacza CD i DVD


Taca (wł. "tazza" z pers. "taszt" – "kubek") – płaskie naczynie, na którym przenoszone są lub podawane do stołu najczęściej dania lub zastawa stołowa. Tace najczęściej są wykonane z metalu - posrebrzanego lub zdobionego malunkami albo plastiku.

Istnieją również tzw. tacki – jednorazowe naczynia wykonane z tektury, plastiku lub styropianu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tace

milczy - termin używany w partyturach i głosach orkiestrowych lub chóralnych, oznaczający, że instrument lub głos nie bierze udziału w wykonaniu kolejnej części kompozycji; tacet


Źródła:

SJP.pl

Tacet

milczy - termin używany w partyturach i głosach orkiestrowych lub chóralnych, oznaczający, że instrument lub głos nie bierze udziału w wykonaniu kolejnej części kompozycji; tace


Źródła:

SJP.pl

Tachać

taszczyć, taskać


czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) pot. nieść z trudem coś ciężkiego lub niewygodnego


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tacheng

rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Chinach, w Regionie Autonomicznym Sinciang-Ujgur, niedaleko granicy z Kazachstanem;


Tacheng (daw. Czuguczak, Tarbagataj; chiń. upr. 塔城; pinyin "Tǎchéng"; ujg. تارباغاتاي, "Tarbaghatay"; kaz. Шәуешек) – miasto w północno-zachodnich Chinach, w Sinciangu, niedaleko granicy z Kazachstanem. W 2003 roku miasto zamieszkiwało ok. 140 tys. osób. W mieście znajduje się port lotniczy Tacheng.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Tacheometr

urządzenie w lunecie instrumentów pomiarowych, służące do szybkich pomiarów odległości; tachymetr; tachimetr


Źródła:

SJP.pl

Tachi

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) rodzaj długiego miecza japońskiego;


Tachi (jap. 太刀 długi miecz) – długa japońska broń sieczna, pierwszy typowy "miecz japoński" (nihon-tō). Noszony na rapciach ostrzem w dół (w odróżnieniu od katany, zatykanej za pas ostrzem w górę).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Tachikardia

w medycynie: zbyt szybka praca serca; tachykardia, częstoskurcz


Źródła:

SJP.pl

Tachimetr

przyrząd do pomiaru topograficznego; tachymetr


Tachimetr (ew. "tachymetr") – optyczny instrument geodezyjny przeznaczony do pomiaru kątów poziomych, kątów pionowych oraz odległości.

Instrument ten jest cały czas wykorzystywany w klasycznej tachimetrii, czyli „masowym” pomiarze położenia punktów terenowych przy "mapowaniu" terenu w celu sporządzenia map w skalach od 1:10000 do 1:25000.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tachimetria

metoda szybkich pomiarów sytuacyjno-wysokościowych; tachymetria


Tachimetria (kiedyś nazywana też tachymetrią) – nazwa pochodzi z języka greckiego i dosłownie oznacza „szybki pomiar”, co uzyskuje się w praktyce przez stosowanie dalmierzy optycznych, elektrooptycznych lub laserowych do określania odległości oraz wykonywanie odczytów służących do wyznaczania kątów poziomych i pionowych ze średnią dokładnością.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tachimetryczny

→ tachimetria


Patrz:tachimetria

Źródła:

SJP.pl

Tachion

hipotetyczna cząstka elementarna mogąca się poruszać z prędkością większą niż prędkość światła


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) fiz. hipotetyczna cząstka elementarna poruszająca się szybciej od światła;


Tachion (z greckiego ταχύς "tachýs" – szybki, prędki) – hipotetyczna cząstka elementarna, która porusza się z prędkością nadświetlną, czyli większą niż prędkość światła w próżni ("c"). Nie ma jednak żadnego dowodu na istnienie tych cząstek.

Istnieje hipoteza, według której tachionami mogą być neutrina. Oscylacje neutrin wskazują jednak, że neutrina posiadają bardzo niewielką masę rzeczywistą, a doniesienia o przekroczeniu przez nie prędkości światła w próżni nie znajdują potwierdzenia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tachionowy

→ tachion


Patrz:tachion

Źródła:

SJP.pl

Tachistoskop

przyrząd do badania pamięci, uwagi oraz spostrzegawczości, używany w badaniach marketingowych i psychologicznych; tachystoskop


Źródła:

SJP.pl

Tacho

potocznie: tachograf


Źródła:

SJP.pl

Tachograf

urządzenie montowane w samochodach ciężarowych i autokarach służące do rejestracji niektórych parametrów jazdy


Tachograf (gr. tachos – prędkość + grapho – pisać) – urządzenie rejestrujące funkcjonowanie pojazdu, w tym wskazania prędkościomierza. Tachograf rejestruje w funkcji czasu: przejechaną przez pojazd drogę, jego chwilową prędkość oraz aktywność kierowcy, czyli okresy jego jazdy, innej pracy, dyżuru (oczekiwania) i odpoczynku. Niektóre tachografy posiadają możliwość rejestracji innych parametrów, np. obrotów silnika.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tachometr

przyrząd do mierzenia liczby obrotów jakiegoś urządzenia; obrotościomierz


Tachometr – urządzenie służące do pomiaru prędkości poruszającego się ciała lub substancji (z grec. "tachos" – prędkość, "metron" – mierzyć). Najczęściej spotykaną postacią tachometru jest tachometr mierzący prędkość obrotów wału napędowego w silniku lub w maszynie. Tradycyjnie odczyt jest w postaci analogowej, ale wskaźniki cyfrowe są coraz częściej spotykane. Obrotomierz to miernik prędkości obrotowej i bywa utożsamiany z tachometrem.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tachometria

dział metrologii dotyczący pomiarów liczby obrotów różnych części maszyn w ruchu


Źródła:

SJP.pl

Tachometryczny

→ tachometria


Patrz:tachometria

Źródła:

SJP.pl

Tachta

dawniej: duża kanapa bez oparcia; tapczan


Źródła:

SJP.pl

Tachyfilaksja

zjawisko przyzwyczajenia się organizmu do przyjmowanej dawki substancji (często leku), które zmusza do zwiększania dawki w celu uzyskania efektu takiego jak początkowy; tolerancja


Tachyfilaksja (stgr. ταχύς, "tachys", „szybki", φύλαξις, "phylaxis", „ochrona") – zjawisko występowania szybkiej utraty wrażliwości na lek w przypadku jego częstego podawania, bez odpowiednich przerw. Występuje ono w przypadku nitratów i innych leków, których działanie oparte jest na mechanizmie receptorowym (na przykład opioidów).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tachyfrenia

bezładne przeskakiwanie myślami z tematu na temat; choroba psychiczna


Źródła:

SJP.pl

Tachyfreniczny

→ tachyfrenia


Patrz:tachyfrenia

Źródła:

SJP.pl

Tachygrafia

pierwszy sposób pisania w skróconej, zwięzłej formie, wprowadzony przez Tyrona, odpowiednik współczesnej stenografii; noty tyrońskie


Tachygrafia (gr. "tachýs" „szybki”, "grapho" „pisać”), znaki tirońskie – pierwszy sposób szybkiego pisania skrótowego, odpowiednik dzisiejszej stenografii. Według "Słownika kultury antycznej" system był wynaleziony przez rzymskiego wyzwoleńca Tyrona, według encyklopedii PWN system ten znany był już w starożytnej Grecji i został jedynie wprowadzony do Rzymu przez Tyrona.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tachygraficzny

→ tachygrafia


Patrz:tachygrafia

Źródła:

SJP.pl

Tachykardia

w medycynie: zbyt szybka praca serca; tachikardia, częstoskurcz


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. szybka czynność rytmu serca


Tachykardia, częstoskurcz (łac. "tachycardia") – przyspieszenie akcji serca powyżej 100 uderzeń na minutę.

Tachykardię można podzielić na tachykardię zatokową, częstoskurcz nadkomorowy, migotanie i trzepotanie przedsionków, migotanie i trzepotanie komór, częstoskurcz komorowy, tachykardię węzłową i zespół posturalnej tachykardii ortostatycznej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tachykinina

neuropeptyd występujący we wszystkich strukturach ośrodkowego układu nerwowego człowieka


Źródła:

SJP.pl

Tachymetr

przyrząd do pomiaru topograficznego; tachimetr


Źródła:

SJP.pl

Tachymetria

metoda szybkich pomiarów sytuacyjno-wysokościowych; tachimetria


Źródła:

SJP.pl

Tachymetryczny

→ tachymetria


Patrz:tachymetria

Źródła:

SJP.pl

Tachystoskop

przyrząd do badania pamięci, uwagi oraz spostrzegawczości, używany w badaniach marketingowych i psychologicznych; tachistoskop


Tachistoskop – przyrząd używany w badaniach psychologicznych, umożliwiający eksponowanie osobom badanym obrazów, symboli, słów oraz innych materiałów wizualnych w określonym czasie. Tachistoskop jest używany w badaniach psychologicznych dotyczących pamięci, uwagi oraz spostrzegawczości. Tachistoskop jest wykorzystywany również w badaniach marketingowych. Służy on wówczas do pomiaru reakcji badanych osób na testowane produkty oraz reklamy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tachystoskopowy

→ tachystoskop


Patrz:tachystoskop

Źródła:

SJP.pl

Tachytelia

szybkość przemian ewolucyjnych większa od przeciętnego tempa ewolucji w danej grupie organizmów


Źródła:

SJP.pl

Taciak

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Tacierzyński

żartobliwie:
1. związany z byciem tatą i powiązanymi z tym uczuciami, przywilejami i obowiązkami;
2. urlop tacierzyński - płatny urlop przysługujący mężczyźnie w związku z urodzeniem dziecka; urlop ojcowski


przymiotnik

 (1.1) żart. publ. męski odpowiednik słowa macierzyński

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) pot. część urlopu macierzyńskiego, wykorzystywana przez ojca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tacierzyństwo

żartobliwie: bycie tatą i powiązane z tym uczucia, przywileje i obowiązki; tatowość


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) żart. pot. ojcostwo, bycie tatą w sposób, który angażuje się w opiekę nad dziećmi i wyręcza matkę w tradycyjnych jej obowiązkach domowych; kojarzony z ogółem cech przysługujących współczesnemu tacie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Taciewo

Taciewo – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie suwalskim, w gminie Suwałki.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa suwalskiego.

W okolicy wsi położone są jeziora: Okmin, Taciewo, Ożewo, Grabeńszczyzna. Odległość od Suwałk - 12 km.


Źródła:

Wikipedia

Tacik

nazwisko


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ojciec, tato

 (1.2) gw-pl|Górny Śląsk. dziadek

 (1.3) gw-pl|Górny Śląsk. starszy człowiek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Taciszów

wieś w Polsce


Taciszów ( Tatischau) – wieś sołecka w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie gliwickim, w gminie Rudziniec.

W Taciszowie znajduje się stacja kolejowa Taciszów oraz przystanek autobusowy. Wieś jest siedzibą katolickiej Parafii św. Józefa Robotnika oraz wspólnoty zakonnej Kamilianów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tacitron

typ lampy elektronowej


Tacitron to lampa gazowana zbliżona konstrukcyjnie i funkcjonalnie do tyratronu. Zapłon i gaszenie tacitronu (trwające krócej niż tyratronie) odbywa się przy pomocy zmiennego napięcia doprowadzonego do siatki - w tyratronie gaszenie następuje na skutek przerwania obwodu anodowego. Istotną zaletą tej lampy jest brak zakłóceń wielkiej częstotliwości.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tacjana

imię żeńskie


Ta


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tacjaniny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Tacjany lub z nią związany


Źródła:

SJP.pl

Tacjanna

imię żeńskie


Źródła:

SJP.pl

Tacka

1. zdrobnienie od: taca;
2. wysuwalny podajnik na przenośny nośnik danych


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. od taca

 (1.2) mała taca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tacker

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) środ. techn. urządzenie do wbijania spinek, zszywek w twarde podłoże


Źródła:

Wiktionary

Tackowy

→ tacka


Patrz:tacka

Źródła:

SJP.pl

Taco

[czytaj: tako] danie kuchni meksykańskiej przyrządzane z tortilli smażonej z mięsnym lub serowym nadzieniem oraz warzywami i przyprawami


Ta


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tacoma

[czytaj: taKOma] miasto w USA


Tacoma – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Waszyngton, siedziba hrabstwa Pierce. 196 957 mieszkańców (2005), powierzchnia 162,2 km². Jest częścią obszaru metropolitalnego miasta Seattle. Miejscowość znana z katastrofy mostu Tacoma.

W mieście rozwinął się przemysł elektrochemiczny, metalowy, drzewny oraz hutniczy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tacomat

automat do wpłacania datków w świątyni przy użyciu płatności elektronicznych; ofiaromat


Źródła:

SJP.pl

Tacos

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) kulin. meksykańska przekąska z kukurydzianej tortilli z farszem, głównie z wołowiny, fasoli i pomidorów;


Źródła:

Wiktionary

Tacowy

przymiotnik od: taca; taki, którego część stanowi taca lub system połączonych ze sobą tac (np. przenośnik tacowy, kopiarka, drukarka tacowa) lub w jakiś inny sposób związany z tacą (np. opłata tacowa)


Źródła:

SJP.pl

Tacuma

[czytaj: takuma] model samochodu marki Daewoo


Źródła:

SJP.pl

Tacyt

(około 55-120); historyk rzymski


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Taczalin

Taczalin (niem. "Tentschel") – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie legnickim, w gminie Legnickie Pole.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa legnickiego.


Źródła:

Wikipedia

Taczanka

pojazd bojowy poruszany za pomocą koni, wyposażony w karabin maszynowy, używany w latach 1917-1939 przez wojska rosyjskie i polską kawalerię


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) hist. wojsk. lekki jednoosiowy lub dwuosiowy wózek konny z zamontowanym na nim karabinem maszynowym;


Taczanka (ros. i ukr. тачанка) – resorowany zaprzęg konny z ciężkim karabinem maszynowym, wynaleziony przez ukraińskiego anarchistę i rewolucjonistę Nestora Machnę.

Wśród różnych wyjaśnień pochodzenia tej nazwy najczęściej łączy się ją z polskim określeniem „najtyczanka”, odnoszącym się do popularnego powozu (bryczki), którego nazwa powstała od miasta Neutitschein (Nowy Jiczyn), choć sam jej źródłosłów pochodzi wyraźnie od ukraińskiego "тачка" (taczka), "тачати" (taczaty).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Taczać

1. turlać, kulać
2. tarzać w czymś
3. taczać się:
a) iść chwiejnym krokiem
b) turlać się, tarzać się


Źródła:

SJP.pl

Taczała

1. turlać, kulać
2. tarzać w czymś
3. taczać się:
a) iść chwiejnym krokiem
b) turlać się, tarzać się


Taczała ("Żuraw") – polski herb szlachecki, noszący zawołanie "Taczała", używało go kilkadziesiąt rodzin.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Taczerysta

zwolennik taczeryzmu; thatcherysta


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) zwolennik taczeryzmu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Taczerystka

→ taczerysta; thatcherystka


Źródła:

SJP.pl

Taczerystowski

właściwy taczeryzmowi, odnoszący się do taczeryzmu, związany z polityką premier Wielkiej Brytanii Margaret Thatcher; thatcherystowski


Źródła:

SJP.pl

Taczeryzm

styl sprawowania rządów (od nazwiska M.Thatcher - brytyjskiej premier w latach 1979-1990); thatcheryzm


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) ekon. liberalna polityka gospodarcza prowadzona przez Margaret Thatcher, premier Wielkiej Brytanii w latach 1979-1990, cechująca się m.in. ograniczaniem roli państwa i związków zawodowych w gospodarce;


Taczeryzm (thatcheryzm) – poglądy i będąca ich wynikiem działalność Lady Margaret Thatcher, która z ramienia Partii Konserwatywnej pełniła urząd premiera Wielkiej Brytanii w latach 1979–1990.

Termin ten został po raz pierwszy wykorzystany przez przedstawicieli opozycyjnej Partii Pracy. Taczeryzm oznacza połączenie elementów konserwatyzmu, neoliberalizmu i monetaryzmu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Taczewski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Taczka

wózek na 3 kółkach służący do przewożenia ładunków


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mały wózek z jednym lub dwoma kółkami używany do transportu przedmiotów lub materiałów sypkich na niewielkich odległościach;

 (1.2) zawartość taczki (1.1)


Taczka, taczki – mały wózek z jednym kołem, częściowo unoszony ręcznie, używany do transportu przedmiotów lub materiałów sypkich na niewielkich odległościach. Taczki wyposażone są w dwa uchwyty, przy pomocy których są unoszone i pchane, rzadziej ciągnięte, przez człowieka. Wykonywane są z drewna, metalu, plastiku lub kombinacji tych materiałów. Znajdują szerokie zastosowanie w ogrodnictwie i na placach budowy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Taczkarz

1. robotnik korzystający z taczki;
2. dawniej: człowiek sprzedający lub wyrabiający taczki


Źródła:

SJP.pl

Taczki

wózek na 3 kółkach służący do przewożenia ładunków


Taczki ( Tatzken) – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie ełckim, w gminie Prostki.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa suwalskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tacznik

robotnik pracujący przy taczkach w kopalni


Źródła:

SJP.pl

Taczów

Taczów (także Taczew) – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie radomskim, w gminie Zakrzew.

W skład sołectwa wchodzą Taczów i Wola Taczowska. W 2023 sołectwo liczyło 524 mieszkańców.

Z Taczowa pochodzili: Mikołaj Powała (słynny rycerz, biorący udział w Bitwie pod Grunwaldem), Franciszek Ksawery Brzozowski (1856-1931, sędzia).


Źródła:

Wikipedia

Tadajewo

Tadajewo – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie brodnickim, w gminie Osiek.


Źródła:

Wikipedia

Tadajówka

wieś w Polsce


Tadajówka – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie żuromińskim, w gminie Żuromin. Ma status sołectwa.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ciechanowskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tadalafil

substancja czynna stosowana w leczeniu zaburzeń erekcji


Tadalafil – organiczny związek chemiczny, lek przeznaczony dla mężczyzn z zaburzeniem erekcji. Należy do grupy leków nazywanych inhibitorami fosfodiesterazy typu 5. Po stymulacji seksualnej, tadalafil pomaga w rozszerzeniu naczyń krwionośnych członka, co umożliwia napływ krwi do członka. W wyniku tego dochodzi do poprawy erekcji. Tadalafil nie pomaga pacjentom, u których nie występują zaburzenia erekcji.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tadam

wykrzyknik używany w celu podkreślenia pomyślnie wykonanej czynności


wykrzyknik

 (1.1) pot. słowo naśladujące fanfary, używane dla podkreślenia jakiegoś sukcesu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tadasana

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) jedna z asan; podstawowa pozycja stojąca, w której palce stopy są dociśnięte do podłogi, kręgosłup i głowa wyciągnięte do góry, a barki ściągnięte w dół


Źródła:

Wiktionary

Tadek

zdrobnienie od: Tadeusz (imię męskie); Tadeuszek, Tadzio, Tadzik


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m. zdrobn. od: Tadeusz

forma rzeczownika.

 (2.1) D. lm. od: Tadka ż.


Tadek, właśc. Tadeusz Polkowski (ur. 26 sierpnia 1982 w Krakowie) – polski raper. Znany jest przede wszystkim z wieloletnich występów w zespole hip-hopowym Firma, którego był współzałożycielem. Wcześniej występował w lokalnej formacji DMF (Dwóch Małoletnich Fachowców). Od 2011 prowadzi również solową działalność artystyczną.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tadelakt

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) bud. ozdobny stiuk pochodzący z okolic Marrakeszu w Maroku


Ta


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Tadeusiak

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Tadeusiewicz

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tadeusz

imię męskie


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.;


Tadeusz – imię męskie pochodzenia semickiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego „odważny”, „śmiały”. Imię przypisywane apostołowi Judzie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tadeuszak

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Tadeuszek

zdrobnienie od: Tadeusz (imię męskie); Tadek, Tadzio, Tadzik


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m. zdrobn. Tadeusz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tadeuszostwo

Tadeusz z małżonką; Tadeuszowie


Źródła:

SJP.pl

Tadeuszowa

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) przest. żona Tadeusza

forma przymiotnika.

 (2.1) ż. lp. od: Tadeuszowy


Źródła:

Wiktionary

Tadeuszowie

Tadeusz z małżonką; Tadeuszostwo


Źródła:

SJP.pl

Tadeuszowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Tadeusza lub z nim związany


przymiotnik dzierżawczy

 (1.1) przest. gwara. taki, który należy do Tadeusza


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tadkowie

zdrobnienie od: Tadeusz (imię męskie); Tadeuszek, Tadzio, Tadzik


Źródła:

SJP.pl

Tadkowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Tadka lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Tadla

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tadzik

zdrobnienie od: Tadeusz (imię męskie)


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) zdrobn. od: Tadeusz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tadzikowie

Tadzik z małżonką


Źródła:

SJP.pl

Tadzikowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Tadzika lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Tadzin

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Tadzino

Tadzino (kaszb. "Tadzëno", niem. "Tadden") – wieś kaszubska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie wejherowskim, w gminie Gniewino przy trasie linii kolejowej Wejherowo-Choczewo-Lębork (obecnie zawieszonej). Wieś jest siedzibą sołectwa Tadzino, w którego skład wchodzi również Płaczewo.


Źródła:

Wikipedia

Tadzio

zdrobnienie od: Tadeusz (imię męskie)


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) zdrobn. poufała forma imienia Tadeusz


Tadzio (ang. "Titch") – serial animowany emitowany na kanale KidsCo. Premiera odbyła się 8 października 2007 roku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tadziowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Tadzia lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Tadżin

tażin, tajin;
1. arabskie naczynie gliniane do przygotowywania dań na wolnym ogniu;
2. potrawa przygotowana w takim naczyniu


Źródła:

SJP.pl

Tadżycki

przymiotnik od: Tadżyk, Tadżykistan


przymiotnik

 (1.1) odnoszący się do państwa Tadżykistan lub Tadżyków, związany z Tadżykistanem lub Tadżykami

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. język urzędowy Tadżykistanu;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tadżyckojęzyczny

przymiotnik

 (1.1) taki, który posługuje się językiem tadżyckim

 (1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem tadżyckim

 (1.3) spisany, stworzony w języku tadżyckim


Źródła:

Wiktionary

Tadżyczka

obywatelka Tadżykistanu; Tadżyjka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) etn. obywatelka Tadżykistanu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tadżyjka

obywatelka Tadżykistanu; Tadżyczka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) obywatelka Tadżykistanu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tadżyk

obywatel Tadżykistanu


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) obywatel Tadżykistanu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tadżykistan

[czytaj: tad-żykistan] Republika Tadżykistanu; państwo w Azji


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. polit. państwo w Azji;


Tadżykistan, Republika Tadżykistanu ( Ҷумҳурии Тоҷикистон, "Dżumhurii Todżikiston") – państwo w środkowej Azji ze stolicą w Duszanbe. Tadżykistan graniczy z Uzbekistanem, Kirgistanem, Chinami i Afganistanem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tadżykistanka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) obywatelka Tadżykistanu


Źródła:

Wiktionary

Tadżykistańczyk

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) obywatel Tadżykistanu


Źródła:

Wiktionary

Tadżykistański

→ Tadżykistanu; tadżycki


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Tadżykistanem, dotyczący Tadżykistanu

przymiotnik dzierżawczy

 (2.1) należący do Tadżykistanu, będący jego własnością

przymiotnik jakościowy

 (3.1) charakterystyczny, typowy dla Tadżykistanu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Taekkyeon

[czytaj: tekkjon] tradycyjna koreańska sztuka walki


Taekkyeon (nieformalnie latynizowany również jako "Taekkyon" i "Taekyon") – tradycyjna koreańska sztuka walki, charakteryzująca się płynnymi, tanecznymi ruchami, intensywną pracą nóg, m.in. stosowaniem kopnięć i podcięć by przewrócić przeciwnika.

W 2011 roku sztuka walki taekkyeon została wpisana na listę niematerialnego dziedzictwa UNESCO.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Taekwon-Do

[czytaj: tekłondo] sztuka walki powstała z połączenia koreańskiej sztuki walki taekkyeon i karate; taekwondo


Źródła:

SJP.pl

Taekwondo

[czytaj: tekłondo] sztuka walki powstała z połączenia koreańskiej sztuki walki taekkyeon i karate; taekwon-do


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) sport. olimpijska dyscyplina sportowa powstała z połączenia tradycyjnej starokoreańskiej sztuki walki i karate;


Taekwondo (hangul: 태권도; hancha: 跆拳道, []) – narodowy sport i tradycyjna sztuka walki Korei. Początkowo zostało stworzone do celów militarnych, następnie zostało zaadaptowane do użytku cywilnego, jego twórcą jest gen. Choi Hong-hi. Obecnie jest jedną z pełnoprawnych dyscyplin olimpijskich.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Taekwondzista

[czytaj: tekłondzista] osoba uprawiająca taekwondo


Źródła:

SJP.pl

Taekwondzistka

→ taekwondzista [czytaj: [czytaj: tekłondzistka]


Źródła:

SJP.pl

Tael

1. chińska jednostka wagi srebra;
2. dawna jednostka monetarna w różnych regionach Chin i południowo-wschodniej Azji


Tael – dawna chińska jednostka monetarna, odpowiadająca 37,3 g czystego srebra.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tafa

zwierzę drapieżne z rodziny niełazów, torbacz żyjący w lasach Australii; myszowór, myszowór pędzloogonowy, mysz workowata


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) drapieżny torbacz z rodziny niełazów, występujący w Australii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tafefobia

chorobliwy lęk przed byciem pogrzebanym żywcem


Tafefobia – lęk przed pogrzebaniem żywcem. Obawy te były szczególnie silne na przełomie XVII i XVIII oraz w pierwszej połowie XIX w.

Strach przed pogrzebaniem za życia potęgowały mrożące krew w żyłach doniesienia o ekshumacjach i przypadkach przedwczesnych pogrzebów, a także popularna w ówczesnym czasie literatura grozy. Osoby cierpiące na tafefobię pozostawiały w testamentach dyspozycję o tym, jak należy postępować z ich ciałem po śmierci, aby mieć zupełną pewność, że nie żyją.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tafelka

mała płytka, tafla


Źródła:

SJP.pl

Tafelkowaty

przypominający małą taflę, podobny do małej tafli


Źródła:

SJP.pl

Tafelspitz

sztuka mięsa z jarzynami, potrawa austriacka, ulubione danie cesarza Franciszka Józefa I


Tafelspitz – danie mięsne charakterystyczne dla kuchni austriackiej i bawarskiej, zwłaszcza znane w Wiedniu, gdzie było popularyzowane przez jego amatora, cesarza Franciszka Józefa I. Pozostaje popularnym daniem austriackim (wcześniej austro-węgierskim).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tafia

rum z trzciny cukrowej, nie poddawany leżakowaniu


Tafia to rodzaj taniego rumu, produkowanego z soku z trzciny cukrowej. W przeciwieństwie jednak do zwykłego rumu dojrzewającego w drewnianych beczkach, tafia nie leżakuje, co wpływa na zawartość w niej szkodliwego oleju fuzlowego. Jej nazwa pochodzi od toastu wygłaszanego przez Kreolów pochodzenia francuskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tafla

1. płyta gładkiego, sztywnego materiału;
2. gładka, równa, lśniąca powierzchnia;
3. we flisactwie: tylny koniec tratwy; cal, plenica


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) płyta czegoś gładkiego

 (1.2) równa, gładka, lśniąca powierzchnia wody


Tafla – największa, górna fasetka (płaszczyza) kamienia oszlifowanego szlifem fasetkowym. Szlifami fasetkowymi szlifuje się kamienie przezroczyste (np. diamenty, rubiny, szafiry). Dzięki temu na tafli widoczne są różne efekty świetlne powstałe w wyniku załamań światła na innych, nachylonych pod różnym kątem względem tafli, fasetkach.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Taflowy

→ tafla


Patrz:tafla

Źródła:

SJP.pl

Tafofilia

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) upodobanie do odwiedzania cmentarzy


Źródła:

Wiktionary

Tafonomia

dział biologii zajmujący się analizą powstawania złóż szczątków organicznych


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nauk. paleont. dział nauki badający procesy od śmierci organizmu do zachowania szczątków biologicznych w postaci skamieniałości


Tafonomia (gr. "taphos" – pogrzeb, mogiła; "nomos" – prawo) – nauka badająca pośmiertny los szczątków organicznych, zarówno współczesnych (szczątki subfosylne), jak i kopalnych (skamieniałości). Pojęcie "tafonomia" wprowadził paleontolog rosyjski Iwan Jefriemow w 1940 roku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tafonomiczny

→ tafonomia


Patrz:tafonomia

Źródła:

SJP.pl

Tafrynowce

grzyb workowy pasożytujący na drzewach; szpetczak


Źródła:

SJP.pl

Tafrynowiec

grzyb workowy pasożytujący na drzewach; szpetczak


Źródła:

SJP.pl

Tafta

tkanina jedwabna


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) włók. gęsta, nieco sztywna, szeleszcząca tkanina jedwabna


Tafta (fran. "taffetas" z wł. "taffeta" z per. "tãfta" - tkane, plecione, tkanina) – gęsta i sztywna tkanina wykonana z naturalnego jedwabiu, szeleszcząca i mieniąca się przy poruszaniu. Wykorzystywana najczęściej w sukniach wieczorowych i balowych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Taftowy

przymiotnik od: tafta (tkanina jedwabna)


Źródła:

SJP.pl

Tag

1. w informatyce: napis rozpoczynający i kończący wybrany element tekstu, zawierający zakodowaną informację o strukturze tekstu; znacznik;
2. w reklamie: dodatkowy, kilkusekundowy spot umieszczany po podstawowym, stałym klipie reklamowym, informujący o promocjach itp.;
3. w gwarze młodzieżowej: podpis (zwykle na murze) grafficiarzy i członków subkultur


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) inform. znacznik rozpoczynający i kończący tekst i zaznaczający jego odmienną funkcję lub cechy;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tagalog

język z indonezyjskiej grupy językowej, oparty na alfabecie łacińskim, urzędowy na Filipinach; język tagalski


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tagalowie

lud żyjący na Filipinach, zamieszkujący głównie południową część Luzonu i wyspę Mindoro


Tagalowie – lud filipiński stanowiący dominującą grupę ludności w Manili, we wszystkich prowincjach graniczących z Zatoką Manilską (oprócz prowincji Pampanga) oraz w prowincjach Nueva Ecija, Batangas, Laguna, Marinduque, Mindoro i Quezon. Ich liczebność wynosi 24 mln (pocz. XXI w.).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tagalski

dotyczący Tagalów, właściwy Tagalom - ludowi na Filipinach, zamieszkującemu głównie południową część Luzonu i wyspę Mindoro


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Tagalami, dotyczący Tagalów

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. język tagalski;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tagalskojęzyczny

przymiotnik

 (1.1) taki, który posługuje się językiem tagalskim

 (1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem tagalskim

 (1.3) spisany, stworzony w języku tagalskim


Źródła:

Wiktionary

Taganrog

portowe miasto w Rosji


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. portowe miasto nad Morzem Azowskim w Rosji, w obwodzie rostowskim;


Taganrog ( Таганрог) – portowe miasto nad Morzem Azowskim w Rosji (obwód rostowski). Ludność ok. 248 tys. (2020).

Jako twierdza założony przez Piotra Wielkiego w 1698 z przeznaczeniem na pierwszą bazę rosyjskiej marynarki wojennej. Zburzony w 1712. Prawa miejskie uzyskał w 1775. Od początku XIX wieku ważny ośrodek handlowy, zaś od przełomu XIX i XX wieku również – przemysłowy. W 1918 przejściowo stolica Ukraińskiej Republiki Sowieckiej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Taganroski

przymiotnik od: Taganrog (miasto w Rosji)


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Taganrogiem, dotyczący Taganrogu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tagari

worek z wełny noszony na ramieniu


Źródła:

SJP.pl

Tagatoza

cukier prosty należący do ketoz, używany jako słodzik


Źródła:

SJP.pl

Tagielnik

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) daw. robotnik wynajmowany do pracy na krótki czas, zwykle na jeden dzień; dniówkarz

 (1.2) daw. wolny człowiek nieposiadający własnego domu ani ziemi, mieszkający u kogoś i utrzymujący się z pracy dorywczej; miejski lub wiejski komornik


Źródła:

Wiktionary

Tagin

mięso jagnięce albo kurczę duszone z jarzynami


Źródła:

SJP.pl

Tagił

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. hydron. rzeka w azjatyckiej części Rosji, znajdująca się na terenie obwodu swierdłowskiego, prawy dopływ Tury;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Tagliatelle

[czytaj: taliatelle] cienki makaron włoski, ciasno skręcony


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) kulin. włoski makaron w kształcie długich, płaskich pasków o grubości ok. 2 mm i blisko 1 cm szerokości;


Tagliatelle (tagliolini, reg. "taglierini" – z wł. "tagliare" – „ciąć”) – klasyczny włoski makaron z rejonu Emilia-Romagna w kształcie długich, płaskich wstążek o grubości ok. 2 mm i szerokości 0,65–1 cm. Kształtem przypomina fettuccine, lecz jest od niego szerszy. Tagliatelle podaje się zwykle z sosami, zazwyczaj z bolognese.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tagma

funkcjonalnie wyróżniony odcinek ciała stawonogów powstały w wyniku połączenia dwóch lub więcej segmentów


Tagma – wyróżnialna część ciała stawonogów, powstała w wyniku połączenia dwóch lub więcej metamerów. Taką segmentację ciała nazywa się heterenomiczną, a proces ewolucyjny, w wyniku którego powstała: tagmatyzacją.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tagować

1. umieszczać w tekście tagi (znaczniki);
2. w gwarze młodzieżowej: umieszczać tag (podpis), zwykle na murze


Źródła:

SJP.pl

Tagowy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z tagiem, dotyczący tagu


Źródła:

Wiktionary

Taguan

gryzoń nadrzewny


Źródła:

SJP.pl

Taha

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Tahina

pasta z nasion sezamu, popularna na Bliskim Wschodzie; tahini


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kulin. pasta z sezamu


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tahini

pasta z nasion sezamu, popularna na Bliskim Wschodzie; tahina


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) spoż. pasta z nasion sezamu, półprodukt używany do przygotowywania wielu potraw;


Tahini (tahina) (arab. طحينة "tahina"), pasta sezamowa (chin. "zhimajiang" (芝麻醤), jap. "neri-goma" (ねりごま, 練りごま) – pasta na bazie nasion sezamu, wykorzystywana do przygotowywania wielu azjatyckich potraw.

W krajach Bliskiego Wschodu sporządzana jest z lekko podprażanych nasion sezamu (proces ten zwiększa aromatyczność). We wschodniej Azji produkowana z niełuskanych nasion sezamu, dzięki czemu nabiera bardziej gorzkiego smaku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tahitanka

[czytaj: taitanka] mieszkanka Tahiti


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka wyspy Tahiti


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tahitańczyk

[czytaj: taitańczyk] mieszkaniec Tahiti


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec wyspy Tahiti


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tahitański

[czytaj: taitański] przymiotnik od: Tahiti (wyspa na Oceanie Spokojnym)


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Tahiti lub Tahitańczykami, dotyczący Tahiti (wyspy na Oceanie Spokojnym)

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. język tahitański;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tahitańskojęzyczny

przymiotnik

 (1.1) taki, który posługuje się językiem tahitańskim

 (1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem tahitańskim

 (1.3) spisany, stworzony w języku tahitańskim


Źródła:

Wiktionary

Tahiti

[czytaj: taiti] wyspa na Oceanie Spokojnym


rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. wyspa na południowym Pacyfiku, należąca do Polinezji Francuskiej;


Nie mylić z: Haiti.

Tahiti – wyspa w południowej części Oceanu Spokojnego w archipelagu Wysp Towarzystwa (Wyspy Na Wietrze); największa wśród wysp Polinezji Francuskiej, centrum polityczne, gospodarcze i kulturalne. Pierwotna nazwa Otaheiti.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tahoma

1. czcionka komputerowa;
2. jednostka osadnicza w USA


Tahoma – bezszeryfowy krój pisma, powstały w 1994 w firmie Microsoft. Twórcą Tahomy jest Matthew Carter, a pliki fontów były po raz pierwszy dystrybuowane z systemem operacyjnym Windows 95. Microsoft zezwala na bezpłatne wykorzystywanie Tahomy (bez możliwości zmian kroju) w ramach systemu operacyjnego, z którym została dostarczona. Redystrybucja Tahomy poza systemem operacyjnym (wliczając w to wszelkiego typu update’y i aktualizacje), z którym została dostarczona, wymaga wykupienia licencji.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tai

taić się - książkowo: zawrzeć, zawierać w sobie, nie uzewnętrznić, uzewnętrzniać się


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) = Telewizyjna Agencja Informacyjna;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tai-Chi

[czytaj: taj CZI] chińska gimnastyka relaksacyjna polegająca na łagodnych, płynnych ćwiczeniach koordynacyjnych przypominających walkę z niewidocznym przeciwnikiem; taiji, tai chi


Źródła:

SJP.pl

Taibei

stolica Tajwanu; Tajpej


Źródła:

SJP.pl

Taiji

[czytaj: tajCI] chińska gimnastyka relaksacyjna polegająca na łagodnych, płynnych ćwiczeniach koordynacyjnych przypominających walkę z niewidocznym przeciwnikiem; tai chi, tai-chi


Taiji – chińska koncepcja filozoficzna związana z konfucjanizmem oraz taoizmem, tłumaczona jako „najwyższa ostateczność”. Taiji to nazwa stanu wszechświata, w którym doszło do podziału na yin i yang; jest przeciwieństwem wuji, stanu sprzed tego podziału.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Taiko

japoński instrument perkusyjny


Taiko (jap. 太鼓; bęben) – japoński instrument perkusyjny.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Taikonauta

chiński kosmonauta; tajkonauta


Źródła:

SJP.pl

Taikonautka

chińska kosmonautka; tajkonautka


Źródła:

SJP.pl

Taikun

[czytaj: tajkun] tajkun;
1. tytuł japońskich szogunów używany przez cudzoziemców;
2. wpływowy człowiek interesu, magnat przemysłowy; tycoon


Źródła:

SJP.pl

Tailgate

przymiotnik

 (1.1) muz. dotyczący stosowania glissand w grze na puzonie


Źródła:

Wiktionary

Taine

[czytaj: ten] nazwisko, m.in. Hippolyte Adolphe Taine (1828-1893) - francuski filozof i historyk


Źródła:

SJP.pl

Taino

język Tainów (Indian Taino), wymarłego rodu indiańskiego


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tainowie

wymarły ród indiański zamieszkujący Wielkie Antyle i Wyspy Bahama; Taino


Tainowie (Indianie Taino) – rdzenni, prekolumbijscy mieszkańcy wysp Bahama oraz Wielkich Antyli (Kuby, Hispanioli, Portoryko i Jamajki), zamieszkujący te tereny w okresie poprzedzającym przybycie Kolumba w 1492 roku. Zasoby źródłowe dotyczące ich życia są ograniczone. Przypuszcza się, że przybyli na Kubę około 1100 r. p.n.e., przemieszczając się z Ameryki Południowej przez Antyle.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Taipan

jadowity wąż australijski; tajpan


Źródła:

SJP.pl

Tais

Tais (oryg. "Thaïs") – powieść Anatole’a France’a. Po raz pierwszy opublikowana została (z podtytułem Powiastka filozoficzna) w numerze „Revue des Deus Mondes” z lipca-sierpnia 1889 r. W 1891 r. France dokonał poprawek i rozszerzył powieść o ponad 20 stron. W tym samym roku „Tais” wydana została w formie książkowej.


Źródła:

Wikipedia

Taiwan

dawniej: Tajwan


Źródła:

SJP.pl

Taiwanka

[czytaj: tajwanka] dawniej: Tajwanka


Źródła:

SJP.pl

Taiwańczyk

[czytaj: tajwańczyk] dawniej: Tajwańczyk


Źródła:

SJP.pl

Taiwański

dawniej: dotyczący Taiwanu (Tajwanu); tajwański


Źródła:

SJP.pl

Taiyuan

[czytaj: tajjuan] miasto w Chinach; Tajjüan


Taiyuan (chiń. 太原; pinyin "Tàiyuán", wym. []) – miasto o statusie prefektury miejskiej w środkowych Chinach, ośrodek administracyjny prowincji Shanxi. W 2010 roku liczba mieszkańców miasta wynosiła 2 809 501. Prefektura miejska w 1999 roku liczyła 3 304 023 mieszkańców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Taizé

[czytaj: teZE] miasto we Francji


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Taić

książkowo:
1. trzymać coś w tajemnicy; ukrywać; zatajać;
2. nie poddawać się badaniu, eksploracji


czasownik przechodni niedokonany

 (1.1) ukrywać, nie wyjawiać, zob. zatajać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Taj

1. język tajlandzki (syjamski); thai, thaj;
2. języki taj - grupa języków używanych w Tajlandii, Birmie, Laosie, Wietnamie i Chinach; języki thai, języki thaj


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) członek ludu azjatyckiego, przedstawiciel narodowości tajskiej, zamieszkującej głównie Tajlandię


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tajać

1. zmieniać swój stan skupienia ze stałego w ciekły; topnieć, topić się;
2. rozmarzać wskutek działania ciepła; rozgrzewać się;
3. przenośnie: rozrzewniać się, łagodnieć


czasownik przechodni niedokonany

 (1.1) topnieć, roztapiać się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tajduś

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Tajemnica

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) wiadomość poufna, przeznaczona dla niektórych osób lub całkowicie skryta

 (1.2) rzecz tajemna, niewytłumaczalna


Tajemnica – dane lub informacje, których ujawnienie osobom nieuprawnionym jest zakazane ze względu na normy prawne lub inne normy społeczne. W religiach, szczególnie w kultach misteryjnych, słowo "tajemnica" (gr. mystērion) odnosi się do ukrytej rzeczywistości duchowej, z którą człowiek spotyka się przez obrzędy religijne. W chrześcijaństwie jest nazwą sakramentu.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Tajemnice

forma rzeczownika.

 (1.1) plural|tajemnica.


Źródła:

Wiktionary

Tajemniczo

przysłówek

 (1.1) w sposób tajemniczy


Źródła:

Wiktionary

Tajemniczość

tajemniczy nastrój, zagadkowość, tajemnica


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co jest tajemnicze, zagadkowe, niejasne


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tajemniczy

przymiotnik

 (1.1) zagadkowy i trudny do zrozumienia

 (1.2) o człowieku skryty

 (1.3) mający związek ze zjawiskami nadprzyrodzonymi lub magią


Źródła:

Wiktionary

Tajemnie

przysłówek

 (1.1) w sposób tajemny


Źródła:

Wiktionary

Tajemniej

stopień wyższy od przysłówka: tajemnie


Źródła:

SJP.pl

Tajemniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: tajemny


Źródła:

SJP.pl

Tajemny

1. ukryty, trzymany w tajemnicy; tajny, potajemny;
2. związany z magią lub ze zjawiskami nadprzyrodzonymi; magiczny, tajemniczy


przymiotnik

 (1.1) skryty, owiany tajemnicą


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tajenko

Tajenko – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie augustowskim, w gminie Bargłów Kościelny. Leży nad jeziorem Tajno.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa suwalskiego.


Źródła:

Wikipedia

Tajfun

gwałtowny, niezwykle silny wicher wirowy, wiejący na obszarach tropikalnych


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) meteorol. cyklon tropikalny, nazwa używana na określenie cyklonów w Azji Wschodniej i Południowo-Wschodniej;


Tajfun – lokalna nazwa cyklonów tropikalnych używana we wschodniej i południowo-wschodniej Azji. W tajfunach występuje tzw. oko cyklonu, w którym panuje bezwzględny spokój, nie pada deszcz i nie ma wiatru. Miejsce znajdujące się w oku cyklonu jest przez ok. 1 godzinę odcięte od sztormu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tajfunnik

rodzaj ptaków z rodziny burzykowatych


Źródła:

SJP.pl

Tajfunowy

→ tajfun


przymiotnik relacyjny

 (1.1) meteorol. związany z tajfunem, dotyczący tajfunu


Patrz:tajfun

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tajga

lasy północne z przewagą drzew iglastych, tworzące strefę roślinną w klimacie umiarkowanym chłodnym


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) borealne lasy szpilkowe występujące w północnej części Ameryki Północnej, Europy oraz Azji;


Tajga, borealny las iglasty – lasy iglaste, które występują na półkuli północnej w strefach klimatu umiarkowanego chłodnego i subpolarnego w północnej części Azji, głównie w Rosji (Syberia, Kamczatka, Sachalin), w północno-wschodnich Chinach (Mandżuria), w północnej Japonii (na wyspie Hokkaido), w Ameryce Północnej (Alaska i Kanada) i Europie (Półwysep Fennoskandzki, północno-wschodnia część Niziny Wschodnioeuropejskiej).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tajgowy

→ tajga


przymiotnik

 (1.1) związany z tajgą, zamieszkujący tajgę, znajdujący się w tajdze


Patrz:tajga

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tajin

[czytaj: tadżin] tadżin;
1. arabskie naczynie gliniane do przygotowywania dań na wolnym ogniu;
2. potrawa przygotowana w takim naczyniu


Źródła:

SJP.pl

Tajjüan

miasto w Chinach; Taiyuan


Źródła:

SJP.pl

Tajka

członkini ludu zamieszkującego głównie Tajlandię


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) członkini ludu azjatyckiego, przedstawiciel narodowości tajskiej, zamieszkującej głównie Tajlandię


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tajkonauta

chiński kosmonauta; taikonauta


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) astr. zaw. chiński astronauta;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tajkonautka

chińska kosmonautka; taikonautka


Źródła:

SJP.pl

Tajkun

taikun;
1. tytuł japońskich szogunów używany przez cudzoziemców;
2. wpływowy człowiek interesu, magnat przemysłowy; tycoon


Źródła:

SJP.pl

Tajla

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. część


Źródła:

Wiktionary

Tajlandczyk

obywatel Tajlandii


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) obywatel Tajlandii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tajlandia

państwo w Azji ze stolicą w Bangkoku; Królestwo Tajlandii


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. polit. państwo w Azji;


Tajlandia, Królestwo Tajlandii ( ราชอาณาจักรไทย, "Prathet Thai"; potocznie เมืองไทย, "Muang Thai") – państwo w południowo-wschodniej Azji, graniczące z Laosem i Kambodżą na wschodzie, z Malezją na południu oraz z Mjanmą (Birmą) na zachodzie i północnym zachodzie. Dawniej państwo nosiło nazwę Syjam (taj. สยาม "Sayam") jako oficjalną do 11 maja 1949. Określenie „Thai” (ไทย) znaczy po tajsku „wolny”.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tajlandka

obywatelka Tajlandii


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) obywatelka Tajlandii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tajlandyzacja

zjawisko wzrostu popularności turystyki seksualnej w przestrzeni publicznej danego miasta


Źródła:

SJP.pl

Tajlandzki

związany z Tajlandią (państwem w południowo-wschodniej Azji)


przymiotnik

 (1.1) odnoszący się do Tajlandii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tajloryzm

system organizacji pracy stworzony na przełomie XIX i XX wieku przez Fredericka W. Taylora; tayloryzm


Źródła:

SJP.pl

Tajmen

ryba z rodziny łososiowatych; tajmień


Źródła:

SJP.pl

Tajmień

ryba z rodziny łososiowatych; tajmen


Tajmień, tajmen ("Hucho taimen") – gatunek słodkowodnej ryby łososiokształtnej, największej i ewolucyjnie najstarszej w rodzinie łososiowatych (Salmonidae). Jest blisko spokrewniona z głowacicą (była klasyfikowane jako jej podgatunek "H. h. taimen").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tajmyr

półwysep i jezioro w Federacji Rosyjskiej


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. najbardziej wysunięty na północ półwysep Azji, położony między Zatoką Jenisejską a Zatoką Chatańską, leżący w całości w granicach Rosji;

 (1.2) geogr. jezioro na półwyspie Tajmyr (1.1);


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tajmyra

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. hydron. rzeka w Rosji na półwyspie Tajmyr, na północy Kraju Krasnojarskiego, przepływająca przez jezioro Tajmyr;


Ta


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Tajmyrski

przymiotnik od: Tajmyr (półwysep lub jezioro w Rosji)


przymiotnik

 (1.1) związany z Tajmyrem, dotyczący Tajmyru


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tajner

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Tajnia

przestarzałe: tajemnica; tajemniczość


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) przest. (dziś poet.) tajemnica

 (1.2) gwara. wieczerza, kolacja w Wielki Czwartek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tajniacki

→ tajniak


Patrz:tajniak

Źródła:

SJP.pl

Tajniaczek

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) zdrobn. od tajniak


Źródła:

Wiktionary

Tajniaczka

→ tajniak


Patrz:tajniak

Źródła:

SJP.pl

Tajniak

potocznie: tajny funkcjonariusz policji, wywiadu lub innych służb bezpieczeństwa


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pot. depr. tajny funkcjonariusz służb mundurowych, kontroli lub wywiadu

 (1.2) pot. fizj. cicho wypuszczone gazy


Ta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tajniej

stopień wyższy od przysłówka: tajnie


Źródła:

SJP.pl

Tajniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: tajny


Źródła:

SJP.pl

Tajnik

zwykle w liczbie mnogiej (tajniki): sprawy tajemne, tajemnice, arkana


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) sprawa lub umiejętność znana tylko niektórym osobom


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tajniki

rzeczownik, liczba mnoga

 (1.1) detale, szczegóły znane nielicznym


Źródła:

Wiktionary

Tajno

dawniej: nie jest (nie było) znane, jest (było) tajemnicą; przeciwieństwo "wiadomo" (np. nikomu nie było tajno, że to jego wina)


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tajność

cecha czegoś, co jest niejawne, poufne, niepodawane do publicznej wiadomości; niejawność, poufność, sekretność


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co jest tajne, co nie jest jawne


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tajny

1. utrzymywany w sekrecie, niepodany do publicznej wiadomości; poufny, niejawny;
2. nielegalny, zazwyczaj skierowany przeciwko władzy; konspiracyjny, podziemny;
3. o służbach bezpieczeństwa: działający niejawnie;
4. bardzo osobisty, intymny;
5. taki, którego nikt nie zna, jest niezgłębiony, głęboko ukryty; utajony, sekretny


przymiotnik

 (1.1) ukryty i nieprzeznaczony dla wszystkich

 (1.2) utrzymywany w tajemnicy

 (1.3) nielegalny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tajony

książkowo:
1. trzymać coś w tajemnicy; ukrywać; zatajać;
2. nie poddawać się badaniu, eksploracji


Źródła:

SJP.pl

Tajowie

lud zamieszkujący Tajlandię


Ta


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tajpan

jadowity wąż australijski; taipan


Źródła:

SJP.pl

Tajpej

stolica Tajwanu; Taibei


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy lub nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. stolica Tajwanu;


Ta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tajpejczyk

mieszkaniec Tajpeju (stolicy Tajwanu)


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Tajpej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tajpejka

mieszkanka Tajpej (stolicy Tajwanu)


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Tajpej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tajpejski

przymiotnik od: Tajpej (stolica Tajwanu)


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Tajpejem, dotyczący Tajpeju


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tajski

dotyczący Tajów (ludu zamieszkującego głównie Tajlandię)


przymiotnik

 (1.1) wywodzący się z Tajlandii, dotyczący Tajlandii lub Tajów

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. język urzędowy Tajlandii;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tajskojęzyczny

przymiotnik

 (1.1) taki, który posługuje się językiem tajskim

 (1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem tajskim

 (1.3) spisany, stworzony w języku tajskim


Źródła:

Wiktionary

Tajskość

→ tajski


Patrz:tajski

Źródła:

SJP.pl

Tajstra

dawniej: skórzana torba na żywność


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. torba


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tajszczyzna

potrawa kuchni tajskiej


Źródła:

SJP.pl

Tajwan

1. wyspa na Oceanie Spokojnym;
2. państwo w Azji (formalnie: prowincja Chin)


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. wyspa na Oceanie Spokojnym;

 (1.2) geogr. polit. Republika Chińska, państwo na wyspie Tajwan (1.1), przez Chińską Republikę Ludową uznawane za zbuntowaną prowincję;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tajwanka

mieszkanka Tajwanu


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Tajwanu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tajwańczyk

mieszkaniec Tajwanu


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Tajwanu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tajwański

przymiotnik od: Tajwan


przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący Tajwanu, pochodzący z Tajwanu, odnoszący się do Tajwanu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tajęża

roślina z rodziny storczykowatych


Tajęża ("Goodyera" R. Br.) – rodzaj roślin z rodziny storczykowatych ("Orchidaceae"). Należy do niego 96–99 gatunków. Zasięg rodzaju obejmuje Eurazję, Amerykę Północną, Mozambik, Madagaskar i inne wyspy na Oceanie Indyjskim, wschodnią Australię i wyspy Oceanii. Gatunkiem typowym jest tajęża jednostronna ("Goodyera repens" L.), zarazem jedyny przedstawiciel rodzaju we florze Polski.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tak

1. wyraz stanowiący potwierdzenie, zgodę;
2. zaimek wskazujący nasilenie, skutek lub przyczynę, wyrażający zdziwienie, uniesienie;
3. wyraz dźwiękonaśladowczy, używany zwykle w połączeniu z "tik"


przysłówek

 (1.1) używany do podkreślania cechy przysłówka

 (1.2) używany do podkreślania cechy przymiotnika

 (1.3) w ten sposób

partykuła twierdząca

 (2.1) wyraz służący do udzielania odpowiedzi twierdzącej na pytanie zaczęte od słowa czy; potwierdzenie czegoś

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (3.1) przen. czyjaś zgoda, akceptacja

wykrzyknik

 (4.1) zob. tik-tak.


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Taka

jednostka monetarna Bangladeszu (1 taka = 100 pajs)


forma zaimka.

 (1.1) rodzaj żeński zaimka taki

rzeczownik, rodzaj żeński

 (2.1) monet. waluta Bangladeszu;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Takahashi

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Takahe

ptak nielot z rodziny chruścielowatych, występujący na Wyspie Południowej w Nowej Zelandii


Źródła:

SJP.pl

Takanie

rzadko: nagminne kończenie wypowiedzi pytaniem „tak?”


Źródła:

SJP.pl

Takcik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od takt


Źródła:

Wiktionary

Takelunek

przestarzale: takielunek (omasztowanie, ożaglowanie i olinowanie statku)


Źródła:

SJP.pl

Taker

zszywacz tapicerski


Źródła:

SJP.pl

Taki

1. zaimek wskazujący pewną cechę; tego rodzaju, podobny
2. zaimek występujący przed pierwszym członem porównania (taki jak)
3. zaimek nawiązujący do zdania poprzedniego
4. zaimek wskazujący na wysoki stopień nasilenia czegoś; tak bardzo


zaimek określony, używany…

 (1.1) …do wzmocnienia przymiotnika

 (1.2) …do zastąpienia przymiotnika znanego z kontekstu

 (1.3) …do podkreślenia zwrotu, który będzie omówiony w zdaniu podrzędnym

 (1.4) …podczas porównywania rzeczowników, do wyrażenia ich identyczności

spójnik

 (2.1) reg-pl|Kresy. jednak


Taki (jap. 多気町 Taki-chō) – miasto w Japonii, na wyspie Honsiu, w prefekturze Mie. Według danych na rok 2020 miejscowość zamieszkiwało 14 021 mieszkańców, a gęstość zaludnienia wyniosła 136 os./km².


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Takiego

potocznie: dopowiedzenie wyrażające odmowę


Źródła:

SJP.pl

Takiel

lina służąca do podnoszenia, mocowania i napinania żagli na jachtach i okrętach żaglowych


Źródła:

SJP.pl

Takielarz

ktoś naprawiający takielunek (olinowanie) na jednostkach pływających; pracownik takielarni


Źródła:

SJP.pl

Takielaż

omasztowanie statku


Źródła:

SJP.pl

Takielować

zaopatrywać statek w takielunek (maszty, liny, żagle); taklować


Źródła:

SJP.pl

Takielunek

omasztowanie, ożaglowanie i olinowanie statku; takelunek (dawniej)


rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) żegl. system lin na żaglowcu oraz ruchomy osprzęt służący do ich obsługi

 (1.2) żegl. wszystkie ruchome lub łatwo demontowalne przyrządy związane z napędem żaglowym

 (1.3) żegl. wszystko powyżej linii pokładu łącznie z masztami; określa typ jednostki


Takielunek (od Takelung / Taklung) – termin żeglarski oznaczający tę część osprzętu żaglowego na statku wodnym o napędzie żaglowym, która jest aktualnie rozmieszczona na jednostce w celu użytkowania.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Takieta

poprzeczka stanowiąca część przeszkody na torze jeździeckim


Źródła:

SJP.pl

Takifugu

tropikalna ryba oceaniczna o ciele pokrytym kolcami, nadymająca się w sytuacji zagrożenia, podawana jako przysmak w kuchni japońskiej pomimo swej toksyczności; rozdymka, fugu


Takifugu – rodzaj głównie morskich ryb z rodziny rozdymkowatych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Takim

forma zaimka.

 (1.1) N. i Ms. m./n., C. lm. od: taki


Źródła:

Wiktionary

Takin

zwierzę z rodziny krętorogich


rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) zool. nazwa systematyczna|Budorcas taxicolor|ref=tak., himalajski ssak z rodziny krętorogich;


Takin ("Budorcas") – rodzaj ssaków z podrodziny antylop (Antilopinae) w obrębie rodziny wołowatych (Bovidae).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Takir

kotlina ilasta w obrębie pustyń piaszczystych w Azji Środkowej; takyr


Źródła:

SJP.pl

Takiż

wzmocnione "taki"


Źródła:

SJP.pl

Takka

bylina z rodziny krąpielowatych (Taccaceae), występująca w wielu gatunkach w strefie międzyzwrotnikowej; świńska rzepa, krąpiel


Źródła:

SJP.pl

Takla

linka rybacka z haczykami do połowu ryb


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Taklować

zaopatrywać statek w takielunek (maszty, liny, żagle); takielować


czasownik przechodni niedokonany (dk. otaklować)

 (1.1) żegl. przygotowanie statku do żeglugi poprzez zamocowanie całego niezbędnego wyposażenia (takielunku)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Taklowiec

rodzaj statku rybackiego do połowu za pomocą takli - długich sznurów z haczykami


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) rodzaj statku rybackiego, z którego połowy prowadzi się za pomocą takli


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tako

jednostka monetarna Bangladeszu (1 taka = 100 pajs)


Tako (jap. 多古町 Tako-machi) – miasto w Japonii, na wyspie Honsiu, w prefekturze Chiba. Według danych na rok 2020 miejscowość zamieszkiwało 13 735 mieszkańców, a gęstość zaludnienia wyniosła 188,7 os./km².


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Takomski

→ Tacoma [czytaj: takomski]


Źródła:

SJP.pl

Takowy

przestarzale: (właśnie) taki, ten, o którym mowa


zaimek określony

 (1.1) daw. książk. taki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Takowyż

wzmocnione "takowy"


Źródła:

SJP.pl

Takoż

także (forma staropolska)


zaimek przysłowny

 (1.1) daw. tak samo, też, również, także


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Taks

rasa psa; jamnik


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) daw. kynol. łow. typ niskiego psa wykorzystywanego podczas polowania do norowania

forma rzeczownika|rodzaj=żeński.

 (2.1) D. lm. od taksa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Taksa

stała opłata pobierana za jakieś usługi


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) stawka opłaty za jakąś usługę

 (1.2) pot. taksówka

forma rzeczownika|rodzaj=męskozwierzęcy.

 (2.1) D. i B. lp. od taks


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Taksacja

1. ocena wartości czegoś; oszacowanie, wycena;
2. ustalenie taksy - opłaty pobieranej za pewne usługi


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ekon. oszacowanie wartości czegoś, ustalenie taksy


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Taksacyjny

→ taksacja, np. opis taksacyjny


Źródła:

SJP.pl

Taksator

osoba zajmująca się wycenianiem czegoś, ustalaniem taksy; rzeczoznawca


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) rzeczoznawca oceniający wartość przedmiotu w celu ustalenia taksy (opłaty)


Taksator – rzeczoznawca taksujący (szacujący) przedmioty, oceniający ich wartość w celu ustalenia opłaty (taksy). []


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Taksatywny

w prawie: tworzący zamkniętą listę, niepozwalający na dowolne poszerzanie i interpretację, jednoznacznie wyszczególniony


Źródła:

SJP.pl

Taksflacja

zjawisko przesuwania dochodów w wyższe przedziały progresywnego podatku dochodowego, zachodzące w warunkach inflacji; pełzanie międzyprzedziałowe


Taksflacja, także pełzanie przedziałowe – wzrost obciążenia dochodów podatników w warunkach inflacji i progresji podatkowej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Taksi

samochód, zwykle osobowy, przeznaczony do przewożenia ludzi lub towarów za opłatą zgodną z ustaloną taryfą; taxi; taksówka


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) pot. taksówka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Taksiarka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. kierowczyni taksówki


Źródła:

Wiktionary

Taksiarski

przymiotnik

 (1.1) taksówkarski


Źródła:

Wiktionary

Taksiarz

potocznie: taksówkarz; taryfiarz, złotówa, złotówkarz


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pot. kierowca taksówki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Taksik

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) zdrobn. od taks

 (1.2) mały taks


Źródła:

Wiktionary

Taksja

reakcja ruchowa swobodnie poruszających się organizmów lub komórek (np. amebocytów, plemników) na kierunkowe bodźce docierające ze środowiska zewnętrznego (np. na światło, temperaturę), dodatnia w stronę źródła bodźca lub ujemna w stronę przeciwną; taktyzm


Ta


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Taksofon

rzadkie: aparat telefoniczny na żetony, monety lub karty telefoniczne


Źródła:

SJP.pl

Taksol

handlowa nazwa leku zawierającego paklitaksel, stosowanego w chemioterapii nowotworów; Taxol


Źródła:

SJP.pl

Taksometr

w taksówce: licznik wskazujący wielkość opłaty za przejazd według danej taryfy; taksomierz


Taksometr – w przeszłości mechaniczny, a obecnie elektroniczny przyrząd pomiarowy instalowany w pojazdach służących do usługowego prowadzenia działalności w zakresie przewozu osób i ładunków (taksówkach). Taksometry służą do obliczania (według ustalonych taryf) należności za długość drogi przebytej przez taksówkę lub za czas wynajęcia tej taksówki. Wyróżnia się dwa systemy naliczania opłaty za kurs: system S i system D.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Taksomierz

w taksówce: licznik wskazujący wielkość opłaty za przejazd według danej taryfy; taksometr


Źródła:

SJP.pl

Takson

jednostka systematyczna żywych organizmów, np. gatunek, rodzaj, rodzina


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) biol. jednostka w systematyce biologicznej grupująca organizmy o określonym zestawie cech np.: pies domowy, róża, głowonogi;


Ta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Taksonom

specjalista od klasyfikowania organizmów żywych; systematyk


Źródła:

SJP.pl

Taksonomia

nauka o zasadach i metodach klasyfikowania, w szczególności o tworzeniu i opisywaniu jednostek systematycznych: taksonów


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nauk. poddyscyplina systematyki organizmów, nauka o zasadach klasyfikowania przy opisie gatunków;


Taksonomia (gr. τάξις "táksis" „układ, porządek” + νόμος "nómos" „prawo”) – poddyscyplina systematyki organizmów, nauka o zasadach i metodach klasyfikowania, w szczególności o tworzeniu i opisywaniu jednostek systematycznych (taksonów) i włączaniu ich w układ kategorii taksonomicznych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Taksowaty

podobny do taksa (jamnika); jamnikowaty


Źródła:

SJP.pl

Taksować

1. określać cenę; szacować
2. oceniać kogoś


czasownik

 (1.1) oceniać patrząc


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Taksydermia

preparowanie i wypychanie zwierzęcych zwłok


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rzemiosło, umiejętność preparowania i wypychania zwłok zwierzęcych;


Zobacz też: Taksydermia (album).

Taksydermia (z gr.: "taxis" przygotowywanie, układanie + "derma" skóra lub z łac.: "taxi" ruch + "derm" skóra) – sztuka montażu skóry i części kostnych zwierząt w sposób trwały i możliwie bliski ich naturalnej budowie. Wykorzystywana jest do celów edukacyjnych, wystawowych, w tym do ekspozycji np. trofeów myśliwskich.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Taksydermik

osoba zajmująca się preparowaniem i wypychaniem zwierzęcych zwłok; taksydermista


Źródła:

SJP.pl

Taksydermista

osoba zajmująca się preparowaniem i wypychaniem zwierzęcych zwłok; taksydermik


Źródła:

SJP.pl

Taksydermistka

kobieta zajmująca się preparowaniem i wypychaniem zwierzęcych zwłok


Źródła:

SJP.pl

Taksóweczka

zdrobnienie od: taksówka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. zdrobn. od: taksówka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Taksówka

samochód, zwykle osobowy, przeznaczony do przewożenia ludzi lub towarów za opłatą zgodną z ustaloną taryfą; taxi, taksi


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) samochód, którym za pieniądze ktoś wozi innych ludzi tam, gdzie chcą;


Taksówka – środek transportu miejskiego, licencjonowany samochód osobowy do wynajęcia wraz z kierowcą, niemający z góry określonych tras przejazdu.

Według polskiego prawa o ruchu drogowym jest to pojazd samochodowy, odpowiednio wyposażony i oznaczony, przeznaczony do przewozu osób w liczbie nie większej niż 9 (łącznie z kierowcą) oraz ich bagażu podręcznego za opłatą ustaloną na podstawie taksometru (lub zalegalizowanej aplikacji).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Taksówkarka

kobieta prowadząca taksówkę


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta kierująca taksówką lub właścicielka taksówki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Taksówkarski

→ taksówkarz


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z osobą lub zawodem taksówkarza


Patrz:taksówkarz

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Taksówkarstwo

zawód taksówkarza


Źródła:

SJP.pl

Taksówkarz

właściciel, kierowca taksówki


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) kierowca taksówki


Zobacz też: Taksówkarz (ujednoznacznienie).

Taksówkarz – osoba kierująca pojazdem samochodowym przeznaczonym do wykonania usługi przewozu osób lub mienia, nazywanej powszechnie taksówką.

Określenie to, a także „taksa”, pochodzi od nazwiska Franza von Taxisa, który w 1490 roku był organizatorem przewozu cesarskiej poczty dla Maksymiliana II.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Taksówkowy

przymiotnik

 (1.1) związany z taksówką, wykorzystujący taksówki


Źródła:

Wiktionary

Takt

1. umiejętność zachowania się,
2. jednostka podziału metrycznego w utworze muzycznym,
3. część pracy silnika; suw


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) wyczucie jak należy się zachowywać w danej sytuacji wymagającej opanowania i delikatności;

 (1.2) muz. najmniejszy odcinek tekstu muzycznego zawartego między dwiema kreskami, zwanymi kreskami taktowymi;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Taktometr

urządzenie wykorzystywane w muzyce do wybijania taktów z zadaną częstotliwością; metronom


Źródła:

SJP.pl

Taktomierz

metronom, miaromierz;
1. urządzenie zegarowe do odmierzania tempa utworu muzycznego;
2. program komputerowy imitujący działanie takiego urządzenia


Źródła:

SJP.pl

Taktownie

przysłówek

 (1.1) w sposób taktowny, z taktem


Źródła:

Wiktionary

Taktowniej

stopień wyższy od przysłówka: taktownie


Źródła:

SJP.pl

Taktowniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: taktowny


Źródła:

SJP.pl

Taktowność

takt, sposób zachowania się osoby taktownej


Źródła:

SJP.pl

Taktowny

kulturalny, delikatny, subtelny;
1. o człowieku: odznaczający się umiejętnością zachowania się w kontaktach z ludźmi;
2. świadczący o czyimś takcie, np. taktowna uwaga, odmowa


przymiotnik

 (1.1) odznaczający się taktem, uprzejmy, kulturalny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Taktowy

→ takt


Patrz:takt

Źródła:

SJP.pl

Taktyczka

→ taktyk


Patrz:taktyk

Źródła:

SJP.pl

Taktycznie

przysłówek

 (1.1) w sposób taktyczny


Źródła:

Wiktionary

Taktyczniej

stopień wyższy od przysłówka: taktycznie


Źródła:

SJP.pl

Taktyczny

zgodny z taktyką, przemyślany


przymiotnik

 (1.1) wojsk. sport. związany z taktyką


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Taktyk

1. teoretyk sztuki dowodzenia mniejszymi oddziałami wojska;
2. człowiek przebiegły, planujący z wyprzedzeniem swoje działania, postępujący zgodnie z obmyślonym wcześniej planem


Źródła:

SJP.pl

Taktyka

1. sposób działania według przemyślanego planu
2. część sztuki wojennej dotycząca teoretycznych i praktycznych aspektów prowadzenia walki


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) wojsk. teoria i praktyka posługiwania się jednostkami wojskowymi dla osiągnięcia zamierzonego celu;

 (1.2) sposób działania według wcześniej przemyślanego planu

forma rzeczownika.

 (2.1) D. i B. lp. od: taktyk


Taktyka (gr. "taktiká") – teoria i praktyka posługiwania się oddziałami wojskowymi dla osiągnięcia zamierzonego celu. Taktyka jest najniższym poziomem sztuki wojennej; to specjalność obejmująca teorię i praktykę przygotowania i prowadzenia walki przez pododdziały, oddziały i związki taktyczne jednego lub kilku rodzajów wojsk, ze składu różnych rodzajów sił zbrojnych. Wyższymi szczeblami sztuki wojennej są: sztuka operacyjna i strategia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Taktylność

→ taktylny


Patrz:taktylny

Źródła:

SJP.pl

Taktylny

związany ze zmysłem dotyku, kontaktem fizycznym lub wykorzystujący dotyk


przymiotnik

 (1.1) dotykowy, dotyczący wrażeń dotykowych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Taktyzm

reakcja ruchowa swobodnie poruszających się organizmów lub komórek (np. amebocytów, plemników) na kierunkowe bodźce docierające ze środowiska zewnętrznego (np. na światło, temperaturę), dodatnia w stronę źródła bodźca lub ujemna w stronę przeciwną; taksja


Źródła:

SJP.pl

Takusieńki

zdrobnienie od: taki


przymiotnik

 (1.1) pot. zdrobn. od: taki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Takuteńki

zdrobnienie od: taki


Źródła:

SJP.pl

Takuśki

zdrobnienie od: taki


przymiotnik

 (1.1) pot. zdrobn. od: taki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Takyr

kotlina ilasta w obrębie pustyń piaszczystych w Azji Środkowej; takir


Źródła:

SJP.pl

Także

wyraz podkreślający, że dany stan rzeczy jest pod pewnymi względami podobny do innego stanu rzeczy, zwłaszcza do tego, o którym była mowa już wcześniej


partykuła

 (1.1) …używana do wyrażenia, że orzeczenie nie dotyczy tylko jednego elementu, ale i innych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tal

pierwiastek chemiczny o symbolu Tl


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu Tl i liczbie atomowej 81; lekki, srebrzysty metal o dużej reaktywności i właściwościach toksycznych;


Tal (Tl, thallium) – pierwiastek chemiczny, metal występujący w bloku p układu okresowego. Nazwa pochodzi od greckiego słowa "thallos", oznaczającego zieloną gałązkę.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tala

waluta Samoa


rzeczownik

 (1.1) monet. waluta Samoa;

 (1.2) muz. miara rytmiczna w muzyce indyjskiej;

 (1.3) muz. w średniowieczu schemat rytmiczny głosu tenorowego

 (1.4) włók. zob. talka.


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Talaczyński

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Talaga

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Talak

termin muzułmańskiego prawa małżeńskiego oznaczający odtrącenie żony przez męża, forma rozwodu


Talak ( ‏talaq‎ „opuszczenie, rozwód”) – formuła rozwodu w religii muzułmańskiej i opartym na niej prawie islamu. Mężczyzna przeprowadza rozwód wypowiadając trzykrotnie wobec żony słowa "talak, talak, talak", tj. „rozwodzę się z tobą”.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Talapoin

rodzaj ssaków naczelnych z podrodziny koczkodanów


Talapoin ("Miopithecus") – rodzaj ssaków naczelnych z podrodziny koczkodanów (Cercopithecinae) w obrębie rodziny koczkodanowatych (Cercopithecidae).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Talar

duża moneta srebrna, początkowo stanowiąca równowartość złotego dukata, bita od XV w. w różnych krajach europejskich; w Polsce przetrwała w obiegu do drugiej połowy XIX w.


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) monet. duża moneta srebrna, początkowo stanowiąca równowartość złotego dukata;


Talar – gruba moneta srebrna (początkowo równowartość w srebrze złotego dukata), bita w Europie od końca XV wieku, będąca podstawową monetą w handlu międzynarodowym.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Talarczyk

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Talarek

1. plasterek, krążek;
2. zdrobnienie od: talar (moneta używana dawniej w różnych krajach europejskich)


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od: talar

 (1.2) okrągły plasterek jarzyny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Talarkowo

Talarkowo – kolonia w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie konińskim, w gminie Wierzbinek. Miejscowość wchodzi w skład sołectwa Racięcin.

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa konińskiego.


Źródła:

Wikipedia

Talarowski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Talarowy

przymiotnik od: talar


Źródła:

SJP.pl

Talasemia

choroba dziedziczna, w której zaburzona synteza łańcuchów globiny w hemoglobinie prowadzi do niedokrwistości, uszkodzenia śledziony, a w ostrej postaci - do dziesiątego roku życia człowieka - do śmierci; thalasemia


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. choroba krwi polegająca na zaburzeniach syntezy hemoglobiny;


Ta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Talasoida

kolista depresja na powierzchni Księżyca


Źródła:

SJP.pl

Talasonim

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) jęz. nazwa własna morza lub oceanu


Źródła:

Wiktionary

Talasoterapia

leczenie klimatyczne w miejscowościach nadmorskich; thalassoterapia


Ta


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Talassa

Talassa (gr. Θαλασσα, łac. "Thalassa") – w mitologii greckiej pierwotna bogini morza, jedna z Protogenoi. Była jedynie uosobieniem (personifikacją), a nie ciałem fizycznym morza. Talassa jest żeńskim odpowiednikiem Pontosa.

Uchodziła za córkę Etera (Światło) oraz Hemery (Dzień). Z Pontosem zrodziła dziewięciu Telchinów oraz Halię. Według Hezjoda Talassa zrodziła Afrodytę, kiedy odcięte genitalia Uranosa spadły do morza. Hygin pisze też, że potomstwem Talassy i Pontosa były ryby.


Źródła:

Wikipedia

Talassokracja

dominacja państwa oparta na morskiej potędze


Talassokracja ( θαλασσοκρατία – „panowanie na morzu”, od θάλασσα „morze” + κράτος „władza, moc”) – mocarstwo, które zdobywa i utrzymuje dominację za pomocą silnej floty. Cała potęga i polityczne znaczenie danej talassokracji dobiega końca w wypadku anihilacji sił morskich.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Talassokratyczny

→ talassokracja


Patrz:talassokracja

Źródła:

SJP.pl

Talaudzki

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z wyspami Talaud, dotyczący wysp Talaud


Źródła:

Wiktionary

Talaśka

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Talbot

automatycznie wyładowujący się wagon do przewożenia węgla


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) górn. kolej. czteroosiowy wagon wyładowujący się automatycznie, używany do przewożenia węgla, koksu, piasku


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Talbotypia

pierwsza negatywowo-pozytywowa metoda otrzymywania obrazów fotograficznych; kalotypia


Źródła:

SJP.pl

Talbotypiczny

→ talbotypia; kalotypowy, talbotypowy


Źródła:

SJP.pl

Talbotypowy

→ talbotypia; kalotypowy, talbotypiczny


Źródła:

SJP.pl

Talcyt

skupienie muskowitu o wyglądzie talku, odmiana talku


Źródła:

SJP.pl

Talczyn

Talczyn – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie lubartowskim, w gminie Kock. Przez miejscowość przepływa rzeka Czarna, dopływ Tyśmienicy.

Wieś stanowi sołectwo gminy Kock. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) wieś liczyła 617 mieszkańców.


Źródła:

Wikipedia

Talea

rzeczownik

 (1.1) muz. w średniowieczu schemat rytmiczny głosu tenorowego;


Źródła:

Wiktionary

Talencik

zdrobnienie od: talent


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od talent


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Talent

1. uzdolnienie w jakimś kierunku, predyspozycje, zdolności;
2. człowiek utalentowany;
3. używana w starożytności (w Babilonii i Asyrii) jednostka wagowo-pieniężna;
4. w średniowieczu: pieniężna jednostka obrachunkowa równa 240 denarom


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) starożytna jednostka masy; także jednostka monetarna;

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) ponadprzeciętne uzdolnienie w jakimś kierunku

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (3.1) osoba obdarzona nadzwyczajnymi uzdolnieniami w jakiejś dziedzinie


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Talentowy

→ talent


przymiotnik

 (1.1) rzad. związany z talentem

 (1.2) daw. ważący talent


Patrz:talent

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Talerz

1. naczynie stołowe; także zawartość tego naczynia;
2. biała plama na pośladkach jeleniowatych;
3. jedna z dwóch płyt czyneli (żeli), na której można grać; żel, czynel;
4. okrągłe ostrze narzędzi rolniczych


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) płaskie, okrągłe naczynie, z którego je się posiłki;

 (1.2) zawartość talerza (1.1)

 (1.3) muz. przypominający talerz (1.1), zrobiony z metalu element perkusji;

 (1.4) muz. przypominający talerz (1.1), zrobiony z metalu samodzielny instrument;

 (1.5) pot. zwierciadło anteny satelitarnej

 (1.6) inform. element dysku twardego komputera

 (1.7) łow. środkowa część zadu jeleniowatych wyróżniająca się jasną sierścią

 (1.8) techn. muz. okrągły element podtrzymujący płytę w odtwarzaczach muzycznych


Talerz – okrągłe naczynie, na ogół mniej wgłębione (talerz płytki) lub bardziej wgłębione (talerz głęboki, np. do zup), służące do podawania potraw. Talerze są wykonywane z różnych materiałów, najczęściej z ceramiki (porcelana, fajans), metalu, szkła, współcześnie także z tworzyw sztucznych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Talerze

1. naczynie stołowe; także zawartość tego naczynia;
2. biała plama na pośladkach jeleniowatych;
3. jedna z dwóch płyt czyneli (żeli), na której można grać; żel, czynel;
4. okrągłe ostrze narzędzi rolniczych


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Talerzowaty

przypominający talerz


Źródła:

SJP.pl

Talerzować

spulchniać wierzchnią warstwę gleby broną talerzową


czasownik niedokonany (dk. brak)

 (1.1) roln. wzruszać i spulchniać powierzchowną warstwę gruntu lub usuwać zachwaszczenie przy pomocy brony talerzowej (talerzówki)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Talerzowy

→ talerz


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z talerzem, dotyczący talerza


Patrz:talerz

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Talerzyk

zdrobnienie od: talerz; mały talerz


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od: talerz

 (1.2) mały talerz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Talerzykowato

przysłówek

 (1.1) w kształcie talerzyka


Źródła:

Wiktionary

Talerzykowaty

przypominający kształtem mały talerz


Źródła:

SJP.pl

Talerzówka

narzędzie rolnicze, zaliczane do bron, spulchniające płytko glebę; brona talerzowa


Źródła:

SJP.pl

Tales

Tales z Miletu, starożytny filozof grecki


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) hist. filozof i uczony starożytnej Grecji z przełomu VII i VI w. p.n.e.;


TAL Expression Syntax (TALES) – standard definiowania wyrażeń dla języków TAL (Template Attribute Language) i METAL (Macro Extension for TAL). TALES definiuje sześć typów wyrażeń:

Domyślnym typem jest codice_4, dlatego w przypadku braku określenia typu, Zope potraktuje je jako wyrażenie tego właśnie typu. Jeśli istnieje konieczność umieszczenia kilku wyrażeń, to kolejne z nich oddziela się dwukropkiem. Oprócz tego TALES określa również listę słów kluczowych:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tali

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) drewn. egzotyczne drewno pozyskiwane w Afryce z drzew z gatunku nazwa systematyczna|Erythrophleum ivorense|ref=tak.


Źródła:

Wiktionary

Talia

1. komplet kart do gry
2. u kobiety: zwężająca się część tułowia między żebrami i biodrami; pas, stan


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) anat. przewężenie ciała powyżej bioder

 (1.2) karc. komplet kart do gry

 (1.3) żegl. wielokrążek;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Talib

1. przedstawiciel afgańskiego, radykalnego odłamu islamu;
2. dosłownie: uczeń (religijny uczeń lub zwolennik, szczególnie w islamie);
3. lekceważąco: osoba rygorystycznie trzymająca się zasad religii; ortodoks, fundamentalista


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) polit. rel. członek fundamentalistycznego ugrupowania islamskiego, które powstało w 1994 w Afganistanie;

 (1.2) przen. fundamentalista, radykał, fanatyk, osoba zagorzała i nieuznająca żadnych ustępstw w jakiejś dziedzinie


Talib – uczeń, najczęściej medresy lub szkoły koranicznej, zdobywający za pomocą nauki pamięciowej ogólną wiedzę na temat Koranu.

Edukacja zaczyna się już w wieku dziecięcym i trwa około 10 lat. Obecnie wzrost liczby uczniów kończących medresy jest spowodowany: bezpłatną nauką, zagwarantowanym wyżywieniem oraz mieszkaniem na czas nauki, co w biednych społeczeństwach islamskich jest propozycją bardzo kuszącą.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Taliban

1. obszar Afganistanu pozostający pod kontrolą talibów;
2. talibowie sprawujący władzę nad tym obszarem


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Talibański

→ Taliban; talibski


przymiotnik relacyjny

 (1.1) polit. talibski


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Talibizacja

wprowadzanie religii, pojęć i obyczajów talibskich


Źródła:

SJP.pl

Talibka

→ talib


Patrz:talib

Źródła:

SJP.pl

Talibski

→ talib; talibański


przymiotnik relacyjny

 (1.1) polit. związany z talibami, dotyczący talibów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Talidomid

organiczny związek chemiczny stosowany dawniej jako lek o działaniu przeciwwymiotnym, przeciwbólowym i usypiającym, a obecnie w leczeniu niektórych nowotworów i chorób zapalnych


Talidomid – organiczny związek chemiczny zbudowany z reszty ftalimidowej i glutarimidowej, stosowany jako lek o działaniu przeciwwymiotnym, przeciwbólowym, usypiającym i hipnotycznym. Talidomid został uzyskany przez chemików z Chemie Grünenthal z Republiki Federalnej Niemiec w 1953 roku.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Talidomidowy

→ talidomid


Patrz:talidomid

Źródła:

SJP.pl

Talijan

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Zaolzie. Włoch


Źródła:

Wiktionary

Talijka

zdrobnienie od: talia


Źródła:

SJP.pl

Talik

nazwisko


Talik – warstwa gruntu, położona między warstwą wiecznej zmarzliny a gruntem świeżo zamarzającym, typowa dla strefy okołobiegunowej. Woda pozostająca w taliku przedostaje się przez spękania lodu i czasem tworzy naledź. Taliki są ważne dla miejscowej ludności, ze względu na możliwość pozyskiwania z nich wody.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Talion

1. kara równoznaczna szkodzie, jaką wyrządził winny, zgodna z zasadą "oko za oko, ząb za ząb" (np. śmierć za zabójstwo); prawo talionu, kara talionu - prawo oparte na stosowaniu tego typu kar;
2. w renonsie (grze w karty): karty odłożone i nakryte, zdobywane przez osobę, która wylicytuje najwyżej


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) hist. praw. prawo karania według zasady „oko za oko, ząb za ząb”; kara równa wyrządzonej krzywdzie;

 (1.2) karc. w niektórych grach: karty odłożone, które zdobywa osoba, która licytowała najwyżej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Taliowanie

1. zwężać ubranie w talii;
2. robić zwężenie w narcie lub desce snowboardowej


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|taliować.

 (1.2) kraw. wcięcie ubrania w talii

 (1.3) sport. zwężenie w środkowej części narty


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Taliować

1. zwężać ubranie w talii;
2. robić zwężenie w narcie lub desce snowboardowej


Źródła:

SJP.pl

Talit

prostokątna chusta noszona przez żydów w czasie modliwy


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) rel. żydowska chusta modlitewna z frędzlami;


Ta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Talizman

magiczny przedmiot mający przynosić szczęście i chronić od złego; amulet, fetysz


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) ezot. przedmiot, któremu przypisuje się magiczną moc przynoszenia szczęścia jego posiadaczowi;


Talizman (fr. "talisman", hiszp. "talismán"; z arab. "tilsam" lub "tilasm" = „obraz magiczny z mistycznymi znakami przeciw czarom”; z gr. "télesma" = „konsekracja”) – przedmiot z przypisywanym mu działaniem magicznym (często drobny), mający przynosić jego posiadaczowi szczęście lub chronić przed nieszczęściami.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Talizmanowy

→ talizman


Patrz:talizman

Źródła:

SJP.pl

Talk

1. minerał, uwodniony krzemian magnezu; łojek;
2. biały puder do pielęgnacji skóry, wytwarzany z talku - minerału;
3. [czytaj: tok] potocznie: talk show


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) miner. miękki minerał z gromady krzemianów;

 (1.2) kosmet. med. biały puder mineralny używany jako kosmetyk do pielęgnacji skóry


Talk – minerał z gromady krzemianów. Należy do grupy minerałów pospolitych.

Nazwa pochodzi od arabskiego słowa "talk" oznaczającego mikę i nawiązuje do podobieństwa tych minerałów. Z kolei po łacinie "talcus" to tłuszcz, stąd w dawnej polszczyźnie czasem używano nazwy "łojek".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Talk-Show

[czytaj: tok-szoł] program telewizyjny lub radiowy, gdzie prowadzi się rozmowy z zaproszonymi gośćmi, często przy udziale publiczności; talk show, tok szoł


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) telew. gatunek programu publicystycznego, w którym jeden lub wielu prowadzących rozmawia w studiu z uczestnikami;


Talk-show – gatunek programu telewizyjnego, widowisko publicystyczne, w którym prowadzący (z reguły – jeden, choć bywają widowiska z dwoma prowadzącymi) rozmawia w studiu z uczestnikami na ustalony temat (talk-show monotematyczny) bądź na dowolne tematy (ogólny).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Talka

1. przyrząd do odmierzania i zwijania w motki nici, przędzy; motowidło;
2. motek nici przędzy zdjęty z motowidła


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) włók. motowidło do motania przędzy

 (1.2) włók. motek nici zdjęty z motowidła


Talka – wieś w Estonii, w prowincji Võru, w gminie Meremäe.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Talkować

posypywać coś białym pudrem (talkiem)


Źródła:

SJP.pl

Talkowski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Talkowszczyzna

wieś w Polsce


Talkowszczyzna – wieś w Polsce, położona w województwie podlaskim, w powiecie sokólskim, w gminie Szudziałowo.

W latach 1954–1961 wieś należała i była siedzibą władz gromady Talkowszczyzna, po jej zniesieniu w gromadzie Szudziałowo. W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa białostockiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Talkowy

1. → talk;
2. [czytaj: tokowy] potocznie: związany z talk show


Źródła:

SJP.pl

Tall

pagórek kryjący w sobie ruiny dawnych pojedynczych budowli lub całych zespołów architektonicznych; tell


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) archeol. typ stanowiska archeologicznego w formie ściętego wzgórza utworzonego z nawarstwiających się, wskutek długotrwałego osadnictwa, pozostałości osad ludzkich;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tallboy

[czytaj: tolboj]
1. wysoka komoda składająca się z dwóch mniejszych kilkuszufladowych komód, ustawionych jedna na drugiej, lub komora na podwyższeniu z szufladami i wygiętymi nóżkami, charakterystyczna dla meblarstwa amerykańskiego i angielskiego w XVIII-XIX wieku; highboy;
2. w żeglarstwie: wysoki, wąski żagiel przedni, stosowany na jachtach regatowych, stawiany podczas żeglowania bajdewindem


Tallboy (ang. "wysoki chłopiec") – bomba lotnicza odłamkowo-burząca, o masie 5400 kg używana w czasie II wojny światowej, mniejsza wersja najcięższej bomby lotniczej Grand Slam.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Talleyrand

[czytaj: talejRĄ, w odmianie: Talleyranda - czytaj: talejRANda itd.] nazwisko, m.in. Charles Talleyrand (1754-1838) - francuski mąż stanu


Źródła:

SJP.pl

Tallin

stolica Estonii; Tallinn


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. stolica Estonii;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tallinianin

mieszkaniec Tallina (Tallinna), stolicy Estonii; Tallinnianin, Tallińczyk


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Tallinnu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tallinianka

mieszkanka Tallina (Tallinna), stolicy Estonii; Tallinnianka, Tallinka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Tallinna


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tallinka

mieszkanka Tallina (Tallinna), stolicy Estonii; Tallinianka, Tallinnianka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Tallinna


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tallinn

stolica Estonii; Tallin


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. stolica Estonii;


Tallinn (od 1219 do 1918 Rewel, niem. hist. Reval) – stolica i największe miasto Estonii, zlokalizowane na północy kraju, na brzegu Zatoki Tallińskiej. Tallinn zajmuje 7. miejsce na liście najbardziej inteligentnych miast świata. Wraz z fińskim Turku było Europejską Stolicą Kultury w 2011 roku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tallinnianin

mieszkaniec Tallinna (Tallina), stolicy Estonii; Tallinianin, Tallińczyk


Źródła:

SJP.pl

Tallinnianka

mieszkanka Tallinna (Tallina), stolicy Estonii; Tallinianka, Tallinka


Źródła:

SJP.pl

Tallińczyk

mieszkaniec Tallina (Tallinna), stolicy Estonii; Tallinnianin, Tallinianin


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Tallinnu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Talliński

przymiotnik od: Tallin, stolica Estonii


przymiotnik

 (1.1) odnoszący się do miasta Tallinn


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Talmi

dawniej: stop miedzi, cynku, cyny i żelaza, platerowany złotem, używany do wyrobu taniej biżuterii; talmigold; talmi-złoto


Ta


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Talmi-Złoto

dawniej: stop miedzi, cynku, cyny i żelaza, platerowany złotem, używany do wyrobu taniej biżuterii; talmigold; talmi


Źródła:

SJP.pl

Talmigold

dawniej: stop miedzi, cynku, cyny i żelaza, platerowany złotem, używany do wyrobu taniej biżuterii; talmi; talmi-złoto


Źródła:

SJP.pl

Talmud

egzemplarz Talmudu


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) rel. zbiór przepisów judaistycznych;

 (1.2) przepisany lub wydrukowany egzemplarz Talmudu (1.1)


Talmud ( ‏תלמוד‎ "talmud" „nauka”) – jedna z podstawowych (choć nie jest uznawana za świętą) ksiąg judaizmu. Został napisany językiem judeo-aramejskim. Talmud jest komentarzem do biblijnej Tory, w którym wyjaśniono, jak przestrzegać prawa zawartego w Torze w warunkach, jakie zapanowały wśród Żydów wypędzonych z Palestyny w II wieku. Dla wyznawców tradycyjnego judaizmu Talmud stanowi rodzaj odpowiednika chrześcijańskiego katechizmu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Talmudyczny

1. odnoszący się do Talmudu (zbioru tradycyjnych, dopełniających Stary Testament praw judaizmu), związany z Talmudem;
2. ściśle przestrzegający praw, przepisów określonych w danej dziedzinie


przymiotnik relacyjny

 (1.1) rel. związany z Talmudem, zawarty w Talmudzie

przymiotnik jakościowy

 (2.1) przen. pejor. trzymający się ściśle przepisów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Talmudysta

znawca Talmudu


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) znawca Talmudu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Talmudystka

→ talmudysta


Patrz:talmudysta

Źródła:

SJP.pl

Talmudystyczny

→ talmudysta


Patrz:talmudysta

Źródła:

SJP.pl

Talmudyzm

1. ogół prawd i twierdzeń, opartych na Talmudzie;
2. rygorystyczne przestrzeganie praw zawartych w Talmudzie


Źródła:

SJP.pl

Talo

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) kulin. placek z mąki kukurydzianej pieczony na ogniu, specjalność baskijska


Źródła:

Wiktionary

Talon

dokument uprawniający do otrzymania towarów, pieniędzy lub usługi; bon; kupon


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) dokument uprawniający do nabycia reglamentowanego towaru lub zniżki cenowej


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Talonik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od talon


Źródła:

Wiktionary

Talonowicz

osoba kupująca coś na podstawie talonu


Źródła:

SJP.pl

Talonowy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący talonów


Źródła:

Wiktionary

Talos

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) mitgr. postać mitologiczna, olbrzym z brązu, strzegący Krety przed piratami i obcymi;

 (1.2) mitgr. postać mitologiczna, niezwykle zdolny uczeń Dedala, którego ten z zazdrości strącił ze szczytu wzgórza akropolu;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Talowy

przymiotnik od: tal


przymiotnik

 (1.1) dotyczący talu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Talpicyd

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) środek kretobójczy, unieszkodliwiający krety (nazwa systematyczna|Talpidae|ref=tak.);


Źródła:

Wiktionary

Talrep

rodzaj ściągacza linowego służącego do zamocowania i naciągnięcia want


Talrep – lina roślinna stosowana w ściągaczu talrepowym na dawnym żaglowcu. Potocznie nazywano talrepem również sam ściągacz. Dziś tego typu osprzęt występuje w replikach, lub żaglowcach stylizowanych na te z minionych epok.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Taltybios

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) mitgr. herold i przyjaciel Agamemnona


Taltybios (gr. Ταλθύβιος) – postać z mitologii greckiej, herold Agamemnona podczas wojny trojańskiej.

Miał towarzysza imieniem Eurybates, w późniejszych przekazach schodzącego na dalszy plan. Wzmiankowany jest kilkukrotnie w "Iliadzie". To właśnie on miał odebrać Achillesowi Bryzejdę i posłować do Machaona oraz Kinyrasa. Miał też towarzyszyć Ifigenii w drodze do Aulidy, gdzie została złożona w ofierze. Eurypides uczynił Taltybiosa bohaterem swojej tragedii "Trojanki".


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Talus

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) rzad. imię|polski|m.;

 (1.2) mitgr. olbrzym z brązu strzegący Krety przed piratami i obcymi;

 (1.3) mitgr. niezwykle zdolny uczeń Dedala, którego ten z zazdrości strącił ze szczytu wzgórza akropolu;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Talweg

linia najgłębszego koryta będąca podstawą do wytyczenia linii granicznej na rzekach żeglownych


Źródła:

SJP.pl

Talyrz

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. talerz


Źródła:

Wiktionary

Tam

1. zaimek wskazujący bliżej nieokreślone miejsce lub odnoszący się w kontekście do wcześniej określonego miejsca;
2. partykuła ekspresywna


zaimek

 (1.1) …wskazujący miejsce inne od miejsca, w którym znajduje się mówiący

 (1.2) …wskazujący miejsce, do którego nawiązano już wcześniej

partykuła

 (2.1) …o charakterze wzmacniającym wypowiedź, deprecjonująca

forma rzeczownika.

 (3.1) D. lm. od: tama


Tam (zapis stylizowany: TAM) – dziewiąty album studyjny polskiej piosenkarki Natalii Przybysz. Wydawnictwo ukazało się 13 października 2023 nakładem wytwórni muzycznej Kayax w dystrybucji e-Muzyka.

Album jest utrzymany w stylu muzyki alternatywnej. Składa się z wersji standardowej (1 CD) i płyty analogowej (1 LP).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tam-Tam

1. drewniany bęben afrykański, używany przez niektóre plemiona jako instrument muzyczny lub do przekazywania wiadomości na odległość;
2. instrument perkusyjny z grupy idiofonów uderzanych, odmiana gongu w kształcie metalowej tarczy


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) muz. instrument perkusyjny z grupy idiofonów;

 (1.2) muz. azjatycki instrument perkusyjny o cienkiej, metalowej tarczy


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tam-Tamista

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) rzad. muz. muzyk grający na tam-tamie


Źródła:

Wiktionary

Tam-Tamistka

→ tam-tamista


Patrz:tam-tamista

Źródła:

SJP.pl

Tam-Tamowy

→ tam-tam; tamtamowy


Źródła:

SJP.pl

Tama

1. wał wznoszony w celu regulacji rzeki;
2. zapora, przeszkoda, zawada;
3. budowla odgradzająca w kopalni dwie części wyrobiska


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) bud. budowla zatrzymująca i spiętrzająca wodę;

 (1.2) górn. konstrukcja odgradzająca w kopalni dwie przestrzenie;

 (1.3) przen. zablokowanie czegoś


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tamada

gospodarz przyjęcia w Gruzji


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mistrz ceremonii podczas supry (uczty) na Kaukazie, w szczególności w Gruzji; zwykle dojrzały mężczyzna, który cieszy się szacunkiem i potrafi wygłaszać oratorskie toasty


Tamada – stolica historycznej diecezji w starożytnej prowincji rzymskiej Mauretania Caesariensis, znajdującej się w północno-zachodniej Afryce, jedno z katolickich biskupstw tytularnych, ustanowione w 1933.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tamagotchi

[czytaj: tamagoczi] elektroniczna zabawka w postaci małego urządzenia z ekranikiem, na którym pojawia się zwierzątko


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) japońska zabawka elektroniczna, substytut zwierzęcia domowego, w postaci małego urządzenia z wyświetlaczem ciekłokrystalicznym, na którym ukazuje się postać zwierzątka, którym trzeba „opiekować się;”


Ta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tamagoyaki

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) kulin. japoński omlet, który powstaje poprzez zwijanie kilku warstw ubitych jajek smażonych na prostokątnej patelni, porcjowany przed podaniem


Tamagoyaki (jap. 卵焼き lub 玉子焼き, „smażone jajko”) – rodzaj japońskiego omletu przygotowywanego poprzez zawinięcie kilku warstw smażonych ubitych jajek. Często przygotowuje się go na prostokątnej patelni do omletów zwanej makiyakinabe lub tamagoyaki.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Tamajajo

potocznie, żartobliwie o tamagotchi; tamakurczak


Źródła:

SJP.pl

Tamakurczak

potocznie, żartobliwie o tamagotchi; tamajajo


Źródła:

SJP.pl

Tamal

danie meksykańskie z nadziewanego ciasta z mąki kukurydzianej owiniętego liściem z kolby kukurydzy


Ta


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tamandua

zwierzę nadrzewne; żywi się termitami


Tamandua ("Tamandua") – rodzaj ssaków z rodziny mrówkojadowatych (Myrmecophagidae).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tamanu

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) bot. nazwa systematyczna|Calophyllum inophyllum|ref=tak., rosnące powoli, najczęściej w dolinach, wiecznie zielone drzewo występujące w tropikalnych lasach Azji, Afryki i Oceanii o ciężkim i trwałym drewnie

 (1.2) kosmet. olej pozyskiwany poprzez wytłoczenie na zimno pestek owoców drzewa tamanu (1.1)


Źródła:

Wiktionary

Tamara

imię żeńskie


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.;

rzeczownik, rodzaj żeński

 (2.1) środ. kolej. lokomotywa spalinowa TEM2 (SM48)


Tamara – współczesna forma żeńskiego imienia semickiego Tamar ( ‏ܬܡܪ‎ – "palma daktylowa").

Tamara imieniny obchodzi: 25 marca, 1 maja i 3 czerwca.

W styczniu 2024 w upublicznionych danych rejestru PESEL widniało 12 931 kobiet o imieniu Tamara i 698 o imieniu Tamar nadanym jako imię pierwsze, a także 2636 kobiet noszących imię Tamara oraz 22 kobiety o imieniu Tamar jako imię drugie. Dla porównania, najczęściej nadane imię żeńskie – Anna – nosi 1 072 616 osób.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tamarillo

1. roślina z rodziny psiankowatych, o owocach podobnych do pomidorów;
2. owoc tej rośliny


Źródła:

SJP.pl

Tamaryna

nadrzewna małpka z Ameryki Południowej


Tamaryna ("Saguinus") – rodzaj ssaków naczelnych z rodziny pazurkowcowatych (Callitrichidae).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tamarynd

tropikalne drzewo ze wschodniej Afryki; tamarynda, tamaryndus, tamaryndowiec


Źródła:

SJP.pl

Tamarynda

owoc tamaryndowca - tropikalnego drzewa afrykańskiego; tamarynd


Źródła:

SJP.pl

Tamaryndowcowy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z tamaryndowcem, dotyczący tamaryndowcu


Źródła:

Wiktionary

Tamaryndowiec

tropikalne drzewo ze wschodniej Afryki; tamaryndus, tamarynd


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) dendr. nazwa systematyczna|Tamarindus|ref=taj., monotypowy rodzaj drzew z rodziny bobowatych

 (1.2) dendr. drzewo z rodzaju tamaryndowców (1.1)

 (1.3) spoż. jadalny owoc tamaryndowca (1.2)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tamaryndowy

→ tamarynd (tamaryndus, tamaryndowiec)


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z tamaryndem, dotyczący tamaryndu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tamaryndus

tropikalne drzewo ze wschodniej Afryki; tamaryndowiec, tamarynd


Źródła:

SJP.pl

Tamaryszek

krzew lub drzewko z rodziny tamaryszkowatych


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) bot. krzew z rodziny tamaryszkowatych


Ta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tamaryszka

krzew lub drzewko z rodziny tamaryszkowatych


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ornit. nazwa systematyczna|Acrocephalus melanopogon|ref=tak., ptak z rodziny trzciniaków;


Ta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tamaryszkowate

rodzina roślin z rzędu tamaryszkowców obejmująca drzewa i krzewy występujące głównie na obszarach podzwrotnikowych, o drobnych liściach zredukowanych w formie igieł lub łusek


Ta


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tamaryszkowaty

o cechach tamaryszkowatych (rodzina roślin)


Źródła:

SJP.pl

Tamaryszkowce

rząd roślin okrytonasiennych z podklasy ukęślowych; Tamaricales


Źródła:

SJP.pl

Tamaryszkowiec

przedstawiciel rzędu roślin okrytonasiennych z podklasy ukęślowych


Źródła:

SJP.pl

Tamaryszkowy

1. → tamaryszek;
2. suwak tamaryszkowy - gatunek ssaka z podrodziny myszoskoczków


Źródła:

SJP.pl

Tamarzyny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Tamary lub z nią związany


Źródła:

SJP.pl

Tamaszek

język z południowej gałęzi języków berberskich, używany w Afryce Północnej; język tuareski


rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) jęz. język berberyjski, używany w Afryce (na rozległych obszarach Mali, Nigru, Algierii, Libii i Burkina Faso), rozdzielający się na cztery dialekty;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tambala

1/100 kwachy, malawijskiej jednostki pieniężnej


Ta


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tambor

1. osłona górnej części bocznych kół łopatkowych na statkach z napędem bocznokołowym;
2. urządzenie w formie wałka o średnicy zależnej od długości papiernicy, służącego do nawijania gotowego papieru schodzącego z maszyny;
3. dawniej: przyrząd służący do rozpinania na nim materiału w celu ułatwienia jego haftowania; tamborek


Tambor – (hiszp. "tambor" - bęben) osłona górnej części (wystającej ponad powierzchnię wody) bocznych kół łopatkowych na statkach z napędem bocznokołowym. Tambory miały na celu głównie ochronę kół łopatkowych przed uszkodzeniem, kiedy statek stykał się z burtą innego statku lub innym obiektem.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tamborek

przyrząd służący do rozpinania na nim materiału w celu ułatwienia jego haftowania; tambor


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) ułatwiający wyszywanie przyrząd w formie dwóch obręczy służących do napinania materiału lub kanwy do haftowania;


Tamborek – przedmiot ułatwiający haftowanie, składający się z dwóch obręczy, które zaciska się na siebie, napinając jednocześnie naciągnięty między nimi materiał.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tambormajor

tamburmajor;
1. dyrygent orkiestry w marszu
2. dowódca doboszów lub orkiestry wojskowej


Źródła:

SJP.pl

Tambormajorski

→ tambormajor


Patrz:tambormajor

Źródła:

SJP.pl

Tamborski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Tambow

miasto w Federacji Rosyjskiej


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto obwodowe w środku europejskiej części Rosji, położone nad rzeką Cną;


Tambow (ros. Тамбов) – miasto administracyjne, gospodarcze i kulturalne centrum obwodu tambowskiego na obszarze Centralnego Okręgu Federalnego w Rosji, na Nizinie Ocko-Dońskiej, nad rzeką Cną, około 418 km na południowy wschód od Moskwy, w 2025 roku miasto liczyło 254 940 mieszkańców i 107,31 km² powierzchni. Miasto dzieli się na 3 dzielnice, zwane rejonami: rejon leninowski, rejon październikowy, oraz rejon sowiecki.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tambowski

→ Tambow


przymiotnik

 (1.1) związany z Tambowem, dotyczący Tambowa


Patrz:Tambow

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tambur

1. wschodni instrument muzyczny, rodzaj bębna;
2. wieloboczna, eliptyczna lub cylindryczna podbudowa pod kopułą


Źródła:

SJP.pl

Tambura

rodzaj lutni azjatyckiej


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tamburek

dawniej: przyrząd służący do rozpinania na nim materiału w celu ułatwienia jego haftowania; tamborek, tambor


Źródła:

SJP.pl

Tamburmajor

dawniej: tambormajor;
1. dyrygent orkiestry w marszu;
2. dowódca doboszów lub orkiestry wojskowej


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) muz. dyrygent orkiestry marszowej

 (1.2) przest. wojsk. dowódca orkiestry wojskowej lub oddziału złożonego z doboszów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tamburmajorka

→ tamburmajor


Patrz:tamburmajor

Źródła:

SJP.pl

Tamburowy

przymiotnik od: tambur


Źródła:

SJP.pl

Tamburyn

instrument muzyczny, mały płaski bębenek na obręczy z brzęczącymi blaszkami; tamburyno


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) muz. instrument perkusyjny w formie obręczy z naciągniętą membraną i blaszkami lub dzwoneczkami naokoło;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tamburynista

muzyk grający na tamburynie


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) muz. muzyk, który gra na tamburynie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tamburynistka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) muz. kobieta, która gra na tamburynie


Źródła:

Wiktionary

Tamburyno

instrument muzyczny, mały płaski bębenek na obręczy z brzęczącymi blaszkami; tamburyn


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) muz. tamburyn


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tambylec

potocznie: bywalec


Źródła:

SJP.pl

Tambów

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) daw. lub rzad. geogr. Tambow (zapis spolszczony)


Źródła:

Wiktionary

Tamci

forma zaimka.

 (1.1) mos. lm. od tamten


Źródła:

Wiktionary

Tamdotąd

zaimek

 (1.1) reg. pozn. - tam


Źródła:

Wiktionary

Tameczny

dawniej: tamtejszy


Źródła:

SJP.pl

Tamerlan

władca środkowoazjatycki; Timur, Timur Lenk, Timur Chromy


Źródła:

SJP.pl

Tamga

1. znak rodowy i własnościowy u dawnych ludów tureckich
2. znak na monetach tureckich i tatarskich z imieniem i tytułem sułtana lub chana; moneta z tymże znakiem


Tamga (mong. "tamag", tur. "damga", tat. "tamga" „znak, piętno, pieczęć”) – znak władzy chańskiej. Pierwotnie znak plemienny, rodowy i własnościowy u dawnych ludów Wielkiego Stepu (scytyjskich, sarmackich i potem mongolskich, tureckich, irańskich i ugrofińskich), używany m.in. do oznaczania koni, bydła, sprzętów i uzbrojenia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tamiarz

1. robotnik w kopalni zatrudniony przy budowie i konserwacji różnego rodzaju tam
2. robotnik obsługujący tamy śluzowe na drogach przewozowych


Źródła:

SJP.pl

Tamil

język tamilski będący językiem urzędowym w Singapurze, Sri Lance i w części Indii


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) etn. przedstawiciel narodu drawidyjskiego, posługującego się językiem tamilskim i zamieszkującego indyjski stan Tamil Nadu i północno-wschodnią część Sri Lanki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tamil.

skrót od: tamilski


Źródła:

SJP.pl

Tamilka

członkini narodu zamieszkującego głównie południowe Indie i Sri Lankę


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) etn. przedstawicielka narodu drawidyjskiego, posługującego się językiem tamilskim i zamieszkującego indyjski stan Tamil Nadu i północno-wschodnią część Sri Lanki;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tamilnad

stan w Indiach; Tamilnadu


Źródła:

SJP.pl

Tamilnadu

stan w Indiach; Tamilnad


rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. stan w Indiach;


Tamilnadu ( தமிழ்நாடு; ang. "Tamil Nadu"; hindi तमिल नाडु, trb.: "Tamilnad", trl.: "Tamiḻ Nāṭu") – jeden ze stanów Indii, położony w ich południowej części, zamieszkany głównie przez Tamilów, lud pochodzenia drawidyjskiego.

Stolicą stanu, a zarazem największym miastem jest Ćennaj.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tamilnadzki

→ Tamilnadu


Patrz:Tamilnadu

Źródła:

SJP.pl

Tamilowie

naród zamieszkujący głównie południowe Indie i Sri Lankę


Tamilowie ( தமிழர்கள், "Tamiḻarkaḷ") – naród z grupy ludów drawidyjskich, posługujący się językiem tamilskim, 74 miliony osób według szacunków z 1997 roku. Zamieszkuje indyjski stan Tamil Nadu i północno-wschodnią część Sri Lanki, poza tym skupiska w Indonezji, Malezji, Singapurze i Mjanmie, a poza Azją w Południowej Afryce i Mauritiusie, emigracja do Europy, Stanach Zjednoczonych, Kanady i Australii.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tamilski

dotyczący Tamilów, charakterystyczny dla Tamilów


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) jęz. język z rodziny drawidyjskiej, którym posługują się Tamilowie zamieszkujący południowoindyjski stan Tamilnadu (60 mln) oraz wyspę Cejlon (4 mln);

przymiotnik

 (2.1) dotyczący Tamilów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tamilskojęzyczny

przymiotnik

 (1.1) taki, który posługuje się językiem tamilskim

 (1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem tamilskim

 (1.3) spisany, stworzony w języku tamilskim


Źródła:

Wiktionary

Tamiza

rzeka w Wielkiej Brytanii


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. rzeka w południowej Anglii;


Tamiza ( Thames, wym. ; w górnym biegu także Isis; Tamesis, Tamesa) – rzeka w południowej Anglii, nad którą położony jest Londyn, druga pod względem długości rzeka Wielkiej Brytanii (po Severn), liczy 346 km. Dorzecze ma powierzchnię około 13 000 km².


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tamizański

przymiotnik relacyjny

 (1.1) rzad. związany z Tamizą (rzeką w Anglii)


Źródła:

Wiktionary

Tamo

dawniej: tam


Źródła:

SJP.pl

Tamoksifen

organiczny związek chemiczny, lek blokujący estrogen, stosowany głównie w terapii raka sutka; tamoksyfen


Źródła:

SJP.pl

Tamoksyfen

organiczny związek chemiczny, lek blokujący estrogen, stosowany głównie w terapii raka sutka; tamoksifen


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) farm. lek stosowany głównie w leczeniu i zapobieganiu rakowi piersi; selektywny modulator receptorów estrogenowych


Tamoksyfen (tamoxifen) – organiczny związek chemiczny, należący do selektywnych modulatorów receptora estrogenowego (SERM), syntetyczny lek o działaniu antyestrogenowym, stosowany głównie w terapii raka sutka.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tamować

hamować, wstrzymywać


czasownik przechodni niedokonany (dk. zatamować)

 (1.1) utrudniać swobodny ruch (zwykle przemieszczanie) lub działanie

 (1.2) powstrzymywać upływ krwi

 (1.3) powstrzymywać okazywanie uczuć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tamowy

przymiotnik od: tama


Źródła:

SJP.pl

Tampa

miasto w USA


Tampa – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Floryda, ośrodek administracyjny hrabstwa Hillsborough, położone na zachodnim wybrzeżu półwyspu Floryda, nad zatoką Tampa, nad ujściem rzeki Hillsborough. Jest to trzecie pod względem wielkości miasto na Florydzie, w 2020 roku liczyło 384 959 mieszkańców. Obszar metropolitalny Tampa–St. Petersburg–Clearwater, zamieszkany przez 3 175 275 osób (2020), jest drugą co do wielkości aglomeracją Florydy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tampax

marka tamponów higienicznych


Źródła:

SJP.pl

Tamper

urządzenie do ubijania zmielonej kawy w kolbie; ubijak do kawy


Ta


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tampere

miasto w Finlandii


Ta


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tampon

1. zwitek materiału do tamowania krwawień, oczyszczania ran lub wprowadzania leków;
2. opatrunek higieniczny używany przez kobiety w okresie menstruacji


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) kosmet. med. rodzaj opatrunku będący zwitkiem gazy, waty itp. używany do wprowadzania leków do jam ciała lub ran oraz jako materiał opatrunkowy;

 (1.2) hig. specjalnie ukształtowany opatrunek ze sznurkiem stosowany wewnętrznie podczas menstruacji;

 (1.3) techn. kulka uformowana np. z waty, owinięta cienkim płótnem, flanelą itp., używana do nanoszenia substancji płynnych


Tampon – zwitek (kłąb) chłonnego materiału (gąbki, waty), zwykle pochodzenia naturalnego (bawełna, wełna, celuloza), używany jako materiał opatrunkowy lub narzędzie do nanoszenia substancji płynnych (np. farb) na podłoże – tzw. tapowanie. Tampony wyposażone w sznureczki (tampony higieniczne) są również używane jako środki higieny osobistej podczas menstruacji.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tamponada

1. wypełnianie jam ciała lub ran tamponami uciskającymi w celu opanowania krwawienia; seton
2. tamponada serca - gromadzenie się w worku osierdziowym, otaczającym mięsień serca, krwi lub płynu w ilości powodującej pogorszenie jego funkcji


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tampondruk

Tampondruk – technika druku pośredniego, zaliczana do pochodnych druku wklęsłego, polegająca na nakładaniu farby drukarskiej za pomocą miękkiego gładkiego stempla zwanego tamponem. Za pomocą tamponu o odpowiednim kształcie wykonywany jest nadruk na nierównych i nieregularnych powierzchniach. Przez dobranie odpowiedniej farby możliwe jest drukowanie na podłożach (zwanych kształtkami) takich jak tworzywa sztuczne, guma, szkło, metal itp.


Źródła:

Wikipedia

Tamponiarka

maszyna drukarska wykorzystywana do tampodruku


Źródła:

SJP.pl

Tamponik

mały tampon


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od tampon


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tamponować

1. oczyszczać ranę tamponem, tamować krew, wprowadzać leki za pomocą tamponu;
2. uszczelniać skały przez wypełnianie szczelin wodoszczelnym roztworem cementu


Źródła:

SJP.pl

Tamponowy

→ tampon


Patrz:tampon

Źródła:

SJP.pl

Tamta

forma zaimka.

 (1.1) ż. lp. od tamten


Tamta Goduadze ( თამთა გოდუაძე, Τάμτα Γκοντουάτζε; ur. 10 stycznia 1981 w Tbilisi) – gruzińsko-grecka piosenkarka, reprezentantka Cypru w 64. Konkursie Piosenki Eurowizji (2019).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Tamtamowy

→ tam-tam; tam-tamowy


Źródła:

SJP.pl

Tamte

forma zaimka.

 (1.1) nmos. lm. od tamten


Źródła:

Wiktionary

Tamteczny

przymiotnik

 (1.1) śrpol., także. daw. tamtejszy


Źródła:

Wiktionary

Tamtejszy

przymiotnik

 (1.1) znajdujący się we wcześniej wspomnianym miejscu (w którym rozmówcy się nie znajdują)

 (1.2) dotyczący wcześniej wspomnianego miejsca (w którym rozmówcy się nie znajdują)


Źródła:

Wiktionary

Tamten

znajdujący się tam, a nie tu; bardziej odległy w przestrzeni lub czasie niż ten, który jest bliżej (tu)


zaimek przymiotny wskazujący

 (1.1) obiekt bardziej odległy w przestrzeni lub czasie niż ten, który jest bliżej (tu)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tamto

zaimek przymiotny wskazujący, forma pochodna

 (1.1) odnosi się do obiektów lub okoliczności postrzeganych jako dalsze w sensie umiejscowienia lub wystąpienia w czasie; n. lp. od tamten


Źródła:

Wiktionary

Tamtoczasowy

dawniej: ówczesny; tamtoczesny


Źródła:

SJP.pl

Tamtoczesny

dawniej: ówczesny; tamtoczasowy


przymiotnik

 (1.1) daw. dotyczący czasów, o których była mowa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tamtoroczny

przymiotnik

 (1.1) taki, który odbył się/zdarzył się w tamtym (wskazanym wcześniej) roku


Źródła:

Wiktionary

Tamtędy

tamtą drogą, w tamtym kierunku


zaimek

 (1.1) tamtą drogą (daleką od osoby wskazującej)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tamure

taniec polinezyjski


Źródła:

SJP.pl

Tamwors

brytyjska rasa świń; tamworth


Źródła:

SJP.pl

Tamworth

[czytaj: tamłorf albo tamłors] brytyjska rasa świń; tamwors


Tamworth – miasto w środkowej Anglii (Wielka Brytania), w hrabstwie Staffordshire, w dystrykcie Tamworth, położone nad rzeką Tame, na północny wschód od Birmingham. W 2001 roku liczyło 71 650 mieszkańców. Rozwinięty przemysł maszynowy, włókienniczy, metalowy oraz spożywczy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tamój

zaimek wskazujący

 (1.1) gwara. tam


Źródła:

Wiktionary

Tamże

1. zaimek odnoszący się do miejsca, o którym była już mowa wcześniej;
2. w przypisach do tekstów naukowych: we wskazanym bezpośrednio wcześniej źródle; ibidem


zaimek

 (1.1) … odnoszący się do miejsca, o którym była mowa, zob. tam.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tan

przestarzałe: taniec; tany


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) przest. taniec

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) hist. tytuł arystokratyczny w średniowiecznej Anglii, odpowiednik barona


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tana

dawny tytuł szlachecki nadawany właścicielom ziemskim; osoba nosząca ten tytuł


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tanach

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) rel. żyd. biblia hebrajska składająca się z 24 ksiąg, święta księga judaizmu;


Tanach ( ‏תנ״ך‎) – akronim określający Biblię hebrajską, utworzony od początkowych liter trzech części Pisma: Tora („Prawo”), Newiim („Prorocy”), Ketuwim („Pisma”). Tanach jest świętą księgą judaizmu, która powstała z tekstów hebrajskich oraz – w niewielkiej części – aramejskich, pochodzących według różnych ocen z okresu od 1400 [1200] do 400 roku p.n.e. lub według innej koncepcji datacji z okresu od 900/800 do 165 roku p.n.e.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Tanager

ptak z rzędu wróblowatych; tanagra, sierpotek


Źródła:

SJP.pl

Tanagra

1. polichromowana figurka terakotowa przedstawiająca zwykle młodą kobietę, wyrabiana niegdyś w Beocji; figurka tanagryjska, tanagryjka, myrina;
2. ptak z rzędu wróblowatych; tanager, sierpotek


Ta


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tanagrowate

1. starzykowiec tanagrowaty - gatunek ptaka z rodziny kacykowatych;
2. o cechach tanagrowatych (rodzina ptaków)


Tanagrowate (Thraupidae) – rodzina ptaków z rzędu wróblowych (Passeriformes), wcześniej klasyfikowana jako podrodzina trznadlowatych (Emberizidae). Do tanagrowatych zaliczanych jest obecnie około 390 gatunków ptaków występujących w strefie tropikalnej i subtropikalnej obu Ameryk – od Meksyku i skrajnego południa USA do Chile i Argentyny.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tanagrowaty

1. starzykowiec tanagrowaty - gatunek ptaka z rodziny kacykowatych;
2. o cechach tanagrowatych (rodzina ptaków)


Źródła:

SJP.pl

Tanagry

rodzina ptaków z rzędu wróblowatych


Tanagry (Thraupinae) – podrodzina ptaków z rodziny tanagrowatych (Thraupidae).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tanagryjski

przymiotnik od: Tanagra (miasto w Grecji)


Źródła:

SJP.pl

Tanalbina

nazwa handlowa leku przeciwbiegunkowego, zawierającego taninę z białkiem albuminą


Źródła:

SJP.pl

Tanana

1. miasto w USA, na Alasce;
2. rzeka w USA, lewy dopływ Jukonu


Ta


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tanatocenoza

nagromadzenie różnych gatunków kopalnych i ich szczątków, bez żadnego porządku i związku, zwykle naniesione w jedno miejsce; nekrocenoza, cmentarzysko


Tanatocenoza – kopalny zespół organizmów obumarłych w jednym miejscu i czasie. Aby powstała tanatocenoza, organizmy ją budujące muszą zginąć gwałtownie, na skutek katastrofy (takiej jak klęska żywiołowa, epidemia). Z tego powodu jej skład przypomina skład biocenozy organizmów żywych, gdyż śmierci uległy wszystkie osobniki lub ich losowa reprezentacja (a nie tylko osobniki stare lub słabe).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tanatofobia

chorobliwy lęk przed śmiercią


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) lęk przed śmiercią


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tanatokosmetolog

osoba wykonująca zawodowo zabiegi kosmetyczne poprawiające wygląd zmarłego przed pogrzebem


Źródła:

SJP.pl

Tanatokosmetyka

zabiegi kosmetyczne poprawiające wygląd zmarłego przed pogrzebem


Źródła:

SJP.pl

Tanatolog

specjalista w zakresie tanatologii


Źródła:

SJP.pl

Tanatologia

nauka badająca przyczyny śmierci, zmiany zachodzące w organizmie w procesie umierania i po śmierci


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nauk. interdyscyplinarna nauka o śmierci i umieraniu


Tanatologia (gr. "thánatos", "Tanatos" – śmierć oraz "lógos" – nauka) – dział medycyny sądowej, który zajmuje się tematyką umierania i śmierci, a także zachodzącymi w ich wyniku zjawiskami w organizmie.

Wiedza z zakresu tanatologii jest powszechnie wykorzystywana przez lekarzy z dziedziny medycyny sądowej, między innymi podczas wykonywania sekcji zwłok.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tanatologiczny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) med. związany z tanatologią, dotyczący tanatologii


Źródła:

Wiktionary

Tanatolożka

→ tanatolog


Patrz:tanatolog

Źródła:

SJP.pl

Tanatoplastyk

osoba zajmująca się zawodowo odtwarzaniem zniekształconego ciała zmarłego przed pogrzebem


Źródła:

SJP.pl

Tanatoplastyka

odtworzenie zniekształconego ciała zmarłego przed pogrzebem


Źródła:

SJP.pl

Tanatoprakser

osoba dokonująca tanatopraksji


Źródła:

SJP.pl

Tanatopraksja

zabezpieczanie ciała zmarłego przed rozkładem i przygotowanie go do pochówku; tanatopraktyka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zabieg przygotowujący ciało do pochówku polegający na zabezpieczeniu go przed rozkładem lub na usunięciu zmian pośmiertnych;


Tanatopraksja (balsamowanie) – zabieg polegający na zabezpieczeniu ciała zmarłego przed rozkładem lub na usunięciu zmian pośmiertnych. Operacja polega na wstrzykiwaniu do tętnic soli eliminujących bakterie odpowiedzialne za procesy gnilne.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tanatopraktor

osoba zabezpieczająca ciało zmarłego przed rozkładem i przygotowująca go do pochówku; tanatopraktyk


Źródła:

SJP.pl

Tanatopraktyk

osoba zabezpieczająca ciało zmarłego przed rozkładem i przygotowująca go do pochówku; tanatopraktor


Źródła:

SJP.pl

Tanatopraktyka

osoba zabezpieczająca ciało zmarłego przed rozkładem i przygotowująca go do pochówku; tanatopraktor


Źródła:

SJP.pl

Tanatos

w mitologii greckiej: bóg i uosobienie śmierci


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) mitgr. bóg i uosobienie śmierci utożsamiany z rzymską Mors;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tanatoturysta

osoba zwiedzająca miejsca powiązane ze śmiercią, np. cmentarze, katastrofy itp.


Źródła:

SJP.pl

Tanatoturystyka

zwiedzanie miejsc powiązanych ze śmiercią, np. cmentarzy, katastrof itp.; dark tourism


Źródła:

SJP.pl

Tanatoza

reakcja obronna niektórych zwierząt, polegająca na przyjmowaniu w obliczu zagrożenia pozy charakterystycznej dla osobnika martwego, występująca głównie u owadów, np. pająków i niektórych chrząszczy; odruch zamierania


Ta


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tanatyczny

związany ze śmiercią


Źródła:

SJP.pl

Tanaś

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tanbur

wschodni instrument muzyczny; tambur


Tanbur – arabska nazwa bliskowschodnich instrumentów muzycznych z grupy lutni długoszyjkowych. Tanbury wykorzystywane są współcześnie w muzyce artystycznej i muzyce ludowej, a ich geneza sięga starożytności – na podobnych instrumentach grano w Babilonii i w Egipcie (patrz pandora).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tancbuda

podrzędny lokal rozrywkowy z miejscem do tańczenia


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. pośledni, niskiej kategorii lokal, w którym tańczy się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tancereczka

zdrobnienie od: tancerka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. od: tancerka

 (1.2) tancerka-dziecko


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tancerka

→ tancerz


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) choreogr. kobieta, której profesją jest taniec

 (1.2) kobieta, która potrafi tańczyć

 (1.3) sport. łyżwiarka, która uprawia jazdę figurową


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Patrz:tancerz

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tancerski

→ tancerz


Patrz:tancerz

Źródła:

SJP.pl

Tancerz

1. mężczyzna tańczący zawodowo;
2. partner w tańcu; danser;
3. pierwszy tancerz - najlepszy tancerz w zespole baletowym


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) choreogr. osoba, której zawód polega na tańczeniu

 (1.2) człowiek, który tańczy

 (1.3) sport. zawodnik jazdy figurowej na lodzie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tancmistrz

przestarzale:
1. nauczyciel tańca;
2. osoba kierująca zespołem tanecznym


Źródła:

SJP.pl

Tancmistrzyni

przestarzale:
1. nauczycielka tańca;
2. kobieta kierująca zespołem tanecznym


Źródła:

SJP.pl

Tandeciara

→ tandeciarz; tandeciarka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta lub dziewczyna uważana za tandetną, m.in. z powodu kiczowatego ubioru, noszenia przesadnego makijażu, źle dobranego koloru włosów itp.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tandeciarka

→ tandeciarz; tandeciara


Źródła:

SJP.pl

Tandeciarnia

przestarzałe: sklep z tandetą


Źródła:

SJP.pl

Tandeciarski

1. przestarzałe: dotyczący tandety, tandeciarza;
2. wykonany tandetnie


Źródła:

SJP.pl

Tandeciarstwo

1. dawniej: handel tandetą;
2. tandetne wykonanie


Źródła:

SJP.pl

Tandeciarz

1. pogardliwie: handlarz przemiotami złej jakości;
2. potocznie: osoba lubiąca tandetę;
3. dawniej: handlarz starzyzną


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pogard. ten, kto produkuje lub sprzedaje rzeczy złej jakości

 (1.2) daw. handlarz starzyzną


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tandecki

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Tandem

1. układ kilku współpracujących ze sobą elementów;
2. rower dwuosobowy;
3. zaprzęg koni lub psów;
4. para zawodników występujących w tych samych barwach


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) sport. rower dla dwóch osób

 (1.2) dwuosobowy zespół zawodników, pracowników, artystów itp.

 (1.3) układ w maszynach, pojazdach itp. złożony z dwóch pracujących jednocześnie elementów


Ta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tandemowy

→ tandem


Patrz:tandem

Źródła:

SJP.pl

Tandeta

1. potocznie: coś lichego, nietrwałego, niedbale wykonanego
2. dawniej: miejsce handlu rzeczami używanymi


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rzecz źle wykonana, słabej jakości


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tandetnie

przysłówek

 (1.1) w sposób tandetny


Źródła:

Wiktionary

Tandetniej

stopień wyższy od przysłówka: tandetnie


Źródła:

SJP.pl

Tandetniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: tandetny


Źródła:

SJP.pl

Tandetnik

przestarzałe: handlarz starzyzną; tandeciarz


Źródła:

SJP.pl

Tandetny

kiczowaty, niskiej jakości lub wykonany z niskiej jakości materiałów


przymiotnik

 (1.1) o przedmiocie: kiepski, o niskiej wartości, wykonany z materiałów o niskiej jakości

 (1.2) pozbawiony wyższych wartości i dobrego smaku; kiczowaty


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tandil

miasto w Argentynie


Tandil – miasto w Argentynie, w prowincji Buenos Aires.

Liczba mieszkańców w 2013 roku wynosiła ok. 111 tys.

W mieście rozwinął się przemysł maszynowy oraz samochodowy. W mieście znajduje się port lotniczy Tandil.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tandoor

[czytaj: tandur] gliniany piec azjatycki w kształcie dzbana, różnorodny pod względem budowy i przeznaczenia; tandyr


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gliniany piec w kształcie beczki;


Tandoor lub tandyr (hindi "tandūr", "tannūr"; pers. "tanūr"; arab. "tannūr"; tandir; тандыр) – gliniany piec w kształcie dzbana używany w Indiach oraz innych regionach południowej Azji i Azji Środkowej, opalany węglem drzewnym, drewnem lub nawozem, zaś konserwowany liśćmi szpinaku. Temperatura pieczenia przekracza 480°C.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tandoori

[czytaj: tanduri] tradycyjna potrawa mięsna kuchni indyjskiej przygotowywana w specjalnym glinianym piecu po uprzednim zamarynowaniu mięsa w jogurcie i przyprawach, np. kurczak tandoori


Tandoori – kolorowe i wonne potrawy kuchni indyjskiej przygotowywane w glinianym piecu typu tandoor. Przed włożeniem do pieca mięso marynuje się w jogurcie i przyprawach oraz barwi na czerwono kaszmirską chili lub na żółto szafranem. Ponieważ czas pieczenia jest krótki, kolor potrawy pozostaje bardzo intensywny, zaś mięso pieczone bezpośrednio nad gorącym paleniskiem nie wysycha i pozostaje miękkie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tandyr

gliniany piec azjatycki w kształcie dzbana, różnorodny pod względem budowy i przeznaczenia; tandoor


Źródła:

SJP.pl

Tanecznia

w starożytnym teatrze greckim i rzymskim: miejsce między sceną a widownią, na którym występował chór; orchestra


Źródła:

SJP.pl

Tanecznica

dawniej: tancerka; tańcownica


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) przest. choreogr. kobieta, której profesją jest taniec

 (1.2) przest. kobieta, która potrafi tańczyć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tanecznie

przysłówek

 (1.1) na sposób taneczny, tańcząc


Źródła:

Wiktionary

Tanecznik

dawniej: tancerz; tańcownik


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) przest. choreogr. mężczyzna, którego profesją jest taniec

 (1.2) przest. osoba, która potrafi tańczyć


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Taneczny

dotyczący tańca


przymiotnik

 (1.1) choreogr. związany z tańcem, dotyczący tańca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tanek

forma poetycka w literaturze japońskiej, utwór nierymowany; uta


Źródła:

SJP.pl

Tanew

rzeka w południowo-wschodniej Polsce (o długości 113 km), w dorzeczu Wisły


Tanew – rzeka, prawostronny dopływ Sanu o długości 114,25 km i powierzchni zlewni 2.339 km².


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tanga

nastrojowy taniec towarzyski o wolnym tempie, w takcie 2/4 lub 4/4, wywodzący się z Argentyny; utwór muzyczny w takim takcie, przeznaczony do tańca tanga


Tanga – miasto we wschodniej części Tanzanii, nad Oceanem Indyjskim; stolica regionu Tanga; 246 tys. mieszkańców (2006); przemysł spożywczy, włókienniczy, drzewny; port morski obsługujący ok. 30% obrotów towarowych kraju; wywóz głównie produktów rolnych; port lotniczy Tanga; połączenie kolejowe z Dar es Salaam i Arusza.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tanganicki

przymiotnik od: Tanganika


przymiotnik

 (1.1) odnoszący się do jeziora Tanganika


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tanganijczyk

mieszkaniec Tanganiki


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec (hist. obywatel) Tanganiki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tanganijka

mieszkanka Tanganiki


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka (hist. obywatelka) Tanganiki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tanganijski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Tanganiką, dotyczący Tanganiki


Źródła:

Wiktionary

Tanganika

1. kontynentalna część Tanzanii;
2. jezioro w Afryce


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. hist. kontynentalna część Tanzanii, była kolonia Cesarstwa Niemieckiego, a między 1961 a 1964 niepodległe państwo;

 (1.2) geogr. adm. planowaćanowana prowincja w Demokratycznej Republice Konga;

 (1.3) geogr. jezioro w Afryce Wschodniej w strefie ryftu wschodnioafrykańskiego;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tanganikański

przymiotnik

 (1.1) odnoszący się do jeziora Tanganika


Źródła:

Wiktionary

Tangarka

rodzaj ptaków z podrodziny tanagr


Źródła:

SJP.pl

Tangbao

chińskie pierożki na parze, zwykle z mięsnym farszem i bulionem


Źródła:

SJP.pl

Tangela

tangerynka;
1. zimozielone drzewo z rodziny rutowatych, powstałe ze skrzyżowania mandarynki z grejpfrutem;
2. owoc tego drzewa


Źródła:

SJP.pl

Tangens

jedna z funkcji trygonometrycznych; stosunek długości przyprostokątnej leżącej naprzeciw danego kąta ostrego do długości drugiej przyprostokątnej


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) mat. funkcja wyrażająca dla argumentów α z przedziału 0 ≤ α < π/2 stosunek długości przyprostokątnej naprzeciw danego kąta do długości przyprostokątnej przyległej do kąta;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tangensoida

linia krzywa przedstawiająca zmienność funkcji tangens


Źródła:

SJP.pl

Tangent

Tangent – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Oregon, w hrabstwie Linn.


Źródła:

Wikipedia

Tanger

miasto w Maroku


Tanger ( ‏طنجة‎, "Ṭanǧa"; marok. arab. "Ṭanža") – miasto w północnym Maroku, port nad Cieśniną Gibraltarską, siedziba administracyjna regionu Tanger-Tetuan-Al-Husajma. W 2024 roku liczyło ok. 1,3 mln mieszkańców.

Od 1971 roku w mieście działa uniwersytet.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tangerczyk

mieszkaniec Tangeru (miasta w Maroku)


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Tangeru


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tangerka

mieszkanka Tangeru (miasta w Maroku)


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Tangeru


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tangerski

przymiotnik od: Tanger (miasto w Maroku)


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Tangerem, dotyczący Tangeru


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tangerynka

tangela;
1. zimozielone drzewo z rodziny rutowatych, powstałe ze skrzyżowania mandarynki z grejpfrutem;
2. owoc tego drzewa


Źródła:

SJP.pl

Tangier

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w północno-zachodnim Maroku w Zatoce Tangerskiej, port nad Cieśniną Gibraltarską;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Tango

nastrojowy taniec towarzyski o wolnym tempie, w takcie 2/4 lub 4/4, wywodzący się z Argentyny; utwór muzyczny w takim takcie, przeznaczony do tańca tanga


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) choreogr. taniec towarzyski pochodzący z Buenos Aires;

 (1.2) muz. forma muzyczna, na której opiera się taniec tango (1.1);


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tangowy

→ tango


Patrz:tango

Źródła:

SJP.pl

Tangram

rodzaj układanki mozaikowej pochodzenia chińskiego


Tangram – chińska łamigłówka (układanka), znana od ok. 3000 lat. Składa się z siedmiu elementów w postaci figur geometrycznych ("tan"), powstałych przez rozcięcie kwadratu. Są nimi:

Na identycznej idei oparty jest też starogrecki stomachion, zawierający 14 elementów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tangramowy

→ tangram


Patrz:tangram

Źródła:

SJP.pl

Tangshan

[czytaj: TANKszan] miasto w Chinach; Tangszan


Tangshan, Tangszan (chiń. 唐山; pinyin "Tángshān") – miasto o statusie prefektury miejskiej w Chinach, we wschodniej części prowincji Hebei, około 145 km na wschód od Pekinu. W 2010 roku liczba mieszkańców miasta wynosiła 1 627 819. Prefektura miejska w 1999 roku liczyła 11 022 165 mieszkańców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tangszan

miasto w Chinach; Tangshan


Źródła:

SJP.pl

Tanguci

koczowniczy lud tybetański


Tanguci – koczowniczy lud pochodzenia tybetańskiego, który przed X wiekiem przeniósł się na zachodnie tereny dzisiejszej prowincji Syczuan. Tanguci posługiwali się własnym językiem, który prawdopodobnie wymarł razem z nimi. Na ziemiach chińskich ulegli sinizacji.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tangucki

1. → Tanguci (wymarły lud tybetański);
2. powojnik tangucki - gatunek rośliny z rodziny jaskrowatych


Źródła:

SJP.pl

Tangut

rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) etn. przedstawiciel koczowniczego plemięemienia pochodzenia tybetańskiego


Źródła:

Wiktionary

Tani

niedrogi


przymiotnik

 (1.1) mający niską cenę, niewymagający dużych nakładów finansowych

 (1.2) oferujący towary po niskich cenach

 (1.3) niewiele wart

 (1.4) daw. niegodny większego szacunku

 (1.5) daw. taki, który spuścił z tonu, wycofał się; potulny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Taniak

1. potocznie: produkt tani w porównaniu z innymi produktami tego rodzaju; budżetowiec, niskopółkowiec;
2. dawniej: tania jadłodajnia


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) przest. rzad. tania jadłodajnia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Taniczny

garbnikowy, cierpki, ściągający usta ze względu na obecność tanin


Źródła:

SJP.pl

Taniec

zespół ruchów skoordynowanych z muzyką


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) choreogr. zespół ruchów wykonywany zwykle w rytm muzyki, zazwyczaj w parze z inną osobą, ale także indywidualnie lub w większej grupie osób;

 (1.2) określony styl tańca (1.1)

 (1.3) zob. taniec godowy.

 (1.4) zob. tańce.

 (1.5) stpol. wojna, bitwa


Taniec – układ rytmicznych ruchów ciała, powstających spontanicznie pod wpływem bodźców emocjonalnych lub świadomie wyrażających pewne stany psychiczne, skoordynowanych zazwyczaj ze zrytmizowaną muzyką lub tylko elementem rytmicznym. Ruchy te mają wartość estetyczną i symboliczną, i są w danej kulturze uznawane za taniec przez wykonawców i odbiorców. Tańce mogą być podzielone i opisane ze względu na rodzaj choreografii, rodzaj ruchów lub historyczne pochodzenie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Taniej

stopień wyższy od przysłówka: tanio


Źródła:

SJP.pl

Tanieć

stawać się tańszym


czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. potanieć lub stanieć)

 (1.1) zmieniać swoją cenę na niższą


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tanina

garbnik występujący w korze dębowej - garbnik z galasówek


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biochem. naturalny garbnik polifenolowy pochodzenia roślinnego;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Taninowy

→ tanina


Patrz:tanina

Źródła:

SJP.pl

Tanio

przysłówek

 (1.1) w sposób tani; niedrogo, po okazjonalnej/niskiej cenie


Źródła:

Wiktionary

Taniocha

potocznie: to, co jest tanie


Źródła:

SJP.pl

Taniorek

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Spisz. talerz


Źródła:

Wiktionary

Taniość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest tanie; cecha tych, którzy są tani


Źródła:

Wiktionary

Tanistrofeus

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) zool. paleont. nazwa systematyczna|Tanystropheus|Meyer|ref=tak., wymarły gad rybożerny o bardzo długiej szyi, żyjący w okresie środkowego triasu


Źródła:

Wiktionary

Tanit

odmiana żelaza meteorycznego zawierająca nikiel; żelazo wstęgowe; tenit


Ta


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Taniuchny

zdrobnienie od: tani; taniusi, taniuśki, taniutki


Źródła:

SJP.pl

Taniusi

zdrobnienie od: tani; taniutki, taniuśki, taniuchny


Źródła:

SJP.pl

Taniusieńki

zdrobnienie od: taniuśki; taniuteńki


Źródła:

SJP.pl

Taniuteńki

zdrobnienie od: taniutki; taniusieńki


Źródła:

SJP.pl

Taniutki

zdrobnienie od: tani; taniusi, taniuśki, taniuchny


przymiotnik

 (1.1) zdrobn. od: tani


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Taniuśki

zdrobnienie od: tani; taniusi, taniuśki, taniutki


Źródła:

SJP.pl

Tanizna

taniość, tandeta


Źródła:

SJP.pl

Tanjug

[czytaj: TANjuk]
1. miasto w Indonezji;
2. dawna serbska agencja prasowa


Ta


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tank

przestarzale:
1. duży zbiornik na ciecz lub gaz;
2. czołg


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) przest. wojsk. czołg

 (1.2) przest. duży zbiornik na ciecz lub gaz

 (1.3) grykomp. klasa postaci cechująca się dużą ilością punktów życia oraz odpornością na obrażenia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tanka

forma poetycka w literaturze japońskiej, utwór nierymowany; uta


Tanka (jap. 短歌 tanka; ‘krótka pieśń’, ‘krótki wiersz’) – jedna z najstarszych form poezji japońskiej (pierwotnie jedna z odmian "waka") powstała około VI wieku. Każda "tanka" składa się z 31 sylab ułożonych w pierwszej części wiersza ("kami no ku") w wersy według schematu 5 + 7 + 5 sylab, a w drugiej części ("shimo no ku") według schematu 7 + 7 sylab. Używa się terminów górna strofa tanki i dolna strofa tanki. Jest jedną z najżywotniejszych form poezji japońskiej, uprawianą również obecnie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tankietka

lekki pojazd pancerny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) wojsk. mały, lekki czołg najczęściej bez wieży;


Tankietka – mały, najczęściej bezwieżowy wóz bojowy z dwuosobową załogą. Czasami tankietkami nazywano także małe czołgi z wieżą obrotową.

Tankietki były uzbrojone w 1 lub 2 karabiny maszynowe, rzadziej stosowano działka kaliber 20 mm. Charakteryzowały się masą 1,5 - 3,5 t i niewielkimi wymiarami. Dzięki konstrukcji bezwieżowej wysokość mieściła się w granicach 1,4 m, długość - do 3 m. Prędkość wynosiła ok. 40-45 km/h.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tankini

damski strój kąpielowy złożony z koszulki oraz majtek lub szortów


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) damski strój plażowy, składający się z fig i topu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tankofermentator

kadź do fermentacji piwa; tankofermentor, fermentator, fermentor, kadź fermentacyjna, tank fermentacyjny


Źródła:

SJP.pl

Tankofermentor

kadź do fermentacji piwa; tankofermentator, fermentator, fermentor, kadź fermentacyjna, tank fermentacyjny


Ta


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tankomat

automat do sprzedaży paliwa


Źródła:

SJP.pl

Tankowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|tankować.


Tankowanie – uzupełnianie zbiorników pojazdów mechanicznych paliwem i innymi materiałami pędnymi. Odbywa się to przy użyciu odpowiedniego sprzętu zależnego od rodzaju pojazdu, paliwa, czasu napełniania itp.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Tankować

1. napełniać zbiorniki materiałami pędnymi, wodą;
2. żartobliwie: pić alkohol


czasownik

 (1.1) mot. lotn. napełniać bak paliwem

 (1.2) pot. pić alkohol


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tankowiec

statek wyposażony w zbiorniki, używany do przewozu ładunków płynnych; zbiornikowiec, cysternowiec


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) pot. zbiornikowiec


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tankownia

pomieszczenie, w którym znajdują się zbiorniki


Źródła:

SJP.pl

Tankowy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z tankiem, dotyczący tanka


Źródła:

Wiktionary

Tankowóz

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) pojazd przewożący paliwo i umożliwiający tankowanie poza stacją paliw


Źródła:

Wiktionary

Tankred

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Tanksztela

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. stacja benzynowa


Źródła:

Wiktionary

Tanna

imię żeńskie


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tannenberg

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. hist. daw. Stębark


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Tannenberski

→ Tannenberg


Patrz:Tannenberg

Źródła:

SJP.pl

Tanner

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Tanoreksja

chorobliwa potrzeba bycia opalonym, zwykle powiązana z uzależnieniem od solarium


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) psych. med. nałóg opalania się, często powiązany z uzależnieniem od solarium;


Ta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tanorektyczka

kobieta z obsesyjną potrzebą bycia opalonym, zwykle uzależniona od solarium


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) psych. med. kobieta cierpiąca na tanoreksję


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tanorektyczny

→ tanoreksja


przymiotnik

 (1.1) rzad. związany z tanoreksją


Patrz:tanoreksja

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tanorektyk

osoba z obsesyjną potrzebą bycia opalonym, zwykle uzależniona od solarium


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mężczyzna cierpiący na tanoreksję


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tanowo

Tanowo (niem. "Falkenwalde") – wieś w Polsce w województwie zachodniopomorskim, w powiecie polickim, w gminie Police. Jest położona na Równinie Polickiej w Puszczy Wkrzańskiej przy rozwidleniu dróg wojewódzkich nr 114 do Polic (8 km) i dalej przez Trzebież do Nowego Warpna oraz nr 115 do Dobieszczyna (13 km) i Szczecina.


Źródła:

Wikipedia

Tantal

pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 73 i symbolu Ta, kowalny, stalowoszary metal, odporny na działanie kwasów


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu Ta i liczbie atomowej 73;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tantalit

minerał, złożony tlenek żelaza, manganu, tantalu i niobu; kolumbit; niobit


Tantalit – rzadki minerał z klasy tlenków.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tantalos

w mitologii greckiej: król frygijski, syn Zeusa zdradzający ludziom sekrety bogów; Tantal, Tantalus


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tantalowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|tantalować.


Źródła:

Wiktionary

Tantalować

pokrywać powłoką tantalową


Źródła:

SJP.pl

Tantalowy

przymiotnik od: tantal


przymiotnik

 (1.1) dotyczący tantalu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tantalus

w mitologii greckiej: król frygijski, syn Zeusa zdradzający ludziom sekrety bogów; Tantal, Tantalos


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tantiema

umowna opłata licencyjna za korzystanie z utworów muzycznych (i innych, np. audialnych lub wizualnych) płacona przez użytkownika na rzecz właściciela praw majątkowych do dzieła (twórcy, producenta, Organizacji Zbiorowego Zarządzania)


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tantnisiowate

rodzina owadów z rzędu motyli, niewielkich rozmiarów (do 18 mm długości), o charakterystycznej budowie skrzydeł, z których przednia para jest wąska i wydłużona, tylna szersza i przeważnie krótsza


Tantnisiowate (Plutellidae) – rodzina małych i średnich motyli z nadrodziny Yponomeutoidea. Jest to rodzina o światowym zasięgu występowania.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tantnisiowaty

o cechach tantnisiowatych (rodzina owadów)


Źródła:

SJP.pl

Tantniś

tantniś krzyżowiaczek - motyl z rodziny tantnisiowatych (Plutella masculipennis) będący groźnym szkodnikiem roślin krzyżowych


Źródła:

SJP.pl

Tanto

określenie wykonawcze (często używane w powiązaniu z innymi, np. non tanto = nie za wiele): tyle, tak wiele


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tantra

1. religijny tekst łączący w sobie sentencje filozoficzne, powstały w kręgu hinduizmu, buddyzmu, dźinizmu i w mniejszym stopniu innych religii wschodu;
2. nurt religijno-filozoficzny oparty na takich tekstach; tantryzm


Tantra – rodzaj dzieła, właściwy dla tantryzmu śaktyjskiego, dźinijskiego i buddyjskiego. Tantra to tekst ezoteryczny, może zawierać zarówno opisy doktryny, jak i praktyk tantryzmu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tantrajana

kierunek buddyzmu, który wyodrębnił się w II wieku n.e. z tradycji mahajany i pielęgnował ideał bodhisattwy; wadżrajana; mantrajana; buddyzm tantryczny


Źródła:

SJP.pl

Tantryczka

→ tantryk


Patrz:tantryk

Źródła:

SJP.pl

Tantrycznie

→ tantryczny


Patrz:tantryczny

Źródła:

SJP.pl

Tantryczny

przymiotnik od: tantryzm, tantra; charakterystyczny, typowy dla tantryzmu, ogółu tekstów religijno-filozoficznych, powstałych głównie w kręgu hinduizmu, buddyzmu i dźinizmu (np. pogląd tantryczny), związany z nurtem opartym na takich tekstach


Źródła:

SJP.pl

Tantryjski

→ tantra; tantryczny


Źródła:

SJP.pl

Tantryk

wyznawca tantryzmu, indyjskiego ruchu religijnego


Źródła:

SJP.pl

Tantryzm

nurt religijno-filozoficzny oparty na tekstach, powstałych w kręgu hinduizmu, buddyzmu, dźinizmu i w mniejszym stopniu innych religii wschodu; tantra


Na


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tantung

miasto w Chinach; Dandong


Źródła:

SJP.pl

Tantuński

→ Tantung


Patrz:Tantung

Źródła:

SJP.pl

Tany

dawny tytuł szlachecki nadawany właścicielom ziemskim; osoba nosząca ten tytuł


Źródła:

SJP.pl

Tanzania

Zjednoczona Republika Tanzanii; państwo w Afryce


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) geogr. polit. państwo we wschodniej Afryce ze stolicą w Dodoma;


Ta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tanzanit

barwna odmiana zoizytu (minerału z szeregu epidotu)


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) miner. odmiana zoisytu


Tanzanit (Tanganit) – przezroczysta, niebieska w odcieniach do fioletowej gemmologiczna odmiana zoisytu. Nieprawidłowo nazywany „szafirem Meru” – pierwsi jego odkrywcy mylnie uznali go za szafir.

Nazwa pochodząca od Tanzanii, gdzie minerał ten został odkryty, została wprowadzona przez firmę jubilerską Tiffany z Nowego Jorku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tanzanitowy

→ tanzanit


Patrz:tanzanit

Źródła:

SJP.pl

Tanzanka

obywatelka Tanzanii


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) obywatelka Tanzanii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tanzańczyk

obywatel Tanzanii


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) obywatel Tanzanii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tanzański

związany z Tanzanią


przymiotnik

 (1.1) odnoszący się do państwa Tanzania


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tanzimat

okres reform w Turcji w latach 1839-1870, zmierzających do utworzenia nowoczesnego państwa; tanzymat


Ta


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tanzymat

okres reform w Turcji w latach 1839-1870, zmierzających do utworzenia nowoczesnego państwa; tanzimat


Źródła:

SJP.pl

Tao

wieloznaczne, różnie tłumaczone główne pojęcie taoizmu; dao


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) filoz. w taoizmie i ogólnie filozofii chińskiej: naturalna droga, którą podąża wszechświat


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Taoiseach

[czytaj: tiszech] w Irlandii: prezes rady ministrów, premier


Taoiseach, An Taoiseach (wym. lub, l.mn. "Taoisigh", wym. lub ; dosłownie z irl. – wódz, przywódca) – premier Irlandii.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Taoista

zwolennik taoizmu (daoizmu); daoista


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) rel. wyznawca taoizmu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Taoistka

wyznawczyni taoizmu (daoizmu); daoistka


Źródła:

SJP.pl

Taoistyczny

→ taoizm; daoistyczny


przymiotnik

 (1.1) związany z taoizmem i taoistami


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Taoizm

chiński kierunek filozoficzno-religijny; przekształcony później w zbiór praktyk magicznych mających zapewnić nieśmiertelność lub długowieczność; daoizm (rzadziej)


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) filoz. rel. tradycyjny chiński system filozoficzny i religijny, podkreślający równowagę, prostotę i życie w harmonii z wszechświatem;


Taoizm (czasem zapisywany jako "daoizm") – tradycyjny chiński system filozoficzny i religijny. Stworzenie filozofii taoistycznej przypisuje się mędrcowi zwanemu Laozi w VI wieku p.n.e., taoizm religijny powstał w II i III wieku n.e. Za najważniejsze księgi taoizmu uważa się "Daodejing" oraz "Zhuangzi".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Taon

cząstka elementarna należąca do grupy leptonów


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) fiz. nietrwała cząstka elementarna należąca do leptonów, mająca ujemny ładunek elektryczny;


Taon – cząstka elementarna z grupy leptonów obdarzona ładunkiem ujemnym, średnim czasem życia 3×10−13 sekundy i dużą masą wynoszącą 1777 MeV/c2 = 3,17×10−27 kg (dla porównania 939 MeV/c2 dla protonu i 0,511 MeV/c2 dla elektronu).

Taony zostały odkryte w 1975 roku przez Martina Lewisa Perla.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Taonowy

→ taon


Patrz:taon

Źródła:

SJP.pl

Taormina

miejscowość i gmina we Włoszech


Taormina (syc. "Taurmina", grec. "Tauromenion", łac. "Tauromenium") – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Sycylia, w prowincji Mesyna.

Według danych na rok 2013 gminę zamieszkiwało 11 061 osób, 842,4 os./km².


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Taormiński

przymiotnik od: Taormina (miasto we Włoszech)


Źródła:

SJP.pl

Taotie

motyw zdobniczy w sztuce chińskiej, mający symbolizować demona odstraszającego złe duchy


Tāotiè (chiń., 饕餮), Tōtetsu (jap. 饕餮) – nazwa mitologicznego potwora i motywu ornamentacyjnego, charakterystycznego dla chińskich naczyń z brązu z epok Shang i Zhou.

Ozdobne ornamenty (zwane maskami) naczyń ceremonialnych (ofiarnych) najczęściej przedstawiają pysk tego potwora, którego wizerunek miał odstraszać złodziei i tych, którzy zakłócają rytuały.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tap

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. rzeka w obwodzie tiumeńskim Rosji, prawy dopływ Tobołu


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Tap-Dance

[czytaj: tap dens] taniec, podczas którego rytmicznie uderza się o podłogę butami z podkutymi piętami i obcasami; stepowanie, przytup


Źródła:

SJP.pl

Tapas

przekąska podawana głównie do napojów w barach, zwłaszcza w Hiszpanii, np. oliwki, owoce morza, katalońska kiełbasa


Tapas (z hiszp. "tapa" – przykrywka, wieczko) – niewielkie przekąski podawane zazwyczaj do napojów w barach Hiszpanii. Mogą być podawane na ciepło lub na zimno i przyjmować różne formy – od prostych przekąsek po bardziej skomplikowane dania. Przyrządza się je z rozmaitych składników: warzyw, mięs, owoców morza, jajek itp. W Kraju Basków tapas nazywane są "pintxos" (od wbitych w przekąski wykałaczek).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tapczan

mebel do spania


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) mebl. rodzaj łóżka w formie skrzyni, w którym część, na której się śpi (materac), stanowi jednocześnie wieko pojemnika na pościel;


Tapczan – mebel przeznaczony do spania oraz odpoczynku w pozycji leżącej. Składa się z drewnianego pudła, w którym zazwyczaj trzyma się pościel, i materaca, który był położony początkowo na pasach lub sznurach, później na siatce lub sprężynach. Tapczan często był obity tkaniną dekoracyjną.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tapczanik

mały tapczan


Źródła:

SJP.pl

Tapczanisko

zgrubienie od: tapczan


Źródła:

SJP.pl

Tapczanopółka

mebel łączący w sobie cechy tapczanu i półki


Źródła:

SJP.pl

Tapczanowy

przymiotnik od: tapczan


Źródła:

SJP.pl

Tapeciak

potocznie: nożyk z łamanym ostrzem


Źródła:

SJP.pl

Tapeciara

pogardliwie: kobieta z dużą ilością makijażu


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. obraź. o kobiecie przesadnie stosującej makijaż, szczególnie o nakładającej zbyt grubą warstwę fluidu lub pudru


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tapeciarka

1. kobieta trudniąca się wyklejaniem tapetą ścian;
2. przyrząd ułatwiający kładzenie tapety


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta zawodowo przyklejająca tapety do ścian


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tapeciarski

związany z wyklejaniem ścian tapetą


Źródła:

SJP.pl

Tapeciarstwo

zajęcie tapeciarza


Źródła:

SJP.pl

Tapeciarz

osoba trudniąca się wyklejaniem tapetą ścian


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba zawodowo przyklejająca tapety do ścian


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tapenada

prowansalska pasta ziołowa do przyprawiania potraw; tapenade


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kulin. prowansalska pasta, której głównymi składnikami są oliwki, kapary i oliwa;


Tapenada – pasta, której głównymi składnikami są oliwki i kapary oraz oliwa. Obok nich, w zależności od wersji, w składzie mogą znaleźć się np. czosnek, bakłażan, anchois i różne przyprawy. Wywodzi się z Prowansji.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tapenade

prowansalska pasta ziołowa do przyprawiania potraw; tapenada


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) kulin. prowansalska pasta, której głównymi składnikami są oliwki, kapary i oliwa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Taper

dawniej:
1. pianista grający w kawiarniach, restauracjach, na zabawach tanecznych lub podczas lekcji tańca;
2. pianista tworzący podkład muzyczny podczas seansu filmu niemego


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) film. muz. pianista akompaniujący filmowi lub przygrywający w kawiarni


Taper – w niemym kinie osoba grająca na pianinie lub organach teatralnych, improwizująca podkład muzyczny do wyświetlanych scen. Samo słowo wywodzi się z języka francuskiego "taper" i oznaczało między innymi: "pisanie na maszynie, stukanie, stukanie w klawisze".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Taperka

→ taper


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) przest. muz. pianistka akompaniatorka


Patrz:taper

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Taperować

przygrywać na fortepianie


Źródła:

SJP.pl

Taperski

→ taper


Patrz:taper

Źródła:

SJP.pl

Tapet

stół nakryty zielonym suknem, przy którym dawniej toczono obrady; dziś tylko w związkach frazeologicznych:
a) być, pojawić się, znaleźć się na tapecie - być omawianym, stać się tematem rozmów, dyskusji;
b) mieć coś na tapecie - właśnie coś omawiać, zajmować się czymś w danej chwili


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) daw. stół, przy którym odbywają się obrady, przykryty suknem, zwykle w kolorze zielonym

forma rzeczownika.

 (2.1) D. lm. od: tapeta


Tapet – dawniej stół, przy którym odbywały się obrady, przykryty suknem, zwykle w kolorze zielonym.

Dziś głównie w powiedzeniu "być/znaleźć się/mieć coś na tapecie" pochodzącym od niemieckiego "etwas aufs Tapet bringen", przy czym w języku niemieckim "Tapet" nie oznaczał stołu, lecz sukno do jego przykrywania. Czasem spotykana jest też zniekształcona wersja "wziąć coś na tapetę" (zamiast "wziąć coś na tapet"), powstała poprzez mylne skojarzenie ze słowem tapeta.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tapeta

1. wzorzysty lub jednobarwny papier (rzadziej tkanina lub tworzywo sztuczne) służący do wyklejania ścian;
2. obraz na wyświetlaczu telefonu komórkowego, na pulpicie monitora komputerowego;
3. potocznie: przesadzony, mocny makijaż


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) bud. kolorowy lub wzorzysty papier, którym dekoruje się wewnętrzne ściany pomieszczeń;

 (1.2) inform. grafika umieszczona jako tło roboczego obszaru pulpitu komputera;

 (1.3) slang. przen. nadmierny, zbyt grubo nałożony makijaż


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tapetka

zdrobnienie od: tapeta


Źródła:

SJP.pl

Tapetnik

gryziel tapetnik - gatunek pająka z rodziny gryzielowatych


Źródła:

SJP.pl

Tapetowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|tapetować.


Źródła:

Wiktionary

Tapetować

czasownik przechodni niedokonany (dk. wytapetować)

 (1.1) pokrywać ściany tapetą; kłaść tapetę

 (1.2) pokrywać stopniowo warstwą

 (1.3) pokrywać dekoracyjnie; obijać coś dla ozdoby

czasownik zwrotny niedokonany tapetować się (dk. wytapetować się)

 (2.1) być tapetowanym

 (2.2) pot. nakładać makijaż na siebie


Źródła:

Wiktionary

Tapetum

tkanka wyściełająca ścianę woreczków pyłkowych u nasiennych oraz ścianę zarodni paprotników i mszaków


Tapetum (łac.), tkanka wyściełająca – tkanka roślinna, tworząca warstwę komórek otaczających tkankę zarodnikotwórczą (archespor) w zarodniach wielu paprotników oraz w woreczku pyłkowym roślin nasiennych.

U paprotników pełni funkcję tkanki odżywczej wyścielającej zarodnie. Składa się z dwóch warstw komórek, które rozkładają się w czasie rozwoju zarodników.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tapety

1. wzorzysty lub jednobarwny papier (rzadziej tkanina lub tworzywo sztuczne) służący do wyklejania ścian;
2. obraz na wyświetlaczu telefonu komórkowego, na pulpicie monitora komputerowego;
3. potocznie: przesadzony, mocny makijaż


Źródła:

SJP.pl

Tapicer

rzemieślnik wyściełający materiałem meble lub elementy wyposażenia samochodów; tapisjer (dawniej)


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) zaw. rzem. rzemieślnik zajmujący się wykonywaniem obić, pokrywaniem tkaninami mebli, kanap, foteli samochodowych itp.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tapicerka

1. to, czym są wyściełane meble lub elementy wyposażenia samochodów;
2. potocznie: tapicerstwo - rzemiosło tapicera


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) to, czym usłane są meble lub wyposażenie samochodu

 (1.2) pot. tapicerstwo


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tapicernia

dział fabryki lub warsztat rzemieślniczy, w którym wykonuje się prace tapicerskie


Źródła:

SJP.pl

Tapicerować

wyściełać określonym materiałem meble, ściany, drzwi lub elementy wyposażenia samochodów


Źródła:

SJP.pl

Tapicerski

przymiotnik

 (1.1) dotyczący tapicerstwa lub tapicera


Źródła:

Wiktionary

Tapicerstwo

wyściełanie materiałem mebli lub elementów wyposażenia samochodów


Tapicerstwo – rodzaj rzemiosła lub dział przemysłu zajmujący się wyścielaniem i obijaniem tkaniną, skórą lub innym materiałem: mebli, siedzeń, wnętrz pojazdów oraz innych wyrobów użytkowych lub dekoracyjnych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tapiewo

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. hist. Gwardiejsk (obecnie także egzonim wariantowy);


Źródła:

Wiktionary

Tapiewski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Tapiewem, dotyczący Tapiewa


Źródła:

Wiktionary

Tapin

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Taping

test umożliwiający ocenę sprawności i prawidłowości wykonywania czynności motorycznych, sprawdzający precyzję, czas reakcji i tempo ruchów


Źródła:

SJP.pl

Tapioka

kasza z bulw manioku


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) spoż. mąka, białe granulki lub płatki skrobiowe otrzymane z manioku;


Tapioka, skrobia tapiokowa – produkt skrobiowy otrzymany z manioku. Proces izolacji tapioki jest zbliżony do pozyskiwania skrobi ziemniaczanej i obejmuje: mycie oraz obieranie korzeni, rozdrabnianie, wymywanie skrobi, oddzielenie wody sokowej, oczyszczanie, odwadnianie i suszenie. Występuje w postaci perłowych kulek, płatków i mąki.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tapiokowy

→ tapioka


przymiotnik

 (1.1) zrobiony z tapioki


Patrz:tapioka

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tapiolit

minerał o składzie tantalitu, należący jednak do układu tetragonalnego


Źródła:

SJP.pl

Tapir

roślinożerny ssak zamieszkujący dżungle Ameryki Południowej i Azji


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) zool. nazwa systematyczna|Tapirus|Brisson|ref=tak., ssak lasów tropikalnych, o niewielkiej trąbie wykształconej z nosa i wargi;

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) pot. utapirowane włosy


Tapir ("Tapirus") – rodzaj ssaków z rodziny tapirowatych (Tapiridae).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tapiranga

rodzaj ptaków z rodziny tanagrowatych


Źródła:

SJP.pl

Tapirek

zdrobnienie od: tapir


Źródła:

SJP.pl

Tapirowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|tapirować.


Źródła:

Wiktionary

Tapirowate

rodzina ssaków roślinożernych z rzędu nieparzystokopytnych, o wydłużonej głowie, mających nos i wargę przekształconą w ruchliwą trąbę, występujących w tropikach Ameryki, na Półwyspie Malajskim i na niektórych wyspach Indonezji; tapiry


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Tapiridae|Gray|ref=tak., monotypowa rodzina ssaków kopytnych z rzędu nieparzystokopytnych;


Ta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tapirowaty

o cechach tapirowatych (rodzina ssaków)


Źródła:

SJP.pl

Tapirować

stroszyć włosy, czesząc grzebieniem poszczególne pasma w kierunku do skóry, w celu stworzenia pewnego rodzaju podkładki pod wysoką fryzurę


Źródła:

SJP.pl

Tapirowy

→ tapir


Patrz:tapir

Źródła:

SJP.pl

Tapiseria

wielobarwna, jednostronna tkanina artystyczna


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) szt. jednostronna tkanina o różnorodnej dekoracji, służącą do dekoracji ścian;


Tapiseria (z franc. "tapisserie") – ogólna nazwa określająca jednostronną tkaninę o różnorodnej dekoracji: figuralnej (np. ze scenami mitologicznymi, biblijnymi), heraldycznej bądź zwierzęco-roślinnej (tzw. werdiura), służącą do dekoracji ścian. Potocznie termin „tapiseria” stosowany jest wymiennie z nazwami: gobelin i arras.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tapiseriowy

→ tapiseria


Patrz:tapiseria

Źródła:

SJP.pl

Tapisjer

dawniej: rzemieślnik wyściełający materiałem meble lub elementy wyposażenia samochodów; tapicer


Źródła:

SJP.pl

Taplać

potocznie:
1. nurzać coś w wodzie, błocie;
2. taplać się - brnąć w wodzie lub błocie; pławić się


Źródła:

SJP.pl

Tapnięcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|tapnąć.


Źródła:

Wiktionary

Tapnąć

dotknąć lekko palcem, zwykle na ekranie dotykowym


czasownik dokonany

 (1.1) inform. dotknąć palcem (w odniesieniu do urządzeń dotykowych)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tapsuj

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. rzeka w syberyjskiej części Rosji, prawy dopływ Sośwy Północnej


Źródła:

Wiktionary

Tar

żyjące w wysokich górach Azji zwierzę z rodziny krętorogich, z wyglądu podobne do kozy


forma rzeczownika.

 (1.1) D. lm. od: tara


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tara

1. przyrząd do prania ręcznego;
2. waga opakowania (brutto - netto)


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) etn. hist. deska do prania ręcznego;

 (1.2) hand. waga opakowania


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Taraba

gatunek ptaka z rodziny chronkowatych


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Taraban

1. wielki bęben używany przez tureckie pułki janczarskie; baraban;
2. bęben o podłużnym kształcie używany w dawnym wojsku


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) hist. muz. wojsk. walcowaty bęben używany przez wojsko;


Taraban lub tułumbas (tur. "daraban") – duży, podłużny bęben kapeli janczarskich, używany także w dawnym wojsku polskim.

Tarabanów używano do nadawaniu taktu w marszu oraz w bitwach do przekazywania rozkazów. Takie zastosowanie miało miejsce m.in. w bitwie pod Carrhae. Taraban jest wspomniany w czwartej zwrotce polskiego hymnu:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tarabanik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od taraban


Źródła:

Wiktionary

Tarabanić

1. bić w taraban, bębnić;
2. potocznie: uderzać w coś mocno, gwałtownie; walić, łomotać;
3. potocznie: dźwigać coś ciężkiego;
4. tarabanić się - potocznie:
a) poruszać się niezdarnie, z trudem;
b) wchodzić na coś niezgrabnie, z trudem; wtarabaniać się, gramolić się


Źródła:

SJP.pl

Taracha

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Taradajka

bryczka, zwykle dwukołowa, bez resorów, używana w XVIII wieku; taradejka, taratajka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. niewielki, czterokołowy, odkryty pojazd konny o prostej konstrukcji, zwykle bez resorów, używany w Polsce w XVIII wieku;

 (1.2) przest. żart. osoba gadatliwa


Taradajka (taradejka, taratajka) (od ukr. тарадайка, ros. таратайка) – lekka, odkryta, nieresorowana bryczka, na ogół dwukołowa, powożona najczęściej w zaprzęgu jednokonnym, używana na ziemiach polskich w XVIII wieku.

Była niewielkim pojazdem o prostej konstrukcji, który Gloger uważa za rodzaj zwykłej małej bryczki lub kolaski, jaka pojawiła się w Polsce w XVIII wieku. Później używana często jako podręczny wózek czterokołowy, w zaprzęgu dwukonnym.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Taradejka

bryczka, zwykle dwukołowa, bez resorów, używana w XVIII wieku; taradajka, taratajka


Źródła:

SJP.pl

Tarahumara

lud zamieszkujący stan Chihuahua w Meksyku


Tarahumara, Rarámuri – lud zamieszkujący stan Chihuahua w Meksyku, posługujący się językiem tarahumara z rodziny uto-azteckiej. Ich liczebność wynosi około 70 tysięcy osób. Słyną z niezwykłej wytrzymałości w biegu, którą wykorzystują w tzw. polowaniu uporczywym. Stąd pochodzi nazwa ludu – "Rarámuri", która dosłownie znaczy „biegacze”. Biegi stanowią także element tradycyjnych zawodów sportowych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Taraj

gatunek drapieżnego ssaka z rodziny kotowatych; kot cętkowany, kotek cętkowany


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) zool. nazwa systematyczna|Prionailurus viverrinus|ref=tak., kotek cętkowany


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tarakan

reg.: karaluch


Tarakan – miasto w Indonezji na wyspie Tarakan w prowincji Borneo Północne; powierzchnia 250,8 km²; ludność 147 030 (VI 2005); gęstość zaludnienia 586,2 osób/1 km².

Ośrodek wydobycia ropy naftowej; port wywozowy tego surowca; port lotniczy "Juwata Airport".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Taramasalata

zakąska w postaci kremowej pasty rybnej z ikry zmieszanej z namoczoną bułką lub gotowanymi ziemniakami, cebulą i koperkiem; taramosalata


Źródła:

SJP.pl

Taramosalata

zakąska w postaci kremowej pasty rybnej z ikry zmieszanej z namoczoną bułką lub gotowanymi ziemniakami, cebulą i koperkiem; taramasalata


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kulin. pasta z ikry, tradycyjna grecka potrawa wielkopostna;


Taramosalata (ngr. ταραμοσαλάτα) – popularna grecka pasta z ikry, często podawana jako przystawka.

Jest też daniem tradycyjnie postnym przygotowywanym na tzw. Czysty Poniedziałek, czyli pierwszy dzień Wielkiego Postu; podawana wtedy do lagany (wielkich placków chlebowych wypiekanych na ten dzień).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Taran

1. belka zakończona żelazną głowicą służąca dawniej do burzenia bram i murów;
2. zaostrzona belka wystająca z dziobu okrętu albo ostro zakończony, wydłużony dziób, służące dawniej np. do przebijania burt wrogich okrętów;
3. potocznie: rozpędzony duży przedmiot uderzający w coś i niszczący to


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) hist. wojsk. machina oblężnicza z ciężką kłodą do kruszenia murów i rozbijania bram;

 (1.2) hist. żegl. element konstrukcji okrętu, służący do zatapiania okrętów wroga przez uderzenie dziobem;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Taranek

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Taraniec

taraniec paskowany - gatunek chrząszcza z rodziny kózkowatych


Źródła:

SJP.pl

Taranik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od taran


Źródła:

Wiktionary

Taranować

czasownik przechodni niedokonany (dk. staranować)

 (1.1) hist. wojsk. żegl. rozbijać, niszczyć lub wyważać coś przy użyciu taranu

 (1.2) hist. wojsk. żegl. uderzyć własnym pojazdem, okrętem albo samolotem obiekt wroga w celu jego uszkodzenia albo zniszczenia;

 (1.3) najeżdżać lub uderzać w przeszkodę

 (1.4) pot. z impetem w coś lub kogoś wjechać popychając go


Źródła:

Wiktionary

Tarant

koń lub pies o maści białej w gniade, kare lub kasztanowate plamy


Źródła:

SJP.pl

Tarantas

dawny powóz o nadwoziu w kształcie pudła osadzonego na drążkach zamiast resorów


Tarantas (ros. "тарантас") – podróżny czterokołowy pojazd zaprzęgowy wywodzący się z Rosji, rodzaj bryczki. Tarantas zaprzęgany był w jednego lub dwa konie.

Wydłużone pudło tego pojazdu, w tylnej części kryte półokrągłą, brezentową budą, osadzone było na długich (kilkumetrowych), elastycznych drągach pełniących rolę resorów. Uważany był za wygodny pojazd podróżny, ponieważ mieścił miejsca leżące i siedzące.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tarantela

tarantella;
1. neapolitański taniec ludowy o bardzo szybkim tempie, w takcie 6/8 lub 3/8;
2. muzyka do tego tańca


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) choreogr. folk. tradycyjny taniec neapolitański

 (1.2) muz. folk. muzyka towarzysząca taranteli (1.1)


Tarantela (wł. "tarantella") – włoski taniec ludowy, z Neapolu.

Charakteryzuje się ściśle ustaloną rytmiką, opartą na jednostajnym pochodzie drobnych wartości rytmicznych; tempo szybkie, najczęściej w metrum 6/8, jednak zdarzają się także wykonania w metrum 3/8.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tarantella

tarantela;
1. neapolitański taniec ludowy o bardzo szybkim tempie, w takcie 6/8 lub 3/8;
2. muzyka do tego tańca


Źródła:

SJP.pl

Tarantinowski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z twórczością Quentina Tarantina


Źródła:

Wiktionary

Tarantowaty

o maści konia: biały z niewielkimi plamami


przymiotnik jakościowy

 (1.1) hipol. o koniu: biały w plamaamy gniade, kare lub kasztanowate


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tarantula

1. duży pająk z rodziny pogońców, którego jad zagraża życiu owadów i małych ptaków, wywołuje u ludzi stany zapalne; występuje w kilku gatunkach, m.in. w południowych Włoszech i na obszarach stepowych wschodniej Azji i Europy; jej ukąszenie nie musi prowadzić do śmierci;
2. dawne narzędzie tortur służące do wyrywania kobietom piersi


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zool. nazwa systematyczna|Lycosa tarantula|ref=tak., drapieżny gatunek pająka;


Tarantula – zwyczajowa nazwa nadawana kilku południowo- i środkowoeuropejskim rodzajom dużych pająków z rodziny pogońcowatych – "Hogna", "Lycosa" i "Geolycosa".

Zwyczajowo w kilku językach, m.in. w polskim, mianem „tarantuli” nazywa się niesłusznie wiele większych gatunków pająków, zwłaszcza ptaszników. Jednak w języku angielskim również oficjalnie nazwy wielu ptaszników zawierają słowo „tarantula”.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tarantyzm

zbytnie uwielbienie tańca


Ta


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tarapata

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. zob. tarapaty.


Źródła:

Wiktionary

Tarapaty

potocznie: trudne, przykre sytuacje, niemiłe przygody; kłopoty


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) pot. przykre lub niemiłe sytuacje


Tarapaty – polski film familijno-przygodowy z 2017 roku w reżyserii Marty Karwowskiej, wyprodukowany przez Koi Studio.

Film został zakwalifikowany do konkursu Inne Spojrzenie na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni.

Zdjęcia do filmu powstawały w Warszawie i okolicach.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Taras

powierzchnia umieszczona na wysokości parteru, piętra lub na dachu, czasami zadaszona


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) archit. otwarta przestrzeń użytkowa budynku;

 (1.2) geol. podcięty i wyrównany teren na stoku góry lub wzniesienia

 (1.3) daw. grobla

 (1.4) stpol. gruz, żwir


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tarasek

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Tarasewicz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Tarasiewicz

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tarasik

zdrobnienie od: taras


Źródła:

SJP.pl

Tarasin

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Tarasiuk

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tarasić

regionalnie: zgniatać coś, przechodząc lub przebiegając po czymś; deptać


Źródła:

SJP.pl

Taraskowo

Taraskowo – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie łomżyńskim, w gminie Piątnica. W latach 1973–1995 w gminie Wizna.

Przez miejscowość przepływa niewielka rzeka Łojewek, dopływ Narwi.

Wierni kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii Trójcy Przenajświętszej w Olszynach.


Źródła:

Wikipedia

Tarasowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) zastawianie drogi, przejścia, przejazdu


Źródła:

Wiktionary

Tarasowaty

przypominający taras


Źródła:

SJP.pl

Tarasować

blokować przejście lub przejazd w danym miejscu; zatarasowywać


czasownik

 (1.1) blokować możliwość przejścia lub przejazdu stojąc lub stawiając coś na drodze


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tarasowy

→ taras


przymiotnik

 (1.1) taki, który jest ułożony w formę tarasu

 (1.2) związany z tarasem, dotyczący tarasu


Patrz:taras

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Taraszkiewica

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) jęz. pot. wariant ortografii języka białoruskiego, oficjalny do reformy w 1933 r., a potem funkcjonujący jako alternatywa dla nowego systemu;

 (1.2) jęz. pot. taraszkiewica (1.1) wraz z niektórymi aspektami gramatyki i leksyki różniącymi się od standardu


Taraszkiewica, klasyczny wariant ( тарашкевіца, "taraškievica"; клясычны правапіс, "klasyčny pravapis") – potoczna nazwa jednego z wariantów ortografii języka białoruskiego, opierającego się na regułach stosowanych przed reformą językową z 1933 roku i będącego systemem alternatywnym w stosunku do ortografii oficjalnej. W szerszym rozumieniu nazwa "taraszkiewica" dotyczy również pewnych różnic w gramatyce i leksyce (w stosunku do oficjalnych norm językowych).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Taraszkiewicz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Taratajka

bryczka, zwykle dwukołowa, bez resorów, używana w XVIII wieku; taradejka, taradajka


Źródła:

SJP.pl

Taratar

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) kulin. chłodnik ogórkowy, zupa kuchni bułgarskiej


Źródła:

Wiktionary

Taratatka

dawniej: rodzaj krótkiej kapoty męskiej, ozdobionej naszywkami ze sznura (szamerunkiem), noszonej w dawnej Polsce na przełomie XVIII i XIX wieku


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. kraw. rodzaj krótkiej męskiej kapoty sięgającej do kolan i obszytej szamerunkiem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tarator

bułgarska zupa jogurtowo-ogórkowa z dodatkiem oliwy, czosnku oraz orzechów włoskich


Tarator ogórkowy (bułg. "таратор" [tara’tor] "с краставици") – rodzaj zupy-chłodnika; danie charakterystyczne dla kuchni bułgarskiej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tarawa

atol na Oceanie Spokojnym, w państwie Kiribati


Ta


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Taraśnica

rodzaj prymitywnej armaty, używanej w średniowieczu do obrony zamków


Taraśnica (staropol. od czes. "tarasnice") – średniowieczne lekkie długolufowe działo, przeznaczone do prowadzenia ognia bezpośredniego.

W XV w. stosowali je czescy husyci, znane było wówczas i w Polsce. Nazwa pochodzi od ruchomej drewnianej zasłony ("taras") umieszczanej jako przegroda w lukach pomiędzy wozami szyku taborowego. W późniejszym czasie używano go (podobnie jak hakownic) w obronie murów i innych umocnień stałych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tarbusz

czerwona czapka filcowa, noszona głównie przez muzułmanów zamieszkujących strefę śródziemnomorską


Źródła:

SJP.pl

Tarchalice

Tarchalice – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie wołowskim, w gminie Wołów.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa wrocławskiego.


Źródła:

Wikipedia

Tarchalin

Tarchalin (pol. hist. Tarchalino) – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie rawickim, w gminie Bojanowo.


Źródła:

Wikipedia

Tarchomin

dzielnica w Warszawie


Tarchomin – osiedle i obszar MSI znajdujący się w północnej części Warszawy, w dzielnicy Białołęka.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tarchomiński

związany z Tarchominem, dotyczący Tarchomina


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Tarchominem, dotyczący Tarchomina


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tarcica

produkt drzewny powstały w tartaku w wyniku wstępnej obróbki drzewa


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) deski powstałe na skutek przecięcia gałęzi lub pnia piłą


Tarcica – asortyment drzewny powstały w wyniku przetarcia drewna okrągłego w sposób indywidualny bądź grupowy (decyduje liczba równocześnie pracujących pił) na pilarkach: ramowych (trakach), taśmowych bądź tarczowych. Ze względu na stopień obróbki tarcice dzielą się na:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tarciczka

zdrobnienie od: tarcica


Źródła:

SJP.pl

Tarcie

1. fizyka: zjawiska fizyczne towarzyszące przemieszczaniu się względem siebie dwóch ciał fizycznych lub elementów tego samego ciała;
2. technologia obróbki drewna polegająca na przerabianiu drewna okrągłego na tarcicę przy użyciu traka


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|trzeć.

 (1.2) fiz. rozpraszanie energii wskutek dotykania się dwóch ciał podczas ich względnego ruchu

 (1.3) zwykle w liczbie mnogiej: sprzeczki, niesnaski, nieporozumienia


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tarciówka

obrabiarka do przepiłowywania drewna


Źródła:

SJP.pl

Tarcza

1. obronna część uzbrojenia, używana przez piechotę i jazdę od czasów starożytnych do czasu wprowadzenia broni palnej, o różnych kształtach i rozmiarach;
2. tablica z koncentrycznymi kręgami, służąca jako cel do strzelania


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) wojsk. obronna część uzbrojenia

 (1.2) herald. element herbu w kształcie tarczy (1.1)

 (1.3) tektura lub tablica z narysowanymi koncentrycznymi okręgami przeznaczona do zawieszenia na strzelnicy (sportowej/wojskowej / policyjnej) jako cel do ostrzelania

 (1.4) cyferblat, część zegara / zegarka

 (1.5) mała plakietka/naszywka w kształcie tarczy (1.1-2) noszona na ubraniu w celu identyfikacji, określenia przynależności

 (1.6) geol. rozległy, zazwyczaj lekko wypukły i mający tendencje do podnoszenia się, obszar skał krystalicznych

 (1.7) wojsk. zob. tarcza antyrakietowa.

 (1.8) kolej. urządzenie sygnalizacyjne stosowane w ruchu kolejowym; zob. tarcza ostrzegawcza.

 (1.9) część telefonu służąca do wybierania numeru telefonu w telefonach starszej generacji; zob. tarcza numerowa.

 (1.10) mech. część hamulca tarczowego najczęściej wykonane ze stali; zob. tarcza hamulcowa.

 (1.11) mech. część sprzęgła; zob. tarcza sprzęgła.

 (1.12) mech. część sprzęgła; zob. tarcza dociskowa.

 (1.13) mech. lotn. element sterujący wirnika w śmigłowcu; zob. tarcza sterująca.

 (1.14) ściernica, narzędzie ścierne; zob. tarcza szlifierska.

 (1.15) element konstrukcyjny, którego grubość jest mała w porównaniu do długości i szerokości, obciążony prostopadle do mniejszego wymiaru

 (1.16) med. część pochwowa szyjki macicy


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tarczenica

skorupiak wodny, pasożyt ryb i kijanek; splewka


Źródła:

SJP.pl

Tarczennice

rząd lub podgromada skorupiaków z gromady Maxillopoda, pasożytujących na rybach, rzadziej na płazach; tarcznice


Źródła:

SJP.pl

Tarczewski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Tarczka

1. w botanice: część zarodka nasienia, która przylega do bielma i spełnia w czasie kiełkowania ziarna istotne funkcje fizjologiczne;
2. w ogrodnictwie: kawałek kory ścięty razem z pączkiem z drzewa szlachetnego w celu przeszczepienia go na pęd dziczki;
3. w zoologii: niewielkiej grubości płytka kostna rogowa albo szeregi nachodzących na siebie płytek, które pokrywają ciało niektórych zwierząt;
4. w zoologii: tarczka zarodkowa - skupienie na powierzchni żółtka jaj komórek bogatych w żółtko, z których rozwija się zarobek;
5. w medycynie: tarczka woszczynowa - suchy, żółty strup, występujący przy chorobie skóry zwanej strupniem woszczynowym


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. od tarcza

 (1.2) mała tarcza

 (1.3) zool. element pancerzyka owadów, wchodzący w skład grzbietowej części tułowia;

 (1.4) anat. spłaszczony twór stanowiący szkielet powieki i główny element osłony oka;

 (1.5) spłaszczona osłona rękojeści szpady;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tarczkonogi

podgromada drobnych mięczaków morskich z gromady bezpłytkowców


Źródła:

SJP.pl

Tarczkowaty

mający kształt małej tarczy


Źródła:

SJP.pl

Tarcznice

rząd lub podgromada skorupiaków z gromady Maxillopoda, pasożytujących na rybach, rzadziej na płazach; tarczennice


Źródła:

SJP.pl

Tarcznik

owad z grupy czerwców, szkodnik domowych roślin doniczkowych


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tarczniki

rodzina owadów z rzędu pluskwiaków obejmująca około 2650 gatunków; tarcznikowate


Źródła:

SJP.pl

Tarcznikowate

rodzina owadów z rzędu pluskwiaków obejmująca około 2650 gatunków; tarczniki


Tarcznikowate, tarczniki (Diaspididae) – rodzina owadów z rzędu pluskwiaków licząca około 2650 gatunków, w większości szkodników roślin uprawnych. Tarcznikowate pochodzą z Eurazji i Afryki Północnej, ale obecnie zostały zawleczone także na pozostałe kontynenty. Wiele z gatunków należących do rodziny ma duże znaczenie gospodarcze jako szkodniki roślin ozdobnych i szklarniowych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tarcznikowaty

o cechach tarcznikowatych (rodzina owadów)


Źródła:

SJP.pl

Tarczociąg

środowiskowo: urządzenie do transportu tarcz strzelniczych, używane na strzelnicach


Źródła:

SJP.pl

Tarczogłowe

jedna z podgromad płazów


Źródła:

SJP.pl

Tarczowaty

przypominający kształtem tarczę


przymiotnik

 (1.1) przypominający kształtem tarczę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tarczowce

wymarła gromada ryb, do której zalicza się zwierzęta żyjące w paleozoiku od syluru do dolnego karbonu; plakodermy, potocznie zwane rybami pancernymi


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tarczowe

→ tarcza


Patrz:tarcza

Źródła:

SJP.pl

Tarczowiec

przedstawiciel gromady kręgowców należących do żuchwowców


Źródła:

SJP.pl

Tarczownicowate

rodzina porostów


Tarczownicowate ("Parmeliaceae" Zenker) – rodzina grzybów z rzędu misecznicowatych ("Lecanorales").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tarczownicowaty

o cechach tarczownicowatych (rodzina porostów)


Źródła:

SJP.pl

Tarczowniczka

→ tarczownik


Tarczowniczka (staronord. "skjaldmær",) – postać wojowniczki ze skandynawskiego folkloru i mitologii nordyckiej, być może także z prawdziwej historii. Kobiety-wojowniczki często pojawiały się w sagach, np. w "Sadze o Herwarach" i "Gesta Danorum", jak również w opowieściach innych ludów germańskich – Gotów, Cymbrów i Markomanów. Na podaniach o tarczowniczkach oparte mogą być mityczne walkirie. Według współczesnych badaczy tarczowniczki mogły istnieć naprawdę.


Patrz:tarczownik

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tarczownik

dawniej: żołnierz pieszy uzbrojony w tarczę


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) wojsk. hist. we wczesnej monarchii piastowskiej: podstawowy żołnierz piechoty, uzbrojony we włócznię, topór oraz tarczę

 (1.2) wojsk. hist. piechur osłaniający swą tarczą innych żołnierzy

 (1.3) daw. rzemieślnik, wyrabiający tarcze


Tarczownik – średniowieczny żołnierz, którego głównym zadaniem było osłanianie innych żołnierzy[] (np. łuczników, kuszników) przed atakiem wroga za pomocą dużej tarczy.

We wczesnośredniowiecznej Polsce: podstawowa jednostka wojskowa, piechota słowiańska.

Słowiańscy tarczownicy wyposażeni byli we włócznie, topory oraz tarcze.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tarczowy

→ tarcza


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z tarczą, dotyczący tarczy


Patrz:tarcza

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tarczyca

gruczoł dokrewny znajdujący się w przedniej części szyi


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) anat. gruczoł kręgowców, wydzielający hormony mające ważną rolę w regulowaniu przemiany materii;

 (1.2) bot. roślina z rodziny jasnotowatych;


Tarczyca, gruczoł tarczowy ( glandula thyroidea) – nieparzysty gruczoł wydzielania wewnętrznego występujący u kręgowców. Wytwarza hormony trójjodotyroninę (T3), tyroksynę (T4) i kalcytoninę, wpływając na metabolizm i gospodarkę wapniowo-fosforową organizmu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tarczycowy

→ tarczyca


przymiotnik

 (1.1) anat. dotyczący tarczycy

 (1.2) anat. wytwarzany przez tarczycę


Patrz:tarczyca

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tarczyk

owad z rodziny czerwców, groźny szkodnik drzew owocowych; tarcznik


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tarczykowate

o cechach tarczykowatych (rodzina chrząszczy)


Źródła:

SJP.pl

Tarczykowaty

o cechach tarczykowatych (rodzina chrząszczy)


Źródła:

SJP.pl

Tarczyn

1. miasto w Polsce;
2. wieś w Polsce


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Polsce;


Tarczyn – miasto w województwie mazowieckim, w powiecie piaseczyńskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Tarczyn. Do 1954 siedziba wiejskiej gminy Komorniki. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa warszawskiego. Był miastem duchownym.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tarczynianin

mieszkaniec Tarczyna (miasta w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Tarczynianka

mieszkanka Tarczyna (miasta w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Tarczyński

przymiotnik od: Tarczyn


Tarczyński, Tarczyńska – polskie nazwisko, w Polsce nosi je ponad 2500 osób.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tarczówka

1. owad z rzędu pluskwiaków żywiący się sokami drzew;
2. obrabiarka do drewna; pilarka tarczowa


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tarczówki

1. owad z rzędu pluskwiaków żywiący się sokami drzew;
2. obrabiarka do drewna; pilarka tarczowa


Tarczówki (Pentatomoidea) – nadrodzina owadów z podrzędu pluskwiaków różnoskrzydłych i infrarzędu Pentatomomorpha.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tarczówkowate

rodzina pluskwiaków różnoskrzydłych cechujących się silnie rozwiniętą tarczką na śródtułowiu; żywią się sokami roślin, niektóre wszystkożerne lub drapieżne; tarczówki


Tarczówkowate (Pentatomidae) – rodzina owadów z podrzędu pluskwiaków różnoskrzydłych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tarczówkowaty

o cechach tarczówkowatych (tarczówek; rodzina pluskwiaków różnoskrzydłych)


Źródła:

SJP.pl

Tarczówkowy

1. paśnica tarczówkowa - gatunek muchówki z rodziny rączycowatych;
2. wytrzeszczka tarczówkowa - gatunek błonkówki


Źródła:

SJP.pl

Tardamento

określenie wykonawcze: powoli, opieszale, zwalniając; tardando; tardo


Źródła:

SJP.pl

Tardando

określenie wykonawcze: powoli, opieszale, zwalniając; tardamento; tardo


Źródła:

SJP.pl

Tardis

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy lub żeński

 (1.1) sf. film. żyjący statek kosmiczny w formie niebieskiej budki policyjnej, poruszający się w czasie i przestrzeni, występujący w uniwersum filmowym Doktora Who;

 (1.2) astr. planetoida o numerze 3325 z pasa głównego asteroid;


TARDIS (Time And Relative Dimension(s) In Space) – fikcyjny statek kosmiczny związany z brytyjskim serialem science-fiction pt. "Doktor Who".


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Tardo

określenie wykonawcze: powoli, opieszale, zwalniając; tardando; tardamento


Źródła:

SJP.pl

Tardżuman

tłumacz i pośrednik między cudzoziemcami a mieszkańcami Bliskiego Wschodu; dragoman


Źródła:

SJP.pl

Tareczka

zdrobnienie od: tarka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. zdrobn. od: tarka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tarecznik

rodzaj roślin z rodziny rutowatych; Flindersia


Źródła:

SJP.pl

Tarencki

przymiotnik od: Tarent


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Tarentem, dotyczący Tarentu, pochodzący z Tarentu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tarent

miasto, gmina i prowincja we Włoszech


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto i gmina w regionie Apulia, w prowincji Tarent (1.2), w południowych Włoszech;

 (1.2) geogr. adm. włoska prowincja położona na południu kraju, w regionie Apulia;


Tarent ( Taranto, Tarentum, w dialekcie tarenckim "Tarde" lub "Tarande") – miasto i gmina w regionie Apulia, w prowincji Tarent, w południowych Włoszech. Ważny handlowy i wojenny port morski na Morzu Śródziemnym, ośrodek przemysłu stalowego, chemicznego i spożywczego. W mieście znajdują się stocznie wojenne.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tarentczyk

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Tarentu


Źródła:

Wiktionary

Tarentyjczyk

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Tarentu


Źródła:

Wiktionary

Tarentyjka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Tarentu


Źródła:

Wiktionary

Tarentyńczyk

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Tarentu


Źródła:

Wiktionary

Tarentyński

przymiotnik relacyjny

 (1.1) tarencki, związany z Tarentem, dotyczący Tarentu


Źródła:

Wiktionary

Tarflen

nazwa handlowa policzterofluoroetylenu (teflonu)


Źródła:

SJP.pl

Targ

1. spór o cenę towaru;
2. sprzedaż i kupno towarów w wydzielonym miejscu i ustalonym dniu tygodnia; miejsce, gdzie odbywa się sprzedaż i kupno towarów; bazar, jarmark


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) kupno i sprzedaż towarów mająca miejsce w wydzielonym miejscu w określone dni tygodnia

 (1.2) miejsce, gdzie dokonuje się transakcji kupna i sprzedaży

 (1.3) spór między sprzedającym, któremu zależy na jak największym zysku, a kupującym, który chce uzyskać jak najniższą cenę

 (1.4) przen. spór, w którym obie strony przekonują się nawzajem do czegoś

 (1.5) zob. targi. → hand. wystawa różnych produktów


Targ – miejsce handlu, który odbywa się na wydzielonej przestrzeni, w określonym czasie. Często związany z pewną tradycją lub formalnymi zasadami handlowymi. Miejsce, gdzie odbywa się targ, nazywane jest targowiskiem, placem targowym lub targiem ("Târg") albo bazarem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Targalski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Targan

zwykle w l. mn.:
1. krótkie włókna lniane oddzielane od łodyg przy ręcznej lub mechanicznej obróbce lnu
2. nasmołowane pakuły, które używane są na statku do zatykania szczelin między klepkami poszycia burt i pokładu
3. gwarowo: zgrabki


Źródła:

SJP.pl

Targanice

Targanice (do 1964 "Targanica") – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie wadowickim, w gminie Andrychów.

Integralne części wsi Targanice: Bagna, Beskid, Chomlówka, Dział, Farówka, Francja, Gierkówka, Górka, Kamieniec, Koczurówka, Koło Gościńca, Lanckorona, Nowa Wieś, Pod Jawornicą, Pod Puszczą, Potok, Rysiówka, Targanice Dolne, Targanice Górne, Wawrzynówka.


Źródła:

Wikipedia

Targanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|targać.


Źródła:

Wiktionary

Targaniec

część mechanizmu kosiarki, która uruchamia elementy tnące


Źródła:

SJP.pl

Targanina

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) przest. ciągłe targanie, szarpanie; szarpanina


Źródła:

Wiktionary

Targanka

rodzaj pakuł uzyskiwanych wskutek szarpania podczas młocki słomy lnianej lub lnu trzepanego; słoma targana


Źródła:

SJP.pl

Targać

1. czochrać, wprowadzać nieład we włosach;
2. nieść coś lub wlec z wysiłkiem;
3. szarpać, pociągać


czasownik przechodni niedokonany (dk. targnąć)

 (1.1) gwałtownie pociągać

 (1.2) fryzj. burzyć ułożenie

czasownik przechodni niedokonany (dk. potargać)

 (2.1) nieść z wysiłkiem

 (2.2) powodować splątanie się czegoś; burzyć porządek czegoś

 (2.3) drzeć na strzępy

 (2.4) powodować gwałtowne przeżycia, udrękę

 (2.5) włók. dokonywać początkowej obróbki bawełny (mieszanie, oczyszczanie, rozluźnianie beli)

czasownik zwrotny niedokonany targać się (dk. targnąć się)

 (3.1) gwałtownie pociągać siebie samego za coś

 (3.2) gwałtownie pociągać jeden drugiego za coś

 (3.3) pot. energicznie poruszać się

 (3.4) dokonywać zamachu; występować przeciwko

 (3.5) próbować wykonać coś trudnego

czasownik zwrotny niedokonany targać się (dk. potargać się)

 (4.1) ulegać potarganiu

 (4.2) wichrzyć sobie samemu włosy

 (4.3) wichrzyć jeden drugiemu włosy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Target

docelowa grupa odbiorców


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) środ. hand. grupa docelowa, np. klientów, odbiorców

 (1.2) techn. materiał odparowywany w trakcie fizycznego osadzania z fazy gazowej

 (1.3) środ. pracownicza norma do wyrobienia w miesiącu


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Targeting

w marketingu: określanie targetu (grupy docelowej); targetowanie


Ta


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Targetingowy

→ targeting


Patrz:targeting

Źródła:

SJP.pl

Targetować

w marketingu: określać target (grupę docelową)


Źródła:

SJP.pl

Targetowy

→ target


Patrz:target

Źródła:

SJP.pl

Targi

wystawa handlowa


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) hand. rodzaj ekspozycji towarów na arenie krajowej lub międzynarodowej, na której wystawiane są wytwory różnych dziedzin przemysłu, której celem jest zawieranie transakcji handlowych

forma rzeczownika|rodzaj=męskorzeczowy.

 (2.1) M., B. i W. lm. od: targ


Targi (ang. trade shows) – wydarzenia wystawiennicze, które dają przedsiębiorstwom możliwość prezentacji swoich produktów przed przedstawicielami branży i klientami.

Targi odgrywają znaczącą rolę jako narzędzie promocji na rynku B2B. Często są sponsorowane i organizowane przez branżowe organizacje handlowe. Stanowią platformę do budowania relacji, nawiązywania kontaktów biznesowych oraz promowania swojej marki.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Targnąć

czasownik przechodni dokonany (ndk. targać)

 (1.1) gwałtownie pociągnąć

 (1.2) fryzj. zburzyć ułożenie

czasownik zwrotny dokonany targnąć się (ndk. targać się)

 (2.1) gwałtownie pociągnąć siebie samego za coś

 (2.2) gwałtownie pociągnąć jeden drugiego za coś

 (2.3) pot. energicznie poruszyć się

 (2.4) dokonać zamachu; wystąpić przeciwko

 (2.5) spróbować wykonać coś trudnego


Źródła:

Wiktionary

Targocz

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. techn. taczka


Źródła:

Wiktionary

Targosz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Targoszyce

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Targoszyn

Targoszyn (niem. "Bersdorf") – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie jaworskim, w gminie Mściwojów.


Źródła:

Wikipedia

Targowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|targować.


Źródła:

Wiktionary

Targować

czasownik przechodni niedokonany (dk. wytargować)

 (1.1) hand. przeprowadzać pertraktacje handlowe; zawierać transakcje

 (1.2) hand. mieć utarg; osiągać zysk

czasownik zwrotny niedokonany targować się (dk. wytargować się)

 (2.1) hand. prowadzić pertraktacje handlowe w celu uzyskania najdogodniejszej ceny

 (2.2) pot. prowadzić spór


Źródła:

Wiktionary

Targowe

→ targ, → targi


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) hand. opłata targowa pobierana od handlujących


Patrz:targ, → targi

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Targowica

1. konfederacja zawiązana w Targowicy dla obalenia Konstytucji 3 maja; konfederacja targowicka;
2. dawniej: miejsce, gdzie odbywają się targi; targowisko;
3. przenośnie:
a) zdrada;
b) zdrajcy


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. targowisko

 (1.2) zdrada


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Targowicki

przymiotnik od: Targowica


Źródła:

SJP.pl

Targowiczanin

uczestnik lub zwolennik konfederacji targowickiej


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) hist. członek konfederacji targowickiej, jej zwolennik

 (1.2) pejor. osoba, o której mówiący sądzi, że w porozumieniu z wrogami Polski działa przeciwko państwu i narodowi

 (1.3) mieszkaniec Targowicy lub Targowiska


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Targowiczanka

uczestniczka lub zwolenniczka konfederacji targowickiej


Źródła:

SJP.pl

Targowisko

1. miejsce, gdzie odbywają się targi;
2. handel towarami, zwłaszcza produktami rolnymi; plac targowy; ogół sprzedających i kupujących; targ


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) urb. hand. stałe miejsce targowe

 (1.2) hand. kupno i sprzedaż towarów mająca miejsce w wydzielonym miejscu w określone dni tygodnia

 (1.3) przen. stworzona okazja do nadużyć politycznych i korupcji


Ta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Targowiskowy

dotyczący targowiska; odbywający się na targowisku


Źródła:

SJP.pl

Targownica

Targownica – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie mogileńskim, w gminie Mogilno.


Źródła:

Wikipedia

Targowo

Targowo (niem. "Theerwisch") – wieś w Polsce, położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie szczycieńskim, w gminie Dźwierzuty. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego.


Źródła:

Wikipedia

Targowski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Targowy

→ targ, → targi


przymiotnik

 (1.1) związany z targiem jako formą handlu, także miejscem, w którym istnieje lub bywa targ czy targowisko

 (1.2) związany z targowaniem


Patrz:targ, → targi

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Targoński

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Targum

przekład Biblii hebrajskiej na język aramejski, będący często parafrazą tekstu oryginalnego


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) bibl. przekład Starego Testamentu lub jego fragmentów na język aramejski;


Ta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Targumiczny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) bibl. związany z targumem, dotyczący targumu

przymiotnik jakościowy

 (2.1) bibl. charakterystyczny dla targumu, mający cechy targumu


Źródła:

Wiktionary

Targówczanin

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Targówka


Źródła:

Wiktionary

Targówczanka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Targówka


Źródła:

Wiktionary

Targówek

prawobrzeżna dzielnica Warszawy


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. prawobrzeżna dzielnica Warszawy;


Targówek – dzielnica Warszawy położona w prawobrzeżnej części miasta. Jest jedną z 18 jednostek pomocniczych m.st. Warszawy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Targówka

prawobrzeżna dzielnica Warszawy


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tarka

1. blaszana lub plastikowa płytka z ostrymi dziurkami służąca do tarcia owoców i warzyw;
2. owoc tarniny; tarnka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) dawny przyrząd służący do prania ręcznego w formie pofałdowanej płyty

 (1.2) kulin. przyrząd kuchenny do ręcznego rozdrabniania surowców przez pocieranie

 (1.3) zool. chitynowy fałd na dnie gardzieli mięczaków pokryty rzędami ząbków służący do ścierania pokarmu;

 (1.4) muz. instrument perkusyjny zbudowany na wzór tarki (1.1)


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tarkawica

Tarkawica – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie lubartowskim, w gminie Ostrówek.

Wieś szlachecka położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie lubelskim województwa lubelskiego.

W latach 1954–1968 wieś należała i była siedzibą władz gromady Tarkawica, po jej zniesieniu w gromadzie Kamiennowola. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa lubelskiego.


Źródła:

Wikipedia

Tarkowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|tarkować.


Źródła:

Wiktionary

Tarkowski

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tarkwiniusz

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Tarkówek

Tarkówek (nazwa historyczna: Tarkówek Mały) – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie siedleckim, w gminie Przesmyki. Ma status sołectwa.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa siedleckiego.


Źródła:

Wikipedia

Tarlak

ryba dojrzała płciowo; samica - ikrzak, samiec - mleczak


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) icht. ryba zdolna do rozmnażania się


Tarlak – ryba w fazie pełnej dojrzałości płciowej, zdolna do rozrodu (zob. tarło). Samica określana jest jako ikrzak (ikrzyca), samiec zaś jako mleczak. W gospodarce rybnej, w hodowli, na tarlaki wybiera się największe ryby z danego miotu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tarlatan

sztywna tkanina bawełniana lub z włókien sztucznych


Źródła:

SJP.pl

Tarlatanowy

przymiotnik od: tarlatan


Źródła:

SJP.pl

Tarlecki

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Tarlica

drewniany przyrząd z nożycowo skrzyżowanymi mieczami służący do łamania i zgniatania łodyg lnu lub konopi; cierlica


Źródła:

SJP.pl

Tarlisko

miejsce odbywania tarła przez ryby


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) icht. miejsce tarła

 (1.2) zootechn. staw przygotowany na tarło i do wylęgu ryb


Tarlisko – miejsce naturalnego tarła ryb. Odpowiednim tarliskiem np. dla ryb łososiowatych są rwące strumienie o żwirowatym dnie, dla ryb karpiowatych i szczupaka zarośnięte wody przybrzeżne rzek i jezior oraz zalane łąki, dla węgorza – toń wodna.

W ośrodkach hodowlanych rolę tarliska pełni płytki (do 50 cm) staw z zarośniętym trawą dnem, zapewniający właściwe warunki rozwoju ikry, wyposażony w urządzenia regulujące przepływ wody. W obrębie tarliska obowiązuje zawsze całkowity zakaz połowu ryb.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tarliskowy

przymiotnik od: tarlisko


przymiotnik relacyjny

 (1.1) icht. związany z tarliskiem, dotyczący tarliska


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tarlon

handlowa nazwa sztucznego włókna poliamidowego, podobnego do bawełny


Źródła:

SJP.pl

Tarmosić

potocznie:
1. szarpać, targać;
2. tarmosić się:
a) tarmosić samego siebie za część ciała lub odzieży;
b) tarmosić siebie nawzajem


czasownik

 (1.1) pot. szarpać


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tarmoszenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|tarmosić.


Źródła:

Wiktionary

Tarn

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. rzeka w południowej Francji;

 (1.2) geogr. adm. departament położony w regionie Oksytania;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Tarnacki

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Tarnawa

wieś w Polsce


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tarnawatecki

przymiotnik od: Tarnawatka


Źródła:

SJP.pl

Tarnawatka

1. wieś w Polsce;
2. osada w Polsce


Tarnawatka – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie tomaszowskim, w gminie Tarnawatka. Przez miejscowość przebiega droga krajowa nr 17

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa zamojskiego.

Wieś jest sołectwem, siedzibą gminy Tarnawatka. Według Narodowego Spisu Powszechnego Ludności i Mieszkań z roku 2011 wieś miała 941 mieszkańców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tarnawiec

Tarnawiec (do roku 1939 Dornbach) – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie leżajskim, w gminie Kuryłówka. Powstał w 1786 obok Tarnawca. Nazwy wsi Tarnawiec i Dornbach, sąsiadujących ze sobą, były bardzo często używane zamiennie w dokumentach urzędowych z tamtego czasu.


Źródła:

Wikipedia

Tarnawski

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tarnica

najwyższy szczyt górski w polskich Bieszczadach


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. najwyższy szczyt polskich Bieszczadów oraz województwa podkarpackiego;


Ta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tarnik

w technice: pilnik ślusarski o grubych nacięciach, używany do obróbki miękkich metali, drewna, mas plastycznych itp.; zdzierak, raszpla, raszpel


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) techn. pilnik do zgrubnej obróbki materiałów miękkich, np. drewna;


Tarnik (pot. raszpel, raszpla od niem. "Raspel") – narzędzie stolarskie, rodzaj pilnika z trójkątnymi zębami do zgrubnej obróbki drewna, rogów zwierzęcych i innych miękkich materiałów.

Tarnik usuwa większą ilość zbędnej materii kształtowanego przedmiotu niż inne pilniki z racji większych nacięć, jakie posiada.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tarnikować

obrabiać tarnikiem


Źródła:

SJP.pl

Tarnikowy

→ tarnik


Patrz:tarnik

Źródła:

SJP.pl

Tarnina

ciernisty krzew z rodziny różowatych; owoce tego krzewu


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) bot. nazwa systematyczna|Prunus spinosa|L.|ref=tak., ciernisty krzew, dziki gatunek śliwy o drobnych, białych kwiatach i granatowych owocach;

 (1.2) kulin. owoc tarniny (1.1) o cierpkim smaku stosowany w ziołolecznictwie i używany na przetwory


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tarninaczek

licinek tarninaczek - motyl z rodziny namiotnikowców


Źródła:

SJP.pl

Tarninowiec

ogończyk tarninowiec - motyl z rodziny modraszkowatych


Źródła:

SJP.pl

Tarninówka

nalewka z tarniny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) spoż. nalewka z tarniny


Tarninówka – wódka owocowa, wytwarzana ze spirytusu rektyfikowanego, alkoholowego wyciągu (nalewu) z owoców tarniny i śliwy domowej oraz domieszek aromatyczno-smakowych, cukru i wody. Płyn jest klarowny o barwie brązowej, owocowym zapachu i cierpkim smaku. Wódka w ofercie handlowej zawierała ok. 40% alkoholu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tarniowy

→ tarń


Patrz:tarń

Źródła:

SJP.pl

Tarnka

owoc tarniny; tarka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) stpol. kulin. tarnina


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tarnobrzeg

miasto w Polsce, w województwie podkarpackim


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Polsce;


}|-

Tarnobrzeg – miasto w Polsce, na prawach powiatu, położone w województwie podkarpackim. Siedziba władz powiatu tarnobrzeskiego w latach 1867–1975 oraz od 1999. Siedziba władz województwa tarnobrzeskiego w latach 1975–1998. W latach 1973–1976 miasto było siedzibą gminy wiejskiej Tarnobrzeg. Do początku lat 90. XX wieku największy w Polsce ośrodek wydobycia i przetwórstwa siarki.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tarnobrzeski

przymiotnik od: Tarnobrzeg


przymiotnik

 (1.1) dotyczący Tarnobrzega, związany z Tarnobrzegiem, pochodzący z Tarnobrzega


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tarnobrzeskie

przymiotnik od: Tarnobrzeg


Źródła:

SJP.pl

Tarnobrzeżanin

mieszkaniec Tarnobrzega


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Tarnobrzega

 (1.2) osoba pochodząca z Tarnobrzega, urodzona w Tarnobrzegu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tarnobrzeżanka

mieszkanka Tarnobrzega


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Tarnobrzega

 (1.2) kobieta pochodząca z Tarnobrzega, urodzona w Tarnobrzegu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tarnogrodzianin

mieszkaniec Tarnogrodu (miasta w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Tarnogrodzianka

mieszkanka Tarnogrodu (miasta w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Tarnogrodzki

przymiotnik od: Tarnogród


Źródła:

SJP.pl

Tarnogród

miasto w Polsce


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Polsce;


Tarnogród ( Терногород, ‏טאַרנעגראָד‎) – miasto w województwie lubelskim, w powiecie biłgorajskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Tarnogród. Leży na Płaskowyżu Tarnogrodzkim, nad Nitką i Złotą Nitką. Według danych GUS z 2025 Tarnogród liczył 3080 mieszkańców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tarnogóra

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Tarnogórski

przymiotnik od: Tarnowskie Góry


przymiotnik relacyjny

 (1.1) odnoszący się do Tarnowskich Gór, związany z Tarnowskimi Górami


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tarnogórzanin

mieszkaniec Tarnowskich Gór


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Tarnowskich Gór


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tarnogórzanka

mieszkanka Tarnowskich Gór


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Tarnowskich Gór


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tarnopol

1. miasto na Ukrainie;
2. wieś w Polsce


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto na Ukrainie;

 (1.2) geogr. wieś we wschodniej Polsce;


Zobacz też: Tarnopol w innych znaczeniach tej nazwy.

Tarnopol (ukr. Тернопіль, "Ternopil"; ros. Тернополь, "Ternopol"; niem. "Tarnopol"; jid. טערנאָפּיל, "Ternopil") – miasto na Ukrainie, nad Seretem, siedziba administracyjna obwodu tarnopolskiego, rejonu tarnopolskiego i hromadzie Tarnopol. W 2022 roku liczyło 225 004 mieszkańców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tarnopolanin

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Tarnopola


Źródła:

Wiktionary

Tarnopolanka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Tarnopola


Źródła:

Wiktionary

Tarnopolski

1. → Tarnopol;
2. obwód tarnopolski - jeden z 24 obwodów Ukrainy


przymiotnik

 (1.1) odnoszący się do Tarnopola, związany z Tarnopolem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tarnowianin

mieszkaniec Tarnowa


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Tarnowa

 (1.2) osoba pochodząca z Tarnowa, urodzona w Tarnowie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tarnowianka

mieszkanka Tarnowa


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka miejscowości Tarnów

 (1.2) kobieta pochodząca z miejscowości Tarnów, urodzona w Tarnowie

 (1.3) mieszkanka miejscowości Tarnowo

 (1.4) kobieta pochodząca z miejscowości Tarnowo, urodzona w Tarnowie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tarnowice

historyczne miasteczko w Polsce


Źródła:

SJP.pl

Tarnowicyt

minerał, odmiana aragonitu zawierającego domieszki węglanu ołowiu; występuje w Tarnowicach na Górnym Śląsku


Tarnowicyt ("Tarnowitzyt, Tarnowskit, Aragonit ołowiowy") – odmiana aragonitu, minerał z gromady węglanów.

Jest to odmiana aragonitu zawierająca izoformiczną domieszkę węglanu ołowiu, cerusytu PbCO3. Zawartość PbCO3 w minerale dochodzi od 9 do 15%.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tarnowiczanin

mieszkaniec Tarnowic (historycznego miasteczka w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Tarnowiczanka

mieszkaniec Tarnowic (historycznego miasteczka w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Tarnowiec

nazwa kilku miejscowości i ich części w Polsce


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tarnowiecki

przymiotnik od: Tarnowiec


Źródła:

SJP.pl

Tarnowo

nazwa kilku wsi i osad w Polsce


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tarnowski

przymiotnik od: Tarnów, Tarnów Opolski, Tarnowo Podgórne


przymiotnik

 (1.1) dotyczący Tarnowa, związany z Tarnowem, pochodzący z Tarnowa


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tarnowskie

przymiotnik od: Tarnów, Tarnów Opolski, Tarnowo Podgórne


Źródła:

SJP.pl

Tarnów

nazwa dwóch miast i kilku wsi w Polsce


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w południowej Polsce;


Ta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tarnówczyn

Tarnówczyn – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie złotowskim, w gminie Krajenka.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa pilskiego.

Przez miejscowość przepływa Pankawa, rzeka dorzecza Warty.


Źródła:

Wikipedia

Tarnówecki

przymiotnik od: Tarnówka


Źródła:

SJP.pl

Tarnówka

nazwa kilku miejscowości i ich części w Polsce


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Taro

jadalne bulwy kolokazji; po ugotowaniu są pożywieniem skrobiowym wielu ludów strefy tropikalnej


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) spoż. bot. kulin. zob. kolokazja jadalna.;

forma rzeczownika.

 (2.1) W. lp. od tara


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tarocista

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Tarocistka

→ tarocista


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) fż. od: tarocista


Patrz:tarocista

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tarok

tarot;
1. rodzaj wróżby opartej na talii specjalnych 78 kart;
2. dawna gra w karty


Tarok lub tarot – gra karciana, do której używa się talii tarota złożonej zwykle z 54 lub 78 kart, w której główną rolę odgrywa 21 tzw. taroków, czyli atutów. Polega na braniu lew i zbieraniu punktów za karty. Różne jej odmiany popularne są w wielu krajach europejskich. W rozmaitych wariantach gra od trzech do sześciu osób.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tarot

tarok;
1. rodzaj wróżby opartej na talii specjalnych 78 kart;
2. dawna gra w karty


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) karc. hist. popularna dawniej gra karciana, polegająca na braniu lew i zbieraniu punktów za karty;

 (1.2) talia do gry w tarota (1.1)

 (1.3) ezot. wróżenie z tarota (1.2), opierające się na wierzeniu, że symbole na kartach posiadają mistyczne znaczenia


Talia tarota, tarot - specjalna talia kart do gry licząca 78 kart składająca się z:

1) Czterech kolorów złożonych z króla, damy, rycerza, waleta i blotek od 1 do 10.

2) Dodatkowego, permanentnego koloru atutowego złożonego z kart ponumerowanych od 1 do 21.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tarotowy

→ tarot


Patrz:tarot

Źródła:

SJP.pl

Tarować

1. obciążać wagową szalę, by zrównoważyć wagę opakowania towaru;
2. regulować pracę wagi


Źródła:

SJP.pl

Tarowy

→ tara


Patrz:tara

Źródła:

SJP.pl

Tarp

1. płachta biwakowa do okrywania lub ochrony przed warunkami atmosferycznymi;
2. konstrukcja z takiej płachty


Tarp – miasto w Danii, w regionie Dania Południowa, w gminie Esbjerg.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tarpan

mały dziki koń o burej sierści, jeden z przodków konia domowego, zamieszkujący stepy południowo-wschodniej Europy, wytępiony w XIX wieku


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) zool. nazwa systematyczna|Equus ferus ferus|ref=tak., wymarły gatunek dzikiego konia o szarym ubarwieniu z ciemną pręgą na grzbiecie oraz czarną, stojącą grzywą i czarnym ogonem, wytępiony w XIX wieku;

 (1.2) zool. koń z gatunku tarpan (1.1)

 (1.3) mot. samochód marki Tarpan


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tarpanowaty

o koniu: mający czarną, stojącą grzywę, czarny ogon oraz ciemną pręgę na grzbiecie


Źródła:

SJP.pl

Tarpolina

nieprzemakalne płótno smołowane, używane do wyrobu worków i do ochrony otworów (np. luków) na statkach


Źródła:

SJP.pl

Tarpon

ryba wód tropikalnych


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tarquinia

[czytaj: tarKŁInia] miasto we Włoszech


Tarquinia – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Lacjum, w prowincji Viterbo.

Według danych na rok 2004 gminę zamieszkiwało 14 859 osób, 53,3 os./km².

W starożytności miasto etruskie, którego nekropola Monterozzi została umieszczona na liście światowego dziedzictwa UNESCO.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tarragona

miasto w Hiszpanii


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. miasto we wschodniej Hiszpanii nad Morzem Śródziemnym, w południowej Katalonii;


Tarragona (wym. katal. [], wym. hiszp. []; łac. "Tarraco") – miasto we wschodniej Hiszpanii nad Morzem Śródziemnym, w południowej Katalonii; stolica prowincji o tej samej nazwie i comarki Tarragonès. Miasto w 2022 liczyło 134 883 mieszkańców. Związek miejski Tarragony jest dwudziesty pod względem wielkości w Hiszpanii i liczy 348 921 mieszkańców. W Tarragonie znajduje się duży port morski. Miasto jest siedzibą uniwersytetu ("Universitat Rovira i Virgili").


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tarragoński

→ Tarragona


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Tarragoną, dotyczący Tarragony, pochodzący z Tarragony (miasta w Hiszpanii)


Patrz:Tarragona

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tars

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. hist. starożytne miasto w południowej Azji Mniejszej, obecnie tureckie Tarsus;


Źródła:

Wiktionary

Tarsjusz

małpiatka nadrzewna z rodziny o tej samej nazwie (Tarsiidae); wyrak


Źródła:

SJP.pl

Tarsjusze

małpiatka nadrzewna z rodziny o tej samej nazwie (Tarsiidae); wyrak


Źródła:

SJP.pl

Tarski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Tarsycjusz

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.;


Tarsycjusz, Tarzycjusz – imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od greckiego słowa "Tarsisi," nazwy starożytnego greckiego miasta Tarsos. Nazwa ta była zhellenizowaną formą Tarsu. Możliwe jest także etruskie pochodzenie tego imienia.

Patronem tego imienia jest św. Tarsycjusz, żyjący w czasach cesarza Dioklecjana. Spotykany jest również inny wariant tego imienia – Tarzycjusz. Pochodna forma żeńska – Tarsycja.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Tarsycjuszek

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m. zdrobn. Tarsycjusz


Źródła:

Wiktionary

Tarsycjuszowy

przymiotnik dzierżawczy

 (1.1) przest. gwara. taki, który należy do Tarsycjusza


Źródła:

Wiktionary

Tarta

kruche, cienkie ciasto pieczone w niskich formach, przekładane nadzieniem


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kulin. cuk. niewysokie ciasto na kruchym spodzie, na którym kładzie się nadzienie słodkie (owoce lub konfitury) lub słone (rybę, warzywa, wędlinę itp.);

forma przymiotnika.

 (2.1) forma przymiotnika. od: tarty; M. i W. lp., rodzaj żeński

forma czasownika.

 (3.1) imiesłów przymiotnikowy bierny od: trzeć; fż.


Tarta ( tarte) – rodzaj wypieku, składającego się z ciasta kruchego, drożdżowego lub francuskiego oraz nadzienia, które może być zarówno słodkie (np. z owocami, kremami), jak i wytrawne (np. z warzywami, grzybami, twarogiem). Tarta jest jedną z najpopularniejszych potraw kuchni francuskiej, lecz obecne jest także w kuchni amerykańskiej w formie m.in. apple pie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tartaczek

zdrobnienie od: tartak


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od tartak


Tartaczek – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie grójeckim, w gminie Belsk Duży.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa radomskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tartacznictwo

dział przemysłu drzewnego zajmujący się obróbką wstępną drewna


Źródła:

SJP.pl

Tartacznik

pracownik tartaku


Źródła:

SJP.pl

Tartaczny

→ tartak; tartakowy


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z tartakiem, dotyczący tartaku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tartaglia

[czytaj: tartalja] charakterystyczna dla neapolitańskiej komedii ludowej postać jąkały, okularnika, często notariusza; Tartaglia


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tartak

przedsiębiorstwo produkujące deski


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zakład przerabiający drewno okrągłe na tarcicę


Tartak (reg. troc) – zakład, w którym dokonuje się przerobu drewna okrągłego na tarcicę w procesie technologicznym tarcia (inaczej: przecierania), czyli rozpiłowywania za pomocą urządzenia zwanego trakiem. Tarcicę przerabia się na elementy drewniane określonego przeznaczenia (łaty giętarskie, części meblarskie, stolarkę budowlaną, a także fryzy posadzkowe).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tartakowy

→ tartak; tartaczny


Źródła:

SJP.pl

Tartaletka

mała tarta wypełniona słodkim lub słonym nadzieniem


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kulin. miniaturowa tarta wielkości kilku centymetrów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tartan

1. sztuczne tworzywo stosowane do wykładania nawierzchni stadionów sportowych;
2. potocznie: bieżnia pokryta tym tworzywem;
3. szkocka tkanina w różnokolorową kratę; także odzież z tej tkaniny;
4. wzór w kratę z pasów różnych kolorów i różnej szerokości, będący dawniej oznaką określonego klanu szkockiego


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) tradycyjny szkocki deseń w kratę;

 (1.2) tworzywo poliuretanowe na nawierzchnie sportowe;

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) hist. tytuł dostojnika asyryjskiego, naczelnego dowódcy wojsk


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tartana

przybrzeżny statek śródziemnomorski o jednym maszcie


Tartana (fr. "tartane") - mały statek żaglowy używany do połowu ryb oraz przewozu towarów na Morzu Śródziemnym przez kilka stuleci do połowy XX wieku. Tartana posiadała jeden maszt i liczyła od 14 do 25 metrów długości oraz do 5 metrów szerokości. Obecnie używana jest tylko jedna tartana - "La Flâneuse", która cumuje w porcie Prado w Marsylii.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tartanowy

przymiotnik od: tartan


Źródła:

SJP.pl

Tartar

1. mit. gr. przepaść pod Hadesem, miejsce strącenia Kronosa i Tytanów przez Zeusa;
2. w Nowym Testamencie: piekło


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) mitgr. najniższa część krainy podziemia;

 (1.2) bibl. piekło

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (2.1) mit. bóstwo personifikujące otchłanie podziemi, syn Gai i Etera;


Tartar (gr. Τάρταρος Tártaros, łac. "Tartarus") – w mitologii greckiej najmroczniejsza i najniższa część krainy podziemia, w której przebywały dusze skazanych na wieczne cierpienie.

Odległość Tartaru od Hadesu była równa odległości między niebem a ziemią (Hezjod podaje, że kowadło z brązu zrzucone z nieba spadnie na ziemię po dziewięciu nocach i dniach). Na męki w Tartarze skazani byli m.in.: Syzyf, Tantal, Iksjon, Tytios, Danaidy i Side.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tartaria

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) hist. wielka azjatycka kraina lub imperium o niejasnej historii, oznaczane głównie na średniowiecznych i renesansowych mapach, które współcześnie stało się przedmiotem licznych nieoficjalnych lub spiskowych teorii


Źródła:

Wiktionary

Tartarin

tytułowa postać powieści fr. pisarza A. Daudet "Przygody Tartarena z Taraskonu"; typ sympatycznego pyszałka opowiadającego o swych niesamowitych czynach


Źródła:

SJP.pl

Tartaruga

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. herp. masa rogowa ze skorupy żółwiej


Źródła:

Wiktionary

Tartas

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. hydron. rzeka w obwodzie nowosybirskim Rosji, prawy dopływ Omu


Tartas – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Nowa Akwitania, w departamencie Landy.

Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 2769 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 91 osób/km² (wśród 2290 gmin Akwitanii Tartas plasuje się na 158 miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 278).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Tarteletka

mała tarta; niewielkie, kruche ciastko z nadzieniem


Źródła:

SJP.pl

Tartinka

niewielkich rozmiarów kanapka z cienkiego kawałka bułki lub chleba posmarowanego masłem, z dodatkiem np. wędliny, sera i warzyw; tartynka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kulin. pojedyncza kanapka, na jednej kromce lub krakersie;


Tartinka – rodzaj kanapki na jednej warstwie pieczywa (np. chleb, bułka, pieczywo chrupkie lub krakers), na której układa się dodatki, np. ser, wędlinę, jajka, warzywa, pastę rybną, jajeczną, majonez, ketchup. Tartinki z ozdobnie ułożonymi dodatkami podaje się na przyjęciach i bankietach, mniej skomplikowane zaś stanowią część codziennego jadłospisu, zwłaszcza w Polsce. Kanapki tego rodzaju jada się zwyczajowo także w Skandynawii.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tartka

regionalnie: tarka


Źródła:

SJP.pl

Tartrazyna

cytrynowożółty barwnik produkowany głównie do celów spożywczych


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biochem. spoż. cytrynowożółty barwnik azowy używany głównie do celów spożywczych;


Ta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tartu

drugie pod względem wielkości miasto Estonii


rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Estonii;

 (1.2) geogr. adm. nazwa jednej z piętnastu prowincji w Estonii;

 (1.3) geogr. adm. nazwa gminy wiejskiej w Estonii;


Tartu (hist. pol., niem. i szw. "Dorpat", Дерпт, Dierpt, dawn. Юрьев, Jur´jew) – drugie co do wielkości miasto Estonii, uznawane za intelektualną i kulturalną stolicę kraju. Słynie z uniwersytetu, założonego w 1632 przez króla Szwecji Gustawa II Adolfa. Przez miasto przepływa rzeka Emajõgi, łącząca dwa największe jeziora Estonii (Võrtsjärv i Pejpus). Transport lotniczy obsługuje Port lotniczy Tartu. Tartu jest miastem, w którym znajduje się siedziba sądu najwyższego Estonii.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tartucha

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kulin. mały kotlet z ziemniaków

 (1.2) gw-pl|Poznań. kulin. ciemna kluska z mąki tatarczanej


Źródła:

Wiktionary

Tartufe

[czytaj: tartuf] rzadko: świętoszek, obłudnik, hipokryta; tartuffe (częściej)


Źródła:

SJP.pl

Tartuffe

[czytaj: tartuf] świętoszek, obłudnik, hipokryta; tartufe (rzadziej)


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) świętoszek, obłudnik i hipokryta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tartus

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. miasto portowe w północno-zachodniej Syrii;


Tartus ( ‏طرطوس‎) – miasto portowe w zachodniej Syrii nad Morzem Śródziemnym, siedziba muhafazy Tartus.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Tartuski

→ Tartu


przymiotnik

 (1.1) związany z miastem Tartu

 (1.2) eduk. jęz. związany ze szkołą tarturską


Patrz:Tartu

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tarty

taki, który został starty, rozdrobniony (np. tarta rzodkiew)


przymiotnik

 (1.1) kulin. starty za pomocą tarki

 (1.2) kulin. cuk. wykonany za pomocą ucierania

forma czasownika.

 (2.1) imiesłów przymiotnikowy bierny od: trzeć

forma rzeczownika.

 (3.1) D. lp. i M., B., W. lm. od: tarta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tartynka

niewielkich rozmiarów kanapka z cienkiego kawałka bułki lub chleba posmarowanego masłem, z dodatkiem np. wędliny, sera i warzyw; tartinka


Źródła:

SJP.pl

Taruka

gatunek parzystokopytnego ssaka z rodziny jeleniowatych; huemal peruwiański


Źródła:

SJP.pl

Taryfa

1. oficjalny, urzędowy wykaz stawek cen lub opłat za określone usługi;
2. potocznie: taksówka;
3. taryfa ulgowa - łagodniejsze niż zazwyczaj traktowanie kogoś lub czegoś


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ekon. oficjalny wykaz zawierający stawki różnego typu opłat, podatków lub cen produktów

 (1.2) pot. taksówka


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Taryfiarz

potocznie: taksówkarz; taksiarz, złotówa, złotówkarz


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pot. kierowca taksówki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Taryfikacja

1. klasyfikacja czegoś według ustalonej taryfy;
2. porządkowanie czegoś zgodnie z odpowiednimi wykazami stawek cen lub opłat; sporządzanie taryfikatorów


Źródła:

SJP.pl

Taryfikacyjny

→ taryfikacja


Patrz:taryfikacja

Źródła:

SJP.pl

Taryfikować

nakładać na coś taryfę


Źródła:

SJP.pl

Tarym

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. hydron. rzeka w zachodnich Chinach, w bezodpływowej Kotlinie Kaszgarskiej;


Ta


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Tarymski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Tarymem, dotyczący Tarymu


Źródła:

Wiktionary

Tarzan

1. potocznie: człowiek o dużej sile i zręczności, przypominający Tarzana;
2. potocznie: niesforne dziecko; urwis, łobuz


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pot. człowiek krzepki, zręczny, przypominający Tarzana

 (1.2) pot. niesforne dziecko


Tarzan (ur. jako John Clayton II, wicehrabia Greystoke) – postać fikcyjna. Wychowany jako dziecko w afrykańskiej dżungli przez małpy człekokształtne, styka się później z cywilizacją, by ją w końcu odrzucić i powrócić do dzikości jako bohaterski poszukiwacz przygód.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tarzanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|tarzać.


Źródła:

Wiktionary

Tarzawisko

w łowiectwie: miejsce po bekowisku danieli


Źródła:

SJP.pl

Tarzać

1. turlać;
2. toczyć po ziemi, w błocie


czasownik przechodni niedokonany

 (1.1) ciągnąć coś po czymś, co brudzi lub pyli

czasownik zwrotny tarzać się

 (2.1) przewracać się z boku na bok w czymś, co brudzi lub pyli


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tarło

okres godowy u ryb


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) icht. okres godowy u ryb;

 (1.2) icht. akt płciowy u ryb: składanie ikry przez samice i zapładnianie ich mleczem przez samce

 (1.3) daw. gw-pl|Kraków. tarka

forma czasownika.

 (2.1) 3. os. n. przesz. od: trzeć


Tarło – okres godowy u ryb jajorodnych, w czasie którego samica składa ikrę, a samiec uwalnia plemniki celem zapłodnienia jaj. Nazwa pochodzi od specyficznego zachowania się ryb w tym okresie. Ryby stają się niespokojne, ocierają się bokiem o dno, samce (tzw. mleczaki) ocierają się bokiem o samice (tzw. ikrzaki) polewając mleczem składaną ikrę. Ryby w tym okresie nazywa się tarlakami, a miejsce, gdzie tarło się odbywa – tarliskiem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tarłowianin

mieszkaniec Tarłowa (wsi w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Tarłowianka

mieszkanka Tarłowa (wsi w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Tarłowski

→ Tarłów


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Patrz:Tarłów

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tarłowy

dotyczący tarła, okresu godowego ryb


przymiotnik relacyjny

 (1.1) icht. związany z tarłem, dotyczący tarła


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tarłów

wieś w Polsce


Tarłów – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie opatowskim. Siedziba gminy Tarłów. Ma status sołectwa.

Wieś jest siedzibą rzymskokatolickiej parafii Świętej Trójcy.

W latach 1550–1870 samodzielne miasto. W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Tarłów. W latach 1975–1998 Tarłów położony był w województwie tarnobrzeskim.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tarń

1. gwarowo o tarninie;
2. tarń dwudzielna: wada kręgosłupa powstała w życiu płodowym; rozszczep kręgosłupa


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tas

tylko w wyrażeniu: karty w tas - o tasowaniu kart


Tas, tasim (hebr. tarcza) – niewielkich rozmiarów metalowa, misternie zdobiona płytka, w kształcie tarczy, najczęściej platerowana złotem lub srebrem, którą zawiesza się na ubraną Torę.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tasaczek

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od tasak


Źródła:

Wiktionary

Tasak

narzędzie kuchenne w kształcie szerokiej siekierki z krótką rączką, służące do siekania jarzyn, mięsa itp.


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) narzędzie kuchenne w kształcie płaskiej, prostokątnej siekierki z krótkim uchwytem, służące do siekania i rąbania;

 (1.2) hist. wojsk. dawna broń sieczna w kształcie krótkiego, szerokiego miecza lub szabli, używana od XVI do XIX wieku;

 (1.3) łow. dawny szeroki nóż myśliwski do patroszenia i ćwiartowania grubej zwierzyny


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tasakowy

→ tasak


Patrz:tasak

Źródła:

SJP.pl

Tasarz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Taser

rodzaj paralizatora elektrycznego


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) rodzaj paralizatora o dużym zasięgu rażenia, wystrzeliwującego elektrody na odległość

wykrzyknik

 (2.1) …ostrzegający napastnika o możliwości użycia tasera (1.1) w przypadku niedostosowania się do poleceń służb porządkowych


Taser (pełna nazwa: Thomas A. Swift’s electric rifle) – paralizator elektryczny produkowany przez firmę Taser International. Posiada zasięg rażenia do 5 metrów dzięki wystrzeliwanym z rękojeści elektrodom, które łączą się z nią za pomocą odwijanych przewodów. Generowane wysokie napięcie elektryczne przy niskim natężeniu powoduje silny ból oraz zakłócenie działania układu nerwowego, a w rezultacie chwilowy całkowity paraliż.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tasergal

gatunek morskiej ryby okoniokształtnej; lufar, skrzelołusk


Źródła:

SJP.pl

Tasia

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. torba


Źródła:

Wiktionary

Tasiejewa

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. hydron. rzeka w azjatyckiej części Rosji, powstaje z połączenia Czuny i Biriusy, uchodzi do Angary;


Tasiejewa – rzeka w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Krasnojarskim, dopływ Angary. Powstaje z połączenia Czuny i Biriusy. Liczy 116 długości (1319 km od źródeł Czuny), a powierzchnia dorzecza wynosi 128 tys. km². Rzeka przepływa przez południową część Wyżyny Środkowosyberyjskiej. Rzeka ta jest wykorzystywana do żeglugi.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Tasiemce

cienka, wąska taśma


Ta


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tasiemcowaty

przypominający tasiemca, podobny do tasiemca


Źródła:

SJP.pl

Tasiemczyca

choroba pasożytnicza człowieka i zwierząt wywoływana przez tasiemce; cestodoza


Tasiemczyca, tenioza ( tæniasis, "Taenia" ‘tasiemiec’) – pasożytnicza choroba odzwierzęca przewodu pokarmowego wywoływana przez tasiemca nieuzbrojonego ("Taenia saginata") lub tasiemca uzbrojonego ("T. solium"). W przypadku tego drugiego gatunku pasożyta żywicielem ostatecznym, poza człowiekiem, mogą być również gibbony oraz pawiany.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tasiemeczka

zdrobnienie od: tasiemka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. zdrobn. od: tasiemka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tasiemiec

płaziniec o ciele pozbawionym przewodu pokarmowego oraz narządów zmysłów, pasożytujący w ciele kręgowców


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) zool. med. płaziniec o ciele pozbawionym przewodu pokarmowego oraz narządów zmysłów, pasożytujący w ciele kręgowców;

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) przen. o czymś bardzo długim, np. serialu telewizyjnym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tasiemka

cienka, wąska taśma


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. od: taśma

 (1.2) cienka taśma


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tasiemkowy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z tasiemką, dotyczący tasiemki


Źródła:

Wiktionary

Tasiemnica

podwodna bylina z rodziny rdestowatych, o długich, wstęgowatych liściach używanych jako surowiec tapicerski i opakunkowy, występująca w przybrzeżnym pasie mórz strefy umiarkowanej (w tym Morza Bałtyckiego); trawa morska, zostera


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Task

środowiskowo: konkretne zadanie do wykonania


Źródła:

SJP.pl

Taskać

taszczyć, tachać


Źródła:

SJP.pl

Tasmania

wyspa u wybrzeży kontynentu australijskiego, najmniejszy stan w Australii


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. wyspa u wybrzeża Australii;


Tasmania – wyspa u południowo-wschodnich wybrzeży kontynentu australijskiego, a zarazem najmniejszy stan Australii. W skład stanu Tasmania wchodzą też mniejsze wyspy w Cieśninie Bassa oraz wyspa Macquarie – pow. 128 km² (w południowej części Oceanu Spokojnego).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tasmanit

odmiana żywicy kopalnej zbliżona do bursztynu


Źródła:

SJP.pl

Tasmanka

mieszkanka Tasmanii (wyspy i stanu)


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Tasmanii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tasmanowal

rodzaj walenia z rodziny zyfiowatych


Źródła:

SJP.pl

Tasmańczyk

mieszkaniec Tasmanii (wyspy i stanu)


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Tasmanii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tasmański

przymiotnik od: Tasmania


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Tasmanią, dotyczący Tasmanii, pochodzący z Tasmanii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tasowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|tasować.


Tasowanie – procedura polegająca na wymieszaniu kart w talii, aby zapewnić element losowości w rozgrywce. Po tasowaniu często następuje przełożenie, które ma upewnić grających, że tasujący nie manipulował kolejnością kart.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Tasować

czasownik

 (1.1) karc. mieszać talię kart przed grą

 (1.2) przen. zmieniać układ czegoś


Źródła:

Wiktionary

Tass

agencja prasowa


Tass – wieś i gmina w środkowej części Węgier, w pobliżu miasta Kunszentmiklós. Gmina liczy 2944 mieszkańców (styczeń 2011) i zajmuje obszar 74,72 km².


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tassiana

rzadko: wszystko, co dotyczy życia i twórczości Torquato Tassa, np. prace naukowe o nim, wydania jego dzieł


Źródła:

SJP.pl

Tasso

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Taster

aparat służący do dziurkowania taśmy papierowej; składarka


Taster ("tasten" „macać”; „dotykać”) – maszyna drukarska do dziurkowania taśmy papierowej, która steruje odlewarką monotypu. Posiada klawiaturę zespoloną z igłami, nakłuwającymi otwory na papierowej taśmie. Otwory służą jako matryce do odlewu liter przez odlewarkę.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tastevin

dawne naczynie do degustacji wina


Źródła:

SJP.pl

Tasto

we włoskiej nomenklaturze muzycznej: klawisz


Źródła:

SJP.pl

Tastrować

dziurkować taśmę monotypową za pomocą tastra


Źródła:

SJP.pl

Tasza

1. gatunek ryby skorpenokształtnej z rzędu okoniokształtnych o krępym, silnie wygrzbiecionym ciele; zając morski;
2. regionalnie: torba


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) icht. ryba morska poławiana w celach spożywczych;

 (1.2) gw-pl|Górny Śląsk. torba


Tasza, zając morski ("Cyclopterus lumpus") – gatunek ryby skorpenokształtnej z rodziny taszowatych (Cyclopteridae), jedyny przedstawiciel rodzaju "Cyclopterus". Poławiana jako ryba konsumpcyjna.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Taszczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|taszczyć.


Źródła:

Wiktionary

Taszczyn

taszczyn pszczeli - gatunek błonkówki z rodziny grzebaczowatych


Źródła:

SJP.pl

Taszczyć

nieść albo ciągnąć coś ciężkiego; dźwigać coś z trudem


czasownik

 (1.1) pot. nieść, ciągnąć z trudem coś (rzadziej kogoś), ciężkiego lub niewygodnego

czasownik zwrotny taszczyć się

 (2.1) pot. iść, wchodzić gdzieś powoli, z trudem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Taszewko

Taszewko – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie świeckim, w gminie Jeżewo.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bydgoskiego. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 127 mieszkańców. Jest czternastą co do wielkości miejscowością gminy Jeżewo.


Źródła:

Wikipedia

Taszewo

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Taszka

1. element broni białej, w formie kołnierza, chroniącego wlot pochwy przed dostawaniem się do jej wnętrza wody i zanieczyszczeń;
2. regionalnie:
a) damska torebka skórzana;
b) bawełniana lub papierowa torba na zakupy


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. torebka damska


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Taszkencki

przymiotnik od: Taszkent; taszkiencki


przymiotnik

 (1.1) od: Taszkent


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Taszkent

stolica Uzbekistanu; Taszkient


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. stolica Uzbekistanu;


Taszkent ( Toshkent; uzb. cyr. Тошкент; Ташкент, Taszkient) – stolica i największe miasto Uzbekistanu. Położone jest nad rzeką Chirchiq na przedgórzu Tienszanu. Stanowi główny ośrodek przemysłowy i kulturalno-naukowy kraju oraz jedno z największych miast Azji Środkowej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Taszkentczyk

mieszkaniec Taszkentu; Taszkientczyk


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Taszkentu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Taszkentka

mieszkanka Taszkentu; Taszkientka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Taszkentu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Taszkiencki

przymiotnik od: Taszkient (Taszkent) - stolica Uzbekistanu; taszkencki


przymiotnik relacyjny

 (1.1) od: Taszkient


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Taszkient

stolica Uzbekistanu; Taszkent


Źródła:

SJP.pl

Taszkientczyk

mieszkaniec Taszkentu; Taszkentczyk


Źródła:

SJP.pl

Taszkientka

mieszkanka Taszkentu; Taszkentka


Źródła:

SJP.pl

Taszlampa

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. latarka


Źródła:

Wiktionary

Taszlich

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) etn. rel. żydowski obrzęd symbolicznego oczyszczenia z grzechów polegający na wyrzuceniu w nurt drobin wytrząśniętych z kieszeni i modlitwie;


Ta


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Tasznik

pospolity, trudny do wytępienia chwast, mający zastosowanie w zielarstwie


Ta


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Taszniki

pospolity, trudny do wytępienia chwast, mający zastosowanie w zielarstwie


Źródła:

SJP.pl

Tasznikowate

rodzina owadów z rzędu pluskwiaków różnoskrzydłych, niewielkich rozmiarów (do 12 mm długości), o smukłym kształcie i delikatnej budowie, występujących kosmopolitycznie na wszystkich kontynentach


Tasznikowate (Miridae syn. Capsidae) – największa rodzina pluskwiaków różnoskrzydłych licząca ponad 11 tys. gatunków zgrupowanych w około 1400 rodzajach. Każdego roku opisywane są nowe taksony głównie z terenów tropikalnych i subtropikalnych. Owady tej rodziny występują na większości kontynentów. W Polsce rodzina ta jest najliczniejsza w swoim podrzędzie, a liczbę wykazanych do tej pory gatunków szacuje się na ponad 260.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tasznikowaty

o cechach tasznikowatych (rodzina owadów)


Źródła:

SJP.pl

Taszowate

rodzina ryb z gromady promieniopłetwych, małej lub średniej wielkości, żyjących w wodach północnej części Oceanu Atlantyckiego i Oceanu Spokojnego


Taszowate (Cyclopteridae) – rodzina morskich ryb skorpenokształtnych, blisko spokrewnionych z dennikowwatymi, z którymi wcześniej zaliczane były do jednej rodziny.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Taszowaty

o cechach taszowatych (rodzina ryb)


Źródła:

SJP.pl

Taszycki

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Taszyntuch

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. chusteczka do nosa


Źródła:

Wiktionary

Taszysta

zwolennik taszyzmu, malarz tworzący według zasad taszyzmu


Źródła:

SJP.pl

Taszystka

zwolenniczka taszyzmu, malarka tworząca według zasad taszyzmu


Źródła:

SJP.pl

Taszystowski

dotyczący taszyzmu, taszystów


Źródła:

SJP.pl

Taszystyczny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z taszyzmem, dotyczący taszyzmu


Źródła:

Wiktionary

Taszyzm

kierunek w malarstwie, polegający na tworzeniu spontanicznych kompozycji ze swobodnych plam barwnych, uzyskanych przez rozlewanie i rozpryskiwanie farb


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) szt. kierunek w abstrakcjonizmie, w którym kompozycja jest tworzona spontanicznie przez przypadkowy układ barwnych, niegeometrycznych plamaam;


Taszyzm (od franc. "tache" – plama) – kierunek w malarstwie abstrakcyjnym powstały w Europie w pierwszych latach po II wojnie światowej. Należy do nurtu abstrakcjonizmu niegeometrycznego i jest europejskim odpowiednikiem abstrakcyjnego ekspresjonizmu, rozwijającego się w Stanach Zjednoczonych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Taszów

Taszów (niem. "Tassau") – przygraniczna wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie kłodzkim, w gminie Lewin Kłodzki.


Źródła:

Wikipedia

Tat.

skrót od: tatarski


Źródła:

SJP.pl

Tata

1. pieszczotliwie: ojciec; tatek, tatka, tatko, tato, tatul, tatula, tatulek, tatuleńko, tatulka, tatulko, tatulo, tatunia, tatuniek, tatunio, tatuń, tatuńcia, tatuńcio, tatuńka, tatuńko, tatusiek, tatuś, tatuśka, tatuśko;
2. pieszczotliwie: teść


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pot. ojciec

 (1.2) przen. familiarnie o teściu


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tatami

tradycyjna japońska mata używana dawniej powszechnie jako pokrycie podłóg w pokojach mieszkalnych, obecnie rzadziej, stosowana jednak do uprawiania judo, karate i innych sportów walki


Ta


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tatar

potocznie: befsztyk po tatarsku, befsztyk tatarski - surowe mięso wołowe, siekane albo mielone, odpowiednio przyprawione


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy

 (1.1) pot. spoż. kulin. befsztyk tatarski z surowej wołowiny;

 (1.2) spoż. kulin. potrawa z każdego mielonego lub siekanego surowego mięsa


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tatara

potocznie: befsztyk po tatarsku, befsztyk tatarski - surowe mięso wołowe, siekane albo mielone, odpowiednio przyprawione


Tatara (jap. 鑪) – tradycyjny japoński piec do wytapiania żelaza i stali. (Uwaga: słowo "tatara" oznacza w języku japońskim "miechy". Przyjęło się jednak nazywać tak całe urządzenie)

W piecach tatara z węgla sosnowego, czarnego piasku żelazowego oraz mineralnych rud żelaza wytapiana jest tamahagane (jap. 玉鋼), rodzaj bardzo czystej japońskiej stali wykorzystywanej głównie do tworzenia samurajskich mieczy nihon-tō (jap. 日本刀), znanych powszechnie jako katana (jap. 刀).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tatarak

roślina z rodziny obrazkowatych, pospolita na brzegach wód; ajer


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) bot. nazwa systematyczna|Acorus|ref=tak., roślina z rodziny obrazkowatych (nazwa systematyczna|Araceae|ref=tak.), o mieczowatych, zaostrzonych liściach i kłączach zawierających olejki eteryczne, używane w przemyśle perfumeryjnym, spożywczym i w lecznictwie; rośnie na brzegach stawów i potoków;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tatarczany

1. zrobiony z tatarki, zwłaszcza z jej nasion; gryczany
2. przymiotnik od: tatarka


Źródła:

SJP.pl

Tatarczuch

gwarowo: chleb lub placek z mąki tatarczanej


Tatarczuch, chleb tatarczuch, tatarczak, chleb z tatarki, chleb hreczany, łazanek z mąki tatarczanej – odmiana tradycyjnego, ciemnego, słodkiego chleba wypiekanego z mąki gryczanej (zwanej też „mąką tatarczaną”), wytwarzanego w regionie Częstochowy. Tatarczuch bywa także określany jako placek.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tatarczuk

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Tatarczyk

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Tatareczka

zdrobnienie od: tatarka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. zdrobn. od: tatarka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tatarek

roślina pastewna z rodziny rdestowatych, gatunek gryki, z jej nasion wyrabia się kaszę i mąkę


Źródła:

SJP.pl

Tataria

historyczny region w Azji


Źródła:

SJP.pl

Tatarka

roślina pastewna z rodziny rdestowatych, gatunek gryki, z jej nasion wyrabia się kaszę i mąkę


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tatarkiewicz

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tatarski

1. dotyczący Tatara, Tatarów;
2. dotyczący Tatarstanu; tatarstański;
3. befsztyk tatarski - surowe mięso wołowe, siekane albo mielone, odpowiednio przyprawione; befsztyk po tatarsku, tatar;
4. sos tatarski - ostry sos przyrządzany z żółtek jaj, octu, oliwy, musztardy i ogórków kiszonych bądź korniszonów


przymiotnik

 (1.1) związany z Tatarami

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) pot. jęz. język tatarski;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tatarskojęzyczny

przymiotnik

 (1.1) taki, który posługuje się językiem tatarskim

 (1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem tatarskim

 (1.3) spisany, stworzony w języku tatarskim


Źródła:

Wiktionary

Tatarskość

zespół cech typowych dla Tatarów


Źródła:

SJP.pl

Tatarstan

autonomiczna republika w Rosji


rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. podmiot Federacji Rosyjskiej, republika autonomiczna ze stolicą w Kazaniu;


Tatarstan, Republika Tatarstanu ( Респу́блика Татарста́н; Татарстан Республикасы) – podmiot (republika) Federacji Rosyjskiej wchodząca w skład Nadwołżańskiego Okręgu Federalnego.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tatarstański

→ Tatarstan; tatarski


Źródła:

SJP.pl

Tatarszczyzna

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Tatarynowicz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Tatarzy

1. członek ludu tureckiego, wywodzącego się z dawnych plemion mongolskich, dziś żyjącego głównie na Powołżu, a także na Syberii, Krymie i Kaukazie;
2. dawniej: członek ludu zamieszkującego tereny imperium mongolskiego i Złotej Ordy, które w XIII wieku dokonywały podbojów w Azji i Europie


Ta


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tatarzyn

dawniej: Tatar (członek jednego z ludów zamieszkujących tereny imperium mongolskiego i Złotej Ordy)


Źródła:

SJP.pl

Tatarzątko

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) tatarskie dziecko


Źródła:

Wiktionary

Tate

[czytaj: tejt] nazwisko obce


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tatek

pieszczotliwie: ojciec; tatek, tata, tatko, tato, tatul, tatula, tatulek, tatuleńko, tatulka, tatulko, tatulo, tatunia, tatuniek, tatunio, tatuń, tatuńcia, tatuńcio, tatuńka, tatuńko, tatusiek, tatuś, tatuśka, tatuśko


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pot. ekspr. tata

 (1.2) pot. ekspr. teść


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Taternicki

dotyczący taternictwa, taterników


przymiotnik relacyjny

 (1.1) sport. związany z taternictwem, dotyczący taternictwa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Taternictwo

zdobywanie trudno dostępnych miejsc w Tatrach z wykorzystaniem techniki wspinaczkowej i specjalistycznego sprzętu


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odmiana turystyki wyczynowej polegającej na pokonywaniu trudno dostępnych miejsc w Tatrach

 (1.2) zdobywanie trudnych partii w wysokich górach


Taternictwo – wspinaczka uprawiana w Tatrach. Niegdyś termin ten oznaczał każdą działalność w Tatrach polegającą na wchodzeniu na ich szczyty. Obecnie obejmuje on wyłącznie wspinaczkę górską, prowadzoną poza wyznaczonymi szlakami turystycznymi. Termin powstał w podobny sposób jak alpinizm (który dziś często jest równoznaczny ze wspinaczką górską), himalaizm czy andynizm.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Taterniczka

→ taternik


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) sport. kobieta uprawiająca taternictwo;


Patrz:taternik

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Taterniczy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) sport. związany z taternictwem, dotyczący taternictwa


Źródła:

Wiktionary

Taternik

człowiek uprawiający turystykę wysokogórską na trudno dostępnych szczytach Tatr


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) sport. osoba uprawiająca taternictwo;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tatersal

przestarzale: ujeżdżalnia koni oraz miejsce sprzedaży koni


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) daw. targowisko koni w miejscu zamkniętym (budynku); wydzielone publiczne miejsce handlu końmi, także powozami;

 (1.2) daw. miejska ujeżdżalnia koni


Tatersal – dawniej zorganizowane targowisko koni w miejscu zamkniętym; także publiczna ujeżdżalnia lub szkoła jazdy konnej.

Określenie pochodzi od nazwy przedsiębiorstwa handlu końmi Tattersall’s, założonego w 1766 roku koło londyńskiego Hyde Park Corner przez Richarda Tattersalla (1724-1795), koniuszego księcia Kingston. Początkowo zajmowało się ono sprzedażą koni wyścigowych. Wnuk założyciela rozwinął je i w 1865 przeniósł na przestronniejszy teren Knightsbridge Green.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tateł

słodki przysmak ze Wschodu


Źródła:

SJP.pl

Tatiana

imię żeńskie


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tatianiny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Tatiany lub z nią związany


Źródła:

SJP.pl

Tatka

pieszczotliwie: ojciec; tatek, tata, tatko, tato, tatul, tatula, tatulek, tatuleńko, tatulka, tatulko, tatulo, tatunia, tatuniek, tatunio, tatuń, tatuńcia, tatuńcio, tatuńka, tatuńko, tatusiek, tatuś, tatuśka, tatuśko


Źródła:

SJP.pl

Tatko

pieszczotliwie: ojciec; tatek, tatka, tata, tato, tatul, tatula, tatulek, tatuleńko, tatulka, tatulko, tatulo, tatunia, tatuniek, tatunio, tatuń, tatuńcia, tatuńcio, tatuńka, tatuńko, tatusiek, tatuś, tatuśka, tatuśko


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) zdrobn. od: tata, tato


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tatkowy

→ tatek, → tatka, → tatko


Patrz:tatek, → tatka, → tatko

Źródła:

SJP.pl

Tato

1. pieszczotliwie: ojciec; tatek, tatka, tatko, tata, tatul, tatula, tatulek, tatuleńko, tatulka, tatulko, tatulo, tatunia, tatuniek, tatunio, tatuń, tatuńcia, tatuńcio, tatuńka, tatuńko, tatusiek, tatuś, tatuśka, tatuśko;
2. pieszczotliwie: teść


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pot. ojciec

forma rzeczownika.

 (2.1) W. lp. od: tata


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tatowość

żartobliwie: bycie tatą i powiązane z tym uczucia, przywileje i obowiązki; tacierzyństwo


Źródła:

SJP.pl

Tatowy

→ tata, → tato


Patrz:tata, → tato

Źródła:

SJP.pl

Tatoń

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Tatra

1. marka samochodów;
2. marka piwa


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mot. samochód marki Tatra;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tatrologia

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) termin określający całokształt wiedzy o Tatrach;


Ta


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Tatroznawstwo

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) termin określający całokształt wiedzy o Tatrach;


Źródła:

Wiktionary

Tatry

pasmo gór w łańcuchu Karpat


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) geogr. góry w Polsce i Słowacji;


Ta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tatryt

odmiana granitu, z którego zbudowane są Tatry


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) geol. tatrzańska odmiana granitu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tatrytowy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący tatrytu, wykonany z tatrytu


Źródła:

Wiktionary

Tatrz.

skrót

 (1.1) = tatrzański


Źródła:

Wiktionary

Tatrzanka

ciepły, zimowy but z cholewką, sznurowany lub zapinany na suwak


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. tekstylny zimowy but z cholewką


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tatrzańska

przymiotnik od: Tatry


Źródła:

SJP.pl

Tatrzański

przymiotnik od: Tatry


przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący Tatr, związany z Tatrami, pochodzący z Tatr


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tatrzańsko

przysłówek

 (1.1) na sposób tatrzański


Źródła:

Wiktionary

Tatrzańskość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego co tatrzańskie


Źródła:

Wiktionary

Tatuator

rzadko: osoba zajmująca się wykonywaniem tatuaży - rysunków lub napisów na ciele człowieka; tatuażysta


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) kult. osoba wykonująca tatuaże


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tatuatorka

rzadko: kobieta zajmująca się wykonywaniem tatuaży - rysunków lub napisów na ciele człowieka; tatuażystka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kult. kobieta wykonująca tatuaże


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tatuatorski

→ tatuator


Patrz:tatuator

Źródła:

SJP.pl

Tatuaż

trwały znak graficzny wykonany na skórze


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) trwały napis, wzór lub rysunek wykonany na ciele poprzez wprowadzenie barwnika w skórę;

 (1.2) eufem. martwica

 (1.3) eufem. czerniak


Tatuaż – forma modyfikacji ciała polegająca na wprowadzeniu tuszu do skóry właściwej, aby zmienić pigment skóry.

W krajach zachodnich tatuaż ma około kilkanaście procent populacji. Mężczyźni posiadają go częściej niż kobiety, a młodzież – częściej niż starsi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tatuażyk

zdrobnienie od: tatuaż


Źródła:

SJP.pl

Tatuażysta

osoba zajmująca się wykonywaniem tatuaży - rysunków lub napisów na ciele człowieka; tatuator


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) kult. człowiek, który wykonuje tatuaże


Tatuażysta, tatuator – osoba wykonująca tatuaże, zazwyczaj w przeznaczonych do tego miejscach np. studiach tatuażu.

Tatuażyści pobierają naukę zwykle u doświadczonych, utytułowanych artystów. Do wykonywania zawodu nie są konieczne zaświadczenia oraz specjalistyczne kursy. Wyjątek stanowią jedynie Stany Zjednoczone, gdzie w stanach Hawaje oraz Oregon wymagany jest egzamin z zakresu zdrowia oraz bezpieczeństwa podczas tatuowania.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tatuażystka

kobieta zajmująca się wykonywaniem tatuaży - rysunków lub napisów na ciele człowieka; tatuatorka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kult. kobieta, która wykonuje tatuaże


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tatul

pieszczotliwie: ojciec; tatek, tatka, tatko, tato, tata, tatula, tatulek, tatuleńko, tatulka, tatulko, tatulo, tatunia, tatuniek, tatunio, tatuń, tatuńcia, tatuńcio, tatuńka, tatuńko, tatusiek, tatuś, tatuśka, tatuśko


Tatul – wieś w Armenii, w prowincji Aragacotn. W 2011 roku liczyła 822 mieszkańców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tatula

pieszczotliwie: ojciec; tatek, tatka, tatko, tato, tatul, tata, tatulek, tatuleńko, tatulka, tatulko, tatulo, tatunia, tatuniek, tatunio, tatuń, tatuńcia, tatuńcio, tatuńka, tatuńko, tatusiek, tatuś, tatuśka, tatuśko


Tatula – rzeka na Litwie, w okręgu poniewieskim, w rejonach kupiszeckim, birżańskim i poswolskim. Prawy dopływ Muszy. Długość rzeki wynosi 65 kilometrów, a powierzchnia dorzecza 453 km².

Źródło rzeki znajduje się w lesie Salamiestis, 9 km na północny wschód od Wobolnik. Rzeka wpływa do Muszy 45 kilometrów od jej ujścia do Niemna.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tatulek

pieszczotliwie: ojciec; tatek, tatka, tatko, tato, tatul, tatula, tata, tatuleńko, tatulka, tatulko, tatulo, tatunia, tatuniek, tatunio, tatuń, tatuńcia, tatuńcio, tatuńka, tatuńko, tatusiek, tatuś, tatuśka, tatuśko


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pieszcz. tata


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tatuleńko

pieszczotliwie: ojciec; tatek, tatka, tatko, tato, tatul, tatula, tatulek, tata, tatulka, tatulko, tatulo, tatunia, tatuniek, tatunio, tatuń, tatuńcia, tatuńcio, tatuńka, tatuńko, tatusiek, tatuś, tatuśka, tatuśko


Źródła:

SJP.pl

Tatulinek

pieszczotliwie: ojciec; ojczulek, tatka, tatko, tato, tatul, tatulek, tatulo, tatunio, tatuń, tatuńcio, tatusiek, tatuś, tateńko, tatulka, tatulko, tatunia, tatuniek


Źródła:

SJP.pl

Tatulka

pieszczotliwie: ojciec; tatek, tatka, tatko, tato, tatul, tatula, tata, tatuleńko, tatulka, tatulko, tatulo, tatunia, tatuniek, tatunio, tatuń, tatuńcia, tatuńcio, tatuńka, tatuńko, tatusiek, tatuś, tatuśka, tatuśko


Źródła:

SJP.pl

Tatulko

pieszczotliwie: ojciec; tatek, tatka, tatko, tato, tatul, tatula, tatulek, tatuleńko, tatulka, tata, tatulo, tatunia, tatuniek, tatunio, tatuń, tatuńcia, tatuńcio, tatuńka, tatuńko, tatusiek, tatuś, tatuśka, tatuśko


Źródła:

SJP.pl

Tatulkowy

→ tatulek, → tatulka, → tatulko


Patrz:tatulek, → tatulka, → tatulko

Źródła:

SJP.pl

Tatulo

pieszczotliwie: ojciec; tatek, tatka, tatko, tato, tatul, tatula, tatulek, tatuleńko, tatulka, tatulko, tata, tatunia, tatuniek, tatunio, tatuń, tatuńcia, tatuńcio, tatuńka, tatuńko, tatusiek, tatuś, tatuśka, tatuśko


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) przest. pieszcz. ojciec


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tatulowy

→ tatul, → tatula, → tatulo


Patrz:tatul, → tatula, → tatulo

Źródła:

SJP.pl

Tatunia

pieszczotliwie: ojciec; tatek, tatka, tatko, tato, tatul, tatula, tatulek, tatuleńko, tatulka, tatulko, tatulo, tatunia, tatuniek, tata, tatuń, tatuńcia, tatuńcio, tatuńka, tatuńko, tatusiek, tatuś, tatuśka, tatuśko


Źródła:

SJP.pl

Tatuniek

pieszczotliwie: ojciec; tatek, tatka, tatko, tato, tatul, tatula, tatulek, tatuleńko, tatulka, tatulko, tatulo, tatunia, tata, tatunio, tatuń, tatuńcia, tatuńcio, tatuńka, tatuńko, tatusiek, tatuś, tatuśka, tatuśko


Źródła:

SJP.pl

Tatunio

pieszczotliwie: ojciec; tatek, tatka, tatko, tato, tatul, tatula, tatulek, tatuleńko, tatulka, tatulko, tatulo, tatunia, tatuniek, tata, tatuń, tatuńcia, tatuńcio, tatuńka, tatuńko, tatusiek, tatuś, tatuśka, tatuśko


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pieszcz. ojciec


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tatuniowy

→ tatuń, → tatunia, → tatunio


Patrz:tatuń, → tatunia, → tatunio

Źródła:

SJP.pl

Tatuowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) wykonywanie tatuażu


Źródła:

Wiktionary

Tatuować

wykonywać tatuaż


czasownik przechodni niedokonany (dk. wytatuować)

 (1.1) wykonywać tatuaż

czasownik zwrotny niedokonany tatuować się (dk. wytatuować się)

 (2.1) wykonywać tatuaż samemu sobie

 (2.2) dawać sobie wykonywać tatuaż


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tatuownica

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zootechn. urządzenie służące do znakowania zwierząt gospodarskich


Źródła:

Wiktionary

Tatusiek

pieszczotliwie: ojciec; tatek, tatka, tatko, tato, tatul, tatula, tatulek, tatuleńko, tatulka, tatulko, tatulo, tatunia, tatuniek, tatunio, tatuń, tatuńcia, tatuńcio, tatuńka, tatuńko, tata, tatuś, tatuśka, tatuśko


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) ekspr., pieszcz. lub iron. ojciec


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tatusieć

żartobliwie o mężczyźnie: stawać się mało atrakcyjnym, nabierać cech charakterystycznych dla dużo starszego człowieka


Źródła:

SJP.pl

Tatusiny

→ tatuś; tatusiowy


Źródła:

SJP.pl

Tatusiowaty

potocznie:
1. przypominający zachowaniem stereotypowego ojca;
2. o mężczyźnie w średnim wieku: wyglądający na więcej lat, niż ma; podtatusiały


Źródła:

SJP.pl

Tatusiowość

żartobliwie:
1. bycie czyimś tatusiem;
2. bycie podtatusiałym, wyglądanie na starszego niż w rzeczywistości


Źródła:

SJP.pl

Tatusiowy

→ tatuś; tatusiny


przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący tatusia

przymiotnik dzierżawczy

 (2.1) należący do tatusia

przymiotnik jakościowy

 (3.1) właściwy tatusiowi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tatuń

pieszczotliwie: ojciec; tatek, tatka, tatko, tato, tatul, tatula, tatulek, tatuleńko, tatulka, tatulko, tatulo, tatunia, tatuniek, tatunio, tata, tatuńcia, tatuńcio, tatuńka, tatuńko, tatusiek, tatuś, tatuśka, tatuśko


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pot. ekspr. ojciec

 (1.2) pot. ekspr. teść


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tatuńcia

pieszczotliwie: ojciec; tatek, tatka, tatko, tato, tatul, tatula, tatulek, tatuleńko, tatulka, tatulko, tatulo, tatunia, tatuniek, tatunio, tatuń, tatuńcia, tata, tatuńka, tatuńko, tatusiek, tatuś, tatuśka, tatuśko


Źródła:

SJP.pl

Tatuńcio

pieszczotliwie: ojciec; tatek, tatka, tatko, tato, tatul, tatula, tatulek, tatuleńko, tatulka, tatulko, tatulo, tatunia, tatuniek, tatunio, tatuń, tatuńcia, tata, tatuńka, tatuńko, tatusiek, tatuś, tatuśka, tatuśko


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) ekspr. ojciec

 (1.2) ekspr. teść


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tatuńciowy

→ tatuńcia, → tatuńcio


Patrz:tatuńcia, → tatuńcio

Źródła:

SJP.pl

Tatuńka

pieszczotliwie: ojciec; tatek, tatka, tatko, tato, tatul, tatula, tatulek, tatuleńko, tatulka, tatulko, tatulo, tatunia, tata, tatunio, tatuń, tatuńcia, tatuńcio, tatuńka, tatuńko, tatusiek, tatuś, tatuśka, tatuśko


Źródła:

SJP.pl

Tatuńko

pieszczotliwie: ojciec; tatek, tatka, tatko, tato, tatul, tatula, tatulek, tatuleńko, tatulka, tatulko, tatulo, tatunia, tatuniek, tatunio, tatuń, tatuńcia, tatuńcio, tatuńka, tata, tatusiek, tatuś, tatuśka, tatuśko


Źródła:

SJP.pl

Tatuńkowy

→ tatuńka, → tatuńko


Patrz:tatuńka, → tatuńko

Źródła:

SJP.pl

Tatuś

1. pieszczotliwie: ojciec; tatek, tatka, tatko, tato, tatul, tatula, tatulek, tatuleńko, tatulka, tatulko, tatulo, tatunia, tatuniek, tatunio, tatuń, tatuńcia, tatuńcio, tatuńka, tatuńko, tatusiek, tata, tatuśka, tatuśko;
2. pieszczotliwie: teść


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) zdrobn. tata


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tatuśka

pieszczotliwie: ojciec; tatek, tatka, tatko, tato, tatul, tatula, tatulek, tatuleńko, tatulka, tatulko, tatulo, tatunia, tatuniek, tatunio, tatuń, tatuńcia, tatuńcio, tatuńka, tatuńko, tatusiek, tatuś, tata, tatuśko


Źródła:

SJP.pl

Tatuśko

pieszczotliwie: ojciec; tatek, tatka, tatko, tato, tatul, tatula, tatulek, tatuleńko, tatulka, tatulko, tatulo, tatunia, tatuniek, tatunio, tatuń, tatuńcia, tatuńcio, tatuńka, tatuńko, tatusiek, tatuś, tata, tatuśko


Źródła:

SJP.pl

Tatuśkowy

→ tatuśka, → tatuśko


Patrz:tatuśka, → tatuśko

Źródła:

SJP.pl

Tatynek

rzadkie zdrobnienie od: tata; tatul, tatulek, tatulo, tatunio, tatuń, tatuńcio, tatusiek, tatuś


Źródła:

SJP.pl

Tatła

słodki przysmak ze Wschodu


Źródła:

SJP.pl

Tau

1. litera alfabetu greckiego i hebrajskiego;
2. gatunek ryby z rodziny batrachowatych;
3. cząstka tau - cząstka elementarna należąca do grupy leptonów; taon


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) jęz. starogrecka nazwa dziewiętnastej litery alfabetu greckiego, τ;

 (1.2) icht. nazwa systematyczna|Opsanus tau|ref=tak., gatunek morskiej ryby batrachokształtnej


Tau (taf, st.gr. ταῦ, nw.gr. ταυ, pisana Ττ) – dziewiętnasta litera alfabetu greckiego i dwudziesta druga, a zarazem ostatnia litera alfabetu hebrajskiego znana pod symbolem ת. W greckim systemie liczbowym oznacza liczbę 300, a w hebrajskim liczbę 400.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tauj

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. hydron. rzeka na Dalekim Wschodzie Rosji, uchodząca do Morza Ochockiego


Źródła:

Wiktionary

Taujski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Taujem, dotyczący Tauja


Źródła:

Wiktionary

Tauka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) krzyżyk stylizowany na hebrajską literę „Tau”


Źródła:

Wiktionary

Taumatrop

kartkowany obrazek dający wrażenie śmiejącej się postaci


Źródła:

SJP.pl

Taumaturg

osoba posiadająca dar czynienia cudów; cudotwórca


Źródła:

SJP.pl

Taumaturgia

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) czynienie cudów


Taumaturgia (gr. θαῦμα "thaûma" – cud i ἔργον "érgon" – czyn, działanie, moc) – zdolność czynienia cudów, cudotwórstwo. Osoba posiadająca te zdolności nazywana jest taumaturgiem.

W religii chrześcijańskiej moc taumaturgiczną posiadali niektórzy święci, np. święty Bernard z Clairvaux. W ikonografii takie zdolności oznacza gwiazda nad głową świętego, np. na obrazie Francisca Goi "Święty Bernard z Clairvaux".


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Taumaturgiczny

→ taumaturgia


Patrz:taumaturgia

Źródła:

SJP.pl

Taumatyna

białko roślinne używane w przemyśle spożywczym


Taumatyna – słodkie białko obecne w owocach rośliny "Thaumatococcus daniellii", odkrytej przez brytyjskiego lekarza wojskowego W.F. Daniella w 1840 roku w Afryce Zachodniej. W 1972 roku białko zostało wyizolowane.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Taunus

góry w Niemczech


Taunus – stosunkowo niskie pasmo górskie w środkowych Niemczech w kraju związkowym Hesja w sąsiedztwie doliny Menu. Część Reńskich Gór Łupkowych. Najwyższym szczytem jest Grosser Feldberg o wysokości 881,5 m n.p.m. Centralna część gór Taunus jest płaska, a stoki (szczególnie południowe) strome.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Taupe

szarobrązowy kolor, przypominający barwę kreta


Taupe – ciemnoszaro-brązowy kolor. Słowo pochodzi od francuskiego rzeczownika "taupe", które oznacza „kreta”. Pierwotnie nazwa odnosiła się tylko do przeciętnego koloru kreta, ale od lat 40. XX wieku zaczęto jej używać do opisania szerszego zakresu odcieni.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Taurobolium

rytualne oczyszczenie w krwi byka ofiarnego; obrzęd związany z kultem Kybele i Attisa oraz irańskiej Mitry


Taurobolium (ofiara z byka) – ofiara ekspiacyjna, inicjacyjna i oczyszczająca w starożytnym Rzymie, związana z kultem bóstw: Kybele, Attisa i Mitry.

W kulcie Kybele kapłan, zwany gallem, schodził do podziemnego pomieszczenia, nad którym zabijany był byk i w ten sposób krew zwierzęcia spływała w dół na kapłana w formie rytualnej kąpieli. Było to określane jako ofiara oczyszczająca lub jako inicjacja do kultu Attisa.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Taurogi

miasto na Litwie


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w zachodniej Litwie;


Ta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tauromachia

walka byków


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) książk. walka byków


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tauroski

→ Taurogi (miasto na Litwie)


przymiotnik

 (1.1) dotyczący Taurogów, związany z Taurogami


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Taurowy

kwas taurowy - przestarzale: tauryna (aminokwas endogenny wchodzący w skład kwasów żółciowych)


Źródła:

SJP.pl

Taurus

łańcuch górski w południowej Turcji


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tauryda

starożytna nazwa Krymu, pochodząca od nazwy plemienia Taurów zamieszkujących kiedyś półwysep


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) książk. geogr. Krym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Taurydy

starożytna nazwa Krymu, pochodząca od nazwy plemienia Taurów zamieszkujących kiedyś półwysep


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Taurydzki

przymiotnik od: Tauryda


przymiotnik relacyjny

 (1.1) hist. lub książk. związany z Taurydą (Krymem)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tauryjski

1. → Taurus (łańcuch górski w południowej Turcji);
2. suseł tauryjski - gatunek gryzonia z rodziny wiewiórkowatych


Źródła:

SJP.pl

Tauryna

aminokwas endogenny wchodzący w skład kwasów żółciowych


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) organiczny związek chemiczny z grupy aminokwasów biogennych;


Tauryna, kwas 2-aminoetanosulfonowy – organiczny związek chemiczny z grupy aminokwasów biogennych. W przeciwieństwie do aminokwasów białkowych nie ma kwasowej grupy karboksylowej, lecz grupę sulfonową. Tauryna jest β-aminokwasem (grupa aminowa i sulfonowa są rozdzielone 2 atomami węgla). Nie zawiera atomów asymetrycznych, nie wykazuje więc aktywności optycznej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Taurynowy

→ tauryna


przymiotnik relacyjny

 (1.1) biochem. związany z tauryną, dotyczący tauryny


Patrz:tauryna

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tautacyzm

niemiły dla ucha zbieg sylab lub podobnie brzmiących słów


Źródła:

SJP.pl

Tauto-

temat słowotwórczy

 (1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z tożsamością, powtarzalnością elementów


Źródła:

Wiktionary

Tautochrona

krzywa obrazująca miejsca, po których czas staczania się masy punktowej do punktu A pod wpływem stałej siły ciężkości jest jednakowy


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tautogram

utwór wierszowany, w którym każdy wers lub każdy wyraz zaczyna się od tej samej litery


rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) liter. utwór literacki, często wierszowany, zbudowany na zasadzie aliteracji


Tautogram – utwór literacki, często wierszowany, zbudowany na zasadzie aliteracji, w którym każdy wers lub wyraz rozpoczyna się od tej samej litery. Przykładem łacińskiego tautogramu jest zwrot "veni, vidi, vici".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tautologia

1. wyrażenie złożone z wyrazów o takim samym lub bardzo podobnym znaczeniu, zwykle oceniane jako błąd, np. cofać się w tył; pleonazm, tautologizm;
2. w logice: zdanie, którego prawdziwość wynika z jego struktury, np.: jutro będzie pogoda lub jutro nie będzie pogody


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) jęz. konstrukcja wyrazowa, w której jeden lub kilka wyrazów pokrywają się znaczeniowo, przez co część wyrazów jest zbędna;

 (1.2) log. zdanie, które jest zawsze prawdziwe;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tautologicznie

przysłówek

 (1.1) w sposób tautologiczny


Źródła:

Wiktionary

Tautologiczny

przymiotnik od: tautologia


przymiotnik relacyjny

 (1.1) filoz. jęz. związany z tautologią, dotyczący tautologii

 (1.2) herald. tożsamy z godłem heraldycznym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tautologizm

wyrażenie złożone z wyrazów o takim samym lub bardzo podobnym znaczeniu, zwykle oceniane jako błąd, np. cofać się w tył; tautologia, pleonazm


Źródła:

SJP.pl

Tautomeria

Tautomeria (zwana też dawniej "desmotropią") – rodzaj przemiany izomerycznej, w której dany związek chemiczny występuje w dwóch formach (zwanych "tautomerami") zawierających tę samą liczbę tych samych atomów w cząsteczce, ale inaczej z sobą połączonych, zgodnie z ogólnym schematem:


Źródła:

Wikipedia

Tautomeryczny

→ tautomeria; desmotropowy


Źródła:

SJP.pl

Tautonim

1. każdy z wyrazów brzmiących w różnych językach podobnie, lecz mających odmienne znaczenie, np. rosyjski wyraz "diwán" (tapczan) i polski "dywan";
2. w systematyce: nazwa gatunkowa, w której obydwa człony (rodzajowy i gatunkowy) są identyczne; stosowane w nomenklaturze zoologicznej, niedozwolone w nomenklaturze botanicznej


Tautonim ( ταὐτός „ten sam”, ὄνυμα „imię”) – wyrazy mające podobne lub identyczne brzmienie albo pisownię w różnych (zwykle w dwóch) językach, ale odmienne znaczenie. Czasem zjawisko rozpatrywane na gruncie różnych odmian języka lub różnych systemów terminologii.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tautonimiczny

→ tautonim


Patrz:tautonim

Źródła:

SJP.pl

Tauzen

[czytaj: tałzen] potocznie: tysiąc złotych; tałzen


Źródła:

SJP.pl

Tavrija

marka samochodów


Źródła:

SJP.pl

Tawda

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. hydron. rzeka w azjatyckiej części Rosji, w dorzeczu Obu, lewy dopływ rzeki Toboł;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Tawerenka

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od tawerna


Źródła:

Wiktionary

Tawerna

knajpka portowa


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) książk. knajpa portowa


Ta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tawernowy

przymiotnik od: tawerna (knajpa portowa)


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z tawerną, odnoszący się do tawerny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tawgijski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Tawgami, dotyczący Tawgów (Nganasanów)

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. język tawgijski


Źródła:

Wiktionary

Tawlina

tawlina jarzębolistna - krzew ozdobny z rodziny różowatych (Sorbaria sorbifolia) uprawiany w ogrodach i parkach; tawulec


Ta


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tawrosz

rodzaj ryby chrzęstnoszkieletowej z rodziny tawroszowatych, rekin żywiący się głównie rybami, głowonogami i skorupiakami, występujący we wszystkich wodach ciepłych mórz


Źródła:

SJP.pl

Taws

skrótowiec

 (1.1) lotn. techn. = ang. Terrain Awareness and Warning System → system ostrzegania przed zbyt niskim lotem


Źródła:

Wiktionary

Tawulec

krzew ozdobny z rodziny różowatych (Sorbaria sorbifolia) uprawiany w ogrodach i parkach; tawlina jarzębolistna


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tawuła

krzew o małych, miododajnych kwiatach; spirea


Ta


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tawułka

roślina wieloletnia z rodziny skalnicowatych, pochodząca z Chin, Japonii i Półwyspu Koreańskiego; astilbe


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) bot. nazwa systematyczna|Astilbe|ref=tak., bylina z rodziny skalnicowatych, uprawiana w celach ozdobnych;


Tawułka, astilbe, zatawułka ("Astilbe") – rodzaj roślin należący do rodziny skalnicowatych. Obejmuje 21 gatunków występujących we wschodniej Azji (od Himalajów po Japonię) oraz jeden gatunek ("A. biternata") rosnący we wschodniej Ameryce Północnej w Appalachach. Wiele gatunków i mieszańców między nimi w licznych odmianach uprawianych jest jako rośliny ozdobne.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tawułowe

podrodzina roślin dwuliściennych z rodziny różowatych; Spireoideae


Źródła:

SJP.pl

Tawułowiec

rodzaj roślin z rodziny różowatych


Źródła:

SJP.pl

Tawułowy

o cechach tawułowych (podrodzina roślin)


Źródła:

SJP.pl

Tawęcino

Tawęcino (kaszb. "Tawãcëno" lub też "Tawùcëno", niem. "Tauenzin") – wieś w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie lęborskim, w gminie Nowa Wieś Lęborska. Leży na trasie linii kolejowej Lębork-Choczewo-Wejherowo (obecnie zawieszonej).

Wieś jest siedzibą sołectwa "Tawęcino", w którego skład wchodzi również miejscowość Bąsewice. W końcu 2025 sołectwo liczyło 402 mieszkańców.


Źródła:

Wikipedia

Taxi

1. samochód przeznaczony do przewożenia ludzi lub towarów za opłatą zgodną z ustaloną taryfą; taksi; taksówka;
2. taxi girl: kobieta wynajmowana za opłatą jako partnerka do tańca w niektórych klubach rozrywkowych; fordanserka


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) pot. taksówka


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Taylor

[czytaj: tajlor] nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tayloryzm

[czytaj: tejloryzm lub tajloryzm] system organizacji pracy stworzony na przełomie XIX i XX wieku przez Fredericka W. Taylora; tajloryzm


Źródła:

SJP.pl

Tayuc

[czytaj: tajuk] indyjski instrument muzyczny z grupy chordofonów smyczkowych, o korpusie w kształcie pawia z osadzonymi na nim piórami z pawiego ogona, wyposażony w 4 struny melodyczne i 15 rezonansowych


Źródła:

SJP.pl

Taz

skrót od: Die Tageszeitung [czytaj: di tagescajtung] - niemiecki dziennik wydawany od 1979 roku


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. hydron. rzeka w Rosji, na zachodniej Syberii, uchodzi do Zatoki Tazowskiej;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tazobaktam

organiczny związek chemiczny, środek wspomagający antybiotykoterapię


Tazobaktam – organiczny związek chemiczny, związek syntetyczny, sulfon pochodny kwasu penicylanowego, mający strukturę antybiotyku β-laktamowego. Należy do inhibitorów β-laktamaz, które mogą być podawane razem z antybiotykami β-laktamowymi, w celu uchronienia ich przed zniszczeniem przez bakteryjne β-Laktamazy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tazowski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Tazem, dotyczący Tazu


Źródła:

Wiktionary

Tać

zaimek wskazujący

 (1.1) daw. …wzmocniający formę zaimka wskazującego rodzaju żeńskiego; odpowiednik wyrażeń: „ta właśnie”, „ta konkretna”, „owa”

partykuła

 (2.1) daw., współcz. gwara. …uwydatniająca oczywistość; pełni funkcję synonimiczną względem: „przecież”, „wszak”, „toż”

spójnik

 (3.1) daw. …łączący zdania lub ich części, bliski znaczeniowo wyrazom: „również”, „tudzież”


Źródła:

Wiktionary

Tałaj

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tałas

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. hydron. rzeka w Kirgistanie i Kazachstanie;

 (1.2) geogr. miasto w Kirgistanie, administracyjne centrum obwodu tałaskiego;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Tałaski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Tałasem, dotyczący Tałasu


Źródła:

Wiktionary

Tałatajstwo

tałałajstwo; pogardliwie:
1. gromada ludzi nieokrzesanych, hałaśliwych; hołota, hałastra, motłoch;
2. duża ilość bezwartościowych rzeczy


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) przest. pot. gromada nieokrzesanych, hałaśliwych ludzi

 (1.2) przest. pot. duża liczba mało wartych przedmiotów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tałałajstwo

tałatajstwo; pogardliwie:
1. gromada ludzi nieokrzesanych, hałaśliwych; hołota, hałastra, motłoch;
2. duża ilość bezwartościowych rzeczy


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) zob. tałatajstwo.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tałes

uroczysta szata wierzchnia, używana przez Żydów w czasie porannej modlitwy


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) rel. tradycyjny żydowski szal modlitewny, biały w czarne lub niebieskie pasy, z frędzlami;

 (1.2) rel. część ubrania ortodoksyjnych Żydów, rodzaj kamizelki z dwóch kawałków białej tkaniny zakładanej przez głowę i wiązanej z boków, z czterema sznureczkami


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tałpa

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Spisz. podeszwa


Źródła:

Wiktionary

Tałtański

przymiotnik od: Tałty; tałteński (rzadziej)


Źródła:

SJP.pl

Tałteński

przymiotnik od: Tałty; tałtański (częściej)


Źródła:

SJP.pl

Tałty

jezioro w Polsce


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) geogr. wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie mrągowskim, w gminie Mikołajki;

 (1.2) geogr. jezioro rynnowe w Krainie Wielkich Jezior Mazurskich, w dorzeczu Pisy;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tałyski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Tałyszami, dotyczący Tałyszów

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. język tałyski;


Źródła:

Wiktionary

Tałzen

potocznie: tysiąc złotych; tauzen (częściej)


Źródła:

SJP.pl

Tańce

zespół ruchów skoordynowanych z muzyką


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) impreza towarzyska z muzyką i tańcem

forma rzeczownika.

 (2.1) M., B. i W. lm. od: taniec


Ta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tańcowadło

gwarowo, żartobliwie o osobie tańczącej


Źródła:

SJP.pl

Tańcowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|tańcować.


Źródła:

Wiktionary

Tańcować

czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) przest. także pot. wykonywać taniec

 (1.2) książk. poruszać się szybko w jakimś rytmie


Źródła:

Wiktionary

Tańcownica

dawniej: tancerka; tanecznica


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) przest. także gwara. tańcząca kobieta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tańcownik

dawniej: tancerz; tanecznik


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) przest. osoba, która potrafi tańczyć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tańcowy

przestarzale: taneczny


Źródła:

SJP.pl

Tańcujący

dawniej w odniesieniu do zabaw: z tańcami, taki, na którym odbywają się tańce


Źródła:

SJP.pl

Tańczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|tańczyć.


Źródła:

Wiktionary

Tańczyk

zdrobnienie od: taniec


Źródła:

SJP.pl

Tańczyć

czasownik przechodni niedokonany (dk. zatańczyć)

 (1.1) choreogr. poruszać się rytmicznie w takt muzyki, wykonywać taniec

 (1.2) poruszać się szybko w jakimś rytmie


Źródła:

Wiktionary

Tańczący

osoba, która tańczy


przymiotnik

 (1.1) przest. taki, na którym się tańczy


Patrz:tańczyć

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tańcówka

przestarzale: potańcówka - zabawa taneczna; potańc


Źródła:

SJP.pl

Tański

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tańszy

stopień wyższy od przymiotnika: tani


Źródła:

SJP.pl

Taś

potocznie: wykrzyknik (parokrotnie powtórzony) używany do nawoływania kaczek


wykrzyknik

 (1.1) …naśladujący odgłos kaczek, używany w celu ich przywołania


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Taśka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. torebka


Źródła:

Wiktionary

Taśma

1. pas z jakiegoś materiału o różnym zastosowaniu;
2. wstęga wisząca wzdłuż linii mety, przerywana przez zwycięzcę biegu;
3. ruchomy pas będący elementem przenośnika;
4. pas z nabojami umożliwiający strzelanie seriami


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) długi pas z jakiegoś materiału, np. gumy, plastiku itp.

 (1.2) zespół przenośników przemysłowych

 (1.3) daw. środ. polit. szubienica


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Taśmiak

ryba z rodziny ślizgowatych


Źródła:

SJP.pl

Taśmociąg

maszyna przemysłowa służąca do przemieszczania surowców lub towarów


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) techn. układ przenośników taśmowych;


Taśmociąg – układ połączonych szeregowo przenośników taśmowych. [].

Pojedynczy przenośnik może mieć długość nawet 20 kilometrów, a cały taśmociąg - setki kilometrów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Taśmoteka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) film. muz. zbiór nagrań utrwalonych na taśmach magnetycznych


Źródła:

Wiktionary

Taśmowaty

przypominający taśmę, długi i wąski


Źródła:

SJP.pl

Taśmować

1. umieszczać nasiona siewne w celulozowej taśmie;
2. dawniej: wkładać naboje do taśmy broni samoczynnej


Źródła:

SJP.pl

Taśmownik

płaski, o grubości około pół centymetra, blok żelaza przeznaczony do dalszej obróbki


Źródła:

SJP.pl

Taśmowy

1. → taśma;
2. przenośnie: schematyczny, automatyczny, bez zaangażowania


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z taśmą, dotyczący taśmy

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) osoba obsługująca pas z nabojami

 (2.2) osoba pracująca przy taśmie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Taśtanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|taśtać.


Źródła:

Wiktionary

Taśtać

czasownik

 (1.1) reg. pozn. nieść


Źródła:

Wiktionary

Tażin

tadżin, tajin;
1. arabskie naczynie gliniane do przygotowywania dań na wolnym ogniu;
2. potrawa przygotowana w takim naczyniu


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) arabskie naczynie z gliny posiadające wysoką, stożkowatą pokrywę, służące do duszenia mięs nad rozżarzonym węglem lub drewnem, rozpowszechnione w kuchniach Maghrebu, zwłaszcza w Maroku;

 (1.2) kulin. tradycyjna marokańska potrawa przygotowana w takim naczyniu, zwykle składająca się z mięsa i warzyw, czasem samych warzyw


Tadżin, tażin ( ‏طاجين‎; wymowa w dialekcie marokańskim:, w arabskim literackim: ; tajine) – arabskie naczynie służące do przygotowania dań nad rozżarzonym węglem lub drewnem, rozpowszechnione w kuchniach Maghrebu, zwłaszcza w Maroku. Naczynie to wykonywane jest z gliny. Składa się z dwóch części – podstawy (głębszej misy) i stożkowatej pokrywy. W tajine potrawy gotowane są bardzo wolno, dzięki czemu zachowują swój smak.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia