Te

fonetyczna nazwa litery T


zaimek przymiotny

 (1.1) nmos. lm. od: ta, to

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (2.1) nazwa litery t / T

 (2.2) filoz. rel. taoistyczna wewnętrzna natura przedmiotu, istota tej rzeczy, jej przeznaczenie, zdatność;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Teak

[czytaj: tik] tek, teczyna;
1. rodzaj drzew z rodziny jasnotowatych; drzewo tekowe;
2. drewno tekowe


Źródła:

SJP.pl

Teakowy

przymiotnik od: teak (tek, drzewo tekowe)


Źródła:

SJP.pl

Tealight

[czytaj: tilajt] mała okrągła świeczka w cienkiej osłonce


Źródła:

SJP.pl

Team

[czytaj: tim]
1. sprawnie działająca wspólnie, zgrana grupa ludzi;
2. drużyna sportowa; reprezentacja


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) sport. zwykle drużyna sportowa, niekiedy inny zespół


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Teamowy

→ team [czytaj: timowy]


Źródła:

SJP.pl

Teamspeak

[czytaj: tim spik] komunikator internetowy


TeamSpeak – komunikator internetowy wykorzystujący technologię VoIP do komunikacji głosowej i tekstowej między wieloma użytkownikami danego serwera. Komunikator jest wykorzystywany głównie przez graczy do szybkiej wymiany informacji w grach wieloosobowych. Serwery tworzone są głównie przez społeczność skupioną wokół komunikatora.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Teandryczny

przymiotnik

 (1.1) związany z Bogiem i człowiekiem


Źródła:

Wiktionary

Teanina

aminokwas niebiałkowy, pochodna glutaminy


Ni


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Teaser

[czytaj: tizer]
1. fragmenty filmu, programu, gry komputerowej itp. emitowane jako zapowiedź; trailer, zwiastun;
2. krótka scenka poprzedzająca czołówkę filmu;
3. środowiskowo: reklama nieujawniająca firmy ani produktu, mająca zaciekawić odbiorcę


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) reklama mająca na celu jedynie wzbudzenie zainteresowania;


Teaser – potoczne, wywodzące się z języka angielskiego, określenie zwiastuna np. filmu czy gry komputerowej itp., a nawet mającej nastąpić kampanii reklamowej marki konsumenckiej, które w danej chwili nie są jeszcze dostępne publicznie (często jeszcze trwają nad nimi prace). Teasery zawierają informacje o tym, co będzie zawierał w sobie produkt po jego udostępnieniu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Teaserowy

→ teaser [czytaj: tizerowy]


Źródła:

SJP.pl

Teatox

[czytaj: titoks] detoks poprzez picie herbat ziołowych


Źródła:

SJP.pl

Teatr

1. instytucja, organizacja zajmująca się wystawianiem utworów scenicznych; też: zespół ludzi pracujących w tej instytucji;
2. budynek, pomieszczenie przystosowane do wystawiania utworów scenicznych;
3. twórczość sceniczna danego autora, kraju, narodu, danej epoki;
4. wystawiane przedstawienie lub przedstawienia;
5. miejsce jakichś wydarzeń.


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) teatr. dziedzina sztuki, w której utwory są przedstawiane publiczności przez aktorów odgrywających role według scenariusza (dramatu);

 (1.2) teatr. instytucja, która odgrywa (wystawia) takie przedstawienia; ogół osób (zwykle: aktorów) zatrudnionych w tej instytucji

 (1.3) archit. budynek teatru (1.2);

 (1.4) przen. sytuacja, w której ludzie zachowują się w dziwny, niespotykany, niecodzienny sposób


Teatr – rodzaj sztuki widowiskowej, w której aktor lub grupa aktorów na żywo przedstawia sztukę dla zgromadzonej publiczności. Terminem teatr określa się też sam spektakl teatralny lub budynek, w którym odgrywane jest przedstawienie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Teatr.

skrót od: teatralny, teatralnie, teatralność, teatrologia, teatrologiczny (czytany jako cały, odmienny wyraz)


Źródła:

SJP.pl

Teatralia

informacje, publikacje związane z pracą teatru


„Teatralia” – ogólnopolski Internetowy Magazyn Teatralny działający od 1 października 2008 pod adresem

http://www.teatralia.com.pl. Został założony z inicjatywy Magdy Raczek, obecnie redaktor naczelnej magazynu. Wyłonił się z grupy recenzentów, działającego przy „Dzienniku Teatralnym” Forum Młodych Krytyków. Funkcjonuje jako medium internetowe w formie dziennika. Zarejestrowany jako czasopismo pod numerem ISSN 1689-6696.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Teatralizowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|teatralizować.


Źródła:

Wiktionary

Teatralizować

1. przerabiać utwór niesceniczny na widowisko teatralne;
2. nadawać czemuś cechy teatralne


Źródła:

SJP.pl

Teatralnie

przysłówek

 (1.1) w sposób charakterystyczny dla grania w teatrze


Źródła:

Wiktionary

Teatralny

1. dotyczący teatru;
2. sztuczny, przesadny, patetyczny


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z teatrem, odnoszący się do teatru

przymiotnik jakościowy

 (2.1) obliczony na wywołanie efektu u obserwatora


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Teatrofilia

zamiłowanie do teatru


Źródła:

SJP.pl

Teatrofilka

→ teatrofil


Patrz:teatrofil

Źródła:

SJP.pl

Teatrolog

specjalista w zakresie wiedzy o teatrze; teatroznawca


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) specjalista w dziedzinie teatrologi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Teatrologia

nauka o teatrze; teatroznawstwo


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kierunek studiów obejmujący wiedzę o teatrze


Teatrologia – nauka o teatrze, zapoczątkowana na początku XX wieku przez niemieckiego badacza Maxa Hermanna, jako osobna dziedzina studiów powstała pod wpływem zmian w teatrze, związanych z Wielką Reformą Teatru i haseł wzywających do „reteatralizacji” teatru. Działania te potrzebowały wsparcia teoretycznego w procesie odnawiania i ponownego definiowania sztuki teatralnej, wzmacniania autonomii teatru od innych dziedzin sztuki.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Teatrologiczny

1. dotyczący nauki o teatrze; teatroznawczy;
2. dotyczący wydziału, kierunku teatrologii


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z teatrologią, dotyczący teatrologii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Teatrolożka

→ teatrolog


Patrz:teatrolog

Źródła:

SJP.pl

Teatroman

miłośnik teatru, zapalony bywalec teatralny; teatrofil


Źródła:

SJP.pl

Teatromania

fascynacja teatrem, skłonność do chodzenia na przedstawienia teatralne


Źródła:

SJP.pl

Teatromanka

kobieta o zamiłowaniu do teatru i przedstawień teatralnych


Źródła:

SJP.pl

Teatroterapia

terapia za pomocą sztuki teatralnej


Teatroterapia – technika terapeutyczna i metoda interwencji kryzysowej realizowana w oparciu o zajęcia teatralne i sceniczne.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Teatrować

teatrować się - potocznie:
1. oglądać przedstawienie teatralne;
2. brać udział w przedstawieniu teatralnym


Źródła:

SJP.pl

Teatroznawca

specjalista w zakresie wiedzy o teatrze; teatrolog


Źródła:

SJP.pl

Teatroznawczy

związany z nauką o teatrze; teatrologiczny


Źródła:

SJP.pl

Teatroznawczyni

specjalista w zakresie wiedzy o teatrze


Źródła:

SJP.pl

Teatroznawstwo

nauka o teatrze; teatrologia


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) kierunek studiów obejmujący wiedzę o teatrze


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Teatrum

1. przestawienie teatralne lub sytuacja podobna do takiego przedstawienia; theatrum;
2. dawniej: teatr


Źródła:

SJP.pl

Teatrzyk

zdrobnienie od: teatr


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od: teatr

 (1.2) przedstawienie lalkowe dla dzieci


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Teatyn

członek zakonu opartego na regule św. Augustyna; teatyni - nazwa tego zakonu (założonego w XVI w. we Włoszech)


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) rel. zakonnik z katolickiego zgromadzenia opartego na regule św. Augustyna, założonego w XVI w. we włoskim Chieti;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Teatynka

członkini Zgromadzenia Sióstr Teatynek Niepokalanego Poczęcia


Źródła:

SJP.pl

Tebaicki

przymiotnik relacyjny

 (1.1) odnoszący się do Teb, związany z Tebami


Źródła:

Wiktionary

Tebaida

region w starożytnym Egipcie


Zobacz też: Tebaida (epos).

Tebaida (gr. Θηβαίς "Thebais") – region w starożytnym Egipcie, do którego należało 13 najbardziej wysuniętych na południe nomów Górnego Egiptu – od Abydos do Asuanu. Nazwa pochodziła od starożytnej egipskiej stolicy – Teb.

Za rządów hellenistycznej dynastii Ptolemeuszy Tebaida stanowiła wyodrębnioną jednostkę administracyjną podległą "epistrategowi" Teb, który był również odpowiedzialny za nadzór nad nawigacją po Morzu Czerwonym i Oceanie Indyjskim.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tebaidzki

→ Tebaida


Patrz:Tebaida

Źródła:

SJP.pl

Tebaina

związek organiczny, alkaloid występujący w opium


Tebaina – organiczny związek chemiczny, eter dimetylowy morfiny, alkaloid znajdujący się w opium w ilości około 1%.

W stanie czystym jest białą substancją stałą, nierozpuszczalną w wodzie, rozpuszczalną w eterze i alkoholu. Wykazuje słabe działanie narkotyczne, w przeciwieństwie do innych opiatów bardziej stymulujące niż depresyjne. Nie ma szerszego zastosowania w medycynie, lecz jest wykorzystywana do otrzymywania innych opioidów, m.in. kodeiny, buprenorfiny, etorfiny i naloksonu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tebainowy

→ tebaina


Patrz:tebaina

Źródła:

SJP.pl

Tebanka

mieszkanka Teb (miasta)


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Teb


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tebańczyk

mieszkaniec Teb (miasta)


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Teb


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tebański

przymiotnik od: Teby


przymiotnik relacyjny

 (1.1) odnoszący się do Teb, związany z Tebami (greckimi lub egipskimi)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tebenka

klapa z półtwardej skóry, będąca częścią siodła, dająca oparcie dla kolan jeźdźca; tabenka, tybinka, tebinka


Źródła:

SJP.pl

Tebenki

dawniej: frędzle i ozdoby skórzane wiszące u siodła; tebinki, tabenki, tybinki


Źródła:

SJP.pl

Teberda

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. rzeka w Rosji, w północnej części Wielkiego Kaukazu, lewy dopływ Kubania;


Teberda ( Теберда) – miasto w Rosji, na północnych stokach Wielkiego Kaukazu, nad rzeką Teberdą (dopływem Kubania) w Karaczajo-Czerkiesji. Uzdrowisko, miejscowość wypoczynkowa i ważne centrum turystki górskiej. Centrum miejscowości leży na wysokości 1280 m n.p.m. Liczy około 8,65 tys. mieszkańców (2019).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Teberdyński

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Teberdą, dotyczący Teberdy


Źródła:

Wiktionary

Tebinka

klapa z półtwardej skóry, będąca częścią siodła, dająca oparcie dla kolan jeźdźca; tebenka, tybinka, tabenka


Źródła:

SJP.pl

Tebinki

1. dawniej: frędzle i ozdoby skórzane wiszące u siodła; tebenki, tabenki, tybinki;
2. dawniej, potocznie: pośladki


Źródła:

SJP.pl

Tebriski

przymiotnik od: Tebriz (miasto w Iranie); tebryski


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Tebrizem, dotyczący Tebrizu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tebriz

miasto w Iranie


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. miasto w północno-zachodnim Iranie;


Tebriz ( ‏تبریز‎, "Tabriz") – miasto w północno-zachodnim Iranie, nad rzeką Talche Rud (uchodzi do jeziora Urmia). Stolica ostanu Azerbejdżan Wschodni. Jest zamieszkane przez 1,4 mln ludzi.

W mieście rozwinął się przemysł maszynowy, metalowy, włókienniczy, skórzany, chemiczny, drzewny, szklarski oraz spożywczy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tebryski

przymiotnik od: Tebriz (miasto w Iranie); tebriski


Źródła:

SJP.pl

Teby

1. starożytne miasto-państwo w Górnym Egipcie;
2. miasto w Grecji


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) geogr. hist. starożytne miasto w Górnym Egipcie, położone nad Nilem;

 (1.2) geogr. miasto w Grecji, w Beocji;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tech.

skrót od: technik, technika, techniczny, technikum, technologia, technologiczny (czytany jako cały, odmienny wyraz); techn.


Źródła:

SJP.pl

Techn.

skrót od: technik, technika, techniczny, technikum, technologia, technologiczny (czytany jako cały, odmienny wyraz); tech.


Źródła:

SJP.pl

Technet

sztucznie otrzymany pierwiastek chemiczny o symbolu Tc


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu Tc i liczbie atomowej 43;


Te


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Technetowy

→ technet


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z technetem, dotyczący technetu


Patrz:technet

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Techniawa

potocznie: muzyka techno; techniawka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. muzyka techno


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Techniawka

potocznie: muzyka techno; techniawa


Źródła:

SJP.pl

Technicolor

[czytaj: technikolor] system produkcji filmu kolorowego; technikolor


Te


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Technics

[czytaj: tekniks] marka urządzeń elektronicznych


Te


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Technicystyczny

→ technicyzm


Patrz:technicyzm

Źródła:

SJP.pl

Technicyzacja

1. wprowadzanie urządzeń, usprawnień technicznych;
2. szerzenie wiedzy tchnicznej


Źródła:

SJP.pl

Technicyzacyjny

→ technicyzacja; technizacyjny


Źródła:

SJP.pl

Techniczka

→ technik


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pracownica średniego szczebla z wykształceniem technicznym


Patrz:technik

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Technicznie

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób odnoszący się do techniki


Źródła:

Wiktionary

Techniczno-Typograficzny

związany z techniką i typografią


Źródła:

SJP.pl

Technicznoprzemysłowy

dotyczący przemysłu technicznego


Źródła:

SJP.pl

Techniczność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest techniczne; cecha tych, którzy są techniczni


Źródła:

Wiktionary

Techniczny

dotyczący techniki


przymiotnik

 (1.1) odnoszący się do techniki, związany z techniką

 (1.2) dotyczący techniki wykonywania jakichś czynności lub sposobu realizacji czegoś

 (1.3) taki, którego znaczenie mówiący chce pomniejszyć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Technik

specjalista w danej dziedzinie techniki; absolwent technikum; osoba o średnim wykształceniu technicznym


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pracownik średniego szczebla z wykształceniem technicznym

 (1.2) ten, kto osiągnął znaczną biegłość, sprawność w wykonywaniu czegoś

forma rzeczownika.

 (2.1) D. lm. od: technika


Technik (gr. "technikos" – „kunsztowny”) – tytuł zawodowy, specjalista w zakresie odpowiedniej dziedziny wiedzy technicznej, mający zwykle średnie zawodowe wykształcenie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Technika

1. sposób wykonywania prac w jakiejś dziedzinie; metoda;
2. całokształt środków i czynności wchodzących w zakres działalności ludzkiej związanej z wytwarzaniem dóbr materialnych, a także reguły posługiwania się nimi


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) sposób wytwarzania, produkcji

 (1.2) sposób wykonania jakiejś czynności

 (1.3) dziedzina działalności, obejmująca wytwarzanie zjawisk i przedmiotów nie występujących naturalnie w przyrodzie;

forma rzeczownika.

 (2.1) D. i B. lp. od: technik

 (2.2) M., B. i W. lm. od: technikum


Te


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Technikalia

kwestie techniczne dotyczące jakiegoś zagadnienia


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) kwestie techniczne związane z jakimś zagadnieniem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Technikalny

→ technikum


Patrz:technikum

Źródła:

SJP.pl

Technikolor

system produkcji filmu kolorowego; technicolor


Źródła:

SJP.pl

Technikum

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) eduk. średnia szkoła zawodowa

 (1.2) eduk. przest. politechnika


Technikum – szkoła średniego szczebla o profilu technicznym utworzona w 1948 roku jako alternatywa dla liceum, a obecnie typ szkoły ponadpodstawowej.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Technizacyjny

→ technizacja; technicyzacyjny


Źródła:

SJP.pl

Techno

1. styl we współczesnej muzyce rozrywkowej, charakteryzujący się silnym, jednostajnym rytmem i wykorzystaniem utworzonych elektronicznie dźwięków;
2. subkultura fanów tej muzyki;
3. mający cechy tego stylu muzycznego, np. utwór techno;
4. grający taką muzykę, np. zespół techno;
5. mający cechy subkultury techno, np. impreza techno


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) muz. gatunek tanecznej muzyki elektronicznej;


Te


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Techno-

temat słowotwórczy

 (1.1) techn. pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z techniką

 (1.2) muz. pierwszy człon wyrazów złożonych mających związek znaczeniowy z muzyką techno


Źródła:

Wiktionary

Technobełkot

potocznie: tekst trudny do zrozumienia z powodu zbyt wielu specjalistycznych słów


Źródła:

SJP.pl

Technofeudalizm

dominacja korporacji technologicznych nad danymi, zasobami i użytkownikami w stylu nowoczesnego feudalizmu


Źródła:

SJP.pl

Technofob

osoba odczuwająca lęk przed nowoczesnymi technologiami, niechęć do nowinek technicznych


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba odczuwająca strach, niechęć lub wrogość wobec nowoczesnych technologii, urządzeń elektronicznych czy postępu technicznego


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Technofobia

1. niechętny stosunek do postępu technologicznego, nowinek technicznych;
2. chorobliwy lęk przed nowoczesnymi technologiami


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) strach przed złożonymi urządzeniami


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Technofobiczny

→ technofob, → technofobia


Patrz:technofob, → technofobia

Źródła:

SJP.pl

Technofobka

kobieta odczuwająca lęk przed nowoczesnymi technologiami, niechęć do nowinek technicznych


Źródła:

SJP.pl

Technoglobalizm

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) ekon. proces globalizacji technologii


Źródła:

Wiktionary

Technoklimatolog

specjalista w dziedzinie technoklimatologii


Źródła:

SJP.pl

Technoklimatologia

dziedzina nauki zajmująca się wpływem klimatu na urządzenia techniczne


Źródła:

SJP.pl

Technoklub

lokal rozrywkowy, w którym tańczy się przy muzyce techno; techno klub, techno club


Źródła:

SJP.pl

Technokracja

forma ustroju państwowego oparta na przekonaniu, iż postęp techniczny rozwiąże wszelkie konflikty i problemy społeczne


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) polit. ustrój, w którym władzę pełnią specjaliści, technicy i organizatorzy;

 (1.2) polit. państwo, w którym panuje ustrój technokratyczny


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Technokrata

zwolennik technokracji


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) zwolennik technokracji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Technokratka

→ technokrata


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) polit. zwolenniczka technokracji


Patrz:technokrata

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Technokratycznie

→ technokratyczny


przysłówek

 (1.1) w sposób technokratyczny


Patrz:technokratyczny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Technokratyczny

→ technokratyzm


przymiotnik

 (1.1) polit. związany z technokracją lub technokratą


Patrz:technokratyzm

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Technol.

skrót od: technologia, technologiczny


Źródła:

SJP.pl

Technolog

specjalista w zakresie technologii


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) specjalista w zakresie technologii – procesu wytwarzania, obróbki, uprawy lub hodowli czegoś

rzeczownik, rodzaj żeński

 (2.1) specjalistka w zakresie technologii – procesu wytwarzania, obróbki, uprawy lub hodowli czegoś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Technologia

1. metoda przygotowania i prowadzenia procesu produkcyjnego lub przetwórczego;
2. proces techniczny z zastosowaniem takiej metody;
3. dziedzina nauk technicznych zajmująca się badaniem metod produkcji lub przetwarzania


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) proces wytwarzania lub przetwarzania czegoś

 (1.2) dziedzina wiedzy zajmująca się procesami produkcji lub przetwarzania


Technologia (gr. "téchnē" – sztuka, rzemiosło, kunszt; "lógos" – nauka, słowo) – sposób przygotowania i prowadzenia procesów wytwarzania oraz przetwarzania dóbr (materiałów, energii i informacji). Jest to dziedzina wiedzy zajmująca się doborem optymalnych metod wykorzystania zasobów naturalnych oraz osiągnięć technicznych w celu zaspokajania potrzeb człowieka.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Technologicznie

przysłówek sposobu

 (1.1) pod względem technologicznym


Źródła:

Wiktionary

Technologiczny

→ technologia


przymiotnik

 (1.1) związany z technologią, dotyczący technologii


Patrz:technologia

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Technolożka

→ technolog


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. specjalistka w zakresie technologii, specjalistka od procesu tworzenia czegoś lub obróbki jakiegoś surowca


Patrz:technolog

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Technoman

miłośnik muzyki techno; technowiec, technomaniak


Źródła:

SJP.pl

Technomania

fascynacja współczesną technologią


Źródła:

SJP.pl

Technomaniak

miłośnik muzyki techno; technowiec, technoman


Źródła:

SJP.pl

Technomanka

miłośniczka muzyki techno


Źródła:

SJP.pl

Technoparada

parada pojazdów wyposażonych w wielkie głośniki i wzmacniacze, grające muzykę techno


Źródła:

SJP.pl

Technoparty

impreza, w czasie której tańczy się przy muzyce techno; techno party


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) impreza przy muzyce techno


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Technopol

podporządkowanie kultury technice, władza technologii nad społeczeństwem


Technopol – drugi pod względem wysokości budynek w Petržalce (jednej z dzielnic Bratysławy) i jeden z najwyższych budynków w Bratysławie.

Składa się z dwóch budynków o wysokości 90 m i znajduje się na ulicy Kutlíkovej 17, otaczając Chorvátske rameno przed placem Jana Pawła II (Rynkiem) i Kościołem św. Rodziny.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Technopolia

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) okręg, skupiający ośrodki działające w zakresie rozwoju najnowszej techniki, m.in. parki technologiczne i parki naukowe;


Te


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Technopolis

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) okręg, skupiający ośrodki działające w zakresie rozwoju najnowszej techniki, m.in. parki technologiczne i parki naukowe;


Źródła:

Wiktionary

Technoratan

materiał syntetyczny imitujący ratan; technorattan


Źródła:

SJP.pl

Technoratanowy

→ technoratan; technorattanowy


Źródła:

SJP.pl

Technorattan

materiał syntetyczny imitujący rattan; technoratan


Źródła:

SJP.pl

Technorattanowy

→ technorattan; technoratanowy


Źródła:

SJP.pl

Technosfera

1. sfera działalności człowieka polegająca na rozprzestrzenieniu w środowisku naturalnym środków technicznych;
2. obszar objęty taką działalnością


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Technostres

Technostres (także: stres cyfrowy) – negatywna reakcja psychologiczna wynikająca z interakcji między ludźmi a wprowadzaniem nowych technologii. Podczas gdy ergonomia bada fizyczne reakcje człowieka na maszyny oraz jego dostosowanie do nich, technostres wynika ze zmian w zachowaniach, które są wywołane użytkowaniem nowoczesnych technologii, zarówno w środowisku pracy, jak i domowym.


Źródła:

Wikipedia

Technostruktura

grupa społeczna składająca się ze skupiających całą władzę ekonomiczną najemnych dyrektorów wielkich korporacji i urzędników administracji państwowej wysokiego szczebla


Technostruktura – struktura organizacyjna, w której pracownicy starają się tworzyć standardy pracy, przestrzegają ich wykonywania, zajmują się utrzymywaniem systemów informacyjnych na określonym poziomie itp., a także dążą do standaryzacji, jednoznacznego określenia norm pracy. Jeśli uda się ustandaryzować normy pracy w organizacji, powstaje wówczas biurokracja maszynowa.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Technowiec

miłośnik muzyki techno; technoman, technomaniak


Źródła:

SJP.pl

Techwig

TECHWIG – indeks giełdowy obejmujący spółki giełdowe zakwalifikowane do Segmentu Innowacyjnych Technologii SiTECH (z wyłączeniem funduszy inwestycyjnych), notowane na warszawskiej Giełdzie Papierów Wartościowych.

Najwyższa wartość TECHWIG-u wyniosła 2 559,90 pkt, 13 marca 2000, natomiast najniższa: 313,08 pkt, 1 października 2002.


Źródła:

Wikipedia

Tecia

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) zdrobn. poufała forma żeńskiego imienia Tekla


Źródła:

Wiktionary

Tecumseh

Te


Źródła:

Wikipedia

Teczka

1. rodzaj torby ze skóry lub innych tworzyw;
2. rodzaj okładki, zwykle tekturowej, do przechowywania dokumentów, rękopisów, nut, rysunków


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) prostokątna torba z uchwytem

 (1.2) okładka z papieru, tektury lub tworzywa sztucznego służąca do przetrzymywania akt, dokumentów, nut, rysunków itp.

 (1.3) dokumenty przechowywane w teczce (1.2)


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Teczuszka

zdrobnienie od: teczka


Źródła:

SJP.pl

Teczyna

tek, teak;
1. rodzaj drzew z rodziny jasnotowatych; drzewo tekowe;
2. drewno tekowe


Teczyna, drzewo tekowe ("Tectona" L.f.) – rodzaj drzew z rodziny jasnotowatych. Należą do niego trzy gatunki występujące naturalnie w południowej i południowo-wschodniej Azji, gdzie tworzą rozległe lasy monsunowe. Ich siedliskiem są obszary położone na rzędnych do 900 m n.p.m.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ted

imię męskie


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tede

Telewizja Dolnośląska, regionalna stacja telewizyjna w Polsce


Te


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tedy

przestarzale: więc, przeto, zatem, wobec tego


zaimek przysłowny

 (1.1) przest. wtedy, zatem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tedyby

archaiczny spójnik poprzedzający wniosek z poprzedniego zdania, tedy


Źródła:

SJP.pl

Tedzon

miasto w Korei Południowej


Źródła:

SJP.pl

Tedzoński

→ Tedzon


Patrz:Tedzon

Źródła:

SJP.pl

Tedżen

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. miasto w południowym Turkmenistanie, w wilajecie achalskim;


Na tę stronę wskazuje „Tejen”. Zobacz też: rzeka Tejen.

Tedżen ( Tejen) – miasto w południowym Turkmenistanie, w wilajecie achalskim, na pustyni Kara-kum, nad rzeką Tejen, na wysokości 161 m n.p.m., siedziba etrapu. W 2022 roku liczyło ok. 67,5 tys. mieszkańców.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Tedżeński

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Tedżenem, dotyczący Tedżenu


Źródła:

Wiktionary

Tee

[czytaj: ti] w golfie:
1. podstawka przypominająca literę T, na której ustawia się piłkę podczas startu;
2. miejsce startu na każdym kolejnym dołku


tee – uniksowe polecenie, wypisujące dane wejściowe na standardowe wyjście i do dowolnej liczby plików.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Teekanne

[czytaj: tikane lub tekane] marka herbat


Źródła:

SJP.pl

Teelka

potocznie: pociąg marki TLK (Twoje Linie Kolejowe)


Źródła:

SJP.pl

Teenager

[czytaj: tinejdżer] nastolatek, kilkunastolatek


Źródła:

SJP.pl

Tef

roślina zbożowa z rodziny wiechlinowatych; teff; trawa abisyńska; miłka abisyńska


wykrzyknik

 (1.1) dźwięk. rzad. onomatopeja imitująca warkot silnika motorówki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tefałen

tefałeny; potocznie:
1. TVN (stacja telewizyjna);
2. kanał tej stacji


Źródła:

SJP.pl

Tefałenowiec

TVN-owiec, tefauenowiec; potocznie:
1. pracownik stacji TVN;
2. osoba oglądająca głównie programy stacji TVN


Źródła:

SJP.pl

Tefałenowski

potocznie: dotyczący telewizji TVN


Źródła:

SJP.pl

Teff

roślina zbożowa z rodziny wiechlinowatych; tef; trawa abisyńska; miłka abisyńska


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy lub nijaki

 (1.1) bot. pot. nazwa systematyczna|Eragrostis tef|ref=tak., miłka abisyńska

 (1.2) spoż. mąka z ziaren teffu (1.1)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tefila

przedmiot liturgiczny wyznawców judaizmu, składający się z dwóch skórzanych pudełeczek zawierających pergaminy z tekstami z Tory, przymocowywanych na czole i lewym ramieniu w czasie modlitwy; tefilim; tefilin


Źródła:

SJP.pl

Tefilim

przedmiot liturgiczny wyznawców judaizmu, składający się z dwóch skórzanych pudełeczek zawierających pergaminy z tekstami z Tory, przymocowywanych na czole i lewym ramieniu w czasie modlitwy; tefilin; tefila


Źródła:

SJP.pl

Tefilin

dwa pudełeczka z przymocowanymi rzemykami, zawierające zwitki pergaminowe z czterema cytatami z Biblii; filakterie, tefillin


Tefilin, tfilin, filakterie ( ‏תְּפִלִּין‎ lub ‏תפילין‎ – "przedmioty modlitewne", z aramejskiego – "ozdoby") – dwa czarne skórzane pudełeczka wykonane z jednego kawałka skóry koszernego zwierzęcia, w których znajdują się cztery ustępy Tory, ręcznie przepisane w języku hebrajskim przez sofera.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tefillin

dwa pudełeczka z przymocowanymi rzemykami, zawierające zwitki pergaminowe z czterema cytatami z Biblii; filakterie, tefilin


Źródła:

SJP.pl

Tefl

skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) eduk. nauczanie języka angielskiego jako języka obcego;


TE


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Teflon

politetrafluoroetylen - tworzywo syntetyczne o niskiej przyczepności i bardzo wysokiej odporności termicznej, stosowane np. przy produkcji smarów i naczyń kuchennych


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) techn. rodzaj tworzywa sztucznego, syntetyczny fluoropolimer;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Teflonik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od teflon


Źródła:

Wiktionary

Teflonowy

przymiotnik

 (1.1) wykonany z teflonu


Źródła:

Wiktionary

Tefra

ogół materiałów i skał piroklastycznych


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) geol. materiał osadzony na gruncie będący produktem erupcji wulkanicznej, złożony z materiału piroklastycznego – popiołu wulkanicznego, piasku wulkanicznego, lapilli, a niekiedy bomb wulkanicznych;

 (1.2) geol. formacja geologiczna z tefry (1.1)


Tefra – utwór złożony z materiału piroklastycznego, będącego produktem erupcji wulkanicznej. Jest to zbiorcze określenie piroklastycznych utworów zlityfikowanych, czyli skał piroklastycznych, jak i niezlityfikowanych.

Tefra może składać się z samego popiołu wulkanicznego, jak też zawierać domieszki grubszych frakcji piroklastycznych: piasku wulkanicznego, lapilli, a nawet bomb wulkanicznych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tefryt

wylewna skała magmowa


Tefryt – wylewna skała magmowa o wyglądzie bazaltu, występująca wśród młodych i współczesnych law. Składa się głównie z plagioklazu, nefelinu, piroksenu i amfibolu.

Mieści się wraz z bazanitem w polu 14 diagramu QAPF skał wulkanicznych.

W klasyfikacji TAS tefryt wraz z bazanitem zajmuje pole U1 ("bazanity i tefryty").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tegdy

zaimek przysłowny wskazujący

 (1.1) stpol. wówczas


Źródła:

Wiktionary

Tegelen

dzielnica Venlo (miasta w Holandii)


Tegelen – miasteczko w gminie Venlo w Holandii, do końca 2000 gmina. Do Tegelen należy wieś i klasztor Steyl. Od nazwy miejscowości pochodzi pojęcie "interglacjału tegeleńskiego".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tegeleński

→ Tegelen (dzielnica Venlo - miasta w Holandii)


Źródła:

SJP.pl

Teges

wyraz o bliżej nieokreślonym znaczeniu używany np. w potocznym powiedzeniu "teges majonez"


Źródła:

SJP.pl

Tego

zaimek wskazujący

 (1.1) D. od: ten

 (1.2) B. od: ten (dla rzeczowników żywotnych)


Źródła:

Wiktionary

Tegoczesny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) daw. dziejący się w teraźniejszości

 (1.2) daw. mający miejsce w minionych czasach, o których opowiada osoba mówiąca


Źródła:

Wiktionary

Tegoroczny

przymiotnik

 (1.1) dotyczący bieżącego roku


Źródła:

Wiktionary

Tegu

miasto w Korei Południowej


Źródła:

SJP.pl

Tegucigalpa

[czytaj: tegus-igalpa] stolica Hondurasu


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. stolica Hondurasu;


Tegucigalpa ("Tegusyjgalpa") – stolica i największe miasto Hondurasu, zamieszkuje je 1,13 mln osób (2012). Położone jest w południowej części kraju, u stóp góry Picacho, w dolinie rzeki Choluteca na wysokości ok. 975 m n.p.m. Tegucigalpa jest również ośrodkiem administracyjnym departamentu Francisco Morazán.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Teheran

1. stolica Iranu;
2. ostan w Iranie


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. stolica Iranu;


Te


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Teheranka

mieszkanka Teheranu


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Teheranu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Teherańczyk

mieszkaniec Teheranu


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Teheranu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Teherański

przymiotnik od: Teheran (stolica Iranu)


przymiotnik relacyjny

 (1.1) odnoszący się do Teheranu, miasta w Iranie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tehinia

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. hist. Bendery


Źródła:

Wiktionary

Tehiński

przymiotnik relacyjny

 (1.1) hist. związany z Tehinią, dotyczący Tehinii (dziś: Bendery)


Źródła:

Wiktionary

Tehsil

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) adm. jednostka podziału administracyjnego w Indiach lub Pakistanie, wchodząca w skład dystryktu;


Tehsil albo taluk (urdu: تحصیل) – jednostka podziału administracyjnego w Pakistanie. Tehsil jest drugim w kolejności (od najniższego), szczeblem administracji w Pakistanie. Każdy tehsil jest częścią większego okręgu – dystryktu (zila, zilah; urdu: ضلع). Każdy tehsil jest podzielony na kilka rad związkowych (union councils).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Teichoskopia

relacja o wypadkach rozgrywających się właśnie poza sceną, rozwijana przez postać dramatu obserwującą je bezpośrednio


Teichoskopia – z gr. widzenie z murów (poprzez ścianę) – określenie sceny z III księgi "Iliady" Homera (w której Helena opisuje Priamowi widzianych przez nią z murów Troi bohaterów i wodzów achajskich) i podobnych przedstawień w późniejszych utworach dramatycznych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Teida

jaszczurka; waran amerykański


Źródła:

SJP.pl

Teilhard

[czytaj: teJAR] nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Teina

kofeina występująca w liściach herbaty


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kofeina wchodząca w skład herbaty;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Teinograf

urządzenie rejestrujące uderzenia pioruna w urządzenia elektryczne


Źródła:

SJP.pl

Teinowy

→ teina


Patrz:teina

Źródła:

SJP.pl

Teista

wyznawca teizmu, osoba wierząca w istnienie Boga


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba wyznająca teizm


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Teistka

zwolenniczka teizmu


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rel. filoz. kobieta wyznająca teizm


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Teistyczny

przymiotnik od: teizm


przymiotnik

 (1.1) filoz. rel. dotyczący teizmu, głoszący istnienie jedynego osobowego Boga


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Teizm

wiara w istnienie Boga


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) wiara w jednego Boga transcendentnego, osobowego stwórcę świata, stale wpływającego na jego losy;


Teizm (gr. θεoς „bóg”) – wiara w istnienie Boga, bogów lub bogiń, którzy są osobami ingerującymi w losy świata, lub jest on ich dziełem, czuwającymi nad biegiem wydarzeń lub podtrzymującymi świat w istnieniu; pogląd filozoficzno-religijny głoszący, że tacy bogowie istnieją; wiara w Boga lub bogów bez odrzucania objawienia, co jest charakterystyczne dla deizmu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tej

zaimek pełniący w zdaniu różne funkcje


zaimek osobowy

 (1.1) reg. pozn. W. ty (charakterystyczna forma zwrotu do znajomych)

 (1.2) forma zaimka. → ta

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) gw-pl|Górny Śląsk. kulin. herbata


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tejp

potocznie: sportowy plaster leczniczy


Źródła:

SJP.pl

Tejpować

potocznie: przyklejać sportowy plaster leczniczy na skórę


Źródła:

SJP.pl

Tejrezjasz

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mitgr. wróżbita z rodu Spartów, syn nimfy Chariklo


Tejrezjasz ("Teiresias",Tyrezjasz, Terezjasz) – w mitologii greckiej wielki wróżbita tebański, żyjący przez siedem do dziewięciu pokoleń, od czasów Kadmosa do Eteoklesa i Polinejkesa. Potrafił przepowiadać przyszłość, rozumieć przeszłość oraz rozumiał język ptaków.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Teju

jaszczurka z Ameryki Południowej


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) herp. duża, południowoamerykańska jaszczurka z rodziny tejowatych (nazwa systematyczna|Teiidae|ref=tak.)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tek

teak, teczyna;
1. rodzaj drzew z rodziny jasnotowatych; drzewo tekowe;
2. drewno tekowe


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) bot. tropikalne drzewo;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Teka

1. duża teczka;
2. urząd ministra


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zgrub. od: teczka

 (1.2) szt. zbiór prac jednego artysty lub wielu artystów na jeden temat

 (1.3) druk. zbiór dokumentów i maszynopisów czekających na wydanie

 (1.4) polit. publ. stanowisko ministra mającego pod sobą departament lub premiera


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tekakaefowski

przymiotnik od: TKKF (Towarzystwo Krzewienia Kultury Fizycznej); TKKF-owski


Źródła:

SJP.pl

Tekameba

organizm z grupy pierwotniaków; ameba skorupkowa


Źródła:

SJP.pl

Tekameby

kategoria organizmów z grupy pierwotniaków; ameby skorupkowe


Źródła:

SJP.pl

Tekiela

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Tekielak

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Tekiński

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Tekińcami, dotyczący Tekińców


Źródła:

Wiktionary

Tekke

w islamie budynek będący siedzibą muzułmańskiego bractwa religijnego; zawija


Źródła:

SJP.pl

Tekla

imię żeńskie


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.;


Tekla – imię żeńskie pochodzenia greckiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego „sławiąca Boga” ( Θεός „Bóg” i κλέος „sława”).

Tekla imieniny obchodzi: 30 sierpnia, 23 września, 7 października i 15 października.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Teklanowo

Teklanowo – kolonia krajeńska w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie sępoleńskim, w gminie Sępólno Krajeńskie.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bydgoskiego.


Źródła:

Wikipedia

Teklinów

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Teknival

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) muz. festiwal tekno, zwykle spontanicznie organizowany na otwartej przestrzeni


Źródła:

Wiktionary

Tekno

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) muz. gatunek szybkiej, rytmicznej muzyki elektronicznej;


Źródła:

Wiktionary

Tekodont

prymitywny gad przypominający krokodyla, wymarły w późnym triasie


Źródła:

SJP.pl

Tekodontozaur

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) zool. paleont. nazwa systematyczna|Thecodontosaurus|Morris|ref=tak., rodzaj prozauropoda z rodziny tekodontozaurów;

 (1.2) zool. zwierzę z rodzaju tekodontozaurów (1.1)


Tekodontozaur ("Thecodontosaurus") – rodzaj dinozaura będącego jednym z najbardziej bazalnych znanych przedstawicieli kladu Sauropodomorpha. Żył w późnym triasie (ok. 218–207 mln lat temu) na terenach Europy. Długość ciała ok. 2 m, masa ok. 40 kg. Jego szczątki znaleziono w Wielkiej Brytanii.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Tekodonty

prymitywny gad przypominający krokodyla, wymarły w późnym triasie


Tekodonty (Thecodontia) – parafiletyczna grupa wczesnych archozaurów (gadów naczelnych) o budowie pokrojowo przypominającej krokodyle, ale z nogami prostszymi niż inne gady. Poza najprymitywniejszymi formami większość posiadała uzębienie tekodontyczne – zęby osadzone w zębodołach szczęki i żuchwy. Czaszka diapsydalna, zęby zwykle ostre i zakrzywione ku tyłowi.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tekodontyzm

Tekodontyzm, tekodoncja, uzębienie tekodontyczne – rodzaj uzębienia polegający na osadzeniu zębów w zębodołach szczęki i żuchwy. Występuje u ssaków i krokodyli, a także u wielu wymarłych gatunków gadów.


Źródła:

Wikipedia

Tekowy

drzewo tekowe - rodzaj drzew z rodziny jasnotowatych; tek, teak, teczyna


Źródła:

SJP.pl

Teks

jednostka miary w systemie międzynarodowej numeracji włókien; tex


Zobacz też: TeX.

Teks – jednostka gęstości liniowej stosowana w włókiennictwie oznaczana symbolem tex, dawniej stosowano również oznaczenie Tt. Używana jest do określania gęstości liniowej nici. W międzynarodowym układzie jednostek miar SI teks jest jednostką pozaukładową, dopuszczoną do stosowania tylko w określonych dziedzinach.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Teksanka

mieszkanka Teksasu (stanu w USA)


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Teksasu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Teksas

gruba, sztywna tkanina bawełniana wykorzystywana najczęściej do szycia odzieży o kroju sportowym; texas


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) dżins


Te


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Teksaski

→ Teksas; teksański


przymiotnik relacyjny

 (1.1) odnoszący się do Teksasu, związany z Teksasem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Teksasowy

przymiotnik od: teksas


Źródła:

SJP.pl

Teksasy

spodnie z teksasu (gruba, sztywna tkanina)


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) odzież. spodnie z teksasu

forma rzeczownika|rodzaj=męskorzeczowy.

 (2.1) plural|teksas.


Teksasy – polski zespół muzyczny, wykonujący muzykę bluesową, pochodzący z Lublina. Powstał w lubelskim Klubie Graffiti pod koniec lat 90. XX w. Twórczość formacji przenikają elementy bluesa, rocka, country czy texas shuffle.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Teksańczyk

mieszkaniec Teksasu (stanu w USA)


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Teksasu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Teksański

→ Teksas; teksaski


przymiotnik relacyjny

 (1.1) odnoszący się do Teksasu, związany z Teksasem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Teksel

bezroga owca holenderska; texel


Te


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Teksle

holenderska rasa bezrogich owiec


Źródła:

SJP.pl

Tekst

ciąg zapisanych słów i zdań tworzących pewną całość


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) ciąg słów i zdań wyrażający określoną treść

 (1.2) muz. słowa towarzyszące muzyce w ramach piosenki lub pieśni, zwykle śpiewane

 (1.3) typogr. druk. w systemie miar typograficznych Didota: stopień czcionki odpowiadający dwudziestu punktom (7,518 mm)


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tekster

osoba zajmująca się pisaniem sloganów i tekstów reklamowych; kopyrajter, copywriter


Źródła:

SJP.pl

Tekstofon

1. rodzaj telefonu wyposażonego w niewielki wyświetlacz i pełną klawiaturę, umożliwiający prowadzenie konwersacji w postaci tekstów;
2. urządzenie dla osób niesłyszących, mające postać przystawki do telefonu


Źródła:

SJP.pl

Tekstolit

laminatowa, kompozytowa masa plastyczna używana do wyrobu części maszyn, aparatów elektrotechnicznych i łożysk; rezotekst


Te


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tekstolog

specjalista w zakresie tekstologii


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) badacz tekstów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tekstologia

1. dział nauki o literaturze, dążący do stwierdzenia pochodzenia danego tekstu, ustalenia autora oraz czasu powstania;
2. krytyczne opracowanie tekstu literackiego


Tekstologia (łac. "textus" + gr. "-logía" – „nauka o tekście”) – pomocniczy dział nauki o literaturze zajmujący się zagadnieniami związanymi z badaniem i opisem tekstów konkretnych dzieł literackich pod kątem ustalania ich autentyczności, zmian wprowadzanych świadomie przez autora w procesie twórczym, zmian wprowadzanych bez jego wiedzy na skutek niezamierzonych błędów wydawniczych lub też świadomie przez użytkowników rękopisu lub maszynopisu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tekstotwórczy

1. tworzący tekst;
2. czynnik tekstotwórczy - czynnik łączący składniki w spójną całość


Źródła:

SJP.pl

Tekstować

potocznie: pisać SMS-a; esemesować


czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) neol. pot. wysyłać wiadomości elektroniczne w postaci tekstu

 (1.2) muz. dodawać tekst do utworu instrumentalnego lub wykonywanego wcześniej jako wokaliza


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tekstowość

cecha czegoś, co ma postać tekstu


Źródła:

SJP.pl

Tekstowy

przymiotnik

 (1.1) związany z tekstem, będący w postaci tekstu


Źródła:

Wiktionary

Tekstra

handlowa nazwa ciętego włókna wiskozowego typu bawełnianego


Źródła:

SJP.pl

Tekstronika

dziedzina nauki i techniki łącząca tekstylia z elektroniką


Źródła:

SJP.pl

Tekstualny

zgodny z tekstem; dosłowny, literalny


Źródła:

SJP.pl

Tekstura

1. najstarsza odmiana drukarskiego pisma gotyckiego;
2. budowa wewnętrzna skały pod względem rozmieszczenia w niej składników mineralnych i stopnia wypełnienia przestrzeni skalnej przez te składniki;
3. siatka pęknięć na wyrobach z ceramiki;
4. w informatyce: powierzchnia ścian trójwymiarowych obiektów graficznych


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) techn. geol. struktura wewnętrzna czegoś, rozpatrywana w odniesieniu do charakterystyki i ułożenia składników; ;

 (1.2) inform. powierzchnia ścian trójwymiarowych obiektów graficznych;

 (1.3) druk. najstarszy krój drukarskiego pisma gotyckiego;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Teksturalny

→ tekstura; teksturowy


Źródła:

SJP.pl

Teksturat

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) spoż. półprodukt spożywczy z surowców roślinnych (ziaren soi, grochu itp.) w procesie teksturacji, po której otrzymują fakturę podobną do mięsa


Źródła:

Wiktionary

Teksturowy

→ tekstura; teksturalny


Źródła:

SJP.pl

Tekstylia

wyroby włókiennicze


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) materiały włókiennicze


Tekstylia ( textile) – we włókiennictwie ogół wyrobów (tkanin, dzianin itp.) otrzymywanych z przerobionych na przędzę surowców włókienniczych roślinnych, zwierzęcych lub chemicznych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tekstylna

1. związany z materiałami włókienniczymi;
2. stożek tekstylny - gatunek ślimaka z rodziny stożków


Źródła:

SJP.pl

Tekstylność

→ tekstylny


Źródła:

SJP.pl

Tekstylny

1. związany z materiałami włókienniczymi;
2. stożek tekstylny - gatunek ślimaka z rodziny stożków


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z tekstyliami, dotyczący tekstyliów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tekszla

krzew, gatunek maliny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) bot. nazwa systematyczna|Rubus arcticus|ref=tak., skandynawski gatunek malin;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tektogen

megastruktura tektoniczna o cechach ukształtowanych w ciągu jednej, intensywnej tektogenezy


Źródła:

SJP.pl

Tektonicznie

przysłówek

 (1.1) w sposób tektoniczny


Źródła:

Wiktionary

Tektoniczny

1. → tektonika;
2. rów tektoniczny - wąskie, podłużne zapadlisko w skorupie ziemskiej


przymiotnik

 (1.1) geol. związany z tektoniką, odnoszący się do tektoniki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tektonik

specjalista w dziedzinie tektoniki


Tektonik ("Graueria vittata") – gatunek małego ptaka z rodziny trzciniaków (Acrocephalidae), zamieszkujący Afrykę Subsaharyjską. Nie jest zagrożony wyginięciem.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tektonika

specjalista w dziedzinie tektoniki


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) geol. nauka o budowie skorupy ziemskiej oraz o procesach wpływających na nią,


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tektonit

skała magmowa


Źródła:

SJP.pl

Tektura

gruby, jedno- lub wielowarstwowy produkt papierniczy otrzymywany najczęściej z makulatury


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) techn. gruby materiał papierniczy uzyskany głównie z materiałów odpadkowych, przeznaczony do innych celów niż pisanie;


Te


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tekturka

zdrobnienie od: tektura


Źródła:

SJP.pl

Tekturkowy

→ tekturka


Patrz:tekturka

Źródła:

SJP.pl

Tekturownia

dział fabryki papieru, w którym produkuje się tekturę


Źródła:

SJP.pl

Tekturowy

zrobiony z tektury


przymiotnik

 (1.1) zrobiony z tektury


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tektyt

minerał o niejasnym pochodzeniu, zawierający tlen, krzem, glin oraz żelazo


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) geol. zielonawe lub brązowawe okruchy bądź bryłki zasobnego w krzemionkę naturalnego szkliwa o niejasnym pochodzeniu;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tekściara

potocznie: kobieta zajmująca się zawodowo pisaniem tekstów, np. piosenek, skeczy, haseł reklamowych; autorka tekstów, tekściarka


Źródła:

SJP.pl

Tekściarka

potocznie: kobieta zajmująca się zawodowo pisaniem tekstów, np. piosenek, skeczy, haseł reklamowych; autorka tekstów, tekściara


Źródła:

SJP.pl

Tekściarski

1. związany z tekściarstwiem - zajmowaniem się zawodowo pisaniem tekstów piosenek, skeczy, haseł reklamowych itp.;
2. związany z tekściarzem - osobą piszącą zawodowo takie teksty


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z tekściarzem, tekściarzami; dotyczący pisania tekstów piosenek, utworów kabaretowych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tekściarstwo

potocznie: zajmowanie się zawodowo pisaniem tekstów piosenek, skeczy, haseł reklamowych itp.


Źródła:

SJP.pl

Tekściarz

potocznie: osoba zajmująca się zawodowo pisaniem tekstów, np. piosenek, skeczy, haseł reklamowych; autor tekstów


Źródła:

SJP.pl

Tekścidło

pogardliwie: marny, bezwartościowy tekst; tekścina, kicz, szmira, ramota


Źródła:

SJP.pl

Tekścik

zdrobnienie od: tekst


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od tekst


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tekścina

pogardliwie: marny, bezwartościowy tekst; tekścidło, kicz, szmira, ramota


Źródła:

SJP.pl

Tel.

skrót od: telefon (czytany jako cały, odmienny wyraz)


skrót

 (1.1) = telefon


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tel.-Rad.

skrót od: telewizyjno-radiowy


Źródła:

SJP.pl

Tela

zaimek liczebny wskazujący

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk, Śląsk Cieszyński, Lwów. tyle


Tela – miasto w północnym Hondurasie, w departamencie Atlántida. W 2006 roku miasto zamieszkiwało 32 800 mieszkańców. Stanowi ośrodek przemysłu spożywczego i włókienniczego. W mieście znajduje się port lotniczy Tela.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Telamon

podpora architektoniczna będąca posągiem muskularnego mężczyzny dźwigającego na ramionach lub na głowie element architektoniczny, np. balkon; atlant; atlas


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Telari

system obrotowy graniastosłupów, służący do szybkiej zmiany dekoracji, stosowany w teatrach antycznych, później zastąpiony przez kulisy; periaktoi, periakty


Źródła:

SJP.pl

Telatyn

wieś w Polsce


Telatyn – wieś w Polsce, położona w województwie lubelskim, w powiecie tomaszowskim, w gminie Telatyn. Leży przy drodze wojewódzkiej nr 852

Wieś jest siedzibą gminy Telatyn. Na terenie wsi utworzono trzy sołectwa: "Telatyn", "Telatyn-Kolonia Pierwsza" i "Telatyn-Kolonia Druga". Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 wieś liczyła 953 mieszkańców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Telatyński

przymiotnik od: Telatyn


Źródła:

SJP.pl

Telawi

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. miasto we wschodniej Gruzji, stolica regionu Kachetia;


Telawi ( თელავი) – miasto we wschodniej Gruzji, stolica regionu Kachetia, ulokowane na zboczu wzgórza Ciw-Gombori na wysokości 490 m nad poziomem morza, siedziba władz gminy Telawi. W roku 2014 liczyło 19 629 mieszkańców. W mieście rozwinął się przemysł spożywczy oraz jedwabniczy.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Telawiwczyk

mieszkaniec Tel Awiwu-Jafy (miasta w Izraelu)


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Tel Awiwu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Telawiwka

mieszkanka Tel Awiwu-Jafy (miasta w Izraelu)


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Tel Awiwu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Telawiwski

1. przymiotnik od: Tel Awiw;
2. przymiotnik od: Tel Awiw-Jafa


przymiotnik

 (1.1) odnoszący się do Tel Awiwu, związany z Tel Awiwem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Telawski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Telawi, dotyczący Telawi (miasta w Gruzji)


Źródła:

Wiktionary

Telazjoza

pasożytnicza choroba zakaźna narządu wzroku u zwierząt domowych i dzikich


Te


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Telcz

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Czechach, w kraju Wysoczyna;


Telcz (cz., Teltsch) – XIV-wieczne, zabytkowe miasto w południowo-zachodnich Morawach w Republice Czeskiej, w kraju Wysoczyna, w powiecie Igława. W 2022 roku liczyło 5140 mieszkańców. Historyczne centrum Telczy jest cennym, zabytkowym zespołem architektonicznym i jest wpisane na listę światowego dziedzictwa Kulturowego UNESCO.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Tele-

przedrostek

 (1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z działaniem na odległość

 (1.2) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z telewizją


Źródła:

Wiktionary

Tele-Beam

[czytaj: telebim] rzadko: duży ekran dla licznej widowni, wykorzystywany najczęściej do przekazu bezpośredniej relacji z koncertu, meczu itp.; telebim, telebeam


Źródła:

SJP.pl

Teleadresowy

zawierający numery telefonów i adresy osób lub organizacji


Źródła:

SJP.pl

Teleanalityczny

→ teleanaliza


Patrz:teleanaliza

Źródła:

SJP.pl

Teleanaliza

określanie składu chemicznego obiektów niedostępnych bezpośredniej analizie


Źródła:

SJP.pl

Teleangiektazja

grupa trwale rozszerzonych włosowatych naczyń krwionośnych


Teleangiektazje – objaw polegający na obecności poszerzonych drobnych naczyń krwionośnych. W języku potocznym oznacza „pajączki naczyniowe”.

Termin „teleangiektazje” odnosi się do każdego naczynia (tętniczki, żyłki czy naczynia włosowatego) leżącego bezpośrednio pod skórą i przez nią prześwitującego, przyjmującego barwę czerwonawą (w przypadku unaczynienia tętniczego) lub sinoniebieskawą (w przypadku unaczynienia żylnego).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Teleankieter

pracownik przeprowadzający ankiety przez telefon; ankieter telefoniczny


Źródła:

SJP.pl

Teleankieterka

→ teleankieter


Patrz:teleankieter

Źródła:

SJP.pl

Teleautograf

aparatura do odbioru i nadawania rysunków i pisma odręcznego składająca się z monitora wyposażonego w pióro świetlne; teleskryptor


Teleautograf – analogowy prekursor współczesnego faksu, przekazuje obrazy i pisma przetwarzając je na impulsy elektryczne za pomocą potencjometru do stacji odbiorczej, w której mechanizm odbiorczy podłączony do pióra odtwarza oryginalny obraz lub zapis. Było to pierwsze urządzenie przekazujące obrazy i odwzorowujące je na kartce.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Telebankingowy

→ telebanking


Patrz:telebanking

Źródła:

SJP.pl

Telebeam

[czytaj: telebim] duży ekran dla licznej widowni, wykorzystywany najczęściej do przekazu bezpośredniej relacji z koncertu, meczu itp.; telebim, tele-beam


Źródła:

SJP.pl

Telebim

duży ekran dla licznej widowni, wykorzystywany najczęściej do przekazu bezpośredniej relacji z koncertu, meczu itp.; telebeam, tele-beam


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) duży ekran telewizyjny ustawiony w publicznym miejscu


Telebim – ekran wizyjny, którego matryca składa się z diod LED. Jest to wyświetlacz diodowy, pełnokolorowy.

Telebim ma znaczącą przewagę nad projektorami lub wielkoformatowymi ekranami plazmowymi, gdyż nawet w dużym nasłonecznieniu prezentuje wyraźny i czytelny obraz. Wyrazistość tę uzyskuje się dzięki nawet kilkukrotnie większej jasności powierzchni telebimu w porównaniu do jasności ekranu plazmowego. Jasność wyrażana jest jednostkach nt (nit).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Telebimowy

→ telebim; telebeamowy


Źródła:

SJP.pl

Telecentryczny

dający takie samo powiększenie niezależnie od odległości od obiektu lub jego położenia w polu widzenia


Źródła:

SJP.pl

Teleceptor

receptor odbierający bodźce napływające z pewnej odległości, których źródło znajduje się w oddaleniu od narządu zmysłu, np. receptor wzroku, słuchu; telereceptor


Źródła:

SJP.pl

Teledacja

dział telekomunikacji obejmujący przekazywanie informacji pod postacią danych między urządzeniami służącymi do ich przetwarzania; transmisja danych


Teledacja (również transmisja danych) – system przesyłania danych między urządzeniami je przetwarzającymi, np. komputerami pracującymi w sieci. Również dział telekomunikacji zajmujący się tą tematyką.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Teledacyjny

dotyczący teledacji


Źródła:

SJP.pl

Teledamos

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) mitgr. jeden z synów - bliźniaków ze związku Kasandry i Agamemnona


Źródła:

Wiktionary

Teledetekcja

Te


Źródła:

Wikipedia

Teledetekcyjny

→ teledetekcja


Patrz:teledetekcja

Źródła:

SJP.pl

Teledurniej

lekceważąco: żenujący teleturniej


Źródła:

SJP.pl

Teledyktafon

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) elektron. dyktafon do dyktowania na odległość za pośrednictwem sieci telefonicznej


Źródła:

Wiktionary

Teledyktafonowy

→ teledyktafon


Patrz:teledyktafon

Źródła:

SJP.pl

Teledysk

ilustracja filmowa piosenki; klip, wideoklip, clip


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) muz. film. film ilustrujący pojedynczy utwór muzyczny


Teledysk (również wideoklip) – forma sztuki filmowej w połączeniu z utworem muzycznym, inspirowana filmem reklamowym. Z reguły fabuła teledysku nawiązuje do tematu utworu. Rozpowszechniony od początku lat 80., m.in. za sprawą amerykańskiej telewizji muzycznej MTV.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Teledyskowy

→ teledysk


Patrz:teledysk

Źródła:

SJP.pl

Teleecho

rzadko: reakcja odbiorców na programy stacji telewizyjnych


Źródła:

SJP.pl

Teleedukacja

sposób nauczania przy pomocy środków komunikacji elektronicznej


Te


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Teleedukator

edukator kształcący na odległość, zwykle przez internet; teletutor


Źródła:

SJP.pl

Teleekran

Teleekran (ang. "telescreen") – fikcyjne urządzenie służące do wyświetlania obrazu i emisji dźwięku oraz do śledzenia osób znajdujących się w jego zasięgu, opisane w dystopii "Rok 1984" autorstwa George’a Orwella, jedno z najpowszechniejszych urządzeń w powieściowym supermocarstwie Oceanii.


Źródła:

Wikipedia

Teleelektryczny

przymiotnik

 (1.1) dotyczący teleelektryki


Źródła:

Wiktionary

Teleelektryka

Te


Źródła:

Wikipedia

Teleenergetyczny

przeznaczony do przesyłania energii na odległość


Źródła:

SJP.pl

Teleewangelista

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) telew. rel. człowiek głoszący i komentujący ewangelię poprzez telewizję lub radio


Źródła:

Wiktionary

Teleexpress

Teleexpress – polski program informacyjny nadawany codziennie na żywo o godzinie 17:00 na antenie TVP1, TVP Info i TVP Polonia (historycznie z odtworzenia o godzinie 17:30). Producentem programu jest Telewizyjna Agencja Informacyjna. Program można obejrzeć także w internecie.


Źródła:

Wikipedia

Telef.

skrót od: telefoniczny, telefonicznie


Źródła:

SJP.pl

Telefaks

faks, fax, telefax;
1. urządzenie przeznaczone do przekazywania i odbierania obrazów (głównie tekstów) za pomocą sieci telefonicznej;
2. obraz wysłany lub otrzymany za pośrednictwem urządzenia o tej samej nazwie


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) telekom. faks


Te


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Telefaksować

przekazywać coś za pomocą telefaksu


Źródła:

SJP.pl

Telefaksowy

→ telefaks, → telefax


Patrz:telefaks, → telefax

Źródła:

SJP.pl

Telefan

rzadko:
1. osoba lubiąca oglądać telewizję; teleman, telemaniak, teleamator;
2. znawca historii telewizji


Źródła:

SJP.pl

Telefax

faks, fax, telefaks;
1. urządzenie przeznaczone do przekazywania i odbierania obrazów (głównie tekstów) za pomocą sieci telefonicznej;
2. obraz wysłany lub otrzymany za pośrednictwem urządzenia o tej samej nazwie


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) przest. faks


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Teleferie

Teleferie – telewizyjny blok programowy dla młodych widzów, emitowany w TVP1 w okresie ferii zimowych, Wielkanocy i wakacji letnich.

Programy te – emitowane w ciągu tygodnia, w godzinach porannych o ok. 9:00 oraz popołudniowych o ok. godz. 16:00 – były często „letnią wersją” stałych programów z okresu roku szkolnego, takich jak „Tik-Tak” czy „Latający Holender” lub „Teleranek”. Towarzyszył im serial lub film.


Źródła:

Wikipedia

Telefon

urządzenie, które służy do prowadzenia rozmów na odległość


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) telekom. techn. aparat umożliwiający prowadzenie rozmów;

 (1.2) telekom. połączenie wykonane za pomocą telefonu (1.1)

 (1.3) pot. numer abonenta

 (1.4) daw. środ. med. żart. przyrząd do lewatywy


Aparat telefoniczny (również telefon, z gr. τηλέ – „daleko” oraz φωνή – „dźwięk, głos”) – urządzenie końcowe dołączane do zakończenia łącza telefonicznego, służące do przesyłania na odległość i odbioru dźwięków.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Telefonia

system odbioru i przesyłania na odległość dźwięków mowy za pomocą telefonów


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) telekom. dział telekomunikacji, obejmujący zagadnienia dotyczące przekazywania dźwięków za pomocą telefonu

 (1.2) telekom. system odbioru i przesyłania na odległość dźwięków mowy za pomocą telefonów


Telefonia – dział telekomunikacji obejmujący zagadnienia wykorzystania środków do łączności głosowej na odległość, w szczególności przez zestawianie połączeń pomiędzy telefonami.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Telefoniarz

potocznie:
1. osoba prowadząca wiele jakichś działań przy użyciu telefonu;
2. pracownik instalujący linię telefoniczną;
3. notes z zapisanymi numerami telefonów


Źródła:

SJP.pl

Telefonicznie

przysłówek

 (1.1) przez telefon


Źródła:

Wiktionary

Telefoniczny

przymiotnik od: telefon


przymiotnik

 (1.1) wykonany za pomocą lub pośrednictwem telefonu

 (1.2) charakterystyczny dla telefonu, związany tematycznie z telefonem, dotyczący telefonu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Telefoniera

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mebl. mebel będący połączeniem stolika i krzesła, fotela lub sofki, pierwotnie przeznaczony do odbywania rozmów telefonicznych


Źródła:

Wiktionary

Telefonik

zdrobnienie od: telefon


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od telefon


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Telefonista

1. pracownik obsługujący centralę telefoniczną;
2. żołnierz zajmujący się obsługą wojskowej linii telefonicznej


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) urz. osoba obsługująca centralę telefoniczną

 (1.2) wojsk. żołnierz obsługujący wojskową linię telefoniczną


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Telefonistka

kobieta obsługująca centralę telefoniczną


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta obsługująca centralę telefoniczną


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Telefonizacja

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) umożliwienie korzystania z telefonii na danym terenie poprzez zainstalowanie sieci telefonicznej lub urządzeń telefonicznych


Źródła:

Wiktionary

Telefonizacyjny

→ telefonizacja


przymiotnik

 (1.1) związany z telefonizacją


Patrz:telefonizacja

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Telefonizować

czasownik przechodni niedokonany (dk. stelefonizować)

 (1.1) umożliwiać gdzieś korzystanie z telefonii poprzez zainstalowanie sieci telefonicznej lub urządzeń telefonicznych


Źródła:

Wiktionary

Telefonogram

rodzaj wiadomości tekstowej przesyłanej za pośrednictwem telefonu


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) telegram dostarczony do adresata telefonicznie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Telefonometryczny

→ telefonometria


Patrz:telefonometria

Źródła:

SJP.pl

Telefonowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|telefonować.


Źródła:

Wiktionary

Telefonować

czasownik nieprzechodni

 (1.1) rozmawiać z kimś przez telefon

 (1.2) nawiązywać połączenie telefoniczne


Źródła:

Wiktionary

Telefonoza

zbyt częste korzystanie z telefonu


Źródła:

SJP.pl

Telefonozlecenie

zlecenie przekazane drogą telefoniczną


Źródła:

SJP.pl

Telefoto

telefotografia;
1. przekazywanie na odległość nieruchomych obrazów za pomocą fototelegrafu; fototelegrafia;
2. fotografia wykonana za pomocą teleobiektywu


Źródła:

SJP.pl

Telefotografia

telefoto;
1. przekazywanie na odległość nieruchomych obrazów za pomocą fototelegrafu; fototelegrafia;
2. fotografia wykonana za pomocą teleobiektywu


Źródła:

SJP.pl

Telega

nazwisko


Telega – wieś w Rumunii, w okręgu Prahova, w gminie Telega. W 2011 roku liczyła 3903 mieszkańców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Telegazeta

tekst odbierany za pomocą telewizora, zawierający aktualizowane co pewien czas wiadomości, reklamy itp.; teletekst


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) telew. teletekst odbierany za pomocą telewizora;


Te


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Telegazetowy

→ telegazeta


przymiotnik relacyjny

 (1.1) telew. związany z telegazetą, dotyczący telegazety


Patrz:telegazeta

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Telegeniczny

przymiotnik jakościowy

 (1.1) wyglądający korzystnie lub interesująco na ekranie telewizyjnym


Źródła:

Wiktionary

Telegnozja

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zjawisko paranormalne mające polegać na umiejętności zdobywania wiedzy na odległość poprzez postrzeganie pozazmysłowe


Źródła:

Wiktionary

Telegość

żartobliwie: osoba, która odwiedza znajomych wyłącznie w celu oglądania telewizji


Źródła:

SJP.pl

Telegr.

skrót od: telegrafia, telegraficzny (czytany jako cały, odmienny wyraz)


Źródła:

SJP.pl

Telegra

urządzenie do gier współpracujące bezpośrednio z telewizorem, wyparte przez konsole i gry komputerowe; gra telewizyjna


Źródła:

SJP.pl

Telegraf

urządzenie do przekazywania informacji tekstowych na odległość za pomocą specjalnego kodu telegraficznego


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) telekom. techn. urządzenie do przekazywania informacji, przeważnie tekstowych, na odległość;


Telegraf – urządzenie do przekazywania informacji, przeważnie tekstowych, na odległość.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Telegrafia

dziedzina telekomunikacji zajmująca się odbiorem i przesyłaniem informacji tekstowych na odległość


Telegrafia ( tḗle – daleko, "gráphō" – piszę) – dziedzina telekomunikacji zajmująca się przekazywaniem informacji w postaci znaków pisarskich przygotowanych do odbioru automatycznego albo bezpośrednio przez człowieka, za pomocą urządzenia zwanego telegrafem, zastąpionego następnie przez dalekopis.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Telegraficzny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący telegrafu, związany z telegrafem

przymiotnik jakościowy

 (2.1) charakterystyczny dla skrótowego stylu wypowiedzi przekazywanych przez telegraf


Źródła:

Wiktionary

Telegrafista

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) urz. osoba obsługująca aparat telegraficzny, wysyłający depesze


Źródła:

Wiktionary

Telegrafistka

→ telegrafista


Patrz:telegrafista

Źródła:

SJP.pl

Telegrafować

wysyłać telegram (depeszę); depeszować


czasownik przechodni niedokonany

 (1.1) telekom. wysyłać wiadomość przez telegraf


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Telegrafowy

→ telegraf


Patrz:telegraf

Źródła:

SJP.pl

Telegram

1. czcionka komputerowa;
2. komunikator internetowy


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) poczt. wiadomość przykazywana telegraficznie


Te


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Telehit

[czytaj: teleHIT] program, film albo serial telewizyjny mający bardzo dużą oglądalność, hit telewizyjny


Źródła:

SJP.pl

Teleholik

osoba uzależniona od oglądania telewizji; teleman, telemaniak


Źródła:

SJP.pl

Teleinformacyjny

związany z przekazywaniem informacji za pomocą środków telekomunikacyjnych i informatycznych


Źródła:

SJP.pl

Teleinformatyczny

→ teleinformatyka; telematyczny


Źródła:

SJP.pl

Teleinformatyk

dział informatyki zajmujący się teorią i technologią przetwarzania informacji na odległość oraz przesyłania informacji


Źródła:

SJP.pl

Teleinformatyka

dział informatyki zajmujący się teorią i technologią przetwarzania informacji na odległość oraz przesyłania informacji


Teleinformatyka – równoważna ściśle powiązanym: informatyce technicznej z telekomunikacją, jako specjalność w dyscyplinie nauk inżynieryjno-technicznych oraz kierunek studiów, obejmująca inżynierię komputerów i oprogramowania w projektowaniu i eksploatacji systemów teleinformatycznych funkcjonujących z wykorzystaniem sieci internetowej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Telejus

gatunek motyla; modraszek


Źródła:

SJP.pl

Telekarta

Telekarta – karta "zdrapka" z zasłoniętym kodem. Użytkownik, po zdrapaniu zasłony, podaje go za pomocą tzw. krótkiego kodu lub dzwoni pod ustalony przez operatora numer i tam jest proszony o podanie (najczęściej tonowo za pomocą klawiatury telefonu) kodu z karty. Następnie jego konto jest zasilane kwotą, podaną na telekarcie.


Źródła:

Wikipedia

Telekazanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) telew. rel. kazanie przekazywane za pomocą telewizji


Źródła:

Wiktionary

Telekinetyczka

→ telekinetyk


Patrz:telekinetyk

Źródła:

SJP.pl

Telekinetyczny

→ telekineza


Patrz:telekineza

Źródła:

SJP.pl

Telekinetyk

osoba mająca zdolność telekinezy


Źródła:

SJP.pl

Telekineza

przesuwanie przedmiotów za pomocą mocy psychicznych; daloporuszanie (dawniej)


Źródła:

SJP.pl

Telekino

urządzenie do nadawania filmów ze studia telewizyjnego


Telekino (Telecine) – proces konwersji obrazu z taśmy filmowej na sygnał telewizyjny analogowy (PAL HDTV lub NTSC) bądź cyfrowy. Jest to także nazwa maszyny, służącej temu zadaniu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Telekod

kod bezpieczeństwa stosowany w telefonicznych operacjach bankowych


Źródła:

SJP.pl

Telekom

firma działająca w branży telefonii stacjonarnej, komórkowej, zajmująca się przede wszystkim świadczeniem usług telekomunikacyjnych


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Telekom.

skrót od: telekomunikacja, telekomunikacyjny (czytany jako cały, odmienny wyraz)


Źródła:

SJP.pl

Telekomunikacja

przekaz dźwięku i obrazu na odległość


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) techn. przesyłanie sygnałów dźwiękowych i obrazu na odległość

 (1.2) nauk. techn. nauka związana z przekazywaniem sygnałów na odległość

 (1.3) dział gospodarki związany z przekazywaniem sygnałów na odległość


Telekomunikacja – dziedzina techniki i nauki, zajmująca się transmisją informacji na odległość przy użyciu środków łączności. Legalna definicja zawarta w polskim prawie telekomunikacyjnym określa telekomunikację jako:

„nadawanie, odbiór lub transmisję informacji, niezależnie od ich rodzaju, za pomocą przewodów, fal radiowych bądź optycznych lub innych środków wykorzystujących energię elektromagnetyczną”.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Telekomunikacyjnie

→ telekomunikacyjny


Patrz:telekomunikacyjny

Źródła:

SJP.pl

Telekomunikacyjny

dotyczący telekomunikacji


przymiotnik

 (1.1) związany z telekomunikacją, dotyczący telekomunikacji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Telekomutacja

1. dział telekomunikacji zajmujący się łączami telekomunikacyjnymi;
2. jedna z faz działania centrali telekomunikacyjnej; preselekcja


Źródła:

SJP.pl

Telekomutacyjny

→ telekomutacja


Patrz:telekomutacja

Źródła:

SJP.pl

Telekonferencja

konferencja, w której osoby uczestniczące znajdują w oddalonych od siebie miejscach i kontaktują się za pomocą technik radiowych, telewizyjnych lub komputerowych


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rodzaj konferencji prowadzonej za pomocą urządzeń telekomunikacyjnych, w której uczestniczą minimum trzy osoby, a przynajmniej jedna z nich uczestniczy zdalnie (na odległość)


Telekonferencja – usługa, która daje możliwość prowadzenia konwersacji telefonicznej nawet przez kilkudziesięciu rozmówców w jednym czasie. Mają oni do dyspozycji kilka różnych narzędzi, takich jak: telefony analogowe, cyfrowe, komórkowe, jak i różnego rodzaju połączenia telekomunikacyjne, w tym: połączenia radiowe, wizyjne i poprzez sieci komputerowe.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Telekonferencyjnie

→ telekonferencyjny


Patrz:telekonferencyjny

Źródła:

SJP.pl

Telekonferencyjny

dotyczący telekonferencji


przymiotnik

 (1.1) związany z telekonferencją, dotyczący telekonferencji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Telekonkursowy

→ telekonkurs


Patrz:telekonkurs

Źródła:

SJP.pl

Telekonsultacja

usługa medyczna realizowana przez telefon bądź internet


Źródła:

SJP.pl

Telekonwerter

zespół soczewek umieszczany na obiektywnie lub między obiektywem a aparatem fotograficznym, powiększający centralną część obrazu; telekonwertor


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) fot. zespół soczewek montowany przed lub za obiektywem aparatu fotograficznego, w celu powiększenia centrum kadru;


Telekonwerter – zespół soczewek mocowany pomiędzy aparatem fotograficznym a obiektywem lub na obiektywie, w celu powiększenia centralnej części obrazu podawanego przez obiektyw fotograficzny. Zestawienie telekonwertera i obiektywu podstawowego ma działanie podobne do obiektywu długoogniskowego, od którego często jest tańsze i lżejsze, ale wprowadza dodatkowe aberracje optyczne, a czasem także winietowanie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Telekonwertor

zespół soczewek umieszczany na obiektywnie lub między obiektywem a aparatem fotograficznym, powiększający centralną część obrazu; telekonwerter


Źródła:

SJP.pl

Teleks

telex;
1. sieć abonencka skupiająca komunikujących się za pomocą dalekopisów;
2. rodzaj aparatu telegraficznego, inaczej: dalekopis;
3. tekst wysłany przy użyciu urządzenia o tej samej nazwie; dalekopis


Teleks (również telex; ang. "Teleprinter Exchange Service") – usługa telegraficzna, polegająca na przesyłaniu wiadomości w postaci alfanumerycznej, z repertuarem znaków określonym alfabetem telegraficznym. Teleksami ("TELegraph EXchange") były nazywane również urządzenia wykonujące najpierw wybieranie impulsowe, podobnie jak w telefonach tarczowych, w celu komutacji łączy, a następnie wysyłanie danych przy zastosowaniu kodowania ITA2.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Telemach

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) mitgr. postać z mitologii greckiej, syn Odyseusza i Penelopy;

 (1.2) imię męskie


Telemach (gr. Τηλέμαχος Tēlémachos od τῆλε „daleko” i μαχος „walka”) – w mitologii greckiej syn Odyseusza i Penelopy.

Urodził się tuż przed rozpoczęciem wojny trojańskiej. Jeszcze jako dziecko wpadł do morza, uratowały go delfiny. Dlatego Odyseusz miał na tarczy delfina.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Teleman

osoba nałogowo oglądająca telewizję; telemaniak


Teleman – brytyjski zespół indiepopowy, założony w Londynie w 2012 roku. Grupę tworzą: wokalista i gitarzysta Thomas Sanders, basista Peter Cattermoul i perkusista Hiro Amamiya. Do 2023 roku wydali łącznie cztery albumy studyjne: "Breakfast" (2014), "Brilliant Sanity" (2016), "Family of Aliens" (2018) i "Good Time/Hard Time" (2023).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Telemania

nadmierne oglądanie telewizji


Źródła:

SJP.pl

Telemaniaczka

kobieta nałogowo oglądająca telewizję; telemanka


Źródła:

SJP.pl

Telemaniak

osoba nałogowo oglądająca telewizję; teleman


Telemaniak (ang. "The Cable Guy") – amerykańska czarna komedia z 1996 roku w reżyserii Bena Stillera.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Telemanka

kobieta nałogowo oglądająca telewizję; telemaniaczka


Źródła:

SJP.pl

Telemark

styl lądowania w skokach narciarskich


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) sport. sposób lądowania w skokach narciarskich, polegający na rozłożeniu rąk na boki i lekkim ugięciem kolan;

 (1.2) sport. technika jazdy zjazdowej na nartach polegająca na prowadzeniu pięty na narcie zewnętrznej płasko, natomiast piety na narcie wewnętrznej uniesionej i znajdującej się pod ciałem narciarza z wygiętym kolanem;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Telemarketer

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) hand. osoba oferująca sprzedaż czegoś poprzez środki telekomunikacji, najczęściej poprzez rozmowę telefoniczną


Źródła:

Wiktionary

Telemarketerka

→ telemarketer


Patrz:telemarketer

Źródła:

SJP.pl

Telemarketerski

→ telemarketer


Patrz:telemarketer

Źródła:

SJP.pl

Telemarketing

działalność marketingowa prowadzona za pośrednictwem telefonu


Telemarketing – formą marketingu bezpośredniego, która polega na tym, że przedstawiciel przedsiębiorstwa inicjuje lub przyjmuje połączenia telefoniczne od klientów, przekazując informacje o ofercie, odpowiadając na pytania i wątpliwości klienta czy w końcu przyjmując zamówienie. W trakcie tych interakcji przedstawicie przedsiębiorstwa prezentują oferty przeznaczone dla konkretnych nabywców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Telematyczny

→ telematyka; teleinformatyczny


Źródła:

SJP.pl

Telematyka

dziedzina techniki zajmująca się wykorzystaniem telekomunikacji w informatyce i informatyki w telekomunikacji; teleinformatyka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) inform. telekom. dziedzina wykorzystująca rozwiązania informatyczne i telekomunikacyjne do zbierania danych i zarządzania nimi;


Telematyka – rozwiązania telekomunikacyjne, informatyczne i informacyjne oraz rozwiązania automatycznego sterowania dostosowane do potrzeb obsługiwanych systemów fizycznych – wynikających z ich zadań, infrastruktury, organizacji, procesów utrzymania oraz zarządzania – i zintegrowane z tymi systemami.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Telemechanik

specjalista w zakresie telemechaniki


Źródła:

SJP.pl

Telemechanika

specjalista w zakresie telemechaniki


Telemechanika – dziedzina telekomunikacji zajmująca się przesyłaniem sygnałów sterujących na odległość. Telemechanika stanowi zespół urządzeń do zbierania niezbędnych informacji o stanie sieci, które jednocześnie umożliwiają zdalne sterowanie z centrum dyspozytorskiego określonego szczebla. Układy telemechaniki umożliwiają:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Telemedycyna

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) forma świadczenia usług medycznych i opieki zdrowotnej; łączy w sobie elementy telekomunikacji, informatyki, medycyny;


Telemedycyna (medycyna na odległość) – forma świadczenia usług medycznych i opieki zdrowotnej łącząca w sobie elementy telekomunikacji, informatyki oraz medycyny. Umożliwia kontakt pacjenta z lekarzem bez konieczności osobistej wizyty w placówce. Pojęcie to obejmuje zdalne konsultacje lekarskie, dostęp do dokumentacji medycznej oraz monitorowanie stanu zdrowia pacjenta na odległość.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Telemedycznie

przysłówek

 (1.1) w sposób telemedyczny


Źródła:

Wiktionary

Telemedyczny

1. → telemedycyna;
2. kiosk telemedyczny - stacjonarne stanowisko umożliwiające samodzielne wykonywanie podstawowych badań lekarskich


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z telemedycyną, dotyczący telemedycyny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Telemetria

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) dziedzina telekomunikacji zajmująca się technikami przesyłu wartości pomiarowych na odległość;

 (1.2) techn. technologia umożliwiająca zdalne zbieranie, przesyłanie i analizę danych pomiarowych pochodzących z różnych urządzeń lub systemów


Telemetria (z gr. "tēle" 'daleko' i "métron" 'miara') – dziedzina telekomunikacji zajmująca się technikami przesyłu wartości pomiarowych na odległość. Polega ona zazwyczaj na umieszczaniu w terenie urządzeń, które dokonują pomiaru wybranej wielkości, oraz automatycznej transmisji zebranych danych, drogą przewodową lub bezprzewodową, do centrali. Do przesyłania wyników pomiarów używa się układów radiowych, modemów, Internetu oraz sieci telefonii komórkowej.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Telemetryczny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z telemetrią, dotyczący telemetrii, pomiarów dokonywanych zdalnie

 (1.2) związany z telemetrem


Źródła:

Wiktionary

Telemost

bezpośrednia łączność przez satelitę


Źródła:

SJP.pl

Telenaprawa

naprawa telewizorów i sprzętu telewizyjnego


Źródła:

SJP.pl

Telenowela

kilkudziesięcio-, a czasem i kilkusetodcinkowy serial telewizyjny o tematyce obyczajowej; opera mydlana, soap opera


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) wieloodcinkowy serial, którego akcja dzieje się wewnątrz jakiegoś środowiska;


Telenowela (od telenovela) – gatunek telewizyjny charakterystyczny dla Ameryki Południowej i Środkowej.

Pierwszą telenowelą wyświetlaną w Polsce była "Niewolnica Isaura" w 1985. Po wielkim sukcesie oglądalności zaczęto sprowadzać później wiele telenowel brazylijskich, argentyńskich, wenezuelskich czy meksykańskich.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Teleobiektyw

wąskokątny obiektyw aparatu fotograficznego umożliwiający, dzięki specjalnej budowie (długa ogniskowa), fotografowanie z dużej odległości


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) fot. techn. wąskokątny obiektyw fotograficzny o długiej ogniskowej przeznaczony do robienia zdjęć ze znacznej odległości lub z bliska, ale w dużym powiększeniu;


Teleobiektyw – rodzaj wąskokątnego obiektywu fotograficznego, który ze względu na specjalną budowę optyczną ma odległość ogniskową znacząco większą niż długość jego obudowy.

Najprostsze teleobiektywy składają się z dwóch grup soczewek: pierwszej, skupiającej, znajdującej się w przedniej części obiektywu oraz drugiej, rozpraszającej, znajdującej się w jego tylnej części. Działanie drugiej z tych grup podobne jest do działania telekonwertera.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Teleolog

specjalista w zakresie teleologii


Źródła:

SJP.pl

Teleologia

zmierzanie zjawisk w przyrodzie i społeczeństwie do jakiegoś celu


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) filoz. pogląd filozoficzny, który postuluje obranie celu za główny aspekt analizy rzeczywistości i przebiegu zdarzeń;


Teleologia (gr. "télos" – cel i "logos" – badanie) – teoria porządku celowego i pogląd, że porządek celowy zachodzi aktualnie w danej dziedzinie, zwłaszcza w całej rzeczywistości lub w całej rzeczywistości historycznej; dla tego drugiego znaczenia stosuje się także termin finalizm.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Teleologiczny

przymiotnik od: teleologia (np. koncepcja teleologiczna); książ. celowościowy, skierowany ku jakiemuś celowi


przymiotnik relacyjny

 (1.1) filoz. związany z teleologią, dotyczący teleologii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Teleologizm

pogląd, według którego rozwój świata przyrody i rzeczywistości społecznej zmierza do jakiegoś ostatecznego celu


Źródła:

SJP.pl

Teleomorfa

u grzybów: płciowa postać rozwojowa (morfa)


Teleomorfa – płciowa postać rozwojowa (morfa) u grzybów. U wielu grzybów należących do workowców występują dwie postacie rozwojowe; anamorfa rozmnażająca się bezpłciowo i teleomorfa rozmnażająca się płciowo. U podstawczaków zdarza się to bardzo rzadko.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Teleoperacja

1. działania, których sterowanie odbywające się na odległość dzięki specjalnej technologii;
2. operacja przeprowadzana zdalnie przy zastosowaniu zaawansowanego technologicznie sprzętu


Teleoperacja, telechirurgia, zdalna chirurgia – rodzaj operacji, przeprowadzanej przy pomocy robota chirurgicznego, sterowanego przez chirurga zdalnie. Dziedzina ta jest specjalistyczną formą telemedycyny. Łączy w sobie elementy chirurgii, telekomunikacji, informatyki oraz robotyki. W odróżnieniu od chirurgii zrobotyzowanej, telechirurgia pozwala na przeprowadzenie operacji, w której fizyczna odległość między pacjentem a lekarzem przestaje być istotna.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Teleoperator

firma świadcząca usługi telekomunikacyjne


Źródła:

SJP.pl

Teleopieka

system, który zapewnia zdalną opiekę i pomoc osobom wymagającym wsparcia


Te


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Teleopiekun

opiekun w systemie teleopieki


Źródła:

SJP.pl

Telepajęczarka

potocznie: kobieta oglądająca telewizję bez płacenia abonamentu


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. przestępczyni używająca odbiornika telewizyjnego bez uiszczenia odpowiedniej opłaty


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Telepajęczarski

→ telepajęczarz


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z telepajęczarstwem, dotyczący telepajęczarstwa


Patrz:telepajęczarz

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Telepajęczarstwo

potocznie: korzystanie z aparatu telewizyjnego bez uiszczania opłat abonamentowych


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) pot. używanie odbiornika telewizyjnego bez uiszczenia odpowiedniej opłaty


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Telepajęczarz

potocznie: osoba dopuszczająca się telepajęczarstwa


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pot. przestępca używający odbiornika telewizyjnego bez uiszczenia odpowiedniej opłaty


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Telepata

osoba przewidująca przyszłość


Źródła:

SJP.pl

Telepatia

przekazywanie myśli na odległość, bez udziału zmysłów


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ezot. rzekoma zdolność do porozumiewania się, przekazując myśli na odległość;


Te


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Telepatka

→ telepata


Patrz:telepata

Źródła:

SJP.pl

Telepatrzydło

potocznie o telewizorze; telepudło


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) żart. telewizor


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Telepatycznie

przysłówek

 (1.1) w sposób telepatyczny, za pomocą telepatii


Źródła:

Wiktionary

Telepatyczny

→ telepatia


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z telepatią, dotyczący telepatii


Patrz:telepatia

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Telepnąć

potocznie: zatrząść, potrząsnąć


Źródła:

SJP.pl

Teleporada

środowiskowo: porada lekarska udzielona podczas rozmowy telefonicznej


Źródła:

SJP.pl

Teleport

w fantastyce: urządzenie do przenoszenia w inne miejsce bez zachowania ciągłości istnienia w przestrzeni; teleporter


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) sf. urządzenie służące do teleportacji


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Teleportacja

przenoszenie obiektów z jednego miejsca w inne, bez zachowania ciągłości istnienia obiektu w przestrzeni


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) sf. przemieszczenie się między dwoma punktami przestrzeni bez fizycznego przebywania drogi między nimi;


Teleportacja (z gr. "τῆλε, tele" "odległy" i łac. "portare" "nosić") – hipotetyczny w skali makroskopowej proces przenoszenia obiektów z jednego miejsca w inne, bez zachowania ciągłości istnienia obiektu w przestrzeni. Słowo "teleportacja" zostało po raz pierwszy użyte prawdopodobnie przez Charlesa Forta.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Teleportacyjny

→ teleportacja


Patrz:teleportacja

Źródła:

SJP.pl

Teleporter

w fantastyce: urządzenie do przenoszenia w inne miejsce bez zachowania ciągłości istnienia w przestrzeni; teleport


Źródła:

SJP.pl

Teleportować

przenosić (przenieść) w inne miejsce bez zachowania ciągłości istnienia w przestrzeni


Źródła:

SJP.pl

Telepraca

praca wykonywana poza siedzibą firmy z wykorzystaniem urządzeń telekomunikacyjnych i komputerów


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) neol. forma organizacji pracy polegająca na świadczeniu pracy poza jednostką organizacyjną pracodawcy za pomocą środków komunikacji elektronicznej;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Telepracownica

pracownia wykonująca swoją pracę poza firmą, łącząca się z siedzibą firmy za pośrednictwem komputerów i urządzeń telekomunikacyjnych


Źródła:

SJP.pl

Telepracownik

pracownik wykonujący swoją pracę poza firmą, łączący się z siedzibą firmy za pośrednictwem komputerów i urządzeń telekomunikacyjnych


Źródła:

SJP.pl

Teleprodukcja

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) telew. program, film itp. powstały na zamówienie telewizji


Źródła:

Wiktionary

Teleprompter

urządzenie stosowane w telewizji, zwykle w kształcie obracającego się bębna albo rolek z nawiniętym papierem, na którym dużymi literami jest napisany tekst dla osoby mówiącej, stojącej przed kamerą; prompter


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) telew. urządzenie do pokazywania lektorowi w studio tekstu do czytania;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Telepudło

potocznie o telewizorze; telepatrzydło


Źródła:

SJP.pl

Telepyla

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) mitgr. mityczna kraina Lajstrygonów


Źródła:

Wiktionary

Teleradiola

w gwarze środowiskowej: radioodbiornik i telewizor (czasem też i magnetofon) w jednej obudowie


Źródła:

SJP.pl

Teleradiologia

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. forma radiologii, wchodząca w skład telemedycyny;


Te


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Teleradioterapia

leczenie nowotworów złośliwych poprzez napromienianie ich ze źródła zewnętrznego (z dużej odległości) za pomocą aparatów rentgenowskich lub urządzeń kobaltowych czy cezowych; teleterapia


Teleradioterapia – technika leczenia za pomocą promieniowania jonizującego (radioterapia), w metodzie tej źródło promieniowania umieszczone jest w pewnej odległości od tkanek. Polega na napromienianiu wiązkami zewnętrznymi określonej objętości tkanek, obejmującej guz nowotworowy z adekwatnym marginesem tkanek oraz, w razie potrzeby, regionalne węzły chłonne.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Teleran

system naziemnej radionawigacji lotniczej


Źródła:

SJP.pl

Teleranek

poranny program telewizyjny dla dzieci


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) telew. program telewizyjny dla dzieci i młodzieży nadawany w niedzielne poranki


Te


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Telereceptor

receptor odbierający bodźce napływające z pewnej odległości, których źródło znajduje się w oddaleniu od narządu zmysłu, np. receptor wzroku, słuchu; teleceptor


Telereceptor – rodzaj eksteroreceptora, odbierający bodźce nie w bezpośrednim kontakcie, tylko za pośrednictwem jakiegoś nośnika. Nośnikiem tym może być np. światło, dźwięk (lub inna fala mechaniczna).

Do telereceptorów zalicza się receptory:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Telerecording

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) techn. dawna metoda zapisu obrazu telewizyjnego na taśmie filmowej, wykorzystywana przed wynalezieniem magnetowidu;

 (1.2) techn. urządzenie do telerecordingu (1.1)


Telerecording (znany w USA pod nazwą kinescoping) – metoda zapisu programów telewizyjnych na taśmie filmowej w celu ich zachowania, późniejszego wykorzystania bądź odsprzedaży. Mimo swojej niedoskonałości była to, do czasu wprowadzenia do użytku magnetowidów w roku 1956, jedyna metoda rejestracji programów telewizyjnych.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Telerekording

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) techn. zob. telerecording.


Źródła:

Wiktionary

Telesensacja

potocznie: sensacja telewizyjna


Źródła:

SJP.pl

Telesfor

imię męskie


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.;


Telesfor – imię męskie pochodzenia greckiego, gr. "Τελεσφορος (Telesphóros)", oznaczające „doprowadzony do końca, doprowadzony do doskonałości”.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Telesforostwo

Telesfor z małżonką; Telesforowie


Źródła:

SJP.pl

Telesforowie

imię męskie


Źródła:

SJP.pl

Telesforowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Telesfora lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Teleshop

[czytaj: teleSZOP] instytucja oferująca swoje produkty poprzez reklamy telewizyjne, sprzedająca wysyłkowo, przyjmująca zamówienia drogą telefoniczną; telesklep (częściej)


Źródła:

SJP.pl

Telesklep

instytucja oferująca swoje produkty poprzez reklamy telewizyjne, sprzedająca wysyłkowo, przyjmująca zamówienia drogą telefoniczną; teleshop (rzadziej)


Te


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Teleskop

1. przyrząd astronomiczny służący do obserwacji gwiazd, planet, ogólnie: kosmosu
2. amortyzator złożony z dwóch rur, szerszej i węższej


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) opt. astr. przyrząd astronomiczny używany do obserwacji nieba;

 (1.2) pot. techn. element konstrukcyjny, który składa się z rurek wsuwających się jedna w drugą

 (1.3) pot. mot. amortyzator teleskopowy

 (1.4) pot. fot. aparat fotograficzny z teleobiektywem

 (1.5) icht. odmiana złotej rybki o dużych, mocno wypukłych oczach;


Teleskop (gr. "tēle-skópos" – daleko widzący) – narzędzie, które służy do obserwacji odległych obiektów poprzez zbieranie promieniowania elektromagnetycznego (np. światła widzialnego).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Teleskopowy

przymiotnik

 (1.1) techn. dotyczący teleskopu, związany z teleskopem

 (1.2) techn. zbudowany z zachodzących na siebie, rozsuwanych i wsuwanych rur lub walców


Źródła:

Wiktionary

Teleskopówka

potocznie o czymś teleskopowym, np. antenie, wędce itp.


Źródła:

SJP.pl

Telesprzedawca

osoba zajmująca się telesprzedażą


Źródła:

SJP.pl

Telesprzedaż

sprzedaż z wykorzystaniem telewizji lub telefonu


Telesprzedaż – przekaz handlowy zawierający bezpośrednią ofertę sprzedaży towarów lub odpłatnego świadczenia usług, w tym nieruchomości, praw i zobowiązań.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Telesprzedażowy

→ telesprzedaż


Patrz:telesprzedaż

Źródła:

SJP.pl

Telestacja

rzadko: stacja nadawcza emitująca program telewizyjny


Źródła:

SJP.pl

Telestych

wiersz, w którym ostatnie litery poszczególnych wersów układają się w wyraz bądź układ wyrazów


Źródła:

SJP.pl

Teleszyński

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Telet

kosztowna tkanina jedwabna na suknie; telej; tylet


Źródła:

SJP.pl

Teletechnik

specjalista w dziedzinie teletechniki


Źródła:

SJP.pl

Teletechnika

specjalista w dziedzinie teletechniki


Teletechnika – dziedzina techniki, zajmująca się praktycznym zastosowaniem telekomunikacji – dotyczy zagadnień związanych z produkcją, projektowaniem, wykonawstwem i utrzymaniem sieci, urządzeń i systemów teletechnicznych (telekomunikacyjnych).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Teletekst

1. system przesyłu informacji w sygnale telewizyjnym, odtwarzanych na ekranie telewizora z dekoderem;
2. tekst odbierany za pomocą telewizora, zawierający aktualizowane co pewien czas wiadomości, reklamy itp.; telegazeta


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) telew. system opracowany przez BBC, przeznaczony do przesyłania informacji w formie tekstowej razem z sygnałem telewizyjnym, wymagający specjalnego dekodera w odbiorniku;

 (1.2) telew. transmitowane razem z sygnałem telewizyjnym treści systemu teletekstu (1.1)


Teletekst – cyfrowy system przesyłania dodatkowych informacji nadawanych jednocześnie z programem telewizyjnym. Dodatkowe informacje w postaci tekstu i znaków graficznych można oglądać na ekranie telewizora zamiast nadawanego programu lub na tle programu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Teleterapia

leczenie nowotworów złośliwych poprzez napromienianie ich ze źródła zewnętrznego (z dużej odległości) za pomocą aparatów rentgenowskich lub urządzeń kobaltowych czy cezowych; teleradioterapia


Źródła:

SJP.pl

Teletermometr

termometr mogący przekazywać dane o temperaturze na odległość


Źródła:

SJP.pl

Teletransmisja

Te


Źródła:

Wikipedia

Teletransportować

rzadko: przenosić w inne miejsce bez zachowania ciągłości istnienia w przestrzeni; teleportować


Źródła:

SJP.pl

Teletubisie

bajkowa postać z popularnego brytyjskiego programu dla najmłodszych dzieci


Teletubisie ( Teletubbies) – brytyjski serial dla dzieci. Był emitowany od 31 marca 1997 do 21 grudnia 2001 na antenie BBC Two i ponownie od 9 listopada 2015 do 12 października 2018 na antenie CBeebies. Został wyprodukowany przez Ragdoll Productions (1997–2001) oraz Darrall MacQueen i DHX Media (2015–2018) na zamówienie BBC. Powstało 365 odcinków w latach 1997–2001 i 120 odcinków w latach 2015–2018. Pomysłodawcami serialu byli Anne Wood i Andrew Davenport.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Teletubiś

bajkowa postać z popularnego brytyjskiego programu dla najmłodszych dzieci


Źródła:

SJP.pl

Teleturniej

audycja telewizyjna w formie konkursu


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) konkurs odbywający się w studio telewizyjnym


Teleturniej – specyficznie telewizyjny gatunek dziennikarski i typ telewizyjnego programu rozrywkowego. Polega na wykonywaniu przed kamerami przez uczestników (na ogół dobieranych na zasadzie otwartych eliminacji, choć czasem specjalnie zapraszanych do programu – wówczas są to z reguły osoby powszechnie znane) narzuconych im przez prowadzącego zadań, za co otrzymują – niekiedy bardzo wysokie – nagrody.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Teleturniejowicz

uczestnik teleturnieju


Źródła:

SJP.pl

Teletutor

edukator kształcący na odległość, zwykle przez internet; teleedukator


Źródła:

SJP.pl

Teletypistka

→ teletypista


Patrz:teletypista

Źródła:

SJP.pl

Teleutospor

dwukomórkowy, dikariotyczny zarodnik zimowy wytwarzany przez grzybnię najczęściej pod koniec okresu wegetatywnego; z teleutosporu wyrastają podstawki z zarodnikami (basidiosporami)


Źródła:

SJP.pl

Televariétés

[czytaj: telewarieTE] z francuskiego: rodzaj rozrywkowego programu telewizyjnego


Źródła:

SJP.pl

Telew.

skrót od: telewizja, telewizyjny (czytany jako cały, odmienny wyraz)


Źródła:

SJP.pl

Telewidowisko

widowisko realizowane i nadawane przez telewizję


Źródła:

SJP.pl

Telewidz

ktoś, kto ogląda telewizję


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) widz programu telewizyjnego; oglądający telewizję


Telewidz – utwór zespołu IRA pochodzący z szóstej płyty "Ogrody". Kompozycja została zamieszczona na czwartym miejscu na krążku, trwa 3 minuty i 21 sekund i jest drugim utworem co do najkrótszych. Krótsze jest tylko "Nie tracę wiary" (2:57).

Tekst utworu opowiada o człowieku który zaślepiony oglądaniem telewizji nie zwraca uwagi na to co się dzieje wokół niego. Żyje w zupełnie innym świecie, w którym jest mu dobrze. Tekst do utworu napisał wokalista grupy Artur Gadowski.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Telewidzka

kobieta oglądająca telewizję


Źródła:

SJP.pl

Telewizja

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) metoda przekazywania ruchomego obrazu oraz dźwięku na odległość;

 (1.2) instytucja będąca nadawcą sygnału telewizyjnego

 (1.3) ogół programów telewizyjnych nadawanych metodą (1.1)


Telewizja (TV) – dziedzina telekomunikacji przekazująca ruchomy obraz oraz dźwięk na odległość. W jednym miejscu za pomocą kamery telewizyjnej i mikrofonu rejestruje się sygnał, który następnie jest transmitowany do dowolnego miejsca w zasięgu transmisji. Sygnał odbierany jest przez odbiornik telewizyjny i przetwarzany na obraz oraz dźwięk.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Telewizjada

program telewizyjny poświęcony sportowi masowemu, masowym konkursom i turniejom


Źródła:

SJP.pl

Telewizjoner

1. żartobliwie: telewidz;
2. żartobliwie: osoba propagująca w telewizji jakieś wizje, głosząca jakieś prognozy


Źródła:

SJP.pl

Telewizjotyzm

bezmyślne, ogłupiające oglądanie telewizji


Źródła:

SJP.pl

Telewizor

urządzenie przeznaczone do zdalnego odbioru ruchomego obrazu


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) urządzenie wyposażone w ekran umożliwiające odbiór i oglądanie sygnału telewizyjnego;


Telewizor, również odbiornik telewizyjny (od gr. "tele" „daleko” oraz vīsus „widzenie”, „widok”) – urządzenie elektroniczne pozwalające na odbiór sygnału nadawanego przez telewizyjne stacje nadawcze oraz do przetwarzania ich na obraz odtwarzany na ekranie telewizyjnym.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Telewizorek

1. mały telewizor;
2. popularna nazwa koszyczka zanętowego używanego przez wędkarzy


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od: telewizor

 (1.2) mały telewizor lub monitor


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Telewizornia

potocznie:
1. telewizja (instytucja lub program);
2. telewizor;
3. sala telewizyjna;
4. świetlica szkolna


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. telewizja


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Telewizorowy

przymiotnik od: telewizor


Źródła:

SJP.pl

Telewizyjniak

środowiskowo: film telewizyjny, przedstawienie teatralne przygotowane dla telewizji


Źródła:

SJP.pl

Telewizyjny

mający związek z telewizją, nadawany w telewizji


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z telewizją


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Telewizyta

forma konsultacji medycznej na odległość


Źródła:

SJP.pl

Telex

teleks;
1. sieć abonencka skupiająca komunikujących się za pomocą dalekopisów;
2. rodzaj aparatu telegraficznego, inaczej: dalekopis;
3. tekst wysłany przy użyciu urządzenia o tej samej nazwie; dalekopis


Telex – belgijska grupa muzyczna założona w 1978 roku przez Marca Moulina, Dana Lacksmana i Michela Moersa. Zespół powstał z zamiaru „tworzenia czegoś naprawdę europejskiego, innego niż rock i bez gitary – tym pomysłem była muzyka elektroniczna”. Ich muzyka polegała na łączeniu w utworach estetyki disco, punku i eksperymentalnej elektroniki. Debiutancki album "Looking for Saint Tropez" zawierał hitowy singel "Moskow Diskow", który przyniósł zespołowi międzynarodową sławę.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Telezakupowy

→ telezakupy


Patrz:telezakupy

Źródła:

SJP.pl

Telezakupy

zakupy robione w telesklepie, telesklepach; pot. reklama telewizyjna prezentująca ofertę telesklepu


Źródła:

SJP.pl

Telezegarynka

automat telefonicznie podający informacje o programach telewizyjnych


Źródła:

SJP.pl

Teleżka

wózek dwukołowy z dyszlem


Źródła:

SJP.pl

Telichowski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Teliczka

zaimek liczebny wskazujący

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. troszeczkę


Źródła:

Wiktionary

Teliga

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Telimena

imię żeńskie


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Telimeniny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Telimeny lub z nią związany


Źródła:

SJP.pl

Teliszewski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Telko

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) pot. telekonferencja


Źródła:

Wiktionary

Tell

pagórek kryjący w sobie ruiny dawnych pojedynczych budowli lub całych zespołów architektonicznych; tall


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) archeol. typ stanowiska archeologicznego w formie ściętego wzgórza utworzonego z nawarstwiających się, wskutek długotrwałego osadnictwa, pozostałości osad ludzkich;


Te


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tellur

pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 52, srebrzystobiały półmetal, składnik wielu stopów (symbol Te)


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 52; kruchy, srebrzystobiały półmetal o właściwościach trujących;


Tellur (Te, tellurium) – pierwiastek chemiczny, tlenowiec z grupy półmetali w układzie okresowym. Nazwa pochodzi od łacińskiej nazwy ziemi – "tellus".


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Telluran

sól kwasu tellurowego


Źródła:

SJP.pl

Tellurek

związek telluru


Źródła:

SJP.pl

Tellurium

model Słońca, Ziemi i Księżyca wykorzystywany do celów dydaktycznych


Tellurium – przyrząd będący modelem ruchów Ziemi i Księżyca względem Słońca, służący do pokazywania:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tellurometr

urządzenie do pomiaru odległości, wykorzystujące promieniowanie elektromagnetyczne


Źródła:

SJP.pl

Tellurowy

→ tellur


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z tellurem, dotyczący telluru

 (1.2) zawierający tellur


Patrz:tellur

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Telluryczny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) książk. związany z ziemią (lądem, glebą), dotyczący ziemi

 (1.2) astr. związany z Ziemią


Źródła:

Wiktionary

Telnet

standard protokołu komunikacyjnego używanego w sieciach komputerowych do obsługi odległego terminala w architekturze klient-serwer


Te


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Telofaza

ostatnia faza podziału jądra komórkowego


Te


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Telogen

faza rośnięcia włosa charakteryzująca się jego powolnym obumieraniem


Źródła:

SJP.pl

Telogenowy

→ telogen


Patrz:telogen

Źródła:

SJP.pl

Telom

końcowa część widlastego rozgałęzienia bezlistnych pędów kopalnych paprotników - psylofitów


Telom – jednostka morfologiczna w budowie roślin. Pojedyncze odgałęzienie sporofitu zawierające wiązkę przewodzącą. Pojęcie zostało stworzone przez niemieckiego morfologa roślin Waltera Zimmermanna w roku 1930 na potrzeby hipotezy telomowej. Według tej hipotezy wszystkie organy roślin powstały z przekształcenia pierwotnych telomów. Spłaszczenie telomów według hipotezy telomowej stały się liśćmi. Od telomu wzięły nazwę rośliny telomowe ("Telomophyta").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Telomer

sekwencja DNA znajdująca się na końcu chromosomu, niezbędna do utrzymania jego stabilności


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) biol. element strukturalny chromosomu;

 (1.2) chem. polimer zdolny do dalszej polimeryzacji;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Telomeraza

enzym powodujący odtwarzanie się DNA telomeru


Te


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Telomerowy

→ telomer


Patrz:telomer

Źródła:

SJP.pl

Telomowy

→ telom


Patrz:telom

Źródła:

SJP.pl

Telos

z greckiego: cel


Źródła:

SJP.pl

Telson

końcowy segment odwłoka u stawonogów


Telson – ostatni segment odwłoka, występujący u niektórych stawonogów, mający kształt:

Z telsonu wielu skorupiaków wyrastają widełkowate przydatki – furka. U innych (pancerzowców) zaś ostatnie odnóża odwłokowe (uropoda).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Telstar

seria amerykańskich satelitów telekomunikacyjnych


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Telszański

→ Telsze (miasto na Litwie)


Źródła:

SJP.pl

Telsze

miasto na Litwie


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto na Litwie;


Telsze (lit. "Telšiai", żmudz. "Telšē") – miasto na Wysoczyźnie Żmudzkiej w północno-zachodniej Litwie położone na zachód od Szawli. Siedziba władz okręgu telszańskiego. Miejsce urodzin Gabriela Narutowicza i Rolandasa Paksasa. W mieście rozwinął się przemysł skórzany oraz dziewiarski.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Telugu

1. język z grupy języków drawidyjskich, jeden z języków urzędowych Indii;
2. literatura indyjska tworzona w języku telugu


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) jęz. język z grupy południowowschodniej rodziny języków drawidyjskich;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Teluk

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Teluran

dawniej: sól kwasu telurnego (tellurowego); telluran


Źródła:

SJP.pl

Telękać

o głuszcu: wydawać dźwięk w czasie toków


Źródła:

SJP.pl

Tem

jednostka podziału administracyjnego w Cesarstwie Bizantyjskim


forma zaimka.

 (1.1) przest. N. i Ms. m. i n. lp. oraz C. lm. od: ten


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tema

rzeczownik, rodzaj żeński lub nijaki

 (1.1) daw. temat, wątek


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Temacik

zdrobnienie od: temat


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od temat


Temacik – singel grupy influencerów Ekipa, który został wydany 30 stycznia 2026 za pomocą wytwórni Ekipa za pośrednictwem Believe Music. Jest to czwarty singel promujący drugi album studyjny grupy, pt. „Multiverse”.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Temaki

odmiana sushi, w której wodorosty nori zwinięte są w rożek nadziewany ryżem, grzybami, warzywami i owocami morza


Źródła:

SJP.pl

Temat

zagadnienie lub zespół zagadnień stanowiących podstawową myśl


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) główna myśl lub przedmiot rozmowy, pracy lub dzieła

 (1.2) jęz. część wyrazu pozostająca po odrzuceniu końcówki

 (1.3) muz. wiodący motyw utworu muzycznego

 (1.4) szach. motyw, na którym jest oparte zadanie szachowe


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tematolog

specjalista w dziedzinie tematologii


Źródła:

SJP.pl

Tematologia

dziedzina nauki zajmująca się motywami i wątkami pisarskimi w różnych epokach


Źródła:

SJP.pl

Tematologiczny

związany z tematologią (nauką o motywach i wątkach spotykanych u różnych pisarzy w różnych epokach)


Źródła:

SJP.pl

Tematycznie

przysłówek

 (1.1) zgodnie z tematem


Źródła:

Wiktionary

Tematyczny

→ temat; tematowy


przymiotnik

 (1.1) związany z tematem, tematyką, opierający się na temacie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tematyka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ogół zagadnień


Źródła:

Wiktionary

Tematyzacja

podporządkowanie czegoś (wypowiedzi, przestrzeni itp.) w całości głównemu tematowi


Źródła:

SJP.pl

Tematyzować

podporządkowywać coś (wypowiedź, przestrzeń itp.) w całości głównemu tematowi


Źródła:

SJP.pl

Temblaczek

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od temblak


Źródła:

Wiktionary

Temblak

1. opaska lub trójkątna chusta zawieszona na karku chorego
2. pasek z chwaścikiem zawieszony przy rękojeści broni siecznej


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) med. opaska unieruchamiająca chorą rękę;

 (1.2) wojsk. opaska na przegubie zapobiegająca upuszczeniu broni siecznej;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tembr

barwa dźwięku charakterystyczna dla głosu ludzkiego lub instrumentów muzycznych; timbr; timbre


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) książk. jakość brzmienia dźwięku lub głosu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Temelin

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. wieś w Czechach, w kraju południowoczeskim; 2 km od Temelina znajduje się elektrownia jądrowa;


Temelin (cz.) – wieś w Czechach, w kraju południowoczeskim, powiat Czeskie Budziejowice, siedziba gminy Temelin. W 2004 roku zamieszkiwana przez 776 mieszkańców.

2 km od Temelina znajduje się jedna z dwóch czeskich elektrowni jądrowych - Elektrownia Jądrowa Temelín.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Temenos

w starożytnej Grecji: obszar podarowany jakiejś osobie przez miasto w zamian za wyświadczone przysługi


Temenos (gr. "τέμενος") – w starożytnej Grecji wydzielony, nietykalny obszar poświęcony bóstwu albo przeznaczony do celów kultu (np. demonów, zmarłych przodków, muz, herosów). W okresie archaicznym Grecy zaczęli odchodzić od temenosów na rzecz stałych, budowanych początkowo z drewna, a potem z kamienia świątyń.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Temeski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Temeszem, dotyczący Temeszu


Źródła:

Wiktionary

Temesz

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. rzeka w południowo-zachodniej Rumunii i w północno-wschodniej Serbii, lewy dopływ Dunaju;

 (1.2) geogr. adm. okręg w zachodniej Rumunii;


Temesz (łac. "Tibiscus" lub "Tibisis", rum. "Timiș", serb. Тамиш – "Tamiš", niem. "Temesch", węg. "Temes") – rzeka w południowo-zachodniej Rumunii (Banat) i w północno-wschodniej Serbii (Wojwodina). Lewy dopływ Dunaju. Długość – 359 km (241 km w Rumunii, 118 km w Serbii), powierzchnia zlewni – 13 085 km² (8085 km² w Rumunii, 5000 km² w Serbii), średni przepływ u ujścia – 47 m³/s.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Temeszwar

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. daw. Timișoara, miasto w zachodniej Rumunii


Źródła:

Wiktionary

Temeszów

Temeszów – wieś w Polsce, położona w województwie podkarpackim, w powiecie brzozowskim, w gminie Dydnia. Ma status sołectwa.

Wieś leży pomiędzy Krzemienną i Witryłowem, w dolinie rzeki San (jedne z najpiękniejszych przełomów tej rzeki).

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa krośnieńskiego.


Źródła:

Wikipedia

Temida

przenośnie:
1. wymiar sprawiedliwości; sądownictwo;
2. sprawiedliwość


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) mitgr. bogini prawa i praworządności;

 (1.2) mitrzym. zob. Karmenta.

 (1.3) książk. przen. prawo, sprawiedliwość, sądownictwo, wymiar sprawiedliwości

 (1.4) rzad. imię|polski|ż.


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Temistokles

ateński mąż stanu (ok. 525-ok. 460 p.n.e.), wybitny polityk i dyplomata, inicjator rozbudowy portu Pireusu, dowódca floty greckiej w bitwie pod Salaminą


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) hist. polityk i wódz ateński;

 (1.2) rzad. imię|polski|m.;


Temistokles ( Θεμιστοκλῆς; ur. ok. 524 p.n.e. w Atenach, zm. ok. 459 p.n.e. w Magnezji nad Meandrem) – ateński wódz i polityk, piastujący stanowiska archonta i stratega, przywódca stronnictwa demokratycznego, twórca potęgi morskiej Aten w V wieku p.n.e.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Temnospondyle

Te


Źródła:

Wikipedia

Temp.

skrót od: temperatura


skrót

 (1.1) = temperatura


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tempa

forma rzeczownika.

 (1.1) D. lp., B. lm., W. lm. od: tempo


Tempa − wieś w Estonii, w prowincji Hiuma, stolica gminy Pühalepa.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Tempalski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Tempczyk

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Tempe

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Tempeh

produkt z przefermentowanej soi, tradycyjny składnik kuchni indonezyjskiej


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowyfakt.

 (1.1) kulin. spoż. produkt spożywczy w formie twardego bloku z częściowo ugotowanej fermentowanej soi;


Tempeh – tradycyjny składnik kuchni indonezyjskiej wytwarzany z ziaren soi poddawanych procesowi fermentacji. Ze względu na wysokie wartości odżywcze, a także charakterystyczną teksturę i smak, jest współcześnie szeroko stosowany w kuchni wegańskiej i wegetariańskiej jako zamiennik mięsa oraz nabiału.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tempelhof

dzielnica Berlina


Tempelhof, Berlin-Tempelhof – dzielnica "(Ortsteil)" Berlina w okręgu administracyjnym Tempelhof-Schöneberg. Od 1 października 1920 w granicach miasta.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tempera

1. rodzaj farby emulsyjnej
2. technika malarska wykorzystująca tę farbę; również obraz namalowany tą techniką


Źródła:

SJP.pl

Temperacja

w muzyce:
1. system podziału oktawy na półtony; system temperacji;
2. temperacja równomierna - dominujący od XVIII wieku system podziału oktawy na 12 równych półtonów, z wniesieniem poprawek do nierównomiernej temperacji naturalnej i pitagorejskiej


Źródła:

SJP.pl

Temperamencik

zdrobnienie od: temperament


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od temperament


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Temperament

1. zespół stałych cech psychicznych człowieka charakteryzujących jego sposób reagowania na bodźce zewnętrzne, stopień pobudliwości, życie emocjonalne; usposobienie;
2. duża pobudliwość fizyczna i psychiczna, żywe usposobienie, natura pełna energii;
3. wrodzona skłonność, uzdolnienie, pociąg do czegoś; predyspozycja


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) psych. charakter człowieka, jego usposobienie, stopień pobudliwości, sposób reagowania itp.

 (1.2) duża pobudliwość, żywotność, energiczność, werwa

 (1.3) predyspozycja, zdolność do czegoś


Temperament ( temperamentum – mieszanina; termin wprowadzony przez Galena) – zespół cech osobowości, zdeterminowanych genetycznie i ujawniających się już w pierwszym roku życia człowieka. Tak rozumiany temperament stanowi podstawę kształtowania się i rozwoju osobowości (Buss i Plomin).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Temperamentalny

→ temperament; temperamentowy


Źródła:

SJP.pl

Temperamentny

odznaczający się wybuchowym, gwałtownym temperamentem


Źródła:

SJP.pl

Temperamentowy

→ temperament; temperamentalny


Źródła:

SJP.pl

Temperatura

1. wielkość fizyczna określająca stopień ogrzania czegoś;
2. potocznie: gorączka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) fiz. miara nagrzania ciał;

 (1.2) wartość temperatury (1.1) w przyjętej skali

 (1.3) pot. gorączka


Temperatura – jedna z podstawowych wielkości fizycznych (parametrów stanu) w termodynamice. Temperatura jest związana ze średnią energią kinetyczną ruchu i drgań wszystkich cząsteczek tworzących dany układ i jest miarą tej energii.

Temperaturę można ściśle zdefiniować tylko dla stanów równowagi termodynamicznej, bowiem z termodynamicznego punktu widzenia jest ona wielkością reprezentującą wspólną własność dwóch układów pozostających w równowadze ze sobą.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Temperaturka

zdrobnienie od: temperatura


Źródła:

SJP.pl

Temperaturowy

→ temperatura


Patrz:temperatura

Źródła:

SJP.pl

Temperowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|temperować.


Źródła:

Wiktionary

Temperować

1. ostrzyć ołówek lub kredkę;
2. studzić zapał, ograniczać


Źródła:

SJP.pl

Temperówka

narzędzie do ostrzenia ołówków; ostrzałka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) oprawione ostrze, służące do temperowania ołówków;


Te


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Temperówkowy

przymiotnik

 (1.1) dotyczący temperówki


Źródła:

Wiktionary

Tempestoso

określenie wykonawcze: burzliwie


Źródła:

SJP.pl

Tempietto

1. mała świątynia zbudowana na planie koła
2. barokowy lub klasycystyczny budynek ogrodowy powstały na planie koła


Te


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Templariusz

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) hist. kośc. członek średniowiecznego rycerskiego Zakonu Ubogich Rycerzy Chrystusa i Świątyni Salomona;


Źródła:

Wiktionary

Templariusze

Zakon Ubogich Rycerzy Chrystusa i Świątyni Salomona ( Fratres Militiae Templi, Pauperes Commilitones Christi Templique Salomonis; Pauvres Chevaliers du Christ et du Temple de Salomon), potocznie: templariusze (fr. Les Templiers) – średniowieczny katolicki zakon rycerski, działający od XII do XIV wieku.


Źródła:

Wikipedia

Templariuszka

→ templariusz


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kośc. kobieta należąca do zakonu templariuszy (OSMTJ)


Patrz:templariusz

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Templarski

przymiotnik

 (1.1) związany z templariuszami


Źródła:

Wiktionary

Templatka

potocznie: gotowy wzór lub szablon do czegoś


Źródła:

SJP.pl

Temple

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Templewo

Zobacz też: Templewo w innych znaczeniach tej nazwy.

Templewo ( "Tempel") – wieś w Polsce, położona w województwie lubuskim, w powiecie międzyrzeckim, w gminie Bledzew.

W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa gorzowskiego.


Źródła:

Wikipedia

Templum

świątynia antyczna


Templum (łac.) – w słownictwie starożytnych Rzymian termin o zróżnicowanym znaczeniu:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tempo

1. szybkość wykonywania lub dziania się czegoś;
2. rytmiczność, miarowość;
3. szybkość wykonywania utworu muzycznego


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) prędkość wykonywania jakiejś czynności, zwykle powtarzanej

 (1.2) muz. szybkość utworu muzycznego


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tempomat

automat do utrzymywania stałej prędkości pojazdu


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) mot. automatyczny system utrzymywania stałej prędkości samochodu na drodze


Te


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Temponauta

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) książk. podróżnik w czasie


Źródła:

Wiktionary

Temporalizacja

1. w psychologii: odnoszenie przeżycia aktualnego do wcześniejszego;
2. w językoznawstwie: osadzenie zdarzenia w czasie, zwykle za pomocą odpowiedniej formy czasownika


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) psych. odniesienie aktualnego przeżycia do dawniejszego

 (1.2) jęz. osadzenie zdarzenia w określonym momencie lub odcinku czasu, najczęściej za pomocą właściwych form czasownika


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Temporalny

trwający przez krótki czas; chwilowy


przymiotnik relacyjny

 (1.1) czasowy

 (1.2) gram. dotyczący czasu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tempowiec

długodystansowiec utrzymujący szybkie tempo w czasie całego biegu


Źródła:

SJP.pl

Tempowy

w sporcie: mający pewne tempo, dokonywany w szybkim tempie


Źródła:

SJP.pl

Tempra

model samochodu marki Fiat


Źródła:

SJP.pl

Tempura

japońska potrawa z owoców morza, warzyw, ryb lub rzadziej mięsa, panierowanych i smażonych na głębokim oleju


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kulin. japońska potrawa z jarzyn, grzybów i owoców morza smażonych w cieście naleśnikowym, podawanych ze specjalnym sosem;


Tempura (jap. 天ぷら, てんぷら, 天麩羅, 天婦羅 tenpura) – potrawa kuchni japońskiej, pochodząca z Portugalii.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tempówka

trening polegający na intensywnym wysiłku (np. bieganiu) przeplatanym z niskim wysiłkiem albo odpoczynkiem


Źródła:

SJP.pl

Temu

zaimek pełniący w zdaniu różne funkcje


forma zaimka.

 (1.1) C. zob. ten., to

przyimek postpozycyjny

 (2.1) …używana po określeniu czasu, oznaczająca, że jakieś wydarzenie odbyło się przed tym odstępem czasu

spójnik

 (3.1) gw-pl|Bukowina, Podlasie. dlatego


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ten

zaimek pełniący w zdaniu różne funkcje


zaimek wskazujący, rodzaj męski

 (1.1) …na przedmiot, zwierzę, osobę lub pojęcie znajdujące się blisko mówiącego


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tenakiel

podstawka służąca do umocowania stronic składanego ręcznie rękopisu na kaszcie drukarskiej


Źródła:

SJP.pl

Tenantozaur

rodzaj dinozaura z grupy iguanodonów; tenontozaur


Źródła:

SJP.pl

Tenardyt

minerał, siarczan sodu


Tenardyt (thenardyt) – minerał z grupy siarczanów. Należy do minerałów bardzo rzadkich, występujących tylko w niektórych regionach ziemi.

Nazwa pochodzi od nazwiska francuskiego chemika L.J. Thenarda (1777-1857).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tenardytowy

→ tenardyt


Patrz:tenardyt

Źródła:

SJP.pl

Tencel

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) włók. tkanina z włókien otrzymywanych z masy celulozowej przy użyciu przędzenia na mokro, odporna na gniecenie


Źródła:

Wiktionary

Tenczyn

Tenczyn – wieś w Polsce, położona w województwie małopolskim, w powiecie myślenickim, w gminie Lubień.


Źródła:

Wikipedia

Tenczynek

Tenczynek

Tenczynek – wieś w Polsce, położona w województwie małopolskim, w powiecie krakowskim, w gminie Krzeszowice.


Źródła:

Wikipedia

Tenczyński

→ Tenczyn, → Tenczynek


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Tenczynkiem, dotyczący Tenczynka


Patrz:Tenczyn, → Tenczynek

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tendencja

skłonność do czegoś; dyspozycja psychiczna; intencja


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) skłonność do czegoś

 (1.2) trend, moda

 (1.3) stat. trend, jednostajność wzrostu lub spadku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tendencyjka

zdrobnienie od: tendencja


Źródła:

SJP.pl

Tendencyjniej

stopień wyższy od przysłówka: tendencyjnie


Źródła:

SJP.pl

Tendencyjniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: tendencyjny


Źródła:

SJP.pl

Tendencyjność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest tendencyjne; cecha tych, którzy są tendencyjni


Tendencyjność – nieobiektywne i stronnicze prezentowanie rzeczywistości, najczęściej (np. w literaturze) w sposób podporządkowany wytycznym jakiejś idei. Przedstawienie takie jest z reguły niezgodnie z faktami i wyraża upodobania oraz punkt widzenia jakiejś osoby, czy grupy, np. w celu wsparcia danego celu politycznego.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Tendencyjny

odznaczający się pewną tendencją; stronniczy


przymiotnik

 (1.1) stronniczy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tender

1. pojazd połączony na stałe z parowozem, wyposażony w pomieszczenia na paliwo, zbiornik na wodę oraz narzędzia potrzebne do obsługi parowozu w drodze
2. statek pomocniczy do zaopatrywania innych statków w żywność, wodę itp.


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) kolej. wagon specjalnej konstrukcji połączony z parowozem do przewozu węgla;

 (1.2) mar. statek pomocniczy zaopatrujący inne jednostki pływające


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tendomiopatia

choroba charakteryzująca się uporczywymi mięśniowo-stawowymi oraz występowaniem charakterystycznych punktów wrażliwych na ucisk; fibromialgia, reumatyzm tkanek miękkich


Źródła:

SJP.pl

Tendrzak

parowóz tendrzak - parowóz bez tendra, mający zapas węgla i wody w specjalnych komorach po obu stronach kotła; parowóz kusy


Te


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tenebrystyczny

→ tenebryzm


Patrz:tenebryzm

Źródła:

SJP.pl

Tenebryzm

styl w malarstwie polegający na stosowaniu ciemnego tła i wydobywaniu z niego postaci za pomocą ostrego światłocienia


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) szt. zastosowanie ciemnej tonacji barwnej w obrazie przy jednoczesnym ukazaniu postaci przy użyciu ostrego światłocienia;


Tenebryzm (z łac. "tenebrae" – ciemności, mrok) – w dawnym malarstwie europejskim sposób kompozycji obrazu, polegający na użyciu ciemnej tonacji barwnej, z której ludzkie postacie i przedmioty wydobywano z mrocznego tła ostrym światłocieniem. W manierze tej umieszczane często w scenerii nocnej wyobrażenia umiejętnie kontrastowano z niezwykłymi efektami oświetlenia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tenendo

określenie wykonawcze: wytrzymując (wartości rytmiczne dźwięków)


Źródła:

SJP.pl

Teneramente

określenie wykonawcze: tkliwie, delikatnie


Źródła:

SJP.pl

Tenere

określenie wykonawcze: trzymać, wytrzymać (wartości rytmiczne dźwięków)


Źródła:

SJP.pl

Tenerowicz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Teneryfa

rodzaj koronki


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. hiszpańska wyspa w archipelagu Wysp Kanaryjskich;


Te


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Teneryfczyk

mieszkaniec Teneryfy (wyspy na Oceanie Atlantyckim)


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Teneryfy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Teneryfka

mieszkanka Teneryfy (wyspy na Oceanie Atlantyckim)


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Teneryfy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Teneryfski

→ Teneryfa (wyspa na Oceanie Atlantyckim)


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Teneryfą, dotyczący Teneryfy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tenes

pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 117 (symbol Ts)


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu Ts i liczbie atomowej 117;


Tenes (Ts, tennessine) – syntetyczny pierwiastek chemiczny, transuranowiec o liczbie atomowej 117. Po raz pierwszy zsyntetyzowano go w drugiej połowie 2009 roku w laboratorium w Dubnej w Rosji.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tenge

1. jednostka monetarna Kazachstanu;
2. 1/100 manata, turkmeńskiej jednostki pieniężnej


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) monet. waluta Kazachstanu;


Tenge (wym. /tɛŋgɛ/, kaz. teñge, kod ISO 4217: KZT) – wprowadzona 15 listopada 1993 waluta narodowa Kazachstanu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tengen

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) w go centralny punkt na gobanie;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Tengryzm

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) rel. zespół wierzeń stepowych wyznawanych przez m.in. Mongołów, Madziarów, a także Protobułgarów, zawierający elementy szamanizmu, totemizmu i animizmu


Źródła:

Wiktionary

Teniodont

przedstawiciel podrzędu wymarłych ssaków wyższych o silnie rozwiniętych kłach


Źródła:

SJP.pl

Teniodonty

przedstawiciel podrzędu wymarłych ssaków wyższych o silnie rozwiniętych kłach


Teniodonty (Taeniodonta) – klad wymarłych ssaków wyższych. Żyły w Ameryce Północnej od późnej kredy do środkowego eocenu. Teniodonty były pierwszymi ssakami, które po wymieraniu kredowym osiągnęły duże rozmiary, a także pierwszymi, u których powstało uzębienie hipsodontyczne. Cechowały się dużą różnorodnością pod względem biologii w porównaniu do innych współczesnych im grup ssaków, grupa ta obejmowała m.in. niewielkich owadożerców i dużych, kopiących roślinożerców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tenis

gra rozgrywana na korcie przez dwójkę przeciwników (gra pojedyncza) lub dwie rywalizujące pary (debel), przy użyciu odpowiednich rakiet, służących do przebijania piłeczki nad siatką na pole przeciwnika, przeciwników


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy

 (1.1) sport. gra rozgrywana na korcie, polegająca na odbijaniu rakietą piłki na pole przeciwnika;

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) wełniana tkanina o splocie skośnym;


Tenis, tenis ziemny – dyscyplina sportowa rozgrywana na korcie tenisowym, polegająca na przebijaniu rakietą tenisową piłki ponad lub obok siatki na pole przeciwnika, celem zdobycia punktu bezpośrednio lub pośrednio, w wyniku błędu przeciwnika. Może być rozgrywana pojedynczo (tzw. "singiel") lub w dwuosobowych zespołach zawodników jednej płci ("debel") lub obu ("mikst"). Tenis należał do grona letnich dyscyplin olimpijskich w latach 1896–1924. Do ich programu powrócił w 1988.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tenisista

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) sport. ktoś, kto gra w tenisa ziemnego, sportowo lub rekreacyjnie

 (1.2) sport. ktoś, kto gra w tenisa stołowego, sportowo lub rekreacyjnie


Źródła:

Wiktionary

Tenisistka

→ tenisista


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) sport. zawodniczka grająca w tenisa; także kobieta amatorsko grająca w tenisa


Patrz:tenisista

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tenisowy

przymiotnik

 (1.1) związany z tenisem, dotyczący tenisa


Źródła:

Wiktionary

Tenisówka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) obuw. lekki, sportowy but z tkaniny


Źródła:

Wiktionary

Tenisówki

Tenisówki – rodzaj płytkiego sportowego obuwia tekstylnego, na podeszwie z gumy. W odróżnieniu od pokrewnych im trampek, tenisówki posiadają bardzo niskie cholewki (nie zakrywające kostek) i poza podeszwą wykonane są zazwyczaj z jednorodnego materiału (z reguły nie posiadając gumowanych nosków).


Źródła:

Wikipedia

Tenit

odmiana żelaza meteorycznego zawierająca nikiel; żelazo wstęgowe; tanit


Źródła:

SJP.pl

Tennessee

[czytaj: teneS-I lub TEnes-i]
1. stan w USA;
2. rzeka w USA, lewy dopływ Ohio;
3. obce imię męskie


rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. stan na południowym wschodzie Stanów Zjednoczonych;

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (2.1) geogr. hydron. rzeka w Stanach Zjednoczonych, główny dopływ rzeki Ohio;

rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna

 (3.1) imię|polski|m.


Tennessee () – stan na południowym wschodzie Stanów Zjednoczonych. Graniczy z ośmioma stanami, na północy z Kentucky i Wirginią, na wschodzie z Karoliną Północną, na południu z Georgią, Alabamą, Missisipi, a na zachodzie z Arkansas i Missouri.

Stan odegrał ważną rolę w wojnie secesyjnej, gdzie rozegrano wiele ważnych bitew, w tym bitwę pod Shiloh, która była wówczas najbardziej śmiercionośną bitwą w historii Ameryki. Więcej bitew stoczono jedynie w sąsiedniej Wirginii.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tenno

tytuł cesarza japońskiego


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) polit. cesarz japoński


Tenno – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Trydent-Górna Adyga, w prowincji Trydent.

Według danych na rok 2004 gminę zamieszkiwały 1732 osoby, 61,9 os./km².


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tennyson

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Tenontozaur

rodzaj dinozaura z grupy iguanodonów; tenantozaur


Tenontozaur, tenantozaur ("Tenontosaurus") – dinozaur; prymitywny przedstawiciel grupy iguanodonów

Żył w epoce wczesnej kredy około 115 milionów lat temu na terenach dzisiejszej Ameryki Północnej. Długość ciała do 7 m, wysokość do 2,2 m, masa ok. 1 t. Jego szczątki znaleziono w USA.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tenor

1. najwyższy głos męski
2. przestarzale: brzmienie lub treść jakiegoś pisma


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) muz. najwyższy głos męski;

 (1.2) pot. instrument z taką barwą dźwięku

 (1.3) książk. wydźwięk, charakter czegoś

 (1.4) gw-pl|Warmia. trąbka

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) środ. mężczyzna o najwyższej skali głosu


Tenor – jeden z czterech głównych rodzajów, klas głosu ludzkiego. Mianem tym określa się również osoby śpiewające tym głosem. Skala tenorów solistów obejmuje dźwięki od c do c'-d’, a skala tenorów chóralnych "–" od c do g'-a’. Sytuuje się pomiędzy skalą barytonu a męskiego altu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tenorek

lekceważąco o tenorze - śpiewaku lub głosie


Źródła:

SJP.pl

Tenorino

1. słaby głos tenorowy
2. głos kastrata


Źródła:

SJP.pl

Tenorka

rodzaj piszczałki


Źródła:

SJP.pl

Tenorki

rodzaj skrzypiec wielkości pośredniej między altówką a wiolonczelą; skrzypce tenorowe


Źródła:

SJP.pl

Tenorowo-Basowy

tenorowy i basowy, np. instrument tenorowo-basowy


Źródła:

SJP.pl

Tenoryt

minerał, tlenek miedzi


Tenoryt (melakonit) – minerał z gromady tlenków. Należy do grupy minerałów bardzo rzadkich.

Nazwa pochodzi od nazwiska włoskiego botanika Michele Tenore (1780-1861).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tenorzysta

śpiewak śpiewający tenorem; tenor


Źródła:

SJP.pl

Tenrek

kolczaste zwierzę z Madagaskaru; kretojeż


rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) zool. madagaskarski ssak przypominający jeża;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tenrekowate

o cechach tenrekowatych (rodzina ssaków)


Tenrekowate, kretojeże (Tenrecidae) – rodzina ssaków z podrzędu tenrekokształtnych (Tenrecomorpha) w obrębie rzędu afrosorkowców (Afrosoricida).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tenrekowaty

o cechach tenrekowatych (rodzina ssaków)


Źródła:

SJP.pl

Tenri

główna sekta religijna kultu Sinto w Japonii


Tenri (jap. 天理市 Tenri-shi) – miasto w Japonii, na wyspie Honsiu, w prefekturze Nara.

W mieście znajduje się kwatera główna wspólnoty religijnej Tenri-kyō oraz inne obiekty należące do niej, w tym Uniwersytet Tenri (Tenri Daigaku), którego biblioteka posiada wartościowe zbiory dawnego piśmiennictwa japońskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tensja

siły działające w skorupie ziemskiej, powodujące powstawanie rowów tektonicznych; przeciwieństwo kompresji


Tensja – w geologii oznacza siły rozciągające działające w skorupie ziemskiej (naprężenie), których skutkiem jest ekstensja: odkształcenie ośrodka mające charakter rozciągnięcia.

Skutkiem działania tensji jest powstawanie m.in. rowów tektonicznych, ryftów lub uskoków normalnych. Siły te działają przeciwnie do sił kompresji, wywołujących skrócenie ośrodka (np. fałdowanie).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tensjometr

urządzenie do pomiaru zawartości w glebie wody łatwo dostępnej dla roślin


Źródła:

SJP.pl

Tensometr

przyrząd służący do pomiaru odkształceń liniowych lub naprężeń ciała stałego zachodzących pod działaniem obciążeń


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) fiz. techn. metrol. miernik naprężeń materiałów;


Tensometr (łac. "tensus" – "napięty", gr. "metréô" – "mierzę") – miernik służący do pomiaru naprężenia. W praktyce mierzy się odkształcenie i oblicza naprężenie w oparciu o przyjęty związek fizyczny (np. prawo Hooke’a).

Tensometry wykorzystuje się także pośrednio do pomiaru innych wielkości nieelektrycznych (np. siły, ciśnienia, przyspieszenia, masy).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tensometria

dział metrologii zajmujący się pomiarami sprężystych odkształceń materiałów poddanych działaniu obciążeń


Te


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tenson

poetycka forma literacka polegająca na prowadzeniu przez dwóch autorów dyskusji na dany temat


Źródła:

SJP.pl

Tensor

uogólnienie wektora i skalara


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) mat. obiekt geometryczny opisujący wieloliniowe zależności między zbiorami wektorów, niezmiennicze względem układu współrzędnych;


Te


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tensorowy

rachunek tensorowy - dział matematyki dotyczący badania właściwości i zastosowań tensorów


Źródła:

SJP.pl

Tensyd

związek chemiczny adsorbujący się na powierzchni układu i zmieniający jej energię swobodną; surfaktant, tenzyd


Źródła:

SJP.pl

Tensyjny

→ tensja


Patrz:tensja

Źródła:

SJP.pl

Tent

brezent lub płótno żaglowe rozkładane nad pokładem statku w celu jego ochrony


Tent - płótno lub brezent rozpinane nad pokładem statku, stanowiące dach chroniący przed słońcem lub deszczem.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tentacja

dawniej:
1. kuszenie, nęcenie;
2. usiłowanie, próba


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. kuszenie

 (1.2) daw. próbowanie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tentakulit

wymarły bezkręgowiec występujący w sylurze i dewonie


Źródła:

SJP.pl

Tentator

dawniej: ten, kto zachęca, namawia do czegoś, zwłaszcza do czegoś złego; kusiciel


Źródła:

SJP.pl

Tentatywny

środowiskowo: próbny, wstępny


Źródła:

SJP.pl

Tentego

potocznie: wyraz zastępujący (często eufemistycznie) określenie jakiejś czynności, sytuacji, jakiegoś faktu, stanu itp., których nadawca nie chce lub nie umie określić


Źródła:

SJP.pl

Tentegowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|tentegować.


Źródła:

Wiktionary

Tentegować

potocznie:
1. wykonywać jakąś czynność;
2. odbywać stosunek seksualny; tentegować się, bzykać się


czasownik przechodni niedokonany (dk. wytentegować)

 (1.1) pot. czasownik, który może być określeniem dowolnej czynności

 (1.2) eufem. o mężczyźnie: odbywać stosunek seksualny

czasownik zwrotny niedokonany tentegować się

 (2.1) eufem. odbywać stosunek seksualny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tentorium

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) anat. element struktury szkieletowej wewnątrz głowy owadów i wijów;


Tentorium – element szkieletu wewnętrznego głowy owadów i wijów. Zbudowany jest z systemu apodem, stanowiących punkt zaczepu dla mięśni poruszających aparatem gębowym, czułkami i całą głową.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Tentować

dawniej:
1. kusić, nęcić, pociągać do jakiegoś działania;
2. kusić się, starać się, zabiegać o coś


czasownik przechodni niedokonany

 (1.1) przest. zachęcać, nęcić, być bardzo atrakcyjnym i pożądanym

 (1.2) daw. usiłować zrobić coś, zabiegać o coś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tenues

w językoznawstwie: bezdźwięczne spółgłoski zwarte (w Polsce 'p', 't' i 'k')


Źródła:

SJP.pl

Tenuta

przestarzale o dzierżawie


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) praw. ekon. czynsz dzierżawny;

 (1.2) hist. królewszczyzna w użytkowaniu starosty niegrodowego


Tenuta – (wł. 'posiadłość, majątek (ziemski); objętość; uniform' z łac. "tenēre" 'trzymać'). Ma dwa znaczenia: „tenuta dzierżawna” – czynsz dzierżawczy (renta dzierżawna), którą dzierżawca przekazuje właścicielowi ziemi.

W innym znaczeniu jest to dzierżawa dóbr królewskich lub książęcych. Dzierżawcę takich dóbr zwano grzecznościowo w Polsce w XVI i XVII w. starostą niegrodowym lub tenutariuszem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tenutariusz

dawniej: dzierżawca dóbr królewskich; posiadacz starostwa bez jurysdykcji; starosta niegrodowy


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) hist. dzierżawiący królewszczyznę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tenutariuszka

→ tenutariusz


Patrz:tenutariusz

Źródła:

SJP.pl

Tenuto

określenie wykonawcze: wytrzymując


Źródła:

SJP.pl

Tenzyd

związek chemiczny adsorbujący się na powierzchni układu i zmieniający jej energię swobodną; surfaktant, tensyd


Źródła:

SJP.pl

Tenże

książkowo: zaimek "ten" wzmocniony partykułą ekspresywną -że; ten sam, ten właśnie


zaimek wskazujący

 (1.1) książk. …na przedmiot, zwierzę, osobę lub pojęcie znajdujące się blisko mówiącego, wzmocniony o partykułę ekspresywną -że; ten sam


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Teobald

imię męskie


Te


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Teobromina

główny alkaloid nasion kakaowca, wykazujący silne działanie moczopędne i rozkurczające mięśnie gładkie


Teobromina, 3,7-dimetyloksantyna – organiczny związek chemiczny z grupy alkaloidów purynowych. Występuje naturalnie przede wszystkim w ziarnach kakao (ok. 1,8%). W roślinach towarzyszy jej często kofeina, np. w herbacie i yerba mate. Gorzka czekolada zawiera około 10 gramów teobrominy na kilogram, a mleczna – około 5 gramów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Teocalli

[czytaj: teokali] starożytna świątynia w Meksyku


Teocalli (nah. „Bóg-dom”) – mezoamerykańska piramida z umieszczoną na szczycie świątynią. Piramida tego typu zwieńczona jest tarasem; punktem centralnym był wizerunek bóstwa wraz z ołtarzem ofiarnym. Świątynia wieńcząca teocalli była miejscem celebracji wybranych najważniejszych rytuałów religijnych prekolumbijskiego Meksyku.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Teocentryczny

związany z teocentryzmem, wynikający z teocentryzmu (np. światopogląd teocentryczny, wizja teocentryczna)


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z teocentryzmem, dotyczący teocentryzmu

przymiotnik jakościowy

 (2.1) charakterystyczny dla teocentryzmu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Teocentryzm

pogląd filozoficzny stawiający Boga w centrum wszechświata, uznający go za najwyższą wartość, za przyczynę i cel istnienia wszelkich bytów


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) teol. pogląd uznający Boga za najwyższą wartość oraz przyczynę i cel wszystkiego, co istnieje;


Teocentryzm (z gr. "Θεός", theos – "bóg" i z łac. "centrum" – "środek") – pogląd uznający Boga/bogów za przyczynę i cel istnienia wszystkich bytów. Bóg (bogowie) uważany jest za byt zewnętrzny wobec wszechświata, działający stale, wzywający do życia duchowego w łączności ze swoją osobą i reagujący na aktywność ludzi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Teodolit

przyrząd geodezyjny do mierzenia kątów w płaszczyźnie pionowej i poziomej


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) geod. instrument geodezyjny do pomiaru kątów;


Te


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Teodolitowy

→ teodolit


Patrz:teodolit

Źródła:

SJP.pl

Teodor

imię męskie


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.;

forma rzeczownika.

 (2.1) D. lm. od: Teodora


Teodor ( θεός + δῶρον – bóg + dar, tj. „dar boży, darowany przez boga”) – imię męskie pochodzenia greckiego. Por. Diodor.

W Polsce nadawane co najmniej od XIII wieku i zapisywane m.in. w postaci: "Tader", "Chodor" (wschsł.), "Teodor", "Todor", "C(z)ader", "C(z)eder". Odpowiednikiem znaczeniowym tego imienia wśród imion staropolskich jest Dadzbog, Bożydar, Bogdan, Bohdan.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Teodora

imię żeńskie


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.;

forma rzeczownika.

 (2.1) D. i B. lp. od: Teodor


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Teodorczyk

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Teodorek

zdrobnienie od: Teodor (imię męskie)


Źródła:

SJP.pl

Teodorostwo

Teodor z małżonką; Teodorowie


Źródła:

SJP.pl

Teodorowicz

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Teodorowie

imię męskie


Źródła:

SJP.pl

Teodorowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Teodora lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Teodoryk

imię męskie


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) rzad. imię|polski|m.;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Teodorzyny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Teodory lub z nią związany


Źródła:

SJP.pl

Teodorówka

wieś w Polsce


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Teodot

imię męskie


Teodot – imię męskie pochodzenia greckiego, od Θεόδοτος (Theodotos), które oznaczało „ofiarowany Bogu”, z θεός ("theos" – "Bóg") i "δοτος dotos" — "dany". Jest to imię wielu świętych i męczenników.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Teodozewo

Te


Źródła:

Wikipedia

Teodozja

imię żeńskie


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.;

 (1.2) geogr. miasto na Ukrainie, na wybrzeżu Krymu;

 (1.3) geogr. hist. grecka polis w miejscu współczesnej Teodozji (1.2)


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Teodozjański

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z osobą o imieniu Teodozjusz, jak np. cesarze rzymscy Teodozjusz I i Teodozjusz II


Źródła:

Wiktionary

Teodozjusz

1. Teodozjusz I Wielki (347-395), cesarz rzymski od 379;
2. Teodozjusz II (ok. 401-450), cesarz wschodniorzymski od 408, wnuk Teodozjusza I Wielkiego;
3. imię męskie


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Teodozjuszowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Teodozjusza lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Teodozjów

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Teodramatyczny

przymiotnik

 (1.1) teol. dotyczący teodramatu


Źródła:

Wiktionary

Teodycea

1. koncepcja filozoficzna, której zasadniczym celem jest usprawiedliwienie Boga z zarzutu istnienia zła i niesprawiedliwości na świecie;
2. dzieło przedstawiające taką koncepcję;
3. dział filozofii chrześcijańskiej zajmujący się rozumowym uzasadnieniem poznawalności i istnienia Boga


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) filoz. teol. koncepcja dążąca do uzgodnienia sprzeczności pomiędzy wiarą w dobro i wszechmoc bożą a istnieniem zła i nieszczęść na świecie;


Te


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Teofan

imię męskie


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) rzad. imię|polski|m.;


Teofan – imię męskie pochodzenia greckiego ( Θεοφάνης), oznaczające „przejawienie się Boga” — złożone z θεός ("theos", „bóg”) i φανης ("phanes", „objawić się, ukazać się”). Imię to notowane jest w źródłach polskich (na Śląsku, w Wielkopolsce i na Mazowszu) od XIV wieku, w formie Tyfan. Świętych, noszących to imię, było co najmniej sześciu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Teofania

w religii: objawienie się bóstwa w widzialnej postaci


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rel. pojedynczy akt objawienia się Boga w świecie; ukazanie się Boga w nadzwyczajnym znaku;


Teofania (gr. Θεοφάνια od Θεός 'Bóg' i φαίνειν 'ukazać się') – w teologii pojedynczy akt objawienia się Boga. Teofanie mają umacniać wiarę ludzi, przypominać im o bliskości i dobroci Boga, a także o opiece, jaką ich darzy. Według "Katechizmu Kościoła Katolickiego" teofanie rozjaśniają treść obietnic dawanych ludziom przez Boga, można w nich zobaczyć i usłyszeć niewidzialnego Boga.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Teofil

imię męskie


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.;

forma rzeczownika|rodzaj=żeński.

 (2.1) D. lm. od: Teofila


Teofil – imię pochodzenia greckiego. Oznacza „miły Bogu”. Istnieją liczni święci o tym imieniu. Święty Łukasz, autor jednej z Ewangelii oraz Dziejów Apostolskich tym imieniem (Łk 1,3) (Dz 1,1) zwraca się do swojego czytelnika rozpoczynając napisane przez siebie księgi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Teofila

imię żeńskie


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.

forma rzeczownika|rodzaj=męskoosobowy.

 (2.1) D. i B. lp. od: Teofil


Teofila – żeński odpowiednik imienia Teofil. Oznacza „miłującą Boga”. Za odpowiedniki znaczeniowe uznaje się m.in. imiona Bogumiła i Amadea.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Teofilek

zdrobnienie od: Teofila (imię żeńskie)


Źródła:

SJP.pl

Teofilina

alkaloid roślinny o działaniu zbliżonym do kofeiny


Teofilina (1,3-dimetyloksantyna) – organiczny związek chemiczny z grupy alkaloidów purynowych. Występuje naturalnie m.in. w ziarnach kakao ("Theobroma cacao"), w liściach herbaty ("Camellia sinensis") i yerba mate ("Ilex paraguariensis"). Znajduje zastosowanie w leczeniu astmy oskrzelowej i przewlekłej obturacyjnej choroby płuc.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Teofiliny

alkaloid roślinny o działaniu zbliżonym do kofeiny


Źródła:

SJP.pl

Teofilka

zdrobnienie od: Teofila (imię żeńskie)


Źródła:

SJP.pl

Teofilostwo

Teofil z małżonką; Teofilowie


Źródła:

SJP.pl

Teofilowie

imię męskie


Źródła:

SJP.pl

Teofilowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Teofila lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Teofilówka

wieś w Polsce


Teofilówka – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie sokołowskim, w gminie Jabłonna Lacka. Ma status sołectwa. Leży w odległości około 5 km na północny wschód od Jabłonny Lackiej.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa siedleckiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Teoforyczny

zawierający imię Boga lub bóstwa, np. Bogumił


przymiotnik

 (1.1) zawierający w sobie imię bóstwa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Teofrast

grecki uczony żyjący w latach ok. 370-287 p.n.e.


Źródła:

SJP.pl

Teogonia

część doktryny religijnej lub mitologii, której przedmiotem badań jest pochodzenie bóstw


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rel. zbiór wyobrażeń i opowieści na temat pochodzenia bóstw

 (1.2) dział teologii i mitologii zajmujący się badaniem pochodzenia Boga;


Teogonia (gr. θεογονία "theogonia") – część teologii lub mitologii zajmująca się kwestią pochodzenia bogów i herosów. Jest to najczęściej pieśń przedstawiająca narodziny bogów. Religioznawstwo współczesne traktuje kwestie teogonii symbolicznie, uznając opisywane przez nią zdarzenia jako wyraz wielu funkcji sfery sacrum. Przykładem teogoni jest Teogonia Hezjoda, opisująca powstanie i losy bogów greckiego panteonu, a także teogonie indyjskie zawarte w Puranach.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Teogoniczny

przymiotnik

 (1.1) będący częścią teogonii, związany z nią lub dotyczący jej


Źródła:

Wiktionary

Teokracja

władza duchownych; także ustrój państwa z ich władzą


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) polit. rel. ustrój państwowy, w którym najwyższa władza należy do duchowieństwa;

 (1.2) polit. państwo, w którym panuje teokracja (1.1)


Teokracja ( θεοκρατία, od θεός + κράτος, „bóg + władza”) – doktryna polityczna, według której władzę w państwie sprawuje kapłan lub kapłani i w której duchowni decydują o sprawach cywilnych i religijnych. Utrzymuje się wtedy, że sprawujący władzę w państwie są powoływani przez Boga lub bogów, którzy sprawują w nim rzeczywistą władzę. Celem władzy ziemskiej jest realizacja nadrzędnej woli, władzy boskiej i urzeczywistnienie uniwersalnych zasad ustanowionych przez Boga lub bogów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Teokrata

zwolennik ustroju, w którym najwyższą władzę państwową sprawują duchowni; członek rządów teokratycznych


Źródła:

SJP.pl

Teokratyczność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest teokratyczne


Źródła:

Wiktionary

Teokratyczny

→ teokracja


przymiotnik relacyjny

 (1.1) taki, w którym władzę sprawuje bóstwo lub jego kapłani


Patrz:teokracja

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Teokratyzacja

wprowadzanie rządów kleru, władzy duchownych


Źródła:

SJP.pl

Teokratyzm

władza duchownych; także ustrój państwa z ich władzą


Źródła:

SJP.pl

Teokryt

grecki poeta z Syrakuz (około 310 p.n.e. - około 250 p.n.e.)


Teokryt (gr. Θεόκριτος "Theokritos", około 310 p.n.e. – około 250 p.n.e.) – grecki poeta z Syrakuz, uważany za twórcę sielanki. Przebywał w Aleksandrii na dworze Ptolemeusza II Filadelfosa.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Teol.

skrót od: teologia, teologiczny


Źródła:

SJP.pl

Teolatria

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) oddawanie czci bogu, kult boga


Źródła:

Wiktionary

Teolin

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Teolog

osoba badająca naturę Boga oraz jego relację do świata i ludzi


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) filoz. rel. specjalista w dziedzinie teologii

rzeczownik, rodzaj żeński

 (2.1) filoz. rel. specjalistka w dziedzinie teologii


Teolog – osoba zajmująca się systematycznym, opartym na metodach filozoficznych, historycznych i in., studium twierdzeń religijnych uznawanych za objawione dotyczących Boga oraz Jego relacji do świata, w myśl maksymy "fides quaerens intellectum" - "wiara szukająca zrozumienia". Najczęściej związana z chrześcijaństwem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Teologia

nauka o Bogu lub bogach, interpretująca i uzasadniająca twierdzenia danej religii


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) teol. teoretyczna podbudowa jakiejś religii, zwłaszcza w odniesieniu do religii uznających istnienie Boga (bogów);

 (1.2) pot. wydział lub kierunek na uczelni obejmujący studia w dziedzinie teologii (1.1)


Teologia (gr. θεος, "theos", „Bóg”, + λογος, "logos", „nauka”) lub sacra doctrina ("święta nauka"); bogoznawstwo – refleksja nad doktrynami religijnymi, wykraczająca poza religioznawstwo, które nie ocenia prawdziwości religii (w przeciwieństwie do teologii, która zakłada prawdziwość danego wyznania) oraz poza filozofię religii, która to nie opiera się na wierze.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Teologiczny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) teol. związany z teologią


Źródła:

Wiktionary

Teolożka

→ teolog


Patrz:teolog

Źródła:

SJP.pl

Teonela

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.


Źródła:

Wiktionary

Teonilla

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.;


Teonilla, "Teonela" – imię żeńskie pochodzenia greckiego, pierwotnie stanowiące zdrobniałą żeńską formę imienia Teonas. Patronką tego imienia jest św. Teonilla (Teonela), zm. w 303 roku.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Teonomizm

odmiana deontologizmu heteronomicznego, wg której normy moralne zostały podyktowane wprost przez Boga, a jego wolna decyzja jest źródłem i jedynym uzasadnieniem wszelkich wartości moralnych


Źródła:

SJP.pl

Teor.

skrót od: teoretyczny; teoret.


Źródła:

SJP.pl

Teorban

instrument strunowy szarpany, rodzaj lutni basowej


Te


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Teorbanistka

→ teorbanista


Patrz:teorbanista

Źródła:

SJP.pl

Teoremat

twierdzenie należące do systemu dedukcyjnego, wyprowadzone za pomocą dedukcji z aksjomatów systemu, do którego należy


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) log. twierdzenie pochodne, który występuje w obrębie systemu dedukcyjnego i jest wyprowadzone za pomocą wnioskowania dedukcyjnego z aksjomatów tego systemu


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Teorematyczny

→ teoremat


przymiotnik

 (1.1) dotyczący teorematu


Patrz:teoremat

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Teoret.

skrót od: teoretyczny; teor.


Źródła:

SJP.pl

Teoretyczka

→ teoretyk


Patrz:teoretyk

Źródła:

SJP.pl

Teoretycznie

przysłówek

 (1.1) w sposób teoretyczny


Źródła:

Wiktionary

Teoretycznoliteracki

dotyczący teorii literatury


Źródła:

SJP.pl

Teoretycznopoznawczy

dotyczący teorii poznania (epistemologii); teoriopoznawczy, epistemologiczny


Źródła:

SJP.pl

Teoretyczność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co jest teoretyczne


Źródła:

Wiktionary

Teoretyczny

1. oparty na teorii naukowej, a nie na doświadczeniu;
2. hipotetyczny


przymiotnik

 (1.1) niesprawdzony w praktyce, oparty tylko na teorii

 (1.2) mało prawdopodobny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Teoretyk

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) naukowiec zajmujący się nauką teoretyczną

 (1.2) człowiek, który posiadł wiedzę ogólną w danej dziedzinie, ale nie potrafi wdrożyć ją w praktykę


Źródła:

Wiktionary

Teoretyzowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) wyrażanie przypuszczeń


Źródła:

Wiktionary

Teoretyzować

rozważać coś w sensie teoretycznym, w oderwaniu od praktyki


czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) pot. wyrażać przypuszczenia nie wychodzące poza sferę teorii

 (1.2) nauk. opracowywać teorię


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Teoria

1. koncepcja oparta na poznaniu i zrozumieniu istotnych czynników kształtujących pewną sferę rzeczywistości;
2. gałąź nauki, sztuki, technologii itp. w przeciwieństwie do praktyki zajmująca się kwestiami ogólnymi, założeniami; metodologia;
3. teza mająca coś tłumaczyć, lecz niedająca się udowodnić naukowo lub w praktyce zweryfikować


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) system pojęć, definicji, aksjomatów, i twierdzeń, opisujący wybrany fragment świata fizycznego, świata kultury, bądź abstrakcyjnego obiektu;

 (1.2) log. zbiór wzajemnie niesprzecznych zdań logicznych;

 (1.3) pot. teza tłumacząca coś, ale nie udowodniona (w nauce takie użycie uważane jest za błąd, patrz uwagi)

 (1.4) pot. abstrakcja, nie mająca odniesienia do praktyki

 (1.5) pot. teoretyczna (w przeciwieństwie do praktycznej) część nauczania bądź egzaminu


Teoria (z gr. "theoría" – oglądanie, rozważanie) – system pojęć, definicji, aksjomatów i twierdzeń, ustalających relacje między tymi pojęciami i aksjomatami, tworzący spójny system pojęciowy, opisujący jakąś wybraną dziedzinę fizyczną lub abstrakcyjną.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Teorikon

ateński zasiłek dla ubogich obywateli na opłacenie ich wstępu na wydarzenia kulturalne pobierany w IV i V w. p.n.e.


Teorikon (gr. "theorikon") to zasiłek w wysokości dwóch oboli, wypłacany w Atenach od czasów Peryklesa ubogim obywatelom na opłacenie wstępu do teatru, a z czasem na wszelkie widowiska. Był jednym z charakterystycznych przejawów polityki kulturalnej państwa ateńskiego w V w. p.n.e.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Teorioinformacyjny

związany z teorią informacji (dyscypliną naukową)


Źródła:

SJP.pl

Teorioliczbowy

dotyczący teorii liczb


przymiotnik relacyjny

 (1.1) mat. wykorzystujący dorobek teorii liczb, opierający się na teorii liczb, dotyczący teorii liczb


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Teoriomnogościowy

dotyczący teorii mnogości


przymiotnik relacyjny

 (1.1) mat. związany z teorią mnogości


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Teoriomodelowy

dotyczący teorii modeli (semantyki logicznej)


Źródła:

SJP.pl

Teoriopoznawczy

dotyczący teorii poznania (epistemologii); teoretycznopoznawczy, epistemologiczny


przymiotnik

 (1.1) filoz. dotyczący teorii poznania


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Teoryjka

zdrobnienie od: teoria


Źródła:

SJP.pl

Teosin

Teosin – kolonia w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie chełmskim, w gminie Dorohusk.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa chełmskiego.

Kolonia wchodzi w skład sołectwa "Teosin, Świerże-Kolonia". Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 108 mieszkańców i była siedemnastą co do wielkości miejscowością gminy Dorohusk.


Źródła:

Wikipedia

Teownik

kształtownik o przekroju poprzecznym w kształcie litery T; teówka


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) techn. kształtownik o przekroju poprzecznym zbliżonym do litery T;


Teownik – rodzaj kształtownika o przekroju poprzecznym zbliżonym do litery T. Z teowników wykonywane są elementy konstrukcji maszyn, budowli i tym podobne.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Teownikowy

→ teownik


Patrz:teownik

Źródła:

SJP.pl

Teowy

w kształcie litery T


Źródła:

SJP.pl

Teozof

zwolennik teozofii


Źródła:

SJP.pl

Teozofia

1. filozoficzno-religijny nurt myślowy badający tajemnice świata nadprzyrodzonego przez mistyczny kontakt z Bogiem
2. nazwa dla różnych ruchów filozoficzno-religijnych rozwijających się zwłaszcza na przełomie wieków XIX i XX


Teozofia (gr. "theos" „bóg” i "sophia" „mądrość”) – światopogląd religijno-filozoficzny głoszący możliwość uzyskania bezpośredniego kontaktu człowieka ze światem nadprzyrodzonym i poznania jego tajemnic przede wszystkim przez mistyczne objawienie, w węższym znaczeniu jeden z przejawów tendencji połączenia różnych religii (synkretyzm) głoszony przez Towarzystwo Teozoficzne, założone w 1875 roku przez Helenę Bławatską w Nowym Jorku.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Teozoficzny

przymiotnik

 (1.1) związany z teozofią


Źródła:

Wiktionary

Teozofio

forma rzeczownika.

 (1.1) W. lp. od: teozofia


Źródła:

Wiktionary

Teoś

zdrobnienie od: Teodor, Teofil (imiona męskie)


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) zdrobn. imię|polski|m. Teofil


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tepedowiec

członek TPD (Towarzystwa Przyjaciół Dzieci); TPD-owiec


Źródła:

SJP.pl

Tepedowski

przymiotnik od: TPD (Towarzystwo Przyjaciół Dzieci); TPD-owski


Źródła:

SJP.pl

Teperek

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Tepidarium

sala do ciepłych kąpieli w starożytnych łaźniach rzymskich


Te


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tepido

określenie wykonawcze: obojętnie


Źródła:

SJP.pl

Tepito

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. dzielnica miasta Meksyk, mająca opinię niebezpiecznej, z szemranym handlem, własną kulturą, dialektem i unikalnym sposobem bycia


Źródła:

Wiktionary

Tepować

uderzać lekko pędzlem po świeżo zamalowanej powierzchni obrazu w celu uzyskania chropowatości


Źródła:

SJP.pl

Tepsa

potocznie, z odcieniem lekceważenia o Telekomunikacji Polskiej


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) hist. pot. Telekomunikacja Polska


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tequila

[czytaj: tekila] wódka meksykańska z soku agawy


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mocny meksykański napój alkoholowy produkowany ze sfermentowanego soku agawy niebieskiej;


– wysokoprocentowy, meksykański napój alkoholowy, produkowany ze sfermentowanego soku agawy niebieskiej ("Agave tequilana"). Nazwa pochodzi od miasta Tequila, centrum produkcji trunku.

W 2006 roku uprawy agawy oraz zabytkowe zakłady przetwórcze w regionie Tequili zostały wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ter

mieszanina smoły, kalafonii i tłuszczu używana jako smar ochronny


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tera

(architektura) świątynia buddyjska w Japonii, złożona z ośmiu budowli sakralnych


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) archit. rodzaj buddyjskiej świątyni w Japonii

 (1.2) gw-pl|Górny Śląsk, Pszczyna. smoła

przysłówek

 (2.1) gw-pl|Górny Śląsk. teraz


Tera (T) ("gr. teras" – potwór) – przedrostek jednostki miary oznaczający mnożnik 1 000 000 000 000 = 1012 (bilion).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Terabajt

w informatyce: jednostka pojemności pamięci równa 1024 gigabajtom (skrót: TB)


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) inform. jednostka pojemności nośników danych i pamięci operacyjnej komputera równa 1024 gigabajtom;


Terabajt (skrót TB), tebibajt (skrót TiB) – jednostki używane w informatyce m.in. do określania rozmiaru największych pamięci masowych, zasobów plików i baz danych. Przedrostek tera pochodzi od greckiego słowa "téras" oznaczającego potwora; przedrostek "tebi" został utworzony sztucznie (zob. przedrostek dwójkowy).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Terabajtowy

→ terabajt


przymiotnik

 (1.1) inform. mający pojemność lub rozmiar jednego terabajta


Patrz:terabajt

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Terabit

jednostka informacji; bilion bitów


Terabit – jednostka informacji, w skrócie Tb lub Tbit.

1 Tbit = 1012 = 1 000 000 000 000 bitów.

Przykładowe przeliczenia na inne jednostki:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Terabitowy

→ terabit


Patrz:terabit

Źródła:

SJP.pl

Teraflop

jednostka mocy obliczeniowej komputera równa bilionowi flopów; teraflops


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) inform. jednostka mocy obliczeniowej komputera równa 1012 (bilion) flopów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Teraflops

jednostka mocy obliczeniowej komputera równa bilionowi flopsów; teraflop


Źródła:

SJP.pl

Teraherc

jednostka częstotliwości równa bilionowi herców


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) metrol. fiz. jednostka częstotliwości równa bilionowi herców


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Terahercowy

→ teraherc


Patrz:teraherc

Źródła:

SJP.pl

Terajewicz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Terajsy

przymiotnik

 (1.1) gw-pl|księstwo łowickie. teraźniejszy


Źródła:

Wiktionary

Terakociarz

robotnik zajmujący się układaniem terakoty


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) bud. środ. specjalista zajmujący się wykładaniem płytkami terakotowymi ścian lub podłóg


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Terakota

1. palona, nieszkliwiona glina;
2. wyrób z nieszkliwionej gliny, porowaty, o barwie czerwonej lub żółtej;
3. nazwa koloru brązowoczerwonego


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) techn. tworzywo ceramiczne otrzymywane przez spiekanie w temperaturze 1150–1300℃ gliny ogniotrwałej, skaleni, piasku, z dodatkiem barwiących tlenków metali, zwykle na kolor ceglastoczerwony;

 (1.2) bud. szt. wyrób z terakoty (1.1), zwykle przedmiot użytkowy, artystyczny lub okładzina


Te


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Terakotowy

przymiotnik

 (1.1) dotyczący terakoty; wykonany z terakoty

 (1.2) koloru brązowoczerwonego


Źródła:

Wiktionary

Terakowski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Teralit

magmowa skała głębinowa podobna do gabra


Źródła:

SJP.pl

Terapena

rodzaj żółwi z rodziny żółwi błotnych


Źródła:

SJP.pl

Terapeuta

1. specjalista w stosowaniu jakichś zabiegów medycznych, zwykle lekarz;
2. psychoterapeuta


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) med. specjalista od prowadzenia jakiejś terapii;

 (1.2) psych. psychoterapeuta


Te


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Terapeutka

→ terapeuta


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. specjalistka od prowadzenia jakiejś terapii

 (1.2) psych. psychoterapeutka


Patrz:terapeuta

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Terapeutycznie

przysłówek

 (1.1) za pomocą terapii


Źródła:

Wiktionary

Terapeutyczny

1. leczniczy;
2. psychoterapeutyczny;
3. spełniający taką samą rolę jak terapia


przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący terapii lub terapeuty


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Terapeutyzować

prowadzić działania o charakterze terapeutycznym, wspierające zdrowie psychiczne lub emocjonalne


czasownik niedokonany

 (1.1) poddawać kogoś / coś terapii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Terapia

przywracanie zdrowia przez stosowanie różnego rodzaju zabiegów, leków; także metoda leczenia choroby; terapeutyka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. przywracanie zdrowia, proces leczenia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Terapiobus

pojazd oferujący pomoc psychologiczną lub terapeutyczną


Źródła:

SJP.pl

Terapsyd

przedstawiciel rzędu wymarłych gadów z gromady synapsydów; gad ssakokształtny


Źródła:

SJP.pl

Terapsydy

przedstawiciel rzędu wymarłych gadów z gromady synapsydów; gad ssakokształtny


Terapsydy, gady ssakokształtne (Therapsida) – rząd synapsydów, który pojawił się we wczesnym permie i stał się dominującą grupą kręgowców lądowych w połowie tego okresu. Zgodnie z zasadami kladystyki do terapsydów, aby były taksonem monofiletycznym, należy również zaliczyć wywodzącą się z cynodontów gromadę ssaków.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Terasa

płaski, poziomy próg na zboczu doliny rzecznej lub nad brzegiem morza


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) geogr. geol. płaski teren na zboczu doliny rzeki lub nad brzegiem morza;

 (1.2) przest. zob. taras.


Terasa (taras) – forma terenu powstała w dolinie rzecznej wskutek erozyjnej lub akumulacyjnej działalności płynących wód. Występuje w zespołach, tworząc w przekroju poprzecznym doliny charakterystyczny układ schodów. Terasy mogą też powstać na wybrzeżu morza lub jeziora, w związku z działalnością falowania i zmiany poziomu lustra wody w akwenie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Terasowaty

1. mający pewne cechy terasy;
2. zawierający terasy


Źródła:

SJP.pl

Terasowy

→ terasa


Patrz:terasa

Źródła:

SJP.pl

Teratogenetyczny

→ teratogeneza; teratogenny


Źródła:

SJP.pl

Teratogeneza

powstawanie wad rozwojowych w trakcie rozwoju osobniczego


Źródła:

SJP.pl

Teratogenia

dział embriologii zajmujący się powstawaniem wad rozwojowych


Źródła:

SJP.pl

Teratogeniczny

→ teratogenia


Patrz:teratogenia

Źródła:

SJP.pl

Teratogenność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co jest teratogenne, co powoduje powstawanie wad rozwojowych płodu


Teratogenność – właściwość niektórych czynników zewnętrznych, określanych jako teratogeny, do wywoływania u rozwijających się organizmów wykraczających poza standardowe zmienności fenotypowych lub różnych defektów czynności metabolicznych, określanych jako wady wrodzone lub "potworności".


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Teratogenny

powodujący wady rozwojowe w organizmach


przymiotnik

 (1.1) med. wet. powodujący powstawanie wad rozwojowych płodu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Teratolog

specjalista w dziedzinie teratologii


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) specjalista od wad rozwojowych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Teratologia

nauka o dziedzicznych lub patologicznych zniekształceniach u ludzi, zwierząt i roślin


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biol. med. nauka o wadach rozwojowych i potwornościach u organizmów żywych;


Teratologia (z gr. "téras" = "potwór" i "lógos" = "nauka") – nauka, która zajmuje się badaniem potworności, nieprawidłowości oraz wad rozwojowych. Powiązana jest ściśle z anatomią porównawczą i patologiczną, embriologią i genetyką. Badania teratologii mają wielkie znaczenie dla poznania prawidłowego rozwoju organizmów, ponieważ u potworków widoczne są szczególnie wyraźnie określone właściwości rozwojowe.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Teratologiczny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) biol. med. związany z teratologią, dotyczący teratologii


Źródła:

Wiktionary

Teratoma

nowotwór przeważnie w postaci torbieli, zbudowany z bezładnie ułożonych tkanek i fragmentów narządów; potworniak


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. zob. potworniak.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Teratornis

przedstawiciel rodziny kopalnych ptaków; teratornit


Źródła:

SJP.pl

Teratornisy

rodzina kopalnych ptaków; teratornity


Źródła:

SJP.pl

Teratornit

przedstawiciel rodziny kopalnych ptaków; teratornis


Źródła:

SJP.pl

Teratornity

rodzina kopalnych ptaków; teratornisy


Źródła:

SJP.pl

Terawat

jednostka mocy równa 10^12 watów (skrót: TW)


Źródła:

SJP.pl

Terawatogodzina

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) elektr. ilość energii elektrycznej równa pracy wykonywanej przez prąd o mocy 1 terawata w ciągu jednej godziny; miliard kilowatogodzin


Źródła:

Wiktionary

Teraz

w tej chwili


przysłówek

 (1.1) w tej chwili, obecnie


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Terazki

przysłówek

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. teraz


Źródła:

Wiktionary

Terazzo

mieszanina wody, cementu i grysu stosowana do wylewki posadzek lub schodów; lastryko, lastriko, lastrico, terrazzo


Źródła:

SJP.pl

Terać

dawniej: zmniejszać moc, wartość czegoś, zużywać, nadwerężać; marnować, tracić, trwonić, tyrać


Źródła:

SJP.pl

Teraźniejszość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) czas obecny; to, co dzieje się teraz

 (1.2) odprzym. cecha tego, co jest teraźniejsze; cecha tych, którzy są teraźniejsi


Teraźniejszość – część linii czasu dziejąca się obecnie (w liniowej koncepcji czasu). W tym sensie teraźniejszości przeciwstawia się przeszłość oraz przyszłość.

W filozofii istnieje pozycja zwana prezentyzmem, według której teraźniejszość jest jedynym z trzech wymienionych stanów (przeszłość, przyszłość, teraźniejszość), który rzeczywiście istnieje. Terminy, które stosuje się do mówienia o pozostałych stanach, są konwencjami i nie należy z nich wyciągać konsekwencji ontologicznych.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Teraźniejszy

przymiotnik

 (1.1) odbywający się teraz

 (1.2) gram. dotyczący czasu teraźniejszego


Źródła:

Wiktionary

Terb

pierwiastek chemiczny o symbolu Tb i liczbie atomowej 65, metal należący do lantanowców, wykorzystywany m.in. jako składnik materiałów magnetycznych


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu Tb i liczbie atomowej 65;


Terb (Tb, łac. "terbium") – pierwiastek chemiczny, lantanowiec.

Jest to jeden z czterech pierwiastków, których nazwy zostały utworzone od szwedzkiej miejscowości Ytterby (są to: erb, itr, iterb, terb). Został odkryty w 1843 r.

Występuje w skorupie ziemskiej w ilości 1,1 ppm. Jego najważniejszym minerałem jest monacyt (Ce,La,Th,Nd,Y,Pr,Tb)PO4, najczęściej pozyskiwany z tzw. piasków monacytowych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Terbowy

→ terb


przymiotnik

 (1.1) dotyczący terbu


Patrz:terb

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tercdecyma

interwał muzyczny złożony z oktawy i seksty


Tercdecyma – interwał złożony zawarty między trzynastoma kolejnymi stopniami skali muzycznej. W szeregu zasadniczym naturalnie występuje tercdecyma mała i wielka. Zastosowanie znaków chromatycznych pozwala zmienić jej rozmiar.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tercecik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od tercet


Źródła:

Wiktionary

Terceron

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) potomek Mulatki i białego mężczyzny lub Mulata i białej kobiety


Źródła:

Wiktionary

Tercet

zespół składający się z trzech wykonawców; trio


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) trzech muzyków

 (1.2) trzech ludzi, którzy razem coś robią


Tercet – dwuznaczne pojęcie muzyczne:

Trzyosobowy zespół instrumentalny nosi nazwę trio. Analogicznie dwuosobowy zespół wokalny nosi nazwę duet, a dwuosobowy zespół instrumentalny to duo. Od kwartetu wzwyż nie ma rozróżnienia, określenie dotyczy zarówno czterech śpiewaków, jak i czterech instrumentalistów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tercetowy

→ tercet


Patrz:tercet

Źródła:

SJP.pl

Terchowa

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. wieś w północnej Słowacji


Źródła:

Wiktionary

Tercja

1. główny interwał w akordach systemu dur-moll
2. dawniej: sześćdziesiąta część sekundy
3. jedna z trzech części meczu
4. trzecia pozycja obronna w szabli w szermierce
5. stopień czcionki o wielkości szesnastu punktów typograficznych


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) muz. interwał o wielkości 3 lub 4 półtonów;

 (1.2) typogr. druk. w systemie miar typograficznych Didota stopień czcionki odpowiadający szesnastu punktom (6,0144 mm)


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tercjalny

→ tercja (część modlitwy brewiarzowej); tercjowy


Źródła:

SJP.pl

Tercjan

dawniej: woźny w zakładzie naukowym; pedel; bedel


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) przest. woźny szkolny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tercjanowa

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) przest. żona tercjana

 (1.2) przest. woźna


Źródła:

Wiktionary

Tercjara

potocznie: kobieta, która jako osoba świecka związana jest z określonym zakonem


Źródła:

SJP.pl

Tercjarka

→ tercjarz


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) członkini jednego z trzecich zakonów


Patrz:tercjarz

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tercjarski

związany z tercjarstwem (organizacja religijna ludzi świeckich)


przymiotnik

 (1.1) dotyczący tercjarstwa, właściwy tercjarstwu, związany z tercjarstwem, należący do tercjarstwa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tercjarstwo

w kościele katolickim: organizacja religijna ludzi świeckich, związana z określonym zakonem (jednak bez obowiązku życia w klasztorze i składania ślubów zakonnych); stowarzyszenie tercjarskie; trzeci zakon


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) rel. w Kościele katolickim: organizacja religijna, której świeccy członkowie w codziennym życiu realizują zasady jednego z zakonów, jednak bez obowiązku pozostawania w klasztorze i składania ślubów zakonnych; trzeci zakon;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tercjarz

członek tercjarstwa, świeckiego zgromadzenia wokół niektórych klasztorów, przestrzegającego ich reguły


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) rel. członek jednego z katolickich stowarzyszeń świeckich, tzw. „zakonów tercjarskich” (zakonów trzecich);


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tercjusz

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) rzad. imię|polski|m.;


Tercjusz – imię męskie pochodzenia łacińskiego, od liczebnika oznaczającego "trzeci" (por. Oktawiusz). Patronem tego imienia jest św. Tercjusz, wspominany razem ze śwśw. Dionizją, Datywą, Leoncją, Emilianem, Bonifacym, Majorykiem i Serwusem (V wiek).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Tercyna

trzywierszowa zwrotka o specyficznym układzie rymów


Tercyna (wł. "terza rima") – strofa otwarta złożona z 3 wersów, zwykle jedenastozgłoskowych, powiązana rymami ze strofą poprzednią i następną. Rymy mają następujący układ w kolejnych zwrotkach: "aba, bcb, cdc, ded" itd.

"Nagle mnie trącił płacz na pustym błoniu:"


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tercynowy

→ tercyna


Patrz:tercyna

Źródła:

SJP.pl

Tere-Fere

potoczne wyrażenie wypowiadane, gdy powątpiewamy w prawdziwość czyichś słów (np. Tere fere, znowu zmyślasz.), lekceważymy czyjąś wypowiedź (np. Tere fere, gadaj zdrów.), przekomarzamy się z kimś (np. Tere fere, złap mnie!) itp.; tere fere


Źródła:

SJP.pl

Terebiniec

Terebiniec – kolonia w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie hrubieszowskim, w gminie Werbkowice.

Kolonia jest sołectwem w gminie Werbkowice. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 308 mieszkańców i była dwunastą co do wielkości miejscowością gminy.


Źródła:

Wikipedia

Terebint

drzewo lub krzew z rodziny nanerczowatych; terpentynowe drzewo, pistacja terpentynowa


Źródła:

SJP.pl

Tereftalan

poli(tereftalan etylenu) - popularne tworzywo sztuczne z grupy poliestrów; PET


Źródła:

SJP.pl

Tereftalowy

kwas tereftalowy - kwas aromatyczny, izomer kwasu ftalowego używany do syntezy włókien poliestrowych


Źródła:

SJP.pl

Terek

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. hydron. rzeka na Przedkaukaziu, płynąca przez Rosję i Gruzję, uchodząca deltą do Morza Kaspijskiego;


Terek (gruz. თერგი, "Tergi"; ros. Терек, "Tieriek"; czecz. Теркa, "Terka") – rzeka na Kaukazie Północnym. Jej długość wynosi 623 km; dorzecze zajmuje powierzchnię 43,2 tys. km².

Źródła znajdują się w Wielkim Kaukazie na stokach Pasma Głównego (Wododziałowego). Rzeka przepływa przez terytorium Gruzji i Rosji (Osetia Północna, Czeczenia i Dagestan). W Pasmie Bocznym tworzy przełom zwany Wąwozem Darialskim (dł. ok. 3 km, głębokość do 1000 m).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Terekia

ptak z rodziny bekasowatych


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ornit. nazwa systematyczna|Xenus cinereus|ref=tak., gatunek ptaka z rodziny bekasowatych;


Terekia ("Xenus cinereus") – gatunek średniej wielkości ptaka wędrownego z rodziny bekasowatych (Scolopacidae). Nie jest zagrożony wyginięciem.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Terelak

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Terem

w pałacach carskich i bojarskich na Rusi: najwyższa kondygnacja mieszkalna, głównie dla kobiet


Terem (ros. "tieriem", dosł. poddasze) – najwyższa kondygnacja w XVII-wiecznych pałacach carskich i dworach bojarskich, przeznaczona wyłącznie dla kobiet.

Kondygnacja ta była zazwyczaj wyodrębniona od reszty budowli malowniczym, wysokim dachem. Budowano ją czasem osobno i była wówczas połączona z główną rezydencją zamkniętym przejściem.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Teremiec

Teremiec – kolonia w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie chełmskim, w gminie Białopole.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa chełmskiego.

Kolonia jest sołectwem w gminie Białopole. Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 kolonia liczyła 129 mieszkańców i była dziesiątą co do liczby ludności miejscowością gminy.


Źródła:

Wikipedia

Teren

1. obszar, miejsce;
2. potocznie: prowincjonalne ośrodki partii politycznej


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) pewien określony obszar ziemi

 (1.2) obszar będący w sferze czyichś wpływów, zainteresowania czy działania

 (1.3) przen. dziedzina czyjejś aktywność

 (1.4) pot. władza, ośrodek prowincjonalny wobec władzy, ośrodka centralnego

 (1.5) arena pewnych określonych wydarzeń

 (1.6) otwarta część powierzchni ziemi wraz z jej ukształtowaniem i pokryciem


Teren – każdy dowolnie określony fragment powierzchni lądowej. Termin spełniający taką samą funkcję, jak akwen w odniesieniu do powierzchni wodnej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Terencja

imię żeńskie


Terencja – imię żeńskie pochodzenia rzymskiego, powstałe z nazwy rzymskiego rodu "Terentius" (o nieznanym znaczeniu). Jego męską formą jest Terencjusz.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Terencjusz

imię męskie


Publius Terentius Afer (ur. ok. 195 p.n.e., zm. nie wcześniej niż 159 p.n.e.) – komediopisarz rzymski, jeden z dwóch (obok Plauta), którego komedie zachowały się do naszych czasów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Terencjuszostwo

Terencjusz z małżonką; Terencjuszowie


Źródła:

SJP.pl

Terencjuszowie

imię męskie


Źródła:

SJP.pl

Terencjuszowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Terencjusza lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Terenia

imię zdrobnienie od: Teresa (imię żeńskie)


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) zdrobn. imię|polski|ż. Teresa

 (1.2) geogr. wieś w Polsce, w województwie mazowieckim, w powiecie pruszkowskim, w gminie Brwinów;


Terenia – wieś sołecka w Polsce, położona w województwie mazowieckim, w powiecie pruszkowskim, w gminie Brwinów.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa warszawskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Terenik

1. zdrobnienie od teren;
2. potocznie: jazda konna w terenie, poza ujeżdżalnią lub placem treningowym


Źródła:

SJP.pl

Terenin

przymiotnik dzierżawczy - należący do Tereni lub z nią związany


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tereniny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Tereni lub z nią związany


Źródła:

SJP.pl

Terenowiec

1. osoba pracująca w terenie; działacz terenowy;
2. osoba uprawiająca sportowo jazdę samochodem terenowym po nieutwardzonych trasach; off roadowiec, off-roadowiec, offroadowiec, offroader, off-roader


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) środ. działacz terenowy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Terenowość

→ terenowy


Patrz:terenowy

Źródła:

SJP.pl

Terenowy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z terenem, dotyczący terenu

 (1.2) taki, który działa poza biurem, „w terenie”

 (1.3) mot. o pojeździe: przystosowany do jazdy w terenie, poza szosami


Źródła:

Wiktionary

Terenoznawca

specjalista w zakresie wiedzy o ukształtowaniu terenu, sposobach odwzorowywania go na mapie oraz o orientowaniu się w nim


Źródła:

SJP.pl

Terenoznawczy

związany z wiedzą o ukształtowaniu terenu, sposobach odwzorowywania go na mapie oraz o orientowaniu się w nim


Źródła:

SJP.pl

Terenoznawczyni

specjalistka w zakresie wiedzy o ukształtowaniu terenu, sposobach odwzorowywania go na mapie oraz o orientowaniu się w nim


Źródła:

SJP.pl

Terenoznawstwo

wiedza o ukształtowaniu terenu, sposobach odwzorowywania go na mapie oraz o orientowaniu się w nim


Terenoznawstwo – jest to sztuka orientacji w terenie, odczytywania i sporządzania map, posługiwania kompasem, busolą itp. Umiejętność podstawowa potrzebna do uprawiania turystyki.

Do terenoznawstwa zaliczamy często jeszcze:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Terentiew

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Tereny

1. obszar, miejsce;
2. potocznie: prowincjonalne ośrodki partii politycznej


Źródła:

SJP.pl

Terenówka

potocznie:
1. samochód przystosowany specjalnie do jazdy w terenie; samochód terenowy;
2. liga (klasa) terenowa;
3. ogół działań mających miejsce w terenie


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mot. pot. samochód przystosowany do jazdy w utrudnionych warunkach terenowych

 (1.2) typ gry fabularnej


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tereré

yerba mate przygotowana na zimno


Tereré − popularny w Ameryce Południowej napój, który przyrządza się na zimno z liści "ostrokrzewu paragwajskiego" (yerba mate, herba mate, mate, caa mate, caa mati, "Ilex paraguariensis").

Tereré spożywa się w północno-wschodniej Argentynie i południowej Brazylii, a także w Paragwaju, gdzie kultura jego picia jest szczególnie rozwinięta.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Teresa

imię żeńskie


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.;


Teresa – imię żeńskie pochodzenia greckiego. Może wywodzić się od słowa oznaczającego „mieszkanka wyspy Thera ("znanej dziś jako: Santoryn")”.

W Polsce imię pojawiło się w XVII wieku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Teresiak

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Teresin

wieś w Polsce


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Teresinianin

mieszkaniec Teresina (wsi w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Teresinianka

mieszkanka Teresina (wsi w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Teresiny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Teresy lub z nią związany


Te


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Teresiński

przymiotnik od: Teresin


Źródła:

SJP.pl

Tereska

zdrobnienie od: Teresa (imię żeńskie)


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) zdrobn. poufała forma imienia żeńskiego Teresa

 (1.2) geogr. przysiółek w Polsce w województwie wielkopolskim, w gminie Margonin;


Tereska – przysiółek w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie chodzieskim, w gminie Margonin.

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa pilskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Terespol

miasto w Polsce


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Polsce, w województwie lubelskim;

 (1.2) geogr. wieś w województwie wielkopolskim, w gminie Rakoniewice;

 (1.3) geogr. zob. Terespol Pomorski.


Terespol – miasto w województwie lubelskim, w powiecie bialskim.

Pod względem historycznym Terespol leży na Polesiu, w dawnej ziemi brzeskiej. Miasto magnackie położone było w końcu XVIII wieku w powiecie brzeskolitewskim województwa brzeskolitewskiego. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do województwa bialskopodlaskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Terespolanin

mieszkaniec Terespola


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Terespola


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Terespolanka

mieszkanka Terespola


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Terespola


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Terespolski

przymiotnik od: Terespol


przymiotnik

 (1.1) przym. od Terespol


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tereszkiewicz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Tereszko

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Tereszpol

gmina wiejska w Polsce


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tereszpolski

przymiotnik od: Tereszpol-Kukiełki, Tereszpol-Zaorenda, Tereszpol-Zygmunty


Źródła:

SJP.pl

Tereszyn

Tereszyn (nazwa historyczna: Tereczyn) – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie lubelskim, w gminie Konopnica.


Źródła:

Wikipedia

Terezin

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto i twierdza w Czechach, w kraju usteckim, nad rzeką Ochrzą;


Terezin ( Terezín, Theresienstadt) – miasto i twierdza w Czechach, w kraju usteckim, nad rzeką Ochrza, na południowy wschód od Litomierzyc. W 2021 roku miasto liczyło 2852 mieszkańców. W mieście rozwinął się przemysł spożywczy oraz metalowy.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Tereziński

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Terezinem, dotyczący Terezina


Źródła:

Wiktionary

Terezjański

przymiotnik

 (1.1) hist. mający związek z panowaniem cesarzowej Marii Teresy Habsburg


Źródła:

Wiktionary

Terf

środowiskowo: osoba odrzucająca tożsamość transkobiet i wykluczająca je w debatach o płci, feminizmie i prawach kobiet


TE


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Terfizm

feminizm wykluczający osoby transpłciowe


Źródła:

SJP.pl

Terfka

potocznie: radykalna feministka, która wyklucza osoby transpłciowe


Źródła:

SJP.pl

Tergal

1. włókna syntetyczne z terylenu;
2. tkanina lub dzianina z tego włókna (często z domieszką wełny albo bawełny)


Źródła:

SJP.pl

Tergit

płytka grzbietowa segmentu ciała w szkielecie zewnętrznym stawonogów


Źródła:

SJP.pl

Tergiwersacja

dawniej: szalbierstwo, oszukaństwo


Źródła:

SJP.pl

Tergum

grzbietowa część segmentu ciała stawonogów innego niż głowa


Tergum (l. mn.: terga) – grzbietowa część poszczególnych segmentów ciała stawonogów z wyjątkiem głowy. Przednia krawędź tergum nazywa się podstawą ("base"), zaś tylna wierzchołkiem ("apex" lub "margin"). Terga tułowiowe u owadów tworzą notum. Najsilniej zesklerotyzowaną część tergum tworzą skleryty zwane płytkami grzbietowymi lub tergitami.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Terier

nieduży pies różnej maści, klasyfikowany pierwotnie jako pies myśliwski, obecnie jako domowy; terrier


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) kynol. typ psa należącego pierwotnie do grona psów myśliwskich – norowców;


Terier – typ psa należącego pierwotnie do grona psów myśliwskich – norowców, polujących także na powierzchni (praca w nagance z innymi psami). Wykorzystywane były do polowań na zwierzęta takie jak: borsuki, wydry, lisy czy szczury. Obecnie większość ras terierów nie pełni już funkcji myśliwskich.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Terierek

samica teriera


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) zdrobn. od: terier

 (1.2) kynol. mały terier

forma rzeczownika.

 (2.1) D. lm. od: terierka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Terierka

samica teriera


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kynol. suka teriera

forma rzeczownika|rodzaj=męskozwierzęcy.

 (2.1) D. i B. lp. od: terierek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Terierowy

przymiotnik od: terier


przymiotnik dzierżawczy

 (1.1) kynol. należący do teriera

przymiotnik relacyjny

 (2.1) kynol. dotyczący teriera, określający teriera, używany przy terierze

przymiotnik jakościowy

 (3.1) kynol. charakterystyczny dla teriera, mający cechy teriera


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Terijaki

teriyaki;
1. japońska technika kulinarna polegająca na grillowaniu bądź pieczeniu mięsa lub ryb w specjalnej marynacie;
2. japoński sos na bazie sosu sojowego


Źródła:

SJP.pl

Terinka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. salaterka


Źródła:

Wiktionary

Teriodont

przedstawiciel grupy gadów z rzędu terapsydów; gad ssakozębny


Źródła:

SJP.pl

Teriodonty

grupa gadów z rzędu terapsydów; gady ssakozębne


Teriodonty, dawniej nazywane gadami ssakozębnymi (Theriodontia) – grupa owodniowców z rzędu terapsydów z gromady Synapsida.

To bezpośredni przodkowie ssaków, gdyż w ich budowie występuje szereg cech charakterystycznych dla ssaków:

Pojawiły się w permie i wymarły pod koniec triasu a jedynie bardzo nieliczne żyły jeszcze w jurze.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Teriolit

zwierzęca skamieniałość


Źródła:

SJP.pl

Teriolog

specjalista w dziedzinie teriologii


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) biol. zoolog zajmujący się ssakami

rzeczownik, rodzaj żeński

 (2.1) biol. specjalistka w dziedzinie teriologii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Teriologia

dział zoologii, nauka o ssakach; mammologia; mastologia


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zool. dział zoologii zajmujący się ssakami;


Teriologia, mammologia, mammalogia, mastologia ( θηριον "thērion" „dzikie zwierzę”, od θηρ "thēr", θηρος "thēros" „zwierzę”; λογος "logos" „słowo, dyskusja”) – dział zoologii zajmujący się ssakami (Mammalia), ich budową, ekologią, systematyką, rozmieszczeniem (zoogeografia), ewolucją i biologią.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Teriologiczny

przymiotnik

 (1.1) zool. związany z teriologią, dotyczący teriologii


Źródła:

Wiktionary

Teriyaki

[czytaj: terijaki] terijaki;
1. japońska technika kulinarna polegająca na grillowaniu bądź pieczeniu mięsa lub ryb w specjalnej marynacie;
2. japoński sos na bazie sosu sojowego


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) kulin. tradycyjna japońska technika kulinarna polegająca na marynowaniu mięs w specjalnej marynacie tare, składającej się z sosu sojowego, słodkiego sake oraz cukru lub miodu;


Teriyaki (jap. 照り焼き) – japońska technika kulinarna, zaliczana do kategorii potraw yakimono, polegająca na pieczeniu bądź grillowaniu mięsa lub ryb w specjalnej marynacie zwanej "tare". W samej Japonii najbardziej popularne są różne rodzaje ryb przyrządzonych w ten sposób, zaś na Zachodzie raczej mięsa.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Terka

nazwisko


Zobacz też: Terka – uroczysko-dawna miejscowość w województwie warmińsko-mazurskim.

Terka (ukr. Терка) – wieś w Polsce, położona w województwie podkarpackim, w powiecie leskim, w gminie Solina. Ma status sołectwa. Leży nad Solinką.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa krośnieńskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Terkoczący

potocznie: wydający suchy, jednostajnie przerywany dźwięk; zgrzytliwy, przenikliwy, terkocący


Źródła:

SJP.pl

Terkocący

potocznie: wydający suchy, jednostajnie przerywany dźwięk; zgrzytliwy, przenikliwy, terkoczący


Źródła:

SJP.pl

Terkot

odgłos terkotania, grzechotania, cykotania


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) pot. odgłos wytwarzany poprzez jednostajne miarowe uderzanie

 (1.2) lekcew. monotonne szybkie mówienie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Terkotka

element kołowrotka wędkarskiego


Te


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Terkotliwy

1. wydający suchy, jednostajnie przerywany dźwięk; terkoczący, terkocący;
2. pejoratywnie: mówiący dużo i szybko; gadatliwy


przymiotnik

 (1.1) wydający terkot, podobny do terkotania


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Terlecki

nazwisko


Terlecki (forma żeńska: Terlecka; liczba mnoga: Terleccy) – polskie, ukraińskie i białoruskie nazwisko. Na początku lat 90. XX wieku Polskę zamieszkiwały 3333 osoby o tym nazwisku. Nazwisko to pochodzi od miejscowości Terło w dawnej ziemi przemyskiej województwa ruskiego I Rzeczypospolitej. Dziś Terło znajduje się na Ukrainie, kilka kilometrów od polsko-ukraińskiego przejścia w Krościenku.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Terlica

sztywna część siodła


Terlica – szkielet (stelaż) siodła. W jej skład wchodzą takie części jak: siedzisko, maszynki (zamki puślisk) oraz przedni i tylny łęk (w siodle klasycznym – angielskim) lub ławki, rożek, widelec i tylny łęk (w siodle westernowym). Do budowy terlicy wykorzystuje się dziś głównie tworzywa sztuczne, kiedyś terlice wykonywano z drewna.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Terlikowski

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Terlików

Te


Źródła:

Wikipedia

Term

1. w mechanice kwantowej:
a) term atomowy - obserwowany stan atomu odpowiadający rzeczywistym stanom o różnej energii;
b) term molekularny - obserwowany stan cząsteczki odpowiadający jej rzeczywistej energii;
2. w spektroskopii: term widmowy - energia danego poziomu elektronowego wyrażona w kajzerach


Term (formuła nazwowa) – wyrażenie składające się ze zmiennych oraz symboli funkcyjnych o dowolnej argumentowości (w tym o argumentowości 0, czyli stałych) z pewnego ustalonego zbioru.

W wielu dziedzinach matematyki używa się określenia "term" na oznaczenie napisów (wyrażeń) formalnych, które mogą być traktowane jako "nazwy" na obiekty matematyczne. W większości przypadków znaczenie to można przedstawić jako termy w pewnym języku pierwszego rzędu, opisane poniżej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Terma

1. grzejnik gazowy lub elektryczny do wody, używany przede wszystkim w gospodarstwach domowych;
2. źródło wód termalnych lub odwiert, z którego takie wody wypływają; cieplica, gorące źródło


Źródła:

SJP.pl

Termalit

materiał termoizolacyjny, który otrzymuje się w wyniku wypalania mieszaniny ziemi okrzemkowej, krzemionki, szamotu i materiałów spalających się podczas wypalania


Termalit – wyroby termalitowe produkowane z ziemi okrzemkowej, należą do ceramiki ogniotrwałej. Najczęściej były formowane w kształtki o wymiarach cegły i używane do wykonywania izolacji pieców i kotłów.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Termaloj

magnetycznie miękki stop niklu, miedzi i żelaza, specjalny materiał o wysokiej przewodności cieplnej, używany w systemach zarządzania ciepłem


Źródła:

SJP.pl

Termedia

(zwykle w liczbie mnogiej) dawniej: awantura, kłopot, ceregiela


Termedia – wydawnictwo medyczne zajmujące się publikacją czasopism i książek o charakterze naukowym i edukacyjno-poglądowym dla środowiska medycznego. Organizuje również zjazdy, kongresy i konferencje.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Termenvox

elektroniczny instrument muzyczny skonstruowany w 1920 roku przez Lwa Termena; eterofon, theremin


Źródła:

SJP.pl

Termeski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Termezem, dotyczący Termezu


Źródła:

Wiktionary

Termez

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. miasto w południowo-wschodniej części Uzbekistanu, port na prawym brzegu Amu-darii;


Termez (uzb. "Termiz") – miasto w południowo-wschodniej części Uzbekistanu, port na prawym brzegu Amu-darii, ośrodek administracyjny wilajetu surchandaryjskiego. W 2016 roku liczyło ok. 135,7 tys. mieszkańców.

Ośrodek przemysłu spożywczego, materiałów budowlanych, oczyszczalnie bawełny; najwyższe w Uzbekistanie temperatury letnie (maksymalnie do 50 °C); muzeum; ruiny zamku Kyrk Kyz (IX wiek), mauzolea: Hakim at-Tirmizi (IX-XV wiek) i Sułtan Saadat (XI-XVII wiek).


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Termia

jednostka ciepła równa jednej megakalorii


Termia (gr. "Θέρμεια", tur. "Doğanköy") – wieś na Cyprze, w dystrykcie Kirenia. Obecnie znajduje się w granicach Cypru Północnego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Termici

→ termit (owad); termitowy


Źródła:

SJP.pl

Termiczny

dotyczący ciepła; cieplny


przymiotnik relacyjny

 (1.1) mający związek z ciepłem, dotyczący ciepła


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Termidor

jedenasty miesiąc francuskiego kalendarza republikańskiego; thermidor


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zob. thermidor.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Termidorianin

w okresie Wielkiej Rewolucji Francuskiej: członek grupy posłów Konwentu, która w lipcu 1794 roku obaliła dyktaturę jakobinów i sprawowała władzę do chwili utworzenia dyrektoriatu


Źródła:

SJP.pl

Termidoriański

→ termidorianin


Patrz:termidorianin

Źródła:

SJP.pl

Termik

specjalista w zakresie izolacji termicznej


Źródła:

SJP.pl

Termika

1. pionowe prądy powietrza powstałe na skutek nierównomiernego nagrzania się Ziemi promieniami słonecznymi
2. nauka zajmująca się zagadnieniami wytwarzania, gromadzenia i przesyłania ciepła


Źródła:

SJP.pl

Termin

1. okres, czas, w którym dana czynność powinna być wykonana;
2. wyraz albo połączenie wyrazowe o ustalonym znaczeniu naukowym lub technicznym; nazwa naukowa;
3. nauka rzemiosła u majstra;
4. dawniej: posiedzenie sądu, rozprawa sądowa; rok


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) jęz. wyrażenie lub wyraz o specyficznym znaczeniu

 (1.2) czas przeznaczony na wykonanie czegoś

 (1.3) określony moment zdarzenia

 (1.4) hist. nauka rzemiosła

 (1.5) stpol. w lm. terminy tarapaty, niebezpieczeństwa wojenne


Termin – element słownictwa charakterystyczny dla określonej dziedziny wiedzy lub działalności ludzkiej, używany w odniesieniu do obiektów i pojęć właściwych dla tego obszaru w sposób – w założeniu – ścisły, precyzyjny i jednoznaczny. Zbiór terminów właściwych dla pewnego obszaru działalności tworzy jego terminologię.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Terminacja

1. w biologii: ostatni etap translacji (biosyntezy białka w komórce);
2. w medycynie: aborcja dokonana z powodu ciężkich wad wrodzonych płodu


Terminacja – końcowy etap translacji, podczas którego działają sygnały terminacyjne, wskazujące koniec sekwencji aminokwasowej. Istnieją trzy kodony „stop”, które nie mają odpowiadających sobie cząsteczek tRNA: UGA, UAA i UAG. Kiedy rybosom osiągnie taki kodon, zatrzymuje się, kończąc ten etap biosyntezy białka. Czynniki uwalniające powodują uwolnienie syntetyzowanego łańcucha polipeptydowego z rybosomu oraz dysocjację podjednostek rybosomu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Terminacyjny

→ terminacja


Patrz:terminacja

Źródła:

SJP.pl

Terminal

1. duży budynek, w którym ludzie oczekują na samolot, statek lub autobus
2. budynek, w którym ładuje się towary przeznaczone do transportu
3. prosty komputer, który wszystkie programy uruchamia z serwera, z którym jest połączony


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) inform. urządzenie do zdalnego sterowania komputerem;

 (1.2) inform. program komputerowy, umożliwiający zdalne korzystanie z innego komputera

 (1.3) lotn. mar. kolej. część lotniska, portu itp., gdzie samoloty, statki, autobusy itp. zaczynają lub kończą podróż


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Terminalizacja

zmierzanie, przesuwanie ku końcowi; zakańczanie


Źródła:

SJP.pl

Terminalnie

przysłówek

 (1.1) przedśmiertnie, agonalnie


Źródła:

Wiktionary

Terminalność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest terminalne; cecha tych, którzy są terminalni


Źródła:

Wiktionary

Terminalny

w medycynie: związany z ostatnim etapem choroby, poprzedzającym śmierć pacjenta; przedśmiertny, agonalny


Źródła:

SJP.pl

Terminalowy

→ terminal


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z terminalem, dotyczący terminalu


Patrz:terminal

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Terminarz

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) czyjś rozkład zajęć, terminów

 (1.2) kalendarz w formie książki z rubrykami do planowanieanowania czasu


Źródła:

Wiktionary

Terminarzyk

zdrobnienie od: terminarz


Źródła:

SJP.pl

Terminator

przestarzałe: uczeń odbywający naukę pod kierunkiem majstra


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) uczeń pobierający nauki rzemiosła pod okiem mistrza

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) astr. linia pomiędzy oświetloną (dzienną) a nieoświetloną (nocną) stroną ciała niebieskiego (zwykle planetaanety lub księżyca);

 (2.2) elektron. inform. element w sieciach komputerowych opartych na kablu koncentrycznym służący do zakończenia linii;

 (2.3) biol. odcinek genu, na którym kończy się proces transkrypcji


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Terminatorka

1. uczennica odbywająca naukę pod kierunkiem majstra;
2. potocznie: terminowanie, termin


Źródła:

SJP.pl

Terminatorski

przymiotnik

 (1.1) dotyczący terminatora


Źródła:

Wiktionary

Terminatorstwo

zajęcie terminatora - ucznia odbywającego naukę rzemiosła pod kierunkiem majstra


Źródła:

SJP.pl

Terministyczny

→ terminizm


Patrz:terminizm

Źródła:

SJP.pl

Terminka

dawniej: brudnopis, brulion


Źródła:

SJP.pl

Terminolog

Terminolog – specjalista w dziedzinie zarządzania terminologią, czyli tworzenia uporządkowanego zasobu terminów (słów oraz zwrotów) używanych w danej dziedzinie działalności lub organizacji. Praca terminologiczna obejmuje najczęściej, choć nie zawsze, dopasowanie zasobu terminologicznego w jednym języku do analogicznego zasobu w innym lub innych językach.


Źródła:

Wikipedia

Terminologia

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zbiór słów z danej dziedziny, np. nauki, sztuki, wojskowości


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Terminologiczny

→ terminologia


przymiotnik

 (1.1) dotyczący terminologii


Patrz:terminologia

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Terminotwórstwo

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) rzad. ustanawianie terminów


Źródła:

Wiktionary

Terminowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) uczenie się zawodu przez czeladnika u majstra

 (1.2) zdobywanie doświadczenia w jakiejś dziedzinie


Źródła:

Wiktionary

Terminować

1. uczyć się zawodu u majstra;
2. zdobywać doświadczenie w jakimś zawodzie


czasownik

 (1.1) uczyć się zawodu pod okiem fachowca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Terminowość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest terminowe; cecha tych, którzy są terminowi


Źródła:

Wiktionary

Terminowy

przymiotnik

 (1.1) odbywający się w wyznaczonym terminie

 (1.2) pilnujący danego terminu, wykonujący coś na czas

 (1.3) wymagający pilnego wykonania


Źródła:

Wiktionary

Termisil

rodzaj bardzo twardego szkła laboratoryjnego


Źródła:

SJP.pl

Termistor

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) elektron. typ opornika, w którym opór zmienia się w znaczący sposób wraz ze zmianą temperatury, a znajomość tej zależności pozwala na użycie go jako czujnika temperatury;


Termistor – rezystor półprzewodnikowy o rezystancji silnie zależnej od temperatury, tzn. w dużo większym stopniu niż w przypadku standardowych oporników. Najczęściej półprzewodnikowy lub metalowy. Wykonuje się je z tlenków: manganu, niklu, kobaltu, miedzi, glinu, wanadu i litu. Od rodzaju i proporcji użytych tlenków zależą właściwości termistora.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Termit

robak drzewny, owad podobny do mrówki, żyjący w krajach tropikalnych


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) ent. owad społeczny krajów tropikalnych;

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) techn. mieszanina glinu z tlenkami metali stosowana w pirotechnice i spawalnictwie;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Termitiera

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ent. gniazdo termitów mające kształt wysokiej kolumny, gniazda na drzewie lub w formie kanałów w drzewie i ziemi


Termitiera – gniazdo zbudowane i zamieszkiwane przez termity.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Termitowy

1. → termit (owad); termici;
2. → termit (mieszanina)


Źródła:

SJP.pl

Termity

robak drzewny, owad podobny do mrówki, żyjący w krajach tropikalnych


Termity (Isoptera, Termitoidae) – infrarząd (lub alternatywnie epirodzina) owadów społecznych z rzędu karaczanów.

Nazwa Isoptera jest połączeniem gr. "iso"- czyli równy, i -"ptera", czyli skrzydła – co oznacza równoskrzydłe owady dorosłe (w przeciwieństwie do mrówek, których formy uskrzydlone mają przednią parę skrzydeł większą od drugiej pary skrzydeł). Przechodzą przeobrażenie niezupełne. Termity mają aparat gębowy gryzący. Typowa wielkość termita waha się od 4 do 11 mm długości.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Termizacja

obróbka cieplna surowego mleka częściowo niszcząca bakterie (ogrzewanie 15–30 sekund w temperaturze 57–68°C)


Termizacja – ogrzewanie mleka surowego co najmniej przez 15 sekund w temperaturze od 57 do 68 °C, w którego wyniku występuje dodatnia reakcja na obecność fosfatazy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Termizowany

poddawać surowe mleko obróbce cieplnej częściowo niszczącej bakterie (15–30 sekund w temperaturze 57–68°C)


Źródła:

SJP.pl

Termizować

poddawać surowe mleko obróbce cieplnej częściowo niszczącej bakterie (15–30 sekund w temperaturze 57–68°C)


Źródła:

SJP.pl

Termo-

przedrostek

 (1.1) …tworzący pierwszy człon wyrazów związanych z ciepłem lub temperaturą


Źródła:

Wiktionary

Termoablacja

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. chirurgiczne niszczenie tkanek przez podwyższenie ich temperatury i wywołanie w nich martwicy;


Termoablacja, ablacja termiczna – metoda leczenia chirurgicznego polegająca na wprowadzaniu pod kontrolą ultrasonograficzną lub tomograficzną do centrum guza nowotworowego elektrody w kształcie igły, generującej prąd przemienny o wysokiej częstotliwości (300–500 kHz), który przepływa przez tkanki.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Termoaktywny

1. o tkaninach, odzieży: mający właściwość utrzymywania optymalnej temperatury ciała;
2. zmieniający właściwości pod wpływem temperatury, reagujący na ciepło


przymiotnik

 (1.1) odzież. o tkaninach, odzieży itp.: mający właściwość utrzymywania optymalnej temperatury i wilgotności ludzkiego ciała

 (1.2) taki, którego składniki uaktywniają się w wyniku ogrzania


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Termoakustyczny

→ termoakustyka


przymiotnik relacyjny

 (1.1) fiz. związany z powstawaniem i rozchodzeniem się fal akustycznych wywoływanych miejscowymi zmianami temperatury w ośrodku materialnym albo badaniem tych fal


Patrz:termoakustyka

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Termoakustyka

dziedzina fizyki zajmująca się wzajemnym wpływem fal akustycznych i przepływu ciepła


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) fiz. nauka badająca powstawanie i rozchodzenie się fal akustycznych wywoływanych miejscowymi zmianami temperatury w ośrodku materialnym;


Termoakustyka – dział fizyki badający wzajemny wpływ fal akustycznych i przepływu ciepła.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Termoanemometr

Termoanemometr – rodzaj przyrządu pomiarowego, który służy do pomiaru prędkości przepływu powietrza. Nagrzewany prądem czujnik jest chłodzony określonym strumieniem powietrza, co powoduje zmianę proporcji natężenia prądu oraz oporności włókna.

Termoanemometr jest zwykle stosowany w laboratoriach aerodynamicznych do prowadzenia różnorodnych badań związanych z aerodynamiką.


Źródła:

Wikipedia

Termoareometr

areometr połączony z termometrem


Te


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Termobarokomora

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) techn. urządzenie, wewnątrz którego mogą być odtwarzane różne temperatury i ciśnienia, używane m.in. do symulowania warunków panujących w powietrzu


Źródła:

Wiktionary

Termobarometr

przyrząd służący do wyznaczania wysokości punktu nad poziomem morza za pomocą pomiaru temperatury wrzenia wody w tym punkcie; hipsotermometr


Źródła:

SJP.pl

Termobaryczny

przymiotnik

 (1.1) wojsk. działający poprzez wysoką temperaturę oraz ekstremalnie wysokie, a następnie niskie ciśnienie


Źródła:

Wiktionary

Termobielizna

bielizna pomagająca utrzymać odpowiednią temperaturę ciała i odprowadzać wilgoć


Źródła:

SJP.pl

Termobimetal

element będący połączeniem dwóch metali o różnych współczynnikach rozszerzalności termicznej, stosowany np. w kierunkowskazach samochodowych


Te


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Termochemia

Termochemia – dział termodynamiki chemicznej zajmujący się efektami energetycznymi (cieplnymi) reakcji chemicznych i przemian fazowych, ich zależnością od warunków fizycznych oraz wymianą energii pomiędzy układem i otoczeniem.


Źródła:

Wikipedia

Termoczuły

reagujący w sposób widoczny na zmiany temperatury


Źródła:

SJP.pl

Termodetektor

struktura wrażliwa na ciepło, neuron występujący w podwzgórzu


Źródła:

SJP.pl

Termodrewno

drewno poddane obróbce termicznej, bardziej odporne na wilgoć i szkodniki


Źródła:

SJP.pl

Termodyfuzja

przepływ materii spowodowany nierównomiernym rozkładem temperatury; termotransport, efekt Soreta


Termodyfuzja, dyfuzja termiczna, zjawisko Soreta, efekt Soreta, termoforeza, termomigracja, termotransport – proces termomechaniczny wywołany różnicą temperatur w ośrodku. Polega na przemieszczaniu się cząstek w mieszaninie lub roztworze (czyli dyfuzji) zgodnie z gradientem temperatur, co prowadzi do powstania określonego dla danych warunków gradientu stężeń.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Termodyfuzyjny

→ termodyfuzja


Patrz:termodyfuzja

Źródła:

SJP.pl

Termodylucja

rozcieńczeniowa metoda pomiaru przepływu krwi


Źródła:

SJP.pl

Termodynamiczny

przymiotnik

 (1.1) fiz. związany z termodynamiką


Źródła:

Wiktionary

Termodynamika

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) fiz. nauka zajmująca się badaniem efektów energetycznych przemian fizycznych i chemicznych;


Termodynamika – dział fizyki zajmujący się badaniem energetycznych efektów wszelkich przemian fizycznych i chemicznych, które wpływają na zmiany energii wewnętrznej analizowanych układów. Termodynamika bada przede wszystkim przemiany cieplne, lecz także efekty energetyczne reakcji chemicznych, przemian z udziałem jonów, przemiany fazowe, a nawet przemiany jądrowe i energii elektrycznej.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Termoelastoplast

rodzaj elastomeru wytworzonego metodami termoplastycznymi; elastomer plastyczny


Źródła:

SJP.pl

Termoelastyczny

zmieniający swoją twardość i elastyczność pod wpływem temperatury


Źródła:

SJP.pl

Termoelektret

elektret otrzymany przez ogrzewanie dielektryka do temperatury bliskiej jego temperatury topnienia, a następnie oziębianie go w polu elektrycznym do temperatury pokojowej


Źródła:

SJP.pl

Termoelektrolityczny

→ termoelektroliza


Patrz:termoelektroliza

Źródła:

SJP.pl

Termoelektroliza

Termoelektroliza – rodzaj elektrolizy, w której elektrolitem nie jest roztwór związku chemicznego zdolnego do dysocjacji elektrolitycznej, lecz związek w postaci czystej, ale stopionej w wysokiej temperaturze.

Termolektroliza jest stosowana m.in. do otrzymywania niektórych metali np. glinu, potasu, wapnia, magnezu, sodu ze stopionych soli lub wodorotlenków tych metali.


Źródła:

Wikipedia

Termoelektrolizer

Termoelektrolizer – urządzenie elektrotermiczne elektrodowe służące do produkcji aluminium oraz metali alkalicznych takich jak: sód, potas, wapń. W urządzeniach tych wydzielanie ciepła następuje w elektrolicie pod wpływem przepływającego w nim prądu. Termoelektrolizery zasilane są prądem stałym o napięciu kilku woltów, dlatego wanny te łączy się szeregowo po kilkadziesiąt, a nawet sto lub więcej.


Źródła:

Wikipedia

Termoelektryk

potocznie: materiał termoelektryczny


Źródła:

SJP.pl

Termoelement

obwód elektryczny, w którym siła elektromotoryczna powstaje przy występowaniu różnicy temperatur; termoogniwo; termopara


Źródła:

SJP.pl

Termoemisja

emisja jonów lub elektronów pod wpływem ogrzania ciała do wysokiej temperatury


Źródła:

SJP.pl

Termoenergetyczny

→ termoenergetyka


Patrz:termoenergetyka

Źródła:

SJP.pl

Termofil

organizm ciepłolubny, potrzebujący do życia podwyższonych temperatur


Termofil, organizm ciepłolubny, organizm termofilny (z gr. "thermós" – ciepły, "philéō" – lubię) – ekstremofilny organizm żyjący w środowiskach o stosunkowo wysokich temperaturach. Kryterium temperatury granicznej jest różnie określane przez poszczególnych autorów. W najszerszym znaczeniu organizmami termofilnymi nazywane są gatunki wymagające do życia temperatur powyżej 20 °C.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Termofilność

→ termofilny


Patrz:termofilny

Źródła:

SJP.pl

Termofilny

przymiotnik

 (1.1) ciepłolubny


Źródła:

Wiktionary

Termofor

gumowy worek napełniany gorącą wodą, służący do miejscowego ogrzewania ciała


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gumowy worek, służący do miejscowego ogrzewania lub ochładzania ciała;

 (1.2) fiz. przyrząd do pomiaru m.in. ciepła właściwego cieczy


Termofor – worek napełniany gorącą wodą, który służy do miejscowego nagrzewania ciała. Nazwa powstała z połączenia "termo-" + gr. "phorós" = niosący od "phoreín" = nieść.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Termoformowanie

formować wyroby z płaskich folii lub płyt podgrzanych do temperatury bliskiej temperatury mięknienia


Źródła:

SJP.pl

Termoformować

formować wyroby z płaskich folii lub płyt podgrzanych do temperatury bliskiej temperatury mięknienia


Źródła:

SJP.pl

Termogeneza

proces wytwarzania energii termicznej w celu utrzymania stałej temperatury ciała


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) fizj. zespół procesów fizjologicznych i metabolicznych oraz reakcji behawioralnych, których efektem jest wytworzenie ciepła w organizmie;


Termogeneza – w fizjologii jest to zespół procesów fizjologicznych i metabolicznych (oksydacyjnych lub katabolicznych) oraz reakcji behawioralnych, których celem jest wytworzenie ciepła dla utrzymania stałej temperatury ciała. Jest charakterystyczna dla zwierząt stałocieplnych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Termograf

1. urządzenie wykonujące obraz rozkładu temperatur na powierzchni jakiegoś obiektu;
2. termometr do samoczynnego zapisu zmian temperatury


Termograf – przyrząd mierzący temperaturę i rejestrujący jej przebieg w funkcji czasu.

Elementem reagującym na zmiany temperatury jest najczęściej czujnik deformacyjny, zmieniający swój kształt w funkcji zmian temperatury (np. rożek manometryczny wypełniony cieczą rozszerzalną lub element bimetaliczny).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Termografia

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. metoda diagnostyczna wykorzystująca podczerwień do wykrywania chorób


Termografia – proces obrazowania w paśmie średniej podczerwieni (o długości fali od 9 do 14 μm). Pozwala on na rejestrację promieniowania cieplnego emitowanego przez ciała fizyczne w przedziale temperatur spotykanych w warunkach codziennych, bez konieczności oświetlania ich zewnętrznym źródłem światła, a w niektórych rozwiązaniach na dokładny pomiar temperatury tych obiektów.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Termogram

Termogram – zapis obrazu cieplnego. Termogram może zostać sporządzony w postaci fotografii z aparatu fotograficznego, zapisu na taśmie wideo lub pliku na dowolnym nośniku pamięci cyfrowej. Barwy widoczne na obrazie termogramu są umownie przypisane do poszczególnych wartości temperatur. Obraz termogramu może też zawierać izotermy. Termogram może mieć też formę krzywej w funkcji czasu wydrukowanej na papierze przez termograf.


Źródła:

Wikipedia

Termograwimetria

metoda analizy termicznej


Źródła:

SJP.pl

Termograwimetryczny

→ termograwimetria


Patrz:termograwimetria

Źródła:

SJP.pl

Termogłębokościomierz

przyrząd do określania głębokości mórz metodą termiczną


Źródła:

SJP.pl

Termohigrograf

urządzenie samopiszące, służące do rejestrowania zmian temperatury i stanu wilgotności powietrza


Źródła:

SJP.pl

Termohigrometr

urządzenie posiadające funkcje termometru i higrometru


Źródła:

SJP.pl

Termohipsometr

przyrząd do pomiaru ciśnienia powietrza za pomocą pomiaru temperatury wrzenia wody


Źródła:

SJP.pl

Termoizolacja

materiał izolacyjny o małej przewodności cieplnej, chroniący ciało przed wymianą energii z otoczeniem


Źródła:

SJP.pl

Termoizolacyjny

dotyczący termoizolacji


Źródła:

SJP.pl

Termoizolator

substancja, materiał lub produkt o małej przewodności cieplnej; izolator termiczny


Źródła:

SJP.pl

Termoizolować

oddzielać (oddzielić) materiałem chroniącym przed przepuszczaniem ciepła


Źródła:

SJP.pl

Termoizopleta

krzywa wykreślana w celu przedstawienia przebiegu temperatury gleby w funkcji czasu i głębokości


Termoizopleta – graficzna forma ilustracji zmian w temperaturze rocznej gleby na różnej głębokości. Charakterystyka zmian powinna zawierać wartości ekstremalne lub absolutne.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Termojonizacyjny

→ termojonizacja


Patrz:termojonizacja

Źródła:

SJP.pl

Termojądrowy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) fiz. dotyczący łączenia lekkich jąder atomów w cięższe pod wpływem wysokich temperatur


Źródła:

Wiktionary

Termokatoda

katoda o emisji termoelektronowej; katoda żarzona


Termokatoda – katoda wysyłająca elektrony pod wpływem temperatury. Termokatoda podłączana jest do ujemnego bieguna napięcia zasilającego i stanowi ważny element wielu lamp elektronowych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Termoklina

środkowa warstwa wód słodkich i słonych, charakteryzująca się dużym spadkiem temperatury


Termoklina (metalimnion, warstwa skoku termicznego) – w stratyfikowanych zbiornikach wodnych warstwa wody, w której następuje szybka zmiana temperatury wraz ze wzrostem głębokości. Powyżej i poniżej termokliny zmiany temperatury są mniej zauważalne.

Według różnych definicji może oznaczać warstwę, w której następuje zmiana temperatury co najmniej 1 °C na metr lub względnie najszybsza zmiana temperatury. []


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Termokras

Termokras, kras termiczny, geliwytopiska – formy terenu podobne do krasowych, powstałe w obszarach wiecznej zmarzliny wskutek wytapiania lodu.

Termokras występuje na obszarach wiecznej zmarzliny, m.in. Syberii, Alaski i północnej Kanady.


Źródła:

Wikipedia

Termokurcz

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) rurka termokurczliwa


Źródła:

Wiktionary

Termokurczliwość

zdolność, właściwość kurczenia się w czasie obróbki cieplnej


Źródła:

SJP.pl

Termolama

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rodzaj jedwabnej tkaniny


Źródła:

Wiktionary

Termolezja

metoda likwidowania bólu bez trwałego uszkodzenia tkanki nerwowej; polega na wyłączaniu wysokiej częstotliwości prądem struktur nerwowych przewodzących ból


Termolezja (ang. radio frequency thermolesion, RF-thermolesion) – metoda zwalczania bólu przewlekłego, polegająca na zastosowaniu prądu o częstotliwości fal radiowych (300–500 kHz).

Istotą zabiegu jest uszkodzenie struktur nerwowych poprzez kontrolowane działanie temperatury, którą uzyskuje się dzięki rozchodzącym się w tkankach falom radiowym o określonej długości, które są generowane przez generatory fal wysokiej częstotliwości.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Termolok

zwykle w liczbie mnogiej: wałki do nawijania włosów, które przed użyciem nagrzewa się w specjalnym podgrzewaczu


Źródła:

SJP.pl

Termolokacja

wykrywanie obiektów i określanie ich położenia w przestrzeni przy użyciu emitowanego lub odbijanego przez nie elektromagnetycznego promieniowania cieplnego; infralokacja


Źródła:

SJP.pl

Termolokacyjny

→ termolokacja


Patrz:termolokacja

Źródła:

SJP.pl

Termoluminescencja

Termoluminescencja – luminescencja substancji wywołana ogrzewaniem substancji, która wcześniej została pobudzona przez światło lub promieniowanie przenikliwe. Zjawisko to występuje w fosforach krystalicznych, fluorycie), szkłach, monokryształach tlenkowych.


Źródła:

Wikipedia

Termoluminescencyjny

dotyczący termoluminescencji


Źródła:

SJP.pl

Termomagnetyczny

→ termomagnetyzm


Patrz:termomagnetyzm

Źródła:

SJP.pl

Termometr

przyrząd do mierzenia temperatury


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) przyrząd do pomiaru temperatury;


Termometr – przyrząd do pomiaru temperatury metodą pośrednią, na podstawie zmiany pod wpływem temperatury właściwości termometrycznej ciała termometrycznego. Zakres mierzonych temperatur i zastosowań termometru w znacznym stopniu zależy od ciała termometrycznego i właściwości termometrycznej. Termometr może służyć do pomiaru dowolnej temperatury w określonym zakresie lub wskazywania tylko wybranych wartości temperatury (wskaźniki temperatury)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Termometria

Termometria – gałąź fizyki, która zajmuje się pomiarami temperatur oraz konstrukcją przyrządów do pomiarów temperatur (termometr) i ich wykorzystywania w nauce oraz technice.


Źródła:

Wikipedia

Termomodelage

[czytaj: termomodeLAŻ] z francuskiego: rodzaj zabiegu kosmetycznego, maseczka uwalniająca ciepło


Źródła:

SJP.pl

Termomodernizacja

modernizacja mająca na celu zmniejszenie zapotrzebowania na energię cieplną w budynku; termorenowacja


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) techn. bud. przedsięwzięcie mające na celu zmniejszenie zapotrzebowania budynku na energię cieplną


Termomodernizacja – przedsięwzięcie mające na celu zmniejszenie zapotrzebowania i zużycia energii cieplnej w danym obiekcie budowlanym.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Termomodernizować

prowadzić prace zmniejszające straty ciepła w budynku


Źródła:

SJP.pl

Termon

kuchenka o jednej fajerce


Źródła:

SJP.pl

Termonastia

Te


Źródła:

Wikipedia

Termonastyczny

→ termonastia


Patrz:termonastia

Źródła:

SJP.pl

Termoobieg

równomierna cyrkulacja ciepłego powietrza w piekarniku


Źródła:

SJP.pl

Termoodporność

→ termoodporny


Patrz:termoodporny

Źródła:

SJP.pl

Termoodporny

odporny na działanie bardzo wysokich temperatur


Źródła:

SJP.pl

Termoodzież

odzież utrzymująca optymalną temperaturę ciała


Źródła:

SJP.pl

Termoogniwo

obwód elektryczny, w którym siła elektromotoryczna powstaje przy występowaniu różnicy temperatur; termoelement; termopara


Źródła:

SJP.pl

Termoopakowanie

opakowanie spożywcze utrzymujące odpowiednią temperaturę pożywienia


Źródła:

SJP.pl

Termopan

materiał złożony z dwóch płyt szkła płaskiego okiennego, sklejonych ze sobą dokładnie na krawędziach z pozostawieniem odstępu około 6 mm, który zapewniają paski szkła włożone między te płyty; szkło szczelinowe, szkło hermetyczne


Źródła:

SJP.pl

Termopara

czujnik temperatury wykorzystujący zjawisko termoelektryczne; termoelement; termoogniwo


Termopara, termoogniwo, termoelement, ogniwo termoelektryczne – element obwodu elektrycznego składający się z dwóch różnych przewodników, wykorzystujący zjawisko Seebecka, zachodzące na ich styku. Termopara jest wykorzystywana jako czujnik temperatury, rzadziej jako źródło zasilania o bardzo niskim napięciu i relatywnie wysokim prądzie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Termopauza

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) meteorol. warstwa atmosfery Ziemi oddzielająca termosferę od egzosfery;


Te


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Termopile

przenośnie: symbol poświęcenia życia w imię honoru narodowego


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) geogr. hist. strategiczne, wąskie przejście między pasmem górskim Oita a wodami Zatoki Malijskiej, prowadzące z Tesalii do Grecji środkowej w pobliżu miejscowości Lamia w Grecji;

 (1.2) przen. hist. nazwa nadawana szczególnie heroicznym i krwawym walkom, na podobieństwo bitwy pod Termopilami (1.1) stoczonej w 480 r. p.n.e. między Grekami a Persami;


Termopile ( Θερμοπύλες, Θερμοπύλαι, "thermos" – gorący, "pylai" – wrota) – zwężenie równiny nadmorskiej, wąskie przejście (potocznie "przesmyk") między górami a morzem w pobliżu miasta Lamia w Grecji, między Zatoką Maliakos a górą Oiti, prowadzące z Tesalii do Grecji Środkowej. Miejsce zawdzięcza nazwę silnemu źródłu dającemu początek strumieniowi o temperaturze wód 40 °C.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Termopilski

przymiotnik od: Termopile (wąwóz w Grecji)


przymiotnik

 (1.1) związany z Termopilami, dotyczący Termopil


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Termoplast

tworzywo sztuczne, które po ostudzeniu twardnieje i zachowuje kształt nadany mu w czasie ogrzewania; plastomer, termoplastik, termoplastyk, tworzywo termoplastyczne


Źródła:

SJP.pl

Termoplastik

tworzywo sztuczne, które po ostudzeniu twardnieje i zachowuje kształt nadany mu w czasie ogrzewania; plastomer, termoplast, termoplastyk, tworzywo termoplastyczne


Źródła:

SJP.pl

Termoplastycznie

→ termoplastyczny


Patrz:termoplastyczny

Źródła:

SJP.pl

Termoplastyczny

dający się kształtować pod wpływem ogrzewania


przymiotnik

 (1.1) techn. o tworzywie sztucznym dającym się przetwarzać, kształtować dowolną liczbę razy pod wpływem ogrzewania, bez ulegania rozkładowi chemicznemu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Termoplastyk

tworzywo sztuczne, które po ostudzeniu twardnieje i zachowuje kształt nadany mu w czasie ogrzewania; plastomer, termoplastik, termoplast, tworzywo termoplastyczne


Źródła:

SJP.pl

Termoport

pojemnik termoizolacyjny


Źródła:

SJP.pl

Termopren

naturalny kauczuk cyklizowany


Źródła:

SJP.pl

Termoprzewodzący

dobrze przewodzący ciepło


Źródła:

SJP.pl

Termoprzylepny

przyklejający się pod wpływem wysokiej temperatury


Źródła:

SJP.pl

Termopunktura

technika leczenia za pomocą przyżegań; moksoterapia


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. sposób leczenia, wywodzący się z medycyny chińskiej, polegający na drażnieniu wybranych punktów ciała wysoką temperaturą za pomocą żarzących się suszonych ziół;


Te


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Termoreceptor

typ receptora rejestrującego zmiany temperatury powierzchni skóry oraz środowiska wewnętrznego organizmu


Termoreceptor – receptor odbierający ze informacje o zmianach temperatury krwi (termodetektory) lub skóry (np. ciałka Kraussego, ciałka Ruffiniego) i przekazujący je do ośrodka termoregulacji w podwzgórzu celem dostosowania temperatury ciała do temperatury środowiska (termoregulacja).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Termoregulacja

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) fizj. regulacja temperatury w organizmie żywym;

 (1.2) techn. utrzymywanie pożądanej temperatury


Termoregulacja – zdolność do utrzymania temperatury ciała w zakresie optymalnym dla organizmu. Najczęściej ten mechanizm występuje u ptaków i ssaków.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Termoregulacyjny

dotyczący termoregulacji


przymiotnik relacyjny

 (1.1) fizj. techn. odnoszący się do termoregulacji, związany z termoregulacją


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Termoregulować

utrzymywać optymalną dla organizmu temperaturę ciała


Źródła:

SJP.pl

Termorenowacja

modernizacja mająca na celu zmniejszenie zapotrzebowania na energię cieplną w budynku; termomodernizacja


Źródła:

SJP.pl

Termos

naczynie służące do przechowywania substancji o temperaturze innej niż temperatura otoczenia


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) naczynie na płyn, które utrzymuje ciepło dzięki specjalnej termoizolacji


Termos ( θέρμε "therme" – ciepło) – naczynie o podwójnych ściankach, między którymi jest szczelna przestrzeń, w której panuje bardzo niskie ciśnienie, zwane próżnią techniczną. Naczynie to służy głównie do przechowywania substancji o temperaturze znacznie różniącej się od temperatury otoczenia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Termosfera

strefa atmosferyczna znajdująca się nad mezosferą; powstają tam zorze polarne


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) meteorol. warstwa atmosfery Ziemi, w której temperatura stopniowo wzrasta wraz ze wzrostem wysokości;


Termosfera – zewnętrzna warstwa atmosfery planety, w której ma miejsce absorpcja promieniowania, co skutkuje wzrostem temperatury z wysokością. Gazy w termosferze są bardzo rozrzedzone i może być ona uznawana za część przestrzeni kosmicznej. Jest położona nad mezosferą, od której dzieli ją mezopauza, a pod najbardziej zewnętrzną egzosferą, od której oddziela ją termopauza.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Termosferyczny

→ termosfera


Patrz:termosfera

Źródła:

SJP.pl

Termosik

zdrobniale o termosie


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od termos


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Termoskop

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) techn. przyrząd, którym wykrywa się różnice temperatury;

 (1.2) techn. przyrząd stosowany w hutnictwie i w przemyśle ceramicznym, który służy do stwierdzenia, czy osiągnięto określoną temperaturę


Źródła:

Wiktionary

Termoskopowy

→ termoskop


Patrz:termoskop

Źródła:

SJP.pl

Termosonda

sonda służąca do pomiaru temperatury


Źródła:

SJP.pl

Termosowy

→ termos


Patrz:termos

Źródła:

SJP.pl

Termostat

urządzenie do utrzymywania określonej temperatury


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) techn. urządzenie służące do utrzymywania pewnej stałej temperatury w zamkniętej przestrzeni;


Termostat – urządzenie lub element urządzenia utrzymujący ("-stat") zadaną temperaturę ("termo-") poprzez aktywne działanie.

Nazwa jest używana na określenie urządzeń utrzymujących stałą temperaturę w pewnym zakresie i czasie dzięki dobrej izolacji cieplnej np. termos, wykorzystujące substancje o dużym cieple właściwym (łaźnia wodna) lub cieple przemiany zachodzącym w określonej temperaturze.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Termostatyczny

→ termostatyka


Patrz:termostatyka

Źródła:

SJP.pl

Termostop

handlowa nazwa płyty styropianowej o lepszych parametrach izolacyjnych


Źródła:

SJP.pl

Termostos

przyrząd do pomiaru natężeń w widmie promieniowania elektromagnetycznego, w postaci układu połączonych szeregowo termoelementów


Źródła:

SJP.pl

Termosublimacyjny

dotyczący termosublimacji


Źródła:

SJP.pl

Termosyfon

układ zamknięty, w którym wykorzystano zjawisko samoczynnego krążenia czynnika wskutek różnic gęstości cieczy o niejednakowej temperaturze; zjawisko wykorzystywane m.in. w systemach wodnego chłodzenia silników spalinowych i w instalacjach centralnego ogrzewania


Źródła:

SJP.pl

Termotaksja

reakcja ruchowa swobodnie poruszających się organizmów na bodziec kierunkowy - ciepło, dodatnia w kierunku źródła ciepła lub ujemna w kierunku przeciwnym


Termotaksja – jedna z taksji, reakcja ruchowa swobodnie przemieszczających się organizmów jednokomórkowych na temperaturę panującą w ich otoczeniu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Termoterapeutyczny

→ termoterapia


Patrz:termoterapia

Źródła:

SJP.pl

Termoterapia

leczenie za pomocą nagrzewania ciała; ciepłolecznictwo


Termoterapia – dział fizykoterapii wykorzystujący energię cieplną w celach leczniczych.

W przypadku zabiegów dostarczających do organizmu ciepło nazywana jest ciepłolecznictwem, lub jeśli stosowane zabiegi powodują odebranie ciepła organizmowi nazywana jest zimnolecznictwem, którego szczególną formą jest krioterapia, czyli zabiegi lecznicze z zastosowaniem temperatury poniżej 0 °C.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Termotopliwy

uzyskujący płynność pod wpływem podgrzania


Źródła:

SJP.pl

Termotransfer

metoda nadruku za pomocą wysokiej temperatury i ciśnienia


Źródła:

SJP.pl

Termotransferowy

→ termotransfer


Patrz:termotransfer

Źródła:

SJP.pl

Termotropizm

Termotropizm – ruch wzrostowy roślin pod wpływem zmian temperatury. Wynika ze wzrostu ogrzanych cześć organów, termotropizm dodatni, lub zahamowania wzrostu pod wpływem nagrzewania. Jest to istotny mechanizm adaptacyjny roślin.


Źródła:

Wikipedia

Termowizja

technika obserwacji i rejestracji obrazów w podczerwieni


Źródła:

SJP.pl

Termowizor

Te


Źródła:

Wikipedia

Termowizyjnie

→ termowizyjny


Patrz:termowizyjny

Źródła:

SJP.pl

Termowizyjny

→ termowizja


przymiotnik

 (1.1) związany z termowizją, dotyczący termowizji


Patrz:termowizja

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Termozgrzewalny

możliwy do połączenia pod wpływem wysokiej temperatury


Źródła:

SJP.pl

Termościeralny

możliwy do usunięcia lub starcia pod wpływem ciepła


Źródła:

SJP.pl

Termy

1. grzejnik gazowy lub elektryczny do wody, używany przede wszystkim w gospodarstwach domowych;
2. źródło wód termalnych lub odwiert, z którego takie wody wypływają; cieplica, gorące źródło


Te


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ternar

dawna polska moneta srebrna wartości trzech denarów; trzeciak


Źródła:

SJP.pl

Ternate

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) język używany na indonezyjskiej wyspie Ternate, przedstawiciel grupy północnohalmaherskiej;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Ternateński

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Ternate (wyspą lub miejscowością), dotyczący Ternate


Źródła:

Wiktionary

Ternew

duży, silny pies o gęstej sierści, używany do ratowania tonących


Źródła:

SJP.pl

Terni

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto i gmina we Włoszech, położone w Umbrii;

 (1.2) geogr. adm. włoska prowincja położona w środkowej części kraju, w regionie Umbria;


Terni – miasto i gmina we Włoszech, w regionie Umbria nad Nerą, w prowincji Terni.

Według danych na rok 2004 gminę zamieszkiwały 103 964 osoby, 492,7 os./km².

Miasto słynie z wysokiego na 165 m wodospadu "Cascata delle Marmore", który został zbudowany przez inżynierów starożytnego Rzymu. W Terni pochowany został biskup św. Walenty, będący patronem zakochanych. Jego relikwie znajdują się w kościele


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Ternion

dawna szafka do przechowywania w kolejowej kasie biletowej wydrukowanych wcześniej biletów kartonowych


Te


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Terno

1. w loterii liczbowej: trzy numery zapewniające wygraną w jednym ciągnieniu;
2. kandydatura trzech osób na jedno stanowisko


Źródła:

SJP.pl

Terofit

roślina zielna żyjąca jedynie przez jeden okres wegetacyjny


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) bot. roślina jednoroczna


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Teromorf

gad kopalny z grupy synapsydów, żyjący w okresie od górnego karbonu do jury


Źródła:

SJP.pl

Teropod

dinozaur z rzędu dinozaurów gadziomiednicznych, drapieżny gad o krótkich przednich kończynach


Źródła:

SJP.pl

Teropody

podrząd dinozaurów gadziomiednicznych


Te


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Terować

techn. pokrywać terem


czasownik niedokonany

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. smołować


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Terowy

→ ter


Patrz:ter

Źródła:

SJP.pl

Terozka

przysłówek

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. teraz


Źródła:

Wiktionary

Terozki

przysłówek

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Górny Śląsk. teraz


Źródła:

Wiktionary

Terpander

muzyk z Antissy na Lesbos, żyjący w VII w. p.n.e.


Źródła:

SJP.pl

Terpać

gwarowo: szarpać, tarmosić, potrząsać


Źródła:

SJP.pl

Terpen

węglowodór nienasycony, naturalny związek organiczny pochodzenia roślinnego, najczęściej bezbarwny olej o charakterystycznym zapachu; izoprenoid


Źródła:

SJP.pl

Terpenoid

związek organiczny, pochodna terpenu zawierająca dodatkową grupę funkcyjną


Źródła:

SJP.pl

Terpenoidowy

→ terpenoid


Patrz:terpenoid

Źródła:

SJP.pl

Terpenoidy

związek organiczny, pochodna terpenu zawierająca dodatkową grupę funkcyjną


Te


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Terpentyna

bezbarwna ciecz wysączana z żywic drzew iglastych


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) chem. łatwopalna ciecz o intensywnym zapachu, będąca mieszaniną terpenów; składnik żywic drzew i krzewów iglastych;


Terpentyna, sylwestren (numer CAS: 8006-64-2, numer RTECS: YO8400000) – mieszanina terpenów (głównie α-pinenu, β-pinenu, a także karenu, kamfenu, terpineolu, octanu bornylu i limonenu) o charakterystycznym, intensywnym zapachu. Jest bezbarwną lub żółtą cieczą, łatwopalną i słabo rozpuszczalną w wodzie. Zawiera do 1% związków nielotnych. Rozpuszcza tłuszcze, parafiny, żywice i inne substancje organiczne.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Terpentyniarnia

zakład, w którym wytwarzana jest terpentyna


Źródła:

SJP.pl

Terpentynowce

rząd roślin obejmujący rutowate, krzyżownicowate, niecierpkowate i klonowate; Terebinthales


Źródła:

SJP.pl

Terpentynowiec

przedstawiciel rzędu roślin obejmującego rutowate, krzyżownicowate, niecierpkowate i klonowate


Źródła:

SJP.pl

Terpentynowy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący terpentyny


Źródła:

Wiktionary

Terpichol

nazwa handlowa leku wspomagającego trawienie i pracę wątroby, zawierającego kompozycję naturalnych terpenów (np. mentol, borneol, cyneol) oraz olej z oliwek


Źródła:

SJP.pl

Terpinen

cykliczny węglowodór terpenowy, bezbarwna ciecz o zapachu cytrusowym


Źródła:

SJP.pl

Terpineol

cykliczny alkohol terpenowy, bezbarwna ciecz o zapachu bzu


Źródła:

SJP.pl

Terpiłowski

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Terpsychora

mitologia grecka: muza tańca, przedstawiana z lirą


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) mitgr. muza tańca i pieśni chóralnej, jedna z towarzyszek Apolla; córka Zeusa i Mnemosyne;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Terpsychoterapia

leczenie nerwic lub schorzeń kończyn za pomocą wykonywania ruchów tanecznych w takt muzyki; choreoterapia


Źródła:

SJP.pl

Terpuga

ryba morska z rodziny terpugowatych żyjąca w Oceanie Spokojnym, poławiana dla smacznego mięsa


Źródła:

SJP.pl

Terpugi

ryba morska z rodziny terpugowatych żyjąca w Oceanie Spokojnym, poławiana dla smacznego mięsa


Źródła:

SJP.pl

Terpugowate

rodzina morskich ryb skorpenokształtnych; terpugi


Terpugowate (Hexagrammidae) – rodzina morskich ryb skorpenokształtnych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Terpużka

terpużka wielosmużka - gatunek ryby z rodziny terpugowatych; Oxylebius pictus


Źródła:

SJP.pl

Terracan

[czytaj: TERrakan] model samochodu marki Hyundai


Źródła:

SJP.pl

Terraformacja

przekształcanie ciała niebieskiego (np. planety) w taki sposób, by pod względem warunków życia przypominało Ziemię


Źródła:

SJP.pl

Terraformować

przekształcać ciało niebieskie (np. planetę) w taki sposób, by pod względem warunków życia przypominało Ziemię


Źródła:

SJP.pl

Terramechanika

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nauk. dziedzina mechaniki zajmująca się interakcją kół i gosienic pojazdów z różnego rodzaju podłożami


Źródła:

Wiktionary

Terrano

model samochodu marki Nissan


Źródła:

SJP.pl

Terrariowy

→ terrarium


Patrz:terrarium

Źródła:

SJP.pl

Terrarium

pomieszczenie przeznaczone do hodowli i obserwacji niewielkich kręgowców lądowych (np. jaszczurek, żab), przystosowane do ich wymagań w naturalnych środowiskach


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) zbiornik lub pomieszczenie przeznaczone do hodowli lądowych płazów, gadów lub pajęczaków;


Te


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Terraryjny

→ terrarium


Patrz:terrarium

Źródła:

SJP.pl

Terrarysta

hodowca zwierząt i roślin w terrarium


Źródła:

SJP.pl

Terrarystka

→ terrarysta


Patrz:terrarysta

Źródła:

SJP.pl

Terrarystyczny

→ terrarystyka


Patrz:terrarystyka

Źródła:

SJP.pl

Terrarystyka

dziedzina wiedzy związana z hodowaniem zwierząt w terrariach


należy dopracować:

"przedstawiono sytuację tylko z perspektywy – ". Pomóż poprawić.

Terrarystyka – dziedzina działalności obejmująca hodowlę małych zwierząt utrzymywanych w terrariach. Do zwierząt terrarystycznych należą głównie płazy, gady i owady, ewentualnie też ssaki.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Terrazzo

mieszanina wody, cementu i grysu stosowana do wylewki posadzek lub schodów; lastryko, lastriko, lastrico, terazzo


Terrazzo – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Wenecja Euganejska, w prowincji Werona.

Według danych na rok 2004 gminę zamieszkiwały 2384 osoby, 119,2 os./km².


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Terrański

związany z Terranami (rasą występującą w serii gier StarCraft)


Źródła:

SJP.pl

Terrestialny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Ziemią, dotyczący Ziemi – jako planetaanety


Źródła:

Wiktionary

Terrier

nieduży pies różnej maści, klasyfikowany pierwotnie jako pies myśliwski, obecnie jako domowy; terier


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) kynol. zob. terier.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Terrierek

zdrobnienie od: terrier; terierek


Źródła:

SJP.pl

Terrina

pasztet z mięsa lub ryb z dodatkiem przypraw, pistacji i brandy


Źródła:

SJP.pl

Terrine

[czytaj: teRIN]
1. kamionka, miska gliniana lub jej zawartość;
2. rodzaj francuskiego pasztetu


Źródła:

SJP.pl

Terror

używanie przemocy w celu zastraszenia


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) działanie z zastosowaniem przemocy mające na celu zastraszenie drugiego człowieka


Terror (łac., dosł. strach, groza) – stosowanie przemocy, gwałtu, ucisku, okrucieństwa w celu zastraszenia, zniszczenia przeciwnika; okrutne, krwawe rządy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Terrorysta

organizator lub uczestnik aktów terrorystycznych


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) człowiek dokonujący aktu terrorystycznego, siejący terror, terroryzujący


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Terrorystka

→ terrorysta


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) fż. od: terrorysta


Patrz:terrorysta

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Terrorystycznie

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób terrorystyczny


Źródła:

Wiktionary

Terrorystyczny

→ terror. → terroryzm, → terrorysta


przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący terroru, terrorystów lub terroryzmu


Patrz:terror. → terroryzm, → terrorysta

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Terroryzm

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) polit. użycie przemocy przez osobę lub grupę z pogwałceniem prawa, mające na celu zastraszenie i wymuszenie ustępstw;


Terroryzm (z τρέω, treo, „drżenie, obawa” oraz terror, -oris „strach, trwoga, przerażenie”) – ogół agresywnych działań przestępczych nastawionych na rozgłos i wytworzenie lęku, mających na celu wymuszenie na władzy lub społeczeństwie określonych ustępstw lub świadczeń.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Terroryzowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) polit. używanie przemocy w celu zastraszenia


Źródła:

Wiktionary

Terroryzować

czasownik przechodni niedokonany (dk. sterroryzować)

 (1.1) przymuszać do czegoś używając terroru


Źródła:

Wiktionary

Terry

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Terrygeniczny

osad terrygeniczny - osad morski składający się z materiału przyniesionego z lądu; osad terygeniczny


Źródła:

SJP.pl

Terski

przymiotnik

 (1.1) związany z Terekiem, dotyczący Tereku (rzeki na Przedkaukaziu)


Źródła:

Wiktionary

Tersyna

gatunek małego ptaka z rodziny tanagrowatych


Tersyna ("Tersina viridis") – gatunek małego ptaka z rodziny tanagrowatych (Thraupidae). Zamieszkuje północną i środkową Amerykę Południową. Jedyny przedstawiciel rodzaju Tersina. Gatunek nie jest zagrożony wymarciem. Długość ciała ok. 15 cm.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tersytes

Te


Źródła:

Wikipedia

Tertio

po trzecie


Źródła:

SJP.pl

Tertium

[czytaj: tertjum lub tercjum] obiekt istniejący obok dwu porównywalnych, zestawionych ze sobą; coś trzeciego


Źródła:

SJP.pl

Tertulian

łaciński teolog z Afryki Północnej; Quintus Septimius Florens Tertullianus


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.;


Tertulian, właśc. Quintus Septimius Florens Tertullianus (ur. między 150 a 160 w Kartaginie, zm. między 230 a 240 tamże) – wczesnochrześcijański egzegeta, teolog, filozof i pisarz. Poglądy jego wywarły wpływ na całą zachodnią teologię III wieku. Nauczanie Tertuliana jest cennym źródłem dla teologii, szczególnie dla teologii dogmatycznej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tertulianowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Tertuliana lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Teruel

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Hiszpanii, w Aragonii;

 (1.2) geogr. adm. comarca w Hiszpanii, w Aragonii ze stolicą w Teruel (1.1);

 (1.3) geogr. adm. prowincja w Hiszpanii, w Aragonii ze stolicą w Teruel (1.1);

 (1.4) geogr. miasto w Kolumbii


Teruel – miasto w Aragonii, na środkowym wschodzie Hiszpanii, stolica prowincji o tej samej nazwie. Ma 34 240 mieszkańców (2006) i jest stolicą najmniej zaludnionej prowincji hiszpańskiej. Znajduje się na zlewisku rzek Guadalaviar i Alfambra. Ponadto na Sierra de Albarracín ma swoje źródła rzeka Tag. Leży na wysokości 915 m. Klimat charakteryzuje się mroźnymi zimami oraz gorącymi i suchymi latami. Jest miastem partnerskim Lublińca.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Terygeniczny

osad terygeniczny - osad morski składający się z materiału przyniesionego z lądu; osad terrygeniczny


Źródła:

SJP.pl

Terylen

bardzo mocne włókno poliestrowe


Źródła:

SJP.pl

Teryna

1. owalne lub okrągłe naczynie z przykrywką pełniące funkcję wazy do zupy;
2. pasztet mięsny, rybny lub warzywny pieczony w bain-marie


Źródła:

SJP.pl

Teryt

skrótowiec, rzeczownik

 (1.1) = krajowy rejestr urzędowy podziału terytorialnego kraju;


TERYT, Krajowy Rejestr Urzędowy Podziału Terytorialnego Kraju – rejestr urzędowy podziału terytorialnego Polski, prowadzony przez Główny Urząd Statystyczny.

Został wprowadzony rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 15 grudnia 1998 roku ().


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Terytorializm

Terytorializm – forma instynktownych zachowań u zwierząt polegająca na obronie terytorium (obszaru uznanego za własny). Objawia się wzmożoną agresją wobec przedstawicieli własnego lub innych gatunków. Częściej obserwowany u samców, szczególnie w okresie godowym.


Źródła:

Wikipedia

Terytorialność

cecha czegoś związanego z terytorium


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest terytorialne

 (1.2) psych. ogół zachowań związanych z zajmowanym terytorium;


Terytorialność – zachowania przestrzenne człowieka, związane z jego terytorium, a także relacje między otoczeniem materialnym a zachowaniami. Człowiek należy do istot żywych, które ustalają swoje terytorium i bronią go przed zajęciem przez inne osobniki własnego gatunku (terytorializm). Przyjęcie orientacji własnościowej wobec przestrzeni polega na prostym zajęciu tej przestrzeni na stałe lub sporadycznie.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Terytorialny

przymiotnik od: terytorium


przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący danego terytorium


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Terytorials

żołnierz Wojsk Obrony Terytorialnej - jednego z pięciu rodzajów Sił Zbrojnych RP


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) wojsk. pot. żołnierz wojsk obrony terytorialnej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Terytorium

obszar o określonych granicach, teren wyodrębniony ze względu na pewne cechy


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) geogr. adm. obszar w określonych granicach;

 (1.2) ekol. teren występowania osobnika lub gatunku;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tes

skrót od: list do Tesaloniczan (1, 2) - jedna z ksiąg biblijnych, wchodząca w skład Nowego Testamentu


skrót

 (1.1) = bibl. List do Tesaloniczan


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tesalia

1. kraina historyczna w Grecji;
2. miasto w Kolumbii


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) hist. kraina historyczna w Grecji;

 (1.2) geogr. region administracyjny w Grecji;

 (1.3) geogr. miasto w Kolumbii w departamencie Huila


Tesalia ( Θεσσαλία – trl. "Thessalía") – kraina historyczna i region administracyjny współczesnej Grecji położona nad Morzem Egejskim na południe od Macedonii.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tesalijski

przymiotnik od: Tesalia (kraina historyczna i region administracyjny w Grecji); tesalski


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Tesalią, dotyczący Tesalii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tesaloniczanin

mieszkaniec Tesaloniki (starożytnego miasta założonego około 315 roku p.n.e. przez króla Macedończyków Kassandra i nazwanego na cześć jego żony, Tessaloniki, położonego na terenie dzisiejszych Salonik)


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) hist. mieszkaniec Tesaloniki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tesalonika

dawniej: Saloniki (miasto w Grecji)


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) daw. geogr. Saloniki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tesalski

przymiotnik od: Tesalia (kraina historyczna i region administracyjny w Grecji); tesalijski


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Tesalią, dotyczący Tesalii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tesarz

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. cieśla


Źródła:

Wiktionary

Tesco

[czytaj: tesko]
1. koncern handlowy z siedzibą w Wielkiej Brytanii;
2. sklep lub stacja benzynowa sieci Tesco


Tesco plc – brytyjska sieć hipermarketów i supermarketów, która ma swoje filie również w innych państwach. Początkowo sieć zajmowała się sprzedażą żywności, ale rozszerzyła swoją ofertę również na odzież, sprzęt elektroniczny i samochody. Do roku 2003 przedsiębiorstwo miało już w swoim posiadaniu ponad 2000 sklepów różnej wielkości, od hipermarketów do niewielkich sklepików, np. przy stacjach benzynowych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tesia

zdrobnienie od: Teresa (imię żeńskie)


Tesia – rodzaj ptaków z podrodziny wierzbówek (Cettiinae) w obrębie rodziny wierzbówkowatych (Cettiidae).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Teski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Tesla

jednostka indukcji magnetycznej


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) fiz. miar. jednostka indukcji magnetycznej;

 (1.2) mot. samochód marki Tesla


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Teslomierz

miernik indukcji magnetycznej


Teslomierz – przyrząd do pomiaru indukcji magnetycznej bądź natężenia pola magnetycznego. Składa się z przetwornika pola magnetycznego w sygnał elektryczny oraz układu do pomiaru sygnału.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tesmoforie

Te


Źródła:

Wikipedia

Tespis

Tespis z Ikarii ( Θέσπις – Thespis; VI w. p.n.e.) – grecki poeta i aktor, twórca tragedii – aktora (odpowiadacza), dialogu z chórem.


Źródła:

Wikipedia

Tessa

obce imię żeńskie


Źródła:

SJP.pl

Tessera

kostka będąca najmniejszym elementem mozaiki, zwykle z kamienia lub szkła


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) szt. archit. element mozaiki, kostka


Tessera (łac. "tessera" – kostka, zdr. "tessella") – nazwa techniki mozaikowej (łac. "opus tessalatum") wykonywanej przy pomocy małych (0,7 cm-1,5 cm) dokładnie obrobionych, kwadratowych bądź prostokątnych kawałków kamienia (kostek) lub szkła barwionego albo złoconego. Wyraz „tessera” oznacza także pojedynczą kostkę.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tesserakt

czterowymiarowy odpowiednik sześcianu; hipersześcian


Źródła:

SJP.pl

Tessitura

[czytaj: tess-itura] zasięg głosu dominujący w utworze muzycznym; tessytura


Te


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tessyn

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. rzad. Ticino, kanton w Szwajcarii;


Źródła:

Wiktionary

Tessytura

zasięg głosu dominujący w utworze muzycznym; tessitura


Źródła:

SJP.pl

Tessyński

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Tessynem, dotyczący Tessynu, pochodzący z Tessynu (Ticino) (kantonu w Szwajcarii)


Źródła:

Wiktionary

Test

1. rodzaj pisemnego sprawdzianu, egzamin; zestaw odpowiednio przygotowanych pytań;
2. badanie, próba;
3. kontrolny obraz w odbiorniku telewizyjnym


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) próba podejmowana, aby uzyskać odpowiedź na postawione pytania

 (1.2) eduk. egzamin, sprawdzian

 (1.3) techn. obraz próbny w telewizorze

 (1.4) inform. kod utworzony w celu sprawdzenia poprawności działania fragmentu programu


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Testamencik

zdrobnienie od: testament


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od testament


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Testament

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) praw. dokument, w którym człowiek określa, co po jego śmierci należy zrobić z jego majątkiem;

 (1.2) książk. przen. dzieło zawierające przesłanie dla przyszłych pokoleń


Testament (z łac. "testamentum" – sporządzone przy świadkach, "testis" – świadek) – rozrządzenie własnym majątkiem na wypadek śmierci. W Polsce kwestie związane ze sporządzaniem testamentów reguluje przede wszystkim kodeks cywilny.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Testamentalny

→ testament; testamentowy


Źródła:

SJP.pl

Testamentowy

→ testament; testamentalny


Źródła:

SJP.pl

Testator

osoba sporządzająca pisemne rozporządzenie majątkiem na wypadek swojej śmierci


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) praw. osoba, która sporządziła testament


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Testatorka

kobieta sporządzająca pisemne rozporządzenie majątkiem na wypadek swojej śmierci


Źródła:

SJP.pl

Testatorski

→ testator


Patrz:testator

Źródła:

SJP.pl

Tester

osoba sprawdzająca dobrowolnie na sobie działanie jeszcze niewprowadzonego do użytku leku lub kosmetyku


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) techn. urządzenie, przyrząd do testowania

 (1.2) kosmet. próbka kosmetyku rozdawana dla wypróbowania klientom sklepu

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) med. człowiek zajmujący się sprawdzaniem działania leku, który jest dopiero w fazie testów

 (2.2) inform. osoba weryfikująca działanie oprogramowania


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Testerka

→ tester


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) inform. kobieta weryfikująca działanie oprogramowania


Patrz:tester

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Testerski

→ tester (osoba)


Źródła:

SJP.pl

Testimonium

fragment wypowiedzi pisarza antycznego, cytowany przez innego autora


Źródła:

SJP.pl

Testo

partia wokalna w oratoriach, pełniąca funkcję narratora objaśniającego tło akcji i zaistniałą sytuację dramatyczną


Źródła:

SJP.pl

Testomania

nadmierne stosowanie i przywiązywanie wagi do testów wiedzy i umiejętności; testoza, sprawdzianoza


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) skłonność do nadmiernego stosowania i przesadnego przywiązywania wagi do sprawdzania wiedzy i umiejętności za pomocą testów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Testosteron

męski hormon


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) biochem. med. fizj. męski hormon płciowy, wytwarzany przez jądra, otrzymywany także syntetycznie, stosowany domięśniowo jako lek przy schorzeniach na tle niedomogi płciowej u mężczyzn, jak również przy niektórych chorobach kobiecych oraz nowotworowych;


Testosteron, 17β-hydroksy-4-androsten-3-on – organiczny związek chemiczny z grupy androgenów, podstawowy męski steroidowy hormon płciowy. Jest produkowany przez komórki śródmiąższowe Leydiga w jądrach pod wpływem hormonu luteinizującego, a także w niewielkich ilościach przez korę nadnerczy, jajniki i łożysko.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Testowalność

→ testowalny


Patrz:testowalny

Źródła:

SJP.pl

Testowalny

dający się przetestować


Źródła:

SJP.pl

Testowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|testować.


Źródła:

Wiktionary

Testować

czasownik

 (1.1) badać z wykorzystaniem testu

 (1.2) sprawdzać

 (1.3) praw. sporządzać testament

 (1.4) bud. fugować


Źródła:

Wiktionary

Testowość

cecha czegoś, co jest testem


Źródła:

SJP.pl

Testowy

1. będący testem lub częścią testu;
2. dokonywany przy pomocy testu


Źródła:

SJP.pl

Testoza

zbyt częste przeprowadzanie w szkole testów; sprawdzianoza


Źródła:

SJP.pl

Testu

forma rzeczownika|rodzaj=męskorzeczowy.

 (1.1) D. lp. od: test


Źródła:

Wiktionary

Testymonial

prezentacja opinii użytkownika na temat oferowanego produktu


Źródła:

SJP.pl

Testówka

potocznie: egzemplarz testowy


Źródła:

SJP.pl

Teszarz

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) stpol. stolarz


Źródła:

Wiktionary

Tet

litera alfabetu greckiego; theta


Tet (ט,ط) – litera alfabetów semickich, m.in. fenickiego, aramejskiego, arabskiego, hebrajskiego.

W arabskim jest transliterowana jako ṭ. W hebrajskim odpowiada dźwiękowi [t]. W wymowie sefardyjskiej i przypuszczalnie w fenickim odróżnia się od taw obecnością faryngalizacji.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Teta

litera alfabetu greckiego; theta


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nazwa ósmej litery alfabetu greckiego, θ;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tetania

napady drgawek, skurcze mięśni występujące wskutek wzmożonej pobudliwości nerwowo-mięśniowej; tężyczka; spazmofilia


Źródła:

SJP.pl

Tetanur

przedstawiciel infrarzędu dinozaurów z podrzędu teropodów


Źródła:

SJP.pl

Tetanury

przedstawiciel infrarzędu dinozaurów z podrzędu teropodów


Te


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tetanus

choroba, tężec


Źródła:

SJP.pl

Tetera

1. rzadka kaszka z mąki gryczanej i żytniej popularna na Zaporożu
2. rodzaj dzbanka do herbaty


Źródła:

SJP.pl

Tetere

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. hydron. rzeka w obwodzie irkuckim i Kraju Krasnojarskiego Rosji, uchodzi do Podkamiennej Tunguzki


Źródła:

Wiktionary

Teterew

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. rzeka na Ukrainie, prawy dopływ Dniepru;


Te


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Teterycz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Tetetka

potocznie: pistolet TT - pistolet samopowtarzalny, będący w czasie II wojny światowej osobistą bronią oficerów, podoficerów i szeregowców Armii Radzieckiej i Wojska Polskiego


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) wojsk. samopowtarzalny pistolet używany zwłaszcza podczas drugiej wojny światowej przez siły zbrojne Związku Radzieckiego;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tethering

[czytaj: tedering] metoda dostępu do internetu za pomocą telefonu komórkowego


Te


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tetheringowy

→ tethering [czytaj: tederingowy]


Źródła:

SJP.pl

Tetmajer

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tetra

1. lekka tkanina bawełniana, używana w kuchni lub do szycia pieluch;
2. wyrób z tetry - tkaniny;
3. nazwa zwyczajowa tetrachlorometanu (czterochlorku węgla);
4. ryba akwariowa z rodziny kąsaczowatych, np. tetra cesarska


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) włók. luźna tkanina, zwykle bawełniana, materiał na pieluchy

 (1.2) pot. chem. tetrachlorometan

 (1.3) pot. icht. nazwa kilku gatunków drobnych ryb z rodziny kąsaczowatych


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tetra-

przedrostek

 (1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych mający znaczenie: czterokrotny, poczwórny


Źródła:

Wiktionary

Tetraboran

tetraboran sodu - sól sodowa kwasu borowego; boraks


Źródła:

SJP.pl

Tetrabrach

antyczna stopa muzyczna złożona z czterech krótkich sylab; proceleusmatyk, dypirrychej, dypirychej


Źródła:

SJP.pl

Tetrachlorek

tetrachlorek węgla - organiczny związek chemiczny, stosowany jako rozpuszczalnik, a dawniej jako środek gaśniczy w gaśnicach tetrowych; tetrachlorometan, tetra


Źródła:

SJP.pl

Tetrachlorometan

bezbarwny związek chemiczny stosowany m.in. jako rozpuszczalnik tłuszczów, olejów; substancja trująca, narkotyczna; tetra, czterochlorek węgla


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. związek organiczny, bezbarwna, trująca ciecz, mająca słodkawy zapach, stosowana jako rozpuszczalnik oraz w gaśnicach;


Te


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tetrachord

1. następstwo 4 kolejnych dźwięków;
2. starożytny instrument czterostrunny


Tetrachord – cztery kolejne dźwięki siedmiostopniowej skali muzycznej zawierające się w kwarcie czystej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tetrachordalny

→ tetrachord


Patrz:tetrachord

Źródła:

SJP.pl

Tetrachromatyzm

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) ponadprzeciętna zdolność widzenia większej liczby kolorów


Źródła:

Wiktionary

Tetracja

w matematyce: wielokrotne potęgowanie elementu przez siebie


Tetracja (znana też jako "iterowane potęgowanie", "superpotęgowanie", "wieża wykładnicza" lub "hiper-4") – działanie dwuargumentowe będące wielokrotnym potęgowaniem elementu przez siebie.

Słowo "tetracja" wymyślił angielski matematyk Reuben Louis Goodstein łącząc tetra- (cztery) i iteracja. W praktyce tetracja jest używana do zapisu bardzo dużych liczb. Poniżej przedstawione są pierwsze cztery hiperoperatory:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tetracyklina

antybiotyk z grupy tetracyklin, stosowany w licznych chorobach zakaźnych


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) farm. żółty krystaliczny antybiotyk o szerokim spektrum działania


Tetracyklina – organiczny związek chemiczny, antybiotyk tetracyklinowy, wytwarzany przez niektóre szczepy "Streptomyces" o szerokim spektrum przeciwbakteryjnym. Jest stosowany głównie w leczeniu trądziku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tetrada

1. zbiór czterech elementów;
2. rzadko w informatyce: półbajt;
3. kompleks zbudowany z czterech chromatyd pochodzących z dwóch chromosomów homologicznych


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tetradrachma

antyczna moneta o wartości 4 drachm


Źródła:

SJP.pl

Tetradymit

minerał, siarkotellurek bizmutu; stosowany do otrzymywania bizmutu i telluru


Tetradymit – minerał z gromady siarczków.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tetraedr

jedna z pięciu brył platońskich; czworościan foremny


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) geom. bryła geometryczna, której podstawa oraz ściany są trójkątami


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tetraedryczny

→ tetraedr


przymiotnik

 (1.1) posiadający budowę tetraedru


Patrz:tetraedr

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tetraedryt

Tetraedryt – minerał z gromady siarkosoli. Minerał rzadki, rozpowszechniony tylko w niektórych rejonach Ziemi.

Nazwa nawiązuje do częstej, czworościennej (tetraedrycznej) postaci kryształów tego minerału.


Źródła:

Wikipedia

Tetraetyloołów

związek chemiczny używany jako środek przeciwstukowy do benzyn; czteroetyloołów


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. trująca, bezbarwna, oleista ciecz, stosowana głównie jako środek przeciwstukowy do benzyn, metaloorganiczny związek chemiczny o wzorze sumarycznym C8H20Pb;


Tetraetyloołów ("czteroetylek ołowiu"), (C2H5)4Pb, Et4Pb – metaloorganiczny związek chemiczny, połączenie atomu ołowiu z 4 grupami etylowymi. Stosowany głównie jako środek przeciwstukowy do benzyn.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tetrafluorek

związek chemiczny z cząsteczką zawierającą cztery atomy fluoru; czterofluorek


Źródła:

SJP.pl

Tetrafluoroetylen

pochodna etylenu, w której cztery atomy węgla zostały podstawione atomami fluoru


Źródła:

SJP.pl

Tetragon

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) geom. rzad. czworokąt, figura geometryczna o czterech kątach


Źródła:

Wiktionary

Tetragonalny

mający cztery kąty; czworokątny


Źródła:

SJP.pl

Tetragram

układ czterech hebrajskich spółgłosek (JHWH), oznaczający według tradycji żydowskiej imię Boga (Jahwe); tetragramaton, tetragrammaton


Te


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tetragramaton

układ czterech hebrajskich spółgłosek (JHWH), oznaczający według tradycji żydowskiej imię Boga (Jahwe); tetragrammaton, tetragram


Źródła:

SJP.pl

Tetragrammaton

układ czterech hebrajskich spółgłosek (JHWH), oznaczający według tradycji żydowskiej imię Boga (Jahwe); tetragramaton, tetragram


Źródła:

SJP.pl

Tetragramowy

→ tetragram


Patrz:tetragram

Źródła:

SJP.pl

Tetrahydrobiopteryna

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biochem. kofaktor niektórych enzymów (głównie hydroksylaz aminokwasów aromatycznych) uczestniczący w konwersji aminokwasów do prekursorów neuroprzekaźników


Źródła:

Wiktionary

Tetrahydrokannabinol

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. związek organiczny z grupy kannabinoidów o wzorze sumarycznym wzór chemiczny|C21H30O2.; główna substancja psychoaktywna zawarta w konopiach;


Tetrahydrokannabinol, THC – organiczny związek chemiczny z grupy kannabinoidów, izomer kannabidiolu i główna substancja psychoaktywna zawarta w konopiach. Jest praktycznie nierozpuszczalny w wodzie, natomiast rozpuszcza się w rozpuszczalnikach organicznych, np. alkoholu, tłuszczach.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Tetrahymena

rodzaj pierwotniaków z typu orzęsków


Tetrahymena – rodzaj orzęsków. Występuje u niego 7 płci (oznaczanych I, II, III, IV, V, VI i VII), z których każda może współżyć z każdą inną. Orzęski różnej płci wyglądają tak samo, ale nie występują równie często.

U "Tetrahymena" płeć kontroluje gen zwany "mat". Każdy jego allel nie decyduje o płci, tylko określa jej prawdopodobieństwo. W sumie jest co najmniej 14 alleli, podzielonych na 2 główne grupy: A i B. W grupie A możliwa jest każda płeć poza IV i VII, w B każda inna od I.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tetrajodotyronina

hormon tarczycy, aminokwas zawierający jod; tyroksyna


Źródła:

SJP.pl

Tetrakok

bakteria chorobotwórcza


Źródła:

SJP.pl

Tetrakozaktyd

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) biochem. farm. syntetyczny hormon, analog ludzkiej kortykotropiny


Źródła:

Wiktionary

Tetralina

węglowodór aromatyczny powstający przez uwodornienie naftalenu pod ciśnieniem, stosowany jako rozpuszczalnik i dodatek do paliwa w silnikach spalinowych; tetrahydronaftalen, czterohydronaftalen


Tetralina ("1,2,3,4-tetrahydronaftalen", C10H12) – węglowodór aromatyczny powstały w wyniku katalitycznej redukcji naftalenu.

Używana jest jako rozpuszczalnik, półprodukt w przemyśle chemicznym oraz jako dodatek do paliw.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tetralinowy

→ tetralina


Patrz:tetralina

Źródła:

SJP.pl

Tetralogia

1. cykl czterech utworów literackich stworzonych przez jednego autora i odpowiednio powiązanych ze sobą tematycznie; czteroksiąg;
2. w starożytnej Grecji: widowisko teatralne złożone z trzech tragedii i dramatu satyrowego jednego autora


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) liter. utwór literacki składający się z czterech części

 (1.2) hist. teatr. w starożytnej Grecji: przedstawienie teatralne składające się z czterech utworów jednego autora wystawianych jeden po drugim;


Te


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tetralogiczny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z tetralogią, dotyczący tetralogii


Źródła:

Wiktionary

Tetrameryczny

→ tetramer


Patrz:tetramer

Źródła:

SJP.pl

Tetrametr

miara wiersza, równa czterem stopom lub z czterem dypodiom


Źródła:

SJP.pl

Tetrametryczny

→ tetrametr


Patrz:tetrametr

Źródła:

SJP.pl

Tetramorfa

Tetramorfa lub tetramorfos – w sztuce średniowiecza powiązanie symboli czterech ewangelistów w jedną postać (z gr. "tetramorphos": „o czterech kształtach”, od "tetra-" + "-morphos"). Symbolika wywodzi się z tradycji starożytnego Wschodu.


Źródła:

Wikipedia

Tetranie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|tetrać.


Źródła:

Wiktionary

Tetrapak

jednorazowe, kartonowe opakowanie do mleka, napojów i innych cieczy w kształcie piramidy czterościennej, wykonane z taśmy kartonowej powlekanej od wewnątrz folią termoplastyczną


Źródła:

SJP.pl

Tetraplegia

paraliż wszystkich czterech kończyn spowodowany uszkodzeniem rdzenia kręgowego w odcinku szyjnym; porażenie czterokończynowe


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. paraliż czterokończynowy;


Tetraplegia, także: porażenie czterokończynowe (z gr. "tetra-" „cztery” i "-plegia" „porażenie”) – częściowa lub całkowita utrata funkcji ruchowych i czuciowych we wszystkich czterech kończynach, zwykle związana z uszkodzeniem rdzenia kręgowego w odcinku szyjnym. W zależności od poziomu uszkodzenia mogą jej towarzyszyć zaburzenia oddychania, zwłaszcza przy wysokich urazach szyjnych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tetraplegiczny

→ tetraplegia


Patrz:tetraplegia

Źródła:

SJP.pl

Tetraplegik

osoba cierpiąca na paraliż wszystkich czterech kończyn, spowodowany uszkodzeniem rdzenia kręgowego w odcinku szyjnym


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba z tetraplegią – paraliżem czterokończynowym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tetraploid

organizm roślinny lub zwierzęcy mający w jądrach komórek somatycznych cztery zespoły chromosomów


Tetraploid (ang. "tetraploid") – organizm lub komórka z poczwórnym zestawem chromosomów homologicznych zawartych w jądrze komórkowym. Podstawowa liczba chromosomów oznaczana jest x, stąd u tetraploidów 2n = 4x, ale też bywają tetraploidy oznaczane jako 4n.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tetrapod

przedstawiciel grupy kręgowców obejmującej płazy, gady, ptaki i ssaki; czworonóg


Tetrapod (gr. bizant. τετραπόδιον, тетра́подъ) – niewysoki, prostokątny stolik na czterek nogach, przykrywany materiałem i używany w cerkwi do umieszczania na nim ikon lub innych przedmiotów używanych do celów liturgicznych. Może też służyć za podstawę panichidnika.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tetrapodia

wiersz czterostopowy; czterostopowiec


Tetrapodia (gr. "tetrapodía" – "człon czterostopowy") – typ wiersza złożonego z czterech identycznych stóp w każdym wersie.

Tetrapodia może być samodzielnym wersem lub członem średniówkowym. Na przykład tetrapodia jambiczna może wchodzić w skład wersu ośmiostopowego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tetrapody

przedstawiciel grupy kręgowców obejmującej płazy, gady, ptaki i ssaki; czworonóg


Źródła:

SJP.pl

Tetrapylon

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) archit. hist. monumentalna brama o czterech wejściach, stawiana w starożytności na skrzyżowaniach dróg lub na forach;


Te


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Tetrarcha

tytuł nadawany w starożytności władcy tetrarchii


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) hist. władca tetrarchii;


Tetrarcha (gr. τετράρχης tetrarches, od "tettares" – cztery, "archo" – rządzę) – tytuł nadawany w starożytności władcy tetrarchii.

Nosił go zarządzający lub panujący nad jedną z czterech części jakiegoś kraju. W okresie cesarstwa Rzymianie stosowali ten tytuł także w odniesieniu do panujących w mniejszych państwach azjatyckich – np. Heroda Antypasa.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tetrarchia

w starożytnym Rzymie: system współrządów 4 cesarzy wprowadzony przez Dioklecjana


Tetrarchia ( τετραρχία, „rządy czterech”, „czwórwładza”; quadrumvirat) – system rządów w Cesarstwie rzymskim wprowadzany stopniowo przez cesarza Dioklecjana od 286 roku. Polegał na równoczesnym sprawowaniu władzy przez czterech panujących: dwóch "augustów" i dwóch władców niższej rangi z tytułem "cezara".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tetrasporowce

rząd roślin z klasy zielenic właściwych; Tetrasporales


Źródła:

SJP.pl

Tetrasporowiec

przedstawiciel rzędu roślin z klasy zielenic właściwych


Źródła:

SJP.pl

Tetrastych

strofa czterowierszowa lub utwór czterowierszowy; czterowiersz; kwartyna


Tetrastych, także kwartyna, kwarten, quatrain, czterowiersz, czterowers – typ strofy, zwłaszcza w poezji lirycznej. Składa się z czterech wersów, najczęściej izosylabicznych i połączonych rymami (parzystymi, okalającymi lub krzyżowymi). Typowy dla tetrastychu jest ośmio-, jedenasto- lub trzynastozgłoskowiec. Strofa tego typu jest często elementem składowym całych układów stroficznych, na przykład sonetu. Tetrastych często pojawia się w liryce polskiej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tetrastyl

świątynia grecka o fasadzie z czerema kolumnami; tetrastylos


Źródła:

SJP.pl

Tetrastylos

świątynia grecka o fasadzie z czerema kolumnami; tetrastyl


Źródła:

SJP.pl

Tetratlenek

związek chemiczny zawierający cztery atomy tlenu w cząsteczce; np. tlenek azotu IV, tlenek ołowiu IV


Źródła:

SJP.pl

Tetrazen

Tetrazen – organiczny związek chemiczny używany jako materiał wybuchowy inicjujący.


Źródła:

Wikipedia

Tetrać

czasownik

 (1.1) reg. pozn. robić coś pracowicie, męczyć się (nad czymś), paprać


Źródła:

Wiktionary

Tetri

zdawkowa moneta gruzińska (100 tetri = 1 lari)


Źródła:

SJP.pl

Tetris

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) grykomp. sowiecka gra logiczna;


Zobacz też: polski raper o pseudonimie Te-Tris oraz album "Tetris" zespołu Ziyo.

Tetris – komputerowa gra logiczna stworzona przez Aleksieja Pażytnowa i jego współpracowników, Dimitrija Pawłowskiego i Wadima Gierasimowa. Pojawiła się na rynku po raz pierwszy 6 czerwca 1984 roku w Związku Radzieckim.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Tetroda

lampa próżniowa z czterema elektrodami


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) elektron. lampa elektronowa posiadająca cztery elektrody: anodę, dwie siatki i katodę;


Tetroda – rodzaj lampy elektronowej posiadającej cztery elektrody: anodę, katodę i dwie siatki umieszczone pomiędzy anodą i katodą.

Krótko tetrodami nazywa się najczęściej czteroelektrodowe lampy próżniowe, choć niektóre tyratrony są gazowanymi tetrodami.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tetrodonowate

rodzina ryb promieniopłetwych z rzędu najeżkokształtnych; kolcobrzuchowate, rozdymkowate


Źródła:

SJP.pl

Tetrodotoksyna

Tetrodotoksyna – wielofunkcyjny związek chemiczny, silna trucizna znajdująca się w ciele niektórych gatunków ryb rozdymkokształtnych, w tym w rybach fugu wykorzystywanych w kuchni japońskiej. Jej działanie polega na blokowaniu kanałów sodowych komórek nerwowych. Powstaje przy udziale bakterii symbiotycznych, ale mechanizmy wyzwalające jej produkcję, transport i kumulację w ciele ryby nie zostały poznane.


Źródła:

Wikipedia

Tetrowy

przymiotnik od: tetra


Źródła:

SJP.pl

Tetroza

cukier prosty mający 4 atomy węgla w cząsteczce


Źródła:

SJP.pl

Tetryczeć

stawać się zgorzkniałym, gderliwym


Źródła:

SJP.pl

Tetryczka

→ tetryk


Patrz:tetryk

Źródła:

SJP.pl

Tetryczny

przestarzałe: o zgryźliwym usposobieniu, właściwym marudzie, mantyce


Źródła:

SJP.pl

Tetryk

człowiek zgryźliwy, zgorzkniały, zrzędliwy; zrzęda, mantyka


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) człowiek zgryźliwy, zgorzkniały, zrzędliwy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tetrykowaty

przymiotnik jakościowy

 (1.1) nieco tetryczny


Źródła:

Wiktionary

Tetryl

materiał wybuchowy silniejszy od trotylu; tetrylit


Tetryl, – organiczny związek chemiczny z grupy nitroamin, materiał wybuchowy będący produktem nitrowania dimetyloaniliny.

Tetryl został po raz pierwszy otrzymany w 1877, jednak jako wojskowy materiał wybuchowy zaczęto go stosować dopiero na początku XX w. – nieco później niż trotyl.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tetrylit

materiał wybuchowy silniejszy od trotylu; tetryl


Źródła:

SJP.pl

Tetum

język urzędowy Timoru Wschodniego


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) jęz. jeden z języków urzędowych w Timorze Wschodnim, obok portugalskiego;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tetyczny

stwierdzający, ustanawiający coś


Źródła:

SJP.pl

Tetyda

1. bogini, matka herosa Achillesa;
2. jeden z księżyców Saturna;
3. praocean


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) mitgr. nimfa; córka Nereusa i żona Peleusa; matka Achillesa; jedna z nereid;

 (1.2) mitgr. bogini i uosobienie żeńskiej płodności morza;

 (1.3) geol. praocean rozdzielający Europę i Afrykę;

 (1.4) astr. księżyc Saturna;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tetys

bogini, matka herosa Achillesa; Tetyda


Źródła:

SJP.pl

Teukros

w mitologii greckiej:
1. król Teukrów, syn Skamandra;
2. uczestnik wojny trojańskiej, syn Telamona


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Teurg

mag praktykujący teurgię


Źródła:

SJP.pl

Teurgia

forma magii mająca zmusić bóstwo do jakiegoś działania, popularna w okresie hellenizmu i w średniowieczu


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ezot. rytuał zmuszający bogów lub bóstwa do działania zgodnie z wolą odprawiającego dany rytuał lub jego zleceniodawcy;


Te


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Teurgiczny

przymiotnik

 (1.1) dotyczący teurgii


Źródła:

Wiktionary

Teutoburski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Teutbergiem (Teutburgiem); dotyczący Teutbergu (Teutburga)


Źródła:

Wiktionary

Teuton

członek starożytnego plemienia zamieszkującego na Półwyspie Jutlandzkim, prawdopodobnie germańskiego albo celtyckiego


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) etn. hist. członek starożytnego plemięemienia germańskiego, wywodzącego się z Półwyspu Jutlandzkiego


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Teutoni

plemię germańskie; Teutonowie


Te


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Teutonizm

to, co teutońskie; kultura i cywilizacja teutońska, niemiecka


Źródła:

SJP.pl

Teutonowie

plemię germańskie; Teutoni


Źródła:

SJP.pl

Teutoński

1. niemiecki, pruski, germański;
2. dawniej: krzyżacki


przymiotnik relacyjny

 (1.1) hist. związany z Teutonami

 (1.2) książk. związany z Krzyżakami


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Teutońszczyzna

przestarzale: Niemcy, Teutoni; niemczyzna


Źródła:

SJP.pl

Tev

teraelektronowolt


Źródła:

SJP.pl

Tex

jednostka miary w systemie międzynarodowej numeracji włókien; teks


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Texaco

[czytaj: TEksako] marka paliw i olejów oraz dawny koncern naftowy


Texaco ("Texas Company") – amerykański koncern petrochemiczny działający w latach 1901–2001.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Texarkana

miasto w USA


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Texarkański

→ Texarkana


Patrz:Texarkana

Źródła:

SJP.pl

Texas

gruba, sztywna tkanina bawełniana wykorzystywana najczęściej do szycia odzieży o kroju sportowym; teksas


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Texel

bezroga owca holenderska; teksel


Texel – nizinna wyspa w Holandii, wysunięta najdalej na zachód w grupie Wysp Zachodniofryzyjskich. Całe terytorium wyspy oraz otaczające je wody stanowią gminę miejską Texel, wchodzącą w skład prowincji Holandia Północna. Oddzielona na północy cieśniną od wyspy Vlieland. Siedziba władz mieści się w Den Burg. Burmistrzem w kadencji 2014-2018 jest Francine Giskes.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tey

były kabaret


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tez

forma rzeczownika.

 (1.1) D. lm. od: teza


Źródła:

Wiktionary

Teza

1. założenie, które ktoś zamierza uzasadnić;
2. twierdzenie lub część twierdzenia wymagające dowodu;
3. w utworze literackim: rozwiązanie problemu przedstawione czytelnikowi przez autora; przesłanie, idea


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) twierdzenie dla którego należy przedstawić uzasadnienie

 (1.2) filoz. pierwszy etap trójfazowego cyklu rozwojego w dialektyce Hegla

 (1.3) liter. rozwiązanie problemu podsunięte czytelnikowi przez autora

 (1.4) mat. część twierdzenia, którą należy udowodnić przy danych założeniach

 (1.5) log. założenie lub twierdzenie, które wymaga dowodu


Teza (gr. "θέσις" [thésis] – ’umieszczenie, rozmieszczenie, złożenie, kompozycja’, od "τίθημι" [títhēmi] "– ’"umieścić, położyć, kłaść, postawić’) – twierdzenie, dla którego przedstawia się uzasadnienie. W ujęciu matematycznym jest to część twierdzenia, którą należy udowodnić, opierając się na przyjętym założeniu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tezaurus

thesaurus;
1. dzieło obejmujące kompletny zbiór wiadomości z danej dziedziny wiedzy;
2. leksykon lub słownik obejmujący całe słownictwo danego języka;
3. słownik synonimów


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) książk. dzieło, które obejmuje całość określonej wiedzy, dorobku intelektualnego

 (1.2) jęz. słownik, który obejmuje pełne słownictwo jakiegoś języka


Tezaurus – słownik odzwierciedlający strukturę pola semantycznego danego języka informacyjno-wyszukiwawczego, obejmujący deskryptory, ich relacje oraz reguły stosowania.

Tezaurusy tworzy się dla języków deskryptorowych, w których to językach znajdują się deskryptory związane relacjami paradygmatycznymi oraz askryptory.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tezauryzacja

gromadzenie i przechowywanie wartości, skarbu, majątku


Te


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tezauryzacyjny

→ tezauryzacja


Patrz:tezauryzacja

Źródła:

SJP.pl

Tezauryzowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|tezauryzować.


Źródła:

Wiktionary

Tezauryzować

czasownik

 (1.1) zbierać, gromadzić, kolekcjonować


Źródła:

Wiktionary

Tezcatlipoca

rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna

 (1.1) rel. aztecki bóg zła, ciemności i zemsty


Tezcatlipoca (także Metzli; nah. "Dymiące Zwierciadło" lub "Pan Dymiącego Zwierciadła") – w azteckim panteonie bóstwo zła, ciemności i zemsty, którego rodowód nie jest do końca jasny. Według mitycznych przekazów był bogiem-stwórcą i Słońcem Ziemi ("Nahui Ocelotl") w pierwszej epoce świata oraz jednym z czterech synów boga-kreatora Ometeotl ("Dwa Bóg"), dwoistego stworzyciela świata składającego się z męskiego pierwiastka Ometecuhtli ("Pan Dwoistości") i żeńskiego Omecihuatl ("Pani Dwoistości").


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Tezeusz

w mitologii greckiej: królewicz i heros ateński


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) mitgr. heros ateński i pogromca Minotaura, syn Egeusza (albo Posejdona) i Ajtry;

 (1.2) imię|polski|m.;


Tezeusz (gr. Θησεύς Thēseús, łac. Theseus) – w mitologii greckiej królewicz i heros ateński.

Uchodził za syna Posejdona i Ajtry (formalnie był synem Egeusza, króla Aten). Wychowywany poza domem z obawy przed żądnymi tronu synami swojego stryja Pallasa. Jego wejściem w dorosłość było uniesienie głazu, pod którym Egeusz (Ajgeus) zostawił dla niego miecz i sandały.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tezeuszowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Tezeusza lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Tezowy

zawierający tezę, ideę, jakieś poglądy, przekonania


Źródła:

SJP.pl

Teówka

kształtownik o przekroju poprzecznym w kształcie litery T; teownik


Źródła:

SJP.pl

Teńgi

przymiotnik

 (1.1) lwów. olbrzymi


Źródła:

Wiktionary

Teścia

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. teściowa


Źródła:

Wiktionary

Teścik

zdrobnienie od: test


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od test


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Teściowa

matka żony lub męża


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. matka żony

 (1.2) matka żony lub męża

forma przymiotnika.

 (2.1) ż. od: teściowy


Teściowa – matka żony (współcześnie także matka męża, pierwotnie "świekra"), nazwa relacji rodzinnej w stosunku do zięcia lub synowej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Teściowie

rodzice żony lub męża


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Teściu

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pot. z zażyłością o teściu

forma rzeczownika.

 (2.1) W. lp. od: teścia

 (2.2) Ms. i W. lp. od: teść


Źródła:

Wiktionary

Teściunio

ekspresywnie: teść


Źródła:

SJP.pl

Teściówka

potocznie: teściowa


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) teściowa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Teść

ojciec żony lub męża


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) daw. ojciec żony

 (1.2) ojciec żony lub męża

 (1.3) środ. biochem. testosteron

rzeczownik, rodzaj żeński

 (2.1) reg. teściowa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Też

partykuła:
1. uwydatniająca różne rodzaje wypowiedzi; także, również;
2. wzmacniająca wyraz (zwykle spójnik) jej towarzyszący;
3. mająca charakter ekspresywny, ujemnie zabarwiająca wyraz, do którego się odnosi, wyrażająca np. lekceważenie


partykuła

 (1.1) zob. również.

forma zaimka.

 (2.1) M., B. i W. nmos. od: tenże


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary