Uk

skrót z angielskiego: United Kingdom (of Great Britain and Northern Ireland) - Zjednoczone Królestwo (Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej)


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Uk.

skrót od: ukończony


Źródła:

SJP.pl

Ukajali

rzeka w Peru


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. hydron. rzeka w Ameryce Południowej, w dorzeczu Amazonki;

 (1.2) geogr. adm. region w Peru ze stolicą w Pucallpa;


Ukajali ("Ucayali", "Río Ucayali") – rzeka w Peru, prawy dopływ Amazonki. Jej długość wynosi 1950 km (od źródeł Apurimac – ok. 2400 km), a powierzchnia dorzecza – ok. 375 tys. km².

Ukajali wypływa w Andach w postaci 2 rzek źródłowych: Urubamba i Apurímac. W górnym odcinku występują liczne progi i wodospady, a w środkowym i dolnym liczne meandry. Łączy się z Marañón na wysokości Iquitos.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ukalegon

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) mitgr. starzec trojański, przyjaciel Priama

 (1.2) astr. nazwa planetoidaanetoidy


Źródła:

Wiktionary

Ukambina

trucizna wytwarzana z roślin należących do rodziny toinowatych, podobna w działaniu do strofantyny i naparstnicy (digitalisu)


Źródła:

SJP.pl

Ukamieniować

zabić przez obrzucanie kamieniami; ukamienować, zakamienować


Źródła:

SJP.pl

Ukamienowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|ukamienować.

 (1.2) forma kary śmierci polegająca na obrzucaniu skazanego kamieniami do momentu zabicia;


Ukamienowanie (lapidacja) – wraz z rozszarpaniem najstarsza forma kary śmierci. Polega na obrzucaniu skazanego kamieniami przez grupę ludzi uczestniczących w egzekucji.

Ukamienowanie wywodzi się z czasów przed wyodrębnieniem ze społeczeństwa instytucji władzy. Grupowy charakter egzekucji chronił biorące w niej udział osoby przed zemstą ze strony krewnych kamienowanego oraz prawdopodobnie przed niesławą wynikającą z udziału w krwawych obowiązkach scedowanych później na kata.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Ukamienować

zabić przez obrzucanie kamieniami; ukamieniować, zakamienować


czasownik przechodni dokonany (ndk. kamienować)

 (1.1) zabić kogoś poprzez obrzucenie kamieniami


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ukapać

1. rzadko: nalać pewną ilość jakiejś cieczy, lejąc po kropli;
2. o płynach: spaść, ściec w postaci kropli; skapnąć


Źródła:

SJP.pl

Ukapywać

spływać, ściekać kroplami; skapywać


Źródła:

SJP.pl

Ukaranie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|ukarać.


Źródła:

Wiktionary

Ukarać

nałożyć na kogoś karę, sprawić mu dolegliwość w celu odpłaty za zły uczynek i zniechęcenia do podobnego postępowania w przyszłości


czasownik przechodni dokonany (ndk. karać)

 (1.1) dokonany od|karać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ukarmiać

przestarzale: karmiąc, utuczać


Źródła:

SJP.pl

Ukarmić

przestarzale:
1. karmiąc, utuczyć;
2. karmiąc, zaspokoić czyjś głód;
3. ukarmić się - utuczyć się, upaść się


Źródła:

SJP.pl

Ukartować

w tajemnicy zaplanować coś złego przeciw komuś; uknuć


Źródła:

SJP.pl

Ukartowywać

rzadko: w tajemnicy planować coś złego przeciw komuś; knuć, kartować


Źródła:

SJP.pl

Ukatować

dawniej: skatować


Źródła:

SJP.pl

Ukatowywać

dawniej: katując, poniewierać


Źródła:

SJP.pl

Ukatrupianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) pot. zabijanie, mordowanie

 (1.2) pot. przen. niszczenie lub uszkadzanie czegoś


Źródła:

Wiktionary

Ukatrupiać

czasownik przechodni niedokonany (dk. ukatrupić)

 (1.1) niedokonany od|ukatrupić.


Źródła:

Wiktionary

Ukatrupienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) pot. zabicie, zamordowanie

 (1.2) pot. przen. zniszczenie lub uszkodzenie czegoś


Źródła:

Wiktionary

Ukatrupić

zabić, uśmiercić, uczynić kogoś lub coś trupem


czasownik przechodni dokonany (ndk. ukatrupiać)

 (1.1) pot. pozbawić życia, uczynić trupem

 (1.2) pot. przen. zniszczyć lub uszkodzić coś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ukaz

dawniej: rozkaz, dekret carski


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) polit. w dawnej i obecnej Rosji dekret, edykt lub akt prawny wyższego rzędu wydawany przez cara lub prezydenta, a w czasach istnienia ZSRR przez najwyższe organy państwowe


Ukaz (ros. указ) – w dawnej i obecnej Rosji dekret, edykt lub akt prawny wyższego rzędu wydawany przez cara lub prezydenta, a w czasach istnienia ZSRR przez najwyższe organy państwowe. Ukaz jako nazwa aktu prawnego występuje obecnie również w państwach byłego ZSRR, np. Ukrainie lub Tatarstanie (najczęściej w formie dekretu głowy państwa).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ukazanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|ukazać.


Źródła:

Wiktionary

Ukazać

1. książkowe:
a) uczynić widocznym; pokazać;
b) zaprezentować kogoś, coś; opisać, scharakteryzować;
2. ukazać się:
a) książkowe: stać się widocznym; pokazać się;
b) o pismach, książkach itp.: zostać opublikowanym, trafić do sprzedaży


czasownik przechodni dokonany (ndk. ukazywać)

 (1.1) dokonany od|ukazywać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ukazywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|ukazywać.


Źródła:

Wiktionary

Ukazywać

czasownik niedokonany (dk. ukazać)

 (1.1) książk. pokazywać, sprawiać, że coś jest widoczne

czasownik zwrotny niedokonany ukazywać się (dk. ukazać się)

 (2.1) stawać się widocznym


Źródła:

Wiktionary

Ukcianin

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Ukty


Źródła:

Wiktionary

Ukcianka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Ukty


Źródła:

Wiktionary

Ukciański

przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący Ukty


Źródła:

Wiktionary

Uke

Urząd Komunikacji Elektronicznej


Źródła:

SJP.pl

Ukelele

hawajski instrument muzyczny, zwykle czterostrunny, podobny do gitary; ukulele


Źródła:

SJP.pl

Ukf

fale ultrakrótkie


skrótowiec

 (1.1) techn. = fale ultrakrótkie;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ukfit

[czytaj: ukfit albo ukaFIT] skrót od: Urząd Kultury Fizycznej i Turystyki


Źródła:

SJP.pl

Ukidany

przymiotnik

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. poplamiony


Źródła:

Wiktionary

Ukie

skrótowiec

 (1.1) = Urząd Komitetu Integracji Europejskiej


Źródła:

Wiktionary

Ukiernica

Ukiernica – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie pyrzyckim, w gminie Przelewice.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa szczecińskiego.

Przez wieś przebiega droga wojewódzka nr 122.


Źródła:

Wikipedia

Ukierunkowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|ukierunkować.


Źródła:

Wiktionary

Ukierunkować

czasownik przechodni dokonany (ndk. ukierunkowywać)

 (1.1) dokonany od|ukierunkowywać.


Źródła:

Wiktionary

Ukierunkowywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|ukierunkowywać.


Źródła:

Wiktionary

Ukierunkowywać

czasownik

 (1.1) nadawać kierunek czemuś, precyzować, określać zakres


Źródła:

Wiktionary

Ukiołznonć

czasownik dokonany

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. poślizgnąć się


Źródła:

Wiktionary

Ukisić

1. poddać kiszeniu, fermentacji mlekowej; zakisić, ukwasić, zakwasić;
2. ukisić się - poddać się ukiszeniu, stać się ukiszonym; zakisić się, ukwasić się, zakwasić się


Źródła:

SJP.pl

Ukisnąć

nabrać kwaśnego smaku w wyniku ukiszenia; zakisić się, ukwasić się, zakwasić się, ukisić się


Źródła:

SJP.pl

Ukisły

nabrać kwaśnego smaku w wyniku ukiszenia; zakisić się, ukwasić się, zakwasić się, ukisić się


Źródła:

SJP.pl

Ukiyo-E

[czytaj: ukijo e] japońska XVII-wieczna szkoła malarska i drzeworytnicza, podejmująca tematykę dotyczącą życia wielkomiejskiego i jego uciech


Ukiyo-e (jap. 浮世絵 ukiyo-e; „obrazy przepływającego świata”, „obrazy przemijającego świata”) – rodzaj malarstwa i drzeworytu japońskiego, funkcjonujący w okresie Edo (od połowy XVII wieku do początków okresu Meiji w drugiej połowie XIX wieku).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ukiśnięty

taki, który ukisł (ukisnął); ukisły


Źródła:

SJP.pl

Ukleić

1. uformować rękami z miękkiego, plastycznego materiału; ulepić;
2. ukleić się - ubrudzić się czymś lepkim


Źródła:

SJP.pl

Ukleja

ryba słodkowodna z rodziny karpiowatych


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) icht. niewielka ryba z rodziny karpiowatych;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Uklejać

dawniej: sklejać, łączyć coś klejem


Źródła:

SJP.pl

Uklejka

mała ukleja


Źródła:

SJP.pl

Uklejnica

sieć o drobnych okach, używana głównie w jeziorach do połowu uklei i innych drobnych ryb; uklejnik


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) przest. ryb. drobnooka, ciągniona sieć rybacka do połowu uklei i innych małych ryb

 (1.2) daw. ryb. na jeziorach pomorskich: potrójna sieć stawna (słęp) do połowu uklei


Uklejnica – część wsi Gawin w Polsce, położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie włocławskim, w gminie Chodecz.

Jeszcze w połowie wieku XIX Uklejnica była jedynie młynem wodnym, ustawionym na strumieniu wpadającym do Jeziora Szczytnowskiego.

W latach 1975–1998 Uklejnica administracyjnie należała do województwa włocławskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Uklejnik

sieć o drobnych okach, używana głównie w jeziorach do połowu uklei i innych drobnych ryb; uklejnica


Źródła:

SJP.pl

Uklejowy

→ ukleja


Patrz:ukleja

Źródła:

SJP.pl

Uklepać

1. uderzając lekko, nadać czemuś jakiś kształt, wyrównać coś lub ubić;
2. uklepać się - potocznie: (o sytuacji) ułożyć się jakoś w miarę upływu czasu, stać się mniej dolegliwym lub wrócić do normy


czasownik przechodni dokonany (ndk. uklepywać)

 (1.1) dokonany od|uklepywać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Uklepywać

1. uderzając lekko, nadawać czemuś jakiś kształt, wyrównywać coś lub ubijać;
2. uklepywać się - potocznie: (o sytuacji) układać się jakoś w miarę upływu czasu, stawać się mniej dolegliwym lub wracać do normy


Źródła:

SJP.pl

Uklęk

dawniej: uklęknięcie, pozycja klęcząca


Źródła:

SJP.pl

Uklęknięcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|uklęknąć.


Źródła:

Wiktionary

Uklęknąć

czasownik dokonany

 (1.1) zgiąć nogi w kolanach i oprzeć się na nich na ziemi


Źródła:

Wiktionary

Uknuć

zaplanować potajemnie coś złego


czasownik przechodni dokonany (ndk. knuć)

 (1.1) dokonany od|knuć.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ukochana

kobieta ukochana; kochanka, umiłowana


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) dziewczyna lub kobieta, którą łączy z kimś silna więź uczuciowa, miłość, przywiązanie


Ukochana (hindi "Saathiya" / साथिया) – bollywoodzki dramat filmowy, który miał premierę 20 grudnia 2002 roku. W rolach głównych występują Rani Mukerji, Vivek Oberoi i Tanuja. Film jest debiutem reżyserskim Shaada Alego, ścieżkę dźwiękową skomponował A.R. Rahman. Saathiya jest remakiem tamilskiego filmu "Alaipayuthey", z 2000 roku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ukochanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|ukochać.


Źródła:

Wiktionary

Ukochany

osoba ukochana; kochanek, umiłowany


forma czasownika.

 (1.1) imiesłów przymiotnikowy bierny od: ukochać

przymiotnik

 (2.1) będący obiektem czyjejś miłości

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (3.1) osoba, którą ktoś kocha


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ukochać

1. bardzo pokochać; umiłować;
2. mocno objąć, przytulić


czasownik przechodni dokonany (ndk. kochać)

 (1.1) bardzo pokochać

 (1.2) mocno przytulić


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ukochańszy

stopień wyższy od przymiotnika: ukochany


Źródła:

SJP.pl

Ukochiwać

mocno obejmować, przytulać


Źródła:

SJP.pl

Ukoić

wpłynąć na kogoś, na coś uspokajająco, złagodzić, uśmierzyć (np. ból, cierpienie, żal)


czasownik dokonany (ndk. koić, ndk. rzad. ukajać)

 (1.1) wpłynąć łagodząco, uspokoić, pocieszyć


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ukojenie

wpłynąć na kogoś, na coś uspokajająco, złagodzić, uśmierzyć (np. ból, cierpienie, żal)


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|ukoić.


Ukojenie (ang. "Solace") – amerykański thriller zrealizowany w 2015 roku przez Afonso Poyart. W rolach głównych występują Anthony Hopkins, Colin Farrell, Jeffrey Dean Morgan i Abbie Cornish. Scenariusz filmu został pierwotnie zaplanowany i opracowany jako sequel do thrillera z 1995 roku pod tytułem "Siedem", ale pomysł został ostatecznie zażegnany a "Solace" zostało zakończone w zamian. Film ma zostać wydany 16 grudnia 2016 roku przez Lions Gate Entertainment.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ukojnie

→ ukojny


Patrz:ukojny

Źródła:

SJP.pl

Ukojniej

stopień wyższy od przysłówka: ukojnie


Źródła:

SJP.pl

Ukojny

książkowo: wpływający łagodząco na kogoś lub na coś; kojący, uśmierzający


Źródła:

SJP.pl

Ukombinować

1. potocznie: sprytnie wzbogacić się, zaoszczędzić;
2. dawniej: sprytnie zaplanować; ukartować


Źródła:

SJP.pl

Ukompletowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|ukompletować.


Źródła:

Wiktionary

Ukonkretnić

czasownik przechodni dokonany (ndk. ukonkretniać)

 (1.1) dokonany od|ukonkretniać.


Źródła:

Wiktionary

Ukonsekwentnić

uczynić konsekwentnym


Źródła:

SJP.pl

Ukonstytuowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|ukonstytuować.


Źródła:

Wiktionary

Ukonstytuować

czasownik przechodni dokonany (ndk. konstytuować)

 (1.1) dokonany od|konstytuować.

czasownik zwrotny dokonany konstytuować się (ndk. konstytuować się)

 (2.1) dokonany od|konstytuować się.


Źródła:

Wiktionary

Ukontentowany

1. dawniej: zadowolić kogoś;
2. ukontentować się - dawniej: odczuć zadowolenie


Źródła:

SJP.pl

Ukontentować

1. dawniej: zadowolić kogoś;
2. ukontentować się - dawniej: odczuć zadowolenie


Źródła:

SJP.pl

Ukop

to, co zostało ukopane; urobek


Źródła:

SJP.pl

Ukopać

wydobyć, wykopać jakąś ilość czegoś, np. ziemniaków, z ziemi; nakopać


Źródła:

SJP.pl

Ukopywać

potocznie: kopiąc, wydobywać pewną ilość czegoś


Źródła:

SJP.pl

Ukoronowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|ukoronować.

 (1.2) dzieło lub osiągnięcie będące najważniejszym, najbardziej efektownym lub ostatecznym w czyjejś karierze zawodowej lub w czyimś życiu


Źródła:

Wiktionary

Ukoronować

czasownik przechodni dokonany (ndk. koronować)

 (1.1) dokonać aktu koronacji

 (1.2) dokonać czegoś najznakomitszego w swojej działalności; stać się najwybitniejszym osiągnięciem

czasownik zwrotny dokonany ukoronować się (ndk. koronować się)

 (2.1) zostać ukoronowanym


Źródła:

Wiktionary

Ukorzeniacz

preparat ułatwiający ukorzenianie się sadzonek


Źródła:

SJP.pl

Ukorzyć

uniżyć, uznać wyższość


Źródła:

SJP.pl

Ukos

skos;
1. powierzchnia ukośna;
2. kawałek tkaniny odcięty ukośnie


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) ukośna powierzchnia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ukosem

przecinając jakąś powierzchnię pod kątem ostrym; ukośnie, na ukos, w skos, na skos, z ukosa, ze skosa


Źródła:

SJP.pl

Ukosić

skosić pewną ilość czegoś, np. trawy, zboża


Źródła:

SJP.pl

Ukosowarka

urządzenie służące do wykonywania ukosów na krawędziach materiału


Źródła:

SJP.pl

Ukosować

przycinać ukośnie krawędzi blachy przed zespawaniem


Źródła:

SJP.pl

Ukosowy

pilarka ukosowa - pilarka do cięcia elementów drewnianych pod kątem; ukośnica


Źródła:

SJP.pl

Ukostiumować

1. ubrać w odpowiedni kostium dla celów scenicznych;
2. ukostiumować się - przebrać się w kostium sceniczny


Źródła:

SJP.pl

Ukować

dawniej: ukuć, wykuć


Źródła:

SJP.pl

Ukołysanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|ukołysać.


Źródła:

Wiktionary

Ukończenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|ukończyć.


Źródła:

Wiktionary

Ukończeniowy

→ ukończenie


Patrz:ukończenie

Źródła:

SJP.pl

Ukończyć

czasownik

 (1.1) sprawić, że coś zostaje zrobione w całości

 (1.2) przerobić w całości materiał/program kursu/szkoły i zdać wymagane egzaminy


Źródła:

Wiktionary

Ukośnica

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Ukośnicowate

rodzina roślin z rzędu dyniowców; begoniowate


Źródła:

SJP.pl

Ukośnicowaty

o cechach ukośnicowatych (rodzina roślin)


Źródła:

SJP.pl

Ukośnicowce

przedstawiciel rzędu roślin okrytonasiennych


Źródła:

SJP.pl

Ukośnicowiec

przedstawiciel rzędu roślin okrytonasiennych


Źródła:

SJP.pl

Ukośnicowy

→ ukośnica


Patrz:ukośnica

Źródła:

SJP.pl

Ukośnie

przysłówek

 (1.1) w sposób ukośny, na ukos


Źródła:

Wiktionary

Ukośniej

stopień wyższy od przysłówka: ukośnie


Źródła:

SJP.pl

Ukośnik

znak graficzny w postaci ukośnej linii, oddzielający słowa w tekście


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) typogr. znak pisarski w postaci ukośnej kreski, używany głównie do oddzielania od siebie słów lub znaków;


Ukośnik ukośnik

Ukośnik – znak pisarski mający postać ukośnej kreski. W zależności od tego, w którą stronę pochylony jest ukośnik, ma on różne nazwy:

/ – ukośnik, prawy ukośnik (z ang.: slash lub forward slash),


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ukośnikowate

o cechach ukośnikowatych (rodzina pająków)


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ukośnikowaty

o cechach ukośnikowatych (rodzina pająków)


Źródła:

SJP.pl

Ukośność

→ ukośny


Patrz:ukośny

Źródła:

SJP.pl

Ukośny

nachylony pod kątem, pochyły


przymiotnik

 (1.1) nachylony w stosunku do czegoś pod kątem ostrym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ukr

pejoratywnie: Ukrainka


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) pejor. pogardliwe określenie na Ukraińca


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ukr.

skrót od: ukraiński


skrót

 (1.1) = ukraiński


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ukra

pejoratywnie: Ukrainka


Źródła:

SJP.pl

Ukradać

żartobliwie: kraść - zabierać czyjąś własność; skradać


Źródła:

SJP.pl

Ukradkiem

niepostrzeżenie, cichaczem, cichcem, potajemnie


przysłówek sposobu

 (1.1) tak, żeby nie zwrócić niczyjej uwagi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ukradkowość

cecha czegoś ukrywanego przed kimś, utrzymywanego w tajemnicy; potajemność


Źródła:

SJP.pl

Ukradkowy

ukrywany przed kimś, utrzymywany w tajemnicy; potajemny


przymiotnik

 (1.1) ukrywany tak by nikt się nie dowiedział, nie odkrył


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ukraina

państwo w Europie


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rower marki „Ukraina”;

 (1.2) daw. pogranicze;

 (1.3) daw. miejsce bardzo odległe


Ukraina ( Україна, "Ukrajina", []) – państwo unitarne, położone w Europie Wschodniej. Graniczy od północy z Białorusią, od zachodu z Polską, Słowacją i Węgrami, od południa oblewają ją wody morza Czarnego i morza Azowskiego oraz graniczy z Rumunią i Mołdawią, a od północnego wschodu i wschodu z Rosją. Stolicą Ukrainy jest Kijów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ukrainiec

obywatel Ukrainy


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) etn. człowiek narodowości ukraińskiej, obywatel Ukrainy, mieszkaniec Ukrainy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ukrainistyczny

→ ukrainistyka


Patrz:ukrainistyka

Źródła:

SJP.pl

Ukrainistyka

nauka o języku, kulturze i literaturze ukraińskiej


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nauka związana z kulturą, językiem i literaturą Ukrainy


Ukrainistyka – dział slawistyki zajmujący się badaniem literatury, języka i kultury ukraińskiej. Jest to też potoczna nazwa kierunku studiów związanego z tymi badaniami.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ukrainit

1. w języku hebrajskim: mowa Ukraińców, nazwa języka ukraińskiego
2. minerał z gromady boranów, uwodniony boran sodu i wapnia krystalizujący w układzie trójskośnym; uleksyt, ulexyt, tiza, tinkalcyt, boronatrokalcyt


Źródła:

SJP.pl

Ukrainizacja

wprowadzanie ukraińskiego języka, kultury, religii itp. w krajach podbitych przez Ukraińców; poddawanie się wpływom ukraińskim


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kult. socjol. przyswajanie lub narzucanie kultury ukraińskiej i języka ukraińskiego;

 (1.2) nadawanie czemuś ukraińskiego charakteru lub właściwości


Ukrainizacja – proces przyswajania lub przymusowego narzucania języka ukraińskiego lub kultury ukraińskiej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ukrainizm

wyraz, zwrot lub konstrukcja składniowa wzorowane na języku ukraińskim albo z niego przejęte


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) jęz. wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona do jakiegoś języka z języka ukraińskiego;


Ukrainizm – wyraz, zwrot lub konstrukcja zdaniowa przejęta z języka ukraińskiego przez inne kultury językowe lub na tym języku wzorowana, szczególna postać rutenizmu.

Pośrednictwo dla importów z języków tureckich.

Szczególną kategorię stanowią zapożyczenia, dla których język staroruski i ukraiński były pośrednikiem dla oryginalnego zapożyczenia słowiańskiego z języków tureckich (turcyzm):


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ukrainizować

1. poddawać wpływom ukraińskim;
2. ukrainizować się - przybierać cechy ukraińskie


czasownik przechodni niedokonany (dk. zukrainizować)

 (1.1) książk. narzucać lub nadawać kulturę i język ukraiński

 (1.2) nadawać czemuś charakter ukraiński

czasownik zwrotny niedokonany ukrainizować się (dk. zukrainizować się)

 (2.1) przyswajać kulturę i język ukraiński, stawać się ukraińskim


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ukrainka

obywatelka Ukrainy


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) etn. kobieta lub dziewczyna narodowości ukraińskiej, obywatelka Ukrainy, mieszkanka Ukrainy


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ukrainny

przestarzale: ukraiński


przymiotnik relacyjny

 (1.1) przest. ukraiński

 (1.2) śrpol. pograniczny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ukrainofil

zwolennik, entuzjasta tego, co ukraińskie


Źródła:

SJP.pl

Ukrainofilski

→ ukrainofil


Patrz:ukrainofil

Źródła:

SJP.pl

Ukrainofobia

niechętny lub wrogi stosunek do Ukrainy; antyukrainizm


Ukrainofobia, także antyukrainizm – określenie postawy wrogiej i nienawistnej wobec Ukrainy i Ukraińców, wiążącej się nierzadko z kwestionowaniem prawa do ukraińskiej państwowości i samostanowienia narodu ukraińskiego. Nieprzyjazny stosunek odnosi się do kultury i historii narodu ukraińskiego, języka ukraińskiego oraz wszystkich przejawów ukraińskiej tożsamości narodowo-kulturowej.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ukrainoznawca

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) specjalista w zakresie politologicznej, filologicznej, historycznej i kulturowej wiedzy o Ukrainie


Źródła:

Wiktionary

Ukrainoznawczy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący ukrainoznawstwa, związany z ukrainoznawstwem


Źródła:

Wiktionary

Ukrainoznawczyni

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) specjalistka w zakresie politologicznej, filologicznej, historycznej i kulturowej wiedzy o Ukrainie


Źródła:

Wiktionary

Ukrainoznawstwo

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) dyscyplina naukowa obejmująca politologiczną, filologiczną, historyczną i kulturową wiedzę o Ukrainie


Źródła:

Wiktionary

Ukraiński

związany z Ukrainą


przymiotnik relacyjny

 (1.1) odnoszący się do Ukrainy lub Ukraińców, charakterystyczny dla Ukrainy lub Ukraińców

 (1.2) odnoszący się do języka ukraińskiego (2.1)

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. wschodniosłowiański język używany na Ukrainie;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ukraińskojęzyczny

1. posługujący się językiem ukraińskim;
2. napisany w języku ukraińskim;
3. o jakimś terenie: zamieszkany przez ludność posługującą się językiem ukraińskim


przymiotnik

 (1.1) taki, który posługuje się językiem ukraińskim

 (1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem ukraińskim

 (1.3) spisany, stworzony w języku ukraińskim


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ukraińskość

zespół cech charakterystycznych dla Ukrainy


Źródła:

SJP.pl

Ukraińszczyzna

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) jęz. język ukraiński


Źródła:

Wiktionary

Ukrak

pogardliwie: Ukrainiec; ukr, banderowiec, widlarz, upadliniec


Źródła:

SJP.pl

Ukraść

przywłaszczyć sobie cudzą rzecz


czasownik przechodni dokonany

 (1.1) zabrać coś komuś (bez jego wiedzy) i sobie to przywłaszczyć

 (1.2) przedstawić jako własny cudzy utwór (literacki, muzyczny, filmowy, itp.)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ukredytowienie

odsetek podmiotów, które zaciągnęły kredyt


Źródła:

SJP.pl

Ukres

miejsce, do którego może dochodzić tabor kolejowy na jednym z torów rozgałęzionych, nie tamując przejazdu na drugim torze


Ukres – miejsce przy zbiegających się torach (rozjazd, skrzyżowanie torów), dokąd wolno zająć tor taborem bez uniemożliwiania przejazdu po drugim torze. Ukres jest wyznaczony przez miejsce, gdzie spotykają się skrajnie sąsiednich torów. W uproszczeniu, jest to miejsce, dokąd można bezpiecznie zatrzymać skład, tak że jego obrys nie będzie zachodził na sąsiedni tor.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ukroić

odciąć coś; oderwać


czasownik przechodni dokonany (ndk. ukrajać, ukrawać)

 (1.1) odciąć kawałek czegoś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ukrojenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|ukroić.


Źródła:

Wiktionary

Ukrop

1. wrząca ciecz; war, wrzątek;
2. upał, żar, spiekota; skwar;
3. jak (mucha) w ukropie - pospiesznie, bardzo szybko


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) wrzątek; ciecz (najczęściej woda) w stanie wrzenia (zamieniania się w parę)

 (1.2) przen. upał


Ukraińskie Zjednoczenie Patriotów lub UKROP ( Українське об'єднання патріотів lub УКРОП) – ukraińska prawicowa partia polityczna.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ukropić

przestarzale: napisać szybko, dużo lub bez wysiłku; kropnąć


Źródła:

SJP.pl

Ukropol

pogardliwie: Polska z nadmiarem Ukraińców; ukropol


Źródła:

SJP.pl

Ukrowski

pogardliwie: ukraiński; ukrowy


Źródła:

SJP.pl

Ukrowy

pogardliwie: ukraiński; ukrowski


Źródła:

SJP.pl

Ukroć

czasownik dokonany

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ukroić


Źródła:

Wiktionary

Ukruszać

1. odłamywać, odłupywać kawałek czegoś; odkruszać, ukruszać;
2. ukruszać się - odłamywać się od czegoś, z czym tworzyło się większą całość; odkruszać się


Źródła:

SJP.pl

Ukrwawić

dawniej, przenośnie: zbroczyć, zaplamić krwią, zakrwawić


Źródła:

SJP.pl

Ukrwiać

ukrwiać się - o narządach, częściach ciała: wypełniać się krwią


Źródła:

SJP.pl

Ukrwienie

dopływ krwi do narządu


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) anat. fizj. dopływ krwi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ukrwiony

1. zwiększyć ilość krwi w danej części ciała;
2. ukrwić się - o narządach, częściach ciała: wypełnić się krwią


przymiotnik

 (1.1) anat. taki, który ma wyraźny dopływ krwi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ukrwić

1. zwiększyć ilość krwi w danej części ciała;
2. ukrwić się - o narządach, częściach ciała: wypełnić się krwią


Źródła:

SJP.pl

Ukrychanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|ukrychać.


Źródła:

Wiktionary

Ukrychać

czasownik

 (1.1) reg. pozn. uciąć, rozdrobnić


Źródła:

Wiktionary

Ukrycie

schować, zamaskować


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|ukryć.

 (1.2) miejsce niewidoczne, służące do schowania czegoś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ukrytek

ukrytek mauretański - drapieżny chrząszcz osiągający długość ciała od 6 do 11 milimetrów, zwierzę mieszkające między innymi pod korą dębów


Źródła:

SJP.pl

Ukryty

schować, zamaskować


przymiotnik

 (1.1) taki, o którym nikt nie wie, którego ktoś nie chce ujawnić


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ukrywacz

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) rzad. ktoś, kto coś ukrywa, chowa, gromadzi w sekretnym miejscu


Źródła:

Wiktionary

Ukrywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|ukrywać.


Źródła:

Wiktionary

Ukrywać

czasownik przechodni niedokonany (dk. ukryć)

 (1.1) schować, umieścić w zasłoniętym, niewidocznym miejscu, umieścić w zamknięciu; skrywać przed wzrokiem ludzkim

 (1.2) nie podawać wszystkich informacji, przemilczać coś ważnego

czasownik zwrotny ukrywać się

 (2.1) schować się w niewidocznym, bezpiecznym miejscu


Źródła:

Wiktionary

Ukryć

schować, zamaskować


czasownik przechodni dokonany (ndk. ukrywać)

 (1.1) dokonany od|ukrywać.

czasownik zwrotny dokonany ukryć się

 (2.1) dokonany od|ukrywać się.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ukrzyżowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) zadanie śmierci poprzez przybicie do krzyża


Ukrzyżowanie – rodzaj kary śmierci stosowanej w starożytności m.in. przez Persów, Rzymian, Fenicjan i Kartagińczyków, jako forma hańbiącej egzekucji na niewolnikach, buntownikach i innych osobach niebędących pełnoprawnymi obywatelami.

Kara ta była stosowana nierzadko na masową skalę, jak w roku 71 p.n.e., gdy ukrzyżowano około 6000 uczestników powstania Spartakusa.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Ukrzyżowany

forma czasownika.

 (1.1) imiesłów przymiotnikowy bierny od czasownika: ukrzyżować

przymiotnik

 (2.1) przybity do krzyża w celu uśmiercenia

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (3.1) kult. rel. Chrystus wiszący na krzyżu


Źródła:

Wiktionary

Ukrzyżować

przybić kogoś do krzyża, zabić kogoś przez przybicie do krzyża


czasownik przechodni dokonany (ndk. krzyżować)

 (1.1) hist. zabić kogoś poprzez przybicie do krzyża

 (1.2) przen. zamęczyć, dotkliwie doświadczyć, np. naród


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ukrzyżowywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|ukrzyżowywać.


Źródła:

Wiktionary

Ukrócanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|ukrócać.


Źródła:

Wiktionary

Ukrócić

1. uczynić krótszym; zmniejszyć;
2. powstrzymać; uśmierzyć


Źródła:

SJP.pl

Ukręcanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|ukręcać.


Źródła:

Wiktionary

Uksw

skrót od: Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego


skrótowiec, rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego (w Warszawie);


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Uksyć

czasownik

 (1.1) złamać metal, w szczególności przez wielokrotne zginanie w tym samym miejscu (przez zmęczenie materiału)


Źródła:

Wiktionary

Ukształtowanie

1. nadać kształt, formę; uformować;
2. rozwinąć, wykształcić, udoskonalić, wyrobić


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|ukształtować.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ukształtować

1. nadać kształt, formę; uformować;
2. rozwinąć, wykształcić, udoskonalić, wyrobić


czasownik przechodni dokonany (ndk. kształtować)

 (1.1) nadać kształt

 (1.2) wpłynąć na coś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ukształtowywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|ukształtowywać.


Źródła:

Wiktionary

Ukta

wieś w Polsce


Ukta (dawniej "Stara Ukta", niem. "Alt Ukta") – wieś mazurska w Polsce, w sołectwie Ukta, położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie piskim, w gminie Ruciane-Nida nad Krutynią i przy skrzyżowaniu drogi wojewódzkiej nr 609 z drogą wojewódzką nr 610. Do 1954 r. siedziba gminy Ukta. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa suwalskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ukucać

przysiadać na piętach, zginając kolana


Źródła:

SJP.pl

Ukulać

potocznie: utoczyć - tocząc, uformować kulę lub walec z czegoś miękkiego albo lepkiego


Źródła:

SJP.pl

Ukulele

hawajski instrument muzyczny, zwykle czterostrunny, podobny do gitary; ukelele


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) muz. czterostrunowy instrument muzyczny, odmiana gitary o małych rozmiarach;


Ukulele – instrument muzyczny z grupy instrumentów strunowych szarpanych. W najpopularniejszej formie podobny jest do niewielkiej gitary, chociaż istnieją ukulele o innych kształtach pudła rezonansowego. Zwykle ma cztery struny, rzadziej sześć lub osiem, ale maksymalnie w czterech parach strojonych unisono lub oktawami. Gra się palcami lub z użyciem kostki (piórka/plektronu). Najczęściej wykorzystywane jako instrument akompaniujący, ale używane również do gry solowej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ukulelista

osoba grająca na ukulele


Źródła:

SJP.pl

Ukulelistka

kobieta grająca na ukulele


Źródła:

SJP.pl

Ukuwać

1. wytwarzać coś za pomocą kucia;
2. układać, wymyślać (nowe słowo, termin, powiedzenie)


Źródła:

SJP.pl

Ukuć

1. wytworzyć coś za pomocą kucia;
2. ułożyć, wymyślić (nowe słowo, termin, powiedzenie)


Źródła:

SJP.pl

Ukw

[czytaj: u-ka-WU] skrót od: Uniwersytet Kazimierza Wielkiego (w Bydgoszczy)


Źródła:

SJP.pl

Ukwap

roślina z rodziny złożonych


Ukwap ("Antennaria") – rodzaj roślin z rodziny astrowatych. Obejmuje 45 gatunków. Występuje naturalnie na półkuli północnej na obszarach o klimacie umiarkowanym lub podzwrotnikowym (lecz nie w Afryce). W Europie występuje 6 gatunków, z czego do flory Polski należą dwa gatunki – ukwap dwupienny ("A. dioica") i ukwap karpacki ("A. carpatica").


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ukwas

przewidywana ilość produktu ukwaszonego w przedsiębiorstwie zajmującym się poddawaniem fermentacji mlekowej np. kapusty, ogórków itp.


Źródła:

SJP.pl

Ukwefiać

dawniej: zasłaniać kwefem; woalować


Źródła:

SJP.pl

Ukwiał

przedstawiciel rzędu z podgromady koralowców, obejmującego wiele gatunków charakteryzujących się jaskrawą barwą i pięknym kształtem, podobnym do kwiatów


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) zool. nazwa systematyczna|Actiniaria|ref=tak., bezszkieletowe zwierzę z rzędu ukwiałów, prowadzące osiadłych lub półosiadłych tryb życia;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ukwiałowy

→ ukwiał


Patrz:ukwiał

Źródła:

SJP.pl

Ukwiały

przedstawiciel rzędu z podgromady koralowców, obejmującego wiele gatunków charakteryzujących się jaskrawą barwą i pięknym kształtem, podobnym do kwiatów


Ukwiały (Actiniaria) – rząd bezszkieletowych, osiadłych lub półosiadłych koralowców sześciopromiennych (Hexacorallia) żyjących pojedynczo, często intensywnie ubarwionych, z wyraźnymi deseniami. Zwierzęta te często żyją w symbiozie z innymi organizmami. Do najbardziej znanych ukwiałów zalicza się: "Aiptasia diaphana", "Actinia equina " (ukwiał koński) oraz ukwiały symbiotyczne "Stoichactis", "Radianthus". Niektóre gatunki są hodowane w akwariach morskich.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ukwiecanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|ukwiecać.


Źródła:

Wiktionary

Ukwiecenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|ukwiecić.


Źródła:

Wiktionary

Ukwiecić

czasownik przechodni dokonany (ndk. kwiecić, ukwiecać)

 (1.1) przyozdobić w kwiaty

 (1.2) obsadzić kwiatami


Źródła:

Wiktionary

Ukwiecony

złożony z kwiatów, pełen kwiatów; kwietny, kwiecisty


Źródła:

SJP.pl

Ukąpać

przestarzale: wykąpać


Źródła:

SJP.pl

Ukąsić

1. uchwycić zębami; ugryźć; użądlić;
2. urwać zębami; odgryźć


czasownik przechodni dokonany (ndk. kąsać, ukąsać)

 (1.1) biol. wbić ostry narząd lub jego część w czyjeś ciało


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ukąszenie

1. uchwycić zębami; ugryźć; użądlić;
2. urwać zębami; odgryźć


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|ukąsić.

 (1.2) miejsce na ciele, gdzie ktoś lub coś kogoś ukąsiło


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ukęśla

roślina z rzędu ukęślowców


Ukęśla ("Dillenia" L.) – rodzaj roślin należący do rodziny ukęślowatych ("Dilleniaceae" Salisb.). Obejmuje co najmniej 58 gatunków występujących naturalnie w Azji Południowo-Wschodniej, Australii oraz na wyspach Oceanu Indyjskiego. Nazwa rodzajowa została nadana, by upamiętnić niemieckiego botanika Johanna Jacoba Dilleniusa (1684–1747), który uzyskał tytuł profesora na Uniwersytecie w Oksfordzie w 1734 roku.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ukęślowce

rząd roślin okrytonasiennych


Uk


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ukęślowe

podklasa roślin okrytonasiennych


Ukęślowe ("Dilleniidae" Takht. ex Reveal & Tahkt. 1993) – podklasa roślin zielnych, krzewów i drzew wyodrębniana w niektórych systemach klasyfikacyjnych roślin okrytonasiennych np. w systemie Cronquista (1981) i systemie Reveala z lat 1994-1999. W publikowanych w XXI wieku systemach APG (1998, 2003, 2009) zaliczane tu rzędy i rodziny klasyfikowane są w znacznej części w obrębie kladu różowych (rosids). Podklasa okazała się nie być taksonem monofiletycznym, toteż przestała być wyróżniana.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ukęślowiec

przedstawiciel rzędu roślin okrytonasiennych


Źródła:

SJP.pl

Układ

ułożenie, organizacja czegoś


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zbiór elementów powiązanych ze sobą w jakiś sposób;

 (1.2) ułożenie, uszeregowanie, zestawienie

 (1.3) porozumienie

 (1.4) pot. układ elektroniczny (jako większa całość);

 (1.5) pot. układ scalony;

 (1.6) chem. część materii o konkretnych właściwościach chemicznych i fizycznych, oddzielona od otoczenia


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Układacz

ktoś, kto zajmuje się układaniem czegoś, zestawianiem jakichś części w całość


Źródła:

SJP.pl

Układalność

cecha czegoś dającego się ułożyć


Źródła:

SJP.pl

Układalny

dający się ułożyć


Źródła:

SJP.pl

Układaneczka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. od: układanka


Źródła:

Wiktionary

Układanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|układać.


Źródła:

Wiktionary

Układanka

zabawka lub zadanie polegające na ułożeniu w całość zbioru pojedynczych elementów


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zabawka z wielu fragmentów, z których składany jest obrazek

 (1.2) przen. zespół faktów układających się dzięki dedukcji w logiczną całość


Układanka – łamigłówka manualna, do której rozwiązania potrzebne jest odpowiednie manipulowanie jej elementami.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Układarka

Układarka – maszyna budowlana służąca do układania różnych materiałów lub elementów np. mas bitumicznych lub rur. Może być pojazdem (maszyną) samojezdnym lub ciągnionym.


Źródła:

Wikipedia

Układać

czasownik niedokonany (dk. ułożyć)

 (1.1) doprowadzać coś do porządku

 (1.2) tworzyć całość z określonych elementów

 (1.3) komponować, tworzyć utwór

 (1.4) tresować zwierzę do posłuszeństwa

czasownik zwrotny niedokonany układać się

 (2.1) negocjować

 (2.2) o ubraniu: przybierać na kimś określony kształt

 (2.3) o wydarzeniach, sytuacji: rozwijać się


Źródła:

Wiktionary

Układnica

urządzenie dźwigowe stosowane w magazynach do transportu i układania magazynowanych materiałów


Układnica – urządzenie dźwigowe stosowane w magazynach do transportu i układania magazynowanych materiałów.

Układnice to środki transportu wewnętrznego, których konstrukcję nośną stanowią przejezdne słup lub rama, po której przemieszcza się wodzak wyposażony w układ mechaniczny, najczęściej wysuwane widły, umożliwiający składowanie jednostek ładunkowych w regałach lub ich pobieranie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Układniej

stopień wyższy od przysłówka: układnie


Źródła:

SJP.pl

Układniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: układny


Źródła:

SJP.pl

Układnisia

kobieta przesadnie grzeczna, układna


Źródła:

SJP.pl

Układniś

człowiek przesadnie grzeczny, układny


Źródła:

SJP.pl

Układność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co układne; cecha tych, którzy są układni


Źródła:

Wiktionary

Układny

1. dobrze wychowany, niekiedy przesadnie uprzejmy;
2. świadczący o takim zachowaniu, np. układna mina


przymiotnik

 (1.1) zachowujący się w sposób bardzo uprzejmy, czasem z chęci przypodobania się ktoś

 (1.2) będący wyrazem układnego (1.1) zachowania


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Układowicz

pejoratywnie: osoba wchodząca z kimś w nieformalne układy, zwykle w nieuczciwej sprawie


Źródła:

SJP.pl

Układowy

przymiotnik od: układ


przymiotnik

 (1.1) związany z jakimś układem, dotyczący tego układu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Układy

ułożenie, organizacja czegoś


Zobacz też: "Układy" – album Izabeli Trojanowskiej.

Układy ( Damages) – amerykański serial telewizyjny z Glenn Close i Rose Byrne w rolach głównych, emitowany od 24 lipca 2007 do 12 września 2012 roku przez stacje FX (serie 1–3) i Audience Network (serie 4–5).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Układzik

potocznie: nieformalny układ, kontrakt między osobami lub grupami, zwykle w nieuczciwej sprawie


Źródła:

SJP.pl

Układły

przymiotnik

 (1.1) stpol. wsparty, oparty na kimś/czymś


Źródła:

Wiktionary

Ukłon

pochylenie głowy, tułowia


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) grzecznościowe pochylenie głowy bądź dygnięcie ciałem

 (1.2) przen. zrobienie czegoś, jako wyraz życzliwości


Ukłon – wizualna część przywitania i oddania honorów drugiej osobie. Jest powszechnie zrozumiałym gestem, wykonanym, poprzez pochylenie głowy, oraz części tułowia, do przodu, w kierunku osoby witanej. Często ukłon, jest połączony z wyciągnięciem dłoni do osoby witanej, celem wzajemnego uściśnięcia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ukłonik

zdrobnienie od: ukłon


Źródła:

SJP.pl

Ukłony

pochylenie głowy, tułowia


Źródła:

SJP.pl

Ukłucie

1. ostry, przenikliwy ból;
2. ślad w miejscu, w którym skóra została ukłuta


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|ukłuć.

 (1.2) ślad w miejscu, w którym coś kogoś ukłuło

 (1.3) krótkotrwały, silny ból


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ukłuć

1. zranić czymś ostro zakończonym; dźgnąć, źgnąć, żgnąć;
2. o owadach: użądlić, uciąć;
3. ukłuć się - zranić się czymś ostro zakończonym; dźgnąć się, źgnąć się, żgnąć się


czasownik

 (1.1) zranić za pomocą spiczastego przedmiotu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary