Uż

1. rzeka na Ukrainie i Słowacji, dopływ Laborca;
2. rzeka na Ukrainie, dopływ Prypeci; Usza


partykuła

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. już


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Użalać

1. użalać się - przedstawiać swoje żale; narzekać, żalić się;
2. użalać się (nad kimś) - okazywać komuś współczucie, litować się nad kimś


Źródła:

SJP.pl

Użalić

1. użalić się - przedstawić swoje żale; ponarzekać, pożalić się;
2. użalić się (nad kimś) - okazać komuś współczucie, ulitować się nad kimś


Źródła:

SJP.pl

Użarliwić

rzadko: uczynić żarliwym


Źródła:

SJP.pl

Użański

→ Uż


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Użem (rzeką na Ukrainie i Słowacji)


Patrz:Uż

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Użeranie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|użerać.


Źródła:

Wiktionary

Użerać

użerać się:
1. potocznie: kłócić się zawzięcie o coś;
2. potocznie: męczyć się z kimś


Źródła:

SJP.pl

Użhorod

miasto na Ukrainie


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w obwodzie zakarpackim Ukrainy;


Użhorod (ukr. Ужгород – "Użhorod", rus. Ужгород – "Užhorod", ros. Ужгород – "Użgorod", węg. "Ungvár", niem. "Ungwar", na starych mapach Galicji również "Wuhmar"; jidysz אונגװיר, "Ungwir") – miasto w zachodniej części Ukrainy, nad Użem, przy granicy ze Słowacją. Stolica obwodu zakarpackiego, a także historyczna stolica Rusi Zakarpackiej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Użhorodzki

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Użhorodem, dotyczący Użhorodu


Źródła:

Wiktionary

Użmauda

wieś w województwie podlaskim, w powiecie suwalskim


Uż


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Użmaudzki

→ Użmauda


Patrz:Użmauda

Źródła:

SJP.pl

Użocki

przymiotnik od: Uż (rzeka na Ukrainie i Słowacji)


Źródła:

SJP.pl

Użranczanin

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Użranek


Źródła:

Wiktionary

Użranczanka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Użranek


Źródła:

Wiktionary

Użranecki

przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący Użranek


Źródła:

Wiktionary

Użreć

pospolicie:
1. ugryźć (zranić zębami, ukłuć żądłem);
2. użreć się - ugryźć się


Źródła:

SJP.pl

Użwenty

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Litwie, w okręgu szawelskim;


Uż


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Użycie

zastosowanie, użytek


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) skorzystanie z czegoś, zastosowanie, posłużenie się czymś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Użyczający

osoba dająca coś komuś bezpłatnie do użytku na pewien czas


Źródła:

SJP.pl

Użyczać

czasownik przechodni niedokonany (dk. użyczyć)

 (1.1) dawać coś do użytku na czas określony, bez oczekiwania wynagrodzenia


Źródła:

Wiktionary

Użyczenie

pożyczyć; wypożyczyć


Źródła:

SJP.pl

Użyczyć

pożyczyć; wypożyczyć


Źródła:

SJP.pl

Użynać

1. odcinać;
2. upijać alkoholem


Źródła:

SJP.pl

Użyszkodnik

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) slang. inform. żart. (czasem pejor.) użytkownik


Źródła:

Wiktionary

Użytecznie

przysłówek

 (1.1) w sposób użyteczny


Źródła:

Wiktionary

Użyteczniej

stopień wyższy od przysłówka: użytecznie


Źródła:

SJP.pl

Użyteczniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: użyteczny; bardziej użyteczny


Źródła:

SJP.pl

Użyteczność

subiektywnie odczuwane zadowolenie (korzyść) jakie daje komuś użytkowanie (korzystanie) czegoś


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha czegoś, co przynosi pożytek, zaspokaja czyjeś potrzeby

 (1.2) inform. miara wydajności, efektywności i satysfakcji użytkownika w odniesieniu do interaktywnych urządzeń, aplikacji oraz stron internetowych;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Użyteczny

przynoszący pożytek, potrzebny


przymiotnik jakościowy

 (1.1) przynoszący pożytek, przydatny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Użytek

1. (zwykle w liczbie mnogiej) obszar ziemi będący w uprawie lub nadający się do uprawy;
2. użycie, używanie, użytkowanie;
3. w poligrafii: kopia fragmentu lub całości pracy przeznaczonej do wydruku;
4. dawniej:
a) korzyść, pożytek;
b) zysk, dochód


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) obszar ziemi będący w uprawie lub nadający się do uprawy

 (1.2) użycie, używanie, użytkowanie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Użytkowanie

używać, robić z czegoś pożytek


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) praw. ograniczone prawo rzeczowe;


Tę sekcję należy dopracować:

"przedstawiono sytuację tylko z polskiej perspektywy – ". Pomóż ją poprawić.

Użytkowanie (łac. "ususfructus") – jedno z ograniczonych praw rzeczowych, znane polskiemu prawu cywilnemu, wyrażające się w obciążeniu rzeczy prawem do jej używania i pobierania jej pożytków.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Użytkować

używać, robić z czegoś pożytek


czasownik

 (1.1) korzystać z czegoś (budynku, lokalu)

 (1.2) korzystać z czegoś w sposób racjonalny, przynoszący korzyści


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Użytkowiec

artysta będący autorem dzieł sztuki użytkowej


Źródła:

SJP.pl

Użytkowniczka

→ użytkownik


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta, która używa czegoś, użytkuje coś


Patrz:użytkownik

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Użytkownik

osoba lub instytucja użytkująca coś


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba, która używa czegoś, użytkuje coś


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Użytkowy

mający praktyczne zastosowanie, przeznaczony do użytku (np. drewno użytkowe)


przymiotnik

 (1.1) przeznaczony do użytku, dający się użytkować


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Używacz

potocznie: użytkownik


Źródła:

SJP.pl

Używalność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) przydatność do używania


Źródła:

Wiktionary

Używalny

nadający się do użytku


Źródła:

SJP.pl

Używanie

1. posługiwać się czymś; użytkować;
2. wyręczać się kimś, korzystać z czyichś usług;
3. brać coś jako lekarstwo, używkę, przyprawę itp.;
4. korzystać z czegoś przyjemnego; bawić się; hulać


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|używać.

 (1.2) korzystanie, wykorzystywanie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Używany

1. posługiwać się czymś; użytkować;
2. wyręczać się kimś, korzystać z czyichś usług;
3. brać coś jako lekarstwo, używkę, przyprawę itp.;
4. korzystać z czegoś przyjemnego; bawić się; hulać


forma czasownika.

 (1.1) imiesłów przymiotnikowy bierny od czasownika: używać

przymiotnik

 (2.1) mający wcześniej innego właściciela, noszący ślady użytkowania


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Używać

1. posługiwać się czymś; użytkować;
2. wyręczać się kimś, korzystać z czyichś usług;
3. brać coś jako lekarstwo, używkę, przyprawę itp.;
4. korzystać z czegoś przyjemnego; bawić się; hulać


czasownik przechodni niedokonany (dk. użyć)

 (1.1) korzystać z czegoś do zrobienia czegoś

 (1.2) wykorzystywać kogoś

 (1.3) konsumować coś, stosować coś

 (1.4) intensywnie bawić się czymś

 (1.5) pejor. odbywać stosunek seksualny

czasownik zwrotny niedokonany używać się

 (2.1) daw. nadawać się, być zdatnym do sporządzenia lub wykonania czegoś

 (2.2) daw. być używanym (1.1)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Używca

dawniej: użytkownik


Źródła:

SJP.pl

Używić

dawniej:
1. wyżywić, wykarmić;
2. używić się - wyżywić się, wykarmić się


Źródła:

SJP.pl

Używka

1. produkt spożywczy działający pobudzająco na organizm ludzki;
2. potocznie: rzecz używana


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) produkt spożywczy, zwykle nie mający wartości odżywczej, działający pobudzająco na organizm ludzki

 (1.2) pot. coś, co było już używane


Uż


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Używkowy

dotyczący używki


Źródła:

SJP.pl

Użyć

1. posłużyć się czymś; zużytkować;
2. wyręczyć się kimś, skorzystać z czyichś usług;
3. wziąć coś jako lekarstwo, używkę, przyprawę itp.;
4. skorzystać z czegoś przyjemnego; zabawić się; pohulać


czasownik przechodni dokonany (ndk. używać)

 (1.1) skorzystać z czegoś do zrobienia czegoś

 (1.2) wykorzystać kogoś w jakimś celu

 (1.3) skonsumować coś, zastosować coś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Użyłkowanie

dawniej: oznaczyć w żyłki


Źródła:

SJP.pl

Użyłkowany

dawniej: oznaczyć w żyłki


Źródła:

SJP.pl

Użyłkować

dawniej: oznaczyć w żyłki


Źródła:

SJP.pl

Użyźnianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|użyźniać.


Źródła:

Wiktionary

Użyźniać

czasownik przechodni niedokonany (dk. użyźnić)

 (1.1) czynić glebę bardziej urodzajną, zwiększać jej żyzność


Źródła:

Wiktionary

Użyźnienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|użyźnić.


Źródła:

Wiktionary

Użyźnić

czasownik przechodni dokonany (ndk. użyźniać)

 (1.1) dokonany od|użyźniać.


Źródła:

Wiktionary

Użądlenie

o niektórych owadach: boleśnie ukłuć żądłem


Użądlenie – wprowadzenie żądła niektórych owadów (np. os, pszczół, mrówkowatych, lub szerszeni) przez skórę, co w większości przypadków powiązane jest ze wstrzyknięciem jadu i pojawieniem się miejscowego odczynu anafilaktycznego. Użądlenie może okazać się śmiertelne w wyniku uczulenia na jad, wielokrotnych użądleń, uogólnionej reakcji alergicznej, w przypadku gdy miejscem użądlenia jest jama ustna (powstały obrzęk może uniemożliwiać oddychanie).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Użądlić

o niektórych owadach: boleśnie ukłuć żądłem


czasownik przechodni dokonany

 (1.1) ent. wbić żądło


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Użątek

w rolnictwie: zżęte zboże, plon


Źródła:

SJP.pl

Użąć

zżąć, ściąć pewną ilość czegoś


Źródła:

SJP.pl

Użłobkowienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) społ. objęcie dzieci opieką żłobkową


Źródła:

Wiktionary