Ws

skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) = wojsk. wojska specjalne

skrótowiec, rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) = kolej. wyłącznik szybki


Źródła:

Wiktionary

Ws-

przedrostek

 (1.1) w połączeniu z czasownikiem uwydatnia wykonanie lub intensywność tego, co oznacza czasownik


Źródła:

Wiktionary

Ws.

skrót od: w sprawie


skrót

 (1.1) = w sprawie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wsa

[czytaj: wu-es-A]
1. skrót od: Wojewódzki Sąd Administracyjny;
2. skrót od: Wyższa Szkoła Administracji


skrótowiec

 (1.1) = praw. wojewódzki sąd administracyjny;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wsad

1. porcja materiału przeznaczona do pieca hutniczego itp.;
2. w koszykówce: włożenie piłki do kosza


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) porcja materiałów wsadzana jednorazowo do jakiegoś urządzenia

 (1.2) porcja rudy, koksu, złomu itp. przeznaczona do umieszczenia w piecu

 (1.3) bank. kapitał niezbędny do prowadzenia jakiegoś przedsięwzięcia

 (1.4) sport. koszykarski wrzut piłki do kosza, z wyskoku

 (1.5) wsadzanie, wkładanie


Wsad ( slam dunk) – zagranie w koszykówce polegające na specyficznym umieszczeniu przez zawodnika piłki w koszu (obręczy): zawodnik trzymając piłkę w ręce lub obu rękach nie wykonuje rzutu, ale wkłada ją do kosza; często potem łapiąc czy uwieszając się obręczy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wsadka

część pióra wiecznego, w której osadzona jest stalówka; szyjka


Źródła:

SJP.pl

Wsadnica

urządzenie mechaniczne służące do ładowania wsadu oraz wyładowywania koksu


Źródła:

SJP.pl

Wsadowy

przymiotnik od: wsad


Źródła:

SJP.pl

Wsadzanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|wsadzać.


Źródła:

Wiktionary

Wsadzarka

specjalne urządzenie mechaniczne, umieszczone na niedużej suwnicy albo na nieruchomym dźwigarze, służące do wsypywania materiału wsadowego do pieca hutniczego


Źródła:

SJP.pl

Wsadzać

czasownik przechodni niedokonany (dk. wsadzić)

 (1.1) umieszczać gdzieś

 (1.2) pomagać usadowić się

 (1.3) pot. zamykać w więzieniu


Źródła:

Wiktionary

Wsadzić

umieścic coś wewnatrz czegoś; wsunąć; wcisnąć; wetknąć


czasownik przechodni dokonany (ndk. wsadzać)

 (1.1) dokonany od|wsadzać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wsch.

skrót od: wschód, wschodni


skrót

 (1.1) = geogr. wschodni

 (1.2) = geogr. wschód


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wschodni

przymiotnik od: wschód


przymiotnik

 (1.1) mający miejsce na wschodzie, dotyczący wschodu, skierowany na wschód

 (1.2) dotyczący Europy Wschodniej, także Azji, zwykle w odniesieniu kulturowym lub ekonomicznym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wschodniak

dawniej, potocznie: mieszkaniec Niemieckiej Republiki Demokratycznej


Źródła:

SJP.pl

Wschodnioafrykański

związany ze wschodnią Afryką, pochodzący ze wschodniej Afryki, charakterystyczny dla wschodniej Afryki itp.


przymiotnik

 (1.1) odnoszący się do Afryki Wschodniej, związany z Afryką Wschodnią


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wschodnioaustralijski

związany ze wschodnią Australią, pochodzący ze wschodniej Australii, charakterystyczny dla wschodniej Australii itp.


Źródła:

SJP.pl

Wschodnioazjatycki

1. związany ze wschodnią Azją, pochodzący ze wschodniej Azji, charakterystyczny dla wschodniej Azji itp.;
2. związany z Azją Wschodnią (regionem fizycznogeograficznym)


przymiotnik

 (1.1) związany z Azją wschodnią

 (1.2) zamieszkujący, występujący w Azji wschodniej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wschodniobałtycki

przymiotnik relacyjny

 (1.1) odnoszący się do wschodniego Bałtyku, związany ze wschodnim Bałtykiem


Źródła:

Wiktionary

Wschodniobiałoruski

związany ze wschodnią Białorusią, pochodzący ze wschodniej Białorusi, charakterystyczny dla wschodniej Białorusi itp.


Źródła:

SJP.pl

Wschodniochiński

związany ze wschodnimi Chinami, pochodzący ze wschodnich Chin, charakterystyczny dla wschodnich Chin itp.


Źródła:

SJP.pl

Wschodnioczeski

przymiotnik

 (1.1) związany z wschodnią częścią Czech; tam położony lub tam odbywający się


Źródła:

Wiktionary

Wschodnioeuropejczyk

mieszkaniec Europy Wschodniej


Źródła:

SJP.pl

Wschodnioeuropejka

mieszkanka Europy Wschodniej


Źródła:

SJP.pl

Wschodnioeuropejski

związany ze wschodnią Europą, pochodzący ze wschodniej Europy, charakterystyczny dla wschodniej Europy itp.


przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący Europy Wschodniej, wywodzący się z Europy Wschodniej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wschodnioeuropejskość

→ wschodnioeuropejski


Patrz:wschodnioeuropejski

Źródła:

SJP.pl

Wschodniofryzyjski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Fryzją Wschodnią, dotyczący Fryzji Wschodniej

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. język wschodniofryzyjski;


Źródła:

Wiktionary

Wschodniogermański

związany ze wschodnią Germanią, pochodzący ze wschodniej Germanii, charakterystyczny dla wschodniej Germanii itp.


przymiotnik relacyjny

 (1.1) hist. związany z Germanami wschodnimi (np. Gotami, Wandalami)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wschodniogrenlandzki

związany ze wschodnią Grenlandią, pochodzący ze wschodniej Grenlandii, charakterystyczny dla wschodniej Grenlandii itp.


Źródła:

SJP.pl

Wschodniokaraibski

przymiotnik

 (1.1) geogr. dotyczący wschodniej części Karaibów


Źródła:

Wiktionary

Wschodniokarpacki

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany ze wschodnią częścią Karpat, dotyczący wschodniej części Karpat


Źródła:

Wiktionary

Wschodniokaukaski

przymiotnik

 (1.1) wywodzący się z Wschodniego Kaukazu


Źródła:

Wiktionary

Wschodniokazachstański

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z wschodnim Kazachstanem, dotyczący wschodniego Kazachstanu


Źródła:

Wiktionary

Wschodniokoreański

przymiotnik

 (1.1) związany z wschodnią częścią Korei, pochodzący lub mieszkający tam; leżący na wschodzie Korei


Źródła:

Wiktionary

Wschodniomałopolski

związany ze wschodnią Małopolską, pochodzący ze wschodniej Małopolski, charakterystyczny dla wschodniej Małopolski itp.


Źródła:

SJP.pl

Wschodnioniemiecki

związany ze wschodnimi Niemcami, pochodzący ze wschodnich Niemiec, charakterystyczny dla wschodnich Niemiec itp.


przymiotnik

 (1.1) geogr. dotyczący wschodnich Niemiec; taki jak we wschodnich Niemczech

 (1.2) dotyczący Niemieckiej Republiki Demokratycznej (NRD)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wschodniopolski

związany ze wschodnią Polską, pochodzący ze wschodniej Polski, charakterystyczny dla wschodniej Polski itp.


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany ze wschodnią Polską, dotyczący wschodniej Polski


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wschodniopomorski

dotyczący Pomorza Wschodniego, pochodzący z Pomorza Wschodniego, charakterystyczny dla Pomorza Wschodniego itp.


Źródła:

SJP.pl

Wschodniorosyjski

związany ze wschodnią Rosją, pochodzący ze wschodniej Rosji, charakterystyczny dla wschodniej Rosji itp.


Źródła:

SJP.pl

Wschodniosachaliński

przymiotnik

 (1.1) związany z wschodnią częścią Sachalinu; tam położony lub tam odbywający się


Źródła:

Wiktionary

Wschodnioserbski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) odnoszący się do Serbii wschodniej, związany z Serbią wschodnią lub jej mieszkańcami


Źródła:

Wiktionary

Wschodniosyberyjski

związany ze wschodnią Syberią, pochodzący ze wschodniej Syberii, charakterystyczny dla wschodniej Syberii itp.


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z wschodnią częścią Syberii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wschodniosłowacki

przymiotnik

 (1.1) związany z wschodnią częścią Słowacji; tam położony lub tam odbywający się


Źródła:

Wiktionary

Wschodniosłowiański

przymiotnik relacyjny

 (1.1) odnoszący się do Słowian wschodnich (Rosjan, Białorusinów, Ukraińców, Rusinów), związany ze Słowianami wschodnimi, dotyczący wschodniej Słowiańszczyzny


Źródła:

Wiktionary

Wschodniotimorski

→ Timor Wschodni


przymiotnik

 (1.1) odnoszący się do Timoru Wschodniego


Patrz:Timor Wschodni

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wschodniośródziemnomorski

leżący, występujący na wschód od Morza Śródziemnomorskiego, charakterystyczny dla obszarów leżących na wschód od Morza Śródziemnomorskiego itp.


Źródła:

SJP.pl

Wschodoznawca

specjalista w dziedzinie nauki o językach i kulturze krajów wschodnich; orientalista


Źródła:

SJP.pl

Wschodoznawczy

związany z nauką o językach i kulturze krajów wschodnich; orientalistyczny


Źródła:

SJP.pl

Wschodoznawczyni

specjalistka w dziedzinie nauki o językach i kulturze krajów wschodnich; orientalistka


Źródła:

SJP.pl

Wschodoznawstwo

nauka o językach i kulturze krajów wschodnich; orientalistyka


Wschodoznawstwo – interdyscyplinarny kierunek naukowy traktujący o terytorium państw byłego ZSRR.

Wschodoznawstwo łączy elementy nauki o stosunkach międzynarodowych, politologii, historii, ekonomii, kulturoznawstwa i filologii.

Dawniej (do 1939) pod pojęciem wschodoznawstwa rozumiano orientalistykę.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wschody

1. wschodzenie, kiełkowanie roślin;
2. to, co wzeszło, wykiełkowało


Źródła:

SJP.pl

Wschodzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|wschodzić.


Źródła:

Wiktionary

Wschodzić

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. wzejść)

 (1.1) wychodzić zza horyzontu, zjawiać się na niebie (głównie o ciałach niebieskich)

 (1.2) o roślinach: kiełkować, wychodzić z ziemi

 (1.3) przest. rozpoczynać się, nadchodzić, brać początek

 (1.4) przest. przen. uśmiechać się komuś (gdy dopisuje mu szczęście)


Źródła:

Wiktionary

Wschowa

miasto powiatowe w województwie lubuskim


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Polsce, w województwie lubuskim, w powiecie wschowskim;


Wschowa (niem. "Fraustadt") – miasto w województwie lubuskim, siedziba powiatu wschowskiego i gminy miejsko-wiejskiej Wschowa. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do województwa leszczyńskiego.

Według danych GUS z 31 grudnia 2019 r. Wschowa liczyła 13 851 mieszkańców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wschowianin

mieszkaniec Wschowy


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Wschowy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wschowianka

mieszkanka Wschowy


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Wschowy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wschowski

przymiotnik od: Wschowa


przymiotnik relacyjny

 (1.1) odnoszący się do Wschowy, związany ze Wschową


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wschód

1. strona świata, po której ukazuje się wschodzące Słońce;
2. wschodnia część kraju, regionu, itp.
3. pojawienie się Słońca lub innego ciała niebieskiego nad horyzontem;
4. wczesna pora dnia


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) astr. chwila pojawienia się ciała niebieskiego (w domyśle: Słońca) nad horyzontem

 (1.2) geogr. kierunek wskazywany przez Słońce podczas jego wschodu (1.1) w dniu równonocy;

 (1.3) roln. leśn. proces kiełkowania nasion w glebie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wsd

skrót od: Wyższe Seminarium Duchowne, Wyższa Szkoła Dziennikarstwa


skrótowiec w funkcji rzeczownika

 (1.1) = eduk. Wyższe Seminarium Duchowne

 (1.2) = eduk. Wyższa Szkoła Dziennikarstwa


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wse

[czytaj: wu-es-E] skrót od: Wyższa Szkoła Ekonomiczna


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) = żegl. wyłączna strefa ekonomiczna;

 (1.2) = eduk. nauk. wyższa szkoła ekonomiczna

 (1.3) = eduk. nauk. Wyższa Szkoła Europejska im. ks. Józefa Tischnera w Krakowie


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wsf

skrót od: Wyższa Szkoła Filmowa


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wsh

skrót od: Wyższa Szkoła Handlowa, Wyższe Studium Handlowe


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wsi

1. osada rolnicza;
2. mieszkańcy wsi; chłopi;
3. tereny pozamiejskie;
4. potocznie: coś niestosownego, nieciekawego lub prymitywnego


skrótowiec

 (1.1) = Wojskowe Służby Informacyjne;

 (1.2) = Wyższa Szkoła Inżynierska;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wsiadający

zajmować miejsce w środku lokomocji


Źródła:

SJP.pl

Wsiadanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|wsiadać.


Źródła:

Wiktionary

Wsiadany

dawniej: sygnał dawany trąbką, nakazujący wsiadanie na konie


rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) wojsk. daw. sygnał grany na trąbce, nakazujący wsiadanie na konie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wsiadać

zajmować miejsce w środku lokomocji


czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. wsiąść)

 (1.1) wchodzić do środka lokomocji

 (1.2) pot. przen. usilnie kogoś krytykować


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wsiać

wrzucić nasiona roślin w odpowiednio przygotowaną glebę; też: zasiać coś w plon główny


Źródła:

SJP.pl

Wsiec

rzadko: posiekawszy, dodać coś do czegoś; wsiekać


Źródła:

SJP.pl

Wsiedlać

wprowadzać gatunki do środowiska


Źródła:

SJP.pl

Wsiedlić

wprowadzić gatunki do środowiska


Źródła:

SJP.pl

Wsiekać

rzadko: posiekawszy, dodać coś do czegoś; wsiec


Źródła:

SJP.pl

Wsierdzie

błona wyścielająca wszystkie struktury wewnątrz serca oraz tworząca zastawki serca; endocardium


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) anat. wewnętrzna warstwa ściany serca;


Wsierdzie ( endocardium) – w anatomii człowieka najbardziej wewnętrzna warstwa ściany serca, błona łącznotkankowa pokryta nabłonkiem jednowarstwowym płaskim, wyścielająca wewnętrzne powierzchnie jego jam (przedsionków i komór). Wsierdzie składa się z trzech warstw – tkanki podwsierdziowej (w której znajduje się sieć nerwów, naczyń krwionośnych i układu przewodzącego serca), blaszki właściwej wsierdzia i śródbłonka.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wsierdziowy

przymiotnik

 (1.1) przym. od wsierdzie


Źródła:

Wiktionary

Wsiewka

roślina wsiewana w pole zajęte przez uprawę stanowiącą plon główny


Ws


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wsio

[czytaj: wsjo albo wsio] potocznie: wszystko


zaimek rzeczowny nieokreślony

 (1.1) pot. wszystko


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wsioch

człowiek pochodzący ze wsi lub mieszkający na wsi; wsiok


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pejor. mieszkaniec wsi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wsiok

wsiór, wsiur, wiochman, wiochmen, wieśniak, czereśniak; pogardliwie:
1. człowiek pochodzący ze wsi lub mieszkający na wsi;
2. człowiek prymitywny, nieumiejący się odpowiednio zachować w towarzystwie


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pot. pogard. mieszkaniec wsi lub osoba wywodząca się ze wsi

 (1.2) pot. pogard. człowiek nieobyty, prymitywny, niepotrafiący się zachować


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wsiowa

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pejor. mieszkanka wsi

forma przymiotnika.

 (2.1) ż. lp. od: wsiowy


Źródła:

Wiktionary

Wsiowość

zespół cech charakterystycznych dla wsi lub mieszkańców wsi; ludowość, wiejskość, wieśniactwo


Źródła:

SJP.pl

Wsiowy

wieśniaczy, wieśniacki; pogardliwie:
1. pogardliwie: pochodzący ze wsi, charakterystyczny dla wsi; wiejski, rustykalny, kmiecy;
2. potocznie: nieumiejący się odpowiednio zachować w towarzystwie; niekulturalny


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany ze wsią, dotyczący wsi

przymiotnik jakościowy

 (2.1) pogard. niemodny, zacofany, mający cechy przypisywane wsi

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (3.1) pogard. o mieszkańcu wsi lub osobie pochodzącej ze wsi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wsip

skrótowiec

 (1.1) = Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne;


Źródła:

Wiktionary

Wsiur

wsiór, wiochman, wiochmen, wsiok, wieśniak, czereśniak; pogardliwie:
1. człowiek pochodzący ze wsi lub mieszkający na wsi;
2. człowiek prymitywny, nieumiejący się odpowiednio zachować w towarzystwie


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pot. mieszkaniec wsi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wsiurka

pogardliwie:
1. kobieta pochodząca ze wsi lub mieszkająca na wsi;
2. kobieta prymitywna, nieumiejąca się odpowiednio zachować w towarzystwie


Źródła:

SJP.pl

Wsiór

wsiur, wiochman, wiochmen, wsiok, wieśniak, czereśniak; pogardliwie:
1. człowiek pochodzący ze wsi lub mieszkający na wsi;
2. człowiek prymitywny, nieumiejący się odpowiednio zachować w towarzystwie


Źródła:

SJP.pl

Wsiąk

minerał wypełniający szczeliny i najmniejsze pory w skale


Źródła:

SJP.pl

Wsiąkać

1. wsączać się, przenikać w głąb czegoś;
2. potocznie: ginąć, przepadać


Źródła:

SJP.pl

Wsiąkliwość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co wsiąkliwe


Źródła:

Wiktionary

Wsiąkliwszy

stopień wyższy od przymiotnika: wsiąkliwy


Źródła:

SJP.pl

Wsiąknięty

taki, który wsiąknął


Źródła:

SJP.pl

Wsiąknąć

1. o płynach: przeniknąć w głąb czegoś;
2. wejść gdzieś, stając się niezauważalnym;
3. przyzwyczaić się do czegoś nowego;
4. potocznie: zaginąć;
5. potocznie: przepaść bez wieści;


czasownik przechodni dokonany (ndk. wsiąkać)

 (1.1) dokonany od|wsiąkać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wsiąkły

1. o płynach: przeniknąć w głąb czegoś;
2. wejść gdzieś, stając się niezauważalnym;
3. przyzwyczaić się do czegoś nowego;
4. potocznie: zaginąć;
5. potocznie: przepaść bez wieści;


Źródła:

SJP.pl

Wsiąść

zająć miejsce w środku lokomocji


czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. wsiadać)

 (1.1) dokonany od|wsiadać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wsjp

skrótowiec

 (1.1) = Wielki słownik języka polskiego Polskiej Akademii Nauk;

 (1.2) = Wielki słownik języka polskiego PWN


Źródła:

Wiktionary

Wsk

1. skrót od: Wytwórnie Sprzętu Komunikacyjnego;
2. marka polskich motocykli


skrótowiec w funkcji rzeczownika rodzaju nijakiego

 (1.1) = Wytwórnia Sprzętu Komunikacyjnego

 (1.2) motocykl produkowany przez WSK (1.1) w Świdniku;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wskakiwanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|wskakiwać.


Źródła:

Wiktionary

Wskakiwać

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. wskoczyć)

 (1.1) niedokonany od|wskoczyć.


Źródła:

Wiktionary

Wskaz

kreska, wrąb, punkt albo inny ruchomy lub nieruchomy znak na narzędziu pomiarowym, odpowiadający mierze na nim wywzorcowanej


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) znak na urządzeniu pomiarowym, który odpowiada pewnej wartości;

 (1.2) wektorowe przedstawienie sygnału sinusoidalnego stosowane w elektrotechnice


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wskazanie

1. pokazać, gdzie się ktoś lub coś znajduje;
2. zwrócić uwagę na coś


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|wskazać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wskazany

przymiotnik

 (1.1) uważany za potrzebny, polecany jako korzystny

forma czasownika.

 (2.1) imiesłów przymiotnikowy bierny od: wskazać


Źródła:

Wiktionary

Wskazać

1. pokazać, gdzie się ktoś lub coś znajduje;
2. zwrócić uwagę na coś


czasownik przechodni dokonany (ndk. wskazywać)

 (1.1) zwrócić czyjąś uwagę na coś

 (1.2) pokazać, gdzie ktoś albo coś się znajduje

 (1.3) o przyrządach, urządzeniach: podać zmierzoną wartość

 (1.4) poinformować o czymś, udzielić wskazówek

 (1.5) wyznaczyć, polecić kogoś

czasownik zwrotny dokonany wskazać się (ndk. wskazywać się)

 (2.1) zwrócić uwagę na siebie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wskazujący

→ wskazywać


Patrz:wskazywać

Źródła:

SJP.pl

Wskazywacz

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) ten, co wskazuje


Źródła:

Wiktionary

Wskazywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|wskazywać.


Źródła:

Wiktionary

Wskazywać

czasownik

 (1.1) pokazywać gdzie się ktoś lub coś znajduje

 (1.2) o przyrządach pokazywać wartość wielkości mierzonej

 (1.3) przen. być znakiem czegoś, świadczyć o czymś


Źródła:

Wiktionary

Wskazóweczka

zdrobnienie od: wskazówka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. zdrobn. od: wskazówka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wskazówka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) element ruchomy przyrządu pomiarowego, którego położenie określa na podziałce określoną wartość mierzonej wielkości;

 (1.2) skierowana do kogoś porada, pouczenie dotyczące postępowania, podpowiedź, punkt wytyczny, informacja o czymś

 (1.3) oznaka czegoś


Wskazówka – element przyrządu pomiarowego analogowego (wskazówkowego), przesuwający się nad (lub obok) narysowanej skali.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wskazówkowicz

osoba udzielająca wskazówek


Źródła:

SJP.pl

Wskazówkowy

przymiotnik od: wskazówka


Źródła:

SJP.pl

Wskaźnica

wskaźnica modrzewianeczka - gatunek motyla z rodziny zwójkowatych


Źródła:

SJP.pl

Wskaźnik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) długi i cienki przedmiot do wskazywania

 (1.2) techn. element miernika umożliwiający odczyt wielkości

 (1.3) stat. liczbowe przedstawienie pewnej wielkości

 (1.4) chem. związek chemiczny, który przez zmianę zabarwienia umożliwia ocenę odczynu

 (1.5) inform. adres w pamięci

 (1.6) mat. indeks dolny lub czasem górny w zapisie matematycznym, wprowadzany dla odróżnienia obiektów od siebie (np. wyrazów ciągu)


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wskaźnikowy

przymiotnik od: wskaźnik


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany ze wskaźnikiem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wskoczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|wskoczyć.


Źródła:

Wiktionary

Wskoczyć

czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. wskakiwać)

 (1.1) skacząc, dostać się na wierzch lub do środka czegoś

 (1.2) posp. dostać się gdzieś szybko lub w ostatniej chwili

 (1.3) o elementach mechanicznych: trafić we właściwy otwór

 (1.4) pot. wstąpić do kogoś lub gdzieś na krótko


Źródła:

Wiktionary

Wskok

w gwarze myśliwskiej: urządzenie w ogrodzeniu łowiska, pozwalające zwierzynie dostać się do wnętrza, a uniemożliwiające jej wyjście z ogrodzenia; skakanka


Źródła:

SJP.pl

Wskroś

1. na wylot; na przestrzał;
2. do głębi; całkowicie;
3. przez całą długość czegoś; dookoła; wszędzie


przysłówek

 (1.1) książk. na wylot, na przestrzał, przez


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wskrzesiciel

1. osoba, która na nowo wprowadza coś w życie; odnowiciel;
2. osoba potrafiąca wskrzesić umarłego


Źródła:

SJP.pl

Wskrzesicielka

kobieta, która kogoś lub coś wskrzesiła


Źródła:

SJP.pl

Wskrzesić

1. w wierzeniach: przywrócić życie umarłemu;
2. sprawić, że coś zaczyna ponownie istnieć, np. wskrzesić dawny zwyczaj


Źródła:

SJP.pl

Wskrzeszać

1. w wierzeniach: przywracać życie umarłemu;
2. sprawiać, że coś zaczyna ponownie istnieć, np. wskrzeszać dawne zwyczaje


czasownik niedokonany (dk. wskrzesić)

 (1.1) przywracać kogoś lub coś do życia lub istnienia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wskrzeszenie

1. w wierzeniach: przywrócić życie umarłemu;
2. sprawić, że coś zaczyna ponownie istnieć, np. wskrzesić dawny zwyczaj


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|wskrzesić.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wskróś

przestarzałe: wskroś


Źródła:

SJP.pl

Wsksim

skrót od: Wyższa Szkoła Kultury Społecznej i Medialnej (w Toruniu)


Źródła:

SJP.pl

Wskutek

z powodu czego, na skutek


przyimek

 (1.1) książk. zob. na skutek.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wskórać

dokonać czegoś, coś zrobić


Źródła:

SJP.pl

Wsm

skrót od: Warszawska Spółdzielnia Mieszkaniowa, Wyższa Szkoła Morska


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wsm-Owiec

członek lub mieszkaniec WSM-u (Warszawskiej Spółdzielni Mieszkaniowej); wuesemowiec


Źródła:

SJP.pl

Wsnuć

snując wpleść jakąś nitkę, ozdobne pasmo w tkaninę


Źródła:

SJP.pl

Wso

skrótowiec

 (1.1) = Wielki słownik ortograficzny


Źródła:

Wiktionary

Wsobność

→ wsobny


Patrz:wsobny

Źródła:

SJP.pl

Wsobny

chów wsobny - w hodowli roślin lub zwierząt: łączenie osobników bardziej spokrewnionych niż przeciętna danej populacji


Źródła:

SJP.pl

Wsolić

zaprawić solą, włożyć sól w celu zakonserwowania; nasolić


Źródła:

SJP.pl

Wsp

skrót od: Wyższa Szkoła Pedagogiczna


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wsp.

skrót od:
1. współczesny;
2. współpracownik


Źródła:

SJP.pl

Wspak

na wspak;
1. w przeciwnym niż normalnie kierunku; od tyłu, w tył;
2. odwrotnie niżby należało; na opak


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wspakultura

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) neol. przeciwieństwo kultury w filozofii Jana Stachniuka;


Wspakultura – pojęcie występujące w filozofii kulturalizmu Jana Stachniuka, oznaczające przeciwieństwo kultury ujętej jako kolejna po ładzie naturalnym płaszczyzna rozwoju Wszechświata. Wspakultura jest równoznaczna z ustaniem bądź cofnięciem się w rozwoju "procesu kulturowego".


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wspaniale

przysłówek

 (1.1) w sposób wspaniały


Źródła:

Wiktionary

Wspanialej

stopień wyższy od przysłówka: wspaniale


Źródła:

SJP.pl

Wspanialszy

stopień wyższy od przymiotnika: wspaniały


Źródła:

SJP.pl

Wspaniało

przysłówek

 (1.1) daw. wspaniale, szlachetnie, wielkodusznie


Źródła:

Wiktionary

Wspaniałomyślnie

przysłówek

 (1.1) szlachetnie i wyrozumiale


Źródła:

Wiktionary

Wspaniałomyślniej

stopień wyższy od przysłówka: wspaniałomyślnie


Źródła:

SJP.pl

Wspaniałomyślniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: wspaniałomyślny; bardziej wspaniałomyślny


Źródła:

SJP.pl

Wspaniałomyślność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha, tego kto jest wspaniałomyślny; cecha tego, co jest wspaniałomyślne


Źródła:

Wiktionary

Wspaniałomyślny

przymiotnik

 (1.1) szlachetny, potrafiący wybaczać; serdeczny, wyrozumiały


Źródła:

Wiktionary

Wspaniałości

1. to, co wspaniałe, piękne, bogate;
2. przysmaki, smakowite potrawy


Źródła:

SJP.pl

Wspaniałość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co wspaniałe


Źródła:

Wiktionary

Wspaniały

przymiotnik jakościowy

 (1.1) o czymś wyjątkowo dobrym, pięknym lub lubianym


Wspaniały (chin. trad. 玻璃樽, kant. Bor lei jun, pinyin Bo li zun; ang. Gorgeous, High Risk, Under Control) – hongkońsko-tajwański film akcji z 1999 roku w reżyserii Vincenta Koka.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wsparcie

1. oprzeć o coś, podtrzymać czymś, dać podporę;
2. udzielić pomocy


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) udzielenie pomocy


Wsparcie – działania sił lub ich części, które pomagają, zabezpieczają, uzupełniają lub wspierają działania każdego innego rodzaju sił.

Wsparcie wojskami to działania bojowe prowadzone przez pododdziały i oddziały na korzyść innych rodzajów wojsk lub innych jednostek. Wsparcie ma na celu okazanie pomocy walczącym wojskom w wykonaniu przez nie postawionego zadania bojowego.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wsparciowy

związany z pomocą udzielaną komuś, np. grupa wsparciowa


Źródła:

SJP.pl

Wsparty

1. oprzeć o coś, podtrzymać czymś, dać podporę;
2. udzielić pomocy


Źródła:

SJP.pl

Wspawać

umieścić w czymś przez spawanie


Źródła:

SJP.pl

Wspawywać

umieszczać w czymś przez spawanie


Źródła:

SJP.pl

Wspieniać

powodować powstawanie piany


Źródła:

SJP.pl

Wspieracz

1. osoba, która udziela komuś pomocy;
2. w rugby: zawodnik wspomagający kolegów z drużyny walczących w pierwszej linii


Źródła:

SJP.pl

Wspierająco

→ wspierający


Patrz:wspierający

Źródła:

SJP.pl

Wspieranie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|wspierać.


Wspieranie – skonstruowana czynność ramion, tułowia z głową i nóg w celu przeniesienia ciężaru ciała ze zwisu do podporu dążąc głową ponad oś chwytu dłoni.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wspierać

1. pomagać, pocieszać, popierać, dodawać otuchy, wspomagać;
2. podtrzymywać, podpierać, opierać


czasownik przechodni niedokonany (dk. wesprzeć)

 (1.1) dawać komuś wsparcie, pomoc, opiekę

 (1.2) opierać o coś/na czymś

czasownik zwrotny niedokonany wspierać się (dk. wesprzeć się)

 (2.1) opierać się o coś, trzymać się czegoś

 (2.2) udzielać sobie wzajemnie pomocy, wspomagać się nawzajem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wspinacz

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) ktoś, kto się wspina

 (1.2) sport. turyst. osoba uprawiająca wspinaczkę


Źródła:

Wiktionary

Wspinaczka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) wyprawa w strome, wysokie góry

 (1.2) sport. dyscyplina sportowa polegająca na pokonywaniu stromych ścian

 (1.3) pot. dążenie do osiągnięcia wysokich pozycji

 (1.4) kobieta, która się wspina


Wspinaczka – przemieszczanie się w terenie na tyle stromym oraz trudnym, że wymaga on użycia rąk co najmniej do utrzymania równowagi.

W powyższej definicji mieszczą się tak różne działalności, jak wspinanie na kilkumetrowe kamienie (bouldering) i wchodzenie na ponad ośmiokilometrowe góry.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wspinaczkowy

przymiotnik od: wspinaczka


przymiotnik

 (1.1) sport. związany ze wspinaczką, przeznaczony do wspinania


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wspinalnia

urządzenie do zabaw dla dzieci w postaci kilku drabinek ustawionych w czworobok, po których można się wspinać


Źródła:

SJP.pl

Wspinanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|wspinać.


Źródła:

Wiktionary

Wspinać

czasownik niedokonany (dk. wspiąć)

 (1.1) ściskać konia ostrogami i ściągać uzdę tak by stanął dęba

czasownik zwrotny niedokonany wspinać się (dk. wspiąć się)

 (2.1) wznosić siebie samego na coś wysokiego


Źródła:

Wiktionary

Wspinek

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) stpol. ktoś, kto się wspina


Źródła:

Wiktionary

Wspiąć

1. przemieścić się wyżej;
2. wyprężyć ciało ku górze (np. unosząc się na palcach lub stając na tylnych łapach);
3. rosnąć, czepiając się podpory;
4. awansować


czasownik przechodni dokonany (ndk. wspinać)

 (1.1) jeźdz. ścisnąć konia ostrogami i ściągnąć uzdę, ażeby stanął na tylnych kończynach

czasownik zwrotny dokonany wspiąć się (ndk. wspinać się)

 (2.1) przemieścić się w górę po czymś wysokim z pewnym trudem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wspięga

roślina zielna z rodziny bobowatych; wspięga chińska to wigna, wspięga pospolita - lobia


Wspięga ("Lablab") – rodzaj roślin z rodziny bobowatych. W zależności od ujęcia takson jest traktowany jako monotypowy lub obejmujący dwa gatunki. Gatunek wspięga pospolita pochodzi z Afryki, ale rozprzestrzeniony został na całym świecie. Drugi gatunek – "L. prostrata" – rośnie w zachodniej Australii.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wspomagaczka

→ wspomagacz; wspomożycielka, filantropka


Źródła:

SJP.pl

Wspomaganie

1. udzielać komuś wsparcia, pomocy materialnej lub moralnej;
2. wzmacniać, ułatwiać działanie czegoś;
3. wspomagać się:
a) wspomagać samego siebie;
b) wspomagać się nawzajem
c) gwarowo, dawniej: dorabiać się, bogacić;
d) wzmacniać się fizycznie, pokrzepiać


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|wspomagać.


Św


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wspomagać

1. udzielać komuś wsparcia, pomocy materialnej lub moralnej;
2. wzmacniać, ułatwiać działanie czegoś;
3. wspomagać się:
a) wspomagać samego siebie;
b) wspomagać się nawzajem
c) gwarowo, dawniej: dorabiać się, bogacić;
d) wzmacniać się fizycznie, pokrzepiać


czasownik przechodni

 (1.1) pomagać, wspierać materialnie; udzielać pomocy materialnej osobie, instytucji

 (1.2) wspierać urządzenie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wspominanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|wspominać.


Źródła:

Wiktionary

Wspominać

sięgać pamięcią do wydarzenia lub osoby znanej w przeszłości


czasownik przechodni niedokonany (dk. wspomnieć)

 (1.1) sięgać pamięcią do wydarzenia lub osoby z przeszłości

 (1.2) mówić mimochodem, wzmiankować


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wspominek

wspominek;
1. wspominanie osób lub zdarzeń z przeszłości;
2. coś przypominającego o jakichś zdarzeniach z przeszłości;
3. wzmianka, napomknięcie


Źródła:

SJP.pl

Wspominka

wspominek;
1. wspominanie osób lub zdarzeń z przeszłości;
2. coś przypominającego o jakichś zdarzeniach z przeszłości;
3. wzmianka, napomknięcie


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) wspominanie jakiegoś wydarzenia z przeszłości


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wspominkarski

przymiotnik od: wspominkarz


Źródła:

SJP.pl

Wspominki

potocznie: modlitwy odmawiane w kościele za dusze zmarłych; wypominki


Źródła:

SJP.pl

Wspominkowo

→ wspominkowy


Patrz:wspominkowy

Źródła:

SJP.pl

Wspominkowy

przymiotnik od: wspominki


Źródła:

SJP.pl

Wspomniany

sięgnąć pamięcią do wydarzenia lub osoby z przeszłości


Źródła:

SJP.pl

Wspomnienie

sięgnąć pamięcią do wydarzenia lub osoby z przeszłości


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) obraz przeszłości w pamięci

 (1.2) przedmiot przypominający przeszłość

 (1.3) utwór literacki dotyczący minionych przeżyć autora

 (1.4) wzmianka, napomknięcie


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wspomnieniowy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany ze wspomnieniami, dotyczący wspomnień


Źródła:

Wiktionary

Wspomnieć

sięgnąć pamięcią do wydarzenia lub osoby z przeszłości


czasownik przechodni dokonany (ndk. wspominać)

 (1.1) dokonany od|wspominać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wspomożenie

wsparcie, zwykle w postaci pieniężnej; datek, jałmużna


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) udzielenie pomocy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wspomożyciel

dawniej: osoba, która kogoś ratuje, pomaga, zwłaszcza materialnie


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba pomagająca innym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wspomożycielka

1. dawniej: kobieta, która kogoś ratuje, pomaga, zwłaszcza materialnie;
2. członkini katolickiego zakonu żeńskiego: Zgromadzenie Sióstr Wspomożycielek Dusz Czyśćcowych


Źródła:

SJP.pl

Wspomóc

1. udzielić komuś wsparcia, pomocy materialnej lub moralnej;
2. wzmocnić, ułatwić działanie czegoś; 2. wspomóc się:
a) wspomóc samego siebie;
b) wspomóc się nawzajem
c) gwarowo, dawniej: dorobić się, wzbogacić;
d) wzmocnić się fizycznie, pokrzepić


Źródła:

SJP.pl

Wspora

1. element konstrukcyjny podtrzymujący coś; wspornica, wspornik, podpora;
2. kamień sklepienia znajdujący się tuż nad wezgłowiem


Źródła:

SJP.pl

Wsporczy

służący jako wspora lub podpora; wspornikowy


Źródła:

SJP.pl

Wspornica

1. element konstrukcyjny podtrzymujący coś; wspora, wspornik, podpora;
2. narzędzie do strugania drewna


Źródła:

SJP.pl

Wspornik

1. wspierający element konstrukcyjny w różnych maszynach i urządzeniach;
2. architektoniczna podpora sklepienia, balkonu itp.


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) archit. podtrzymujący element architektoniczny osadzony w ścianie;

 (1.2) bud. część konstrukcji wystająca poza skrajną podporę


Wspornik – element architektoniczny lub konstrukcyjny pełniący funkcję podpierającą. W architekturze jego zadaniem jest podtrzymanie elementu wystającego przed lico ściany wewnątrz (np. żebra sklepienia, posąg, parapet itp.) lub na zewnątrz (balkon, wykusz, pomost) budynku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wspornikowy

stanowiący wspornik; wsporczy


Źródła:

SJP.pl

Wsporny

dawniej: taki, na którym coś się opiera, np. filary, łęki, wrota wsporne


Źródła:

SJP.pl

Wsporzej

przysłówek

 (1.1) daw. szybciej, prędzej, rychlej


Źródła:

Wiktionary

Wspólnictwo

współuczestnictwo; współudział w czymś


Źródła:

SJP.pl

Wspólniczka

→ wspólnik


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta mająca wspólny udział w czymś

 (1.2) kobieta wspólnie uczestnicząca w występku czy przestępstwie


Patrz:wspólnik

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wspólniczy

→ wspólnik


Patrz:wspólnik

Źródła:

SJP.pl

Wspólnie

przysłówek

 (1.1) wraz z kimś lub czymś


Źródła:

Wiktionary

Wspólnik

1. właściciel części spółki;
2. osoba biorąca udział w czymś wspólnie z kimś innym


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba mająca wspólny udział w czymś

 (1.2) osoba wspólnie uczestnicząca w występku czy przestępstwie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wspólnorodzajowy

przymiotnik

 (1.1) jęz. o rzeczowniku mogący być używany w dwóch rodzajach gramatycznych i odmieniany tak samo w każdym z nich


Źródła:

Wiktionary

Wspólnota

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) grupa ludzi / państw związanych podobnymi poglądami / dążeniami

 (1.2) posiadanie wspólnych cech; wspólne posiadanie / przeżywanie czegoś


Wspólnota – typ zbiorowości oparty na silnych, emocjonalnych więziach, nieformalnej strukturze, dominujący przede wszystkim w społeczeństwach pierwotnych.

W ujęciu Ferdinanda Tönniesa wspólnota ("Gemeinschaft") jest przeciwstawnym typem zbiorowości wobec zrzeszenia ("Gesellschaft") i charakteryzuje się tym, że więzi wytwarzane są w oparciu o pokrewieństwo lub braterstwo, kontrola społeczna sprawowana jest dzięki tradycji, natomiast podstawą gospodarki we wspólnotach jest własność zbiorowa.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wspólnotowiec

potocznie: członek wspólnoty mieszkaniowej


Źródła:

SJP.pl

Wspólnotowość

→ wspólnotowy


Patrz:wspólnotowy

Źródła:

SJP.pl

Wspólnotowy

przymiotnik od: wspólnota


przymiotnik

 (1.1) dotyczący wspólnoty, właściwy wspólnocie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wspólność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co wspólne


Gr


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wspólny

1. przeżywany, tworzony razem z innymi;
2. należący do wielu osób;
3. jednakowy dla wielu osób


przymiotnik relacyjny

 (1.1) należący lub używany przez kilka osób

 (1.2) charakterystyczny w równym stopniu dla grupy osób lub rzeczy

 (1.3) wykonywany razem przez kilka osób


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wspór

dawniej: spiętrzenie, zator


Źródła:

SJP.pl

Wspórka

wieszadło pojedyncze lub wielokrotne służące do podwieszania przewodów, kabli, rurociągów itp.


Źródła:

SJP.pl

Współ-

temat słowotwórczy

 (1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych, wskazujący na wspólną z kimś cechę, na wspólne działanie itp.


Źródła:

Wiktionary

Współadministrator

osoba lub podmiot wspólnie odpowiedzialny za administrowanie, np. danymi


Źródła:

SJP.pl

Współadministrować

administrować czymś wspólnie z innymi


Źródła:

SJP.pl

Współaktor

1. osoba grająca w tym samym filmie lub teatrze, co ktoś inny;
2. przenośnie: osoba, która razem z inną coś udaje;
3. przenośnie: współuczestnik jakichś wydarzeń


Źródła:

SJP.pl

Współalkoholizm

syndrom negatywnych zjawisk obejmujący alkoholika i jego rodzinę


Źródła:

SJP.pl

Współarchitekt

osoba projektująca coś z kimś innym


Źródła:

SJP.pl

Współautor

osoba będąca wspólnie z kimś autorem czegoś


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) jeden z dwóch lub więcej autorów tego samego dzieła


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Współautorka

1. jedna z twórców dzieła literackiego, naukowego lub dzieła sztuki;
2. jedna z wynalazców, projektodawców wspólnego dzieła


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta będąca jednym z dwóch lub więcej autorów tego samego dzieła


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Współautorski

→ współautor


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z pracą, dziełem współautorów


Patrz:współautor

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Współautorstwo

Współautorstwo (w zależności od kontekstu także współtwórczość czy pisanie zespołowe, w pracach angielskojęzycznych spotykany jest termin "Collaborative Writing", w skrócie CW) – sytuacja, w której utwór powstaje dzięki twórczej pracy więcej niż jednej osoby.


Źródła:

Wikipedia

Współbadaczka

→ współbadacz


Patrz:współbadacz

Źródła:

SJP.pl

Współbandyta

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) rzad. osoba, która wraz z kimś innym dopuszcza się kradzieży i morderstw


Źródła:

Wiktionary

Współbiesiada

wspólne ucztowanie


Źródła:

SJP.pl

Współbiesiadnictwo

forma symbiozy zwierząt, polegająca na wykorzystywaniu przez jedno (komensal) np. odchodów lub resztek pożywienia zdobywanego przez drugie (gospodarz); komensalizm


Źródła:

SJP.pl

Współbiesiadniczka

→ współbiesiadnik


Patrz:współbiesiadnik

Źródła:

SJP.pl

Współbiesiadnik

jeden z uczestników biesiady


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) współuczestnik biesiady


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Współbieżność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest współbieżne; cecha tych, którzy są współbieżni


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Współbieżny

(program) współbieżny:
a) wykonywany w systemie wieloprogramowym;
b) tworzący własne podprocesy i koordynujący ich współpracę;
c) wykonywany jednocześnie z innymi programami w systemie wieloprocesorowym lub rozproszonym; program równoległy


Źródła:

SJP.pl

Współbliźni

każdy człowiek w stosunku do drugiego człowieka; bliźni


Źródła:

SJP.pl

Współbojowniczka

→ współbojownik


Patrz:współbojownik

Źródła:

SJP.pl

Współbojownik

osoba walcząca wspólnie z kimś


Źródła:

SJP.pl

Współbrat

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) rel. zakonnik z tej samej wspólnoty zakonnej


Źródła:

Wiktionary

Współbrzmienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) muz. jednoczesne brzmienie dźwięków

 (1.2) liter. poet. zgodność głosek w dwóch szeregach fonicznych utworu lirycznego

 (1.3) wywoływanie harmonijnego wrażenia w sposobie postępowania lub istnieniu dwóch podmiotów


Źródła:

Wiktionary

Współbrzmieć

czasownik nieprzechodni niedokonany

 (1.1) książk. zwykle o instrumentach muzycznych: wydawać harmonijny dźwięk


Źródła:

Wiktionary

Współbudownicza

kobieta, która wspólnie z kimś buduje coś


Źródła:

SJP.pl

Współchorobowość

występowanie dwóch lub więcej chorób u jednej osoby jednocześnie


Źródła:

SJP.pl

Współczesność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co współczesne


Współczesność – czasopismo literacko-artystyczne, wydawane w latach 1956 (październik) – 1971 w Warszawie, przez „grupę literacką»Współczesność«” (oznaczenie podawane do kwietnia 1957), początkowo w składzie: Leszek Szymański (redaktor naczelny), Roman Śliwonik (zastępca), Jerzy Kwiryn Siewierski, Andrzej Chąciński, jako organ literacki młodego pokolenia, najpierw miesięcznik, od nru 10 (luty 1958) jako dwutygodnik, do końca utrzymujący z nim więź.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Współczesny

przymiotnik

 (1.1) istniejący obecnie, teraz, aktualnie, teraźniejszy

 (1.2) taki, który istnieje lub ma miejsce w tym samym czasie z innym


Źródła:

Wiktionary

Współcześni

ludzie żyjący w tym samym czasie, co ten, o kim mowa


Źródła:

SJP.pl

Współcześnie

przysłówek

 (1.1) w obecnej epoce

 (1.2) w sposób typowy dla dzisiejszej epoki

 (1.3) w tej samej epoce z kimś lub czymś


Źródła:

Wiktionary

Współcześniej

stopień wyższy od przysłówka: współcześnie


Źródła:

SJP.pl

Współcześniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: współczesny


Źródła:

SJP.pl

Współcześnik

przestarzale: człowiek żyjący w tym samym czasie, co ten, o którym jest mowa


Źródła:

SJP.pl

Współczucie

1. litość okazywana osobie cierpiącej, nieszczęśliwej; uczuciowa solidarność z osobą nieszczęśliwą;
2. dawniej: wspólne odczuwanie czegoś; wspólnota uczuć


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) zdolność emocjonalnej solidarności z cierpiącym, poszkodowanym


Współczucie – stan emocjonalny, w którym jeden człowiek solidaryzuje się z inną osobą, współodczuwa. Może mieć to związek z przeżywanym przez nią cierpieniem czy wyrażaniem głębokiego ubolewania, okazywanego komuś nieszczęśliwemu. Współczucie w tym kontekście jest rodzajem niesienia pomocy emocjonalnej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Współczujący

1. odczuwać żal i smutek z powodu złego powodzenia innych ludzi, ubolewać nad kimś; litować się;
2. dawniej: czuć to samo co inni


Źródła:

SJP.pl

Współczuć

1. odczuwać żal i smutek z powodu złego powodzenia innych ludzi, ubolewać nad kimś; litować się;
2. dawniej: czuć to samo co inni


czasownik nieprzechodni

 (1.1) czuć emocjonalną bliskość z osobą cierpiącą


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Współczynnik

1. liczba lub funkcja będąca mnożnikiem jakiegoś wyrażenia;
2. wielkość fizyczna określająca jakąś właściwość;
3. jeden z czynników mających wpływ na coś


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) jeden z czynników oddziałujących

 (1.2) fiz. wielkość liczbowa określająca pewne właściwości ciał

 (1.3) mat. wartość stanowiąca mnożnik jakiejś wielkości lub wyrażenia matematycznego


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Współczłonkini

→ współczłonek


Patrz:współczłonek

Źródła:

SJP.pl

Współdomownik

osoba mieszkająca z kimś w tym samym domu


Źródła:

SJP.pl

Współdziałanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|współdziałać.


Ws


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Współdziałać

czasownik niedokonany

 (1.1) działać razem, współpracować


Źródła:

Wiktionary

Współdzielić

1. wspólnie korzystać z czegoś;
2. w informatyce: dzielić zasoby (np. pliki, urządzenia zewnętrzne, miejsce w pamięci)


Źródła:

SJP.pl

Współdłużniczka

→ współdłużnik


Patrz:współdłużnik

Źródła:

SJP.pl

Współdłużny

będący czyimś dłużnikiem wspólnie z inną osobą


Źródła:

SJP.pl

Współegzystowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) egzystowanie jednocześnie z kimś lub czymś innym


Źródła:

Wiktionary

Współegzystować

egzystować jednocześnie z kimś lub czymś; współistnieć, współżyć, współwystępować


Źródła:

SJP.pl

Współformant

w słowotwórstwie: formant występujący równocześnie z innym


Źródła:

SJP.pl

Współfundator

osoba, która ufundowała coś wspólnie z kimś innym; jeden z fundatorów


Źródła:

SJP.pl

Współfundatorka

kobieta, która ufundowała coś wspólnie z kimś innym; jedna z fundatorów


Źródła:

SJP.pl

Współgospodyni

kobieta zajmująca się gospodarstwem wspólnie z kimś


Źródła:

SJP.pl

Współgra

1. wzajemne oddziaływanie, dopełnianie się;
2. zharmonizowana gra aktorów


Źródła:

SJP.pl

Współgracz

osoba grająca wspólnie z kimś innym


Źródła:

SJP.pl

Współgraczka

→ współgracz


Patrz:współgracz

Źródła:

SJP.pl

Współgrający

wzajemnie się dopełniać w czasie jakiegoś działania


Źródła:

SJP.pl

Współgranie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|współgrać.


Źródła:

Wiktionary

Współgrać

wzajemnie się dopełniać w czasie jakiegoś działania


czasownik

 (1.1) wzajemnie się dopełniać, działać wspólnie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Współgrupowicz

członek grupy; grupowicz


Źródła:

SJP.pl

Współgwiazda

aktor lub aktorka grający jedną z głównych ról obok innej gwiazdy


Źródła:

SJP.pl

Współideowiec

wyznawca idei wspólnej z kimś innym


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba wyznająca tę samą ideologię


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Współimienniczka

→ współimiennik


Patrz:współimiennik

Źródła:

SJP.pl

Współimienny

noszący to samo imię lub nazwisko, co ktoś inny, mający tę samą nazwę


Źródła:

SJP.pl

Współinicjator

osoba występująca z inicjatywą wspólnie z kimś; jeden z projektodawców


Źródła:

SJP.pl

Współinicjatorka

kobieta występująca z inicjatywą wspólnie z kimś


Źródła:

SJP.pl

Współinwestor

osoba lub przedsiębiorstwo dokonująca inwestycji wspólnie z kimś innym


Źródła:

SJP.pl

Współinwestorka

kobieta dokonująca inwestycji wspólnie z kimś


Źródła:

SJP.pl

Współistnienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|współistnieć.

 (1.2) istnienie jednocześnie z czymś innym


Źródła:

Wiktionary

Współistnieniowy

dotyczący wspólnego, jednoczesnego istnienia z kimś lub z czymś


Źródła:

SJP.pl

Współistnieć

istnieć jednocześnie z kimś lub czymś; współegzystować, współżyć, współwystępować


Źródła:

SJP.pl

Współistotność

w chrześcijaństwie: pojęcie określające relację między osobami Trójcy Świętej, polegającą na współistnieniu, współdziałaniu i współtworzeniu siebie nawzajem; homouzja


Współistotność – wspólność natury. W teologii chrześcijańskiej termin określający relację między osobami Trójcy Świętej. W szczególności precyzował istnienie Ojca i Syna na tym samym poziomie czasowym i natury, gdzie Syn nie miał początku oraz nigdy nie było czasu, w którym nie było Syna. W tym znaczeniu Syn znalazł się na tej samej pozycji co sam Ojciec.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Współistotny

o Trójcy Świętej: taki, który współistnieje, współdziała i współtworzy siebie nawzajem


Źródła:

SJP.pl

Współka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) przest. umowny związek dwóch lub więcej osób, zawiązany w celu prowadzenia wspólnej działalności lub realizacji określonych celów

 (1.2) przest. wspólne działanie, uczestnictwo w czymś lub ogół interesów i zamierzeń łączących pewne osoby

 (1.3) przest. porozumienie mające na celu działania niejawne, naganne lub szkodliwe; zmowa, konszachty


Źródła:

Wiktionary

Współkatedra

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) archit. rel. druga katedra ordynariusza diecezji


Źródła:

Wiktionary

Współkierownictwo

kierownictwo sprawowane razem z kimś innym


Źródła:

SJP.pl

Współkierowniczka

→ współkierownik


Patrz:współkierownik

Źródła:

SJP.pl

Współkierownik

osoba zarządzająca czymś wspólnie z kimś innym


Źródła:

SJP.pl

Współkomentator

osoba komentująca coś wspólnie z kimś innym


Źródła:

SJP.pl

Współkompozytor

osoba będąca wspólnie z kimś kompozytorem czegoś


Źródła:

SJP.pl

Współkonstruktor

osoba konstruująca coś wspólnie z kimś innym


Źródła:

SJP.pl

Współkonstruktorka

kobieta konstruująca coś wspólnie z kimś innym


Źródła:

SJP.pl

Współkontrola

wspólne sprawowanie kontroli przez kilka osób lub instytucji


Źródła:

SJP.pl

Współkontrolować

kontrolować coś wspólnie z inną osobą lub grupą


Źródła:

SJP.pl

Współkoordynatorka

→ współkoordynator


Patrz:współkoordynator

Źródła:

SJP.pl

Współkońcowość

w matematyce: najmniejsza moc zbioru współkońcowego


W matematyce, zwłaszcza w teorii mnogości, współkońcowość formula_1 zbioru częściowo uporządkowanego formula_2 to najmniejsza moc zbioru współkońcowego w formula_3


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Współkońcowy

zbiór współkońcowy - rodzaj zbioru matematycznego w teorii mnogości


Źródła:

SJP.pl

Współkreator

osoba tworząca coś razem z kimś innym; współtwórca


Źródła:

SJP.pl

Współkredytobiorca

osoba będąca kredytobiorcą wspólnie z kimś innym


Źródła:

SJP.pl

Współkreować

wspólnie tworzyć coś z kimś innym


Źródła:

SJP.pl

Współkształtny

zgodny co do kształtu; homolograficzny


Źródła:

SJP.pl

Współkurator

osoba będąca kuratorem razem z kimś innym


Źródła:

SJP.pl

Współkuratorka

kobieta będąca kuratorką z kimś innym


Źródła:

SJP.pl

Współlas

rzeczownik

 (1.1) gwara więzienna wspólnik


Źródła:

Wiktionary

Współlaureatka

→ współlaureat


Patrz:współlaureat

Źródła:

SJP.pl

Współlennik

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) hist. osoba, która wspólnie z kimś innym złożyła hołd seniorowi i została współposiadaczem lenna


Źródła:

Wiktionary

Współlider

osoba, która razem z inną w równym stopniu dzieli władzę i wpływy nad firmą lub projektem


Źródła:

SJP.pl

Współliderka

kobieta, która razem z inną w równym stopniu dzieli władzę i wpływy nad firmą lub projektem


Źródła:

SJP.pl

Współliniowość

zależność między wzajemnym położeniem punktów, które leżą na tej samej prostej


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Współliniowy

leżący na tej samej prostej (linii)


przymiotnik

 (1.1) mat. o wektorach leżący na prostej równoległej (w szczególnym przypadku tej samej)

 (1.2) leżący na jednej linii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Współlokator

jeden z lokatorów mieszkających razem


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) ktoś, z kim się wspólnie mieszka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Współlokatorka

jedna z lokatorów mieszkających razem


Współlokatorka (ang. "The Roommate") – amerykański thriller z 2011 roku w reżyserii Christiana E. Christiansena. Wyprodukowany przez Screen Gems.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Współmat

w problemistyce: rodzaj zadania szachowego, w którym grę zaczynają czarne i pomagają białym w zamatowaniu czarnego króla; mat pomocniczy


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) szach. współdziałanie białych pionków z czarnymi w celu dania mata czarnemu królowi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Współmałżonek

urzędowo: mąż lub żona (w stosunku do drugiej osoby); małżonek


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) jedno z małżonków w stosunku do drugiego


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Współmałżonka

urzędowo: żona; małżonka


Źródła:

SJP.pl

Współmierność

książkowo: odpowiedniość w porównaniu z czymś; współmierność, proporcjonalność, porównywalność, ekwiwalencja


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest współmierne


Współmierność (również: współmierzalność, komensurabilność) – właściwość dwóch lub większej liczby obiektów, wielkości lub pojęć, polegająca na tym, że są one mierzalne albo porównywalne za pomocą wspólnej miary, wspólnego standardu lub innej wspólnej podstawy porównania. Termin używany jest m.in. w matematyce, astronomii, krystalografii, ekonomii, etyce, teorii grup oraz w filozofii nauki.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Współmierny

książkowo: odpowiedni w porównaniu z czymś; adekwatny, proporcjonalny, porównywalny, ekwiwalentny


Źródła:

SJP.pl

Współmieszkanka

kobieta mieszkająca w tej samej miejscowości lub mieszkaniu co ktoś inny


Źródła:

SJP.pl

Współmieszkać

mieszkać wspólnie z kimś innym


czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) rzad. mieszkać z kimś wspólnie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Współnajemca

osoba wynajmująca lokal wspólnie z kimś innym


Źródła:

SJP.pl

Współnajemczyni

kobieta wynajmująca lokal wspólnie z kimś innym


Źródła:

SJP.pl

Współnegocjator

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba, która wspólnie z innymi bierze udział w negocjacjach


Źródła:

Wiktionary

Współnegocjatorka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta, która wspólnie z innymi bierze udział w negocjacjach


Źródła:

Wiktionary

Współobecny

obecny gdzieś wspólnie z kimś innym


Źródła:

SJP.pl

Współobwiniony

obwiniony wespół z innymi; współwinny


Źródła:

SJP.pl

Współobywatel

każdy z wielu obywateli tego samego państwa


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba będąca obywatelem tego samego państwa lub innego terenu, co ktoś inny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Współobywatelka

→ współobywatel


Patrz:współobywatel

Źródła:

SJP.pl

Współodczuwanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|współodczuwać.


Źródła:

Wiktionary

Współodczuwać

odczuwać coś razem z kimś innym


Źródła:

SJP.pl

Współodczuć

odczuć coś razem z kimś innym


Źródła:

SJP.pl

Współoddziaływać

wywierać wpływ wspólnie, łącznie z innymi osobami, czynnikami; współdziałać


Źródła:

SJP.pl

Współodkrywczyni

kobieta, która dokonała wspólnie z kimś odkrycia


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta, która razem z kimś ma udział w odkryciu czegoś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Współodkryć

odkryć coś razem z kimś innym


Źródła:

SJP.pl

Współodpowiadać

być współodpowiedzialnym za coś


Źródła:

SJP.pl

Współodpowiedzialnie

→ współodpowiedzialny


Patrz:współodpowiedzialny

Źródła:

SJP.pl

Współodpowiedzialność

bycie odpowiedzialnym za coś razem z inną osobą


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest współodpowiedzialne; cecha tych, którzy są współodpowiedzialni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Współodpowiedzialny

odpowiedzialny razem z inną osobą


przymiotnik

 (1.1) taki, który ponosi odpowiedzialność wspólnie z inną osobą (innymi osobami)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Współogniskowy

przymiotnik

 (1.1) mat. opt. mający wspólne ognisko


Źródła:

Wiktionary

Współorganizator

osoba, która wspólnie z kimś planuje, organizuje jakieś przedsięwzięcie


Źródła:

SJP.pl

Współorganizatorka

kobieta, która wspólnie z kimś planuje, organizuje jakieś przedsięwzięcie


Źródła:

SJP.pl

Współosadzona

kobieta przebywająca w więzieniu wraz z innymi; współwięźniarka


Źródła:

SJP.pl

Współosadzony

osoba przebywająca w więzieniu wraz z innymi; współosadzony


Źródła:

SJP.pl

Współosiowość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest współosiowe; cecha tych


Źródła:

Wiktionary

Współoskarżona

oskarżona razem z kimś innym o udział w przestępstwie


Źródła:

SJP.pl

Współoskarżony

człowiek, przeciwko któremu wszczęto postępowanie sądowe, postawiony w stan oskarżenia jednocześnie z kimś innym


Źródła:

SJP.pl

Współoznaczać

oznaczając dany element, oznaczać jednocześnie inne elementy; konotować


Źródła:

SJP.pl

Współoznaczyć

oznaczając dany element, oznaczyć jednocześnie inne elementy


Źródła:

SJP.pl

Współpanowanie

wspólne rządy dwóch lub kilku państw nad jakimś krajem; kondominium, condominium


Źródła:

SJP.pl

Współpartner

współuczestnik gier, zabaw itp.; współtowarzysz, wspólnik


Źródła:

SJP.pl

Współpartnerka

współuczestniczka gier, zabaw itp.; współtowarzyszka; wspólniczka


Źródła:

SJP.pl

Współpasażer

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba podróżująca tym samym środkiem transportu, co ktoś inny


Źródła:

Wiktionary

Współpasażerka

kobieta odbywająca podróż razem z kimś; towarzyszka podróży


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta podróżująca tym samym środkiem transportu, co ktoś inny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Współplemieniec

członek plemienia w stosunku do innych jego członków; plemieniec


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) książk. członek jakiegoś plemięemienia w stosunku do innych członków tego plemięemienia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Współpodpisać

podpisywać coś jednocześnie z kimś innym


Źródła:

SJP.pl

Współpodróżna

kobieta, która podróżuje wraz z innymi


Źródła:

SJP.pl

Współpodróżny

osoba, która podróżuje razem z kimś innym; towarzysz podróży


Źródła:

SJP.pl

Współpomysłodawca

osoba będąca wspólnie z kimś pomysłodawcą czegoś


Źródła:

SJP.pl

Współposiadacz

osoba posiadająca coś wspólnie z inną osobą


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) ktoś, kto posiada coś wspólnie z kimś innym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Współposiadaczka

→ współposiadacz


Patrz:współposiadacz

Źródła:

SJP.pl

Współposiadanie

posiadanie pewnej rzeczy przez dwie lub więcej osób


Źródła:

SJP.pl

Współposiadać

być współwłaścicielem czegoś


Źródła:

SJP.pl

Współposiąść

posiąść razem z inną osobą


Źródła:

SJP.pl

Współpraca

1. wspólne działanie kilku osób, firm lub państw;
2. działalność na czyjeś zlecenie


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) wspólne działanie kilku podmiotów

 (1.2) naganna moralnie działalność na czyjeś zlecenie


Współpraca – zdolność tworzenia więzi i współdziałania z innymi, umiejętność pracy w grupie na rzecz osiągania wspólnych celów, umiejętność zespołowego wykonywania zadań i wspólnego rozwiązywania problemów.

Zdolność tę zalicza się do kompetencji emocjonalnych; umiejętność ta stanowi jeden z wyróżników kompetencji społecznych, które warunkują jakość relacji z innymi ludźmi.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Współpracowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|współpracować.


Źródła:

Wiktionary

Współpracować

czasownik

 (1.1) pracować wspólnie z kimś w celu osiągnięcia określonego rezultatu

 (1.2) dodatkowo lub w niepełnym wymiarze pracować na rzecz jakiejś organizacji lub firmy


Źródła:

Wiktionary

Współpracowniczka

→ współpracownik


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta współpracująca


Patrz:współpracownik

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Współpracownik

osoba lub firma pracująca wspólnie z inną osobą lub firmą


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba lub inny podmiot pracujący wspólnie z inną osobą lub podmiotem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Współpretendentka

→ współpretendent


Patrz:współpretendent

Źródła:

SJP.pl

Współprezes

osoba pełniąca funkcję prezesa razem z inną osobą


Źródła:

SJP.pl

Współprocesor

dodatkowy, wyspecjalizowany procesor wspomagający główny procesor komputera; koprocesor


Źródła:

SJP.pl

Współproducentka

→ współproducent


Patrz:współproducent

Źródła:

SJP.pl

Współprodukcja

koprodukcja;
1. współpraca kilku osób lub przedsiębiorstw przy produkcji czegoś;
2. produkt powstały w wyniku takiej współpracy


Źródła:

SJP.pl

Współprodukować

produkować wspólnie z kimś innym


Źródła:

SJP.pl

Współprojektantka

→ współprojektant


Patrz:współprojektant

Źródła:

SJP.pl

Współprowadzić

prowadzić wspólnie z kimś innym


Źródła:

SJP.pl

Współprzewodniczyć

przewodniczyć wspólnie z kimś innym


Źródła:

SJP.pl

Współprzewodnicząca

kobieta pełniąca funkcję przewodniczącego jednocześnie z kimś innym


Źródła:

SJP.pl

Współprzewodniczący

człowiek pełniący funkcję przewodniczącego jednocześnie z kimś innym


Źródła:

SJP.pl

Współprzeżyć

przeżyć coś jednocześnie z kimś innym


Źródła:

SJP.pl

Współprzyczyna

przyczyna działająca jednocześnie z inną przyczyną


Źródła:

SJP.pl

Współprzygotowywać

przygotowywać wspólnie z kimś innym


Źródła:

SJP.pl

Współprądowy

→ współprąd


przymiotnik

 (1.1) fiz. dotyczący rodzaju układu przepływu płynów w urządzeniach przepływowych, m.in. wymiennikach ciepła, w którym płyny poruszają się równolegle do siebie w tym samym kierunku


Patrz:współprąd

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Współpłatność

częściowe pokrywanie kosztów przez korzystającego z usługi


Źródła:

SJP.pl

Współrealizator

osoba realizująca coś wspólnie z kimś innym


Źródła:

SJP.pl

Współrealizatorka

kobieta realizująca coś wspólnie z kimś innym


Źródła:

SJP.pl

Współredakcja

1. redagowanie pisma wspólnie z kimś innym;
2. kierowanie redakcją wspólnie z kimś innym


Źródła:

SJP.pl

Współredaktor

osoba redagująca coś wspólnie z kimś innym


Źródła:

SJP.pl

Współredaktorka

kobieta redagująca coś wspólnie z kimś innym


Źródła:

SJP.pl

Współregent

regent sprawujący rządy wspólnie z kimś innym; członek regencji


Źródła:

SJP.pl

Współregentka

→ współregent


Patrz:współregent

Źródła:

SJP.pl

Współreżyser

osoba reżyserująca coś z kimś innym


Źródła:

SJP.pl

Współreżyseria

wspólna reżyseria filmu, spektaklu lub widowiska przez dwie lub więcej osób


Źródła:

SJP.pl

Współreżyserka

kobieta reżyserująca coś z kimś innym


Źródła:

SJP.pl

Współrodaczka

→ współrodak


Patrz:współrodak

Źródła:

SJP.pl

Współrodak

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba z tego samego narodu


Źródła:

Wiktionary

Współrodzic

osoba, z którą wychowuje się dziecko, często po rozstaniu partnerów lub w ramach wspólnego rodzicielstwa


Źródła:

SJP.pl

Współrodzicielstwo

wspólne wychowywanie dziecka przez dwoje rodziców, także po rozstaniu


Źródła:

SJP.pl

Współrozmówczyni

kobieta rozmawiająca z kimś; rozmówczyni; interlokutorka


Źródła:

SJP.pl

Współrządzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|współrządzić.


Źródła:

Wiktionary

Współrządzić

czasownik niedokonany

 (1.1) rządzić wspólnie z kimś


Źródła:

Wiktionary

Współrzędna

wielkość określająca położenie obiektu na linii, na płaszczyźnie, w przestrzeni


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mat. liczba z zestawu określającego położenie punktu na linii, na płaszczyźnie, na powierzchni, w przestrzeni;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Współrzędność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co współrzędne


Źródła:

Wiktionary

Współrzędny

przymiotnik

 (1.1) równy; jednakowy


Źródła:

Wiktionary

Współrówny

1. równający się czemuś, nie różniący się od czegoś; równy;
2. dorównujący komuś, równający się z kimś, nie gorszy (i nie lepszy) od kogoś pod jakimś względem; równy;
3. rzadko: o przekładzie, tłumaczeniu: taki, który dorównuje oryginałowi; kongenialny;
4. przestarzałe: taki, który dorównuje komuś, czemuś pod względem talentu; kongenialny


Źródła:

SJP.pl

Współscenarzysta

człowiek pełniący funkcję scenarzysty jednocześnie z kimś innym


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) jedna z osób, które wspólnie tworzą jeden scenariusz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Współscenarzystka

→ współscenarzysta


Patrz:współscenarzysta

Źródła:

SJP.pl

Współsiostra

siostra zakonna w stosunku do sióstr z tego samego zakonu


Źródła:

SJP.pl

Współskładnik

element lub składnik występujący razem z innymi w danym kontekście, tworząc jakąś całość


Źródła:

SJP.pl

Współspacz

potocznie: współlokator


Źródła:

SJP.pl

Współspadkobierczyni

kobieta, która odziedziczyła spadek wspólnie z kimś


Źródła:

SJP.pl

Współspiskowiec

człowiek należący do spisku wspólnie z kimś innym


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) jeden ze wspólnie spiskujących


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Współsprawca

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) praw. jeden ze sprawców tego samego przestępstwa


Źródła:

Wiktionary

Współsprawczyni

kobieta będąca wspólnie z kimś sprawcą tego samego przestępstwa


Źródła:

SJP.pl

Współsprawować

pełnić jakąś funkcję wraz z kimś innym


Źródła:

SJP.pl

Współsprawstwo

popełnienie przestępstwa razem z kimś innym


Współsprawstwo – jedna z postaci sprawstwa. Polega na zrealizowaniu ustawowych znamion czynu zabronionego wspólnie i w porozumieniu z inną osobą (lub osobami). Konstrukcja ta pozwala na przypisanie odpowiedzialności każdemu ze współsprawców za to, co uczynili pozostali, jeżeli pozostawało to w ramach porozumienia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Współstrącanie

Współstrącanie, koprecypitacja – proces polegający na wytrącaniu wraz z osadem oznaczanego makroskładnika związków, które w danych warunkach są rozpuszczalne w roztworze. Współstrącają się te związki, których iloczyny rozpuszczalności nie są przekroczone wskutek ich małego stężenia lub dużej rozpuszczalności.


Źródła:

Wikipedia

Współsukcesor

osoba obejmująca sukcesję wspólnie z kimś innym


Źródła:

SJP.pl

Współsukcesorka

kobieta obejmująca sukcesję wspólnie z kimś innym


Źródła:

SJP.pl

Współsąsiadka

→ współsąsiad


Patrz:współsąsiad

Źródła:

SJP.pl

Współton

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) muz. rzad. dźwięk złożony z chociaż jednej pary harmonicznych tonów

 (1.2) przen. rzad. coś, co daje wzajemne zrozumienie


Źródła:

Wiktionary

Współtowarzyszka

→ współtowarzysz


Patrz:współtowarzysz

Źródła:

SJP.pl

Współtrwać

trwać jednocześnie z kimś lub z czymś; współistnieć


Źródła:

SJP.pl

Współtworzyć

1. tworzyć coś wspólnie z kimś innym;
2. przenośnie: mieć wpływ na system organizowania czegoś wraz z czymś innym, np. współtworzyć klimat przedstawienia


czasownik niedokonany

 (1.1) tworzyć coś wspólnie, razem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Współtwórca

osoba tworząca coś razem z kimś innym; współkreator


Źródła:

SJP.pl

Współtwórczy

→ współtwórca


Patrz:współtwórca

Źródła:

SJP.pl

Współtwórczyni

kobieta, która stworzyła coś wspólnie z kimś innym


Źródła:

SJP.pl

Współubolewać

ubolewać jednocześnie z kimś innym


Źródła:

SJP.pl

Współuczestnictwo

uczestniczenie w czymś wspólnie z kimś


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) uczestnictwo w czymś razem z kimś innym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Współuczestniczka

→ współuczestnik


Patrz:współuczestnik

Źródła:

SJP.pl

Współuczestniczyć

czasownik niedokonany

 (1.1) uczestniczyć w czymś wspólnie z kimś


Źródła:

Wiktionary

Współuczestnik

osoba uczestnicząca w jakiejś akcji razem z kimś innym


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) uczestnik tego samego wydarzenia lub działania razem z kimś innym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Współudział

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) uczestnictwo w jakimś czynie lub przedsięwzięciu razem z kimś lub czymś

 (1.2) praw. pomocnictwo, współsprawstwo, przestępstwo zdefiniowane w art. 18 § 3 KK


Współudział (ang. "Complicity") – brytyjski thriller z gatunku dramat z 2000 roku w reżyserii Gavina Millara, powstały na podstawie powieści Iaina Banksa. Wyprodukowana przez wytwórnię Carlton Films, J&M Entertainment i Talisman Films Limited.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Współudziałowiec

człowiek mający udziały w czymś wspólnie z kimś innym; jeden z udziałowców


Źródła:

SJP.pl

Współuwodornienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) techn. chem. proces polegający na jednoczesnej hydrorafinacji frakcji pochodzących z przerobu ropy naftowej i biomasy, w wyniku którego powstają biowęglowodory ciekłe oraz biopropan w mieszaninie z węglowodorami z przerobu ropy naftowej; stosowane przy dodawaniu biopaliw do paliw naftopochodnych


Źródła:

Wiktionary

Współuzależniający

współuzależniający się - wzajemnie się uzależniający


Źródła:

SJP.pl

Współuzależnienie

zespół psychicznych zmian zachodzących u osób mieszkających z osobą uzależnioną od używek


Współuzależnienie – utrwalona forma funkcjonowania w długotrwałej, trudnej i niszczącej sytuacji związanej z patologicznymi zachowaniami uzależnionej bliskiej emocjonalnie osoby (np. partnera lub członka rodziny), ograniczająca w sposób istotny swobodę wyboru postępowania, prowadząca do pogorszenia własnego stanu i utrudniająca zmianę własnego położenia na lepsze. Współuzależnienie może wystąpić również w relacjach między członkami rodziny, przyjaciółmi czy współpracownikami.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Współuzależniony

człowiek będący uzależniony od czegoś jednocześnie z kimś innym


Źródła:

SJP.pl

Współużytkowanie

użytkować wspólnie z kimś innym


Źródła:

SJP.pl

Współużytkować

użytkować wspólnie z kimś innym


Źródła:

SJP.pl

Współużytkowniczka

→ współużytkownik


Patrz:współużytkownik

Źródła:

SJP.pl

Współużytkownik

osoba użytkująca coś wspólnie z kimś innym


Źródła:

SJP.pl

Współwierzyciel

jedna z osób uprawnionych wspólnie do żądania określonego świadczenia od dłużnika


Źródła:

SJP.pl

Współwierzycielka

kobieta, będąca jedną z osób uprawnionych wspólnie do żądania określonego świadczenia od dłużnika


Źródła:

SJP.pl

Współwina

wina obciążająca kogoś razem z kimś innym


Źródła:

SJP.pl

Współwinny

osoba, która wspólnie z innymi jest odpowiedzialna za coś


Źródła:

SJP.pl

Współwinowajczyni

kobieta, która zawiniła wspólnie z kimś innym


Źródła:

SJP.pl

Współwięzień

osoba przebywająca w więzieniu wraz z innymi; współosadzony


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) ktoś, z kim się jest wspólnie uwięzionym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Współwięźniarka

kobieta przebywająca w więzieniu wraz z innymi; współosadzona


Źródła:

SJP.pl

Współwychowanek

kobieta wychowywana razem z kimś innym


Źródła:

SJP.pl

Współwychowanka

kobieta wychowywana razem z kimś innym


Źródła:

SJP.pl

Współwychowawczyni

kobieta zajmująca się wychowaniem i nauczaniem dzieci oraz opieką nad nimi wspólnie z kimś


Źródła:

SJP.pl

Współwydawczyni

→ współwydawca


Patrz:współwydawca

Źródła:

SJP.pl

Współwygnanka

→ współwygnaniec


Patrz:współwygnaniec

Źródła:

SJP.pl

Współwykonawca

osoba będąca wspólnie z kimś wykonawcą czegoś


Źródła:

SJP.pl

Współwykonawczyni

kobieta będąca wspólnie z kimś wykonawczynią czegoś


Źródła:

SJP.pl

Współwystąpić

zaistnieć jednocześnie z kimś lub czymś


Źródła:

SJP.pl

Współwystępować

istnieć jednocześnie z kimś lub czymś; współegzystować, współżyć, współistnieć


czasownik

 (1.1) pojawiać się jednocześnie z czymś innym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Współwyznawca

1. osoba wyznająca tę samą wiarę, co ktoś inny;
2. zwolennik tych samych poglądów, idei, teorii itp., co ktoś inny


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) zwolennik tych samych poglądów

 (1.2) wyznawca tej samej religii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Współwyznawczyni

1. kobieta wyznająca tę samą wiarę, co ktoś inny;
2. zwolenniczka tych samych poglądów, idei, teorii itp., co ktoś inny


Źródła:

SJP.pl

Współwędrowiec

osoba odbywająca podróż wspólnie z kimś innym; towarzysz podróży


Źródła:

SJP.pl

Współwładczyni

kobieta, która sprawuje władzę wspólnie z kimś


Źródła:

SJP.pl

Współwłasność

Tę sekcję należy dopracować:

"przedstawiono sytuację tylko z polskiej perspektywy – ". Pomóż ją poprawić.

Współwłasność (łac. "condominium") – znana polskiemu prawu cywilnemu odmiana własności.


Źródła:

Wikipedia

Współwłaściciel

osoba posiadająca prawo do własności wraz z inną osobą


rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) ktoś, kto posiada coś wspólnie z kimś innym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Współwłaścicielka

kobieta posiadająca prawo do własności wraz z inną osobą


Źródła:

SJP.pl

Współwłaścicielski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z współwłaścicielami, dotyczący współwłaścicieli, zachodzący między współwłaścicielami


Źródła:

Wiktionary

Współzakażenie

zakażenie dwoma lub więcej różnymi patogenami jednocześnie; koinfekcja


Źródła:

SJP.pl

Współzakładać

zakładać coś wspólnie z kimś innym


Źródła:

SJP.pl

Współzależność

wzajemny związek zachodzący między rzeczami, zjawiskami itp. polegający na tym, że rzeczy nawzajem się określają; współzmienność


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) wzajemna zależność obiektów, faktów, osób


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Współzależny

przymiotnik

 (1.1) zależny od czegoś lub kogoś


Źródła:

Wiktionary

Współzalotnik

zalotnik ubiegający się o względy tej samej kobiety co inni zalotnicy; rywal


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) daw. rywal w zalotach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Współzamieszkać

zamieszkać gdzieś wraz z kimś innym


Źródła:

SJP.pl

Współzamieszkiwanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|współzamieszkiwać.


Źródła:

Wiktionary

Współzamieszkiwać

czasownik przechodni niedokonany (dk. współzamieszkać)

 (1.1) mieszkać razem z kimś


Źródła:

Wiktionary

Współzarządzić

wydać polecenie wraz z kimś innym


Źródła:

SJP.pl

Współzawodnictwo

ubieganie się o pierwszeństwo; rywalizacja


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) rywalizacja grupy osób o pierwszeństwo w jakiejś dyscyplinie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Współzawodniczka

→ współzawodnik


Patrz:współzawodnik

Źródła:

SJP.pl

Współzawodniczy

→ współzawodnik


Patrz:współzawodnik

Źródła:

SJP.pl

Współzawodniczyć

czasownik nieprzechodni niedokonany

 (1.1) ubiegać się wspólnie o zdobycie czegoś, o wygraną


Źródła:

Wiktionary

Współzawodnik

osoba ubiegająca się wraz z innymi osobami o pierwszeństwo w czymś lub o zdobycie czegoś


Źródła:

SJP.pl

Współzałożyciel

osoba, która wspólnie z kimś dała początek czemuś, stworzyła coś


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba mająca współudział w założeniu czegoś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Współzałożycielka

kobieta, która wspólnie z kimś dała początek czemuś, stworzyła coś


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta mająca współudział w założeniu czegoś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Współzałożyć

założyć coś wspólnie z kimś innym


Źródła:

SJP.pl

Współziomek

osoba pochodząca z tej samej okolicy, miejscowości, regionu co ktoś inny; rodak


Źródła:

SJP.pl

Współzmienniczy

w matematyce: pozostający w stałej relacji z czymś; kowariantny


Źródła:

SJP.pl

Współzmienność

wzajemny związek zachodzący między rzeczami, zjawiskami itp. polegający na tym, że rzeczy nawzajem się określają; współzależność


Źródła:

SJP.pl

Współćwiczący

osoba, która ćwiczy wspólnie z kimś innym


Źródła:

SJP.pl

Współśrodkowość

→ współśrodkowy


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co współśrodkowe


Patrz:współśrodkowy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Współśrodkowy

mający wspólny środek; homocentryczny


Źródła:

SJP.pl

Współżycie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) obcowanie z kimś, utrzymywanie z kimś kontaktu

 (1.2) seks. utrzymywanie z kimś stosunków płciowych


Źródła:

Wiktionary

Współżyć

1. utrzymywać z kimś stały kontakt, wieść z kimś wspólne życie, obcować;
2. mieć z kimś stosunki seksualne, obcować;
3. dawniej: żyć współcześnie, w tym samym czasie, co kto inny;
4. o dwóch różnych organizmach żywych: żyć wspólnie, dostarczając sobie wzajemnie potrzebnych do życia substancji lub pasożytując


czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) o człowieku: odbywać stosunek seksualny, kopulować

 (1.2) mieszkać, żyć z kimś w jakiś sposób

 (1.3) biol. żyć w symbiozie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wspłonąć

bardzo rzadko: zająć się płomieniami, buchnąć ogniem; zapłonąć, zapalić się


Źródła:

SJP.pl

Wspływ

w górnictwie: zjawisko podnoszenia się okruchów skalnych ku powierzchni cieczy, w której są one zanurzone


Źródła:

SJP.pl

Wsr

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Wstanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|wstać.

forma czasownika.

 (2.1) 3. os. przysz. prostego od: wstać


Źródła:

Wiktionary

Wstawanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|wstawać.

 (1.2) zmienianie pozycji ciała z leżącej lub siedzącej do stojącej


Źródła:

Wiktionary

Wstawać

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. wstać)

 (1.1) zmieniać pozycję ciała z leżącej lub siedzącej do stojącej

 (1.2) wychodzić z posłania po śnie lub odpoczynku

 (1.3) zaprzestawać wykonywania czynności, wykonywanej w pozycji siedzącej

 (1.4) stać się zdolnym po chorobie do opuszczania łóżka

 (1.5) przen. o słońcu: wschodzić

 (1.6) przen. o dniu, nocy: rozpoczynać się

 (1.7) przen. wzniecać powstanie

 (1.8) przen. o wietrze: zaczynać wiać


Źródła:

Wiktionary

Wstawianie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|wstawiać.


Źródła:

Wiktionary

Wstawiać

1. stawiać coś wewnątrz czegoś;
2. zakładać brakującą lub dodatkową część czegoś;
3. umieszczać coś w istniejącym tekście;
4. umieszczać tekst lub grafikę na stronie internetowej;
5. stawiać coś na kuchence, ogniu do ugotowania lub podgrzania;
6. dawniej:
a) pić napój alkoholowy;
b) nastawiać zwichniętą kość;
7. wstawiać się:
a) popierać kogoś, brać w obronę;
b) potocznie: upijać się


czasownik przechodni niedokonany (dk. wstawić)

 (1.1) umieszczać coś w czym, na ogół w pozycji pionowej

 (1.2) osadzać w czymś brakujące lub dodatkowe części

 (1.3) dopisywać do tekstu

 (1.4) pot. zaczynać gotowanie

czasownik zwrotny niedokonany wstawiać się (dk. wstawić się)

 (2.1) brać w obronę

 (2.2) pot. ulegać upojeniu alkoholowemu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wstawiennictwo

ujmowanie się za kimś, wstawianie się za kimś


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) bronienie kogoś, ujmowanie się za kimś, zwykle w kontekście religijnym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wstawienniczy

mający na celu ubłaganie kogoś o coś, zwykle w czyimś imieniu


przymiotnik

 (1.1)  rel. ujmujący się za kimś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wstawiony

1. postawić coś wewnątrz czegoś
2. założyć brakującą lub dodatkową część czegoś;
3. umieścić coś w istniejącym tekście;
4. umieścić tekst lub grafikę na stronie internetowej;
5. postawić coś na kuchence, ogniu do ugotowania lub podgrzania;
6. dawniej:
a) wypić napój alkoholowy;
b) nastawić zwichniętą kość;
7. wstawiać się:
a) poprzeć kogoś, wziąć w obronę;
b) potocznie: upić się


Źródła:

SJP.pl

Wstawić

1. postawić coś wewnątrz czegoś
2. założyć brakującą lub dodatkową część czegoś;
3. umieścić coś w istniejącym tekście;
4. umieścić tekst lub grafikę na stronie internetowej;
5. postawić coś na kuchence, ogniu do ugotowania lub podgrzania;
6. dawniej:
a) wypić napój alkoholowy;
b) nastawić zwichniętą kość;
7. wstawiać się:
a) poprzeć kogoś, wziąć w obronę;
b) potocznie: upić się


czasownik przechodni dokonany (ndk. wstawiać)

 (1.1) dokonany od|wstawiać.

czasownik zwrotny dokonany wstawić się (ndk. wstawiać się)

 (2.1) dokonany od|wstawiać się.

 (2.2) pot. upić się alkoholem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wstawka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) element, część konstrukcji wstawione do całości

 (1.2) motyw, element uzupełniający kompozycję architektoniczną, plastycznyastyczną

 (1.4) element dodany do programu telewizyjnego lub radiowego o odmiennej funkcji i stylu

 (1.5) to, co zostało wstawione do tekstu

 (1.6) koronka o jednakowych, zwykle prostych brzegach wzdłużnych wstawiana miejscami do bielizny, a także do bluzek, sukien damskich

 (1.7) bot. zwykle w lm.: wielokomórkowe utwory nitkowate znajdujące się między organami płciowymi mchów liściastych oraz niektórych grzybów

 (1.8) daw. stawka


Źródła:

Wiktionary

Wstawny

przeznaczony do wstawiania


Źródła:

SJP.pl

Wstawowy

merystem wstawowy - partia tkanki umiejscowiona w łodydze niektórych roślin, np. traw, umożliwiająca im wzrost na długość


Źródła:

SJP.pl

Wstać

1. zmienić pozycję na stojącą;
2. opuścić posłanie


czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. wstawać)

 (1.1) dokonany od|wstawać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wstecz

w kierunku przeciwnym do dotychczasowego


przysłówek

 (1.1) do tyłu (w czasie lub przestrzeni)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wsteczniak

osoba zacofana pod względem kulturalnym, przeciwna zmianom, nowym ideom i postępowi; obskurant, obskurantysta, wstecznik, zacofaniec, konserwatysta


Źródła:

SJP.pl

Wstecznictwo

1. pogardliwie, zwłaszcza w ideologii marksistowskiej: wyznawanie, głoszenie, lub działanie na rzecz poglądów sprzecznych z "postępowymi"; kierowanie się "wstecznymi" poglądami w działaniu;
2. w łowiectwie: zanikanie u niektórych samców odnóg w porożu (w wieku pełnego rozwoju zwierzęcia)


Źródła:

SJP.pl

Wstecznik

osoba zacofana pod względem kulturalnym, przeciwna zmianom, nowym ideom i postępowi; obskurant, obskurantysta, wsteczniak, zacofaniec, konserwatysta


Źródła:

SJP.pl

Wsteczność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest wsteczne; cecha tych, którzy są wsteczni


Źródła:

Wiktionary

Wsteczny

1. skierowany w tył, poruszający się do tyłu;
2. przestarzały, przeciwstawiający się postępowi


przymiotnik

 (1.1) związany z kierunkiem wstecz, do tyłu

 (1.2) taki który hołduje temu, co nienowoczesne, przestarzałe i przeciwstawia się postępowi

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) mot. bieg wsteczny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wstrzał

1. strzelenie z broni palnej w określony punkt;
2. w łowiectwie: miejsce, którędy pocisk dostał się do ciała dużego zwierzęcia łownego;
3. w piłce nożnej: posłanie piłki w określone miejsce po wielokrotnych próbach właściwego wycelowania


Źródła:

SJP.pl

Wstrzeliwanie

próba uzyskania lepszej celności strzałów poprzez korektę błędów popełnionych przy poprzednich strzałach


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|wstrzeliwać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wstrzemięźliwie

przysłówek sposobu

 (1.1) z umiarem


Źródła:

Wiktionary

Wstrzemięźliwiej

stopień wyższy od przysłówka: wstrzemięźliwie


Źródła:

SJP.pl

Wstrzemięźliwość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) powstrzymywanie się od czego


Źródła:

Wiktionary

Wstrzemięźliwszy

stopień wyższy od przymiotnika: wstrzemięźliwy


Źródła:

SJP.pl

Wstrzemięźliwy

umiejący powstrzymać się od pokus; powściągliwy, opanowany


przymiotnik

 (1.1) zachowujący umiar, potrafiący powstrzymać się od czego

 (1.2) świadczący o zachowywaniu umiaru


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wstrzykiwanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|wstrzykiwać.


Źródła:

Wiktionary

Wstrzykiwać

czasownik przechodni niedokonany (dk. wstrzyknąć)

 (1.1) med. wprowadzać płyn do ciała za pomocą strzykawki

 (1.2) techn. wprowadzać płyn lub gaz do czegoś pod ciśnieniem


Źródła:

Wiktionary

Wstrzyknąć

czasownik przechodni dokonany (ndk. wstrzykiwać)

 (1.1) dokonany od|wstrzykiwać.


Źródła:

Wiktionary

Wstrzymanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|wstrzymać.


Źródła:

Wiktionary

Wstrzymać

czasownik przechodni dokonany (ndk. wstrzymywać)

 (1.1) dokonany od|wstrzymywać.

czasownik zwrotny dokonany wstrzymać się (ndk. wstrzymywać się)

 (2.1) dokonany od|wstrzymywać się.


Źródła:

Wiktionary

Wstrzymywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|wstrzymywać.


Źródła:

Wiktionary

Wstrzymywać

czasownik przechodni niedokonany (dk. wstrzymać)

 (1.1) powodować zatrzymanie czegoś, co ma się poruszać

 (1.2) odkładać na później

czasownik zwrotny niedokonany wstrzymywać się (dk. wstrzymać się)

 (2.1) nie pozwalać sobie na co

 (2.2) nie wykonywać czegoś przez pewien czas


Źródła:

Wiktionary

Wstrząs

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) silne, gwałtowne drgnięcie

 (1.2) bardzo silna emocja

 (1.3) zaburzenie dotychczasowego stanu rzeczy

 (1.4) med. zaburzenia czynności organizmu występujące jako reakcja na ciężkie urazy, następstwo operacji itp.;


Zo


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wstrząsacz

w budownictwie: maszyna do mechanicznego wstrząsania czymś, ułatwiająca mieszanie, rozdzielanie, ściślejsze wypełnianie, a także zagęszczanie i ubijanie mas o konsystencji plastycznej, np. betonu; wstrząsak, wstrząsarka, wibrator


Źródła:

SJP.pl

Wstrząsająco

przysłówek

 (1.1) prowokując mocne wrażenie, powodując wstrząs


Źródła:

Wiktionary

Wstrząsający

przerażający, wywołujący bardzo silne, gwałtowne emocje


forma czasownika.

 (1.1) imiesłów przymiotnikowy czynny od: wstrząsać

przymiotnik

 (2.1) wywołujący niezwykle silne, gwałtowne emocje (zazwyczaj negatywne) lub wywierający głębokie, niezatarte wrażenie; głęboko poruszający

 (2.2) budzący grozę, przerażenie lub odrazę; cechujący się okrucieństwem, tragizmem lub makabrą


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wstrząsak

1. w budownictwie: maszyna do mechanicznego wstrząsania czymś, ułatwiająca mieszanie, rozdzielanie, ściślejsze wypełnianie, a także zagęszczanie i ubijanie mas o konsystencji plastycznej, np. betonu; wstrząsacz, wstrząsarka, wibrator;
2. w technice: część maszyny do wyrobu zapałek


Źródła:

SJP.pl

Wstrząsanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|wstrząsać.


Źródła:

Wiktionary

Wstrząsarka

w budownictwie: maszyna do mechanicznego wstrząsania czymś, ułatwiająca mieszanie, rozdzielanie, ściślejsze wypełnianie, a także zagęszczanie i ubijanie mas o konsystencji plastycznej, np. betonu; wstrząsacz, wstrząsak, wibrator


Ws


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wstrząsać

czasownik

 (1.1) szybko czymś ruszać w te i we wte

 (1.2) przen. przerażać, wzbudzać silne emocje


Źródła:

Wiktionary

Wstrząsik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od wstrząs


Źródła:

Wiktionary

Wstrząsnąć

1. wprawić w krótki, gwałtowny ruch; wstrząść, potrząsnąć, zatrząść;
2. wzbudzić silne emocje; wstrząść, poruszyć;
3. spowodować gwałtowne, nieoczekiwane zmiany;
4. wstrząsnąć się - ulec drganiom, skurczom, wstrząsom


czasownik przechodni dokonany (ndk. wstrząsać)

 (1.1) dokonany od|wstrząsać.

czasownik zwrotny dokonany wstrząsnąć się (ndk. wstrząsać się)

 (2.1) dokonany od|wstrząsać się.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wstrząsoodporność

→ wstrząsoodporny


Patrz:wstrząsoodporny

Źródła:

SJP.pl

Wstrząsoodporny

odporny na wstrząsy; udaroodporny


Źródła:

SJP.pl

Wstrząsowo

→ wstrząsowy


Patrz:wstrząsowy

Źródła:

SJP.pl

Wstrząsowy

przymiotnik od: wstrząs


Źródła:

SJP.pl

Wstrząsy

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) środ. dyskoteka


Wstrząsy (tytuł z VHS: Wężoidy lub Drgania, ang. "Tremors") – amerykański film z gatunku: horror, czarna komedia, Sci-Fi wyreżyserowany w 1990 roku przez Rona Underwooda.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wstrząśnienie

1. wprawić w krótki, gwałtowny ruch; wstrząść, potrząsnąć, zatrząść;
2. wzbudzić silne emocje; wstrząść, poruszyć;
3. spowodować gwałtowne, nieoczekiwane zmiany;
4. wstrząsnąć się - ulec drganiom, skurczom, wstrząsom


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) wstrząs


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wstrząśnięcie

1. wprawić w krótki, gwałtowny ruch; wstrząść, potrząsnąć, zatrząść;
2. wzbudzić silne emocje; wstrząść, poruszyć;
3. spowodować gwałtowne, nieoczekiwane zmiany;
4. wstrząsnąć się - ulec drganiom, skurczom, wstrząsom


Źródła:

SJP.pl

Wstrząśnięty

1. wprawić w krótki, gwałtowny ruch; wstrząść, potrząsnąć, zatrząść;
2. wzbudzić silne emocje; wstrząść, poruszyć;
3. spowodować gwałtowne, nieoczekiwane zmiany;
4. wstrząsnąć się - ulec drganiom, skurczom, wstrząsom


Źródła:

SJP.pl

Wstrząść

wstrząsnąć;
1. wprawić w krótki, gwałtowny ruch; potrząsnąć, zatrząść;
2. wzbudzić silne emocje; poruszyć;
3. wstrząść się - ulec drganiom, skurczom, wstrząsom


Źródła:

SJP.pl

Wstręcik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od wstręt


Źródła:

Wiktionary

Wstręciuch

potocznie o człowieku niemiłym, złośliwym


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) pejor. lub niekiedy żart. osoba niemiła, wywołująca niechęć


Patrz:wstręciuch

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wstręciucha

→ wstręciuch


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pejor. lub niekiedy żart. kobieta wstręciuch

forma rzeczownika.

 (2.1) D./B. lp. od: wstręciuch


Patrz:wstręciuch

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wstręciuszek

zdrobnienie od: wstręciucha


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) zdrobn. wstręciuch


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wstręciuszka

zdrobnienie od: wstręciucha


Źródła:

SJP.pl

Wstręt

niechęć, obrzydzenie, odraza do kogoś, czegoś lub jakiejś okoliczności


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) intensywne uczucie niechęci, odraza;

 (1.2) daw. przeszkoda lub trudność


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wstrętnie

przysłówek

 (1.1) w sposób wstrętny; paskudnie


Źródła:

Wiktionary

Wstrętniej

stopień wyższy od przysłówka: wstrętnie


Źródła:

SJP.pl

Wstrętniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: wstrętny


Źródła:

SJP.pl

Wstrętny

przymiotnik

 (1.1) wywołujący obrzydzenie

 (1.2) pot. powodujący rozczarowanie (czasem w tonie żartobliwym)


Źródła:

Wiktionary

Wstukanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|wstukać.


Źródła:

Wiktionary

Wstukać

potocznie:
1. wprowadzić tekst, posługując się klawiaturą;
2. nauczyć się czegoś mechanicznie, bez zrozumienia; wklepać


czasownik przechodni dokonany (ndk. wstukiwać)

 (1.1) dokonany od|wstukiwać.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wstukiwanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|wstukiwać.


Źródła:

Wiktionary

Wstukiwać

potocznie:
1. wprowadzać tekst, posługując się klawiaturą;
2. uczyć się czegoś mechanicznie, bez zrozumienia


czasownik przechodni niedokonany (dk. wstukać)

 (1.1) uderzając w klawisze, wprowadzać cyfry lub znaki do urządzenia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wstyd

przykre uczucie doznawane przy ujawnieniu złego postępku


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) psych. niemiłe uczucie spowodowane świadomością zrobienia czegoś nieodpowiedniego, złego;

 (1.2) uczucie onieśmielenia, zażenowania

 (1.3) stpol. stygnięcie, ostyganie


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wstydlin

roślina z rodziny liliowatych; knifofia


Źródła:

SJP.pl

Wstydliwie

przysłówek

 (1.1) w sposób wstydliwy


Źródła:

Wiktionary

Wstydliwiej

stopień wyższy od przysłówka: wstydliwie


Źródła:

SJP.pl

Wstydliwość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest wstydliwe; cecha tych, którzy są wstydliwi


Wstydliwość (łac. "Pudor", ang. "modesty") – cnota naturalna, która chroni intymność osoby. Również cecha osoby, polegająca na częstym odczuwania emocji wstydu lub określana też jako "skromność" w ubiorze.

Wstydliwość jest ceniona w wielu religiach. m.in. w judaizmie, chrześcijaństwie, islamie (por. hidżab) i buddyzmie[].


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wstydliwszy

stopień wyższy od przymiotnika: wstydliwy


Źródła:

SJP.pl

Wstydliwy

przymiotnik

 (1.1) łatwo odczuwający wstyd

 (1.2) świadczący o wstydliwości

 (1.3) powodujący odczucie wstydu


Źródła:

Wiktionary

Wstydzioch

potocznie: kobieta wstydliwa; wstydzioszka


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pot. wstydliwa osoba


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wstydziocha

potocznie: kobieta wstydliwa; wstydzioszka


Źródła:

SJP.pl

Wstydzioszek

potocznie: kobieta wstydliwa; wstydziocha


Źródła:

SJP.pl

Wstydzioszka

potocznie: kobieta wstydliwa; wstydziocha


Źródła:

SJP.pl

Wstąpienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|wstąpić.


Źródła:

Wiktionary

Wstąpić

czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. wstępować)

 (1.1) przyjść z krótką wizytą w pewnym celu

 (1.2) wejść w szeregi jakiejś organizacji lub grupy

 (1.3) zrobić krok na miejsce wyżej położone

 (1.4) dostać się do wnętrza


Źródła:

Wiktionary

Wstążczyna

licha, marna wstążka


Źródła:

SJP.pl

Wstążeczka

zdrobnienie od: wstążka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. zdrobn. od: wstążka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wstążeczkowy

→ wstążeczka


Patrz:wstążeczka

Źródła:

SJP.pl

Wstążka

1. wąski i długi pasek tkaniny;
2. kształt wąskiego, długiego, wijącego się pasma;
3. potocznie: makaron w kształcie długiego, wąskiego paska


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ozdobny, wąski pasek tkaniny

 (1.2) sport. przyrząd używany w gimnastyce artystycznej;

 (1.3) inform. element interfejsu użytkownika, zastępujący tradycyjne menu i paski narzędzi;

 (1.4) przen. coś wyglądającego na długie i wijące się


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wstążkowaty

przypominający wstążkę


Źródła:

SJP.pl

Wstążkowy

przymiotnik od: wstążka


Źródła:

SJP.pl

Wstęga

1. szeroka wstążka;
2. wijące się pasmo czegoś


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) duża (w szczególności szeroka) wstążka

 (1.2) przen. długi obiekt, który wije się, meandruje


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wstęgor

wstęgor królewski - gatunek ryby głębinowej z rzędu strojnikokształtnych


Źródła:

SJP.pl

Wstęgoszyi

elfik wstęgoszyi - gatunek ptaka z rodziny kolibrowatych


Źródła:

SJP.pl

Wstęgowanie

w geologii o skałach i kamieniach: naprzemienne ułożenie warstewek o różnym natężeniu barwy


Źródła:

SJP.pl

Wstęgowany

w geologii: iły wstęgowane - drobnoziarniste skały osadowe, składające się głównie z minerałów ilastych i pyłu kwarcowego, występujące w różniących się barwą warstwach; iły wstęgowe


Źródła:

SJP.pl

Wstęgowaty

przypominający wstęgę, podobny do wstęgi


przymiotnik

 (1.1) przypominający wstęgę, posiadający kształt wstęgi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wstęgowy

1. dawniej: odnoszący się do wstęgi, mający kształt wstęgi;
2. ceramika wstęgowa - naczynia gliniane o ornamentyce w kształcie wstęg, charakterystycznej dla kultury europejskiej plemion przedhistorycznych;
3. piła wstęgowa - piła w postaci taśmy stalowej z ostrzami (zębami) na brzegach, osadzona na dwóch obracających się tarczach, służąca do przecinania drewna;
4. w geologii: iły wstęgowe - drobnoziarniste skały osadowe, składające się głównie z minerałów ilastych i pyłu kwarcowego, występujące w różniących się barwą warstwach; iły wstęgowane


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z wstęgą, dotyczący wstęgi

przymiotnik jakościowy

 (2.1) przypominający kształtem wstęgę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wstęp

wyodrębniona graficznie początkowa część dzieła wprowadzająca w jego treść


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) wejście dokądś

 (1.2) prawo wejścia dokądś

 (1.3) początek jakiejś czynności

 (1.4) w tytułach książek i nazwach wykładów: podstawowe zagadnienia

 (1.5) początkowa część utworu literackiego lub muzycznego

 (1.6) początkowy, wydzielony fragment książki, opisujący cel, historię jej powstania i wprowadzający w treść


Ws


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wstępniaczek

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od wstępniak


Źródła:

Wiktionary

Wstępniak

artykuł wstępny; edytorial


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) artykuł wstępny


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wstępnica

część okrężnicy od zastawki krętniczo-kątniczej do prawego zgięcia wątrobowego; okrężnica wstępująca


Źródła:

SJP.pl

Wstępnie

przysłówek

 (1.1) na wstępie, początkowo


Źródła:

Wiktionary

Wstępny

będący początkiem, odbywający się na początku; początkowy, przygotowawczy


przymiotnik

 (1.1) robiony na początku (wstępie)

 (1.2) dający prawo wstępu lub przejścia pewnego etapu

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) praw. przodek danej osoby;


Wstępny lub antenat (l.mn. antenaci), ascendent (l.mn. ascendenci) – pojęcie używane w prawie i genealogii, oznaczające każdego przodka danej osoby: rodziców (ojca, matkę), dziadków (dziadka, babcię), pradziadków (pradziadka, prababcię), prapradziadków itd. Stosunek faktyczny pomiędzy daną osobą a jej wstępnym polega na tym, że ta pierwsza pochodzi od tego drugiego. Osoby te są spokrewnione ze sobą w linii prostej.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wstępowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|wstępować.


Źródła:

Wiktionary

Wstępować

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. wstąpić)

 (1.1) wejść gdzieś na krótko

 (1.2) wchodzić gdzieś wyżej

 (1.3) książk. wchodzić do wnętrza

 (1.4) zostawać członkiem jakiejś organizacji, ugrupowania

 (1.5) urz. stawać się elementem określonej relacji

 (1.6) o uczuciu: ogarniać kogoś

 (1.7) stawać się opanowanym przez coś lub kogoś


Źródła:

Wiktionary

Wstępujący

przymiotnik

 (1.1) skierowany ku górze

 (1.2) przen. ulegający rozwojowi

forma czasownika.

 (2.1) zob. wstępować.


Źródła:

Wiktionary

Wstężniak

rozdzielnopłciowy robak o wydłużonym ciele, żyjący a wodach morskich lub słodkich


Źródła:

SJP.pl

Wstężniaki

rozdzielnopłciowy robak o wydłużonym ciele, żyjący a wodach morskich lub słodkich


Źródła:

SJP.pl

Wstężnica

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zool. zwierzę należące do typu nazwa systematyczna|Nemertea|ref=tak.;

 (1.2) bot. rodzaj glonów z grupy zielenic


Źródła:

Wiktionary

Wstężnicowate

rodzina glonów z gromady zielenic


Źródła:

SJP.pl

Wstężnicowaty

o cechach wstężnicowatych (rodzina glonów)


Źródła:

SJP.pl

Wstężnicowce

rząd glonów z gromady zielenic


Źródła:

SJP.pl

Wstężnicowiec

przedstawiciel rzędu glonów z gromady zielenic


Źródła:

SJP.pl

Wstężyk

rodzaj lądowych ślimaków z rzędu trzonkoocznych


Źródła:

SJP.pl

Wsunąć

1. sunąc, umieścić coś na czymś lub wewnątrz czegoś; włożyć, nałożyć, wsadzić;
2. dać coś komuś niepostrzeżenie lub wbrew czyjejś woli; wetknąć, wepchnąć;
3. potocznie: zjeść dużo i łapczywie; wszamać, wtranżolić, spałaszować, wpałaszować, opędzlować;
4. wsunąć się:
a) wejść gdzieś ukradkiem;
b) czołgając się, dostać się gdzieś; wpełznąć, wślizgnać się;
c) zostać wsuniętym, włożonym gdzieś, często mimowolnie, w miejsce niewłaściwe


czasownik przechodni dokonany (ndk. wsuwać)

 (1.1) dokonany od|wsuwać.

czasownik zwrotny dokonany wsunąć się (ndk. wsuwać się)

 (2.1) dokonany od|wsuwać się.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wsuw

w technice: wsuwanie, wsunięcie


Źródła:

SJP.pl

Wsuwalność

stopień łatwości wsunięcia czegoś


Źródła:

SJP.pl

Wsuwalny

dający się wsuwać


Źródła:

SJP.pl

Wsuwanka

w budownictwie drewnianym: krótkie deski, wsunięte między belki stropowe, uszczelniające pokrycie


Źródła:

SJP.pl

Wsuwać

1. sunąc, umieszczać coś na czymś lub wewnątrz czegoś; wkładać, nasuwać
2. dawać coś komuś niepostrzeżenie
3. potocznie: jeść ze smakiem
4. wsuwać się:
a) wchodzić ukradkiem
b) czołgając się, dostawać się gdzieś; wpełzać
c) być wsuwanym


czasownik przechodni niedokonany (dk. wsunąć)

 (1.1) sunąć czymś, umieszczać to gdzieś

 (1.2) dawać komu co w sposób skryty

 (1.3) pot. jeść dużo i szybko

czasownik zwrotny niedokonany wsuwać się (dk. wsunąć się)

 (2.1) sunąc się, dostawać się gdzieś

 (2.2) wchodzić ukradkiem

 (2.3) być wsuwanym gdzieś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wsuwka

spinka przytrzymująca włosy


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) fryzj. spinka do włosów w postaci zagiętej, cienkiej i wąskiej metalowej blaszki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wsw

skrót od:
1. Wydział Spraw Wewnętrznych;
2. Wojskowa Służba Wewnętrzna


skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) = hist. wojsk. Wojskowa Służba Wewnętrzna;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wsyp

otwór służący do wsypywania materiałów sypkich lub w kawałkach do silosów, pionów zsypowych itp.


Źródła:

SJP.pl

Wsypa

1. worek z gęstej tkaniny, który po wypełnieniu pierzem stanowi poduszkę lub pierzynę;
2. potocznie: wpadnięcie, skompromitowanie się


Źródła:

SJP.pl

Wsypanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|wsypać.


Źródła:

Wiktionary

Wsypać

1. umieścić coś wewnątrz czegoś poprzez sypanie; nasypać
2. pot. zdradzić, wydać; wkopać, sypnąć
3. wsypać się:
a) wpaść gdzieś poprzez sypanie się
b) pot. zdradzić się, skompromitować się; wkopać się, wpaść
c) pot. zdradzić się wzajemnie


czasownik

 (1.1) umieścić coś gdzieś dzięki sypaniu

 (1.2) pot. zdradzić kogoś

czasownik zwrotny

 (2.1) dostać się gdzieś poprzez sypanie

 (2.2) pot. zdradzić się

 (2.3) pot. zdradzić się wzajemnie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wsypka

zdrobnienie od: wsypa


Źródła:

SJP.pl

Wsypowy

przymiotnik od: wsyp


Źródła:

SJP.pl

Wsypywanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|wsypywać.


Źródła:

Wiktionary

Wsypywać

1. umieszczać coś wewnątrz czegoś poprzez sypanie
2. pot. zdradzać, wydawać; wkopywać, sypać
3. wsypywać się:
a) wpadać gdzieś poprzez sypanie się
b) pot. zdradzać się, kompromitować się; wkopywać się, wpadać
c) pot. zdradzać się wzajemnie


czasownik

 (1.1) umieszczać coś sypkiego w czymś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wsysacz

urządzenie służące do wsysania


Źródła:

SJP.pl

Wsysalny

rzadko:
1. taki, który łatwo ulega wsysaniu;
2. taki, który łatwo wsysa


Źródła:

SJP.pl

Wsysać

wciągać pod wpływem różnicy ciśnień


czasownik niedokonany

 (1.1) ssąc, wciągać coś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wsz

skrót od: Wyższa Szkoła Zarządzania


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wsza

potocznie albo pogardliwie człowiek nikczemny


Źródła:

SJP.pl

Wszak

inaczej: przecież, toż


partykuła

 (1.1) …mająca nawiązywać do danej sytuacji, wypowiedzi i podkreślać jej prawdziwość, słuszność


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wszakby

partykuła "wszak" wraz z cząstką trybu przypuszczającego


Źródła:

SJP.pl

Wszakeś

partykuła "wszak" połączona z końcówką czasownikową drugiej osoby "-eś" (np. "Wszakeś im winien rewanż.")


Źródła:

SJP.pl

Wszakożby

"wszakoż" wraz z cząstką trybu przypuszczającego


Źródła:

SJP.pl

Wszakże

partykuła

 (1.1) … podkreślająca prawdziwość i oczywistość wypowiedzi


Źródła:

Wiktionary

Wszakżeby

partykuła "wszakże" z dołączoną końcówką "by"; wzmocnione "wszakby"


Źródła:

SJP.pl

Wszakżeż

1. partykuła "wszakże" wzmocniona partykułą "-ż";
2. spójnik "wszakże" wzmocniony partykułą "-ż"


Źródła:

SJP.pl

Wszamać

potocznie: zjeść dużo i łapczywie; zszamać, wtranżolić, spałaszować, wpałaszować, opędzlować


Źródła:

SJP.pl

Wszarz

1. potocznie: człowiek mający wszy;
2. pospolicie: człowiek nikczemny, bez godności;
3. obraźliwie: człowiek niedbający o swój wygląd fizyczny, zaniedbany


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pot. obraź. ktoś, kto ma wszy

 (1.2) przest. reg., nędzarz, brudas, niechluj

 (1.3) pot. posp. obraź. o kimś nikczemnym, podłym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wszawica

chorobowe zmiany skórne wywołane przez wszy


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. choroba powodowana bytowanie wszy na ciele ludzkim albo zwierzęcym, objawiająca się zmianami zapalnymi skóry;


Wszawica (łac. "pediculosis") – choroba zwierząt (w tym człowieka), powodująca zmiany skórne wywołane przez stawonogi – wszy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wszawość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest wszawe; cecha tych, którzy są wszawi


Źródła:

Wiktionary

Wszawy

dawniej: mający wszy, zawszony


Źródła:

SJP.pl

Wszczep

tkanka, narząd bądź proteza wszczepiane do organizmu w celu zastąpienia usuniętych, uszkodzonych lub nieczynnych tkanek lub narządów; implant


Źródła:

SJP.pl

Wszczepialny

dający się wszczepić; nadający się do wszczepiania


Źródła:

SJP.pl

Wszczepić

czasownik przechodni dokonany (ndk. wszczepiać)

 (1.1) nauczyć czegoś kogoś

 (1.2) med. wprowadzić lek lub szczepionkę do organizmu przez nakłucie lub nadcięcie naskórka

 (1.3) med. wprowadzić z zewnątrz do organizmu tkankę lub protezę, zastępując nią usuniętą część

 (1.4) med. implementować do organizmu urządzenie pobudzające pracę uszkodzonego narządu

 (1.5) bot. ogrod. umieścić w tkance rośliny szczepkę rośliny szlachetnej

czasownik zwrotny dokonany wszczepić się (ndk. wszczepiać się)

 (2.1) wrosnąć w coś


Źródła:

Wiktionary

Wszczynanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|wszczynać.


Źródła:

Wiktionary

Wszczynać

zaczynać; rozpoczynać; podejmować jakieś działanie


czasownik przechodni niedokonany (dk. wszcząć)

 (1.1) niedokonany od|wszcząć.

czasownik zwrotny niedokonany wszczynać się (dk. wszcząć się)

 (2.1) niedokonany od|wszcząć się.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wszcząć

zacząć jakąś działalność; dać czemuś początek; zapoczątkować


czasownik przechodni dokonany (ndk. wszczynać)

 (1.1) książk. zacząć jakąś działalność, akcję, dać początek czemuś

czasownik zwrotny dokonany wszcząć się (ndk. wszczynać się)

 (2.1) książk. zacząć się, dać początek czemuś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wszczęcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|wszcząć.


Źródła:

Wiktionary

Wsze

forma zaimka.

 (1.1) zob. wszego.


Źródła:

Wiktionary

Wszebor

dawne imię żeńskie


Wszebor, Wszabor, Wświebor, Świebor, Śwsiebor, Siebor, Siabor, Szabor, Szebor, Wszeborz, Świeborz, Śwsieborz – staropolskie imię męskie, złożone z członu "Wsze-" ("wszystek, każdy, zawsze") w różnych wersjach nagłosowych, oraz członu "-bor" ("walczyć, zmagać się"). Mogło oznaczać "ten, który zawsze podejmuje walkę". Pisownia z końcowym "-rz" prawdopodobnie jest zapisem imienia zdrobniałego, uformowanego przy użyciu przyrostka "-jь", pod wpływem którego wygłosowe "-r" przeszło w "-rz".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wszebora

dawne imię żeńskie


Wszebora, Świebora, Siabora, Szabora – staropolskie imię żeńskie, złożone z członu "Wsze-" ("wszystek, każdy, zawsze") w różnych wersjach nagłosowych, oraz członu "-bora" ("walczyć, zmagać się"). Mogło oznaczać "ta, która zawsze podejmuje walkę".

Wszebora po raz pierwszy została odnotowana w dokumentach w 1409, forma Świebora – w 1442, zaś Szabora||Siabora – w 1443. Zdrobnieniem od tego imienia mogła być Świechna.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wszeborowski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Wszebąd

dawne imię męskie


Wszebąd, Świebąd, Siebąd – staropolskie imię męskie, złożone z członu "Wsze-" („wszystek, każdy, zawsze”) w różnych wersjach nagłosowych, oraz członu "-bąd" („być, istnieć, żyć”).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wszech

forma zaimka.

 (1.1) zob. wszego.


Źródła:

Wiktionary

Wszech-

temat słowotwórczy

 (1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na powszechność czegoś

 (1.2) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na największe nasilenie czegoś


Źródła:

Wiktionary

Wszechbyt

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) książk. wszystko to, co istnieje; ogół bytów


Źródła:

Wiktionary

Wszechdoskonały

w metafizyce: w najwyższym stopniu zupełny, absolutny, idealny; najdoskonalszy


Źródła:

SJP.pl

Wszechkobiecość

rzadko: kobiecość powszechna


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobiecość powszechna, idea kobiecości


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wszechlas

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) rzad. cała roślinność w lesie


Źródła:

Wiktionary

Wszechlek

Wszechlek, panaks ("Panax" L.) – rodzaj roślin należący do rodziny araliowatych ("Araliaceae"). Obejmuje 13 gatunków. Występują one we wschodniej Azji (od Indochin po Japonię i Rosyjski Daleki Wschód oraz we wschodniej części Ameryki Północnej. Należą do niego dwa cenione gatunki roślin leczniczych wszechlek żeń-szeń i wszechlek pięciolistkowy.


Źródła:

Wikipedia

Wszechludzki

odnoszący się do wszystkich ludzi; ogólnoludzki


Źródła:

SJP.pl

Wszechmiłość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) miłość powszechna


Źródła:

Wiktionary

Wszechmiłujący

miłujący w najwyższym stopniu


Źródła:

SJP.pl

Wszechmoc

moc nieograniczona, absolutna


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) przymiot tego, kto posiada nieograniczoną moc


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wszechmocnie

przysłówek

 (1.1) używając wszechmocy


Źródła:

Wiktionary

Wszechmocniej

stopień wyższy od przysłówka: wszechmocnie


Źródła:

SJP.pl

Wszechmocność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rzad. nieograniczona moc


Źródła:

Wiktionary

Wszechmocny

mający nieograniczoną, absolutną moc; wszechmogący


przymiotnik

 (1.1) mający nieograniczoną moc, mogący wszystko


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wszechmogący

mający nieograniczoną, absolutną moc; wszechmocny


przymiotnik

 (1.1) książk. mający nieograniczoną moc, mogący wszystko


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wszechmorze

rzadko: ocean


Źródła:

SJP.pl

Wszechmuzułmański

dotyczący wszystkich wyznawców islamu


Źródła:

SJP.pl

Wszechnia

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. zob. wszechnica.


Źródła:

Wiktionary

Wszechnica

1. wyższa uczelnia;
2. seria wykładów popularnonaukowych


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) eduk. uczelnia, szkoła wyższa

 (1.2) eduk. cykl otwartych wykładów o charakterze popularnonaukowym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wszechnicowy

→ wszechnica


Patrz:wszechnica

Źródła:

SJP.pl

Wszechniszczący

rzadko: niszczący wszystko, wszystkich


Źródła:

SJP.pl

Wszechobecnie

→ wszechobecny


Patrz:wszechobecny

Źródła:

SJP.pl

Wszechobecność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) obecność, występowanie wszędzie; cecha tego co wszechobecne


Źródła:

Wiktionary

Wszechobecny

przymiotnik

 (1.1) obecny wszędzie, występujący wszędzie


Źródła:

Wiktionary

Wszechobejmujący

obejmujący swym zasięgiem wszystko i wszystkich; wszechogarniający


przymiotnik

 (1.1) wszystko obejmujący


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wszechocean

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) geogr. hydrol. kompleks wszystkich oceanów ziemskiego globu;


Wszechocean (Ocean światowy) – ogólne określenie całości wód morskich na powierzchni Ziemi, tj. oceanów i wchodzących w ich skład mórz; główna część hydrosfery.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wszechogarniający

ogarniający swym zasięgiem wszystko i wszystkich; wszechobejmujący


przymiotnik

 (1.1) ogarniający wszystkich i/lub wszystko


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wszechojciec

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) rel. mit. przydomek głównego bóstwa w panteonie lub boga-stwórcy, np. w mitologii skandynawskiej – Odyna, w słowiańskiej – Swaroga itp.


Źródła:

Wiktionary

Wszechpartyjny

przymiotnik

 (1.1) dotyczący wszystkich partii


Źródła:

Wiktionary

Wszechpolaczek

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) zdrobn. od wszechpolak


Źródła:

Wiktionary

Wszechpolak

członek lub zwolennik Młodzieży Wszechpolskiej


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) polit. członek lub sympatyk Młodzieży Wszechpolskiej


Wszechpolak – pismo Młodzieży Wszechpolskiej założone w 1937 roku i wydawane w latach 1937–1939, a następnie konspiracyjnie w czasie okupacji niemieckiej 1944 i w początkach Polski Ludowej 1945–1946. Po reaktywacji ukazywał się (z 2 przerwami) w latach 1992–2007. Po raz kolejny wznowiony w lipcu 2016 roku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wszechpolka

członkini lub zwolenniczka Młodzieży Wszechpolskiej


Źródła:

SJP.pl

Wszechpolski

odnoszący się do całej Polski; ogólnopolski


przymiotnik relacyjny

 (1.1) książk. odnoszący się do całej Polski, do wszystkich Polaków


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wszechpolskość

→ wszechpolski


Patrz:wszechpolski

Źródła:

SJP.pl

Wszechpotęga

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) książk. nieograniczona potęga


Źródła:

Wiktionary

Wszechpotężny

odznaczający się wielką, nieograniczoną potęgą


przymiotnik

 (1.1) książk. taki, który odznacza się nieograniczoną potęgą


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wszechpożerający

rzadko: pożerający wszystko, wszystkich


przymiotnik

 (1.1) dosł. lub przen. konsumujący wszystko


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wszechprzepustowy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) elektr. przepuszczający wszystkie częstotliwości sygnału, ale zmieniający ich fazę


Źródła:

Wiktionary

Wszechrosyjski

odnoszący się do całej Rosji; ogólnorosyjski


przymiotnik

 (1.1) związany z Wszechrosją, dotyczący Wszechrosji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wszechruś

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) podn. Rosja, Imperium Rosyjskie


Źródła:

Wiktionary

Wszechrzecz

wszystko, co istnieje, cały istniejący świat, wszechświat


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) książk. wszystko, co istnieje


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wszechstronnie

przysłówek

 (1.1) w sposób wszechstronny


Źródła:

Wiktionary

Wszechstronniej

stopień wyższy od przysłówka: wszechstronnie


Źródła:

SJP.pl

Wszechstronniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: wszechstronny


Źródła:

SJP.pl

Wszechstronność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co wszechstronne


Źródła:

Wiktionary

Wszechstronny

1. mający rozległe zainteresowania i wiele umiejętności, rozwijający działalność w wielu dziedzinach;
2. obejmujący rozległy zakres, uwzględniający wszystkie aspekty czegoś


przymiotnik

 (1.1) mający rozległy zakres zainteresowań, rozwijający działalność w wielu dziedzinach, w równym stopniu dotyczący wszystkich dziedzin, aspektów czegoś

 (1.2) obejmujący możliwie jak najwięcej aspektów czegoś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wszechsłowiański

odnoszący się do wszystkich Słowian


Źródła:

SJP.pl

Wszechwidzący

taki, który widzi wszystko, np. wszechwidzący wzrok Jezusa; wszystkowidzący


Źródła:

SJP.pl

Wszechwiedny

przymiotnik

 (1.1) przest. wszechwiedzący, wiedzący wszystko


Źródła:

Wiktionary

Wszechwiedza

książkowo: wiedza o wszystkim; wszystkowiedza


Źródła:

SJP.pl

Wszechwiedzący

książkowo: taki, który wie wszystko, np. wszechwiedzący mędrzec; wszystkowiedzący


przymiotnik

 (1.1) książk. wiedzący wszystko


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wszechwładca

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) osoba sprawująca nieograniczoną władzę


Źródła:

Wiktionary

Wszechwładczy

przymiotnik

 (1.1) mający władzę nad wszystkim


Źródła:

Wiktionary

Wszechwładczyni

→ wszechwładca


Patrz:wszechwładca

Źródła:

SJP.pl

Wszechwładniej

stopień wyższy od przysłówka: wszechwładnie


Źródła:

SJP.pl

Wszechwładność

omnipotencja, wszechmoc; wszechwładza


Źródła:

SJP.pl

Wszechwładny

mający nieograniczoną władzę nad wszystkim


przymiotnik

 (1.1) mający nieograniczoną władzę nad wszystkim


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wszechwładza

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) przymiot tego, kto posiada nieograniczoną władzę


Źródła:

Wiktionary

Wszechzagłada

powszechna zagłada


Źródła:

SJP.pl

Wszechświadomość

poziom rozwoju psychicznego charakterystycznego dla Boga, bytu absolutnego, zdolność poznania wszystkiego


Źródła:

SJP.pl

Wszechświat

nieskończony w czasie i w przestrzeni zbiór ciał niebieskich; uniwersum, kosmos, Wszechświat


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) cała przestrzeń, czas, materia i energia; kosmos;


Wszechświat ( universum) – wszystko, co istnieje fizycznie: cała czasoprzestrzeń oraz wszystkie wypełniające ją formy energii jak materia i pola fizyczne; synonim słów „natura” i „przyroda”. Bywa utożsamiany ze światem i rzeczywistością – niektóre doktryny filozoficzne twierdzą, że nie istnieje nic innego; przykłady takich stanowisk to fizykalizm, materializm i niektóre inne formy empiryzmu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wszechświatowy

przymiotnik od: wszechświat


Źródła:

SJP.pl

Wszeciech

imię męskie


Wszeciech – alternatywna forma imienia Sieciech. Znaczenie imienia: "ten, któremu wszystko sprawia radość".

Wszeciech imieniny obchodzi 28 października


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wszeciechostwo

Wszeciech z małżonką; Wszeciechowie


Źródła:

SJP.pl

Wszeciechowie

Wszeciech z małżonką; Wszeciechostwo


Źródła:

SJP.pl

Wszeciechowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Wszeciecha lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Wszedzień

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Wszegniew

imię męskie


Wszegniew, Świegniew, Śwsiegniew, Sięgniew – staropolskie imię męskie, złożone z członu "Wsze-" ("wszystek, każdy, zawsze") w różnych wersjach nagłosowych, oraz członu " -gniew" ("gniew").

Wariant Sięgniew mógł powstać również wskutek skrócenia imienia Nasięgniew.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wszego

przestarzałe: każdego z wielu, każdego bez wyjątku


zaimek upowszechniający ułomny

 (1.1) daw. wszystkiego


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wszej

forma zaimka.

 (1.1) zob. wszego.


Źródła:

Wiktionary

Wszelaki

wszelkiego rodzaju, gatunku


zaimek przymiotny

 (1.1) książk. wszelki


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wszelako

partykuła

 (1.1) książk. …uwydatniająca kontrast, treść przeciwną do wynikającej ze zdania poprzedniego

spójnik

 (2.1) książk. …przyłączający zdanie lub wyrażenie niezgodne ze wcześniejszym kontekstem

przysłówek

 (3.1) daw. w różny sposób


Źródła:

Wiktionary

Wszelakoby

spójnik "wszelako" wraz z cząstką trybu przypuszczającego


Źródła:

SJP.pl

Wszelakoż

"wszelako" wzmocnione partykułą "-ż"; wszakoż, wszakże


Źródła:

SJP.pl

Wszelki

każdy, bez względu na różnice, wszystko jedno jaki


zaimek przymiotny

 (1.1) dotyczący wszystkich aspektów; każdy; wszystek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wszem

forma zaimka.

 (1.1) zob. wszego.


Źródła:

Wiktionary

Wszemi

forma zaimka.

 (1.1) zob. wszego.


Źródła:

Wiktionary

Wszemir

imię męskie


Wszemir, Wszemiar, Świemir, Siemir, Siemar – staropolskie imię męskie, złożone z członu "Wsze-" („wszystek, każdy, zawsze”) w różnych wersjach nagłosowych, oraz członu "-mir" („pokój, spokój, dobro”).

W XXI wieku jest to imię rzadkie. W styczniu 2024 w rejestrze PESEL, wśród publicznie dostępnych danych dotyczących osób żyjących, wykazano 2 mężczyzn o imieniu Wszemir nadanym jako imię drugie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wszemił

dawne imię żeńskie


Wszemił, Świemił – staropolskie imię męskie, złożone z członu "Wsze-" ("wszystek, każdy, zawsze") w różnych wersjach nagłosowych, oraz członu "-mił" ("miły"). Znaczenie imienia: "wszystkim miły", "lubiany przez wszystkich".

Wszemił imieniny obchodzi 12 maja i 22 listopada.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wszemiła

dawne imię żeńskie


Wszemiła – staropolskie imię żeńskie, złożone z członu "Wsze-" ("wszystek, każdy, zawsze") w różnych wersjach nagłosowych, oraz członu "-miła" ("miła"). Znaczenie imienia: "wszystkim miła", "lubiana przez wszystkich".

Wszemiła imieniny obchodzi 22 listopada.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wszemiłowice

Wszemiłowice – wieś w Polsce, położona w województwie dolnośląskim, w powiecie wrocławskim, w gminie Kąty Wrocławskie. Do 31 grudnia 2024 integralną część miejscowości stanowił przysiółek Jurczyce. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa wrocławskiego.


Źródła:

Wikipedia

Wszemu

forma zaimka.

 (1.1) zob. wszego.


Źródła:

Wiktionary

Wszerad

imię męskie


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.;


Wszerad, Świerad, Świrad – staropolskie imię męskie, złożone z członu "Wsze-" („wszystek, każdy, zawsze”) w różnych wersjach nagłosowych, oraz członu "-rad" („radosny, zadowolony”). Znaczenie imienia: „rad każdemu”.

Wszerad imieniny obchodzi 14 listopada, Świerad – 13 lipca.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wszeradek

zdrobnienie od: Wszerad (imię męskie)


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) zdrobn. imię|polski|m. Wszerad


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wszeradkowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Wszeradka lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Wszeradostwo

Wszerad z małżonką; Wszeradowie


Źródła:

SJP.pl

Wszeradowie

Wszerad z małżonką; Wszeradostwo


Źródła:

SJP.pl

Wszeradowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Wszerada lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Wszerz

w kierunku prostopadłym do długości; w poprzek; na szerokość


przysłówek

 (1.1) zgodnie z kierunkiem szerokości czegoś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wszeteczeństwo

zachowanie lub postępowanie nieprzyzwoite i gorszące


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) przest. rozpusta, bezwstydność

 (1.2) przest. bezwstydny, rozpustny postępek, słowo lub rzecz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wszetecznica

przestarzałe: kobieta lekkich obyczajów, prowadząca życie rozpustne; nierządnica, rozpustnica, ladacznica


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) przest. kobieta rozwiązła i gorsząca swoim zachowaniem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wszetecznie

przysłówek

 (1.1) przest. rozpustnie, bezwstydnie

 (1.2) przest. plugawo, gorsząco, nieprzyzwoicie, sprośnie


Źródła:

Wiktionary

Wszeteczniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: wszeteczny


Źródła:

SJP.pl

Wszetecznik

mężczyzna prowadzący swobodny, hulaszczy tryb życia, swoim zachowaniem gorszący innych; grzesznik, bezwstydnik, rozpustnik


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) przest. osoba rozwiązła i gorsząca swoim zachowaniem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wszeteczność

przestarzałe: sprośność, nieprzyzwoitość;
1. bycie sprośnym, nieprzyzwoitym, gorszącym; frywolność, obsceniczność;
2. czyn, postępek sprośny, nieprzyzwoity lub rzecz sprośna


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) przest. rozpusta, bezwstydność

 (1.2) przest. bezwstydny, rozpustny postępek, słowo lub rzecz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wszeteczny

nieprzyzwoity, gorszący, oddający się rozpuście; sprośny, frywolny, obsceniczny


przymiotnik

 (1.1) przest. bezwstydny, rozpustny

 (1.2) przest. plugawy, gorszący, nieprzyzwoity, sprośny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wszewłoga

Wszewłoga ("Meum") – rodzaj roślin należący do rodziny selerowatych. Obejmuje w zależności od ujęcia systematycznego jeden ("Meum athamanticum") lub trzy gatunki. Rośliny te rosną w północnej Afryce i Europie. W Polsce występuje jeden gatunek – wszewłoga górska ("Meum athamanticum"). Rośliny z tego rodzaju rosną na górskich łąkach.


Źródła:

Wikipedia

Wszim

skrót od: Wyższa Szkoła Zarządzania i Marketingu


Źródła:

SJP.pl

Wszlifowywać

szlifując, robić wgłębienie


Źródła:

SJP.pl

Wszolinka

wszolinka pszczela - owad z rodziny wszolinkowatych pasożytujący w gniazdach pszczelich; jego larwy żywią się miodem i pierzgą, a dorosłe owady przebywają na ciele pszczół


Źródła:

SJP.pl

Wszolinkowate

rodzina muchówek z podrzędu krótkoczułkich


Źródła:

SJP.pl

Wszolinkowaty

o cechach wszolinkowatych (rodzina muchówek)


Źródła:

SJP.pl

Wszoł

owad przystosowany do pasożytniczego trybu życia, przypominający pokrojem wesz


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) zool. nazwa systematyczna|Mallophaga., owad pasożytniczy żyjący na skórze zwierząt; wesz zwierzęca;

 (1.2) zool. daw. reg. nazwa systematyczna|Haematopinus eurysternus., wesz bydlęca

 (1.3) zool. daw. reg. weszka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wszoła

owad przystosowany do pasożytniczego trybu życia, przypominający pokrojem wesz


Źródła:

SJP.pl

Wszołek

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wszoły

owad przystosowany do pasożytniczego trybu życia, przypominający pokrojem wesz


Wszoły (Mallophaga, l. poj. "wszoł") – owady wtórnie bezskrzydłe, przystosowane do pasożytniczego trybu życia. Grupa parafiletyczna, obecnie nie stanowi taksonu. Tradycyjnie klasyfikowana była w randze rzędu lub podrzędu.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wsztukować

w rzemieślnictwie: wstawić część czegoś, np. materiału, w środek lub brakujący fragment czegoś


Źródła:

SJP.pl

Wsztukowywać

w rzemieślnictwie: wstawiać część czegoś, np. materiału, w środek lub brakujący fragment czegoś


Źródła:

SJP.pl

Wszw

Wojewódzki Sztab Wojskowy


Źródła:

SJP.pl

Wszycko

zaimek rzeczowny nieokreślony

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. wszystko


Źródła:

Wiktionary

Wszyscy

1. przestarzałe: każdy bez wyjątku, każdy z wielu; wszelki;
2. dawne, rzadkie: cały, od początku do końca, w przestrzeni, czasie, ilości itd.


zaimek nieokreślony, odpowiadający rodzajowi męskoosobowemu

 (1.1) ogół ludzi z danego zbioru


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wszystek

1. przestarzałe: każdy bez wyjątku, każdy z wielu; wszelki;
2. dawne, rzadkie: cały, od początku do końca, w przestrzeni, czasie, ilości itd.


zaimek

 (1.1) taki, który wyczerpuje cały zbiór nie pozostawiając nic


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wszystkie

zaimek nieokreślony

 (1.1) forma niemęskoosobowa od wszyscy


Źródła:

Wiktionary

Wszystko

ogół rzeczy; pełność jakiegoś zbioru


zaimek rzeczowny nieokreślony

 (1.1) ogół rzeczy i spraw

 (1.2) całe


Wszystko – polski krótkometrażowy film fabularny z 2011 roku. Pierwszy polski film finansowany przez internautów


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wszystkoista

ironiczne: osoba dążąca do zdobycia wiedzy o wszystkim, do opanowania wiedzy z zakresu wielu dziedzin


Źródła:

SJP.pl

Wszystkoistyczny

→ wszystkoista


Patrz:wszystkoista

Źródła:

SJP.pl

Wszystkoizm

ironicznie, potocznie: dążenie do zdobycia wiedzy o wszystkim, do ogarnięcia wielu dziedzin, problemów itp.


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) książk. iron. dążenie do zajmowania się wszystkim po trochu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wszystkokupny

przymiotnik

 (1.1) stpol. taki, za który można wszystko kupić


Źródła:

Wiktionary

Wszystkorobiący

taki, który wszystko robi


Źródła:

SJP.pl

Wszystkoruchy

przymiotnik

 (1.1) daw. wszystko poruszający, wprawiający wszystko w ruch


Źródła:

Wiktionary

Wszystkowidzący

taki, który widzi wszystko, np. wszystkowidzący wzrok Jezusa; wszechwidzący


przymiotnik

 (1.1) taki, który wszystko widzi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wszystkowiedza

książkowo: wiedza o wszystkim; wszechwiedza


Źródła:

SJP.pl

Wszystkowiedzący

książkowo: taki, który wie wszystko, np. wszystkowiedzący mędrzec; wszechwiedzący


Źródła:

SJP.pl

Wszystkość

1. książkowo: całość, pełnia;
2. rzadko: ogół rzeczy, sprawa otaczający kogoś, wszystko, co istnieje


Źródła:

SJP.pl

Wszystkożer

gatunek drapieżnego ssaka lądowego z rodziny łasicowatych; rosomak


Źródła:

SJP.pl

Wszystkożerca

w zoologii: zwierzę odżywiające się różnymi rodzajami pokarmu, np. sójka, dzik; polifag, zwierzę wielożerne, zwierzę polifagiczne


Źródła:

SJP.pl

Wszystkożerność

1. w zoologii: żywienie się kilkoma rodzajami pokarmów, np. mięsnym i roślinnym; wielożerność, polifagia, polifagizm;
2. potocznie: jedzenie wszystkiego, niewybrzydzanie


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zool. sposób odżywiania się zwierząt polegający na braku specjalizacji pokarmowej;


Wszystkożerność – sposób odżywiania się (pobierania pokarmu) polegający na braku specjalizacji pokarmowej i – w konsekwencji – odżywianiu się różnorodnym pokarmem, zarówno mięsnym, jak i roślinnym – żywym lub martwym.

Zwierzęta wszystkożerne – nazywane też pantofagami (łac. "pantophaga"), omniwora ("omnivora") lub wszystkożercami – stanowią w ekosystemie drugi i trzeci (lub dalszy) poziom konsumentów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wszystkożerny

1. w zoologii: odżywiający się różnymi rodzajami pokarmu; polifagiczny, wielożerny;
2. potocznie: taki, który zje wszystko, nie wybrzydza


przymiotnik

 (1.1) żywiący się różnorodnym pokarmem, zarówno mięsem, jak i roślinami


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wszytek

zaimek

 (1.1) stpol. wszystko, wszystek


Źródła:

Wiktionary

Wszytka

zaszewka


Źródła:

SJP.pl

Wszytko

zaimek rzeczowny nieokreślony

 (1.1) przest. wszystko


Źródła:

Wiktionary

Wszytkokrotny

przymiotnik

 (1.1) stpol. taki, który kładzie kres wszystkiemu


Źródła:

Wiktionary

Wszywka

kawałek materiały wszywany dla ozdoby w ubranie; wstawka


Źródła:

SJP.pl

Wszyć

wstawić coś podczas szycia


Źródła:

SJP.pl

Wszyściuchny

zdrobnienie od: wszystek; wszyściuśki, wszyściutki, wszyściuteńki, wszyściusieńki


Źródła:

SJP.pl

Wszyściusieńki

zdrobnienie od: wszystek; wszyściuchny, wszyściutki, wszyściuśki, wszyściuteńki


przymiotnik

 (1.1) pot. zdrobn. od: wszystek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wszyściuteńki

zdrobnienie od: wszystek; wszyściuchny, wszyściutki, wszyściuśki, wszyściusieńki


przymiotnik

 (1.1) pot. zdrobn. od: wszystek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wszyściutki

zdrobnienie od: wszystek; wszyściuchny, wszyściuśki, wszyściuteńki, wszyściusieńki


przymiotnik

 (1.1) zdrobn. od: wszystek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wszyściuśki

zdrobnienie od: wszystek; wszyściuchny, wszyściutki, wszyściuteńki, wszyściusieńki


przymiotnik

 (1.1) pot. zdrobn. od: wszystek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wszędobylska

kobieta, dziewczyna, która się do wszystkiego wtrąca, wszędzie zajrzy, jest wszędzie obecna; wścibska, ciekawska


Źródła:

SJP.pl

Wszędobylski

1. taki, który wszędzie się zjawia, do wszystkiego się wtrąca;
2. taki, który jest obecny, który jest zdolny wszędzie się dostać


przymiotnik

 (1.1) taki, który bywa w wielu miejscach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wszędobylskość

→ wszędobylski; wszędobylstwo


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest wszędobylskie; cecha tych, którzy są wszędobylscy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wszędołaz

Wszędołaz – prototypowy, lekki pojazd terenowy wykonany w Zakładzie Transportu Energetyki w Radomiu. Pojazd nie wszedł do produkcji seryjnej.


Źródła:

Wikipedia

Wszędy

przestarzałe: w każdym miejscu, w każdej sytuacji, w każdych okolicznościach; wszędzie


przysłówek

 (1.1) przest. wszędzie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wszędzie

przysłówek

 (1.1) w każdym miejscu

 (1.2) do każdego miejsca


Źródła:

Wiktionary

Wszędzieobecny

dawniej: wszechobecny


Źródła:

SJP.pl

Wsączać

1. sprawiać, że ciecz przesącza się, wsiąka w coś;
2. wsączać się: o cieczy lub wilgoci - wsiąkać, przenikać


Źródła:

SJP.pl

Wsączyć

1. sprawić, że ciecz przesączy się, wsiąknie w coś;
2. wsączyć się: o cieczy, wilgoci - wsiąknąć, przeniknąć


Źródła:

SJP.pl

Wsłuchany

taki, który się wsłuchał; słuchający z uwagą, zasłuchany


Źródła:

SJP.pl