Wt.

skrót od: wtorek


skrót

 (1.1) = wtorek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wtachiwać

potocznie: wnosić z trudem; wtaszczać, wtaskiwać, wtargiwać


Źródła:

SJP.pl

Wtajemniczanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|wtajemniczać.


Źródła:

Wiktionary

Wtajemniczać

czasownik niedokonany

 (1.1) sprawiać, że ktoś się o czymś dowiaduje


Źródła:

Wiktionary

Wtajemniczenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|wtajemniczyć.


Źródła:

Wiktionary

Wtajemniczona

kobieta mająca wiedzę nieznaną ogółowi


Źródła:

SJP.pl

Wtajemniczony

ktoś mający wiedzę nieznaną ogółowi


Źródła:

SJP.pl

Wtajemniczyć

czasownik przechodni dokonany (ndk. wtajemniczać)

 (1.1) dokonany od|wtajemniczać.


Źródła:

Wiktionary

Wtapiać

1. umieszczać coś w jakiejś stopionej substancji, zanim stwardnieje;
2. potocznie: przegrywać, robić coś źle;
3. wtapiać się:
a) być wtapianym;
b) przenośnie: stawać się częścią czegoś


Źródła:

SJP.pl

Wtarganie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|wtargać.


Źródła:

Wiktionary

Wtargać

potocznie: wnieść coś z trudem; wtaskać, wtaszczyć, wtachać


Źródła:

SJP.pl

Wtargiwać

potocznie:
1. wnosić z trudem; wtaszczać, wtachiwać, wtaskiwać;
2. pojawiać się gdzieś nagle i gwałtownie;
3. wchodzić dokądś przy użyciu siły


Źródła:

SJP.pl

Wtargnięcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) gwałtowne pojawienie się, wejście gdzieś


Źródła:

Wiktionary

Wtargnąć

czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. brak)

 (1.1) nagle przedostać się gdzieś niezgodnie z oczekiwaniami


Źródła:

Wiktionary

Wtaskiwać

potocznie: wnosić z trudem; wtaszczać, wtachiwać, wtargiwać


Źródła:

SJP.pl

Wtasować

wtasować kartę - umieścić kartę w talii przez tasowanie


Źródła:

SJP.pl

Wtasowywać

wtasowywać karty - umieszczać karty w talii przez tasowanie


Źródła:

SJP.pl

Wtaszczać

potocznie:
1. wnosić z trudem; wtaskiwać, wtachiwać, wtargiwać;
2. wtaszczać się - wejść gdzieś z trudem


Źródła:

SJP.pl

Wtc

skrót od: World Trade Center (Światowe Centrum Handlu) - kompleks budynków na Manhattanie w Nowym Jorku


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wtedy

zaimek przysłowny wskazujący, odsyłający do pewnego czasu w przeszłości lub przyszłości; w tym czasie, wtenczas, wówczas


zaimek przysłowny

 (1.1) w tym (określonym wcześniej w zdaniu) czasie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wtelno

Wtelno – (niem. "Wittelskirch") wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie bydgoskim, w gminie Koronowo, 16 km na północny zachód od centrum Bydgoszczy.


Źródła:

Wikipedia

Wtem

nagle, nieoczekiwanie


przysłówek

 (1.1) w sposób nieoczekiwany


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wtenczas

książkowo: zaimek przysłowny wskazujący, odsyłający do pewnego czasu w przeszłości lub przyszłości; w tym czasie, wtedy, wówczas


zaimek przysłowny

 (1.1) przest. wówczas


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wtentegować

żartobliwie: wykonać jakąś czynność wyrażaną czasownikiem z prefiksem w-, np. wkruszyć, wgnieść


Źródła:

SJP.pl

Wtf

skrót od: What The Fuck - co do cholery; wtf


skrótowiec w funkcji rzeczownika

 (1.1) = mat. wielkie twierdzenie Fermata;

 (1.2) = z ang. wulg. what the fuck? → co jest, do kurwy?


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wtk

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wikipedia

Wto

skrót od: World Trade Organization - Światowa Organizacja Handlu


skrótowiec

 (1.1) = etymn|ang. World Trade Organization → ŚOH, Światowa Organizacja Handlu


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wtoczyć

czasownik

 (1.1) dokonany od|wtaczać.

czasownik zwrotny wtoczyć się

 (2.1) dokonany od|wtaczać się.


Źródła:

Wiktionary

Wtok

1. część koszuli; podpasze
2. wgłębienie w łusce naboju kulowego


Źródła:

SJP.pl

Wtopa

potocznie: wpadka, nieudane przedsięwzięcie, porażka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. kompromitacja w następstwie niepowodzenia lub błędu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wtopić

1. umieścić coś w jakiejś stopionej substancji, zanim stwardnieje;
2. potocznie: przegrać, zrobić coś źle;
3. wtopić się:
a) zostać wtopionym;
b) przenośnie: stać się częścią czegoś


Źródła:

SJP.pl

Wtorek

drugi dzień tygodnia


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) drugi dzień tygodnia


Wtorek (', (skrót wt.) – dzień tygodnia między poniedziałkiem a środą.

Według normy ISO-8601 jest drugim dniem tygodnia.

W tradycji biblijnej – chrześcijańskiej i żydowskiej, gdzie za pierwszy dzień tygodnia uznawana jest niedziela, wtorek jest dniem trzecim.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wtorkowy

→ wtorek


przymiotnik

 (1.1) właściwy wtorkowi; dziejący się we wtorek


Patrz:wtorek

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wtp

skrótowiec, rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) Warszawski Transport Publiczny


WTP (ang. "willingness to pay") – metoda gotowości do płacenia. Jest to sposób wyceny wartości z założenia trudnych do zmierzenia.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Wtrajać

potocznie: jeść dużo i łapczywie; wsuwać, wtranżalać, pałaszować, opędzlowywać, szamać


czasownik

 (1.1) warsz., lwow. jeść


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wtranżalanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) pot. jedzenie czegoś dużo w sposób łapczywy

 (1.2) pot. wchodzenie gdzieś bez pozwolenia, bez zaproszenia


Źródła:

Wiktionary

Wtranżalać

potocznie:
1. potocznie: jeść dużo i łapczywie; wsuwać, wtrajać, pałaszować, opędzlowywać, szamać;
2. wtranżalać się - wchodzić gdzieś bez pozwolenia; wpychać się


czasownik przechodni niedokonany (dk. wtranżolić)

 (1.1) niedokonany od|wtranżolić.

czasownik zwrotny niedokonany wtranżalać się (dk. wtranżolić się)

 (2.1) niedokonany od|wtranżolić się.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wtranżolenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) pot. zjedzenie czegoś dużo w sposób łapczywy

 (1.2) pot. wejście gdzieś bez pozwolenia, bez zaproszenia


Źródła:

Wiktionary

Wtranżolić

potocznie:
1. zjeść, zwłaszcza zjeść łapczywie, z apetytem; wsunąć, wszamać, spałaszować, wpałaszować, opędzlować;
2. wtranżolić się - wejść gdzieś bez pozwolenia; wepchnąć się


czasownik przechodni dokonany (ndk. wtranżalać)

 (1.1) pot. zjeść czegoś dużo w sposób łapczywy

czasownik zwrotny dokonany wtranżolić się (ndk. wtranżalać się)

 (2.1) pot. wchodzić gdzieś bez pozwolenia, bez zaproszenia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wtroić

potocznie: zjeść dużo i łapczywie; wsunąć, wtranżolić, spałaszować, wszamać, opędzlować


Źródła:

SJP.pl

Wtryniać

potocznie:
1. wtykać coś nie wiadomo gdzie; zapodziewać;
2. dawać lub sprzedawać coś komuś siłą;
3. wtryniać się - wchodzić, wciskać się gdzieś, zwłaszcza siłą, bezczelnie; wpakowywać się


czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. wtrynić)

 (1.1) pot. wciskać, wtykać coś nie wiadomo gdzie, zapodziewać, wpieprzać

 (1.2) pot. dawać lub sprzedawać coś komuś na siłę, wciskać

czasownik zwrotny niedokonany wtryniać się (dk. wtrynić się)

 (2.1) pot. wciskać się, wchodzić gdzieś na siłę, wpakowywać się, wtrącać się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wtrynić

potocznie:
1. wetknąć coś nie wiadomo gdzie; zapodziać;
2. dać lub sprzedać coś komuś siłą;
3. wtrynić się - wejść, wcisnąć się gdzieś, zwłaszcza siłą, bezczelnie; wpakować się


Źródła:

SJP.pl

Wtrysk

wtłoczenie pewnej ilości tryskającej lub płynnej substancji; wtryśnięcie


Źródła:

SJP.pl

Wtryskarka

urządzenie do wtryskiwania masy plastycznej do odpowiedniej formy


Wtryskarka – obrabiarka do formowania wtryskowego tworzyw sztucznych. Składa się z zasobnika na surowiec w postaci granulatu oraz ogrzewanego cylindra, w którym tworzywo ulega uplastycznieniu. Tłok lub ślimak przetłacza stopione tworzywo do formy, w której zastyga ono (zestala się) w kształtkę zwaną również wypraską.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wtryskać

wlać (rzadziej: wlewać) pod określonym ciśnieniem ciecz albo płynną masę do czegoś, np. do zbiornika; wtrysnąć (rzadziej: wtryskiwać), wtłoczyć (rzadziej: wtłaczać)


Źródła:

SJP.pl

Wtryskiwacz

robotnik obsługujący wtryskarkę


Wtryskiwacz – integralna część starszych rozwiązań hydraulicznego systemu wtrysku paliwa, którego zadaniem jest:

W przypadku wtrysku pośredniego dominuje konstrukcja wtryskiwacza typu czopikowego.

W przypadku wtrysku bezpośredniego dominuje konstrukcja wtryskiwacza wielootworowego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wtryskowo

→ wtryskowy


Patrz:wtryskowy

Źródła:

SJP.pl

Wtryskowy

przymiotnik od: wtrysk


Źródła:

SJP.pl

Wtrząchiwać

potocznie: zjadać coś szybko, z apetytem; wtrząchać


Źródła:

SJP.pl

Wtrząchnąć

potocznie: zjeść dużo i łapczywie; wsunąć, wtranżolić, spałaszować, wszamać, opędzlować


Źródła:

SJP.pl

Wtrąbiać

potocznie: szybko, łapczywie jeść lub pić


Źródła:

SJP.pl

Wtrąbiony

potocznie: odurzony alkoholem; naprany, nachlany, narąbany, upity


Źródła:

SJP.pl

Wtrąbić

potocznie:
1. szybko, łapczywie zjeść lub wypić;
2. wtrąbić się -
a) wypić zbyt dużo alkoholu; nachlać się, naprać się, narąbać się, strąbić się;
b) mocno w coś uderzyć; wrąbać (się)


Źródła:

SJP.pl

Wtrącanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|wtrącać.


Źródła:

Wiktionary

Wtrącać

czasownik

 (1.1) dodawać słowo, uzupełniać wypowiedź, przerywając jednocześnie jej tok

 (1.2) pozbawić kogoś wolności

 (1.3) przen. sprawiać, że coś znajduje się w trudnym położeniu

czasownik zwrotny wtrącać się

 (2.1) nadmiernie ingerować w cudze sprawy; zajmować się czymś, nie będąc o to proszonym

 (2.2) włączać się do czyjejś rozmowy mimo niechęci rozmówców


Źródła:

Wiktionary

Wtrącenie

książkowo:
1. uwaga wtrącona do wypowiedzi, do tekstu;
2. w geologii: obcy twór odmienny od otaczającego go minerału lub skały


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|wtrącić.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wtrącić

czasownik przechodni

 (1.1) dokonany od|wtrącać.


Źródła:

Wiktionary

Wtręt

książkowo:
1. dodany, wstawiony fragment niezharmonizowany z całością, wyodrębniający się z jednolitej całości; dygresja, wtrącenie;
2. wyraz, tekst, scena filmowa itp. włączone w daną całość; wstawka


Źródła:

SJP.pl

Wtrętowy

→ wtręt


Patrz:wtręt

Źródła:

SJP.pl

Wtulać

1. przyciskać, chować;
2. wtulać się - przyciskać się, przytulać się


Źródła:

SJP.pl

Wtulić

1. przycisnąć, schować;
2. wtulić się - przycisnąć się, przytulić się


Źródła:

SJP.pl

Wtulony

przymiotnik

 (1.1) taki, który się w kogoś lub coś wtulił, przylgnął do kogoś lub czegoś

forma czasownika.

 (2.1) imiesłów przymiotnikowy bierny od: wtulić


Źródła:

Wiktionary

Wturliwać

1. wtaczać, wprawiając w ruch obrotowy;
2. wturliwać się - wtaczać się, obracając się wokół własnej osi


Źródła:

SJP.pl

Wtyczka

1. przyrząd na końcu przewodu, który wraz z gniazdkiem umożliwia zamknięcie obwodu elektrycznego;
2. osoba skierowana do jakiejś organizacji w celu szpiegowania;
3. w informatyce: dodatek rozszerzający funkcjonalność aplikacji; plug-in, plugin


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) elektr. element umożliwiający podłączenie urządzeń elektrycznych, zasilanych z sieci elektrycznej do gniazda elektrycznego;

 (1.2) przen. pot. osoba, która dzięki infiltracji w określonym środowisku zdobywa niedostępne dla ogółu informacje

 (1.3) inform. dodatek do programu komputerowego zwiększający jego funkcjonalność


Wt


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wtyczkowy

przymiotnik od: wtyczka


Źródła:

SJP.pl

Wtyk

część elektrycznej płytki grzejnej doprowadzająca napięcie do uzwojenia grzejnego


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) wtyczka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wtyka

potocznie: kapuś, donosiciel


Źródła:

SJP.pl

Wtykanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|wtykać.


Źródła:

Wiktionary

Wtykać

wkładać, wstawiać, wciskać coś między inne rzeczy


czasownik przechodni niedokonany (dk. wetknąć)

 (1.1) wkładać, wstawiać, wciskać coś między inne rzeczy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wtykowate

rodzina owadów z podrzędu pluskwiaków różnoskrzydłych


Wtykowate (Coreidae) – rodzina owadów z rzędu pluskwiaków i podrzędu różnoskrzydłych. Kosmopolityczna, ale najliczniej reprezentowana w strefie tropikalnej i subtropikalnej. Obejmuje ponad 2570 opisanych gatunków, sklasyfikowanych w ponad 500 rodzajach. Wszystkie są fitofagami ssącymi. W zapisie kopalnym znana od karniku w triasie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wtykowaty

o cechach wtykowatych (rodzina owadów)


Źródła:

SJP.pl

Wtykowy

→ wtyk, np. gniazdo wtykowe


Źródła:

SJP.pl

Wtynczos

zaimek przysłowny

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. wtenczas


Źródła:

Wiktionary

Wtz

skrótowiec

 (1.1) = Warsztaty Terapii Zajęciowej;


Źródła:

Wiktionary

Wtór

akompaniament towarzyszący głównej melodii


rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) daw. akompaniament towarzyszący głównej melodii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wtórnik

drugi egzemplarz dokumentu, pisma; kopia, odpis, duplikat


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) fot. metoda artystycznej obróbki zdjęć retuszem i metodami fotograficznymi

 (1.2) fiz. elektron. regenerator sygnału;

 (1.3) drugi egzemplarz dokumentu

 (1.4) urz. kopia dokumentu posiadająca taką samą moc urzędową jak oryginał

 (1.5) pot. przedmiot mający na celu dokładne odtworzenie jakiegoś przedmiotu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wtórnogębowce

zwierzę wielokomórkowe, u którego pierwotny otwór gębowy (pragęba) powstający w czasie rozwoju zarodkowego przekształca się w odbyt, natomiast właściwy otwór gębowy tworzy się na nowo po przeciwnej stronie ciała


Źródła:

SJP.pl

Wtórnogębowiec

zwierzę wielokomórkowe, u którego pierwotny otwór gębowy (pragęba) powstający w czasie rozwoju zarodkowego przekształca się w odbyt, natomiast właściwy otwór gębowy tworzy się na nowo po przeciwnej stronie ciała


Źródła:

SJP.pl

Wtórnouste

nadtyp zwierząt dwubocznie symetrycznych; wtórouste, wtórnogębowce


Źródła:

SJP.pl

Wtórnousty

o cechach wtórnoustych (nadtyp zwierząt)


Źródła:

SJP.pl

Wtórność

→ wtórny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest wtórne; cecha tych, którzy są wtórni


Patrz:wtórny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wtórny

1. powstały po raz drugi; ponowny;
2. mniej ważny; drugorzędny;
3. powstały w późniejszym okresie; pochodny; niepierwotny


przymiotnik

 (1.1) taki, który powstał w wyniku przekształcenia, przetworzenia albo jako następstwo czegoś

 (1.2) powstały, otrzymany po raz drugi

 (1.3) mniej ważny od czegoś

 (1.4) naśladowczy, nieoryginalny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wtórokanoniczny

księgi wtórokanoniczne - księgi Starego Testamentu, które chrześcijaństwo włączyło do kanonu Biblii później niż pozostałe; odrzucone wcześniej przez protestantyzm i judaizm; księgi deuterokanoniczne


Źródła:

SJP.pl

Wtórouste

o cechach wtóroustych (nadtyp zwierząt)


Wtórouste, wtórnogębowce (Deuterostomia) – klad zwierząt dwubocznie symetrycznych, u których w rozwoju embrionalnym z pragęby powstaje otwór odbytowy. Wtórouste są przeciwstawiane pierwoustym (Protostomia). Podział zwierząt zaliczanych do Bilateria na pierwouste i wtórouste wprowadził Karl Grobben w 1908 roku.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Wtórousty

o cechach wtóroustych (nadtyp zwierząt)


Źródła:

SJP.pl

Wtórować

grać na instrumencie akompaniując komuś; śpiewać lub grać razem z kimś


Źródła:

SJP.pl

Wtóry

dawniej drugi


przymiotnik

 (1.1) przest. drugi


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Wtłuc

potocznie: zbić kogoś mocno; wlać, wkropić, wpierniczyć


Źródła:

SJP.pl

Wtłukiwać

1. tłuc jajko i wlewać jego zawartość do naczynia;
2. zagłębiać jakiś przedmiot;
3. potocznie: pisać coś, posługując się klawiaturą; wstukiwać, wklepywać;
4. potocznie: zdobywać gola;
5. potocznie: bić; lać, tłuc


Źródła:

SJP.pl