Ć

1. litera odpowiadająca spółgłosce "ć";
2. spółgłoska zwarto-szczelinowa, środkowojęzykowa, bezdźwięczna, miękka, ustna


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) jęz. piąta litera polskiego alfabetu


C z kreską (majuskuła: Ć; minuskuła: ć) – litera diakrytyzowana alfabetu łacińskiego powstała od litery c posiadająca akcent ostry; piąta litera alfabetu polskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ćakra

w filozofii indyjskiej: jedno z centrów energetycznych mające wpływ na zdrowie fizyczne, mentalne, emocjonalne lub duchowe człowieka; czakram; czakra


Na


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ćapati

rodzaj indyjskiego chleba pszennego; chapati, czapati, ciapata


rzeczownik

 (1.1) kulin. indyjski pszenny placek, rodzaj chleba


Ća


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ćatni

[czytaj: czatni] pikantny lub łagodny sos stosowany jako dodatek do potraw, popularny głównie w Indiach; chutney, chutnej, czatnej


Źródła:

SJP.pl