Ł

litera alfabetu polskiego


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) jęz. szesnasta litera polskiego alfabetu;


Ł ("eł", przekreślone L, L z kreską ukośną) – szesnasta litera polskiego alfabetu. Występuje także w kilku alfabetach języków słowiańskich (w kaszubskim, dolnołużyckim, górnołużyckim oraz w łacinkach białoruskiej i ukraińskiej), a także w języku weneckim, wilamowskim i języku Nawahów. Oznacza spółgłoskę // lub // w językach słowiańskich i // w językach indiańskich.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Łaa

wykrzyknik

 (1.1) onomatopeja imitująca głos przerażonego


Źródła:

Wiktionary

Łaaa

wykrzyknik

 (1.1) onomatopeja imitująca głos przerażonego


Źródła:

Wiktionary

Łaba

forma regionalna od: łapa


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) reg-pl|Kresy południowe. gw-pl|Tuligłowy, Cieszanów. łapa

 (1.2) reg-pl|Kresy południowe. gw-pl|Cieszanów, Kombornia, Małopolska południowa. ekspr. lub pejor. ludzka kończyna

 (1.3) gw-pl|Rogi (powiat krośnieński). noga

 (1.4) gw-pl|Bukowina. stopa


Łaba ( Łobjo, Labe; Elbe, lat. "Albis", wym. "MAF:",) – rzeka w Niemczech i Czechach o długości 1165 km (370 km w Czechach) i powierzchni dorzecza 144 055 km² (w Czechach 51 394 km²).

Ma źródła w Karkonoszach, na południe od Łabskiego Szczytu, na wysokości 1387 m n.p.m., w pobliżu polskiej granicy; uchodzi do Zatoki Helgolandzkiej Morza Północnego w okolicach Cuxhaven. Jest największą rzeką Czech oraz jedną z większych europejskich rzek i rzecznych szlaków komunikacyjno-transportowych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Łabaj

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Łabas

wykrzyknik

 (1.1) onomatopeja imitująca nagłe złapanie czegoś


Źródła:

Wiktionary

Łabisko

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. zagłębienie terenu


Źródła:

Wiktionary

Łabisz

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. urwis


Źródła:

Wiktionary

Łabiszewo

wieś w Polsce


Łabiszewo (kaszb. "Łabiszewò", Labüssow) – wieś sołecka w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie słupskim, w gminie Dębnica Kaszubska. W skład sołectwa "Łabiszewo" wchodzi również miejscowość Boguszyce.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa słupskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Łabiszyn

miasto w województwie kujawsko-pomorskim


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Polsce;


Łabiszyn (niem. "Labischin") – miasto w Polsce położone w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie żnińskim, w północno-wschodniej części Pojezierza Gnieźnieńskiego, będącego subregionem Pojezierza Wielkopolskiego; oraz w regionie Pałuki. Przez miasto przypływa rzeka Noteć, która poprzez Kanał Bydgoski łączy się z Brdą. Jest siedzibą gminy miejsko-wiejskiej Łabiszyn.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Łabiszynek

wieś w Polsce


Łabiszynek – osada w Polsce, położona w województwie wielkopolskim, w powiecie gnieźnieńskim, w gminie Gniezno.

We wsi znajduje się dwór Galińskich z I połowy XIX wieku, w którym mieści się kaplica filialna parafii pw. bł. Radzyma Gaudentego w Gnieźnie.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Łabiszynianin

mieszkaniec Łabiszyna


Źródła:

SJP.pl

Łabiszynianka

mieszkanka Łabiszyna


Źródła:

SJP.pl

Łabiszyński

przymiotnik od: Łabiszyn


Źródła:

SJP.pl

Łabno

wieś w Polsce


Łabno – osada w Polsce, położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie lidzbarskim, w gminie Lidzbark Warmiński.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego. Osada znajduje się w historycznym regionie Warmia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Łabowa

wieś w województwie małopolskim, w powiecie nowosądeckim


Łabowa (j. łemkowski Лабова) – wieś w Polsce, położona w województwie małopolskim, w powiecie nowosądeckim, w gminie Łabowa.

W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Łabowa. W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa nowosądeckiego. Jest siedzibą gminy Łabowa. Wieś leży przy DK75 na odcinku Nowy Sącz - Muszynka.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Łabowski

przymiotnik od: Łabowa


Źródła:

SJP.pl

Łabski

→ Łaba


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Łabą, dotyczący Łaby, leżący na Łabie


Patrz:Łaba

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łabuda

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Łabudać

dawniej:
1. zbierać z wysiłkiem, ciułać;
2. łabudać się:
a) krzątać się koło czegoś powoli, niezgrabnie;
b) biedować


Źródła:

SJP.pl

Łabunie

łabuń długonogi - gatunek pajęczaka z rzędu kosarzy


Łabunie – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie zamojskim, w gminie Łabunie. Leży 11 km na południowy wschód od Zamościa.

W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Łabunie. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zamojskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Łabuniec

przedstawiciel rzędu stawonogów z gromady pajęczaków; kosarz


Źródła:

SJP.pl

Łabuz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Łabuzie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) gwara. zielsko wodne, sitowie, tatarak

 (1.2) gwara. uzbierane pieniądze


Źródła:

Wiktionary

Łabuń

łabuń długonogi - gatunek pajęczaka z rzędu kosarzy


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Łabuńce

przedstawiciel rzędu stawonogów z gromady pajęczaków; kosarz


Łabuńce (lit. "Lobiniai") – wieś na Litwie, w okręgu uciańskim, w rejonie ignalińskim, w gminie Przyjaźń.

W pobliżu miejscowości jest przystanek kolejowy Łabuńce.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Łabuński

przymiotnik od: Łabunie


Źródła:

SJP.pl

Łabuś

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Łabyńdź

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ornit. łabędź


Źródła:

Wiktionary

Łabądek

zdrobnienie od: łabędź; łabędzik


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) zdrobn. od: łabędź

 (1.2) pot. mały łabędź


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łabęci

przymiotnik relacyjny

 (1.1) daw. łabędzi


Źródła:

Wiktionary

Łabęcki

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Łabędnik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) parkowy domek lęgowy dla łabędzi


Łabędnik (do 1945 "Groß Schwansfeld") – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie bartoszyckim, w gminie Bartoszyce. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Łabędy

dzielnica Gliwic


Źródła:

SJP.pl

Łabędzi

należący do łabędzia, dotyczący lub przypominający łabędzia, zrobiony z łabędzich piór


przymiotnik relacyjny

 (1.1) charakterystyczny dla łabędzia; dotyczący, odnoszący się do łabędzia

forma rzeczownika.

 (2.1) D. lm. od łabędź


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łabędziarnia

pomieszczenie przeznaczone dla łabędzi


Źródła:

SJP.pl

Łabędzica

samica łabędzia


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ornit. samica łabędzia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łabędzik

1. mały, młody łabędź; łabądek;
2. dawniej: kulka z puchu łabędziego do pudrowania


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) mały łabędź


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łabędzin

wieś w Polsce


Łabędzin – wieś w Polsce, położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie radziejowskim, w gminie Piotrków Kujawski.

W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa włocławskiego.

Wieś sołecka – zobacz jednostki pomocnicze gminy Piotrków Kujawski w BIP.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Łabędziowaty

podobny do łabędzia


Źródła:

SJP.pl

Łabędziów

wieś w Polsce


Łabędziów – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie kieleckim, w gminie Morawica. Ma status sołectwa.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Łabędziątko

młode łabędzia; łabędzię


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) zdrobn. zool. łabędzię


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łabędzię

młode łabędzia; łabędziątko


Źródła:

SJP.pl

Łabędzki

przymiotnik od: Łabędy


Źródła:

SJP.pl

Łabędź

duży ptak z podrodziny o tej samej nazwie


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) ornit. nazwa systematyczna|Cygnus|ref=tak., ptak wodny o białym lub czarnym upierzeniu i długiej smukłej szyi;


Łabędź – polska nazwa ptaków z rodzaju "Cygnus" z monotypowego plemienia Cygnini (kaczkowate). Występują na obydwu półkulach. Upierzenie białe lub czarno-białe w różnych proporcjach.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Łabęć

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) daw. łabędź


Źródła:

Wiktionary

Łac.

skrót od: łacina, łaciński; łc.


Źródła:

SJP.pl

Łach

potocznie:
1. stare, zniszczone ubranie; łachman, szmata, lump;
2. jakaś rzecz do ubrania; ciuch, ciuszek;
3. osoba nędznie ubrana; gałganiarz, łachmaniarz, łachudra, szmaciarz;
4. osoba niewiele warta, godna pogardy; łachudra, szmaciarz


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zużyta sztuka odzieży

 (1.2) iron. jakiekolwiek ubranie

 (1.3) pogard. łachudra, łajdak

forma rzeczownika|rodzaj=żeński.

 (2.1) D. lm. od: łacha


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łacha

1. odnoga rzeki lub dawne jej koryto zawierające jeszcze wodę i tworzące płytkie jezioro;
2. piaszczysta mielizna utworzona na rzece wskutek obniżenia się poziomu wody; ławica;
3. zgrubienie od: łaska


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) geogr. piaszczysta mielizna rzeczna

 (1.2) hydrol. odnoga rzeki lub starorzecze wypełnione stojącą wodą i stopniowo wysychające;

 (1.3) pot. zgrub. od: łaska

forma rzeczownika|rodzaj=męskorzeczowy.

 (2.1) D. lp. od: łach

forma czasownika.

 (3.1) 3. os. lp. ter. od: łachać


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Łachacz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Łachadojda

gwarowo: człowiek brudny, ubrany w zniszczone ubrania; oberwaniec, obdartus


Źródła:

SJP.pl

Łachanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|łachać.


Źródła:

Wiktionary

Łachać

1. potocznie: niszczyć ubranie, robić z niego łach
2. gwarowo: wałęsać się bez potrzeby; włóczyć się


czasownik przechodni niedokonany (dk. złachać)

 (1.1) pot. robić z ubrania łach, niszczyć je

 (1.2) gwara. rzad. włóczyć się bezcelowo


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łachman

stare, nędzne ubranie; szmata


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) pot. stare, zniszczone ubranie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łachmaniarka

→ łachmaniarz


Patrz:łachmaniarz

Źródła:

SJP.pl

Łachmaniarski

przymiotnik od: łachmaniarz


przymiotnik

 (1.1) mający cechy łachmaniarza


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łachmaniarstwo

chodzenie w starym, zniszczonym ubraniu; gałganiarstwo


Źródła:

SJP.pl

Łachmaniarz

łaciarz, szmaciarz, gałganiarz;
1. człowiek nędznie ubrany, zaniedbany, brudny; łachmyta, obszarpaniec, oberwaniec, obdartus;
2. dawniej: handlarz szmatami


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) człowiek ubrany w łachmany


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łachmaniasty

przypominający łachmany, postrzępiony i brudny


Źródła:

SJP.pl

Łachmanowaty

ubrany w łachmany


Źródła:

SJP.pl

Łachmyta

(r. męski) pogardliwie: człowiek ubrany w łachmany; obdartus; obszarpaniec


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pot. obraź. osoba biedna

 (1.2) pot. obraź. osoba w nędznym ubraniu

 (1.3) pot. przen. osoba godna pogardy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łachmytka

→ łachmyta


Patrz:łachmyta

Źródła:

SJP.pl

Łachotać

1. delikatnie dotykać, podrażniać wrażliwe na dotyk miejsca na czyimś ciele, pobudzając go do śmiechu; łaskotać;
2. łachotać się - łaskotać się:
a) łachotać siebie samego;
b) łachotać jeden drugiego


Źródła:

SJP.pl

Łachotki

łaskotki, gilgotki;
1. delikatne dotykanie, pocieranie wrażliwych na dotyk miejsc na czyimś ciele, mające wywołać śmiech u tego kogoś;
2. skłonność do śmiania się wskutek łaskotania, zwykle w wyrażeniu "mieć łachotki"


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) zob. łaskotki.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łachotliwszy

stopień wyższy od przymiotnika: łachotliwy


Źródła:

SJP.pl

Łachotliwy

1. wywołujący łaskotanie; łaskotliwy;
2. wrażliwy na łaskotanie; bojący się łaskotania


Źródła:

SJP.pl

Łachudra

(r. żeński) kobieta zasługująca na potępienie; także o mężczyźnie z silniejszym zabarwieniem ekspresywnym


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pot. pejor. obraź. pogard. człowiek niewiele wart

 (1.2) pot. pogard. człowiek w starym, obdartym ubraniu

rzeczownik, rodzaj żeński

 (2.1) pot. pejor. obraź. pogard. kobieta niewiele warta, nie szanująca się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łachudrak

potocznie: człowiek nędznie ubrany, zaniedbany, brudny; łachmyta, obszarpaniec, oberwaniec, obdartus


Źródła:

SJP.pl

Łachudrowaty

wyglądem przypominający łachudrę


Źródła:

SJP.pl

Łachut

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Łachy

1. odnoga rzeki lub dawne jej koryto zawierające jeszcze wodę i tworzące płytkie jezioro;
2. piaszczysta mielizna utworzona na rzece wskutek obniżenia się poziomu wody; ławica;
3. zgrubienie od: łaska


Łachy – jezioro w starorzeczu rzeki Wisła, w woj. mazowieckim, w powiecie lipskim, w gminie Solec nad Wisłą, w miejscowości Kępa Piotrowińska, ok. 2 km od ujścia rzeki Kamienna.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Łaciak

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Łaciarka

1. dawniej: maszyna do łatania obuwia;
2. obrabiarka do wyrównywania miejsc występowania sęków; sękarka;
3. przestarzałe:
a) krawcowa zajmująca się łataniem, przeróbką starych rzeczy;
b) handlarka starzyzną;
c) handlarka szmatami; łachmaniarka, szmaciarka, gałganiarka;
d) kobieta nędznie ubrana, zaniedbana, brudna; łachmyta, łachudra


Źródła:

SJP.pl

Łaciarz

przestarzałe:
1. krawiec zajmujący się łataniem, przeróbką starych rzeczy;
2. handlarz starzyzną; handełes;
3. handlarz szmatami; łachmaniarz, szmaciarz, gałganiarz;
4. człowiek nędznie ubrany, zaniedbany, brudny; łachmyta, obszarpaniec, oberwaniec, obdartus


Źródła:

SJP.pl

Łaciasty

pokryty łatami, plamami; połatany; łaciaty


Źródła:

SJP.pl

Łaciaty

pokryty łatami, plamami; niejednolity kolorystycznie


przymiotnik

 (1.1) taki, który ma łaty, plamaamy o innej barwie lub innym odcieniu niż pozostała jego powierzchnia


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łacina

1. język starożytnych Rzymian
2. obelżywe, wulgarne wyrazy


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) jęz. język starożytnych Rzymian;

 (1.2) lekcja łaciny (1.1)

 (1.3) pot. przen. żart. wulgarny język, przekleństwa

 (1.4) środ. przen. tańce latynoamerykańskie

 (1.5) daw. język niezrozumiały, żargon


Ła


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Łacinista

znawca łaciny, nauczyciel języka łacińskiego; latynista, łacinnik


Źródła:

SJP.pl

Łacinistka

znawczyni łaciny, nauczycielka języka łacińskiego; latynistka, łacinniczka


Źródła:

SJP.pl

Łacinizm

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) daw. latynizm


Źródła:

Wiktionary

Łacinka

pismo łacińskie; alfabet łaciński;
2. kursywa używana w Polsce XVI wieku; italika


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) jęz. łaciński alfabet

 (1.2) hist. XVI-wieczna kursywa


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Łacinniczka

znawczyni łaciny, nauczycielka języka łacińskiego; latynistka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nauczycielka języka łacińskiego


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łacinnik

znawca łaciny, nauczyciel języka łacińskiego; latynista


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) człowiek znający łacinę

 (1.2) rel. wyznawca katolicyzmu obrządku łacińskiego


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łaciński

1. język łaciński - język starożytnych Rzymian, obecnie urzędowy język w Watykanie; łacina; 2 dotyczący języka łacińskiego, literatury łacińskiej; 3. łaciński obrządek - obrządek, w którym uznaje się zwierzchność papieża


przymiotnik

 (1.1) właściwy starożytnym Rzymianom, wywodzący się z Imperium Rzymskiego

 (1.2) właściwy Kościołowi rzymskokatolickiemu

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. łacina


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łacińsko

przysłówek

 (1.1) na sposób łaciński, po łacińsku


Źródła:

Wiktionary

Łacińsko-Polski

łączący elementy łaciny i języka polskiego


Źródła:

SJP.pl

Łacińskoamerykański

przymiotnik relacyjny

 (1.1) rzad. związany z Ameryką Łacińską, dotyczący Ameryki Łacińskiej


Źródła:

Wiktionary

Łacińskojęzyczny

przymiotnik

 (1.1) posługujący się językiem łacińskim

 (1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem łacińskim

 (1.3) spisany, stworzony w języku łacińskim


Źródła:

Wiktionary

Łacińskość

→ łaciński


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) łaciński charakter czegoś


Patrz:łaciński

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łacnie

przysłówek

 (1.1) daw. zob. łacno.


Źródła:

Wiktionary

Łacniej

stopień wyższy od przysłówka: łacno


Źródła:

SJP.pl

Łacniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: łacny


Źródła:

SJP.pl

Łacniuchny

zdrobnienie od: łacny


Źródła:

SJP.pl

Łacno

przysłówek

 (1.1) daw. łatwo


Źródła:

Wiktionary

Łacność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest łacne; cecha tych, którzy są łacni


Źródła:

Wiktionary

Łacny

dawniej:
a) łatwy, nietrudny;
b) łaskawy, życzliwy, dobrotliwy


przymiotnik

 (1.1) stpol. łatwy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łaczny

przymiotnik

 (1.1) stpol., także. gw-pl|Śląsk Cieszyński. głodny, łaknący

 (1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński. chciwy


Źródła:

Wiktionary

Łacznąć

czasownik niedokonany

 (1.1) stpol. łaknąć, być głodnym lub spragnionym

 (1.2) stpol. śrpol. przen. bardzo czegoś pragnąć


Źródła:

Wiktionary

Ład

harmonijny układ czegoś; porządek


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) porządek


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Łada

łada dwukropka, łada różowica - gatunki motyla z rodziny niedźwiedziówkowatych


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mot. samochód rosyjskiej marki Łada


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ładniak

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Ładniczka

roślina ozdobna z rodziny makowatych, pochodząca z Japonii i Chin; ładnotka; serduszka


Źródła:

SJP.pl

Ładnie

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób ładny, miły, przyjemny, dobry


Grupa Ładnie – nieformalna grupa artystyczna, założona w Krakowie w 1996 roku i działająca do ok. 2001.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Ładniej

stopień wyższy od przysłówka: ładnie


Źródła:

SJP.pl

Ładniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: ładny


Źródła:

SJP.pl

Ładniuchny

zdrobnienie od: ładny; ładniuśki, ładniusi, ładniutki


Źródła:

SJP.pl

Ładniusi

zdrobnienie od: ładny; ładniuśki, ładniutki, ładniuchny


Źródła:

SJP.pl

Ładniusieńki

zdrobnienie od: ładniusi, ładniuśki


Źródła:

SJP.pl

Ładniutki

zdrobnienie od: ładny; ładniuśki, ładniusi, ładniuchny


przymiotnik

 (1.1) zdrobn. od: ładny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ładniuśki

zdrobnienie od: ładny; ładniutki, ładniusi, ładniuchny


przymiotnik

 (1.1) pot. zdrobn. od: ładny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ładnotka

roślina ozdobna z rodziny makowatych, pochodząca z Japonii i Chin; ładniczka; serduszka


Źródła:

SJP.pl

Ładność

rzadko: właściwość tego, co jest ładne; bycie ładnym


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest ładne; cecha tych, którzy są ładni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ładny

1. taki, który się komuś podoba;
2. potocznie: okazały, pokaźny;
3. ironicznie: zły, okropny


przymiotnik jakościowy

 (1.1) odznaczający się urodą

 (1.2) pot. okazały, znaczny, pokaźny

 (1.3) iron. niedobry, zły, okropny, brzydki

 (1.4) o pogodzie bezdeszczowa, przyjemna

 (1.5) daw. reg-pl|Kresy. dorosły


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ładoga

jezioro w Rosji


rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. największe jezioro Europy położone w Rosji, na północny wschód od Petersburga;

 (1.2) geogr. hist. Stara Ładoga (nazwa używana przed założeniem Nowej Ładogi w 1703 roku);


Ła


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ładoski

przymiotnik od: Ładoga (największe jezioro Europy położone w Rosji)


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z jeziorem Ładoga lub Ładogą, pierwszą stolicą Rusi (współcz. Stara Ładoga)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ładowacz

1. robotnik ładujący towary (np. na samochód, statek, do wagonu);
2. maszyna służąca do załadunku lub rozładunku


Zo


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ładowalny

dający się ładować, możliwy do załadowania


Źródła:

SJP.pl

Ładowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|ładować.


Źródła:

Wiktionary

Ładowareczka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. od: ładowarka


Źródła:

Wiktionary

Ładowarka

1. maszyna służąca do załadunku (np. towarów, gruzu) na środki transportowe;
2. urządzenie służące do ładowania akumulatorów w odpowiednich urządzeniach technicznych, np. telefonach komórkowych


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) techn. bud. maszyna ciężka do wykonywania załadunku, np. towarów na samochód lub inny środek transportu;

 (1.2) elektr. urządzenie służące do ładowania akumulatorów, także wewnętrznych np. w telefonach komórkowych, laptopach itp.;

 (1.3) roln. zob. ładowacz.


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ładowarkowy

→ ładowarka


Patrz:ładowarka

Źródła:

SJP.pl

Ładować

czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) umieszczać przedmioty w jednym miejscu w celu przetransportowania ich gdzieś indziej

 (1.2) fiz. elektr. wprowadzać ładunek elektryczny do baterii, akumulatora

 (1.3) nabijać pistolet / karabin / strzelbę bądź inną broń palną

 (1.4) inform. ściągać z serwera stronę internetową

czasownik zwrotny niedokonany ładować się (dk. brak)

 (2.1) wchodzić, zwykle z trudnościami, w jakieś miejsce, często do którego nie powinno się dostać

 (2.2) inform. o stronie internetowej: ściągać się z serwera

 (2.3) daw. gw-pl|Podkarpacie. stroić się, zbierać się do wyjścia


Źródła:

Wiktionary

Ładownia

1. pomieszczenie na statku, w którym umieszczone są przewożone towary;
2. pomieszczenie na stacji kolejowej, w porcie itp. przeznaczone do załadunku towarów


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pomieszczenie, w którym umieszczany jest ładunek – na statku lub w samolocie

 (1.2) kolej. punkt handlowy na szlaku kolejowym, przeznaczony do załadowywania i wyładowywania przesyłek


Ładownia – część (zamknięta, rzadko otwarta) statku przeznaczona do przewozu ładunku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ładownica

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) wojsk. torba na amunicję lub magazynki z amunicją do broni strzeleckiej


Ładownica (starop. "patrontasz") – pojemnik służący do przenoszenia i dogodnego dobywania amunicji lub magazynków z amunicją, stanowiący element wyposażenia indywidualnego (np. żołnierza).

Ładownica może mieć formę torby noszonej przez ramię, bądź szeregu pojemników (wykonanych ze skóry, tkaniny lub tworzywa sztucznego) troczonych do pasa, szelek bądź innych elementów wyposażenia.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Ładowniczka

zdrobnienie od: ładownica


Źródła:

SJP.pl

Ładowniczy

żołnierz ładujący działo lub karabin maszynowy


Ładowniczy – żołnierz odpowiedzialny za ładowanie broni wymagającej obsługi przez więcej niż jedną osobę.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ładowniej

przestarzały stopień wyższy od przysłówka: ładownie


Źródła:

SJP.pl

Ładownik

robotnik pracujący przy ładowaniu towarów; ładowacz


Ładownik – metalowy zasobnik zawierający kilka naboi, stanowiący wkład magazynka broni palnej przyśpieszający i ułatwiający jego ładowanie. Ładownik ma najczęściej formę blaszanej ramki (spinającej kilka sztuk naboi), która umieszczana jest wewnątrz stałego zintegrowanego z bronią magazynka.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ładownikowy

→ ładownik


Patrz:ładownik

Źródła:

SJP.pl

Ładowność

maksymalny ciężar ładunku, jaki można jednorazowo załadować na urządzenie transportowe


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest ładowne

 (1.2) miara możliwości załadowania, ilości ładunku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ładowny

1. pojemny, pakowny;
2. dawniej: naładowany, napełniony


przymiotnik

 (1.1) pojemny

 (1.2) załadowany


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ładuga

towar ładowany na statek; ładunek


Źródła:

SJP.pl

Ładunek

1. towar przewożony środkami transportu;
2. nagromadzenie czegoś; duża ilość czegoś;
3. nabój; materiał wybuchowy


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) towar umieszczony w czymś, zwykle do transportu;

 (1.2) materiał wybuchowy w pocisku

 (1.3) fiz. liczba określająca skalę oddziaływania;

 (1.4) hist. wojsk. rodzaj amunicji ładowanej z przodu, pierwowzór współczesnego naboju zespolonego;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ładunkowy

→ ładunek


przymiotnik

 (1.1) związany z ładunkiem


Patrz:ładunek

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ładysław

imię męskie


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ładziak

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Ładzice

wieś w Polsce


Ładzice – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie radomszczańskim, w gminie Ładzice.

Do 1953 roku miejscowość była siedzibą gminy Radziechowice. W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Ładzice. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa piotrkowskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ładzicki

przymiotnik od: Ładzice


Źródła:

SJP.pl

Ładzin

wieś w Polsce


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ładzić

1. porządkować
2. żyć z kimś w komitywie


Źródła:

SJP.pl

Łaganów

wieś w Polsce


Łaganów – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie proszowickim, w gminie Proszowice.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Łagier

w Związku Radzieckim: obóz pracy przymusowej; gułag


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) obóz pracy przymusowej dla więźniów politycznych i kryminalnych w Związku Radzieckim, Rosji i innych krajach;


Ni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Łagiernica

więźniarka łagru


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) więźniarka łagru


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łagierniczka

→ łagiernik


Patrz:łagiernik

Źródła:

SJP.pl

Łagiernik

więzień łagru


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) więzień łagru


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łagierny

→ łagier; łagrowy


przymiotnik relacyjny

 (1.1) odnoszący się do łagru, związany z łagrem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łagiew

naczynie do przechowywania płynów; bukłak


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) stpol. naczynie na płyn;


Łagiew (niem. "Lägel, Legel", łac. "lagēna", gr. λάγυνος "lagynos") – dawne naczynie do przechowywania i przenoszenia wody, napojów oraz innych płynów.

Było głównie podręcznym naczyniem podróżnym, które mogła też cechować określona pojemność. Wykonywano je z drewna, skóry i metalu.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Łagiewka

1. zdrobnienie od: łagiew;
2. łagiewka pyłkowa - rurka wyrastająca z ziarnka pyłku kwiatowego w głąb słupka, umożliwiająca zapłodnienie


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Łagiewnicki

przymiotnik od: Łagiewniki


przymiotnik

 (1.1) odnoszący się do Łagiewnik, związany z Łagiewnikami


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łagiewniczanin

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Łagiewnik


Źródła:

Wiktionary

Łagiewniczanka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Łagiewnik


Źródła:

Wiktionary

Łagiewnik

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) hist. rzemieślnik wytwarzający beczki oraz inne naczynia drewniane lub gliniane;


Łagiewnik – wczesnośredniowieczny zawód rzemieślniczy.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Łagiewniki

1. dzielnica Łodzi;
2. dzielnica Bytomia;
3. dzielnica Krakowa;
4. Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie;
5. wieś w woj. dolnośląskim;
6. wieś w woj. wielkopolskim;
7. Łagiewniki Kościelne: wieś w woj. wielkopolskim


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) geogr. toponim, nazwa kilkunastu polskich wsi oraz dzielnic miast;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Łagisza

dzielnica Będzina


Łagisza – dzielnica Będzina leżąca w jego północnej części.

W latach 1915–1954 siedziba gminy Łagisza. W latach 1954–1968 wieś należała i była siedzibą władz gromady Łagisza, zniesionej w związku z przekształceniem gromady w miasto. W 1973 włączona do Będzina.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Łagiszyn

wieś w Polsce


Łagiszyn – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie górowskim, w gminie Góra.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Łagocki

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Łagoda

nazwisko


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) stpol. łagodność


Zobacz też: Łagoda - herb szlachecki.

Łagoda – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie zielonogórskim, w gminie Nowogród Bobrzański.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zielonogórskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Łagodnie

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób łagodny; delikatnie lub nieznacznie


Źródła:

Wiktionary

Łagodniej

stopień wyższy od przysłówka: łagodnie


Źródła:

SJP.pl

Łagodniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: łagodny


Źródła:

SJP.pl

Łagodnienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|łagodnieć.


Źródła:

Wiktionary

Łagodnieć

czasownik

 (1.1) stawać się łagodnym

 (1.2) słabnąć, tracić na mocy


Źródła:

Wiktionary

Łagodniusi

zdrobnienie od: łagodny; łagodniutki


Źródła:

SJP.pl

Łagodniutki

zdrobnienie od: łagodny; łagodniusi


przymiotnik

 (1.1) zdrobn. od: łagodny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łagodniutko

przysłówek

 (1.1) zdrobn. od: łagodnie


Źródła:

Wiktionary

Łagodność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego co jest łagodne; cecha tego, kto jest łagodny


Źródła:

Wiktionary

Łagodny

1. skłonny do zgody, wyrozumiały;
2. wyrażający wyrozumiałość, dobroć;
3. pozbawiony surowości, srogości;
4. niemający dużego natężenia; nieostry, nieintensywny;
5. o produktach chemicznych: niewywołujący gwałtownych reakcji chemicznych


przymiotnik jakościowy

 (1.1) charakteryzujący się łagodnością, spokojem, brakiem gniewu lub niepokoju

 (1.2) o smaku: słaby, taki, który nie jest pikantny; jest delikatny

 (1.3) o rzece, potoku: płynący powoli, mający gładką powierzchnię


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łagodzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|łagodzić.


Źródła:

Wiktionary

Łagodzin

wieś w Polsce


Łagodzin (niem. "Egloffstein") – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie gorzowskim, w gminie Deszczno.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gorzowskiego.

Wieś połączona jest z Gorzowem Wielkopolskim linią MZK.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Łagodzić

czasownik niedokonany

 (1.1) czynić łagodnym, mniej surowym, mniej gwałtownym

 (1.2) czynić mniej kontrastowym, mniej jaskrawym, mniej intensywnym

 (1.3) daw. reg-pl|Kresy. przygotować

 (1.4) daw. reg-pl|Kresy. poprawić

czasownik zwrotny niedokonany łagodzić się

 (2.1) stawać się łagodnym


Źródła:

Wiktionary

Łagodziński

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Łagowianin

mieszkaniec Łagowa


Źródła:

SJP.pl

Łagowianka

mieszkanka Łagowa


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Łagowiec

wieś w Polsce


Zobacz też: Łagowiec w innych znaczeniach tej nazwy.

Łagowiec – wieś w Polsce, położona w województwie lubuskim, w powiecie międzyrzeckim, w gminie Trzciel.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Łagowo

wieś w Polsce


Łagowo – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie kościańskim, w gminie Krzywiń.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Łagowski

przymiotnik od: Łagów


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Łagrowy

→ łagier; łagierny


przymiotnik relacyjny

 (1.1) odnoszący się do łagru, związany z łagrem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łagry

w Związku Radzieckim: obóz pracy przymusowej; gułag


Źródła:

SJP.pl

Łagun

jedna z szeregu drewnianych belek stanowiących podkład pod budujący się lub wyciągnięty na brzeg statek


Źródła:

SJP.pl

Łaguszów

wieś w Polsce


Łaguszów dawniej też Łaguszew – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie zwoleńskim, w gminie Przyłęk. Ma status sołectwa.

Wieś w powiecie radomskim w województwie sandomierskim w XVI wieku była własnością kasztelana lubelskiego Andrzeja Firleja. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa radomskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Łagów

1. miasto w Polsce;
2. nazwa kilku wsi w Polsce


Łagów – miasto położone w województwie świętokrzyskim, w powiecie kieleckim. Siedziba urzędu gminy Łagów. Status miasta odzyskało z dniem 1 stycznia 2018.

Był miastem biskupstwa włocławskiego w województwie sandomierskim w ostatniej ćwierci XVI wieku. W latach 1975–1998 Łagów administracyjnie należał do województwa kieleckiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Łagówek

wieś w Polsce


Łagówek (niem. "Neu Lagow") – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie świebodzińskim, w gminie Łagów.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zielonogórskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Łajanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|łajać.


Ła


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Łajać

ostro strofować, ganić, wymyślać


czasownik przechodni niedokonany

 (1.1) ostro strofować


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łajba

potoczne określenie łodzi


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. stara łódź lub statek w kiepskim stanie technicznym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łajdacki

właściwy łajdakowi, nikczemny, nieuczciwy, hultajski, szelmowski


Źródła:

SJP.pl

Łajdackość

→ łajdacki


Patrz:łajdacki

Źródła:

SJP.pl

Łajdactwo

1. czyn zły, nierządny, hańbiący, postępowanie nieuczciwe, godne łajdaka; hultajstwo, łotrostwo
2. zbiorowo: łajdacy


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) nieetyczne prowadzenie się, postępowanie

 (1.2) pot. obraź. ogół łajdaków

 (1.3) pot. nieetyczny postępek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łajdaczek

zdrobnienie od: łajdak


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) zdrobn. od łajdak


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łajdaczeć

stawać się łajdakiem, nikczemnym; nikczemnieć


Źródła:

SJP.pl

Łajdaczka

1. przestarzale: kobieta prowadząca życie rozpustne; nierządnica, rozpustnica, ladacznica;
2. rzadziej: kobieta nieuczciwa


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. kobieta nierządna


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łajdaczy

dotyczący łajdaka, właściwy łajdakowi; nikczemny; łajdacki


Źródła:

SJP.pl

Łajdaczyna

ekspresywnie: mężczyzna nieuczciwy, niegodziwy, godny potępienia; łotr, łobuz


Źródła:

SJP.pl

Łajdaczyć

potocznie:
1. czynić niemoralnym;
2. łajdaczyć się -
a) prowadzić rozwiązłe życie seksualne; ladaczyć się;
b) robić coś niegodziwego


Źródła:

SJP.pl

Łajdak

mężczyzna nieuczciwy, niegodziwy, godny potępienia; łotr, łobuz


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pot. pejor. człowiek postępujący niezgodnie z normami etyki, godny pogardy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łajdakowaty

postępujący nieetycznie; bydlakowaty, draniowaty, łachudrowaty


Źródła:

SJP.pl

Łajdus

pogardliwie o człowieku niegodziwym, godnym potępienia, łajdaku


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) zob. łajdak.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łajka

biały, czarny albo łaciaty pies syberyjski używany do polowania i w zaprzęgu


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kynol. średniej wielkości kudłaty pies syberyjski, używany do polowań i do zaprzęgu;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Łajno

potocznie: odchody zwierzęce lub ludzkie (rzadziej)


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odchody zwierzęce


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łajza

(r. męski)
1. potocznie o włóczędze, często z odcieniem pogardliwym jako o zapijaczonym łachmaniarzu
2. potocznie o niedołędze; fajtłapa


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub żeński

 (1.1) pogard. osoba brudna, zaniedbana

 (1.2) pot. obraź. osoba niezdarna

 (1.3) daw. obraź. powsinoga, włóczęga

 (1.4) pot. lump, menel


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łak

środowiskowo: mało zdolny raper


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) środ. raper o niskich umiejętnościach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łaknienie

1. w medycynie: uczucie związane z chęcią jedzenia; apetyt, głód;
2. o pojęciach abstrakcyjnych: wielkie pragnienie czegoś; pożądanie, potrzeba, żądza


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|łaknąć.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łakno

wieś w Polsce


Łakno – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie włocławskim, w gminie Chodecz.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa włocławskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Łaknąć

1. odczuwać głód lub chęć spożycia określonego pokarmu;
2. chcieć czegoś


czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) odczuwać głód

 (1.2) chcieć czegoś


Ła


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Łakocie

wyroby cukiernicze trwałe, np. cukierki, czekolada, chałwa; słodycze, dobrocie, dobroci


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) słodycze, słodkości

 (1.2) daw. w liczbie pojedynczej przysmak, specjał

 (1.3) przen. rzeczy wartościowe, dające satysfakcję, szczęście, przede wszystkim w sensie duchowym


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łakomca

dawniej: skąpiec, chciwiec; łakomiec


Źródła:

SJP.pl

Łakomczuch

ktoś, kto lubi dobrze zjeść; żarłok; obżartuch


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy

 (1.1) pot. ktoś, kto jest łakomy, lubi jeść, zwłaszcza słodycze, przysmaki

forma rzeczownika.

 (2.1) D. lm. od: łakomczucha


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łakomczucha

ktoś, kto lubi dobrze zjeść; żarłok; obżartuch


Źródła:

SJP.pl

Łakomczuszek

zdrobnienie od: łakomczuch


Źródła:

SJP.pl

Łakomczuszka

zdrobnienie od: łakomczuch


Źródła:

SJP.pl

Łakomiec

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Łakomiej

stopień wyższy od przysłówka: łakomie


Źródła:

SJP.pl

Łakomość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co łakome; cecha tych, którzy są łakomi


Źródła:

Wiktionary

Łakomski

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Łakomstwo

1. zachłanność
2. nieumiarkowanie w jedzeniu i piciu


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) brak umiarkowania w jedzeniu; chciwość pokarmów

 (1.2) wykazywanie chciwości do czegoś


Łakomstwo, obżarstwo czy też nieumiarkowanie w jedzeniu i piciu − jeden z siedmiu grzechów głównych w chrześcijaństwie, polegający na pochłanianiu większej ilości pokarmów i napoju niż osoba potrzebuje do swego życia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Łakomszy

stopień wyższy od przymiotnika: łakomy


Źródła:

SJP.pl

Łakomy

1. nieumiarkowany w jedzeniu;
2. budzący chciwość, pożądanie


przymiotnik jakościowy

 (1.1) chciwy jedzenia

 (1.2) przen. chciwy

 (1.3) budzący chciwość


Ła


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Łakota

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Łakotniś

dawniej: łakomczuch, łasuch, smakosz; łasoń, łakotnik


Źródła:

SJP.pl

Łakoć

(r. męski) coś bardzo smacznego; smakołyk, przysmak, rarytas, specjał, delikates


Źródła:

SJP.pl

Łam

kolumna druku dostosowana pod względem liczby wierszy do wielkości strony; szpalta


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) druk. teksty, tabele, ilustracje i inne elementy druku uformowane w kolumnę w układzie jednołamowym lub stanowiące część kolumny w układzie wielołamowym;

forma czasownika.

 (2.1) rozk. 2 os. lp. zob. łamać.


Ła


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Łamacz

pracownik drukarni zajmujący się łamaniem szpalt; metrampaż


Łamacze ("dentes sectorii") – zęby drapieżnych ssaków, będące zmodyfikowanym czwartym górnym zębem przedtrzonowym i pierwszym dolnym trzonowym. Łamacze mają trzy korzenie. Służą przede wszystkim do cięcia mięsa i łamania kości. Łamacze działają jak nożyce lub sekator odcinając duże kęsy pokarmu, który następnie jest połykany bez przeżuwania. Stopień wykształcenia tych zębów jest zależny od stopnia specjalizacji gatunku, u którego występują i różni się pomiędzy poszczególnymi rodzinami drapieżnych.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Łamacze

pracownik drukarni zajmujący się łamaniem szpalt; metrampaż


Źródła:

SJP.pl

Łamaczka

potocznie: łamaczka (męskich) serc - kobieta nieodwzajemniająca sympatii mężczyzn


Źródła:

SJP.pl

Łamaga

(r. męski) mężczyzna niezdarny, ślamazarny; niedołęga, oferma


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub żeński

 (1.1) pot. ktoś nieporadny lub niezdarny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łamagostwo

potocznie: bycie łamagą - osobą niesprawną fizycznie, niezdarną, ślamazarną; niezdarność, niedołęstwo, ślamazarność, ofermowatość


Źródła:

SJP.pl

Łamak

potocznie: mały przedmiot przypominający klucz, którym można otworzyć zamek w samochodzie; sztos


Źródła:

SJP.pl

Łamana

linia łamana


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) geom. linia łamana


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łamanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|łamać.


Źródła:

Wiktionary

Łamaniec

1. nienaturalny, dziwaczny ruch ciała; wygibas; wykrętas;
2. rysunek, linia o powyginanych kszatłtach


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) pot. dziwaczna figura tancerza, osoby gimnastykującej się itp.; nienaturalne wygięcie

 (1.2) pot. motyw graficzny o powyginanych kształtach

 (1.3) pot. o czymś trudnym do wymówienia, niezrozumiałym, skomplikowanym

 (1.4) środ. sport. strzelectwo wiatrówka, którą ładuje się poprzez „złamanie”


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łamany

1. rozbijać, rozrywać, burzyć, kruszyć;
2. potocznie: boleć, kłuć;
3. przenośnie: niszczyć, niweczyć, marnować;
4. przenośnie, np. o oporze: pokonywać, przezwyciężać;
5. przenośnie, np. o umowie, przysiędze: naruszać, nie dotrzymywać;
6. w poligrafii: formować kolumny


Źródła:

SJP.pl

Łamarka

maszyna do kruszenia skał; kruszarka szczękowa


Źródła:

SJP.pl

Łamać

1. rozbijać, rozrywać, burzyć, kruszyć;
2. potocznie: boleć, kłuć;
3. przenośnie: niszczyć, niweczyć, marnować;
4. przenośnie, np. o oporze: pokonywać, przezwyciężać;
5. przenośnie, np. o umowie, przysiędze: naruszać, nie dotrzymywać;
6. w poligrafii: formować kolumny


czasownik przechodni niedokonany

 (1.1) o rzeczach mało elastycznych: rozdzielać coś na kawałki naciskając, zginając

 (1.2) nie stosować się do czegoś

 (1.3) niszczyć komuś życie, karierę

 (1.4) pokonywać opór

 (1.5) druk. formować kolumny podczas przygotowania książki lub czasopisma do druku

 (1.6) szt. dodawać do danej barwy inny kolor w celu uzyskania barwy zgaszonej, stonowanej

 (1.7) o haśle, kodzie, szyfrze itp.: odgadywać

czasownik zwrotny niedokonany łamać się

 (2.1) o rzeczach mało elastycznych: pękać pod wpływem działania siły

 (2.2) przest. dzielić się czymś, zwykle jedzeniem, odłączając jego kawałki

 (2.3) przen. poddawać się na skutek nacisków psychicznych

 (2.4) przen. tracić odporność psychiczną, ulegać depresji

 (2.5) przen. rozbijać się, rozpryskiwać się

czasownik nieprzechodni niedokonany

 (3.1) med. przejawiać ból lub dyskomfort w konkretnych miejscach ciała


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łambinowice

wieś w Polsce


Łambinowice ( Lamsdorf) – wieś w Polsce, położona w województwie opolskim, w powiecie nyskim, w gminie Łambinowice.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Łambinowicki

→ Łambinowice


Patrz:Łambinowice

Źródła:

SJP.pl

Łambinowiczanin

mieszkaniec Łambinowic (wsi w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Łambinowiczanka

mieszkanka Łambinowic (wsi w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Łamignat

potocznie: człowiek silnie zbudowany, siłacz


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) reg. rzad. mężczyzna silnie zbudowany, siłacz potencjalnie mogący łamać kości


Łamignat – zbój, mąż Jagi (czarownicy), postać z serii komiksowej "Kajko i Kokosz" autorstwa Janusza Christy. Jak sam o sobie mówił, zabierał bogatym i dawał biednym.

Postać zbója Łamignata po raz pierwszy ukazała się w gazecie „Wieczór Wybrzeża” w latach 1974–1975. W wersji albumowej dopiero w latach 1987–1988 w komiksach "Woje Mirmiła" i "Rozprawa z Dajmiechem", które dziś tworzą jeden album "Woje Mirmiła" wydany przez Egmont w trzech tomach.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Łamigłówka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zadanie logiczne do rozwiązania poprzez kombinacje

 (1.2) przen. problem życiowy niełatwy do rozwiązania


Łamigłówka – rozrywka umysłowa występująca w dwóch znaczeniach: po pierwsze jako układanka wymagająca logicznego myślenia i kombinowania, a po drugie jako zadanie do rozwiązania polegające na kombinacji liter, sylab, liczb, sytuacji.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Łamigłówkowicz

miłośnik łamigłówek


Źródła:

SJP.pl

Łamigłówkowy

→ łamigłówka


Patrz:łamigłówka

Źródła:

SJP.pl

Łamistrajk

osoba pracująca w czasie strajku


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pot. osoba pracująca w czasie strajku


Łamistrajk (ang. "strikebreaker") – osoba, która pracuje pomimo trwającego strajku. Łamistrajkami są zazwyczaj osoby, które nie były zatrudnione w firmie przed sporem związkowym, a zostały zatrudnione po strajku lub w jego trakcie, aby utrzymać działanie przedsiębiorstwa. „Łamistrajkami” można również nazywać pracowników (członków związku lub nie), którzy przekraczają linie pikiet, aby pracować.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Łamistrajkostwo

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) podejmowanie pracy w czasie strajku


Źródła:

Wiktionary

Łamistrajkowy

→ łamistrajk


Patrz:łamistrajk

Źródła:

SJP.pl

Łamliwość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest łamliwe


Łamliwość – jeden z ważniejszych parametrów opisujących użytkowe własności włókien szklanych, a oznacza się ją jako stosunek najmniejszej średnicy pętli utworzonej z włókna do średnicy włókna. Łamliwość wzrasta ze zwiększeniem średnicy włókien i ze zwiększeniem zawartości alkaliów.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Łamliwszy

stopień wyższy od przymiotnika: łamliwy


Źródła:

SJP.pl

Łamliwy

taki, który łatwo się łamie


przymiotnik

 (1.1) łatwo łamiący się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łamy

kolumna druku dostosowana pod względem liczby wierszy do wielkości strony; szpalta


Źródła:

SJP.pl

Łan

1. obszar ziemi, na którym coś się uprawia; niwa, pole;
2. zboże rosnące na ziemi uprawnej;
3. dawniej: obszar ziemi dany osadnikowi do uprawy przez panującego księcia


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) część ziemi pod zasiew

 (1.2) zboże rosnące na zagonie

 (1.3) daw. jednostka miary powierzchni ziemi uprawnej licząca od 17 do 26 hektarów

 (1.4) daw. obszar ziemi dany przez możnowładcę osadnikowi do uprawy, celem pozyskania czynszu i daniny


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Łangowski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Łani

przymiotnik od: łania


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z łanią, dotyczący łani

przymiotnik dzierżawczy

 (2.1) należący do łani

rzeczownik, rodzaj żeński

 (3.1) daw. łania

forma rzeczownika.

 (4.1) D., C. i Ms. lp. oraz D. lm. od: łania


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łania

samica jelenia lub daniela


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zool. samica jelenia lub daniela

 (1.2) pot. atrakcyjna dziewczyna


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Łaniewo

wieś w Polsce


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Łaniewski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Łanię

młode jelenia lub daniela


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) zool. młode łani


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łanięcki

→ Łanięta


Patrz:Łanięta

Źródła:

SJP.pl

Łanięta

młode jelenia lub daniela


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Łankiejmski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący Łankiejm, związany z Łankiejmami


Źródła:

Wiktionary

Łankowice

wieś w Polsce


Łankowice – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie nakielskim, w gminie Kcynia.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Łanocha

łanocha pobrzęcz - gatunek chrząszcza z rodziny poświętnikowatych


Łanocha ("Oxythyrea") – rodzaj chrząszczy z rodziny poświętnikowatych i podrodziny kruszczycowatych. Obejmuje 19 opisanych gatunków.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Łanowce

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w zachodniej części Ukrainy;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Łanowe

podatek w dawnej Polsce płacony przez chłopów łanami zboża za powierzchnię użytkową pola


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) hist. w dawnej Polsce: forma podatku gruntowego;


Łanowe – w dawnej Polsce forma podatku gruntowego od ziem ornych, zwanego do XIV wieku poradlnym. W 1629 jego wybieranie zastąpiono podymnym.

Jest to także nazwa podatku płaconego od 1649 przez starostów, łącznie z kwartą zamiast wystawiania jednego piechura z każdych 20 łanów z dóbr królewskich (piechota wybraniecka).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Łanowiec

dawniej: żołnierz należący do piechoty łanowej


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) daw. żołnierz należący do piechoty łanowej


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łanowo

przysłówek

 (1.1) w sposób łanowy


Źródła:

Wiktionary

Łanowski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Łanowy

przymiotnik od: łan


Źródła:

SJP.pl

Łanuszka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) stpol. konwalia


Źródła:

Wiktionary

Łany

1. obszar ziemi, na którym coś się uprawia; niwa, pole;
2. zboże rosnące na ziemi uprawnej;
3. dawniej: obszar ziemi dany osadnikowi do uprawy przez panującego księcia


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Łap

wyraz oznaczający nagłe złapanie za coś, gwałtowne pochwycenie kogoś albo czegoś


wykrzyknik

 (1.1) onomatopeja imitująca nagłe złapanie czegoś

forma czasownika.

 (2.1) 2. os. lp., rozk. od łapać

forma rzeczownika.

 (3.1) D. lm. od: łapa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łap-Cap

szybko, bez zastanowienia, byle jak (np. Nie wprowadzaj znaczeń łap-cap!); na łap-cap, (na) łap cap, (na) łapu capu, (na) łapu-capu


Źródła:

SJP.pl

Łapa

1. potocznie o ręce;
2. kończyna zwierzęcia, głównie ptaka lub ssaka niemającego kopyt;
3. część maszyny przytwierdzana do czegoś w celu umocowania tejże maszyny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) noga zwierzęcia niemającego kopyt

 (1.2) pot. żart. ręka, dłoń

 (1.3) chem. element sprzętu laboratoryjnego służący do trzymania probówek (np. przy ogrzewaniu)

 (1.4) gw-pl|księstwo łowickie. stopa u nogi

 (1.5) gw-pl|księstwo łowickie. część pończochy okrywająca stopę


Łapa – część kończyny zwierzęcia, miękka stopa ssaka, zazwyczaj czworonoga, na której są pazury.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Łapacz

1. potocznie, pogardliwie o kimś, kto śledzi, aresztuje ludzi, zwłaszcza o agencie policji śledczej; łaps;
2. w baseballu i softballu: zawodnik, którego zadaniem jest łapanie piłki; chwytacz


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba, która coś lub kogoś łapie


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Łapaczka

rękawica np. hokejowa do łapania krążków


Źródła:

SJP.pl

Łapadło

Łapadło (spadochron) – urządzenie do zatrzymywania klatki szybowej w razie zerwania się liny nośnej. Łapadło powoduje automatyczne zaciśnięcie szczęk hamulcowych na szynach, po których prowadzona jest klatka. Stosowanie łapadeł jest wymagane przez prawo.


Źródła:

Wikipedia

Łapaj

nazwisko


Łapaj – osada w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie żnińskim, w gminie Janowiec Wielkopolski.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bydgoskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Łapajówka

wieś w Polsce


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Łapak

łapak wozów - urządzenie do zatrzymywania wozów w kopalni


Źródła:

SJP.pl

Łapalice

wieś w Polsce


Łapalice, dodatkowa nazwa w języku kaszubskim Łapalëce, (niem. "Lappalitz") – wieś kaszubska w Polsce, położona w województwie pomorskim, w powiecie kartuskim, w gminie Kartuzy. Ma status sołectwa.

Wieś położona nad Jeziorem Łapalickim, w pobliżu wzniesienia Chochowatka (215,1 m n.p.m.), niedaleko Chmielna na terenie Kaszubskiego Parku Krajobrazowego. Przez Łapalice przebiega droga wojewódzka nr 211.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Łapanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|łapać.


Źródła:

Wiktionary

Łapanka

1. obława na ludzi w czasie II wojny światowej;
2. werbowanie do pracy przypadkowych ludzi


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) hist. akcja zatrzymywania większej liczby przypadkowych osób w czasie drugiej wojny światowej;

 (1.2) pot. żart. przyjmowanie do pracy przypadkowych ludzi, bez stawiania im specjalnych wymagań

 (1.3) pot. żart. werbowanie kogoś do prac, których nikt nie chce wykonywać


Łapanka – nazwa (pierwotnie potoczna) jednego z głównych sposobów używanych przez Niemców podczas II wojny światowej dla zatrzymania na ulicach okupowanych miast większej liczby przypadkowych przechodniów w celu uwięzienia ich, przesiedlenia, umieszczenia w obozach koncentracyjnych bądź skierowania na przymusowe roboty do Niemiec.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Łapankowy

→ łapanka


Patrz:łapanka

Źródła:

SJP.pl

Łapanowski

przymiotnik od: Łapanów


Źródła:

SJP.pl

Łapanów

wieś w Polsce


Łapanów – wieś (dawniej miasto) w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie bocheńskim, w gminie Łapanów. Miejscowość jest siedzibą gminy Łapanów.

Łapanów uzyskał lokację miejską w 1785 roku, utracił w 1896 roku. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnowskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Łapawica

potocznie: rękawica, zwykle z jednym palcem


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rękawiczka z jednym palcem

 (1.2) reg. (Poznań) rękawica


Przykłady łapawic

Łapawica – rodzaj rękawicy dwukomorowej, gdzie jedna z nich jest przeznaczona na kciuk, a druga na pozostałe palce. Dzięki takiej budowie łapawica zapewnia lepszą izolację termiczną, ze względu na mniejszą powierzchnię utraty ciepła z okolic palców oraz umożliwia podwinięcie palców i ogrzewanie ich w ten sposób ciepłem swojej dłoni.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Łapać

1. chwytać, brać (za) coś ręką lub przyrządem;
2. zatrzymywać, doprowadzać do ujęcia czegoś lub kogoś;
3. potocznie: rozumieć, chwytać


czasownik przechodni niedokonany (dk. złapać)

 (1.1) chwytać coś, co znajduje się w ruchu, zostało rzucone

 (1.2) zarażać się, zostawać zarażonym chorobą

 (1.3) o uczuciu lub chorobie: zaczynać być odczuwalnym

 (1.4) polować na coś lub łowić

 (1.5) pot., pojmować, rozumieć

czasownik zwrotny niedokonany łapać się

 (2.1) chwytać samego siebie

 (2.2) chwytać coś, przytrzymując się

 (2.3) dostrzegać coś, czego nie było się świadomym

 (2.4) podejmować się, zabierać się za coś

 (2.5) dawać się pochwycić (w pułapkę)

 (2.6) dawać się zwieść (podstępem)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łapcia

zdrobnienie od: łapka


Źródła:

SJP.pl

Łapciaty

karzełek łapciaty - rasa ozdobnych kur miniaturowych


Źródła:

SJP.pl

Łapcie

1. chwytać, brać (za) coś ręką lub przyrządem;
2. zatrzymywać, doprowadzać do ujęcia czegoś lub kogoś;
3. potocznie: rozumieć, chwytać


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Łapczyca

wieś w województwie małopolskim


Łapczyca – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie bocheńskim, w gminie Bochnia.

Północna część miejscowości od Górnego Gościńca leży na Podgórzu Bocheńskim, a na południe od „Górnego Gościńca” należy do Pogórza Wiśnickiego.

Wieś opactwa benedyktynów tynieckich w powiecie szczyrzyckim województwa krakowskiego w końcu XVI wieku.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Łapczyce

wieś w Polsce


Łapczyce – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie trzebnickim, w gminie Żmigród.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa wrocławskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Łapczyn

wieś w Polsce


Łapczyn – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie białostockim, w gminie Czarna Białostocka. Od Czarnej Białostockiej dzieli Łapczyn około 12 kilometrów. We wsi znajduje się około 27 domów.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa białostockiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Łapczywie

przysłówek

 (1.1) w sposób łapczywy


Źródła:

Wiktionary

Łapczywiej

stopień wyższy od przysłówka: łapczywie


Źródła:

SJP.pl

Łapczywość

chciwość, zachłanność, pazerność


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzymiotnikowy od|łapczywy.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łapczywszy

stopień wyższy od przymiotnika: łapczywy


Źródła:

SJP.pl

Łapczywy

chytry, pazerny, zachłanny, chciwy


przymiotnik

 (1.1) bez umiaru

 (1.2) cechujący się łakomstwem

 (1.3) nacechowany chciwością, pożądliwością


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łapczyński

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Łapeczka

zdrobnienie od: łapka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. zdrobn. od: łapka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łapeć

1. but wykonany ze słomy, skóry; chodak; trep; kapeć; krypeć
2. poranny pantofel


Źródła:

SJP.pl

Łapianin

mieszkaniec Łap


Źródła:

SJP.pl

Łapianka

mieszkanka Łap


Źródła:

SJP.pl

Łapicki

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Łapiduch

1. dawne, żartobliwe określenie sanitariusza
2. w gwarze miejskiej: człowiek z obsługi karawanu; karawaniarz


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) lekcew. lub żart. lekarz

 (1.2) lekcew. lub żart. pielęgniarz lub sanitariusz

 (1.3) gw-pl|Warszawa. grabarz


Łapiduch – demon słowiański z wierzeń ludności Puszczy Sandomierskiej, czyhający na pokutujące dusze i dręczący je.

Łapiduch przypominał wyglądem bulwiastą kulę wspierającą się na pięciopalczastych, szponowatych stopach oraz z krótkimi rękami i długimi palcami uzbrojonymi w ostre pazury. Siedzibą jego były pustkowia, gdzie czatował na pokutujące dusze, Kiedy udało mu się je pochwycić, znęcał się nad nimi i doprowadzał do płaczu. Nigdy nie atakował ludzi żywych.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Łapigrosz

pogardliwie o człowieku chciwym zysku, starającym się na wszystkim zarobić; wyzyskiwacz, geszefciarz, spekulant


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Łapina

serdecznie, z politowaniem o rączce, łapce


Źródła:

SJP.pl

Łapinka

zdrobnienie od: łapina


Źródła:

SJP.pl

Łapię

pieszczotliwie o łapce, rączce, ręce


Źródła:

SJP.pl

Łapiński

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Łapka

1. zdrobnienie od łapa;
2. przedmiot do zabijania much; plastikowy lub skórzany, płaski, zwykle czworokątny element na długiej rączce; packa;
3. przyrząd do łapania zwierząt; pułapka, wnyki, sidła


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. od: łapa

 (1.2) mała łapa

 (1.3) spoż. dolna część drobiowych nóg

 (1.4) pułapka

 (1.5) zob. łapki.


Łapka – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie olsztyńskim, w gminie Barczewo.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego. Wieś znajduje się w historycznym regionie Warmia.

Wieś jest siedzibą sołectwa. W miejscowości znajduje się żwirownia oraz betoniarnia.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Łapki

1. zdrobnienie od łapa;
2. przedmiot do zabijania much; plastikowy lub skórzany, płaski, zwykle czworokątny element na długiej rączce; packa;
3. przyrząd do łapania zwierząt; pułapka, wnyki, sidła


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) zabawa ćwicząca refleks, polegająca na uderzaniu się otwartymi dłońmi

forma rzeczownika.

 (2.1) lm. od: łapka


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Łapkować

środowiskowo: lajkować, klikając w znaczek w formie kciuka skierowanego w górę albo w dół


Źródła:

SJP.pl

Łapot

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Łapownictwo

przyjmowanie łapówek; łapówkarstwo


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) pejor. praw. dawanie, przyjmowanie lub wymuszanie łapówek;


Łapownictwo – w prawie polskim przestępstwo polegające na wręczaniu, braniu lub żądaniu korzyści majątkowej lub osobistej (łapówki).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Łapowniczka

→ łapownik


Patrz:łapownik

Źródła:

SJP.pl

Łapowniczy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) krym. odnoszący się do łapownictwa, związany z łapownictwem


Źródła:

Wiktionary

Łapownik

osoba przyjmująca łapówki; łapówkarz, łapówkobiorca


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pejor. człowiek biorący łapówki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łapowy

dotyczący łap


Źródła:

SJP.pl

Łaps

potocznie:
1. człowiek nędznie ubrany; łapserdak, obdartus, obszarpaniec;
2. człowiek niegodziwy; łapserdak, łajdak, łobuz;
3. policjant; glina;
4. agent policji śledczej; łapacz


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pot. pogard. policjant, milicjant, tajniak

 (1.2) pot. ktoś niegodziwy

wykrzyknik

 (2.1) nagłe złapanie, pochwycenie czegoś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łapserdacki

przymiotnik od: łapserdak


Źródła:

SJP.pl

Łapserdaczek

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) zdrobn. od łapserdak


Źródła:

Wiktionary

Łapserdak

1. człowiek nędznie ubrany, łachmaniarz, kloszard, obdartus
2. łobuz, łotr, nicpoń


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) człowiek nędznie ubrany

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) daw. chałat żydowski


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łapski

przymiotnik od: Łapy


Źródła:

SJP.pl

Łapsko

zgrubienie od: łapa


Źródła:

SJP.pl

Łapsza

rodzaj zupy


Źródła:

SJP.pl

Łapszański

1. przymiotnik od: Łapsze Niżne;
2. przymiotnik od: Łapsze Wyżne


Źródła:

SJP.pl

Łapszów

wieś w Polsce


Ła


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Łapu

część wyrażenia

 (1.1) tylko w wyrażeniu zob. łapu-capu, łapu capu, na łapu-capu, na łapu capu.


Źródła:

Wiktionary

Łapu-Capu

szybko, bez zastanowienia, byle jak (np. Nie wprowadzaj znaczeń łapu-capu!); na łapu-capu, (na) łapu capu, (na) łap cap, (na) łap-cap


związek frazeologiczny

 (1.1) pot. pośpiesznie (pospiesznie), niestarannie, nieuważnie


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łapy

1. potocznie o ręce;
2. kończyna zwierzęcia, głównie ptaka lub ssaka niemającego kopyt;
3. część maszyny przytwierdzana do czegoś w celu umocowania tejże maszyny


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Polsce;


Ła


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Łapówa

zgrubienie od: łapówka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zgrub. od łapówka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łapówka

korzyść osobista, najczęściej pieniężna, nielegalnie przyjmowana przez funkcjonariuszy służby publicznej w zamian za wykonanie dla kogoś określonej przysługi


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) krym. wartość materialna lub niematerialna udzielona przez jedną osobę na rzecz drugiej osoby, w celu nielegalnego osiągnięcia pewnej korzyści


Zobacz też: Łapówka w innych znaczeniach tego słowa.

Łapówka, dawn. kuban (pot.) – korzyść, najczęściej finansowa, wręczana osobie lub grupie osób, dla osiągnięcia określonego celu, z pominięciem standardowych procedur.

Indeks Przekupstwa (Bribe Payers Index).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Łapówkara

→ łapówkarz


Patrz:łapówkarz

Źródła:

SJP.pl

Łapówkarka

kobieta przyjmująca łapówki


Źródła:

SJP.pl

Łapówkarski

przymiotnik od: łapówkarz


przymiotnik relacyjny

 (1.1) krym. odnoszący się do łapówkarstwa, związany z łapówkarstwem


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łapówkarstwo

przyjmowanie łapówek; łapownictwo


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) krym. proceder polegający na dawaniu i przyjmowaniu łapówek


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łapówkarz

osoba przyjmująca łapówki; łapownik, łapówkobiorca


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pejor. osoba dająca lub przyjmująca łapówki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łapówkobiorca

osoba przyjmująca łapówkę; łapówkarz, łapownik


Źródła:

SJP.pl

Łapówkodawca

osoba dająca łapówki


Źródła:

SJP.pl

Łapówkowy

→ łapówka


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z łapówką, dotyczący łapówki


Patrz:łapówka

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łasak

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Łasica

ssak, mały drapieżnik z rodziny łasicowatych; łaska


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zool. niewielkie drapieżne zwierzę futerkowe;


Łasica ("Mustela") – rodzaj drapieżnych ssaków z podrodziny łasic (Mustelinae) w obrębie rodziny łasicowatych (Mustelidae), obejmujący najmniejsze ssaki w rzędzie drapieżnych (Carnivora).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Łasice

ssak, mały drapieżnik z rodziny łasicowatych; łaska


Łasice – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie sochaczewskim, w gminie Brochów. Ma status sołectwa.

Wieś szlachecka położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie sochaczewskim ziemi sochaczewskiej województwa rawskiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa warszawskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Łasicowate

rodzina ssaków drapieżnych, żyjących w lasach, obejmuje takie gatunki jak: łasica, wydra, kuna, gronostaj; kunowate; kuny


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Mustelidae|G. Fischer|ref=tak., rodzina ssaków z rzędu drapieżnych;


Ła


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Łasicowaty

o cechach łasicowatych (rodzina ssaków)


przymiotnik

 (1.1) charakterystyczny dla łasicowatych


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łasiczka

zdrobnienie od: łasica


Źródła:

SJP.pl

Łasiczy

→ łasica


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z łasicą, dotyczący łasicy


Patrz:łasica

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łasieczniki

wieś w Polsce


Łasieczniki – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie skierniewickim, w gminie Bolimów.

W latach 1973–1991 w gminie Nieborów; 1 stycznia 1992 włączone do gminy Bolimów.

Wieś szlachecka położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie sochaczewskim ziemi sochaczewskiej województwa rawskiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa skierniewickiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Łasin

miasto w województwie kujawsko-pomorskim


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Polsce;


Łasin ( Lessen) – miasto w północnej Polsce, w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie grudziądzkim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Łasin, położone nad Jeziorem Łasińskim przy skrzyżowaniu drogi krajowej nr 16 z drogą wojewódzką nr 538.

W latach 1975–1998 miasto należało administracyjnie do województwa toruńskiego. Według danych GUS z 1 stycznia 2025 r. Łasin liczył 3004 mieszkańców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Łasinianin

mieszkaniec Łasina (miasta w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Łasinianka

mieszkanka Łasina (miasta w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Łasić

łasić się:
1. (o zwierzętach) przymilać się, ocierać się, garnąć się
2. (o ludziach) wdzięczyć się, zalecać się do kogoś, chcieć się przypodobać


Źródła:

SJP.pl

Łasiński

przymiotnik od: Łasin


Źródła:

SJP.pl

Łask

łaskawość, miłość, przychylność


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w województwie łódzkim;


Łask – miasto w województwie łódzkim, w powiecie łaskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Łask i powiatu łaskiego. Jest położone na Wysoczyźnie Łaskiej, nad Grabią.

Według danych GUS z 31 grudnia 2020 r. miasto liczyło 16 925 mieszkańców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Łaska

łaskawość, miłość, przychylność


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) przychylność, wielkoduszność

 (1.2) darowanie lub złagodzenie kary

 (1.3) rel. dar udzielany człowiekowi przez Boga, a którego przyznanie nie jest związane z żadną zasługą

 (1.4) pot. zob. łasica.


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Łaskarzew

miasto w województwie mazowieckim


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Polsce;


Łaskarzew – miasto w województwie mazowieckim, w powiecie garwolińskim, siedziba gminy wiejskiej Łaskarzew.

Miejscowość jest siedzibą rzymskokatolickiej parafii Podwyższenia Krzyża Świętego oraz dekanatu.

Według danych z 31 grudnia 2009 r. miasto miało 4893 mieszkańców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Łaskarzewianin

mieszkaniec Łaskarzewa (miasta w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Łaskarzewianka

mieszkanka Łaskarzewa (miasta w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Łaskarzewski

przymiotnik od: Łaskarzew


Źródła:

SJP.pl

Łaskaw

przymiotnik

 (1.1) zob. łaskawy. (forma orzecznikowa)


Źródła:

Wiktionary

Łaskawca

1. dawniej: dobrodziej, darczyńca, dobroczyńca, filantrop;
2. pogardliwie: osoba, która ofiaruje coś niewielkiej wartości, uważając się za dobroczyńcę


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) daw. osoba okazująca łaskę

 (1.2) żart. (także. iron.) osoba uważająca się za dobroczyńcę


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łaskawczyni

→ łaskawca


Patrz:łaskawca

Źródła:

SJP.pl

Łaskawie

przysłówek

 (1.1) w sposób łaskawy, wspaniałomyślnie, wielkodusznie, życzliwie

 (1.2) przen. łagodnie, nieszkodliwie, niegroźnie

 (1.3) grzecz. jeśli łaska, z łaski swojej, uprzejmie


Źródła:

Wiktionary

Łaskawiec

nazwisko


Ła


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Łaskawiej

stopień wyższy od przysłówka: łaskawie


Źródła:

SJP.pl

Łaskawizna

przestarzale:
1. jałmużna ofiarowana od niechcenia i z okazaniem wyższości;
2. dożywotnie utrzymanie zapewniane dawniej biednym


Źródła:

SJP.pl

Łaskawość

przychylność, życzliwość i wielkoduszność okazywane jakiejś osobie; łaska, wspaniałomyślność, dobroć


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co łaskawe; cecha tego, kto łaskawy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łaskawski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Łaskawszy

stopień wyższy od przymiotnika: łaskawy


Źródła:

SJP.pl

Łaskawy

1. okazujący łaskę; wspaniałomyślny, wielkoduszny, dobry;
2. będący wyrazem łaski, np. łaskawe spojrzenie; życzliwy, przyjazny;
3. słowo używane w zwrotach grzecznościowych, nadające wypowiedzi uprzejmy charakter;
4. przenośnie: łagodny, niedokuczliwy, niesurowy


przymiotnik

 (1.1) dobry, pełen wielkoduszności

 (1.2) niedokuczliwy, przychylny

 (1.3) oswojony, bez dzikości

 (1.4) w zwrotach grzecznościowych: zacny, wielmożny


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łaski

przymiotnik od: Łask, rzadziej od: Łazy


przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący Łasku, związany z Łaskiem

forma rzeczownika.

 (2.1) D. lp. oraz M., B.i W. lm. od: łaska


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Łaskotanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|łaskotać.


Źródła:

Wiktionary

Łaskotać

1. delikatnie dotykać, pocierać opuszkami palców lub jakimiś przedmiotami, np. piórem, wrażliwych na dotyk miejsc na czyimś ciele, powodując śmiech u tego kogoś; gilgotać, gilgać, smyrać;
2. łaskotać się:
a) łaskotać siebie samego;
b) łaskotać jeden drugiego


czasownik przechodni niedokonany (dk. połaskotać)

 (1.1) lekko podrażniać miejsca wrażliwe na dotyk

czasownik zwrotny niedokonany łaskotać się

 (2.1) łaskotać (1.1) siebie nawzajem

 (2.2) łaskotać (1.1) siebie samego


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łaskotki

łachotki, gilgotki;
1. delikatne dotykanie, pocieranie wrażliwych na dotyk miejsc na czyimś ciele, mające wywołać śmiech u tego kogoś;
2. skłonność do śmiania się wskutek łaskotania, zwykle w wyrażeniu "mieć łaskotki"


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) delikatne pobudzanie do śmiechu poprzez lekkie drapanie wrażliwych okolic ciała


Ła


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Łaskotliwszy

stopień wyższy od przymiotnika: łaskotliwy


Źródła:

SJP.pl

Łaskotliwy

1. wywołujący łaskotanie;
2. wrażliwy na łaskotanie


przymiotnik

 (1.1) wrażliwy na łaskotanie

 (1.2) taki, który wywołuje łaskotki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łaskowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|łaskować.


Źródła:

Wiktionary

Łaskować

czasownik

 (1.1) stpol. zabiegać o łaskę


Źródła:

Wiktionary

Łaskun

ssak z rodziny wiwer, wyglądem przypominający łasicę


Łaskun ("Paradoxurus") – rodzaj ssaków z podrodziny łaskunów (Paradoxurinae) w obrębie rodziny wiwerowatych (Viverridae).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Łasków

wieś w Polsce


Łasków – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie hrubieszowskim, na południowym skraju gminy Mircze. Leży nad rzeką Bukową, w obrębie Kotliny Hrubieszowskiej.

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa zamojskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Łasować

potocznie: podjadać smakołyki, zwykle ukradkiem; łasuchować


Źródła:

SJP.pl

Łasoń

dawniej: łakomczuch, łasuch, smakosz; łakotniś, łakotnik


Źródła:

SJP.pl

Łastowski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Łasuch

człowiek łasy, łakomczuch


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba lubiąca smaczne jedzenie


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Łasuchować

potocznie: podjadać smakołyki, zwykle ukradkiem; łasować


Źródła:

SJP.pl

Łasy

lubiący smakołyki; łakomy; chciwy na coś


przymiotnik

 (1.1) łakomy na przysmaki

 (1.2) żądny czegoś


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łasza

ssak drapieżny z rodziny łaszowatych; np. afrykańska łasza palmowa, wiwera


Łasza (biał. Лаша, ros. Лаша) – wieś na Białorusi, w obwodzie grodzieńskim, w rejonie grodzieńskim, w sielsowiecie Indura.

Siedziba parafii prawosławnej; znajduje się tu cerkiew pw. św. Mikołaja Cudotwórcy.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Łaszcz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Łaszczanin

mieszkaniec Łaska


Źródła:

SJP.pl

Łaszczanka

mieszkanka Łaska


Źródła:

SJP.pl

Łaszczewski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Łaszczowianin

mieszkaniec Łaszczowa (miasta w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Łaszczowianka

mieszkanka Łaszczowa (miasta w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Łaszczowski

przymiotnik od: Łaszczów


Źródła:

SJP.pl

Łaszczyca

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Łaszczyk

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Łaszczów

miasto w Polsce


Łaszczów (1549–1578 "Prawda") – miasto w Polsce położone w województwie lubelskim, w powiecie tomaszowskim, w gminie Łaszczów, nad Huczwą, na obszarze Grzędy Sokalskiej.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zamojskiego.

Miejscowość jest siedzibą miejsko-wiejskiej gminy Łaszczów. Jest także siedzibą rzymskokatolickiej parafii Świętych Apostołów Piotra i Pawła.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Łaszczówka

wieś w Polsce


Łaszczówka – wieś (dawniej miasto) w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie tomaszowskim, w gminie Tomaszów Lubelski. Leży nad rzeką Sołokiją.

Łaszczówka uzyskała lokację miejską około 1610 roku, zdegradowana przed 1764 rokiem. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zamojskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Łasze

1. odnoga rzeki lub dawne jej koryto zawierające jeszcze wodę i tworzące płytkie jezioro;
2. piaszczysta mielizna utworzona na rzece wskutek obniżenia się poziomu wody; ławica;
3. zgrubienie od: łaska


Źródła:

SJP.pl

Łaszek

potocznie: strój kobiecy; szmatka


Źródła:

SJP.pl

Łaszewski

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Łaszki

potocznie: strój kobiecy; szmatka


Źródła:

SJP.pl

Łaszkiewicz

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Łaszowate

rodzina ssaków z rzędu drapieżnych występujących w cieplejszych krajach Starego Świata, niewielkich, o ciele wydłużonym, zakończonym długim, puszystym ogonem, krótkich kończynach i głowie zakończonej spiczastym pyskiem; łasze, wiwery


Źródła:

SJP.pl

Łaszowaty

o cechach łaszowatych (rodzina ssaków)


Źródła:

SJP.pl

Łaszt

dawna miara objętości ciał sypkich, zwłaszcza zboża


Łaszt – dawna jednostka miary objętości dla towarów sypkich, głównie zboża, stosowana od XIV do XIX wieku w portach nadbałtyckich. Liczyła 3000-3840 litrów (dm3). Łaszt dzielił się na 30 korców lub 60 szefli.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Łaszów

wieś w Polsce


Łaszów – wieś w Polsce, położona w województwie małopolskim, w powiecie proszowickim, w gminie Pałecznica.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Łat

jednostka monetarna Łotwy (1 łat = 100 santimów)


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) hist. monet. waluta Łotwy w latach 1922–1941 oraz 1993–2013;

forma rzeczownika|rodzaj=żeński.

 (2.1) D. lm. od: łata


Łat (łot. "Lats") – dawna jednostka monetarna używana na Łotwie w latach 1922–1941 oraz 1993–2014. Została zastąpiona przez euro 1 stycznia 2014 r, pozostając równolegle w obiegu do 15 stycznia tegoż roku. Dzieliła się na 100 santimów.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Łata

1. kawałek materiału naszywany lub przymocowywany do ubrania itp. tak, aby zakryć dziurę;
2. plama w innym kolorze niż tło (głównie u zwierząt);
3. przyrząd geodezyjny do pomiarów wysokościowych;
4. łata murarska - gładka deska do badania równości płaszczyzn;
5. drewniana listwa wykorzystywana do robót ciesielskich


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) fragment materiału przyszyty do tkaniny, aby zasłonić dziurę w tej tkaninie

 (1.2) fragment sierści zwierzęcia o innym kolorze niż pozostała część sierści

 (1.3) inform. plik zawierający poprawki do kodu programu, bazujący na różnicach pomiędzy kodem poprawionym a poprawianym

 (1.4) gw-pl|Poznań. urwis; o dorosłym człowieku: niewiele wart

 (1.5) bud. drewniana listwa o prostokątnym lub kwadratowym przekroju używana w drewnianych konstrukcjach

 (1.6) geod. przyrząd z podziałką stosowany w geodezji do niwelacji

 (1.7) spoż. jeden z elementów tuszy wołowej;

 (1.8) hydrol. wskaźnik poziomu wody montowany na brzegach rzek i zbiorników wodnych

forma rzeczownika|rodzaj=męskozwierzęcy.

 (2.1) D. i B. lp. od: łat


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Łatacz

1. osoba łatająca dziury;
2. żartobliwie: osoba uzupełniająca braki w czymś


Źródła:

SJP.pl

Łataczka

1. kobieta łatająca dziury;
2. żartobliwie: kobieta uzupełniająca braki w czymś


Źródła:

SJP.pl

Łatanice

wieś w Polsce


Łatanice – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie buskim, w gminie Wiślica. Ma status sołectwa.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.

Wieś sołecka w sołectwie Łatanie – zobacz jednostki pomocnicze gminy Wiślica w BIP


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Łatanina

partanina; partactwo


Źródła:

SJP.pl

Łatany

1. przyszywać łaty w celu naprawy ubrania, obuwia; reperować;
2. przenośne: wypełniać jakąś lukę, np. łatać budżet


Źródła:

SJP.pl

Łatać

1. przyszywać łaty w celu naprawy ubrania, obuwia; reperować;
2. przenośne: wypełniać jakąś lukę, np. łatać budżet


czasownik przechodni niedokonany (dk. załatać)

 (1.1) umieszczać łaty

 (1.2) przen. uzupełniać braki


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łatczyn

łatczyn brodawnik - euroazjatycki owad prostoskrzydły z rodziny pasikonikowatych


Źródła:

SJP.pl

Łatczynowate

rodzina owadów z rzędu prostoskrzydłych


Źródła:

SJP.pl

Łateczka

zdrobnienie od: łatka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. zdrobn. od: łatka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łatek

pogardliwie: człowiek, którego nie traktuje się poważnie; biedak, szarak, golec, byle kto


Łatek (ang. "Scruff", 2000) – hiszpański serial animowany wytwórni D’Ocon Films. Miał premierę 1 listopada 2000 na antenie katalońskiego Canal 33.

Serial miał premierę w Polsce 6 kwietnia 2004 w TVP1. Ostatnia emisja miała miejsce 4 czerwca 2008.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Łatgalia

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. hist. jedna z czterech krain historycznych składających się na współczesną Łotwę, leżąca we wschodniej części kraju;


Łatgalia (łatg. "Latgola", Latgale, Lettgallen, Латгалия, od nazwy plemienia Łatgalów) – jedna z pięciu krain historycznych składających się na współczesną Łotwę, leży we wschodniej części kraju.

W średniowieczu podbita przez zakon kawalerów mieczowych, po sekularyzacji inflanckiej gałęzi zakonu krzyżackiego w XVI w. wraz z większością Inflant jako wspólna domena Korony i Litwy w Rzeczypospolitej Obojga Narodów.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Łatgalski

język łatgalski - etnolekt z grupy języków bałtyckich, blisko spokrewniony z językiem łotewskim


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Łatgalią, dotyczący Łatgalii

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. język wschodniobałtycki używany głównie w Łatgalii;


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łatka

1. zdrobnienie od: łata;
2. środowiskowo: poprawka lub uaktualnienie do programu komputerowego; patch;
3. przypinać łatkę - krytykować


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Łatkowaty

urena łatkowata - tropikalna roślina z rodziny ślazowatych, uprawiana dla włókna do produkcji worków, lin, dywanów i tkanin


Źródła:

SJP.pl

Łatkowski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Łatno

wieś w Polsce


Łatno – osada w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie gryfickim, w gminie Brojce.

Według danych gminy z 5 czerwca 2009 osada miała 47 mieszkańców.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa szczecińskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Łatowy

przymiotnik od: łata


Źródła:

SJP.pl

Łatus

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) gw-pl|Poznań. urwis

 (1.2) gw-pl|Poznań. o dorosłym człowieku: niewiele wart


Źródła:

Wiktionary

Łatwiej

stopień wyższy od przysłówka: łatwo


Źródła:

SJP.pl

Łatwiejszy

stopień wyższy od przymiotnika: łatwy


Źródła:

SJP.pl

Łatwiuteńki

zdrobnienie od: łatwy


przymiotnik

 (1.1) pot. zdrobn. od: łatwy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łatwiutki

zdrobnienie od: łatwy


przymiotnik

 (1.1) zdrobn. od: łatwy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łatwiutko

przysłówek

 (1.1) zdrobn. od: łatwo

 (1.2) śmiesznie łatwo


Źródła:

Wiktionary

Łatwiuśki

zdrobnienie od: łatwy


przymiotnik

 (1.1) pot. zdrobn. od: łatwy


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łatwizna

potocznie: coś łatwego, banalnego; prościzna, pestka, pryszcz


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. coś łatwego i prostego do wykonania


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łatwo

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób łatwy, bez trudności, bez trudu lub wysiłku


Źródła:

Wiktionary

Łatwopalność

cecha materiału, który łatwo ulega samozapłonowi


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) fiz. cecha tego, co łatwopalne


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łatwopalny

wykazujący możliwość łatwego zapalenia się


przymiotnik

 (1.1) wykazujący możliwość łatwego zapalenia się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łatwotopliwość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest łatwotopliwe


Źródła:

Wiktionary

Łatwotopliwy

dający się łatwo stopić; łatwo topliwy


przymiotnik jakościowy

 (1.1) taki, który łatwo topi się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łatwowierniej

stopień wyższy od przysłówka: łatwowiernie


Źródła:

SJP.pl

Łatwowierność

naiwność; bezkrytyczne przyjmowanie jakichś idei, poglądów


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha kogoś, kto ma skłonność do uznawania za prawdziwe niesprawdzonych informacji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łatwowierny

nadmiernie ufny; naiwny


przymiotnik

 (1.1) taki, który ma skłonność do uznawania za prawdziwe niesprawdzonych informacji


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łatwościerność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest łatwościerne


Źródła:

Wiktionary

Łatwość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co jest łatwe, brak trudności


Źródła:

Wiktionary

Łatwy

1. niesprawiający trudności, osiągany bez wysiłku;
2. wulgarnie, o mężczyźnie: chętny do współżycia


przymiotnik

 (1.1) niewymagający wysiłku, trudu, nie stawiający przeszkód

 (1.2) niewynikający z rzetelnej pracy, osiągany bez wysiłku


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łatynda

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Poznań, Lwów. obibok, włóczęga


Źródła:

Wiktionary

Łauma

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mitsłow. demon szkodzący kobietom w połogu i podmieniający lub porywający niemowlęta


Źródła:

Wiktionary

Ława

1. sprzęt do siedzenia dla kilku osób
2. zwarty szereg, gromada
3. sposób prowadzenia walki dawnej jazdy polskiej


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) deska służąca do siedzenia, długie siedzisko bez oparcia

 (1.2) mebl. niski stolik, zwykle podłużny

 (1.3) miejsce w sejmie, w sądzie lub w instytucji szkolnej

 (1.4) daw. wojsk. sposób walki konnej z zaskakującym okrążeniem przeciwnika

 (1.5) daw. zwarty szereg


Ława – prosty mebel drewniany, znany od starożytności, służący do siedzenia kilku osobom (czasem do spania), którego początkiem była leżąca kłoda drewna, z biegiem czasu o ociosanej płasko górnej części, wsparta na kamieniach. Gdy upowszechniło się pilarstwo, ławę wykonywano z jednej lub kilku desek (zależnie od szerokości), a podstawę w zależności od długości ławy stanowiły 2 płaskie podpory lub 4 i więcej nóg.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ławecki

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Ławeczka

zdrobnienie od: ławka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. zdrobn. od: ławka

 (1.2) mała ławka

 (1.3) sport. przyrząd kulturystyczny do ćwiczeń mięśni klatki piersiowej i tricepsa


Ławeczka – polski film fabularny (komedia romantyczna) z 2004 roku w reż. Macieja Żaka. Scenariusz powstał na podstawie sztuki teatralnej rosyjskiego dramaturga Aleksandra Gelmana o tym samym tytule. Okres zdjęciowy trwał od 8 do 20 lipca 2003 roku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ławeczkowy

→ ławeczka


Patrz:ławeczka

Źródła:

SJP.pl

Ławica

1. skupisko zwierząt wodnych;
2. wał piasku i innych osadów dennych, usypany przez rzekę w jej korycie lub przez wody morskie na szelfie


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) skupisko ryb lub innych drobnych zwierząt morskich;

 (1.2) przen. książk. skupienie, nagromadzenie wielu małych rzeczy

 (1.3) usypisko piachu lub żwiru w formie wału naniesionego przez rzekę, morze;

 (1.4) geol. wyraźnie oddzielona warstwa (lub zespół warstw) w składzie skały osadowej;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ławicki

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ławicowy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z ławicą, dotyczący ławicy


Źródła:

Wiktionary

Ławiński

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Ławka

1. mebel do siedzenia;
2. stolik z krzesłami w klasie, sali dla uczniów itp.;
3. ławka bosmańska - mocna deska, którą spuszcza się za burtę wraz z siedzącym na niej człowiekiem


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. od: ława

 (1.2) twardy mebel do siedzenia dla kilku osób;

 (1.3) eduk. szkolny mebel do nauki

 (1.4) stpol. (współcz. gw-pl|Śląsk Cieszyński.) kładka

 (1.5) szeroka, kilkuosobowa gondola kolejki krzesełkowej

 (1.6) hist. metrol. staropolska miara długości równa 4,466 cm

 (1.7) zob. ławki.


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ławkarz

potocznie: sprzedawca na bazarze rozkładający swój towar na ławkach; straganiarz, kramarz


Źródła:

SJP.pl

Ławki

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) jeźdz. drewniane części siodła, którymi terlica opiera się na grzbiecie konia;

forma rzeczownika.

 (2.1) D. lp.; M., B. i W. lm. od: ławka


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Ławkowicz

potocznie: zawodnik niegrający w podstawowym składzie; ławkowiec


Źródła:

SJP.pl

Ławkowiec

szeroki i gruby pędzel o długim włosiu, ułatwiający sprawne pokrycie dużych powierzchni


Źródła:

SJP.pl

Ławkowy

→ ławka


Patrz:ławka

Źródła:

SJP.pl

Ławnicki

przymiotnik od: Ławnica


Źródła:

SJP.pl

Ławnictwo

urząd ławnika


Źródła:

SJP.pl

Ławniczak

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Ławniczek

1. w różnych krajach: członkini sądu przysięgłych;
2. w Polsce: członkini sądu reprezentująca społeczeństwo


Źródła:

SJP.pl

Ławniczka

1. w różnych krajach: członkini sądu przysięgłych;
2. w Polsce: członkini sądu reprezentująca społeczeństwo


Źródła:

SJP.pl

Ławnik

członek sądu przysięgłych; w Polsce: członek sądu reprezentujący społeczeństwo


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) praw. osoba niebędąca sędzią, uczestnicząca w wydawaniu wyroków w niektórych kategoriach spraw sądowych;

 (1.2) praw. w dawnej Polsce: członek ławy miejskiej lub wiejskiej;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ławostół

rozkładana ława z regulacją wysokości blatu, którą można przekształcić w stół


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) mebel z regulowaną wysokością oraz szerokością blatu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Ławowy

przymiotnik od: ława


Źródła:

SJP.pl

Ławra

1. zespół pustelni anachoretów w dawnym Kościele wschodnim
2. klasztor prawosławny


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rel. zespół pustelni anachoretów;

 (1.2) współcz. rel. duży klasztor prawosławny


Ławra (nowogr. λαύρα, przejście) – określenie używane w stosunku do większych (i o szczególnym znaczeniu) męskich monasterów (klasztorów) w Kościele prawosławnym oraz w Kościołach katolickich wschodnich, również w postaci skupionego wokół świątyni zespołu pustelni mnichów ascetów nieprowadzących wspólnego życia zakonnego.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Ławrientij

imię męskie


Źródła:

SJP.pl

Ławrow

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Ławrynowicz

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Ławski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Ławą

1. sprzęt do siedzenia dla kilku osób
2. zwarty szereg, gromada
3. sposób prowadzenia walki dawnej jazdy polskiej


Źródła:

SJP.pl

Łaz

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gwara. reg. karczowisko lub wypalenisko

 (1.2) gwara. reg. teren nizinny pokryty krzakami


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Łazanek

kwadratowa kluska z cienko rozwałkowanego ciasta; łazanka


Źródła:

SJP.pl

Łazanka

kwadratowa kluska z cienko rozwałkowanego ciasta; łazanek


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kulin. kluska z cienkiego ciasta mająca kształt kwadratu lub rombu


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Łazanki

potrawa z cienkich, kwadratowych klusek, zwykle okraszonych


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) spoż. makaron cięty w kwadraty wielkości około jednego centymetra

 (1.2) kulin. potrawa kuchni polskiej z makaronu oraz zasmażanej kapusty z omastą ze skwarków lub kiełbasy;


Łazanki – rodzaj makaronu, który otrzymuje się przez pokrojenie poprzecznie zwiniętego rulonu twardego, przeschniętego ciasta na jednocentymetrowe paski i pokrojenie tych pasków na kwadraciki. Następnie gotuje się je i podaje z dodatkiem przesmażonej słoniny lub boczku.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Łazankowy

→ łazanek, → łazanka


przymiotnik

 (1.1) dotyczący łazanek


Patrz:łazanek, → łazanka

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łazarczyk

nazwisko


Łazarczyk – nazwisko używane w Polsce.

Na początku lat 90. XX wieku nosiło je w Polsce 1431 pełnoletnich osób. Najwięcej w dawnym woj. kieleckim (194 osoby), katowickim (116 osób) i warszawskim (103 osoby).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Łazarewicz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Łazarkiewicz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Łazarski

nazwisko


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Łazarz

nędzarz, żebrak, osoba skrajnie uboga


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.;

 (1.2) bibl. postać biblijna

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (2.1) geogr. część Poznania między Wildą, Górczynem, Grunwaldem i Jeżycami;

 (2.2) geogr. osada śródleśna w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie białostockim, w gminie Czarna Białostocka;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Łazarzowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Łazarza lub z nim związany


Źródła:

SJP.pl

Łazek

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) góry. kupka drzewa na opał


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Łazianin

mieszkaniec Łaz


Źródła:

SJP.pl

Łazianka

mieszkanka Łaz


Źródła:

SJP.pl

Łazice

wieś w Polsce


Łazice ( Tannenhof) – wieś sołecka w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie drawskim, w gminie Czaplinek. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa koszalińskiego. W roku 2007 wieś liczyła 36 mieszkańców.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Łazicki

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Łaziebna

dawniej: posługaczka w łaźni; kąpielowa


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. kobieta pracująca w łaźni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łaziebnik

łaziennik; przestarzale:
1. właściciel łaźni;
2. posługacz w łaźni


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) stpol. łazienny


Łaziebnik – niewykonywany już powszechnie zawód opisany po raz pierwszy w 1313 (na terenie Dolnego Śląska).

Zatrudniony w łaźni publicznej łaziebnik przede wszystkim przygotowywał kąpiele. Zajmował się także balwierstwem, czyli goleniem (na terenach Górnego Śląska aż do XVII wieku goleniem zajmowali się właśnie oni). Czasami spełniał rolę współczesnego felczera (wykonywał masaże, stawiał bańki, usuwał nagniotki, puszczał krew) a nawet dentysty (wyrywał bolące zęby).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Łaziebny

przestarzały przymiotnik od: łaźnia (w znaczeniu pomieszczenia lub budynku), np. łaziebny bałagan


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) daw. osoba pracująca w łaźni

przymiotnik relacyjny

 (2.1) związany z łaźnią, dotyczący łaźni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łaziec

1. ptak z rzędu kosmopolitycznych; do łaźców zaliczane są: dzięcioły, tukany, miodowody, krętogłowy, brodacze, drzymy i złotki
2. ryba z rodziny łaźcowatych, z grupy błędnikowców


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Łazieneczka

zdrobnienie od: łazienka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. zdrobn. od: łazienka


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łazienka

pomieszczenie, gdzie zainstalowane są urządzenia do kąpieli i mycia się


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) archit. hotel. pomieszczenie do kąpieli z wanną lub prysznicem;


Łazienka – pomieszczenie o charakterze sanitarnym, służące do wykonywania czynności związanych z utrzymaniem higieny osobistej, wymagających użycia wody. W łazience można się umyć, wykąpać, wziąć prysznic. Jest zwykle jednym z pomieszczeń wchodzących w skład lokalu mieszkalnego, budynku zamieszkania zbiorowego, pokoju hotelowego, oraz stanowi niezbędny element każdego miejsca publicznego.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Łazienki

pomieszczenie, gdzie zainstalowane są urządzenia do kąpieli i mycia się


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) geogr. turyst. zespół pałacowo-ogrodowy w Warszawie;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Łazienkowa

→ łazienka


Patrz:łazienka

Źródła:

SJP.pl

Łazienkowski

→ Łazienki (park w Warszawie)


przymiotnik relacyjny

 (1.1) odnoszący się do Łazienek, związany z Łazienkami


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łazienkowy

→ łazienka


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z łazienką, dotyczący łazienki


Patrz:łazienka

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łaziennik

łaziebnik; przestarzale:
1. właściciel łaźni;
2. posługacz w łaźni


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) przest. pracownik łaźni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łazienny

→ łaźnia; łaźniowy


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba pracująca w łaźni

przymiotnik relacyjny

 (2.1) związany z łaźnią, dotyczący łaźni


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łazik

1. włóczęga, obieżyświat;
2. lekki, otwarty samochód wojskowy


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) pot. lekki wojskowy samochód terenowy

 (1.2) hist. radziecki samochód wojskowy z otwartym nadwoziem, używany w czasie II wojny światowej

 (1.3) astr. pojazd kosmiczny badający powierzchnię obcej planetaanety;

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) pot. żart. człowiek lubiący wędrówki, włóczenie się

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (3.1) ornit. nielotny ptak z jednego z trzech gatunków z rodziny barglików


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Łazikować

potocznie: włóczyć się, szwendać się, obijać się


Źródła:

SJP.pl

Łazin

wieś w Polsce


Łazin – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie łowickim, w gminie Bielawy.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa skierniewickiego. Obecnie należy do powiatu łowickiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Łazior

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) zgrub. od: łazik

 (1.2) kraków. włóczęga, menel

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) zgrub. od: łazik

 (2.2) zob. łaziory.


Źródła:

Wiktionary

Łaziory

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) zgrub. od: łazanki

forma rzeczownika.

 (2.1) lm. od: łazior


Źródła:

Wiktionary

Łaziska

przymiotnik od: Łaziska, Łaziska Górne


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Łaziski

przymiotnik od: Łaziska, Łaziska Górne


Źródła:

SJP.pl

Łazisko

przymiotnik od: Łaziska, Łaziska Górne


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Łaziszczanin

1. mieszkaniec Łazisk Górnych (miasta w Polsce);
2. mieszkaniec Łazisk (wsi w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Łaziszczanka

1. mieszkanka Łazisk Górnych (miasta w Polsce);
2. mieszkanka Łazisk (wsi w Polsce)


Źródła:

SJP.pl

Łaziwo

przyrząd bartniczy wspomagający wspinanie się do wyżej położonych barci; leziwo


Źródła:

SJP.pl

Łazić

1. chodzić niezgrabnie, wlec się; czasem potocznie: chodzić
2. chodzić po czymś, co wymaga wspinania, wdrapywania się


czasownik nieprzechodni niedokonany

 (1.1) chodzić bez celu, wałęsać się, włóczyć się


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łaziński

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Łaznów

wieś w Polsce


Łaznów – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie tomaszowskim, w gminie Rokiciny.

Do 1954 roku miejscowość była siedzibą gminy Łaznów. W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Łaznów. W 1973 r. reaktywowano gminę Łaznów. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa piotrkowskiego.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Łazowianin

mieszkaniec Łazów (miasta w Polsce)


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Łaz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łazowianka

mieszkanka Łazów (miasta w Polsce)


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Łaz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łazowski

przymiotnik od: Łazy


przymiotnik relacyjny

 (1.1) odnoszący się do Łaz, związany z Łazami


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Łazuchiewicz

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Łazuka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. roln. groch tyczkowy


Źródła:

Wiktionary

Łazy

1. nazwa wielu miejscowości i ich części w Polsce;
2. jezioro w Polsce;
3. wieś na Ukrainie;
4. nazwa kilku wsi na Białorusi;
5. szczyt w Beskidzie Żywieckim


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Polsce, w województwie śląskim;

 (1.2) geogr. toponim, nazwa blisko stu dwudziestu wsi, części miast i wsi w Polsce;

 (1.3) geogr. jezioro w gminie Brusy, w województwie pomorskim

 (1.4) geogr. nazwa kilku wzniesień w Polsce


Łazy – miasto w Polsce położone w województwie śląskim, w powiecie zawierciańskim, siedziba władz gminy miejsko-wiejskiej Łazy. Do 1947 r. miejscowość była siedzibą gminy Rokitno-Szlacheckie.

Według danych z 31 grudnia 2023 r. miasto miało 6378 mieszkańców.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Łazynga

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. drań


Źródła:

Wiktionary

Łazówek

wieś w Polsce


Łazówek (Język staroruski: Łazowo) – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie sokołowskim, w gminie Sterdyń. Ma status sołectwa.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa siedleckiego.

Łazówek jest siedzibą rzymskokatolickiej parafii Wniebowzięcia NMP.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Łazęga

(r. żeński)
1. kobieta lubiąca łazić, włóczyć się, wałęsać się; także o mężczyźnie, zwierzęciu, z silniejszym zabarwieniem ekspresywnym
2. włóczęga, wałęsanie się


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba która lubi włóczyć się

rzeczownik, rodzaj żeński

 (2.1) włóczenie się, łażenie


Ła


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Łazęgowaty

rzadko: lubiący łazić, włóczyć się, wałęsać się


Źródła:

SJP.pl

Łał

wykrzyknik używany w mowie potocznej, wyrażający zachwyt, uznanie, zdziwienie itp.; wow


Źródła:

SJP.pl

Łałok

obwisła skóra przedniej części szyi wołów i żubrów


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) łow. luźna, obwisła skóra podgardla żubra, również skóra gardłowa innych zwierząt


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łańcuch

1. szereg połączonych ze sobą ogniw, tworzących obiekt mechaniczny;
2. szereg znajdujących się blisko siebie, położonych w jednej linii obiektów, elementów;
3. sekwencja powiązanych ze sobą zdarzeń;
4. w informatyce: ciąg znaków tekstowych


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) szereg połączonych ze sobą ogniw, zwykle metalowych;

 (1.2) ozdoba choinkowa wykonana najczęściej z kolorowego papieru przypominająca kształtem łańcuch (1.1)

 (1.3) geogr. ciąg podłużnych gór i wzgórz wraz z rozdzielającymi je dolinami;

 (1.4) szereg znajdujących się blisko siebie, położonych w jednej linii obiektów, elementów itp.

 (1.5) przen. ciąg zdarzeń, wynikających jeden z drugiego

 (1.6) anglosaska miara długości;

 (1.7) inform. ciąg znaków, dane typu tekstowego;


Łańcuch – szereg połączonych ze sobą, najczęściej metalowych, ogniw, używany zazwyczaj do ciągnięcia, przymocowania lub podparcia jakiegoś obiektu. Podobnie jak lina, łańcuch jest wiotki przy ściskaniu i zginaniu, natomiast rozciągany pracuje jak sztywne, nośne cięgno.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Łańcuchowa

krzywa płaska, odpowiadająca kształtem łańcuchowi zawieszonemu za końce; linia łańcuchowa


Źródła:

SJP.pl

Łańcuchowanie

tworzyć łańcuch danych


Źródła:

SJP.pl

Łańcuchować

tworzyć łańcuch danych


Źródła:

SJP.pl

Łańcuchowy

przymiotnik od: łańcuch


przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z szeregiem powiązanych ze sobą ogniw; dotyczący łańcucha


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łańcuchy

1. szereg połączonych ze sobą ogniw, tworzących obiekt mechaniczny;
2. szereg znajdujących się blisko siebie, położonych w jednej linii obiektów, elementów;
3. sekwencja powiązanych ze sobą zdarzeń;
4. w informatyce: ciąg znaków tekstowych


Źródła:

SJP.pl

Łańcuchówka

wieś z dwoma rzędami domów luźno ustawionych przy drodze głównej


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. karuzela łańcuchowa


Łańcuchówka (wieś leśno-łanowa) – typ wsi zakładanej w średniowieczu na prawie niemieckim ("Waldhufendorf" osadnictwo saksońskie) na zalesionych obszarach górskich. Forma ta była rozpowszechniona w okresie kolonizacji przedkarkonoskiej części Śląska, południowej Małopolski oraz Rusi Halickiej (XII–XV wiek).


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Łańcucianin

mieszkaniec Łańcuta


rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Łańcuta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łańcucianka

mieszkanka Łańcuta


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Łańcuta


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łańcucki

przymiotnik od: Łańcut


przymiotnik relacyjny

 (1.1) odnoszący się do Łańcuta, związany z Łańcutem


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Łańcuszek

1. łańcuch wykonany z drobnych ogniw;
2. podstawowy ścieg szydełkowy;
3. jeden z podstawowych ściegów ozdobnych wykonywanych igłą


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od: łańcuch

 (1.2) jubil. element drobnej biżuterii noszonej na szyi

 (1.3) cienka ozdoba choinkowa

 (1.4) kraw. typ drobnego ściegu


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łańcuszkowaty

1. podobny budową do łańcuszka;
2. głowiak łańcuszkowaty - gatunek rośliny z gromady wątrobowców


Źródła:

SJP.pl

Łańcuszkowiec

bakteria kształtu kulistego lub owalnego, układająca się parami w łańcuszki


Źródła:

SJP.pl

Łańcuszkowy

→ łańcuszek


Patrz:łańcuszek

Źródła:

SJP.pl

Łańcusznik

sorites, soryt; w logice:
1. sylogizm o liczbie przesłanek większej niż dwie;
2. łańcuch sylogizmów, w którym opuszcza się wnioski pośrednie i przechodzi do wniosku końcowego


Źródła:

SJP.pl

Łańcut

miasto w Polsce


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Polsce;


Łańcut – miasto w Polsce, w województwie podkarpackim, na granicy Podgórza Rzeszowskiego i Pradoliny Podkarpackiej, siedziba powiatu łańcuckiego i gminy wiejskiej Łańcut. Leży w dawnej ziemi przemyskiej.

Łańcut należy do województwa podkarpackiego, leżąc 16 km na wschód od jego stolicy – Rzeszowa. Przez tereny miasta przebiega autostrada A4, która łączy zachód Europy z Ukrainą.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Łańsk

wieś w Polsce


Łańsk ( Lanskerofen) – osada w Polsce, w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie olsztyńskim, w gminie Stawiguda.

Miejscowość leży nad Jeziorem Łańskim, na terenie Pojezierza Olsztyńskiego, w historycznym regionie Warmia. Obejmuje ośrodek wypoczynkowy "Łańsk".


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Łański

przymiotnik od: Łańsk


Źródła:

SJP.pl

Łaźbiec

motyl z rodziny omacnic, którego gąsienice są szkodnikami pasiek; barciak mniejszy


Łaźbiec (barciak mniejszy) ("Achroia grisella") - owad z rzędu motyli. Motyl o rozpiętości skrzydeł 2 cm i szarej barwie. Samica składa na plastrach około 250-300 jaj, z których wylęgają się drobne gąsienice żerujące w komórkach plastra pszczelego. Mogą one uszkadzać czerw, powodując jego zamieranie. W ciągu roku wydaje 2-3 pokoleń. Motyl ten może się rozwijać również w plastrach poza ulem, gdzie ramki z plastrami są magazynowane i gdzie również niszczy plastry.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Łaźbienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) daw. odczasownikowy od|łaźbić.


Łaźbienie – w bartnictwie jesienne wybieranie miodu i wosku z barci w ilości zapewniającej pszczołom możliwość bezpiecznego przezimowania.


Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Łaźbiny

pora podbierania pszczołom miodu i wosku, przypadająca na jesieni


rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) pszcz. daw. pora jesienna, gdy bartnik podbierał pszczołom miód i wosk


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Łaźbić

czasownik przechodni niedokonany

 (1.1) daw. podbierać miód i wosk z barci, zostawiając pszczołom tyle, ile potrzeba im do przezimowania; ogólniej – oporządzać pszczoły na zimę; Gloger.


Źródła:

Wiktionary

Łaźcowate

rodzina słodkowodnych ryb okoniokształtnych; labiryntowate, błędnikowate


Źródła:

SJP.pl

Łaźcowaty

o cechach łaźcowatych (rodzina ryb)


Źródła:

SJP.pl

Łaźnia

pomieszczenie z urządzeniami do kąpieli w wodzie, w parze lub gorącym suchym powietrzu


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) budynek lub pomieszczenie do kąpieli w wodzie, parze albo rozgrzanym powietrzu

 (1.2) urządzenie z gazem lub cieczą, które służy do ogrzewania przedmiotów oraz utrzymywania ich w stałej temperaturze;


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Łaźniewski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl

Łaźniki

wieś w Polsce


Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Łaźniowy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z łaźnią, dotyczący łaźni


Źródła:

Wiktionary

Łaźno

jezioro na Pojezierzu Ełckim


Zobacz też: Łaźno w innych znaczeniach tej nazwy.

Łaźno – (Haszno, niem. "Haschner See"), jezioro w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie oleckim, w gminie Świętajno, na Pojezierzu Ełckim, w dorzeczu rzeki Ełk, na wys. 133,2 m n.p.m., na zachód od Olecka.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Łażenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|łazić.


Źródła:

Wiktionary

Łażewski

nazwisko


Źródła:

SJP.pl