Źr.

skrót od: źródło


Źródła:

SJP.pl

Źreb

średniowieczna jednostka gospodarcza


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) hist. działka gruntu uprawiana przez jedną rodzinę


Źr


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Źrebaczek

zdrobnienie od: źrebak


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) zdrobn. od źrebak


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Źrebak

młode zwierzę z rodziny koniowatych; źrebię


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) młody koń, osioł lub zebra


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Źrebica

młoda klacz


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. hipol. młoda klacz


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Źrebiczka

zdrobnienie od: źrebica


Źródła:

SJP.pl

Źrebie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) hist. zob. źreb.


Źródła:

Wiktionary

Źrebiec

przestarzale: młody koń, ogier


rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) przest. zootechn. młody koń płci męskiej

 (1.2) książk. źrebię


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Źrebiątko

pieszczotliwe zdrobnienie od: źrebię


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) zdrobn. od: źrebię (młode konia)


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Źrebić

źrebić się - o klaczy: rodzić, wydawać potomstwo


Źródła:

SJP.pl

Źrebię

młode zwierzę z rodziny koniowatych; źrebak


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) zool. młode koniowatych, np. konia, osła lub zebry – bez względu na płeć;

forma czasownika.

 (2.1) 1. os. lp. ter. od: źrebić


Zobacz też: Gwiazdozbiór Źrebięcia.

Źrebię – określenie młodego samca i samicy konia do ukończenia 1. roku życia. Męskim następcą źrebaka jest ogierek, a żeńskim klaczka.

U dzikich źrebiąt bardzo wyraźna jest bliska więź łącząca je z matką, przynajmniej przez pierwsze 6 miesięcy. Bardzo rzadko źrebięta oddalają się na kilka metrów. Matka uczy źrebię, jak odróżnić rośliny jadalne, jak wyczuć niebezpieczeństwa.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Źrebięciarnia

zagroda dla źrebiąt


Źródła:

SJP.pl

Źrebięcy

przymiotnik dzierżawczy

 (1.1) należący do źrebięcia

przymiotnik relacyjny

 (2.1) dotyczący źrebięcia, określający źrebię, używany przy źrebięciu

przymiotnik jakościowy

 (3.1) charakterystyczny dla źrebięcia, mający cechy źrebięcia


Źródła:

Wiktionary

Źrebna

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ciężarna klacz, oślica lub zebra

forma przymiotnika.

 (2.1) ż. od: źrebny


Źródła:

Wiktionary

Źrebność

ciąża u koniowatych i wielbłądów


Źródła:

SJP.pl

Źrebny

o zwierzętach jednokopytnych: noszący płód


przymiotnik relacyjny

 (1.1) wet. zootechn. o klaczy, zebrze: spodziewająca się potomstwa


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Źrenica

część oka


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) anat. czarna, okrągła plamka na tęczówce oka, będąca w rzeczywistości rozszerzającym się i zwężającym otworem regulującym dopływ światła do wnętrza oka;

 (1.2) książk. przen. wzrok, oko

 (1.3) przest. przen. coś cenione, cenne lub drogie dla kogoś

 (1.4) opt. obraz otworu przysłony aperturowej


Źrenica ( pupilla) – w anatomii kręgowców otwór w oku, położony przed soczewką, regulujący ilość światła padającego na siatkówkę. Kształt źrenicy u różnych gatunków jest różny: może ona być okrągła, owalna lub szczelinowata.

U człowieka źrenica jest okrągła. Jej średnica wynosi 3 do 8 mm, zmienia się pod wpływem skurczów mięśni zwieracza i rozwieracza źrenicy w zależności od zmian oświetlenia. Na szerokość źrenicy wpływ mają także emocje.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Źrenicowy

przymiotnik od: źrenica


Źródła:

SJP.pl

Źreniczka

zdrobnienie od: źrenica


rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. źrenica


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Źreniczny

przymiotnik od: źrenica


Źródła:

SJP.pl

Źrenicówka

1. źrenicówka rudawka - gatunek ćmy;
2. przyrząd optometryczny do pomiaru rozstawu źrenic


Źródła:

SJP.pl

Źryboszek

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) reg. pozn. pieszcz. źrebak


Źródła:

Wiktionary

Źrzały

przymiotnik

 (1.1) daw. dojrzały


Źródła:

Wiktionary

Źrzeb

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) hist. zob. źreb.


Źródła:

Wiktionary

Źrzebie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) hist. zob. źreb.


Źródła:

Wiktionary

Źróbek

gwarowo: źrebak


Źródła:

SJP.pl

Źródełko

zdrobnienie od: źródło


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) zdrobn. od źródło


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Źródlany

wypływający ze źródła


przymiotnik

 (1.1) pochodzący ze źródła (wodnego)

 (1.2) żyjący w źródłach


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Źródlarka

rodzaj ślimaków z podgromady przodoskrzelnych


Źródlarka ("Bythinella") – zróżnicowany rodzaj ślimaków z podgromady Caenogastropoda, grupujący bardzo małe gatunki słodkowodne.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Źródlarkowate

rodzina ślimaków z podgromady przodoskrzelnych; wodożytkowate


Źródlarkowate (Hydrobiidae) – duża i mocno zróżnicowana rodzina ślimaków z podgromady przodoskrzelnych, rozprzestrzeniona na wszystkich kontynentach.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Źródlarkowaty

o cechach źródlarkowatych (rodzina ślimaków)


Źródła:

SJP.pl

Źródleniec

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) miner. odmiana aragonitu


Źródła:

Wiktionary

Źródlisko

miejsce, gdzie wytryska źródło


Źródlisko – zespół źródeł zgrupowanych blisko siebie.


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Źródliskowy

przymiotnik od: źródlisko


Źródła:

SJP.pl

Źródło

1. naturalny, samoczynny i skoncentrowany wypływ wody podziemnej; urządzenie wydzielające światło, ciepło, prąd;
2. miejsce pochodzenia czegoś, punkt wyjścia;
3. przyczyna, powód;
4. pochodzenie informacji


rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) hydrol. miejsce, z którego woda wypływa na powierzchnię ziemi;

 (1.2) to, co stanowi początek czegoś

 (1.3) przyczyna uczuć, zachowań, chorób itp.

 (1.4) często w lm przedmiot, dokument, znalezisko, relacja ustna itp. dostarczające informacji o czymś i będące podstawą do dalszych badań

 (1.5) tylko w lm., inform. kod źródłowy

 (1.6) stpol. gardło


Źródło – naturalny, skoncentrowany, samoczynny wypływ wody podziemnej na powierzchnię Ziemi. W hydrobiologii strefa źródliskowa określana jest nazwą krenal, dzielący się na eukrenal (źródło właściwe) i hypokrenal (strefę odpływu źródła), natomiast organizmy je zamieszkujące to krenon.


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Źródłopuk

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) daw. ciemiączko


Źródła:

Wiktionary

Źródłosłów

pochodzenie wyrazu; etymologia


rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) podstawa etymologiczna wyrazu

 (1.2) jęz. słowo wyjściowe w etymologii


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Źródłowo

przysłówek

 (1.1) z wykorzystaniem materiałów źródłowych


Źródła:

Wiktionary

Źródłowość

przypisywanie pola skalarnego danemu polu wektorowemu przez operator różniczkowy; rozbieżność, dywergencja


Źródła:

SJP.pl

Źródłowy

przymiotnik od: źródło


przymiotnik

 (1.1) (o dokumencie) oryginalny; stanowiący podstawę do dalszych badań

 (1.2) dotyczący dokumentów źródłowych (1.1)

 (1.3) początkowy, wyjściowy, pierwotny

 (1.4) inform. (o programie lub danych) w pierwotnej postaci, umożliwiającej edycję


Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Źródłoznawca

specjalista w dziedzinie nauki o źródłach historycznych, badającej ich pochodzenie i autentyczność


Źródła:

SJP.pl

Źródłoznawczy

związany z nauką o źródłach historycznych, badającą ich pochodzenie i autentyczność


Źródła:

SJP.pl

Źródłoznawstwo

nauka o źródłach historycznych, badająca ich pochodzenie i autentyczność


Źródłoznawstwo – dział badań historycznych nad źródłami (ich pochodzeniem, autentycznością, sposobami krytyki naukowej, możliwościami zabezpieczenia i konserwacji oraz ich edycji).


Źródła:

SJP.pl
Wikipedia