Żgadło

dawniej: żegadło (kauter)

Źródła:

SJP.pl

Żgak

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Poznań. drzazga, kolec

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) gw-pl|Poznań. zadziorny chłopak

Źródła:

Wiktionary

Żganie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|żgać.

Źródła:

Wiktionary

Żgać

uderzać, godzić w kogoś czymś ostrym, kłującym; dźgać; źgać

czasownik przechodni niedokonany (dk. żgnąć)

 (1.1) niedokonany od|żgnąć.

 (1.2) stpol. dokuczać

 (1.3) gw-pl|Górny Śląsk. kłuć, dźgać

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Żgnięcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|żgnąć.

Źródła:

Wiktionary

Żgnąć

uderzyć kogoś czymś ostrym, kłującym, ukłuć; dźgnąć; źgnąć

czasownik

 (1.1) gw-pl|Poznań. rzad. donieść, zadenuncjować

 (1.2) ukłuć, dźgnąć

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Żgok

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Poznań. drzazga, kolec

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) gw-pl|Poznań. zadziorny chłopak

Źródła:

Wiktionary