Bi

potocznie o biseksualiście; biseks

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) pot. biseksualista

rzeczownik, rodzaj żeński

(2.1) pot. biseksualistka

(2.2) daw. środ. polit. skr. bibuła (materiały agitacyjne)

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(3.1) archeol. rodzaj nefrytowych dysków wytwarzanych w starożytnych Chinach

przymiotnik

(4.1) pot. biseksualny

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Bi – szwajcarska nazwa gminy Binn
BI – analityka biznesowa (), proces przekształcania danych w informacje, a informacji w wiedzę, która może być wykorzystana do zwiększenia konkurencyjności przedsiębiorstwa
.bi – domena internetowa przypisana do Burundi
Bi – (Biot) jednostka natężenia prądu elektrycznego, jednostka pochodna w układzie miar CGS. 1Bi = 10A
Bi – (łac. bisemutum, bismuthum lub bismutum), Bizmut, pierwiastek chemiczny, metal bloku p układu okresowego
Bi – rodzaj nefrytowej ozdoby w starożytnych Chinach
Bee

Źródła:

Biaks ( biaxial – dwuosiowy) – rdzeń z ferrytu o prostokątnej pętli histerezy w postaci prostopadłościanu o dwóch prostopadłych, nieprzecinających się otworach. Sporadycznie stosowany w niewielkich, szybkich pamięciach ferrytowych o organizacji 2D i magnetycznych elementach logicznych.

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

biali – odmiana człowieka
Biali – obóz polityczny w Królestwie Polskim
Biali – przeciwnicy bolszewików podczas wojny domowej w Rosji (1917–1923)

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bialik

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Chajim Nachman Bialik – żydowski poeta
Józef Bialik – polski masarz
Mayim Bialik – amerykańska aktorka i neurobiolożka

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bialski

1. przymiotnik od: Biała, Biała Piska, Biała Rawska;
2. przymiotnik od: Biała Podlaska; bialskopodlaski, podlaskobialski (rzadziej)

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z Górami Bialskimi, dotyczący Gór Bialskich

(1.2) związany z Białą, dotyczący Białej

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Bianka – imię żeńskie pochodzące z języka włoskiego (bianco – biały). Obchodzi imieniny 2 grudnia.
Bianca – odmiana winorośli wyhodowana na Węgrzech
(218) Bianca – planetoida pasa głównego
Bianka – księżyc Urana
Bjanka (piosenkarka)
postać w Poskromieniu złośnicy Williama Szekspira
tytuł filmu fabularnego w reżyserii Nanno Morettiego.
Blanche
Bianchi
Bianki
Bianco (ujednoznacznienie)

Biathlon, biatlon, dwubój zimowy ( bi – dwu, gr. "áthlon" – zawody, nagroda) – zimowa dyscyplina sportu, łącząca biegi narciarskie ze strzelectwem. Polega na biegu na określonym dystansie (zwykle od 7,5 do 20 km), w czasie którego zawodnicy 2 lub 4 razy zajmują stanowiska na strzelnicy, przyjmując postawę stojącą lub leżącą, oddając za każdym razem po 5 strzałów. Rozgrywany jest również biathlon letni.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Biathlonista

mężczyzna, chłopak uprawiający biathlon (biatlon); biatlonista

Źródła:

SJP.pl

→ biathlonistka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) sport. kobieta, która uprawia biatlon

Patrz:biathlonistka

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Biatlonowy

związany z biatlonem (biathlonem, dwubojem zimowym); biathlonowy

przymiotnik

(1.1) sport. związany z biatlonem (biathlonem)

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Biała

taki jak świeży śnieg; przeciwstawny do czarnego

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto w Polsce;

(1.2) geogr. rzeka, prawy dopływ Dunajca;

(1.3) geogr. rzeka, prawy dopływ Wisły;

(1.4) geogr. dawniej miasto, a obecnie część Bielska-Białej;

(1.5) geogr. wieś na Ukrainie, w rejonie czortkowskim obwodu tarnopolskiego, położona nad rzeką Seret;

(1.6) geogr. wieś na Ukrainie w rejonie tarnopolskim obwodu tarnopolskiego, położona nad rzeką Seret;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Biała – herb szlachecki
Biała – miasto
Biała – część miasta Rzeszowa
Biała – osiedle w Rzeszowie
Biała – dawne miasto, a obecnie wschodnia część śródmieścia Bielska-Białej
Biała – wieś w pow. legnickim, w gminie Chojnów
Biała – wieś w pow. świdnickim, w gminie Marcinowice
Biała – wieś w pow. tucholskim, w gminie Tuchola
Biała – część wsi Pyszkowo w pow. włocławskim, w gminie Chodecz
Biała – wieś w pow. radzyńskim, w gminie Radzyń Podlaski
Biała – wieś w pow. kutnowskim, w gminie Żychlin
Biała – wieś w pow. pajęczańskim, w gminie Rząśnia

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Białaczka

choroba układu krwiotwórczego o charakterze nowotworowym, polegająca na nadmiernym, niekontrolowanym tworzeniu się oraz nieprawidłowym dojrzewaniu krwinek białych (leukocytów); leukemia

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) med. nadmierne wytwarzanie białych krwinek;

SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) stpol. młoda kobieta, niezbyt roztropna

Źródła:

Wiktionary

Białas

lekceważące określenie człowieka rasy białej

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) pot. slang. człowiek o bladej skórze

(1.2) pot. slang. pejor. człowiek o białej skórze, człowiek białej rasy

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Adam Białas (ur. 1987) – polski lekarz
Andrzej Białas (ur. 1936) – polski fizyk
Barbara Białas (ur. 1989) – polska judoczka
Czesław Białas (1909–1989) – polski działacz turystyczny i społecznik
Czesław Białas (1931–1991) – polski sztangista
Edmund Białas (1919–1991) – polski piłkarz
Franciszek Białas (1900–1970) – polski polityk i działacz związkowy
Franciszek Ksawery Białas (1878–1936) – polski duchowny rzymskokatolicki, werbista, sinolog
Jan Białas (ur. 1952–1975) – polski piłkarz
Jolanta Perek-Białas (ur. 1973) – polska socjolożka i ekonomistka
Leokadia Białas-Cież – polska matematyczka
Lucjan Białas (1940–2023) – polski piłkarz

Białaszewo – wieś w województwie podlaskim, w powiecie grajewskim, w gminie Grajewo
Białaszewo – osada leśna w województwie podlaskim, w powiecie grajewskim, w gminie Grajewo
Białaszewo – gromada
Białaszewo – dawna gmina

Źródła:

Wikipedia

Białaszów

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. wieś na Ukrainie, w rejonie zdołbuszowskim obwodu rówieńskiego

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Białaszów – wieś w obwodzie rówieńskim, w rejonie ostrogskim
Białaszów – wieś w obwodzie rówieńskim, w rejonie zdołbunowskim
Białaszów– wieś w obwodzie rówieńskim, w rejonie rówieńskim, w hromadzie Ostróg
Białaszów – wieś w obwodzie wołyńskim, w rejonie kowelskim

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Białaszówka

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. wieś na Ukrainie, w rejonie berezieńskim obwodu rówieńskiego

Białaszówka ( Балашівка, "Bałasziwka") – wieś na Ukrainie, w obwodzie rówieńskim, w rejonie rówieńskim, w hromadzie Bereźne. W 2001 liczyła 2169 mieszkańców.

W okresie międzywojennym wieś znajdowała się w granicach II RP, wchodząc w skład gminy Bereźne w powiecie kostopolskim, w województwie wołyńskim.

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

zielony o białawym odcieniu

Źródła:

SJP.pl

Białawość

→ białawy

zbliżony do białego, nie do końca biały, prawie biały

przymiotnik

(1.1) mający kolor podobny do białego; niezupełnie biały, prawie biały, jasny

Zobacz też: Białawy w innych znaczeniach tej nazwy.

Białawy – wieś w Polsce, położona w województwie dolnośląskim, w powiecie wołowskim, w gminie Wińsko.

Do 2023 r. miejscowość była przysiółkiem wsi Białawy Małe.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Białczak

forma przymiotnika.

(2.1) lm. nmos. od: biały

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Białe – osada leśna w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. bydgoskim, w gminie Koronowo
Białe – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. świeckim, w gminie Jeżewo
Białe – część wsi Szczawa w woj. małopolskim, w pow. limanowskim, w gminie Szczawa
Białe – wieś w woj. mazowieckim, w pow. gostynińskim, w gminie Gostynin
Białe – przysiółek wsi Rzemień w woj.podkarpackim, w pow. mieleckim, w gminie Przecław
Białe – wieś w woj. podlaskim, w pow. suwalskim, w gminie Suwałki
Białe – osada w woj. zachodniopomorskim, w pow. szczecineckim, w gminie Szczecinek
Białe – gromada
Białe – dawna gmina wiejska istniejąca w XIX wieku w guberni warszawskie
Białe – dawna gmina istniejąca w latach 1861–1923 w guberni witebskiej
Białe – historyczna nazwa miejscowości Biełaje w obwodzie witebskim, w rejonie uszackim
Białe – wieś w obwodzie grodzieńskim w rejonie grodzieńskim w sielsowiecie Porzecze

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Białecki

nazwisko

Biełecki, Białecka – polskie nazwisko, w Polsce nosi je ponad 5000 osób.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Białek

dawniej: kobieta zamężna, niewiasta, białogłowa

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Białek – polskie nazwisko
Białek – wieś w woj. łódzkim, w pow. piotrkowskim, w gminie Gorzkowice
Białek – góra w Masywie Śnieżnika w Sudetach
białek – zwyczajowa nazwa ślimaków z rodzaju Carychium
- białek malutki
- białek wysmukły

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Białka

dawniej: kobieta zamężna, niewiasta, białogłowa

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) daw. kobieta zamężna

(1.2) stpol. bułka pszenna

forma rzeczownika.

(2.1) D. lp.; M., B. i W. lm. od: białko

Na tę stronę wskazuje „białko”. Zobacz też: białko jaja kurzego.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Białko

1. przeźroczysta część ptasiego jaja;
2. potocznie: biała, nieprzejrzysta część gałki ocznej;
3. występujący we wszystkich żywych organizmach wielocząsteczkowy związek chemiczny zbudowany z co najmniej stu aminokwasów połączonych wiązaniami peptydowymi; proteina

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) biol. anat. kulin. płynna i przezroczysta substancja otaczająca żółtko ptasich jaj

(1.2) anat. pot. biała część oka (gałki ocznej), znajdująca się dookoła tęczówki

SJP.pl

Białkowy

→ białko

przymiotnik

(1.1) biochem. dotyczący białka

Patrz:białko

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Białkówka

gruba, mocna, biaława błona łącznotkankowa otaczająca gałkę oczną w jej tylnej części; twardówka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) anat. biała, twarda błona pokrywająca gałkę oczną

Białkówka – przysiółek wsi Moderówka w Polsce położony w województwie podkarpackim, w powiecie krośnieńskim, w gminie Jedlicze.

W latach 1975–1998 przysiółek administracyjnie należał do województwa krośnieńskiego.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Biało

przysłówek sposobu

(1.1) z użyciem białej barwy, z obecnością białości

Źródła:

Wiktionary

Biało-

temat słowotwórczy

(1.1) pierwszy człon przymiotników złożonych wskazujący na biały odcień barwy określonej przez drugi człon złożenia

(1.2) pierwszy człon przymiotników złożonych wskazujący na białą barwę jednej lub wielu części wielobarwnej całości

(1.3) pierwszy człon przymiotników złożonych wskazujący na białą barwę tego, co nazywa drugi, rzeczownikowy człon złożenia

(1.4) pierwszy człon rzeczowników złożonych wskazujący na biały kolor tego, co nazywa drugi człon złożenia

Źródła:

Wiktionary

Biało-Brązowy

przymiotnik relacyjny

(1.1) taki, który ma dwa kolory: biały i brązowy

Źródła:

Wiktionary

Biało-Czarny

w części biały, w części czarny; czarno-biały

w części biały, w części czerwony; czerwono-biały

przymiotnik relacyjny

(1.1) taki, który ma dwa kolory: biały i czerwony

(1.2) przen. polski, dotyczący Polski, związany z reprezentacją Polski

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) środ. sport. reprezentant Polski

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. wieś w rejonie wierchowińskim, w obwodzie iwanofrankiwskim Ukrainy;

Białoberezka ( Білоберізка) – wieś w rejonie wierchowińskim, w obwodzie iwanofrankiwskim Ukrainy. Siedziba hromady Białoberezka.

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

SJP.pl
Wikipedia

Białobłoty

nazwa kilku wsi w Polsce

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Białobłoty – wieś w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie grudziądzkim, w gminie Świecie nad Osą
Białobłoty – wieś w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie nowomiejskim, w gminie Grodziczno
Białobłoty – wieś w województwie wielkopolskim, w powiecie pleszewskim, w gminie Gizałki
Białobłoty – gromada
Białobłoty – zlikwidowany przystanek kolejowy w Białych Błotach, w województwie kujawsko-pomorskim

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Białocarsk

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. hist. Kyzył, nazwa używana przed 1918

Źródła:

Wiktionary

Białocerkiewicz

nazwisko

Źródła:

SJP.pl

Białocerkiewski

Białodrzew

drzewo z rodziny wierzbowatych (Populus alba), gatunek topoli; topola biała

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

miasto w województwie zachodniopomorskim

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto w Polsce;

}|-

Białogard ( Belgard) – miasto w Polsce, w województwie zachodniopomorskim, siedziba powiatu białogardzkiego oraz gminy wiejskiej Białogard. Dziewiąty ośrodek miejski województwa (pod względem liczby ludności).

SJP.pl
Wiktionary

Białogród

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto na Ukrainie;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Székesfehérvár (Białogród Królewski) – miasto na Węgrzech
Białogród nad Dniestrem, hist. Akerman, Cetatea Albă – miasto na Ukrainie
Belgrad – stolica Serbii
Biełgorod – miasto w Rosji
Białogród-Kolonia – kolonia w województwie wielkopolskim, w powiecie konińskim, w gminie Kleczew
Białogród-Folwark – osada w województwie wielkopolskim, w powiecie konińskim, w gminie Kleczew

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Białogródka

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. wieś na Ukrainie w rejonie zasławskim obwodu chmielnickiego, położona nad rzeką Wydawą;

Białogródka ( Білогородка) – wieś na Ukrainie w rejonie dubieńskim obwodu rówieńskiego.

Prywatna wieś szlachecka Biłohorodka, położona w województwie wołyńskim, w 1739 roku należała do klucza Ptycza Lubomirskich.

22 kwietnia 1943 (Wielki Czwartek) członkowie UPA dokonali tutaj mordu na 19 Polakach i 3 Czechach.

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Białogwardyjski

związany z Białą Gwardią (białymi), siłami antybolszewickimi działającymi w Rosji w latach 1917-22 w czasie wojny domowej i później na emigracji

przymiotnik

(1.1) hist. wojsk. związany z białą gwardią (stronnictwem białych podczas rosyjskiej wojny domowej)

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Białogwardyjskość

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) daw. dziś książk. żart. kobieta, zwłaszcza zamężna;

forma przymiotnika.

(2.1) ż. zob. białogłowy.

Białogłowa – w języku staropolskim termin ten oznaczał kobietę zamężną. Pochodzi od białego nakrycia głowy, powszechnie stosowanego w dawnych wiekach przez kobiety. Wyraz ten znajdował się w użyciu do końca XVIII wieku, po czym wyszedł z obiegu. Jeszcze wcześniej, bo mniej więcej w połowie tego samego stulecia, z użycia wyszła jego skrócona forma "białka" (zachowana do dziś w języku kaszubskim).

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Białogłowski

→ białogłowa (dawniej)

Białogłowski ("Weiskopf") – polski herb szlachecki z indygenatu.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Białogłowy

przestarzałe: kobieta

przymiotnik relacyjny

(1.1) taki, który ma białą głowę

(1.2) mający siwe lub bardzo jasne włosy

forma rzeczownika|rodzaj=żeński.

(2.1) plural|białogłowa.

Białogłowy ( Білоголови) – wieś na Ukrainie w rejonie tarnopolskim należącym do obwodu tarnopolskiego.

W II Rzeczypospolitej miejscowość należała do gminy wiejskiej Olejów w powiecie zborowskim województwa tarnopolskiego.

W latach 1943–1945 nacjonaliści ukraińscy z OUN-UPA zamordowali w niej 24 Polaków.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Białogłówka

Białokrynica

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. wieś na Ukrainie, w obwodzie tarnopolskim, w rejonie krzemienieckim, położona nad rzeką Dziadowską Krynicą;

(1.2) geogr. wieś na Ukrainie, w obwodzie tarnopolskim, w rejonie podhajeckim;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Białokrynica – wieś w obwodzie tarnopolskim, w rejonie krzemienieckim
Białokrynica – wieś w obwodzie tarnopolskim, w rejonie podhajeckim
Białokrynica – dawna gmina wiejska w powiecie podhajeckim województwa tarnopolskiego II Rzeczypospolitej
Białokrynica – dawna gmina wiejska istniejąca do 1933 roku w woj. wołyńskim na terytorium II Rzeczypospolitej
Gmina Białokrynica
Pałac w Białokrynicy
Zamek w Białokrynicy

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Białokryzy

gołąb białokryzy - gatunek ptaka z rodziny gołębiowatych

Źródła:

SJP.pl

Białokurowicze

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

(1.1) geogr. wieś na Ukrainie, w rejonie oleskim obwodu żytomierskiego, położona u źródeł rzeki Żerem

mający białe liście

Źródła:

SJP.pl

1. miasto na Ukrainie;
2. nazwa kilku miejscowości w Polsce

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto na wschodzie Ukrainy, w obwodzie sumskim, siedziba rejonu białopolskiego;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Białopole – wieś w województwie dolnośląskim, w powiecie zgorzeleckim, w gminie Bogatynia
Białopole – wieś w województwie lubelskim, w powiecie chełmskim, w gminie Białopole
Białopole – gmina wiejska w województwie lubelskim, w powiecie chełmskim
Białopole – gromada
Białopole – miasto na Ukrainie

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Białopolowy

(1.1) dotyczący Białorusi lub Białorusinów, charakterystyczny dla Białorusi lub Białorusinów

(1.2) dotyczący języka białoruskiego (2.1)

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) jęz. język wschodniosłowiański używany na Białorusi;

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Białoruskojęzyczny

przymiotnik

(1.1) taki, który posługuje się językiem białoruskim

(1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem białoruskim

(1.3) spisany, stworzony w języku białoruskim

Źródła:

Wiktionary

Białoruskość

→ białoruski

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Białorutenistyka

dział slawistyki zajmujący się badaniem języka, literatury i kultury białoruskiej

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) nauka zajmująca się badaniem języka, literatury i kultury białoruskiej;

Białorutenistyka – dział slawistyki zajmujący się badaniem języka, literatury i kultury białoruskiej.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Białorutenizacja

nadawanie charakteru białoruskiego

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Białorutenizm

wyraz, zwrot lub konstrukcja składniowa wzorowane na języku białoruskim albo z niego przejęte; białorusycyzm, białorusyzm

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) jęz. zob. białorusycyzm.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Białoruś

państwo w Europie; Republika Białoruś; Republika Białorusi

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. polit. państwo w Europie;

Białoruś, Republika Białorusi (biał., ; "Biełaruś", "Respublika Biełaruś"; Беларусь lub Белоруссия, Республика Беларусь) – państwo w Europie Wschodniej. Graniczy z Polską, Litwą, Łotwą, Rosją i Ukrainą. W odróżnieniu od swoich sąsiadów nie ma dostępu do morza. Jest największym pod względem powierzchni państwem śródlądowym w Europie.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Białorybica

ryba z rodziny siejowatych

Białorybica ("Stenodus leucichthys") – gatunek anadromicznej ryby łososiokształtnej, zaliczany do siejowatych (Coregoninae), blisko spokrewniony z nelmą ("Stenodus nelma"). Obydwa taksony były wcześniej klasyfikowane jako podgatunki w obrębie "Stenodus leucichthys". Białorybica wymarła w warunkach naturalnych. Przetrwały jedynie populacje hodowlane.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Białorzytka

chroniony ptak z rodziny drozdów; opocznik

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Oenanthe oenanthe|ref=tak., niewielki ptak wędrowny półkuli północnej zamieszkujący tereny otwarte, często kamieniste;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

białorzytka zwyczajna (Oenanthe oenanthe)
białorzytka pstra (Oenanthe pleschanka)
białorzytka pustynna (Oenanthe deserti)
białorzytka rdzawa (Oenanthe hispanica)

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Białorzytny

1. sroczek białorzytny - gatunek ptaka z rodziny muchołówkowatych;
2. sokół białorzytny - gatunek ptaka z rodziny sokołowatych; pustułka białorzytna;
3. nawałnik białorzytny - gatunek małego ptaka morskiego z rodziny nawałników; nawałnik maderski;
4. perukarz białorzytny - gatunek ptaka z rodziny szpakowatych;
5. srokacz białorzytny - gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny ostrolotów;
6. kormoran białorzytny - gatunek dużego ptaka z rodziny kormoranów;
7. sowica białorzytna - gatunek dużego ptaka z rodziny puszczykowatych;
8. śnieżka białorzytna - gatunek małego ptaka z rodziny wróbli;
9. mniszka białorzytna - gatunek małego ptaka z rodziny astryldowatych;
10. biegus białorzytny - gatunek małego ptaka wędrownego z rodziny bekasowatych; biegus Bonapartego

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Biegus białorzytny – gatunek małego ptaka wędrownego z rodziny bekasowatych
Nawałnik białorzytny – gatunek małego ptaka morskiego z rodziny nawałników
Kormoran białorzytny – gatunek dużego ptaka z rodziny kormoranów
Perukarz białorzytny – gatunek ptaka z rodziny szpakowatych
Sokół białorzytny – gatunek ptaka drapieżnego z rodziny sokołowatych
Sroczek białorzytny – gatunek ptaka z rodziny muchołówkowatych

Białoskrzydły

mający białe skrzydła

przymiotnik

(1.1) taki, który ma białe skrzydła

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Białoskórnictwo

dział garbarstwa zajmujący się wyprawianiem skór miękkich na rękawiczki i na odzież

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) rzem. dział garbarstwa zajmujący się wyprawianiem skór miękkich na rękawiczki i odzież

Białoskórnictwo – rzemiosło garbarskie specjalizujące się w wytwarzaniu cienkich, delikatnych skór na rękawiczki i odzież.

W procesie natłuszczania używano ałunu glinowego i żółtek. Skóry przed garbowaniem były mocno zwapnione i starannie obrobione mechanicznie. Cechy białoskórnicze posiadały folusze, w których ugniatano skóry. Garbowano głównie skóry pochodzące z kozłów, baranów, cieląt, łosi, jeleni, saren.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Białoskórniczy

dotyczący białoskórnictwa lub białoskórnika

Źródła:

SJP.pl

Białoskórnik

garbarz pracujący w białoskórnictwie, zajmujący się wyprawianiem skór miękkich na rękawiczki i na odzież

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) rzem. garbarz wytwarzający cienkie, delikatne skóry na rękawiczki i odzież;

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(2.1) mykol. nazwa systematyczna|Cystostereum|Pouzar., rodzaj grzybów z rodziny białoskórnikowatych

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

białoskórnik – dawny rodzaj rzemieślnika
białoskórnik – rodzaj grzybów

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Białoskórski

nazwisko

Białoskórski – polski herb szlachecki.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Białoskóry

mający białą skórę

przymiotnik

(1.1) mający białą skórę

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Białoskóry – wieś w woj. lubelskim, w pow. hrubieszowskim, w gminie Hrubieszów
Białoskóry – wieś w woj. mazowieckim, w pow. sierpeckim, w gminie Sierpc

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Białosmugi

przymiotnik od: Białystok (miasto), Białostockie (Białostocczyzna)

przymiotnik relacyjny

(1.1) dotyczący Białegostoku, związany z Białymstokiem

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Białostocki – herb szlachecki
powiat białostocki
Jan Białostocki (1921–1988) – polski historyk sztuki
Zygmunt Białostocki (1887–1942/43) – polski muzyk, pianista i kompozytor
w tytułach artykułów

Źródła:

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Czesław Białoszewski (zm. 2007) – prawnik, działacz sportowy, regionalista
Ryszard Wincenty Białoszewski (ur. 1903, zm. 1966) – kawaler krzyża Virtuti Militari V klasy, kolejarz
Miron Białoszewski (ur. 1922, zm. 1983) – polski poeta, prozaik, dramatopisarz i aktor teatralny
Tomasz Białoszewski – dziennikarz, autor programów publicystycznych i reportaży
Tomasz Białoszewski (grafik) (ur. 1955, zm. 2004) – grafik

jeleń białowargi - gatunek jelenia

Źródła:

SJP.pl

Białowice

wieś w Polsce

Białowice ( "Billendorf") – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie zielonogórskim, w gminie Nowogród Bobrzański.

Na południowy zachód od Białowic leżała dawna wieś Jasion (obecnie nie istnieje).

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zielonogórskiego.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Białowieski

przymiotnik od: Białowieża

przymiotnik relacyjny

(1.1) odnoszący się do Białowieży, związany z Białowieżą

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Białowieszczański

przymiotnik relacyjny

(1.1) przest. białowieski

Źródła:

Wiktionary

Białowieża

nazwa kilku wsi w Polsce

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. wieś na Równinie Bielskiej;

Zobacz też: Białowieża w innych znaczeniach tej nazwy.

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. wieś na Ukrainie, w rejonie rokitnickim obwodu rówieńskiego, położona nad rzeką Studenicą, niedaleko na wschód przebiegała granica II RP

mający białe włosy; siwowłosy

przymiotnik relacyjny

(1.1) taki, który ma białe włosy

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) osoba o białych włosach

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Białozielonawy

zielonawy o białym odcieniu

Źródła:

SJP.pl

Białozielonkawy

zielonkawy o białym odcieniu

przymiotnik jakościowy

(1.1) zielonkawy o białym odcieniu

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Białozielono

przysłówek sposobu

(1.1) z użyciem białozielonej barwy

Źródła:

Wiktionary

Białozielony

zielony o białym odcieniu

przymiotnik jakościowy

(1.1) zielony o białym odcieniu

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Białozór

ptak drapieżny z rodziny sokołów; krzeczot

SJP.pl

Białożółto

przysłówek sposobu

(1.1) z użyciem białożółtej barwy

Źródła:

Wiktionary

Białożółty

żółty o białym odcieniu

przymiotnik jakościowy

(1.1) żółty o białym odcieniu

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Białucha

gatunek walenia z rodziny narwalowatych; wal biały, białucha arktyczna

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zool. nazwa systematyczna|Delphinapterus|de Lacépède|ref=tak., rodzaj morskich ssaków o białej skórze, z rodziny narwalowatych;

Białucha ("Delphinapterus") – rodzaj wodnych ssaków z rodziny narwalowatych (Monodontidae).

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Biały

taki jak świeży śnieg; przeciwstawny do czarnego

przymiotnik jakościowy

(1.1) mający bardzo jasną barwę przeciwstawną do czarnego, taką jak czysty śnieg, mleko itp.

(1.2) o włosach lub o człowieku: siwy

przymiotnik relacyjny

(2.1) fiz. emitujący wszystkie długości fal światła

(2.2) kulin. w odniesieniu do wina: powstały bez maceracji, w wyniku fermentacji winogron z usuniętymi skórkami, pestkami i szypułkami

(2.3) hist. związany z Białymi

(2.4) przen. niewinny, czysty

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(3.1) antrop. człowiek rasy białej

(3.2) hist. człowiek o przekonaniach zachowawczych; reakcjonista, kontrrewolucjonista

(3.3) hist. w Polsce: członek stronnictwa zachowawczego, antyrewolucyjnego w okresie powstania styczniowego

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Biały – barwa biała
Biała odmiana człowieka
Biały – część wsi Wojniuńce na Białorusi, w obwodzie witebskim, w rejonie brasławskim, w sielsowiecie Opsa
Trzy kolory. Biały – film z 1993
Jan Biały (1897–1984), oficer, pilot, d-ca 304, cichociemny
Julian Józef Biały (1861–1941), ksiądz rzymskokatolicki
Juliusz Biały (1931–), dyplomata
Leszek Biały (1940–), nauczyciel, polityk
Leszek Biały (1954–), tłumacz, pisarz
Leszek Biały (1919–1945), oficer
Marcin Biały (1830–1923), duchowny rzymskokatolicki
Marcin Biały (1988–), hokeista

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Białynicki

nazwisko

Źródła:

SJP.pl

Białynin

Białynin – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie skierniewickim, w gminie Głuchów.

Wieś arcybiskupstwa gnieźnieńskiego w ziemi rawskiej województwa rawskiego w 1792 roku.

Źródła:

Asia Bibi – pakistańska katoliczka
Islam Bibi – afgańska oficer policji oraz aktywistka na rzecz praw kobiet
Mordechaj Bibi – izraelski prawnik i polityk

Źródła:

imię żeńskie

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Bibiana (imię)
Bibianna (wieś)
Bibianna (przystanek kolejowy)

Bibik

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Barbara Bibik (ur. 1979) – polska filolożka klasyczna
Olga Bibik (ur. 1976) – rosyjska wspinaczkini sportowa

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bibimbap

ryż z warzywami, wołowiną i jajkiem przyprawiony pastą z papryczek chili, danie kuchni koreańskiej

rzeczownik

(1.1) kulin. ryż z warzywami, wołowiną, jajkiem i przyprawami;

Bibimbap ( 비빔밥, dosł. „mieszany ryż” lub „mieszane danie”; latynizowane także jako bi bim bap lub bi bim bop) – popularne danie kuchni koreańskiej.

Bibimbap to ryż z warzywami, wołowiną i jajkiem, przyprawiony pastą z papryczek chili. Jedna z wariacji tej potrawy, "dolsot-bibimbap" (돌솥 비빔밥), podawana jest w gorącej kamiennej misie, do której dodawane jest surowe jajko.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bibisyn

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) hist. pogardliwe określenie propagandy PRL na radio BBC

Źródła:

Wiktionary

Bibka

libacja alkoholowa; biba

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pot. zdrobn. od: biba; przyjęcie z alkoholem

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bibl.

Bibliatryka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) rzad. umiejętność odnawiania starych ksiąg

Źródła:

Wiktionary

związany z nauką płynącą z Biblii oraz z duszpasterstwem (np. studium biblijno-pastoralne)

Źródła:

SJP.pl

Biblijność

→ biblijny

Patrz:biblijny

Źródła:

SJP.pl

Biblijny

dotyczący Biblii

przymiotnik relacyjny

(1.1) pochodzący z Biblii, związany z Biblią, charakterystyczny dla Biblii

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Biblijo

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. rel. Biblia

Źródła:

Wiktionary

Bibling

Patrz:bibliofil

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bibliofilski

dotyczący zamiłowania do kolekcjonowania rzadkich i cennych książek

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z bibliofilami, zbieraniem książek, przeznaczony dla bibliofili

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bibliofilsko

(1.1) D., B. lp. od: bibliograf

Źródła:

Wiktionary

Bibliografia

spis książek w danym zbiorze (np. w dorobku autora, w zasobach biblioteki, itp.)

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) wykaz odrębnych jednostek piśmienniczych, zestawiony z utworzonych według ustalonych zasad opisów bibliograficznych;

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) specjalista od bibliologii; badacz książek

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bibliologa

forma rzeczownika.

(1.1) D. B. lp. od: bibliolog

Źródła:

Wiktionary

Bibliologia

nauka o książce; księgoznawstwo, biblioznawstwo

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) nauka o książce

Nie mylić z: biblistyka.

Bibliologia, księgoznawstwo – nauka humanistyczna, której przedmiotem badań jest książka we wszystkich jej aspektach, czyli jako obiekt materialny, nośnik treści, a także społeczne narzędzie kultury. Zajmuje się ona zarówno książką dawną, jak i współczesną, oraz instytucjami z nią związanymi, tj. wydawnictwa, drukarnie, księgarnie, biblioteki, ośrodki informacji.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bibliologiczny

związany z nauką o książce; biblioznawczy, księgoznawczy

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z bibliologią, dotyczący bibliologii

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bibliolożka

→ bibliolog

Patrz:bibliolog

Źródła:

SJP.pl

Źródła:

Wiktionary

Bibliotek

forma rzeczownika.

(1.1) D. plural|biblioteka.

Źródła:

Wiktionary

Biblioteka

1. instytucja gromadząca i udostępniająca książki, wydawnictwa;
2. księgozbiór, zwł. uporządkowany;
3. biblioteczka; mebel na książki;
4. seria wydawnicza

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) instytucja zajmująca się gromadzeniem i wypożyczaniem książek; budynek tej instytucji;

(1.2) zbiór książek należący do kogoś; pomieszczenie z takim zbiorem

(1.3) mebel do przechowywania książek

1. zawód bibliotekarza;
2. wiedza z zakresu działalności biblioteki; bibliotekoznawstwo

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) zaw. zawód, zajęcie bibliotekarza

(1.2) wiedza o prowadzeniu biblioteki

(1.3) pot. eduk. kierunek studiów dotyczących bibliotekarstwa (1.2)

(1.4) daw. stanowisko bibliotekarza

Bibliotekarstwo – ogół umiejętności teoretycznych i praktycznych potrzebnych do wykonywania czynności bibliotekarza: gromadzenia, opracowania i udostępniana zbiorów bibliotecznych; także: zawód pozwalający na wykonywanie czynności bibliotecznych. Bibliotekarstwo wchodzi w zakres bibliotekoznawstwa, jako dyscyplina teoretyczna zajmująca się systematyką i metodyką czynności bibliotecznych.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bibliotekarz

pracownik biblioteki

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

wiedza z zakresu działalności biblioteki; bibliotekarstwo

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) bibliot. nauk. nauka zajmująca się formami i metodami pracy bibliotekarskiej

(1.2) nauk. eduk. kierunek studiów dotyczących bibliotekoznawstwa (1.1)

(1.3) nauk. eduk. wydział na którym studiuje się bibliotekoznawstwo (1.2)

Bibliotekoznawstwo, nauka o bibliotekarstwie – dyscyplina zajmująca się teoretycznymi i praktycznymi problemami funkcjonowania bibliotek, m.in. problematyką katalogowania książek i czasopism, organizacji oraz zarządzania biblioteką w ujęciu historycznym i współczesnym. Bibliotekoznawstwo jest osobną dziedziną naukową w grupie nauk humanistycznych i wraz z bibliografią dało podstawy współczesnemu księgoznawstwu.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Biblioterapeuta

psycholog lub psychiatra stosujący czytanie wybranych tekstów jako pomoc terapeutyczną w leczeniu pacjentów

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) terapeuta prowadzący biblioterapię

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Biblioterapeutka

kobieta psycholog lub psychiatra stosująca czytanie wybranych tekstów jako pomoc terapeutyczną w leczeniu pacjentów

Źródła:

SJP.pl

Biblioterapia

Biblioznawstwo

nauka o książce; księgoznawstwo; bibliologia

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) książk. zob. biblistyka.

(1.2) przest. zob. bibliologia.

(1.3) przest. zob. bibliotekoznawstwo.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bibliozofia

rzadko: nauka o zasadach i celowości gromadzenia książek

Źródła:

SJP.pl

dział wiedzy na temat Biblii, dziedzina wiedzy religijnej równoległa do teologii

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) nauk. szereg dyscyplin naukowych zajmujących się badaniem Biblii;

Nie mylić z: bibliologia.

Biblistyka – grupa dyscyplin naukowych zajmujących się badaniem Biblii. W ich skład wchodzi: introdukcja biblijna, egzegeza biblijna (Starego i Nowego Testamentu) oraz teologia biblijna.

Introdukcja biblijna dzieli się na trzy części:

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Biblizm

wyraz lub stałe wyrażenie wywodzące się z Biblii

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) liter. wyrażenie lub frazeologizm pochodzący z Biblii;

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Biblotyka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. biblioteka

Biboszka

→ bibosz

Patrz:bibosz

Źródła:

SJP.pl

Bibrety

uszlachetnione skóry mniej cennych zwierząt futerkowych (najczęściej królików)

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) skóry popularnych zwierząt futerkowych upodobnione przez wyprawienie i farbowanie do futra bobra;

Bibrety (z niem. "Biber" - "bóbr") – zabarwione na kolor brązowy, wyprawione skóry mniej cennych zwierząt futerkowych (np. królików) imitujące futro bobra; także okrycia wykonane z tego surowca.

przymiotnik

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) daw. pijak

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

bibuła – rodzaj bardzo porowatego papieru
bibuła – potoczne określenie wydawnictwa podziemnego
„Bibuła” – Tajna Drukarnia Józefa i Marii Piłsudskich – łódzki oddział Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bibułka

1. cieniutki papier do dekoracji, higieny, izolacji i wyrobu papierosów; bibuła;
2. zdrobnienie od: bibuła (gruby papier chłonący ciecze)

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) slang. anat. biceps, mięsień dwugłowy ramienia

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Bîc – rzeka
Société Bic – francuska firma
Bic Runga – nowozelandzka piosenkarka
Business Identifier Code – Bankowy Kod Identyfikacyjny
Bien de Interés Cultural (BIC) – kategoria w rejestrze zabytków dziedzictwa narodowego w Hiszpanii, termin stosowany również w innych krajach hiszpańskojęzycznych.

(1.4) odgłos miarowych uderzeń

(1.5) wytłaczanie monet lub medali

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bicinium

[czytaj: bic-inium] dwugłosowy utwór wokalny

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bicykliczny

w chemii: zawierający dwa pierścienie o dwóch lub więcej wspólnych atomach

Źródła:

SJP.pl

Bicz

rzemień lub skręcony sznur służący do chłostania; bat

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) kilka splecionych ze sobą rzemieni przymocowanych do drewnianej rękojeści

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

bicz – inaczej bat
Bicz – wieś w woj. wielkopolskim
Bicz-Ostatki – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim
Bicz – struga, dopływ Kurzynki
Bicz Boży – zobacz: Attyla
Joanna Bicz
Jerzy Bicz
Marian Mokrzycki ps. „Bicz”
„Bicz” (czasopismo)
Bicz Boży (film)
Bicze szkockie (zabieg leczniczy)
Operacja Bicz Boży – zobacz: Operacja Gniew Boży

SJP.pl

Biczowniczy

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z biczownikiem lub biczowaniem, dotyczący biczownika lub biczowania

Źródła:

Wiktionary

Biczownik

1. członek bractwa religijnego, założonego we Włoszech w XIII wieku, który zgodnie wędrował wraz z innymi w procesjach pokutniczych, biczując się i będąc biczowanym przez współbraci, nawołując do pokuty; flagelant, flagellant;
2. ten, kto biczuje, zadaje ciosy biczem

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) hist. rel. członek średniowiecznego ruchu religijnego, który praktykował publiczne biczowanie się jako formę pokuty; chłostający się pokutnik

(1.2) osoba, która biczuje

(1.3) narzędzie do biczowania

(1.4) leśn. słabe, smukłe drzewo, które rośnie zbyt gęsto w zwarciu i jego giętkie, mocno kołysane wiatrem gałęzie smagają i uszkadzają korony sąsiednich drzew

(1.5) daw. trzeci koń zaprzęgu obok dwóch dyszlowych

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Biczowy

→ bicz

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z biczem, dotyczący bicza

zdrobnienie od: bicz

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

biczyk (flagellum) – część czułka sześcionogów
biczyk (seta) – część czułka niektórych muchówek; synonim aristy
biczyk (flagellum) – część opistosomy (odwłoka) spawęk skorpionokształtnych

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Biczykowy

→ biczyk

Patrz:biczyk

Źródła:

SJP.pl

Biczysko

1. rękojeść bicza;
2. zgrubienie od: bicz

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) zgrub. od bicz

(1.1) butelka na płyny konsumpcyjne zakładana na ramę rowerową;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

bidon – pojemnik na płyny, np. bidon rowerowy; zobacz też: manierka, kamelbak
Bidon – miejscowość we Francji

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bidonik

zdrobnienie od: bidon

Źródła:

SJP.pl

Bidonowy

→ bidon

przymiotnik

(1.1) dotyczący bidonu, związany z bidonem

potocznie: dom dziecka

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) pot. dom dziecka

rzeczownik, rodzaj żeński

(2.1) D. lm. od rzeczownika bidula

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bidula

potocznie, z politowaniem: mężczyzna biedny, pokrzywdzony przez los; biedula

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) inaczej: biedula

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(2.1) D. lp. od rzeczownika bidul

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bidule

forma rzeczownika.

→ bidulkowaty

ruchoma część krosna służąca do prowadzenia czółenka

Bidło – potoczna, skrócona nazwa mechanizmu bidłowego. Bidło dobija każdy wprowadzony wątek do krawędzi tkaniny, tworząc kolejne jej elementy. Bidło spełnia też inne, dodatkowe funkcje. Stanowi bieżnię dla czółenka i jest elementem napędzającym inne mechanizmy.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bidżan

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. hydron. rzeka na Dalekim Wschodzie Rosji, w Żydowskim Obwodzie Autonomicznym, lewy dopływ Amuru

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Bidżan (wyspa) – wyspa na Eufracie
Bidżan (Ajn al-Arab) – wieś w Syrii
Bidżan (Dajr Hafir) – wieś w Syrii

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Biebrowo

wieś w województwie pomorskim

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Biebrowo – osada w woj. pomorskim, w pow. wejherowskim, w gminie Choczewo
Biebrowo – jezioro w woj. pomorskim, w pow. kościerskim, w gminie Dziemiany

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Biebrza

rzeka w północno-wschodniej Polsce

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. rzeka w północno-wschodniej Polsce, prawy dopływ Narwi;

SJP.pl
Wiktionary

Biechowo

1. wieś w województwie kujawsko-pomorskim;
2. wieś w województwie wielkopolskim

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Biechowo – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. świeckim, w gminie Drzycim
Biechowo – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. wrzesińskim, w gminie Miłosław

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Biechów

nazwa kilku wsi w Polsce

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Biechów – część miasta Głogów
Biechów – wieś w woj. opolskim, w pow. nyskim, w gminie Pakosławice
Biechów – wieś w woj. świętokrzyskim, w pow. buskim, w gminie Pacanów
Biechów – wieś w woj. świętokrzyskim, w pow. ostrowieckim, w gminie Kunów
Biechów – gromada

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Biecki

przymiotnik od: Biecz

przymiotnik relacyjny

(1.1) dotyczący Biecza, związany z Bieczem, pochodzący z Biecza

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Biecz

1. miasto w Polsce;
2. wieś w Polsce

SJP.pl
Wikipedia

Bieda

1. brak środków do życia; ubóstwo, nędza;
2. sytuacja nieprzyjemna, trudna; kłopoty, nieszczęście
3. rodzaj powozu; bida; biedka; biga; dwukółka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) stan braku środków do życia

(1.2) trudna sytuacja

(1.3) hist. dwukołowy pojazd jednokonny

(1.4) mitsłow. nieśmiertelny wędrujący demon sprowadzający na ludzi niedostatek

(1.5) gw-pl|księstwo łowickie. niepogoda

Bieda, ubóstwo – pojęcie ekonomiczne i socjologiczne opisujące stały brak dostatecznych środków materialnych dla zaspokojenia potrzeb jednostki, w szczególności w zakresie jedzenia, schronienia, ubrania, transportu oraz podstawowych potrzeb kulturalnych i społecznych. Ubóstwo stanowi zagrożenie dla realizacji celów lub zadań życiowych.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Biedacki

→ biedak; biedny, ubogi, nedzny

Źródła:

SJP.pl

Biedactwo

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) ze współczuciem: jednostka biedna lub nieszczęśliwa

Źródła:

Wiktionary

Biedaczek

zdrobnienie od: biedak

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

wieś w województwie podkarpackim

Biedaczów – wieś położona w Polsce, w województwie podkarpackim, powiecie leżajskim, gminie Leżajsk. Ma status sołectwa. Leży przy drodze 877

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Biedaemerytura

bardzo niska emerytura niewystarczająca na przeżycie

Źródła:

SJP.pl

Biedak

1. człowiek niemający pieniędzy i dostatecznych środków do życia;
2. człowiek bardzo nieszczęśliwy, wzbudzający współczucie;
3. rzadko: zwierzę, które się bardzo męczy z powodu jakiejś choroby, wzbudzające litość

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba, której brakuje środków do życia

(1.2) ze współczuciem o kimś

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Biedaka

Biedaszybik

prymitywna kopalnia, z której uboga ludność wydobywa węgiel na własny użytek

Źródła:

SJP.pl

Biedaszybnik

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

czasownik

(1.1) stpol. lamentować

Źródła:

Wiktionary

Biedermeier

[czytaj: bidermajer] mebel w stylu biedermeier

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Biedkowo

wieś w województwie warmińsko-mazurskim

Biedkowo (niem. Betkendorf) – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie braniewskim, w gminie Frombork.

zdrobnienie od: biedny; biedniutki, biedniuchny, biedniuśki

Źródła:

SJP.pl

Biednik

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) taki, któremu brakuje środków do życia

(1.2) ze współczuciem o kimś; poszkodowany

(1.3) świadczący o biedzie

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.5) daw. męczyć się, mozolić się

czasownik zwrotny niedokonany biedować się

(2.1) przest. męczyć się, mozolić się

Źródła:

Wiktionary

Biedowo

wieś w województwie warmińsko-mazurskim

Biedowo (niem. "Neu Maraunen", 1928–1945 "Maraunen") – wieś w Polsce, położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie olsztyńskim, w gminie Barczewo.

W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Biedołach

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) gw-pl|Drohobycz., reg-pl|Kresy południowe, Przemyśl. z politowaniem: biedak, bezdomny

Źródła:

Wiktionary

Biedra

potocznie: sklep dyskontowy sieci handlowej "Biedronka"

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pot. jeden z dyskontów sieci handlowej Biedronka

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Biedro

forma rzeczownika.

(1.1) W. lp. od: biedra

rzeczownik, rodzaj nijaki

(2.1) gw-pl|Mazowsze. biodro

Źródła:

Wiktionary

Biedroneczka

mała biedronka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pot. zdrobn. od: biedronka

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Biedronka

drobny chrząszcz, zwykle czerwony w czarne kropki

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) ent. chrząszcz z rodziny nazwa systematyczna|Coccinellidae|ref=tak., biedronkowatych;

(1.2) hand. market z dyskontowej sieci handlowej Biedronka

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

biedronka – owad
Biedronka – sieć handlowa
Biedronka – polska turystyczna łódź żaglowa

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Biedronkowate

rodzina chrząszczy wielożernych

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Franciszek Biedroń - poeta, dramatopisarz, żołnierz II i III Brygady Legionów Polskich
Jan Biedroń – ksiądz rzymskokatolicki
Robert Biedroń – polski działacz społeczny, publicysta, poseł na Sejm, prezydent Słupska w latach 2014–2018
Wojciech Biedroń – polski reżyser, aktor, scenarzysta i producent

Biedrzychowice

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Biedrzychowice – wieś w województwie dolnośląskim, w powiecie lubańskim, w gminie Olszyna
Biedrzychowice – wieś w województwie opolskim, w powiecie prudnickim, w gminie Głogówek
Biedrzychowice – dawna gmina wiejska, powiat lubański, województwo wrocławskie
Biedrzychowice – dawna gmina wiejska, powiat prudnicki, województwo opolskie
Biedrzychowice – gromada w powiecie lubańskim
Biedrzychowice – gromada w powiecie prudnickim
Biedrzychowice – zbiorowa gmina wiejska (Amtsbezirk) w powiecie prudnickim, rejencji opolskiej.
Badrzychowice
Biedrzychowice Dolne
Biedrzychowice-Pasternik
Biedrzychowice Górne

Źródła:

Wikipedia

Biedrzychów

1. wieś w województwie dolnośląskim;
2. wieś w województwie świętokrzyskim

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Biedrzychów – wieś w woj. dolnośląskim, w pow. strzelińskim, w gminie Strzelin
Biedrzychów – wieś w woj. świętokrzyskim, w pow. opatowskim, w gminie Ożarów

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Biedrzycki

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Adam Biedrzycki (ur. 1968) – aktor
Andrzej Biedrzycki (1966–2017) – piłkarz
Bartek Biedrzycki (ur. 1978) – autor komiksów i książek, publicysta
Emil Biedrzycki (1890–1975) – romanista
Franciszek Biedrzycki (1894–1977) – działacz, dyrektor
Jakub Aleksander Biedrzycki – urzędnik dworski I Rzeczypospolitej
Jakub Biedrzycki (ur. 2000) – polski judoka
Jerzy Biedrzycki (ur. 1954) – reżyser, podróżnik
Józef Biedrzycki (1931–2019) – naczelnik i prezydent Radomska
Leonard Biedrzycki (1923–1968) – aktor, choreograf
Mariusz Biedrzycki (ur. 1971) – biolog
Miłosz Biedrzycki (ur. 1967) – poeta, geofizyk

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Biedrzyga

krzew z rodziny berberysowatych, rosnący w Azji Wschodniej i w Ameryce Północnej

Źródła:

SJP.pl

Biedrzykowice

Biedrzykowice – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie pińczowskim, w gminie Działoszyce. Ma status sołectwa. Leży przy DW768.

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. pot. zdrobn. od: biedrónka

Źródła:

Wiktionary

Biedrónka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.3) sport. konkurencja sportowa, w której chodzi o jak najszybsze dobiegnięcie do mety

(1.4) hydrol. prąd wody, nurt

(1.5) mot. przełożenie w skrzyni biegów

(1.6) bud. ciąg stopni połączonych ze sobą

(1.7) łow. noga zwierząt łownych, głównie jeleniowatych i dzika

(1.8) stpol. śrpol. ucieczka

(1.9) stpol. najazd

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

jogging
Biegi lekkoatletyczne
Bieg rzeki
Bieg i upad
Bieg zjazdowy
Konkurencja biatlonu:
- Bieg indywidualny
- Bieg pościgowy
- Bieg masowy
Konkurencja triatlonu

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Biegactwo

pejoratywnie: bezkrytyczny stosunek do biegania, bliski fanatyzmowi religijnemu

Źródła:

SJP.pl

Biegacz

1. sportowiec uprawiający biegi;
2. dawniej: rodzaj służącego; goniec, laufer;
3. duży chrząszcz z rodziny o tej samej nazwie, o ciemnych, często metalicznie lśniących pokrywach i długich nogach, drapieżny, zwykle pożyteczny, prowadzący nocny tryb życia

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) sport. osoba uprawiająca jedną z dyscyplin lekkoatletycznych – biegi

(1.2) sport. osoba uprawiająca biegi narciarskie

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(2.1) ent. chrząszcz z rodziny biegaczowatych (nazwa systematyczna|Carabidae|ref=tak.);

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(3.1) bot. mykol. roślina (rzadziej grzyb) oderwana od podłoża i niesiona przez wiatr

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

biegacz (Carabus) – rodzaj chrząszczy z rodziny biegaczowatych
Biegacz (Running) – kanadyjski film z 1979
Biegacz (Der Raüber) – austriacki film z 2010
Biegacz (Der Laüfer) – szwajcarski film z 2018
biegacz – w baseballu zawodnik drużyny atakującej
bieg
biegacze

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Biegacze

rodzina dużych chrząszczy obejmująca ponad 30 tysięcy gatunków; biegaczowate, szczypawkowate, szczypawki

Źródła:

typ pomieszczenia stajennego dla koni, w którym konie utrzymuje się swobodnie, wiążąc je tylko na czas karmienia lub przeprowadzania zabiegów

Źródła:

SJP.pl

Biegalski

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Bolesław Biegalski (1877-1954) – polski rzeźbiarz, malarz i dramatopisarz
Henryk Biegalski (ur. 1943) – polski funkcjonariusz Służby Więziennej
Andrzej Biegalski (1953-2017) – polski bokser, olimpijczyk
Marek Biegalski (ur. 1957) – polski poeta i prozaik

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bieganie

rzeczownik, rodzaj nijaki

SJP.pl

Bieganów

nazwa kilku wsi w Polsce

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Bieganów – wieś w woj. dolnośląskim, w pow. kłodzkim, w gminie Nowa Ruda
Bieganów – osada w woj. lubuskim, w pow. słubickim, w gminie Cybinka
Bieganów – wieś w woj. mazowieckim, w pow. grodziskim, w gminie Jaktorów
Bieganów – wieś w woj. świętokrzyskim, w pow. włoszczowskim, w gminie Radków
Bieganów – gromada
Bieganowo

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Biegać

środowiskowo: uczestniczyć w czymś, np. biegać maraton, sprinty

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)

(1.1) przemieszczać się szybkimi krokami, podczas których następuje jednoczesne oderwanie obu nóg od ziemi, być w ruchu, uprawiać biegi

(1.2) pot. często gdzieś chodzić, żyć aktywnie

(1.3) pot. eufem. mieć kłopoty jelitowe

(1.4) stpol. napadać

(1.5) stpol. uciekać

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Biegała

środowiskowo: uczestniczyć w czymś, np. biegać maraton, sprinty

Źródła:

SJP.pl

Biegański

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Jan Biegański (ujednoznacznienie)
Julian Biegański (zm. 1863) – polski żołnierz, powstaniec listopadowy
Kazimierz Władysław Biegański (ok. 1640–1706) – polski szlachcic
Krzysztof Biegański (1936–1967) – polski muzykolog, dyrygent
Łukasz Biegański (1755–1839) – polski ziemian pochodzenia tatarskiego
Maciej Biegański (XVIII w.) – polski szlachcic
Mieczysław Biegański (1909–1970) – polski wydawca
Mikołaj Biegański (ur. 2002) – polski piłkarz
Piotr Biegański (ujednoznacznienie)
Stanisław Biegański (ujednoznacznienie)
Tadeusz Biegański (1929–1993) – polski prawnik, dyplomata
Wiktor Biegański (1892–1974) – polski aktor, reżyser, scenarzysta, producent

Źródła:

wieś w województwie dolnośląskim

Biegoszów – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie złotoryjskim, w gminie Świerzawa, na Pogórzu Kaczawskim (Pogórzu Złotoryjskim) w Sudetach.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Biegowiec

biegowiec osowaty, biegowiec świerkowy - gatunki chrząszczy z rodziny kózkowatych

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

biegowiec – rodzajowy człon polskich nazw zwyczajowych chrząszczy z rodzajów: Clytus i Cyrtoclytus, w szczególności:
- biegowiec grochodrzewowy (Clytus rhamni)
- biegowiec dębowy (Clytus tropicus)
- biegowiec klonowy (Cyrtoclytus capra)
- biegowiec osowaty (Clytus arietis)
- biegowiec świerkowy (Clytus lama)
rzadko bywa też stosowany dla innych przedstawicieli plemienia Clytini:
- biegowiec plamisty (Xylotrechus rusticus) – drzeworadek topolowy
- biegowiec łucznik (Plagionotus arcuatus) – paśnik pałączasty

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Biegowo

przysłówek sposobu

(1.1) sport. odnośnie biegu, biegania; w biegach

Źródła:

Wiktionary

Biegowy

związany z biegiem

przymiotnik relacyjny

(1.1) sport. związany z biegiem, bieganiem

(1.2) techn. związany z biegiem (przełożeniem)

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Biegun

wygięte półokrągło płozy przy kołyskach, bujających fotelach, zabawkach; szybki koń

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) miejsce z jakiegoś względu najdalsze lub posiadające najbardziej ekstremalne cechy;

(1.2) jeden z dwóch punktów na powierzchni obracającego się ciała niebieskiego, przez które przechodzi jego oś obrotu

(1.3) element takich przedmiotów jak koń na biegunach, lub fotel bujany, wygięty pręt na którym buja się dany przedmiot

(1.4) fiz. zob. biegun magnetyczny.

(1.5) fiz. zob. biegun elektryczny.

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(2.1) szybki koń wierzchowy

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(3.1) rel. wyznawca jednego z odłamów staroobrzędowców

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

w astronomii
- biegun galaktyczny
- biegun niebieski
w geografii
- biegun geograficzny
- biegun geomagnetyczny
- biegun niedostępności
- biegun zimna
- Biegun północny i południowy
- Biegun wzrostu
w fizyce
- biegun elektryczny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Biegunecznik

gatunek drzewa pochodzącego z Ameryki Północnej

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy

(1.1) bot. drzewo rosnące w Ameryce Południowej

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Biegunecznikowate

rodzina roślin z rzędu terpentynowców; w Polsce znany hodowany w parkach bożodrzew

Źródła:

SJP.pl

Biegówkowy

→ biegówka

Patrz:biegówka

Źródła:

SJP.pl

Biegła

znawczyni, ekspertka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) praw. ekspertka powoływana przez sąd, mająca wiedzę w specjalistycznej dziedzinie, ułatwiająca zrozumienie związanych z tą dziedziną zagadnień istotnych dla sprawy

forma przymiotnika.

(2.1) ż. lp. od: biegły

forma czasownika.

(3.1) 3. os. lp., ż., przesz. od: biec

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Biegłościowy

→ biegłość

Patrz:biegłość

Źródła:

SJP.pl

Biegłość

→ biegły

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) doświadczenie w robieniu czegoś; nabyta wiedza umożliwiająca posiadanie praktycznej zdolności

Patrz:biegły

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Biegły

znający się na rzeczy, mający wprawę w czymś

przymiotnik

(1.1) mający dużą wiedzę lub umiejętności w danej dziedzinie

(1.2) łódź. zaradny, obrotny

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) praw. ekspert powoływany przez sąd, mający wiedzę w specjalistycznej dziedzinie, ułatwiający zrozumienie związanych z tą dziedziną zagadnień istotnych dla sprawy

forma czasownika.

(3.1) 3. os. lm., nmos., przesz. od: biec

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Biegły rewident
Biegły sądowy
Biegły skarbowy
audytor

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Biejków

wieś w województwie mazowieckim

Biejków dawniej też Bików – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie białobrzeskim, w gminie Promna. Przez miejscowość przebiega droga wojewódzka nr 731.

Wieś szlachecka Biejkowo położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie grójeckim ziemi czerskiej województwa mazowieckiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa radomskiego.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Biel

biały kolor; białość

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) biały kolor;

(1.2) biały ubiór

(1.3) biały pigment (barwnik) używany do wyrobu farb

(1.4) zewnętrzna część pni drzew, przewodząca wodę

(1.5) stpol. biała mąka

(1.6) stpol. żyto

(1.7) stpol. zboże

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) reg. częściowo bagienne, stojące rozlewisko wodne na terenach nizinnych

(2.2) daw. kosmet. bielący puder nakładany na twarz

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy lub żeński

(3.1) bot. zewnętrzna warstwa drewna w pniach i gałęziach, zawierająca żywe komórki i przewodząca wodę;

forma czasownika.

(4.1) 2. os. lp. rozk. od: bielić

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Biel – dawna leśniczówka w obwodzie witebskim, w rejonie szarkowszczyńskim, w sielsowiecie Łużki
Biel – gmina w prowincji Saragossa, w Aragonii
Biel – część wsi Wola Rębkowska w woj. mazowieckim, w pow. garwolińskim, w gminie Garwolin
Biel – osada leśna w woj. mazowieckim, w pow. ostrowskim, w gminie Małkinia Górna
Biel – wieś w woj. mazowieckim, w pow. ostrowskim, w gminie Ostrów Mazowiecka
- Biel – były przystanek kolejowy w miejscowości Biel w województwie mazowieckim
Biel – wieś w woj. mazowieckim, w pow. siedleckim, w gminie Siedlce
Biel – część wsi Kotowa Wola w woj. podkarpackim, w pow. stalowowolskim, w gminie Zaleszany
Biel – wieś w woj. warmińsko-mazurskim, w pow. kętrzyńskim, w gminie Reszel
Biel – gromada
Biel – wieś w osiedlu wiejskim Zaborjewskoje rejonu diemidowskiego w obwodzie smoleńskim
Biel – wieś w osiedlu wiejskim Pieriewołoczskoje rejonu rudniańskiego w obwodzie smoleńskim

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Biela

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Stanisław Biela – polski narciarz klasyczny
Józef Biela – polski inżynier elektryk i działacz społeczny.
Biela – dawna polska nazwa miejscowości Bielice w województwie dolnośląskim, w powiecie kłodzkim, w gminie Stronie Śląskie
Biela – potok na Słowacji, dopływ Malatínki
Biela – potok na Słowacji, dopływ Popradu
Biela – potok na Słowacji, dopływ Štiavnicy
Biela – potok na Słowacji, dopływ Zázrivki
Biela – dawna nazwa rzeki na Dolnym Śląsku, w okolicach Bielawy
Biela – rzeka w Polsce, dopływ Odry w woj. lubuskim
Biela – rzeka we wschodnich Niemczech i północnych Czechach, lewy dopływ Łaby
Biela – wieś w woj. wielkopolskim, w powiecie konińskim, w gminie Wilczyn
Biela – gromada

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bielactwo

brak lub niedobór barwników melaninowych u człowieka i zwierząt; albinizm; leukoderma

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) med. schorzenie powodujące odbarwienia w skórze, włosach i tęczówce na skutek zmniejszenia lub braku melaniny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bielaczek

tracz bielaczek - ptak płetwonogi z podrodziny traczy, w Polsce spotykany tylko w okresie przelotów

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Mergus albellus|ref=tak., tracz bielaczek, gatunek z rodziny kaczkowatych;

Bielaczek, tracz bielaczek ("Mergellus albellus") – gatunek średniej wielkości wędrownego ptaka wodnego z rodziny kaczkowatych (Anatidae). Zamieszkuje Eurazję. Nie jest zagrożony wyginięciem.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bielaczy

przymiotnik od: bielactwo

przymiotnik

(1.1) związany z bielactwem, dotknięty bielactwem

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bielajewka

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto na Ukrainie w obwodzie odeskim, siedziba władz rejonu bielajewskiego;

Zobacz też: Bielajewka (rejon bielajewski).

Bielajewka (ukr. "Біляївка", trb. "Bilajiwka") – miasto na Ukrainie w obwodzie odeskim, rejonu odeskiego, liczy 14 tys. mieszkańców (2006). Ośrodek przemysłu spożywczego.

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Bielak

gatunek zająca

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) zool. łow. zob. zając bielak.

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

zając bielak (Lepus timidus) – gatunek ssaka z rodziny zającowatych
bielak – nazwa rodzaju umaszczenia wyżła niemieckiego krótkowłosego – jednej z ras psów
Bielak – polski herb szlachecki, którym pieczętowała się tatarska rodzina Bielaków osiadła na Litwie
Adam Bielak – autor słów Tak się robi historię – utworu muzycznego wykonywanego przez Kazika Staszewskiego
Antoni Bielak (1872–) – nauczyciel, działacz społeczny
Antoni Bielak (1941–2014) – polityk
Antoni Bielak, duchowny
Edmund Bielak – mat zatopionego w 1940 roku okrętu ORP „Grom”
Franciszek Piotr Bielak – polski historyk literatury
Jan Bielak – nauczyciel, poseł PSL Piast
Józef Bielak – generał major wojsk polskich
Lesław Bielak – polski matematyk

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Bielanka – wieś w woj. dolnośląskim, w pow. lwóweckim, w gminie Lwówek Śląski
Bielanka – wieś w woj. małopolskim, w pow. gorlickim, w gminie Gorlice
Bielanka – część wsi Cieniawa w woj. małopolskim, w pow. nowosądeckim, w gminie Grybów
Bielanka – wieś w woj. małopolskim, w pow. nowotarskim, w gminie Raba Wyżna
Bielanka – potok, dopływ Ropy
bielanka – w Kościele katolickim, dziewczynka należąca do wspólnoty Dziewczęcej Służby Maryjnej

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bielankowate

rodzina morskich ryb okoniokształtnych; białokrwiste

Bielankowate, białokrwiste (Channichthyidae) – rodzina morskich ryb okoniokształtnych. Są jedynymi kręgowcami, które nie mają we krwi hemoglobiny.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bielankowaty

o cechach bielankowatych (rodzina ryb)

Źródła:

SJP.pl

Bielany

członek katolickiego zakonu kontemplacyjnego; kameduła

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

(1.1) geogr. adm. nazwa dzielnicy Warszawy;

(1.2) geogr. adm. nazwa dzielnicy w kilku miastach Polski;

(1.3) geogr. adm. nazwa kilku wsi w Polsce;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Bielany – część miasta Elbląg
Bielany – część miasta Jaworzno
Bielany – część miasta Kraków
Bielany – część miasta Maków Mazowiecki
Bielany – część miasta Mikstat
Bielany – część miasta Środa Śląska
Bielany – część miasta Toruń
Bielany – część miasta Warka
Bielany – część miasta Warszawa
Bielany – część miasta Legnica
Bielany – wieś w woj. dolnośląskim, w pow. jaworskim, w gminie Wądroże Wielkie
Bielany – wieś w woj. lubelskim, w pow. bialskim, w gminie Łomazy

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto w Polsce;

Bielawa ( Langenbielau) – miasto w Polsce, w województwie dolnośląskim, w powiecie dzierżoniowskim. Bielawa położona jest na Przedgórzu Sudeckim, u podnóża Gór Sowich. Rozciąga się na przestrzeni 9 km, wzdłuż potoku Bielawica ( Biele), na wysokości 275–450 m n.p.m. Historycznie leży na Dolnym Śląsku. Według danych GUS z 1 stycznia 2024 r. miasto zamieszkiwały 28 344 osoby (157. miejsce w kraju).

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bielawianin

mieszkaniec Bielawy

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) mieszkaniec Bielawy

Bielawski – herb szlachecki
Aleksander Bielawski (ujednoznacznienie)
Aleksandr Bielawski (1932–2012) – aktor
Antoni Bielawski (1919–1997) – oficer UB
Arkadiusz Bielawski (ur. 1959) – aktor dziecięcy
Bolesław Bielawski (1882–1966) – adwokat
Bruno Bielawski (1831–1861) – dziennikarz
Jan Bielawski (ujednoznacznienie)
Janusz Bielawski (ur. 1928) – chirurg
Józef Bielawski (ujednoznacznienie)
Kazimierz Bielawski – podkomorzy
Krzysztof Bielawski (ujednoznacznienie)

Patrz:Bielawa

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bielawy

podmokła łąka torfowa w kotlinach lub dolinach rzecznych

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Bielawy – część miasta Bydgoszcz
Bielawy – część miasta Rypin
Bielawy – część miasta Toruń
Bielawy – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. nakielskim, w gminie Nakło nad Notecią
Bielawy – przysiółek wsi Zamość w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. nakielskim, w gminie Szubin
Bielawy – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. wąbrzeskim, w gminie Płużnica
Bielawy – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. włocławskim, w gminie Lubraniec
Bielawy – osada w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. żnińskim, w gminie Barcin
Bielawy – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. żnińskim, w gminie Janowiec Wielkopolski
Bielawy – wieś w woj. lubuskim, w pow. nowosolskim, w gminie Siedlisko
Bielawy – wieś w woj. łódzkim, w pow. kutnowskim, w gminie Strzelce
Bielawy – wieś w woj. łódzkim, w pow. łęczyckim, w gminie Świnice Warckie

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bielański

przymiotnik od: Bielany

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z Bielanami, dotyczący Bielan

Bielański – polski herb szlachecki nadany w zaborze austriackim.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bielce

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

nazwisko

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z Bielcami, dotyczący Bielec

Bielecki (forma żeńska: Bielecka; liczba mnoga: Bieleccy) – polskie nazwisko. Na początku lat 90. XX wieku w Polsce nosiło je 18 230 osób.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bielefeld

[czytaj: BIlefelt] miasto w Niemczech

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Bielejewo – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. jarocińskim, w gminie Jaraczewo
Bielejewo – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. szamotulskim, w gminie Ostroróg

Źródła:

Wikipedia

Bielenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|bielić.

(1.2) odczasownikowy od|bieleć.

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Bielenie drzew owocowych – zabieg pielęgnacyjny stosowany w sadownictwie
Bielenie oleju – proces usuwania substancji barwnych z oleju przy użyciu adsorbenta
Bielenie płótna pod Haarlemem – obraz Jana van Kessela

Bielewo – dawny majątek, obecnie na terenie obwodu mińskiego, w rejonie mołodeckim, w sielsowiecie Gródek
Bielewo – wieś w obwodzie mińskim, w rejonie mołodeckim, w sielsowiecie Gródek
Bielewo – dawna osada młyńska. Tereny, na których leżała, znajdują się obecnie w obwodzie mińskim, w rejonie mołodeckim, w sielsowiecie Gródek
Bielewo – wieś w obwodzie grodzieńskim w rejonie grodzieńskim w sielsowiecie Indura
Bielewo – dawna kolonia. Tereny, na których była położona leżą obecnie w obwodzie mińskim, w rejonie wilejskim, w sielsowiecie Krzywe Sioło
Bielewo – dawna smolarnia. Tereny, na których leżała, znajdują się obecnie w obwodzie mińskim, w rejonie mołodeckim, w sielsowiecie Gródek
Bielewo – wieś w województwie wielkopolskim, w powiecie kościańskim, w gminie Krzywiń
Bielewo – jezioro w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie giżyckim, w gminie Miłki
Bielewo – dawny przystanek kolejowy w Bielewie, w województwie wielkopolskim

Źródła:

Wikipedia

Bieleć

1. zmieniać kolor na biały; siwieć;
2. jaśnieć na ciemnym tle; wydawać się białym

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. pobieleć lub zbieleć)

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bielice

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

bielica – rodzaj gleby
Bielice – część miasta Bydgoszcz
Bielice – wieś w woj. dolnośląskim, w pow. kłodzkim, w gminie Stronie Śląskie
Bielice – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. mogileńskim, w gminie Mogilno
Bielice – wieś w woj. lubuskim, w pow. nowosolskim, w gminie Kożuchów
Bielice – wieś w woj. lubuskim, w pow. sulęcińskim, w gminie Torzym
Bielice – wieś w woj. łódzkim, w pow. kutnowskim, w gminie Krośniewice
Bielice – wieś w woj. łódzkim, w pow. łęczyckim, w gminie Piątek
Bielice – część wsi Rostkowice w woj. mazowieckim, w pow. płockim, w gminie Wyszogród
Bielice – osada w woj. mazowieckim, w pow. sochaczewskim, w gminie Sochaczew
Bielice – wieś w woj. opolskim, w pow. namysłowskim, w gminie Świerczów
Bielice – wieś w woj. opolskim, w pow. nyskim, w gminie Łambinowice

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bielicki

przymiotnik od: Bielice

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z Bielicami, dotyczący Bielic

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Carlos Bielicki (ur. 1940) – argentyński szachista
Dominik Bielicki (ur. 1976) – polski poeta
Franciszek Bielicki (1921–1999) – polski chirurg
Józef Bielicki (1922–1944) – żołnierz
Kacper Bielicki (ur. 1985) – polski siatkarz
Leon Bielicki (ok. 1755–1794) – sędzia deputat na Trybunał Koronny
Maciej Bielicki (1906–1988) – polski astronom
Marian Leon Bielicki (1920–1972) – polski pisarz
Tadeusz Bielicki (ur. 1932) – antropolog
Włodzimierz Bielicki (1932–2012) – polski scenograf

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

o cechach bielikowatych (rodzina grzybów)

Źródła:

SJP.pl

Bielikowo

wieś w województwie zachodniopomorskim

Bielikowo (niem. "Behlkow") – wieś sołecka położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie gryfickim, w gminie Brojce.

Według danych z 2 września 2013 r. wieś miała 252 mieszkańców.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bielikrasa

Bieliniec

wieś w województwie podkarpackim

Bieliniec – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie niżańskim, w gminie Ulanów. Ma status sołectwa.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnobrzeskiego. Pierwsze wzmianki o Bielińcu pochodzą z XV wieku, kiedy to na terenie wsi powstały pierwsze zagrody chłopskie. W czasie drugiej wojny światowej działało we miejscowości kilkunastu partyzantów, którzy czynnie walczyli z okupantem. Ich pamięci został postawiony pomnik w centrum wsi.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bielinkowate

rodzina motyli różnoskrzydłych; bielinki

Bielinkowate, bielinki (Pieridae) – rodzina motyli z podrzędu Glossata i nadrodziny Papillonoidea. Liczy około 1100 opisanych gatunków. Kosmopolityczna. Jej przedstawiciele mają przednie skrzydła trójkątne, zaś tylne zaokrąglone i pozbawione ogonków. U gatunków palearktycznych barwa skrzydeł jest główne biała, żółta lub pomarańczowa.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bielinkowaty

o cechach bielinkowatych (rodzina motyli)

Źródła:

SJP.pl

Bielino

wieś w województwie mazowieckim

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Bielino – wieś w woj. mazowieckim, w pow. płockim, w gminie Słupno
Bielino – wieś w woj. mazowieckim, w pow. wyszkowskim, w gminie Rząśnik
Bielino – gromada
Bielino – dawna gmina
Bielino – jurydyka Warszawy

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bieliny

1. nazwa wielu wsi w Polsce;
2. część miasta Ostrowiec Świętokrzyski

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Bieliny – część miasta Ostrowiec Świętokrzyski
Bieliny – wieś w woj. mazowieckim, w pow. grójeckim, w gminie Nowe Miasto nad Pilicą
Bieliny – część wsi Młochów w woj. mazowieckim, w pow. pruszkowskim, w gminie Nadarzyn
Bieliny – wieś w woj. mazowieckim, w pow. przysuskim, w gminie Gielniów
Bieliny – wieś w woj. mazowieckim, w pow. radomskim, w gminie Pionki
Bieliny – wieś w woj. mazowieckim, w pow. sochaczewskim, w gminie Brochów
Bieliny – wieś w woj. mazowieckim, w pow. sochaczewskim, w gminie Młodzieszyn
Bieliny – wieś w woj. mazowieckim, w pow. warszawskim zachodnim, w gminie Kampinos
Bieliny – część wsi Brańszczyk w woj. mazowieckim, w pow. wyszkowskim, w gminie Brańszczyk
Bieliny – wieś w woj. podkarpackim, w pow. niżańskim, w gminie Ulanów
Bieliny – wieś w woj. świętokrzyskim, w pow. kieleckim, w gminie Bieliny
Bieliny – osada leśna w woj. świętokrzyskim, w pow. koneckim, w gminie Stąporków

Bieliszów – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie górowskim, w gminie Jemielno.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa leszczyńskiego.

We wsi był przystanek kolejowy Bieliszów.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bielizna

1. odzież zakładana na gołe ciało pod inne ubranie;
2. wyroby z tkaniny, zwykle białej, używane głównie w gospodarstwie domowym;
3. bielizna pościelowa - wierzchnia część pościeli, np. prześcieradło

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kraw. odzież spodnia, np. majtki, biustonosz, podkoszulka

(1.2) kraw. wyroby z tkaniny, używane w domu

Bielizna – wyroby, historycznie wykonywane z białej tkaniny (zwykle płótna), obecnie najczęściej kolorowe.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bielić

1. malować mlekiem wapiennym świeże tynki, płoty itp.; białkować;
2. poddawać procesowi uszlachetniania różne produkty, przez podniesienie ich stopnia białości lub bezbarwności;
3. pokrywać przedmioty metalowe powłoką cyny

czasownik przechodni niedokonany (dk. pobielić)

(1.1) malować wapnem rozpuszczonym w wodzie

(1.2) pokrywać rzeczy metalowe cynową powłoką

czasownik przechodni niedokonany (dk. wybielić)

(2.1) zwiększać natężenie koloru białego przy użyciu jakiegoś czynnika chemicznego lub fizycznego

1. szafa do przechowywania bielizny;
2. kobieta szyjąca bieliznę

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) szafa na bieliznę

(1.2) daw. kobieta szyjąca bieliznę

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Bieliźniarka – mebel do przechowywania bielizny
Bieliźniarka – zawód, kobieta szyjąca bieliznę

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bieliźniarski

dotyczący bieliźniarstwa

SJP.pl
Wiktionary

Bieliźniarz

przestarzale: osoba szyjąca bieliznę

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) przest. rzem. krawiec szyjący bieliznę

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bielkowo

nazwa kilku wsi w Polsce

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Bielkowo – wieś w województwie pomorskim, w powiecie gdańskim, w gminie Kolbudy
Bielkowo – wieś w województwie zachodniopomorskim, w powiecie koszalińskim, w gminie Sianów
Bielkowo – wieś w województwie zachodniopomorskim, w powiecie stargardzkim, w gminie Kobylanka
Bielkowo – nieczynny przystanek kolejowy, a dawniej stacja kolejowa w Bielkówku w województwie pomorskim
Bielkowo – chutor na Białorusi, w obwodzie grodzieńskim, w rejonie smorgońskim, w sielsowiecie Wiszniewo.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bielkówko

wieś w województwie pomorskim

Bielkówko (niem. "Klein Bölkau", kaszb. "Bélkòwkò") – wieś kaszubska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie gdańskim, w gminie Kolbudy. Leży na trasie linii kolejowej Pruszcz Gdański-Żukowo (obecnie zawieszonej). Znajduje się tu nieczynna stacja kolejowa Bielkowo.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bielmica

bielmica sinogłówka - gatunek motyla z rodziny sówkowatych

Źródła:

SJP.pl

Bielmik

gatunek ryby z rodziny dorszowatych

Bielmik "(Trisopterus luscus)" – gatunek ryby z rodziny dorszowatych.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bielmo

1. zmętnienie rogówki, plama na rogówce oka; leukoma;
2. tkanka miękiszowa w nasionach roślin okrytonasiennych; endosperm; endosperma

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) med. wet. zmętnienie rogówki gałki ocznej;

(1.2) bot. rodzaj tkanki miękiszowej nasion roślin okrytonasiennych;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

bielmo – rodzaj tkanki w roślinach
bielmo pierwotne – tkanka odżywcza zarodka u roślin nagonasiennych
bielmo – choroba oczu
Bielmo – amerykański film kryminalny z 2022 roku
obielmo – tkanka zapasowa nasienia niektórych roślin

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

bielnik – stop metali, składający się głównie z niklu
Bielnik Drugi – osiedle położone w województwie warmińsko-mazurskim
Bielnik Pierwszy – osiedle położone w województwie warmińsko-mazurskim
Bielnik – rów, dopływ Kanału Wschodniego
Bielnik – potok, dopływ Szklarki
Bielnik – miejsce w którym odbywa się bielenie tkanin
Bielnik Kopischa – najstarszy zachowany budynek fabryczny w Łodzi

SJP.pl

Bielowy

dotyczący bielu (zewnętrznych, jaśniejszych słojów rocznych drzewa)

przymiotnik

(1.1) dotyczący bielu w drewnie

Bielowy – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie dębickim, w gminie Pilzno. Ma status sołectwa. Leży w dolinie Wisłoki nad potokiem Bielawka.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnowskiego.

W miejscowości znajduje się kaplica pod wezwaniem Bożego Miłosierdzia należąca do Parafii św. Jana Chrzciciela w Pilźnie, poświęcona 18 grudnia 1994 r..

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bielsk

nazwa kilku wsi w Polsce

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. wieś na Ukrainie, w rejonie kotelewskim obwodu połtawskiego

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Bielsk – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. golubsko-dobrzyńskim, w gminie Kowalewo Pomorskie
Bielsk – wieś w woj. mazowieckim, w pow. płockim, w gminie Bielsk
Bielsk – wieś w woj. pomorskim, w pow. tczewskim, w gminie Morzeszczyn
Bielsk – gmina
Bielsk – gromada
Bielsk – największe grodzisko z okresu scytyjskiego we wschodniej Europie
Bielsk – wieś w obwodzie rówieńskim, w rejonie sarneńskim, w hromadzie Rokitno
Bielsk – oboczna nazwa jeziora Bielsko w woj. wielkopolskim, w powiecie złotowskim, w gminie Zakrzewo
Bielsk Podlaski
Bielsko-Biała
Bielsko

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bielski

1. przymiotnik od: Bielsk;
2. przymiotnik od: Bielsk Podlaski; podlaskobielski;
3. przymiotnik od: Bielsko-Biała; bielsko-bialski

przymiotnik relacyjny

(1.1) odnoszący się do Bielska lub Bielska Podlaskiego, związany z Bielskiem lub z Bielskiem Podlaskim

(1.2) przym. od Bielsko-Biała

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Bielski (nazwisko)
Bielski (herb baronowski)
Bielski (herb książęcy)

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bielskie

1. przymiotnik od: Bielsk;
2. przymiotnik od: Bielsk Podlaski; podlaskobielski;
3. przymiotnik od: Bielsko-Biała; bielsko-bialski

Zobacz też: Bielskie (Białoruś).

Bielskie (dawniej: niem. "Bilsken") – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie giżyckim, w gminie Miłki.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa suwalskiego.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bielsko

1. przymiotnik od: Bielsk;
2. przymiotnik od: Bielsk Podlaski; podlaskobielski;
3. przymiotnik od: Bielsko-Biała; bielsko-bialski

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

(1.1) geogr. dawniej miasto, a obecnie część Bielska-Białej;

stopień wyższy od przymiotnika: biały

Źródła:

SJP.pl

Bieluchny

zdrobnienie od: biały; bialuchny, bialutki (bielutki), bialuśki (bieluśki)

przymiotnik

Bieniaszowice

Bieniaszowice – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie dąbrowskim, w gminie Gręboszów na prawym brzegu Dunajca.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnowskiego.

Źródła:

Wikipedia

Bienice

Bienice – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie łobeskim, w gminie Dobra.

Źródła:

Wikipedia

Bieniec

wieś w województwie łódzkim

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Bieniec – kolonia w woj. dolnośląskim, w pow. bolesławieckim, w gminie Nowogrodziec
Bieniec – wieś w woj. łódzkim, w pow. wieluńskim, w gminie Pątnów

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bieniecki

Źródła:

Wikipedia

Bieniewski

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Hieronim Bieniewski – polski szlachcic, urzędnik staropolski
Marek Bieniewski – polski architekt
Stanisław Kazimierz Bieniewski – polski szlachcic, dyplomata, urzędnik staropolski

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bieniądzice

Bieniądzice – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie wieluńskim, w gminie Wieluń.

Źródła:

Wikipedia

Bieniędzice

Bieniędzice – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie radomskim, w gminie Wolanów. Ma status sołectwa.

W skład sołectwa "Bieniędzice" wchodzi także wieś "Michałów".

Prywatna wieś szlachecka, położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie radomskim województwa sandomierskiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa radomskiego.

Źródła:

Wikipedia

Biennale

wystawa artystyczna odbywająca się co dwa lata

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) książk. wydarzenie artystyczne (wystawa, festiwal) odbywające się co dwa lata lub trwające dwa lata

SJP.pl
Wikipedia

Bieriezniki

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) geogr. adm. miasto w Rosji, w Kraju Permskim, na lewym brzegu Kamy;

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Bierieznikowski

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z Bierieznikami, dotyczący Bierieznik

Źródła:

Wiktionary

Bieriezowski

nazwisko

Źródła:

SJP.pl

Bierka

1. patyczek do bierek;
2. figura lub pionek w szachach

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) patyczek do bierek

(1.2) szach. pion szachowy lub warcabowy

(1.3) daw. kostka, los

(1.4) ryb. patyczek pomagający zachować stałą wielkość oczka przy dzianiu sieci

(1.5) zootechn. gw-pl|Śląsk Cieszyński. rasa owiec wałaskich

(1.6) zootechn. gw-pl|Żywiec. owca, która nie została zapłodniona

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bierki

popularna gra polegająca na wyciąganiu pojedynczego patyczka (bierki) ze stosu, nie poruszając przy tym pozostałymi bierkami

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) gra polegająca na podnoszeniu uprzednio rozsypanych patyczków (bierek) tak, aby nie poruszyć innych;

Bierki – gra towarzyska popularna od XVIII wieku polegająca na zbieraniu pojedynczych patyczków różniących się kształtem z bezładnie rozrzuconego stosu, bez poruszenia pozostałych. Ćwiczy silną wolę, koncentrację, zręczność. Wygrywa ten gracz, który uzyska największą liczbę punktów, naliczanych według rodzaju i liczby zebranych patyczków. Przy zdobywaniu patyczków można posłużyć się już zebranymi. Znana była jako gra wyrocznia plemionom germańskim już 2000 lat temu. Na zestaw bierek składają się:

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bierkowice

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Bierkowice – część miasta i dzielnica Opola
Bierkowice – wieś w województwie dolnośląskim, w powiecie kłodzkim, w gminie Kłodzko
Bierkowice – gromada
Bierkowice – przystanek kolejowy w Bierkowicach w powiecie kłodzkim

Biernacice – wieś w woj. dolnośląskim, w pow. ząbkowickim, w gminie Ziębice
Biernacice – wieś w woj. łódzkim, w pow. poddębickim, w gminie Wartkowice
- Biernacice – gromada
- Biernacice – dawna gmina
Biernacice – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. ostrowskim, w gminie Sieroszewice
Bernstadt auf dem Eigen – Historyczna nazwa miejscowości w Niemczech

Źródła:

Wikipedia

Biernacik

nazwisko

Źródła:

SJP.pl

Biernacki

nazwisko

Biernacki, Biernacka – polskie nazwisko, w Polsce nosi je ok. 13 tys. osób.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Biernat

1. imię męskie;
2. nazwisko

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

(1.1) stpol. imię|polski|m.

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Agata Biernat (ur. 1989) – polska modelka
Andrzej Biernat (polityk) (ur. 1960) – polski polityk, poseł
Andrzej Biernat (lekkoatleta) (1928–2007) – polski lekkoatleta
Andrzej Biernat (historyk) (ur. 1949) – polski historyk, archiwista
Biernat z Lublina (ok. 1460-ok. 1529) – polski renesansowy poeta
Dominika Biernat (ur. 1982) – aktorka
Gertruda Biernat (1923–2016) – paleontolożka
Jadwiga Biernat (1936–2022) – polityk PRL
Jarosław Biernat (1960–2019) – polski piłkarz
Paulina Biernat (ur. 1986) – polska tancerka
Stanisław Biernat (ur. 1949) – polski prawnik

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Biernatki

nazwa kilku wsi w Polsce

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Biernatki – wieś w woj. dolnośląskim, w pow. jaworskim, w gminie Wądroże Wielkie
Biernatki – część wsi Kaliska, w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. włocławskim, w gminie Lubień Kujawski
Biernatki – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. włocławskim, w gminie Lubraniec
Biernatki – wieś w woj. podlaskim, w pow. augustowskim, w gminie Augustów
Biernatki – osada w woj. warmińsko-mazurskim, w pow. ostródzkim, w gminie Miłakowo
Biernatki – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. kaliskim, w gminie Żelazków
Biernatki – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. poznańskim, w gminie Kórnik
Biernatki – nieistniejący przystanek kolejowy w Biernatkach, w województwie dolnośląskim

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Biernia

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) stpol. podatek, danina, opłata

Źródła:

Wiktionary

Biernie

przysłówek sposobu

accusativus, akuzatiwus, akuzatyw; w językoznawstwie:
1. czwarty przypadek w polskiej deklinacji, odpowiadający na pytania: kogo? co?, który w zdaniu pełni funkcję dopełnienia bliższego;
2. forma wyrazowa tego przypadka

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) gram. czwarty przypadek deklinacji, odpowiada na pytania: kogo? co?;

należy dopracować:

"przedstawiono sytuację tylko z perspektywy – ". Pomóż poprawić.

Biernik ( accusativus) – czwarty przypadek deklinacji.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

wieś w województwie zachodniopomorskim

Biernów ( Quisbernow) – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie świdwińskim, w gminie Rąbino.

rzeczownik, rodzaj nijaki

wieś w województwie wielkopolskim

Bierzglinek – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie wrzesińskim, w gminie Września, przy trasie drogi wojewódzkiej nr 442, oraz przy autostradzie A2, która stanowi fragment drogi międzynarodowej E30.

Wieś graniczy bezpośrednio z Wrześnią i przekształca się w jej południowe przedmieście.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bierzmo

dawniej: znamię, piętno

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) stpol. belka

Bierzmo (nazwa oboczna: Bierzmo-Nowa Wieś) – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie tureckim, w gminie Brudzew. Miejscowość położona jest na północny zachód od Brudzewa.

Staropolskie słowo "bierzmo" oznacza grubą belkę podtrzymującą strop.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bierzmowanie

w niektórych wyznaniach chrześcijańskich: sakrament mający umocnić ochrzczonych w wierze

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) rel. w Kościele katolickim i Cerkwi prawosławnej sakrament potwierdzenia dojrzałości chrześcijańskiej;

(1.2) odczasownikowy od|bierzmować.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bierzmować

w Kościele katolickim: udzielać (udzielić) sakramentu bierzmowania

czasownik przechodni dwuaspektowy

(1.1) rel. udzielać sakramentu bierzmowania

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bierzwnicki

przymiotnik od: Bierzwnik

Źródła:

SJP.pl

Bierzwnik

1. jezioro na Pojezierzu Dobiegniewskim;
2. nazwa kilku miejscowości w Polsce

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Bierzwnik – jezioro na Pojezierzu Dobiegniewskim, położone w województwie zachodniopomorskim, w powiecie choszczeńskim, w gminie Bierzwnik
Bierzwnik – wieś w województwie zachodniopomorskim, w powiecie choszczeńskim, w gminie Bierzwnik
Bierzwnik – dawna osada w województwie zachodniopomorskim, w powiecie myśliborskim, w gminie Myślibórz
Bierzwnik – gmina wiejska, w województwie zachodniopomorskim, w powiecie choszczeńskim
Bierzwnik – gromada
Bierzwnik – stacja kolejowa w Bierzwniku, w województwie zachodniopomorskim

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bierzyce

wieś w województwie dolnośląskim

Bierzyce – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie wrocławskim, w gminie Długołęka.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bies

diabeł; czart; czort

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) zły duch, szatan, czart;

wystawne przyjęcie; bankiet, uczta

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) wystawne przyjęcie, któremu często towarzyszą śpiewy lub tańce

(1.2) przen. spotkanie poświęcone muzyce lub poezji

(1.3) stpol. rozmowa

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Przyjęcie
Barbara Biesiada-Drzazga (ur. 1960) – polska zootechniczka
Marek Biesiada (ur. 1964) – polski astronom, profesor nauk fizycznych, lekarz

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Biesiadka

zdrobnienie od: biesiada

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zdrobn. od: biesiada

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Biesiadniczka

→ biesiadnik

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) miejsce do biesiadowania

Źródła:

Wiktionary

Biesiadowy

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Biesić

szaleć, dąsać się, gniewać

czasownik nieprzechodni niedokonany

(1.1) daw. robić po złości, wyrządzać szkodę

czasownik zwrotny niedokonany biesić się

SJP.pl

Biestrzykowice

Biestrzykowice (niem. "Eckersdorf") – wieś w Polsce, w województwie opolskim, w powiecie namysłowskim, w gminie Świerczów.

W latach 1945–1954 siedziba gminy Biestrzykowice.

Źródła:

Wikipedia

Biestrzyków

wieś w województwie dolnośląskim

Biestrzyków (niem. "Eckersdorf") – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie wrocławskim, w gminie Siechnice.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa wrocławskiego, przed rokiem 1945 nosiła niem. nazwę "Eckersdorf".

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bieszczadniczka

osadniczka żyjąca w Bieszczadach

Źródła:

SJP.pl

Bieszczadnik

osadnik żyjący w Bieszczadach

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) człowiek zakochany w Bieszczadach, który związał z Bieszczadami swoje życie

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bieszczady

część Beskidów, pasmo górskie w Polsce i na Ukrainie

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

(1.1) geogr. zachodnia część Beskidów Wschodnich;

Bieszczady (522.12 i 522.13; węg. "Besszádok", słow. i cz. "Bukovské vrchy", rus. Бещады, ukr. Бещади) – grupa dwóch pasm górskich w łańcuchu Karpat. Pasma Bieszczadów znajdują się między Przełęczą Łupkowską (640 m n.p.m.) a Przełęczą Wyszkowską (933 m n.p.m.). Najwyższy szczyt Bieszczadów to Pikuj (1405 m n.p.m., na Ukrainie) zaś na terytorium Polski – Tarnica (1346 m n.p.m.). Dzielą się na:

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bieszczadzki

przymiotnik od: Bieszczady

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z Bieszczadami, dotyczący Bieszczad, pochodzący z Bieszczad

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bieszczadzkość

→ bieszczadzki

Patrz:bieszczadzki

Źródła:

SJP.pl

Bieszkowice

Bieszkowice (dodatkowa nazwa w Bieszkòwice, Bieschkowitz) – wieś kaszubska w Polsce, położona w województwie pomorskim, w powiecie wejherowskim, w gminie Wejherowo. Leży na obszarze leśnym Trójmiejskiego Parku Krajobrazowego przy drodze wojewódzkiej nr 218.

Źródła:

Wikipedia

Bieszków

wieś w województwie lubuskim

Bieszków – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie żarskim, w gminie Jasień.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zielonogórskiego.

Według danych z 1 stycznia 2011 roku wieś miała 140 mieszkańców.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Biesówko

wieś w województwie warmińsko-mazurskim

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Biesłan

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. adm. miasto w Rosji, położone w Osetii Północnej nad rzeką Terek;

Biesłan ( Беслан, Беслæн) − miasto w Rosji, w Osetii Północnej, w pobliżu granicy z Inguszetią. []. W mieście rozwinął się przemysł spożywczy, elektrotechniczny oraz odzieżowy.

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Biesłański

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z Biesłanem, dotyczący Biesłanu

Źródła:

Wiktionary

Biełaja

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. rzeka w Rosji, w Baszkirii, lewy dopływ Kamy w dorzeczu Wołgi;

(1.2) geogr. rzeka w obwodzie irkuckim Rosji, lewy dopływ Angary;

(1.3) geogr. rzeka w azjatyckiej części Rosji, w Czukockim Okręgu Autonomicznym; lewy dopływ Anadyru;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Biełaja – dopływ Kamy
Biełaja – dopływ Kubania
Biełaja – dopływ Angary
Biełaja – dopływ Anadyru
Biełaja – osada w obwodzie brzeskim (rejon kamieniecki)
Biełaja – słoboda w obwodzie kurskim
Biełaja – wieś w obwodzie winnickim (rejon lipowiecki)
Biełaja – wieś w obwodzie winnickim (rejon jampolski)
Biełaja – wieś w obwodzie tarnopolskim (rejon tarnopolski (do 2020))
Biełaja – wieś w obwodzie tarnopolskim (rejon czortkowski)
Biełaja – wieś w obwodzie chmielnickim
Biełaja – wieś w obwodzie czerniowieckim

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Biełgorod

miasto w Federacji Rosyjskiej

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. adm. miasto w europejskiej części Rosji, nad rzeką Doniec, stolica obwodu biełgorodzkiego;

Biełgorod ( Белгород) – miasto obwodowe w europejskiej części Rosji, położone nad rzeką Doniec, 40 km na północ od granicy z Ukrainą i 695 km na południe od Moskwy, w Centralnym Okręgu Federalnym.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Biełgorodzki

→ Biełgorod (miasto w Rosji)

przymiotnik

(1.1) związany z Biełgorodem, dotyczący Biełgorodu

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Biełogorsk

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. adm. miasto w azjatyckiej części Rosji, w obwodzie amurskim, nad Tomem;

Wiktionary oraz Wikipedia

Biełoriecki

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z Biełorieckiem, dotyczący Biełoriecka

Źródła:

Wiktionary

Biełoruczka

(r. męski) pogardliwie: określenie mężczyzny nieprzywykłego do ciężkiej pracy fizycznej, używane przez bolszewików w Rosji

Źródła:

SJP.pl

Biełowo

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bień

nazwisko

Bień – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie koneckim, w gminie Stąporków. Ma status sołectwa.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.

Przez miejscowość przepływa niewielka rzeka Krasna dopływ Czarnej.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bieńczyce

1. wieś w województwie zachodniopomorskim;
2. dzielnica Krakowa

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Bieńczyce – osada w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie goleniowskim, w gminie Nowogard
Dzielnica XVI Bieńczyce – dzielnica, jednostka pomocnicza gminy Kraków
Bieńczyce – część miasta, dawna wieś, wschodząca w skład dzielnicy XVI Bieńczyce
Bieńczyce – stacja kolejowa
Bieńczyce – zajezdnia autobusowa

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bieńczycki

przymiotnik relacyjny

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Bieńkowice – część miasta Wrocław
Bieńkowice – wieś w woj. małopolskim, w pow. bocheńskim, w gminie Drwinia
Bieńkowice – przysiółek wsi Zebrzydowice, w woj. małopolskim, w pow. wadowickim, w gminie Kalwaria Zebrzydowska
Bieńkowice – wieś w woj. małopolskim, w pow. myślenickim, w gminie Dobczyce
Bieńkowice – wieś w woj. śląskim, w pow. raciborskim, w gminie Krzyżanowice
Bieńkowice – gromada w powiecie bocheńskim
Bieńkowice – gromada w powiecie raciborskim

Wikipedia

Bieździadów

wieś w województwie wielkopolskim

Bieździadów – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie jarocińskim, w gminie Żerków.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kaliskiego.

Przy głównej drodze w centrum wsi znajduje się kaplica, obok której usytuowano symboliczną mogiłę ofiar I wojny światowej. Upamiętnia ona 22 poległych mieszkańców Bieździadowa.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bież.

skrót od: bieżący; b.

Źródła:

SJP.pl

Bieżanice

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

(1.1) geogr. adm. osiedle typu miejskiego w Rosji, w obwodzie pskowskim, siedziba administracyjna rejonu bieżanickiego;

Bieżanice, Bieżanicy ( Бежаницы) – osiedle typu miejskiego w zachodniej Rosji, centrum administracyjne rejonu bieżanickiego w obwodzie pskowskim. Jednocześnie miejscowość stanowi osiedle miejskie oraz jest centrum administracyjnym osiedla wiejskiego Bieżanickie, w którego skład jednak nie wchodzi.

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Bieżanicki

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z Bieżanicami, dotyczący Bieżanic

(1.1) odczasownikowy od|bieżeć.

Źródła:

(1.2) techn. powierzchnia łożyska, po której toczą się kulki lub wałki

(1.3) sport. techn. urządzenie treningowe do biegania w miejscu

(1.4) zootechn. ogrodzony teren służący do przymusowego spaceru reproduktorów hodowlanych

Bieżnia – specjalnie wydzielona część stadionu sportowego, w postaci pasa okalającego boisko. Służy do rozgrywania konkurencji biegowych podczas zawodów lekkoatletycznych. Część bieżni może być też wydzielona dla sportowców innych konkurencji niż biegowe, np. skoku w dal czy rzutu oszczepem.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bieżnik

1. wąska, podłużna serwetka na stół;
2. warstwa opony stykająca się z drogą;
3. żeglarskie urządzenie do podnoszenia ciężarów

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) mot. zewnętrzna, ochronna warstwa opony z wgłębieniami na powierzchni, które poprawiają jej przyczepność;

(1.2) podłużna serweta na ławę lub stół

(1.3) żegl. urządzenie do podnoszenia ciężarów

(1.4) wzór na spodniej części podeszwy buta

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

bieżnik (motoryzacja)
bieżnik (żeglarstwo)
bieżnik (obrus)

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bieżnikowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

Źródła:

SJP.pl

Bieżącość

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tego, co bieżące

Źródła:

Wiktionary

Bieżący

1. trwający obecnie; teraźniejszy;
2. przypadający według kolejności na dany czas; porządkowy, kolejny;
3. płynący, posuwający się naprzód

forma czasownika.

(1.1) imiesłów przymiotnikowy czynny od czasownika: bieżeć

przymiotnik

(2.1) taki, który właśnie, obecnie trwa

(2.2) płynący, posuwający się naprzód

(2.3) taki, który przypada w danym czasie

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bieżączka

1. potocznie: sprawy bieżące;
2. dawniej: biegunka

organiczny związek chemiczny, dimer benzenu; difenyl, dwufenyl

dwudzielne okno zakończone łukiem, charakterystyczne dla architektury romańskiej i gotyckiej

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) archit. podwójne arkadowe okno, podzielone kolumienką, charakterystyczne dla architektury romańskiej;

Biforium, bifora (z łac. "biforis – dwudrzwiowy") – arkadowe okno lub przeźrocze podzielone najczęściej kolumienką lub słupkiem na dwie części.

Biforia były charakterystyczne dla budownictwa romańskiego, gotyckiego i historyzmu w XIX wieku nawiązującego do romanizmu.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

mający dwie funkcje; dwufunkcyjny

Źródła:

SJP.pl

Bifurkacja

1. rozgałęzienie się rzeki na dwa ramiona płynące do różnych dorzeczy;
2. rozdzielenie, rozszczepienie czegoś na dwie części

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

bifurkacja – w matematyce skokowa zmiana własności jakościowych lub topologicznych układu przy drobnej ciągłej zmianie jego parametrów;
bifurkacja – w fizyce rozgałęzianie się szeregów promieniotwórczych pierwiastków w wyniku różnych typów rozpadu jąder danego izotopu;
bifurkacja – rozdwojenie stanów równowagi w mechanice konstrukcji
bifurkacja – w chemii udział jednego atomu wodoru w dwóch wiązaniach wodorowych;
bifurkacja – w zagadnieniach projektowania sieci telekomunikacyjnych rozdział pojedynczego przepływu między wiele ścieżek.
bifurkacja – w stomatologii miejsce rozdzielenia się zęba wielokorzeniowego na dwa pojedyncze korzenie (w przypadku trzech korzeni – trifurkacja);
bifurkacja – w geografii rozwidlenie się ramion rzeki, pasma górskiego, prądu morskiego, struktury geologicznej itp.;
bifurkacja – w oświacie zróżnicowanie programu nauczania dających dwa odrębne, lecz równoległe ciągi programowe;
rozszczepienie

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bifurkacyjny

przymiotnik od: bifurkacja

Źródła:

SJP.pl

Bifyj

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

rodzaj powozu; bieda; biedka; bida; dwukółka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) hist. w starożytnym Rzymie wóz dwukołowy, zaprzężony w dwa konie;

(1.2) poligr. element wykrojnika służący do wytłaczania linii zgięcia papieru;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

biga (poligrafia)
biga (wóz)
Biga (Turcja) – miasto w Turcji
Biga Çayı
język biga

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bigaj

nazwisko

Źródła:

SJP.pl

Bigamia

dwużeństwo

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pozostawanie w związku małżeńskim z dwiema osobami;

Bigamia – pozostawanie w związku małżeńskim z osobą, która znajduje się w innym ważnym związku małżeńskim.

Bigamia jest przestępstwem w większości krajów świata, które uznają wyłącznie małżeństwa monogamiczne. Najczęściej ani pierwszy, ani drugi małżonek nie wiedzą o drugim małżonku partnera. Zgoda poprzedniego małżonka nie ma wpływu na zgodność z prawem drugiego małżeństwa, uważanego za nieważne.

Źródła:

potocznie: werwa, zapał; dziś tylko w potocznym wyrażeniu: z biglem - z werwą, z zapałem

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) zapał

(1.2) haczyk, kotwiczka, element biżuterii, na którym zawiesza się kolczyk

(1.3) gw-pl|Poznań, Górny Śląsk. wieszak na ubranie

(1.4) gw-pl|Górny Śląsk. potańcówka, zabawa

w gwarze śląskiej: prasować

czasownik niedokonany

(1.1) gw-pl|Śląsk Opolski, ziemia lubliniecka, Śląsk Cieszyński, Zaolzie, Górny Śląsk. prasować

(1.2) sprzątać, robić porządki

(1.3) gw-pl|Zaolzie. bić

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Biglołzko

rzeczownik, rodzaj nijaki

Źródła:

Wiktionary

Bigorektyk

osoba cierpiąca na zaburzenie psychiczne objawiające się poczuciem posiadania niewystarczającej masy mięśniowej

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) psych. mężczyzna cierpiący na bigoreksję

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bigos

1. tradycyjna staropolska potrawa z kiszonej i słodkiej kapusty, różnych gatunków mięsa, kiełbasy, suszonych grzybów i rozmaitych przypraw;
2. przenośne: kłopot, zmartwienie

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) kulin. potrawa z duszonej kapusty kiszonej z rozmaitymi dodatkami; ; Gloger.

(1.2) przen. pot. nieład, bałagan, zamieszanie

(1.3) przen. pot. kłopot

Bigos – tradycyjna dla kuchni polskiej, litewskiej i białoruskiej potrawa z kapusty i mięsa.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bigosik

zdrobnienie od: bigos

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bigoteria

dewocja

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) książk. dewocja

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

[czytaj: biGIN] rzadko: antylski taniec w takcie 2/4, w tempie umiarkowanym, podobny do rumby; beguine

Źródła:

SJP.pl

Bigus

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Antoni Bigus
Brunon Bigus
Rafał Bigus

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bigówka

maszyna introligatorska do bigowania

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bih

skrótowiec

(1.1) = geogr. Bośnia i Hercegowina

Źródła:

Wiktionary

Bihar

1. trzeci pod względem liczby ludności stan indyjski;
2. miasto w Indiach, w stanie Bihar

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

przymiotnik od: Bihor (Góry Bihorskie w Rumunii)

Źródła:

SJP.pl

Bij-Zabij

wykrzyknik

(1.1) zob. bij zabij.

Źródła:

Wiktionary

Bija

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. hydron. rzeka w azjatyckiej części Rosji przepływająca przez Kraj Ałtajski i Republikę Ałtaju, wypływa z Jeziora Teleckiego; po połączeniu z Katunią tworzy rzekę Ob;

Bija (ros. "Бия") – rzeka w azjatyckiej części Rosji. Przepływa przez Kraj Ałtajski i Republikę Ałtaju. Źródła w Jeziorze Teleckim. Długość – 301 km, powierzchnia dorzecza – 37 000 km². Po połączeniu z rzeką Katuń tworzą rzekę Ob.

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Bijaczek

(1.1) odczasownikowy od|bijać.

Źródła:

Wiktionary

Bijatyka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) bójka z udziałem większej liczby osób

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

bijatyka – bójka, w której uczestniczy kilka osób
bijatyka – gatunek gier komputerowych

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Bijać

bić kogoś lub coś co pewien czas

czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)

wodorowęglan sodowy, występujący w postaci białej substancji krystalicznej; soda oczyszczona

Źródła:

SJP.pl

Bikej

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

→ bikepacking

Patrz:bikepacking

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. rzeka na Dalekim Wschodzie Rosji, prawy dopływ Ussuri

Bikin (ros. "Бикин") – miasto w Rosji, w Kraju Chabarowskim, centrum administracyjne rejonu bikińskiego. Położony jest na prawym brzegu rzeki Bikin, dopływu Ussuri, 223 km od Chabarowska, przy granicy z Chinami.

Miejscowość powstała w roku 1885 w związku z budową w latach 1884–1887 linii kolejowej Władywostok-Chabarowsk. Status miasta od 1938 roku.

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Bikini

damski dwuczęściowy kostium plażowy

rodzaj kapelusza powszechnego w XVIII i XIX wieku w Europie i Ameryce Północnej w wojsku i marynarce, wywodzący się z trikornu, kojarzony z Napoleonem Bonaparte; dwuróg, bicorne

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) dwurożny kapelusz;

Bikorn (także: dwuróg, kapelusz stosowany) – rodzaj kapelusza, powszechnego w użyciu w XVIII i XIX wieku, szczególnie w Europie i Ameryce Północnej zarówno w wojsku jak i w marynarce, kojarzonego często z Napoleonem Bonaparte. Bikorny noszone były zarówno przez oficerów jak i generałów epoki napoleońskiej, przetrwały jako składnik munduru galowego w wielu armiach aż do lat dwudziestych XX wieku.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Biksa

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) gw-pl|Górny Śląsk., reg. pozn. puszka, blaszane pudełko

(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. pot. samochód marki Syrena

(1.3) gw-pl|Śląsk Cieszyński. zootechn. worek na obrok

Źródła:

Wiktionary

Biksbit

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) miner. minerał, odmiana berylu;

Biksbit, czerwony beryl – minerał, agrestowoczerwona, przezroczysta odmiana berylu.

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Biksyna

ekstrakt z nasion arnoty właściwej, pomarańczowoczerwony barwnik terpenowy; annato

SJP.pl
Wiktionary

Bila

1. kula do gry w bilarda;
2. w bilardzie: uderzenie kulą o kulę

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) sport. mała, twarda kula do gry w bilard;

Bila – kula używana do gry w bilard.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bilabialny

w językoznawstwie: spółgłoska bilabialna - spółgłoska, przy której wymawianiu powstaje zwarcie lub szczelina między wargami, np. polskie p, b, m; spółgłoska dwuwargowa

Źródła:

SJP.pl

Bilans

1. podsumowanie, zestawienie;
2. sprawozdanie finansowe przedsiębiorstwa za dany okres

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) księg. sprawozdanie finansowe

(1.2) proporcje wpływów i wypływów

(1.3) zestawienie porównawcze

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

bilans (rachunkowość)
W języku potocznym bilans występuje jako synonim słów: podsumowanie, zestawienie.
W odniesieniu do poszczególnych przedsięwzięć gospodarczych (kampania reklamowa, opracowanie nowego produktu, modernizacja wyposażenia, likwidacja zakładu itp.) bilansem nazywa się czasem zestawienie ...
bilans płatniczy
- bilans obrotów kapitałowych
  - bilans handlowy
- bilans obrotów bieżących
W gospodarce narodowej bilansem nazywa się zestawienie ilustrujące powstawanie i wykorzystanie rozmaitych wielkości lub ich przepływy (wpływ i wypływ), np. bilans środków (zasobów) pieniężnych, bilans...
W dziedzinach technicznych bilans to zestawienie wpływających i wypływających z procesu technologicznego czynników, np.:
- bilans materiałowy (bilans mas)
- bilans cieplny
- bilans energetyczny

Bilansistka

→ bilansista

Patrz:bilansista

Źródła:

SJP.pl

Bilansowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) wyrównywanie działania czegoś wzajemnie do siebie przeciwstawnego, utrzymywanie czegoś w równowadze

Źródła:

Wiktionary

Bilansować

1. w księgowości:
a) sporządzać bilans księgowy;
b) o pozycji, sumie w bilansie księgowym: wyrównywać wielkości;
2. podsumowywać, zestawiać

Źródła:

SJP.pl

Bilansowość

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) górn. geol. w odniesieniu do kopalin: cecha złoża, które spełnia ustalone kryteria geologiczno-górnicze, techniczno-jakościowe i ekonomiczne; zwykle kryteria te dotyczą m.in. głębokości występowania, miąższości pokładu i zawartości różnych minerałów w złożu;

Źródła:

Wiktionary

Bilansowy

przymiotnik od: bilans

Źródła:

SJP.pl

Bilansówka

środowiskowo: wynagrodzenie wypłacane pracownikom księgowości w związku z ukończeniem prac nad bilansem

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) środ. premia wypłacana księgowym po zakończeniu prac nad bilansem

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bilard

1. gra rozgrywana na specjalnym, pokrytym suknem stole, polegająca na uderzaniu kijem w bile w ten sposób, aby wpadły do otworów znajdujących się na bokach stołu;
2. stół do gry w bilarda; stół bilardowy

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) sport. gra towarzyska i sportowa polegająca na odbijaniu drewnianych kul kijem na specjalnym stole;

(1.2) pokryty suknem stół z bandami przystosowanydo gry w bilard (1.1);

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bilardzistka

→ bilardzista

Patrz:bilardzista

Źródła:

SJP.pl

Bilastyna

organiczny związek chemiczny stosowany jako lek przeciwhistaminowy

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) farm. lek przeciwalergiczny; lek przeciwhistaminowy drugiej generacji, antagonista receptora H₁

Bilastyna – organiczny związek chemiczny stosowany jako lek przeciwhistaminowy II generacji, antagonista receptora histaminowego H1.

Bilastyna wprowadzona została do terapii w 2010 roku. Stosowana jest w leczeniu objawowym sezonowego oraz całorocznego nieżytu nosa i zapalenia spojówek, a także pokrzywki.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

miasto w Hiszpanii

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

ptak śpiewający z rzędu wróblowych

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) ornit. ptak z rodziny bilbili (nazwa systematyczna|Pycnonotidae|ref=tak.);

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bilbile

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) syst. ornit. nazwa systematyczna|Pycnonotidae|ref=tak., rodzina ptaków z rzędu wróblowych;

Bildowany

przymiotnik

(1.1) daw. gw-pl|Śląsk Cieszyński. uczony

Źródła:

Wiktionary

Bildungsroman

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) liter. powieść opisująca rozwój młodzieńczy bohatera;

1. kartka z odpowiednim nadrukiem wydającej ją instytucji, będąca dowodem uiszczenia opłaty przez nabywcę, uprawniająca do określonej usługi;
2. kartka z krótką wiadomością; bilecik, liścik;
3. potocznie: przepustka do czegoś, np. bilet do raju;
4. urzędowo: pieniądz papierowy; banknot, asygnata;
5. wilczy bilet - negatywna opinia uniemożliwiająca podjęcie pracy, studiów lub wyjazd zagraniczny

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) dokument zezwalający na przejazd pociągiem, autobusem, samolotem itp., albo na wstęp do kina lub teatru

(1.2) środ. wojsk. wezwanie do odbycia służby wojskowej

(1.3) kartonik z nadrukiem

Bilet (fr. "billet") – dokument potwierdzający uprawnienie do skorzystania z określonej usługi (np. wejścia na mecz, przejazdu środkami komunikacji publicznej (pociąg, autobus)), za którą uiściło się opłatę przy jego nabyciu.

W publicznym transporcie zbiorowym bilet oznacza ważny dokument lub inny dowód zawarcia umowy transportowej.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bileter

pracownik mający za zadanie kontrolę ważności biletów, np. w kinie

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) pracownik teatru, kina itp. kontrolujący bilety przy wejściu

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bileteria

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) serwis prowadzący sprzedaż biletów do wielu instytucji lub na występy wielu wykonawców

Źródła:

Wiktionary

Bileterka

pracownica mająca za zadanie kontrolę ważności biletów, np. w kinie

potocznie: automat do sprzedaży biletów

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) automat służący do zakupu biletu;

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Biletowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) środ. sprzedawanie biletów

Bilewski

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Bogusz Bilewski – polski aktor filmowy i teatralny
Jan Baran-Bilewski – polski lekkoatleta i pułkownik
Józef Bilewski – lekkoatleta, olimpijczyk, kapitan artylerii, ofiara zbrodni katyńskiej
Katarzyna Bilewska – polska prawnik, adwokat

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bilharcjoza

tropikalna choroba pasożytnicza człowieka i niektórych gatunków zwierząt wywołana przywrą krwi; schistosomatoza

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) med. zob. schistosomatoza.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Biliard

liczba wynosząca 10^15

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) mat. liczba o wartości 1 000 000 000 000 000 = 10¹⁵;

Biliard – liczba o wartości: 1 000 000 000 000 000 = 1015. Termin "biliard" jest stosowany w nazewnictwie liczebników w skali długiej i nie ma swojego odpowiednika w skali krótkiej.

W krajach stosujących skalę krótką (głównie kraje anglojęzyczne) liczba 1015 nosi nazwę kwadrylion, tak jak 1024 w pozostałych krajach.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Biliardowy

→ biliard

Patrz:biliard

Źródła:

SJP.pl

Bilicki

nazwisko

Źródła:

SJP.pl

Bilicz

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. wieś na Ukrainie, w obwodzie lwowskim, w rejonie starosamborskim, nad rzeką Jabłonką;

Bilicz ( Біличі, "Biłyczi") – wieś na Ukrainie, w obwodzie lwowskim, w rejonie samborskim (wcześniej w rejonie starosamborskim), nad rzeką Jabłonką, siedziba rady wiejskiej. W 2022 roku liczyła 1263 mieszkańców.

Wieś dzieli się na Bilicz Górny (nad potokiem Bilicz) i Bilicz Dolny (poniżej ujścia potoku Bilicz do Jabłonki).

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Bilik

nazwisko

Źródła:

SJP.pl

Bilikiewicz

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Adam Bilikiewicz (1933–2007) – polski lekarz, psychiatra
Barbara Iwaszkiewicz-Bilikiewicz (1935–2011) – polska lekarka, okulistka
Tadeusz Bilikiewicz (1901–1980) – polski lekarz, psychiatra

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) liczba o wartości: 1 000 000 000 000 = 10¹²;

Bilion (skrót: bln) – liczba o wartości: 1 000 000 000 000 = 1012 (czyli 1000 miliardów), w krajach stosujących długą skalę.

pomarańczowy barwnik żółci powstający z hemoglobiny uwolnionej ze zniszczonych w wątrobie krwinek czerwonych, wydalany z kałem i śladowo z moczem

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) biochem. barwnik organiczny, końcowy produkt degradacji hemu;

Bilirubina (z łac. "bilis" – żółć, "ruber" – czerwony) – pomarańczowoczerwony barwnik żółciowy ssaków, produkt rozpadu hemu hemoglobiny i innych hemoprotein. Wzrost stężenia bilirubiny we krwi i tkankach może powodować zażółcenie skóry i białkówki oczu, czyli żółtaczkę. Barwnik ten wykryty został także u roślin z rodzaju strelicja.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bilirubinowy

przymiotnik relacyjny

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Biliński – polski herb szlachecki
Anna Bilińska-Bohdanowiczowa (1854–1893) – polska malarka
Barbara Bilińska (ujednoznacznienie)
Bohdan Biliński (1903–1962) – polski księgarz, bibliotekarz i działacz społeczny
Czesław Biliński (1954–2021) – polski koszykarz
Dagmara Bilińska – polska aktorka
Donald Biliński (1916–1989) – amerykański duchowny rzymskokatolicki, franciszkanin, archiwista i bibliotekarz
Jan Biliński (1540–1604) – polski nauczyciel i wychowawca św. Stanisława Kostki
Józef Biliński (1889–1948) – polski rolnik, działacz społeczno-oświatowy i polityk
Kamil Biliński (ur. 1988) – polski piłkarz
Krzysztof Biliński (ur. 1962) – polski historyk literatury
Leon Biliński (1846–1923) – polski polityk i ekonomista

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bill

projekt ustawy wniesiony do parlamentu w Wielkiej Brytanii lub w USA

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Bill – lieu-dit w gminie Helperknapp, w kantonie Mersch
imię Bill jest angielskim zdrobnieniem imienia Wilhelm (William)
Bill – szwedzki przeciwpancerny pocisk kierowany
Bill – amerykański komediodramt z 2007
Bill Cosby Show – sitcom autorstwa komika Billa Cosby’ego
Kill Bill – film Quentina Tarantino
The Bill – polski punk rockowy zespół muzyczny
Max Bill (1908-1994) – szwajcarski architekt, rzeźbiarz i projektant
Buffalo Bill (1846-1917) – myśliwy, zwiadowca armii amerykańskiej
Buffalo Bills – zespół futbolu amerykańskiego

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Billa

1. austriackie przedsiębiorstwo handlowe;
2. supermarket firmy Billa

Zobacz też: Billa (film).

Billa () – pochodząca z Austrii sieć supermarketów należąca do koncernu Rewe Group.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Billboard

bilbord;
1. bardzo duży plakat reklamowy;
2. specjalna tablica, na której umieszczany jest plakat reklamowy

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) duża przydrożna tablica reklamowa

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Billboard – amerykańskie czasopismo muzyczne
billboard – tablica lub plakat reklamowy
billboard – krótki film reklamowy
billboard w grafice komputerowej
Billboard – film z 1998 roku, reż. Łukasz Zadrzyński
Billboard – singel Jonasa Blue i Tify Chen z 2019 roku

Billewicz

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Anna Billewicz
Gustaw Billewicz – major artylerii Wojska Polskiego.
Jerzy Wojciechowicz Billewicz
Leon Billewicz
Maria Billewicz
Tadeusz Billewicz
Aleksandra Billewiczówna, Oleńka – postać literacka z powieści Potop Henryka Sienkiewicza

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Billie

[czytaj: bili] obce imię żeńskie

Źródła:

SJP.pl

Billing

wykaz rozmów telefonicznych przesyłany abonentowi przez firmę telekomunikacyjną; biling

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Billing (film)
Billing – miejscowość w Anglii, w hrabstwie Northamptonshire
Billing – rachunek szczegółowy
EBPP – elektroniczna prezentacja i płacenie rachunków

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Billingowy

→ billing; bilingowy

Źródła:

SJP.pl

Billings

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Billings – miasto w stanie Missouri, w hrabstwie Christian
Billings – miasto w stanie Montana, w hrabstwie Yellowstone
Billings – miejscowość w stanie Oklahoma, w hrabstwie Noble
Billings (ang. Billings Township) – gmina w stanie Michigan, w hrabstwie Gladwin
Billings (ang. Billings Township) – gmina w stanie Dakota Północna, w hrabstwie Cavalier
hrabstwo Billings (ang. Billings County) – w stanie Dakota Północna
Billings w Ontario

Źródła:

Wikipedia

Billy

rasa psów gończych wywodząca się z Francji

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Billy Cox (ur. 1941) – amerykański basista, członek Band of Gypsys i The Jimi Hendrix Experience
Billy (Allier) – francuska gmina w regionie Owernia
Billy (Calvados) – francuska gmina w regionie Dolna Normandia
Billy (Loir-et-Cher) – francuska gmina w Regionie Centralnym
Billy (rasa psa) – rasa psów
IKEA Billy – seria regałów produkowanych przez IKEA od 1979 roku

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bilmez

przysłówek sposobu

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bilokacyjny

→ bilokacja

Patrz:bilokacja

Źródła:

SJP.pl

Bilon

metalowe pieniądze, monety

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) numizm. pieniądze o niskim nominale;

(1.2) numizm. met. stop miedzi i srebra używany do bicia monet;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

bilon – pieniądz zdawkowy w postaci monet
bilon – stop miedzi i srebra
Bilon – polski raper
Billon – standard obrotu cyfrową gotówką typu blockchain

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bilonik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Adam Bilski (1931–2024) – działacz społeczny związany z Ochotniczą Strażą Pożarną
Arkadiusz Bilski (ur. 1973) – polski piłkarz, grający na pozycji pomocnika lub napastnika, a następnie trener
Edward Bilski (1917–?) – polski polityk, poseł
Eugeniusz Bilski (1925–2017) – polski profesor nauk rolniczych w zakresie agronomii, doświadczalnictwa, hodowli roślin, nasiennictwa i statystyki matematycznej
Janusz Bilski (ur. 1978) – polski urzędnik i dyplomata, Konsul Generalny RP w Ostrawie (2015–2019)
Kazimierz Bilski (1913–1979) – major Polskich Sił Zbrojnych, Armii Krajowej, cichociemny, kawaler Orderu Virtuti Militari
Krystyna Bilska (1904–1975) – polska tłumaczka literatury angielskiej i rosyjskiej
Marcin Bilski – polski matematyk, doktor habilitowany nauk matematycznych. Specjalizuje się w geometrii analitycznej zespolonej
Mieczysław Bilski – ujednoznacznienie
Stanisław Bilski – ujednoznacznienie

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bilstein

[czytaj: bilsztajn] producent amortyzatorów

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Bilstein – niemiecka nazwa miejscowości Bilstain
Bilstein – dzielnica Lennestadt
Bilstein – dzielnica Overath
Uwe Bilstein – niemiecki autor
Bilstein-Gruppe – niemieckie przedsiębiorstwo
ThyssenKrupp Bilstein – niemieckie przedsiębiorstwo

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bilwinowo

Bilwinowo – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie suwalskim, w gminie Szypliszki.

Wieś królewska ekonomii grodzieńskiej położona była w końcu XVIII wieku w powiecie grodzieńskim województwa trockiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa suwalskiego.

Źródła:

Wikipedia

Bim

wykrzyknik naśladujący bicie zegara; bam, bom, bim-bam, bim-bom

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

() – modelowanie informacji o budowaniu
Bulanda Mucha Architekci (BiM Architekci) – pracownia architektoniczna
Bim – demon

Bim-Bom ("teatrzyk Bim-Bom") – gdański teatr studencki, działający w latach 1954-1960. Od 1957 r. rezydował w historycznym budynku przy ul. Wały Jagiellońskie 1, będącym w l. 1957-1995 siedzibą Klubu Studentów Wybrzeża „Żak” (od listopada 2000 r. mieści się w nim Nowy Ratusz - siedziba Rady Miasta Gdańska).

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bima

podwyższenie na środku bóżnicy (podium z pulpitem); almemor; almemar

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) archit. rel. żyd. podwyższenie stawiane w centrum synagogi, z którego odczytywana jest Tora;

Bima, belmer ( ‏בימה‎ dosł. „podwyższenie”, „wieża”; ‏בימה‎ "bime"), almemar ( ‏באַלעמער‎, "balemer"), w nazewnictwie aszkenazyjskim bałemer, almejmar, a w nazewnictwie sefardyjskim tewa ( ‏תבה‎ dosł. „skrzynia, arka”) – podwyższone miejsce w synagodze, z którego odczytywana jest Tora oraz księgi prorockie i prowadzone są modlitwy.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bimaristan

szpital muzułmański; maristan; bimarchan

Źródła:

SJP.pl

Bimba

potocznie:
1. próżnować, marnować czas; obijać się, próżniaczyć, wałkonić się;
2. lekceważyć kogoś lub coś

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) gw-pl|Poznań. tramwaj

potocznie:
1. próżnować, marnować czas; obijać się, próżniaczyć, wałkonić się;
2. lekceważyć kogoś lub coś

czasownik nieprzechodni niedokonany

(1.1) pot. marnować czas, próżnować

(1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Zaolzie. chwiać się, kołysać się

(1.1) pot. miejsce, w którym produkuje się bimber

(1.2) techn. środ. niskociśnieniowe, fermentacyjne urządzenie do produkcji dwutlenku węgla dla akwariów;

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bimbrownictwo

produkcja, pędzenie bimbru; bimbrarstwo

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) pot. produkcja bimbru

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bimbrowniczka

wytwórczyni bimbru

Źródła:

SJP.pl

Bimbrowniczy

przymiotnik

(1.1) pot. związany z bimbrownictwem lub bimbrownikiem

Źródła:

Wiktionary

Bimbrownik

osoba pędząca bimber lub handlująca bimbrem; bimbrarz

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba produkująca bimber lub handlująca nim

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bimbrowy

→ bimber

syn (w imionach arabskich); ben, ibn

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Bin – walońska nazwa miejscowości Ben-Ahin
Bin Dżawwad – miasto
Bin Arus – miasto
Bin Kirdan – miasto
Bin Shimada – japoński aktor
Dong Bin – chiński lekkoatleta
Feng Bin – chińska lekkoatletka
Joseph Shen Bin – chiński duchowny
Kim Hong-bin – południowokoreański alpinista
Lu Bin – chiński lekkoatleta
Moon Bin – południowokoreański wokalista
Sun Bin – chiński strateg

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bina

staroindyjski instrument strunowy szarpany, przypominający lutnię, budowany w wielu odmianach; vina, wina

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) reg. spoż. długa bułka pszenna

(1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński. duży podest

(1.3) gw-pl|Górny Śląsk. pszczoła

Bina (hebr. בינה) – określenie oznaczające zrozumienie, inteligencję.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Binacja

odprawianie dwóch mszy przez jednego kapłana tego samego dnia

1. składający się wyłącznie z zer i jedynek; zero-jedynkowy;
2. składający się z dwóch przeciwstawionych sobie części

1. dawna opaska do podwiązywania wąsów;
2. dawna kobieca opaska na głowę, rodzaj diademu do przystrojenia fryzury;
3. szpagat, służący do zszywania książek;
4. taśma służąca do oprawiania dokumentów

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) druk. szpagat do zszywania książki

(1.2) druk. dekoracyjne prążki na grzbiecie książki

(1.3) elastyczny grzbiet do bindowania dokumentów

(1.4) daw. opaska do podwiązywania wąsów;

(1.5) daw. rodzaj diademu, ozdobna kobieca opaska na głowę

Zobacz też: Binda (stolica tytularna).

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bindel

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) gw-pl|Zaolzie. węzeł

Źródła:

Wiktionary

Binder

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. krawat

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Bindka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) gw-pl|Poznań. krawat

(1.2) stpol. bandaż

Źródła:

Wiktionary

Bindla

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) miejsce nad rzeką lub na wodzie, gdzie składuje się drewno i zbija tratwy przeznaczone do spławu;

(1.2) spław drzewa, także jego zbijanie dla łączenia w tratwy

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

binduga – miejsce nad rzeką, kanałem lub jeziorem, służące do przygotowania drewna do spławu
Binduga – część miasta Brańsk
Binduga – wieś w woj. mazowieckim, w pow. łosickim, w gminie Sarnaki
Binduga – wieś w woj. mazowieckim, w pow. przasnyskim, w gminie Chorzele
Binduga – wieś w woj. pomorskim, w pow. chojnickim, w gminie Konarzyny
Binduga – osada w woj. warmińsko-mazurskim, w pow. olsztyńskim, w gminie Stawiguda
Binduga – rów, dopływ Ełku
Binduga – nieistniejąca wieś w rejonie lubomelskim, w obwodzie wołyńskim
Binduga – przystanek Wigierskiej Kolei Wąskotorowej

Źródła:

Wiktionary

Binokel

gra karciana przeznaczona dla 4 osób podzielonych na dwie dwuosobowe drużyny, w której wykorzystuje się 4 talie kart od 10 do asa

Źródła:

SJP.pl

Binokle

1. okulary osadzone na nosie za pomocą sprężynki, bez uchwytów za uszy; cwikier, pince-nez;
2. potocznie, żartobliwie: każde okulary korekcyjne

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) rodzaj dawnych okularów zakładanych tylko na nos;

(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z życiem, procesami życiowymi

Źródła:

Wiktionary

Bio-Art

kierunek w sztuce współczesnej polegający na wykorzystywaniu różnorodnych form życia do tworzenia dzieł artystycznych; bio art, bioart, sztuka transgeniczna, sztuka genetyczna

Źródła:

SJP.pl

Bioaktywnie

→ bioaktywny

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) nauk. ekol. dział ekologii zajmujący się biocenozami

naukowiec zajmujący się badaniem chemicznej budowy organizmów żywych i przebiegających w nich procesów chemicznych i energetycznych

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) nauk. specjalista w zakresie biochemii, osoba zajmująca się biochemią

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

→ biocybernetyka

przymiotnik

(1.1) odnoszący się do biocybernetyki, związany z biocybernetyką

Patrz:biocybernetyka

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Biocybernetyk

Bioczujnik

część urządzenia pomiarowego stosowanego w biotechnologii i medycynie

Bioczujnik (biosensor) – część urządzenia pomiarowego stosowanego w biotechnologii i medycynie.

Bioczujnik składa się z części biologicznej i części aparaturowej przetwarzającej sygnał odebrany przez część biologiczną. Dużą przewagą biosensorów nad klasycznymi czujnikami elektrycznymi jest ich wysoka zdolność wybiórcza konkretnych elementów w badanym środowisku, jak związków chemicznych, białek czy nawet mikroorganizmów.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Biocząsteczka

cząsteczka chemiczna biorąca udział w procesach biologicznych; biomolekuła, cząsteczka biologiczna

Źródła:

SJP.pl

Biodegradacja

rozkład substancji w naturalny sposób pod wpływem enzymów, bakterii itp.

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) biochem. proces rozpadu substancji na proste związki organiczne pod wpływem czynników naturalnych – bakterii, grzybów, pierwotniaków i żerowania organizmów wyższych;

Biodegradacja (gr. "bios" ‘życie’, łac. "degradatio" ‘obniżenie’) – biochemiczny rozkład związków organicznych przez saprobionty (głównie bakterie i grzyby, ale także pierwotniaki, promieniowce, glony i robaki) na proste związki nieorganiczne. Poza organizmami żywymi, do biodegradacji przyczyniają się także czynniki naturalne, takie jak: światło słoneczne, tlen z powietrza i woda. Dzięki niej rozkładowi może ulegać nawet 95% substancji organicznej.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Biodegradacyjny

Bioderko

małe biodro

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) zdrobn. pieszcz. od: biodro

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bioderkowy

Patrz:biodostępny

Źródła:

SJP.pl

Biodostępny

o substancji czynnej: dostający się do krwiobiegu

Źródła:

SJP.pl

Biodro

część ciała, którą stanowią: staw biodrowy, boczna część miednicy i górna zewnętrzna część uda

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) anat. część ciała, którą stanowią: staw biodrowy, boczna część miednicy i górna zewnętrzna część uda

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

biodro (anatomia owadów) – u owadów człon nogi, połączony z przedbiodrzem i z krętarzem
okolica biodrowa – u kręgowców czworonożnych (w tym człowieka) – część obręczy kończyny dolnej (kończyny tylnej) wraz ze stawem biodrowym
staw biodrowy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Biodrowy

przymiotnik od: biodro

przymiotnik relacyjny

specjalista w dziedzinie bioelektroniki

Bioelektronika – nauka interdyscyplinarna, która posiada trzy niezależne znaczenia. Według jednego z nich jest to dziedzina wiedzy z pogranicza elektroniki oraz biologii. Nauka ta zajmuje się badaniem budowy i funkcjonowania żywych organizmów, a następnie wykorzystywaniem zdobytych w ten sposób informacji do konstruowania biopodobnych elementów elektronicznych.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bioelektryczny

przymiotnik

→ bioenergetyka

Patrz:bioenergetyka

Źródła:

SJP.pl

Bioenergetyka

Patrz:bioenergoterapia

Źródła:

SJP.pl

badaczka problemów moralnych dotyczących praktyk biologicznych i medycznych

Źródła:

SJP.pl

Bioetyczny

→ bioetyka

przymiotnik

(1.1) związany z bioetyką lub bioetykami

Patrz:bioetyka

Źródła:

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Biofarmaceutyczny

→ biofarmaceutyk

→ biofiltracja

Patrz:biofiltracja

Źródła:

SJP.pl

Biofizyczka

specjalistka zajmująca się biofizyką

Źródła:

SJP.pl

Biofizyczny

Biogaz

Biogenetyczny

→ biogeneza

przymiotnik relacyjny

(1.1) biol. związany z biogenezą, dotyczący biogenezy

Patrz:biogeneza

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Biogenetyka

1. nauka zajmująca się badaniem dziedziczności i zmienności organizmów żywych; genetyka;
2. inżynieria genetyczna

Źródła:

SJP.pl

Biogeneza

proces powstawania życia na Ziemi; biopoeza

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) nauk. biol. proces powstawania życia; pochodzenie życia

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Biogeocenologiczny

→ biogeocenologia

Patrz:biogeocenologia

Źródła:

SJP.pl

Biogeocenoza

układ ekologiczny obejmujący związane ze sobą żywe organizmy i środowisko nieożywione; ekosystem, biogeosystem

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) nauka o rozmieszczeniu na Ziemi żywych organizmów;

Biogeografia (gr. "bíos" ‘życie’, "gé" ‘ziemia’, "gráphein" ‘pisać’) – nauka przyrodnicza z pogranicza biologii i geografii, badająca rozmieszczenie przestrzenne osobników oraz:

Biogeografia zajmuje się zarówno pojedynczymi gatunkami oraz biocenozami, jak również ich zespołami, biomami, a także całą biosferą.

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Biogeograficzny

przymiotnik relacyjny

(1.1) biol. geogr. związany z biogeografią, dotyczący biogeografii

Źródła:

Wiktionary

Biogeosystem

układ ekologiczny obejmujący związane ze sobą żywe organizmy i środowisko nieożywione; biogeocenoza, ekosystem

Źródła:

SJP.pl

Biogerontologia

Źródła:

Wikipedia

Biogospodarka

Źródła:

Wikipedia

Biograf

autor biografii; osoba opisująca czyjeś życie

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) autor biografii;

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Biografia

opowieść o życiu jakiejś postaci rzeczywistej, najczęściej wybitnej, często przedstawiona w postaci zbeletryzowanej; życiorys

osoba pisząca biografie

Źródła:

SJP.pl

Biografistka

kobieta pisząca biografie

Źródła:

SJP.pl

Biografistyczny

→ biografista

encyklopedyczny lub słownikowy artykuł, dotyczący życia, działalności, twórczości, dokonań danej osoby

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) skrócony życiorys osoby

osoba wykonująca eksperymenty biologiczne, w tym genetyczne, zwykle poza oficjalnymi laboratoriami; biochaker

nawóz z odchodów dżdżownic kompostowych; kompost koprolitowy, wermikompost

Biohumus, kompost koprolitowy, wermikompost – odchody dżdżownicy kompostowej ("Eisenia fetida" (Sav.)) uzyskiwane po przetworzeniu substancji organicznej (obornik, torf, odpady z rzeźni lub przetwórni owocowo-warzywnych, papier, wysłodki, wytłoki, trociny, osady ze ścieków) w specjalnych łożach.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bioindykacja

rozpoznawanie stanu zanieczyszczenia środowiska na podstawie reakcji organizmów zwierzęcych i roślinnych na zmiany otoczenia

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) biol. ekol. ocena stanu środowiska naturalnego lub określenie właściwości jakiegoś czynnika środowiskowego (np. poziomu zanieczyszczeń) za pomocą wskaźników biologicznych, którymi są organizmy (bioindykatory);

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bioindykacyjny

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z bioindykacją, dotyczący bioindykacji

Bioinżynierka

→ bioinżynier

Patrz:bioinżynier

Źródła:

SJP.pl

Bioinżynieryjny

→ bioinżynieria

Patrz:bioinżynieria

Źródła:

SJP.pl

Biojogurt

rodzaj jogurtu z dodatkiem mleka acydofilnego; biogurt

Źródła:

SJP.pl

Biokatalityczny

→ biokataliza

przymiotnik relacyjny

(1.1) biol. związany z bioklimatologią, dotyczący bioklimatologii

Biokominkowy

→ biokominek

SJP.pl
Wiktionary

Biologie

forma rzeczownika.

(1.1) M., B. i W. lm. od: biologia

Źródła:

Wiktionary

Biologio

forma rzeczownika.

(1.1) W. lp. od biologia

Źródła:

Wiktionary

Biologistyczny

→ biologizm

Źródła:

SJP.pl

Biomasa

waga wszystkich organizmów zamieszkujących w danej chwili określoną powierzchnię lub przestrzeń wodną

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) ekol. materia zawarta w organizmach żywych;

(1.2) ekol. masa materii zawartej w organizmach żywych (zwykle podawana na metr kwadratowy lub sześcienny)

→ biomasażysta

Patrz:biomasażysta

Źródła:

SJP.pl

Biomasowy

→ biomasa

Patrz:biomasa

Źródła:

SJP.pl

nauka zajmująca się badaniem ruchu człowieka i zwierząt pod kątem praw mechaniki

Źródła:

SJP.pl

Biomechanika

nauka zajmująca się badaniem ruchu człowieka i zwierząt pod kątem praw mechaniki

Biomechanika – bada właściwości mechaniczne tkanek, narządów, układów oraz ruch mechaniczny żywych organizmów - jego przyczyny i skutki. Przyczynami ruchu są siły: zewnętrzne (zwłaszcza ciężkości) i wewnętrzne (zwłaszcza mięśniowe). Skutkiem jest zmiana położenia całego organizmu lub względnego położenia jego części lub ciał zewnętrznych. Skutkiem może być także naprężenia, czy odkształcenia ciała.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Biomedycyna

nauka o wpływie czynników biologicznych na życie i zdrowie człowieka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) dziedzina medycyny oparta na zasadach nauk biologicznych;

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Biomedyczka

specjalistka badająca wpływ czynników biologicznych na życie i zdrowie człowieka

Źródła:

SJP.pl

Biomedyczny

przymiotnik

(1.1) związany z biomedycyną, dotyczący biomedycyny

Wiktionary oraz Wikipedia

Biometryczny

przymiotnik

przymiotnik relacyjny

(1.1) taki, który udaje żywy organizm, ukrywa się upodabniając się do organizmu żywego

Źródła:

Wiktionary

Biomineralogia

nauka z pogranicza biologii, paleontologii i mineralogii, zajmująca się procesami mineralizacji w organizmach żywych

Źródła:

SJP.pl

Biomolekuła

Źródła:

SJP.pl

Bionika

specjalista w dziedzinie bioniki

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) biol. techn. nauka badająca możliwości wykorzystania w technice (głównie w automatyce, elektronice i mechanice) wiedzy o budowie i funkcjonowaniu żywych organizmów;

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bioniko

Źródła:

SJP.pl

Biopaliwo

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) paliwo otrzymywane z biomasy;

Biopaliwo – paliwo powstałe z przetwórstwa biomasy — produktów organizmów żywych np. roślinnych, zwierzęcych czy mikroorganizmów.

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Biopaliwowy

→ biopaliwo

Patrz:biopaliwo

Bioplazmatyczny

pobranie fragmentu tkanki lub narządu żywego osobnika w celu przeprowadzenia badania mikroskopowego potwierdzającego lub odrzucającego hipotezę choroby nowotworowej

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) med. rodzaj specjalnego zabiegu diagnostycznego, będącego inwazyjną metodą pobrania materiału biologicznego z przypuszczalnie zmienionych chorobowo tkanek, który następnie jest oceniany morfologicznie z użyciem mikroskopu świetlnego;

→ biopsja

przymiotnik

(1.1) med. dotyczący biopsji, związany z biopsją

osoba, której przeszczepia się jakiś narząd lub przetacza krew

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

→ biorytm

→ biorównoważny

Patrz:biorównoważny

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Biorównoważny

równoważny biologicznie

Źródła:

SJP.pl

Bioróżnorodność

rozmaitość form życia

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) ekol. zróżnicowanie życia na wszelkich poziomach jego organizacji w przyrodzie;

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Biosferyczny

Patrz:biostatystyka

Źródła:

SJP.pl

Biostatystyk

nauka badająca prawidłowości kierujące zmiennością cech populacji organizmów żywych, posługująca się metodami statystyki matematycznej; biometria

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) specjalista w zakresie biostatystyki

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Biostatystyka

nauka badająca prawidłowości kierujące zmiennością cech populacji organizmów żywych, posługująca się metodami statystyki matematycznej; biometria

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) adaptacja metod statystycznych na potrzeby analizy i interpretacji danych w badaniach biologicznych

Patrz:biosynteza

Źródła:

SJP.pl

Biosynteza

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) biol. tworzenie związków organicznych przez organizm żywy

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Biot

jednostka natężenia prądu elektrycznego w układzie miar CGS, równa 10 amperom

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) metrol. elektr. pozaukładowa jednostka natężenia prądu elektrycznego równa 10 amperom;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

biot – jednostka natężenia prądu elektrycznego
Jean-Baptiste Biot – francuski fizyk
Biot (Alpy Nadmorskie) – francuska gmina w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże
Le Biot – francuska gmina w regionie Rodan-Alpy w departamencie Haute-Savoie

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Biota

biota wschodnia - drzewo lub krzew z rodziny cyprysowatych; tuja wschodnia; żywotnik wschodni

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

biota w ekologii – wszystkie organizmy danego regionu geograficznego w określonym czasie
biota wschodnia – roślina iglasta z rodziny cyprysowatych
Biota – gmina w Hiszpanii, w prowincji Saragossa, w Aragonii.

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) nauk. dyscyplina zajmująca się wykorzystaniem organizmów żywych (drobnoustrojów) do produkcji przemysłowej;

Biotechnologia – interdyscyplinarna dziedzina nauki, wykorzystująca procesy biologiczne na skalę przemysłową.

"Konwencja o różnorodności biologicznej" ONZ podaje jedną z najszerszych definicji:

"Biotechnologia to używanie układów biologicznych, organizmów żywych lub ich składników w celu wytwarzania lub modyfikowania produktów lub procesów w określonym zastosowaniu."

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Biotechnologiczny

dotyczący biotechnologii (np. przemysł biotechnologiczny, procesy biotechnologiczne)

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z biotechnologią, dotyczący biotechnologii

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Biotechnolożka

→ biotechnolog

Patrz:biotechnolog

Patrz:bioterrorysta

Źródła:

SJP.pl

Bioterrorystyczny

→ bioterroryzm

Patrz:bioterroryzm

Źródła:

SJP.pl

Bioterroryzm

Biotopowy

→ biotop

przymiotnik

(1.1) odnoszący się do biotopu, mający związek z biotopem

Patrz:biotop

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Biotransformacja

Biotusz

materiał do biodruku 3D zawierający żywe komórki

Biotusze to materiały stosowane do biodruku 3D. Najczęściej biotusz składa się z żywych komórek oraz nośnika zapewniającego im środowisko i ochronę w trakcie procesu drukowania. Aktualnie najbardziej popularnymi biotuszami są alginiany, metakrylany żelatyny oraz lamininy. Innymi popularnymi składnikami biotuszy są: nanofibrylowana celuloza, kolagen, chitozan, guma ksantanowa, fibrynogen.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Biotyczny

związany z żywymi organizmami danego środowiska

przymiotnik

SJP.pl
Wikipedia

Biotyt

minerał, glinokrzemian potasu; czarna mika

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) miner. minerał skałotwórczy z grupy mik ciemnych o barwie brunatnej do czarnej i charakterystycznie łupliwej budowie; uwodniony glinokrzemian potasu, magnezu i żelaza;

Biotyt – minerał z gromady krzemianów, należący do grupy mik (łyszczyków). Jego nazwa pochodzi od nazwiska francuskiego fizyka Jeana Baptiste’a Biota.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Biotytowy

→ biotyt

Źródła:

SJP.pl

Biowęgiel

substancja o właściwościach zbliżonych do węgla drzewnego, pozyskiwana z biomasy

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Biowęglowy

→ biowęgiel

cecha leku lub implantu prawidłowo działającego w organizmie

Biozgodność, biokompatybilność – cecha substancji lub biomateriału, warunkująca iż w organizmie, do którego został wprowadzony (np. na zasadzie wszczepienia implantu) nie wywołuje on działań niepożądanych. Ponieważ jednak odpowiedzi immunologiczne oraz różne funkcje naprawcze organizmu są bardzo złożonymi procesami, opisywanie biozgodności danego materiału w relacji do pojedynczego typu komórki lub tkanki jest uznawane za niepoprawne.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Biołtyk

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) gw-pl|Tuligłowy. białko jajka

Źródła:

Wiktionary

Bip

wyraz naśladujący niskie, krótkie dźwięki, np. odgłos samochodowego klaksonu; pip

skrótowiec w funkcji rzeczownika rodzaju męskorzeczowego

(1.1) = adm. Biuletyn Informacji Publicznej;

(1.2) = hist. Biuro Informacji i Propagandy;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Biuletyn Informacji Publicznej – system stron internetowych
Biuro Informacji i Propagandy – konspiracyjna instytucja utworzona w 1940
Binding immunoglobin protein – białko chaperonowe z rodziny Hsp 70

Bipod

rzeczownik, rodzaj męski

Wiktionary oraz Wikipedia

Birbancki

odnoszący się do birbanta, właściwy birbantowi; hulaszczy

przymiotnik relacyjny

(1.1) przest. związany z birbantowaniem, dotyczący birbantowania

przymiotnik dzierżawczy

(2.1) przest. należący do birbanta lub birbantki

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Birbancko

przysłówek

(1.1) hulaszczo, libertyńsko

Źródła:

Wiktionary

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) przest. spędzanie czasu na hulankach i rozpuście

Źródła:

Wiktionary

Birbantować

dawniej: spędzać czas na hulankach i rozpuście; próżnować, hulać

czasownik nieprzechodni niedokonany

(1.1) prowadzić życie hulaszcze i rozpustne

czasownik zwrotny niedokonany birbantować się

→ Bircza

Patrz:Bircza

Źródła:

SJP.pl

Bird

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Bird (ang. Bird Township) – gmina w stanie Arkansas, w hrabstwie Conway
Bird (ang. Bird Township) – gmina w stanie Arkansas, w hrabstwie Jackson
Bird (ang. Bird Township) – gmina w stanie Illinois, w hrabstwie Macoupin
Brad Bird – amerykański reżyser i scenarzysta
Charlie „Bird” Parker – muzyk jazzowy
Henry Bird – angielski szachista
Larry Bird – koszykarz amerykański
Lester Bird – polityk antiguański
Sue Bird – amerykańska koszykarka
Bird Island – wyspy
Bird – film w reżyserii Clinta Eastwooda
Bird – koncertowa kompilacja amerykańskiego saksofonisty Charliego Parkera

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) okrągłe nakrycie głowy – oznaka bycia doktorem na wyższych uczelniach

(1.2) rel. kanciaste nakrycie głowy duchownych

(1.3) część oficjalnego stroju sędziów, prokuratorów i adwokatów

(1.4) stpol. męskie nakrycie głowy

Nie mylić z: biuret.

Biret (z łaciny "birretum", czapeczka) – nakrycie głowy znane już w XIII wieku we Francji, a w Polsce popularne od wieku XV. Przybierało różne formy (beret). Najczęściej jednak niewielkie, kwadratowe i ściśle związane z funkcjami:

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Birginiak

gatunek wodnego ptaka z rodziny kaczkowatych; kaczka srokata, kaczka pstrokata

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Polysticta stelleri|ref=tak., pstrokaczka, kaczka srokata, gatunek kaczki edredonowej;

Birginiak, kaczka srokata, kaczka pstrokata ("Polysticta stelleri") – gatunek średniej wielkości ptaka wodnego z rodziny kaczkowatych (Anatidae). W sezonie lęgowym zamieszkuje północną Syberię i Alaskę; sporadycznie zalatuje do Polski. Jest narażony na wyginięcie.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Biriusa

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. hydron. rzeka w azjatyckiej części Rosji, po połączeniu z Czuną tworzy Tasiejewę;

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Birkenau

(I 1942 - 27 I 1945) hitlerowski obóz koncentracyjny w Brzezince, część kompleksu obozowego Auschwitz

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Birkenau – gmina w kraju związkowym Hesja, w powiecie Bergstraße
Brzezinka (Gliwice)
Brzezinka (powiat oświęcimski)
Niewiadom
Auschwitz-Birkenau

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Birkut

1. duży ptak drapieżny z rodziny jastrzębiowatych, o upierzeniu ciemnobrązowym, na głowie i ogonie - białym; berkut; bielik;
2. dawniej: strzała z orlimi piórami

Birkut – polski herb szlachecki.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Birma

państwo w Azji; Myanmar, Mjanma

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. polit. zob. Mjanma.

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Mjanma (Birma) – państwo w Azji
Birma Brytyjska – kolonia brytyjska
Górna Birma (Mjanma Właściwa) – region geograficzny
Dolna Birma (Mjanma Zewnętrzna) – region geograficzny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Birman

potocznie: kot birmański

Źródła:

SJP.pl

Birmanka

→ Birmańczyk

SJP.pl
Wiktionary

Birmańskojęzyczny

przymiotnik

(1.1) taki, który posługuje się językiem birmańskim

(1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem birmańskim

(1.3) spisany, stworzony w języku birmańskim

Źródła:

Wiktionary

Birmingham

1. [czytaj: bermingem] miasto w Anglii;
2. [czytaj: berminghem] nazwa kilku miast w USA

rzeczownik, rodzaj nijaki lub męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto w Anglii, siedziba władz hrabstwa West Midlands;

(1.2) geogr. toponim, nazwa dwudziestu trzech miejscowości i gmin w USA

(1.3) astr. krater księżycowy na północnym krańcu Mare Frigoris

→ Birmingham

przymiotnik relacyjny

(1.1) geogr. związany z Birminghamem, dotyczący Birminghamu

Patrz:Birmingham

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Birobidżan

miasto w Rosji, stolica Żydowskiego Obwodu Autonomicznego

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

zwiedzanie miejsc powiązanych z piwem, np. browarów, pubów itp. oraz smakowanie różnych gatunków piwa

Źródła:

SJP.pl

Birr

jednostka monetarna Etiopii (1 birr = 100 centów)

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) monet. waluta Etiopii;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Birr – historyczna nazwa miejscowości Buc we Francji
Birr – miasto w Irlandii
Birr – gmina w Szwajcarii, w kantonie Argowia, w okręgu Brugg
Birr – waluta w Etiopii
Birr (ang. Birr Castle) – zamek w Irlandii
Kevin Birr (ur. 1969) – amerykański curler
Todd Birr (ur. 1968) – amerykański curler
BIR

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Birsztany

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto w Litwie, w okręgu kowieńskim;

czasownik nieprzechodni niedokonany

(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Zaolzie. wymigiwać się od pracy, leniuchować

(1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Zaolzie. włóczyć się

Źródła:

Wiktionary

Bisajanka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) etn. przedstawicielka rdzennej ludności zamieszkującej północno-zachodnie wybrzeże wyspy Borneo

Źródła:

Wiktionary

odległość dwóch oktaw; termin stosowany w traktatach teoretycznych Średniowiecza i Renesansu

Źródła:

SJP.pl

Bise

skrót od: Bank Inicjatyw Społeczno-Ekonomicznych

Bise – lokalny wiatr wiejący głównie ze wschodu i północnego wschodu, nad obniżeniem między Alpami a Jurą. Latem przynosi suche powietrze, pogoda jest słoneczna, a temperatura odpowiednia do pory roku. Zimą napływające powietrze jest zimne i wilgotne oraz duże niskie zachmurzenie. Efekty wiatru są szczególnie odczuwalne w okolicy Genewy.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bisegmentacja

podział na dwa segmenty

Źródła:

SJP.pl

Biseks

potocznie o biseksualiście; bi

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pot. biseksualista

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bisekstylny

przymiotnik

(1.1) określenie roku przestępnego;

Źródła:

Wiktionary

przysłówek sposobu

(1.1) w sposób biseksualny

Źródła:

Wiktionary

Biseksualność

popęd płciowy do obojga płci; biseksualizm

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) odprzym. cecha tego, co jest biseksualne; cecha tych, którzy są biseksualni

Biseksualność (z łac. "bi" „oboje, dwa” oraz z sexualis „płciowy”), także: "biseksualizm" – pociąg seksualny do zarówno mężczyzn, jak i kobiet.

Termin „biseksualizm” jest często używany głównie w kontekście ogólnego pociągu do kobiet i jak i mężczyzn, jednak biseksualność (orientacji seksualna) odpowiada wyłącznie za pociąg seksualny, więc nie jest tym samym co biromantyczność (orientacja romantyczna) która odpowiada za romantyczne odczucia wobec tych samych osób lub płci.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Biseksualny

1. obupłciowy, hermafrodytyczny; obojnaczy, obojnacki;
2. taki, który odczuwa pociąg seksualny do obu płci

przymiotnik

(1.1) seks. odczuwający pociąg seksualny do osobników obu płci

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. biustonosz

Źródła:

Wiktionary

Bishop

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Biskup
Bishop – brytyjskie działo samobieżne z czasów drugiej wojny światowej
Bishop – jeden z bohaterów komiksu X-Men
Bishop – android, jeden z bohaterów filmów Obcy – decydujące starcie i Obcy 3
Ben Bishop – hokeista amerykański
Edmund Bishop – historyk angielski
Elizabeth Bishop – poetka
Maurice Bishop – polityk grenadyjski
William Bishop – pilot
Bishop – miasto w stanie Kalifornia, w hrabstwie Inyo
Bishop – miejscowość w stanie Georgia, w hrabstwie Oconee
Bishop – miasto w stanie Teksas, w hrabstwie Nueces

Źródła:

Wikipedia

Bisior

1. naszyjnik z pereł naszywanych na jedwabnej taśmie;
2. dawniej: cenna tkanina, najczęściej lniana;
3. wydzielina gruczołu bisiorowego małży

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zool. wiązka jedwabistych nici powstająca z szybko krzepnącej wydzieliny niektórych małży;

(1.2) daw. cienka tkanina wyrabiania z bisioru (1.1)

(1.3) daw. delikatna i kosztowna tkanina (bawełniana, lniana lub wełniana)

(1.4) wisior, feston, girlanda

(1.5) lśniące paciorki

Bisior (starorus. "biser" – naszyjnik z pereł) – wiązka jedwabistych nici powstająca z szybko krzepnącej wydzieliny niektórych, głównie morskich małży (omułek, szołdra) lub rzadko słodkowodnych (racicznica). Wśród gatunków występujących w Polsce bisior wytwarza racicznica zmienna.

Źródła:

Źródła:

SJP.pl

Biskowice

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

(1.1) geogr. wieś na zachodniej Ukrainie, w obwodzie lwowskim, w rejonie samborskim, położona nad rzeką Strwiąż;

Biskowice (ukr. Бісковичі) – wieś w zachodniej Ukrainie, w obwodzie lwowskim, w rejonie samborskim, w siedziba hromady Biskowice.

Ludność: 2300 mieszkańców (2025 r.). Położona nad rzeką Strwiąż.

We wsi jest przystanek kolejowy Biskowice.

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Biskup

w Kościołach katolickich i prawosławnych: duchowny mający najwyższy stopień święceń kapłańskich

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) kośc. w kościołach chrześcijańskich duchowny wysokiego szczebla, ze święceniami biskupimi lub ordynowany na urząd biskupi, najczęściej kierujący diecezją;

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Biskupa

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kośc. zwierzchniczka kościelna wysokiego szczebla, zwykle luterańskiego, kierująca diecezją

forma rzeczownika|rodzaj=męskoosobowy.

1. taki, który jest charakterystyczny dla biskupa lub jest w posiadaniu biskupa;
2. taki, który jest fioletowy z odcieniem amarantowym

przymiotnik relacyjny

(1.1) rel. dotyczący do biskupa, związany z biskupem

przymiotnik jakościowy

(2.1) mający kolor amarantowofioletowy, taki jak kolor szaty biskupa

forma rzeczownika.

(3.1) M. i W. lm. od: biskup

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Biskupice

1. nazwa wielu wsi w Polsce;
2. dzielnica Zabrza;
3. wieś na Słowacji

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Biskupice – część miasta Wiązów
Biskupice – część miasta Zabrze
Biskupice – wieś w woj. dolnośląskim, w pow. legnickim, w gminie Legnickie Pole
Biskupice – wieś w woj. dolnośląskim, w pow. oleśnickim, w gminie Syców
Biskupice – osada w woj. dolnośląskim, w pow. trzebnickim, w gminie Wisznia Mała
Biskupice – kolonia w woj. dolnośląskim, w pow. wołowskim, w gminie Wołów
Biskupice – wieś w woj. dolnośląskim, w pow. wrocławskim, w gminie Jordanów Śląski
Biskupice – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. radziejowskim, w gminie Radziejów
Biskupice – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. toruńskim, w gminie Łubianka
Biskupice – wieś w woj. lubelskim, w pow. świdnickim, w gminie Trawniki
Biskupice – wieś w woj. łódzkim, w pow. sieradzkim, w gminie Sieradz
Biskupice – wieś w woj. małopolskim, w pow. dąbrowskim, w gminie Gręboszów

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Biskupicki

przymiotnik od: Biskupice

Źródła:

SJP.pl

Biskupiec

1. miasto w Polsce;
2. wieś w Polsce

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto w Polsce, w powiecie olsztyńskim;

Biskupiec (lub "Biskupiec Reszelski"; Bischofsburg) – miasto w Polsce, w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie olsztyńskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Biskupiec. Miasto położone jest na Pojezierzu Olsztyńskim nad rzeką Dymer.

Według danych GUS z 1 stycznia 2024 r. Biskupiec liczył 9924 mieszkańców.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Biskupiecki

przymiotnik od: Biskupiec, Biskupiec Pomorski

przymiotnik relacyjny

(1.1) dotyczący Biskupca

(1.2) dotyczący Biskupca Pomorskiego

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Biskupin

1. wieś w Polsce;
2. osiedle we Wrocławiu

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

Biskupnica (niem. "Bischofswalde," kaszub. "Biskùpnica") – wieś w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie człuchowskim, w gminie Człuchów. Leży przy trasie linii kolejowej Człuchów-Szczecinek.

Wieś jest siedzibą sołectwa "Biskupnica". W skład sołectwa wchodzi również miejscowość Gębarzewo.

Źródła:

Wikipedia

Biskupski

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Dariusz Biskupski – polski aktor teatralny i filmowy
Ludwik Biskupski – turecki historyk i działacz Polonii w Turcji
Maciej Biskupski – polski socjolog, działacz samorządowy
Mieczysław Biskupski – polski prawnik, korporant, oficer II Korpusu Polskiego w Rosji, rotmistrz WP, urzędnik państwowy, oficer AK.
Stanisław Biskupski – kapitan WP, działacz niepodległościowy, harcerz, inwalida wojenny
Stefan Biskupski – katolicki duchowny, profesor prawa kanonicznego
Stefan Biskupski – polski polityk
Stefan Biskupski – polski rolnik, ziemianin, działacz społeczny, rotmistrz WP, urzędnik państwowy
Tadeusz Biskupski – polski inżynier chemik, oficer, przedsiębiorca
Wincenty Biskupski – polski adwokat, wydawca, polityk, działacz gospodarczy i społeczny

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Biskupstwo

1. jednostka podziału terytorialnego w Kościele; diecezja
2. urząd, godność biskupa

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) kośc. godność, urząd biskupa

(1.2) kośc. praw. administracyjny okręg kościelny pod jurysdykcją biskupa

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Biskupstwo – urząd kościelny sprawowany przez biskupa
Biskupstwo – diecezja, biskupstwo rezydencjalne czyli terytorium, na którym biskup wykonuje swą władzę
Biskupstwo – biskupstwo misyjne
Biskupstwo – biskupstwo tytularne

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Biskwit

1. lekkie, dobrze wypieczone ciasto cukiernicze; biszkopt;
2. trwałe pieczywo cukiernicze, np. herbatnik, suchar;
3. przedmiot dekoracyjny przypominający marmur;
4. półprodukt w przemyśle ceramicznym; biszkopt

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) wstępnie wypalona ceramika przed szkliwieniem;

(1.2) ceramika nieszkliwiona o powierzchni przypominającej marmur

(1.3) cuk. ciasto biszkoptowe

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Biskwit – przedmiot dekoracyjny z porcelany nieszkliwionej, przypominającej marmur. Także półprodukt w przemyśle ceramicznym.
Biskwit – lekki wypiek ciasto cukierniczy, biszkopt

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Biskwitowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) techn. wypalanie surowego wyrobu ceramicznego przed szkliwieniem

Źródła:

Wiktionary

Biskwitować

wyżarzać surowy wyrób ceramiczny przed szkliwieniem w temperaturze 900°C

Źródła:

SJP.pl

Biskwitowy

→ biskwit

Patrz:biskwit

Źródła:

SJP.pl

Bislama

język kreolski powstały na bazie angielskiego, język urzędowy Vanuatu

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) jęz. jeden z języków urzędowych na Vanuatu;

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bismala

formuła rozpoczynająca surę Koranu, stanowiąca także muzułmański ornament kaligraficzny i architektoniczny; basmala, bismilla, bismillah

Źródła:

SJP.pl

Bismarck

[czytaj: bismark] nazwisko, np. Otto von Bismarck (1815-98), niemiecki książę, pierwszy kanclerz zjednoczonego cesarstwa niemieckiego

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Otto von Bismarck – niemiecki polityk, kanclerz II Rzeszy
Georg von Bismarck − niemiecki oficer Wehrmachtu w randze generała porucznika
Pancerniki typu „Bismarck” – typ pancerników niemieckich z okresu II wojny światowej
- „Bismarck” – niemiecki pancernik z okresu II wojny światowej
Archipelag Bismarcka – grupa wysp w zachodniej części Oceanu Spokojnego
Morze Bismarcka – morze międzywyspowe, część Oceanu Spokojnego
Bismarck – brazylijski piłkarz
Bismarck-Tunnel – dawna piwiarnia w Poznaniu
Bismarck – stolica stanowa i miasto w stanie Dakota Północna, w hrabstwie Burleigh
Bismarck – miasto w Niemczech, w Saksonii-Anhalt
Bismarck – wieś w stanie Illinois, w hrabstwie Vermilion
Bismarck – miasto w stanie Missouri, w hrabstwie St. Francois

Źródła:

Wiktionary

Bisowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

stolica Gwinei Bissau

nazwisko, np. Henryk Bista (zm. 1997), aktor

Źródła:

SJP.pl

Bistabilność

→ bistabilny

Patrz:bistabilny

Źródła:

SJP.pl

Bistabilny

mający dwa stabilne stany

Źródła:

SJP.pl

Bisti

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) perska moneta o wartości 20 dinarów;

Bisti – perska moneta o wartości 20 dinarów, bita od XVI wieku. "Bisti" najdłużej emitowano w Gruzji pod okupacją rosyjską – do 1810 r., gdzie odpowiadała dwóm kopiejkom.

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Bistor

kremplina; we włókiennictwie:
1. skędzierzawiona przędza syntetyczna o dużej puszystości;
2. tkanina, dzianina z tej przędzy;
3. potocznie: odzież z takiej dzianiny

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) włók. przędza syntetyczna produkcji polskiej o dużej puszystości; także tkanina, dzianina z tej przędzy;

bisurman; dawniej:
1. pogardliwie o wyznawcy islamu;
2. urwis, hultaj

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) daw. pogard. wyznawca islamu

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bisurmanić

1. robić, co się chce, prowadzić hulaszcze życie; hulać, bradziażyć, lumpować, lampartować się;
2. łobuzować, psocić, rozrabiać;
3. uwodzić czyjąś żonę

czasownik przechodni niedokonany

stolica Kirgistanu

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) stpol. biszkopt

Źródła:

Wiktionary

Biszkopcik

zdrobnienie od: biszkopt

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zdrobn. od biszkopt

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Biszkopt

wyrób cukierniczy z ciasta o tej samej nazwie

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) cuk. spoż. lekkie, suche ciasto używane do wyrobów cukierniczych;

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy

(2.1) kulin. ciastko z biszkoptu (1.1)

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(3.1) środ. harc. nowy harcerz, bez stopnia, przed Przyrzeczeniem Harcerskim

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Biszkoptowiec

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Biszofitowy

→ biszofit

Źródła:

SJP.pl

Bit

1. rockowa muzyka rozrywkowa popularna w latach 60. XX wieku, charakteryzująca się silnie zaznaczonym rytmem; beat, bigbit, big-beat, mocne uderzenie;
2. w muzyce: równomierne uderzenie odmierzające kolejne takty utworu; beat

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) inform. mat. najmniejsza porcja informacji, liczba binarna, mogąca przyjąć wartości 0 lub 1;

(1.2) techn. wymienna końcówka w elektrycznych narzędziach do wkręcania;

(1.3) muz. rytmiczne uderzenie odmierzające kolejne takty utworu

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bitchface

[czytaj: biczfejs] środowiskowo: wrogi wyraz twarzy, głównie u kobiety; bitch face, biczfejs

Źródła:

SJP.pl

Bitcoin

[czytaj: bitkojn] kryptowaluta stworzona w 2009 roku

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) finans. jedna z kryptowalut, wprowadzona do użytku w 2009 roku;

→ bitwa

przymiotnik

(1.1) dotyczący bitwy, związany z bitwą

Patrz:bitwa

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bitka

1. niewielka, mało znacząca bójka;
2. bitki - kotlety bite
3. awantura połączona z biciem się; burda, bijatyka, bójka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pot. bójka

(1.2) karc. tura, podczas której gracze zrzucają karty w odpowiedzi na kartę wystawioną przez gracza, który tę turę zaczął

(1.3) karc. karty z bitki (1.2)

(1.4) pot. kulin. kotlet bity

(1.5) kulin. (baletka), ciasteczko biszkoptowe przełożone marmoladą lub powidłami i posypane makiem

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bitki

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) kulin. rozbite tłuczkiem odkrawki mięsa

→ bitny

zasada stosowania dwóch tonacji w dwóch różnych, równoczesnych głosach utworu muzycznego

Bitonalność – użycie w utworze w dwóch jednocześnie brzmiących głosach dwóch różnych tonacji, np. preludium "Żagle" Claude'a Debussy'ego (końcowy fragment utworu w tonacjach C-dur i Des-dur) i zbudowana w tonacjach C-dur i Fis-dur fanfara na początku baletu "Pietruszka" Igora Strawinskiego:

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

bitter – odmiana piwa typu ale
Bitter – niemieckie przedsiębiorstwo motoryzacyjne
bitter – grupa gorzkich wódek i likierów
Albert Bitter – niemiecki duchowny
Francis Bitter – amerykański fizyk
Johannes Bitter – niemiecki piłkarz ręczny

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bittorrent

[czytaj: bit torent] protokół wymiany i dystrybucji plików przez internet

BitTorrent – protokół wymiany i dystrybucji plików przez Internet, którego celem jest odciążenie łączy serwera udostępniającego pliki. Jego największą zaletą w porównaniu do protokołu HTTP jest podział pasma pomiędzy osoby, które w tym samym czasie pobierają dany plik. Oznacza to, że użytkownik w czasie pobierania wysyła fragmenty pliku innym użytkownikom.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Bitum

substancja pochodzenia organicznego, mieszanina węglowodorów zawartych w skałach; bitumin

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) chem. mieszanina różnych substancji organicznych ciekłych bądź stałych o dużej lepkości, będąca najczęściej koloru czarnego lub brunatnoczarnego;

(1.2) składnik bitumu (1.1)

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bitumen

odpowiednik betonu lub jedna z odmian używanego w malarstwie brązu (brunatu)

Źródła:

SJP.pl

bitumizacja;
1. tworzenie się bituminów w skałach;
2. napełnianie czegoś bituminami - substancjami mineralnymi pochodzenia organicznego

Źródła:

SJP.pl

Bituminowy

zawierający bituminy; bitumiczny, smolisty

Źródła:

SJP.pl

Bitumizacja

Źródła:

SJP.pl

Bitumowy

przymiotnik od: bitum

przymiotnik

(1.1) dotyczący bitumu; zawierający bitum

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bitunk

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) stpol. łup, zdobycz

Źródła:

Wiktionary

Bitwa

walka; wojna

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) wojsk. bezpośrednie starcie zbrojne wojsk skonfliktowanych stron;

(1.2) przen. każda inna potyczka, również dla zabawy

Bitwa – zbrojne starcie sił zbrojnych stron prowadzących wojnę, mające zwykle duży lub decydujący wpływ na przebieg lub wynik operacji, kampanii i wojny. We współczesnej terminologii wojskowej bitwa to kilka jednoczesnych lub kolejnych operacji prowadzonych siłami kilku współdziałających ze sobą frontów lub grup armii przy udziale lotnictwa i ewentualnie marynarki wojennej. Potocznie bitwą określa się każde większe starcie zbrojne.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Bity

potocznie: cały, pełny (np. bite dwie godziny)

przymiotnik relacyjny

(1.1) utwardzony, zagęszczony przez ubijanie

(1.2) pot. pełny, cały

(1.3) pot. powypadkowy (o samochodzie)

forma czasownika.

(2.1) ims. przymiotnikowy bierny od bić

forma rzeczownika|rodzaj=męskorzeczowy.

(3.1) plural|bit.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bitynia

kraina historyczna nad Morzem Czarnym

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. hist. kraina historyczna w Azji Mniejszej, prowincja rzymska;

zdrobnienie od: biurko

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) zdrobn. od: biurko

(1.2) zdrobn. od: biuro

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Biuret

związek chemiczny będący pochodną mocznika

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) chem. związek organiczny będący dimerem mocznika;

Nie mylić z: Biureta.

Biuret – organiczny związek chemiczny, produkt kondensacji mocznika.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Biureta

przyrząd w postaci rurki szklanej z podziałką i zamknięciem u dołu

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) chem. sprzęt laboratoryjny o kształcie (zazwyczaj) długiej i cienkiej rurki szklanej, z precyzyjną skalą objętości, który jest od dołu zakończony kranikiem i precyzyjnie wykonanym „dzióbkiem”, używany w chemicznej analizie objętościowej do odmierzania roztworów

Nie mylić z: Biuret.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Biuretowy

reakcja biuretowa - reakcja pozwalająca na wykrycie białek i polipeptydów dzięki zastosowaniu biuretu

przymiotnik

(1.1) dotyczący biurety

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Biurko

mebel służący do pracy biurowej lub nauki

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) mebel, który służy do wygodnego pisania i czytania

(1.2) rzad. zdrobn. od biuro

Biurko – mebel skrzyniowy z szufladami, szafkami i skrytkami.

Używany we Francji i Anglii termin "bureau" pochodzi od słowa "bure", oznaczający typ zgrzebnego płótna, którym w średniowieczu przykrywano stoły i pulpity kancelistów.

Obecnie jest najczęściej używane jako pulpit do pisania i podstawka pod komputer. Szuflady i szafki służą jako schowki na papier i przybory biurowe.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Biurkowy

związany z biurkiem

przymiotnik relacyjny

(1.1) dotyczący biurka, związany z biurkiem

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Biuro

1. instytucja lub jej część, do których zadań należą prace techniczno-kancelaryjne, załatwianie interesantów itp.;
2. lokal tej instytucji;
3. zespół urzędników pracujących w jakiejś instytucji;
4. dawniej: biurko (mebel)

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) budynek lub pomieszczenie, w którym są wykonywane prace administracyjne, umysłowe, są zbierane i przetwarzane informacje;

(1.2) forma działalności administracyjnej polegająca na zbieraniu, opracowywaniu i przekazywaniu informacji

(1.3) forma działalności usługowej polegająca na zbieraniu i sprzedaży informacji

Biuro (fr. "bureau") – miejsce pracy pracowników administracyjnych instytucji lub firmy albo administracyjna instytucja, wykonująca właściwe sobie prace urzędnicze.

Podstawowe typy pomieszczeń pracy biurowej:

Ilość powierzchni biura jako zespołu pomieszczeń służących pracownikom biurowym pracującym na stałe w biurze przypadająca na jedną osobę oznacza poziom zaludnienia biura.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Biurofaks

telefaks zainstalowany na poczcie do użytku klientów

Źródła:

SJP.pl

Biurokracja

1. w polityce: system zarządzania, w którym decydującą rolę spełnia aparat administracyjny;
2. grupa ludzi zawodowo trudniąca się administrowaniem i organizacją pracy instytucji państwowych gospodarczych, społecznych; administracja;
3. przerost formalistyki w działalności urzędów, bezduszne przestrzeganie przepisów w załatwianiu spraw urzędowych i interesantów; biurokratyczność, biurokratyzm, formalizm, formalistyka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pot. przesadna formalistyka w działalności urzędów, bezduszne przestrzeganie przepisów w załatwianiu spraw urzędowych i interesantów

(1.2) polit. system zarządzania, w którym decydującą rolę odgrywa administracyjny aparat urzędniczy;

(1.3) urz. grupa ludzi zawodowo trudniąca się administrowaniem i organizacją pracy instytucji państwowych, gospodarczych, społecznych

Biurokracja (od słów bureau – „urząd, biuro, biurko” i gr. "kratos" – „władza”) – scentralizowany system organizacyjny, w którym władza powiązana jest z urzędem. Pojęcie to oznacza oderwanie władzy od obywateli, a wręcz podejmowanie przez urzędników decyzji szkodliwych dla społeczeństwa.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Biurokracyjny

→ biurokracja; biurokratyczny

Źródła:

SJP.pl

Biurokrata

urzędnik, który kieruje się w wykonywaniu swoich obowiązków wyłącznie przepisami; biuralista, formalista

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) urzędnik ściśle przestrzegający i wymagający przestrzegania kwestii formalnych

Biurokrata (od bureaucrate) – urzędnik załatwiający sprawy biurokratycznie, tj. sztywno trzymający się przepisów i bez należytego uwzględnienia wymagań życia praktycznego.

Urzędnika biurokratę cechuje nadmierny formalizm, prowadzący do schematycznego rozpoznawania spraw zgodnie z jedną, obowiązującą interpretacją i bez uwzględnienia okoliczności konkretnego przypadku.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Biurokratka

urzędniczka nadmiernie przestrzegająca przepisów

Źródła:

SJP.pl

1. w polityce: związany z biurokracją - systemem rządów urzędniczych;
2. potocznie: bezduszny, ściśle przestrzegający przepisów; formalistyczny, rutyniarski

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z biurokracją, dotyczący biurokracji

przymiotnik jakościowy

(2.1) nadmiernie przestrzegający przepisów

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Biurokratyzacja

proces poszerzania władzy urzędników poprzez podporządkowywanie różnych dziedzin życia społecznego procedurom i sztywnym przepisom

Biurokratyzacja – proces rozpowszechniania się organizacji opartych na modelu biurokracji, będący następstwem demokratyzacji; poszerzenie władzy urzędników poprzez podporządkowanie coraz większej sfery życia społecznego przepisom i procedurom prawnym.

Niektórzy autorzy postulują możliwość debiurokratyzacji:

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Biurokratyzm

przerost formalistyki w działalności urzędów, bezduszne przestrzeganie przepisów w załatwianiu spraw urzędowych i interesantów; biurokracja, biurokracja, formalizm, formalistyka

Źródła:

SJP.pl

budynek, w którym znajdują się biura

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) archit. budynek, w którym mieszczą się biura

Biurowiec, także budynek biurowy – budynek mieszczący biura i inne pomieszczenia służące za miejsce wykonywania pracy umysłowej.

SJP.pl
Wiktionary

Biust

1. piersi kobiece
2. rzeźba lub płaskorzeźba przedstawiająca górną część postaci; popiersie

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) piersi kobiety

(1.2) popiersie

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Biusthalter

dawniej: biustonosz

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

instrument muzyczny z wschodniej Azji, typ lutni

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) muz. czterostrunna japońska lutnia

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Biwa (instrument muzyczny) pochodzący z wschodniej Azji.
Biwa (jezioro)

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Biwaczek

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zdrobn. od biwak

Źródła:

Wiktionary

Biwak

1. obozowanie, zwykle w namiotach
2. miejsce obozowania; obóz

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

ten, kto mieszka na biwaku, biwakuje

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba będąca na biwaku

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Biwakowiczka

→ biwakowicz

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) uczestniczka biwaku

Patrz:biwakowicz

Źródła:

(1.1) zootechn. gw-pl|Śląsk Cieszyński, Zaolzie. młoda owca

(1.2) zootechn. rasa owiec wałaskich

Źródła:

Wiktionary

Biz

1. skórzany pasek przy bucie;
2. spód pierścionka łączący wierzch z szyną

skrótowiec

(1.1) = ekon. bezpośrednie inwestycje zagraniczne

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

BIZ – Bezpośrednie Inwestycje Zagraniczne
BIZ – kod Belize według oznaczeń Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego
BiZ - przedmiot szkolny, Biznes i Zarządzanie
.biz
Biez
Bitz

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

(1.1) hist. starożytne miasto nad cieśniną Bosfor, nad zatoką Złotego Rogu; później Konstantynopol; obecnie Stambuł;

(1.2) termin stosowany przez nowożytnych historyków na określenie cesarstwa bizantyńskiego/cesarstwa bizantyjskiego

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Cesarstwo Bizantyńskie
Bizancjum – starożytne miasto leżące nad cieśniną Bosfor, obecnie Stambuł
bizancjum – potoczne określenie sztuki bizantyńskiej

(1.1) hist. dotyczący Bizancjum, związany z Bizancjum

przymiotnik jakościowy

(2.1) książk. przen. wyróżniający się wschodnim przepychem

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bizantyjskość

→ bizantyjski

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) odprzym. cecha tego, co jest bizantyjskie

Patrz:bizantyjski

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bizantynista

osoba specjalizująca się w bizantynistyce; bizantynolog

Źródła:

SJP.pl

Bizantynistka

→ bizantynista

rzeczownik, rodzaj nijaki

nauka zajmująca się badaniem historii, kultury, sztuki starożytnego Bizancjum; bizantynistyka, bizantologia

Bizantynologia, in. bizantynistyka – dział nauk zajmujący się badaniem historii, literatury, sztuki Cesarstwa Bizantyńskiego (395–1453), zwanego od czasów renesansu Bizancjum. Termin Bizancjum został po raz pierwszy użyty w 1562 roku przez niemieckiego historyka Hieronima Wolfa. Bizantynologia stanowi obecnie odrębną gałąź historii powszechnej średniowiecza.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

nazwisko, np. Georges Bizet [czytaj: żorż biZE, w odmianie, np. Georges'a Bizeta - żorża biZEta] kompozytor francuski (1838-75)

Źródła:

SJP.pl

Bizjet

[czytaj: bizdżet] mały, luksusowy odrzutowiec; biz-jet

Źródła:

SJP.pl

Bizmit

ochra bizmutowa

Źródła:

SJP.pl

Bizmut

pierwiastek chemiczny (Bi) z grupy azotowców

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu Bi i liczbie atomowej 83;

(1.2) atom bizmutu (1.1)

Bizmut (Bi, bismutum) – pierwiastek chemiczny, metal bloku p układu okresowego.

Źródła:

SJP.pl

Bizmutynit

Źródła:

SJP.pl

Biznesik

mały biznes - firma; firemka

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) mała firma

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Biznesmen

businessman;
1. człowiek prowadzący interesy; przedsiębiorca, handlowiec, przemysłowiec;
2. właściciel firmy produkcyjnej, handlowej lub usługowej

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) pot. ekon. osoba oficjalnie prowadząca działalność gospodarczą

(1.2) pot. osoba prowadząca interesy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Biznesmenka

kobieta prowadząca interesy; przedsiębiorczyni, businesswoman, businessmanka

Źródła:

SJP.pl

Biznesmeński

związany z biznesmenem, będący właściwością biznesmena

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z biznesmenem, dotyczący biznesmena

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Biznesowy

→ biznes

przymiotnik

(1.1) hand. dotyczący biznesu

Patrz:biznes

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Biznespartnerka

→ biznespartner

(2.1) środ. LGBT: biseksualista

Bizon ("Bison") – podrodzaj dużych ssaków z rodziny wołowatych (Bovidae) charakteryzujących się krótką, szeroką głową, krótką szyją i wysokim kłębem. Owłosienie przedniej części ciała jest dłuższe.

nazwisko

1. zadawać razy; chłostać;
2. uderzać;
3. dzwonić;
4. napływać;
5. strzelać, trafiać strzałem;
6. wylewać się, tryskać;
7. zwyciężać, pokonywać;
8. lśnić;
9. zabijać;
10. tłoczyć, drukować;
11. ubijać, miesić;
12. bić się:
a) pojedynkować się;
b) bić samego siebie;
c) bić jeden drugiego

czasownik przechodni niedokonany

(1.1) uderzać kogoś lub coś, zadawać komuś ból

(1.2) o dzwonie emitować głośny dźwięk

(1.3) o skrzydłach i rękach machać nimi

(1.4) o sercu / pulsie normalna lub (częściej) wzmożona, czynność serca, odczuwalny puls

(1.5) w grach zabierać przeciwnikowi kartę, pionka, itp.

(1.6) o monetach, medalach produkować za pomocą stempla lub prasy

(1.7) uderzać w jakiś instrument perkusyjny

(1.8) ubijać zwierzęta

(1.9) wojsk. strzelać z dział, armaty; o armatach: wystrzeliwać pociski

(1.10) stpol. napadać

(1.11) stpol. wbijać, zakładać

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Bięcino

wieś województwie pomorskim

Bięcino (kaszb. "Bicëno", Benzin) – wieś-ulicówka w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie słupskim, w gminie Damnica. Ma status sołectwa.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa słupskiego.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Biłgoraj

1. miasto w Polsce;
2. osada w Polsce

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto powiatowe w województwie lubelskim;

(1.2) geogr. adm. gmina wiejska w Polsce;

Biłgoraj ( Bilgoraj, ‏בילגוריי‎, Билгорай, Білго́рай) – miasto w południowo-wschodniej Polsce, w województwie lubelskim, siedziba powiatu biłgorajskiego i gminy wiejskiej Biłgoraj.

Drugie pod względem liczby ludności (po Zamościu) miasto w południowej części województwa lubelskiego. W przeszłości był miastem szlacheckim, założonym przez Gorayskich herbu Korczak w drugiej połowie XVI wieku.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Biłgorajanin

Biżuteria (fr. "bijouterie", od "bijou" – klejnot) – drobny przedmiot złotniczy i jubilerski służący do ozdoby ciała i stroju, zazwyczaj z metali i kamieni szlachetnych i ozdobnych.

Biżuteria odznacza się przede wszystkim artystycznym wykonaniem – i dzięki temu kryterium do biżuterii można zaliczyć ozdoby ludów pierwotnych. Formy artystyczne kształtowały się i kształtują zgodnie z ogólnymi trendami mody.

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Biżuteryjny

przymiotnik od: biżuteria

przymiotnik

(1.1) dotyczący biżuterii, związany z biżuterią

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary