rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) środ. zacisk na rury do regulacji przepływu;

Źródła:

Wiktionary

Cyberatak

ofensywne działanie w internecie, którego celem mogą być systemy informatyczne, sieci komputerowe lub urządzenia osobiste

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) krym. atak dokonywany za pośrednictwem internetu

Cyberatak – złośliwy incydent związany z ICT wywołany przez próbę zniszczenia, ujawnienia, zmiany, dezaktywacji, kradzieży lub uzyskania nieuprawnionego dostępu do składnika aktywów (jak np. systemów komputerowych, sieci, programów) lub jego nieuprawnionego wykorzystania przez jakiegokolwiek agresora.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cyberbezpieczeństwo

ochrona systemów, sieci i danych przed atakami, uszkodzeniem lub nieuprawnionym dostępem

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) inform. ogół działań i procesów mających na celu zapewniania bezpieczeństwa systemom informatycznym;

skrót od: cybernetyka, cybernetyczny (czytany jako cały, odmienny wyraz)

Źródła:

SJP.pl

Cybernauta

rzadko: osoba korzystająca z Internetu, surfująca po Internecie; internauta

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cybernetyk

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) psych. inform. prześladowanie, obrażanie, nękanie, wyśmiewanie kogoś z wykorzystaniem Internetu lub telefonu komórkowego;

Cyberprzemoc (cybermobbing, cyberbullying, agresja elektroniczna, elektroniczna przemoc rówieśnicza) – stosowanie przemocy poprzez: prześladowanie, zastraszanie, nękanie, wyśmiewanie innych osób z wykorzystaniem Internetu i narzędzi typu elektronicznego takich jak: SMS, e-mail, witryny internetowe, fora dyskusyjne w internecie, portale społecznościowe i inne. Osobę dopuszczającą się takich czynów określa się stalkerem.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cyberprzestrzeń

1. wirtualna przestrzeń, w której komunikują się komputery i inne urządzenia cyfrowe, np. telefony komórkowe; cyberspace;
2. potocznie: internet

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) przest. rzekoma przestrzeń, w której komunikują się komputery

Cyberprzestrzeń (również wirtualny świat, cyberspace, hybryda będąca skrótem od cybernetics space „przestrzeń cybernetyczna”) – iluzja świata rzeczywistego stworzona za pomocą metod teleinformatycznych. Ułatwia wymianę, gromadzenie i udostępnianie informacji za pośrednictwem komputerów oraz komunikację między człowiekiem i komputerem.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cyberprzestępca

osoba dokonująca przestępstw z wykorzystaniem środków komunikacji elektronicznej

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) inform. krym. przestępca łamiący prawo w Internecie

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cyberprzestępczość

popełnianie przestępstw z wykorzystaniem środków komunikacji elektronicznej

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) krym. popełnianie przestępstw przy użyciu systemów komputerowych

→ cyberpunkowy

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cyberszpiegowski

→ cyberszpieg

Patrz:cyberszpieg

Źródła:

SJP.pl

Cybertariat

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

[czytaj: cyber-zagrożenie] zagrożenie mające związek z korzystaniem ze środków komunikacji elektronicznej, głównie internetu

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) zagrożenie mające związek z systemami komputerowymi, zwłaszcza korzystaniem z internetu

(1.2) hist. niewielkie naczynie;

(1.3) archit. obudowa ołtarza w kształcie baldachimu opartego na czterech kolumnach;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Cyborium – naczynie używane w starożytności
Cyborium – puszka na hostie
Cyborium – w architekturze sakralnej rodzaj baldachimu
Cyborium – późnośredniowieczne i renesansowe tabernakulum
Cyborium – cyborium Jana Marii Padovano w kościele Mariackim w Krakowie

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Cybuch

rurka fajki, przez którą przechodzi dym

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) część fajki, rurka łącząca główkę z ustnikiem, służąca do ciągnięcia dymu

(1.2) daw. gwara. więz. noga

Cybuch (z tureckiego "çıbık, çubuk") – podłużna, rurkowata część fajki łącząca główkę z ustnikiem.

W zależności od typu fajki cybuch może być łączony z główką, lub stanowić z nią monolit (np. w klasycznych fajkach wrzoścowych).

Ustnik może być przymocowany do cybucha (na sztywno lub elastycznie) lub stanowić jego specjalnie ukształtowane zakończenie.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cybula

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Andrzej Cybula (ur. 1960) – polski koszykarz występujący na pozycji obrońcy.
Franciszek Cybula (1940–2019) – polski duchowny katolicki, kapelan prezydenta Lecha Wałęsy w latach 1990–1995.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cybulak

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Adam Cybulski – polski inżynier dróg i mostów
Aleksander Weissberg-Cybulski – fizyk
Bogdan Cybulski (ujednoznacznienie)
Czesław Cybulski – trener lekkiej atletyki,
Eugeniusz Cybulski – polski urzędnik państwowy
Filip Cybulski – polski lekkoatleta, tyczkarz
Grzegorz Cybulski – polski lekkoatleta, skoczek w dal
Gustaw Cybulski – aktor, reżyser, scenarzysta, poeta, żołnierz Legionów Polskich.
Henryk Cybulski – leśnik
Jan Cybulski (ujednoznacznienie)
Julian Cybulski – polski architekt
Julian Cybulski – polski polityk

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cybuszek

część fajki (cybuch)

Źródła:

SJP.pl

Cyc

potocznie: pierś kobiety, sutek; cycek

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) grub. pierś kobieca, rzadziej zwierzęca

(1.2) daw. włók. rodzaj wzorzystej tkaniny bawełnianej, odmiana perkalu

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) reg. człowiek wyzyskujący innych, skąpiec, pieczeniarz

Cyc (wymowa) – projekt z dziedziny sztucznej inteligencji (AI), mający na celu stworzenie kompletnej bazy wiedzy, tak zwanego "zdrowego rozsądku". Ma to stanowić podstawę, która umożliwi programom AI, przeprowadzanie rozumowania podobnego do ludzkiego.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cycasty

cycaty; potoczne:
1. o zwierzęciu (np. o krowie) - mający pokaźne wymiona;
2. o człowieku - mogący poszczycić się pokaźnym biustem

Źródła:

SJP.pl

Cycatka

Cycero

cicero;
1. stopień pisma o wielkości 12 punktów typograficznych;
2. jednostka długości w układzie wielkości drukarskich wynosząca 12 punktów typograficznych

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) typogr. druk. w systemie miar typograficznych Didota stopień czcionki odpowiadający dwunastu punktom (4,5108 mm)

(1.2) druk. poligr. miara długości stosowana w poligrafii i drukarstwie, równa jednej czwartej kwadratu;

przymiotnik

(1.1) druk. poligr. związany z cycerem (stopniem wielkości pisma)

Źródła:

Wiktionary

Cyceroński

przymiotnik dzierżawczy - należący do Cycerona lub z nim związany; Cyceronowski

przymiotnik

(1.1) związany z rzymskim mówcą i politykiem Cyceronem; taki jak w jego dziełach

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

(1.1) gwara. ssać, siorbać

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cyckoman

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) wulg. mężczyzna który najbardziej fascynuje się kobiecymi piersiami

zdrobnienie od: cyc; cycek, cycuszek, cycuń, cycunio

przymiotnik

Cyferka

zdrobnienie od: cyfra

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zdrobn. od cyfra

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cyferkowy

przymiotnik od: cyferka

Źródła:

SJP.pl

Cyfomandra

wiecznie zielone drzewko z rodziny psiankowatych; pomidor drzewiasty

Źródła:

SJP.pl

Cyfra

znak służący do zapisywania liczb

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) mat. abstrakcyjny obiekt matematyczny, stanowiący element ciągu, reprezentującego liczbę w danym systemie liczbowym

(1.2) symboliczna reprezentacja cyfry (1.1)

(1.3) pot. znak pisarski symbolizujący cyfrę (1.1) systemu dziesiętnego: 0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9

(1.4) pot. aparat cyfrowy

(1.5) etn. ornament, wzór, deseń

ozdabiać haftem (portki góralskie)

Źródła:

SJP.pl

Cyfrowo

przysłówek

1. związany z cyframi;
2. wykorzystujący technikę cyfrową; digitalny, dygitalny;
3. gramofon cyfrowy - przyrząd do odtwarzania dźwięku z płyt kompaktowych; odtwarzacz CD, gramofon laserowy, dyskofon;
4. maszyna cyfrowa - dawna nazwa komputera; maszyna matematyczna, maszyna elektroniczna

przymiotnik

(1.1) związany z cyframi

(1.2) wykorzystujący technikę cyfrową

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cyfroza

zbyt częste korzystanie z urządzeń elektronicznych

Źródła:

SJP.pl

Cyfryzacja

1. przenośnie: osoba prowadząca beztroski lub wędrowny tryb życia;
2. potocznie: kłamca, oszust;
3. członek cyganerii

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) pot. o kimś, kto prowadzi nieustabilizowany lub wędrowny tryb życia

(1.2) pot. o człowieku mającym śniadą cerę i ciemne włosy

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Cygan – nazwa osoby narodowości romskiej
Cygan – potoczne określenie członka artystycznej bohemy
Cygan – wieś w woj. łódzkim, w pow. tomaszowskim, w gminie Lubochnia
Cygan – dawna nazwa miejscowości Cygany, kolonii wsi Markotów Duży w Polsce, w województwie opolskim, w powiecie kluczborskim, w gminie Wołczyn
Cygan – przygodowa seria komiksowa
Cygan – gra karciana
Cygan – hiszpański film z 2000 roku
Cygan – słowacki film z 2011 roku
Cygan – pseudonim Dawida Kosteckiego
Bogusław Cygan – polski piłkarz
Jacek Cygan – polski autor tekstów piosenek, tekściarz
Marek Cygan – polski informatyk

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cyganeczka

potocznie: dziewczynka śniada, ciemnowłosa; czarnulka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pot. zdrobn. od: cyganka

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cyganek

potocznie: śniady, ciemnowłosy chłopiec

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) zdrobn. od: cygan

(1.2) pot. ciemnowłosy chłopiec o śniadej karnacji

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) rodzaj kozika

Cyganek (niem. "Tiegenhagen") – osada w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie nowodworskim, w gminie Nowy Dwór Gdański. Leży na obszarze Żuław Wiślanych przy drodze wojewódzkiej nr 502.

Wieś wchodzi w skład sołectwa "Żelichowo".

W miejscowości przez kilka stuleci istniała gmina mennonicka.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cyganeria

grupa artystów żyjąca według własnych zasad; bohema

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) środowisko artystów prowadzących swobodny, ekscentryczny tryb życia

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

bohema (cyganeria) – nazwa środowiska artystycznego
Cyganeria – opera Giacoma Pucciniego z 1896 roku
- Cyganeria – nagranie opery z 1956 roku
- Cyganeria – nagranie opery z 1961 roku
Cyganeria – opera Ruggera Leoncavalla z 1897 roku
Cyganeria Warszawska – grupa młodych artystów założona w 1839 roku w Warszawie
Cyganeria krakowska – grupa artystów istniejąca na przełomie XIX i XX w Krakowie

potocznie: oszukiwać, kłamać

czasownik przechodni niedokonany (dk. ocyganić, scyganić, wycyganić)

(1.1) pot. świadomie podawać informacje niezgodne z prawdą; zatajać fakty

(1.2) pot. postępować w sposób nieuczciwy, oszukiwać lub manipulować, często w celu uzyskania korzyści materialnych

czasownik nieprzechodni niedokonany

(2.1) przest. oddawać się rozpuście, prowadzić się niemoralnie

czasownik zwrotny niedokonany cyganić się (dk. brak)

(3.1) rzad. prowadzić życie w sposób właściwy Cyganom bądź cyganerii

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cyganię

potocznie: oszukiwać, kłamać

Źródła:

SJP.pl

Cyganka

1. potocznie: kobieta śniada, ciemnowłosa;
2. potocznie: oszustka, kłamczucha

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pot. kobieta o śniadej cerze i ciemnych włosach

(1.2) pot. oszustka, krętaczka

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Cyganka – kobieta narodowości romskiej
Cyganka – część Łodzi
Cyganka – wieś w woj. lubelskim, w pow. łęczyńskim, w gminie Milejów
Cyganka – kolonia w woj. łódzkim, w pow. radomszczańskim, w gminie Masłowice
Cyganka – wieś w woj. mazowieckim, w pow. mińskim, w gminie Dębe Wielkie
Cyganka – wieś w województwie mazowieckim, w powiecie żyrardowskim, w gminie Wiskitki
Cyganka – wieś w woj. pomorskim, w pow. nowodworskim, w gminie Nowy Dwór Gdański
Cyganka – wieś w woj. śląskim, w pow. kłobuckim, w gminie Panki
Cyganka (266 m) – wzniesienie na Pogórzu Izerskim (Pogórze Zachodniosudeckie), w woj. dolnośląskim, w powiecie bolesławieckim, w gminie Nowogrodziec
Cyganka (163 m) – wzniesienie na Wysoczyźnie Lubartowskiej (Nizina Południowopodlaska), w woj. lubelskim, w powiecie puławskim, w gminie Markuszów
Cyganka (34 m) – wzniesienie na Wybrzeżu Trzebiatowskim (Pobrzeże Szczecińskie), położone w woj. zachodniopomorskim, w powiecie gryfickim, w gminie Trzebiatów
Cyganka (ok. 1050 m) – turnia w zboczach Osobitej w słowackich Tatrach Zachodnich

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cygankiewicz

nazwisko

Źródła:

SJP.pl

Cyganolog

badacz kultury, języka i życia Cyganów (Romów); romolog

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) znawca cyganologii

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cyganologia

nauka o kulturze, języku i życiu Cyganów (Romów); romologia

(1.1) cienkie cygaro;

(1.2) daw. papieros

suche, zawinięte w rulon liście tytoniu, przeznaczone do palenia

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) suche, zawinięte w rulon liście tytoniu, przeznaczone do palenia

Cygaro (hiszp. "puro") – ułożone rurkowato, spreparowane i sklejone zwinięte liście tytoniu używane do palenia. Dzisiejsze określenie „cygaro” (ang. cigar – cygaro, cigarette – papierosy) prawdopodobnie pochodzi z języka Majów od słowa „sik'ar”, określającego właśnie palenie tytoniu.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cygarowiec

tutkarz cygarowiec - chrząszcz, szkodnik drzew i krzewów liściastych; zdobnik

Źródła:

SJP.pl

Cygarowy

przymiotnik od: cygaro

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z cygarem, dotyczący cygar

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cygański

1. należący do Cygana, Cyganów, charakterystyczny dla Cygana, Cyganów;
2. dotyczący cygana (osoby prowadzącej wędrowny tryb życia); dotyczący cyganerii

przymiotnik

(1.1) dotyczący Cyganów, charakterystyczny dla Cyganów

(1.2) pot. dotyczący cygana, włóczęgi, osoby prowadzącej nieustabilizowany tryb życia

(1.3) pot. dotyczący cygana - człowieka mającego śniadą cerę i ciemne włosy

(1.4) posp. dotyczący cygana – krętacza, kłamcy, oszusta

Na terenie wsi utworzono dwa sołectwa: "Cygów" i "Jadwiniew".

W okresie Królestwa Polskiego istniała gmina Cygów.

Źródła:

Wikipedia

Cyja

w gwarze śląskiej: akordeon

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) środ. muz. akordeon

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cyjan

1. związek węgla z azotem, bezbarwny, trujący gaz o charakterystycznym zapachu gorzkich migdałów; dicyjan, dwucyjan;
2. kolor jasnoniebieski o szarym odcieniu;
3. barwnik, pigment w kolorze cyjanu

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) chem. jednowartościowy rodnik złożony z atomów węgla i azotu

(1.2) chem. bezbarwny, silnie trujący gaz o ostrym zapachu migdałowym

(1.3) blady, spłowiały odcień koloru niebieskiego

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

cyjan – związek chemiczny
cyjan – kolor
Cyan

(1.1) chem. sól kwasu cyjanowodorowego, substancja trująca;

SJP.pl

Cyjanidyna

Patrz:cyjanit

Źródła:

SJP.pl

Cyjanizowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cyjanometr

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|cyjanować.

Źródła:

Wiktionary

Cyjanowodorowy

→ cyjanowodór

Cyk

potocznie: wykrzyknik naśladujący chodzenie zegarka lub odgłosy koników polnych, świerszczy itp.; często w związkach frazeologicznych:
a) No to cyk! - słowa wypowiadane przy podnoszeniu kieliszka, zachęcające do wypicia alkoholu;
b) być na cyku - być w stanie nietrzeźwym

wykrzyknik

(1.1) imituje jeden z wielu powtarzających się miarowo dźwięków zegarka

(1.2) imituje jeden z wielu charakterystycznych dźwięków wydawanych przez owady, np. świerszcze

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Cyk – wieś w Polsce, w województwie mazowieckim, w powiecie ostrołęckim, w gminie Czarnia
Cyk – wieś w Polsce, w województwie wielkopolskim, w powiecie pilskim, w gminie Szydłowo
CYK – dynamiczny algorytm sprawdzający, czy słowo należy do języka bezkontekstowego

SJP.pl

Cykata

kandyzowane skórki owoców

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) spoż. cuk. oryginalnie, kandyzowana skórka owocu cytronu stosowana jako dodatek cukierniczy do ciast i deserów

(1.2) spoż. cuk. kandyzowana skórka innego owocu: pomarańczy, cytryny, melona, arbuza lub łodygi tataraku

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cykatowy

przymiotnik od: cykata

Źródła:

SJP.pl

Cykać

czasownik przechodni niedokonany (dk. cyknąć)

(1.1) wydawać ciche, trzeszczące, powtarzające się dźwięki

(1.2) pot. wykonywać fotografię, strzelając spustem migawki

(1.3) pot. wydzielać małymi porcjami

(1.4) pot. pić powoli

czasownik zwrotny niedokonany cykać się

(2.1) slang. bać się

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cykl

1. szereg czynności lub zjawisk tworzących zamkniętą całość rozwojową, powtarzającą się okresowo;
2. szereg audycji, utworów literackich, muzycznych itp. powiązanych ze sobą treściowo, tworzących pewną całość

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) szereg czynności lub zjawisk tworzących zamkniętą całość rozwojową, powtarzającą się okresowo

(1.2) szereg audycji, utworów literackich, muzycznych itp. powiązanych ze sobą treściowo, tworzących pewną całość

(1.3) zespół zjawisk, czynności, będących w związku i stanowiących jednorazową całość

(1.4) mat. zamknięta droga z krawędzi grafu

(1.5) daw. rower

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

cykl literacki
cykl remontowy
cykl w filozofii
cykle Kondratiewa
cykl koniunkturalny
cykl życia produktu
cykl termodynamiczny
cykl Carnota
cykl Otta
cykl Diesla
cykl cieplny
cykl protonowy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cyklady

archipelag na Morzu Egejskim

przysłówek

(1.1) w sposób cykliczny

Źródła:

Wiktionary

Cykliczność

→ cykliczny

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cykliniarka

przyrząd do polerowania podłóg parkietowych

rzeczownik, rodzaj żeński

→ cyklista

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) forma żeńska od: cyklista

Patrz:cyklista

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cyklistowski

→ cyklista

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cyklodekstryna

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) biochem. jeden z wielu złożonych węglowodanów z grupy dekstryn

Źródła:

Wiktionary

Cyklodrom

tor kolarski

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

człowiek o spotęgowanym usposobieniu cyklotymicznym, czyli takim, które charakteryzuje się zmiennością nastrojów, występowaniem na zmianę okresów depresji i wzmożonej aktywności; cyklotymik

Źródła:

SJP.pl

Cykloida

krzywa płaska, którą zakreśla punkt położony na okręgu toczącym się bez poślizgu po prostej

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) mat. krzywa, jaką opisuje tor punktu, leżącego na obwodzie koła, które toczy się bez poślizgu po prostej;

Cykloida – rodzaj krzywej płaskiej, który można definiować ruchem okręgu. Cykloida to tor (trajektoria) punktu na okręgu toczącym się – bez poślizgu – po prostej. Równoważna definicja opiera się na geometrii analitycznej – opisie tego ruchu w układzie współrzędnych. Odpowiednie wzory – dla układu kartezjańskiego – podano niżej.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cykloidalny

→ cykloida

przyrząd do mierzenia łuku koła

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) techn. geom. przyrząd do pomiaru łuku koła

(1.2) mot. przyrząd do rejestracji obrotów koła pojazdu

(1.3) sport. = cykloergometr

rodzaj cyrkulacji atmosferycznej typowej dla niżów barycznych

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) meteorol. wirujący układ atmosferyczny w ośrodku niskiego ciśnienia;

(1.2) chem. nazwa dwóch trujących środków chemicznych: cyklon A i cyklon B

(1.3) techn. urządzenie do odpylania gazów metodą wirową;

(1.4) pot. huragan, trąba powietrzna

Cyklon − rodzaj cyrkulacji atmosferycznej typowej dla niżów barycznych; wirowy układ wiatru w obrębie niżu (przemieszczają się po liniach spiralnych od zewnątrz do środka). Na półkuli północnej kierunek obrotu przeciwny do kierunku ruchu wskazówek zegara, zaś na południowej zgodny z kierunkiem wskazówek zegara (zob. efekt Coriolisa).

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cyklonalny

→ cyklon (wir powietrzny); cykloniczny

przymiotnik

→ cyklon (urządzenie do oczyszczania gazu lub pary)

przymiotnik relacyjny

(1.1) techn. związany z cyklonem, dotyczący cyklonu

(1.2) meteorol. związany z cyklonem, dotyczący cyklonu

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cykloolefina

nienasycony węglowodór posiadający w cząsteczce pierścień węglowy z jednym wiązaniem podwójnym; cykloalken

Źródła:

SJP.pl

Cyklop

olbrzym z jednym okiem umieszczonym po środku czoła

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) mitgr. olbrzym z jednym okiem pośrodku czoła;

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(2.1) biol. mały jednooki skorupiak, będący istotnym składnikiem zooplanktonu;

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cyklopentadien

związek chemiczny posiadający pięć atomów węgla połączonych w pierścień oraz dwa wiązania podwójne

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cyklopia

cyklopowy;
1. właściwy cyklopowi, cyklopom;
2. wykonany na miarę cyklopów, gigantyczny

Cyklopia, jednoocze (łac. "cyclopia") – wada rozwojowa polegająca na wykształceniu się tylko jednej gałki ocznej. Jest to jedna z wad wrodzonych związanych z holoprozencefalią.

Nazwa wady pochodzi od cyklopów, jednookich stworzeń z mitologii greckiej.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cyklopka

→ cyklop

Patrz:cyklop

Źródła:

SJP.pl

Cyklopowy

cyklopi;
1. właściwy cyklopowi, cyklopom;
2. wykonany na miarę cyklopów, gigantyczny

przymiotnik

(1.1) właściwy cyklopowi

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cyklopropan

związek chemiczny z grupy cykloalkanów mający trzy atomy węgla w cząsteczce

antybiotyk stosowany w leczeniu gruźlicy

przymiotnik od: cykl

Źródła:

SJP.pl

Cykloza

okrężny ruch cytoplazmy wokół centralnej wodniczki pokarmowej, występujący u niektórych cudzożywnych pierwotniaków

Źródła:

SJP.pl

Cyknięcie

1. np. o zegarze: wydać charakterystyczny odgłos, cyknięcie; tyknąć;
2. o owadach takich jak świerszcz, konik polny: wydać charakterystyczny szmer;
3. potocznie: dać czegoś trochę;
4. rzadkie: napić się trochę

Źródła:

SJP.pl

Cyknąć

Źródła:

SJP.pl

Cykor

potocznie:
1. strach, obawa, lęk;
2. osoba bojąca się czegoś, ostrożna do przesady; tchórz

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) pot. strach

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) pot. osoba strachliwa, tchórz

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cykoria

1. roślina warzywna o jadalnych liściach;
2. substancja o gorzkim smaku, stosowana przy produkcji kawy zbożowej

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) bot. nazwa systematyczna|Cichorium|L.|ref=tak., rodzaj roślin zielnych z rodziny astrowatych

(1.2) bot. roślina z rodzaju cykoria (1.1)

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|cykotać.

Cykowo – część wsi Giżewo w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. inowrocławskim, w gminie Kruszwica
Cykowo – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. grodziskim, w gminie Kamieniec
Cykowo – wieś w rejonie czerepowieckim obwodu wołogodzkiego

Źródła:

Wikipedia

Cykuta

1. pospolita bylina o białych kwiatach, silnie trująca; szalej (pospolity);
2. trucizna wytwarzana z korzenia rośliny o tej samej nazwie

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) bot. szalej;

(1.2) toksykol. trucizna otrzymywana z soku korzenia szaleju

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) hist. mieszkaniec Cylicji

Źródła:

Wiktionary

Cylicyjski

związany z Cylicją, dotyczący Cylicji

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z Cylicją, dotyczący Cylicji

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cylicyjum

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) stpol. włosienica

Źródła:

Wiktionary

Cylinder

1. rodzaj męskiego kapelusza
2. część maszyny tłokowej
3. przyrząd, naczynie walcowatego kształtu

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) mat. techn. każdy walec, zwłaszcza gdy pusty wewnątrz

(1.2) chem. naczynie walcowate służące do pomiaru objętości cieczy;

(1.3) odzież. sztywny, zwykle wysoki kapelusz męski z wąskim rondem i walcowatą główką;

(1.4) techn. część maszyny tłokowej, w której porusza się tłok;

(1.5) techn. magazynek w kolcie

(1.6) inform. grupa ścieżek o tym samym numerze, znajdujących się na wszystkich talerzach dysku twardego

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

bryła geometryczna
cylinder, w którym porusza się tłok silnika, siłownika, sprężarki lub pompy
cylinder (kapelusz)
cylinder w twardym dysku
cylinder miarowy – naczynie laboratoryjne
Cylinder – miasto w Stanach Zjednoczonych

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cylinderek

mały cylinder

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zdrobn. cylinder

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cylindrowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|cylindrować.

Źródła:

Wiktionary

Cylindrowiec

cylindrowiec koralowy - południowoamerykański wąż o podziemnym trybie życia

Źródła:

SJP.pl

Cylindrowy

przymiotnik od: cylinder

przymiotnik

(1.1) dotyczący cylindra

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cylindryczność

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tego, co jest cylindryczne, walcowate

Cylma

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. rzeka w Republice Komi i obwodzie archangielskim Rosji, lewy dopływ Peczory

Źródła:

Wiktionary

Cylnonć

czasownik

SJP.pl
Wiktionary

Cymatyka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) fiz. dział fizyki zajmujacy się falami dźwiękowymi i ich oddziaływaniem na substancje fizyczne

Cymatyka ( κῦμα, "kyma" – fala) – dział fizyki, konkretniej akustyki, badający kształt fal akustycznych.

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) muz. kobieta, która gra na cymbałach

Patrz:cymbalista

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cymbał

potocznie, lekceważąco: człowiek ograniczony, niezaradny życiowo; gamoń, głupiec, tuman

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) muz. głos w organach

(1.2) daw. muz. dzwon zegarowy

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) pogard. głupiec

Źródła:

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cymbały

instrument o stalowych strunach różnej długości, w które uderza się drewnianymi pałeczkami

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) muz. uderzany instrument strunowy;

Cymbały – strunowy instrument muzyczny z grupy chordofonów, uderzany pałeczkami. Klasyfikacja uwzględnia podgrupę chordofonów prostych lub cytr (dalej – cytr płytowych i rzeczywistych). Należą do instrumentów strunowych uderzanych.

Według Klasyfikacji Hornbostela-Sachsa cymbały oznaczone są numerem 314.122.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cymbergaj

popularna w XX wieku gra szkolna lub podwórkowa polegająca na odbijaniu po blacie monet za pomocą grzebienia lub linijki

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) środ. gra szkolna polegająca na przesuwaniu grzebieniem po ławce większej monety tak, aby uderzała w mniejszą, którą należało trafić w bramkę przeciwnika

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. środ. górn. drewniana obudowa ścian kopalnianych

Źródła:

Wiktionary

Cymbrować

czasownik przechodni niedokonany

bardzo rzadki i cenny druk lub rękopis, w bibliotece przechowywany zwykle w specjalnych warunkach i nie udostępniany powszechnie; cimelium

Źródła:

Cymofan (cymofanit, kocie oko, chryzoberylowe kocie oko) – przezroczysta lub przeświecająca odmiana chryzoberylu wykazująca efekt kociego oka. Nazwa pochodzi od greckich słów "kyma" = fala i "fainio" = pokazuję (faliste refleksy świetlne przy obrocie kamienia).

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. rzeka w obwodzie rostowskim i wołgogradzkim Rosji, prawy dopływ Donu;

Cymła ( Цимла) – rzeka w obwodzie rostowskim i wołgogradzkim Rosji, prawy dopływ Donu. Dolna część przebiegu została zalana w związku z budową Zbiornika Cymlańskiego. Długość rzeki wynosi 186 km (do czasu zbudowania zbiornika – 207 km), z czego 168 km w obwodzie wołgogradzkim, a 18 km w rostowskim. Powierzchnia zlewni 1650 km² (do wybudowania zbiornika 3023 km²). Największy dopływ – rzeka Rossoszka. Ogólny spadek – 120 m.

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Cyna

pierwiastek chemiczny o symbolu Sn

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) chem. szary metal, pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 50, oznaczany symbolem Sn;

(1.2) pot. naczynia i inne wyroby z cyny (1.1); Gloger.

(1.3) pot. elektron. łatwotopliwy stop cyny (1.1) z ołowiem i antymonem, używany do lutowania niskotemperaturowego

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cynaderka

zdrobnienie od: cynadra (nerka zwierzęca)

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zdrobn. cynadra (nerka zwierzęca)

(1.2) kulin. lm. cynaderki potrawy z cynaderek (1.1)

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cynaderki

Cynadry

(bardzo rzadko również w lp) potrawa z nerek zwierzęcych; cynaderki

Źródła:

SJP.pl

Cynamon

suszona kora gałązek cynamonowca, używana jako przyprawa

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) suszona kora cynamonowca, używana jako przyprawa;

Cynamon – przyprawa kuchenna otrzymywana z wysuszonej kory cynamonowca.

Występuje w dwóch postaciach: starty na proszek lub w niewielkich kawałkach zwiniętych w rulonik. Cynamon ma kolor rdzawy, a dzięki wysokiej zawartości aldehydu cynamonowego i innych lotnych związków organicznych ma charakterystyczny, słodkawo-korzenny, lekko piekący smak i silny aromat.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cynamonek

1. bułeczka z cynamonem;
2. nalewka cynamonowa;
3. gatunek ptaka z rodziny kaczkowatych

Źródła:

SJP.pl

Cynamonka

1. bułeczka z cynamonem;
2. nalewka cynamonowa;
3. gatunek ptaka z rodziny kaczkowatych

Cynamonka ("Spatula cyanoptera") – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny kaczkowatych (Anatidae).

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cynamonowiec

wiecznie zielone drzewo lub wysoki krzew z rodziny wawrzynowatych, występujące na tropikalnych obszarach Azji i Australii, cenione dla drewna i kory, z której otrzymuje się przyprawę kuchenną cynamon, oraz olejku cynamonowego i kamforowego

nazwisko

Źródła:

SJP.pl

Cynaryna

rzeczownik, rodzaj żeński

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cyneraria

kwitnąca roślina doniczkowa, jednoroczna

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) język spustu w broni palnej

(1.2) środ. w lm. cyngle: okulary

(1.3) lwów. szkolna ocena niedostateczna

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(2.1) icht. długa ryba z rodzaju nazwa systematyczna|Zingel|ref=tak., z rodziny okoniowatych;

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(3.1) przen. zabójca w mafii, w tajnej organizacji

Źródła:

→ cynik

Patrz:cynik

Źródła:

SJP.pl

Cynicznie

przysłówek

1. o postawie, sposobie myślenia - nie wierzący w uczciwość i szczerość innych ludzi, zarzucający innym złe intencje i wolę;
2. postępujący niezgodnie z zasadami społecznymi, nieuczciwie, bez skrupułów;
3. związany z cynizmem - kierunkiem filozoficznym

przymiotnik jakościowy

(1.1) lekceważąco odnoszący się do ogólnie uznawanych autorytetów i zasad etycznych

przymiotnik relacyjny

(2.1) filoz. związany z cynizmem filozoficznym

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cynik

1. człowiek cyniczny;
2. filoz. wyznawca cynizmu, kierunku filozoficznego

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cynk

1. pierwiastek chemiczny o symbolu Zn, metal o liczbie atomowej 30, stosowany m.in. jako składnik stopów, mikroelement będący składnikiem enzymów i hormonów;
2. pospolicie: poufna informacja, wskazówka; w gwarze więziennej: tajnie przekazana wiadomość;
3. dawny instrument dęty drewniany o kształcie prostego lub zakrzywionego rogu

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu Zn i liczbie atomowej 30;

(1.2) pot. informacja, zazwyczaj poufna

(1.3) muz. daw. dęty instrument drewniany;

Cynk (Zn, zincum) – pierwiastek chemiczny, metal przejściowy z grupy cynkowców w układzie okresowym (grupa 12).

Odkryto 30 izotopów cynku z przedziału mas 54–83, z czego trwałe są izotopy,, i.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cynkowiec

pierwiastek należący do dwunastej grupy układu okresowego pierwiastków; kadmowiec

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) chem. pierwiastek należący do dwunastej grupy układu okresowego;

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cynkownia

huta wytapiająca cynk

Źródła:

SJP.pl

Cynkowy

przymiotnik od: cynk

przymiotnik

(1.1) dotyczący cynku

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cynkwais

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

siarczek rtęciowy używany jako farba koloru czerwonego

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) jeden z odcieni koloru czerwonego;

(1.2) miner. minerał stosowany jako czerwony barwnik w malarstwie;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

cynober (chińska czerwień, vermilion) – odcień koloru czerwonego
cynober – czerwony minerał, siarczek rtęci(II) (HgS)

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cynobrowy

przymiotnik od: cynober

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cypek

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) przest. pot. rub. określenie penisa

(1.2) gwara. czepek

Źródła:

Wiktionary

Cypel

1. wysunięta w morze, jezioro lub rzekę wąska część lądu;
2. wysunięta wąska część czegoś

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) geogr. ląd mocno wysunięty w morze lub inny zbiornik wodny

(1.2) geogr. wybiegnięcia terytorium państwa w głąb innych państw sąsiednich

(1.3) przen. coś wystającego

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

cypel – półwysep
Cypel – szczyt na Międzygórzu Jabłonkowsko-Koniakowskim
Cypel – wyspa na Dunajcu w Szczawnicy
Cypel – część wsi Kopytnik w woj. lubelskim, w pow. bialskim, w gminie Łomazy
Cypel – część wsi Ślęzaki w woj. podkarpackim, w pow. tarnobrzeskim, w gminie Baranów Sandomierski
Cypel – część wsi Gorzyce w woj. podkarpackim, w pow. tarnobrzeskim, w gminie Gorzyce

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Wiktionary oraz Wikipedia

Cypryański

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Piotr Cypryański – polski historyk sztuki i krytyk, kurator wystaw
Przemysław Cypryański – polski aktor

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cyprydofobia

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) med. psych. chorobliwy lęk przed chorobami wenerycznymi i aktywnością seksualną

Źródła:

Wiktionary

Cypryjczyk

obywatel Cypru

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) obywatel Cypru (Republiki Cypryjskiej)

(1.2) mieszkaniec Cypru

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

1. zdrobnienie od: cyprys;
2. zimozielone drzewo iglaste z rodziny cyprysowatych, o łuskowatych igłach i drobnych szyszkach, występujące w Ameryce Północnej i wschodniej Azji; w Polsce często sadzone w parkach jako drzewo ozdobne

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) syst. dendr. nazwa systematyczna|Chamaecyparis|Spach|ref=tak., rodzaj roślin drzewiastych lub krzewiastych z rodziny cyprysowatych, o łuskowatych liściach;

(1.2) bot. drzewo lub krzew z rodzaju cyprysików (1.1)

(1.3) zdrobn. od: cyprys

(1.4) mały lub młody cyprys

Cyprysik ("Chamaecyparis") – rodzaj roślin należący do rodziny cyprysowatych. W zależności od ujęcia systematycznego zaliczanych jest tu od 5 do 8 gatunków. Zasięg geograficzny tych roślin obejmuje Amerykę Północną oraz wschodnią Azję (Japonię i Tajwan). W naturze rosną zwykle w wilgotnym klimacie z deszczowym latem.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cyprysikowaty

santolina cyprysikowata - zimozielony półkrzew pochodzący z Ameryki Południowej

Źródła:

SJP.pl

Cyprysikowy

przymiotnik

(1.1) składający się z cyprysika

(1.2) wykonany z drewna lub innej części cyprysika

(1.3) będący częścią cyprysika

Źródła:

Wiktionary

Cyprysowate

rodzina roślin iglastych, o liściach w postaci łusek lub igieł ułożonych okółkowo

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

SJP.pl
Wiktionary

Cypryśnik

wysokie, długowieczne drzewo iglaste z rodziny cypryśnikowatych

Cypryśnik ("Taxodium" Rich.) – rodzaj drzew iglastych z rodziny cyprysowatych ("Cupressaceae"). Obejmuje dwa gatunki występujące w południowo-wschodniej części USA oraz w Meksyku i Gwatemali. Zasiedlają siedliska podmokłe i wilgotne, przy czym rosnąc w miejscach z wysokim poziomem wody zwykle wytwarzają pneumatofory. Do tego rodzaju należy tzw. drzewo z Tule o największym obwodzie wśród współczesnych drzew na Ziemi.

SJP.pl
Wiktionary

Cyranie

Źródła:

SJP.pl

Cyrać

czasownik

starożytne miasto w północnej Libii

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. hist. starożytne miasto położone w północnej Libii, w prowincji Cyrenajka; współcześnie stanowisko archeologiczne;

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) astr. planetoida o numerze 133 z pasa głównego asteroid;

Cyrhla

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

cyrhla, w ludowej wymowie także cyrla (w pisowni błędnie cyrchla, cyhrla) – słowo pierwotnie oznaczające polanę otrzymaną przez cyrhlenie.
Cyrhla – polana na zboczach Hurchociego Wierchu w masywie Orawicko-Witowskim Wierchów
Cyrhla – szczyt Beskidu Śląskiego
Cyrhla – szczyt Magury Spiskiej
Cyrhla – szczyt w Małych Pieninach
Cyrhla nad Białką, Toporowa Cyrhla, Polana Cyrla

Źródła:

Wikipedia

Cyriak

nazwisko

Cyriak – imię męskie pochodzenia greckiego. Wywodzi się od słowa "kyriakós" od rzeczownika "kýrios" oznaczającego "pan", "władca". Istnieje kilku świętych o tym imieniu.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cyriaka

nazwisko

Cyriaka – żeński odpowiednik imienia Cyriak. Wśród patronek tego imienia – św. Cyriaka, zm. w 307 roku w Nikomedii.

Cyriaka imieniny obchodzi: 20 marca, 19 maja, 15 lipca i 21 sierpnia.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cyrk

1. namiot lub budynek z areną, na której odbywają się występy prestidigitatorów, klaunów, akrobatów, tresowanych zwierząt itp.;
2. widowisko cyrkowe;
3. potocznie o śmiesznej, absurdalnej sytuacji;
4. (geol.) cyrk lodowcowy - kar

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) miejsce, w którym pokazuje się występy akrobatyczne;

(1.2) hist. w starożytnym Rzymie: budynek, w którym znajdował się hipodrom, na którym odbywały się wyścigi kwadryg;

(1.3) przen. pot. dziwne, śmieszne lub uciążliwe zdarzenie, które zwraca na siebie uwagę

(1.4) geol. zob. cyrk lodowcowy.

(1.5) geol. zob. cyrk dolinny.

(1.6) stpol. splot włosów

(1.7) daw. gw-pl|Warszawa. areszt policyjny

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

cyrk – budowla
cyrk – kocioł lodowcowy
cyrk – widowisko rozrywkowe
Cyrk – film radziecki z 1936 roku
Cyrk – film USA z 1928 roku
Cyrk – skała w Dolinie Kobylańskiej na Wyżynie Krakowsko-Częstochowskiej
Cyrk – singel promujący album Ten moment
Cyrk – singel Lanberry

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cyrk.

skrót od: cyrkowy

Źródła:

SJP.pl

Cyrkiel

1. przyrząd kreślarski i pomiarowy;
2. dolny brzeg sukienki, płaszcza

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) przyrząd składający się z dwóch ramion, służący do rysowania okręgów;

(1.2) daw. gw-pl|Warszawa. areszt policyjny, także komisariat policji

Cyrkiel ( circulus) – przyrząd kreślarski służący do kreślenia okręgów i odmierzania odcinków. Stosuje się go do rysowania na papierze, brystolu czy kalce technicznej, a także do trasowania na półwyrobach. Do wyposażenia tzw. "cyrkli uniwersalnych", czyli używanych do kreślenia rysunków, należały:

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cyrklowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|cyrklować.

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu Zr i liczbie atomowej 40;

(1.2) miner. pospolity minerał z gromady krzemianów;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

cyrkon – minerał z grupy krzemianów wyspowych
cyrkon (symbol Zr) – pierwiastek chemiczny, z grupy metali przejściowych

Cyrkowiec

człowiek występujący w cyrku

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) artysta występujący w cyrku

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cyrkowość

1. cecha czegoś, co wymaga dużej sprawności fizycznej; karkołomność;
2. śmieszność, karykaturalność sytuacji

Źródła:

SJP.pl

Cyrkowy

związany z cyrkiem (zwykle o miejscu występów artystów)

przymiotnik

(1.1) związany z cyrkiem, dotyczący cyrku

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cyrkulacja

obieg, przepływ, krążenie

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) obieg zamknięty

Cyrkulacja (krążenie) – operator wprowadzony początkowo w dynamice płynów następnie uogólniony na wszystkie pola wektorowe, dla danego pola definiuje wielkość skalarną. Cyrkulacja oznaczana jest zwyczajowo przez formula_1

→ cyrkularny

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) idea wykorzystywania czegoś wielokrotnie w obiegu zamkniętym

Patrz:cyrkularny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cyrkularny

1. mający kształt lub przekrój koła;
2. odbywający się w obiegu zamkniętym;
3. związany z cyrkułem - terytorium; cyrkułowy;
4. dawniej: związany z cyrkularzem - pismem urzędowym

Źródła:

SJP.pl

Cyrkularz

1. ogłoszenie z informacjami na temat jakiejś konferencji, skierowane do określonej społeczności;
2. dawniej: pismo urzędowe z określonymi instrukcjami i wskazówkami, wydawane przez organ administracyjny podległym mu jednostkom; kurenda, okólnik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) jęz. zob. okołorostek.

Źródła:

Wiktionary

Cyrkumfleks

1. w językach starożytnych: akcent padający na samogłoski długie;
2. znak graficzny w postaci wężyka lub daszka, oznaczający ten akcent

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) jęz. w niektórych językach: akcent długiej samogłoski o intonacji opadającej od tonu wyższego do niższego;

dawniej: otaczający coś murami, biegnący wzdłuż murów otaczających coś

przymiotnik relacyjny

(1.1) daw. otaczający coś murami

(1.2) daw. przebiegający wzdłuż murów otaczających coś

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cyrkuł

1. komisariat policji w zaborze rosyjskim;
2. jednostka podziału terytorialnego (dzielnica, okręg);
3. zarząd dzielnicy, okręgu

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

artystka cyrkowa

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) artystka występująca w cyrku

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cyrla

regionalnie: polana górska powstała po wykarczowaniu lasu

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Cyrla – część wsi Półrzeczki
Cyrla – polana w Beskidzie Sądeckim
Cyrla – polana na Mogielicy
Cyrla – polana na przełęczy Wierchmłynne w Gorcach
Cyrla – schronisko turystyczne w Beskidzie Sądeckim (na polanie Cyrla)
Cyrla (821 m) – szczyt w Gorcach w obrębie wsi Knurów
Cyrla (913 m) – szczyt w Gorcach na granicy wsi Ochotnica Górna i Szlembark
Cyrla – szczyt w Pieninach Czorsztyńskich
Cyrla – torfowisko na kotlinie Nowotarskiej
Cyrla Hanulowa – polana w Gorcach
Cyrhlenie
Polana Cerchla – polana w Beskidzie Żywieckim

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cyrograf

1. dawniej: własnoręcznie podpisany dokument, zwłaszcza zobowiązanie;
2. w baśniach i podaniach: pakt zawarty z diabłem

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) hist. praw. średniowieczny, odręcznie sporządzony dokument związany z działalnością prywatno-prawną;

(1.2) kośc. praw. dekret papieski, którego obieg, w przeciwieństwie do encykliki, ogranicza się tylko do kurii rzymskiej

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cyrulikowy

→ cyrulik (dawniej); cyrulicki

Źródła:

SJP.pl

Cyrus

imię męskie

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

(1.1) imię|polski|m.;

imię męskie

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

(1.1) imię|polski|m.;

Cyryl – imię męskie pochodzące z języka greckiego. Wywodzi się ze słowa κύριος znaczącego „pan”, „władca”. W Polsce używane było rzadko, częściej natomiast na Rusi Czerwonej.

Rosyjskim odpowiednikiem tego imienia jest Kiriłł ( Кирилл).

Cyryl imieniny obchodzi: 9 lutego, 14 lutego, 18 marca, 29 marca, 27 czerwca, 30 czerwca, 7 lipca i 8 sierpnia.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cyryla

imię żeńskie

Cyryla – imię żeńskie pochodzenia greckiego; żeński odpowiednik imienia Cyryl. Wywodzi się ze słowa "kyrios" znaczącego „pan”, „władca”, a na gruncie greckim oznaczało osobę, która należy do Boga.

Imię jest imieniem używanym rzadko w XXI wieku. W styczniu 2024 r. w rejestrze PESEL wykazano 375 kobiet o imieniu Cyryla nadanym jako imię pierwsze oraz 190 kobiety noszące imię Cyryla jako imię drugie. Dla porównania, Annę, najczęściej nadawaną jako imię pierwsze, nosi 1 072 616 osób.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cyrylica

starosłowiański alfabet utworzony przez jednego z uczniów św. Cyryla

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) jęz. alfabet używany do zapisu niektórych języków słowiańskich;

Cyrylica – pismo alfabetyczne służące do zapisu języków wschodniosłowiańskich, większości południowosłowiańskich i innych. Nazwa nawiązuje do „apostoła Słowian“ – św. Cyryla, który wspólnie ze św. Metodym, prowadząc misję wielkomorawską wśród Słowian, zapisał i wprowadził do liturgii język słowiański. Do zapisu tego języka zostały stworzone dwa alfabety – najpierw głagolica, z której zostały później zapożyczone niektóre litery cyrylicy, a potem cyrylica.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cyrylicki

związany z cyrylicą

przymiotnik relacyjny

(1.1) jęz. napisany cyrylicą, związany z cyrylicą

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cyryliczny

dawniej: cyrylicki - związany z cyrylicą

Źródła:

SJP.pl

Cyrylijski

przymiotnik

(1.1) związany z Cyrylem

Źródła:

Wiktionary

czasownik niedokonany

(1.1) daw. ssać

Źródła:

Wiktionary

Cysoida

typ krzywej płaskiej tworzonej na podstawie dwóch innych krzywych

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) geom. typ krzywej płaskiej;

1. chorobowy, woreczkowaty guz wypełniony płynem, rzadziej - galaretowatą substancją; torbiel;
2. otoczka wytwarzana przez niektóre organizmy (np. pierwotniaki), umożliwiająca im przetrwanie w niesprzyjających życiu warunkach środowiska

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) med. patologiczna przestrzeń w ciele wypełniona płynem, stanowiąca miękki guz w kształcie błoniastego woreczka

(1.2) mikrobiol. przetrwalnik dla niektórych pierwotniaków i prokariotów;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

cysta (biologia)
torbiel

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cysteina

aminokwas endogenny zawierający grupę tiolową

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) biochem. jeden z aminokwasów, zawierający siarkę w grupie tiolowej (-SH), syntetyzowany w organizmie z metioniny, uczestniczący w detoksykacji ustroju

Cysteina (skrót: Cys lub C) – organiczny związek chemiczny z grupy endogennych aminokwasów kodowanych, wchodzi w skład wielu białek. Wraz z homocysteiną i metioniną tworzy grupę aminokwasów siarkowych (cysteina jest najprostszym z nich).

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cysteinowy

→ cysteina

przymiotnik

(1.1) dotyczący cysteiny

1. duży zbiornik do przechowywania lub przewozu cieczy albo gazów;
2. pojazd z takim zbiornikiem

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) techn. zamknięty zbiornik do magazynowania wody

(1.2) duży pojemnik do magazynowania wody

(1.3) mot. pojazd do przewożenia płynów

SJP.pl
Wiktionary

Cystersi

zakon założony w XI wieku w Citeaux we Francji; zakon cysterski

Zakon Cysterski (łac. "Ordo Cisterciensis", skrót "OCist." lub "OCSO" ("Ordo Cisterciensis Strictioris Observantiae") dla trapistów) – katolicki zakon monastyczny reformowany, posługujący się regułą benedyktyńską, założony w 1098 przez św. Roberta z Molesme, pierwszego opata z Cîteaux we Francji ( Cistercium; obecnie Saint-Nicolas-lès-Cîteaux). Pierwsze klasztory powstały w La Ferté (1113), Pontigny (1114), Clairvaux (1115) i Morimond (1115). Do Polski cystersi przybyli w połowie XII w.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cysterski

→ cysters

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z cystersami, dotyczący cystersów

przymiotnik dzierżawczy

(2.1) należący do cystersów, będący ich własnością

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

wykrzyknik nakazujący zachowanie ciszy

wykrzyknik

(1.1) używany jako wezwanie do zachowania ciszy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

przymiotnik od: cytadela

Źródła:

SJP.pl

Cytara

dawny instrument strunowy szarpany, o gruszkowatym korpusie i długiej szyjce

Cytara – dawny, strunowy, szarpany, instrument muzyczny z płaskim korpusem o gruszkowatym zarysie, długą szyjką z podstrunnicą i metalowymi progami, oraz kilkoma zdwojonymi, drucianymi strunami, które zarywa się palcami. Znana od późnego średniowiecza; najbardziej popularna w okresie renesansu i wczesnego baroku; wyparta przez gitarę. Używana głównie do akompaniowania śpiewowi, również do gry solowej.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cytarzysta

osoba grająca na cytrze; cytrzysta

Źródła:

SJP.pl

Cytat

dosłowne przytoczenie w tekście czyichś słów; cytata

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) przytoczona wypowiedź, fragment innego tekstu;

temat słowotwórczy

(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z komórką zwierzęcą lub roślinną

Źródła:

Wiktionary

Cytoarchitektoniczny

dotyczący działu anatomii zajmującego się badaniem rozmieszczenia przestrzennego różnych komórek w większych strukturach

Źródła:

SJP.pl

Cytoarchitektonika

1. dział anatomii zajmujący się badaniem rozmieszczenia przestrzennego różnych komórek w większych strukturach;
2. struktura komórek jakiejś części organizmu; cytoarchitektura

→ cytoblast

→ cytochemia

Patrz:cytochemia

Źródła:

SJP.pl

Cytochemik

specjalista w dziedzinie cytochemii

Źródła:

SJP.pl

Cytochrom

białkowa struktura odpowiedzialna za transport elektronów i uzyskiwanie energii w wyniku redukcji tlenu, występująca u wszystkich organizmów aerobowych

→ cytogenetyk

Patrz:cytogenetyk

Źródła:

SJP.pl

Cytogenetyczny

→ cytogenetyka

przymiotnik relacyjny

(1.1) biol. związany z cytogenetyką

Patrz:cytogenetyka

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cytogenetyk

osoba zajmująca się cytogenetyką

Źródła:

SJP.pl

Cytogenetyka

nauka zajmująca się zagadnieniami genetycznymi zachodzącymi na poziomie komórki

→ cytokineza

1. specjalista w dziedzinie cytologii;
2. osoba wykonująca diagnostyczne badanie mikroskopowe komórek pobranych ze śluzówki pochwy, dróg oddechowych itp.

Źródła:

SJP.pl

Cytologia

1. nauka zajmująca się budową, funkcjami, rozwojem i podziałem komórek organizmów;
2. w diagnostyce medycznej: mikroskopowe badanie komórek pobranych z błon śluzowych

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) biol. nauka o komórce;

(1.2) pot. med. mikroskopowe badanie komórek pochwowej części szyjki macicy, pobranych drogą wymazu i opracowanej jako utrwalony rozmaz na szkiełku laboratoryjnym

Nie mylić z: badaniem cytologicznym, zwanym powszechnie cytologią.

Cytologia (gr. "kytos" ‘komórka’, "logos" ‘nauka’), biologia komórki – dział biologii badający komórki, m.in. ich budowę (morfologię) oraz działanie (fizjologię). Jej dziedzinami są: cytofizjologia, cytopatologia, cytogenetyka i cytochemia. Cytologię można podzielić na cytologię zwierzęcą oraz roślinną.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cytologiczny

→ cytologia

herpeswirus atakujący gruczoły ślinowe

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cytomegalowirusowy

→ cytomegalowirus

→ cytometria

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) biol. oocyt pozbawiony jądra

Źródła:

Wiktionary

Cytoplazma

część zawartości komórki nie obejmująca jądra, zawiera zarówno składniki stałe, jak i formę bezpostaciową

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) biol. półpłynne wnętrze komórki, z wyłączeniem jądra komórkowego (jeśli komórka je zawiera), a obejmujące także: cytozol, organella, pęcherzyki i cytoszkielet;

Cytoplazma – część protoplazmy komórki eukariotycznej pozostająca poza jądrem komórkowym, a w przypadku, z definicji nie posiadających jądra, komórek prokariotycznych – cała protoplazma.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cytoplazmatyczny

→ cytoplazma; cytoplazmowy

przymiotnik relacyjny

(1.1) biol. związany z cytoplazmą

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cytoplazmowy

→ cytoplazma; cytoplazmatyczny

Źródła:

SJP.pl

Cytopyge

u protistów: otwór, przez który są wydalane niestrawione resztki pokarmu; nibyodbyt

Cytopyge – komórkowy otwór wydalniczy (odbytowy) występujący u większości orzęsków, przez który na drodze egzocytozy wydalane są niestrawione części pokarmu. Jest jednym z dwóch obszarów błony komórkowej orzęska, na którym nie występują rzęski. Tylko w jego obrębie opróżniane są wodniczki.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

jama gębowa u orzęsek (pierwotniaki)

Cytostom – jeden z dwóch obszarów błony komórkowej orzęska, na którym nie występują rzęski. Tylko w jego obrębie tworzą się wodniczki pokarmowe i tylko w jego obrębie zachodzi endocytoza. Konieczność występowania cytostomów u orzęsków wynika z bardzo złożonej budowy ich pellikuli, uniemożliwiającej tworzenie się i opróżnianie wodniczek (patrz też: cytopyge) w dowolnym miejscu.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cytoszkielet

zespół włóknistych struktur białkowych w komórce eukariotycznej

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) biol. system białkowych struktur komórki nadający jej kształt, zapewniający organizację jej cytoplazmy oraz uczestniczący w jej ruchu;

Cytoszkielet – sieć włóknistych struktur białkowych w komórce eukariotycznej, dzięki którym organella i substancje nie pływają swobodnie w cytozolu, ale zajmują pewne przypisane sobie miejsca.

Cytoszkielet tworzą włókienka (filamenty) aktynowe, czyli mikrofilamenty, mikrotubule zbudowane z innego białka, a mianowicie tubuliny oraz filamenty pośrednie.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cytoszkieletowy

→ cytoszkielet

przymiotnik relacyjny

(1.1) biol. związany z cytoszkieletem

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|cytować.

Źródła:

Wiktionary

Cytować

dokładnie przytaczać w swojej wypowiedzi lub tekście słowa innej wypowiedzi lub fragmentu tekstu

czasownik przechodni niedokonany (dk. zacytować)

(1.1) dokładnie przytaczać w swojej wypowiedzi lub tekście słowa innej wypowiedzi lub fragmentu tekstu

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cytowiany

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto w Litwie, w okręgu szawelskim;

Cytowiany (lit. "Tytuvėnai") – miasto na Litwie, położone w okręgu szawelskim, 17 km od Kielm.

W czasie Powstania Styczniowego doszło pod Cytowianami do bitwy (7 kwietnia 1863) powstańców z wojskiem rosyjskim, w którym zginął naczelnik wojenny Zygmunt Cytowicz (1833-1863).

Źródła:

SJP.pl

Cytroneta

cytrynada, cytronada;
1. chłodzący napój z soku cytrynowego, cukru i wody, najczęściej gazowany i aromatyzowany;
2. niegazowany napój cytrynowy, sprzedawany w okresie Polski Ludowej w woreczkach foliowych

Cytroneta – cytrynowy napój produkowany przez Wytwórnię Wód Gazowanych i Rozlewnię Piwa, sprzedawany w Polsce Ludowej od lat 70. do początku lat 90. XX wieku. Sprzedawany był w wersji gazowanej w szklanych butelkach, a także wersji niegazowanej w foliowych woreczkach.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cytronowy

→ cytron

Patrz:cytron

Źródła:

SJP.pl

Cytrulina

aminokwas biorący udział w cyklu mocznikowym

Cytrulina – organiczny związek chemiczny z grupy α-aminokwasów, pochodna ornityny. Po raz pierwszy wyizolowano ją z arbuza. Bierze udział w cyklu mocznikowym, w którym powstaje z ornityny i karbamoilofosforanu w mitochondrium (reakcja katalizowana przez transkarbamoilazę ornitynową), a następnie jest wydzielana do cytozolu i przekształcana do kwasu argininobursztynowego z udziałem syntetazy argininobursztynowej.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cytrulinowy

→ cytrulina

Patrz:cytrulina

Źródła:

SJP.pl

Cytrus

1. egzotyczne drzewo lub krzew o soczystych owocach;
2. owoc drzewa lub krzewu, uprawianego w ciepłym klimacie

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy

(1.1) bot. nazwa systematyczna|Citrus|L.|ref=tak., tropikalne drzewo lub krzew o soczystych owocach;

(1.2) spoż. owoc cytrusa (1.1)

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

minerał przezroczysty o barwie żółtej, odmiana kwarcu

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) miner. odmiana kwarcu o żółtej barwie z cytrynowym odcieniem, kamień szlachetny

Cytryn (kwarc żółty) – odmiana kwarcu. Należy do minerałów rzadkich. Nazwa pochodzi od: starofrancuskiego słowa "citrin" – żółty; gr. "kitros" = cytryna; łac. "citrus" = drzewo cytrusowe. Inne nazwy (niedopuszczalne w handlu) to: "topaz czeski, topaz złoty, topaz fałszywy, topaz Madeira".

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cytryna

1. roślina z rodziny rutowatych, niewysokie drzewo lub krzew o wiecznie zielonych liściach, białych kwiatach i żółtych owocach; cytrynowiec, drzewo cytrynowe;
2. owoc rośliny o tej samej nazwie, mięsisty, o soczystym, kwaśnym miąższu i żółtej skórce

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) spoż. kwaśny owoc o żółtej skórce

(1.2) dendr. roślina z rodzaju nazwa systematyczna|Citrus|ref=tak., drzewo rodzące kwaśne owoce;

(1.3) środ. mot. citroën

(1.4) uczn. dziewczyna

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Cytryna zwyczajna (cytryna właściwa, cytryna) – cytrus
Cytryna Meyera – cytrus
Kino Cytryna – kino w Łodzi
Cytryna, Złota Cytryna – wyróżnienie za „najbardziej obciachowy klip”, przyznawane na festiwalu Yach Film
Magda „Cytryna” Turowska – polska wokalistka, muzyk, właścicielka Agencji Inicjatyw Artystycznych „Cytryna”

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cytrynada

cytronada, cytroneta;
1. chłodzący napój z soku cytrynowego, cukru i wody, najczęściej gazowany i aromatyzowany;
2. niegazowany napój cytrynowy, sprzedawany w okresie Polski Ludowej w woreczkach foliowych

Źródła:

SJP.pl

Cytrynat

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) stpol. cytryna

Źródła:

Wiktionary

Cytrynek

pospolity w Polsce motyl dzienny z rodziny bielinków; listkowiec cytrynek

Źródła:

SJP.pl

Cytrynian

sól kwasu cytrynowego otrzymana przez działanie na niego odpowiednim wodorotlenkiem

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) chem. sól lub ester kwasu cytrynowego;

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cytryniec

mrozoodporne pnącza z Ameryki Północnej i Azji Wschodniej o wonnych kwiatach i jagodowych owocach

Cytryniec ("Schisandra" Michx.) – rodzaj roślin z rodziny cytryńcowatych ("Schisandraceae"). Do rodzaju należy 26 gatunków występujących głównie w Azji wschodniej i południowo-wschodniej (zwłaszcza w Chinach i Japonii). Tylko jeden gatunek – "Schisandra glabra" rośnie poza Azją – w południowo-wschodniej części Ameryki Północnej. Rośliny te rosną w zaroślach i lasach, zwykle nad strumieniami.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Cytrynka

mała cytryna

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pot. zdrobn. od: cytryna

(1.2) więz. miotacz gazu

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

cytrynka (Arthrorhaphis) – rodzaj porostów
cytrynka (Geothlypis) – rodzaj ptaków

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cytrynkowy

→ cytrynka

Patrz:cytrynka

Źródła:

SJP.pl

Cytrynowiec

roślina z rodziny rutowatych, niewysokie drzewo lub krzew o wiecznie zielonych liściach, białych kwiatach i żółtych owocach; cytryna, drzewo cytrynowe

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) kulin. ciasto z warstwą biszkoptu, budyniu i kremem cytrynowym

(1.2) bot. pot. drzewo cytrynowe

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(2.1) zob. tarcznik cytrynowiec.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cytrynowo

przysłówek

(1.1) w sposób przypominający cytryny

Cytrynowo – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie gnieźnieńskim, w gminie Trzemeszno.

1. dotyczący cytryny (drzewa lub krzewu) np. gaj cytrynowy;
2. zrobiony z owoców cytryny, mający smak cytryn, zapach cytryn;
3. mający kolor dojrzałych owoców cytryny

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z cytryną, dotyczący cytryny

(1.2) taki, który jest wykonany z dodatkiem cytryny

przymiotnik jakościowy

(2.1) taki, który ma kolor owocu cytryny

(2.2) przypominający cytrynę w smaku lub zapachu

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cytrynóweczka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zdrobn. od: cytrynówka

Źródła:

Wiktionary

Cytrynówka

1. nalewka na skórkach cytrynowych;
2. roślina z rodziny rutowatych; miłonia

rzeczownik, rodzaj żeński

SJP.pl

Cytrzystka

kobieta grająca na cytrze

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) muz. kobieta, która gra na cytrze

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cytwar

roślina stepowa z rodziny astrowatych; rupnik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) bot. szarozielony krzew azjatycki;

(1.2) lek z wysuszonego kwiatostanu cytwaru (1.1)

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

bylica cytwarowa – gatunek roślin z rodziny astrowatych
cytwar (Kaempferia) – rodzaj roślin z rodziny imbirowatych

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cytwarowy

→ cytwar

Patrz:cytwar

Źródła:

SJP.pl

Cytyzyna

organiczny związek chemiczny, jasnożółty proszek o silnych własnościach toksycznych, występujący we wszystkich częściach złotokapu zwyczajnego

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) biochem. organiczny związek chemiczny, alkaloid występujący we wszystkich częściach złotokapu zwyczajnego;

Nie mylić z: Cytozyna.

Cytyzyna – organiczny związek chemiczny, alkaloid chinolizydynowy o silnych własnościach toksycznych. Występujące we wszystkich częściach złotokapu zwyczajnego ("Laburnum anagyroides").

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Cywa

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) przest. cewa, cewka, rurka

(1.2) przest. szpulka

Źródła:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) praw. specjalista prawniczy, znawca prawa cywilnego

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cywilistka

→ cywilista

1. stan rozwoju społeczeństwa, zwłaszcza jego kultury materialnej;
2. ogół dóbr materialnych i kulturowych jakiegoś społeczeństwa

rzeczownik, rodzaj żeński

1. krzewić, wprowadzać cywilizację;
2. cywilizować się - stawać się cywilizowanym

przymiotnik

(1.1) korzystający ze zdobyczy cywilizacji

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cywilizować

1. nie odnoszący się do wojska, nie będący wojskowym, niewojskowy (np. ludność cywilna);
2. związany ze stroną prawną stosunków osobistych, rodzinnych i majątkowych obywateli (np. sprawa cywilna, ślub cywilny);
3. przestarzałe: obywatelski, osobisty

SJP.pl
Wikipedia

Cyzelator

człowiek rzeźbiący w metalu; cyzeler

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) zob. cyzeler.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cyzelatorka

kobieta rzeźbiąca w metalu

Źródła:

SJP.pl

Cyzelatorski

→ cyzelator

SJP.pl

Cyzelerski

→ cyzeler

przymiotnik

(1.1) związany z cyzelerem lub jego fachem

Patrz:cyzeler

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Cyzelerstwo

sztuka wykańczania, obrabiania przedmiotów kutych w metalu lub metalowych odlewów odpowiednimi narzędziami; grawerstwo, cyzelatorstwo

Źródła:

SJP.pl

Cyzelowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|cyzelować.

Cyzelowanie – rodzaj artystycznej obróbki plastycznej metalowych rzeźb i wyrobów rzemiosła artystycznego, wykutych, odlanych, tłoczonych lub wyoblanych.

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Cyzelować

1. obrabiać, wygładzać metalowe przedmioty rzemiosła artystycznego
2. przenośnie: drobiazgowo, pedantycznie coś wykańczać

czasownik

(1.1) rzem. szt. wykańczać, wygładzać przedmioty rzemiosła artystycznego i rzeźby odlewane w metalu

wierszowany kalendarz kościelny, używany od XII wieku; cizjojanus; cisiojanus

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) hist. średniowieczny wierszowany kalendarz o charakterze mnemotechnicznym;

Cyzjojan (łac. Cisiojanus) – średniowieczny wierszowany kalendarz o charakterze mnemotechnicznym.

Cyzjojany zbudowane były w ten sposób, że każdy miesiąc opisywały dwa wersy. W każdym dwuwersie poszczególne sylaby informowały o świętach stałych oraz o dniach, w których wspominało się świętego. Wersy liczyły tyle sylab, ile dni posiadał dany miesiąc. Aby zachować przyjęty układ, słowa skracano do jednej sylaby lub incipitu.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia