1. połączenie literowe oznaczające spółgłoskę "dź";
2. spółgłoska środkowojęzykowa, dźwięczna, zwarto-szczelinowa, ustna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. zob. Jabalpur.
Wiktionary
system religijno-etyczny, który powstał w Indiach około VI wieku p.n.e; założycielem był Wardhamana Mahawira; dźinizm; dżinizm; dżajnizm
SJP.pl
indyjska opowieść o poprzednich wcieleniach Buddy; dżataka
SJP.pl
kasta hinduska
Dźati (sanskryt जाति, „urodzenie”, ang. jati) – element systemu stratyfikacji społecznej w Indiach, określany nie do końca poprawnie terminem kasta. Wyższym w randze, odnoszącym się do stanów społecznych w Indiach, jest termin warna. Bóstwo opiekuńcze dla konkretnej dźati to dźatidewata.
SJP.pl
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|dźgać.
Wiktionary
uderzać, godzić w kogoś czymś ostrym, kłującym; źgać; żgać
czasownik przechodni niedokonany (dk. dźgnąć)
(1.1) uderzać lub pchać czymś spiczastym i/lub ostrym
(1.2) daw. jeść długo i żarłocznie
SJP.pl
Wiktionary
uderzyć kogoś czymś ostrym, kłującym, ukłuć; źgnąć; żgnąć
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) ugodzenie ostrym przedmiotem
SJP.pl
Wiktionary
uderzyć kogoś czymś ostrym, kłującym, ukłuć; źgnąć; żgnąć
czasownik przechodni dokonany (ndk. dźgać)
(1.1) zadać cios kłujący; wbić ostro zakończone narzędzie
(1.2) przen. gwałtownie zaboleć; przeszyć bólem lub uczuciem
czasownik zwrotny dokonany dźgnąć się (ndk. dźgać się)
(2.1) dźgać jeden drugiego
SJP.pl
Wiktionary
→ dźinizm; dżinijski
SJP.pl
wyznawca dźinizmu
SJP.pl
→ dźinista; dżinistka
SJP.pl
system religijno-etyczny, który powstał w Indiach około VI wieku p.n.e; założycielem był Wardhamana Mahawira; dźajnizm; dżinizm; dżajnizm
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) filoz. rel. nonteistyczny system filozoficzny i religijny powstały w Indiach w VII-VI wieku p.n.e.;
Dźinizm (też dżinizm dawniej dżajnizm, dżainizm, जैन धर्म – trl. "jaina dharma", trb. dźajna dharma) – nonteistyczny system filozoficzny i religijny, który powstał w Indiach około VI wieku p.n.e. w reakcji na silnie zrytualizowany braminizm.
SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia
człowiek, który osiągnął wyzwolenie za życia (tzw. mukti); dżiwanmukta
Dźiwanmukta (dewanagari, trl. "jīvanmukta" „Wyzwolony za życia”) – hinduistyczny tytuł odnoszący się do człowieka, który jeszcze żyje w ciele fizycznym, ale jest już wyzwolony z kołowrotu wcieleń (samsary).
Tradycja hinduizmu uznaje, że czyny dźiwanmukty nie podlegają konwencjonalnym zasadom moralności. Gdy człowiek zrealizował swoją wewnętrzną naturę Absolutu, jego działania są zgodne z ostatecznym źródłem wszelkich wartości.
SJP.pl
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) daw. drzwi
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Dźwierzut
(1.2) osoba pochodząca z Dźwierzut, urodzona w Dźwierzutach
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Dźwierzut
(1.2) kobieta pochodząca z Dźwierzut, urodzona w Dźwierzutach
Wiktionary
przymiotnik od: Dźwierzuty
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Dźwierzutami, dotyczący Dźwierzut
SJP.pl
Wiktionary
wieś w Polsce
Dź
SJP.pl
Wikipedia
1. maszyna służąca do przenoszenia ciężkich ładunków, zazwyczaj na budowie
2. winda
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. techn. żuraw, maszyna służąca do przenoszenia ładunku w pionie i w poziomie
(1.2) zob. winda.
Dźwig – urządzenie podnoszące obsługujące określone poziomy, wyposażone w podstawę ładunkową poruszającą się wzdłuż sztywnych prowadnic, nachylonych do poziomu pod kątem większym niż 15 stopni, lub urządzenie podnoszące poruszające się po określonym torze.
SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia
1. pierwszy kręg szyjny kręgosłupa; kręg szczytowy; atlas;
2. mięsień, którego skurcz powoduje uniesienie danego narządu;
3. przestarzałe, dziś ironiczne: osoba, która dźwiga ciężkie przedmioty
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) anat. kręg szyjny, na którym opiera się czaszka;
(1.2) sport. sportowiec podnoszący ciężary
SJP.pl
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|dźwigać.
(1.2) gw-pl|Bukowina. budowanie domu
Wiktionary
1. element konstrukcyjny, belka podtrzymująca jakąś konstrukcję, np. strop, skrzydło samolotu;
2. dawniej: dźwig
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) element konstrukcyjny podtrzymujący jakąś konstrukcję
Dźwigar – element konstrukcyjny (np. wiązar lub belka), poziomy lub ukośny (np. dźwigar dachowy, stropowy); fragment budowli (np. dźwigar mostowy, stanowiący zazwyczaj przęsło mostu) przenoszący obciążenia konstrukcji na podpory główne (ściany, słupy lub filary).
SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia
maszyna do przenoszenia lub podnoszenia ciężarów; lewar; winda śrubowa
SJP.pl
przymiotnik od: dźwigar
SJP.pl
czasownik
(1.1) podnosić z wysiłkiem w górę coś ciężkiego
(1.2) nieść ciężkie rzeczy
(1.3) przen. podnosić na wyższy poziom
(1.4) przen. dawać radę jakimś trudom
czasownik zwrotny
(2.1) dźwigać się → podnosić się, wstawać
(2.2) dźwigać się → przen. być odbudowywanym
(2.3) dźwigać się → przen. wydostawać się własnymi siłami z bardzo ciężkiej sytuacji
Wiktionary
niewielka dźwignia
SJP.pl
przymiotnik od: dźwigienka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. przełącznik zrealizowany za pomocą dającego się przesuwać drążka
(1.2) fiz. jedna z maszyn prostych, których zadaniem jest uzyskanie działania większej siły przez zastosowanie mniejszej siły;
(1.3) sport. chwyt w sztukach walki, unieruchamiający przeciwnika przez zmuszenie jego stawów do pracy w nienaturalnych warunkach;
(1.4) ekon. instrument finansowy polegający na zwiększeniu zadłużenia w celu podniesienia zyskowności inwestycji; dzięki wykorzystaniu kapitału obcego, po jego spłaceniu wraz z kosztami, zwiększa się całkowity zysk, mimo pozostawienia wkładu własnego na niezmienionym poziomie
(1.5) ekon. bank. finansowy instrument pochodny polegający na zwielokrotnieniu efektów zmian kursu instrumentu bazowego za pomocą niskiego depozytu, stanowiącego tylko część inwestowanej sumy
Dź
Wiktionary oraz Wikipedia
urządzenie do podnoszenia i przemieszczania ładunków na niewielkie odległości
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. maszyna z długim, ruchomym ramieniem służąca do przenoszenia ładunku;
SJP.pl
Wiktionary
przymiotnik od: dźwignica
SJP.pl
urządzenie służące do podnoszenia przedmiotów na małą wysokość
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. urządzenie służące do podnoszenia, unoszenia lub przenoszenia ciężkich przedmiotów na nieduże wysokości
Dźwignik, dźwignik o ruchu prostoliniowym (pot. lewarek) – urządzenie dźwigowe do pionowego (lub zbliżonego do pionowego) przemieszczania (podnoszenia) obiektów, zwykle na niewielką wysokość. Najczęściej stosowanym dźwignikiem jest podnośnik. Wszystkie dźwigniki stosowane w warsztatach i wulkanizacjach, a mocowane na stałe do podłoża, podlegają dozorowi technicznemu UDT.
SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia
przymiotnik od: dźwignia
przymiotnik
(1.1) techn. związany z dźwignią; działający na zasadzie dźwigni
SJP.pl
Wiktionary
przymiotnik od: dźwig
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba obsługująca dźwig
przymiotnik relacyjny
(2.1) związany z dźwigiem, dotyczący dźwigu
SJP.pl
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) stpol. tragarz
Wiktionary
rzeka przepływająca przez Rosję, Białoruś i Łotwę
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka płynąca przez Rosję, Białoruś i Łotwę, uchodząca do Zatoki Ryskiej;
Nie mylić z: Dwina.
Dźwina ( Daugava, Дзьвіна – Dźvina lub Заходняя Дзьвіна – "Zachodniaja Dźvina", Западная Двина – "Zapadnaya Dvina", Dauguva, liw. "Väina", Düna, dawna nazwa: "Rubon") – druga (po Wiśle) pod względem długości rzeka uchodząca do Bałtyku. Przepływająca przez Rosję, Białoruś i Łotwę, mająca swoje źródła na wzgórzach Wałdaju w zachodniej Rosji, na północny zachód od miasta Andrieapol, uchodząca do Zatoki Ryskiej.
SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) stpol. śrpol. drzwi
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Dźwirzyna
Wiktionary
wieś w Polsce
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś rybacka w województwie zachodniopomorskim;
Port, przystań, most, dęby
Dźwirzyno (niem. "Kolberger Deep") – wieś sołecka w północno-zachodniej Polsce, w województwie zachodniopomorskim, w powiecie kołobrzeskim, w gminie Kołobrzeg. Miejscowość położona jest nad Morzem Bałtyckim, na Pobrzeżu Szczecińskim, nad jeziorem Resko Przymorskie.
SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia
dotyczący Dźwirzyna, kąpieliska nad Morzem Bałtyckim
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Dźwirzyna, związany z Dźwirzynem
SJP.pl
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. drzwiczki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. drzwi
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk, Śląsk Cieszyński. drzwi
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. dźwięknąć, dk. zadzęczeć)
(1.1) wydawać dźwięk
(1.2) być wyczuwalnym w mowie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: dźwięcznie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: dźwięczny
SJP.pl
Dźwięcznik, czara głosowa – wylot (zakończenie) instrumentu dętego, które nadaje dźwiękom wydawanym przez poszczególne instrumenty dęte specyficzną barwę, w zależności od kształtu i materiału, z którego został wykonany.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co dźwięczne
(1.2) jęz. cecha artykulacji głosek wymawianych z drganiem więzadeł głosowych;
Dźwięczność (fonacja) – jedna z cech artykulacji głosek związana z pracą więzadeł głosowych. Głoski wymawiane z wymuszeniem drgań więzadeł przy produkcji dźwięku nazywane są głoskami dźwięcznymi, natomiast wymawiane bez ich drgania nazywane są głoskami bezdźwięcznymi.
Wiktionary oraz Wikipedia
mający wyraźne, przyjemne brzmienie; dźwięczący
przymiotnik jakościowy
(1.1) o mocnym, harmonijnym, czystym brzmieniu
przymiotnik relacyjny
(2.1) jęz. wymawiany przy zsuniętych i drgających więzadłach głosowych
SJP.pl
Wiktionary
1. wrażenie słuchowe spowodowane falą akustyczną rozchodzącą się w ośrodku sprężystym;
2. zaburzenia falowe w ośrodku sprężystym, np. w powietrzu, wodzie, zdolne do wywołania wrażenia słuchowego;
3. w językoznawstwie: głoska;
4. w muzyce: brzmienie o określonej wysokości, natężeniu i barwie
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fala akustyczna odbierana przez słuch człowieka;
Plik audio został utworzony na podstawie wersji z i nie obejmuje późniejszych edycji.
Dźwięk – zaburzenie mechaniczne falowe rozchodzące się w ośrodku sprężystym, zdolne do wrażenia słuchowego u człowieka lub zwierząt, a także wrażenie słuchowe wywołane taką falą. Dla człowieka pasmo słyszenia mieści się w granicach 20Hz do 20kHz. Częstotliwości poniżej 20Hz to infradźwięki, a powyżej 20kHz to ultradźwięki.
SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia
1. wrażenie słuchowe spowodowane falą akustyczną rozchodzącą się w ośrodku sprężystym;
2. zaburzenia falowe w ośrodku sprężystym, np. w powietrzu, wodzie, zdolne do wywołania wrażenia słuchowego;
3. w językoznawstwie: głoska;
4. w muzyce: brzmienie o określonej wysokości, natężeniu i barwie
SJP.pl
rzadko: wydający dźwięk; dźwięczący
SJP.pl
wydać wyraźny, wysoki dźwięk; zadźwięczeć
SJP.pl
wydać wyraźny, wysoki dźwięk; zadźwięczeć
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. dźwięczeć)
(1.1) dokonany od|dźwięczeć.
SJP.pl
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) tłumiący, pochłaniający dźwięki, zapobiegający rozpraszaniu się dźwięków
Wiktionary
dźwiękonaśladownictwo, onomatopeja;
1. wyraz lub zespół wyrazów naśladujących dźwięki i odgłosy;
2. odtwarzanie środkami językowymi dźwięków i odgłosów
SJP.pl
naśladujących swym brzmieniem dźwięki naturalne
przymiotnik relacyjny
(1.1) jęz. liter. naśladujący dźwięki lub odgłosy natury
SJP.pl
Wiktionary
onomatopeja, dźwiękonaśladowczość;
1. wyraz lub zespół wyrazów naśladujących dźwięki i odgłosy;
2. odtwarzanie środkami językowymi dźwięków i odgłosów
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) liter. zob. onomatopeja.
SJP.pl
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) nie przepuszczający dźwięków
Wiktionary
specjalista w zakresie udźwiękowiania; realizator dźwięku
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba, która zajmuje się realizacją dźwięku w studiu – radiowym, telewizyjnym lub nagraniowym
(1.2) osoba odpowiedzialna za nagłośnienie koncertu lub spektaklu
(1.3) realizator nagrań dźwięku na planie filmu
SJP.pl
Wiktionary
słuchowisko (częściej), radiosłuchowisko (rzadko);
1. utwór literacki (komedia lub dramat) napisany specjalnie lub przystosowany na potrzeby radia;
2. gatunek radiowej dramaturgii obejmujący takie utwory;
3. audycja radiowa, w czasie której nadawane są takie utwory
SJP.pl
przymiotnik od: dźwięk
przymiotnik
(1.1) dotyczący dźwięku
SJP.pl
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) hist. geogr. Dyneburg
Wiktionary
przymiotnik od: Dźwina
SJP.pl