Tr

symbol toru (dawnej jednostki ciśnienia)

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Tr – dwuznak występujący w języku wietnamskim i angielskim
Tr – symbol toru – jednostki fizycznej ciśnienia
TR – Texas Red – czerwony barwnik fluorescencyjny
TR – Tomb Raider – gra komputerowa
tr – uniksowe polecenie do zmiany i usuwania tekstu w ciągu znaków
tr – operator transliteracji w Perlu oraz pochodnych
– tag HTML oznaczający wiersz tabeli
TR Warszawa – alternatywna nazwa warszawskiego Teatru Rozmaitości

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Trabancik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zdrobn. od trabant

Źródła:

Wiktionary

Trabant

średniowieczny żołnierz straży przybocznej monarchy; drabant

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) hist. wojsk. członek straży przybocznej

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(2.1) mot. samochód marki Trabant

(2.2) biol. krótka, końcowa część chromosomu, oddzielona przewężeniem;

(2.3) przest. astr. satelita

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Trabant – samochód produkowany w Niemieckiej Republice Demokratycznej/Niemczech w latach 1957–1991
trabant – formacja wojskowa w I Rzeczypospolitej
trabant – końcowa część chromosomu

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Trabzon

miasto w Turcji nad Morzem Czarnym (w starożytności Trapezunt)

Trabzon ( Τραπεζούντα, dawny Tραπεζοῦς, Trapezunt, Trebizond, Trebizonda) – miasto w północno-wschodniej Turcji położone nad Morzem Czarnym, ośrodek prowincji Trabzon, historyczna stolica i główne miasto Pontu. Miasto liczy ponad 240 tys. mieszkańców, natomiast aglomeracja przekracza 400 tys.[]

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Trabzoński

przedrostek

(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z tchawicą

Źródła:

Wiktionary

azjatyckie drzewo z rodziny arekowatych; palma chińska

Źródła:

SJP.pl

Tracić

1. stawać się pozbawionym czegoś;
2. ponosić stratę materialną;
3. marnować, trwonić coś;
4. wydawać się gorszym;
5. wykonywać wyrok śmierci;
6. tracić się:
a) stawać się niewidocznym;
b) pot. nie wiedzieć, co robić

czasownik przechodni niedokonany

(1.1) przestawać posiadać jakąś rzecz

(1.2) przestawać posiadać jakąś cechę

[czytaj: trakbol] w informatyce: urządzenie służące do sterowania kursorem na ekranie, umieszczane w niektórych klawiaturach komputerowych; odwrócona mysz, manipulator kulkowy, kula, kulka, kot

Trackball, manipulator kulowy – urządzenie wskazujące do komputera lub innego urządzenia (na przykład telefonu), służące do interakcji użytkownika z interfejsem graficznym. Bywa nazywane żartobliwie kotem (dla odróżnienia od myszy, z którą jest funkcjonalnie identyczny).

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tracker

[czytaj: traker] w informatyce:
1. program muzyczny z edytorem, w którym nuty zapisane są na ścieżce;
2. serwer przekazujący informacje (adresy IP) o innych użytkownikach pobierających dany plik w sieci BitTorrent

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

tracker – program muzyczny
Tracker – powłoka systemowa BeOS-a i Haiku
tracker – serwer w sieciach BitTorrent przekazujący informacje o innych użytkownikach pobierających dany plik
Tracker – album studyjny Marka Knopflera
Grumman S-2 Tracker – amerykański samolot do zwalczania okrętów podwodnych

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tracki

przymiotnik od: Tracja

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z Tracją, dotyczący Tracji

(1.2) hist. związany z Trakami, dotyczący Traków

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) jęz. język tracki;

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tracking

[czytaj: traking]
1. w typografii: składanie tekstu;
2. śledzenie przesyłek

[czytaj: trejs-i] nazwisko, m.in. Spencer Tracy (1900-1967) - amerykański aktor filmowy

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Paul Tracy – kanadyjski kierowca wyścigowy
Samuel Mills Tracy – amerykański botanik
Tracy – miasto w stanie Kalifornia, w hrabstwie San Joaquin
Tracy – miasto w stanie Minnesota, w hrabstwie Lyon
Tracy – miasto w stanie Missouri, w hrabstwie Platte
Cyklon Tracy

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tracz

robotnik zajmujący się piłowaniem kłód drzewa za pomocą ręcznej piły

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) ornit. ptak z rodziny kaczkowatych, rodzaju nazwa systematyczna|Mergus|ref=tak.

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) robotnik pracujący na traku

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Tracze (Mergini) – plemię ptaków z podrodziny kaczek, rodziny kaczkowatych
- Tracz nurogęś – gatunek dużego ptaka wodnego z rodziny kaczkowatych
- Tracz auklandzki (Mergus australis) – gatunek wymarłego ptaka z rodziny kaczkowatych
- Tracz brazylijski (Mergus octosetaceus) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny kaczkowatych
- Tracz bielaczek, bielaczek eko (Mergellus albellus) – gatunek średniej wielkości wędrownego ptaka wodnego z rodziny kaczkowatych
- Tracz długodzioby, szlachar, tracz długodzioby, długodziób (Mergus serrator) – gatunek średniego lub dużego ptaka wodnego z rodziny kaczkowatych
Ewa Tracz (ur. 1988) – polska śpiewaczka operowa
Dominik Tracz (ur. 1966) – komendant główny Straży Granicznej (2012–2015)
Jakub Tracz (ur. 1993) – polski muzyk, producent muzyczny
Janusz Tracz – postać fikcyjna z serialu telewizyjnego Plebania
Jerzy Tracz (ur. 1943) – polski pływak, piłkarz wodny, prawnik, olimpijczyk z Rzymu 1960
Józefa Czekaj-Tracz (ur. 1928) – odznaczona medalem „Sprawiedliwy wśród Narodów Świata”

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Alle alle|ref=tak., mały morski ptak z rodziny alk

(1.2) zdrobn. od: tracz

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Bogdan Traczyk – polski inżynier i samorządowiec
Paweł Traczyk – polski matematyk
Jacek Traczyk – polski piłkarz
Jan Traczyk – polski aktor i autor tekstów
Zygmunt Traczyk – polski lekarz
alczyk – ptak z rodzaju Alle, znany też jako traczyk

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Traczykowski

nazwisko

Źródła:

SJP.pl

Traczynka

rzeczownik, rodzaj żeński

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) przekazywanie z pokolenia na pokolenie zasad, obyczajów, poglądów;

SJP.pl
Wiktionary

Tradycjonalistycznie

przysłówek

(1.1) w sposób tradycjonalistyczny

Źródła:

Wiktionary

Tradycjonalistyczny

→ tradycjonalizm

przymiotnik

tradycyjny;
1. związany z tradycją;
2. znany bądź wykorzystywany od dawna;
3. strzegący tradycji, obyczajów

Źródła:

SJP.pl

Tradycyjnie

przysłówek

(1.1) zgodnie z tradycją

(1.2) pot. zgodnie z przyzwyczajeniami, tak, jak zazwyczaj

Źródła:

Wiktionary

Tradycyjniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: tradycyjny; bardziej tradycyjny

Źródła:

SJP.pl

przypadek, zbieg okoliczności

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) przypadek, losowe wydarzenie

forma czasownika.

(2.1) 2. os. rozk. od: trafić

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trafak

środowiskowo: kawałek rudy trafiający się wśród ilastej skały płonnej

Źródła:

SJP.pl

Trafalgar

przylądek na Półwyspie Iberyjskim

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Trafalgar Square – plac w centralnym Londynie
Trafalgar – przylądek w Hiszpanii
Trafalgar – miasto w Australii, w stanie Wiktoria
Trafalgar – miasto w USA, w stanie Indiana, w hrabstwie Johnson
Trafalgar – wieś w południowo-zachodniej Dominice
Trafalgar – album grupy muzycznej Bee Gees
HMS „Trafalgar” - nazwa brytyjskich okrętów

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Trafalgarski

→ Trafalgar (przylądek w Hiszpanii)

Źródła:

SJP.pl

1. oddać celny rzut, strzał itp.
2. osiągnąć cel podróży
3. znaleźć się w jakimś miejscu
4. znaleźć się gdzieś w danym momencie
5. spotkać kogoś, zauważyć coś
6. trafić się:
a) zdarzyć się
b) pojawić się (ktoś)
c) wystąpić nieoczekiwanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) efekt celnego rzutu, ciosu lub strzału

(1.2) dobre wytypowanie numerów w grze liczbowej

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trafik

ruch telekomunikacyjny, wyrażający się np. liczbą połączeń dokonanych w centrali telefonicznej

Źródła:

SJP.pl

Trafika

dawniej: sklep z wyrobami tytoniowymi

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) przest. sklep z wyrobami tytoniowymi;

(1.2) hand. gazetka sklepowa lub wkładka prasowa z reklamami

Trafika (z Trafik, traffico – ruch, handel) – sklep zajmujący się handlem wyrobami tytoniowymi (papierosami, cygarami, melasą, tabaką) oraz akcesoriami służącymi do konsumpcji tych wyrobów, takimi jak fajki, fajki wodne i inne.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Trafikant

przestarzałe: właściciel sklepiku z wyrobami tytoniowymi

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) przest. właściciel trafiki

(1.3) znaleźć drogę i dotrzeć gdzieś

(1.4) znaleźć się gdzieś (raczej niecałkowicie to kontrolując)

(1.5) pot. przypadkiem spotkać kogoś lub coś

(1.6) pot. przypadkiem zjawić się w jakimś szczególnym momencie

(1.7) pot. przypadkiem dostać

(1.8) pot. przypadkiem wybrać

(1.9) pot. przekonać kogoś

(1.10) trafiony pot. trafny

(1.11) trafiony pot. pijany

czasownik zwrotny dokonany trafić się (ndk. trafiać się)

(2.1) pot. zdarzyć się niespodziewanie

(2.2) pot. niespodziewanie zjawić się

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trafnie

przysłówek

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tego, co trafne, odpowiadające rzeczywistości

(1.2) cecha tego, co trafne, trafiające w cel, celne

Trafność (ang. "validity") nie ma jednej wspólnej definicji, ale zazwyczaj odnosi się do zakresu, w którym wyjaśnienie rzeczywiście odzwierciedla zjawisko, do którego się odwołuje (jest to definicja Rucha). Według Messicka, ocena trafności to stwierdzenie, w jakim stopniu teoria i dowody empiryczne uzasadniają stosowność testu w danym obszarze.

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Trafny

1. taki, który nie chybił, celny;
2. właściwy, odpowiedni, słuszny

SJP.pl

Trafunkiem

przysłówek

(1.1) daw. tak, że to, o czym mowa, zaistniało w wyniku przypadku lub zbiegu okoliczności

Źródła:

Wiktionary

Tragakant

naturalna żywica niektórych roślin motylkowatych, stosowana w kosmetyce; tragant, tragakanta

Źródła:

SJP.pl

Tragakanta

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) żywica traganka gumodajnego;

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Traganek

roślina zielna lub krzew

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) bot. nazwa systematyczna|Astragalus|L.|ref=tak., roślina wieloletnia o motylkowych kwiatach z rodziny bobowatych;

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tragankowy

→ traganek

Patrz:traganek

Patrz:tragarz

Źródła:

SJP.pl

Tragarz

1. osoba zajmująca się przenoszeniem ciężkich przedmiotów;
2. w budownictwie drewnianym, zwłaszcza na Podhalu: gruba, zwykle zdobiona belka stropowa biegnąca wzdłuż całego pułapu dla podtrzymania go; sosrąb, sosręb, siestrzan, siostrzan

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba, której profesją jest noszenie lub ręczne przewożenie, np. towarów, ciężkiego ekwipunku, lektyki

(1.2) turyst. uczestnik wyprawy wysokogórskiej lub podróżniczej wynajęty do noszenia ekwipunku

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) reg. bud. gruba belka stropowa biegnąca wzdłuż całej powały

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tragać

przenosić ciężkie przedmioty (np. bagaże)

Źródła:

SJP.pl

Tragedia

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) liter. teatr. dramatyczny utwór literacki przedstawiający konflikt między dążeniami bohatera a siłami wyższymi;

(1.2) ogromne nieszczęście budzące rozpacz

(1.3) zła sytuacja dotycząca czegoś

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Tragediopisarka

→ tragediopisarz

przymiotnik odrzeczownikowy

przysłówek

(1.1) w sposób tragiczny

(1.1) cecha tego, co jest tragiczne

Źródła:

Wiktionary

Tragiczny

1. dotyczący tragedii, grywający w tragediach, piszący tragedie;
2. budzący strach, uczucie grozy, wstrząsający

przymiotnik jakościowy

(1.1) pełen smutku, nieszczęścia lub rozpaczy

SJP.pl
Wiktionary

Tragika

rzadko:
1. tragizm, tragiczność;
2. ogół utworów tragicznych

Źródła:

SJP.pl

Tragikomedia

1. utwór dramatyczny lub film łączący cechy tragedii i komedii;
2. sytuacja lub wydarzenie tragiczne a jednocześnie zabawne

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) teatr. utwór teatralny lub filmowy mający cechy tragedii i komedii;

(1.2) przen. sytuacja, w której współwystępują elementy tragiczne, smutne i komiczne, zabawne

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tragikomedie

forma rzeczownika.

1. przekłucie w wypustce u wejścia kanału słuchowego;
2. kolczyk noszony w tym miejscu

Źródła:

SJP.pl

Trailer

[czytaj: trejler]
1. fragmenty filmu, programu, gry komputerowej itp. emitowane jako zapowiedź; teaser, zwiastun;
2. przyczepa lub naczepa samochodowa

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Zwiastun – krótką zapowiedź filmu, programu TV lub gry komputerowej
Przyczepę (w motoryzacji)

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Trainspotter

miłośnik kolei obserwujący i dokumentujący pociągi oraz ich przejazdy

Źródła:

SJP.pl

Trainspotting

[czytaj: trejnspoting] hobby polegające na obserwowaniu i fotografowaniu pociągów

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

– powieść Irvine’a Welsha (w Polsce z podtytułem Ślepe tory)
Trainspotting – film Danny’ego Boyle’a na podstawie powieści o tym samym tytule
Trainspotting – zajęcie polegające na wypatrywaniu pociągów

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Trajan

cesarz rzymski (53-117)

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

(1.1) hist. imię|polski|m.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trajektoryjny

→ trajektoria

Patrz:trajektoria

Źródła:

SJP.pl

Trajka

pojazd trzykołowy, którego podstawę stanowi motocykl

Trajka ( trike), traja, trójkołowiec, trzykołowiec – pojazd silnikowy na trzech kołach.

Trajka bywa połączeniem motocykla z samochodem. Przód pochodzi z motocykla, a tył z samochodu. Do budowy trajek wykorzystywane bywają zawieszenia i silniki pochodzące z VW Garbusa, ale też np. z Zaporożca czy Fiata 126, czyli generalnie samochodów z silnikiem usytuowanym z tyłu pojazdu.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Trajkot

potocznie:
1. szybkie, głośnie mówienie; paplanina;
2. odgłos, zwykle maszyny; terkot, stukot, grzechot

Źródła:

SJP.pl

Trajkotanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|trajkotać.

Źródła:

Wiktionary

Trajkotać

czasownik niedokonany (dk. zatrajkotać)

(1.1) pot. pejor. mówić szybko, dużo i beztreściwie

(1.2) pot. wydawać serię krótkich, stukających dźwięków; terkotać

Źródła:

Wiktionary

Trajkotka

1. potocznie: kobieta mówiąca dużo i szybko, często bez sensu; klekotka, pleciuch, plociuch, pleciuga;
2. trajkotka czerwona - gatunek owada prostoskrzydłego z rodziny szarańczowatych, występujący na suchych terenach trawiastych w Europie i Azji

trójkątny żagiel podnoszony w czasie sztormu, umocowany jedynie do masztu; grot sztormowy

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Trajtek

żartobliwie o trolejbusie; trajluś

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) pot. trolejbus

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trajturka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) worek podróżny

Źródła:

Wiktionary

Trak

maszyna do przecierania kłód drzewnych na tarcicę i elementy drewniane; gater; tracznica

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) gladiator walczący w stylu Traków

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) maszyna do przepiłowywania kamieni i brył skalnych na płyty

(2.2) maszyna do przecierania drewna okrągłego na tarcicę

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trakcik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zdrobn. od trakt

Źródła:

Wiktionary

Trakcja

1. trasa lub sieć tras przystosowana do ruchu pojazdów szynowych; też: szyny, kable i urządzenia zainstalowane na takiej trasie;
2. napęd pojazdów szynowych zależny od rodzaju silnika napędowego;
3. w kolejnictwie: dział dotyczący napędów kolejowych

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kolej. trasa lub sieć tras przystosowana do ruchu pojazdów szynowych

(1.3) kolej. napęd pojazdów szynowych zależny od rodzaju zainstalowanego silnika

(1.4) kolej. dział kolejnictwa zajmujący się zastosowaniem napędów do celów przewozowych

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

trakcja – rodzaj zasilania pojazdu szynowego.
- także: niepoprawne określenie sieci trakcyjnej.
trakcja – sposób przemieszczania osadów przez rzeki.
trakcja – w terapii manualnej, słowo trakcja oznacza działanie, które w wyniku przyłożonej siły zewnętrznej (np. ręce terapeuty), prowadzi do oddalenia od siebie powierzchni stawowych, tworzących staw...
Trakcja SA – spółka giełdowa

Trakowy

→ trak

Patrz:trak

Źródła:

SJP.pl

Trakt

1. droga, szlak;
2. w architekturze: szereg pomieszczeń w budynku umieszczonych na jednej linii;
3. dawniej: bieg, tok czegoś;
4. w trakcie czegoś - w ciągu, w czasie trwania czegoś

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) książk. droga, szlak

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

trakt – stara jednostka administracyjna w Księstwie Żmudzkim na Litwie, odpowiednik powiatów w pozostałej części I Rzeczypospolitej
trakt – gościniec, droga, szlak komunikacyjny
trakt w architekturze – ciąg pomieszczeń znajdujących się na jednej osi

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Traktacik

zdrobnienie od: traktat

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zdrobn. od traktat

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Traktament

dawniej:
1. poczęstunek, uczta, biesiada;
2. płaca żołnierska, wikt żołnierski; żołd;
3. sposób postępowania z kimś, traktowania kogoś

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) daw. biesiada, uczta, poczęstunek

(1.2) daw. postępowanie, traktowanie kogoś

(1.3) daw. płaca, żołd

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Traktat

1. formalnie i uroczyście zawierana umowa międzynarodowa, głównie regulująca stosunki polityczne lub ekonomiczne między państwami;
2. rozprawa naukowa

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) polit. praw. ważna umowa międzynarodowa uroczyście zawierana na piśmie między państwami i regulująca najistotniejsze kwestie polityczne, wojskowe, handlowe itp.

(1.2) tekst naukowy w formie rozbudowanej rozprawy, zazwyczaj bardzo obszernej;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

traktat – rozbudowana rozprawa
traktat – umowa międzynarodowa

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Traktatowy

→ traktat

zdrobnienie od: traktor

Źródła:

SJP.pl

Traktorowy

→ traktor

Patrz:traktor

Źródła:

SJP.pl

Traktorzysta

kierowca prowadzący traktor

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) kierowca traktora, ciągnika rolniczego

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Traktorzystka

→ traktorzysta

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kobieta kierująca traktorem, ciągnikiem rolniczym

Patrz:traktorzysta

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Traktowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|traktować.

(1.2) postępowanie w określony sposób

Źródła:

Wiktionary

Traktować

czasownik niedokonany

(1.1) odnosić się do kogoś lub czegoś w określony sposób

(1.2) omawiać coś

(1.3) działać czymś na kogoś lub coś

(1.4) daw. częstować, raczyć

czasownik zwrotny traktować się

(2.1) odnosić się do siebie w określony sposób

(2.2) daw. częstować się, raczyć się

Źródła:

Wiktionary

mechanizm w instrumentach organowych przekładający ruch klawisza na wentyl otwierający dopływ powietrza do piszczałek

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) muz. mechanizm w organach przenoszący ruch klawiszy na wentyle otwierające dopływ powietrza do piszczałek;

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tralala

Trama

przędza jedwabna używana jako osnowa tkanin

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

trama – rodzaj przędzy
trama – struktury strzępkowe u grzybów

człowiek lubiący się włóczyć; wagabunda, obieżyświat, włóczęga, włóczykij

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) wędrowiec, włóczykij, obieżyświat

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) mors. statek towarowy odbywający nieregularne rejsy do różnych portów

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

tramp – rodzaj statku uprawiającego „żeglugę trampową” (tramping)
tramp – charakterystyczna postać filmowa, w którą wcielał się Charlie Chaplin (m.in. „Światła wielkiego miasta”, „Gorączka złota”)
TRAMP – klub turystyczny na SGH

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Trampek

płócienny but sportowy na gumowej podeszwie

młody piłkarz, młodzik

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) sport. młody piłkarz do piętnastego roku życia;

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trampki

rodzaj obuwia

Trampki – rodzaj sportowego, sznurowanego obuwia tekstylnego, na podeszwie z gumy. W odróżnieniu od pokrewnych im tenisówek, trampki posiadają cholewki do kostek oraz gumowane noski.

(1.1) sport. sprężysta deska umożliwiająca wysokie wybicie się w górę przy skokach do wody

(1.2) sport. pochyło ustawiona deska z podpórką, służąca do odbijania się przy skokach gimnastycznych

(1.3) sport. przyrząd gimnastyczny w postaci sprężystej siatki rozpiętej na dużej ramie, służący do wykonywania ewolucji akrobatycznych w powietrzu;

(1.4) wieża służąca skoczkom spadochronowym do wykonywania skoków

(1.5) inform. kod umożliwiający funkcji zagnieżdżonej dostęp do lokalnych zmiennych bieżącej funkcji;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

trampolina (w informatyce)
trampolina (w skokach do wody)
trampolina (w akrobatyce sportowej)

(1.1) związany z trampem, dotyczący trampa (tylko w znaczeniu: „statek towarowy odbywający nieregularne rejsy do różnych portów”)

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tramwaik

zdrobnienie od: tramwaj

Źródła:

SJP.pl

Tramwaj

pojazd szynowy służący do transportu miejskiego

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) pojazd szynowy dostosowany do ruchu drogowego, przeznaczony do przewozu pasażerów;

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tramwajarka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kobieta prowadząca tramwaj

Źródła:

Wiktionary

Tramwajarski

przymiotnik od: tramwajarz

Źródła:

SJP.pl

Tramwajarz

maszynista tramwaju; motorniczy

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) pracownik przedsiębiorstwa tramwajowego

SJP.pl
Wiktionary

Tran

tłuszcz otrzymywany z ryb i ssaków morskich

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) chem. zool. płynny tłuszcz pozyskiwany z tkanki tłuszczowej zwierząt morskich;

Tran – ciekły tłuszcz otrzymywany z wątroby ryb z rodziny dorszowatych (głównie dorsza atlantyckiego) oraz tkanki tłuszczowej niektórych ssaków morskich (np. wielorybów lub fok). Zawiera duże ilości nienasyconych kwasów tłuszczowych (głównie oleinowego, oleopalmitynowyego i gadoleinowego) oraz witamin (głównie A i D). Jest to oleista ciecz o jasnożółtej barwie. Ma rybny smak i zapach. W kontakcie z tlenem jełczeje, co powoduje rozpad zawartych w nim witamin.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Trance

[czytaj: trans] gatunek muzyki elektronicznej, odmiana techno

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. napiwek

Źródła:

Wiktionary

Traniarnia

pomieszczenie z odpowiednimi urządzeniami, w którym wytapia się tran; tranownia

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) miejsce wytapiania tranu

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tranik

SJP.pl

Trans

1. stan o obniżonej świadomości i braku kontaktu ze światem zewnętrznym; może być wywołany przez hipnozę;
2. stan ekstazy, podniecenia, oszołomienia; zapał, uniesienie;
3. środowiskowo: transparent

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) stan obniżonej świadomości;

(1.2) przen. pełne poświęcenie się danej czynności powodujące brak kontaktu z otoczeniem

(1.3) środ. kib. transparent

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) środ. pot. osoba transpłciowa, nie identyfikująca się z płcią nadaną przy urodzeniu

przymiotnik

(3.1) chem. izomer z podstawnikami po przeciwnej stronie płaszczyzny

(3.2) środ. pot. transpłciowy

Trans – jeden z rodzajów odmiennych stanów świadomości.

Stan umysłu charakteryzujący się zmienioną świadomością, co oznacza również zmienioną wrażliwość na bodźce. Trans może wywoływać stan obniżonej lub podwyższonej świadomości. Osoby pogrążone w transie mogą wykonywać określone czynności podświadomie, w sposób niekontrolowany przez świadomość.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Transakcentacja

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) jęz. sztuczne przeniesienie akcentu w wyrazie, np. w celu uzyskania rytmu piosenki lub wiersza;

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Transakcja

1. operacja handlowa kupna lub sprzedaży;
2. umowa handlowa dotycząca kupna lub sprzedaży;
3. zawarcie takiej umowy; układ;
4. w informatyce: zbiór operacji na bazie danych, które mogą zostać sfinalizowane wyłącznie w przypadku zrealizowania wszystkich operacji tego zbioru

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) hand. operacja handlowa związana z kupnem lub sprzedażą towarów bądź usług

(1.2) inform. grupa operacji, które razem wszystkie są wycofywane, np. jeśli choć jedna z nich zakończy się błędem

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

transakcja (finanse)
transakcja (informatyka) – niepodzielna operacja w systemie bazodanowym
Transakcja sp. z o.o. – spółka nomenklaturowa działająca w latach 1988–1991

(1.1) związany z transakcją, dotyczący transakcji

Patrz:transakcja

Źródła:

Transanatolijski

przymiotnik

(1.1) przebiegający przez Anatolię, kursujący przez Anatolię

Źródła:

Wiktionary

Transarktyczny

przebiegający poprzez obszar Arktyki

Źródła:

SJP.pl

Transatlantycki

1. położony po drugiej stronie Oceanu Atlantyckiego;
2. odbywający się poprzez Atlantyk

przymiotnik relacyjny

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Transawangarda

ekspresjonistyczne malarstwo w latach 70. i 80. XX wieku, odrzucające eksperymentatorskie postawy w sztuce i korzystające z tradycji kulturowej; malarstwo pozaawangardowe

1. w filozofii: istnienie czegoś poza rzeczywistością, granicą ludzkiego poznania;
2. w teologii: byt niemożliwy do poznania ludzkimi zmysłami

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) filoz. istnienie poza czymś, w szczególności istnienie przedmiotu poznania poza umysłem poznającym

(1.2) teol. istnienie Boga i świata duchowego poza światem uznanym za stworzony;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

transcendencja – termin filozoficzny
transcendencja – termin religijny
Transcendencja – film w reżyserii Wallego Pfistera
transcendentność
transcendentalność

Patrz:transcendentalista

Źródła:

SJP.pl

Transcendentalistyczny

→ transcendentalizm

Patrz:transcendentalizm

Źródła:

SJP.pl

Transcendentalizm

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) filoz. nurt filozofii amerykańskiej głoszący ideę równości, niezależności oraz samodzielności i podkreślający autonomiczność każdego człowieka w dochodzeniu do prawd moralnych, duchowych oraz społecznych;

Transcendentalizm – nurt filozofii amerykańskiej zapoczątkowany między innymi przez R.W. Emersona i H.D. Thoreau. Głosi ideę równości, niezależności oraz samodzielności. Podkreśla autonomiczność każdego człowieka w dochodzeniu do prawd moralnych, duchowych oraz społecznych. Za pierwszy tekst traktujący o transcendentalizmie uważany jest "Nature" Emersona. Jego samego uważa się za prekursora ruchu.

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Transcendentalność

Źródła:

Wikipedia

Transcendentalny

w filozofii: będący warunkiem poznania, odnoszący się do apriorycznych form poznania

przymiotnik

(1.1) filoz. taki, który dotyczy apriorycznych form poznania (wykracza poza granice umysłu i odnosi się do przedmiotu poznania)

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Transcendentność

Transcendentność (łac. "transcendere" - "wychodzenie poza granice") – za transcendentne uznaje się to, co "wykracza poza granice". "Mówimy, że jakieś a jest transcendentne wobec jakiegoś b, jeżeli a przekracza b".

przenoszenie materiału genetycznego z jednej komórki bakteryjnej (dawcy) do drugiej (biorcy) za pośrednictwem wirusów bakteryjnych (bakteriofagów)

Transdukcja – proces wprowadzenia nowego genu do komórki przez bakteriofagi. Zjawisko to zostało odkryte w roku 1952 przez J. Lederberga i N. Zindera w procesie infekcji komórek bakteryjnych bakteriofagami.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Transdukcyjny

→ transdukcja

→ transdyscyplinarny

Patrz:transdyscyplinarny

Źródła:

SJP.pl

Transenna

Transenna – płyta zamykająca okno, wykonana z cienko oszlifowanego, lub ażurowego marmuru, kamienia, alabastru, drewna.

Źródła:

Wikipedia

Transept

nawa poprzeczna przecinająca nawę główną

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) archit. nawa poprzeczna w kościele, oddzielająca prezbiterium od reszty budynku;

Transept, nawa poprzeczna, część kościoła, nawa prostopadła do osi kościoła, położona pomiędzy prezbiterium a resztą jego budynku. Transept może być jedno- lub wielonawowy.

W romańskich bazylikach dwuchórowych występują dwa transepty – wschodni (przy prezbiterium) i zachodni (związany z westwerkiem). Natomiast w gotyckich katedrach angielskich również mogą być dwa transepty (obydwa od wschodu). W dachu nad skrzyżowaniem transeptu i nawy głównej może występować niewielka wieża (tzw. sygnaturka).

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Transeptowy

→ transept

przymiotnik relacyjny

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) ekon. hand. przekazanie środków

(1.2) sport. przejście zawodnika do innego klubu

(1.3) inform. przesłanie danych

(1.4) psych. przeniesienie zdobytych doświadczeń lub umiejętności i użycie ich w odmiennej sytuacji;

(1.5) praw. przekazanie praw do dokumentu imiennego

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

transfer (informatyka)
transfer (psychologia)
transfer (sport)
transfer po BA (brydż)
Transfer – film z 2007 roku
transfer budżetowy

(1.1) odczasownikowy od|transferować.

Źródła:

Wiktionary

Transferowość

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) odprzym. cecha tego, co jest transferowe; cecha tych, którzy są transferowi

Źródła:

Wiktionary

Transferowy

→ transfer

przymiotnik relacyjny

(1.1) ekon. związany z transferem, transferowaniem, dotyczący przekazu pieniędzy, usług, wiedzy

(1.2) sport. związany z transferem, transferami

(1.3) związany z transferem (przenoszeniem, przesyłaniem czegoś z miejsca na miejsce)

Patrz:transfer

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Transferyna

białko osocza krwi (glikoproteina) odpowiedzialne za transport żelaza; syderofilina

Źródła:

SJP.pl

Transfiguracja

przemiana postaci lub stanu ducha; przeobrażenie, przeistoczenie

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Transfiguracja – w elektrotechnice: przekształcenie fragmentu układu trójfazowego elementów połączonych w gwiazdę w równoważny układ elementów połączonych w trójkąt jak też na odwrót
Transfiguracja – w teologii: Przemienienie Pańskie (przemienienie Jezusa)
Transfiguracja – przybranie przez mistrzów duchowych (lub postrzeganie ich przez ich zwolenników) zmienionej formy np. na rodzaj boskiej światłości
Przemienienie Pańskie – obraz autorstwa Rafaela

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Transfluencja

transfluencja lodowca – przelewanie się lodowca z jednej doliny do drugiej przez przełęcz lub płaski grzbiet

Źródła:

SJP.pl

Transflutryna

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) chem. środek owadobójczy

Transflutryna – szybko działający środek owadobójczy o wzorze sumarycznym C15H12Cl2F4O2.

Transflutrynę stosuje się wewnątrz pomieszczeń przeciw muchom, komarom i karaczanom. Jest substancją stosunkowo lotną (t. topn. 32 °C, t. wrz. 135 °C), działającą kontaktowo i przez inhalację.

Źródła:

urządzenie w kamerze albo aparacie fotograficznym zmieniające rozmiar obrazu poprzez zmianę ogniskowej obiektywu; zoom, obiektyw zmiennoogniskowy

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Transformacja

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) przemiana, przekształcanie czegoś

(1.2) jęz. przebudowa konstrukcji składniowej bez zmiany jej treści

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Transformacja w matematyce i fizyce
- Funkcja (przekształcenie, transformacja)
- Transformacja Fouriera
- Transformacja Laplace'a
- transformacja współrzędnych
- Transformacja Galileusza
- Transformacja Lorentza
- Transformacja (transformata) Hilberta
- Transformacja w geometrii wykreślnej
Transformacja w biologii
- Transformacja DNA
- Transformacja (typ gastrulacji) – jeden z typów gastrulacji.

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) mat. wynik transformacji, wynik przekształcenia operandu pod wpływem działania operatora;

Transformata – wynik przekształcenia operandu pod wpływem działania operatora. Innymi słowy, transformatą nazywa się wynik działania transformacji (zob. szybka transformacja Fouriera).

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Transformator

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) elektr. urządzenie do zmiany poziomu napięcia elektrycznego;

(1.2) pot. budynek z transformatorem (1.1) wysokiego napięcia

przedmiot, który łatwo można przekształcić w inny; transformers

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) inform. architektura sieci neuronowych na której opierają się LLM - modele językowe sztucznej inteligencji;

Transformer – drugi album Lou Reeda, wydany 8 grudnia 1972. Został on wyprodukowany przez Davida Bowiego i Micka Ronsona. Nagrań dokonano w sierpniu 1972 w londyńskim Trident Studios.

Zawiera najbardziej znane piosenki Reeda: "Perfect Day", "Satellite of Love" i jego największy przebój "Walk on the Wild Side". Płyta ma numer 194 na liście 500 najlepszych albumów magazynu "Rolling Stone".

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Transfuzjolog

specjalista w zakresie transfuzjologii

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) med. lekarz specjalista zajmujący się całością problemów pobierania, konserwowania oraz stosowania krwi i preparatów krwiopochodnych

rzeczownik, rodzaj żeński

(2.1) med. lekarka specjalistka transfuzjologii

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Transfuzjologia

dział medycyny zajmujący się całością problemów dotyczących pobierania, konserwowania oraz stosowania krwi i preparatów krwiopochodnych w lecznictwie

Transfuzjologia – dział medycyny zajmujący się naukowymi podstawami dotyczącymi pobierania, konserwowania oraz stosowania krwi i preparatów krwiopochodnych w lecznictwie, a także przeprowadzaniem terapeutycznych zabiegów aferezy.

Z transfuzjologii jako dziedziny naukowej wyodrębnia się często transfuzjologię kliniczną, która stosuje ogólną wiedzę i zasady naukowe do zastosowań praktycznych w wielu innych specjalnościach medycznych, ze szczególnym uwzględnieniem:

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Transfuzjonistka

→ transfuzjonista

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) odprzym. cecha tego, co jest transgeniczne; cecha tych, którzy są transgeniczni

Źródła:

Wiktionary

Transgeniczny

przymiotnik

(1.1) biol. określający organizm, którego genom zawiera gen wprowadzony od innego organizmu tego samego lub innego gatunku

Źródła:

Wiktionary

Transgenizacja

wprowadzenie do komórki obcego DNA; transgeneza, transformacja genetyczna

Źródła:

SJP.pl

Transgraniczność

→ transgraniczny

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) odprzym. cecha tego, co jest transgraniczne; cecha tych, którzy są transgraniczni

Patrz:transgraniczny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Transgraniczny

przekraczający granice państw, istniejący ponad granicami państw

Źródła:

SJP.pl

Transgresja

1. wychodzenie poza standardy, przekroczenie granic, zwłaszcza norm moralnych;
2. zjawisko silniejszego rozwoju pewnej cechy u potomstwa niż w organizmach rodzicielskich;
3. zajmowanie nowego obszaru przez morze, lodowiec, pustynię itp. wskutek ruchów tektonicznych lub zmian klimatycznych

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) psych. przekroczenie granic, norm

(1.2) biol. silniejszy rozwój określonej cechy u mieszańców niż u rodziców

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

transgresja w geologii:
- transgresja morza – stopniowe zalewanie powierzchni lądu przez morze
- transgresja lodowca – przesuwanie się czoła lodowca ku przodowi
transgresja – pojęcie z zakresu genetyki
transgresja – pojęcie z zakresu psychologii i filozofii
Transgresja – polska grupa muzyczna

(1.1) cecha tego, co transgresywne

Źródła:

Wiktionary

Transgresywny

→ transgresja; transgresyjny

przymiotnik

(1.1) dotyczący transgresji

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Transhimalaje

góry w Chinach

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

(1.1) geogr. góry w Chinach na południu Wyżyny Tybetańskiej;

Transhimalaje (chiń. 冈底斯山脉; pinyin "Gāngdǐsī Shānmài") – góry w Chinach na południu Wyżyny Tybetańskiej.

Długie na 1000 km, szerokie na 30-225 km. W tektonicznym obniżeniu dzielącym je od Himalajów płyną rzeki: Brahmaputra górna, Satledź, Indus. Główne pasma: Nganglong Kangri (wysokość do 6596 m), Nienczen Tangla (7182 m), Kajlas.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Transhimalajski

→ Transhimalaje

Patrz:Transhimalaje

Źródła:

SJP.pl

Transhumancja

forma pasterstwa polegająca na przepędzaniu trzód ustalonymi szlakami z pastwisk górskich na nizinne

Nie mylić z: transhumanizm.

Transhumancja (inaczej: pasterstwo transhumancyjne) – rodzaj pierwotnej, ekstensywnej formy pasterstwa, niesłusznie czasem zwanej koczownictwem. W odróżnieniu od klasycznego koczownictwa transhumancja polega na sezonowych, stałych przegonach stad między pastwiskami zimowymi (na równinach podgórskich, w dolinach itp.) i pastwiskami letnimi (górskimi), jednak jego ośrodkiem pozostaje stała osada – wieś, gdzie część ludności trudni się uprawą roli.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Transhumancyjny

→ transhumancja

Patrz:transhumancja

Źródła:

SJP.pl

zdrobnienie od: trans

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zdrobn. od trans

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Transit

[czytaj: tranz-it] model samochodu marki Ford

SJP.pl
Wikipedia

Transjordański

→ Transjordania

przetwarzanie informacji wyrażonych w danym kodzie na znaki innego kodu; transkodowanie

Źródła:

SJP.pl

Transkoder

układ przetwarzający jeden kod dwójkowy na inny kod dwójkowy

Transkoder – układ cyfrowy o n wejściach oraz k wyjściach. Jego działanie polega na zamianie dowolnego kodu cyfrowego (poza kodem 1 z n) na inny, dowolny kod cyfrowy (również z wyjątkiem kodu 1 z n).

Typowym przykładem takiego układu jest układ zamieniający naturalny kod binarny na kod wyświetlacza siedmiosegmentowego (czasami mylnie nazywanym „dekoderem”).

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Transkontynentalny

1. przebiegający przez cały kontynent;
2. przebiegający między kontynentami; interkontynentalny, międzykontynentalny

1. w muzyce:
a) opracowanie utworu muzycznego na inny instrument lub głos, niż na który był on pierwotnie skomponowany;
b) utwór powstały w ten sposób;
2. przepisanie informacji genetycznej z DNA na matrycowy RNA;
3. zapisanie tekstu mówionego w postaci umownych znaków lub zapisanie tekstu z użyciem innego systemu znaków niż ten, w którym był zapisany pierwotnie

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zapisywanie tekstu w innym systemie pisma

(1.2) jęz. zapisywanie mowy za pomocą znaków graficznych

(1.3) muz. przekształcenie partytury napisanej dla pewnego instrumentu muzycznego lub głosu na inny instrument lub głos

(1.4) biol. pierwszy etap procesu syntezy protein;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

transkrypcja (genetyka)
transkrypcja (językoznawstwo)
transkrypcja (muzyka)
transkrypcja (rejestracja stanu cywilnego)

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Transkrypcyjny

→ transkrypcja

Patrz:transkrypcja

Źródła:

SJP.pl

Transkrypt

Transkryptomiczny

→ transkryptomika

Patrz:transkryptomika

Źródła:

SJP.pl

związany z przenikaniem, mieszaniem się różnych kultur

Źródła:

SJP.pl

Translacja

1. proces syntezy białka odbywający się w żywych komórkach
2. tłumaczenie z jednego języka na inny; przekład;
3. w geometrii: przekształcenie przestrzeni polegające na przesunięciu wszystkich jej punktów o ten sam wektor; przesunięcie równoległe

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) książk. tłumaczenie z jednego języka na drugi

(1.2) książk. tekst powstały w wyniku translacji (1.1)

(1.3) mat. przesunięcie figury geometrycznej na płaszczyźnie lub w przestrzeni o dany wektor;

(1.4) biol. proces w biosyntezie białka polegający na utworzeniu łańcucha peptydowego na podstawie sekwencji aminokwasów powstałej w wyniku transkrypcji;

(1.5) rel. przeniesienie relikwii świętego z miejsca pierwotnego pochówku do miejsca odpowiedniego do odprawiania mszy;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

translacja – w biosyntezie białka
translacja – w matematyce
ruch wysuwania żuchwy do przodu
translacja – w kulcie świętych
tłumaczenie z jednego języka na inny (program tłumaczący to translator)
etap pracy kompilatorów podczas którego język źródłowy jest tłumaczony na inny
retranslacja – przekazywanie sygnału (np. radiowego) przez automatyczną stację przekaźnikową

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Translacyjny

→ translacja

Patrz:translacja

Źródła:

SJP.pl

Translatem

w translacji: jednostka składowa inwariantu przekładu; translat

Źródła:

SJP.pl

Translatologiczny

→ translatologia

Patrz:translatologia

Źródła:

SJP.pl

Translator

dawniej: tłumacz

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) daw. osoba trudniąca się tłumaczeniem, tłumacz

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) techn. urządzenie dokonujące tłumaczeń w sposób automatyczny

(2.2) inform. program wykonujący tłumaczenie (translację) kodu źródłowego na kod wynikowy

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

tłumacz
translator języka programowania
translator języka naturalnego
- translator mobilny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Transliterować

czasownik przechodni niedokonany (dk. przetransliterować)

(1.1) jęz. zapisywać tekst pisany w pewnym alfabecie przy użyciu liter innego alfabetu

Źródła:

Wiktionary

Translokacja

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) przemieszczenie obiektu z pewnego miejsca do innego

(1.2) med. biol. mutacja polegająca na przemieszczeniu fragmentu chromosomu;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Translokacja (architektura) – przeniesienie budynku w inne miejsce, zwykle w celu jego ochrony.
Translokacja (genetyka) – mutacja polegająca na przemieszczeniu fragmentu chromosomu w inne miejsce.
Translokacja bakteryjna – proces zachodzący w przewodzie pokarmowym.

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Translokacyjny

→ translokacja

Patrz:translokacja

Źródła:

SJP.pl

(1.1) techn. przesyłanie sygnałów (obrazów, dźwięków) za pomocą fal elektromagnetycznych

(1.2) korzystanie w audycji radiowej lub telewizyjnej z materiału przekazanego z zewnątrz studia

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) system. funkcja określająca zależność między sygnałem na wyjściu liniowego układu dynamicznego a sygnałem na jego wejściu;

(1.2) fiz. stosunek natężenia światła przepuszczonego przez pewien ośrodek do natężenia światła nań padającego

Źródła:

Wiktionary

Transmitancyjny

→ transmitancja

Patrz:transmitancja

Źródła:

SJP.pl

związek chemiczny biorący udział w przekazywaniu impulsów nerwowych z komórek do innych komórek (zarówno nerwowych jak i nienerwowych, np. mięśniowych); neurotransmitter, transmiter, neuroprzekaźnik, przekaźnik nerwowy

Źródła:

SJP.pl

Transmutacja

1. przemiana pierwiastka chemicznego w inny pierwiastek;
2. w alchemii: przemiana metali nieszlachetnych w złoto lub w srebro za pomocą kamienia filozoficznego;
3. dawniej: przeobrażenie, przeistoczenie

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) książk. przemiana, przekształcenie, przeobrażenie, transformacja

(1.2) chem. przekształcenie jednego pierwiastka chemicznego w inny

(1.3) hist. w alchemii: przemiana metalu nieszlachetnego w złoto lub w srebro, następująca pod wpływem kamienia filozoficznego

Transmutacja pierwiastków ( transmutatio ‘zamiana; przestawienie’ od "trans" 'za, poza, z tamtej strony’ i "mutatio" ‘zmiana’) – przemiana jednych pierwiastków chemicznych w inne. Sam termin "transmutacja" ma szersze znaczenie i oznacza dowolną przemianę. W biologii, w początkowym okresie rozwoju ewolucjonizmu, terminem tym określano naturalną przemianę jednych gatunków w inne.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Transmutacyjny

→ transmutacja

przymiotnik

(1.1) przym. od transmutacja

Patrz:transmutacja

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Transmutować

dawniej: przemieniać, przeistaczać, przeobrażać

Źródła:

SJP.pl

Transmężczyzna

Transoceaniczny

przymiotnik

SJP.pl
Wiktionary

Transowy

1. przymiotnik od: trans (stan podobny do niepełnego snu);
2. przymiotnik od: trans (stan braku kontaktu z otoczeniem);
3. przymiotnik od: trance (styl muzyczny); trance'owy

Źródła:

SJP.pl

Transpacyficzny

przemierzający Pacyfik

przymiotnik relacyjny

(1.1) odbywający kursy przez Pacyfik, przechodzący przez Pacyfik

(1.1) rzad. przezroczysty

(1.2) przen. publ. jawny, nieukrywający niczego

(1.3) łatwy do rozpoznania lub przewidzenia

(1.4) kosmet. nadający cerze świetlistość

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Transpersonalny

wykraczający poza ludzką świadomość

przymiotnik relacyjny

(1.1) taki, który dotyczy stanów istniejących poza normalną ludzką świadomością

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Transpiracja

1. parowanie wody z rośliny, oddawanie wody w postaci pary przez roślinę, odbywające się głównie poprzez aparaty szparkowe liści; wyparowywanie;
2. wydzielanie potu przez skórę; pocenie się

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) bot. czynne parowanie wody z nadziemnych części roślin przez aparaty szparkowe, skórkę i przetchlinki;

przeszczepienie narządów lub ich części z jednego organizmu do drugiego

SJP.pl

Transplantolożka

→ transplantolog

Patrz:transplantolog

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) elektron. urządzenie nadawczo-odbiorcze umożliwiające identyfikację przedmiotu, pojazdu lub środka transportu

Transponder (XPDR, XPNDR lub TPDR) – bezprzewodowe urządzenie komunikacyjne, które automatycznie odbiera, moduluje, wzmacnia i odpowiada na sygnał przychodzący w czasie rzeczywistym. Termin pochodzi z połączenia słów (transmitter i responder).

Transpondery dzielą się na dwie główne kategorie różniące się sposobem zasilania: aktywne i pasywne.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Transponderowy

→ transponder

Patrz:transponder

Źródła:

SJP.pl

Transponować

Transporter

1. urządzenie mechaniczne do przemieszczania materiałów na niewielką odległość; przenośnik;
2. opancerzony pojazd kołowy lub gąsienicowy uzbrojony w ciężki karabin maszynowy albo działko małego kalibru, służący do przewozu osób i sprzętu w rejonie walk

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) techn. urządzenie lub system do transportu

(1.2) mot. pojazd służący do transportu

(1.3) biochem. białko błonowe przenoszące cząsteczki lub jony między błonami;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

transporter – białko błonowe przenoszące inne cząsteczki lub jony z jednej strony błony plazmatycznej na drugą
- transporter ABC
- transporter glukozy
transporter opancerzony – pojazd wojskowy
Transporter-Erector-Launcher – rodzaj mobilnej wyrzutni rakiet
Transporter – samochód dostawczy marki Volkswagen
Transporter śmierci – sowiecki film z 1933 roku
Transporter – amerykański film z 2002 roku
Transporter 2 – francusko-amerykański film z 2005 roku
Transporter 3 – francuski film z 2008 roku
Transporter – amerykańsko-francusko-kanadyjsko-niemiecki serial sensacyjny z 2012 roku
Transporter – album zespołu ΠR2

Transportowy

przymiotnik

1. przystosowanie czegoś do innego użytku niż poprzedni;
2. w muzyce: przeniesienie utworu lub jego części do innej tonacji;
3. w matematyce:
a) zamiana kolejności dwóch sąsiednich elementów ciągu;
b) operacja zamiany kolumn macierzy na jej wiersze i na odwrót;
4. dawniej: przekład z jednego języka na inny; tłumaczenie, translacja

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) praw. włączenie norm prawa międzynarodowego do krajowego porządku prawnego

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

transpozycja w szachach
transpozycja w genetyce
transpozycja w muzyce
transpozycja w prawie
transpozycja w logice
transpozycja w teorii macierzy i algebrze liniowej
transpozycja w teorii modułów i algebrze liniowej
transpozycja w analizie funkcjonalnej
transpozycja w kombinatoryce.
operator sprzężony

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) ktoś żyjący lub pragnący żyć, jako osoba płci przeciwnej

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Transmężczyzna — osoba transseksualna lub transpłciowa, której płeć po urodzeniu została określona jako żeńska, a sama identyfikuje się jako mężczyzna.
Transkobieta — osoba transseksualna lub transpłciowa, której płeć po urodzeniu została określona jako męska, a sama identyfikuje się jako kobieta.
shemale

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Transseksualistka

kobieta, u której psychiczne poczucie płci jest różne od biologicznej budowy ciała

rzeczownik, rodzaj żeński

zaburzenie tożsamości płciowej polegające na rozbieżności między psychicznym poczuciem płci a biologiczną budową ciała; transseksualizm, transpłciowość, transgender

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tego, co transseksualne; cecha tych, którzy są transseksualni

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Transseksualny

przymiotnik

(1.1) związany z transseksualizmem, dotyczący transseksualizmu

Źródła:

Wiktionary

Transsoniczny

mający prędkość bliską prędkości dźwięku, np. przepływ transsoniczny; okołodźwiękowy

Źródła:

SJP.pl

Transsubstancjacja

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) przemiana pewnej substancji w inną

(1.2) teol. w teologii katolickiej to przemiana substancji: chleba i wina w ciało i krew Chrystusa podczas eucharystii;

Transsubstancjacja ( transsubstantiatio) lub przeistoczenie – w teologii katolickiej oznacza rzeczywistą przemianę substancji podczas Eucharystii: chleba (hostii) i wina w ciało i krew Jezusa Chrystusa. Termin ten został przyjęty podczas Soboru Laterańskiego IV w 1215 roku. Teolodzy prawosławni używają czasem terminu "przeistoczenie" ( μετουσίωσις, пресуществление) – uważają jednak, że termin ten ma charakter nie opisowy, ale wskazuje na tajemnicę obecności cielesnej Jezusa w Eucharystii.

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Transsudacja

proces przesiąkania surowicy krwi z naczyń krwionośnych do tkanek i jam ciała

Źródła:

SJP.pl

Transsyberyjski

przymiotnik relacyjny

1. partia towaru stanowiąca część większej całości;
2. część pożyczki państwowej lub kredytu bankowego puszczona w obieg

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) hand. partia towaru stanowiąca część większej całości

(1.2) finans. część pożyczki państwowej lub kredytu bankowego, puszczona w obieg

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Transzeja

wojsk. rów łączący różne urządzenia obronne, łączący w jeden system okopy, schrony itp.

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) wojsk. odkryty, wąski rów wykopany wzdłuż linii frontu, łączący w jednolity system inne elementy fortyfikacji (okopy, schrony itp.), ułatwiający skryte manewry wzdłuż frontu;

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Transzowy

→ transza

Patrz:transza

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) biol. chem. zmiana prawidłowych nukleotydów w DNA na inne w ramach jednej grupy zasad azotowych

(1.2) polit. okres przejściowy pomiędzy jednym ustrojem politycznym a drugim

(1.3) rel. ustne przekazywanie tajemnic i prawd wiary pochodzących od ustnego nauczania Jezusa Chrystusa

(1.4) med. proces korekty płci obejmujący zmianę roli społecznej i wizerunku, medyczną diagnostykę, terapię hormonalną zabiegi chirurgiczne oraz zmianę oznaczenia płci prawnej

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

tranzycja – w biologii – mutacja prawidłowych nukleotydów w DNA na inne
tranzycja – w politologii – przejściowy okres trwający między występowaniem jednego ustroju politycznego a innym
tranzycja – w religii – to ustne przekazywanie tajemnic i prawd wiary pochodzących od ustnego nauczania Jezusa Chrystusa
tranzycja – w technikach cyfrowych – wskazuje na zmianę stanu logicznego
tranzycja – w zarządzaniu programami (dziedzina szeroko rozumianego zarządzania projektami) – określa skoordynowane działania podejmowane w celu przejście do nowego stanu
tranzycja – proces korekty płci obejmujący zmianę roli społecznej i wizerunku, medyczną diagnostykę, terapię hormonalną, zabiegi chirurgiczne oraz zmianę płci prawnej
Transition (album Johna Coltrane’a) – album Johna Coltrane’a
Transition (album Steve’a Lukathera) – album Steve’a Lukathera
Transition (Buddy Rich i Lionel Hampton) – album Buddy'ego Richa i Lionela Hamptona
Transition (Chipmunk) – album rapera o pseudonimie Chipmunk
Terrafugia Transition – model latającego samochodu

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tranzycjonować

czasownik niedokonany

(1.1) med. psych. przechodzić tranzycję, podlegać tranzycji

Źródła:

Wiktionary

Tranzycyjny

→ tranzycja

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z tranzycją, dotyczący tranzycji

Patrz:tranzycja

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tranzystor

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) elektr. przyrząd półprzewodnikowy służący do wzmacniania sygnałów elektrycznych;

(1.2) pot. mały, przenośny odbiornik radiowy

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) slang. obraź. osoba transpłciowa

1. przejazd osób lub przewóz towarów przez terytorium trzeciego państwa w drodze z jednego do drugiego kraju;
2. w astronomii:
a) przejście jednego ciała niebieskiego przez tarczę drugiego ciała niebieskiego;
b) przejście ciała niebieskiego przez południk w połowie drogi między wschodem a zachodem, np. tranzyt Słońca ma miejsce w południe

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) przewóz, przesyłanie, przejazd osób lub rzeczy przez obszar jakiegoś państwa w drodze do innego państwa

(1.2) pojazd służący do tranzytu (1.1)

(1.3) telekom. przekazywanie połączeń telefonicznych albo udostępnianie zasobów Internetu za pośrednictwem sieci innych operatorów

(1.4) astr. przejście ciała niebieskiego pomiędzy gwiazdą a daną planetaanetą

(1.5) astrol. metoda przewidywania poprzez nałożenie aktualnych pozycji planetaanet na znaki zodiaku danego horoskopu

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

tranzyt (astronomia)
tranzyt (transport)

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tranzytem

Patrz:tranzyt

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tranzytywność

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tego, co tranzytywne

(1.2) gram. cecha czasownika tranzytywnego (przechodniego)

Źródła:

Wiktionary

Trap

1. pomost łączący statek z nabrzeżem lub innym statkiem;
2. zapadnia w teatrze;
3. konkurencja w strzelaniu do rzutków z myśliwskiej broni śrutowej;
4. rozległa pokrywa lawowa złożona z bazaltów lub skał pokrewnych

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) żegl. przenośna kładka do wchodzenia na statek

(1.2) zapadnia

(1.3) konkurencja sportowa polega na strzelaniu z broni palnej do rzutków

(1.4) muz. gatunek hip-hopu z mocnym basem, szybkimi hi-hatami i mrocznym klimatem;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

trap (żegluga)
trap (sport)
trap (geologia)
TRAP () – zespół odwróconej perfuzji tętniczej
trap (muzyka) – podgatunek muzyki (hip-hop)

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Trapa

rodzaj rośliny z rodziny kotewkowatych, do którego zalicza się od kilku do kilkudziesięciu gatunków jednorocznych roślin wodnych; kotewka

Źródła:

SJP.pl

Traper

myśliwy zajmujący się polowaniem na zwierzęta futerkowe

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) łow. północnoamerykański myśliwy stosujący pułapki na zwierzęta futerkowe;

(1.2) rzad. myśliwy

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) rodzaj zamkniętego skórzanego wiązanego buta turystycznego lub zimowego

Traper (ang. "trapper") – myśliwy, który za pomocą pułapek (ang. "trap") poluje na zwierzęta futerkowe (lisy, wizony, gronostaje itp.). Określenie to dotyczy zazwyczaj myśliwych z Ameryki Północnej (USA, Kanada), chociaż ludzi trudniących się traperstwem spotkać można w innych rejonach świata (np. na Syberii). Francuscy traperzy w Ameryce Północnej nosili miano "coureur des bois". Na zachodzie Stanów Zjednoczonych traperów nazywano często ludźmi gór.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Traperka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) rodzaj zamkniętego wiązanego buta turystycznego lub zimowego na gumowej, rowkowanej podeszwie

rodzaj męskiego obuwia zrobionego ze skóry lub z zamszu

Źródła:

SJP.pl

Trapez

1. figura geometryczna w matematyce
2. przyrząd gimnastyczny w postaci drążka na linach

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) geom. czworokąt, który posiada co najmniej jedną parę równoległych boków;

(1.2) sport. przyrząd gimnastyczny w postaci drążka zawieszonego poziomo na linach;

Trapez – czworokąt z przynajmniej jedną parą równoległych boków. Czasem zakłada się dokładnie jedną taką parę, przy takiej definicji równoległobok nie byłby trapezem.

Boki równoległe nazywa się "podstawami", pozostałe "ramionami", a odcinek łączący podstawy i prostopadły do nich – oraz jego długość, czyli odległość między podstawami – "wysokością" trapezu. Wszystkie trapezy są wypukłe[].

Źródła:

Źródła:

SJP.pl

Trapić

1. być powodem czyjegoś złego samopoczucia, sprawiać przykrość; gnębić, nękać, martwić;
2. trapić się - martwić się, mieć obawy o coś

czasownik przechodni niedokonany (dk. strapić)

(1.1) przyprawiać o zmartwienie

(1.2) czynnie przysparzać niepokojów

czasownik zwrotny niedokonany trapić się (dk. strapić się)

(2.1) odczuwać przygnębienie, smutek, troskę z pewnego powodu

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trapiści

członek zakonu katolickiego powstałego w roku 1664, obserwanckiego odłamu cystersów

1. szlak transportowy, komunikacyjny; ważna droga, ulica; arteria;
2. droga przebywana lub do pokonania; wytyczona droga dla sportowców;
3. linia w terenie lub na mapie, wyznaczająca przebieg szlaku, kierunek linii łączności

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) szlak, droga, arteria

(1.2) określona droga wyznaczona do przejechania

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

trasa narciarska
trasa W-Z w Warszawie
trasa W-Z w Łodzi
trasa europejska
trasa Świętokrzyska
trasa Łazienkowska
trasa Kaszubska
trasa Salomea-Wolica
trasa azjatycka AH1
trasa im. Eugeniusza Kwiatkowskiego
Trasa – singel zespołu Gang Olsena

Traseologia – dział kryminalistyki zajmujący się badaniem śladów poruszania się, na przykład śladów stóp, obuwia, tropów zwierzęcych czy opon pojazdów.

W przeszłości traseologię często stosowano także do badania śladów kopyt końskich, co miało związek z powszechnym używaniem pojazdów zaprzęgowych.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Traser

pracownik stoczni, opracowujący szablony statków lub robotnik kreślący linie na półfabrykatach wyrobów, wzdłuż których ma być prowadzona ich obróbka

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

traser – robotnik kreślący linie na prefabrykatach wyrobów, wzdłuż których ma być prowadzona ich obróbka, cięcie i wiercenie otworów na nity oraz nitowanie
traser – w przemyśle filmowym, pracownik studia animacji
traser – osoba zajmująca się układaniem tras (marszrut), którymi mają poruszać się środki transportu, kurierzy itp.
traser – marka zegarków
trasowanie

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Trasernia

dział stoczni, w którym wykonuje się rysunki poszczególnych części budowanego statku w naturalnej wielkości oraz tworzy się szablony

Trasernia – miejsce w stoczni, w którym przenosi się linie teoretyczne z projektu na naturalnej wielkości arkusze blachy (które idą dalej do sekcji prefabrykacji) oraz tworzy się szablony. Istnieją trzy typy traserni: ręczna, optyczna, sterowana komputerowo.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Traserski

→ traser

przymiotnik

SJP.pl

Trasianka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) jęz. mieszanka języków białoruskiego i rosyjskiego;

Trasianka ( трасянка) – specyficzna mieszanina języka rosyjskiego i białoruskiego, a dokładniej – kontaminacja białoruskiej fonetyki i rosyjskiego słownictwa, a czasem także składni. Trasianka jest używana powszechnie na Białorusi, także przez prezydenta Alaksandra Łukaszenkę.

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Traska

zdrobnienie od: trasa

Źródła:

SJP.pl

Trasologia

Traszka

płaz ogoniasty występujący w pobliżu wody

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) herp. wodnolądowy, oliwkowobrunatny, podłużny płaz;

Traszki, trytony – płazy ogoniaste ("Caudata") o wodno-lądowym trybie życia z rodziny salamandrowatych (Salamandridae).

Wszystkie krajowe gatunki płazów, m.in. traszek, są w Polsce objęte ochroną prawną (na mocy Rozporządzenia Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 6 stycznia 1995 r.)

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Traszkuny

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto w Litwie, w okręgu uciańskim;

Traszkuny (lit. "Troškūnai") – miasto na Litwie, położone w okręgu uciańskim, 18 km od Onikszt w rejonie oniksztańskim. Traszkuny były rodową siedzibą Montwiłłów.

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|tratować.

Źródła:

Wiktionary

Tratować

czasownik

1. pnie drzew ułożone obok siebie i powiązane linami, spławiane z prądem rzeki;
2. konstrukcja z połączonych ze sobą belek, trzciny itp. służąca do transportu po wodzie

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) rodzaj płaskiej, często prowizorycznej, konstrukcji służącej do transportu po wodzie;

(1.2) napełniający się samoczynnie ponton ratunkowy

(1.3) techn. naddatek stabilizujący w podstawie elementu tworzonego w technologii druku 3D

Zobacz też: „Tratwa” – festiwal piosenki szantowej.

Tratwa – jakakolwiek płaska konstrukcja służąca podróżowaniu na wodzie. Najczęściej wygląda jak prosta łódź pozbawiona kadłuba. Tradycyjne bądź prymitywne tratwy są konstruowane z drewna bądź trzciny. Nowoczesne tratwy ratunkowe używają wytrzymałych, wielowarstwowych, impregnowanych materiałów. W zależności od rozmiaru mogą posiadać maszt lub inne elementy.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Trauda

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

traumatyzm; uraz;
1. uszkodzenie organizmu (tkanek, narządów) spowodowane obrażeniem ciała czynnikami mechanicznymi, chemicznymi, elektrycznymi itp.;
2. wstrząsające, przykre zdarzenie powodujące trwałe zmiany w psychice; szok, wstrząs

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) med. uszkodzenie ciała lub organu wskutek obrażenia ciała

przymiotnik relacyjny

(1.1) med. związany z traumatologią, dotyczący traumatologii

Źródła:

Wiktionary

Traumatolożka

Trautonium

Źródła:

Wikipedia

Travel

Zobacz też:.travel.

Travel – dziesiąty minialbum południowokoreańskiej grupy Mamamoo, wydany 3 listopada 2020 roku przez wytwórnię RBW. Głównym singlem z płyty jest „Aya”. Przed premierą płyty, 20 października, miał swoją premierę utwór „Dingga” (kor. 딩가딩가 (Dingga)).

Źródła:

Wikipedia

Travelator

ruchomy chodnik

Źródła:

SJP.pl

Travelling

[czytaj: trawlin(g)] ujęcie filmowe charakteryzujące się zmianą pozycji kamery względem filmowanego obiektu oraz ruch samej kamery w takim ujęciu

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

travelling – pojęcie z zakresu techniki filmowej
Travelling – album muzyczny zespołu Roxette

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Travelogue

[czytaj: trawelog] paradokumentalny film podróżniczy; trawelog

Travelogue – album zespołu The Human League wydany w 1980 roku.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Travelplanet

biuro podróży

Źródła:

SJP.pl

Travolta

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

John Travolta – amerykański aktor i producent filmowy, piosenkarz i artysta estradowy
Joey Travolta – amerykański aktor, scenarzysta, reżyser, producent filmowy

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Trawa

1. nazwa niektórych gatunków roślin należących do rodziny o tej samej nazwie, charakteryzujących się długimi, wąskimi liśćmi, pustą wewnątrz łodygą, drobnymi kwiatami; liście tych roślin;
2. zbiorowo: rośliny rosnące na łące, w ogrodzie

rzeczownik zbiorowy, rodzaj żeński

(1.1) bot. roślina z rodziny wiechlinowatych, zwykle w kolorze zielonym, rozłogowa lub kępiasta, o długich, wąskich liściach;

(1.2) pot. przen. marihuana

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trawca

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

1. grobla chroniąca brzeg przed wylewem;
2. część trasy wysokogórskie w poprzek zbocza;
3. przejście odcinka szlaku w poprzek, na ukos;
4. zygzakowaty lot samolotu;
5. kierunek prostopadły do płaszczyzny symetrii statku;
6. element łączący dwie równoległe części

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) bud. belka poprzeczna, wiązar poprzeczny w konstrukcji

(1.2) lotn. mar. kierunek prostopadły lub skośny do płaszczyzny symetrii statku lub samolotu

(1.3) lotn. mar. poruszanie się statku lub samolotu w tym kierunku

(1.4) geogr. szlak biegnący w poprzek lub w skos zbocza góry

(1.5) geogr. pokonywanie zbocza góry w poprzek lub w skos

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

trawers – ćwiczenie ujeżdżeniowe w jeździectwie
trawers – fragment drogi wspinaczkowej
trawers – kierunek w żegludze
trawers – ruch statku powietrznego
trawers – termin dotyczący gór
trawers – system informatyczny
trawers – gry komputerowe
trawers – poprzeczna belka w budownictwie
trawers – element fortyfikacji w postaci wału ziemnego.
Travers
Traverse

Trawersować

1. w lotnictwie: lecieć wzdłuż kursu odchylonego od linii symetrii samolotu;
2. zjeżdżać na nartach w poprzek lub w skos ściany górskiej, stoku

czasownik

(1.1) pokonywać zbocze w poprzek

(1.2) o szlaku: biec w poprzek zbocza

(1.3) o samolocie, statku: poruszać się w nieco w bok

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trawertyn

skała wapienna osadzana z wód źródlanych, wykorzystywana w budownictwie

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) miner. porowata skała osadowa, odmiana aragonitu;

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Trawertynowy

przymiotnik relacyjny

(1.1) wykonany z trawertynu, zbudowany z trawertynu

Źródła:

Wiktionary

Trawestacja

1. przeróbka, parafraza czyjejś wypowiedzi, utworu literackiego, muzycznego itp. dostosowująca go do innej sytuacji;
2. efekt takiej przeróbki

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) liter. przerobienie jakiegoś utworu literackiego, tekstu, znanego powiedzenia na żartobliwy

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

trawestacja (literatura)
trawestacja (muzyka)

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Trawestacyjny

→ trawestacja

przymiotnik

(1.1) mający cechy trawestacji

Patrz:trawestacja

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trawestowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Trawiarnia

1. pomieszczenie, w którym trawi się klisze;
2. dział zakładu chemigraficznego, w którym wykonuje się klisze drukarskie techniką fotomechaniczną

Źródła:

SJP.pl

Trawiarz

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

1. porośnięty trawą;
2. w kolorze trawy

przymiotnik relacyjny

(1.1) taki, który jest porośnięty trawą

przymiotnik jakościowy

(2.1) mający barwę soczystej zieleni, kolor trawy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trawicki

nazwisko

Źródła:

SJP.pl

Trawienie

1. o organizmie, narządach: wchłaniać substancje pokarmowe; przetrawiać;
2. o substancjach trawiennych: rozkładać substancje pokarmowe;
3. niszczyć, osłabiać;
4. o czasie: poświęcać, zużywać;
5. usuwać, działając kwasami;
6. o uczuciach: opanowywać

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) fizj. rozkładanie spożytego pokarmu na prostsze części, które mogą być łatwo pobrane przez układ pokarmowy;

Trawienie – złożony proces enzymatycznej hydrolizy wielkocząsteczkowych związków chemicznych w prostsze, w celu ich wchłonięcia i przyswojenia przez organizm. W zdecydowanej większości trawienie jest charakterystyczne dla zwierząt (wyjątkiem są rośliny mięsożerne).

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Trawieniec

czwarta i ostatnia komora żołądka zwierząt przeżuwających, zawierająca gruczoły trawienne

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zool. anat. gruczołowa część żołądka przeżuwaczy, o gruszkowatym kształcie, tworząca czwarty przedział;

Trawieniec

Trawieniec, żołądek właściwy, żołądek gruczołowy ("abomasum") – gruczołowa część żołądka przeżuwaczy, o gruszkowatym kształcie, tworząca czwarty przedział. U bydła domowego położony jest z tyłu od ksiąg i na prawo od żwacza. Z księgami łączy się ujściem księgowo-trawieńcowym, a przeciwległy koniec przechodzi w dwunastnicę. W trawieńcu zachodzi właściwy (główny) proces trawienia. Jego główną funkcją jest trawienie białek przy pomocy enzymów znajdujących się w soku żołądkowym.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Trawienny

przymiotnik

czasownik

(1.1) rozkładać spożyty pokarm na prostsze części

(1.2) daw. spędzać

(1.3) pot. przen. tolerować, znosić

(1.4) daw. zużyć, zniszczyć

(1.5) daw. szczuć, zwłaszcza zwierzęciem

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trawiński

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Bogdan Trawiński – polski informatyk
Florentyn Trawiński – polski historyk sztuki, poliglota, tłumacz, muzealnik
Jacek Trawiński – polski dyplomata

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Trawka

zdrobnienie od: trawa

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zdrobn. od: trawa

(1.2) źdźbło trawy

(1.3) pot. eufem. marihuana

(1.4) uczn. niewydepilowane włosy

Trawka ( Weeds) – amerykański serial, czarna komedia wyprodukowana przez telewizję Showtime. Akcja serialu rozgrywa się w Kalifornii na przedmieściach Los Angeles na osiedlu o fikcyjnej nazwie "Agrestic". Później w "Ren Mar" (patrz Del Mar), a potem w lokacjach blisko Meksyku, których mieszkańcy kupują bądź rozprowadzają marihuanę (stąd tytuł).

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Trawkowy

→ trawka

1. teren obsiany trawą, często również obsadzony drzewami, krzewami i kwiatami;
2. teren pokryty sztuczną wykładziną imitującą trawę, jak również taka wykładzina;
3. ptak z bekasowatych; brodziec leśny

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) poletko trawy o charakterze ozdobnym;

(1.2) gw-pl|Mazury, Warmia. kosiarka

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(2.1) ornit. zob. łęczak.

Trawnik – zespół powiązanych ze sobą systemem korzeniowym traw pospolitych, wykorzystywany w celach ozdobnych w parkach, ogrodach, przydomowych ogródkach itp., strzyżony systematycznie na niewielkiej wysokości w celu wytworzenia maksymalnej jednorodności i uniknięcia wytworzenia się kwiatostanów.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Trawniki

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Trawniki – wieś w woj. lubelskim, w pow. świdnickim, w gminie Trawniki
Trawniki – wieś w woj. małopolskim, w pow. bocheńskim, w gminie Drwinia
Trawniki – część miasta Czchów w woj. małopolskim, w pow. brzeskim, w gminie Czchów
Trawniki – część wsi Tymbark w woj. małopolskim, w pow. limanowskim, w gminie Tymbark
Trawniki – wieś w woj. opolskim, w pow. kędzierzyńsko-kozielskim, w gminie Pawłowiczki
Trawniki – część wsi Nędza w woj. śląskim, w pow. raciborskim, w gminie Nędza
Trawniki – część wsi Lubomia w woj. śląskim, w pow. wodzisławskim, w gminie Lubomia
Trawniki – część wsi Nieboczowy w woj. śląskim, w pow. wodzisławskim, w gminie Lubomia
Trawniki – wieś w woj. świętokrzyskim, w pow. koneckim, w gminie Smyków
Trawniki – dawna gromada w woj. lubelskim
Trawniki – stacja kolejowa w Trawnikach, w woj. lubelskim
Trawniki – wieś w obwodzie czelabińskim, w rejonie czebarkulski

Trawnikowiec

gatunek pająka z rodziny trawnikowcowatych

Trawnikowiec ("Zora") – rodzaj pająka z rodziny trawnikowcowatych. Holarktyczny. Obejmuje 19 opisanych gatunków.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Trawnikowy

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z trawnikem, dotyczący trawnika

Źródła:

Wiktionary

Trawnikoza

zbyt powszechne występowanie trawników w przestrzeni publicznej

Źródła:

SJP.pl

Trawny

1. → trawa; trawowy;
2. żaba trawna - gatunek płaza z rodziny żabowatych, zamieszkujący północne i środkowe obszary Europy i Azji

przymiotnik

(1.1) zamieszkujący trawy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Trawolistny

przymiotnik

(1.1) mający liście jak trawa

Źródła:

SJP.pl

Trazodon

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) farm. lek o działaniu przeciwdepresyjnym, przeciwlękowym i zapobiegającym bezsenności;

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Trał

1. sieć rybacka; włok;
2. urządzenie przymocowywane do przodu czołgu służące do rozminowywania terenu;
3. urządzenie służące do wykrywania i niszczenia min morskich

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) ryb. sieć rybacka niczym duży worek, ciągniona za statkiem po dnie morza

(1.2) wojsk. urządzenie do wykrywania i usuwania min

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Trał przeciwminowy – w wojskach lądowych urządzenie montowane na czołgu a przeznaczone do rozminowania terenu poprzez uderzanie, oranie lub wywieranie nacisku.
Trał morski – w marynarce wojennej urządzenie holowane za trałowcem służące do wykrywania lub niszczenia min
Trał – w rybołówstwie to sieć rybacka (włok) w kształcie worka, która zazwyczaj ciągnięta jest za statkiem na różnej głębokości.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Trałowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) ryb. łowienie ryb za pomocą trału

(1.2) wojsk. oczyszczanie terenu z min za pomocą trału

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

trałowanie w wojskowości (jednostka pływająca: trałowiec)
trałowanie w rybołówstwie (jednostka pływająca: trawler, zob. też: włok)

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Trałować

trawlować;
1. łowić ryby za pomocą trału;
2. wykrywać i niszczyć miny za pomocą trału

czasownik przechodni niedokonany (dk. przetrałować)

(1.1) ryb. łowić ryby za pomocą trału

(1.2) wojsk. oczyszczać teren z min za pomocą trału

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trałowiec

okręt wojenny, którego głównym zadaniem jest niszczenie min

wieś w Polsce

Trebień – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie sokołowskim, w gminie Bielany. Ma status sołectwa.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa siedleckiego.

Wierni kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii Trójcy Przenajświętszej w Rozbitym Kamieniu.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

wieś w Polsce

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. wieś w Polsce, w województwie mazowieckim, w powiecie ostrowskim, w gminie Małkinia Górna;

(1.2) hist. niemiecki obóz zagłady na terenie gminy Kosów;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Treblinka – wieś położona w województwie mazowieckim, w powiecie ostrowskim, w gminie Małkinia Górna
Treblinka I – niemiecki obóz pracy w pobliżu stacji Treblinka
Treblinka II – niemiecki obóz zagłady koło wsi Wólka Okrąglik, w pobliżu stacji Treblinka
Treblinka (stacja kolejowa) – nieistniejąca stacja kolejowa w pobliżu niemieckiego obozu zagłady w Treblince
Muzeum Treblinka. Niemiecki nazistowski obóz zagłady i obóz pracy (1941–1944) – muzeum zorganizowane na terenie obozów Treblinka I i Treblinka II
Treblinka – poprzednia nazwa fińskiego heavymetalowego zespołu muzycznego Tiamat

SJP.pl

Trefienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|trefić.

Źródła:

Wiktionary

Trefić

1. przestarzałe: układać włosy w loki; karbować, fryzować;
2. czynić trefnym - niezgodnym z przepisami Talmudu o zachowaniu obrzędowej czystości

czasownik niedokonany

(1.1) daw. układać włosy w loki

(2.1) ż. M./W. lp. od: trefny

Źródła:

Wiktionary

Trefniej

stopień wyższy od przysłówka: trefnie

Źródła:

SJP.pl

Trefniś

na dawnych dworach: błazen, klaun, wesołek

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Błazen, inaczej: trefniś
Trefniś (serial animowany)

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Trefność

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) odprzym. cecha tego, co jest trefne; cecha tych, którzy są trefni

Źródła:

Wiktionary

Trefny

1. niespełniający poleceń, przepisów Talmudu, dotyczących zachowania obrzędowej czystości; niekoszerny;
2. potocznie: mający podejrzane, nielegalne pochodzenie;
3. wzbudzający śmiech, dowcipny, zabawny

przymiotnik

(1.1) podejrzany, pochodzący z nielegalnego źródła

(1.2) rel. niekoszerny, rytualnie nieczysty

(1.3) stpol. dowcipny

(1.4) gwara. więz. kradziony

(1.5) wybrakowany, uszkodzony

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trefta

rzeczownik, rodzaj żeński

dwucukier nieredukujący, występujący m.in. w drożdżach, pleśniach i grzybach

turystka uprawiająca trekking

Źródła:

SJP.pl

Trekkie

Patrz:trek

Źródła:

SJP.pl

Trel

1. melodyjny śpiew niektórych ptaków
2. żart. śpiew ludzki o wysokiej tonacji

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

SJP.pl

Trelkówko

Trelkówko ( Klein Schöndamerau) – wieś w Polsce, w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie szczycieńskim, w gminie Szczytno. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego.

zdenerwowanie, uczucie obawy przed jakimś występem, egzaminem lub innym ważnym wydarzeniem

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) psych. strach lub zdenerwowanie przed występem publicznym (scenicznym);

rzeczownik, rodzaj nijaki

(2.1) typogr. znak diakrytyczny w postaci dwóch kropek nad literą (zazwyczaj oznacza konieczność wymowy danej samogłoski w dyftongu);

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Adam Stefan Trembecki − polski inżynier i nauczyciel akademicki
Jakub Teodor Trembecki − polski poeta, kolekcjoner tekstów literackich
Jan Trembecki − polski szlachcic, urzędnik staropolski
Onufry Trembecki − polski lekarz, aptekarz, powstaniec listopadowy, burmistrz Nowego Sącza
Stanisław Trembecki − polski poeta okresu oświecenia

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Trembita

ludowy dęty instrument muzyczny; trombita

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zob. trombita.

Źródła:

Nie mylić z: Trumeau.

Tremo (z trumeau) – wysokie lustro, często sięgające od sufitu do podłogi lub połączone z konsolą.

Zazwyczaj prostokątne, lustra te umieszczane były nad kominkiem lub pomiędzy oknami. Zapoczątkowane zostały w XVIII wieku we Francji. Pierwotnie wstawiano je w drewnianą okładzinę ścian (boazerię) pomiędzy drzwiami lub oknami. Z uwagi na wysoki koszt stosowano je głównie w zamożniejszych domach.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tremolando

(wł. drżąco) specyficzny rodzaj artykulacji muzycznej polegającej na szybkiej i wielokrotnej zamianie dwóch dźwięków lub współbrzmień różnej wysokości; tremolo

Źródła:

SJP.pl

Tremolit

minerał z grupy amfiboli, krzemian wapnia i magnezu

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) miner. minerał z gromady krzemianów, z grupy amfiboli;

Tremolit – minerał z gromady krzemianów, z grupy amfiboli. Minerał pospolity i szeroko rozpowszechniony.

Nazwa pochodzi od doliny Tremola w masywie St. Gotthard w Alpach Szwajcarskich, gdzie minerał ten występuje.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tremolo

(wł. drżąco) specyficzny rodzaj artykulacji muzycznej polegającej na szybkiej i wielokrotnej zamianie dwóch dźwięków lub współbrzmień różnej wysokości; tremolando

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) muz. szybkie powtarzanie jednego lub kilku naprzemiennych dźwięków;

Tremolo (z wł. "drżenie") – określenie rodzaju artykulacji, która polega na szybkim wykonywaniu wielu dźwięków o tej samej wysokości lub szybkim przejściu między dwoma dźwiękami o różnej wysokości (tremolando).

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tremometr

przyrząd do mierzenia tremoru - mimowolnych, rytmicznych, drobnych ruchów całego ciała lub jego części

Tremometr (ang. "tremometer") – przyrząd pomiarowy w ergonomii służący do badania tremoru, czyli mimowolnych, rytmicznych, drobnych ruchów całego ciała lub jego części. Poprzez pomiary precyzji ruchów, ruchów dowolnych ręki i koordynacji wzrokowo-ruchowej pozwala na ocenę sprawności układu nerwowego. Badanie tremometrem jest jednym z badań zdolności psychomotorycznych człowieka.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tremor

mimowolne, rytmiczne, drobne ruchy całego ciała lub jego części

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Tremor (grupa muzyczna)
drżenie
Wstrząsy (ang. Tremors) – film

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tremowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|tremować.

Źródła:

Wiktionary

Tremować

powodować u kogoś tremę

czasownik niedokonany

(1.1) wywoływać tremę

czasownik zwrotny tremować się

(2.1) czuć tremę

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tren

1. pieśń żałobna;
2. wydłużona część sukni, ciągnąca się z tyłu po ziemi

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) liter. gatunek liryczny o charakterze elegijnym, poświęcony zmarłej osobie, wychwalający jej zalety i zasługi oraz opłakujący jej śmierć;

(1.2) książk. ogon, wydłużona część sukni lub płaszcza ciągnąca się z tyłu po ziemi; element ubioru uroczystego, ceremonialnego;

(1.3) daw. tabor wojskowy

(1.4) daw. ośwagonowa z kołami

(1.5) slang. farm. trenbolon

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

tren (literatura)
tren (moda)
tren – tabor wojskowy
tren – pawi ogon
Tren – wieś w Albanii, w okręgu Devoll, w gminie Qendër Bilisht
Tren – album Przemysława Gintrowskiego
Tren – wiersz angielskiej poetki romantycznej Felicii Hemans

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Trena

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) liter. tren

(1.2) tren (część ubioru)

(1.3) daw. tren (tabor wojskowy)

(1.4) daw. tren (oś wagonu z kołami)

Źródła:

Wiktionary

Trenaż

trenażer;
1. przyrząd służący do treningu sportowego lub rehabilitacji ruchowej, pozwalający ćwiczyć w warunkach podobnych do rzeczywistych;
2. urządzenie umożliwiające odtworzenie rzeczywistych sytuacji w warunkach sztucznych, stosowane np. do szkolenia pilotów, żeglarzy itp.; symulator

Źródła:

SJP.pl

Trenażer

trenaż;
1. przyrząd służący do treningu sportowego lub rehabilitacji ruchowej, pozwalający ćwiczyć w warunkach podobnych do rzeczywistych;
2. urządzenie umożliwiające odtworzenie rzeczywistych sytuacji w warunkach sztucznych, stosowane np. do szkolenia pilotów, żeglarzy itp.; symulator

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) techn. urządzenie służące do szkolenia lub ćwiczeń, imitujące warunki rzeczywiste

(1.2) przyrząd służący do rehabilitacji ruchowej

Trenażer – urządzenie, które w warunkach sztucznych umożliwia trening jakiejś sprawności. Używane do szkolenia indywidualnego lub zespołowego. Trenażer zwykle symuluje pewne cechy jakiegoś urządzenia lub warunków zewnętrznych. Jeśli jakość symulacji jest wystarczająco dokładna to trenażer jest także symulatorem.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Trencz

płaszcz wzorowany na angielskim płaszczu wojskowym

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Trenczynianin

mieszkaniec Trenczyna

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) mieszkaniec Trenczyna; osoba z tego miasta

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trenczynianka

mieszkanka Trenczyna

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) mieszkanka Trenczyna; kobieta z tego miasta

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trenczyński

przymiotnik od: Trenczyn

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z Trenczynem, dotyczący Trenczyna

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trend

ogólny kierunek rozwoju, zmian

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) istniejący w danym momencie kierunek rozwoju w jakiejś dziedzinie;

(1.2) stat. monotoniczny składnik w modelu zależności badanej cechy statystycznej od czasu;

(1.3) finans. systematyczny wzrost lub spadek wartości instrumentu finansowego w czasie

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

trend (statystyka)
trend (socjologia)
trend sekularny
„Trend” (tygodnik)

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

[czytaj: trendi] potocznie: prestiżowy, modny, na czasie

przymiotnik

(1.1) modny, na czasie

forma rzeczownika.

(2.1) M., B., W. lm. od: trend

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trener

1. osoba przygotowująca zawodnika lub drużynę do zawodów, występów;
2. środowiskowo: osoba prowadząca szkolenie;
3. trener personalny - osobisty instruktor czuwający nad poprawnością wykonywania ćwiczeń; trener osobisty

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) sport. osoba zajmująca się przygotowaniami zawodnika lub drużyny do zawodów; rzadziej także osoba przekazująca podopiecznym umiejętności z innych dziedzin;

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) techn. urządzenie pozwalające na nabywanie i doskonalenie praktycznych umiejętności np. latania czy jazdy samochodem

Trener – osoba zajmująca się przygotowaniem fizycznym i psychicznym swoich podopiecznych (najczęściej grupy) w wielu dziedzinach życia, m.in. sportu. Najczęściej wyspecjalizowany jest w jednej, konkretnej dyscyplinie (np. piłka nożna, koszykówka czy gimnastyka). Jego zadaniem jest umotywowywanie i wyszkolenie osób, z którymi pracuje.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Trenerka

→ trener

rzeczownik, rodzaj żeński

Wiktionary oraz Wikipedia

Treningowo

przymiotnik

(1.1) w sposób treningowy

Źródła:

Wiktionary

Treningowy

przymiotnik

(1.1) liter. dotyczący trenu

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trenowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|trenować.

Źródła:

Wiktionary

Trenować

podnosić swoje umiejętności

czasownik przechodni niedokonany (dk. wytrenować)

(1.1) podnosić swoje umiejętności

(1.2) podnosić czyjeś umiejętności

(1.3) sport. ćwiczyć celem poprawienia swojej sprawności w danej dyscyplinie

(1.4) sport. kierować rozwojem sprawności fizycznej sportowca

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trent

część kotwicy, miejsce rozgałęzienia trzonu w łapy

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Trent – rzeka w Anglii
Trent – rzeka w Kanadzie, w prowincji Kolumbia Brytyjska, na wyspie Vancouver
Trent – rzeka w Kanadzie, w prowincji Ontario
Trent – rzeka w Nowej Zelandii, na Wyspie Południowej
Trent – rzeka w Stanach Zjednoczonych, w stanie Karolina Północna
Trent – miejscowość w Anglii, w hrabstwie Dorset
Trent – gmina w Niemczech, w kraju związkowym Meklemburgia-Pomorze Przednie, w powiecie Vorpommern-Rügen
Trent – miejscowość w stanie Dakota Południowa, w hrabstwie Moody
Trent – miejscowość w stanie Teksas, w hrabstwie Taylor
Trent (ang. Trent Township) – gmina w stanie Karolina Północna, w hrabstwie Lenoir
Trent Dalzell – australijski aktor
Trent Franks – amerykański polityk

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Trenton

Trenton – miasto w Stanach Zjednoczonych, stolica stanu New Jersey, siedziba hrabstwa Mercer, nad rzeką Delaware.

Różnorodny przemysł, m.in.: maszynowy, gumowy (od 1852 fabryki Goodyear Tire i Rubber Company), elektrotechniczny, metalowy, materiałów budowlanych, włókienniczy, hutnictwo żelaza; ważny ośrodek handlowy; węzeł kolejowy i drogowy; stanowe centrum kulturalne z muzeum, planetarium, audytorium oraz biblioteką; port dostępny dla statków morskich, liczne zabytki z XVIII i XIX wieku.

Źródła:

Wikipedia

1. rodzaj prymitywnego obuwia wykonanego ze słomy, skóry; chodak; łapeć; kapeć; krypeć;
2. wulgarnie o kimś nam nieprzychylnym

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) but mający drewnianą podeszwę

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) środ. wojsk. żołnierz zawodowy

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

trep – but
trep (w górnictwie) – połowizna (belka) podkładana na miękkim spągu pod stojak
trep – deska z przybitymi listwami dla ułatwienia przechodzenia po pochyłościach, rodzaj drabiny
trzewik

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Trepak

rosyjski i ukraiński taniec ludowy o szybkim tempie, z charakterystycznymi przytupami i drobnymi kroczkami

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) choreogr. lud. rosyjski i ukraiński taniec z przytupem

Trepak – taniec ludowy popularny na Ukrainie i w Rosji. Ma bardzo szybkie tempo w metrum 2/4. Charakterystyczne dla trepaka są drobne kroczki i przytupy.

Jednym z najbardziej znanych trepaków jest trepak Piotra Czajkowskiego z baletu "Dziadek do orzechów".

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Trepan

narzędzie chirurgiczne do wiercenia otworów w kościach, np. czaszki

1. zdrobnienie od: trep;
2. lekki but, składający się zwykle z podeszwy i przyszwy, okrywającej palce stopy

Źródła:

SJP.pl

Trepki

1. zdrobnienie od: trep;
2. lekki but, składający się zwykle z podeszwy i przyszwy, okrywającej palce stopy

Trepki – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie brodnickim, w gminie Brzozie.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Treple

rodzaj okrągłego, marszczonego lub plisowanego kołnierza z cienkiej, białej tkaniny bądź koronki, usztywnionego krochmalem albo drucianym stelażem; kreza, kryza, krezka, fryza, fryzka, kruszka

Źródła:

SJP.pl

Trepowy

→ trep

Patrz:trep

Źródła:

SJP.pl

sztuczne lub prawdziwe włosy przypinane w celu uzupełnienia lub przyozdobienia fryzury; treska, dopinka

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Tresa – gmina w kantonie Ticino, w okręgu Lugano
Tresa – rzeka, dopływ Lago Maggiore
Catherine Tresa – indyjska aktorka
Ponte Tresa

Tresna

wieś w Polsce

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Trevi – miejscowość w Umbrii
Trevi – rione Rzymu
Trevi nel Lazio – miejscowość w Lacjum
TREVI – wewnętrzna grupa ds. bezpieczeństwa powstała w ramach Unii Europejskiej
Fontanna di Trevi

Źródła:

Wikipedia

Treviso

[czytaj: trewizo]
1. miasto i gmina we Włoszech;
2. miasto i gmina w Brazylii

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto i gmina we Włoszech, w regionie Wenecja Euganejska;

(1.2) geogr. adm. włoska prowincja położona w regionie Wenecja Euganejska;

(, pol. uproszczona: "trewizo") – miasto i gmina we Włoszech, w regionie Wenecja Euganejska, w prowincji Treviso na Nizinie Weneckiej. Treviso stanowi ośrodek administracyjny tejże prowincji.

SJP.pl
Wiktionary

Trewizański

przymiotnik

(1.1) pełen treści, bez zbędnych informacji

(1.2) wysławiający się zwięźle

(1.3) dostarczający niezbędnych składników odżywczych

Źródła:

Wiktionary

Treśnieński

przymiotnik od: Tresna (wieś w województwie śląskim)

Źródła:

SJP.pl

Treść

1. to, o czym mówi, co przekazuje odbiorcy dzieło sztuki;
2. to, co stanowi istotę, sens czegoś; treści;
3. substancja wypełniająca przewód pokarmowy; zawartość

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) to, co jest zawarte (wyrażane) przez jakiś środek przekazu – mowę, pismo lub jakąkolwiek inną formę sztuki

(1.2) istota, sens zawartości książki; tematy zawarte w książce lub jakimś dokumencie

(1.3) med. zawartość przewodu pokarmowego; głównie w połączeniu „treść pokarmowa/żołądkowa”

(1.4) stpol. trzcina

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

treść w estetyce – kategoria estetyczna przeciwstawiana formie, sens dzieła rozumiany np. jako jego wymowa lub jako ciąg zdarzeń przedstawiony w utworze.
treść charakterystyczna nazwy to zespół cech charakterystycznych przysługujących wszystkim desygnatom danej nazwy i tylko im (por. konotacja) – treściom charakterystycznym nazw odpowiada treść właściw...
treść – w filozofii i psychologii przeciwstawiana ich aspektom formalnym zawartość procesów psychicznych, np. treść aktów poznawczych, treść świadomości.
konotacja w sensie językoznawczym (treść językowa)

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tri

chlorowa pochodna etenu, związek organiczny używany jako rozpuszczalnik; trichloroeten, trichloroetylen

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) chem. handlowa nazwa trichloroetenu

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Przedrostek liczebnikowy oznaczający „trzy-” lub „trój-”, ewent. „mający trzy części, trójdzielny”; szczególnie w nazewnictwie chemicznym.
Trichloroeten, CHCl=CCl2 – związek organiczny, chlorowcopochodna etenu (etylenu) (nazwa handlowa: „tri”).
Transporter Rozpoznania Inżynieryjnego (TRI) – polski opancerzony transporter rozpoznawczy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tri-

przedrostek

1. grupa trzech elementów;
2. trzy główne akordy w każdej tonacji;
3. trójca bóstw;
4. dalekowschodnia mafia

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zbiór trzech elementów pozostających w relacji między sobą

(1.2) muz. grupa trzech akordów opartych na pierwszym, czwartym i piątym stopniu gamy;

Triada (chin. trad.: 三合會, chin. upr.: 三合会, pinyin: Sānhéhuì) – chińskie organizacje podziemne, które powstały w XVII wieku w celu obalenia mandżurskiej dynastii Qing. W XIX wieku rozpoczęły działalność przestępczą (początkowo głównie przemyt opium). Obecnie są synonimem chińskich organizacji przestępczych – tak jak mafia we Włoszech czy yakuza w Japonii.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Triadowy

→ triada; triadyczny

Źródła:

SJP.pl

Triadyczny

→ triada; triadowy

przymiotnik

(1.1) dotyczący triady

(1.2) składający się z trzech elementów

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Triage

[czytaj: triaż] środowiskowo: segregacja pacjentów przez personel medyczny w zależności od stopnia obrażeń oraz rokowania, umożliwiająca niesienie pomocy w pierwszej kolejności najbardziej poszkodowanym; triaż

Źródła:

SJP.pl

Triak

element półprzewodnikowy o działaniu zaworowym, rodzaj tyrystora

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) elektr. element elektroniczny trójwyprowadzeniowy (dwie anody i bramka), przewodzący lub zatrzymujący prąd elektryczny w obu kierunkach, zależnie od napięcia na bramce;

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Triakowy

→ triak

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z triakiem, dotyczący triaka

Patrz:triak

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trial

[czytaj: trjal lub trajal]
1. jedna z konkurencji rowerowych lub motocyklowych, polegająca na bezbłędnym pokonaniu skomplikowanego toru w trudnym terenie z przeszkodami;
2. próbna wersja aplikacji udostępniana w celach reklamowych, działająca przez określony czas

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) sport. mot. obserwowany rajd terenowy, np. rowerowy, motocyklowy, samochodowy

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

trial rowerowy
trial motocyklowy
trial – rodzaj licencji
Trial – film z 1955

SJP.pl

Trialowy

→ trial

Patrz:trial

Źródła:

SJP.pl

Triangel

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

triangel – instrument muzyczny
triangel – jeden ze standardów hodowlanych gupika

Źródła:

Wikipedia

Triangiel

instrument perkusyjny

Źródła:

SJP.pl

Trianglistka

→ trianglista

Patrz:trianglista

Źródła:

SJP.pl

Triangulacja

1. w geodezji i astronomii: metoda wyznaczania w terenie współrzędnych punktów, wykorzystująca taką własność trójkąta, że znajomość jednego boku i dwóch kątów wystarczy do pomiaru całej figury;
2. w matematyce: podział figury geometrycznej na trójkąty lub czworościany w taki sposób, by wspólną częścią każdych dwóch trójkątów był co najwyżej bok, wierzchołek bądź zbiór pusty;
3. w socjologii: metoda stosowana w badaniach społecznych, mająca na celu zapewnić wyższą jakość prowadzonych badań i ograniczenie błędu, polegająca na zebraniu danych za pomocą dwóch lub większej liczby metod, a następnie porównaniu i połączeniu wyników;
4. w grafice komputerowej: technika polegająca na rozbiciu złożonych obiektów (każdej figury geometrycznej prócz koła) na trójkąty

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

triangulacja (geodezja)
triangulacja (grafika komputerowa)
triangulacja (psychologia)
triangulacja (matematyka)
triangulacja (socjologia)
triangulacja (sensoryka)
Triangulacja Delone

(1.1) muz. zob. trójkąt.

(1.2) kośc. przyrząd liturgiczny pełniący funkcję piętnastoramiennego świecznika, używany podczas Triduum Paschalnego w rycie rzymskim;

(1.3) kośc. przyrząd liturgiczny w formie trzech świec umieszczanych na długiej tyczce, który był używany podczas Wigilii Paschalnej w rycie rzymskim do zapalania paschału;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

trianguł – trójkątny świecznik liturgiczny z piętnastoma świecami, używany w czasie Ciemnych Jutrzni
trianguł – rodzaj świecznika liturgicznego, tyczka z trzema świecami, używana w czasie wigilii paschalnej
trianguł – inna nazwa trójkąta
trianguł – inna nazwa wieży triangulacyjnej

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Triarii

w wojsku rzymskim: ciężkozbrojna piechota w trzecim rzędzie szyku bitewnego

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Triariusz

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) hist. wojsk. doświadczony żołnierz służący w rzymskim legionie republikańskim, walczący w trzeciej i ostatniej linii manipułów;

Źródła:

Wiktionary

Trias

pierwszy okres ery mezozoicznej

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) geol. jeden z okresów geologicznych;

Źródła:

SJP.pl

Triaż

środowiskowo: segregacja pacjentów przez personel medyczny w zależności od stopnia obrażeń oraz rokowania, umożliwiająca niesienie pomocy w pierwszej kolejności najbardziej poszkodowanym; triage

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) med. procedura oceny zdrowia i selekcji ofiar masowego wypadku;

Triaż, segregacja, sortowanie triage ( triage „segregowanie, sortowanie“) – procedura medyczna stosowana w medycynie ratunkowej, umożliwiająca służbom medycznym segregację rannych w wypadku masowym w zależności od stopnia obrażeń oraz rokowania - celem uratowania jak największej liczby osób kosztem jak najmniejszej liczby zgonów.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Triażować

rzeczownik

(1.1) jeden z rodzajów bloków betonowych służących do budowy falochronów narzutowych i w ochronie brzegu morskiego

Źródła:

Wiktionary

Tribolog

specjalista badający zjawiska tarcia i zużywania się powierzchni ruchomych elementów maszyn, np. łożysk, hamulców; trybolog

Źródła:

SJP.pl

Tribologia

nauka zajmująca się zjawiskami zachodzącymi między powierzchniami trącymi elementów maszyn i urządzeń; trybologia

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) mech. nauka badająca tarcie między ciałami stałymi;

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Trichroizm

zjawisko pleochroizmu zachodzące w kryształach dwuosiowych, w którym występują trzy barwy pleochroiczne

Źródła:

SJP.pl

Trichter

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. lejek

Źródła:

Wiktionary

Trick

[czytaj: trik] trik;
1. sztuczka, zabieg iluzjonistyczny stosowany często w filmie itp.;
2. podstęp, wybieg, fortel

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

trik, trick – sportowa ewolucja akrobatyczna
Trick (Podryw) – amerykański film w reżyserii Jima Fall z 1999
Trick – polska komedia sensacyjna w reżyserii Jana Hryniaka z 2010
trik

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

rower o dwóch dużych kołach tylnych i małym przednim

SJP.pl

Triennale

[czytaj: trjennale] międzynarodowa wystawa sztuki współczesnej odbywająca się co trzy lata

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) szt. impreza artystyczna odbywająca się co trzy lata lub trwająca trzy lata

Triennale – impreza artystyczna odbywająca się co trzy lata lub trwająca trzy lata. Termin został zapożyczony z języka włoskiego (dosłownie oznacza „trzyletni”).

Na triennale wystawiane mogą być dzieła z wybranej dyscypliny sztuki: np. triennale plakatu, triennale architektury, triennale tańca towarzyskiego lub kilku dyscyplin – triennale sztuki. Przy okazji triennale organizowane są często inne wydarzenia artystyczne, które z czasem bywają włączone do programu imprezy.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Triennium

miasto we Włoszech

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

SJP.pl
Wiktionary

Trieśnia

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) gw-pl|Bukowina. czereśnia

Źródła:

Wiktionary

Trifenylometan

węglowodór aromatyczny, bezbarwne ciało stałe; trytan, trójfenylometan

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Trifle

[czytaj: trajfl] angielski deser przyrządzony z ułożonych warstwami ciasta biszkoptowego nasączonego winem, galaretki owocowej, owoców, ozdobiony bitą śmietaną

Trifle – deser jadany w Anglii, przyrządzony z ułożonych warstwami ciasta biszkoptowego nasączonego winem, galaretki owocowej, owoców, polany sosem custard i ozdobiony bitą śmietaną.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Trifluorek

związek nieorganiczny z trzema atomami fluoru w cząsteczce, np. trifluorek chloru (bojowy środek duszący), trifluorek boru

Źródła:

SJP.pl

Trifolium

1. w botanice: koniczyna;
2. krzywa matematyczna

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

trifolium – krzywa matematyczna
koniczyna (Trifolium) – rodzaj roślin

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Triforium

w budynkach romańskich i gotyckich: trójdzielne arkadowe okno lub przezrocze; tryforium

(1.1) biochem. organiczny związek chemiczny, jeden z hormonów tarczycy;

Trijodotyronina (T3) – organiczny związek chemiczny, trijodowa pochodna tyrozyny. Hormon tarczycy wytwarzany przez komórki pęcherzyków tego gruczołu, magazynowany w postaci tyreoglobuliny i wydzielany do krwiobiegu.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Trik

inaczej: trick -
1. sztuczka, zabieg iluzjonistyczny stosowany często w filmie itp.
2. podstęp, wybieg, fortel

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) sztuczka zastosowana w celu osiągnięcia jakiegoś szczególnego efektu

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

trik – sposób, aby uzyskać efekt iluzjonistyczny
trik – sztuczka wykonywana na deskorolce, snowboardzie, rolkach lub rowerze
Trik – amerykańska komedia romantyczna z 1999 roku

Trikonasana

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) jedna z asan; stanie w rozkroku z tułowiem przechylonym na jedną stronę i ramionami ułożonymi w linii prostej, prostopadle do podłogi

Źródła:

Wiktionary

Trikorn

dawny trójkątny kapelusz męski z rondem podwiniętym z trzech stron; tricorne, trójróg

Trikorn (trójróg, kapelusz trójskrzydły, trójgraniasty; tricorne) – rodzaj kapelusza, szczególnie popularnego w XVIII wieku, który wyszedł z mody w połowie XIX wieku. Używany był zarówno jako część strojów cywilnych, jak i mundurów wojskowych - częściowo wyparty przez kaszkiet i bikorn.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Trikowy

wynikający z triku, polegający na triku (np. efekt trikowy, zdjęcia trikowe); trickowy

Źródła:

SJP.pl

Triku

forma rzeczownika.

Wiktionary oraz Wikipedia

Trimurti

w hinduizmie trójca najważniejszych bogów: Brahma, Wisznu i Śiwa

Trimurti (dewanagari त्रिमूर्ति, także: Trójca hinduistyczna) – w hinduizmie wyobrażenie trzech aspektów boga w formach Brahmy, Wisznu i Śiwy. Każda z postaci ma określoną rolę do spełnienia w cyklu życia wszechświata: Brahma go stwarza, Wisznu utrzymuje, a Śiwa unicestwia.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Trinia

roślina z rodziny baldaszkowatych (selerowatych), rosnąca na stokach i stepach południowo-wschodniej Europy i części Azji; trynia

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Trinia – miejscowość w Republice Cypryjskiej
Trinia – rodzaj roślin z rodziny selerowatych
trinia – rodzaj trylobita

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) muz. trzyosobowy zespół muzyczny: wokalny lub instrumentalny

(1.2) przen. każda współpracująca, trzyosobowa grupa ludzi

Trio – wieloznaczny termin muzyczny:

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Trioda

lampa elektronowa trójelektrodowa

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) elektron. lampa elektronowa posiadająca trzy elektrody;

Trioda – najprostsza i najstarsza lampa wzmacniająca sygnały elektryczne. Ma trzy elektrody – anodę, katodę i siatkę. Trioda umożliwia sterowanie przepływem elektronów z katody do anody przez zmianę napięcia na siatce. Znalazła zastosowanie w licznych układach elektronicznych: wzmacniaczach, generatorach i innych.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Triodowy

→ trioda

Patrz:trioda

Źródła:

SJP.pl

Triola

figura rytmiczna powstała z podziału dwudzielnej wartości rytmicznej na trzy równe części; triolka

Triola – figura rytmiczna złożona z trzech wartości; występuje w podziale dwudzielnej wartości rytmicznej, dzieląc ją na trzy równe części. Jest to tzw. nieregularny podział wartości rytmicznych.

W nutach są różne sposoby zapisywania trioli, aczkolwiek najczęściej triola oznaczana jest cyfrą 3 umieszczaną nad lub pod grupą. W zależności od wartości rytmicznych, jakie wchodzą w skład trójki, występuje triola ćwierćnutowa, ósemkowa, szesnastkowa itd.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Triolet

strofa ośmiowierszowa, w której pierwszy wers powtarza się jako czwarty i siódmy, a drugi - jako ósmy

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

Wiktionary oraz Wikipedia

Triolka

figura rytmiczna powstała z podziału dwudzielnej wartości rytmicznej na trzy równe części; triola

Źródła:

SJP.pl

Triolowy

Tripoli

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto w Libii

(1.2) geogr. miasto w Grecji, na Peloponezie;

(1.3) geogr. miasto w Libanie

Źródła:

Wiktionary

Tripować

potocznie:
1. być pod wpływem środków halucynogennych;
2. podróżować, wycieczkować

Źródła:

SJP.pl

Tripowy

→ trip

Patrz:trip

Źródła:

SJP.pl

Tripsitter

[czytaj: trips-iter] trzeźwa osoba opiekująca się kimś będącym pod wpływem substancji psychoaktywnych

Źródła:

SJP.pl

Trirema

rodzaj starożytnej łodzi charakteryzujący się trzema rzędami wioseł; tryrema

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Triskelion

motyw składający się z potrójnej spirali wykazującej obrotową symetrię

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) hist. szt. występujący w wielu wariantach, wielokulturowy symbol lub ornament złożony z trzech jednakowych elementów – ramion, spiral, meandrów itp.;

Triskelion, triskeles (stgr. τρισκελής – „trójnóg”, „trójnożny”), także trykwetr – znak złożony z trzech jednakowych elementów: ramion, spiral, meandrów itp.) tworzących cykliczny wzór geometryczny w postaci grupy cyklicznej C3.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Trismegistos

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) przydomek znaczący dosłownie „po trzykroć wielki”, „trzykroćwielki”

Źródła:

Wiktionary

Trismus

kurczowe zwarcie szczęk; szczękościsk

Źródła:

SJP.pl

Trisomia

trisomia 21 - zespół Downa (wrodzony niedorozwój umysłowy, połączony z charakterystycznymi zmianami fizycznymi); mongolizm

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) med. obecność trzeciego chromosomu w danej parze homologicznej;

Trisomia – obecność dodatkowego (trzeciego) chromosomu w danej parze homologicznej (aberracja chromosomowa genomowa).

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tristan

imię męskie

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

(1.1) mitcelt. szt. liter. teatr. film. imię bohatera tragicznej, niespełnionej miłości;

(1.2) imię|polski|m.;

niedowidzenie niebieskiej barwy

Tritanomalia – zaburzenie rozpoznawania barw. Jest to bardzo rzadkie schorzenie. Różni się od tritanopii obniżoną percepcją barwy niebieskiej. Tritanomalia to zaburzenie dotyczące w równym stopniu mężczyzn jak i kobiet, ze względu na to, że jej występowanie determinuje chromosom 7 (a nie jak w przypadku innych zaburzeń 23, chromosom X).

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tritanopia

nierozpoznawanie niebieskiej i żółtej barwy

Tritanopia – wada wzroku polegająca na nierozpoznawaniu barw żółtej i niebieskiej. Wada dotyczy około 0,0015% (0,002% mężczyzn i 0,001% kobiet) populacji. Wada ta jest wynikiem braku czopków czułych na barwę niebieską.

Termin tritanopia pochodzi z greckiego "treis" oznaczającego "trzy”, i "opsis" oznaczającego „widzieć”. Nazwa może zostać zinterpretowana jako „niemożność zobaczenia trzeciego koloru podstawowego”.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

tryumf;
1. zwycięstwo nad przeciwnikiem, wygrana; sukces, osiągnięcie;
2. duma z osiągniętego sukcesu;
3. w starożytnym Rzymie: uroczysty pochód zwycięskiego wodza; potem także uroczystość z racji sukcesu

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) wspaniałe zwycięstwo, sukces

(1.2) radość ze zwycięstwa, sukcesu

(1.3) zwycięstwo jednej idei nad drugą

(1.4) hist. w starożytnym Rzymie: uroczysty wjazd zwycięskiego wodza do Rzymu;

(1.5) przest. karc. atut

Zobacz też: odmianę winorośli 'Triumf'.

Triumf (z triumphus) – w antycznym Rzymie najwyższe wyróżnienie, jakie otrzymywał wódz za swe zwycięstwa na polu walki. Początkowo miał charakter religijny, związany z oczyszczeniem żołnierzy biorących udział w walce. Z czasem ewoluował w kierunku okazałego widowiska mającego na celu uczczenie zwycięskiego wodza i jego żołnierzy.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Triumfalistyczny

→ triumfalizm; tryumfalistyczny

Źródła:

SJP.pl

Triumfalnie

przysłówek

Źródła:

Wiktionary

Triumwiracik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zdrobn. od triumwirat

Źródła:

Wiktionary

Triumwirat

tryumwirat;
1. w starożytnym Rzymie:
a) porozumienie między trzema mężami stanu w celu sprawowania władzy;
b) mężowie stanu, którzy zawarli takie porozumienie;
2. przenośnie: trzy osoby podejmujące wspólne działania

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) trójka osób, które rządzą razem;

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Triumwiratowy

→ triumwirat

Patrz:triumwirat

Źródła:

SJP.pl

Trivium

w średniowieczu: program nauczania oparty na trzech przedmiotach: gramatyce, dialektyce i retoryce; najniższa klasa w szkole, realizująca taki program; szkoła realizująca taki program; triwium; trywium

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

trivium – trzy pierwsze, obok quadrivium, z siedmiu sztuk wyzwolonych,
Trivium – zespół
Trivium – szyfr
trywialność

SJP.pl

Trjn

skrót od: Tymczasowy Rząd Jedności Narodowej

Źródła:

SJP.pl

→ Trnawa (miasto na Słowacji)

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z Trnawą, dotyczący Trnawy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Troada

kraina historyczna w Azji Mniejszej

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. hist. starożytna kraina w Azji Mniejszej, pomiędzy Morzem Egejskim a Hellespontem i rzeką Ajespos, obecnie jest to półwysep Biga;

Troada (Troas) – starożytna kraina w Azji Mniejszej w północno-zachodniej Anatolii, pomiędzy Morzem Egejskim a Hellespontem i rzeką Ajespos (według Strabona). Od reszty Anatolli jest oddzielona masywem góry Ida ( Kazdağı). Obecnie region ten jest częścią tureckiej prowincji Çanakkale, gdzie znajduje się m.in. stanowisko archeologiczne z ruinami starożytnej Troi.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Troadzki

przymiotnik relacyjny

→ Trobriandy

SJP.pl
Wiktionary

Trochej

w wierszach: stopa metryczna z sylaby akcentowanej i nieakcentowanej; chorej

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) liter. stopa metryczna złożona z dwóch sylab: długiej i krótkiej;

Trochej (łac. "trochaeus", z gr. "trochaíos") – pojęcie z metryki iloczasowej oznaczające stopę metryczną złożoną z dwóch sylab: długiej i krótkiej ().

wolno pływająca, owalna larwa morskich wieloszczetów oraz niektórych mięczaków, posiadająca dwa wieńce rzęsek, za pomocą których się porusza; rzęsokrążek

Trochofora ("trochophora"), rzęsokrążek – pelagiczna, zwykle wolno żyjąca larwa wielu pierwoustych, m.in.[] sikwiaków, szczetnic, wieloszczetów, części mięczaków i segmentowców. Charakteryzuje się obecnością układu wieńców rzęsek. Osiąga rozmiary od kilkudziesięciu do kilkuset μm.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Trochoida

krzywa zakreślana przez punkt leżący wewnątrz lub na zewnątrz okręgu toczącego się bez poślizgu po zewnętrznej lub wewnętrznej stronie innego okręgu

Trochoida (gr. "trochós" – koło, "eídos" – kształt), krzywa cykloidalna – krzywa płaska zakreślona przez dowolnie obrany punkt formula_1 stale związany z kołem formula_2 toczącym się wzdłuż wewnętrznej lub zewnętrznej strony stałego (nie poruszającego się) okręgu bez poślizgu. Termin został wprowadzony do matematyki przez Gilles’a de Robervala.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Trochotron

lampa elektronowa przełącznikowa, w której dodatkowe pole magnetyczne kształtuje tor elektronów w postaci trochoidy

Źródła:

SJP.pl

Trochus

rodzaj roślinożernego mięczaka z podgromady ślimaków przodoskrzelnych, obejmujący około 1000 gatunków; skręp

Trochus (w języku polskim również skręp) – rodzaj morskich ślimaków z rodziny krępaczkowatych (Trochidae). Mają muszle w kształcie prawie regularnego stożka, posiadające wewnątrz grubą warstwę dekoracyjnej masy perłowej. Wysokość muszli 5–15 (20) cm. Wieczko konchiolinowe, koliste, cienkie. Epipodium dobrze rozwinięte, z czułkowatymi wyrostkami, służącymi jako organ dotyku. Mogą one być wciągane do rodzaju pochwy.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Trochę

ciut, ździebko, mało

liczebnik nieokreślony

(1.1) w niewielkiej ilości

przysłówek

(2.1) bardzo mało, w niewielkim stopniu

(2.2) niedługo

forma rzeczownika.

(3.1) B. lp. od: trocha

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trociczka

kadzidełko

Źródła:

SJP.pl

Trociniak

piec, w którym pali się trocinami

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

trociniak – rodzaj budynku
trociniak – rodzaj grzybów

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Trociniarka

motyl nocny z rodziny trociniarek, szkodnik drzew liściastych

Źródła:

SJP.pl

Trociniarkowate

rodzina dużych motyli nocnych, których larwy żerują głównie w pniach i korzeniach drzew i krzewów; trociniarki

drobne odpadki powstające podczas piłowania drewna

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) drobne odpady po obróbce drewna;

(1.2) przen. pot. rzecz bezwartościowa

Trociny – drobne wióry, powstające jako odpady obróbki drewna: cięcia, strugania, toczenia itp.

Trociny niegdyś były używane jako materiał konstrukcyjny (wypełniający) i izolacyjny np. w polepie.

Nadal są stosowane jako paliwo w instalacjach grzewczych.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Trociowy

→ troć

Patrz:troć

Źródła:

SJP.pl

Trociński

nazwisko

Źródła:

SJP.pl

Trock

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. hist. Gatczyna (oficjalna nazwa w latach 1923-1929);

(1.2) geogr. hist. Czapajewsk (oficjalna nazwa w latach 1919-1929);

Źródła:

Wiktionary

Trocki

przymiotnik od: Troki

przymiotnik

(1.1) związany z Trokami, dotyczący Trok

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Lew Trocki (1879–1940) – rewolucjonista rosyjski, socjaldemokrata i komunista
Michał Trocki (ur. 1945) – polski ekonomista, profesor
Noj Trocki (1895–1940) – radziecki architekt
Trocki – odmiana ogórka siewnego
Troki
Trocka
Powiat trocki
Powiat trocki (I Rzeczpospolita)
Rejon trocki

→ trofeum

przymiotnik

1. dowód odniesionego zwycięstwa;
2. dawniej: łup wojenny, np. w postaci zdobytej broni, zbroi

rzeczownik, rodzaj nijaki

liść wegetatywny

faza troficzna w cyklu życiowym pasożytniczych pierwotniaków

Trofozoit – struktura inwazyjna pełzakowatych. Najczęściej ma w swojej budowie struktury zapewniające poruszanie się w organizmie żywiciela. Zdecydowanie większy od cysty (formy przetrwalnikowej). W swojej budowie zawiera:

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Trogir

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

przymiotnik od: troglodyta

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z troglodytą, dotyczący troglodyty

przymiotnik dzierżawczy

(2.1) należący do troglodyty, będący jego własnością

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Troglodyta

1. człowiek pierwotny, zamieszkujący jaskinie; jaskiniowiec;
2. przenośnie: człowiek prymitywny, nieokrzesany; nieokrzesaniec, prymityw

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) człowiek uważany za gorszego w rozwoju kulturowym i osobistym; człowiek mało inteligentny

(1.2) antrop. członek prymitywnego plemięemienia, zamieszkującego jaskinie;

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(2.1) ornit. nazwa systematyczna|Troglodytidae|ref=tak., zob. strzyżyk.

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

troglodyta – jaskiniowiec (z greckiego troglodytai, od trogle – dziura i dyein – wchodzić)
Troglodyci – nazwa nadana przez Greków i Rzymian ludowi zamieszkującemu w starożytności wybrzeże Morza Czerwonego, na południe od Egiptu
dawniej troglodytą nazywany był gatunek goryla, obecnie to określenie jest uważane za niewłaściwe
troglodyta – człowiek nieokrzesany, prymitywny, nieumiejący się zachować
Troglodytes – rodzaj ptaka z rodziny strzyżyków (Troglodytidae)
Pan troglodytes – nazwa gatunkowa szympansa zwyczajnego

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Troglodytka

→ troglodyta

Patrz:troglodyta

Źródła:

SJP.pl

Trogloksen

organizm wykorzystujący jaskinie jako miejsce okresowego pobytu, należący np. do niektórych gatunków owadów lub nietoperzy

Źródła:

SJP.pl

Trogon

ptak z rzędu trogonów; pilik

Trogon – rodzaj ptaków z rodziny trogonów (Trogonidae).

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Trogony

ptak z rzędu trogonów; pilik

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) syst. ornit. nazwa systematyczna|Trogoniformes|A.O.U.|ref=tak., rząd ptaków z infragromady ptaków neognatycznych;

(1.2) syst. ornit. nazwa systematyczna|Trogonidae|Lesson|ref=tak., rodzina ptaków z rzędu trogonów (1.1)

forma rzeczownika.

(2.1) M., B. i W. lm. od: trogon

Trogony – rząd (Trogoniformes) oraz rodzina (Trogonidae) ptaków z podgromady Neornithes.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Troick

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. adm. miasto w Rosji, w obwodzie czelabińskim, nad Ujem w dorzeczu Obu;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Troick – miasto w obwodzie czelabińskim
Troick – dawniej miasto, od 2012 r. w Moskwie
Troick – osiedle w Kraju Ałtajskim, w rejonie kałmańskim
Troick – wieś w obwodzie irkuckim, w rejonie załarińskim

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Troilit

minerał, siarczek żelaza występujący głównie w chondrytach

Troilit – niemagnetyczny siarczek żelaza FeS. Minerał występujący w meteorytach. Ziemskim odpowiednikiem troilitu jest magnetyczny pirotyn. Nazwę minerału wprowadził Gustaw Rose w miejsce starej nazwy "dyslutytu". Troilit swą nazwą nawiązuje do Dominika Troili, odkrywcy minerału w meteorycie Albareto.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Troilus

tytułowy bohater romansu "Troilus i Kresyda" autorstwa Geoffreya Chaucera

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Troilus – postać mitologiczna
(1208) Troilus – planetoida
Troilus – rodzaj owadów z rodziny tarczówkowatych
Troilus i Kresyda

Troić

1. rzadko: zwiększać trzykrotnie; potrajać;
2. troić się:
a) powiększać się trzykrotnie;
b) ukazywać się, być widzianym w potrójnej postaci;
c) potocznie: starać się być wszędzie, w wielu miejscach; czworzyć się, uwijać się

czasownik przechodni niedokonany (dk. potroić)

(1.1) rzad. powiększać trzykrotnie

czasownik zwrotny niedokonany troić się (dk. potroić się)

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Trojaczek

1. jedno z trojga dzieci urodzonych podczas jednego porodu;
2. zdrobnienie od: trojak

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) jedno z trojga dzieci urodzonych podczas tego samego porodu

(1.2) zdrobn. od trojak (dawna polska moneta)

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Trojaczek – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. radziejowskim, w gminie Piotrków Kujawski
Trojaczek – osada w woj. warmińsko-mazurskim, w pow. bartoszyckim, w gminie Górowo Iławeckie

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Trojaczka

1. jedno z trojga dzieci urodzonych podczas jednego porodu;
2. zdrobnienie od: trojak

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Trojaczki

1. troje dzieci urodzonych podczas jednego porodu; troje zwierząt urodzonych w jednym miocie;
2. podręcznik napisany przez trzech autorów;
3. przestarzałe: małe trojaki (naczynie)

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) zdrobn. od trojaki (dawne gliniane naczynie)

(1.2) środ. podręcznik napisany przez trzech autorów

forma rzeczownika.

(2.1) M., B. i W. lm. od trojaczek

Trojaczki (fr. "Les Triplés", 2014) – francuski serial animowany wyprodukowany przez wytwórnię SND - M6 Group. Serial wykonany techniką trójwymiarową. Powstał na podstawie serii komiksów stworzonej przez Nicole Lambert w 1983 roku.

Premiera serialu odbyła się we Francji 18 października 2014 na francuskim kanale France 5. W Polsce serial zadebiutował 21 września 2015 na antenie MiniMini+.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Trojaczkowice

Trojaczkowice (nazwa oboczna: Budy, do 31 grudnia 2013 roku "Trojaszkowice") – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie lubelskim, w gminie Niedrzwica Duża.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa lubelskiego.

Źródła:

Wikipedia

Trojak

1. dawna polska moneta zdawkowa; trzygroszówka;
2. śląski taniec ludowy tańczony przez trzy osoby; zagrodnik;
3. dawniej: dom na Podlasiu składający się z trzech izb, przeznaczony dla służby

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) choreogr. etn. tradycyjny, ludowy taniec śląski tańczony przez mężczyznę i dwie kobiety;

(1.2) bud. etn. typ podlaskiego trójizbowego domu mieszkalnego

(1.3) numizm. dawna polska moneta zdawkowa;

(1.4) gwara. zob. trojaki.

(1.5) daw. zob. trojaczek.

(1.6) górn. techn. typ rurowego łączenia o trzech odgałęzieniach

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Trojak – polska moneta wprowadzona przez Zygmunta Starego w 1528 r.
Trojak – śląski taniec ludowy
Trojak – szczyt w Górach Złotych, w Sudetach Wschodnich, w okolicach Lądka-Zdroju
Troják – szczyt w Wysokim Jesioniku, w Sudetach Wschodnich
Trojak – część wsi Adamów w woj. świętokrzyskim, w pow. starachowickim, w gminie Brody

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Trojaki

występujący w trzech rodzajach, gatunkach, rzadziej jednostkach, zrobiony na trzy sposoby, np. trojakie zastosowanie czegoś

liczebnik wieloraki

(1.1) dotyczący trzech typów, rodzajów

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Trojaki – szczyt na Międzygórzu Jabłonkowsko-Koniakowskim
Trojaki – żleb w Dolinie Jarząbczej w polskich Tatrach Zachodnich
Trojaki – dawna wieś. Tereny na których leżała znajdują się na Białorusi, w obwodzie witebskim, w rejonie miorskim

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Trojako

przysłówek

(1.1) odprzym. → trojaki

Źródła:

Wiktionary

Trojakość

trojaki charakter; troistość, potrójność

Źródła:

SJP.pl

Trojan

w informatyce, potocznie: złośliwe oprogramowanie o destruktywnym działaniu, instalujące się i działające w ukryciu; koń trojański

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) inform. koń trojański

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Trojan – imię męskie
Trojan – osada leśna wsi Zabuże w woj. mazowieckim, w pow. łosickim, w gminie Sarnaki
Trojan – część wsi Wrzesina w woj. warmińsko-mazurskim, w pow. olsztyńskim, w gminie Jonkowo
Trojan – w mitologii słowiańskiej jedno z bóstw
Trojan – miasto w środkowej Bułgarii
Trojan – wieś w południowej Bułgarii
Trojan – brytyjskie przedsiębiorstwo produkujące małe samochody osobowe
trojan – rodzaj szkodliwego oprogramowania
Trojan – szczyt górski na granicy Czarnogóry i Albanii w paśmie Prokletije
Trojan – skała położona w Górach Złotych (Sudety)
Trojan – pojazd wsparcia technicznego i rozminowania produkcji brytyjskiej
Trojan-Tauranac Racing

Źródła:

SJP.pl

Trojanowo

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Trojanowo – wieś w obwodzie Burgas
Trojanowo – wieś w obwodzie Stara Zagora
Trojanowo – wieś w woj. podlaskim, w pow. wysokomazowieckim, w gminie Klukowo
Trojanowo – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. poznańskim, w gminie Murowana Goślina
Trojan, Trojanowice, Trojanów, Trojanówek, Trojanówka, Trojany

Źródła:

Wikipedia

Trojanowski

przymiotnik od: Trojan (miasto w Bułgarii)

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Aleksander Trojanowski – polski poeta
Aleksandr Trojanowski – radziecki dyplomata
Edward Trojanowski – polski malarz, tworzący w stylu secesji.
Eugeniusz Trojanowski – polski artysta fotograf, uhonorowany tytułem Artiste
Jerzy Trojanowski – polski wojskowy
Jerzy Trojanowski – polski biochemik
Maciej Trojanowski – polski prezenter telewizyjny i tłumacz
Mariusz Trojanowski – doktor habilitowany, nauczyciel akademicki Uniwersytetu Warszawskiego.
Mieczysław Ryś-Trojanowski – oficer Legionów Polskich, generał Wojska Polskiego
Oleg Trojanowski – radziecki dyplomata
Rafał Trojanowski – polski żużlowiec.
Stanisław Tymoteusz Trojanowski – franciszkanin, męczennik II wojny światowej, błogosławiony Kościoła katolickiego

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Trojanów

w informatyce, potocznie: złośliwe oprogramowanie o destruktywnym działaniu, instalujące się i działające w ukryciu; koń trojański

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Trojanów – część miasta Sochaczew
Trojanów – wieś w woj. lubelskim, w pow. bialskim, w gminie Piszczac
Trojanów – wieś w woj. łódzkim, w pow. opoczyńskim, w gminie Sławno
Trojanów – wieś w woj. mazowieckim, w pow. garwolińskim, w gminie Trojanów
Trojanów – wieś w woj. mazowieckim, w pow. mińskim, w gminie Mrozy
Trojanów – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. kaliskim, w gminie Opatówek
Trojanów – dawna gmina w guberni warszawskiej
Trojanów – dawna gmina w guberni wołyńskiej
Trojanów – dawna gromada w woj. warszawskim
Trojanów – wieś w obwodzie żytomierskim, w rejonie żytomierskim
Trojan, Trojanowice, Trojanowo, Trojanówek, Trojanówka, Trojany

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Trojańczyk

mieszkaniec Troi; Trojanin

Źródła:

SJP.pl

Trojański

1. przymiotnik od: Troja (starożytne miasto);
2. w informatyce: koń trojański - złośliwe oprogramowanie o destruktywnym działaniu, instalujące się i działające w ukryciu; trojan

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z Troją, dotyczący Troi

(1.2) hist. związany z Troyes (miastem we Francji)

Trojański – polski herb szlachecki, znany jedynie z pięciu wizerunków pieczętnych.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Trojczyk

SJP.pl

Trojeściowate

rodzina roślin dwuliściennych licząca około 3000 gatunków, przeważnie pnączy i roślin zielnych (rzadziej drzew i krzewów), pochodzących z okolic tropikalnych i subtropikalnych

Trojeściowate ("Asclepiadaceae") – rodzina roślin z rzędu goryczkowców (w systemie Cronquista z roku 1981). W nowszych systemach klasyfikacyjnych (np. system APG III z 2009) należące tu rośliny włączane są do toinowatych, jako podrodzina "Asclepiadoideae". Takson w ujęciu Cronquista liczył ok. 3000 gatunków w około 250 rodzajach, zamieszkujących głównie obszary tropikalne i subtropikalne. Nieliczni przedstawiciele zamieszkują także klimat umiarkowany.

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) hist. rodzaj trójkonnego rosyjskiego zaprzęgu;

(1.2) hist. ekon. zespół złożony z Komisji Europejskiej, Europejskiego Banku Centralnego i Międzynarodowego Funduszu Walutowego, który odpowiadał za ustalenie warunków udzielenia pomocy finansowej Grecji, Irlandii, Portugalii i Cyprowi

(1.3) polit. komitet złożony z trzech osób, zwłaszcza z poprzedniego przewodniczącego, obecnego i przyszłego

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

trojka – pojazd konny
trojka lub trójka – pojęcie organizacyjne w polityce; komitet w organizacjach międzynarodowych
- Trojka – organ Unii Europejskiej związany z prezydencją Rady UE
- Troika – zespół złożony z Komisji Europejskiej, Europejskiego Banku Centralnego i Międzynarodowego Funduszu Walutowego, który odpowiadał za ustalenie warunków udzielenia pomocy finansowej Grecji, Irla...
Trojka – słowacka stacja telewizyjna nadająca do 2011 r.
Trojka (RTVS) – trzeci program słowackiej telewizji publicznej, wystartował w 2019 r.
Trojka – amerykańska powieść fantastycznonaukowa
Trójka
Trajka

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Trojnar

nazwisko

Źródła:

SJP.pl

Trojniczek

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. numizm. pół centa, trzy grosze

Źródła:

Wiktionary

Trojszyk

chrząszcz z rodziny czarnuchowatych, szkodnik ziaren zbóż i magazynów żywnościowych; trojczyk

Źródła:

SJP.pl

Trok

rzemień, pas, powróz do wiązania, przywiązywania czegoś, niekiedy zakończony pętlą

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) krótki sznurek, rzemień, taśma do troczenia – przywiązywania czegoś;

(1.2) przyszyty kawałek tasiemki służący do łączenia tkanin (np. w ubraniu, namiocie)

Trok – rzemień, pas lub powróz służący do wiązania, przywiązywania (przytraczania) czegoś. W znaczeniu potocznym: pasek, sznurek, tasiemka przyszyta do ubrania, służąca do wiązania lub „ściągania” jego części.

Źródła:

magmowa skała głębinowa z rodziny gabro; pstrągowiec

Troktolit (Pstrągowiec) – głębinowa zasadowa skała magmowa podobna do gabra z grupy gabroidów. Odmiana gabra oliwinowego.

Źródła:

[czytaj: troling] potocznie: prowokowanie, podpuszczanie i denerwowanie kogoś w internecie; trollowanie, trollerka

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) inform. wysyłanie wrogich, obraźliwych lub kontrowersyjnych wiadomości na jedno z publicznych miejsc w Internecie w celu wzniecenia kłótni;

rzeczownik, rodzaj nijaki

→ trombina

Patrz:trombina

Źródła:

SJP.pl

Trombita

ludowy dęty instrument muzyczny; trembita

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) muz. etn. dęty instrument muzyczny w postaci bardzo długiej, prostej, drewnianej rury, używany przez Hucułów, także w Rumunii, na Węgrzech i Podhalu; podobny do ligawki i bazuny;

narożne stożkowate sklepienie, stosowane w celu podtrzymywania górnych partii budowli

Trompa – narożny detal architektoniczny (wysklepek) pozwalający na przejście z rzutu czworobocznego do ośmiobocznego lub koła (a nawet elipsy jak w katedrze w Pizie) stanowiącego podstawę kopuły. Trompa jest rodzajem małego sklepienia złożonego z łęczków zwiększających się ku górze.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tromtadracja

krzykliwe i demonstracyjne głoszenie jakichś poglądów; tromtadractwo

1. ozdobny fotel będący honorowym miejscem monarchy lub dostojników kościelnych;
2. książkowo:
a) władza lub godność króla; korona;
b) osoba panująca, monarcha;
3. żartobliwie: sedes

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) fotel lub podobny mebel przeznaczony dla monarchów lub hierarchów kościelnych;

(1.2) przen. stanowisko monarchy w danym kraju

SJP.pl

1. odciski zwierzęcych kończyn na ziemi, śniegu; ślad;
2. w literaturze: wyraz bądź zwrot w znaczeniu przenośnym (np. alegoria, metonimia, metafora);
3. (zwykle w liczbie mnogiej) wstawka melodyczna dodawana do melodii chorałowej razem z nowym tekstem

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) ślad odciśniętych stóp

(1.2) liter. zwrot o znaczeniu przenośnym;

(1.3) muz. wstawka melodyczna dodawana z nowym tekstem do melodii chorałowej

(1.4) filoz. argument przedstawiany przez sceptyków, mający wykazać, że żadne twierdzenie nie może być ani udowodnione, ani też obalone i że wszelkie poznanie jest niemożliwe

forma czasownika.

(2.1) 2. os. lp. rozk. od: tropić

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

trop – drobna pieśń liturgiczna powstała w wyniku podkładania tekstu pod melodie śpiewu liturgicznego.
trop – w retoryce zastąpienie pewnego słowa lub wyrażenia innym – dla większej obrazowości, wyrazistości i skuteczności przekazu słownego.
trop – ślad kończyn (łap, kopyt itp.) zwierzęcia.
ślad
tropiciel

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Troparion

poetycki śpiew liturgiczny o prostej strukturze i rytmicznej kadencji, przybliżający historię i znaczenie soteriologiczne danego święta, wydarzenia lub świętego, jedna z form muzycznych w obrządku bizantyjskim

Źródła:

SJP.pl

Tropiciel

osoba tropiąca zwierzynę; osoba biegła w tropieniu, osaczaniu

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) łow. osoba tropiąca zwierzynę

(1.2) przen. szpicel

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(2.1) kynol. łow. pies tropiący zwierzynę;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Tropiciel (film 1987)
Tropiciel (film 2000) (ang. The Tracker)
Tropiciel (film 2007)
Tropiciel (film 2010) (ang. Tracker)
Tropiciel powieść Orsona Scotta Carda
Tropiciel śladów

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tropicielka

→ tropiciel

Tropicielka – drugi żeński stopień harcerski w ZHP, SHK Zawisza i ZHR. Przeznaczony dla dziewcząt wieku 12-13 lat. Oznaczeniem stopnia jest srebrna lilijka nabita na Krzyżu Harcerskim (ZHR) lub dwie belki na pagonie (ZHP).

Patrz:tropiciel

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tropicielski

→ tropiciel, → tropicielstwo

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|tropić.

Źródła:

Wiktionary

Tropik

1. strefa położona między zwrotnikami Raka i Koziorożca; tropiki;
2. gorący i na ogół bardzo wilgotny klimat charakterystyczny dla tego obszaru;
3. zewnętrzna warstwa namiotu, zabezpieczające przed utratą ciepła oraz przed opadami;
4. tkanina wykonana z wełny lub elany;
5. ubranie z tego materiału;
6. zdrobnienie od: trop (ślad);
7. zdrobnienie od: trop (wyraz)

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) geogr. gorąca i wilgotna strefa klimatyczna na Ziemi położona między zwrotnikami;

(1.2) włók. lekka i cienka tkanina na letnie ubrania

(1.3) wierzchnia warstwa namiotu turystycznego;

(1.4) astr. zwrotnik, zwrotnik niebieski

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

strefa międzyzwrotnikowa (tropikalna)
tropik (namiot)

reakcja ruchowa (zwrot lub wygięcie) roślin i niższych zwierząt prowadzących osiadły tryb życia na bodźce zewnętrzne działające kierunkowo (np. na światło, wilgotność środowiska), dodatnia w kierunku działania bodźca lub ujemna w kierunku przeciwnym; także wrodzona zdolność organizmów do wykonywania takich ruchów

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) biol. ruchy wzrostowe roślin lub ich części oraz ruchy niższych zwierząt pod wpływem działania bodźców, wykonywane przez organizm w kierunku źródła bodźców (tropizm dodatni) lub w stronę przeciwną (tropizm ujemny); zdolność organizmów do wykonywania takich ruchów;

Tropizm – reakcja ruchowa roślin, grzybów i niższych zwierząt na bodźce zewnętrzne. Ruch (zwrot lub wygięcie) w kierunku bodźca to tropizm dodatni, plagiotropizm, w kierunku przeciwnym – tropizm ujemny, ortotropizm. Plagiotropizm może przybierać formę tropizmu transwersalnego, polegającego na ustawieniu organu pod kątem 90° do bodźca – diatropizm.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tropić

1. w łowiectwie: ścigać zwierza, podążając jego tropem; śledzić;
2. śledzić, szukać kogoś, zwłaszcza w celu pojmania; ścigać;
3. przenośnie: szukać śladów, objawów czegoś, zwłaszcza w celu wyeliminowania czegoś

czasownik

(1.1) iść za kimś lub za czymś po jego śladach – tropach, zapachu

(1.2) przen. śledzić, ścigać kogoś lub coś

(1.3) gw-pl|Śląsk Cieszyński. martwić, boleć

Źródła:

Troponina – białko regulujące skurcze mięśni poprzecznie prążkowanych i mięśnia sercowego.

Oznaczenie sercowych izoform troponin ma podstawowe znaczenie w diagnostyce zawału mięśnia sercowego.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Troponinowy

→ troponina

Patrz:troponina

Źródła:

SJP.pl

Tropopauza

w meteorologii: przejściowa warstwa między troposferą a stratosferą o jednakowej temperaturze w przekroju pionowym

Tropopauza – warstwa atmosfery ziemskiej o grubości ok. 1–2 km, tworząca strefę przejściową między troposferą a stratosferą.

Nad biegunami rozciąga się na wysokości od ok. 6–8 km, w szerokościach umiarkowanych do 10–12 km, a nad równikiem podnosi się do 15–17 km. Jej położenie zależy również od pory roku – latem znajduje się wyżej. Temperatura w warstwie tej sięga do −55 °C.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Troposfera

najniższa warstwa atmosfery

rzeczownik, rodzaj żeński

za wiele - określenie używane w powiązaniu z innymi

Źródła:

SJP.pl

Troska

troskliwość, pieczołowitość, opieka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) chęć pomocy komuś; dbałość o czyjeś dobro

(1.2) zmartwienie, kłopot

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Troska – przysiółek wsi Goszcz w woj. dolnośląskim, w pow. oleśnickim, w gminie Twardogóra
Troska – nieistniejąca osada w woj. lubuskim, w pow. nowosolski, w gminie Kożuchów
Troska – kolonia wsi Rachocin w woj. mazowieckim, w pow. sierpeckim, w gminie Sierpc
Troski
Etyka troski

SJP.pl

Troskliwie

przysłówek sposobu

przymiotnik

(1.1) wyrażający troskę, zmartwienie, niepokój

Troszczyno (niem. "Friedrichsgnade") – wieś sołecka w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie łobeskim, w gminie Radowo Małe.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Troszczyński

nazwisko

Źródła:

SJP.pl

Troszeczkę

niewiele, kapeczkę

liczebnik nieokreślony

(1.1) zdrobn. od: trochę; bardzo mało, malutko, odrobinę

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Troszeńkę

przysłówek

(1.1) pot. bardzo mało

Źródła:

Wiktionary

Troszkiewicz

Troszyn

wieś w Polsce

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Troszyn – wieś w województwie mazowieckim, w powiecie ostrołęckim, w gminie Troszyn
Troszyn – wieś w województwie zachodniopomorskim, w powiecie gryfińskim, w gminie Mieszkowice
Troszyn – wieś w województwie zachodniopomorskim, w powiecie kamieńskim, w gminie Wolin
Troszyn – gmina wiejska w województwie mazowieckim, w powiecie ostrołęckim
Troszyn – dawna gromada w powiecie ostrołęckim w województwie warszawskim
Troszyn – kolejowy przystanek osobowy w Troszynie, w województwie zachodniopomorskim
Aleksiej Troszyn – rosyjski, a następnie radziecki wojskowy
Maksym Jurewicz Troszyn – (1978-1995) pieśniarz, poeta rosyjski
Nowy Troszyn, Troszyn Polski

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Troszynek

wieś w Polsce

Troszynek – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie kamieńskim, w gminie Wolin.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa szczecińskiego.

Źródła:

Źródła:

Wiktionary

Troyes

1. miasto we Francji;
2. Chrétien de Troyes (ok. 1135-ok. 1183), poeta francuski

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

(1.1) geogr. adm. miasto we Francji, położone nad Sekwaną, w regionie Grand Est, historyczna stolica Szampanii;

Troyes (, []) – miasto i gmina we Francji, położone nad Sekwaną, w regionie Grand Est, w departamencie Aube, w okręgu ("arondissement") Troyes. Miasto było historyczną stolicą Szampanii.

średniowieczny poeta i śpiewak wędrujący po dworach południowej Francji

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) hist. poeta dworski tworzący w XI–XIII wieku w południowej Francji, wędrowny poeta i śpiewak;

(1.2) książk. przen. poeta, pieśniarz wędrowny

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Trubadur – opera Giuseppe Verdiego z 1853 r.
trubadurzy – poeci i zarazem muzycy francuscy działający w XII i XIII wieku
Trubadurzy – polski zespół muzyczny
„Trubadur” – Ogólnopolski Klub Miłośników Opery pod patronatem Programu II Polskiego Radia (zał. w 1996)
Troubadour

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Trubadurka

→ trubadur

Patrz:trubadur

Źródła:

SJP.pl

Trubalski

nazwisko

Źródła:

SJP.pl

Trubieckoj

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Andriej Trubieckoj (1920–2002) – uczestnik II wojny światowej, więzień łagrów, kardiolog, memuarysta
Igor Trubieckoj (1912–2008) – radziecko-francuski kierowca wyścigowy
Jewgienij Trubieckoj (1863–1920) – rosyjski filozof
Nikołaj Siergiejewicz Trubieckoj (1890–1938) – rosyjski językoznawca
Nikołaj Nikonorowicz Trubieckoj (1907–1978) – rosyjski emigracyjny duchowny
Siergiej Trubieckoj (1790–1860) – rosyjski wojskowy, uczestnik powstania dekabrystów.
Lapis Trubieckoj – białoruska grupa rockowa
– inni, znani m.in. z historii Polski, potomkowie Dymitra Olgierdowica Trubeckiego, władający Księstwem Trubeckim, następnie przedstawiciele rosyjskiego rodu arystokratycznego, posługujący się tytułem...
- Michał Dymitrowic Trubecki (zm. na pocz. XV w.) – syn Dymitra, książę trubecki, uczestnik bitwy nad rzeką Worsklą
- Tymofiej Romanowicz Trubecki (zm. 1602) – rosyjski bojar i wojewoda, uczestnik wojny polsko-rosyjskiej (1577–1582)
- Aleksy Nikitycz Trubecki (ok. 1600–1680) – ostatni książę trubecki, namiestnik kazański, rosyjski bojar i wojewoda, uczestnik wojny polsko-rosyjskiej (1654–1667)

Trucht

1. bieg konia lub innego zwierzęcia, pośredni między stępem a kłusem;
2. wolny bieg małymi kroczkami

przestarzale:
a) ciało zmarłego, zwłoki
b) próchno

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) to, co ulega bądź ulegnie rozkładowi; martwe ciało

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) toksykol. substancja mogąca zakłócić funkcjonowanie organizmu lub spowodować śmierć;

(1.1) przest. gw-pl|Śląsk Cieszyński. postępować przekornie, gniewać się lub robić na złość, okazując zwykle zbytnią pewność siebie

Źródła:

Wiktionary

Trud

1. ciężka praca, wysiłek, fatyga; znój, trudy (rzadko);
2. ciężkie warunki panujące gdzieś; niedogodność

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) ciężka praca, duży wysiłek

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Trud – wieś na Białorusi, w obwodzie homelskim, w rejonie kormańskim
Trud – wieś w Bułgarii, w obwodzie Płowdiw, w gminie Marica
Trud – radziecki, a następnie rosyjski dziennik, organ związków zawodowych
Trud – przystanek kolejowy na Białorusi, linii Osipowicze – Baranowicze
Trud Saratów – Sokoł Saratów
Trud Togliatti – Łada Togliatti (piłka nożna)
Trud Joszkar-Oła – Spartak Joszkar-Oła
Trud Woroneż – Fakieł Woroneż
Thrud

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Truda

zdrobnienie od: Gertruda

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. imię|polski|ż. Gertruda

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Gertruda
Edeltruda (Edeltrauda)

(1.2) z dużą dozą niepewności

(1.3) przykro, kłopotliwie

przysłówek

(2.1) odprzym. trudny

(2.2) zobacz też: trudno o

wykrzyknik

(3.1) wykrzyknik oznaczający akceptację trudności, lub przykrych konsekwencji

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trudnopalność

→ trudnopalny

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tego co trudno się zapala

Patrz:trudnopalny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trudnopalny

trudno zapalający się

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) odprzym. cecha tego, co jest trudnościerne

Źródła:

Wiktionary

Trudność

1. coś, co jest uciążliwe, wymagające dużego nakładu pracy; problem, przeszkoda, utrudnienie;
2. cecha, właściwość tego, co jest skomplikowane, wymagające wysiłku; szkopuł, sęk, komplikacja, powikłanie

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) przeszkoda, coś, co utrudnia osiągnięcie celu

(1.2) coś, co jest trudne

(1.3) właściwość rzeczy trudnych

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trudny

niełatwy, ciężki, mozolny, męczący, kłopotliwy

przymiotnik

(1.1) taki, którego wykonanie wymaga wysiłku

(1.2) niełatwy do zrozumienia

(1.3) o człowieku o złym charakterze

(1.4) gw-pl|Bukowina. zmęczony

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trudowicy

Źródła:

Wikipedia

Trudy

1. ciężka praca, wysiłek, fatyga; znój, trudy (rzadko);
2. ciężkie warunki panujące gdzieś; niedogodność

czasownik przechodni niedokonany (dk. natrudzić)

(1.1) zmuszać do trudu

czasownik przechodni niedokonany (dk. potrudzić, utrudzić)

(2.1) powodować utrudzenie, zmęczenie; pomęczyć kogoś

czasownik zwrotny niedokonany trudzić się (dk. natrudzić się)

(3.1) wykonywać z trudem; pracować z dużym wysiłkiem

czasownik przechodni niedokonany trudzić się (dk. potrudzić się, utrudzić się)

(4.1) zadawać sobie trud, starając się o coś

czasownik zwrotny niedokonany trudzić się (dk. brak)

1. rodzaj grzybów z rodziny truflowatych, rosnący pod ziemią w lasach dębowych lub bukowych; trufel;
2. czekoladowy cukierek z suchym nadzieniem; trufel;
3. mocno czekoladowe ciasto o miękkiej konsystencji, podobne w smaku do trufli (cukierka);
4. końcowa, nieowłosiona część nosa u psa

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) mykol. grzyb jadalny wytwarzający podziemne owocniki;

(1.2) spoż. cukierek czekoladowy z suchym nadzieniem, najczęściej o smaku rumowym

(1.3) kynol. nieowłosiona końcówka nosa u psa

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

trufla – nieowłosiona końcówka nosa u psa
trufla – rodzaj grzyba
trufle – wyrób cukierniczy z czekolady i masła lub śmietany

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Truflowate

rodzina grzybów z klasy workowców właściwych, cechujących się podziemnymi owocnikami kilkucentymetrowej wielkości, o kulistym lub jajowatym kształcie

przymiotnik

(1.1) związany z truflą

Źródła:

Wiktionary

Truistyczny

→ truizm

przymiotnik

(1.1) banalny, wyświechtany

Patrz:truizm

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Truizm

to, co jest oczywiste, powszechnie znane; banał, komunał, frazes

przysłówek

(1.1) w sposób trujący

Źródła:

Wiktionary

Trujący

wywołujący chorobę lub śmierć po przeniknięciu do organizmu, powodujący zatrucie; toksyczny

forma czasownika.

(1.1) imiesłów przymiotnikowy czynny od czasownika: truć

przymiotnik

(2.1) taki, który truje, szkodzi zdrowiu, powodujący zatrucie lub śmierć

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trukwa

roślina z rodziny dyniowatych; luffa; gąbczak

Trukwa, gąbczak ("Luffa" Mill.) – rodzaj jednorocznych pnączy z rodziny dyniowatych. Obejmuje 9 gatunków występujących na wszystkich kontynentach w strefie tropikalnej i subtropikalnej.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Truman

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Truman – miasto w stanie Minnesota, w hrabstwie Martin
Truman (ang. Truman Township) – gmina w stanie Dakota Północna, w hrabstwie Pierce
Truman − argentyńsko-hiszpański film tragikomiczny z 2015 roku w reżyserii Cesca Gaya
Truman − amerykański film biograficzny z 1995 roku, w reżyserii Franka Piersona
Harry Truman – prezydent USA
Margaret Truman – amerykańska piosenkarka
Bess Truman – żona Harry'ego Trumana

Trumienny

przymiotnik

(1.1) dotyczący trumny

Źródła:

Wiktionary

Trumna

skrzynia z wiekiem, w której składa się ciało zmarłego

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zazwyczaj drewniany pojemnik, do którego kładzie się ciało zmarłej osoby;

(1.2) pot. zamknięty bagażnik dachowy

(1.3) środ. sport. koszykówka pole pod koszem

(1.4) środ. sport. strzelectwo futerał na karabin

Zobacz też: obszar ograniczony (trumna) w koszykówce.

Trumna (łac. tumba) – skrzynia drewniana lub metalowa, często wykładana materiałem i koronkami, służąca do pochówku zmarłych ludzi.

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) rzem. rzemieślnik wyrabiający trumny

Źródła:

Wiktionary

Trumnisko

zgrubienie od: trumna

Źródła:

SJP.pl

Trumnowy

Trunek

napój alkoholowy; alkohol

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) książk. napój alkoholowy

(1.2) daw. jakikolwiek napój

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trunk

Trunkowy

żartobliwie: osoba chętnie i często pijąca alkohol

przymiotnik

(1.1) książk. od: trunek

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) pot. żart. ktoś, kto często i chętnie pije alkohol

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trunnonosz

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) daw. osoba niosąca trumnę

Źródła:

Wiktionary

Trup

ciało zmarłego, zwłoki; również padłe zwierzę, padlina

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy

(1.1) ciało zmarłego człowieka; rzad. zwierzęcia

(1.2) pot. pogard. wyeksploatowany, zniszczony przedmiot, urządzenie, najczęściej samochód

forma rzeczownika.

(2.1) D. lm. od: trupa

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trupa

wędrowny zespół aktorów

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) przest. grupa artystów teatralnych lub cyrkowych

forma rzeczownika.

(2.1) D. i B. lp. od: trup

SJP.pl

Trupiarnia

pomieszczenie, w którym przechowywane są ciała zmarłych do chwili pogrzebu; kostnica

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kostnica

(1.2) posp. miejsce, w którym przebywają starzy ludzie

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trupiarniany

→ trupiarnia

Patrz:trupiarnia

Źródła:

SJP.pl

Trupieć

stawać się trupem; umierać

Źródła:

SJP.pl

Trupień

stawać się trupem; umierać

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Trupień – część wsi Strawczynek w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie kieleckim, w gminie Strawczyn
Trupień – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie radomskim, w gminie Pionki, od 1976 Zalesie
Trupień – wzniesienie w południowo-zachodniej Polsce, na Pogórzu Kaczawskim, na Pogórzu Złotoryjskim
Trupień – szczyt należący do Pasma Zgórskiego w Górach Świętokrzyskich

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Trupio

(1.1) gwara. but zakładany nieboszczykowi do trumny, wykonany zwykle z marnych materiałów

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) gwara. pejor. niedołężny starzec

Źródła:

Wiktionary

Trupięgi

gwarowo: buty zakładane umarłym do trumny

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) buty zakładane nieboszczykowi do trumny, wykonane zwykle z marnych materiałów

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trupnica

trupnica padlinówka - gatunek muchówki z rodziny plujkowatych

Źródła:

SJP.pl

Trupojad

zwierzę żywiące się martwymi ciałami innych zwierząt, np. sęp, hiena, szakal; nekrofag; padlinożerca

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) biol. organizm heterotroficzny

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Truposz

ekspresywnie: trup, zmarły; truposzczak, trupisko, trupiak

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy

(1.1) pot. ekspresywnie trup

Truposz (ang. "Dead Man") – amerykański western z 1995 roku w reżyserii Jima Jarmuscha. Produkcję zrealizowano na czarno-białej taśmie, według scenariusza Jarmuscha.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Truposzczaczek

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) zdrobn. od truposzczak

Źródła:

Wiktionary

Truposzczak

ekspresywnie: trup, zmarły; truposz, trupisko, trupiak

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy

(1.1) pot. trup

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Truposzka

→ truposz

Patrz:truposz

Źródła:

SJP.pl

nazwisko

Źródła:

SJP.pl

Trusia

pieszczotliwie o króliku; truś

Wiktionary oraz Wikipedia

Truskawka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) bot. nazwa systematyczna|Fragaria grandiflora|ref=tak., nazwa systematyczna|Fragaria ananassa., roślina uprawna o czerwonych, soczystych owocach, powstała ze skrzyżowania poziomki wirginijskiej i poziomki chilijskiej;

(1.2) kulin. owoc truskawki (1.1)

Źródła:

Źródła:

SJP.pl

Truskawkowo

przysłówek sposobu

(1.1) w sposób odpowiedni truskawce

(1.2) z użyciem barwy truskawki, z obecnością truskawkowego koloru

Źródła:

Wiktionary

Truskawkowy

przymiotnik relacyjny

(1.1) dotyczący truskawek – krzewów i owoców

przymiotnik jakościowy

(2.1) kulin. przyrządzony z truskawek, z dodatkiem truskawek

(2.2) mający kolor w pełni dojrzałej truskawki

Źródła:

Wiktionary

Truski

nazwisko

Truski – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie bielskim, w gminie Bielsk Podlaski.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa białostockiego.

Wierni kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Łubinie Kościelnym.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Truskolaski

nazwisko

Źródła:

SJP.pl

Truskolasy

nazwa kilku wsi w Polsce

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Truskolasy – wieś w woj. śląskim, w pow. kłobuckim, w gminie Wręczyca Wielka
Truskolasy – wieś w woj. świętokrzyskim, w pow. opatowskim, w gminie Sadowie
Truskolasy-Lachy, Truskolasy-Niwisko, Truskolasy-Olszyna, Truskolasy-Wola
Stare Truskolasy

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Trust

[czytaj: trast lub trust] rodzaj monopolu, w którym kilka przedsiębiorstw łączy się w jedno wielkie

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

trust – forma koncentracji kapitałowej
trust – forma branżowej organizacji przemysłu państwowego (por. zjednoczenie) w ZSRR w okresie międzywojennym
Trust – belgijski zespół muzyczny
Trust – francuski zespół muzyczny
Trust – kanadyjski zespół muzyczny
Trust – film z 1990
Trust – film z 2010
Trust – producent akcesoriów komputerowych
Trust Company Ltd. – producent części samochodowych
Trust – singel Ayumi Hamasaki
Trust – piosenka grupy The Cure
Trust – piosenka grupy The Pharcyde

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Trustowy

→ trust [czytaj: trustowy lub trastowy]

Źródła:

SJP.pl

Truszczyński

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Jakub Truszczyński – polski aktor dubbingowy
Jan Truszczyński – polski dyplomata, urzędnik państwowy
Krzysztof Truszczyński – polski piłkarz
Marian Truszczyński – polski lekarz weterynarii
Roman Truszczyński – polski nauczyciel, harcerz
Stefan Truszczyński – polski organmistrz

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Truszki

wieś w Polsce

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Truszki – wieś w woj. mazowieckim, w pow. ciechanowskim, w gminie Gołymin-Ośrodek
Truszki – wieś w woj. podlaskim, w pow. łomżyńskim, w gminie Piątnica
Truszki – wieś w woj. podlaskim, w pow. łomżyńskim, w gminie Śniadowo
dawna na Ukrainie, w powiecie wasylkowskim
Truszki-Patory, Truszki-Kucze, Truszki-Zalesie

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Truszkowski

nazwisko

Źródła:

SJP.pl

Trut

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) przest. ent. pszcz. truteń

Źródła:

Wiktionary

Truteń

przenośnie: człowiek leniwy, żyjący na cudzy koszt; pasożyt, darmozjad, próżniak

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) ent. pszcz. samiec pszczoły miodnej;

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) pot. przen. pejor. mężczyzna, który nie pracuje, a żyje cudzym kosztem

Truteń – samiec pszczoły miodnej.

Zwykle trutnie rozwijają się z jaj niezapłodnionych i są haploidalne, ale mogą się również rozwijać z jaj zapłodnionych, z zygot homozygotycznych pod względem alleli płciowych i są wówczas diploidalne. Ich rozwój zarodkowy przebiega normalnie, larwy nie są mniej żywotne od larw trutni haploidalnych, ale wkrótce po około 6 godzinach po wykluciu się z jaj zjadane są przez pszczoły robotnice.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Trutka

trująca substancja wymieszana z pokarmem, służąca do zabijania zwierząt wyrządzających szkody

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pot. pokarm zawierający substancję trującą, wykładany w celu pozbycia się szkodników

wieś w Polsce

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Trutnowo – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. tucholskim, w gminie Lubiewo
Trutnowo – wieś w woj. warmińsko-mazurskim, w pow. bartoszyckim, w gminie Bartoszyce

(1.1) pszcz. dotyczący trutnia, samca pszczoły miodnej

Źródła:

(1.1) powodować objawy choroby lub śmierć poprzez działanie trucizny

czasownik przechodni niedokonany (dk. struć, zatruć)

(2.1) dawać niezdrowe jedzenie i wywoływać objawy choroby układu pokarmowego

(2.2) powodować zanieczyszczenie środowiska przyrodniczego

(2.3) pot. powodować niepokój, przygnębienie

(2.4) daw. zużywać, niszczyć

czasownik nieprzechodni niedokonany

(3.1) pogard. mówić rozwlekle, natrętnie prosić

czasownik zwrotny niedokonany truć się (dk. otruć się, zatruć się)

(4.1) zażywać truciznę

czasownik zwrotny niedokonany truć się (dk. struć się, zatruć się)

(5.1) przyjmować niewłaściwy pokarm, szkodząc zdrowiu

(5.2) pot. ulegać złym przemyśleniom

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Truła

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. trumna

forma czasownika.

forma czasownika.

(1.1) 3. os. lp. ter. od: trwać

Źródła:

Wiktionary

Trwale

przysłówek

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|trwać.

Źródła:

Wiktionary

Trwać

1. istnieć przez jakiś czas;
2. obstawać przy czymś

czasownik nieprzechodni niedokonany

(1.1) istnieć lub odbywać się przez jakiś czas

(1.2) pozostawać w niezmienionej sytuacji albo pozycji

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trwała

potocznie: trwała ondulacja

SJP.pl
Wiktionary

Trwoga

przejmujący strach

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) intensywny strach, przerażenie, lęk, obawa (np. przed czymś, co ma się wydarzyć)

1. wywoływać strach, wzbudzać niepokój, grozę; przerażać;
2. trwożyć się:
a) odczuwać strach; bać się, lękać się, truchleć;
b) bać się o kogoś lub o coś; niepokoić się

czasownik przechodni niedokonany (dk. strwożyć)

(1.1) książk. przejmować trwogą, wywoływać niepokój bądź strach

czasownik zwrotny niedokonany trwożyć się (dk. strwożyć się)

(2.1) książk. odczuwać trwogę, czuć niepokój bądź strach przed czymś

(2.2) daw. straszyć siebie nawzajem

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trx

[czytaj: te-er-iks] zestaw dwóch regulowanych pasów do ćwiczeń z wykorzystaniem masy własnego ciała

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Honda TRX – pojazdy ATV (quady) marki Honda
Michelin TRX – niskoprofilowe opony
Taśmy TRX – sprzęt sportowy (taśmy polimerowe)
Tronix (TRX) – kryptowaluta
– model motocykla firmy Yamaha
TRX – skrót oznaczający transceiver

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Try-

temat słowotwórczy

(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczających trzykrotne wystąpienie czegoś lub całość składającą się z trzech części

Źródła:

Wiktionary

Tryb

1. ząb na kole zębatym lub rowek na walcu albo stożku;
2. obracające się koło zębate, stanowiące część niektórych mechanizmów; tryby;
3. ustalona kolejność czynności prowadzących do załatwienia sprawy; procedura;
4. kategoria gramatyczna informująca za pomocą form czasownika o stosunku mówiącego do treści zdania;
5. w muzyce: typ skali, gamy lub tonacji

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) procedura lub ustalony wariant jej wykonania

(1.2) koło zębate, szczególnie duże;

(1.3) jęz. kategoria gramatyczna wyrażająca stosunek mówiącego do treści wypowiedzenia;

(1.4) muz. molowa lub durowa wersja akordu, tonacji, lub gamy

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

tryb – koło zębate
tryb – pomocnicza kategoria systematyczna w biologii, inaczej plemię (tribus)
tryb binarny
tryb chroniony
tryb graficzny
tryb kolorowy
tryb monochromatyczny
tryb rzeczywisty
tryb tekstowy
tryb (językoznawstwo)
tryb (muzyka)

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

aktywność seksualna pomiędzy dwiema kobietami, polegająca na ocieraniu się sromami; tribadyzm

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

tendencja do utrzymywania się podziałów i odrębności plemiennych w społeczeństwach tradycyjnych lub nowych strukturach etnicznych

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) socjol. utrzymywanie się w społeczeństwach narodowych dawnych podziałów i odrębności klanowych, plemiennych

(1.2) silne poczucie odrębności plemiennyemiennej

(1.3) przen. utrzymywanie się quasi plemiennych i wodzowskich relacji w jakimś środowisku, np. politycznym

Trybalizm – termin określający tendencję do utrzymywania się przednarodowych podziałów oraz odrębności plemiennych. W społeczeństwach plemiennym bywa czynnikiem hamującym proces kształtowania się narodu. Może akceptować współczesne aspekty życia oraz czynności, jak np. praktykowanie religii abrahamowych, edukację, komunikację mobilną oraz wymianę walut. Wykazuje również cechy podobne do nacjonalizmu oraz sprzeczne z islamem.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Trybarz

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) daw. górn. pracownik dawnych kopalń zajmujący się poganianiem zwierząt pociągowych (koni lub wołów) zaprzężonych do kieratów i kołowrotów wyciągowych, a także sprawujący nad nimi opiekę stajenną

(1.2) daw. żegl. głównie w okolicach Małopolski: flisak lub robotnik poganiający konie bądź woły, które holują pod prąd rzeki statki towarowe i galary

mały, niewielki tryb (w maszynie)

nóż do trybowania mięsa

Źródła:

SJP.pl

Trybowy

→ tryb

Patrz:tryb

Źródła:

SJP.pl

Trybrach

stopa wierszowa złożona z trzech sylab krótkich

Źródła:

SJP.pl

przymiotnik relacyjny

(1.1) dotyczący trybularza, związany z trybularzem

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) hist. urząd cywilny w starożytnym Rzymie, utworzony w celu ochrony interesów obywateli, zwłaszcza plebejuszy;

(1.2) hist. urząd wojskowy w starożytnym Rzymie, oficer;

(1.3) przen. osoba występująca w imieniu ludu

(1.4) przen. propagator idei, głównie społecznych lub politycznych

forma rzeczownika.

(2.1) D. lm. od: trybuna

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

trybun ludowy – cywilny urzędnik w starożytnym Rzymie
trybun wojskowy – stopień wojskowy w armii starożytnego Rzymu
trybun – obrońca ludu, osoba upowszechniająca określone idee społeczne (przenośnia)

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Trybuna

głosiciel, obrońca idei społecznych

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) specjalne podwyższenie z pulpitem przeznaczone dla mówcy

(1.2) specjalny podest dla oficjeli podczas uroczystości publicznych, defilad, pochodów

(1.3) podwyższone amfiteatralnie siedzenia dla publiczności na stadionie, w cyrku

(1.4) egzemplarz czasopisma ze słowem „trybuna” w tytule, np. „Trybuna Ludu”, „Trybuna Śląska”

(1.5) archit. empora

forma rzeczownika.

(2.1) D. i B. lp. od: trybun

Trybuna – podwyższone miejsce, przeznaczone dla mówcy (np. trybuna parlamentarna), dla oficjeli podczas uroczystości publicznych lub dla publiczności (np. na stadionie, w cyrku).

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Trybunalski

dziedzina medycyny zajmująca się leczeniem dolegliwości związanych z włosami i skórą głowy

rzeczownik, rodzaj żeński

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Trychomowy

→ trychom

Patrz:trychom

Źródła:

SJP.pl

Trychotomia

trójdzielność

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) rzad. podział danej grupy elementów na trzy części

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trychotomiczny

przymiotnik relacyjny

(1.1) dzielący się na trzy części, trzy człony

Tryczówka – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie białostockim, w gminie Juchnowiec Kościelny.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Trydencki

przymiotnik od: Trydent

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z Trydentem, dotyczący Trydentu, pochodzący z Trydentu

(1.2) rel. dotyczący soboru trydenckiego, związany z soborem trydenckim

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trydent

1. miasto we Włoszech;
2. Trydent-Górna Adyga: region autonomiczny we Włoszech; Tyrol Włoski

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. adm. miasto i gmina w północnych Włoszech;

(1.2) geogr. adm. prowincja w północnych Włoszech;

minerał, rombowa odmiana kwarcu; stosowany jako składnik materiałów ogniotrwałych

przymiotnik

(1.1) mat. związany z trygonometrią, dotyczący trygonometrii

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) masz. maszyna do czyszczenia ziarna zbożowego;

Tryjer – maszyna rolnicza służąca do czyszczenia nasion. W działaniu wykorzystuje różnicę kształtu danych elementów mieszaniny. Tryjery stosowane są do rozdzielania różnych gatunków zbóż. Stosowane są także do oddzielania nasion chwastów, jako jedna z metod zwalczania chwastów.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tryjon

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) stpol. przestworze

Źródła:

Wiktionary

Tryk

1. baran gotowy do rozpłodu;
2. chrząszcz z rodziny kózkowatych

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) zool. samiec owcy gotowy do rozpłodu

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Tryka

o baranie lub koźle: uderzać głową, rogami; bóść

Źródła:

SJP.pl

Trykanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|trykać.

Źródła:

Wiktionary

Trykać

o baranie lub koźle: uderzać głową, rogami; bóść

czasownik przechodni niedokonany (dk. tryknąć)

(1.1) zool. o rogatym zwierzęciu: uderzać rogami

(1.2) pot. uderzać, przede wszystkim czymś ostrym

(1.3) posp. o mężczyźnie: odbywać stosunek seksualny

czasownik zwrotny niedokonany trykać się (dk. tryknąć się)

(2.1) zool. o rogatych zwierzętach: uderzać o siebie rogami

1. podstawowy splot dziewiarski dzianiny kolumienkowej;
2. dzianina na kostiumy gimnastyczne;
3. odzież z tkaniny trykotowej, zwłaszcza obcisły strój sportowy

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) tkanina z: wełny, bawełny, jedwabiu; dziana sposobem pończoszniczym

(1.2) odzież z takiej tkaniny trykotu (1.1); zwłaszcza: obcisły, dziany kostium gimnastyczny, kąpielowy, sportowy, baletowy, itp.

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

trykot – dzianina
trykot – odzież wykonana z takiej tkaniny
trykot gimnastyczny
trykot zapaśniczy

Patrz:trykotaż

Źródła:

SJP.pl

Trykotowy

przymiotnik

(1.1) odnoszący się do trykotu; zrobiony z trykotu; rzad. służący do wyrobu trykotaży

Źródła:

Wiktionary

Trykoń

trykoń karliczek - gatunek chrząszcza z rodziny kózkowatych

Źródła:

SJP.pl

Tryktrak

1. gra planszowa dla dwóch graczy; backgammon;
2. stolik do gry o tej samej nazwie;
3. dawna gra w karty

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) rodzaj gry planszowyanszowej dla dwóch graczy;

Tryktrak ( backgammon) lub Nardy (od pal. "nēw-ardaxšīr" — odważny Ardaszir) – gra planszowa dla dwóch graczy. Każdy z graczy dysponuje 15 pionami w odrębnych kolorach, które przesuwa po planszy, składającej się z 24 pól (trójkątów), nazywanych liniami, zgodnie z liczbą oczek wyrzuconych na dwóch kostkach. Celem gry jest zdjęcie wszystkich swoich pionów z planszy. Wygrywa gracz, który uczyni to pierwszy.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tryl

Tryliardowy

→ tryliard

przymiotnik

(1.1) przymiotnik od tryliard

Patrz:tryliard

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trylik

zdrobnienie od: tryl

Źródła:

SJP.pl

Trylinka

sześcioboczna kostka betonowa do układania nawierzchni drogowej

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) bud. kostka betonowa sześciokątna, układana na nawierzchniach drogowych;

Trylinka – sześciokątne płyty betonowe (o wymiarach ok.: szer. 35 cm, dł. ścianki bocznej 20 cm, wys. 15 cm, 12 cm lub 8 cm) używane zazwyczaj do budowy nawierzchni parkingów, składowisk, tymczasowych dróg. Trylinka stosowana jest również do zabezpieczania i utwardzania pochyłych nawierzchni wkopów lub nasypów.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Trylion

liczba wynosząca 10^18

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) liczba o wartości: 1 000 000 000 000 000 000 = 10¹⁸;

Trylion – liczba o wartości: 1 000 000 000 000 000 000 = 1018, w krajach stosujących długą skalę.

rodzaj budowli megalitycznej o charakterze sakralnym, składającej się z trzech głazów, wznoszona w neolicie i w epoce brązu

Trylit (try + "líthos" czyli kamień) – budowla typu megalitycznego, zbudowana z trzech głazów: dwóch pionowych i trzeciego ułożonego poziomo.

Trylity budowano w neolicie i epoce brązu, prawdopodobnie jako obiekty kultu religijnego lub proste obserwatoria astronomiczne.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Trylobit

wymarły morski stawonóg żyjący w erze paleozoicznej

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) zool. paleont. wymarły morski stawonóg paleozoiczny;

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trylobitokształtne

podtyp wymarłych stawonogów; trylobitowce

Trylobitokształtne, trylobitowce (†Trilobitomorpha) – podtyp wymarłych zwierząt wodnych z typu stawonogów, obejmujący ok. 4 tysięcy znanych gatunków. Ciało jednolicie segmentowane, mające odnóża na wszystkich segmentach ciała, z wyjątkiem pierwszego i ostatniego. Pokryte pancerzem. Występowały w morzach płytkich, głównie w strefach przybrzeżnych. Pędziły przeważnie tryb życia przydenny, nieliczne gatunki były planktonowe.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Trylobitowce

Trylon

gaz zaliczany do bojowych środków trujących porażające układ nerwowy, np.: sarin, soman, tabun

Źródła:

SJP.pl

Trylowy

→ tryl

Patrz:tryl

Źródła:

SJP.pl

Trym

w żeglarstwie: przechylenie statku w stronę rufy lub dziobu; przegłębienie

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

trym – przegłębienie statku
Trym – olbrzym z mitologii nordyckiej
Trym – imię i jednocześnie pseudonim norweskiego perkusisty Tryma Torsona
trymer
trymowanie

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) maszynka służąca do strzyżenia brody, wąsów oraz usuwania zbędnego owłosienia w nosie i uszach;

(1.2) narzędzie służące do trymowania sierści zwierząt

(1.3) lotn. wychylna część steru w samolocie

(1.4) elektr. kondensator służący do dostrajania obwodów elektrycznych

(1.5) urządzenie do cięcia papieru, folii, zdjęć itp.

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) robotnik portowy trymujący ładunek na statku

(2.2) żegl. żeglarz odpowiedzialny za trymowanie żagla, liny itp.

(2.3) mar. najniższy stopniem marynarz w kotłowni parowca przerzucający węgiel

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

trymer w lotnictwie
trymer – dodatkowa płetwa sterowa w jachcie ułatwiająca utrzymanie go na kursie
trymer – kondensator dostrojczy (do dostrajania obwodu rezonansowego), o pojemności wielokrotnie mniejszej niż kondensatora strojeniowego, z którym trymer współpracuje
trymer – marynarz w kotłowni parowca przerzucający węgiel z zasobni pod palenisko
trymer – robotnik portowy przemieszczający sypkie ładunki spod luku w głąb ładowni i odwrotnie
trymer – maszynka do przystrzygania brody i włosów oraz do trymowania sierści

Patrz:trymer

Źródła:

SJP.pl

Trymestr

okres trzymiesięczny stanowiący trzecią cześć roku akademickiego lub trzecią część ciąży

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) urz. trzymiesięczny okres stanowiący jedną trzecią roku akademickiego na niektórych uczelniach

(1.2) med. trzymiesięczny okres stanowiący jedną trzecią ciąży u kobiety

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|trymować.

(1.2) mors. rozłożenie ciężaru jednostce pływającej w celu uzyskania jego odpowiedniego położenia na wodzie

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

trymowanie – rozmieszczanie ładunku sypkiego w ładowni statku w celu zapewnienia stateczności na wodzie
trymowanie – nadawanie żaglowi lub linie odpowiedniego kształtu, np. skracanie liny za pomocą węzła żeglarskiego
trymowanie ryb – usuwanie niejadalnych części ryb
trymowanie sierści – pielęgnacja sierści psa
trym
trymer

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Trymować

1. odpowiednio umieszczać ładunek na statku, tak aby zapewnić mu należytą stateczność;
2. nadawać linie, żaglowi pożądany kształt, długość itp.;
3. usuwać martwy włos z sierści niektórych psów; trymerować;
4. przycinać zbędne ludzkie owłosienie; trymerować

czasownik

(1.1) kynol. usuwać martwą sierść psa w celach estetycznych i pielęgnacyjnych

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trymowy

związany z trymem (np. trymowe przechyły statku, system trymowy)

Źródła:

SJP.pl

Trynacja

wyspa na Oceanie Atlantyckim

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

przymiotnik od: Trynidad

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z Trynidadem, dotyczący Trynidadu

(1.2) związany z Trynidadem i Tobago, dotyczący Trynidadu i Tobago

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trynidadzko-Tobagijski

przymiotnik od: Trynidad i Tobago

przymiotnik

SJP.pl
Wiktionary

Trynitarz

1. uderzenie podczas gry w bilard jednej bili w drugą tak, aby się odbiła dwa razy od bandy;
2. organogeniczna skała osadowa, odmiana diatomitu, stosowana jako surowiec w przemyśle ceramicznym; łupek polerski, trypel

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) geol. zwięzła krzemionkowa skała osadowa, będąca odmianą diatomitu o zatartej strukturze organogenicznej;

(1.2) przest. sport. w bilardzie: rodzaj uderzenia, w którym bila odbija się dwukrotnie od bandy, zanim trafi w inną bilę lub osiągnie cel

(1.3) sport. w wyścigach konnych: rodzaj zakładu wzajemnego, polegający na poprawnym wytypowaniu zwycięzców w trzech kolejnych, wskazanych przez organizatora gonitwach;

(1.4) daw. hist. w dawnej Polsce: potrójna stawka poboru (podatku łanowego)

forma rzeczownika.

(2.1) D. lp. od: trypel

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

trypla (skała)
trypla (bilard)

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tryplet

triplet;
1. trzywersowe przysłowie lub zagadka;
2. trzy kolejne nukleotydy w łańcuchu DNA; kodon;
3. w myślistwie: trzy celne strzały, kładące trzy zwierzęta;
4. fotograficzny obiektyw anastygmatyczny złożony z trzech członków

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

kodon – tryplet, trójka kodująca
stan trypletowy – szczególny stan niektórych atomów i cząsteczek
tryplet (obiektyw) – rodzaj obiektywu fotograficznego
tryplet (spektrometria) – czyli potrójnie rozdzielony sygnał spektralny (np. w NMR)
tryplety – sztucznie sporządzone kamienie

(1.1) rzad. trzecia sztuka lub kopia danego dokumentu

Źródła:

Wiktionary

Trypodia

wers złożony z trzech identycznych stóp

Trypodia (gr. "tripodía" – "człon trzystopowy") – typ wiersza złożonego z trzech identycznych stóp w każdym wersie.

Trypodia może być samodzielnym wersem lub członem średniówkowym. Na przykład trypodia jambiczna może wchodzić w skład wersu sześciostopowego.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Trypolis

1. stolica Libii;
2. miasto w północnym Libanie, nad Morzem Śródziemnym

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto, stolica Libii;

(1.2) geogr. miasto w północnym Libanie nad Morzem Śródziemnym;

mieszkanka Trypolisu

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) mieszkanka Trypolisu

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trypolitańczyk

mieszkaniec Trypolisu

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) mieszkaniec Trypolisu

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trypolitański

1. przymiotnik od: Trypolis (stolica Libii)
2. przymiotnik od: Trypolitania (kraina w Libii)

przymiotnik

(1.1) odnoszący się do miasta Trypolis

aromatyczny aminokwas egzogenny

rodzaj starożytnej łodzi charakteryzujący się trzema rzędami wioseł; trirema

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zob. trirema.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trysekcja

w matematyce: podział dowolnego odcinka lub kąta na trzy równe części

Źródła:

SJP.pl

Trysk

rozpryskujące się kropelki wody lub błota; bryzg

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tryskanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) gwałtowne wylatywanie strumieni płynu

Źródła:

Wiktionary

Tryskawa

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) techn. urządzenie wyrzucające pod ciśnieniem strumień cieczy

Źródła:

Wiktionary

Tryskawiec

roślina zielna z rodziny dyniowatych, o owocach przypominających małe ogórki

Źródła:

SJP.pl

Tryskawka

1. przyrząd laboratoryjny służący do wydmuchiwania cieczy z kolby
2. narząd występujący u płaszczek służący do pobierania wody do oddychania, zlokalizowany z tyłu głowy

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) lab. chem. przyrząd laboratoryjny do podawania niewielkich ilości płynu bez precyzyjnego odmierzania ilości;

(1.2) techn. urządzenie wyrzucające pod ciśnieniem strumień cieczy

(1.3) zool. icht. szczelina skrzelowa między łukiem gnykowym a żuchwowym niektórych ryb;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

tryskawka (aparatura chemiczna)
tryskawka (biologia)

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Tryskać

Trytoma, knifofia, wstydlin ("Kniphofia") – rodzaj roślin z rodziny złotogłowowatych. Obejmuje 70 gatunków. Większość gatunków (48) występuje w południowej części Afryki, zwłaszcza w Górach Smoczych. W górach Afryki środkowej rosną 22 gatunki (na północy sięgają do Kamerunu i Erytrei). Dwa opisano także z Madagaskaru, a jeden z Jemenu.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tryton

1. płaz z rodziny salamander; traszka
2. ślimak morski z podgromady ślimaków przodoskrzelnych
3. bóstwo w orszaku Posejdona wyobrażane jako pół człowiek, pół wąż, przedstawiane w malarstwie i rzeźbie

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) zool. zob. traszka.

(1.2) muz. odstęp trzech tonów;

(1.3) zool. gatunek ślimaka morskiego;

(1.4) fiz. jądro trytu;

(1.5) mit. w mitologii greckiej bóstwo morskie, pół człowiek-pół ryba lub pół wąż;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

tryton – jądro atomu trytu
Tryton – księżyc Neptuna
Tryton – w mitologii greckiej bóstwo morskie, syn Posejdona i Amfitryty
tryton – w mitologii greckiej każda z istot o mieszanej budowie – pół człowiek, pół ryba
tryton – odległość 3 całych tonów
tryton (traszka) – płaz ogoniasty z rodziny salamandrowatych
Tryton – superkomputer zainstalowany na Politechnice Gdańskiej w 2015
Tryton z morza – japoński serial animowany
Poznańskie Towarzystwo Wioślarzy Tryton – towarzystwo wioślarskie
Trytony – strona ujednoznaczniająca
Triton – strona ujednoznaczniająca

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Trytonowy

→ tryton

Patrz:tryton

Źródła:

SJP.pl

Trytowy

→ tryt

przesadne upraszczanie, spłycanie

Trywializacja – zanikanie regionalnej odrębności i zdominowanie dużych obszarów (ekosystemów) przez jeden typ roślinności niezwiązany ze specyfiką geologiczną czy klimatyczną danego regionu. Wskutek tego pozostają tylko gatunki wszędobylskie, o szerokiej amplitudzie ekologicznej i tolerancji na zmiany środowiskowe lub pojawiają się ekspansywne gatunki inwazyjne. Trywializacja prowadzi do zacierania lokalnej bioróżnorodności.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Trywializm

trywialny charakter czegoś; trywialność

Źródła:

SJP.pl

Trywializowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|trywializować.

Źródła:

Wiktionary

Trywializować

czynić coś trywialnym, upraszczać, sprowadzać do banału

czasownik

(1.1) sprowadzać coś do rzeczy trywialnej, banalnej

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trywialnie

przysłówek

(1.1) w sposób trywialny, niewybredny, ordynarny

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) odprzym. cecha tego, co jest trywialne; cecha tych, którzy są trywialni

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

brak istotności, banalność, błahość, termin oznaczający rzecz małej wagi, nieciekawą,
trywialność w matematyce.
trivium

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Trywialny

1. odbiegający od norm kulturalnych obowiązujących w społeczeństwie; prostacki, ordynarny, nieprzyzwoity;
2. powszechnie znany, oczywisty, pospolity; oklepany, schematyczny

przymiotnik

(1.1) książk. niewyszukany, pospolity

(1.2) oczywisty i banalnie łatwy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trywium

Źródła:

SJP.pl

Tryzna

dawna uczta pogrzebowa połączona z zapasami i igrzyskami

Tryzna – obrzęd pogrzebowy w religii Słowian.

Tryzna przypominała nieco stypę, z tą różnicą, że poza wystawną ucztą i wspominaniem zmarłego urządzano również igrzyska na jego cześć, w skład których wchodziły gonitwy, zapasy i wesołe zabawy w maskach. Obrzęd miał zasięg ogólnosłowiański (wspomina o nim m.in. "Powieść minionych lat"); miał na celu wprowadzenie duszy w zaświaty i uniemożliwienie jej powrotu pomiędzy żywych, jak również uwolnienie uczestników od zgubnych wpływów duchów zmarłych.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tryzub

1. oficjalne godło Ukrainy
2. gwarowo: żłób z paszą, stawiany w lesie dla zwierząt

Źródła:

SJP.pl

Tryńcza

miasto w Polsce

Tryńcza – wieś w Polsce, położona w województwie podkarpackim, w powiecie przeworskim, siedziba gminy Tryńcza. Ma status sołectwa.

Miejscowość leży na prawym brzegu Wisłoka, przy drodze krajowej nr 77 prowadzącej od Przemyśla w kierunku Sandomierza, w pobliżu linii kolejowej nr 68 łączącej Lublin z Przeworskiem. Przystanek kolejowy Tryńcza zlokalizowany jest w sąsiedniej wsi, Wólka Małkowa. Oprócz toru głównego zasadniczego, znajduje się tu także tor mijankowy.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tryśnięcie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) wylanie się nagłym i mocnym strumieniem

(1.2) wyrzucenie z siebie z gwałtownością

1. drobny kawałek drewna używany zwykle na podpałkę, drzazga
2. błędnica trzaska - gatunek motyla

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) drobny kawałek drewna używany zwykle na podpałkę, drzazga

(1.2) błędnica trzaska - gatunek motyla

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Trzaska (herb szlachecki)
Andrzej Trzaska - artysta plastyk, żeglarz, opozycjonista antykomunistyczny
Antoni Trzaska – działacz ruchu robotniczego
Jan Trzaska – żołnierz
Julian Trzaska – powstaniec z 1848 r. i powstania styczniowego, emigrant
Filip Trzaska (1919-2014) – wydawca i księgarz
Franciszek Trzaska – żołnierz ZWZ/AK, więzień UB
Mikołaj Trzaska – muzyk
Paweł Trzaska (1958–1995) – scenarzysta i reżyser ﬁlmowy
Stanisław Trzaska – nauczyciel i polityk
Władysław Trzaska (1881-1964) – wydawca i księgarz
Władysław Trzaska – pułkownik MO

(1.1) odczasownikowy od|trzaskać.

Źródła:

Wiktionary

Trzaskawica

staropolska nazwa strzelby

Źródła:

SJP.pl

Trzaskać

czasownik przechodni niedokonany (dk. trzasnąć)

(1.1) uderzać mocno, wywołując trzask

(1.2) wydawać charakterystyczny krótki odgłos podczas rozpadania, pękania

(1.3) pot. robić coś w szybkim tempie i w dużej liczbie

czasownik zwrotny trzaskać się (dk. trzasnąć się)

(2.1) pot. uderzać się mocno

(2.2) pot. zadawać sobie wzajemnie ciosy

Źródła:

Wiktionary

Trzaski

ostry, krótki dźwięk towarzyszący pękaniu czegoś, rozdzieraniu czegoś

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Trzaski – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. inowrocławskim, w gminie Inowrocław
Trzaski – wieś w woj. mazowieckim, w pow. ostrołęckim, w gminie Troszyn
Trzaski – wieś w woj. mazowieckim, w pow. żuromińskim, w gminie Bieżuń
Trzaski – wieś w woj. podlaskim, w pow. łomżyńskim, w gminie Przytuły
Trzaski – wieś w woj. podlaskim, w pow. wysokomazowieckim, w gminie Ciechanowiec
Trzaski – osada w woj. wielkopolskim, w pow. krotoszyńskim, w gminie Zduny
Trzaski – osada w woj. zachodniopomorskim, w pow. gryfińskim, w gminie Banie
Trzaski – osada w woj. zachodniopomorskim, w pow. łobeskim, w gminie Resko
Trzaski (Ukraina)
Trzaski – wieś w obwodzie mińskim, w rejonie mołodeckim, w sielsowiecie Markowo.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Trzaskot

przestarzale: trzask, trzaskanie

Źródła:

SJP.pl

Trzaskowice

wieś w Polsce

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Trzaskowice – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. chodzieskim, w gminie Chodzież
Trzaskowice – wieś w województwie wielkopolskim, w powiecie chodzieskim, w gminie Chodzież

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Trzaskowisko

1. miejsce, gdzie rąbie się drewno;
2. chrust; drobne gałązki leżące na ziemi

Źródła:

SJP.pl

Trzaskowski

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Andrzej Trzaskowski (1933–1998) – muzyk
Antoni Trzaskowski (1941–2025) – piłkarz
Bronisław Trzaskowski (1824–1906) – pedagog i językoznawca
Jerzy Trzaskowski (ur. 1952) – strzelec
Ludzimił Trzaskowski (1856–1929) – urzędnik samorządowy
Rafał Trzaskowski (ur. 1972) – polityk
Stanisław Trzaskowski (1867–1940) – prawnik
Trzaskowska

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Trzasnąć

czasownik przechodni dokonany (ndk. trzaskać)

(1.1) uderzyć mocno w coś, wywołując krótki, głośny dźwięk

(1.2) wydać płaski, suchy dźwięk jak przy łamaniu czegoś

(1.3) pot. zrobić coś szybko, biegle, gwałtownie

czasownik zwrotny dokonany trzasnąć się ndk. trzaskać się

(2.1) samemu uderzyć się mocno

(2.2) zadać sobie ciosy nawzajem

Źródła:

Wiktionary

Trzaszczka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) stpol. źdźbło

Źródła:

Wiktionary

Trzaśnięta

potocznie: niemądry, niespełna rozumu; szurnięty

Źródła:

SJP.pl

Trzaśnięty

potocznie: niemądry, niespełna rozumu; szurnięty

forma czasownika.

(1.1) imiesłów przymiotnikowy bierny od czasownika: trzasnąć

przymiotnik jakościowy

(2.1) pot. niespełna rozumu; trzepnięty, walnięty

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trzcian

rodzaj roślin jednoliściennych z rodziny marantowatych; Thalia

Źródła:

SJP.pl

Trzciana

wieś w Polsce

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Trzciana – wieś w woj. małopolskim, w pow. bocheńskim, w gminie Trzciana
Trzciana – część wsi Ruda w woj. mazowieckim, w pow. wołomińskim, w gminie Radzymin
Trzciana – wieś w woj. podkarpackim, w pow. krośnieńskim, w gminie Dukla
Trzciana – wieś w woj. podkarpackim, w pow. mieleckim, w gminie Czermin
Trzciana – wieś w woj. podkarpackim, w pow. rzeszowskim, w gminie Świlcza
Trzciana – wieś w woj. zachodniopomorskim, w pow. świdwińskim, w gminie Sławoborze
Trzciana – miasto w kraju żylińskim, w powiecie Twardoszyn
Trzciana – wieś w kraju żylińskim, w powiecie Liptowski Mikułasz
Trzciana – strumień we Wrocławiu
Trzciana – stacja kolejowa w Trzciana, w woj. podkarpackim

wieś w Polsce

Trzcielin (niem. Rohrschütz) – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie poznańskim, w gminie Dopiewo.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Trzcielski

przymiotnik od: Trzciel

Źródła:

SJP.pl

Trzcina

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) bot. roślina o wysokiej łodydze, z kwiatami w postaci wiech, rosnąca przy brzegach zbiorników wodnych i na mokradłach;

(1.2) zbiorowisko, zarośla trzciny (1.1); teren porośnięty trzciną (1.1)

(1.3) materiał otrzymywany z trzciny (1.1)

(1.4) łodyga trzciny (1.1) używana dawniej jako narzędzie kary

Trzcina ("Phragmites" L.) – rodzaj roślin należący do rodziny wiechlinowatych. Należy do niego 4–5 gatunków. Rodzaj jest niemal kosmopolityczny, brak go tylko w Oceanii, na północy Ameryki Północnej, w Brazylii. Najszerzej rozprzestrzenionym gatunkiem jest trzcina pospolita ("Phragmites australis") – jedyny przedstawiciel rodzaju w Polsce. Jest to też gatunek typowy rodzaju. Wszystkie gatunki tu należące są roślinami wodnymi i bagiennymi, często pokrywającymi rozległe obszary.

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Trzciniak

trzcinnik;
1. ptak z rodziny pokrzewkowatych, owadożerny, żyjący wśród bujnej roślinności, szczególnie nad wodami, wśród trzcin; trzciniak drozdówka;
2. ryba z rodziny wielopłetwcowatych, wyglądem przypominająca węża; wąż trzcinowy

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Acrocephalus|ref=tak., niewielki ptak wędrowny z rodziny trzciniaków;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

trzciniak zwyczajny (Acrocephalus arundinaceus) – ptak z rodziny Acrocephalidae (wcześniej zaliczany do pokrzewkowatych)
trzciniak – właściwie trzcinnik (Erpetoichthys calabaricus) – ryba z rodziny wielopłetwcowatych
Trzciniak – wzgórze w Górach Izerskich

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. wieś w Polsce, w województwie podkarpackim, w gminie Jasło

(1.2) geogr. wieś w Polsce, w województwie wielkopolskim, w gminie Wielichowo

(1.3) geogr. wieś w Polsce, w województwie zachodniopomorskim, w powiecie kępińskim

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Trzcinica – wieś w woj. podkarpackim, w pow. jasielskim, w gminie Jasło
Trzcinica – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. grodziskim, w gminie Wielichowo
Trzcinica – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. kępińskim, w gminie Trzcinica
Trzcinica: Karpacka Troja – fabularyzowany film dokumentalny z 2011 roku

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Trzcinicki

przymiotnik od: Trzcinica

Źródła:

SJP.pl

Trzcinicok

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) reg. mieszkaniec Trzcinicy

Źródła:

Wiktionary

Trzciniec

wieś w Polsce

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Trzciniec – część miasta Bogatynia
Trzciniec – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. bydgoskim, w gminie Białe Błota
Trzciniec – osada w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. bydgoskim, w gminie Sicienko
Trzciniec – przysiółek wsi Zamość w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. nakielskim, w gminie Szubin
Trzciniec – wieś w woj. lubelskim, w pow. lubartowskim, w gminie Lubartów
Trzciniec – wieś w woj. lubelskim, w pow. lubartowskim, w gminie Michów
Trzciniec – wieś w woj. lubelskim, w pow. opolskim, w gminie Chodel
Trzciniec – wieś w woj. lubelskim, w pow. opolskim, w gminie Łaziska
Trzciniec – wieś w woj. łódzkim, w pow. kutnowskim, w gminie Bedlno
Trzciniec – część wsi Siedlce w woj. łódzkim, w pow. łaskim, w gminie Sędziejowice
Trzciniec – kolonia w woj. łódzkim, w pow. pajęczańskim, w gminie Sulmierzyce
Trzciniec – wieś w woj. mazowieckim, w pow. mławskim, w gminie Radzanów

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Trzciniecki

przymiotnik od: Trzciniec

Źródła:

SJP.pl

Trzcinisko

zgrubienie od: trzcina

Trzcinisko (nazwa oboczna: Trzcinowo, niem. "Schönrohr") – wieś w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie gdańskim, w gminie Cedry Wielkie. Leży na obszarze Żuław Gdańskich nad Martwą Wisłą.

Wieś stanowi sołectwo "Trzcinisko", w którego skład wchodzi również miejscowość Szerzawa].

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Trzcinka

zdrobnienie od: trzcina

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) zdrobn. trzcina

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

trzcinka oficerska – krótka laseczka używana w wojsku jako insygnium oficerskie
Trzcinka – wieś w woj. łódzkim, w pow. sieradzkim, w gminie Brąszewice
Trzcinka – wieś w woj. mazowieckim, w pow. wołomińskim, w gminie Poświętne

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Trzcinnik – gatunek ryby słodkowodnej
Trzcinnik – rodzaj roślin z rodziny wiechlinowatych
Trzciniak

SJP.pl
Wikipedia

Trzcionkowski

nazwisko

Źródła:

SJP.pl

Trzciński

przymiotnik od: Trzcińsko Zdrój

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Trzciński – nazwisko
Czesław Trzciński – podoficer, jeniec, zamordowany 1942 w III Rzeszy
Henryk Trzciński – wioślarz, olimpijczyk z Moskwy 1980
Ignacy Trzciński – podczaszy inflancki w 1782 roku, poseł na Sejm I RP
Jan Trzciński – miecznik łęczycki 1693–1704
Janusz Trzciński – muzyk, animator kultury
Janusz Trzciński – konstytucjonalista, profesor nauk prawnych, poseł na Sejm
Józef Michał Trzciński – biskup gnieźnieński 1732/38
Juliusz Trzciński – polityk, działacz społeczny, minister, poseł na Sejm Ustawodawczy w II RP
Krzysztof Trzciński (Krzysztof Komeda) – kompozytor i pianista jazzowy
Marek Trzciński – polityk, elektronik, przedsiębiorca, senator VII kadencji
Mariusz Trzciński – wioślarz, olimpijczyk z Moskwy 1980

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Trzcińsko

przymiotnik od: Trzcińsko Zdrój

Trzcińsko ( "Rohrlach", od 1945 Różniewo[]) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie karkonoskim, w gminie Janowice Wielkie, na pograniczu Rudaw Janowickich i Kotliny Jeleniogórskiej w Sudetach Zachodnich. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa jeleniogórskiego.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Trzcińsko-Zdrój

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto w Polsce;

przymiotnik od: Trzebiatów

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Trzebiatów

1. miasto w Polsce;
2. wieś w Polsce

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto w województwie zachodniopomorskim;

Trzebiatów (niem. "Treptow an der Rega") – miasto w północno-zachodniej Polsce, w woj. zachodniopomorskim, w powiecie gryfickim, siedziba miejsko-wiejskiej gminy Trzebiatów. Leży na Pobrzeżu Szczecińskim, nad rzeką Regą, w odległości ok. 8 km od Morza Bałtyckiego.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Trzebica

wieś w Polsce

Trzebica – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie buskim, w gminie Pacanów. Ma status sołectwa.

W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie kieleckim.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Trzebiciel

1. przestarzałe: osoba lub zwierzę niszczące lasy, zabijające zwierzynę;
2. dawniej: osoba kastrująca zwierzęta domowe

Źródła:

SJP.pl

Trzebiec

wieś w Polsce

Trzebiec (niem. "Neuhof") – osada w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie białogardzkim, w gminie Tychowo. W latach 1975–1998 osada należała do województwa koszalińskiego. Według danych UM, na dzień 31 grudnia 2014 roku osada miała 67 stałych mieszkańców. Osada wchodzi w skład sołectwa Wicewo. Największa osada w gminie.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Trzebiechowski

przymiotnik od: Trzebiechów

Źródła:

SJP.pl

Trzebiechów

wieś w Polsce

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Trzebiechów – wieś w woj. lubuskim, w pow. krośnieńskim, w gminie Maszewo
Trzebiechów – wieś w woj. lubuskim, w pow. zielonogórskim, w gminie Trzebiechów
Trzebiechów – osada leśna w woj. lubuskim, w pow. zielonogórskim, w gminie Trzebiechów

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Trzebiel

Trzebienice

wieś w Polsce

Trzebienice – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie miechowskim, w gminie Gołcza.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Trzebienie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) niszczenie, usuwanie, likwidowanie czegoś, aby stało się mniej liczne

(1.2) wycinanie drzew i krzewów

(1.3) wybijanie, tępienie zwierząt

(1.4) wet. usuwanie samcom gruczołów płciowych

Zobacz też: Trzebienie w innych znaczeniach tego słowa.

Trzebienie – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie kaliskim, w gminie Lisków.

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Trzebieniec

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) daw. eunuch

Źródła:

Wiktionary

przymiotnik od: Trzebieszów, Trzebieszów-Kolonia, Trzebieszów Drugi, Trzebieszów Pierwszy

Źródła:

SJP.pl

Trzebieszów

wieś w Polsce

Trzebieszów (nazwa oboczna: Trzebieszów Trzeci) – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie łukowskim, w gminie Trzebieszów.

Wieś królewska położona była w drugiej połowie XVI wieku w ziemi łukowskiej województwa lubelskiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa siedleckiego.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Trzebiesławice

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Trzebiesławice – dzielnica Dąbrowy Górniczej
Trzebiesławice – wieś w woj. świętokrzyskim, w pow. sandomierskim, w gminie Łoniów
Trzebiesławice Stare

Źródła:

dawne imię męskie

Źródła:

SJP.pl

Trzebin

wieś w Polsce

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Trzebin – wieś w woj. wielkopolskim, w pow. pleszewskim, w gminie Dobrzyca
Trzebin – wieś w woj. zachodniopomorskim, w pow. wałeckim, w gminie Człopa
Trzebin – polska nazwa gminy Neutrebbin w Brandenburgii

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Trzebinia

miasto w Polsce

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto w Polsce;

Trzebinia (1969–1977 Trzebinia-Siersza) – miasto w województwie małopolskim, w powiecie chrzanowskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Trzebinia.

drewno otrzymane z trzebieży

Zobacz też: Trzebionka w innych znaczeniach tego słowa.

Trzebionka – osiedle miasta Trzebinia, w powiecie chrzanowskim, w województwie małopolskim.

Do 1956 r. wieś, w tym też roku weszła w skład osiedla Wodna. Od 1961 r. w granicach Trzebini.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Trzebisko

miejsce wykarczowane, pokryte pniakami po wyciętym lesie; karczunek, karczowisko, trzebowisko

czasownik przechodni

(1.1) usuwać lub niszczyć coś

(1.2) przerzedzać las

(1.3) wybijać zwierzynę

(1.4) usuwać gruczoły płciowe u zwierząt hodowlanych

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trzebowit

imię męskie

Trzebowit – staropolskie imię męskie, złożone z członów "Trzebo-" ("czyszczenie, trzebienie, ofiara") i "-wit" ("pan, władca"). Mogło oznaczać "pana ofiary", "tego, który sprawuje ofiarę".

Wiktionary oraz Wikipedia

Trzebuchów

wieś w Polsce

Trzebuchów – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie kolskim, w gminie Osiek Mały.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa konińskiego.

Z tej wsi pochodzi biskup katolicki Marian Gołębiewski.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Trzebuniak

nazwisko

Źródła:

SJP.pl

Trzebyczecki

Źródła:

SJP.pl

Trzechsetlecie

okres trzystu lat

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) okres trzystu lat

(1.2) trzechsetna rocznica

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trzechsetletni

mający trzysta lat, trwający trzysta lat itp.; trzystuletni, trzystoletni

Źródła:

SJP.pl

Trzechsetny

trzysetny;
1. będący ostatnim elementem zbioru złożonego z trzystu jednostek;
2. będący jedną z trzystu części

przymiotnik odliczebnikowy

(1.1) od trzysta

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trzeci

liczebnik porządkowy odpowiadający liczbie 3

przymiotnik odliczebnikowy

(1.1) od 3

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) pot. żegl. trzeci oficer

(2.2) osoba występująca po dwóch poprzednich; jeden z trzech

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(3.1) dzień miesiąca po drugim

rzeczownik, rodzaj żeński

(4.1) trzecia: godzina trzecia

Trzeci – polski film w reżyserii Jana Hryniaka, według scenariusza Wojciecha Zimińskiego, z główną rolą Marka Kondrata. Film jest próbą nawiązania do "Noża w wodzie" (1961) Romana Polańskiego.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Trzecia

godzina trzecia

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) godzina trzecia po południu lub po północy

forma przymiotnika.

(2.1) M. i W. ż. lp. od: trzeci

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trzeciaczka

zimnica, malaria trzydniowa, charakteryzuje się występowaniem napadów gorączki, dreszczy i potów co 48 godzin

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) med. odmiana malarii o lżejszym przebiegu, charakteryzująca się powtarzaniem się napadów choroby co trzecią dobę

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trzeciak

1. dawna polska moneta srebrna wartości trzech denarów; ternar
2. potocznie: uczeń trzeciej klasy

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy

(1.1) pszcz. trzeci rój w roku

(1.2) hist. monet. drobna srebrna moneta bita w Polsce w XIV/XV wieku;

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Trzeciakiewicz

nazwisko

Źródła:

SJP.pl

Trzeciakowski

nazwisko

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Lech Trzeciakowski – polski historyk
Wiesław Trzeciakowski – polski poeta, prozaik, publicysta i historyk
Witold Trzeciakowski – polski ekonomista

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Trzecie

liczebnik porządkowy odpowiadający liczbie 3

Źródła:

SJP.pl

Trzeciewiec

wieś w Polsce

Trzeciewiec – (niem. "Goldfeld") wieś sołecka w Polsce, położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie bydgoskim, w gminie Dobrcz.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Trzeciewnica

wieś w Polsce

Trzeciewnica – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie nakielskim, w gminie Nakło nad Notecią.

Wieś królewska Cietrzewnica starostwa nakielskiego, pod koniec XVI wieku leżała w powiecie nakielskim województwa kaliskiego.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

1. zawodnik grający w trzeciej lidze
2. pot. o kimś, kto zajmuje bardzo niską pozycję, stanowisko, nie cieszy się prestiżem, "gra w trzeciej lidze"

Źródła:

SJP.pl

Trzecioligowy

należący do trzeciej ligi, rozgrywany przez tę ligę

Źródła:

SJP.pl

Trzecioroczność

→ trzecioroczny

Patrz:trzecioroczny

Źródła:

SJP.pl

Trzecioroczny

uczeń trzecioroczny

Źródła:

SJP.pl

Trzeciorzęd

w dawniejszych klasyfikacjach: starszy okres ery kenozoicznej

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) geol. starszy okres (system) kenozoiku, dzielący się na paleogen i neogen;

SJP.pl
Wiktionary

Trzeciorzędowy

→ trzeciorzęd, np. trzeciorzędowa flora, fauna

przymiotnik

(1.1) geol. dotyczący trzeciorzędu, występujący, powstały w trzeciorzędzie

(1.2) zaklasyfikowany do trzeciego rzędu

(1.3) chem. o alkoholach: z atomem węgla połączonym z grupą hydroksylową i trzema innymi atomami węgla

(1.4) chem. o aminach: o trzech grupach alkilowych lub arylowych bezpośrednio związanych z atomem azotu

(1.5) chem. o solach: będąca pochodną aminy trzeciorzędowej

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trzecioteścik

test pisany na zakończenie nauki w trzeciej klasie szkoły podstawowej

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) środ. eduk. Ogólnopolskie Badanie Umiejętności Trzecioklasistów

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trzem

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) stpol. pałac

Źródła:

Wiktionary

Trzemcha

gatunek drzewa lub dużego krzewu z rodziny różowatych; czeremcha pospolita, smrodynia, śliwa kocierpka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) bot. nazwa systematyczna|Padus avium|Mill.|ref=tak., gatunek drzewa lub dużego krzewu z rodziny różowatych

(1.2) bot. drzewo lub krzew z gatunku trzemcha (1.1)

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Trzemcha Dolna
Trzemcha Górna

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto w Polsce;

Trzemeszno ( Tremessen) – miasto w woj. wielkopolskim, w powiecie gnieźnieńskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Trzemeszno.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Trzemeśnia

Trzemeśnia – wieś w Polsce, położona w województwie małopolskim, w powiecie myślenickim, w gminie Myślenice.

W latach 1975–1998 wieś położona była w województwie krakowskim.

Źródła:

Wikipedia

Trzemienko

wieś w Polsce

SJP.pl
Wikipedia

Trzep

trzep szparagówka - muchówka z rodziny nasionnic

wykrzyknik

(1.1) naśladuje krótki dźwięk o jasnej barwie, powstający przy uderzeniu czymś płaskim o coś, upadku miękkiej rzeczy na twardą powierzchnię, rozpłaszczająca się nierzadko po upadku

forma czasownika.

(2.1) 2. os. rozk. lp. od: trzepać

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trzepacz

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) rzem. włók. drewniane narzędzie do trzepania lnu

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) ktoś, kto coś trzepie

(2.2) daw. rzem. wędrowny rzemieślnik zajmujący się czyszczeniem lnu

Źródła:

Wiktionary

Trzepaczka

1. narzędzie służące do trzepania z kurzu;
2. narzędzie, zwykle druciane, używane w gospodarstwie domowym do ubijania białka jaj

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) przyrząd do trzepania dywanów z kurzu;

(1.2) narzędzie do ubijania piany z białek jaj lub śmietany;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

trzepaczka do dywanów
trzepaczka kuchenna

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Trzepaczkowy

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z trzepaczką, dotyczący trzepaczki

Źródła:

Wiktionary

Trzepak

urządzenie służące do zawieszania rzeczy trzepanych z kurzu

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) konstrukcja składająca się z dwóch słupków z poprzeczką, służąca do przewieszania dywanów i innych rzeczy trzepanych z kurzu;

(1.2) gw-pl|Kresy. trzepaczka

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) pot. o człowieku szybko mówiącym lub roztrzepanym, zakręconym

Trzepak – przyrząd lub urządzenie pomagające w zasadniczy sposób w trzepaniu dywanów, szczególnie popularne przed upowszechnieniem się odkurzaczy. Zbudowane jako usztywniona rama, najczęściej z rur stalowych, mocowana do podłoża na stałe lub do ściany za pomocą uchwytów umożliwiających obrót trzepaka na ścianę lub prostopadle do niej.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Trzepakowy

→ trzepak

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z trzepakiem, dotyczący trzepaka

Patrz:trzepak

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trzepalnia

część przędzalni bawełny, w której czyści się bawełnę w specjalnych maszynach

Źródła:

SJP.pl

Trzepanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|trzepać.

Źródła:

Wiktionary

Trzepać

1. potrząsać, uderzać czymś w coś z rozmachem;
2. uderzać w coś, zwykle trzepaczką w celu usunięcia kurzu, przewietrzenia czegoś itp.;
3. szybko mówić, często bez związku, bez zastanowienia

czasownik przechodni

(1.1) usuwać kurz z przedmiotu (np. dywanu) poprzez uderzanie w niego np. trzepaczką

(1.2) pot. dokładnie wypytywać, przesłuchiwać

(1.3) pot. szukać, przeglądać, rewidować, kontrolować komuś coś

(1.4) pot. machać skrzydłami

(1.5) pot. bić coś lub kogoś

(1.6) ubijać pianę

(1.7) pot. sypać

(1.8) pot. poruszać czymś energicznie

czasownik zwrotny trzepać się

(2.1) miotać się

1. szybkie ruchy czegoś na wietrze;
2. odgłos trzepotania;
3. mocne bicie serca

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) szybki ruch skrzydeł ptaków z towarzyszącym mu szumem lub furkotem

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trzepotanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odczasownikowy od|trzepotać.

Źródła:

Wiktionary

Trzepotać

wykonywać czymś szybkie ruchy, często wydając charakterystyczny odgłos

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. zatrzepotać)

(1.1) poruszać czymś szybko, rytmicznie, wywołując charakterystyczne dźwięki

(1.2) poruszać się szybko, rytmicznie na wietrze, wydając charakterystyczny szmer

(1.3) bić mocno (serce)

czasownik zwrotny niedokonany trzepotać się (dk. zatrzepotać się)

(2.1) poruszać się szybko, gwałtownie i chaotycznie, aby uwolnić się, wydostać się skądś

(2.2) poruszać się szybko, rytmicznie na wietrze, wydając charakterystyczny szmer

(2.3) bić mocno (serce)

Źródła:

wydawać ostry, skrzypiący dźwięk, najczęściej przy pękaniu, rozrywaniu czegoś, tarciu; skrzypieć, chrzęścić

czasownik

(1.1) wydawać odgłos przypominający trzask lub skrzypienie

SJP.pl
Wikipedia

Trzeszyn

wieś w Polsce

Trzeszyn – wieś w północno-zachodniej Polsce, położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie gryfickim, w gminie Karnice.

Według danych w 2011 roku wieś miała 142 mieszkańców.

wnętrzności

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

SJP.pl

Trzewik

but z cholewką sznurowany do kostki

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy

(1.1) rodzaj obuwia, charakteryzujący się twardą (trwałą) zelówką i obejmującą kostkę sznurowaną cholewką;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

obuwie
- Trzewiki (obuwie) – sznurowane lub zapinane buty mające krótkie cholewki
- obuwie ochronne
Trzewik – ochronna nakładka
- Trzewik – ochronna nakładka na kolbę do amortyzacji odrzutu broni
- Trzewik – element pochwy miecza
Trzewik – część zbroi

Trzewioczaszka

część trzewiowa czaszki stanowiąca rusztowanie dla początkowych odcinków układu oddechowego i pokarmowego

Trzewioczaszka – część twarzowa (brzuszna) czaszki kręgowców, otaczająca jamę gębową i gardziel. Jest zbudowana z chrząstek i kości. Tworzy aparat chwytny, stanowi rusztowanie dla początkowych odcinków układu oddechowego oraz pokarmowego, a także skrzeli (u kręgowców wodnych) oraz innych narządów (u kręgowców lądowych). W toku ewolucji następuje coraz ściślejsze połączenie kości trzewioczaszki oraz zmniejszanie ich liczby.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Trzewny

tyczący się trzewi

przymiotnik relacyjny

(1.1) anat. odnoszący się do trzewi, znajdujący się we wnętrznościach

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trzeć

1. przyciskając, przesuwać czymś po czymś
2. rozdrabniać za pomocą tarki; rozcierać
3. wygładzać powierzchnię czegoś poprzez suwanie po niej odpowiednimi przyrządami
4. rżnąć coś
5. trzeć się:
a) ocierać się o coś
b) o rybach: odbywać tarło

czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)

(1.1) naciskając, pocierać

(1.2) dotykać, utrudniając ruch

(1.3) kulin. rozdrabniać na cząstki lub rozgniatać na jednolitą masę

(1.4) rzad. uwierać, obcierać

(1.5) techn. wygładzać, wyrównywać powierzchnię odpowiednim narzędziem

(1.6) środ. rozcinać, rżnąc piłą

czasownik zwrotny niedokonany trzeć się (dk. brak)

(2.1) pocierać sobą o coś

(2.2) dotykać się, utrudniając ruch

(2.3) przen. kłócić się

regionalnie: czereśnia

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Trześń – wieś w woj. podkarpackim, w pow. kolbuszowskim, w gminie Niwiska
Trześń – wieś w woj. podkarpackim, w pow. mieleckim, w gminie Mielec
Trześń – wieś w woj. podkarpackim, w pow. tarnobrzeskim, w gminie Gorzyce
Trześń – część miasta Sandomierz, w woj. świętokrzyskim, w pow. sandomierskim, w gminie miasto Sandomierz

Patrz:trzeźwość

Źródła:

SJP.pl

Trzeźwość

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) stan umysłu wolny od zamroczenia alkoholem

(1.2) cecha tego, co jest trzeźwe, rozsądne, rzeczowe; cecha tego, kto jest trzeźwy, rozsądny, rzeczowy

Źródła:

Wiktionary

Trzeźwy

1. realistyczny, jasny
2. świadomy, nie znajdujący się pod wpływem środków odurzających lub alkoholu

przymiotnik jakościowy

(1.1) niepijany

(1.2) przytomny, rozbudzony

(1.3) kierujący się rozumem, rozsądkiem

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trzi

liczebnik

(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. trzy

Źródła:

Wiktionary

Trzmiel

duży owad, większy od pszczoły, żyjący w roju, żywiący się nektarem

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) ent. nazwa systematyczna|Bombus|Latreille|ref=tak., owłosiony owad żyjący w koloniach mieszkający w gniazdach zakładanych w ziemi;

Na tę stronę wskazuje „trzmiele”. Zobacz też: Trzmiele – potok, dopływ Wyżnika.

Trzmiel – zwyczajowa nazwa dużej, krępej i gęsto owłosionej pszczoły o czarnym ubarwieniu, zwykle z szerokimi, poprzecznymi, żółtymi lub pomarańczowymi pasami. W mowie potocznej często błędnie nazywany bąkiem. W literaturze polskiej nazwą „trzmiel” określane są społeczne pszczoły z rodzaju "Bombus".

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Trzmielec

błonkówka z rodziny pszczołowatych

Trzmielec, brzmik ("Psithyrus") – podrodzaj dużych, krępych pszczół zaliczanych do rodzaju "Bombus", pasożytujących na społecznościach innych gatunków swojego rodzaju. Z powodu odmiennej biologii i morfologii dawniej były klasyfikowane w randze odrębnego rodzaju.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Trzmielewski

nazwisko

Źródła:

SJP.pl

Trzmieli

duży owad, większy od pszczoły, żyjący w roju, żywiący się nektarem

przymiotnik

(1.1) charakterystyczny dla trzmiela; dotyczący, odnoszący się do trzmiela, wyprodukowany przez trzmiele

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trzmielina

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) bot. nazwa systematyczna|Euonymus|L.|ref=tak., rodzaj roślin krzewiastych, drzew lub pnączy z rodziny dławiszowatych;

Trzmielów

wieś w Polsce

Trzmielów (nazwa oboczna: Trzmiel) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie polkowickim, w gminie Chocianów.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Trzmielówka

rodzaj muchówki z rodziny bzygowatych; Volucella

Źródła:

SJP.pl

Trznadel

ptak z rodziny ziarnojadów

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) ornit. drobny ptak śpiewający, nieco większy od wróbla, o żółtym i rdzawobrązowym upierzeniu

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

trznadle
trznadel białogłowy
trznadel czarnogłowy
trznadel czubaty
trznadel Jankowskiego
trznadel złotawy
trznadel zwyczajny
Antoni Trznadel (1857–1908) – teolog, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie
Jacek Trznadel (1930–2022) – pisarz, poeta, krytyk literacki i publicysta
Jan Trznadel (1866–1920) – polski duchowny rzymskokatolicki, doktor teologii
Józef Trznadel (1883–1944) – polski urzędnik samorządowy
Kazimierz Trznadel (1926–2016) – polski lekarz i wojskowy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Trznadelek

mały ptak z rodziny trznadli

grupa zwierząt, zwłaszcza domowych, np. bydła, owiec, kóz

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zootechn. gromada zwierząt hodowlanych

(1.2) książk. przen. lud, wierni

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Trzoda chlewna
Trzoda Geriona

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Trzodka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zdrobn. od: trzoda

(1.2) daw. żart. niewielka grupa zwierząt hodowlanych

Źródła:

Wiktionary

Trzon

główna, zasadnicza, podstawowa część

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) najważniejszy, główny element jakiegoś przedmiotu

(1.2) rękojeść, trzonek

(1.3) archit. układ ścian w budynku zapewniający jego stateczność ogólną

(1.4) mykol. część grzyba, na której opiera się jego kapelusz

(1.6) techn. środkowa część pieca piekarskiego

(1.9) daw. techn. piec kuchenny

(1.14) archit. część kolumny pomiędzy bazą a głowicą;

uchwyt jakiegoś narzędzia; rękojeść, rączka

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) uchwyt, rękojeść jakiegoś narzędzia

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

rękojeść, uchwyt, rączka;
- trzonek noża – środkowa część noża tokarskiego, strugarskiego lub dłutowniczego zakończona ostrzem;
- trzonek zaworu (trzpień zaworu, wrzeciono zaworu) – walcowa część zaworu (typu grzybkowego), na której końcu znajduje się grzybek zaworu;
- trzonek lampy – część lampy służąca do umocowania jej w oprawce i do połączenia z obwodem zasilającym. Zależnie od rodzaju połączenia rozróżnia się trzonki:
  - bagnetowe,
  - gwintowe (edisonowskie);
trzonek – złączona z zarodnikiem część grzybni w postaci trzonka
trzonek konidialny lub konidiofor – część grzybni wytwarzająca konidia służące do rozmnażania bezpłciowego.
trzonek sporangialny (seta) – oś w sporoficie wątrobowców i niektórych mchów
trzonek (skapus) – nasadowy człon czułków owadów
trzonek (stylik) – grzbietowa część ciała kielichowatych służąca przytwierdzeniu do podłoża
trzonek (stylik, pomostek, pedicel) – przewężenie za pierwszym segmentem odwłoka trzonkówek

(1.1) związany z trzonkiem, dotyczący trzonka

Źródła:

Wiktionary

Trzonkówka

Trzonopłetwe

podgromada ryb kostnoszkieletowych, obejmująca formy kopalne żyjące od początku dewonu do triasu w wodach śródlądowych, z jednym tylko żyjącym współcześnie gatunkiem - latimerią; cechują się parzystymi płetwami brzusznymi i piersiowymi, osadzonymi na długich i silnie umięśnionych trzonach (stąd nazwa)

Trzonopłetwe (Crossopterygii) – drapieżne ryby kostnoszkieletowe o płetwach osadzonych na długich trzonach o strukturze pięciopalczastej. W zapisie kopalnym są znane od dolnego dewonu (około 400 mln lat temu).

Występowały w wodach morskich i w zbiornikach słodkowodnych. Osiągały około 1,5 m długości. Do czasów współczesnych przetrwały jedynie latimeria.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Trzonopłetwy

o cechach trzonopłetwych (podgromada ryb)

Źródła:

SJP.pl

Trzonowiec

1. rodzaj zęba u ssaków; ząb trzonowy;
2. budynek o konstrukcji wiszącej, mający szkielet o kwadratowej podstawie, wsparty na betonowym trzonie biegnącym przez środek; trzonolinowiec

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy

(1.1) anat. tylny ząb służący do miażdżenia pokarmu;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

trzos – pas góralski,
trzos – woreczek na pieniądze (sakiewka)
Andrzej Trzos-Rastawiecki (1933–2019), reżyser i scenarzysta
Henryk Trzos (1885–1954), podpułkownik Wojska Polskiego.
Michał Trzos (1879–1908), bojowiec Polskiej Partii Socjalistycznej

Trzpiennikowate

1. zgłębiec trzpiennikowaty - owad z rodziny gąsienicznikowatych; zgłębiec trzpiennikowiec;
2. o cechach trzpiennikowatych (rodzina owadów)

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) rzad. zdrobn. od: trzpiot

forma rzeczownika.

(2.1) D. lm. od: trzpiotka

Źródła:

Wiktionary

Trzpiotka

kobieta lekkomyślna, roztrzepana, wesoła

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kobieta, dziewczyna roztrzepana i lekkomyślna

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trzpiotowaty

1. nieco beztroski, roztrzepany, lekkomyślny;
2. świadczący o czyjejś beztrosce, lekkomyślności

Źródła:

SJP.pl

Trzpiotowski

przymiotnik relacyjny

(1.1) rzad. lekkomyślny, niefrasobliwy

Źródła:

Wiktionary

Trzustka

duży gruczoł trawienny i dokrewny, wytwarzający enzymy ułatwiające trawienie oraz insulinę

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) anat. gruczoł jamy brzusznej składający się z części hormonalnej i trawiennej;

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Trzustkowy

przymiotnik

(1.1) anat. związany z trzustką

Źródła:

Wiktionary

Trzy

liczebnik główny oznaczający liczbę 3

liczebnik główny (porządkowy: trzeci • zbiorowy: troje)

(1.1) liczba 3

rzeczownik, rodzaj nijaki

Źródła:

Wiktionary

Trzychodówka

zadanie szachowe, w którym białe mają na celu dać mata w trzech ruchach

W tym artykule użyto notacji algebraicznej w celu opisania szachowych posunięć.

(1.1) zgrub. od trzydziestka (wszystkie znaczenia, zwykle trzydzieści lat)

Wiktionary

Trzydziestkowy

→ trzydziestka

przymiotnik

(1.1) związany z liczbą trzydzieści, dotyczący liczby trzydzieści

Patrz:trzydziestka

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trzydziestoczteroipółletni

mający trzydzieści cztery lata i pół roku

Źródła:

SJP.pl

Trzydziestoczterolatek

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) mężczyzna mający trzydzieści cztery lata

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(2.1) zwierzę, roślina lub rzecz mająca trzydzieści cztery lata

forma rzeczownika.

(3.1) D. lm. od trzydziestoczterolatka

Źródła:

Wiktionary

Trzydziestoczterolatka

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) mężczyzna mający trzydzieści dwa lata

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(2.1) zwierzę, roślina lub rzecz mająca trzydzieści dwa lata

forma rzeczownika.

(3.1) D. lm. od trzydziestodwulatka

Źródła:

Wiktionary

Trzydziestodwulatka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kobieta mająca trzydzieści dwa lata

(1.2) zwierzę, rzecz lub roślina mająca trzydzieści dwa lata

forma rzeczownika.

(2.1) D., B. lp. od trzydziestodwulatek

Źródła:

Wiktionary

Trzydziestodwuletni

mający trzydzieści dwa lata

przymiotnik

(1.1) mający trzydzieści dwa lata

(1.2) trwający trzydzieści dwa lata

Źródła:

(1.1) kobieta mająca trzydzieści dziewięć lat

(1.2) zwierzę, rzecz lub roślina mająca trzydzieści dziewięć lat

forma rzeczownika.

(2.1) D., B. lp. od trzydziestodziewięciolatek

Źródła:

Wiktionary

Trzydziestodziewięcioletni

mający trzydzieści dziewięć lat, trwający trzydzieści dziewięć lat itp.

przymiotnik

(1.1) mający trzydzieści dziewięć lat

(1.2) trwający trzydzieści dziewięć lat

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trzydziestogodzinny

trwający trzydzieści godzin

Źródła:

SJP.pl

Trzydziestojednolatek

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) mężczyzna mający trzydzieści jeden lat

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(2.1) zwierzę, roślina lub rzecz mająca trzydzieści jeden lat

forma rzeczownika.

(3.1) D. lm. od trzydziestojednolatka

Źródła:

Wiktionary

Trzydziestojednolatka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kobieta mająca trzydzieści jeden lat

(1.2) zwierzę, rzecz lub roślina mająca trzydzieści jeden lat

forma rzeczownika.

(2.1) D., B. lp. od trzydziestojednolatek

Źródła:

Wiktionary

Trzydziestojednoletni

mający trzydzieści jeden lat

przymiotnik

(1.1) mający trzydzieści jeden lat

(1.2) trwający trzydzieści jeden lat

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trzydziestokilkuletni

mający trzydzieści kilka lat, trwający trzydzieści kilka lat itp.

przymiotnik

(1.1) mający lub trwający trzydzieści kilka lat

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

(1.1) odbywający się/powtarzający się trzydzieści razy

(1.2) taki, który osiągnął/zdobył/robił coś trzydzieści razy

(1.3) trzydzieści razy większy bądź mniejszy od czegoś

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trzydziestolatek

mężczyzna trzydziestoletni

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba w wieku 30-39 lat

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(2.1) zwierzę, roślina lub rzecz mająca 30-39 lat

forma rzeczownika.

(3.1) D. lm. od trzydziestolatka

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trzydziestolatka

1. kobieta albo samica zwierząt mająca trzydzieści lat;
2. okres obejmujący trzydzieści lat

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kobieta mająca trzydzieści lat

(1.2) zwierzę, rzecz lub roślina mająca trzydzieści lat

forma rzeczownika.

(2.1) D., B. lp. od trzydziestolatek

Źródła:

przymiotnik relacyjny

(1.1) trwający trzydzieści minut

Źródła:

Wiktionary

Trzydziestoosobowy

1. składający się z trzydziestu osób (np. drużyna trzydziestoosobowa);
2. przeznaczony dla trzydziestu osób (np. trzydziestoosobowy pojazd)

przymiotnik

(1.1) przeznaczony dla trzydziestu osób, mogący pomieścić trzydzieści osób

(1.2) złożony z trzydziestu osób, wykonywany przez trzydzieści osób

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trzydziestoośmiolatek

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) mężczyzna mający trzydzieści osiem lat

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(2.1) zwierzę, roślina lub rzecz mająca trzydzieści osiem lat

forma rzeczownika.

(3.1) D. lm. od trzydziestoośmiolatka

Źródła:

Wiktionary

Trzydziestoośmiolatka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kobieta mająca trzydzieści osiem lat

(1.2) zwierzę, rzecz lub roślina mająca trzydzieści osiem lat

forma rzeczownika.

(2.1) D., B. lp. od trzydziestoośmiolatek

Źródła:

Wiktionary

Trzydziestoośmioletni

mający trzydzieści osiem lat, trwający trzydzieści osiem lat itp.

przymiotnik

(1.1) mający trzydzieści osiem lat

(1.2) trwający trzydzieści osiem lat

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trzydziestoparolatek

mężczyzna trzydziestoparoletni

Źródła:

SJP.pl

Trzydziestoparoletni

mający trzydzieści parę lat, trwający trzydzieści parę lat itp.

przymiotnik

(1.1) mający lub trwający trzydzieści kilka lat

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trzydziestopięciolatek

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) mężczyzna mający trzydzieści pięć lat

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

mający trzydzieści pięć lat, trwający trzydzieści pięć lat itp.

przymiotnik

(1.1) mający trzydzieści pięć lat

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) mężczyzna mający trzydzieści siedem lat

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(2.1) zwierzę, roślina lub rzecz mająca trzydzieści siedem lat

forma rzeczownika.

(3.1) D. lm. od trzydziestosiedmiolatka

Źródła:

Wiktionary

Trzydziestosiedmiolatka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kobieta mająca trzydzieści siedem lat

(1.2) zwierzę, rzecz lub roślina mająca trzydzieści siedem lat

forma rzeczownika.

(2.1) D., B. lp. od trzydziestosiedmiolatek

Źródła:

Wiktionary

Trzydziestosiedmioletni

mający trzydzieści siedem lat, trwający trzydzieści siedem lat itp.

przymiotnik

(1.1) mający trzydzieści siedem lat

(1.2) trwający trzydzieści siedem lat

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trzydziestostopniowy

1. mający trzydzieści stopni (w jakiejś skali);
2. mający trzydzieści stopni, etapów

Źródła:

SJP.pl

Trzydziestosześciolatek

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) mężczyzna mający trzydzieści sześć lat

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(2.1) zwierzę, roślina lub rzecz mająca trzydzieści sześć lat

forma rzeczownika.

(3.1) D. lm. od trzydziestosześciolatka

Źródła:

Wiktionary

Trzydziestosześciolatka

rzeczownik, rodzaj żeński

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) mężczyzna mający trzydzieści trzy lata

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(2.1) zwierzę, roślina lub rzecz mająca trzydzieści trzy lata

forma rzeczownika.

(3.1) D. lm. od trzydziestotrzylatka

Źródła:

Wiktionary

Trzydziestotrzylatka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kobieta mająca trzydzieści trzy lata

(1.2) zwierzę, rzecz lub roślina mająca trzydzieści trzy lata

forma rzeczownika.

(2.1) D., B. lp. od trzydziestotrzylatek

Źródła:

Wiktionary

Trzydziestotrzyletni

mający trzydzieści trzy lata, trwający trzydzieści trzy lata itp.

przymiotnik

(1.1) mający trzydzieści trzy lata

(1.2) trwający trzydzieści trzy lata

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trzydziestotysięcznik

statek o nośności trzydziestu tysięcy ton

Źródła:

SJP.pl

Trzydziestościan

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) geom. wielościan o trzydziestu ścianach

Źródła:

Wiktionary

Trzydziesty

liczebnik porządkowy odpowiadający liczbie 30

przymiotnik odliczebnikowy

SJP.pl

Trzygodzinny

trwający trzy godziny

przymiotnik

(1.1) trwający trzy godziny

(1.1) o pojazdach: taki, który jest zaprzęgany do trzech koni

(1.2) składający się z trzech koni

powtarzający się trzy razy

przymiotnik

(1.1) odbywający się/powtarzający się trzy razy

(1.2) taki, który osiągnął/zdobył/robił coś trzy razy

(1.3) trzy razy większy bądź mniejszy od czegoś

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trzykroć

trzy razy; trzykrotnie

przysłówek

(1.1) przest. dziś książk. trzykrotnie, trzy razy

liczebnik główny

dziecko mające trzy lata

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) chłopiec w wieku trzech lat

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(2.1) zwierzę, roślina lub rzecz mająca trzy lata

forma rzeczownika.

(3.1) D. lm. od trzylatka

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trzylatka

1. dziewczynka albo samica zwierząt mająca trzy lata;
2. okres obejmujący trzy lata

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) dziewczynka mająca trzy lata

(1.2) zwierzę, rzecz lub roślina mająca trzy lata

forma rzeczownika.

mający trzy lata, trwający trzy lata itp.; trzechletni (rzadko)

przymiotnik

(1.1) mający trzy lata

SJP.pl
Wiktionary

Trzymacz

przestarzale: osoba, która coś trzyma

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) przest. ten, kto trzyma

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) coś, co podtrzymuje inną rzecz

rzeczownik, rodzaj nijaki

czasownik przechodni niedokonany

(1.1) chwycić coś / kogoś (np. rękami, nogami, zębami) i nie wypuszczać

(1.2) ustawić kogoś / coś w określonej pozycji, położeniu i utrzymywać tę pozycję

(1.3) zmuszać kogoś do przebywania gdzieś, przetrzymywać kogoś w zamknięciu; więzić

(1.4) sprawować opiekę nad czymś, opiekować się czymś, dbać o to i zarządzać tym; pilnować

(1.5) pozostawiać w określonym stanie lub w określonej sytuacji

(1.6) przechowywać

(1.7) pot. hodować

(1.8) pot. zamocowywać

(1.9) zatrudniać

czasownik zwrotny niedokonany trzymać się

(2.1) przytrzymywać coś w celu zachowania określonej pozycji (nieprzewrócenia się / niewypadnięcia itp.)

(2.2) być w dobrej kondycji fizycznej

(2.3) stanowić całość, nie rozpadać się

(2.4) przytrzymywać własną część ciała lub odzieży

zbudowany z trzech modułów; trójmodułowy

Źródła:

SJP.pl

Trzymonaw

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

godzina trzynasta

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) godzina 13, godzina pierwsza po południu

forma przymiotnika.

(2.1) M. i W. ż. lp. od: trzynasty

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trzynastak

ktoś związany z obiektem (np. drużyną, oddziałem) oznaczonym liczbą 13

Źródła:

SJP.pl

Trzynastka

1. liczba 13;
2. wiek osoby mającej trzynaście lat;
3. coś oznaczonego numerem 13;
4. zbiór trzynastu jednostek

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) liczba 13

(1.2) coś, czego jest 13, całość składająca się z 13 elementów, jednostek itp.

(1.3) to, co ma numer 13, jest oznaczone liczbą 13, np. dom, autobus

(1.4) dodatkowa pensja wypłacana w niektórych zakładach pracy; trzynasta pensja

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trzynastkowy

→ trzynastka

przymiotnik

(1.1) związany z liczbą trzynaście, dotyczący liczby trzynaście

trwający trzynaście dni

przymiotnik

(1.1) trwający trzynaście dni

(1.2) będący w wieku trzynastu dni

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trzynastogodzinny

trwający trzynaście godzin

przymiotnik

(1.1) trwający trzynaście godzin

(1.2) będący w wieku trzynastu godzin

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

SJP.pl
Wiktionary

Trzynastolatka

dziewczynka albo samica zwierząt mająca trzynaście lat

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) dziewczyna mająca trzynaście lat

(1.2) zwierzę, rzecz lub roślina mająca trzynaście lat

forma rzeczownika.

(1.1) od 13

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) dzień miesiąca po dwunastym

rzeczownik, rodzaj żeński

SJP.pl
Wiktionary

Trzyniec

1. miasto w Czechach, Třinec;
2. wieś w Polsce

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

wyposażony w trzy noże

Źródła:

SJP.pl

Trzynsikitka

Źródła:

SJP.pl

Trzyosiowy

mający trzy osie; trójosiowy

przymiotnik

(1.1) mający trzy osie

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trzyosobowy

1. składający się z trzech osób (np. drużyna trzyosobowa);
2. przeznaczony dla trzech osób (np. trzyosobowy pojazd)

przymiotnik

(1.1) liczący trzy pensy, mający wartość trzech pensów

Źródła:

Wiktionary

mający trzysta lat, trwający trzysta lat itp.; trzechsetletni, trzystoletni

przymiotnik relacyjny

(1.1) mający trzysta lat

(1.2) trwający trzysta lat

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trzystumetrowy

przymiotnik

(1.1) wykonywać ruchy drgania, szarpania

(1.2) powodować podrzucanie zawartości podczas jazdy

(1.3) pot. podporządkowywać sobie wszystko

(1.4) pot. wywoływać silne emocje

czasownik zwrotny niedokonany trząść się (dk. zatrząść się)

(2.1) poddawać się drganiom

(2.2) przechylać się na boki i podskakiwać podczas jazdy

(2.3) pot. być poddanym silnym emocjom

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trzęsacz

wieś w Polsce

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. nazwa kilku miejscowości w północnej Polsce;

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Trzęsacz – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. bydgoskim, w gminie Dobrcz
Trzęsacz – osada w woj. pomorskim, w pow. człuchowskim, w gminie Przechlewo
Trzęsacz – wieś w woj. zachodniopomorskim, w pow. choszczeńskim, w gminie Pełczyce
Trzęsacz – wieś w woj. zachodniopomorskim, w pow. gryfickim, w gminie Rewal
Trzęsacz – jezioro w woj. zachodniopomorskim, w gminie Stepnica, w pow. goleniowskim

(1.2) daw., dziś pot. mimowolne drżenie ciała pod wpływem silnych emocji

(1.3) śrpol. choroba objawiająca się dreszczami i drgawkami

:: (1.3.1) daw. lud., także. gw-pl|Krośnieńskie. zimnica (febra)

:: (1.3.2) gw-pl|Orawa. epilepsja (padaczka)

(1.4) kulin. gw-pl|Lubelszczyzna. zimne nóżki (zastygły wywar z mięsa i kości wieprzowych)

Źródła:

Wiktionary

Trzęsawiec

fraza rzeczownikowa, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) icht. przest. strętwa

Źródła:

Wiktionary

Trzęsawisko

grząski grunt, podmokły teren, zwykle porośnięty szuwarami; bagno, mokradło, moczary, grzęzawisko

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) podmokły i grząski teren, zwykle porośnięty szuwarami

(1.2) przen. niezwykle trudna do rozwiązania sytuacja

Trzęsawisko – jedno z funkcjonujących w języku polskim określeń bagna. Źródłosłów wiąże się ze słowem „trząść”, co łączy się z tym, że oznacza ono teren łatwo zapadający się. Ze względu na możliwość ugrzęźnięcia, jego synonimem jest m.in. „grzęzawisko”, a jedną z podstawowych relacji semantycznych jest związek trzęsawiska z niebezpieczeństwem.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Trzęsawka

1. ciężka choroba owiec i kóz; scrapie, cenuroza, kołowacizna;
2. potocznie: trzęsienie się; trzęsionka

potocznie: człowiek tchórzliwy; trzęsiportek

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) wulg. tchórzliwy człowiek

rzeczownik, rodzaj nijaki

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) daw. lub gwara. ornit. pliszka

Źródła:

Wiktionary

Trzęsionka

potocznie: trzęsienie się; trzęsawka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pot. trzęsienie się – z zimna, strachu lub podczas jazdy po wybojach

(1.2) reg. pozn. kulin. galareta mięsna

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trzęsiportek

potocznie: człowiek tchórzliwy; trzęsidupa

Źródła:

SJP.pl

Trzęsło

Źródła:

SJP.pl

Trzęś

Źródła:

SJP.pl

Trzęślica

trwała trawa gęstokępkowa, rosnąca na ubogich łąkach i torfowiskach

Trzęślica ("Molinia") – rodzaj roślin z rodziny wiechlinowatych. Należą do niego dwa gatunki. Występują one niemal w całej Europie, w zachodniej Azji (Kazachstan, Kaukaz, Azja Mniejsza i Bliski Wschód), w północno-zachodniej Afryce oraz w Etiopii. Oba gatunki z tego rodzaju występują także w Polsce.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Tróchła

rzeczownik, rodzaj żeński

potocznie o ocenie dostatecznej

rzeczownik, rodzaj żeński

przymiotnik relacyjny

(1.1) geom. mający trzy boki

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trójboista

trzy osoby, trzech

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) trzy osoby

(1.2) rzecz, byt o troistej naturze

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

Trójca – wieś w woj. dolnośląskim, w pow. zgorzeleckim, w gminie Zgorzelec.
Trójca – osada leśna w woj. podkarpackim, w pow. bieszczadzkim, w gminie Ustrzyki Dolne
Trójca – dawniej samodzielna miejscowość, obecnie w granicach miasta Zawichost
Trójca – wieś na Ukrainie, obwód iwanofrankiwski, rejon śniatyński
Trójca – wieś na Ukrainie, obwód lwowski, rejon radziechowski
Trójca – wieś na Ukrainie, obwód tarnopolski, rejon borszczowski
Trójca Święta

(1.1) bot. posiadający trzy ciernie

Źródła:

Wiktionary

Trójcylindrowy

mający trzy cylindry, np. silnik trójcylindrowy; trzycylindrowy

przymiotnik

(1.1) techn. mający trzy cylindry

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trójczyce

Trójczyce – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie przemyskim, w gminie Orły. Ma status sołectwa.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa przemyskiego.

Trójdenny

przymiotnik relacyjny

akord składający się z trzech różnych dźwięków

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) muz. akord złożony z trzech dźwięków, które mogą zostać uporządkowane w układ dwóch nałożonych tercji;

Trójdźwięk – najprostszy akord o budowie tercjowej, składający się z trzech dźwięków nazywanych (kolejno): prymą (podstawa akordu), tercją i kwintą. Pryma akordu decyduje o jego nazwie. Tercja i kwinta akordu decydują o jego trybie (molowy, durowy, zmniejszony lub zwiększony). Dźwięki wchodzące w skład trójdźwięku nazywa się składnikami trójdźwięku.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Trójeczka

zdrobnienie od: trójka

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pot. zdrobn. od: trójka

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trójednik

rodzaj roślin zielnych z rodziny liliowatych; trojednik

Trójednik, trojednik ("Calochortus" Pursh) – rodzaj roślin zielnych z rodziny liliowatych, obejmujący 73 gatunki występujące w Ameryce Północnej.

(1.1) w trzech etapach, fazach

Źródła:

Wiktionary

Trójetapowy

składający się z trzech etapów; trzyetapowy

przymiotnik

(1.1) składający się z trzech etapów

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trójfazowo

przysłówek

(1.1) w trzech fazach, etapach

Źródła:

Wiktionary

Trójfazowy

trzyfazowy;
1. składający się z trzech faz, etapów;
2. działający w układzie odpowiednich trzech prądów przemiennych

przymiotnik

przymiotnik

(1.1) taki, który zawiera trzy jajka (na pewną porcję)

Źródła:

Wiktionary

Trójjedyny

przymiotnik

trzyjęzyczny;
1. posługujący się trzema językami;
2. napisany w trzech językach;
3. o jakimś terenie: zamieszkany przez ludność posługującą się trzema językami

przymiotnik

(1.1) posługujący się trzema językami

(1.2) napisany w trzech językach

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trójka

1. liczba trzy;
2. trójka czegoś/kogoś: np. trójka klasowa;
3. w koszykówce: rzut za 3 punkty

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) nazwa cyfry 3

(1.2) ocena dostateczna w szkole

(1.3) trzy osoby, troje zwierząt, lub, rzadziej, trzy przedmioty

(1.4) trzy trafione liczby w totolotku

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

3 – liczba naturalna
trójka pitagorejska – trzy liczby spełniające równanie Pitagorasa
trójka uporządkowana – uporządkowany ciąg trzech elementów
Trójka – wieś w woj. wielkopolskim
trójka lub trojka – pojęcie organizacyjne w polityce; komitet w organizacjach międzynarodowych
- Trojka – organ Unii Europejskiej związany z prezydencją Rady UE
- troika – zespół złożony z Komisji Europejskiej, Europejskiego Banku Centralnego i Międzynarodowego Funduszu Walutowego, który odpowiadał za ustalenie warunków udzielenia pomocy finansowej Grecji, Irla...
trójki Giertycha – element programu polskiego ministra edukacji Romana Giertycha
wielka trójka – przywódcy światowych mocarstw alianckich
trójki NKWD – pozasądowy organ „wymiaru sprawiedliwości” w ZSRR
Trójka – trzeci program Polskiego Radia
Regionalna Trójka (TVP3) – regionalny kanał Telewizji Polskiej

Patrz:trójkowicz

Źródła:

SJP.pl

Trójkowy

przymiotnik od: trójka

przymiotnik

(1.1) związany z liczbą trzy, dotyczący liczby trzy

(1.2) związany z czymś symbolizowanym liczbą trzy, np. programem radiowym

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trójkołowiec

mający trzy koła, poruszający się na trzech kołach; trycykl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) mot. pojazd poruszający się na trzech kołach

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

trójkołowiec (samochód)
trajka
tricykl
rower trójkołowy
motocykl z bocznym wózkiem

(1.2) rzecz mająca kształt trójkąta (1.1)

(1.3) muz. instrument perkusyjny uderzany pałeczką;

(1.4) anat. okolica ciała mająca kształt trójkąta (1.1)

(1.5) pot. trzy osoby pozostające w uczuciowych lub seksualnych relacjach ze sobą

(1.6) nawig. przyrząd nawigacyjny do kreślenia kursu na mapie

Trójkąt – rodzaj figury geometrycznej definiowany dwojako:

SJP.pl
Wiktionary

Trójkątowanie

metoda wyznaczania w terenie współrzędnych punktów za pomocą układów trójkątów utworzonych przez te punkty; triangulacja

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) daw. triangulacja

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trójkątować

dawniej w geodezji: stosować triangulację

Źródła:

SJP.pl

Trójkątowy

→ trójkąt

Patrz:trójkąt

SJP.pl

Trójliść

1. bobrek trójlistkowy, roślina z rodziny bobrkowatych;
2. ornament w kształcie trójdzielnego liścia

Trójliść ( trifolium – koniczyna, trefoil) – forma graficzna złożona z konturu trzech nakładających się pierścieni, wykorzystywana w architekturze starożytnej i gotyckiej, symbolice pogańskiej i chrześcijańskiej, heraldyce i współczesnych symbolach graficznych.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Trójlojalizm

postawa polityczna w Polsce po upadku powstania styczniowego, charakteryzująca się lojalnością i ugodowością wobec wszystkich trzech państw zaborczych za cenę ekonomicznych i kulturalnych ustępstw z ich strony; trójlojalność

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) polit. hist. postawa polityczna części społeczeństwa polskiego po upadku powstania styczniowego, zakładająca rezygnację z dążeń niepodległościowych i podporządkowanie się zaborcom w zamian za ekonomiczne i kulturalne ustępstwa z ich strony

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Trójlojalność

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) urb. zespół trzech blisko położonych miast, połączonych z sobą komunikacyjnie

Trójmiasto ( Trzëgard) – policentryczny ośrodek metropolitalny, obejmujący trzy połączone miasta: Gdańsk, Sopot i Gdynię. Położony w północnej Polsce, nad Zatoką Gdańską obejmuje obszar o powierzchni 1102,27 km² zamieszkały przez 760 463 osoby (stan na 1 stycznia 2024 r.). Stanowi także centralną część aglomeracji trójmiejskiej.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Trójmiejski

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) byt potrójny lub troisty

Trójnia – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie lubartowskim, w gminie Lubartów.

Miejscowość składa się z trzech części – centralnej i dwóch przysiółków oddalonych od niej o około 700 metrów – Starej Trójni położonej na północy i Nowej Trójni na południowym zachodzie. Jest otoczona głównie lasami, pola uprawne znajdują się przy zabudowaniach.

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Trójniaczek

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zdrobn. od trójniak

Źródła:

Wiktionary

Trójniak

miód pitny, łączy w sobie jedną część miodu i dwie części wody. Taka proporcja powoduje, że znacznie szybciej niż półtoraki czy dwójniaki, trójniaki osiągają odpowiedni kolor i bukiet smakowy oraz 13% zawartość alkoholu

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) miód pitny powstały z fermentacji brzeczki, w której stosunek objętości miodu do wody wynosi 1:2

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

trójniak – miód pitny
Trójniak – przełęcz w obrębie Wzgórz Trzebnickich w Gminie Oborniki Śląskie

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Trójnica

dziura w tkaninie sieciowej spowodowana rozerwaniem trzech sąsiednich oczek

Źródła:

SJP.pl

Trójniczek

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. numizm. pół centa, trzy grosze

Źródła:

Wiktionary

Trójnik

rodzaj łącznika kanalizacyjnego o trzech wylotach

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

trójnik (hydraulika)
trójnik (elektryka)

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Trójnikowy

→ trójnik

Trójpolówka – sposób uprawy roli polegający na podzieleniu ziemi uprawnej na trzy pola. Każdego roku uprawiane są tylko dwa z nich, a trzecie ugoruje, co pozwala na „odpoczywanie” ziemi. Jedno pole obsiewano jesienią zbożem ozimym, drugie obsiewano wiosną zbożem jarym, a trzecie pole ugorowane stanowiło pastwisko.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Trójpolówkowy

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

(1.1) hist. sojusz pomiędzy Niemcami, Austro-Węgrami i Włochami z 1888 r.;

Źródła:

Wiktionary

Trójpłat

samolot posiadający trzy płaty nośne; trójpłatowiec, triplan

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) lotn. samolot o trzech płatach nośnych;

Trójpłat – układ konstrukcyjny płatowca, samolotu o trzech płatach nośnych. Od dwupłatu różniący się posiadaniem trzeciego płata nośnego, pomiędzy górnym a dolnym.

Konstrukcje trójpłatowe w porównaniu z dwupłatami miały dodatkową zaletę – zachowanie takiej samej siły nośnej przy zmniejszonej rozpiętości skrzydeł, co zwiększało zwrotność tych samolotów.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Trójpłatkowy

(1.1) w trzech etapach, fazach

Źródła:

Wiktionary

Trójstopniowość

→ trójstopniowy; trzystopniowość

Źródła:

SJP.pl

Trójstopniowy

trzystopniowy;
1. mający trzy stopnie (w jakiejś skali);
2. mający trzy stopnie, etapy

przymiotnik

(1.1) składający się z trzech stopni, schodków

(1.2) składający się z trzech stopni, etapów

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trójstopowiec

wiersz składający się z trzech stóp

→ trójstronny

punkt styczności granic trzech równorzędnych jednostek terytorialnych, najczęściej państw

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) geogr. zetknięcie granic trzech państw

SJP.pl
Wiktionary

Trójwartościowość

→ trójwartościowy

Patrz:trójwartościowy

Źródła:

SJP.pl

Trójwartościowy

o pierwiastku: zawierający atomy tworzące trzy wiązania chemiczne z innymi atomami

→ trójwymiarowy

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) odprzym. cecha tego, co jest trójwymiarowe

Patrz:trójwymiarowy

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trójwymiarowy

1. mający trzy wymiary: długość, szerokość i wysokość;
2. dający złudzenie, że przedstawiane przedmioty lub obrazy mają trzy wymiary

przymiotnik relacyjny

(1.1) mający trzy wymiary (najczęściej: długość, szerokość i wysokość)

przymiotnik jakościowy

→ trójwyspowiec

Patrz:trójwyspowiec

Źródła:

SJP.pl

Trójwyznaniowy

składający się z trzech wyznań

Źródła:

SJP.pl

Trójwzgórze

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) herald. element w heraldyce, występujący na herbach i godłach, potrójne wzgórze;

Trójwzgórze – element w heraldyce, występujący na herbach i godłach. Przedstawia trzy wzgórza, zazwyczaj zielone, z których środkowe jest większe od pozostałych. Wzgórza mają zwykle zaokrąglone szczyty, rzadziej spiczaste.

W symbolice trójwzgórze oznacza góry, wyżyny lub po prostu pagórkowatość terenu.

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Trójwątkowość

Źródła:

SJP.pl

Trójzmianowy

przebiegający na trzy zmiany, wykonywany na trzy zmiany; trzyzmianowy

Źródła:

SJP.pl

Trójznaczność

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) odprzym. cecha tego, co jest trójznaczne; cecha tych, którzy są trójznaczni

Źródła:

Wiktionary

Trójznak

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) jęz. jedna głoska oznaczona za pomocą trzech liter

Trójznak, trigraf – trzy litery oznaczające jedną lub dwie głoski.

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Trójzrębowiec

statek transportowy, mający podniesiony pokład na śródokręciu, dziobie i rufie; trójwyspowiec

Źródła:

SJP.pl

Trójzrębowy

→ trójzrębowiec

Patrz:trójzrębowiec

Źródła:

SJP.pl

Trójzwity

zwinięty trzykrotnie, zwykle w odniesieniu do specjalnie plecionych lin

Źródła:

SJP.pl

Trójząb

1. broń podobna do wideł, mająca trzy metalowe zęby;
2. w mitologii antycznej: trójzębna laska, stanowiąca godło Posejdona (Neptuna) - boga morza

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) hist. wojsk. ręczna broń drzewcowa zakończona potrójnym ostrzem;

(1.2) rodzaj harpuna lub oszczepu do polowania na ryby zakończonego potrójnym ostrzem

(1.3) symbol w kształcie trójzębu (1.1)

Trójząb – rodzaj broni białej, używanej niegdyś przez rybaków do polowania na większe ryby i ośmiornice, składa się z drzewca i osadzonych na nim trzech metalowych zębów, zakończonych hakami.

Trójząb jest atrybutem greckiego Posejdona (rzymskiego Neptuna), używany był przez niego do rozbijania skał i tworzenia źródeł. Jest także atrybutem hinduskiego boga Śiwy.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Trójzębny

mający trzy zęby, zakończony trzema zębami

przymiotnik

(1.1) książk. o osobach mający trzy zęby

(1.2) książk. o przedmiotach mający trzy zęby (ostrza)

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trójłatkowy

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. trumna

(1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński. skrzynia

Trówła, tróhła, trógła − malowana, datowana skrzynia na ubrania i cenne przedmioty, element posagu panny młodej, w którym gromadziła wyprawę ślubną. W trówłach, poprzedniczkach szaf, trzymano ubrania i najcenniejsze przedmioty w domu, był one cenne i przekazywane z pokolenia na pokolenie.

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia

Trąba

1. instrument muzyczny dęty drewniany (róg) lub dęty blaszany;
2. wydłużony i umięśniony narząd chwytny, zakończony nozdrzami (np. u słonia);
3. przenośnie: niedorajda, fajtłapa, niezdara;
4. gwałtowny wir powietrza powstający w chmurze burzowej, porywający i niszczący wszystko, co spotka na drodze

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zgrub. od: trąbka

(1.2) muz. pot. każdy duży dęty, blaszany instrument muzyczny, np. tuba lub waltornia

(1.3) gwałtowny wir powietrza;

(1.4) zool. wydłużony i umięśniony narząd chwytny u niektórych zwierząt (np. słonia);

(1.5) żart. o człowieku nieenergicznym, niezaradnym

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

trąba – instrument muzyczny
trąbka – instrument muzyczny
narząd powstały z połączenia górnej wargi i nosa, charakterystyczny dla trąbowców i tapirów
trąba powietrzna – zjawisko atmosferyczne
Trąby – herb szlachecki
Trąba – osada w woj. wielkopolskim, w pow. ostrowskim, w gminie Ostrów Wielkopolski

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Trąbalski

nazwisko

Źródła:

SJP.pl

Trąbczyn

wieś w Polsce

Źródła:

SJP.pl

Trąbizupka

ruchoma kuchnia towarzystwa filantropijnego działająca w Warszawie w pierwszych dziesiątkach XX wieku

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) daw. gw-pl|Warszawa. zupa z ruchomej kuchni Towarzystwa Dobroczynności

(1.2) daw. gw-pl|Warszawa. ruchoma kuchnia Towarzystwa Dobroczynności

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trąbić

1. grać na trąbce, trąbie;
2. o pojeździe: wydawać sygnał przy pomocy klaksonu; o kierowcy: powodować powstawanie tego dźwięku przez wciskanie klaksonu;
3. potocznie:
a) mówić głośno lub często o czymś;
b) rozgłaszać coś;
c) pić dużo, zwłaszcza alkoholu

czasownik niedokonany

(1.1) wydawać dźwięk trąbką lub trąbą

(1.2) wydawać dźwięk podobny do dźwięku trąbki lub trąby

(1.3) pot. rozpowiadać

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trąbka

instrument dęty blaszany

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zdrobn. od: trąba

(1.2) muz. bezstroikowy, dęty, blaszany instrument muzyczny lub sygnalizacyjny z ustnikiem;

(1.3) przedmiot sygnalizacyjny przypominający dźwiękiem trąbkę (1.1)

(1.4) anat. zob. trąbka słuchowa., trąbka Eustachiusza

(1.5) ent. specjalny narząd, służący do przyjmowania pokarmu w postaci płynnej

gatunek ryby z rodziny mrukowatych; mruk Petersa

Źródła:

SJP.pl

Trąbowce

rząd dużych ssaków łożyskowych

Trąbowce (Proboscidea) – rząd dużych ssaków z infragromady ssaków wyższych (Eutheria), ze słoniami, jako jedynymi żyjącymi przedstawicielami.

Źródła:

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)

(2.1) wydzielać lekki zapach, raczej nieprzyjemny

czasownik zwrotny dokonany trącić się (ndk. trącać się)

(3.1) zob. trącać się.

(3.2) pot. zob. trącać się.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trąd

przewlekła, bakteryjna choroba zakaźna spowodowana przez prątki, powodująca zmiany w nerwach obwodowych oraz ubytki skórne z następczą, poważną utratą tkanek (palców, nosów, policzków); lepra; choroba Hansena

nazwisko

Źródła:

SJP.pl

Trąt

rzeczownik, rodzaj męski

1. muzyk grający na trąbce;
2. ptak drapieżny z rodziny jastrzębiowatych, występuje w lasach Ameryki Południowej i Środkowej;
3. największy łabędź Ameryki Północnej

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) muz. muzyk, który gra na trąbce

(1.2) sygnalista, który wygrywa sygnały na trąbce

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

muzyk grający na trąbce
trębacz (protista)
trębacze – ptaki z rodziny sokołowatych
- trębacz chichotliwy (Herpetotheres cachinnans)
- trębacz prążkowany (Micrastur ruficollis)
- trębacz szarogardły (Micrastur plumbeus)
- trębacz popielaty (Micrastur gilvicollis)
- trębacz skryty (Micrastur mintoni)
- trębacz białobrzuchy (Micrastur mirandollei)
- trębacz zmienny (Micrastur semitorquatus)
- trębacz obrożny (Micrastur buckleyi)

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Trębaczka

→ trębacz

1. kobieta chora na trąd;
2. kobieta nietolerowana w jakimś środowisku, do którego należy

Trędowata – dwutomowa powieść Heleny Mniszkówny wydana w Krakowie w 1909 roku. Mimo chłodnego przyjęcia przez krytykę, powieść odniosła sukces czytelniczy.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Trędowaty

chory na trąd; dotknięty trądem

przymiotnik

(1.1) med. chory na trąd

(1.2) med. z objawami trądu na ciele

(1.3) przen. nieakceptowany w danym środowisku

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) med. osoba chora na trąd

(2.2) przen. osoba nieakceptowana w danym środowisku

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary

Trędownik

wieloletnia roślina (bylina lub półkrzew) z rodziny trędownikowatych, występująca na półkuli północnej w wielu gatunkach, mająca właściwości lecznicze i zarazem trujące; skrofularia

Trędownik ("Scrophularia") – rodzaj roślin z rodziny trędownikowatych. Należy do niego ok. 290 gatunków. Zasięg rodzaju obejmuje strefę umiarkowaną półkuli północnej. W Polsce rosną trzy gatunki rodzime z tego rodzaju i jeden przejściowo dziczejący.

Niektóre gatunki z tego rodzaju uprawiane są jako ozdobne (zwłaszcza trędownik uszkowaty "S. auriculata") i wykorzystywane sa lokalnie jako rośliny lecznicze (np. trędownik bulwiasty "S. nodosa").

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Trędownikowate

SJP.pl
Wiktionary