[czytaj: u-GIE] skrót od:
1. Uniwersytet Gdański;
2. Urząd Gminny;
3. Urząd Gminy
skrótowiec
(1.1) = Urząd Gminy
(1.2) = Uniwersytet Gdański;
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia
1. dogadać się; dojść do porozumienia w sprawie; skłonić do czegoś namową;
2. omówić; ustalić;
3. ugadać się - zmęczyć się mówieniem
czasownik przechodni dokonany (ndk. ugadywać)
(1.1) pot. skłonić kogoś do określonego postępowania przy pomocy argumentów, namowy
(1.2) pot. uzgodnić coś z kimś
czasownik zwrotny dokonany ugadać się (ndk. ugadywać się)
(2.1) pot. dojść z kimś do porozumienia
(2.2) pot. zmęczyć się lub nasycić gadaniną
SJP.pl
Wiktionary
dawniej: czynić godnym, przywracać do godności; uszlachetniać, rehabilitować
SJP.pl
dawniej: umaić - przybrać roślinami, ozdobić zielonymi kwiatami, liśćmi
SJP.pl
dawniej: zbiórka suchych gałęzi w lesie właściciela (w pewne dni tygodnia za roczną opłatą)
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. zbiórka suchych gałęzi w lesie właściciela odbywająca się w określone dni tygodnia, po uiszczeniu opłaty
(1.2) hist. dzień, w którym można było zbierać gałęzie w lesie właściciela
SJP.pl
Wiktionary
dawniej: przybierać roślinami, ozdabiać zielonymi kwiatami, liśćmi; umajać
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kulin. gęsta papka z mąki kukurydzianej na wodzie lub uformowane z niej kluski; specjalność kuchni afrykańskiej
Wiktionary
państwo w Afryce ze stolicą w Kampali; Republika Ugandy
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. polit. państwo w środkowej Afryce ze stolicą w Kampali;
Uganda – państwo położone we wschodniej Afryce nad Jeziorem Wiktorii, o pow. 241 tys. km². Graniczy z Sudanem Południowym, Demokratyczną Republiką Konga, Rwandą, Tanzanią i Kenią. Nazwa kraju pochodzi od plemienia Buganda, zajmującego regiony na jego południu. Tam też znajduje się stolica Ugandy, Kampala. Kraj jest słabo rozwinięty, ludność zajmuje się głównie rolnictwem i hodowlą. Nie posiada dostępu do morza.
SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia
forma rzeczownika.
(1.1) W. od: Uganda
Wiktionary
obywatel Ugandy
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) obywatel Ugandy
SJP.pl
Wiktionary
obywatelka Ugandy
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) obywatelka Ugandy
SJP.pl
Wiktionary
związany z Ugandą
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do państwa Uganda
SJP.pl
Wiktionary
1. minerał krystalizujący w układzie rombowym, odkryty w Ugandzie; bizmutotantalit;
2. skała magmowa wylewna zaliczana do foidytów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|uganiać.
Wiktionary
uganiać się - potocznie:
1. dążyć do zdobycia czegoś;
2. poruszać się szybko, biegać w różnych kierunkach;
3. poruszać się szybko, biegać w różnych kierunkach w celu złapania kogoś, czegoś
czasownik
(1.1) ganiać, biegać, pędzić to tu, to tam
czasownik zwrotny uganiać się
(2.1) często zmieniając miejsce starać się coś lub kogoś złapać
SJP.pl
Wiktionary
starożytne miasto-państwo w północno-zachodniej Syrii
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) staroż. geogr. starożytne miasto-państwo i port o znaczeniu międzynarodowym, leżące nad Morzem Śródziemnym, na terenie obecnej Syrii;
Ugarit (Ugaryt) – starożytne miasto-państwo i port o znaczeniu międzynarodowym, na terenie antycznego Kanaanu, leżące na wybrzeżu Morza Śródziemnego, obecnie w Syrii. Odkryte w 1929 roku przez francuską ekspedycję archeologiczną prowadzoną przez Claude’a Schaeffera na terenie tell Ras Szamra (miejsce wykopalisk), na północnych przedmieściach Latakii.
SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia
1. przymiotnik od: Ugarit (starożytne miasto w Syrii);
2. język ugarycki - starożytny język używany w państwie mającym stolicę w Ugarit;
3. pismo ugaryckie - najstarsze pismo alfabetyczne, używane w Ugarit
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Ugaritem, dotyczący Ugaritu
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język ugarycki;
SJP.pl
Wiktionary
dawniej:
1. przestawać się palić, świecić, płonąć; dogasać, gasnąć, dopalać się;
2. przenośnie: kończyć się
SJP.pl
spowodować, aby coś przestało się palić
czasownik przechodni dokonany (ndk. ugaszać, gasić)
(1.1) spowodować koniec procesu palenia się czegoś
(1.2) doprowadzić do zakończenia palącej potrzeby
SJP.pl
Wiktionary
dawniej:
1. przestać się palić, świecić, płonąć; dogasnąć, zgasnąć, dopalić się;
2. przenośnie: skończyć się
SJP.pl
powodować, aby coś przestawało się palić
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|ugaszczać.
Wiktionary
dawniej: taki, który ugasł (przestał się palić lub skończył się)
SJP.pl
rzadko o drzewie lub krzewie: okrywać się gałęziami
SJP.pl
rzadko o drzewie lub krzewie: okryć się gałęziami
SJP.pl
taki, który ma gałęzie
SJP.pl
rzadko o drzewie lub krzewie: okryć się gałęziami
SJP.pl
buty UGG - ocieplane buty z owczej skóry, podobne do kaloszy; uggi
SJP.pl
potocznie: ocieplane buty z owczej skóry, podobne do kaloszy; buty UGG
SJP.pl
1. naturalny pigment o zabarwieniu od jasnożółtego do brunatnego, używany do wyrobu farb i lakierów;
2. farba tego koloru
SJP.pl
waluta Mauretanii
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) monet. waluta Mauretanii;
SJP.pl
Wiktionary
1. zakrzywiać; wyginać;
2. uginać się - obniżać się pod naciskiem; poddawać się przeciwnościom
SJP.pl
1. gnąc, pochylić;
2. ugiąć się - zostać ugiętym; pochylić się
czasownik przechodni dokonany (ndk. uginać)
(1.1) dokonany od|uginać.
SJP.pl
Wiktionary
1. gnąc, pochylić;
2. ugiąć się - zostać ugiętym; pochylić się
SJP.pl
1. gnąc, pochylić;
2. ugiąć się - zostać ugiętym; pochylić się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) spoż. owoc krzewu będącego krzyżówką grejpfruta pomelo, pomarańczy i mandarynki
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Ugliczem, dotyczący Uglicza
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wiktionary oraz Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w zachodniej części Rosji, w obwodzie jarosławskim, nad Wołgą;
Uglicz ( Углич) – miasto w zachodniej części Rosji, w obwodzie jarosławskim, nad rzeką Wołgą. Znane od 937 roku, pierwsza wzmianka jako o mieście z 1148. Miasto należy do tzw. Złotego Pierścienia Rosji. W 2005 Uglicz liczył około 37 tys. mieszkańców.
Wiktionary oraz Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|uglądać.
Wiktionary
czasownik przechodni
(1.1) daw. wypatrywać, obserwować, spostrzegać, dopatrywać się czegoś
(1.2) gwara. doglądać, pilnować, strzec
(1.3) gwara. wyglądać, wypatrywać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|ugniatać.
Wiktionary
gnieść coś, zgniatać
czasownik przechodni niedokonany (dk. ugnieść)
(1.1) gniotąc, oddziaływać na kogoś lub na coś, powodować zmianę kształtu, obniżenie czegoś; gniotąc, nadawać kształt czemuś
(1.2) sprawiać dyskomfort, ból odczuwany jako gniecenie
SJP.pl
Wiktionary
1. użyźnić ziemię gnojem;
2. ubrudzić się gnojem, zbrukać się (zwłaszcza czymś cuchnącym)
SJP.pl
kompromis
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) porozumienie, które kończy spór;
Ugoda – umowne rozwiązanie konfliktu stron w procesie sądowym. W hierarchii ma to samo miejsce, co akt administracyjny. Ugoda staje się wykonalna z dniem, w którym postanowienie o jej zatwierdzeniu stało się ostateczne. Wykonalność ugody zostaje potwierdzona przez organ, przed którym zawarto ugodę, na egzemplarzu ugody.
SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia
stopień wyższy od przymiotnika: ugodny
SJP.pl
dawniej:
1. dotyczący ugodowy; ugodowy;
2. dogodny, przydatny, potrzebny
SJP.pl
zwolennik polityki ugodowej; członek stronnictwa ugodowego
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba skłonna do pojednania, do zawierania porozumień, do łatwego kończenia sporów
SJP.pl
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób ugodowy
Wiktionary
postawa charakteryzująca się gotowością do zawarcia ugody; oportunizm, kompromisowość, uległość
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) skłonność do pojednania, do zawierania porozumień, do łatwego kończenia sporów
SJP.pl
Wiktionary
przymiotnik od: ugoda
przymiotnik
(1.1) skłonny do pojednania, do zawierania porozumień, do łatwego kończenia sporów
SJP.pl
Wiktionary
dawniej:
1. uchwycić, dopaść, dopędzić;
2. złowić, upolować
SJP.pl
zdrobnienie od: ugór
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od ugór
(1.2) roln. niewielkie pole pozostawione odłogiem, często wykorzystywane do wypasu
Ugorek – osiedle w Krakowie wchodzące w skład Dzielnicy III Prądnik Czerwony, niestanowiące jednostki pomocniczej niższego rzędu w ramach dzielnicy.
SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia
1. o ziemi: leżeć odłogiem, ugorem;
2. dawniej: pozostawiać pole nieuprawnym; pozostawiać jako ugór
SJP.pl
przymiotnik od: ugór
SJP.pl
zgrubienie od: ugór
SJP.pl
ugorówka złotnica, ugorówka przelotnica - gatunki motyla z rodziny przelotnicowatych
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Ugoszczy (w Siedleckiem, Słupskiem)
(1.2) dotyczący Ugoszcza (we Włocławskiem)
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Ugoszczy (w Siedleckiem, Słupskiem)
(1.2) mieszkaniec Ugoszcza (we Włocławskiem)
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Ugoszczy (w Siedleckiem, Słupskiem)
(1.2) mieszkanka Ugoszcza (we Włocławskiem)
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|ugotować.
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. gotować)
(1.1) dokonany od|gotować.
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. ugaszczać, gościć)
(1.1) przyjąć kogoś serdecznie jako gościa, zapewniając mu posiłek, opiekę i dobre warunki pobytu
czasownik zwrotny dokonany ugościć się (ndk. ugaszczać się, gościć się)
(2.1) skosztować jedzenia u kogoś
(2.2) ugościć siebie nawzajem
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka w Rosji, lewy dopływ Oki w dorzeczu Wołgi;
Ugra – rzeka w Rosji, lewy dopływ Oki. Długość 399 km, powierzchnia dorzecza 15 700 km². Obszary położone nad Ugrą zostały uznane za rezerwat biosfery.
Latem 1408 r. nad brzegami Ugry zawarto korzystny dla Litwy pokój pomiędzy Wielkim Księstwem Litewskim a Księstwem Moskiewskim, ustanawiający rzekę granicą stref wpływów.
Wiktionary oraz Wikipedia
1. wyrównywać grabiami powierzchnię ziemi;
2. zgarniać coś grabiami; zgrabiać
SJP.pl
wyrównać powierzchnię ziemi za pomocą grabi; zgarnąć siano, zboże; zgrabić
SJP.pl
1. inaczej: wygracować;
2. zmieszać gracą wapno
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|ugrać.
Wiktionary
w różnych grach, sportach: zdobyć jakąś ilość punktów, lew, skalpów itp.; rzadziej: zająć jakieś miejsce w zawodach, zdobyć jakiś tytuł
czasownik przechodni dokonany (ndk. brak)
(1.1) wygrać częściowo, wygrać działkę do podziału przy grze koalicyjnej
SJP.pl
Wiktionary
[czytaj: ugrilować] upiec, usmażyć potrawy na metalowym ruszcie, pod którym rozpala się ogień; zgrilować, zgrillować
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) specjalista w zakresie języka, kultury i historii krajów ugrofińskojęzycznych (lub przynajmniej jednego z nich)
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) specjalistka w zakresie języka, kultury i historii krajów ugrofińskojęzycznych (lub przynajmniej jednego z nich)
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauka o języku, kulturze i historii krajów ugrofińskojęzycznych;
Ugrofinistyka, także: ugrofennistyka, fennougrystyka, finougrystyka – dziedzina nauki obejmująca badanie i opis języków ugrofińskich. W szerszym ujęciu obejmuje także badanie kultur ludów ugrofińskich. W jej obszarze zainteresowań mogą się znaleźć również języki samojedzkie – ugrofinistyka staje się wówczas synonimem uralistyki.
Wiktionary oraz Wikipedia
język ugrofiński - najważniejszy nieindoeuropejski język w Europie, do tej rodziny języków należą głównie: fiński, estoński i węgierski
przymiotnik
(1.1) dotyczący Ugrofinów
SJP.pl
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który posługuje się jednym z języków ugrofińskich
(1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się jednym z języków ugrofińskich
(1.3) spisany, stworzony w jednym z języków ugrofińskich
Wiktionary
przymiotnik od: ugier
SJP.pl
1. utrwalić coś lub kogoś; umocnić, upewnić;
2. ugruntować się - stać się mocnym, pewnym, trwałym
czasownik
(1.1) utrwalić coś
SJP.pl
Wiktionary
1. czynić coś trwałym, mocnym, niezmiennym; umacniać, utwierdzać, utrwalać, gruntować;
2. ugruntowywać się - stawać się trwałym, mocnym, niezmiennym; umacniać się, utwierdzać się, utrwalać się, gruntować się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) grupa ludzi o podobnych przekonaniach i/lub ze wspólnym celem
Ugrupowanie wojsk – celowe i zgodne z zamiarem przewidywanej lub prowadzonej walki, bitwy i operacji rozmieszczenie pododdziałów, oddziałów i związków taktycznych w ustalonych odstępach i odległościach, frontem w określonym kierunku, zapewniające optymalne wykorzystanie możliwości taktyczno - operacyjnych i bojowych oraz współdziałanie rodzajów wojsk i sił zbrojnych dla osiągnięcia zamierzonych celów i wykonania zadań przy minimalnych stratach własnych.
Wiktionary oraz Wikipedia
przymiotnik od: Ugra (rzeka w Rosji)
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Ugrą, dotyczący Ugry (rzeki w Rosji)
(1.2) jęz. związany z językami ugryjskimi: chantyjskim, wogulskim i węgierskim
SJP.pl
Wiktionary
zdobywać daną liczbę punktów w jakiejś grze
SJP.pl
zacisnąć na czymś zęby, wbić je w coś zaciskając
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) czynność polegająca na chwyceniu zębami i zaciśnięciu szczęki, zwykle w celu zadania bólu, obrony lub spożycia pokarmu
(1.2) ślad na skórze lub powierzchni po ugryzieniu (1.1)
SJP.pl
Wiktionary
zacisnąć na czymś zęby, wbić je w coś zaciskając
czasownik przechodni dokonany
(1.1) zacisnąć na czymś zęby, wbić je w coś zaciskając
(1.2) użądlić
SJP.pl
Wiktionary
przestarzałe: rozgrzać, uczynić ciepłym, zagrzać
SJP.pl
1. czynić kogoś grzecznym, pokornym;
2. czynić coś bardziej uprzejmym, mniej szokującym
SJP.pl
1. uczynić kogoś grzecznym, pokornym;
2. uczynić coś bardziej uprzejmym, mniej szokującym
SJP.pl
1. uczynić kogoś grzecznym, pokornym;
2. uczynić coś bardziej uprzejmym, mniej szokującym
SJP.pl
1. utkwić w czymś podmokłym, grząskim; ugrzęznąć;
2. znaleźć się w opresji
SJP.pl
taki, który gdzieś ugrzązł; ugrzęźnięty, ugrzęzły
SJP.pl
1. utkwić w czymś podmokłym, grząskim; ugrząźć;
2. znaleźć się w opresji
czasownik dokonany (ndk. grzęznąć)
(1.1) nie móc się dalej poruszać
(1.2) przen. przymusowo przedłużyć swój pobyt
(1.3) przen. być zablokowanym
SJP.pl
Wiktionary
taki, który ugrzązł; ugrzęźnięty
SJP.pl
taki, który ugrzęznął; ugrzęzły, ugrzęziony
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = ekon. Unia Gospodarcza i Walutowa;
Wiktionary
ziemia nieuprawiana przez dłuższy czas; odłóg
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) roln. pole nieuprawiane przez pewien czas;
Ugór – pole wyłączone z rolniczego użytkowania na okres 1–2 lat, na którym wykonywana jest odpowiednia pielęgnacja mechaniczna (ugór czarny), chemiczna (ugór herbicydowy) lub pole niepielęgnowane zarastające samoistnie chwastami segetalnymi i samosiewami zbóż (ugór zielony). Celem ugorowania jest poprawienie żyzności gleby. Niekiedy ugór stosuje się również jako metodę zwalczania chwastów na bardzo zachwaszczonych polach.
SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia