Ś

1. litera w alfabecie polskim;
2. spółgłoska środkowojęzykowa (palatalna), bezdźwięczna, miękka, szczelinowa, ustna

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) jęz. dwudziesta piąta litera polskiego alfabetu;

przyimek

 (2.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Zaolzie. z

Ś ś

Ś ("eś") – dwudziesta piąta litera alfabetu polskiego służąca do zapisu spółgłoski szczelinowej. Jest także w użyciu w języku dolnołużyckim i w języku wilamowskim, jest obecna w łacince białoruskiej oraz zalecana w odmianie czarnogórskiej języka serbsko-chorwackiego.

Źródła:

SJP.pl
Wiktionary oraz Wikipedia

Śakti

w śiwaizmie: żeński aspekt i małżonka indyjskiego boga Śiwy; siakti

Śakti (dewanagari शक्टि, ang. "Shakti") – małżonka Śiwy; rodzaj siły, energii, pierwiastek żeński.

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Śaktyzm

jeden z głównych kultów w hinduizmie; siaktyzm

Śa

Źródła:

SJP.pl
Wikipedia

Śam

[czytaj: siam] skrót od: Śląska Akademia Medyczna

Źródła:

SJP.pl

Śani

rzeczownik

 (1.1) astr. w hinduizmie: nawagraha Saturn, jedna z planetaanet w wedyjskim systemie astrologicznym

 (1.2) rel. bóg Śani (1.1), zsyłający nieszczęścia i niepowodzenia, jeśli nie zostaje przebłagany

Śani (dewanagari शनि, शनिदेवता, „Powolny”) – jedna z graha, planeta Saturn, a zarazem jej bóg. Czarnoskóry, syn Surji i Czhaji, władający sobotą, zsyłający niepowodzenie, jeśli nie został przebłagany, wedle różnych źródeł dosiada żółwia, wronę lub sępa. Ostatnie dwa wierzchowce (wahana) symbolizują jego negatywną stronę.

Źródła:

Wiktionary oraz Wikipedia