a

1. pierwsza litera alfabetu polskiego;
2. samogłoska ustna;
3. szósty dźwięk w diatonicznym szeregu podstawowym; la;
4. spójnik;
5. partykuła;
6. wykrzyknik; aa, aaa;
7. oznaczenie przedrostka "atto-";
8. symbol ara, jednostki powierzchni gruntu;
9. skrót od: avancer;
10. symbol przyspieszenia liniowego


SJP.pl

spójnik używany przy wprowadzaniu

 (1.1) …uzupełniania

 (1.2) …przeciwstawności

 (1.3) …wynikania

 (1.4) …objaśnień

partykuła

 (2.1) …wzmacniająca

wykrzyknik

 (3.1) wyraz zaskoczenia, zdziwienia

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (4.1) jęz. pierwsza litera polskiego alfabetu;

Wiktionary

A (minuskuła: a) – pierwsza litera alfabetu łacińskiego i alfabetów na nim opartych, w tym alfabetu polskiego.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Ala ma Asa (psa o imieniu As), a As ma kość.

 (1.2) Jego „prawa ręka”, Wołodymyr Horbulin, ukuł wtedy hasło, że w polityce zagranicznej Kuczma jest nacjonalistą, w wewnętrznej — liberałem, a w społecznej — socjaldemokratą.

 (1.2) Ala lubi Asa, a ja (go) nie (lubię).

 (1.3) As pogryzł Alę, a to oznacza wściekliznę.

 (1.4) Ala ma Asa, a jest to mądry pies.

 (2.1) A nie mówiłem!

 (3.1) A, to znowu on!

 (4.1) To małe a napisałeś okropnie koślawo.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: a, AS: a

Wiktionary

Powiązane:

frazeologia.

 od A do Z • od a do zet • ABC

etymologia.

 (1.1-2) W polszczyźnie od XIII wieku; ogsłow. (por. czes. a 'i', rzadziej 'a', ros. а 'a, ale, lecz, i', serb.-chorw. a 'a, i', scs. a 'a, ale, i, chociaż, jakkolwiek') z etym|prasłow|*a. – partykuła wzmacniająca i nawiązująca, prapokrewne z litew. õ 'i, a' oraz staroind. ât 'potem, i, tak'.

uwagi.

 (4.1) alfabet polski.

tłumaczenia.

* amerykański język migowy: (4.1) 30px

* angielski: (1.1) and; (1.2) but; (1.3) which; (1.4) that

* chakaski: (1.1) чи

* chiński standardowy: (1.1) 然后 (ránhòu)

* czeski: (1.1) a, ale

* duński: (1.1) og; (1.2) men, og; (1.3) og

* esperanto: (1.1) kaj, sed; (4.1) a

* estoński: (2.1) aga

* francuski: (1.1) et; (1.2) et; (1.3) et; (1.4) et; (3.1) ah!; (4.1) a

* górnołużycki: (1.1) a

* hiszpański: (1.1) y; (1.2) y; (1.3) y; (1.4) y; (4.1) a ż.

* islandzki: (1.1) og; (1.2) en, og; (1.3) og

* kaszubski: (1.1) ë; (1.2) a

* koreański: (3.1) 아이구

* łaciński: (3.1) a; (4.1) a

* łotewski: (1.1) un; (1.2) bet

* niderlandzki: (1.1) en

* niemiecki: (1.1) und; (1.2) aber, und; (1.3) und; (4.1) A n.

* nowogrecki: (1.1) και; (1.2) και; (1.3) και; (1.4) και

* polski język migowy: PJM-ukryj| (4.1) 50px, w zapisie SignWriting: {{PJM|A.}}

* rosyjski: (1.1) а; (1.2) а; (1.3) а; (1.4) а; (2.1) а

* szwedzki: (1.1) och; (1.2) men, och; (1.3) och

* ukraiński: (1.1) а; (1.2) а; (1.3) а; (1.4) а; (2.1) а

źródła.

== a (język afar.) ==

wymowa.

 IPA|ʌ.

znaczenia.

litera

 (1.1) a, minuskuła pierwszej litery alfabetu afarskiego

odmiana.

przykłady.

składnia.

kolokacje.

synonimy.

 (1.1) majuskuła: A

antonimy.

hiperonimy.

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) i, oraz

 (1.2) ale, natomiast, zaś

 (1.3) więc

 (1.4) przy czym

 (3.1) o!

Wiktionary


a'tomek

postać z komiksów Henryka Chmielewskiego "Tytus, Romek i A'Tomek"


SJP.pl


a-

przedrostek

 (1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na zaprzeczenie lub brak jakiejś cechy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Był to aspołeczny typ o atypowych zainteresowaniach.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: a, AS: a

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nie-, bez-

Wiktionary


a-a

wykrzyknik

 (1.1) onomatopeja imitująca nucenie przy kołysaniu do snu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nucąc a-a, próbował go uśpić.

Wiktionary

Powiązane:

frazeologia.

etymologia.

uwagi.

tłumaczenia.

źródła.

== a-a (język północnolapoński.) ==

wymowa.

znaczenia.

wykrzyknik

 (1.1) nie (wyraża brak zgody)

odmiana.

przykłady.

składnia.

kolokacje.

synonimy.

antonimy.

hiperonimy.

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) a-a-a

Wiktionary


a-a-a

wykrzyknik

 (1.1) onomatopeja imitująca nucenie przy kołysaniu do snu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nucąc a-a-a, próbowała ją uśpić.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) a-a

Wiktionary


a-dur

w muzyce: gama lub tonacja muzyczna oparta na skali durowej, rozpoczynająca się od dźwięku "a"


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) muz. gama lub tonacja durowa zaczynająca się od dźwięku a (w zapisie nutowym z trzema krzyżykami);

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) muz. akord durowy oparty na tonice tonacji A-dur (1.1)

Wiktionary

A-dur – durowa gama muzyczna, której toniką jest a.

Jej dźwięki to: a, h, cis, d, e, fis, gis. Tonacja A-dur zawiera trzy krzyżyki.

Pokrewną jej molową tonacją paralelną jest fis-moll, jednoimienną molową – a-moll.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Trębacz z łatwością przetransponował utwór do tonacji A-dur.

 (2.1) Aby zagrać tę piosenkę, wystarczy znać trzy akordy – A-dur, D-dur i E-dur.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈa‿dur, AS: a‿dur

Wiktionary


a-ha

norweski zespół muzyczny grający pop i jego odmiany


SJP.pl

a"-h"a (wymowa:) – norweski zespół muzyczny wykonujący muzykę pop, będącą wypadkową stylów rock, synth pop oraz new wave. Zespół powstał w 1982 z inicjatywy wokalisty Mortena Harketa, gitarzysty Påla Waaktaara oraz klawiszowca Magne Furuholmena.

Grupa uchodzi za jeden z najlepiej sprzedających się zespołów europejskich; do tej pory sprzedał na całym świecie ponad 50 milionów płyt, które osiągnęły status platynowych i multiplatynowych, złotych oraz srebrnych.

Wikipedia


a-klasowy

należący do klasy jakości A


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) należący do klasy jakości A

Wiktionary


a-moll

w muzyce: gama lub tonacja muzyczna oparta na skali molowej, rozpoczynająca się od dźwięku "a"


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) muz. gama lub tonacja molowa zaczynająca się od dźwięku a (w zapisie nutowym bez znaków przykluczowych);

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) muz. akord molowy oparty na tonice tonacji a-moll (1.1)

Wiktionary

a-moll – tonacja muzyczna oparta na skali molowej, której toniką jest dźwięk a. Gama a-moll w odmianie naturalnej zawiera dźwięki: a, h, c, d, e, f, g. W zapisie tonacji a-moll, podobnie jak w C-dur, nie występują znaki przykluczowe. Równoległą gamą durową jest C-dur, jednoimienną durową – A-dur.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Wolfgang Amadeusz Mozart skomponował „Marsz turecki” w tonacji a-moll.

 (2.1) Akord a-moll składa się z dźwięków a, c, e.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈa‿mɔl, AS: a‿mol

Wiktionary


a.

1. skrót od: ana (napis na receptach: po równo);
2. skrót od: albo;
3. skrót od: anno (w roku)


SJP.pl

skrót, spójnik

 (1.1) = albo

skrót, rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) = muz. alt

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W wielu czasownikach możliwe są oboczne formy wielokrotne (np.: ogołacać a. ogałacać; odosobniać a. odosabniać; upodobniać a. upodabniać) (…)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈalbɔ, AS: albo

Wiktionary


a.a.c.

skrót od łacińskiego: anno ante Christum - w roku przed Chrystusem; A.A.C., a.a.Ch.


SJP.pl


a.a.ch.

skrót od łacińskiego: anno ante Christum - w roku przed Chrystusem; A.A.C., a.a.C.


SJP.pl


a.b.c.

grupa młodzieży z ONR-u (Obozu Narodowo-Radykalnego)


SJP.pl

A.B.C. (tytuł oryginalny "The ABC Murders") – powieść detektywistyczna brytyjskiej pisarki Agathy Christie wydana w 1936 roku.

Wikipedia


a.c.

skrót od łacińskiego: ante Christum - przed Chrystusem; a.Ch., a.Chr.


SJP.pl

skrót

 (1.1) = anno currente → w roku bieżącym

Wiktionary


a.c.n.

skrót od łacińskiego: ante Christum natum - w roku przed narodzeniem Chrystusa; a.Ch.n.


SJP.pl


a.ch.

skrót od łacińskiego: ante Christum - przed Chrystusem; a.C., a.Chr.


SJP.pl


a.ch.n.

skrót od łacińskiego: ante Christum natum - w roku przed narodzeniem Chrystusa; a.C.n.


SJP.pl


a.chr.

skrót od łacińskiego: ante Christum - przed Chrystusem; a.C., a.Ch.


SJP.pl


a.d.

skrót od: łac. Anno Domini - w roku Pańskim (czytany jako całe, odmienne wyrażenie); AD


SJP.pl


a.f.

skrót od: łac. anni futuri (roku przyszłego, w przyszłym roku)


SJP.pl


a.h.

skrót od: łac. ad honores (dla zaszczytu, dla uczczenia)


SJP.pl


a.i.

skrót od: ad interim - tymczasowo, zastępczo; ad int.


SJP.pl

skrót

 (1.1) = ad interim → tymczasowo, zastępczo

Wiktionary


a.m.

[czytaj: ej-EM] A.M.;
1. skrót od: ante meridiem (przed południem), używany w języku angielskim przy oznaczaniu godziny;
2. skrót od: w roku świata (tzn. liczonym od stworzenia świata)


SJP.pl


a.m.d.g.

z łaciny: ad maiorem Dei gloriam - ku większej chwale bożej (dewiza zakonu jezuitów); AMDG


SJP.pl


a.n.c.

skrót od łacińskiego: ante nativitatem Christi - przed narodzeniem Chrystusa; a.n.Chr., a.n.Ch.


SJP.pl


a.n.ch.

skrót od łacińskiego: ante nativitatem Christi - przed narodzeniem Chrystusa; a.n.Chr., a.n.C.


SJP.pl


a.n.chr.

skrót od łacińskiego: ante nativitatem Christi - przed narodzeniem Chrystusa; a.n.Ch., a.n.C.


SJP.pl


a.p.c.

z łaciny, skrót od: anno post Christum; roku po Chrystusie, naszej ery; a.p.C, a.p.Ch.


SJP.pl


a.p.ch.

z łaciny, skrót od: anno post Christum; roku po Chrystusie, naszej ery; a.p.C, a.p.C.


SJP.pl


a.s.c.

skrót od: akta stanu cywilnego


SJP.pl


a.t.

skrót od: a tergo (z łaciny: od tyłu)


SJP.pl


a.u.c.

skrót od: ab urbe condita (z łaciny: od założenia miasta)


SJP.pl

skrót

 (1.1) = ab urbe condita

Wiktionary


a4

format arkusza papieru o wymiarach 210 x 297mm


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • A4 – znormalizowany format arkusza papieru (210×297 mm)
  • A4 – kod IATA linii lotniczych Southern Winds
  • A4 – w systemie GMDSS obszar morza nie wchodzący w skład obszarów A1, A2 i A3; w praktyce większość obszarów podbiegunowych
  • A4–A1 – niemiecka rakieta znana powszechnie pod nazwą V2
  • A-4 Skyhawk – amerykański pokładowy samolot szturmowy
  • Autostrada A4
  • Audi A4 – samochód osobowy
  • A04 – kod grupy leków przeciwwymiotnych i przeciw nudnościom w systemie ATC
  • A 4 – torpedowiec
  • Apple A4 – procesor firmy Apple

Wikipedia


a6w

zestaw sześciu ćwiczeń na mięśnie brzucha; a6w, szóstka Weidera


SJP.pl

skrót

 (1.1) = sport. aerobiczna szóstka Weidera

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) szóstka Weidera; war. A6W

Wiktionary


aa

1. wykrzyknienie sygnalizujące różne stany emocjonalne, m.in. że mówiący dowiedział się właśnie czegoś, co zmienia jego ocenę sytuacji (np. "Aa, tu cię boli."); aaa
2. rodzaj lawy blokowej z rzadkimi, dużymi pęcherzykami gazowymi


SJP.pl

wykrzyknik

 (1.1) …wyrażający zaskoczenie

rzeczownik, rodzaj żeński

 (2.1) geol. typ spływającej lawy bazaltowej o chropowatej, poszarpanej powierzchni;

skrótowiec

 (3.1) = ad acta, (złożyć) do akt (/archiwum)

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Aa – wieś w Estonii
  • Aa – nazwa rzek
  • Aa – rzeka we Francji
  • Aa – rzeka w Szwajcarii
  • Aa – rzeka w Holandii
  • Aa – rzeka w Belgii
  • Aa – podrodzaj lądowych ślimaków
  • Aa – rodzaj roślin z rodziny storczykowatych
  • Aa! – japońska J-popowa grupa muzyczna
  • Aa (Big A Little a) – amerykańska grupa rockowa
  • aa – jeden z głównych typów spływającej lawy
  • język afar (kod aa) – język afroazjatycki

Wikipedia

Przykłady

składnia.

kolokacje.

synonimy.

antonimy.

hiperonimy.

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

frazeologia.

 (3.1) odłożyć ad acta

etymologia.

 (2.1) etym|haw|ʻaʻā. → kamienna lawa, palić się, płomień

uwagi.

 (3.1) Mimo powszechności formy źle|a/a. w pismach urzędowych, źródła normatywne uznają taki zapis za nieprawidłowy.

tłumaczenia.

* angielski: (2.1) aa, a'a

* francuski: (2.1) aa

* hawajski: (2.1) ʻaʻā

* islandzki: (2.1) apalhraun

* niemiecki: (2.1) Aa-Lava

źródła.

== aa (język alemański.) ==

wymowa.

znaczenia.

przyimek

 (1.1) na, przy

odmiana.

przykłady.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: at‿ˈakta, AS: at‿akta

Wiktionary

Powiązane:

frazeologia.

 (3.1) odłożyć ad acta

etymologia.

 (2.1) etym|haw|ʻaʻā. → kamienna lawa, palić się, płomień

uwagi.

 (3.1) Mimo powszechności formy źle|a/a. w pismach urzędowych, źródła normatywne uznają taki zapis za nieprawidłowy.

tłumaczenia.

* angielski: (2.1) aa, a'a

* francuski: (2.1) aa

* hawajski: (2.1) ʻaʻā

* islandzki: (2.1) apalhraun

* niemiecki: (2.1) Aa-Lava

źródła.

== aa (język alemański.) ==

wymowa.

znaczenia.

przyimek

 (1.1) na, przy

odmiana.

przykłady.

składnia.

kolokacje.

 (1.1) a dem aa

synonimy.

antonimy.

hiperonimy.

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

Wiktionary

Synonimy:

antonimy.

hiperonimy.

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

frazeologia.

 (3.1) odłożyć ad acta

etymologia.

 (2.1) etym|haw|ʻaʻā. → kamienna lawa, palić się, płomień

uwagi.

 (3.1) Mimo powszechności formy źle|a/a. w pismach urzędowych, źródła normatywne uznają taki zapis za nieprawidłowy.

tłumaczenia.

* angielski: (2.1) aa, a'a

* francuski: (2.1) aa

* hawajski: (2.1) ʻaʻā

* islandzki: (2.1) apalhraun

* niemiecki: (2.1) Aa-Lava

źródła.

== aa (język alemański.) ==

wymowa.

znaczenia.

przyimek

 (1.1) na, przy

odmiana.

przykłady.

składnia.

kolokacje.

 (1.1) a dem aa

synonimy.

Wiktionary


aa-owiec

członek klubu Anonimowych Alkoholików; aowiec


SJP.pl


aaa

1. wykrzyknik wyrażający głównie poznanie czegoś, co zmienia sytuację (np. "Aaa, rozumiem, rozumiem."); aa;
2. wykrzyknik mający charakter usypiający, kołysankowy


SJP.pl

wykrzyknik

 (1.1) onomatopeja imitująca ziewanie

 (1.2) onomatopeja imitująca krzyk

 (1.3) wyraz zaskoczenia, zdziwienia (w przedłużonym wariancie)

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Alfred Angelo Attanasio – amerykański autor fantasy i science fiction
  • Zespół Allgrove’a – (zespół AAA) rzadki, uwarunkowany genetycznie zespół o dziedziczeniu autosomalnym recesywnym
  • American Academy of Actuaries – (ang. AAA) organizacja reprezentująca i zrzeszająca amerykańskich aktuariuszy
  • American Anthropological Association – amerykańska organizacja zrzeszająca antropologów
  • American Automobile Association – amerykański ogólnokrajowy automobilklub
  • Archives of American Art – archiwum w Waszyngtonie, poświęcone historii sztuk plastycznych w Stanach Zjednoczonych
  • Asistencia Asesoría y Administración – meksykańska federacja wrestlingowa
  • Azjatyckie Stowarzyszenie Lekkoatletyczne – międzynarodowa organizacja zrzeszająca narodowe związki lekkoatletyczne z krajów azjatyckich
  • Anti-Austerity Alliance – antykapitalistyczna partia polityczna w Irlandii
  • Antykomunistyczny Sojusz Argentyński (hiszp. Alianza Anticomunista Argentina, AAA lub Triple A – szwadron śmierci w Argentynie
  • AAA – japońska grupa muzyczna
  • Amazing Atomic Activity – ósmy studyjny album polskiej grupy Acid Drinkers

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Maciek ziewnął: – Aaa… – zarażając wszystkich.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) aa

Wiktionary


aachen

[czytaj: achen] miasto niemieckie; w polskich tekstach należy używać spolonizowanej nazwy: Akwizgran


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. zob. Akwizgran.

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Aachen (pol. Akwizgran) – miasto na prawach powiatu w kraju związkowym Nadrenia Północna-Westfalia
    • Aachen Hauptbahnhof, Aachen-Rothe Erde, Aachen Schanz, Aachen West – stacje i przystanki kolejowe w Akwizgranie
  • Akwizgran – powiat w kraju związkowym Nadrenia Północna-Westfalia, funkcjonujący w latach 1972–2009
  • Aachen – powiat w kraju związkowym Nadrenia Północna-Westfalia, funkcjonujący w latach 1815–1971
  • Hans von Aachen – niemiecki malarz
  • Maria Johanna von Aachen – niemiecka aktorka
  • Udo z Aachen – postać fikcyjna
  • Achen
  • Städteregion Aachen

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Król Karol wjeżdżając do Aachen na koniu, w otoczeniu mnóstwa szlachty i służby, olśnił sobą całe miasto.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈaxɛ̃n, AS: aχẽn

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) Akwizgran

Wiktionary


aak

rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) żegl. płasko zbudowany, jednomasztowy żaglowiec, zaokrąglony na obydwu końcach, używany do początków XX w. wyłącznie na kanałach holenderskich i Renie jako środek transportowy;

Wiktionary

Aak – płaskodenny statek, używany w żegludze transportowej po Renie (przede wszystkim do przewozu wina).

Wikipedia

Przykłady

składnia.

kolokacje.

synonimy.

antonimy.

hiperonimy.

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

frazeologia.

etymologia.

uwagi.

tłumaczenia.

* czeski: (1.1) aak

* niderlandzki: (1.1) aak

* niemiecki: (1.1) Aak

* ukraiński: (1.1) аа́к m.

źródła.

== aak (język grenlandzki.) ==

thumb|aak (1.1)

wymowa.

 IPA|²a:k.

znaczenia.

rzeczownik

 (1.1) biol. krew

odmiana.

przykłady.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈaːk, AS: •ak

Wiktionary

Powiązane:

frazeologia.

etymologia.

uwagi.

tłumaczenia.

* czeski: (1.1) aak

* niderlandzki: (1.1) aak

* niemiecki: (1.1) Aak

* ukraiński: (1.1) аа́к m.

źródła.

== aak (język grenlandzki.) ==

thumb|aak (1.1)

wymowa.

 IPA|²a:k.

znaczenia.

rzeczownik

 (1.1) biol. krew

odmiana.

przykłady.

składnia.

kolokacje.

synonimy.

antonimy.

hiperonimy.

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

Wiktionary

Synonimy:

antonimy.

hiperonimy.

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

frazeologia.

etymologia.

uwagi.

tłumaczenia.

* czeski: (1.1) aak

* niderlandzki: (1.1) aak

* niemiecki: (1.1) Aak

* ukraiński: (1.1) аа́к m.

źródła.

== aak (język grenlandzki.) ==

thumb|aak (1.1)

wymowa.

 IPA|²a:k.

znaczenia.

rzeczownik

 (1.1) biol. krew

odmiana.

przykłady.

składnia.

kolokacje.

synonimy.

Wiktionary


aalborg

miasto w Danii


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Danii;

Wiktionary

Aalborg, Ålborg (wym.,) – miasto w Danii, siedziba regionu Jutlandia Północna i gminy Aalborg. W języku duńskim funkcjonują dwie równoprawne formy pisowni: Aalborg i Ålborg.

Jest to czwarte pod względem wielkości miasto Królestwa Danii (po Kopenhadze, Aarhus i Odense) i drugie co do wielkości miasto Półwyspu Jutlandzkiego. Położone jest w najwęższym punkcie fiordu Limfjorden, łączącego Morze Północne z cieśniną Kattegat i odcinającego od lądu północną część Jutlandii – Nørrejyske Ø.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Aalborg to czwarte pod względem wielkości miasto Danii.

 (1.1) Grenlandzcy rybacy poławiają dorsza, którego zamrażają i wysyłają do Aalborga.

 (1.1) Profesor Jensen rozpoczął swoją karierę akademicką na Uniwersytecie w Aalborgu, gdzie studiował języki nordyckie, a później wykładał językoznawstwo porównawcze.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. aalborski

Wiktionary


aalborski

→ Aalborg (miasto w Danii)


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) związany z Aalborgiem (miastem w Danii)

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Aalborg mrz.

Wiktionary


aalen

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) geol. najstarszy wiek jury środkowej;

 (1.2) geol. najniższe piętro jury środkowej;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Aalen – miasto w kraju związkowym Badenia-Wirtembergia, w powiecie Ostalb
  • ^ Aalen – stacja kolejowa w Aalen
  • Aalen – wspólnota administracyjna w kraju związkowym Badenia-Wirtembergia, w powiecie Ostalb
  • aalen – piętro stratygraficzne środkowej jury
  • Ahlen
  • Alen

Wikipedia


aalst

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. belgijskie miasto w prowincji Flandria Wschodnia, położone nad rzeką Dender

Wiktionary

Aalst (fr. "Alost") – miasto w północno-zachodniej Belgii, w Regionie Flamandzkim, w prowincji Flandria Wschodnia, w okręgu Aalst. Leży nad rzeką Dender. Położone jest pomiędzy Brukselą a Gandawą.

Miasto jest ważnym ośrodkiem przemysłu włókienniczego i maszynowego (maszyny włókiennicze). Poza tym rozwinięty jest przemysł chemiczny i skórzano-obuwniczy. Dominuje handel chmielem (wielkie plantacje w okolicy) i kwiatami. Jest także popularnym ośrodkiem turystycznym.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W wieku 77 lat zmarł w belgijskim Aalst jeden z najsłynniejszych trenerów piłkarskich na świecie, Holender Rinus Michels.

Wiktionary


aalto

[czytaj: alto] nazwisko


SJP.pl


aam

rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) dawna niemiecka i holenderska miara objętości cieczy;

Wiktionary

Aam – jednostka miary.

Dawna miara niemiecka i holenderska do pomiaru objętości cieczy. Nazwa wywodzi się od łacińskiej nazwy wiadra ("ama"). Obejmowała w Holandii od 143 do 157 litrów, natomiast w Niemczech 134 do 174,75 litrów. Na określenie tej jednostki używano też nazwy Ohm.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Nazwa aam wywodzi się od łacińskiej nazwy wiadra.

Wiktionary


aan

Archiwum Akt Nowych


SJP.pl

skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) = Archiwum Akt Nowych;

Wiktionary


aap

skrót od: Australian Associated Press (australijska agencja prasowa)


SJP.pl


aar

[czytaj: Ar] rzeka w Szwajcarii; Aare, Aara


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. rzeka w Niemczech;

 (1.2) geogr. Aare, rzeka w Szwajcarii;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Aar – rzeka, dopływ Renu
  • Aar – rzeka, dopływ Renu
  • AAR
  • Aar-Einrich
  • De Aar

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Aar jest dopływem Renu.

 (1.2) W szwajcarskich górach jest jedna kaskada / gdzie Aar wody błękitnymi spada.

Wiktionary


aara

[czytaj: Ara] rzeka w Szwajcarii; Aare, Aar


SJP.pl


aardvark

czcionka komputerowa


SJP.pl


aare

[czytaj: Ar] rzeka w Szwajcarii; Aar, Aara


SJP.pl

rzeczownik, nazwa własna

 (1.1) geogr. rzeka w Szwajcarii, lewy dopływ Renu;

Wiktionary

Aare (niem. "Aare", fr. "Aar", ret. "Ara") – rzeka w Szwajcarii, lewy i najdłuższy dopływ Renu na terenie Szwajcarii – 295 km (płynie w całości w jej granicach), i drugi lewy w skali całej rzeki pod względem długości po Mozeli, a jednocześnie najbardziej zasobny w wodę.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Aare jest najdłuższym dopływem Renu na terenie Szwajcarii.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) Aar, Aara

Wiktionary


aargau

miasto w Szwajcarii; Arni


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) geogr. zob. Argowia.

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Aargau (pol. Argowia) – kanton
  • Aargau – planeta z uniwersum Gwiezdnych wojen

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Kanton Aargau jest podzielony na jedenaście okręgów.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈːrɡaw, AS: •argau̯

Wiktionary


aarhus

miasto w Danii


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Danii;

Wiktionary

Aarhus (od 1948 do 1 stycznia 2011 obowiązywał zapis Århus;) – drugie pod względem wielkości miasto Danii. Ważny port morski i węzeł kolejowy. Aarhus położony jest na Półwyspie Jutlandzkim w regionie Jutlandia Środkowa (d. okręg Århus Amt). Siedziba gminy Aarhus, a także polskiego konsulatu honorowego. Miasto leży na trasie Europejskiego Szlaku Gotyku Ceglanego.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Głębokie przybrzeże Fredericii pozwala na zawijanie do jej portu statkom oceanicznym: już dzisiaj stała się ona głównym centrum importu paliw, obok Kopenhagi i Aarhus.

Wiktionary


aaron

1. postać biblijna;
2. biskup krakowski w latach 1046-1059


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) śrpol. bot. obrazki

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Aaron – biskup krakowski 1046–1059
  • Aaron – opat klasztoru Sankt Martin w Kolonii
  • Aaron – herb
  • Aaron – hebrajskie imię męskie
  • Aaron – postać biblijna
  • Thomas Dean Aaron – amerykański golfista
  • Petru Aaron, biskup unicki
  • Aaron ben Elijah Karaita – znany przedstawiciel filozofii karaickiej
  • Aaron ben Jaakow z Karlina (inaczej Aaron z Karlina, Aaron Wielki z Karlina) – założyciel dynastii cadyków z Karlina
  • Aaron ben Josef ha-Lewi z Barcelony – talmudysta żyjący na przełomie XIII/XIV wieku
  • Aaron ben Meir z Brześcia Litewskiego (ok. 1750-1807) – znany talmudysta z Brześcia
  • Aaron ben Mosze ha-Lewi Horowic zwany Cadykiem Starosielskim (inaczej Horowic Aaron ben Mosze ha-Lewi ze Starego Sioła) – cadyk, przedstawiciel kierunku chabad

Wikipedia


aaronek

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) zdrobn. od: Aaron

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Mieszkali tam po sąsiedzku kilkuletni Aaronek z rodziną i pani Julia z synem, działaczem Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Aaron mos., Aaronita mos.

 przym. Aaronowy

Wiktionary


aaronita

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) bibl. etn. potomek Aarona

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Do Aaronitów należały też kobiety, które jednak nie mogły pełnić żadnych funkcji liturgicznych.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Aaron mos., Aaronek mos.

Wiktionary


aaronowy

taki jak u Aarona, charakterystyczny dla Aarona


SJP.pl

przymiotnik dzierżawczy

 (1.1) przest. gwara. taki, który należy do Aarona

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Tyś krzak Mojżeszów boskim ogniem gorejąca, / Tyś różdżka Aaronowa, śliczny kwiat rodząca.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Aaron mos., Aaronek mos.

Wiktionary


aasen

nazwisko, m.in. Ivar Aasen (1813-1896) poeta i językoznawca norweski


SJP.pl


ab

skrót od: Księga Abdiasza - jedna z ksiąg biblijnych, wchodząca w skład Starego Testamentu


SJP.pl

skrót

 (1.1) = bibl. Księga Abdiasza

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Ab – w mitologii egipskiej koncepcja serca-duszy
  • Ab – jedenasty miesiąc kalendarza żydowskiego
  • Ab – cząstka wyrazowa w hebrajskich imionach
  • ab – w standardzie ISO 639 kod języka abchaskiego
  • Ab – powszechnie używany skrót od wyrazu przeciwciało (ang. antibody)
  • Ab – siglum biblijne Księgi Abdiasza
  • AB

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Ab 1,20

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈcɕɛ̃ŋɡa ːbˈdʲjaʃa, AS: ḱśẽŋg• abdʹi ̯aša

Wiktionary


aba

szeroki płaszcz w krajach muzułmańskich; abaja


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) arabski szeroki luźny płaszcz bez rękawów

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Aba – miasto w Nigerii
  • Aba – miejscowość na Węgrzech
  • Abaj – również Aba, starożytne miasto w Fokidzie
  • Aba – miasto w Karii
  • Aba – żeńskie imię afrykańskie oznaczające urodzona w czwartek
  • Aba – imię węgierskie oznaczające ojciec
  • wersja aramejskiego imienia i tytułu Boga – Abba
  • Aba – rzeka w Rosji, w dorzeczu Obu
  • Aba – rodzaj płaszcza
  • Aba – ród węgierski
  • Aba – król węgierski
  • Aba – władczyni miasta Olba

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Ubrał brązową abę i poszedł do meczetu.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈaba, AS: aba

Wiktionary

Powiązane:

frazeologia.

etymologia.

 etym|arab|عباءة.

uwagi.

tłumaczenia.

 (1.1) zobtłum|abaja.

źródła.

== aba (język angielski.) ==

wymowa.

 audio|LL-Q1860 (eng)-Vealhurl-aba.wav. audio|LL-Q1860 (eng)-Vealhurl-aba2.wav.

znaczenia.

rzeczownik policzalny lub niepoliczalny

 (1.1) aba (arabski płaszcz)

odmiana.

 (1.1) lp. aba; lm. abas

przykłady.

składnia.

kolokacje.

synonimy.

 (1.1) abaya

antonimy.

hiperonimy.

 (1.1) garment

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) abaja

Wiktionary


abachit

bardzo elastyczna, wielowarstwowa elektroda, stosowana w fotowoltaice


SJP.pl


abachum

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W Rzymie przy Via Cornelia męczeństwo szlachetnej rodziny perskiej Maryusza i Marty wraz z ich synami Audifaksem i Abachumem za panowania cesarza Klaudyusza.

Wiktionary


abacja

miasto w Chorwacji; Opatija


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. hist. miasto w Chorwacji;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jeździła aż do Abacyi,
Po temat do konwersacyi.
sic.

Wiktionary


abacki

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. osiedle w Rosji, w obwodzie tiumeńskim, nad Iszymem;

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (2.1) w zagadkach: umowna osoba o nazwisku wywiedzionym od litery A

Wiktionary

Przykłady

 (2.1) Pan Abacki jest dwa razy starszy od pana Babackiego.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. abacki

Wiktionary


abacysta

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) daw. mat. rachmistrz, liczący na abaku

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabaˈt͡sɨsta, AS: abacysta

Wiktionary


abadan

miasto w Iranie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto portowe w Iranie;

Wiktionary

Ab

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Trudno jest znaleźć jakiekolwiek zdjęcie Abadanu z Abadanką.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈbadãn, AS: abadãn

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Abadańczyk mos., Abadanka ż.

 przym. abadański

Wiktionary


abadanka

mieszkanka Abadanu (miasta w Iranie)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pl-reforma2026|Abadanka. (mieszkanka Abadanu)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabaˈdãnka, AS: abadãnka

Wiktionary


abadańczyk

mieszkaniec Abadanu (miasta w Iranie)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pl-reforma2026|Abadańczyk. (mieszkaniec Abadanu)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabaˈdãj̃n͇t͡ʃɨk, AS: abadãĩ ̯ṇčyk

Wiktionary


abadański

→ Abadan


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Abadanem, dotyczący Abadanu

Wiktionary

Patrz:

Abadan

Wymowa:

IPA: ˌabaˈdãj̃sʲci, AS: abadãĩ ̯sʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Abadan mrz., Abadańczyk mos., Abadanka ż.

Wiktionary


abaddon

1. anioł zagłady opisany w Apokalipsie świętego Jana;
2. polski zespół


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Abaddon – anioł zagłady opisany w Apokalipsie św. Jana
  • Abaddon – polski zespół grający muzykę punkową i hardcore
  • Abaddon – fiński muzyk tworzący muzykę SID-ową, członek zespołu Damage
  • Abbadona

Wikipedia


abadyci

odłam islamu powstały w 674 roku; ibadyci


SJP.pl


abadyta

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) rel. zob. ibadyta.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ibadyta

Wiktionary


abaja

szeroki płaszcz w krajach muzułmańskich; aba


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kraw. kult. wierzchnie okrycie noszone w krajach muzułmańskich;

Wiktionary

Abaja, aba ( ‏عَبَايَة‎) – wierzchnie okrycie noszone w krajach muzułmańskich, z wyglądu przypominają długą sukmanę bez rękawów.

Szeroki, luźny płaszcz bez rękawów, wyrabiany jest z wełny wielbłądziej lub koziej. Wyrabiany jest w kolorach: jasno- lub ciemnobrązowym, czarnym, białym, w pasy czarno-białe lub biało-brązowe. Szyty jest z dwóch kawałków materiału (ok. 70 cm szerokości i 2,8 m długości).

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Abaja była najbardziej popularna wśród Beduinów.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈbaja, AS: abai ̯a

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) aba

Wiktionary


abak

u starożytnych Greków i Rzymian: deska do liczenia, pierwowzór liczydła; abakus


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) rodzaj dawnego liczydła

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈabak, AS: abak

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) abakus

Wiktionary


abaka

twarde, wodoodporne włókno z liści banana manilskiego, służące np. do wyrobu wysokogatunkowych lin okrętowych, sieci rybackich lub papieru; manila


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) włók. lekkie, wytrzymałe włókno z pochew liściowych banana manilskiego wykorzystywane do sporządzania lin, zwłaszcza w żeglarstwie;

Wiktionary

Abaka, manila – lekkie, twarde i wytrzymałe włókno wydzielane z pochew liściowych banana manilskiego ("Musa textilis" Nee). Jego długość wynosi 0,7–3,6 m. Charakteryzuje się odpornością na działanie drobnoustrojów i wody morskiej. Stosowana jest do wyrobu plecionek, grubych tkanin, lin okrętowych (lepsze gatunki) oraz papieru i płyt budowlanych (gorsze gatunki).

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Włókna abaki, znane powszechnie jako konopie manilskie, są wyjątkowo wszechstronne w zastosowaniu.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈbaka, AS: abaka

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) manila

Wiktionary


abakan

(od nazwiska M. Abakanowicz) przestrzenny, monumentalny gobelin o reliefowej, bogatej fakturze


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) tkanina artystyczna o urozmaiconej fakturze, wyglądająca jak płaskorzeźba;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Abakan – rzeka w Rosji
  • Abakan – rosyjskie miasto leżące u ujścia rzeki Abakan
  • Abakan – rosyjski port lotniczy
  • abakan – nazwa stepu w Kraju Krasnojarskim
  • Abakan – program komputerowy przetwarzający grafikę
  • Abakan – kompozycje przestrzenne Magdaleny Abakanowicz
  • Projekt Abakan – współczesny rosyjski karabin szturmowy

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Cała pracownia Stefana wystrojona była abakanami.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈbakãn, AS: abakãn

Wiktionary


abakanka

mieszkanka Abakanu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pl-reforma2026|Abakanka. (mieszkanka Abakanu)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabaˈkãnka, AS: abakãnka

Wiktionary


abakanowicz

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Abakanowicz – polskie nazwisko
  • Magdalena Abakanowicz – polska rzeźbiarka, laureatka licznych nagród
  • Piotr Abakanowicz – podpułkownik, pilot Wojska Polskiego, członek Narodowych Sił Zbrojnych
  • Bruno Abakanowicz – matematyk, wynalazca i elektrotechnik polski
  • Abakanowiczowie herbu Abdank – polska rodzina szlachecka pochodzenia tatarskiego, gałąź rodu Krzeczowskich
  • Abakan (instalacja) – rodzaj tkaniny artystycznej będącej monumentalną kompozycją przestrzenną zbliżoną do rzeźby, autorstwa Magdaleny Abakanowicz

Wikipedia


abakawir

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. organiczny związek chemiczny, nukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy;

Wiktionary

Abakawir – organiczny związek chemiczny, lek, będący nukleozydowym inhibitorem odwrotnej transkryptazy, stosowany w połączeniu z innymi lekami w leczeniu

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Abakawir jest analogiem guanozyny.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabaˈkavʲir, AS: abakavʹir

Wiktionary


abakańczyk

mieszkaniec Abakanu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pl-reforma2026|Abakańczyk. (mieszkaniec Abakanu)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabaˈkãj̃n͇t͡ʃɨk, AS: abakãĩ ̯ṇčyk

Wiktionary


abakański

→ Abakan


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) geogr. dotyczący Abakanu, związany z Abakanem (miastem lub rzeką)

rzeczownik

 (2.1) jęz. makrojęzyk z podgrupy północno-wschodniej (syberyjskiej) albo – według innej klasyfikacji – północnej (a dawniej wschodniej) języków tureckich, używany nad rzeką Abakan w Kraju Krasnojarskim

Wiktionary

Patrz:

Abakan

Przykłady

 (1.1) Abakańskie ogiery cieszyły się […] powodzeniem na Ałtaju, gdzie z ich pomocą ulepszono i uszlachetniono miejscową rasę koni, prawie wyradzającą się i zdrobniałą.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabaˈkãj̃sʲci, AS: abakãĩ ̯sʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Abakan mrz., Abakańczyk mos., Abakanka ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (2.1) jenisejo-turecki, turko-jenisejski, przest. chakaski, jenisejski

Wiktionary


abakowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) daw. wytyczanie spławnej drogi na wodzie

Wiktionary

Powiązane:

 czas. abakować ndk.

Wiktionary


abakować

czasownik przechodni niedokonany (dk. zabakować)

 (1.1) daw. wytyczać spławną drogę na wodzie

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabaˈkɔvat͡ɕ, AS: abakovać

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abakowanie n.

Wiktionary


abakuk

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Abakuk jest moim przyjacielem.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈbakuk, AS: abakuk

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) Habakuk

Wiktionary


abakus

1. kwadratowa płyta stanowiąca górną część głowicy kolumny
2. u starożytnych Greków i Rzymian: deska do liczenia, pierwowzór liczydła; abak


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) archit. kwadratowa płyta stanowiąca górną część głowicy kolumny;

 (1.2) przyrząd do liczenia w postaci deski z rowkami na poszczególne rodzaje jednostek liczbowych, używany przez starożytnych Greków i Rzymian, także w zachodniej Europie do XVIII w.; pierwowzór liczydeł;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • abakus (architektura) – czworoboczna płyta będąca najwyższą częścią głowicy kolumny
  • Abakus (klub) – pierwszy polski klub mikrokomputerowy
  • abakus (liczydło) – przodek liczydła i maszyn liczących
  • abakus (wyposażenie wnętrz) – prostokątne płyty i tablice, używane w starożytności jako stoły bufetowe i ozdobne.
  • abakus (stolik) – stolik do gier

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Na abakusie spoczywa najniższa część belkowania, czyli architraw.

 (1.2) Pierwszym abakusem była prawdopodobnie taca pokryta piaskiem, na której urzędnik liczył odciski palców.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈbakus, AS: abakus

Wiktionary

Powiązane:

 przym. abakusowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) tabliczka Pitagorasa, war. abak

Wiktionary


abakusowy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z abakusem, dotyczący abakusa

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abakus m.

Wiktionary


abalasa

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) białystok. gruba żerdź od płotu

Wiktionary

Abalasa (arab. "أباليسا") – osiedle na Saharze, w południowej Algierii, w prowincji Tamanrasset.

Wikipedia


abalienacja

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) hist. praw. w starożytnym Rzymie zupełne odstąpienie własności;

 (1.2) daw. pozbywanie się

Wiktionary

Abalienacja – w starożytnym Rzymie było to zupełne odstąpienie własności, czyli rzeczy posiadanych przez obywatela rzymskiego, jak niewolników, bydła, gruntu, drogą sprzedaży, lub innym sposobem. Nazwę "jus abalienandi", także w prawie późniejszym, nosi prawo odstępowania swojej własności drugiemu.

Wikipedia

Przykłady

 (1.2) Na indigenatus, frymarki, donacyje i abalijenacyje dóbr królewskich żadni w Koronie pozwalać nie mają.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabalʲjɛ̃ˈnat͡sʲja, AS: abalʹi ̯ẽnacʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. daw. abalienowanie, daw. abaliowanie

Wiktionary


abalietas

zależność od czegoś innego


SJP.pl


abalone

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) rodzaj logicznej gry planszowyanszowej;

Wiktionary

Ab

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌabaˈlɔ̃nɛ, AS: abalõne

Wiktionary


abana

rzeka w Syrii


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) hist. geogr. rzeka w Syrii, przepływająca przez Damaszek

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Czyż Abana i Parpar, rzeki Damaszku, nie są lepsze od wszystkich wód Izraela?

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) Barada

Wiktionary


abandon

forma umowy ubezpieczeniowej (ubezpieczony zrzeka się pozbawionego wartości w wyniku wypadku statku lub jego ładunku na rzecz firmy ubezpieczeniowej, zachowując przy tym prawo do pełnego odszkodowania)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) praw. mors. zrzeczenie się na rzecz ubezpieczyciela praw do statku, który stracił swoją wartość handlową;

Wiktionary

Abandon (fr. "abandon", 'opuszczenie, odstąpienie') – w prawie morskim jest to zrzeczenie się przez armatora praw własności do ubezpieczonej rzeczy (ładunku lub statku) objętego ochroną ubezpieczeniową na rzecz ubezpieczyciela, które następuje po zgłoszeniu wypadku objętego umową ubezpieczeniową, jeśli ubezpieczonemu przysługuje prawo całkowitego odszkodowania.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W razie zaginięcia (…) statku lub znajdującego się na nim ładunku termin dla zgłoszenia abandonu biegnie od dnia, w którym statek był spodziewany w najbliższym porcie, do którego go skierowano.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈbãndɔ̃n, AS: abãndõn

Wiktionary


abandonware

rzeczownik zbiorowy, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) inform. oprogramowanie komputerowe, które nie jest dłużej wspierane ani reklamowane, uważane za porzucone przez jego twórców;

Wiktionary

Abandonware – oprogramowanie, którego twórca już nie sprzedaje i nie zapewnia dla niego obsługi. Spotyka się również użycie tego określenia w stosunku do oprogramowania, którego twórca świadomie zaprzestał rozwoju i wsparcia produktu. Określenie „abandonware” nie jest używane w odniesieniu do starszych wersji danego oprogramowania, które już nie są sprzedawane i wspierane, o ile producent nadal wspiera i sprzedaje oprogramowanie, które stanowi kontynuację tych wersji.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Ta gra to abandonware od dobrych dziesięciu lat.

Wiktionary


abaris

postać mitologiczna


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Abaris – postać w mitologii greckiej. Był mieszkańcem Kaukazu, przebywał na dworze Cefeusza, króla Etiopii i został zabity przez Perseusza wraz z etiopskimi wodzami.
  • Abaris – postać w mitologii greckiej. Był jednym z Dolionów, został zabity przez Jazona podczas bitwy Dolionów z Argonautami.
  • Abaris – jeden z Hiperboreadów.
  • Abaris – żołnierz występujący w Eneidzie Wergiliusza (IX. 344). Pochodził z armii Turnusa, króla Rutulów. Został zabity przez Trojańczyka Euryalosa

Wikipedia


abarognozja

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. brak odczuwania ciężaru przedmiotów trzymanych w ręku;

Wiktionary

Abarognozja ( abarognosis) – zmniejszenie lub całkowity brak czucia ucisku oraz odczuwania ciężaru przedmiotów trzymanych w rękach w sytuacji, gdy podstawowe zmysły są nienaruszone. Abarognozja spowodowana jest uszkodzeniem przeciwległego płata ciemieniowego.

Wikipedia


abarot

przysłówek sposobu

 (1.1) gwara. więz. z powrotem

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) gwara. więz. skierowanie obelgi z powrotem do osoby, która wypowiedziała ją pierwsza

Wiktionary

Wymowa:

IPA: abaˈrɔt, AS: abarot

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. abarotno

Wiktionary

Synonimy:

 (2.1) kołowrót

Wiktionary


abasiofilia

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. zaburzenie preferencji seksualnych polegające na odczuwaniu pociągu seksualnego do osób z dysfunkcjami narządów ruchu;

Wiktionary

Abasiofilia (z gr. "abazja" „niemożność chodzenia” i "philia" „miłość”) – zaburzenie preferencji seksualnych polegające na odczuwaniu pociągu seksualnego do osób z dysfunkcjami narządów ruchu, w szczególności tych, które używają urządzeń ortopedycznych takich jak kule czy wózki inwalidzkie. Wyraz "abasiofilia" został użyty po raz pierwszy przez amerykańskiego psychologa i seksuologa Johna Moneya w 1990 roku w pracy na temat parafilii.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌabasʲiɔˈfʲilʲja, AS: abas'iofʹilʹi ̯a

Wiktionary


abass

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zob. abaz.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) abaz, abazi, abbaz

Wiktionary


abassi

rzeczownik

 (1.1) miara masy (360 gramów) stosowana w Persji do początku XX wieku

 (1.2) srebrna moneta zdawkowa;

Wiktionary

Ab

Wikipedia

Synonimy:

 (1.2) abbaz

Wiktionary


abat

dawniej: przełożony opactwa; opat


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) daw. opat

 (1.2) daw. duchowny

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈabat, AS: abat

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abatysa ż., abbowie m., abbuś m.

Wiktionary


abatacept

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) farm. lek biologiczny o działaniu immunosupresyjnym, rekombinowane rozpuszczalne białko fuzyjne;

Wiktionary

Ab

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Abatacept jest stosowany u dorosłych pacjentów w leczeniu aktywnego reumatoidalnego zapalenia stawów o umiarkowanym lub ciężkim przebiegu.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabaˈtat͡sɛpt, AS: abatacept

Wiktionary


abaton

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) archit. hist. w starożytnej Grecji sypialnia dla pacjentów oczekujących cudownego uzdrowienia podczas snu;

 (1.2) archit. hist. święte miejsce, zazwyczaj okręg sakralny lub podziemne pomieszczenie przy świątyni greckiej, do którego dostęp mieli wyłącznie kapłani;

Wiktionary

Abaton (gr. ἄβατος ábatos – niedostępny) – termin architektoniczny o odmiennych znaczeniach:

Wikipedia

Wymowa:

IPA: aˈbatɔ̃n, AS: abatõn

Wiktionary


abatysa

dawniej: przełożona klasztoru żeńskiego w niektórych klasztorach


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. przełożona klasztoru żeńskiego

 (1.2) daw. ksieni, opatka

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabaˈtɨsa, AS: abatysa

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abat mos., abbowie mos., abbuś mos.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) przeorysza

 (1.2) ksieni, opatka

Wiktionary


abaz

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) numizm. srebrna moneta, dawniej funkcjonująca na terenie Chanatu Chiwy, Gruzji, Persji oraz chanatu gandżyńskiego;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W Elizabetpolu są prócz tego w obiegu dawne monety gandżyńskie: dżewatchański rubel albo besz-abaz (71 kop. sr.) on-szagi (42 kop.) besz-szagi (21 kop.) abaz (17 kop.).

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) abass, abazi, abbaz

Wiktionary


abaza

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) jęz. język abazyński

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Abaza – miasto w Rosji, w Chakasji
  • Aleksandr Abaza
  • Aleksiej Abaza
  • Aziz Abaza
  • Mykoła Abaza
  • Ołena Abaza

Wikipedia

Wymowa:

IPA: aˈbaza, AS: abaza

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Abazyńczyk mos., Abazynka ż., abazyjski m., abazyński m.

 przym. abazyjski, abazyński

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) (język) abazyjski, abazyński, abazyńszczyzna

Wiktionary


abazi

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zob. abaz.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) abaz, abass, abbaz

Wiktionary


abazja

utrata zdolności chodzenia


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. utrata możliwości chodzenia, przeważnie na skutek schorzeń systemu nerwowego;

Wiktionary

Abazja ( abasia, αβασία) – objaw kliniczny polegający na niemożności chodzenia, poruszania całością lub częścią kończyny dolnej, niedowładzie lub całkowitym porażeniu spowodowanym urazem, czasami łączy się z innym objawem – astazją. Objaw występuje jako element zaburzeń dysocjacyjnych lub schorzeń neurologicznych.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Chorzy z abazją zachowują pełną czynność kończyn dolnych w pozycji horyzontalnej.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈbazʲja, AS: abazʹi ̯a

Wiktionary


abazyjczycy

rdzenna ludność północnego Kaukazu, blisko spokrewniona z Czerkiesami; Abazyni, Abazyńczycy


SJP.pl


abazyjski

przymiotnik

 (1.1) zob. abazyński.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. abazyński

 rzecz. abazyński mrz., abaza n.

Wiktionary


abazyni

rdzenna ludność północnego Kaukazu, blisko spokrewniona z Czerkiesami; Abazyjczycy, Abazyńczycy


SJP.pl

Abazyni, Abazowie, Abazyjczycy, Abazyńczycy (abaz. абаза, "abaza"; ros. абазины, "abaziny") – rdzenna ludność (grupa etniczna) północnego Kaukazu, blisko spokrewniona z Czerkiesami. Zamieszkują północne stoki Kaukazu, głównie w Karaczajo-Czerkiesji (ok. 27,5 tys. osób), a także w niewielkich grupach w Adygei w okolicach Kisłowodzka. Około 60% to ludność wiejska.

Wikipedia


abazyńczycy

rdzenna ludność północnego Kaukazu, blisko spokrewniona z Czerkiesami; Abazyni, Abazyjczycy


SJP.pl


abazyński

język abazyński - język kaukaski używany przez Abazyńczyków, jeden z języków urzędowych Rosji


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) odnoszący się do Abazyńczyków

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. język należący do północno-zachodniej (abchasko-adygejskiej) grupy języków kaukaskich;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Abchaski jest blisko spokrewniony z językiem abazyńskim.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abaza n., Abazyńczyk mos., Abazynka ż.

 przym. abazyjski

Wiktionary

Synonimy:

 (2.1) abaza

Wiktionary


abażur

osłona na lampę


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) osłona na lampę lub świecznik, tłumiąca zbyt jaskrawe światło

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Abażur był w kolorze ciemnoczerwonym, dzięki temu w pokoju panował przyjemny półmrok.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈbaʒur, AS: abažur

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz.

:: zdrobn. abażurek mrz.

 przym. abażurowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) umbrelka, przest. umbra

Wiktionary


abażura

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. abażur

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabaˈʒura, AS: abažura

Wiktionary


abażurek

mały abażur


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od: abażur

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Lampka miała czerwony abażurek.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabaˈʒurɛk, AS: abažurek

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abażur mrz.

 przym. abażurkowy

Wiktionary


abażurkowy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z abażurkiem, dotyczący abażurka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abażurek m.

Wiktionary


abażurowy

→ abażur


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) zaopatrzony w abażur; związany z abażurem; taki jak abażur, przypominający abażur

Wiktionary

Patrz:

abażur

Przykłady

 (1.1) Włosy gęste, złotawe, prześlicznie utrzymane, fryzowane w modne abażurowych kształtów sploty, odsłaniały kark równie młodzieńczy, pełny i biały.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abażur mrz.

Wiktionary


abb

[czytaj: a-be-BE] Asea Brown Boveri - przedsiębiorstwo


SJP.pl

ABB Ltd ("Asea Brown Boveri") – międzynarodowy koncern z siedzibą główną w Zurychu. Działa w takich branżach jak automatyka, robotyka i energetyka; producent stacji i systemów elektroenergetycznych, aparatury elektrycznej, aparatur rozdzielczych wysokich, średnich oraz niskich napięć.

Wikipedia


abba

dawniej: tytuł biskupów lub uczonych


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • ABBA – zespół muzyczny
  • abba, ojcze – słowo pochodzenia aramejskiego,
  • Abba – rodzaj pająków
  • abba – manga autorstwa Tsutomu Nihei
  • Abba'el – król państwa Jamchad w Syrii
  • Abba – strumień w Australii, w stanie Australia Zachodnia

Wikipedia


abbacja

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. opactwo, klasztor

Wiktionary

Wymowa:

IPA: abˈːat͡sʲja, AS: a•bacʹi ̯a

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) abbacyja

Wiktionary


abbacyja

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. opactwo, klasztor

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) abbacja

Wiktionary


abbandonasi

określenie wykonawcze: swobodnie, bez skrępowania; abbandonatamente


SJP.pl


abbandonatamente

określenie wykonawcze: swobodnie, bez skrępowania; abbandonasi


SJP.pl


abbas

nazwisko


SJP.pl

Abbas (Abbas Ibn Abd Al Muttalib, ur. ok. 565, zm. ok. 653) – wódz arabski, stryj proroka Mahometa.

Wikipedia


abbasyda

członek dynastii 37 kalifów, panującej w latach 750-1258 w imperium muzułmańskim, mającym stolicę w Bagdadzie


SJP.pl


abbasydzi

członek dynastii 37 kalifów, panującej w latach 750-1258 w imperium muzułmańskim, mającym stolicę w Bagdadzie


SJP.pl

Ab

Wikipedia


abbasydzki

→ Abbasyda, → Abbasydzi


SJP.pl

Patrz:

Abbasyda, → Abbasydzi

abbazia

[czytaj: abacja] dawniej: Abacja (miasto w Chorwacji)


SJP.pl


abbe

nazwisko, m.in. Ernst Abbe (1840-1905), fizyk niemiecki


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Dorota Abbe (ur. 1973) – polska aktorka
  • Ernst Abbe (1840–1905) – niemiecki fizyk
  • Henryk Abbe (1920–2003) – polski aktor
  • (5224) Abbe – planetoida z grupy pasa głównego asteroid
  • Abbe – krater na Księżycu
  • Abe
  • Abee

Wikipedia


abbeville

[czytaj: abWIL] miasto we Francji


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto i gmina we Francji nad Sommą;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Abbeville – miejscowość i gmina we Francji
  • Abbéville-la-Rivière – miejscowość i gmina we Francji
  • Abbéville-lès-Conflans – miejscowość i gmina we Francji
  • Abbeville-Saint-Lucien – miejscowość i gmina we Francji
  • Okręg Abbeville – okręg w północno-wschodniej Francji
  • Abbeville – miasto w stanie Alabama, w hrabstwie Henry
  • Abbeville – miasto w stanie Georgia, w hrabstwie Wilcox
  • Abbeville – miasto w stanie Luizjana, w parafii Vermilion
  • Abbeville – miejscowość w stanie Missisipi, w hrabstwie Lafayette
  • Abbeville – miasto w stanie Karolina Południowa, w hrabstwie Abbeville
  • hrabstwo Abbeville (ang. Abbeville County) – hrabstwo w stanie Karolina Południowa
  • Abbeville – w Kanadzie

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W Bordeaux ciało zabójcy wieszano za nogi, w Abbeville włóczono je po ulicach, w Lille zmarłego wieszano, zmarłą palono.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Abwilczyk mos., Abwilka ż.

 przym. abwilski

Wiktionary


abbot

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Charles Greeley Abbot (1872–1973) – amerykański astrofizyk i astronom
  • George Abbot (1562–1633) – duchowny anglikański, arcybiskup Canterbury
  • John Abbot (1751–1840 lub 1841) – amerykański entomolog i ornitolog
  • Robert Abbot (1560–1617) – duchowny anglikański, biskup Salisbury
  • Henry Abbot – XVI-wieczny męczennik angielski
  • Abbot – krater na Księżycu
  • Abbot – miasto w stanie Maine, w hrabstwie Piscataquis
  • FV433 Abbot – brytyjska samobieżna haubicoarmata kalibru 105 mm
  • USS „Abbot” – nazwa amerykańskich okrętów

Wikipedia


abbott

nazwisko, m.in.: Berenice Abbott, amerykańska artystka fotografik


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Abbott – miasto w stanie Teksas, w hrabstwie Hill
  • gmina Abbott () – gmina w stanie Pensylwania, w hrabstwie Potter
  • Abbott – marka samochodu
  • Abbott Laboratories – amerykańskie przedsiębiorstwo farmaceutyczne
  • Tony Abbott – australijski polityk
  • Diane Abbott – brytyjska polityk
  • Jeff Abbott – amerykański pisarz
  • – amerykański producent teatralny, reżyser filmowy, dramaturg i scenarzysta
  • William Louis Abbott – amerykański lekarz, odkrywca i ornitolog

Wikipedia


abbowie

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) daw. opaci, księża

Wiktionary

Wymowa:

IPA: abˈːɔvʲjɛ, AS: a•bovʹi ̯e

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abat mos., abatysa ż., abbuś mos.

Wiktionary


abbozzo

[czytaj: abbocco] szkicowy zarys dzieła sztuki; abozzo


SJP.pl


abbreviatura

abrewiatura;
1. skróty stosowane w notacji muzycznej (np. b - bemol, # - krzyżyk);
2. system skrótów stosowany w starożytnych i średniowiecznych pismach;
3. w poligrafii: znak zastępujący jakiś wyraz (np. $)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zob. abrewiatura.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabːrɛvʲjaˈtura, AS: a•brevʹi ̯atura

Wiktionary


abbrewiator

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) rel. sekretarz lub notariusz w kancelarii papieskiej

 (1.2) rel. urzędnik soborowy

Wiktionary

Ab

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌabrɛˈvʲjatɔr, AS: abrevʹi ̯ator

Wiktionary


abbuś

dawniej, pogardliwie o księdzu; labuś


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pogard. ksiądz

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈabːuɕ, AS: a•buś

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abat mos., abatysa ż., abbowie mos., labuś mos.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) katabas, klecha, księżulo, labuś

Wiktionary


abbé

nazwisko, m.in. Ernst Abbe (1840-1905), fizyk niemiecki


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) tytuł honorowy we francuskim Kościele katolickim;

Wiktionary


abc

[czytaj: a-be-CE] ABC;
1. podstawowe, najważniejsze zasady, informacje z jakiejś dziedziny; abecadło, alfabet, elementarz;
2. książka z podstawowymi, najważniejszymi zasadami, informacjami z jakiejś dziedziny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) przen. podstawy czegoś

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • abc – sieć sklepów
  • abc – zagadnienie z teorii liczb
  • ABC

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Prezentować będziemy w kolejnych odcinkach abc makrobiotyki (…).

Wiktionary

Wymowa:

IPA: a‿bɛ‿ˈt͡sɛ, AS: a‿be‿ce

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) a b c, ABC

Wiktionary


abcalong

rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. spłata

 (1.2) gw-pl|Górny Śląsk. rata

Wiktionary


abcas

rzeczownik

 (1.1) daw. obcas

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) abzas

Wiktionary


abchaski

→ Abchazja


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Abchazją, dotyczący Abchazji lub jej mieszkańców

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. język używany w Abchazji;

Wiktionary

Patrz:

Abchazja

Przykłady

 (1.1) Podczas wojny domowej w Gruzji władze rosyjskie przyczyniły się w decydującym stopniu do przetrwania niezależnego państwa abchaskiego poprzez wsparcie militarne i finansowe.

 (2.1) Abchaski jest blisko spokrewniony z językiem abazyńskim.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: apˈxasʲci, AS: apχasʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Abchazja ż., Abchaz mos., Abchazka ż., abchaskość ż.

Wiktionary


abchaskojęzyczny

przymiotnik

 (1.1) taki, który posługuje się językiem abchaskim

 (1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem abchaskim

 (1.3) spisany, stworzony w języku abchaskim

Wiktionary

Wymowa:

IPA: apˈxaskɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: apχaskoi ̯ẽũ̯zyčny

Wiktionary


abchaskość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co jest abchaskie; cecha tych, którzy są abchascy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Abchazja ż., Abchaz m., Abchazka ż., abchaski mrz.

 przym. abchaski

Wiktionary


abchaz

mieszkaniec Abchazji


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Abchazji;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Napięcie między Abchazami a abchaskimi Gruzinami starał się łagodzić pierwszy gruziński prezydent Zwiad Gamsachurdia.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈapxas, AS: apχas

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Abchazja ż., abchaski mrz.

:: fż. Abchazka ż.

 przym. abchaski

Wiktionary


abchazja

republika autonomiczna w Gruzji


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. polit. adm. formalnie republika autonomiczna wchodząca w skład Gruzji;

Wiktionary

Abchazja ( Аҧсны – "Apsny", აფხაზეთი – "Apchazeti", Абха́зия – "Abchazija") – terytorium na wschodnim wybrzeżu Morza Czarnego, formalnie część Gruzji, faktycznie państwo nieuznawane (uznane przez 4 państwa na świecie, w tym Rosję) ze stolicą w Suchumi, położone nad Morzem Czarnym i na zachodnim Kaukazie. Zajmuje powierzchnię 8550 km², zamieszkuje je ponad 240 tys. osób.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Separatystyczny rząd Abchazji przyjmuje, że jest ona niepodległym państwem – jednostronna proklamacja niepodległości nastąpiła w 1992 roku.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: apˈxazʲja, AS: apχazʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abchaski mrz., Abchaz mos., Abchazka ż., abchaskość ż.

 przym. abchaski

Wiktionary


abchazka

mieszkanka Abchazji


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Abchazji

Wiktionary

Wymowa:

IPA: apˈxaska, AS: apχaska

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Abchazja ż., abchaskość ż., abchaski mrz.

:: fm. Abchaz mos.

 przym. abchaski

Wiktionary


abcug

dawniej:
1. odstęp między szeregami;
2. w kartach: wyjście, pociągnięcie; dziś zwykle w potocznym wyrażeniu "w krótkich abcugach" lub "w szybkich abcugach" - szybko, natychmiast


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) daw. odstęp, odległość, dystans

 (1.2) daw. karc. wyjście, pociągnięcie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Idą marszałki, damy, urzędniki, / W równych abcugach: pierwszy, drugi, czwarty (…).

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈapt͡suk, AS: apcuk

Wiktionary

Powiązane:

 czas. abcugować

Wiktionary


abcugować

czasownik przechodni dwuaspektowy

 (1.1) daw. potrącić lub potrącać z pensji

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Szczęsny nakazał tu wprost, aby „abszejty wstrzymane były, a dla łatwiejszego tych utrzymania forszus… nie jest im abcugowany”.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abcug m.

Wiktionary


abcybilder

rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. naklejka

Wiktionary


abcybinder

rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. naklejka

Wiktionary


abcyjbilder

rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. naklejka

Wiktionary


abcyksymab

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) farm. lek przeciwpłytkowy będący fragmentem Fab przeciwciała monoklonalnego przeciw receptorowi GPIIb/IIIa na powierzchni ludzkich płytek krwi;

Wiktionary

Ab

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Abcyksymab stosuje się u pacjentów poddawanych przezskórnym interwencjom wieńcowym.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌapt͡sɨˈksɨ̃map, AS: apcyksỹmap

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) abciksimab, c7E3 Fab; nazwa handlowa: ReoPro

Wiktionary


abdallah

1. popularne imię muzułmańskie;
2. nazwisko, m.in. Abderemane Ahmed Abdallah (1918-1989) - polityk Komorów, prezydent


SJP.pl


abdaniec

polski herb szlachecki; Abdank, Habdank, Awdaniec


SJP.pl


abdank

polski herb szlachecki; Habdank, Abdaniec, Awdaniec


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Abdank – polski herb szlachecki.
  • Abdank II – polski herb szlachecki.
  • Abakanowiczowie herbu Abdank
  • Abczyńscy herbu Abdank
  • Abłamowiczowie herbu Abdank
  • Abramowiczowie herbu Abdank
  • Białobrzescy herbu Abdank
  • Buczaccy herbu Abdank
  • Gasztołdowie herbu Abdank
  • Grocholscy herbu Abdank
  • Jazłowieccy herbu Abdank
  • Kowalscy herbu Abdank

Wikipedia


abdankowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) śrpol. zwalnianie ze służby

Wiktionary

Powiązane:

 czas. abdankować

Wiktionary


abdankować

czasownik niedokonany

 (1.1) śrpol. odprawić, zwolnić z obowiązków, rozpuścić wojsko

 (1.2) śrpol. odprawić, pożegnać się (z kimś)

 (1.3) śrpol. porzucać, zostawiać w spokoju

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabdãŋˈkɔvat͡ɕ, AS: abdãŋkovać

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abdankowanie n., habdank mrz.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1-3) war. habdankować

Wiktionary


abdera

starożytne miasto greckie nad Morzem Egejskim


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. miejscowość w Grecji, w administracji zdecentralizowanej Macedonia-Tracja;

 (1.2) geogr. hist. starożytne miasto, kolonia grecka w południowej Tracji nad Morzem Egejskim, niedaleko ujścia rzeki Nestos

 (1.3) geogr. hist. starożytne miasto portowe, kolonia kartagińska, znajdująca się na południowym wybrzeżu Półwyspu Iberyjskiego; ; obecnie odpowiada miejscowości

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Abdera – współczesna miejscowość i starożytne miasto na terenie obecnej Grecji
  • Abdera – gmina w Grecji, w regionie Macedonia Wschodnia i Tracja
  • Abdera – Abra, kolonia fenicka na Półwyspie Iberyjskim
  • Abdera – dawne biskupstwo w rzymskiej prowincji Rhodopeia

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Wedle świadectwa przekazanego przez Plutarcha filozof z Abdery jednoznacznie ujmował wzajemny stosunek sztuki oraz przyrody: człowiek stał się uczniem zwierząt i naśladując pająka, jaskółkę, łabędzia czy słowika, znalazł metody tkania, budowania, śpiewu.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abderyta mos., abderytka ż.

 przym. abderycki

Wiktionary


abderycki

→ Abdera


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) geogr. związany z Abderą, dotyczący Abdery, pochodzący z Abdery

Wiktionary

Patrz:

Abdera

Wymowa:

IPA: ˌabdɛˈrɨt͡sʲci, AS: abderycʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Abdera ż., abderyta mos., abderytka ż.

Wiktionary


abderyta

przenośnie: głupek, prostak, nieuk


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) hist. etn. mieszkaniec miasta Abdera w Tracji uchodzący w opinii starożytnych Greków za uosobienie głupoty, filisterstwa i kołtuństwa

 (1.2) książk. przen. głupiec, prostak, nieuk

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabdɛˈrɨta, AS: abderyta

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Abdera ż.

:: fż. abderytka ż.

 przym. abderycki

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) głupiec, prostak, nieuk

Wiktionary


abderytka

przenośnie: kobieta niewykształcona, prostaczka, nieuk


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) hist. mieszkanka miasta Abdera w Tracji

 (1.2) książk. przen. kobieta głupia, niewykształcona, prostaczka, nieuk

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Abdera ż.

:: fm. abderyta mos.

 przym. abderycki

Wiktionary


abdest

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) rel. nazwa rytualnych obmywań u muzułmanów, bez których nie wolno odprawiać zwykłych pięciu modlitw dziennych;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Abdest stanowi ważny przedmiot różnicy i nienawiści między Sunnitami i Szyitami, z których jedni twierdzą, że wodę lać trzeba od palców do łokcia, drudzy zaś że przeciwnie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈabdɛst, AS: abdest

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) wudu

Wiktionary


abdiasz

prorok biblijny; Obadiasz


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) bibl. postać biblijna, prorok;

 (1.2) rzad. imię|polski|m.;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Abdiasz (prorok)
  • Abdiasz (imię) – imię pochodzenia hebrajskiego
  • Abdiasz z Melku – postać fikcyjna

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) O Abdiaszu nie ma prawie żadnych wiadomości, jego krótka księga nie zawiera żadnych danych o autorze, poza pierwszym wersem, głoszącym, że jest ona „widzeniem Abdiasza”.

 (1.2) Mam na imię Abdiasz i pochodzę z Libanu.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. Abdiaszowy

Wiktionary


abditorium

skrzynia na relikwie w kościołach rzymsko-katolickich


SJP.pl


abdomen

1. w anatomii: brzuch;
2. w zoologii: odwłok


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) anat. brzuch

 (1.2) zool. odwłok

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • w anatomii: brzuch (jama brzuszna, mięśnie brzucha)
  • w zoologii: odwłok u owadów

Wikipedia

Wymowa:

IPA: abˈdɔ̃mɛ̃n, AS: abdõmẽn

Wiktionary

Powiązane:

 przym. abdominalny

Wiktionary


abdominalny

1. brzuszny;
2. odwłokowy


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) anat. brzuszny

 (1.2) zool. odwłokowy

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabdɔ̃mʲĩˈnalnɨ, AS: abdõmʹĩnalny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abdomen mrz.

Wiktionary


abdominoplastyka

operacyjna korekcja nadmiaru i wiotkości skóry brzucha


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. chirurgiczny zabieg kosmetyczny poprawiający wygląd brzucha poprzez skrócenie mięśni oraz usunięcie nadmiaru tłuszczu i skóry;

Wiktionary

Abdominoplastyka ( abdominoplasty), nazywana również plastyką brzucha – rozległy zabieg mający na celu likwidację wystającego fałdu brzusznego poprzez napięcie mięśni poprzecznych brzucha przy jednoczesnym pozbyciu się nadmiaru skóry i tkanki tłuszczowej. W wyniku przeprowadzenia zabiegu znacznej poprawie ulega wygląd brzucha, minusem operacji jest poprzecznie przebiegająca sporych rozmiarów blizna.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W przypadku całkowitej abdominoplastyki stosuje się znieczulenie ogólne, czyli pełne uśpienie pod kontrolą anestezjologa.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabdɔ̃ˈmʲĩnɔˈplastɨka, AS: abdõmʹĩnoplastyka

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) apronektomia, plastyka brzucha

Wiktionary


abdon

imię męskie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Abdon (imię) – semickie imię męskie
  • Abdon – sędzia biblijny
  • Abdon – miasto biblijne
  • Abdon – wieś w Anglii

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Na cmentarzu św. Poncjana znajdują się freski przynajmniej z VII w. przedstawiające Boga, jako starca koronującego kwiatami męczenników Abdona i Sennena.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈabdɔ̃n, AS: abdõn

Wiktionary


abdukcja

1. w fizjologii: odchylenie kończyny od osi ciała; odwodzenie;
2. u Arystotelesa: rozumowanie oparte na sylogizmie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) fizj. odchylenie kończyny od osi ciała;

 (1.2) log. rodzaj sylogizmu;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • abdukcja – ruch kończyny
  • rozumowanie abdukcyjne

Wikipedia

Przykłady

 (1.2) Według tradycyjnego rozumienia abdukcja jest zwykłym sylogizmem, zawiera jednak pewną miarę niepewności, co jest sytuacją częstą nie tylko w myśleniu naukowym, ale w myśleniu w ogóle.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: abˈdukt͡sʲja, AS: abdukcʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abduktor

 przym. abdukcyjny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) odwodzenie

 (1.2) rozumowanie abdukcyjne

Wiktionary


abdukcyjny

→ abdukcja


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) med. anat. związany z abdukcją

 (1.2) log. związany z abdukcją

Wiktionary

Patrz:

abdukcja

Powiązane:

 rzecz. abdukcja ż., abduktor m.

Wiktionary


abduktor

w anatomii: mięsień odciągający kończynę od osi ciała; odwodziciel


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) anat. mięsień odciągający kończynę od ciała;

Wiktionary

Ab

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W obrębie kończyny górnej abduktorami są mięśnie odwodzące palców o linii pośrodkowej dłoni i mięśnie odwodzące kończyny górnej.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: abˈduktɔr, AS: abduktor

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abdukcja ż.

 przym. abdukcyjny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) odwodziciel

Wiktionary


abdul

1. w gwarze uczniowskiej: osoba głupia, nierozgarnięta; tuman, bezmózgowiec, przygłup;
2. w gwarze przestępczej: Arab


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Pasterz Abdul z Dagestanu ma trzy żony i jedenaścioro dzieci.

Wiktionary


abdullah

popularne imię muzułmańskie


SJP.pl

Abdullah, Abdallah, Abd Allah ( ‏عبد ﷲ‎) to popularne wśród muzułmanów imię pochodzenia arabskiego oznaczające "sługa Allaha". Jest ono często przybierane przez osoby nowo nawrócone na islam.

Wikipedia


abdykacja

zrzeczenie się władzy przez panującego


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zrzeczenie się władzy, rezygnacja monarchy z tronu; ; Gloger.

Wiktionary

Ab

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Wiadomość o abdykacji Jana Kazimierza i o niepodobieństwie odsieczy doszła przez szlachtę do niewiast […]

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabdɨˈkat͡sʲja, AS: abdykacʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abdykowanie n.

 czas. abdykować dk./ndk.

 przym. abdykacyjny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) abdykowanie, dymisja, rezygnacja, zrzeczenie się

Wiktionary


abdykacyjny

przymiotnik od: abdykacja (np. akt abdykacyjny, pisma abdykacyjne)


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z abdykacją, dotyczący abdykacji

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) 8 grudnia 1936 król podjął decyzję o abdykacji, a dwa dni później podpisał dokumenty abdykacyjne w Fort Belvedere […]

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabdɨkaˈt͡sɨjnɨ, AS: abdykacyi ̯ny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abdykacja ż., abdykowanie n.

 czas. abdykować dk./ndk.

Wiktionary


abdykowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) polit. rezygnowanie ze sprawowania władzy przez monarchę, zrzekanie się tronu

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabdɨkɔˈvãɲɛ, AS: abdykovãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abdykacja ż.

 czas. abdykować dk./ndk.

 przym. abdykacyjny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) rezygnowanie, ustępowanie, zrzekanie się

Wiktionary


abdykować

zrzec lub zrzekać się tronu


SJP.pl

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. abdykować)

 (1.1) polit. zrzekać się władzy monarszej; dokonywać abdykacji

 (1.2) przen. rezygnować z czegoś

czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. abdykować)

 (2.1) polit. zrzec się władzy monarszej; dokonać abdykacji

 (2.2) przen. zrezygnować z czegoś

Wiktionary

Przykłady

 (2.1) Król abdykował na rzecz swojego brata.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabdɨˈkɔvat͡ɕ, AS: abdykovać

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abdykowanie n., abdykacja ż.

 przym. abdykacyjny

Wiktionary


abdżad

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) jęz. ogólna nazwa pism alfabetycznych stosowanych do zapisu niektórych języków, posiadających lub stosujących tylko znaki na oznaczenie spółgłosek;

Wiktionary

Ab

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Samogłoski krótkie są w piśmie arabskim pomijane, dlatego jest ono klasyfikowane jako abdżad.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈabd͡ʒat, AS: abǯat

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pismo spółgłoskowe

Wiktionary


abe

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Åbe – walońska nazwa gminy Aubel
  • Abe − rzeka
  • Abe − wodospad
  • Abbe
  • Abee

Wikipedia


abecadlarka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. początkowa uczennica

 (1.2) daw. lekcew. nauczycielka

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Marysia jest abecadlarką, całymi dniami siedzi nad elementarzem.

 (1.2) Idę dziś na wywiadówkę. Porozmawiam sobie z tą abecadlarką Jasia na temat zbyt trudnych prac domowych.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabɛt͡saˈdlarka, AS: abecadlarka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abecadło, abecadlarz, abecedariusz, abecadlnik

 przym. abecadłowy, abecadlny

 przysł. abecadłowo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) belferka

Wiktionary


abecadlarz

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) daw. początkowy uczeń

 (1.2) daw. lekcew. nauczyciel

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) przest. skorowidz

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jaś jest abecadlarzem, właśnie poznaje pierwsze literki.

 (1.2) Idę dziś na wywiadówkę. Porozmawiam sobie z tym abecadlarzem na temat wyrzucania uczniów z lekcji.

 (2.1) W abecadlarzu nie ma wszystkich nazwisk

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabɛˈt͡sadlaʃ, AS: abecadlaš

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abecadlarka ż., abecadlnik mrz., abecadło n., abecedariusz mos./mrz.

 przym. abecadlny, abecadłowy

 przysł. abecadłowo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) abecedariusz

 (1.2) belfer

Wiktionary


abecadlnik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) daw. elementarz, książka wprowadzająca

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Muszę kupić abecadlnik.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabɛˈt͡sadlʲɲik, AS: abecadlʹńik

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abecadlarka ż., abecadlarz mos./mrz., abecadło n., abecedariusz mos./mrz.

 przym. abecadłowy, abecadlny

 przysł. abecadłowo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) elementarz

Wiktionary


abecadlny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) daw. ułożony według kolejności liter w abecadle

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Lista jest abecadlna.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabɛˈt͡sadlnɨ, AS: abecadlny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abecadlarka ż., abecadlarz mos./mrz., abecadlnik mrz., abecadło n., abecedariusz mos./mrz.

 przym. abecadłowy

 przysł. abecadłowo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) współcz. alfabetyczny

Wiktionary


abecadło

1. przestarzałe: zestaw liter, czyli symboli graficznych dźwięków danego języka, ułożony w porządku tradycyjnym; alfabet;
2. podstawowe, najważniejsze zasady, informacje dotyczące jakiejś dziedziny; abc, ABC


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) jęz. zbiór wszystkich liter ułożony w ogólnie przyjętym porządku

 (1.2) przen. elementarne podstawy jakiejś dziedziny wiedzy, rzemiosła, itp.

 (1.3) gra towarzyska w XVIII wieku, obecnie znana jako „państwa i miasta”

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Polskie abecadło składa się z 32 liter.

 (1.1) Abecadło z pieca spadło (…)

 (1.1) Jaś musi się jeszcze podszkolić w abecadle.

 (1.2) Pan chce zostać profesjonalistą, jak pan nawet nie zna komputerowego abecadła?

 (1.3) Graliśmy wczoraj w abecadło.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabɛˈt͡sadwɔ, AS: abecadu̯o

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abecadlarka ż., abecadlarz mos./mrz., abecadlnik mrz., abecedariusz mos./mrz.

 przym. abecadłowy, abecadlny

 przysł. abecadłowo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) alfabet, daw. abiecadło, obiecadło

 (1.2) ABC

Wiktionary


abecadłowo

przysłówek sposobu

 (1.1) według alfabetu

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabɛt͡sadˈwɔvɔ, AS: abecadu̯ovo

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abecadlarka ż., abecadlarz mos./mrz., abecadlnik mrz., abecadło n., abecedariusz mos./mrz.

 przym. abecadlny, abecadłowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) alfabetycznie

Wiktionary


abecadłowy

→ abecadło; alfabetyczny, alfabetowy


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) ułożony według kolejności liter w abecadle

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Indeksy są abecadłowe.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabɛt͡sadˈwɔvɨ, AS: abecadu̯ovy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abecadlarka ż., abecadlarz mos./mrz., abecadlnik mrz., abecadło n., abecedariusz mos./mrz.

 przym. abecadlny

 przysł. abecadłowo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) alfabetyczny

Wiktionary


abecedariusz

w literaturze: utwór, najczęściej o charakterze żartobliwym, w którym kolejne wyrazy, wersy lub strofy zaczynają się od kolejnych liter alfabetu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) początkowy uczeń

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) skorowidz

 (2.2) liter. wiersz, w którym kolejne elementy zaczynają się kolejnymi literami alfabetu;

Wiktionary

Ab

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Jan jest abecedariuszem.

 (2.1) W abecedariuszu nie ma wszystkich nazwisk.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabɛt͡sɛˈdarʲjuʃ, AS: abecedarʹi ̯uš

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abecadlarka ż., abecadlarz mos./mrz., abecadlnik mrz., abecadło n.

 przym. abecadlny, abecadłowy

 przysł. abecadłowo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) abecadlarz

 (2.1) skorowidz

 (2.2) wiersz abecadłowy

Wiktionary


abel

postać biblijna; syn Adama i Ewy, zamordowany przez swego brata Kaina


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.;

 (1.2) bibl. drugi syn Adama i Ewy, brat Kaina

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Abel – imię męskie
  • Abel z Metzu – święty Kościoła katolickiego
  • Abel z Reims – święty Kościoła katolickiego
  • Abel – postać biblijna, syn Adama, brat Kaina
  • Abel – król duński w latach 1250–1252
  • Abel – arcybiskup lubelski i chełmski
  • Abel (przed 1757–1831) – rosyjski mnich
  • Abel Tasman – żeglarz holenderski
  • Caspar Abel – niemiecki teolog, historyk i poeta
  • Christian Ferdinand Abel – wirtuoz gry na violi da gamba
  • Clamor Heinrich Abel – niemiecki kompozytor i muzyk
  • Frederick Abel – angielski chemik i wynalazca

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Moja przyjaciółka uparła się, żeby swojego syna nazwać Abel.

 (1.2) A Abel był pasterzem owiec, a Kain oraczem.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈabɛl, AS: abel

Wiktionary

Powiązane:

frazeologia.

etymologia.

 etym|łac|Abel. < etym|gr|Ἅβελ. < etym|hebr|הבל. (hɛḇɛl) → tchnienie, opar, przen. nicość, marność; ewentualnie z etym|akadyjski|𒌉𒍑. (ablu) → syn pierworodny

uwagi.

 (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Imiona

tłumaczenia.

* angielski: (1.1) Abel; (1.2) Abel

* arabski: (1.1) هابيل m.

* baskijski: (1.1) Abel

* czeski: (1.1) Ábel, Abel

* esperanto: (1.1) Habelo

* fiński: (1.1) Aapeli

* francuski: (1.1) Abel m.

* hiszpański: (1.1) Abel m.

* islandzki: (1.1) Abel

* jidysz: (1.2) הבֿל m. (hewl)

* łaciński: (1.1) Abel m.

* niderlandzki: (1.1) Abel

* niemiecki: (1.1) Abel m.

* norweski (bokmål): (1.1) Abel; (1.2) Abel

* norweski (nynorsk): (1.1) Abel; (1.2) Abel

* nowogrecki: (1.1) Άβελ m.

* portugalski: (1.1) Abel m.; (1.2) Abel m.

* rosyjski: (1.1) Авель m.

* słowacki: (1.1) Ábel m.; (1.2) Ábel m.

* słoweński: (1.1) Abel m.

* starogrecki: (1.1) Ἀβέλ m., Ἅβελ m.; (1.2) Ἀβέλ m., Ἅβελ m.

* szwedzki: (1.1) Abel

* ukraiński: (1.1) А́вель m.; (1.2) А́вель m.

* węgierski: (1.1) Ábel; (1.2) Ábel

* włoski: (1.1) Abele m.; (1.2) Abele m.

źródła.

== Abel (język angielski.) ==

wymowa.

 amer. IPA|ˈeɪ.bəl.

 homofony|able.

 audio|LL-Q1860 (eng)-Naomi Persephone Amethyst (NaomiAmethyst)-Abel.wav.

znaczenia.

rzeczownik, nazwa własna

 (1.1) bibl. imię|angielski|m. Abel

odmiana.

przykłady.

składnia.

kolokacje.

synonimy.

antonimy.

hiperonimy.

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

Wiktionary

Synonimy:

antonimy.

hiperonimy.

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

frazeologia.

etymologia.

 etym|łac|Abel. < etym|gr|Ἅβελ. < etym|hebr|הבל. (hɛḇɛl) → tchnienie, opar, przen. nicość, marność; ewentualnie z etym|akadyjski|𒌉𒍑. (ablu) → syn pierworodny

uwagi.

 (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Imiona

tłumaczenia.

* angielski: (1.1) Abel; (1.2) Abel

* arabski: (1.1) هابيل m.

* baskijski: (1.1) Abel

* czeski: (1.1) Ábel, Abel

* esperanto: (1.1) Habelo

* fiński: (1.1) Aapeli

* francuski: (1.1) Abel m.

* hiszpański: (1.1) Abel m.

* islandzki: (1.1) Abel

* jidysz: (1.2) הבֿל m. (hewl)

* łaciński: (1.1) Abel m.

* niderlandzki: (1.1) Abel

* niemiecki: (1.1) Abel m.

* norweski (bokmål): (1.1) Abel; (1.2) Abel

* norweski (nynorsk): (1.1) Abel; (1.2) Abel

* nowogrecki: (1.1) Άβελ m.

* portugalski: (1.1) Abel m.; (1.2) Abel m.

* rosyjski: (1.1) Авель m.

* słowacki: (1.1) Ábel m.; (1.2) Ábel m.

* słoweński: (1.1) Abel m.

* starogrecki: (1.1) Ἀβέλ m., Ἅβελ m.; (1.2) Ἀβέλ m., Ἅβελ m.

* szwedzki: (1.1) Abel

* ukraiński: (1.1) А́вель m.; (1.2) А́вель m.

* węgierski: (1.1) Ábel; (1.2) Ábel

* włoski: (1.1) Abele m.; (1.2) Abele m.

źródła.

== Abel (język angielski.) ==

wymowa.

 amer. IPA|ˈeɪ.bəl.

 homofony|able.

 audio|LL-Q1860 (eng)-Naomi Persephone Amethyst (NaomiAmethyst)-Abel.wav.

znaczenia.

rzeczownik, nazwa własna

 (1.1) bibl. imię|angielski|m. Abel

odmiana.

przykłady.

składnia.

kolokacje.

synonimy.

Wiktionary


abel-mechola

według Starego Testamentu, jest to miejscowość gdzie mieszkał prorok Elizeusz


SJP.pl

Ab

Wikipedia


abelard

imię męskie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.;

Wiktionary

Abelard – imię męskie zapewne pochodzenia francuskiego (prowansalskiego), którego pierwotne znaczenie wywodzone jest od wyrazu prowansalskiego "abelha", oznaczającego „pszczelarza”. Jednak bywa ono także łączone z niemieckimi imionami "Adalhard" (dosł. „szlachetna siła”) bądź też "Eberhard" (dosł. „silny jak dzik”).

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Mój kolega postanowił, że jeśli urodzi mu się syn, to da mu na imię Abelard.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈbɛlart, AS: abelart

Wiktionary

Powiązane:

 przym. Abelardowy

Wiktionary


abelardowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Abelarda lub z nim związany


SJP.pl

przymiotnik dzierżawczy

 (1.1) przest. gwara. należący do Abelarda

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Abelard mos.

Wiktionary


abele

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Litwie, w okręgu poniewieskim;

Wiktionary

Abele ( Obeliai) – miasto na Litwie, w okręgu poniewieskim, w rejonie rakiszeckim, siedziba administracyjna gminy Abele. W 2011 roku liczyło 1074 mieszkańców.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) kolokacje miejscowość|D=Abeli|Ms=Abelach.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. abelski

Wiktionary


abelek

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) śrpol. wyprawiona skóra cielęca

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. war. habelek mrz., chabelek mrz.

 przym. abelkowy

Wiktionary


abelia

ozdobna roślina z rodziny przewiertniowatych, np. abelia wielokwiatowa, abelia koreańska


SJP.pl

Zobacz też: "Abelia" – rodzaj roślin.

Abelia – rzadkie imię żeńskie pochodzenia hebrajskiego, oznaczające "oddech, tchnienie". W języku francuskim jest żeńską formą imienia Abel. Może występować w postaciach Abella i Abelle.

Wikipedia


abelit

mieszanina wybuchowa złożona z azotanu amonu, trinitrotoluenu i soli kuchennej


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. materiał wybuchowy składający się z azotanu amonu, trinitrotoluenu, soli kamiennej i innych składników;

Wiktionary

Abelit – mieszanina wybuchowa amonowo-saletrzana (amatol) złożona z azotanu amonu, trotylu, dwunitrobenzenu i soli kamiennej. Swą nazwę zawdzięcza brytyjskiemu chemikowi i wynalazcy Frederickowi Augustusowi Abelowi. Jest używany i stosowany w górnictwie jako kruszący materiał wybuchowy.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Abelitu używa się w górnictwie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈbɛlʲit, AS: abelʹit

Wiktionary


abelita

członek sekty wczesnochrześcijańskiej powstałej w IV wieku w Afryce


SJP.pl


abelizaur

przedstawiciel rodziny dinozaurów gadziomiednicznych


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) paleont. rodzaj dinozaura żyjącego w późnej kredzie w Ameryce Południowej (Argentyna);

Wiktionary

Abelizaur ("Abelisaurus") – rodzaj dinozaura z rodziny abelizaurów żyjącego, w późnej kredzie w Ameryce Południowej (Argentyna). Był dwunożnym mięsożercą, mierzącym prawdopodobnie około 7-9 metrów długości. Wielkość określana jest tylko na podstawie badań nad czaszką, jedyną znaną częścią szkieletu.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Jedna jedyna znaleziona czaszka abelizaura jest niekompletna (…).

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabɛˈlʲizawr, AS: abelʹizau̯r

Wiktionary


abelizauroid

przedstawiciel nadrodziny dinozaurów z infrarzędu ceratozaurów


SJP.pl


abelizauroidy

nadrodzina dinozaurów z infrarzędu ceratozaurów


SJP.pl

Abelizauroidy (Abelisauroidea) – nadrodzina teropodów z grupy ceratozaurów (Ceratosauria). Definiowana jako najwęższy klad obejmujący gatunki "Carnotaurus sastrei" i "Noasaurus leali", lub jako klad obejmujący "Carnotaurus sastrei" i wszystkie teropody bliżej spokrewnione z nim niż z "Ceratosaurus nasicornis".

Wikipedia


abelizaury

rodzina dinozaurów gadziomiednicznych


SJP.pl

Abelizaury (Abelisauridae) – mający rangę rodziny klad teropodów z grupy ceratozaurów. Zamieszkiwały one dawny południowy superkontynent Gondwanę od środkowej jury do końca kredy. Ich skamieniałości odnajdywano w dzisiejszych Afryce, Ameryce Południowej, na Subkontynencie Indyjskim, na Madagaskarze i w Europie.

Wikipedia


abelkowy

przymiotnik

 (1.1) śrpol. związany z abelkiem; wykonany z abelka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abelek mrz.

Wiktionary


abelowy

w matematyce: grupa abelowa (przemienna) - grupa, w której działanie jest przemienne


SJP.pl


abelsonit

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) miner. minerał organiczny odkryty w 1975 roku;

Wiktionary

Abelsonit – minerał organiczny pierwszy raz wykryty w 1975 roku w próbkach łupków bitumicznych pochodzących z Green River Formation w hrabstwie Uintah. Spotykany także w Kolorado. Nazwa pochodzi od nazwiska odkrywcy Philipa Hauge’a Abelsona, amerykańskiego fizyka.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Abelsonit posiada trójskośny układ krystalograficzny.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabɛlˈsɔ̃ɲit, AS: abelsõńit

Wiktionary


abenceragowie

ród grenadzki, potężny w XV w.


SJP.pl


abentajer

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) daw. fałszywy kamień, podróbka kamienia szlachetnego

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nie wszystkoć to szmaragd, co się zieleni, najdziesz i abentajer, co wnet farbę zmieni.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabɛ̃nˈtajɛr, AS: abẽntai ̯er

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) obentajer, abentair

Wiktionary


abercjusz

imię męskie


SJP.pl


aberdeen

[czytaj: Aberdin] miasto w Szkocji i w Stanach Zjednoczonych


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki lub rzad. męski, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w północno-wschodniej Szkocji (Wielka Brytania);

 (1.2) geogr. nazwy kilku innych miejscowości na świecie

Wiktionary

Ab

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Aberdeen położone jest nad ujściem rzek Don i Dee do Morza Północnego.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Aberdyńczyk mos., Aberdynka ż.

 przym. aberdyński

Wiktionary


aberdynka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pl-reforma2026|Aberdynka. (mieszkanka Aberdeen)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabɛrˈdɨ̃ŋka, AS: aberdỹŋka

Wiktionary


aberdyńczyk

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pl-reforma2026|Aberdyńczyk. (mieszkaniec Aberdeen)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabɛrˈdɨ̃j̃n͇t͡ʃɨk, AS: aberdỹĩ ̯ṇčyk

Wiktionary


aberdyński

przymiotnik

 (1.1) od rzeczownika Aberdeen, związany z Aberdeen

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabɛrˈdɨ̃j̃sʲci, AS: aberdỹĩ ̯sʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Aberdeen, Aberdyńczyk, Aberdynka

Wiktionary


abernathyit

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) miner. rzadki, uwodniony minerał zawierający tlenki uranu

Wiktionary

Abernathyit – rzadki, uwodniony minerał zawierający tlenki uranu.

Pierwszy raz wydobyty ze złóż uranu niedaleko Moab w stanie Utah.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Abernathyit po raz pierwszy został wydobyty ze złóż uranu niedaleko Moab w stanie Utah.

Wiktionary


aberracja

1. odchylenie od stanu normalnego; nieprawidłowość, nienormalność, dewiacja;
2. w astronomii: pozorne odchylenie położenia ciała niebieskiego wynikające z ruchu obserwatora;
3. w optyce: wada układu optycznego powodująca zniekształcenie lub zabarwienie obrazu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) erud. odchylenie od normalnego stanu; nieprawidłowość;

 (1.2) astr. pozorne odchylenie ciał niebieskich od ich rzeczywistego położenia wywołane ruchem Ziemi po orbicie albo jej obrotem;

 (1.3) opt. wada soczewek powodująca nieostrość, zabarwienie bądź zniekształcenie obrazu; wada odwzorowywania obrazu przez układy optyczne;

 (1.4) genet. zmiana w strukturze chromosomów występująca samorzutnie w warunkach naturalnych, a także wywoływana sztucznie działaniem promieniowania jonizującego, różnych związków chemicznych itp., powodująca dziedziczne zmiany cech organizmu;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • aberracja chromosomowa,
  • aberracja (genetyczna lub fenotypowa) – osobnik (lub osobniki) różniący się od pozostałych przedstawicieli gatunku,
  • aberracja optyczna,
  • aberracja w psychologii,
  • aberracja światła – w astronomii jest to zjawisko polegające na pozornym ruchu położenia kątowego ciał niebieskich.
  • aberracja chromatyczna
  • zmienność

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Dewiacja jest aberracją.

 (1.2) Aberracja dobowa ciała astralnego.

 (1.3) Aberrację zmniejsza się, stosując zamiast pojedynczej soczewki zespół soczewek wykonanych z różnych gatunków szkła (…)

 (1.4) Aberracje popromienne chromosomów mogą być potęgowane przez czynniki zewnętrzne, np. temperaturę.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabɛrˈːat͡sʲja, AS: abe•racʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aberracyjność ż.

 przym. aberracyjny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) anomalia, dewiacja, odchylenie, nienormalność, nieprawidłowość, zboczenie

 (1.2) aberracja astronomiczna, aberracja gwiezdna, aberracja światła, anomalia, odchylenie

 (1.3) aberracja optyczna, chromatyzm

 (1.4) aberracja chromosomowa

Wiktionary


aberracyjność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co jest aberracyjne; cecha tych, którzy są aberracyjni

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) On nie zachowuje się normalnie. Mamy tu do czynienia z jakąś aberracyjnością.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aberracja ż.

 przym. aberracyjny

 przysł. aberracyjnie

Wiktionary


aberracyjny

przymiotnik od: aberracja (np. aberracyjne pomysły; odchylenie aberracyjne; czynniki aberracyjne; aberracyjne podwojenie odcinka chromosomu)


SJP.pl

przymiotnik jakościowy

 (1.1) nieprawidłowy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Mam dość jego aberracyjnego zachowania!

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabɛrːaˈt͡sɨjnɨ, AS: abe•racyi ̯ny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aberracja ż., aberracyjność ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieprawidłowy

Wiktionary


aberratywny

przymiotnik

 (1.1) przest. rzad. aberracyjny

Wiktionary


aberrometr

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) techn. diagnostyczne urządzenie laserowe służące do pomiaru aberracji układu optycznego oka

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) aberroskop

Wiktionary


aberroskop

diagnostyczne urządzenie laserowe służące do pomiaru aberracji układu optycznego oka; aberrometr


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) diagnostyczne urządzenie laserowe służące do pomiaru aberracji układu optycznego oka

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) aberrometr

Wiktionary


abertam

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) kulin. rodzaj sera wytwarzanego z mleka owczego w Czechach;

Wiktionary

Abertam – rodzaj sera wytwarzanego z mleka owczego w Czechach. Produkuje się go w Karlowych Warach.

Jest to ser twardy, o ostrym smaku, wytwarza się na nim naturalna żółta lub pomarańczowa skórka. Zawartość tłuszczu wynosi 45%. Ser ten dojrzewa dwa miesiące.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Abertam to ser twardy, o ostrym smaku.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈbɛrtãm, AS: abertãm

Wiktionary


abetalipoproteinemia

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. choroba genetyczna, dziedziczona autosomalnie recesywnie, spowodowana niedoborem apoB;

Wiktionary

Abetalipoproteinemia, zespół Bassena-Kornzweiga) – choroba genetyczna, dziedziczona autosomalnie recesywnie, spowodowana mutacjami genu kodującego białko MTP ("microsomal triglyceride transfer protein"). Wynikiem tego jest niedobór cholesterolu i trójglicerydów oraz całkowity brak chylomikronów, LDL i VLDL w osoczu.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Abetalipoproteinemia to choroba dziedziczna.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabɛtalʲipɔprɔtɛjĩˈnɛ̃mʲja, AS: abetalʹipoprotei ̯ĩnẽmʹi ̯a

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) zespół Bassena-Kornzweiga, skr. ABL

Wiktionary


abewilski

→ Abbeville (miasto we Francji); abwilski


SJP.pl


abfal

rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. błąd

 (1.2) gw-pl|Górny Śląsk. odpadek

 (1.3) gw-pl|Górny Śląsk. pejor. głupek

 (1.4) gw-pl|Górny Śląsk. anomalia, nieprawidłowość

Wiktionary


abgarowicz

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Abgarowiczowie – rodzina ormiańska
  • Abgarowicz (herb szlachecki)
  • Kajetan Abgarowicz (1856-1909) – pisarz
  • Kazimierz Abgarowicz (1888-1968) – polski filolog klasyczny
  • Łukasz Abgarowicz (ur. 1949) – polityk

Wikipedia


abherenty

środki przeciw przywieraniu stykających się powierzchni (np. talk, puder formierski)


SJP.pl


abhezyjny

taki, który zapobiega łączeniu się powierzchniowych warstw dwóch różnych ciał zetkniętych ze sobą; antyadhezyjny, przeciwadhezyjny


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) rzad. zapobiegający przywieraniu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Talk jest środkiem abhezyjnym.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abhezja ż., abherent m.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) przeciwadhezyjny, częściowo nieprzyczepny

Wiktionary


abhorencja

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. niezgoda na coś, sprzeciw

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌapxɔˈrɛ̃nt͡sʲja, AS: apχorẽncʹi ̯a

Wiktionary


abi

skrótowiec

 (1.1) = praw. administrator bezpieczeństwa informacji

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Åbî – walońska nazwa miejscowości Auby-sur-Semois
  • Abi – rzeka
  • Abi – miejscowość
  • Abi – niemieckie czasopismo
  • Abi – imię żeńskie
  • ABI

Wikipedia

Wymowa:

IPA: a‿bɛ‿ˈi, AS: a‿be‿i

Wiktionary


abiasz

imię, m.in.: Abiasz, król Judy; Abijjam


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) bibl. biblijne imię męskie;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Abiasz – syn Bechera, wnuk Beniamina
  • Abiasz – kapłan za czasów króla Dawida
  • Abiasz – syn sędziego Samuela
  • Abiasz – kapłan, któremu przydzielono ósmą grupę kapłańską.
  • Abiasz – królewicz izraelski, syn Jeroboama I
  • Abiasz – zm. ok. 911 p.n.e., król Judy
  • Abiasz – imię męskie

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Ojciec, Zachariasz, był z kapłańskiego rodu Abiasza , a matka, Elżbieta, z rodu Aarona.

Wiktionary


abiatar

postać biblijna, arcykapłan, syn Achimeleka


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) bibl. arcykapłan za czasów króla Dawida;

Wiktionary

Abiatar – postać biblijna ze Starego Testamentu.

Syn Achimeleka, kapłana za czasów króla Saula. Kiedy królem został Dawid, Abiatar został arcykapłanem wspólnie z Sadokiem. Po śmierci Dawida brał udział w spisku, by osadzić na tronie Adoniasza, a nie Salomona. Został ukarany wygnaniem. Abiatar mieszkał w Nob, opodal Jerozolimy. Jego losy są przedstawione w Pierwszej i Drugiej Księdze Samuela oraz Pierwszej Księdze Królewskiej.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Ten przez swoich posłańców - kapłanów Sadoka i Abiatara - przekonał lud, aby przywrócić mu rządy.

Wiktionary


abidżan

miasto w Wybrzeżu Kości Słoniowej


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto, siedziba rządu Wybrzeża Kości Słoniowej;

Wiktionary

Abidżan (fr. "Abidjan") – największe miasto, główny ośrodek gospodarczy, naukowo-kulturalny i turystyczny Wybrzeża Kości Słoniowej, położony na południu kraju, do 1983 roku stolica państwa.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Między Lagos i Abidżanem żyje w nich 70 mln ludzi.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈabʲid͡ʒãn, AS: abʹiǯãn

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Abidżańczyk mos., Abidżanka ż.

 przym. abidżański

Wiktionary


abidżanka

mieszkanka Abidżanu (miasta w Wybrzeżu Kości Słoniowej)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pl-reforma2026|Abidżanka. (mieszkanka Abidżanu)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabʲiˈd͡ʒãnka, AS: abʹiǯãnka

Wiktionary


abidżańczyk

mieszkaniec Abidżanu (miasta w Wybrzeżu Kości Słoniowej)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pl-reforma2026|Abidżańczyk. (mieszkaniec Abidżanu)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabʲiˈd͡ʒãj̃n͇t͡ʃɨk, AS: abʹiǯãĩ ̯ṇčyk

Wiktionary


abidżański

→ Abidżan (miasto w Wybrzeżu Kości Słoniowej)


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) geogr. związany z Abidżanem, dotyczący Abidżanu, pochodzący z Abidżanu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Warto zobaczyć abidżański park narodowy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabʲiˈd͡ʒãj̃sʲci, AS: abʹiǯãĩ ̯sʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Abidżan mrz., Abidżańczyk mos., Abidżanka ż.

Wiktionary


abiecadło

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) daw. abecadło (zbiór liter)

 (1.2) daw. przen. abecadło (podstawy)

 (1.3) daw. abecadło (gra towarzyska)

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Alfabeth, abiecadło, zebranie liter, z których się składaią słowa każdego języka. sic.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabʲjɛˈt͡sadwɔ, AS: abʹi ̯ecadu̯o

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. daw. abiecadlarz

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1-2) daw. obiecadło

Wiktionary


abietyna

substancja żywiczna z drzew iglastych


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) chem. substancja żywiczna otrzymywana z drzew iglastych głównie z jodły

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Abietyna jest nierozpuszczalna w wodzie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabʲjɛˈtɨ̃na, AS: abʹi ̯etỹna

Wiktionary

Powiązane:

 przym. abietynowy

Wiktionary


abietynowy

pochodzący od kwasu abietynowego


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) chem. odnoszący się do abietyny, związany z abietyną

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Kwas abietynowy rozpuszcza się w etanolu.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabʲjɛtɨ̃ˈnɔvɨ, AS: abʹi ̯etỹnovy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abietyna ż.

Wiktionary


abigail

[czytaj: Abigejl]
1. imię żeńskie;
2. nazwa polskiego zespołu metalowego


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.;

Wiktionary

Abigail, Abigajl – imię żeńskie pochodzenia biblijnego. Wywodzi się od hebrajskiego imienia אביגיל "Awigajil" znaczącego „radość ojca”, „mój ojciec się uradował”.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Kiedy Abigail spostrzegła Dawida, szybko zsiadła z osła i upadłszy na twarz przed Dawidem, oddała mu pokłon aż do ziemi.

Wiktionary

Powiązane:

 zdrobn. Abi

Wiktionary


abihu

postać biblijna ze Starego Testamentu, syn Aarona


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) bibl. imię|polski|m.;

Wiktionary

Ab

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Wstąpił Mojżesz wraz z Aaronem, Nadabem, Abihu i siedemdziesięciu starszymi Izraela.

Wiktionary


abijjam

imię, m.in.: Abijjam, król Judy; Abiasz


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) zob. Abiasz.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Syn jego Abijjam został w jego mieście królem.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) Abiasz, Abiam, Abijahu, Abijasz

Wiktionary


abila

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Abila – nazwa miasta Abel Bet-Maaka (Abel, Abel-Maim, Abilena, Abilena Lizaniasza) w okresie hellenistycznym
  • Abila – nazwa Abel-Szitim (Szitim) w czasach rzymskich

Wikipedia


abilena

region położony na północny zachód od Damaszku


SJP.pl


abimelek

król izraelski


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Abimelek – król Geraru (Księga Rodzaju)
  • Abimelek – syn Gedeona
  • Abimelek – sługa Jeremiasza (4 Księga Barucha)

Wikipedia


abiogeneza

według popularnego w starożytności i średniowieczu poglądu: samorzutne powstanie niższych organizmów z nieorganicznej lub organicznej materii nieożywionej (np. much ze zgniłego mięsa, żab z mułu rzecznego); samorództwo, autogonia


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biol. spontaniczne powstawanie życia z materii nieożywionej;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Pierwszym krokiem obalającym teorię arystotelowskiej abiogenezy było wykazanie przez Włocha Francesco Rediego w 1668, że robaki obserwowane w gnijącym mięsie nie powstają samoistnie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabʲjɔɡɛ̃ˈnɛza, AS: abʹi ̯ogẽneza

Wiktionary

Powiązane:

 przym. abiogenny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) samorództwo

Wiktionary


abiogenezo

forma rzeczownika.

 (1.1) W. lp. od: zob. abiogeneza.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabʲjɔɡɛ̃ˈnɛzɔ, AS: abʹi ̯ogẽnezo

Wiktionary


abiogenny

w biologii: odnoszący się do abiogenezy (samorództwa); samorodny


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) biol. powodujący powstawanie niższych organizmów z substancji nieorganicznej; w odniesieniu do niższych organizmów: powstający z substancji nieorganicznej

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabʲjɔˈɡɛ̃nːɨ, AS: abʹi ̯ogẽ•ny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abiogeneza ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) samorodny

Wiktionary


abiologia

nauka o ciałach nieorganicznych


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nauka o ciałach nieorganicznych

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Mój przyjaciel interesuje się abiologią.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabʲjɔˈlɔɟja, AS: abʹi ̯oloǵi ̯a

Wiktionary


abiologiczny

dotyczący abiologii


SJP.pl


abioseston

drobne cząsteczki mineralne zwietrzałych skał i rozłożonych szczątków organicznych, występujące w postaci zawiesiny w zbiornikach wodnych i tworzące osady denne; trypton


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) drobne cząsteczki mineralne zwietrzałych skał i rozłożonych szczątków organicznych, występujące w postaci zawiesiny w zbiornikach wodnych i tworzące osady denne;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Abioseston jest zawiesiną.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabʲjɔˈsɛstɔ̃n, AS: abʹi ̯osestõn

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) trypton

Wiktionary


abiotyczny

w biologii: związany z nieożywionymi elementami środowiska; nieożywiony


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) nieożywiony

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Każdy organizm żyje w określonym środowisku, w ekosystemie, na który składają się elementy […] abiotyczne oraz wszystkie zasiedlające je organizmy […].

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabʲjɔˈtɨt͡ʃnɨ, AS: abʹi ̯otyčny

Wiktionary


abioza

stan całkowitego zahamowania funkcji życiowych organizmu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) stan całkowitego wstrzymania procesów życiowych;

Wiktionary

Abioza – całkowite zatrzymanie wszelkich procesów życiowych.

Wiąże się to także z całkowitą inaktywacją enzymów oraz zlikwidowaniem (zabiciem lub usunięciem) wszelkich mikroorganizmów.

Proces ten jest wykorzystywany w zapewnianiu bezpieczeństwa zdrowotnego żywności. Prowadzi do zahamowania rozwoju mikroorganizmów w pożywieniu, a także do wydłużenia lagfazy.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: aˈbʲjɔza, AS: abʹi ̯oza

Wiktionary


abiram

postać biblijna


SJP.pl


abisag

postać biblijna ze Starego Testamentu; Abiszag


SJP.pl


abisal

strefa wód morskich i oceanów rozciągająca się od ok. 1700 do ok. 6000 metrów poniżej lustra wody; bezświetlna, o niskiej temperaturze i wysokim ciśnieniu wody; abysal; strefa głębinowa


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) geogr. najgłębsza strefa wód oceanicznych poniżej 1700 m wraz z dnem, charakteryzująca się brakiem światła słonecznego;

Wiktionary

Abisal, abysal, strefa głębinowa, strefa abysalna (od gr. "ábyssos" – bezdenna głębia, otchłań) – strefa głębokościowa mórz, oceanów i głębokich jezior pomiędzy strefą batialną a hadalną (głębokości od ok. 1700 m pod poziomem lustra wody). Jest najuboższa w składniki pokarmowe, pozbawiona światła, charakteryzuje się niską temperaturą (ok. 3 °C) i wysokim ciśnieniem wody (ok. 300-600 atmosfer).

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Fauna abisalu cechuje się zanikiem lub nadmiernym rozwojem narządów wzroku w postaci organów świetlnych, wytworzeniem delikatnych narządów dotyku oraz niezwykłymi kształtami.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈbʲisal, AS: abʹisal

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abysal mrz.

 przym. abisalny, abysalny, abisalowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) abysal, strefa abisalna, strefa abysalna, strefa głębinowa

Wiktionary


abisalny

głębokomorski, denny; abysalny


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) geogr. związany z abisalem, dotyczący abisalu lub w nim istniejący

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Na równinach abisalnych znajdują się złoża konkrecji polimetalicznych – brył zbudowanych ze związków manganu, niklu, żelaza, kobaltu, miedzi z domieszkami innych metali, będące obiektem zainteresowania ze strony ludzi pod kątem ich gospodarczego wykorzystania.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabʲiˈsalnɨ, AS: abʹisalny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abisal, abysal

 przym. abysalny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) abysalny, pot. głębinowy, głębokomorski, głębokowodny, denny

Wiktionary


abisalowy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z abisalem, dotyczący abisalu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abisal m.

Wiktionary


abisobental

część składowa abisalu, głębokie dno basenu oceanicznego sięgające przeciętnie 2000-6000 m głębokości; abysobental


SJP.pl


abisobiont

abisofil; zwierzę żyjące w abisalu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy

 (1.1) zool. zwierzę żyjące w strefie abisalu;

Wiktionary

Abisobiont – zwierzę żyjące w strefie abisalu, występuje w niewielkim zagęszczeniu. Panujące tam warunki środowiskowe, jak całkowity brak światła, wysokie ciśnienie, względnie stała temperatura, stałe zasolenie, sprawiają, że jest to organizm cudzożywny. Jednorodność środowiskowa powoduje ich słabe geograficzne zróżnicowanie.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌabʲiˈsɔbʲjɔ̃nt, AS: abʹisobʹi ̯õnt

Wiktionary


abisofil

abisobiont; zwierzę żyjące w abisalu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) zool. zob. abisobiont.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) abisobiont

Wiktionary


abisopelagial

część abisalu, toń wodna sięgająca do 6000 m głębokości; obejmuje wody, w których panuje całkowita ciemność


SJP.pl


abisyn

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) gw-pl|Warszawa. żyd

Wiktionary


abisynia

dawna nazwa Etiopii


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. daw. Etiopia;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Abisynia jest wprawdzie państwem chrześcijańskiem, ale południowe dzikie plemięemiona są albo pogańskie, albo wyznają islam (…). sic.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabʲiˈsɨ̃ɲja, AS: abʹisỹńi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Abisyńczyk mos., abisyńczyk mzw., Abisynka ż., abisynka ż.

 przym. abisyński

Wiktionary


abisyniak

gatunek ptaka z rodziny krukowatych


SJP.pl

Abisyniak ("Zavattariornis stresemanni") – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny krukowatych (Corvidae). Występuje endemicznie na południu Etiopii, zasiedlając niewielki obszar wzdłuż jednego z pasm Wyżyny Abisyńskiej. Zagrożony wyginięciem ze względu na ocieplanie się klimatu i niewielki areał występowania.

Wikipedia


abisynka

1. rodzaj studni;
2. herbatnik;
3. mieszanka kawy zbożowej i cykorii;
4. pompa ręczna


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) syst. icht. nazwa systematyczna|Nannaethiops., rodzaj ryb z rodziny prostnikowatych (abisynowatych)

 (1.2) bot. nazwa systematyczna|Triticum abyssinicum|ref=tak., gatunek pszenicy

 (1.3) pot. studnia abisyńska, studnia z pompą rurową wbijana lub wkręcana, służąca do dobywania niewielkiej ilości wody z głębokości 5-7 m, napędzana ręcznie dźwignią

 (1.4) daw. ciemnobrązowy herbatnik produkowany przez Zakłady Przemysłu Cukierniczego „22 Lipca” w Warszawie

 (1.5) daw. rodzaj kawy zbożowej mieszanej z cykorią

Wiktionary

Przykłady

 (1.3) U moich dziadków na wsi wodę noszono wiadrami ze starej abisynki na podwórzu.

 (1.4) Do zamówionej kawy dawaliśmy klientom zawsze abisynkę lub wafelek.

 (1.5) Pamiętam z dzieciństwa smak abisynki z mlekiem do bułki z dżemem na śniadanie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabʲiˈsɨ̃nka, AS: abʹisỹnka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Abisynka ż., Abisynia ż., abisynowate nmos., Abisyńczyk mos.

 przym. abisyński

 przysł. abisyńsko

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) pszenica abisyńska

 (1.3) studnia abisyńska

Wiktionary


abisyńczyk

potocznie: kot abisyński


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) pot. zool. felinol. kot abisyński

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Obecnie uszy abisyńczyków są bardzo duże, szerokie u podstawy, lekko zaokrąglone na końcu.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Abisynia ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) kot abisyński

Wiktionary


abisyński

1. → Abisynia;
2. studnia abisyńska - studnia w postaci stalowej rury wbitej w ziemię, z ręczną pompą, służąca do pobierania niewielkich ilości wody


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) hist. związany z Abisynią (współcz. Etiopia)

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Włosi dokonali zbrojnej prowokacji na granicy abisyńskiej pod Ual-ual, podczas której zginęło ponad stu żołnierzy abisyńskich i sześćdziesięciu włoskich.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabʲiˈsɨ̃j̃sʲci, AS: abʹisỹĩ ̯sʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Abisynia ż., Abisynka ż., abisynka ż., Abisyńczyk mos.

Wiktionary


abiszag

postać biblijna ze Starego Testamentu; Abisag


SJP.pl

Abiszag (X w. p.n.e.) – piękna dziewczyna z Szunem, która opiekowała się Dawidem u schyłku jego lat.

Wikipedia


abiszaj

postać biblijna ze Starego Testamentu


SJP.pl

Abiszaj – postać biblijna ze Starego Testamentu.

Spokrewniony z królem Dawidem, brat Joaba; jeden z generałów Dawida. Patrz: 1 Sm 26,6-12 i 2 Sm 10,910; 16,9.11-12; 18,2.

Wikipedia


abitella

odmiana włoskiego sera twarogowego z okolic Piemontu


SJP.pl

rzeczownik

 (1.1) odmiana włoskiego sera twarogowego z okolic Piemontu

Wiktionary


abituria

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. rzad. świadectwo dojrzałości, matura

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wszyscy uczniowie otrzymali abiturię.

 (1.1) (…) kredytów za religię nie wlicza się do ogólnej liczby 160 kredytów, wymaganych do abiturii.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabʲiˈturʲja, AS: abʹiturʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abiturientka ż., abiturient mos.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) matura

Wiktionary


abituriencki

przymiotnik

 (1.1) związany z abiturientami (maturzystami); przeznaczony dla nich

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Świetnie się bawiłam na balu abiturienckim.

Wiktionary


abiturient

książkowo: uczeń kończący szkołę, zwykle średnią, dopuszczony do matury


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) książk. uczeń kończący szkołę średnią, przystępujący do matury;

Wiktionary

Abiturient – maturzysta, osoba, która zbliża się do ukończenia szkoły średniej i została dopuszczona do matury.

Abiturient po ukończeniu szkoły średniej staje się absolwentem i ma wówczas wykształcenie średnie. Zdanie egzaminu maturalnego umożliwia uzyskanie świadectwa dojrzałości, które jest rzeczą dodatkową w stosunku do wykształcenia średniego.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W naszej szkole do matury przystąpiło stu abiturientów.

 (1.1) Prawdziwa matura rozpocznie się 4 maja. Tego dnia abiturienci będą zdawać egzamin z języka polskiego.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabʲiˈturʲjɛ̃nt, AS: abʹiturʹi ̯ẽnt

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abituria ż.

:: fż. abiturientka ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) maturzysta

Wiktionary


abiturientka

uczennica kończąca szkołę średnią, dopuszczona do matury


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) uczennica kończąca szkołę, najczęściej średnią, przystępująca do matury

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W naszej szkole do matury przystąpiło sto abiturientek.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabʲiturʲˈjɛ̃ntka, AS: abʹiturʹi ̯ẽntka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abituria ż.

:: fm. abiturient mos.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) maturzystka

Wiktionary


abituryna

książkowo: przyzwyczajenie, rutyna, codzienność


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) książk. rzad. rutyna, przyzwyczajenie

Wiktionary


abiudykacja

odmowa uznania praw własności, orzeczona przez sąd


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) praw. postanowienie odpowiedniego sądu o odmowie przyznania prawa własności

Wiktionary

Abiudykacja (z łac. "abiudicare" – "odsądzić") – wyrok, pozbawiający stronę prawa do rzeczy. Przeciwieństwem jest adiudykacja, czyli przyznanie komuś tego prawa.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌabʲjudɨˈkat͡sʲja, AS: abʹi ̯udykacʹi ̯a

Wiktionary


abiuracja

publiczne wyparcie swoich zapatrywań


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. publiczne wyrzeczenie się swoich przekonań

Wiktionary

Abiuracja (łac. "abiurare", „odprzysięgać się”, „wypierać”) − publiczne wyparcie się swoich dotychczasowych przekonań, zwłaszcza na tle religijnym. Procedura znana już w starożytności, ale szczególnie rozwinięta w średniowieczu, w czasach nasilonych walk z heretykami.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌabʲjuˈrat͡sʲja, AS: abʹi ̯uracʹi ̯a

Wiktionary


abkracer

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. daw. żelazna wycieraczka do butów

Wiktionary


abl.

skrót od: ablativus, ablatiwus


SJP.pl


ablacja

1. niszczenie powierzchni lądu albo lodowca wskutek działania czynników zewnętrznych (deszczu, słońca);
2. w chirurgii: usunięcie (całkowite lub częściowe) jakiegoś organu, tkanek lub ciała obcego;
3. sposób chłodzenia powierzchni statków kosmicznych, umożliwiający im przekraczanie bariery cieplnej w czasie powrotu na Ziemię


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) geol. niszczenie powierzchni lądu albo lodowca wskutek działania czynników zewnętrznych

 (1.2) geol. ablacja deszczowa: spłukiwanie zwietrzeliny skalnej przez spływające po stoku wody opadowe

 (1.3) med. chirurgiczne usunięcie (całkowite lub częściowe) jakiegoś organu, tkanek lub ciała obcego

 (1.4) astronaut. sposób chłodzenia powierzchni statków kosmicznych, umożliwiający im przekraczanie bariery cieplnej w czasie powrotu na Ziemię

 (1.5) astr. niszczenie warstw powierzchniowych meteorytu podczas przejścia przez atmosferę

 (1.6) astronaut. niszczenie materiału powierzchniowego w komorze zapłonowej statku kosmicznego podczas jego wejścia w atmosferę

 (1.7) lotn. topienie się powierzchni statku powietrznego

 (1.8) lotn. badania nad zmniejszeniem obciążeń cieplnych powstałych w czasie lotu

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • ablacja – proces topnienia lodowca lub śniegu
  • ablacja – usuwanie się powierzchniowych warstw meteoroidu (lub statku kosmicznego podczas jego przechodzenia przez atmosferę)
  • ablacja – chłodzenie powierzchni szybkich statków przemieszczających się w gęstych warstwach atmosfery
  • ablacja deszczowa – proces geologiczny polegający na spłukiwaniu (zmywaniu) zwietrzeliny skalnej przez wody opadowe
  • ablacja laserowa – technika obróbki
  • ablacja – procedura medyczna, polegająca na usunięciu określonej tkanki lub narządu
  • ablacja termiczna – metoda leczenia nowotworów
  • ablacja kriogeniczna – metoda leczenia nowotworów oraz arytmii serca
  • ablacja przezskórna – metoda leczenia zaburzeń rytmu serca

Wikipedia

Wymowa:

IPA: abˈlat͡sʲja, AS: ablacʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ablatyw mrz.

 przym. ablacyjny

 przysł. ablacyjnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) topnienie

 (1.2) spłukiwanie

 (1.3) amputacja

 (1.4) chłodzenie ablacyjne

Wiktionary


ablacyjnie

przysłówek sposobu

 (1.1) geol. med. astronaut. lotn. w sposób ablacyjny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ablacja ż., ablatyw mrz.

 przym. ablacyjny

Wiktionary


ablacyjny

przymiotnik od: ablacja (np. warstwa ablacyjna, chłodzenie ablacyjne)


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) geol. med. astronaut. lotn. związany z ablacją, dotyczący ablacji

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ablacja ż., ablatyw mrz.

 przysł. ablacyjnie

Wiktionary


ablaktacja

1. sposób szczepienia roślin polegający na nacięciu i połączeniu gałązek dwóch obok siebie rosnących drzew, krzewów i odcięciu zrazu dopiero po ich zrośnięciu się;
2. zaprzestanie karmienia młodego zwierzęcia przez matkę


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) bot. ogrod. metoda szczepienia roślin przez złączenie rosnących obok siebie roślin;

 (1.2) zool. zaprzestanie karmienia młodego przez matkę

Wiktionary

Ablaktacja (zbliżenie) – metoda szczepienia drzew owocowych, roślin ozdobnych i winorośli, poprzez połączenie dwóch rosnących obok siebie roślin (podkładki i zrazu), a po ich zrośnięciu, odcięcie jednej z nich (zrazu) od własnego systemu korzeniowego.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W czasie procesu ablaktacji łączy się dwie rosnące koło siebie rośliny, a po zrośnięciu odcina się jedną od systemu korzeniowego.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌablakˈtat͡sʲja, AS: ablaktacʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ablaktowanie n.

 czas. ablaktować ndk.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) zbliżenie

Wiktionary


ablaktowalny

o roślinach: taki, u którego ablaktacja jest skuteczną metodą szczepienia; nadający się do ablaktacji


SJP.pl


ablaktowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) ogrod. szczepienie roślin metodą ablaktacji

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌablaktɔˈvãɲɛ, AS: ablaktovãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ablaktacja ż.

 czas. ablaktować ndk.

Wiktionary


ablaktować

stosować ablaktację


SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) ogrod. szczepić rośliny, stosując ablaktację

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌablakˈtɔvat͡ɕ, AS: ablaktovać

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ablaktacja ż., ablaktowanie n.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) stosować ablaktację

Wiktionary


ablativus

w językoznawstwie: przypadek deklinacji łacińskiej, zbliżony do polskiego narzędnika; ablatiwus; ablatyw


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gram. zob. ablatyw.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Czytałam artykuł naukowy na temat ablativu.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌablaˈtʲivus, AS: ablatʹivus

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ablatyw mrz.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ablatyw; war. ablatiwus

Wiktionary


ablatiwus

w językoznawstwie: przypadek deklinacji łacińskiej, zbliżony do polskiego narzędnika; ablativus; ablatyw


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gram. zob. ablatyw.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Czytałam artykuł naukowy na temat ablatiwu.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ablatyw; war. ablativus

Wiktionary


ablatyw

w językoznawstwie: przypadek deklinacji łacińskiej, zbliżony do polskiego narzędnika; ablatiwus; ablativus


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gram. przypadek gramatyczny wyrażający odchodzenie i oddzielanie się od czegoś, a w łacinie spełniający także inne role, m.in. narzędnika i miejscownika;

Wiktionary

Ablatyw (łac. "ablativus," w języku polskim nazywany także pochodnikiem lub oddalnikiem) – przypadek w językach aglutynacyjnych i niektórych fleksyjnych, wyraża odchodzenie i oddzielanie się od czegoś (odwrotnie niż allatyw).

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Czytałam artykuł naukowy na temat ablatywu w języku tatarskim.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: abˈlatɨf, AS: ablatyf

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ablacja ż., ablativus mrz.

 przym. ablatywny, ablacyjny

 przysł. ablacyjnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pochodnik, ablativus, ablatiwus, częściowo narzędnik

Wiktionary


ablatywny

→ ablatiwus, → ablativus


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) gram. związany z przypadekiem gramatycznym ablatywem

Wiktionary

Patrz:

ablatiwus, → ablativus

Powiązane:

 rzecz. ablatyw mrz.

Wiktionary


ablać

czasownik niedokonany

 (1.1) żart. mówić po hiszpańsku

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ablanie n.

Wiktionary


ablegat

1. nadzwyczajny poseł papieski;
2. dawniej: wysłannik, delegat


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) rel. nadzwyczajny poseł papieski

 (1.2) przest. delegat, wysłannik

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wychowany w Kolegium szlacheckim, Pio Boccanera raz tylko wyjechał z Rzymu, wysłany do Paryża, jako ablegat doręczyć mający kapelusz kardynalski świeżo mianowanemu dygnitarzowi Kościoła. sic.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: abˈlɛɡat, AS: ablegat

Wiktionary


ableger

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) bot. gw-pl|Śląsk Cieszyński. odnóżka

Wiktionary


ablegier

w ogrodnictwie: odkład, sadzonka powstała przez ukorzenienie bocznego pędu; aplegier


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) ogrod. rodzaj sadzonki powstałej z bocznego pędu przysypanego ziemią i odciętego po ukorzenieniu;

Wiktionary

Wymowa:

IPA: abˈlɛɟɛr, AS: ableǵer

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ablegrowanie n.

:: zdrobn. ablegierek mos./mrz.

 czas. ablegrować ndk.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) odkład

Wiktionary


ablegierek

1. zdrobnienie od: ablegier;
2. dawniej, przenośnie: potomek, dziecko


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. ablegier

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) przen. żart. potomek, dziecko

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌablɛˈɟɛrɛk, AS: ableǵerek

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ablegier mrz., ablegrowanie n.

 czas. ablegrować ndk.

Wiktionary

Synonimy:

 (2.1) latorośl

Wiktionary


ablegrowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) ogrod. rozmnażanie roślin za pomocą ablegrów

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Morwa rozmnaża się przez proste sadzenie latorośli (…), przez wyrostki z korzenia puszczane i przez ablegrowanie (czyli kabłonkowanie, odkładanie); nakoniec przez nasienie. sic.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌablɛɡrɔˈvãɲɛ, AS: ablegrovãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ablegier mrz., ablegierek mos./mrz.

 czas. ablegrować ndk.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) odkładanie, daw. kabłonkowanie

Wiktionary


ablegrować

wegetatywnie rozmnażać rośliny przez przysypywanie ziemią bocznych pędów; odkładać


SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) ogrod. rozmnażać rośliny za pomocą ablegrów

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌablɛˈɡrɔvat͡ɕ, AS: ablegrovać

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ablegier mrz., ablegierek mos./mrz., ablegrowanie n.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) odkładać

Wiktionary


ableizm

[czytaj: ejblizm] dyskryminacja osób niepełnosprawnych; ablizm, disablizm, handicapizm, handikapizm


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) socjol. dyskryminacja, niechęć, pogarda lub wrogość skierowane wobec osób uważanych za niepełnosprawne;

Wiktionary

Ableizm (z -able w disable – niepełnosprawny oraz -ism w racism, sexism), in. handicapizm/handikapizm, (z handicap – niepełnosprawność, przeszkoda) – dyskryminacja, niechęć, wrogość względem osób niepełnosprawnych. Ableizm definiuje osoby niepełnosprawne przez ich niepełnosprawność, charakteryzując je jako gorsze i podrzędne wobec osób pełnosprawnych.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Różne rodzaje dyskryminacji (seksizm, hetero-seksizm, rasizm, klasizm, ageizm, ableizm oraz specyzm) wywodzą się z tych samych, fałszywych założeń stojących u podstaw kultury patriarchalnej.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. ableistyczny

 przysł. ableistycznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) handicapizm, handikapizm, kapacytyzm

Wiktionary


ablena

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) icht. ryba morska z rodziny belonowatych;

Wiktionary

Ablena ("Ablennes hians") – ryba morska z rodziny belonowatych, jedyny przedstawiciel rodzaju "Ablennes". Poławiana w wędkarstwie i na niewielką skalę gospodarczo.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Ablena spotykana jest w tropikalnych i ciepłych wodach całego świata.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: abˈlɛ̃na, AS: ablẽna

Wiktionary


ablizm

[czytaj: ejblizm] dyskryminacja osób niepełnosprawnych; ableizm, disablizm, handicapizm, handikapizm


SJP.pl


ablucja

1. obrzęd religijny polegający na obmyciu ciała lub przedmiotu kultu;
2. (zwykle w liczbie mnogiej) żartobliwie: mycie się


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rel. rytualne obmycie;

 (1.2) przen. żart. obmycie, umycie

Wiktionary

Ablucja ( ablutio – obmycie) – występujące w różnych systemach religijnych rzeczywiste lub symboliczne obmycie rytualne ciała lub jego części (najczęściej rąk), przedmiotów kultowych lub narzędzi ofiarniczych. Ablucji dokonuje się zwykle za pomocą wody, rzadziej wina lub piasku, a także mleka (u Indian południowoamerykańskich).

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) U dawnych Słowian były znane niektóre formy ablucji jeszcze przed wprowadzeniem chrześcijaństwa (…).

 (1.2) Ze snu przedniego zbudzon przez pachołka,
Zdjął imćpan burmistrz przyodziewek z kołka,
Wzuł żółte buty o podkówkach srebrnych,
Dokonał zacnie ablucyj potrzebnych
I przy kagańcu, co się żywo pali,
Począł dokładnie ubierać się daléj.
sic.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: abˈlut͡sʲja, AS: ablucʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 przym. ablucyjny

 rzecz. ablucyjny ż.

Wiktionary


ablucje

potocznie: mycie się; ablucja


SJP.pl


ablucyjny

→ ablucja


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) dotyczący ablucji

Wiktionary

Patrz:

ablucja

Przykłady

 (1.1) (…) kopuła jest przeszklona i unosi się nad piętrową fontanną ablucyjną (…).

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ablucja ż.

Wiktionary


ablutofobia

chorobliwy lęk przed myciem się


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. psych. chorobliwy lęk przed kąpielą;

Wiktionary

Ablutofobia (z łac. "ablutio" 'mycie; kąpiel' od "abluere" 'obmywać, spłukać, oczyścić') – chorobowy, stały i nieuzasadniony lęk przed kąpielą, myciem lub czyszczeniem własnego ciała. Ten rodzaj fobii zalicza się do fobii sytuacyjnej (fobii specyficznych). Ablutofobia wydaje się występować częściej u dzieci i kobiet niż u mężczyzn.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Jego syna nie można spokojnie wykąpać; chyba cierpi na ablutofobię.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌablutɔˈfɔbʲja, AS: ablutofobʹi ̯a

Wiktionary


ablutomania

natręctwo, mania ciągłego mycia się


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. chorobliwie częste mycie rąk;

Wiktionary

Ablutomania ( folie de lavement) – jeden z najczęstszych i najbardziej znanych objawów zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego, polegający na niepowstrzymanej potrzebie zbyt częstego mycia rąk. W cięższych przypadkach może doprowadzić do powstania ran na rękach.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W skrajnych przypadkach osoby cierpiące na ablutomanię tak często i dokładnie szorują ręce, że zaczynają się na nich pojawiać siniaki oraz rany.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌablutɔ̃ˈmãɲja, AS: ablutõmãńi ̯a

Wiktionary


ablyger

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ogrod. sadzonka

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) flancka, szczypek, szczypka

Wiktionary


ablyjger

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ogrod. sadzonka

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) flancka, szczypek, szczypka

Wiktionary


abnegaci

forma rzeczownika.

 (1.1) M. i W. lm. od: abnegat

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabnɛˈɡat͡ɕi, AS: abnegaći

Wiktionary


abnegacja

1. wyrzeczenie się czegoś w imię wartości wyższych;
2. niedbałość o własny wygląd i własne wygody;
3. brak podstawowych wiadomości na jakiś temat; ignorancja


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) przest. wyrzeczenie się, rezygnacja z korzyści dla dobra innych

 (1.2) książk. zaniedbanie czegoś np. wyglądu, niedbałość, niechlujstwo

Wiktionary

Przykłady

 (1.1)  Córka, istota wątła, słaba, bez tchu; stokrotka polna przeniesiona do piwnicy, posiadała kilka dzielnych cnót matki, ale ani zbliżała się do niej w sile abnegacji.

 (1.2) Przeraża mnie jego abnegacja, zupełnie przestał o siebie dbać.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabnɛˈɡat͡sʲja, AS: abnegacʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. negacja ż., abnegat mos., abnegatka ż.

 przym. abnegacki

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) niechlujstwo, tumiwisizm

Wiktionary


abnegacki

→ abnegat


SJP.pl

Patrz:

abnegat

abnegat

człowiek wyrzekający się wygód, korzyści, niedbający o siebie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) człowiek, który nie dba o swój wygląd

 (1.2) człowiek nieposiadający podstawowej wiedzy z danej dziedziny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ten człowiek wygląda na abnegata.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: abˈnɛɡat, AS: abnegat

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. negacja ż., abnegacja ż.

:: fż. abnegatka ż.

 przym. abnegacki

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) flejtuch, pot. pejor. niechluj; pot. pejor. brudas, fleja, kocmołuch, niedbalec

 (1.2) ignorant

Wiktionary


abnegatka

1. kobieta wyrzekająca się czegoś w imię wartości wyższych;
2. kobieta niedbająca o własny wygląd i własne wygody;
3. kobieta niemająca podstawowych wiadomości na jakiś temat; ignorantka


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta niedbająca o swój wygląd

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W co ubrała się ta abnegatka?

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abnegacja ż.

:: fm. abnegat mos.

 przym. abnegacki

Wiktionary


abner

obce imię męskie


SJP.pl

Ab

Wikipedia


abo

dawniej (dziś tylko gwarowo): albo


SJP.pl

spójnik

 (1.1) stpol., dziś gw-pl|Poznań, Górny Śląsk, Śląsk Cieszyński, Zaolzie, Mazowsze, księstwo łowickie. albo

 (1.2) reg. gw-pl|Śląsk Cieszyński, Zaolzie. czy

 (1.3) gw-pl|Śląsk Cieszyński. może

 (1.4) gw-pl|księstwo łowickie. bo

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) gwara lubliniecka: Dzisiej abo jutro przijedzie Ecik. → Dzisiaj albo jutro przyjedzie Edek.

 (1.2) gwara dąbrowska: Idzies abo nie idzies? → Idziesz czy nie idziesz?

 (1.3) gwara cieszyńska: Pójmy abo do karczmy. → Może pójdziemy do karczmy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈa.bɔ

Wiktionary

Powiązane:

frazeologia.

etymologia.

 (1.1-3) etym|prasł|*abo.; źródłosłów dla źródło dla|ros|або.

 (1.4) pol. gw. księstwo łowickie a + bo

uwagi.

tłumaczenia.

 (1.1) zobtłum|albo.

 (1.2) zobtłum|czy.

 (1.3) zobtłum|może.

 (1.4) zobtłum|bo.

źródła.

== abo (język angielski.) ==

wymowa.

 audioAU|En-au-abo.ogg.

 austral. IPA|ˈæb.əʉ., SAMPA|"{b.@.}, enPR|ă'bō.

 bryt. enPR|ă'bō., IPA|ˈæb.əʊ., SAMPA|"{b.@U.

 amer. enPR|ă'bō., IPA|ˈæb.oʊ., SAMPA|"{b.oU.

znaczenia.

rzeczownik

 (1.1) austral. slang. obraź. aborygen

odmiana.

przykłady.

składnia.

kolokacje.

synonimy.

antonimy.

hiperonimy.

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) współcz. neutr. albo, lub; gw. Górny Śląsk lebo

Wiktionary


abobra

abobra cienkolistna - roślina ozdobna z rodziny dyniowatych, pochodząca z Ameryki Południowej


SJP.pl


abociem

spójnik

 (1.1) stpol. albowiem, bowiem, bo, gdyż

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈbɔt͡ɕɛ̃m, AS: aboćẽm

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) aboim, abojem, abowiem

Wiktionary


aboim

spójnik

 (1.1) śrpol. albowiem

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈbɔjĩm, AS: aboi ̯ĩm

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) śrpol. abociem, abocim, abojem; współcz. albowiem

Wiktionary


abolicja

w prawie:
1. ustawowy, powszechny akt łaski;
2. zniesienie jakiegoś prawa, ustawy


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) praw. ustawowy, powszechny akt łaski, polegający na zakazie wszczęcia lub nakazie umorzenia postępowania karnego w stosunku do pewnych rodzajów przestępstw lub kategorii przestępców;

 (1.2) umorzenie długu, kary, zobowiązań

Wiktionary

Abolicja (z abolitio – zniesienie, umorzenie) – decyzja z dziedziny polityki prawa karnego polegająca na odstąpieniu od ścigania określonej kategorii przestępstw. Może odnosić się do przestępstw o charakterze politycznym. Obejmuje nakaz niewszczynania postępowania karnego lub umorzenia postępowania już wszczętego. Jest to więc darowanie i puszczenie w niepamięć zarówno tych przestępstw, których sprawcy zostali ujawnieni, lecz jeszcze nie osądzeni, jak i tych, których sprawcy są nieznani (lub nie ujęci).

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Abolicja uchwalana jest przez parlament w formie zwykłej ustawy, zgodnie z procedurą obowiązującą w postępowaniu ustawodawczym.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabɔˈlʲit͡sʲja, AS: abolʹicʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abolicjonizm mrz., abolicjonista mos., abolicjonistka ż.

 przym. abolicyjny, abolicjonistyczny

 przysł. abolicyjnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) unieważnienie, zniesienie

 (1.2) umorzenie

Wiktionary


abolicjonista

1. zwolennik abolicjonizmu, ruchu społecznego domagającego się zniesienia jakiegoś prawa;
2. w XVIII-XIX w.: zwolennik ruchu dążącego do zniesienia niewolnictwa i sprzeciwiającego się dyskryminacji rasowej


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) zwolennik abolicjonizmu, ruchu społecznego domagającego się zniesienia jakiegoś prawa

 (1.2) hist. w XVIII–XIX w.: zwolennik ruchu dążącego do zniesienia niewolnictwa i sprzeciwiającego się dyskryminacji rasowej

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) Stał się częstym mówcą na spotkaniach w kręgach abolicjonistów.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabɔlʲit͡sʲjɔ̇̃ˈɲista, AS: abolʹicʹi ̯o̊̃ńista

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abolicja ż., abolicjonizm mrz.

:: fż. abolicjonistka ż.

 przym. abolicjonistyczny, abolicyjny

 przysł. abolicyjnie

Wiktionary


abolicjonistka

1. zwolenniczka zniesienia jakiegoś prawa;
2. w XVIII i XIX wieku: uczestniczka ruchu na rzecz zniesienia niewolnictwa i dyskryminacji rasowej


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zwolenniczka abolicjonizmu, ruchu społecznego domagającego się zniesienia jakiegoś prawa

 (1.2) hist. w XVIII–XIX w.: zwolenniczka ruchu dążącego do zniesienia niewolnictwa i sprzeciwiającego się dyskryminacji rasowej

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) Lucy Larcom była zdeklarowaną abolicjonistką i cieszyła się, że Abraham Lincoln został prezydentem.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abolicja ż., abolicjonizm mrz.

:: fm. abolicjonista mos.

 przym. abolicjonistyczny, abolicyjny

 przysł. abolicyjnie

Wiktionary


abolicjonistyczny

dotyczący abolicjonizmu, abolicjonisty (np. ruch abolicjonistyczny, tendencje abolicjonistyczne)


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z abolicjonizmem, dotyczący abolicjonizmu lub abolicjonistów

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wybór Lincolna, którego podejrzewano o sprzyjanie ruchom abolicjonistycznym, budził obawy na Południu.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abolicjonista mos., abolicjonistka ż., abolicja ż., abolicjonizm mrz.

 przym. abolicyjny

 przysł. abolicyjnie

Wiktionary


abolicjonizm

1. ruch społeczny domagający się zniesienia jakiegoś prawa
2. osiemnasto- i dziewiętnastowieczny ruch domagający się zniesienia niewolnictwa i dyskryminacji rasowej


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) hist. ruch polityczny w Stanach Zjednoczonych, który dążył do zniesienia niewolnictwa;

 (1.2) ruch społeczny, domagający się zniesienia jakiegoś prawa

Wiktionary

Abolicjonizm (z abolitio „zniesienie, umorzenie” i "-izm" z gr. ισμός "ismos" „wiedza”) – w XVIII i XIX w. ruch społeczno-polityczny i ideowy w Europie (głównie w Wielkiej Brytanii oraz Francji) i obu Amerykach (głównie w Stanach Zjednoczonych), stawiający sobie za zadanie zniesienie niewolnictwa i związanego z nim handlu ludźmi.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Abolicjonizm był ruchem społeczno-politycznym i ideowym.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabɔlʲiˈt͡sʲjɔ̇̃ɲism̥, AS: abolʹicʹi ̯o̊̃ńism̦

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abolicja ż., abolicjonista mos., abolicjonistka ż.

 przym. abolicjonistyczny, abolicyjny

Wiktionary


abolicyjny

przymiotnik od: abolicja (np. ruch abolicyjny, dekret abolicyjny)


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) praw. związany z abolicją, dotyczący abolicji

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abolicja ż., abolicjonista mos., abolicjonistka ż., abolicjonizm mrz.

 przysł. abolicyjnie

 przym. abolicjonistyczny

Wiktionary


abominacja

uczucie wstrętu, niechęci, obrzydzenia; odraza


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) książk. obrzydzenie, wstręt, odraza

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Moja mama czuje silną abominację za każdym razem, gdy widzi mysz.

 (1.1) Aż zdarzyła się chwila, gdy do połowicy swej poczuł taką abominację nieznośną, a zarazem wezbrało w nim tyle nagłej, porywczej, iście bestjalskiej tęsknoty do samotnej włóczęgi na przełaj, wszystkiemi morzami polarnemi, — że z kry, na której podróż poślubną odbywali, spełzł cichcem do morza i dał stułokciowego nura. sic.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabɔ̃mʲĩˈnat͡sʲja, AS: abõmʹĩnacʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 przym. abominacyjny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) obrzydzenie, odraza, wstręt

Wiktionary


abominacyjny

→ abominacja


SJP.pl

przymiotnik jakościowy

 (1.1) książk. obrzydliwy, wstrętny

Wiktionary

Patrz:

abominacja

Przykłady

 (1.1) Od początku do końca jest więc taki sam – abominacyjny i obleśny, czyniąc z własnych kompleksów oręż przeciw światu.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabɔ̃mʲĩnaˈt͡sɨjnɨ, AS: abõmʹĩnacyi ̯ny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abominacja ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) budzący odrazę, obrzydliwy, odrażający, wstrętny

Wiktionary


abonamencik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od: abonament

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) To nie abonament, lecz tylko taniutki abonamencik.

 (1.1) Stosujemy zniżek system za abonamencik świństew. Kto rąk nie chce kalać, zań je pokala tanio drań.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abonament mrz., abonent mos., abonentka ż., abonowanie n., zaabonowanie n.

 czas. abonować ndk., zaabonować dk.

 przym. abonamentowy, abonencki

Wiktionary


abonament

opłata, ustanowiona zwykle umową, za systematyczne otrzymywanie produktu lub korzystanie z usługi; także: prawo otrzymywania (korzystania) wynikające z takiej umowy


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) regularna opłata za korzystanie z usługi (np. internetu);

 (1.2) regularna odgórna opłata za otrzymywanie książek lub czasopism

Wiktionary

Ab

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Operator obniżył mój abonament o 15 procent.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabɔ̃ˈnãmɛ̃nt, AS: abõnãmẽnt

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abonent mos., abonentka ż., abonowanie n., zaabonowanie n.

:: zdrobn. abonamencik mrz.

 czas. abonować ndk., zaabonować dk.

 przym. abonamentowy, abonencki

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) prenumerata, przedpłata

Wiktionary


abonamentowy

dotyczący abonamentu (np. sprzedaż abonamentowa, karnet abonamentowy)


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z abonamentem, dotyczący abonamentu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Aby oferta operatorów dostarczających internet abonamentowy była nadal atrakcyjna, „darmowy internet” ma mieć obniżone parametry (…).

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabɔ̃nãmɛ̃nˈtɔvɨ, AS: abõnãmẽntovy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abonamencik mrz., abonament mrz., abonent mos., abonentka ż., abonowanie n., zaabonowanie n.

 czas. abonować ndk., zaabonować dk.

 przym. abonencki

Wiktionary


abondance

[czytaj: abądąs] francuska rasa bydła mleczno-mięsnego


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Abondance – gmina
  • Abondance – francuska rasa bydła
  • Abondance – francuski ser
  • Opactwo w Abondance

Wikipedia


abonencki

→ abonent


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z abonentem, osobą opłacającą abonament

Wiktionary

Patrz:

abonent

Przykłady

 (1.1) Istnieją też numery abonenckich usług specjalnych […].

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abonent mos., abonentka ż., abonament mrz., abonamencik mrz., abonowanie n., zaabonowanie n.

 czas. abonować ndk., zaabonować dk.

 przym. abonamentowy

Wiktionary


abonent

osoba opłacająca abonament


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba płacąca stałą opłatę, abonament;

Wiktionary

Abonent (niem. "Abonnent", fr. "Abonné") – osoba mająca prawo do korzystania z usługi (e-booka, parkowania w strefie), urządzenia (radia, telefonu) lub otrzymywania czegoś (gazeta, obiady) na zasadzie uiszczania stałej, regularnej opłaty (tzw. abonamentu).

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Z tym abonentem są wieczne kłopoty, zawsze spóźnia się z opłatą abonamentu.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈbɔ̃nɛ̃nt, AS: abõnẽnt

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abonament mrz., abonamencik mrz., abonowanie n., zaabonowanie n.

:: fż. abonentka ż.

 czas. abonować ndk., zaabonować dk.

 przym. abonencki, abonamentowy

Wiktionary


abonentka

kobieta opłacająca abonament


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta płacąca stałą opłatę, abonament

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Z tą abonentką są wieczne kłopoty, zawsze spóźnia się z opłatą abonamentu.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabɔ̃ˈnɛ̃ntka, AS: abõnẽntka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abonamencik mrz., abonament mrz., abonowanie n., zaabonowanie n.

:: fm. abonent mos.

 czas. abonować ndk., zaabonować dk.

 przym. abonamentowy, abonencki

Wiktionary


abonowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) korzystanie z jakiegoś produktu lub usługi po opłaceniu abonamentu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Szczęściem były dla niego naukowe zajęcia, kupowanie książek, abonowanie pism periodycznych (…).

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabɔ̃nɔˈvãɲɛ, AS: abõnovãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abonamencik mrz., abonament mrz., abonent mos., abonentka ż., zaabonowanie n.

 czas. abonować ndk., zaabonować dk.

 przym. abonamentowy, abonencki

Wiktionary


abonować

korzystać z czegoś lub otrzymywać coś w zamian za uiszczanie stałej opłaty abonenckiej, płacenie abonamentu


SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) korzystać z abonamentu – usługi otrzymywania produktu w zamian za uiszczanie regularnej opłaty

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Walter Kridl, recepcjonista z hotelu „Kärntnerhof” usiadł za ladą i odruchowo sięgnął po gazety, które abonował właściciel hotelu pan Alfred Anhauser.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabɔ̃ˈnɔvat͡ɕ, AS: abõnovać

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abonament mrz., abonamencik mrz., abonent mos., abonentka ż., abonowanie n., zaabonowanie n.

 czas. zaabonować dk.

 przym. abonamentowy, abonencki

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) subskrybować

Wiktionary


aboralny

przymiotnik

 (1.1) biol. przeciwgębowy, leżący po przeciwnej stronie ciała w stosunku do oralnego

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabɔˈralnɨ, AS: aboralny

Wiktionary

Powiązane:

 przym. oralny

Wiktionary


aborcja

przerwanie ciąży; zabieg, skrobanka


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. zabieg przerwania ciąży; sztuczne wywołanie poronienia;

Wiktionary

Aborcja ( abortus lub abortio „poronienie zamierzone, wywołanie poronienia”) – zamierzone zakończenie ciąży w wyniku interwencji zewnętrznej, np. działań lekarskich, w j. łacińskim "abortus provocatus". Przeważnie w efekcie dochodzi do śmierci zarodka lub płodu ludzkiego (łac. "nasciturus").

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Dla części ludzi aborcja jest zwyczajnym zabiegiem, inni uważają ją za dzieciobójstwo.

 (1.1) Inną istotną formą kontroli urodzeń jest aborcja. Większość muzułmańskich uczonych zezwala na aborcję, chociaż różny jest w ich opinii moment rozwoju płodu, w którym aborcja staje się zakazana.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈbɔrt͡sʲja, AS: aborcʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aborcjonista m., aborcjonistka m., abort m., aborter m.

 czas. abortować ndk./dk.

 przym. aborcjonistyczny, aborcyjny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) interrupcja; pot. skrobanka, abort, łyżeczkowanie; przest. spędzenie płodu

Wiktionary


aborcjonalista

zwolennik prawa do przerywania ciąży; aborcjonista


SJP.pl


aborcjonista

1. osoba przeprowadzająca zabieg przerwania ciąży; aborter;
2. zwolennik prawa do przerywania ciąży; aborcjonalista


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) zwolennik dopuszczalności aborcji

 (1.2) dokonujący aborcji, zob. aborter.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wszystkie grupy – małżeństwa, jak i związki homoseksualne, zwolennicy naturalnych metod planowanieanowania rodziny i antykoncepcji, obrony dziecka poczętego i aborcjoniści – starają się mieć swoich reprezentantów w świecie polityki.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aborcja ż., aborter m.

:: fż. aborcjonistka

 przym. aborcjonistyczny, aborcyjny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) proaborcjonista, aborter

Wiktionary


aborcjonistka

1. kobieta poddająca się zabiegowi przerwania ciąży; aborterka;
2. kobieta przeprowadzająca zabieg przerwania ciąży; aborterka;
3. zwolenniczka dopuszczalności zabiegu przerywania ciąży


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zwolenniczka dopuszczalności aborcji

 (1.2) med. przeprowadzająca aborcję

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aborcja, aborter

:: fm. aborcjonista

 przym. aborcjonistyczny, aborcyjny

Wiktionary


aborcjonistyczny

→ aborcjonista


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) mający cechy aborcjonisty

Wiktionary

Patrz:

aborcjonista

Powiązane:

 rzecz. aborcjonistka ż., aborcjonista mos., aborcja ż.

Wiktionary


aborcjonizm

popieranie prawa do przerywania ciąży


SJP.pl


aborcyjny

→ aborcja


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) książk. związany z aborcją

Wiktionary

Patrz:

aborcja

Przykłady

 (1.1) Ruta wywołuje działanie poronne, z tego też względu dawniej była używana jako środek aborcyjny.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabɔrˈt͡sɨjnɨ, AS: aborcyi ̯ny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aborterka ż., aborcjonistka ż., aborcjonista mos., abort mrz., aborcja ż.

Wiktionary


abordaż

1. zdobywanie okrętu nieprzyjaciela przez sczepienie okrętów i walkę wręcz na pokładzie;
2. zderzenie się dwóch statków


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) mors. hist. sposób walki morskiej polegający na zetknięciu się dwóch okrętów i prowadzeniu walki wręcz na ich pokładach w celu zdobycia wrogiego okrętu lub jego późniejszego zatopienia;

 (1.2) sf. odpowiednik abordażu (1.1) w przestrzeni kosmicznej między dwoma statkami kosmicznymi

Wiktionary

Ab

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Dla celów abordażu okręty oprócz marynarzy zabierały również żołnierzy piechoty morskiej, którzy wraz z częścią załogi dostawali się na okręt nieprzyjaciela.

 (1.2) Z tego względu celowo wybrał bardziej ukradkowe podejście, czyli abordaż kanonierki, zamiast frontalnego ataku za sterami „Wściekłego Psa”.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈbɔrdaʃ, AS: abordaš

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abordażowanie n.

 czas. abordażować ndk.

 przym. abordażowy

Wiktionary


abordażowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) mors. hist. atakowanie innego okrętu przy pomocy abordażu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abordaż m.

 czas. abordażować

 przym. abordażowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) abordaż

Wiktionary


abordażować

sczepiać swój okrętu z nieprzyjacielskim i wtargnąć na pokład


SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) mors. hist. atakować inny okręt przy pomocy abordażu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Brytyjczycy początkowo zamierzali abordażować „von Roedera” przez niszczyciel „Foxhound”, lecz, szczęśliwie dla nich, „Foxhound” został ostrzelany z broni maszynowej z brzegu i zawrócił, unikając uszkodzenia w wybuchu.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abordaż mrz., abordażowanie n.

 przym. abordażowy

Wiktionary


abordażowy

dotyczący abordażu, służący dokonaniu abordażu (np. oddział abordażowy, broń abordażowa)


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) wojsk. mar. związany z abordażem, przeznaczony do abordażu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Załoga zatrzymanego statku otworzyła zawory denne celem samozatopienia, lecz wysłany z krążownika oddział abordażowy zapobiegł temu i uratował jednostkę jako zdobycz wojenną.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabɔrdaˈʒɔvɨ, AS: abordažovy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abordaż m., abordażowanie n.

 czas. abordażować

Wiktionary


aborożniak

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) daw. ent. nazwa systematyczna|Melolontha melolontha|Linnaeus|ref=tak., chrabąszcz majowy

Wiktionary


abort

abortus;
1. przerwanie ciąży, poronienie;
2. przedwcześnie urodzony, martwy płód


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) rzad. poronienie

 (1.2) rzad. przerwanie ciąży

 (1.3) rzad. skrobanka

Wiktionary

Abort – zatrzymanie działania programu lub procesu.

Operacja abort najczęściej podejmowana jest przez system operacyjny w przypadku, gdy przez określony czas nie będzie mógł komunikować się z procesem (timeout). Nadzorowanie przebiegu działania programu przez człowieka może doprowadzić do przerwania tego działania, jeśli działanie to trwa za długo lub otrzymywane są błędne dane wyjściowe.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈabɔrt, AS: abort

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aborcja ż.

 przym. aborcyjny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) abortus, poronienie

 (1.2) aborcja

 (1.3) pot. skrobanka, łyżeczkowanie, abrazja, aborcja

Wiktionary


aborter

osoba przeprowadzająca zabieg przerwania ciąży; aborcjonista


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) zwolennik dopuszczalności aborcji

 (1.2) dokonujący aborcji

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aborcjonista mos., aborcjonistka ż.

:: fż. aborterka ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) aborcjonista

 (1.2) aborcjonista

Wiktionary


aborterka

aborcjonistka;
1. kobieta poddająca się zabiegowi przerwania ciąży;
2. kobieta przeprowadzająca zabieg przerwania ciąży


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pejor. ginekolożka wykonująca zabieg aborcji

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aborter mos., aborcja ż.

 przym. aborcyjny

Wiktionary


abortować

przeprowadzać (przeprowadzić) zabieg przerwania ciąży


SJP.pl


abortus

abort;
1. przerwanie ciąży, poronienie;
2. przedwcześnie urodzony, martwy płód


SJP.pl


aborygen

rdzenny mieszkaniec danego obszaru; autochton, tubylec, tuziemiec


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) książk. pierwotny mieszkaniec jakiegoś obszaru lub kraju

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Aborygeni pustyni doskonale znają każdą gwiazdę na firmamencie, od pierwszej, aż do czwartej wielkości i większość z nich, o ile nie wszystkie, ma związany z sobą odpowiedni mit.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabɔˈrɨɡɛ̃n, AS: aborygẽn

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Aborygen mos., Aborygenka ż.

:: fż. aborygenka ż.

 przym. aborygeński

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) autochton, tubylec; daw. krajowiec

Wiktionary


aborygenek

rdzenna mieszkanka danego obszaru; autochtonka, tuziemka, tubylka, tubylczyni


SJP.pl


aborygeni

rdzenny mieszkaniec danego obszaru; autochton, tubylec, tuziemiec


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • aborygeni – termin, którym określa się ludy rdzenne różnych regionów
  • Aborygeni – zbiorcza nazwa rdzennych ludów Australii
    • Aborygeni – tradycyjna nazwa rdzennych ludów kontynentu australijskiego, Tasmanii i niektórych przyległych wysp
      • Aborygeni australijscy – rdzenna ludność kontynentu australijskiego
      • Aborygeni tasmańscy – rdzenna ludność Tasmanii
    • Rdzenna ludność Wysp w Cieśninie Torresa
  • Aborygeni tajwańscy – zbiorcza nazwa rdzennych ludów Tajwanu
  • Aborygenowie (łac. Aborigines) – według mitologii rzymskiej rdzenna ludność środkowej Italii
  • „Aborygen” – piosenka zespołu Wilki

Wikipedia


aborygenka

rdzenna mieszkanka danego obszaru; autochtonka, tuziemka, tubylka, tubylczyni


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rdzenna mieszkanka Australii

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Trzeba bowiem pamiętać, że Freeman przede wszystkim czuła się Aborygenką, a dopiero potem Australijką.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aborygen mos., aborygenka ż.

:: fm. Aborygen mos.

 przym. aborygeński

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) aborygenka australijska

Wiktionary


aborygeński

przymiotnik od: Aborygen


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Aborygenami, dotyczący Aborygenów

 (1.2) związany z pierwotnymi mieszkańcami danego miejsca

przymiotnik dzierżawczy

 (2.1) należący do Aborygena lub Aborygenów, będący jego lub ich własnością

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jedyną osadą na wyspie jest miejscowość wspólnoty aborygeńskiej, Milingimbi.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Aborygen mos., aborygen mos., Aborygenka ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) tubylczy, miejscowy, rdzenny, autochtoniczny, tuziemczy

Wiktionary


abowiem

spójnik

 (1.1) stpol. albowiem

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) A gdy się ociągał, uięli mężowie oni rękę iego, i rękę żony iego, i rękę dwu córek iego, (abowiem mu Pan folgował,) i wywiedli go, i postawili go przed miastem. sic.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈbɔvʲjɛ̃m, AS: abovʹi ̯ẽm

Wiktionary


abowski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Abowem, dotyczący Abowa, krainy na Słowacji

 (1.2) daw. związane z miastem Åbo (współcz. Turku)

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Abow mrz.

Wiktionary


abozzo

[czytaj: abocco] szkicowy zarys dzieła sztuki; abbozzo


SJP.pl


aboś

spójnik

 (1.1) stpol. ale, jednak

 (1.2) stpol. może, podobno

 (1.3) stpol. czy, czyż, czy może

 (1.4) daw. abo jesteś

Wiktionary

Przykłady

 (1.3) Aboś ty co zarobił dzisiaj?

 (1.4) Aboś ty ociec, abo ja! — wrzasnął na końcu groźnie i spojrzał ku drzwiom.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈabɔɕ, AS: aboś

Wiktionary

Synonimy:

 (1.3) alboś

Wiktionary


abp

skrót od: arcybiskup (odczytywany jako cały, odmienny wyraz); arcybp


SJP.pl

skrót

 (1.1) = rel. arcybiskup

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Adblock Plus
  • Arcybiskup
  • białko wiążące aldosteron
  • białko wiążące androgeny
  • holter ciśnieniowy
  • ciśnienie tętnicze
  • białka wiążące aktynę

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) 7 czerwca 1952 r. przyjął święcenia kapłańskie z rąk abpa Walentego Dymka.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌart͡sɨˈbʲiskup, AS: arcybʹiskup

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. biskupa ż.

Wiktionary


abpstwo

skrót od: arcybiskupstwo (odczytywany jako cały, odmienny wyraz)


SJP.pl

skrót, rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) = arcybiskupstwo

Wiktionary


abradowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) geol. o klifie: uleganie niszczeniu wskutek działania fal

 (1.2) med. łyżeczkowanie jamy macicy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abrazja ż.

 czas. abradować ndk.

 przym. abrazyjny

Wiktionary


abradować

powodować abrazję


SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) geol. powodować abrazję, niszczyć klif wskutek działania fal

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abradowanie n., abrazja ż.

 przym. abrazyjny

Wiktionary


abraham

imię męskie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. pięćdziesiąte urodziny, pięćdziesiątka

Wiktionary

Abraham ( ‏אַבְרָהָם‎ "’Awrāhām", akad. A-bi-ra-mu, ‏إِبْرَاهِيمُ‎ "Ibrāhīm", dosł. „kochający ojciec”) pierwotnie zwany Abramem – pierwszy z hebrajskich patriarchów. Wśród historyków nie ma konsensusu, czy faktycznie istniał. Najprawdopodobniej żył na początku II tysiąclecia p.n.e. Według relacji biblijnych był praojcem narodu żydowskiego, arabskiego, edomickiego i także innych. Z woli Boga Jahwe wyruszył z Mezopotamii do Palestyny. Mąż Sary i Hagar, ojciec Izaaka i Izmaela.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Coś dostoł na abrahama od Any i Giela?

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Abraham mos., abrahamowiny nmos.

 przym. abrahamiczny, Abrahamowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) gw. Górny Śląsk abrahamowiny

Wiktionary


abrahamek

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) zdrobn. Abraham

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) — W dodatku dasz matce synową Rojzę.
— Ona ma na imię Róża.
— Po żydowsku Rojza… i wnuka, jakiegoś Abrahamka, albo Izaaka, bo ci miljonerzy lubią historyczne imiona
. sic.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Abraham mos.

 przym. Abrahamowy

Wiktionary


abrahamiczny

1. wywodzący się od Abrahama; abrahamowy;
2. religie abrahamiczne - religie mające korzenie w przekazach Tory o patriarsze Abrahamie; religie abrahamowe


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) rel. wywodzący się od Abrahama

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ateiści tacy jak Sam Harris argumentują, że poleganie religii abrahamicznych na boskim autorytecie skłania je w kierunku autorytaryzmu i dogmatyzmu.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Abraham mos., abraham mrz., abrahamizm mrz.

 przym. Abrahamowy, abrahamowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) abrahamowy

Wiktionary


abrahamizm

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) teol. rel. monoteizm abrahamiczny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Abraham mos.

 przym. Abrahamowy, abrahamowy, abrahamiczny

Wiktionary


abrahamowicz

nazwisko


SJP.pl

Abrahamowicz ("Abramowicz") – polski herb szlachecki, odmiana herbu Jastrzębiec.

Wikipedia


abrahamowiny

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. pięćdziesiąte urodziny, pięćdziesiątka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abraham mrz.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) gw. Górny Śląsk abraham

Wiktionary


abrahamowy

1. taki jak u Abrahama, charakterystyczny dla Abrahama;
2. religie abrahamowe - religie mające korzenie w przekazach Tory o patriarsze Abrahamie; religie abrahamiczne


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) rel. wywodzący się od Abrahama

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Trzema głównymi religiami abrahamowymi są judaizm, chrześcijaństwo i islam.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabraxãˈmɔvɨ, AS: abraχãmovy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Abraham m., abrahamizm mrz.

 przym. Abrahamowy, abrahamiczny, przedabrahamowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) abrahamiczny

Wiktionary


abrakadabra

potocznie: coś niejasnego, niezrozumiałego; chińszczyzna, czarna magia


SJP.pl

wykrzyknik

 (1.1) słowo nieokreślonego znaczenia, rzekoma magiczna formuła;

rzeczownik, rodzaj żeński

 (2.1) przen. coś niezrozumiałego; wypowiedź bezsensowna lub zagmatwana

Wiktionary

Abrakadabra ("Abracadabra, Abraxas, Abrasax") – pochodzący prawdopodobnie z języka aramejskiego ("Abəra kaDavəra") wyraz niemający znaczenia. Od schyłku starożytności, w średniowieczu i we wczesnej nowożytności posługiwano się nim jako formułą magiczną, tj. wyrazem, który (odpowiednio) wypowiedziany ma rzekomą moc wpływania na rzeczywistość. Obecnie słowo "abrakadabra" stosuje się jako (żartobliwe) określenie wypowiedzi pozbawionej sensu, niezrozumiałej, zagmatwanej.

Wikipedia

Przykłady

 (2.1) Matematyka zawsze była dla mnie wielką abrakadabrą.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabrakaˈdabra, AS: abrakadabra

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) czary-mary, hokus-pokus, bim sala bim

Wiktionary


abraksas

dawny talizman (amulet) z wizerunkiem Abraksasa - bóstwa gnostyckiego późnej starożytności; abraxas


SJP.pl


abram

obce imię męskie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Abram – pierwotne imię patriarchy biblijnego Abrahama
  • Abram – biskup koptyjski
  • Abram – miejscowość w województwie łódzkim, w powiecie piotrkowskim
  • Abram – miejscowość w Anglii, w hrabstwie Wielki Manchester
  • Abram – jednostka osadnicza w USA, w stanie Teksas, w hrabstwie Hidalgo
  • Abram – wieś w Rumunii, w okręgu Bihor, w gminie Abram
  • Abram – gmina w Rumunii, w okręgu Bihor

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Nie będziesz więc odtąd nazywał się Abram, lecz imię twoje będzie Abraham, bo uczynię ciebie ojcem mnóstwa narodów.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈabrãm, AS: abrãm

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Abramowice lm nm.

:: zdrobn. Abramek mos.

 przym. Abramowy

Wiktionary


abramczuk

nazwisko


SJP.pl


abramczyk

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Abramczyk – polskie nazwisko
  • Barbara Morcinek-Abramczyk – glottodydaktyczka, literaturoznawczyni.
  • Mikoła Abramczyk – białoruski publicysta i polityk emigracyjny,
  • Józef Abramczyk ps. Tomasz – żołnierz Batalionów Chłopskich,
  • Halina Abramczyk – polska fizyczka i chemiczka
  • Rüdiger Abramczik – niemiecki piłkarz i trener
  • Enea Abramczyk Astoria Bydgoszcz
  • Abramczyk Polonia Bydgoszcz

Wikipedia


abramek

nazwisko


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) zdrobn. Abram

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Adam Abramek (ur. 1962) – polski kompozytor, producent muzyczny, multiinstrumentalista
  • Wiktor Abramek (ur. 1947) – polski inżynier budownictwa

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Abramku, pomóż babci przywiesić mezuzę.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Abram mos., Abramowice nmos.

 przym. Abramowy

Wiktionary


abramow

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Aleksandr Abramow (1913-1993) – rosyjski trener piłkarski;
  • Andriej Abramow (1935-1994) – rosyjski bokser;
  • Barbara Abramow-Newerly (1909-1973) – polska aktorka i reżyser teatralna, żona Igora Newerlego;
  • Fiodor Abramow (1870-1963) – rosyjski wojskowy, emigracyjny działacz antykomunistyczny;
  • Fiodor Abramow (1920-1983) – rosyjski i radziecki pisarz, literaturoznawca, publicysta;
  • Igor Abramow-Newerly (1903-1987) – polski pisarz i pedagog;
  • Jarosław Abramow-Newerly (ur. 1933) – polski pisarz, kompozytor, dziennikarz, syn Igora Newerlego;
  • Konstantin Abramow (1920-2001) – radziecki historyk;
  • Konstantin Abramow (1912-1998) – radziecki generał pułkownik;
  • Konstantin Abramow (1906-1952) – radziecki generał major;
  • Nikołaj Abramow (1950-2005) – radziecki piłkarz i trener;
  • Nikołaj Abramow (1897-1964) – radziecki kontradmirał, dowódca polskiej Marynarki Wojennej od sierpnia do grudnia 1945 roku;

Wikipedia


abramowianin

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pl-reforma2026|Abramowianin. (mieszkaniec Abramowa)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabrãmɔˈvʲjä̃ɲĩn, AS: abrãmovʹi ̯ä̃ńĩn

Wiktionary


abramowianka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pl-reforma2026|Abramowianka. (mieszkanka Abramowa)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabrãmɔˈvʲjãŋka, AS: abrãmovʹi ̯ãŋka

Wiktionary


abramowice

1. przysiółek w województwie małopolskim, gmina Jodłownik;
2. dzielnica Lublina;
3. Abramowice Prywatne - wieś w województwie lubelskim, gmina Głusk


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) geogr. dzielnica Lublina;

 (1.2) geogr. przysiółek w województwie małopolskim;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Abramowice – część miasta Lublin
  • Abramowice – przysiółek wsi Szczyrzyc w woj. małopolskim, w pow. limanowskim, w gminie Jodłownik
  • Abramowice – wieś zaginiona w dawnym pow. sieradzkim, wzmiankowana od XIV do XVI w..
  • Abramowice Kościelne
  • Abramowice Prywatne
  • Abramów, Abramy, Jebramki, Mieczki-Abramy
  • Ulica Abramowicka w Lublinie

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Ciekawostką jest, że Szpital Neuropsychiatryczny im. prof. Mieczysława Kaczyńskiego, powszechnie znany jako szpital w Abramowicach, oraz pętla trolejbusowa Abramowice nie znajdują się na terenie tej dzielnicy, ale w dzielnicy Dziesiąta.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabrãmɔˈvʲit͡sɛ, AS: abrãmovʹice

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Abram mos., Abramek mos.

Wiktionary


abramowicki

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Abramowicami Kościelnymi, dotyczący Abramowic Kościelnych

 (1.2) związany z Abramowicami Prywatnymi, dotyczący Abramowic Prywatnych

Wiktionary

Powiązane:

 (1.1)

:: rzecz. Abramowice Kościelne

:: rzecz. Abramowice Prywatne

Wiktionary


abramowicz

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Abramowicz – polski herb szlachecki, odmiana herbu Lubicz
  • Adam Abramowicz (ujednoznacznienie)
  • Alaksandr Abramowicz (1944–2018) – białoruski prawnik i polityk,
  • Andrzej Abramowicz (ujednoznacznienie)
  • Alfred Abramowicz (1919-1999) – amerykański biskup katolicki polskiego pochodzenia,
  • Bronisław Abramowicz (1837–1912) – polski malarz,
  • Danny Abramowicz (ur. 1945) – amerykański futbolista i trener polskiego pochodzenia,
  • Dmitrij Abramowicz (1873-1955) – rosyjski, a następnie radziecki historyk literatury i literaturoznawca,
  • Edward Abramowicz – polski polityk, poseł na Sejm Ustawodawczy,
  • Herkulan Abramowicz (1805–1873) – oficer wojsk rosyjskich, dyrektor teatru w Wilnie,
  • Ignacy Abramowicz (1793–1867) – rosyjski generał,
  • Jan Stanisławowicz Abramowicz (?-1602) – wojewoda smoleński i miński, jeden z przywódców kalwinizmu w Wielkim Księstwie Litewskim

Wikipedia


abramowski

przymiotnik od: Abramów


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący Abramowa

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabrãˈmɔfsʲci, AS: abrãmofsʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Abramów m., Abramowianin m., Abramowianka ż.

Wiktionary


abramowy

przymiotnik dzierżawczy

 (1.1) przest. gwara. taki, który należy do Abrama

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Zwróciłeś uwagę na coraz dłuższe frędzle w Abramowym talicie?

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Abram mos., Abramek mos.

Wiktionary


abramski

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Jan Abramski (1922-2003) – polski duchowny katolicki
  • Krzysztof Abramski (ur. 1948) – polski inżynier elektroniki, profesor nauk technicznych
  • Paweł Abramski (ur. 1947) – polski polityk, prawnik, poseł

Wikipedia


abramy

wieś w województwie mazowieckim, gmina Kałuszyn


SJP.pl

Zobacz też: Abramy (rejon miadzielski).

Abramy – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie mińskim, w gminie Kałuszyn.

Wieś prywatna Królestwa Kongresowego, położona była w 1827 roku w powiecie siennickim, obwodzie stanisławowskim województwa mazowieckiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa siedleckiego.

Wikipedia


abramów

wieś w Polsce


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. wieś w Polsce;

forma rzeczownika.

 (2.1) D., B. lm. od Abram

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Abramów – wieś w woj. lubelskim, w pow. biłgorajskim, w gminie Goraj
  • Abramów – wieś w woj. lubelskim, w pow. lubartowskim, w gminie Abramów
  • Abramów – część wsi Bychawka Druga-Kolonia w woj. lubelskim, w pow. lubelskim, w gminie Bychawa
  • Abramów – dawna gmina
  • Abramów – dawna gromada
  • Abramów – szczyt w Beskidzie Żywieckim
  • Abramów – potok, dopływ Ciapkowa
  • Abramowice, Abramy

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Weekend spędzimy u babci w Abramowie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: abˈrãmuf, AS: abrãmuf

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Abramowianin m., Abramowianka ż.

 przym. abramowski

Wiktionary


abraxas

dawny talizman (amulet) z wizerunkiem Abraxasa - bóstwa gnostyckiego późnej starożytności; abraksas


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Abraxas – polska grupa rockowa
  • Abraxas – symboliczny termin pojawiający się dawnych masońskich rytuałach stopni wyższych
  • Abraxas – bóstwo z mitologii perskiej, określenie Najwyższego Bóstwa
  • Abraxas – album muzyczny Carlosa Santany z 1970 r.
  • Abraxas gemma

Wikipedia


abrazja

1. w geologii: proces niszczenia brzegów przez fale;
2. w medycynie: usunięcie z jamy macicy tkanek zmienionych chorobowo, jaja płodowego lub jego resztek; skrobanka


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) geol. ścieranie podłoża skalnego przez luźny materiał skalny przemieszczany przez wodę;

 (1.2) med. usuwanie próchnicy przy użyciu strumienia powietrza wzbogaconego ładunkiem ścierniwa o różnej granulacji;

 (1.3) med. w ginekologii: zabieg łyżeczkowania macicy

 (1.4) techn. proces zużycia ściernego związany z ubytkiem powierzchniowym elementów maszyn lub urządzeń wskutek oddziaływania na niego luźnych lub umocowanych zarówno suchych, jak i wilgotnych ziarn mineralnych

 (1.5) kosmet. złuszczanie naskórka

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • abrazja (stomatologia)
  • abrazja (ginekologia) – inaczej łyżeczkowanie macicy
  • abrazja (geologia)
  • abrazja (technika)

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Abrazja może prowadzić do powstawania klifów.

 (1.2) Abrazją powietrzną pierwszy zainteresował się dr Robert Black.

 (1.3) Lekarz stwierdził, że pacjentka powinna zostać poddana zabiegowi abrazji.

 (1.4) Maszyna na skutek abrazji przestała być wydajna.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: abˈrazʲja, AS: abrazʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abradowanie n.

 czas. abradować ndk.

 przym. abrazyjny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.3) skrobanka

Wiktionary


abrazo

forma witania się mężczyzn, przyjęta w Ameryce Łacińskiej


SJP.pl


abrazyjny

związany z abrazją


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) geol. / med. / techn. związany z abrazją, dotyczący abrazji

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Powierzchnię przeznaczoną do lakowania należy oczyścić mechanicznie przy pomocy wiertła typu szczoteczka na końcówkę mikrosilnika lub użyć piaskarki abrazyjnej.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abradowanie n., abrazja ż.

 czas. abradować ndk.

Wiktionary


abrenuncjacja

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) hist. praw. zrzeczenie się prawa do majątku po rodzicach przez córkę po otrzymaniu od nich posagu

Wiktionary


abrewiacja

skrót wyrazu lub grupy wyrazów w piśmie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) książk. spec. skrót wyrazu lub grupy wyrazów w piśmie, szczególnie w odniesieniu do dawnych rękopisów

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabrɛˈvʲjat͡sʲja, AS: abrevʹi ̯acʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abrewiatura ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) skrót

Wiktionary


abrewiacyjny

przymiotnik od: abrewiacja


SJP.pl


abrewiator

przestarzale: osoba dokonująca skrótów jakiegoś tekstu


SJP.pl


abrewiatura

abbreviatura;
1. skróty stosowane w notacji muzycznej (np. b - bemol, # - krzyżyk);
2. system skrótów stosowany w starożytnych i średniowiecznych pismach;
3. w poligrafii: znak zastępujący jakiś wyraz (np. $)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) książk. system skrótów najczęściej używanych wyrażeń, stosowany w starożytności i średniowieczu;

 (1.2) muz. skrót zapisu muzycznego

Wiktionary

Na tę stronę wskazuje „Abrewiacja”. Zobacz też: skrót.

Abrewiatura, abrewiacja (śrdw.-łac. "abbreviatura", "abbreviatio"; od łac. "brevis" – "krótki") – umowny skrót używany w starożytnych i średniowiecznych tekstach w celu skrócenia ich zapisu.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Liczne abrewiatury w tym średniowiecznym manuskrypcie utrudniają odczytanie tekstu.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabrɛvʲjaˈtura, AS: abrevʹi ̯atura

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abrewiacja ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) war. abbreviatura

 (1.2) war. abbreviatura

Wiktionary


abrewiaturalny

dotyczący abrewiatury


SJP.pl


abrewiologia

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nauka o skróceniach językowych

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Istnieje nawet nauka o skróceniach językowych zwana przez językoznawców abrewiologią.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabrɛvʲjɔˈlɔɟja, AS: abrevʹi ̯oloǵi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abrewiolog m.

 przym. abrewiologiczny

Wiktionary


abricoter

[czytaj: abrikoTE] podkład pod masę czekoladową z dżemu morelowego


SJP.pl


abriktozaur

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) zool. paleont. nazwa systematyczna|Abrictosaurus|Hopson., rodzaj dwunożnego, roślinożernego dinozaura z rodziny heterodontozaurów, ornitopod wyglądem przypominający heterodontozaura;

Wiktionary

Ab

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Abriktozaur był bardzo podobny do heterodontozaura.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabrʲikˈtɔzawr, AS: abrʹiktozau̯r

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) abryktozaur

Wiktionary


abrogacja

uchylenie, odwołanie lub zniesienie uchwały czy aktu prawnego bez zastąpienia go innym


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) praw. uchylenie uregulowania prawnego lub wyroku

 (1.2) rel. uchylenie, zniesienie zasady religijnej

Wiktionary

Abrogacja – uchylenie, odwołanie lub zniesienie uchwały czy aktu prawnego bez zastąpienia go innym.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌabrɔˈɡat͡sʲja, AS: abrogacʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abrogowanie n., derogacja ż.

 czas. abrogować ndk.

Wiktionary


abrogacyjny

→ abrogacja


SJP.pl

Patrz:

abrogacja

abrogowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) praw. uchylenie aktu prawnego lub wyroku

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abrogacja ż.

 czas. abrogować ndk.

Wiktionary


abrogować

znieść lub znosić ustawę, przepis prawny, wyrok itp.


SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) praw. uchylić moc aktu prawnego lub wyroku

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) „A gdzieby się przytrafiło — oświadcza Z. August w konstytucji sejmowej 1550 r. — iżby albo przez nas, albo przez kogo inszego stało się co takiego tym to prawom, statutom, daninam, przywilejom, listom, swobodam i wolnościam przeciwnego, albo iżbyśmy im derogować (uwłaczać), albo abrogować (znosić) sami przez się czym chcieli, tedy to wszystko żadnej mocy, ani ważności nie ma”. sic.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abrogacja ż., abrogowanie n.

Wiktionary


abros

rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) nazwa stopu odznaczającego się dość dużym oporem elektrycznym oraz odpornością na czynniki zewnętrzne;

Wiktionary

Abros – nazwa stopu odznaczającego się dość dużym oporem elektrycznym oraz odpornością na czynniki zewnętrzne (np. korozję). Składa się z niklu (88%), chromu (10%) i manganu (ok. 2%). Jest wykorzystywany m.in. do produkcji elementów grzejnych.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Abros wykorzystywany jest m.in. do produkcji elementów grzejnych.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈabrɔs, AS: abros

Wiktionary


abroseksualizm

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) seks. neol. zmienna lub płynna orientacja seksualna

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abroseksualista mos., abroseksualistka ż., abroseksualność ż.

 przym. abroseksualny

Wiktionary


abrupcja

nagłe przerwanie muzyki w celu osiągnięcia odpowiedniego wrażenia dramatycznego


SJP.pl


abruzja

region administracyjny w centralnych Włoszech nad Morzem Adriatyckim


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. region administracyjny w centralnych Włoszech nad Morzem Adriatyckim;

Wiktionary

Abruzja (wł. "Abruzzo") – region administracyjny we Włoszech, leżący w centralnej części Półwyspu Apenińskiego, nad Morzem Adriatyckim. Graniczy z regionami Marche, Lacjum i Molise.

Ważniejsze miasta: Pescara (główny port), Chieti, Teramo.

Większą część powierzchni obejmują Apeniny Środkowe (Corno Grande 2912 m n.p.m. oraz Monte Amaro 2795 m n.p.m.). Głównymi rzekami są Vomano, Pescara, Sangro i Trigno. W Apeninach znajduje się jezioro Fucino.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Abruzja jest regionem rolniczo-przemysłowy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: abˈruzʲja, AS: abruzʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Abruzyjczyk mos., Abruzyjka ż.

 przym. abruzyjski

Wiktionary


abruzyjczyk

mieszkaniec Abruzji


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Abruzji

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Paolo jest Abruzyjczykiem.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabruˈzɨjt͡ʃɨk, AS: abruzyi ̯čyk

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Abruzja ż.

:: fż. Abruzyjka ż.

 przym. abruzyjski

Wiktionary


abruzyjka

obywatelka Abruzji


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Abruzji

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ariana ma włoskie korzenie, jest pół-Sycylijką i pół-Abruzyjką.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabruˈzɨjka, AS: abruzyi ̯ka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Abruzja ż.

:: fm. Abruzyjczyk mos.

 przym. abruzyjski

Wiktionary


abruzyjski

→ Abruzja


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) związany z Abruzją

Wiktionary

Patrz:

Abruzja

Przykłady

 (1.1) Jedną z abruzyjskich atrakcji są festyny.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabruˈzɨjsʲci, AS: abruzyi ̯sʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Abruzja ż., Abruzyjczyk mos., Abruzyjka ż.

Wiktionary


abruzzy

najwyższa część Apenin, położona we Włoszech; Apenin Abruzyjski


SJP.pl


abrychta

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. masz. strugarka

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) gw. Górny Śląsk abrychtmaszina

Wiktionary


abrychtmaszina

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. masz. strugarka

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) gw. Górny Śląsk abrychta

Wiktionary


abrykosa

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Bukowina. morela

Wiktionary


abrys

dawniej: szkic, rysunek, projekt


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) daw. wstępny szkic, zarys

 (1.2) daw. (w XVIII i na pocz. XIX w.) plan architektoniczny

Wiktionary

Abrys – termin używany w dawnych czasach na określenie szkicu, zarysu, projektu architektonicznego. Był szczególnie popularny w XVIII i na początku XIX wieku, kiedy to pełnił funkcję technicznego rysunku konturowego, często wykorzystywanego w sztuce, architekturze.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) (…) Król Łokietek na podziękowanie Bogu za swoje zwycięztwa postanowił ufundować piękny kościół w Wiślicy; tym końcem kazał zrobić abrys, który mu się bardzo podobał; otóż podług tego abrysu zgodził się z majstrem, aby kościół wystawił. sic.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈabrɨs, AS: abrys

Wiktionary

Powiązane:

 czas. abrysować

Wiktionary


abrysować

czasownik przechodni dokonany (ndk. abrysować)

 (1.1) daw. sporządzić abrys; naszkicować, zaprojektować

czasownik przechodni niedokonany (dk. abrysować)

 (2.1) daw. sporządzać abrys; szkicować, projektować

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abrys mrz., abrysowanie n.

Wiktionary


abs

[czytaj: a-be-ES]
1. skrót od: Anti-Blockier-System - samochodowy system zapobiegający blokowaniu się kół w czasie hamowania;
2. termoplastyczne tworzywo sztuczne o dużej odporności na ścieranie;
3. potocznie:
a) wyćwiczone mięśnie brzucha; sześciopak, six-pack, kaloryfer;
b) trening mięśni brzucha


SJP.pl

skrótowiec

 (1.1) mot. układ przeciwpoślizgowy;

 (1.2) slang. żart. (= Absolutny Brak Sutków) mały biust

 (1.3) slang. żart. (= Absolutny Brak Szyi) ktoś bardzo umięśniony

 (1.4) slang. żart. (= Absolutny Brak Szyi) ktoś ubrany w dres

Wiktionary

Zobacz też: ABS.

Abs (arab. عبس) – miasto w Jemenie, w muhafazie Hadżdża. W 2004 roku liczyło 15 568 mieszkańców. W mieście znajduje się port lotniczy Abs.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Długość drogi hamowania pojazdu wyposażonego w system ABS w porównaniu do identycznego pojazdu bez tego systemu uzależniona jest od kilku czynników.

 (1.2) Nie łudź się, nie masz u niego szans. On nie umawia się z ABS-ami.

 (1.3) Na siłce jest mnóstwo ABS-ów.

 (1.4) Nie chodzę tam wieczorami. Boję się, że napatoczy się jakiś ABS.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: a‿bɛ‿ˈːs, AS: a‿b•‿es

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) układ przeciwpoślizgowy

 (1.2) deska

 (1.3) paker

 (1.4) dresiarz

Wiktionary


absalom

obca forma polskiego imienia Absalon


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) bibl. postać biblijna, syn króla Dawida;

 (1.2) rzad. imię|polski|m.;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Absalom (czasem w formie Absalon) – hebrajskie imię męskie
  • Absalom – w Biblii: jeden z synów Dawida
  • Absalom Whitley 1937 – synonim rodzaju ryb Pantolabus

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Wieść o śmierci Absaloma bardzo zasmuciła Dawida.

 (1.2) Nazywam się Absalom Winkler i jestem zegarmistrzem z Lubartowa.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: apˈsalɔ̃m, AS: apsalõm

Wiktionary


absalon

imię męskie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) zob. Absalom.

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Absalon, inaczej Absalom – imię męskie
  • Absalon – biskup duński (1128–1201; zob. też Kanut VI)
  • Absalon (Absalom) – syn króla izraelskiego, Dawida, przeciwstawiający się ojcu; postać biblijna
  • Julien Absalon – francuski kolarz górski
  • Okręty wsparcia typu Absalon

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Rozwój osady zaczął się 100 lat później, kiedy to król duński Waldemar I podarował ją biskupowi Absalonowi.

Wiktionary


absces

otorbiony zbiornik ropy, często spowodowany zakażeniem bakteryjnym; ropień


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) med. ropień

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Tu i owdzie formowały się wzdęte, ciemne abscesy. Chory przyglądał się tym swoim ranom przez chwilę (…) sic.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈapst͡sɛs, AS: apsces

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ropień, wrzód

Wiktionary


abscysyna

hormon roślinny uczestniczący w procesach opadania liści i dojrzałych owoców, hamujący wzrost łodygi, tworzenie kwiatów, otwieranie się pąków i kiełkowanie nasion; kwas abscysynowy, dormina


SJP.pl


abscysynowy

kwas abscysynowy - hormon roślinny uczestniczący w procesach opadania liści i dojrzałych owoców, hamujący wzrost łodygi, tworzenie kwiatów, otwieranie się pąków i kiełkowanie nasion


SJP.pl


absencja

nieobecność


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nieobecność w danym miejscu, zwłaszcza w pracy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Po kilkudniowej absencji chorobowej prezydent wrócił do pracy. - Powoli wraca do obowiązków.

 (1.1) Kadrowa odnotowała absencję pracownika.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: apˈsɛ̃nt͡sʲja, AS: apsẽncʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. absenteista mos., absenteistka ż., absenteizm mrz., absentowanie n.

 czas. absentować się ndk.

 przym. absencyjny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieobecność, brak

Wiktionary


absencyjny

przymiotnik od: absencja


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z absencją, nieobecnością, dotyczący absencji, nieobecności

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Z powodu licznych nieobecności na moich zajęciach student musi zaliczyć kolokwium absencyjne, aby zostać dopuszczonym do sesji egzaminacyjnej.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. absencja ż., absenteista mos., absenteistka ż., absenteizm mrz., absentowanie n.

 czas. absentować się ndk.

Wiktionary


absenteista

człowiek uchylający się od wypełniania obowiązków społecznych


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) człowiek, który uchyla się od wypełniania obowiązków społecznych

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. absencja ż., absenteizm mrz., absentowanie n.

:: fż. absenteistka ż.

 czas. absentować się ndk.

 przym. absencyjny

Wiktionary


absenteistka

kobieta uchylająca się od wypełniania obowiązków społecznych


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta, która uchyla się od wypełniania obowiązków społecznych

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. absencja ż., absenteizm mrz., absentowanie n.

:: fm. absenteista mos.

 czas. absentować się ndk.

 przym. absencyjny

Wiktionary


absenteizm

uchylanie się od wypełniania obowiązków społecznych, np. od uczestnictwa w wyborach, zebraniach


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) uchylanie się od wypełniania obowiązków społecznych

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Cechował go totalny, a przez to nieznośny absenteizm.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌapsɛ̃nˈtɛjism̥, AS: apsẽntei ̯ism̦

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. absencja ż., absenteista mos., absenteistka ż., absentowanie n.

 czas. absentować się ndk.

 przym. absencyjny

Wiktionary


absentowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) daw. uchylanie się

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. absencja ż., absenteizm m., absenteista m., absenteistka ż.

 czas. absentować się, absentować ndk.

 przym. absencyjny

Wiktionary


absentować

dawniej: absentować się - być nieobecnym, wymigiwać się od czegoś


SJP.pl


absmaczek

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od absmak

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. absmak m.

Wiktionary


absmak

niesmak, abszmak;
1. odraza, wstręt, obrzydzenie;
2. przykry smak w ustach


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) przykry, nieprzyjemny smak

 (1.2) przen. przykre wrażenie, uczucie niezadowolenia z czegoś

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) Po rozmowach z ojcem zawsze odczuwała absmak.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈapsmak, AS: apsmak

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abszmak m., smak m.

:: zdrobn. absmaczek m.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niesmak; daw. abszmak

 (1.2) niesmak, niechęć, odraza; daw. abszmak

Wiktionary


absolucja

1. w prawie, przestarzale: uwolnienie od oskarżenia;
2. w religii: odpuszczenie grzechów; także formuła, za pomocą której udziela się rozgrzeszenia;
3. książkowo: wybaczenie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rel. rozgrzeszenie, zdjęcie klątwy kościelnej, odpuszczenie grzechów;

 (1.2) przest. uwolnienie, wyrok sądowy uwalniający oskarżonego

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Konający otrzymał absolucję.

 (1.2) Skazanemu udzielono absolucji.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌapsɔˈlut͡sʲja, AS: apsolucʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. absolut mos./mrz., absolutność ż., absolutorium n., absolutysta mos., absolutystka ż., absolutyzacja ż., absolutyzm mrz., absolutyzowanie n., absolwenckość ż., absolwent mos., absolwentka ż., absolwowanie n., zabsolutyzowanie n.

 czas. absolutyzować ndk., absolwować ndk., zabsolutyzować dk.

 przym. absolutny, absolutoryjny, absolutystyczny, absolwencki

 przysł. absolutnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) rozgrzeszenie

Wiktionary


absolut

1. w filozofii: byt samoistny, niezależny, nieograniczony;
2. książkowo: wartość najwyższa


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) to, co istniało samo przez się, absolutny duch, Bóg;

 (1.2) zob. olejek absolutny.

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) stpol. dyktator, despota

modulant

 (3.1) uczn. zupełnie

Wiktionary

Absolut ( absolutus „bezwarunkowy, niezwiązany”) – osobowy lub bezosobowy pierwotny byt, doskonały, najwyższy, pełny, całkowicie niezależny, nieuwarunkowany i niczym nieograniczony.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Bóg jest absolutem.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: apˈsɔlut, AS: apsolut

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. absolucja ż., absolutność ż., absolutorium n., absolutysta mos., absolutystka ż., absolutyzacja ż., absolutyzm mrz., absolutyzowanie n., absolwenckość ż., absolwent mos., absolwentka ż., absolwowanie n., zabsolutyzowanie n.

 czas. absolutyzować ndk., absolwować ndk., zabsolutyzować dk.

 przym. absolutny, absolutoryjny, absolutystyczny, absolwencki

 przysł. absolutnie

Wiktionary


absolutnie

przysłówek stopnia

 (1.1) całkowicie, niezależnie od niczego, nie dopuszczając wyjątków

przysłówek sposobu

 (2.1) niekwestionowanie, nie budząc zastrzeżeń

 (2.2) filoz. obiektywnie, niezależnie od czegoś, bezwzględnie

 (2.3) hist. polit. mając nieograniczoną władzę, posiadając władzę absolutną

Wiktionary

Absolutnie – solowy album muzyczny polskiego gitarzysty i wokalisty Tadeusza Nalepy.

Nagrania na LP zarejestrowano w Studiu "Tonpress" w Warszawie. Muzykę do wszystkich utworów napisał Tadeusz Nalepa, teksty piosenek – Bogdan Loebl. Winylowy LP i CD zostały wydane przez Polskie Nagrania „Muza” w 1991. Na płycie winylowej jest tylko dziesięć nagrań, wydanie kompaktowe poszerzono o utwory "Co tam jest" i "Ucisz lęki".

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Absolutnie się na to nie zgadzam!

 (2.1) Analizy statystyczne są absolutnie niezbędną częścią zarówno epidemiologicznych, jak i biologicznych badań.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌapsɔˈlutʲɲɛ, AS: apsolutʹńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. absolucja ż., absolut mos./mrz., absolutność ż., absolutorium n., absolutysta mos., absolutystka ż., absolutyzacja ż., absolutyzm mrz., absolutyzowanie n., absolwenckość ż., absolwent mos., absolwentka ż., absolwowanie n., zabsolutyzowanie n.

 czas. absolutyzować ndk., absolwować ndk., zabsolutyzować dk.

 przym. absolutny, absolutoryjny, absolutystyczny, absolwencki

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) całkowicie, bezwzględnie, bezwarunkowo, kategorycznie, totalnie, w zupełności, w całej rozciągłości, zupełnie

Wiktionary


absolutniej

stopień wyższy od przysłówka: absolutnie


SJP.pl


absolutność

1. niezależność od jakichkolwiek warunków; bezwzględność;
2. dawniej: samowładność, niepodleganie żadnej władzy


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) bezwzględność, niezależność od wszelkiego uwarunkowania

 (1.2) daw. samowładność, niepodleganie żadnej władzy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. absolucja ż., absolut mos./mrz., absolutorium n., absolutysta mos., absolutystka ż., absolutyzacja ż., absolutyzm mrz., absolutyzowanie n., absolwenckość ż., absolwent mos., absolwentka ż., absolwowanie n., zabsolutyzowanie n.

 czas. absolutyzować ndk., absolwować ndk., zabsolutyzować dk.

 przym. absolutny, absolutoryjny, absolutystyczny, absolwencki

 przysł. absolutnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) swawola

Wiktionary


absolutny

1. całkowity, zupełny (np. absolutna cisza);
2. dotyczący absolutu, istniejący niezależnie i obiektywnie (np. prawda absolutna);
3. odnoszący się do absolutyzmu (np. władca absolutny)


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) całkowity, zupełny, bezwzględny

 (1.2) niekwestionowany

 (1.3) filoz. istniejący obiektywnie

 (1.4) polit. oparty na zasadach absolutyzmu lub rządzący według tych zasad

 (1.5) fiz. o temperaturze: wyrażona w skali Kelvina

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Używanie Mocy w celu wpływania na świecki wszechświat nieuchronnie korumpuje, więc wszyscy użytkownicy jasnej strony albo stają się drobiazgowymi żandarmami, albo uciekają się do taoistycznej medytacji w poszukiwaniu absolutnej prawdy.

 (1.4) Iwan jest władcą absolutnym.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌapsɔˈlutnɨ, AS: apsolutny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. absolucja ż., absolut mos./mrz., absolutność ż., absolutorium n., absolutysta mos., absolutystka ż., absolutyzacja ż., absolutyzm mrz., absolutyzowanie n., absolwenckość ż., absolwent mos., absolwentka ż., absolwowanie n., zabsolutyzowanie n.

 czas. absolutyzować ndk., absolwować ndk., zabsolutyzować dk.

 przym. absolutoryjny, absolutystyczny, absolwencki

 przysł. absolutnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) całkowity, kompletny, zupełny, totalny, pełny

 (1.2) niewątpliwy, niepodważalny, bezwzględny, bezdyskusyjny, bezwyjątkowy, wszechstronny

 (1.4) absolutystyczny, samowładny, nieograniczony, wszechwładny, despotyczny, autokratyczny, dyktatorski, dążący do samowładztwa

 (1.5) bezwzględny

Wiktionary


absolutorium

1. akt parlamentu uznający na podstawie sprawozdania prawidłowość wykonania przez rząd budżetu za rok poprzedni,
2. ukończenie studiów wyższych bez uzyskania dyplomu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) ofic. zatwierdzenie sprawozdania z działalności, zwykle finansowej;

 (1.2) ofic. zwolnienie od odpowiedzialności

 (1.3) ofic. ukończenie studiów wyższych bez dyplomu;

Wiktionary

Absolutorium (łac. "absolutorium" – zwolnienie, unieważnienie) – określenie aktu prawnego, który dokonywany jest poprzez organ uprawniony (np. parlament) na podstawie przedstawionego sprawozdania rachunkowego. Udzielenie absolutorium oznacza stwierdzenie prawidłowości działania finansowego organu wykonawczego (w tym przypadku rządu) w określonym przedziale czasowym.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Rada nadzorcza otrzymała absolutorium.

 (1.2) Prezes zyskał absolutorium od zarządu.

 (1.3) Student otrzymał absolutorium na wydziale historii.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌapsɔluˈtɔrʲjũm, AS: apsolutorʹi ̯ũm

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. absolucja ż., absolut mos./mrz., absolutność ż., absolutysta mos., absolutystka ż., absolutyzacja ż., absolutyzm mrz., absolutyzowanie n., absolwenckość ż., absolwent mos., absolwentka ż., absolwowanie n., zabsolutyzowanie n.

 czas. absolutyzować ndk., absolwować ndk., zabsolutyzować dk.

 przym. absolutny, absolutoryjny, absolutystyczny, absolwencki

 przysł. absolutnie

Wiktionary


absolutoryjny

przymiotnik od: absolutorium


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) ofic. związany z absolutorium, dotyczący absolutorium

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. absolucja ż., absolut mos./mrz., absolutność ż., absolutorium n., absolutysta mos., absolutystka ż., absolutyzacja ż., absolutyzm mrz., absolutyzowanie n., absolwenckość ż., absolwent mos., absolwentka ż., absolwowanie n., zabsolutyzowanie n.

 czas. absolutyzować ndk., absolwować ndk., zabsolutyzować dk.

 przym. absolutny, absolutystyczny, absolwencki

 przysł. absolutnie

Wiktionary


absolutysta

zwolennik absolutyzmu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) polit. zwolennik absolutyzmu – ustroju państwowego

 (1.2) filoz. zwolennik absolutyzmu – doktryny filozoficznej

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. absolucja ż., absolut mos./mrz., absolutność ż., absolutorium n., absolutyzacja ż., absolutyzm mrz., absolutyzowanie n., absolwenckość ż., absolwent mos., absolwentka ż., absolwowanie n., zabsolutyzowanie n.

:: fż. absolutystka ż.

 czas. absolutyzować ndk., absolwować ndk., zabsolutyzować dk.

 przym. absolutny, absolutoryjny, absolutystyczny, absolwencki

 przysł. absolutnie

Wiktionary


absolutystka

zwolenniczka absolutyzmu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) polit. zwolenniczka absolutyzmu – ustroju państwowego

 (1.2) filoz. zwolenniczka absolutyzmu – doktryny filozoficznej

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. absolucja ż., absolut mos./mrz., absolutność ż., absolutorium n., absolutyzacja ż., absolutyzm mrz., absolutyzowanie n., absolwenckość ż., absolwent mos., absolwentka ż., absolwowanie n., zabsolutyzowanie n.

:: fż. absolutysta mos.

 czas. absolutyzować ndk., absolwować ndk., zabsolutyzować dk.

 przym. absolutny, absolutoryjny, absolutystyczny, absolwencki

 przysł. absolutnie

Wiktionary


absolutystyczny

dotyczący absolutyzmu, odnoszący się do sfery absolutu


SJP.pl

przymiotnik jakościowy

 (1.1) polit. oparty na zasadach absolutyzmu (ustroju państwowego)

 (1.2) filoz. nacechowany absolutyzmem (doktryną filozoficzną)

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. absolucja ż., absolut mos./mrz., absolutność ż., absolutorium n., absolutysta mos., absolutystka ż., absolutyzacja ż., absolutyzm mrz., absolutyzowanie n., absolwenckość ż., absolwent mos., absolwentka ż., absolwowanie n., zabsolutyzowanie n.

 czas. absolutyzować ndk., absolwować ndk., zabsolutyzować dk.

 przym. absolutny, absolutoryjny, absolwencki

 przysł. absolutnie

Wiktionary


absolutyzacja

traktowanie czegoś jako rzeczy absolutnej, bezwzględnie słusznej


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) traktowanie czegoś jako rzeczy absolutnej, niezmiennej, stałej, bezwzględnej

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌapsɔlutɨˈzat͡sʲja, AS: apsolutyzacʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. absolucja ż., absolut mos./mrz., absolutność ż., absolutorium n., absolutysta mos., absolutystka ż., absolutyzm mrz., absolutyzowanie n., absolwenckość ż., absolwent mos., absolwentka ż., absolwowanie n., zabsolutyzowanie n.

 czas. absolutyzować ndk., absolwować ndk., zabsolutyzować dk.

 przym. absolutny, absolutoryjny, absolutystyczny, absolwencki

 przysł. absolutnie

Wiktionary


absolutyzm

1. forma rządów, w której nieograniczona władza należy do jednego człowieka i jest sprawowana poza jakąkolwiek kontrolą społeczną; samowładztwo, jedynowładztwo, autokratyzm, autokracja, autarchia (rzadziej);
2. w filozofii: pogląd zakładający niezmienność, wieczność i niezależność od człowieka takich wartości, jak dobro, piękno, prawda


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) polit. monarchia nieograniczona;

 (1.2) filoz. pogląd, według którego takie wartości, jak prawda, dobro, piękno są niezmienne, wieczne i niezależne od człowieka;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • absolutyzm w filozofii
    • absolutyzm poznawczy
    • absolutyzm moralny
  • absolutyzm władzy
    • absolutyzm klasyczny
    • monarchia absolutna
    • absolutyzm oświecony
    • samodzierżawie

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) System bachowski bywa nazywany również neoabsolutyzmem, co jest uprawnione w tym sensie, że rzeczywiście – w porównaniu z absolutyzmem Metternicha – okazał się nowocześniejszy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌapsɔˈlutɨsm̥, AS: apsolutysm̦

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. absolucja ż., absolut mos./mrz., absolutność ż., absolutorium n., absolutysta mos., absolutystka ż., absolutyzacja ż., absolutyzowanie n., absolwenckość ż., absolwent mos., absolwentka ż., absolwowanie n., zabsolutyzowanie n.

 czas. absolutyzować ndk., absolwować ndk., zabsolutyzować dk.

 przym. absolutny, absolutoryjny, absolutystyczny, absolwencki

 przysł. absolutnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) samowładztwo, jedynowładztwo, samodzierżawie, autokratyzm, autokracja, autarchia

Wiktionary


absolutyzowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) traktowanie czegoś jako rzeczy bezwzględnej, niezmiennej

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Inni wskazują, że absolutyzowanie uznawanych przez siebie norm moralnych i traktowanie ich jako powszechnych i bezwzględnie obowiązujących jest źródłem fanatyzmu.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. absolucja ż., absolut mos./mrz., absolutność ż., absolutorium n., absolutysta mos., absolutystka ż., absolutyzacja ż., absolutyzm mrz., absolwenckość ż., absolwent mos., absolwentka ż., absolwowanie n., zabsolutyzowanie n.

 czas. absolutyzować ndk., absolwować ndk., zabsolutyzować dk.

 przym. absolutny, absolutoryjny, absolutystyczny, absolwencki

 przysł. absolutnie

Wiktionary


absolutyzować

uznawać coś za bezwzględnie słuszne, idealne (np. Niebezpiecznie jest absolutyzować profesjonalizm - zawodowy oszust i morderca to także profesjonalista.)


SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) traktować coś jako rzecz absolutną, niezmienną, bezwzględną

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Maoiści absolutyzują przemoc (…).

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. absolucja ż., absolut mos./mrz., absolutność ż., absolutorium n., absolutysta mos., absolutystka ż., absolutyzacja ż., absolutyzm mrz., absolutyzowanie n., absolwenckość ż., absolwent mos., absolwentka ż., absolwowanie n., zabsolutyzowanie n.

 czas. absolwować ndk., zabsolutyzować dk.

 przym. absolutny, absolutoryjny, absolutystyczny, absolwencki

 przysł. absolutnie

Wiktionary


absolwencki

związany z absolwentami (np. staż absolwencki, ankieta absolwencka)


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z absolwentami, dotyczący absolwentów; przeznaczony dla absolwentów

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W Pepsi on Stage prócz koncertów odbywają się także między innymi konferencje, imprezy rozdania nagród, zjazdy absolwenckie.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. absolucja ż., absolut mos./mrz., absolutność ż., absolutorium n., absolutysta mos., absolutystka ż., absolutyzacja ż., absolutyzm mrz., absolutyzowanie n., absolwenckość ż., absolwent mos., absolwentka ż., absolwowanie n., zabsolutyzowanie n.

 czas. absolutyzować ndk., absolwować ndk., zabsolutyzować dk.

 przym. absolutny, absolutoryjny, absolutystyczny

 przysł. absolutnie

Wiktionary


absolwenckość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co absolwenckie

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. absolucja ż., absolut mos./mrz., absolutność ż., absolutorium n., absolutysta mos., absolutystka ż., absolutyzacja ż., absolutyzm mrz., absolutyzowanie n., absolwent mos., absolwentka ż., absolwowanie n., zabsolutyzowanie n.

 czas. absolutyzować ndk., absolwować ndk., zabsolutyzować dk.

 przym. absolutny, absolutoryjny, absolutystyczny, absolwencki

 przysł. absolutnie

Wiktionary


absolwent

osoba, która ukończyła szkołę, uczelnię lub kurs


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba, która ukończyła szkołę, uczelnię, kurs;

Wiktionary

Absolwent (z absolvens „kończący”) – osoba, która ukończyła szkołę, uczelnię lub kurs.

Absolwenci studiów w Polsce otrzymują dyplom ukończenia studiów na określonym kierunku i profilu potwierdzający wykształcenie wyższe oraz tytuł zawodowy:

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Jan jest już absolwentem.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: apˈsɔlvɛ̃nt, AS: apsolvẽnt

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. absolucja ż., absolut mos./mrz., absolutność ż., absolutorium n., absolutysta mos., absolutystka ż., absolutyzacja ż., absolutyzm mrz., absolutyzowanie n., absolwenckość ż., absolwowanie n., zabsolutyzowanie n.

:: fż. absolwentka ż.

 czas. absolutyzować ndk., absolwować ndk., zabsolutyzować dk.

 przym. absolutny, absolutoryjny, absolutystyczny, absolwencki

 przysł. absolutnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) wychowanek

Wiktionary


absolwentka

uczennica, która ukończyła szkołę lub uczelnię


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) dziewczyna lub kobieta, która ukończyła szkołę, uczelnię, kurs

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Hania właśnie skończyła studia. Jest absolwentką Uniwersytetu Wrocławskiego.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌapsɔlˈvɛ̃ntka, AS: apsolvẽntka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. absolucja ż., absolut mos./mrz., absolutność ż., absolutorium n., absolutysta mos., absolutystka ż., absolutyzacja ż., absolutyzm mrz., absolutyzowanie n., absolwenckość ż., absolwowanie n., zabsolutyzowanie n.

:: fm. absolwent mos.

 czas. absolutyzować ndk., absolwować ndk., zabsolutyzować dk.

 przym. absolutny, absolutoryjny, absolutystyczny, absolwencki

 przysł. absolutnie

Wiktionary


absolwowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) rel. udzielanie rozgrzeszenia

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌapsɔlvɔˈvãɲɛ, AS: apsolvovãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. absolucja ż., absolut mos./mrz., absolutność ż., absolutorium n., absolutysta mos., absolutystka ż., absolutyzacja ż., absolutyzm mrz., absolutyzowanie n., absolwenckość ż., absolwent mos., absolwentka ż., zabsolutyzowanie n.

 czas. absolutyzować ndk., absolwować ndk., zabsolutyzować dk.

 przym. absolutny, absolutoryjny, absolutystyczny, absolwencki

 przysł. absolutnie

Wiktionary


absolwować

przestarzale:
1. rozgrzeszać;
2. uwalniać od oskarżenia


SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) rel. udzielać absolucji, rozgrzeszenia

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Zostałem absolwowany przez księdza.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌapsɔlˈvɔvat͡ɕ, AS: apsolvovać

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. absolucja ż., absolut mos./mrz., absolutność ż., absolutorium n., absolutysta mos., absolutystka ż., absolutyzacja ż., absolutyzm mrz., absolutyzowanie n., absolwenckość ż., absolwent mos., absolwentka ż., absolwowanie n., zabsolutyzowanie n.

 czas. absolutyzować ndk., zabsolutyzować dk.

 przym. absolutny, absolutoryjny, absolutystyczny, absolwencki

 przysł. absolutnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) rozgrzeszać

Wiktionary


absorbancja

w fizyce: współczynnik charakteryzujący pochłanianie światła w ośrodku optycznym; gęstość optyczna


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) fiz. wielkość fizyczna, współczynnik pochłaniania promieniowania

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Absorbancja jest miarą absorpcji promieniowania.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adsorpcja ż., adsorber mrz., adsorbent mrz., adsorbat mrz., absorbent mrz., absorpcja ż.

 czas. adsorbować

 przym. adsorpcyjny

Wiktionary


absorbat

składnik gazowy pochłaniany przez ciecz lub ciało stałe w procesie absorpcji


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. składnik gazowy pochłaniany przez absorbent podczas absorpcji

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Absorbat był doprowadzany do skrubera od dołu.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: apˈsɔrbat, AS: apsorbat

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. absorpcja ż., absorpcyjność ż., absorber m., absorbent m., sorpcja ż., sorbent mrz., sorbowanie n., adsorbat mrz., adsorbent mrz., adsorber mrz., adsorpcja ż.

 czas. absorbować, adsorbować

 przym. adsorpcyjny

Wiktionary


absorbent

ciecz lub ciało stałe pochłaniające składnik gazowy w procesie absorpcji; pochłaniacz


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. substancja, która pochłania wgłębnie (absorbuje) inną (absorbat)

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Podczas eksperymentu absorbent był doprowadzany do skrubera od góry.

 (1.1) Nadmanganian potasu jest absorbentem etylenu.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: apˈsɔrbɛ̃nt, AS: apsorbẽnt

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. absorbancja ż., absorbat mrz., absorber mrz., absorbowanie n., absorpcja ż., absorpcyjność ż., adsorbat mrz., adsorbent mrz., adsorber mrz., adsorbowanie n., adsorpcja ż., desorber mrz., desorpcja ż., resorbowanie n., sorbat mrz., sorbent mrz., sorbowanie n., sorpcja ż., zaabsorbowanie n., zaadsorbowanie n., zabsorbowanie n., zresorbowanie n.

 czas. absorbować ndk., adsorbować ndk., resorbować ndk., sorbować ndk., zaabsorbować dk., zaadsorbować dk., zabsorbować dk., zresorbować dk.

 przym. absorbowalny, absorbujący, absorpcyjny, adsorbowalny, adsorpcyjny, desorpcyjny, sorpcyjny, zresorbowany

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pochłaniacz, substancja absorbująca

Wiktionary


absorber

urządzenie do wchłaniania substancji lub energii


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. techn. sprzęt laboratoryjny lub urządzenie przemysłowe, służące do pochłaniania (absorpcji) niektórych składników mieszaniny gazowej przez ciecz;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Gaz doprowadzany był do absorberów stojących wzdłuż ściany.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: apˈsɔrbɛr, AS: apsorber

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. absorpcja ż., absorpcyjność ż., absorbat m., absorbent m., sorpcja ż., adsorbat mrz., adsorbent mrz., adsorber mrz., adsorpcja ż.

 czas. absorbować, adsorbować

 przym. absorpcyjny, adsorpcyjny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) aparat absorpcyjny, turyl, skruber, płuczka

Wiktionary


absorbowalny

dający się wchłonąć


SJP.pl


absorbowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) fiz. pochłanianie substancji

 (1.2) zaprzątanie uwagi, myśli

 (1.3) pozyskiwanie i wykorzystywanie środków finansowych

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌapsɔrbɔˈvãɲɛ, AS: apsorbovãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. absorpcja ż., absorbent mrz., adsorbat mrz., adsorbent mrz., adsorber mrz., adsorpcja ż.

 czas. adsorbować, absorbować ndk.

 przym. absorpcyjny, adsorpcyjny

Wiktionary


absorbować

1. pochłaniać całkowicie czyjąś uwagę, zajmować komuś czas;
2. wiązać chemicznie


SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) chem. fiz. pochłaniać substancję, energię; wiązać chemicznie

 (1.2) przen. całkowicie pochłaniać czyjeś myśli, uwagę, czas; zajmować kogoś

 (1.3) pozyskiwać i wykorzystywać środki finansowe

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Przedmioty barwy czarnej łatwo absorbują promienie słoneczne.

 (1.1) To pokrycie nie absorbuje promieni słonecznych.

 (1.2) Studia bardzo go absorbują.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌapsɔrˈbɔvat͡ɕ, AS: apsorbovać

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. absorbat m., absorbent m., absorber m., absorbowanie n., absorpcja ż., sorpcja ż., sorbent mrz., sorbowanie n., adsorbat mrz., adsorbent mrz., adsorber mrz., adsorpcja ż.

 przym. absorpcyjny, adsorpcyjny

 czas. adsorbować

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) wchłaniać, pochłaniać, chłonąć

 (1.2) interesować, zaprzątać, zajmować, pochłaniać, angażować, frapować

Wiktionary


absorbujący

żywo kogoś zajmujący, pochłaniający czyjąś uwagę


SJP.pl


absorpcja

wchłanianie; m.in. chem. pochłanianie gazu przez ciecz, fiz. pochłanianie promieniowania


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) fiz. chem. proces wnikania cząstek do wnętrza innej substancji tworzącej dowolną fazę ciągłą;

 (1.2) opt. proces pochłaniania energii fali przez ciało;

 (1.3) ekon. adm. wykorzystanie zasobów finansowych lub gospodarczych

 (1.4) jęz. proces łączenia się przyrostka z zakończeniem podstawy słowotwórczej

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • fizyka
    • absorpcja neutronów
    • absorpcja rentgenowska
    • absorpcja promieniowania alfa
    • absorpcja promieniowania beta
    • absorpcja ze stanów wzbudzonych
    • absorpcja termiczna
    • absorpcja (optyka) – proces pochłaniania energii fali przez ciało
    • pochłanianie (akustyka) – proces absorbowania energii fali dźwiękowej przez ciała fizyczne
  • chemia fizyczna
    • absorpcja (chemia fizyczna) – zjawisko oraz proces pochłaniania substancji gazowej w całą objętość substancji ciekłej lub stałej, lub też substancji ciekłej w całą objętość substancji stałej.
  • absorpcja krajowa – popyt krajowy

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Oddychanie jest procesem absorpcji tlenu do krwi.

 (1.1) Należy pamiętać, że adsorpcja jest zjawiskiem różnym od absorpcji, która polega na przenikaniu substancji z jednej fazy w głąb innej w procesie dyfuzji.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: apˈsɔrpt͡sʲja, AS: apsorpcʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adsorpcja ż., adsorber mrz., adsorbent mrz., adsorbat mrz., absorber m., absorbancja ż., absorpcyjność ż., absorbat m., absorbent m., sorpcja ż., absorbowanie n.

 czas. absorbować, adsorbować

 przym. absorpcyjny, adsorpcyjny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pochłanianie, wchłanianie

 (1.3) absorbowanie, wykorzystanie, zużytkowanie

Wiktionary


absorpcjometria

metody chemicznej analizy instrumentalnej oparte na badaniu i pomiarach absorpcji promieniowania w zakresie od ultrafioletu do podczerwieni (spektrofotometria, kolorymetria)


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • absorpcjometria – metody analizy spektralnej, w których mierzony jest stopień absorpcji promieniowania elektromagnetycznego przez analit.
  • absorpcjometria – w radiologii, pomiar stopnia rozproszenia przez tkanki promieniowania emitowanego przez radioizotopy.

Wikipedia


absorpcyjność

1. wchłanialność substancji lub energii;
2. w ekonomii: zdolność do korzystania z zewnętrznych zasobów finansowych lub gospodarczych


SJP.pl


absorpcyjny

→ absorpcja


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) związany z absorpcją

Wiktionary

Patrz:

absorpcja

Przykłady

 (1.1) (…) stałość rozczynów koloidalnych, ich lepkość, działanie absorpcyjne i zdolność do pęcznienia zależne są (…) od jakości i ilości obecnych jonów (…).

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌapsɔrpˈt͡sɨjnɨ, AS: apsorpcyi ̯ny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adsorpcja ż., adsorber mrz., adsorbent mrz., adsorbat mrz., absorbent mrz., sorbowanie n., sorbent mrz., absorpcja, absorber, absorbowanie

 czas. absorbować, adsorbować

 przym. adsorpcyjny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pochłaniający

Wiktionary


absta

środowiskowo: stan głodu narkotycznego


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) środ. u narkomanów: zespół abstynencyjny od narkotyków, głód narkotyczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) głód narkotyczny

Wiktionary


abstrahowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) książk. celowe i świadome pomijanie w rozważaniach jakiejś cechy lub aspektu, aby ułatwić analizę

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌapstraxɔˈvãɲɛ, AS: apstraχovãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abstrakcyjność ż., abstrakcja ż., abstrakt mrz., abstrakcjonista mos., abstrakcjonistka ż., abstrakcjonizm mrz., wyabstrahowanie n., wyabstrahowywanie n.

 czas. abstrahować ndk., wyabstrahować dk., wyabstrahowywać ndk.

 przym. abstrakcyjny, abstraktowy, abstrakcjonistyczny

 przysł. abstrakcyjnie

Wiktionary


abstrahować

1. pomijać coś w rozmowie na rzecz czegoś ważniejszego, świadomie czegoś nie uwzględniać;
2. tworzyć ogólne pojęcia, wyodrębniać cechy istotne od nieistotnych w danym zjawisku czy przedmiocie


SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) filoz. dokonywać wyodrębnienia w jakimś zagadnieniu, zjawisku lub przedmiocie, jego różnych cech lub określać relacje między nimi w celu stworzenia pojęcia ogólnego

 (1.2) książk. celowo i świadomie pomijać w rozważaniach jakąś cechę lub aspekt, żeby ułatwić analizę; nie uwzględniać czegoś

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) Abstrahując od zapachu, skunks jest bardzo miłym zwierzątkiem.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌapstraˈxɔvat͡ɕ, AS: apstraχovać

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abstrahowanie n., abstrakcyjność ż., abstrakcja ż., abstrakt mrz., abstrakcjonizm mrz., abstrakcjonista mos., abstrakcjonistka ż., wyabstrahowanie n., wyabstrahowywanie n.

 czas. wyabstrahować dk., wyabstrahowywać ndk.

 przym. abstrakcyjny, abstraktowy, abstrakcjonistyczny

 przysł. abstrakcyjnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) pomijać

Wiktionary


abstrakcja

1. pogląd, twierdzenie słabo związane z rzeczywistością, nieoparte na faktach;
2. coś niekonkretnego, trudnego do zrozumienia;
3. pomysł niemożliwy do zrealizowania;
4. pojęcie niemające odpowiednika w konkretnym przedmiocie, np. piękno; abstrakt;
5. tworzenie takich pojęć; abstrahowanie;
6. dzieło sztuki niemające bezpośredniego odniesienia do form i przedmiotów obserwowanych w naturze


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nierealny pogląd

 (1.2) coś trudnego do zrealizowania lub zdefiniowania

 (1.3) pojęcie ogólne

 (1.4) proces tworzenia pojęć ogólnych;

 (1.5) szt. kompozycja barw i kształtów bez widocznego związku z rzeczywistością;

 (1.6) inform. proces upraszczania problemu realizowany m.in. przez separowanie interfejsu i implementacji;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • abstrakcja (sztuka)
  • abstrakcja (programowanie)
  • abstrakcja (filozofia)
  • abstrakcja (matematyka)
  • abstrakcja (psychologia)
  • abstrakcja geometryczna
  • abstrakcja teoretyczna

Wikipedia

Wymowa:

IPA: apsˈtrakt͡sʲja, AS: apstrakcʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abstrahowanie n., abstrakcyjność ż., abstrakt mrz., abstrakcjonista mos., abstrakcjonistka ż., abstrakcjonizm mrz., wyabstrahowanie n., wyabstrahowywanie n.

 czas. abstrahować ndk., wyabstrahować dk., wyabstrahowywać ndk.

 przym. abstrakcyjny, abstraktowy, abstrakcjonistyczny

 przysł. abstrakcyjnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.3) abstrakt

Wiktionary


abstrakcjonista

1. artysta tworzący według zasad abstrakcjonizmu;
2. człowiek operujący abstrakcjami w rozumowaniu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) artysta tworzący dzieła zgodnie z założeniami abstrakcjonizmu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W naszej galerii trwa przegląd prac francuskich abstrakcjonistów.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌapstrakt͡sʲjɔ̇̃ˈɲista, AS: apstrakcʹi ̯o̊̃ńista

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abstrahowanie n., abstrakcyjność ż., abstrakcja ż., abstrakt mrz., abstrakcjonizm mrz., wyabstrahowanie n., wyabstrahowywanie n.

:: fż. abstrakcjonistka ż.

 czas. abstrahować ndk., wyabstrahować dk., wyabstrahowywać ndk.

 przym. abstrakcyjny, abstraktowy, abstrakcjonistyczny

 przysł. abstrakcyjnie

Wiktionary


abstrakcjonistka

1. artystka tworząca według zasad abstrakcjonizmu;
2. kobieta operująca abstrakcjami w rozumowaniu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) artystka tworząca dzieła zgodnie z założeniami abstrakcjonizmu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wymień trzy malarki-abstrakcjonistki.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abstrahowanie n., abstrakcyjność ż., abstrakcja ż., abstrakt mrz., abstrakcjonizm mrz., wyabstrahowanie n., wyabstrahowywanie n.

:: fm. abstrakcjonista mos.

 czas. abstrahować ndk., wyabstrahować dk., wyabstrahowywać ndk.

 przym. abstrakcyjny, abstraktowy, abstrakcjonistyczny

 przysł. abstrakcyjnie

Wiktionary


abstrakcjonistyczny

przymiotnik od: abstrakcjonizm


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) szt. związany z abstrakcjonizmem

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Lekcja romantyzmu dała nowy impuls egzotyzmowi i przygotowała grunt pod przyszłe jego kształty: secesyjne, modernistyczne, impresjonistyczne, freudowskie, nadrealistyczne i abstrakcjonistyczne.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌapstrakt͡sʲjɔ̇̃ɲiˈstɨt͡ʃnɨ, AS: apstrakcʹi ̯o̊̃ńistyčny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abstrahowanie n., abstrakcyjność ż., abstrakcja ż., abstrakt mrz., abstrakcjonizm mrz., abstrakcjonista mos., abstrakcjonistka ż., wyabstrahowanie n., wyabstrahowywanie n.

 czas. abstrahować ndk., wyabstrahować dk., wyabstrahowywać ndk.

 przym. abstrakcyjny, abstraktowy

 przysł. abstrakcyjnie

Wiktionary


abstrakcjonizm

charakterystyczna dla sztuki XX wieku tendencja polegająca na rezygnacji z odtwarzania rzeczywistości i posługiwaniu się formami plastycznymi powstałymi z połączenia figur geometrycznych, kompozycji kolorowych płaszczyzn i plam


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) szt. kierunek w sztuce XX wieku, w którym charakterystyczne jest wyeliminowanie wszelkich bezpośrednich odniesień do form lub przedmiotów obserwowanych w naturze;

Wiktionary

Ab

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W tej galerii większość prac to klasyczny abstrakcjonizm.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌapstrakˈt͡sʲjɔ̇̃ɲism̥, AS: apstrakcʹi ̯o̊̃ńism̦

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abstrahowanie n., abstrakcyjność ż., abstrakcja ż., abstrakt mrz., abstrakcjonista mos., abstrakcjonistka ż., wyabstrahowanie n., wyabstrahowywanie n.

 czas. abstrahować ndk., wyabstrahować dk., wyabstrahowywać ndk.

 przym. abstrakcyjny, abstraktowy, abstrakcjonistyczny

 przysł. abstrakcyjnie

Wiktionary


abstrakcyjnie

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób abstrakcyjny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abstrahowanie n., abstrakcyjność ż., abstrakcja ż., abstrakt mrz., abstrakcjonizm mrz., abstrakcjonista mos., abstrakcjonistka ż., wyabstrahowanie n., wyabstrahowywanie n.

 czas. abstrahować ndk., wyabstrahować dk., wyabstrahowywać ndk.

 przym. abstrakcyjny, abstraktowy, abstrakcjonistyczny

Wiktionary


abstrakcyjniej

stopień wyższy od przysłówka: abstrakcyjnie


SJP.pl


abstrakcyjność

1. cecha czegoś trudnego do pojęcia lub uznania za rzeczywiste;
2. cecha czegoś będącego kompozycją linii, plam itp.;
3. cecha czegoś opierającego się na wyodrębnianiu najważniejszych cech pewnej grupy obiektów


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest abstrakcyjne; cecha tych, którzy są abstrakcyjni

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nowoczesnym artystom często zarzuca się abstrakcyjność.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abstrahowanie n., abstrakcja ż., abstrakt mrz., abstrakcjonista mos., abstrakcjonistka ż., abstrakcjonizm mrz., wyabstrahowanie n., wyabstrahowywanie n.

 czas. abstrahować ndk., wyabstrahować dk., wyabstrahowywać ndk.

 przym. abstrakcyjny, abstraktowy, abstrakcjonistyczny

 przysł. abstrakcyjnie

Wiktionary


abstrakcyjny

1. niemający związku z rzeczywistością lub słabo z nią związany;
2. w filozofii: będący wynikiem abstrahowania;
3. odnoszący się do abstrakcjonizmu (np. malarstwo abstrakcyjne)


SJP.pl

przymiotnik jakościowy

 (1.1) nie mający związku z rzeczywistością

 (1.2) niezrozumiały lub niewykonalny

 (1.3) będący wynikiem wydzielenia cech ogólnych

 (1.4) typowy dla abstrakcjonizmu

 (1.5) abstrahowany od pewnych wybranych własności danego obiektu

Wiktionary

Przykłady

 (1.4) Czy odtwarzanie burzy (łamanie się drzewa, wiatr, chmury, morze), — czy ideał abstrakcyjny sztuki?

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌapstrakˈt͡sɨjnɨ, AS: apstrakcyi ̯ny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abstrahowanie n., abstrakcyjność ż., abstrakcja ż., abstrakt mrz., abstrakcjonizm mrz., abstrakcjonista mos., abstrakcjonistka ż., wyabstrahowanie n., wyabstrahowywanie n.

 czas. abstrahować ndk., wyabstrahować dk., wyabstrahowywać ndk.

 przym. abstraktowy, abstrakcjonistyczny

 przysł. abstrakcyjnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.4) abstrakcjonistyczny

Wiktionary


abstrakt

1. pojęcie oderwane, abstrakcyjne; abstrakcja;
2. streszczenie dokumentu pierwotnego, mające służyć jak najszerszemu jego zobrazowaniu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) filoz. pojęcie ogólne utworzone w wyniku abstrahowania, niemające odpowiednika w konkretnym rzeczywistym przedmiocie

 (1.2) książk. zwięzły wyciąg z tekstu naukowego lub dokumentu, publikowany najczęściej w języku angielskim

Wiktionary

Abstrakt – streszczenie publikacji naukowej lub książki, w którym w formie maksymalnie skondensowanej z jak największą liczbą słów kluczowych, zawarte są podstawowe informacje o tezie artykułu, metodyce przeprowadzonych badań, najważniejszych wynikach oraz wnioskach. Jest publikacją pojawiającą się okresowo w celu skrótowego przedstawienia wyników badań w jakiejś dziedzinie nauki w jednym lub kilku krajach. Abstrakt liczy zwykle od 150 do 600 słów.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈapstrakt, AS: apstrakt

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abstrahowanie n., abstrakcyjność ż., abstrakcja ż., abstrakcjonista mos., abstrakcjonistka ż., abstrakcjonizm mrz., wyabstrahowanie n., wyabstrahowywanie n.

 czas. abstrahować ndk., wyabstrahować dk., wyabstrahowywać ndk.

 przym. abstrakcyjny, abstraktowy, abstrakcjonistyczny

 przysł. abstrakcyjnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) abstrakcja

 (1.2) wyciąg, streszczenie

Wiktionary


abstraktowy

związany z abstraktem


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z abstraktem, dotyczący abstraktu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abstrahowanie n., abstrakcyjność ż., abstrakcja ż., abstrakt mrz., abstrakcjonizm mrz., abstrakcjonista mos., abstrakcjonistka ż., wyabstrahowanie n., wyabstrahowywanie n.

 czas. abstrahować ndk., wyabstrahować dk., wyabstrahowywać ndk.

 przym. abstrakcyjny, abstrakcjonistyczny

 przysł. abstrakcyjnie

Wiktionary


abstynencja

świadome powstrzymywanie się od czegoś, przede wszystkim od używania alkoholu, tytoniu, narkotyków itp.; wstrzemięźliwość


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. powstrzymywanie się głównie przed piciem alkoholu; w szerszym znaczeniu także od wszelkich używek, seksu itp.;

 (1.2) ekon. powstrzymywanie się od konsumpcji

Wiktionary

Abstynencja ( abstinentia ‘powściągliwość’) – powstrzymywanie się od czegoś, najczęściej od przyjmowania substancji psychoaktywnych (psychotropowych, powodujących czasowe zmiany postrzegania, nastroju, świadomości i zachowania), często skutkującego uzależnieniem – tzw. używek (np. alkoholu, narkotyków, papierosów), także leków.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Czy piwo bezalkoholowe przerywa abstynencję?

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌapstɨ̃ˈnɛ̃nt͡sʲja, AS: apstỹnẽncʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abstynent m., abstynentka ż.

 przym. abstynencyjny, abstynencki

Wiktionary


abstynencki

taki, którego założeniem jest powstrzymywanie się od picia alkoholu


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) związany z abstynentami

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abstynentka ż., abstynencja ż., abstynent mos.

Wiktionary


abstynencyjny

przymiotnik od: abstynencja (np. alkoholowy zespół abstynencyjny, objawy abstynencyjne)


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) związany z powstrzymywaniem się od używki

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abstynentka ż., abstynent mos., abstynencja ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) odstawienny

Wiktionary


abstynent

mężczyzna powstrzymujący się od picia alkoholu; także: ktoś powstrzymujący się od czegoś innego (zwykle powszechnie czynionego i przyjemnego)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba nie pijąca napojów alkoholowych

 (1.2) osoba wstrzemięźliwa, powściągliwa, powstrzymująca się od czegoś

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Marek jest abstynentem, nie pije nawet szampana.

 (1.2) On jest abstynentem seksualnym.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: apsˈtɨ̃nɛ̃nt, AS: apstỹnẽnt

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abstynencja ż.

:: fż. abstynentka ż.

 przym. abstynencki, abstynencyjny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niepijący

Wiktionary


abstynentka

kobieta powstrzymująca się od picia alkoholu; także: kobieta powstrzymująca się od czegoś innego (zwykle powszechnie czynionego i przyjemnego)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta nie pijąca napojów alkoholowych

 (1.2) kobieta wstrzemięźliwa, powściągliwa, powstrzymująca się od czegoś

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Od czasu wypadku Julia jest abstynentką, nie pije nawet szampana.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abstynencja ż.

:: fm. abstynent mos.

 przym. abstynencki, abstynencyjny

Wiktionary


absurd

1. to, co jest pozbawione sensu; niedorzeczność, nonsens;
2. w logice: wyrażenie wewnętrznie sprzeczne;
3. w filozofii: bezsensowność świata i ludzkiego życia wydającego się zmierzać donikąd


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) nonsens, coś bez logicznego uzasadnienia

 (1.2) log. wyrażenie wewnętrznie sprzeczne;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • absurd – pojęcie w filozofii
  • Absurd – niemiecki zespół muzyczny
  • Absurd – polski zespół muzyczny
  • Absurd – album muzyczny polskiego zespołu Absurd
  • Absurd – singel zespołu Guns N’ Roses
  • Teatr absurdu – rodzaj teatru

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) „W oparach absurdu” to dzieło dwóch polskich humorystów.

 (1.1) „To jakiś absurd!” – krzyczał wściekły klient, gdy aresztowano go za próbę kradzieży trzech słoików majonezu.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈapsurt, AS: apsurt

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. absurdalność ż., absurdalista m., absurdalizacja ż., absurdalizowanie n.

:: zdrobn. absurdzik m.

 czas. absurdalizować ndk.

 przym. absurdalny

 przysł. absurdalnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) absurdalność, bezsensowność, bezsens, niedorzeczność, nonsensowność; pot. bzdurność; daw. absurdum

Wiktionary


absurdalista

autor utworu literackiego opartego na absurdzie, np. Samuel Beckett - twórca teatru absurdu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba, która tworzy, myśli lub działa w duchu absurdu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ionesco to znany absurdalista teatru XX wieku.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. absurd mrz., absurdalizm mrz.

:: fż. absurdalistka ż.

 przym. absurdalny

Wiktionary


absurdalizacja

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) uczynienie czegoś absurdalnym, sprowadzenie do absurdu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. absurd mrz., absurdalista mos., absurdalność ż., absurdyzm mrz.

 czas. absurdalizować ndk.

 przym. absurdalny, absurdystyczny

 przysł. absurdalnie, absurdystycznie

Wiktionary


absurdalizowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) książk. doprowadzanie do absurdu, sprowadzanie do absurdu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. absurd m., absurdzik m., absurdalność ż., absurdalista m.

 czas. absurdalizować

 przym. absurdalny

 przysł. absurdalnie

Wiktionary


absurdalizować

1. pomniejszać znaczenie czegoś;
2. powodować, że coś staje się absurdalne


SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) czynić coś absurdalnym

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. absurdyzm mrz., absurdalizacja ż., absurd mrz., absurdzik mrz., absurdalność ż., absurdalizowanie n., zabsurdalizowanie n.

 czas. zabsurdalizować dk.

 przym. absurdalny

 przysł. absurdalnie

Wiktionary


absurdalnie

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób absurdalny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Obaj doskonale wiemy, że posądzenie państwa o handel narkotykami brzmi absurdalnie, ale z drugiej strony…

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌapsurˈdalʲɲɛ, AS: apsurdalʹńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. absurdyzm mrz., absurdalizacja ż., absurd m., absurdzik m., absurdalność ż., absurdalizowanie n.

 przym. absurdalny

 czas. absurdalizować

Wiktionary


absurdalniej

stopień wyższy od przysłówka: absurdalnie


SJP.pl


absurdalniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: absurdalny


SJP.pl


absurdalność

coś absurdalnego, niemającego sensu; niedorzeczność, nonsens


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co jest absurdalne, niedorzeczność

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ubawiła mnie absurdalność tej sytuacji.

 (1.1) Dzisiaj, kiedy już spokojniej patrzał na to, co było przed rokiem, mógł trzeźwo ocenić całą absurdalność ówczesnego postanowienia.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. absurdyzm mrz., absurd m., absurdalizowanie n., absurdalizacja ż.

 przym. absurdalny

 przysł. absurdalnie

 czas. absurdalizować

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezsensowność, bezsens, nonsens

Wiktionary


absurdalny

bezsensowny, nielogiczny


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) nie podlegający logicznemu wyjaśnieniu

 (1.2) log. wewnętrznie sprzeczny

 (1.3) pot. ogromny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) NFZ w absurdalny sposób rozlicza się ze szpitalami.

 (1.3) Zapłaciłam za tę taksówkę absurdalną sumę.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌapsurˈdalnɨ, AS: apsurdalny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. absurdyzm mrz., absurdalizacja ż., absurdalista mos., absurd m., absurdzik m., absurdalność ż., absurdalizowanie n.

 czas. absurdalizować

 przysł. absurdalnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezsensowny, bzdurny, niedorzeczny, nonsensowny, poroniony

 (1.2) bezsensowny, niekoherentny, nielogiczny, niespójny, nonsensowny

 (1.3) astronomiczny, groteskowy, horrendalny, niebotyczny

Wiktionary


absurdum

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) daw. zob. absurd.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Pojmuję bić się za kobietę, bo sama się nie obroni; ale o kobietę! Absurdum!

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) współcz. absurd

Wiktionary


absurdyczny

przymiotnik

 (1.1) daw. absurdalny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) (…) ta absurdyczna zasada rycerskiego honoru, nakazuje ludziom wierzącym w nią, dla pierwszej lepszej nędzoty bić się jak gladjatorom. sic.

Wiktionary


absurdysta

1. zwolennik absurdyzmu (poglądu uznającego rzeczywistość za absurdalną);
2. artysta akcentujący w swej sztuce absurdalność otaczającej nas rzeczywistości


SJP.pl


absurdyzm

pogląd uznający rzeczywistość za absurdalną oraz kierunek w sztuce usiłujący tę absurdalność pokazać


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) filoz. pogląd filozoficzny, zgodnie z którym rzeczywistość jest pozbawiona sensu, a ludzkie próby jej zrozumienia są daremne;

 (1.2) liter. przedstawianie sytuacji absurdalnych, pozbawionych logiki i sensu

Wiktionary

Absurdyzm – pogląd uznający rzeczywistość za absurdalną, a ludzkie działania mające na celu zrozumienie rzeczywistości za niemogące osiągnąć swego celu. Jest związany z nihilizmem i egzystencjalizmem.

Absurdyzm został poruszony m.in. w mikropowieści "Obcy" francuskiego pisarza i noblisty Alberta Camusa, przedstawiającej losy człowieka wyobcowanego w świecie zła i hipokryzji.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. absurd mrz., absurdalista mos., absurdalizacja ż., absurdalność ż.

 czas. absurdalizować ndk.

 przym. absurdalny, absurdystyczny

 przysł. absurdalnie, absurdystycznie

Wiktionary


absurdzik

zdrobnienie od: absurd


SJP.pl


absyd

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) daw. zob. apsyda.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W absydzie tym, na podwyższeniu, modli się ksiądz na pulpit skłoniony i z zakrytą twarzą.

Wiktionary


absyda

apsyda;
1. kościelne pomieszczenie zamykające prezbiterium lub nawę
2. punkt minimalnej lub maksymalnej odległości ciał niebieskich względem siebie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zob. apsyda.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) (…) ozdobiono półokrągłe absydy nowemi kolumienkami w stylu dawnych ornamentów (…). sic.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: apˈsɨda, AS: apsyda

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. apsyda ż.

Wiktionary


absydalny

→ absyda; absydowy, apsydalny, apsydialny, apsydowy


SJP.pl


absydowy

→ absyda; absydalny, apsydalny, apsydialny, apsydowy


SJP.pl


absyncik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od absynt

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. absynt m.

 przym. absyntowy

Wiktionary


absynt

nalewka spirytusowa na piołunie i innych ziołach; piołunówka


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) spoż. nalewka spirytusowa na piołunie i innych ziołach aromatycznych;

Wiktionary

Absynt (Absinthe, Absinth) – wysokoprocentowy napój alkoholowy otrzymywany w procesie ekstrakcji kwiatów i liści piołunu ("Artemisia absinthium"), anyżu i kopru włoskiego oraz mniejszych ilości innych ziół. Absynt zaliczany jest do wódek smakowych. Zdarza się, że jest błędnie klasyfikowany jako rodzaj nalewki.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Konsumpcja absyntu przez polską muzę kabaretową była znaczna.

 (1.1) Ogniem ci swoim stopi wszystkie mrozy / Absynt nad wszystkie wyższy alkohole!

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈapsɨ̃nt, AS: apsỹnt

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. absyncik mrz.

 przym. absyntowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) piołunówka, zielona wróżka

Wiktionary


absyntowy

→ absynt


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) związany z absyntem; zawierający absynt

Wiktionary

Patrz:

absynt

Powiązane:

 rzecz. absynt mrz., absyncik mrz.

Wiktionary


abszach

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) daw. szach. szach, zaszachowanie

Wiktionary

W tym artykule użyto notacji algebraicznej w celu opisania szachowych posunięć.

Abszach – szczególna odmiana szacha w partii szachów, w której król jest zagrożony biciem w następnym posunięciu; przy czym sytuacja ta nie nastąpiła w wyniku przesunięcia figury szachującej, ale poprzez jej odsłonięcie, gdy na drodze do bicia stała wcześniej inna figura o tym samym kolorze, co figura szachująca.

Wikipedia

Synonimy:

 (1.1) współcz. szach

Wiktionary


abszicfajer

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) reg-pl|Górny Śląsk. studniówka, uroczystość, zabawa

 (1.2) reg-pl|Górny Śląsk. przyjęcie pożegnalne

Wiktionary


abszlag

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) stpol. ozdobna wypustka

 (1.2) stpol. obramowanie

 (1.3) gw-pl|Górny Śląsk. odmowa

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈapʃlak, AS: apšlak

Wiktionary


abszmak

niesmak, absmak; przestarzale:
1. odraza, wstręt, obrzydzenie;
2. przykry smak w ustach


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zob. absmak.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Miewałem czasem w rozkoszy „abszmak“ piołunu, na myśl o panu.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈapʃmak, AS: apšmak

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. absmak mrz.

Wiktionary


abszminka

środowiskowo o szmince służącej do usuwania charakteryzacji


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) środ. teatr. szminka używana do usuwania charakteryzacji

Wiktionary

Wymowa:

IPA: apˈʃmʲĩnka, AS: apšmʹĩnka

Wiktionary


absznyt

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) reg. techn. pierwsza deska obcięta z kloca drzewa

 (1.2) gwara. techn. obła, wąska powierzchnia po bokach tarcicy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) oblina, oflis

Wiktionary


absztychowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) stpol. dymisjonowanie

Wiktionary

Powiązane:

 czas. absztychować ndk.

Wiktionary


absztyfikancki

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z absztyfikantem, dotyczący absztyfikanta

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. absztyfikant m.

Wiktionary


absztyfikant

potocznie: mężczyzna zabiegający o względy kobiety; zalotnik, konkurent, wielbiciel, epuzer


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) książk. żart. osoba starająca się o względy kobiety; konkurent, zalotnik

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Widziałam tego jej absztyfikanta, jak szedł do niej wczoraj.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌapʃtɨˈfʲikãnt, AS: apštyfʹikãnt

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. absztyfikowanie n.

 czas. absztyfikować się ndk.

 przym. absztyfikancki

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) adorator, amant, konkurent, uwodziciel, wielbiciel, pot. bawidamek, kochaś, lowelas

Wiktionary


absztyfikowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) absztyfikowanie się: żart. zalecanie się, wdzięczenie się, nadskakiwanie, przypochlebianie się

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. absztyfikant mos.

 czas. absztyfikować się ndk.

Wiktionary


absztymować

czasownik nieprzechodni niedokonany

 (1.1) przest. gw-pl|Górny Śląsk, Warmia. głosować, oddawać głos

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) No jo, za niecałe dzie niedziele bandziewa absztymować. Każdy mo na zycher juz swoich faworytów, swoje łulubiozne partyje abo politykierów.

 (1.1) Można se łobejrzeć proponowane sztreki (trasy) i absztymować na stronie Gazety Łolsztyńskiej, chtóra je najlepsza.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) zob. głosować.

Wiktionary


abszyt

1. dawniej: zwolnienie ze służby;
2. regionalnie: kwitek, świadectwo, dokument


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) daw. zwolnienie ze służby, głównie wojskowej

 (1.2) gw-pl|Górny Śląsk. wyrok sądowy

Wiktionary

Abszyt – akt dymisji; termin używany zwłaszcza w dawnej biurowości wojskowej, z niemieckiego "Abschied" (pożegnanie).

W dawnej Polsce zwolnienie ze służby wojskowej, z niemieckiego "Abschied", "Abschied nehmen". Na Śląsku abszyt oznaczał także wyrok sądu. W języku potocznym funkcjonowało natomiast powiedzenie: dać abszyt, co oznaczało „odprawić kogoś z kwitkiem“, również w przypadku starań o rękę niewiasty.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈapʃɨt, AS: apšyt

Wiktionary

Powiązane:

 czas. abszytować

 rzecz. abszytowanie n.

 przym. abszytowy

Wiktionary


abszytowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) daw. zwalnianie ze służby, przede wszystkim wojskowej

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌapʃɨtɔˈvãɲɛ, AS: apšytovãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abszyt m.

 czas. abszytować

Wiktionary


abszytować

dawniej:
1. zwalniać ze służby, zwykle wojskowej, dymisjonować;
2. abszytować się - zwolnić się ze służby, zwykle wojskowej


SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) daw. dawać abszyt; odprawiać, zwalniać ze służby, głównie wojskowej

czasownik zwrotny niedokonany abszytować się (dk. brak)

 (2.1) daw. uzyskiwać abszyt; zwalniać się z wojska, ze służby

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌapʃɨˈtɔvat͡ɕ, AS: apšytovać

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abszyt mrz., abszytowanie n.

 przym. abszytowy

Wiktionary


abszytowy

dawniej: związany ze zwolnieniem ze służby


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) daw. zwykle wojsk. zwolniony ze służby, dotyczący zwolnienia ze służby

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abszyt mrz.

 czas. abszytować

Wiktionary


abt

skrótowiec w funkcji rzeczownika rodzaju nijakiego

 (1.1) = ang. Abdominal, Buttocks, Thighs → brzuch, uda, pośladki (rodzaj ćwiczeń fizycznych ujędrniających mięśnie brzucha, ud i pośladków)

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) ABT jest polecane dla rzeźbienia i wzmacniania ciała.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) BNP

Wiktionary


abucht

rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) stpol. wędlina spożywana przez żołnierzy w terenie ok. XVII wieku albo rodzaj salcesonu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Abuchtem zwano w żołnierskim języku kawałki wędzonego mięsa.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈabuxt, AS: abuχt

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ambucht (błędnie, u Piekarskiego w 1665 r.)

Wiktionary


abudża

stolica Nigerii


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. stolica Nigerii;

Wiktionary

Abudża (ang. "Abuja") – miasto w Nigerii, od 1991 stolica tego państwa, leży w stanie Federalne Terytorium Stołeczne. Siedziba rządu federalnego Nigerii, w której znajdują się najważniejsze instytucje państwowe, zabytki i budynki rozsiane po ponad 50 dystryktach. 12 grudnia 1991 r. miasto zastąpiło Lagos (najludniejsze miasto w Nigerii) jako stolicę.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Szkoła podstawowa […] w Abudży […] otrzymała dar w postaci trzystu laptopów […].

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈbud͡ʒa, AS: abuǯa

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Abudżańczyk mos., Abudżanka mos., Abudżyjka ż.

 przym. abudżański, abudżyjski

Wiktionary


abudżanka

mieszkanka Abudży (stolicy Nigerii); Abudżyjka


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pl-reforma2026|Abudżanka. (mieszkanka Abudży)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabuˈd͡ʒãnka, AS: abuǯãnka

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) abudżyjka

Wiktionary


abudżańczyk

mieszkaniec Abudży (stolicy Nigerii); Abudżyjczyk


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pl-reforma2026|Abudżańczyk. (mieszkaniec Abudży)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabuˈd͡ʒãj̃n͇t͡ʃɨk, AS: abuǯãĩ ̯ṇčyk

Wiktionary


abudżański

→ Abudża; abudżyjski


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) odnoszący się do miasta Abudża

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabuˈd͡ʒãj̃sʲci, AS: abuǯãĩ ̯sʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Abudża ż., Abudżańczyk mos., Abudżanka ż., Abudżyjczyk mos., Abudżyjka ż.

 przym. abudżyjski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) abudżyjski

Wiktionary


abudżyjczyk

mieszkaniec Abudży (stolicy Nigerii); Abudżańczyk


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pl-reforma2026|Abudżyjczyk. (mieszkaniec Abudży)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabuˈd͡ʒɨjt͡ʃɨk, AS: abuǯyi ̯čyk

Wiktionary


abudżyjka

mieszkanka Abudży (stolicy Nigerii); Abudżanka


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pl-reforma2026|Abudżyjka. (mieszkanka Abudży)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabuˈd͡ʒɨjka, AS: abuǯyi ̯ka

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) abudżanka

Wiktionary


abudżyjski

→ Abudża; abudżański


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) odnoszący się do miasta Abudża

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabuˈd͡ʒɨjsʲci, AS: abuǯyi ̯sʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Abudża, Abudżańczyk, Abudżanka, Abudżyjczyk, Abudżyjka

 przym. abudżański

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) abudżański

Wiktionary


abugida

w językach indyjskich (np. bengalski, tybetański): alfabet, w którym jedna litera oznacza sylabę z samogłoską domyślną; alfabet sylabiczny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) jęz. alfabet sylabiczny

Wiktionary


abulia

chorobliwe osłabienie lub brak woli w podejmowaniu decyzji


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. psych. chorobliwe osłabienie lub brak woli w podejmowaniu decyzji

Wiktionary

Ab

Wikipedia

Wymowa:

IPA: aˈbulʲja, AS: abulʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abulik m., abuliczka ż.

 przym. abuliczny

Wiktionary


abuliczka

kobieta cierpiąca na abulię


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta cierpiąca na abulię

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabuˈlʲit͡ʃka, AS: abulʹička

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abulia ż.

:: fm. abulik mos.

 przym. abuliczny

Wiktionary


abuliczny

dotyczący abulii (np. abuliczne objawy, abuliczne osłabienie woli)


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) psych. związany z abulią, dotyczący abulii

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abulia ż., abuliczka ż., abulik mos.

Wiktionary


abulik

osoba cierpiąca na abulię


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba cierpiąca na abulię

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈbulʲik, AS: abulʹik

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abulia ż.

:: fż. abuliczka ż.

 przym. abuliczny

Wiktionary


abundancja

1. w astrofizyce: częstość występowania danego pierwiastka chemicznego we wszechświecie;
2. abundancja izotopu, abundancja naturalna – procentowa zawartość danego izotopu pierwiastka w pierwiastku występującym naturalnie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) stan, w którym czegoś jest więcej niż potrzeba

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • biologii do określania ilości gęstości występowania organizmów na jakimś obszarze
  • astrofizyce do określania częstości występowania pierwiastków we wszechświecie
  • abundancja izotopu w fizyce jądrowej i chemii oznacza procentową zawartość danego izotopu w naturalnie występującym pierwiastku
  • Abundancja – imię
  • (151) Abundantia – planetoida

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Życie w abundancji widać ją krzepi…

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) dostatek, nadmiar, obfitość, przeładowanie, przepych

Wiktionary


abundiusz

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Dziadka Abundiusza powołano do wojska w 1912.

Wiktionary


abundyzm

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zool. forma melanizmu polegająca na powstawaniu nowych, czarnych lub ciemnych elementów desenia w ubarwieniu zwierząt;

Wiktionary

Abundyzm – forma melanizmu, nazywana też pseudomelanizmem, polegająca na powstawaniu nowych, czarnych lub ciemnych elementów desenia w ubarwieniu zwierząt. Jest efektem wzrostu ciemnej pigmentacji w powłoce ciała. Przy znacznym zaciemnieniu jaśniejszych deseni ubarwienie zwierzęcia daje wrażenie melanistycznego, stąd nazwa "pseudomelanizm".

Wikipedia

Wymowa:

IPA: aˈbũndɨsm̥, AS: abũndysm̦

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pseudomelanizm

Wiktionary


abur

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) stpol. kość słoniowa

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈabur, AS: abur

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ebor, ebur

Wiktionary


abutilon

roślina zielna lub krzew z rodziny ślazowatych; zaślaz, klonik


SJP.pl


abuz

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) w twórczości Adama Mickiewicza: nadużycie

Wiktionary


abuzabijczyk

mieszkaniec Abu Zabi (miasta); Zabijczyk


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pl-reforma2026|Abuzabijczyk. (mieszkaniec Abu Zabi (miasta))

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabuzaˈbʲijt͡ʃɨk, AS: abuzabʹii ̯čyk

Wiktionary


abuzabijka

mieszkanka Abu Zabi (miasta); Zabijka


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pl-reforma2026|Abuzabijka. (mieszkanka Abu Zabi (miasta))

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabuzaˈbʲijka, AS: abuzabʹii ̯ka

Wiktionary


abuzabijski

dotyczący miasta lub emiratu Abu Zabi; zabijski


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) odnoszący się do miasta Abu Zabi

 (1.2) odnoszący się do emiratu Abu Zabi

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabuzaˈbʲijsʲci, AS: abuzabʹii ̯sʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Abu Zabi n., Abuzabijka ż., Abuzabijczyk mos.

Wiktionary


abuzywność

→ abuzywny; niedozwoloność


SJP.pl


abuzywny

niedozwolony, np. klauzula abuzywna


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) praw. naruszający zasady współżycia społecznego, stanowiący nadużycie, zawierający zakazane zapisy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Klauzule niedozwolone (inaczej klauzule abuzywne) – są to postanowienia wzorców umów (np. regulaminów sklepów internetowych, ogólnych warunków umowy itp.), które kształtują prawa i obowiązki konsumenta w sposób niezgodny z powszechnie obowiązującym prawem.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abuzywność ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niedozwolony

Wiktionary


abw

[czytaj: a-be-WU] skrót od: Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego


SJP.pl

skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) = adm. Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W sobotę, gdy komisja przesłuchiwała Leszka Millera, w jej pomieszczeniach pojawili się funkcjonariusze ABW.

Wiktionary


abwehra

[czytaj: abwera] niemiecki wywiad i kontrwywiad w latach 1921-1944; abwera, Abwehra


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) hist. niemiecki wywiad i kontrwywiad działający przed i w trakcie drugiej wojny światowej;

Wiktionary

Abwehra, właśc. Abwehr (niem. "Abwehr" – „obrona”) – nazwa niemieckiego organu wywiadu i kontrwywiadu wojskowego w latach 1921–1944.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Hans Kloss, w którego postać wcielił się Stanisław Mikulski, był podwójnym agentem, polskiego wywiadu i Abwehry.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: abˈvɛra, AS: abvera

Wiktionary

Powiązane:

 przym. abwehrowski

Wiktionary


abwehrowski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Abwehrą, dotyczący Abwehry

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Abwehra ż.

Wiktionary


abwera

niemiecki wywiad i kontrwywiad w latach 1921-1944; Abwehra, abwehra


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. zob. Abwehra.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: abˈvɛra, AS: abvera

Wiktionary


abwilczyk

mieszkaniec Abbeville


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pl-reforma2026|Abwilczyk. (mieszkaniec Abbeville)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: abˈvʲilt͡ʃɨk, AS: abvʹilčyk

Wiktionary


abwilka

mieszkanka Abbeville


SJP.pl


abwilski

→ Abbeville (miasto we Francji); abewilski


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Abbeville, dotyczący Abbeville

 (1.2) związany z kulturą abwilską (1.1)

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) Przejawiło ono w wykształceniu protopięściaków, a następnie pięściaków typu abwilskiego oraz w rozwoju narzędzi odłupkowych.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: abˈvʲilsʲci, AS: abvʹilsʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Abbeville n., Abwilczyk mos., Abwilka ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) abewilski, abbewilski, daw. szelski

 (1.2) abewilski, abbewilski

Wiktionary


aby

1. spójnik łączący zdania; żeby;
2. partykuła:
a) wyrażające życzenie (np. Aby do wiosny!); byle ;
b) wyrażająca wątpliwość (np. Aby nie za późno na tłumaczenia?)


SJP.pl

spójnik międzyzdaniowy

 (1.1) …wprowadzający zdanie podrzędne: celu

 (1.2) …wprowadzający zdanie podrzędne: skutku

 (1.3) …wprowadzający zdanie podrzędne: dopełnienia

 (1.4) stpol. choćby

partykuła

 (2.1) gw-pl|Mazowsze, Małopolska, Wielkopolska, księstwo łowickie. jedynie, tylko, zaledwie

 (2.2) gw-pl|księstwo łowickie. chociaż

Wiktionary

Aby – wieś w Anglii, w hrabstwie Lincolnshire, w dystrykcie East Lindsey. Leży 45 km na wschód od Lincoln i 198 km na północ od Londynu. Aby jest wspomniana w Domesday Book (1086) jako "Abi".

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Wyciągnąłem rękę, aby się przywitać z przyjacielem.

 (1.2) Za stary jestem, aby chodzić po górach.

 (1.3) Nie chciałbym, abyś cierpiała z mojej winy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈabɨ, AS: aby

Wiktionary

Powiązane:

frazeologia.

 aby-aby • aby tylko • aby zbyć • czy aby • przysłowiowe: żeby, aby, to byłyby żaby

etymologia.

 w użyciu od XIV w.; od etym|prasł|*aby. → byleby, byleby tylko (partykuła ograniczająca, wtórnie jako spójnik warunkowy, celowy i dopełnieniowy), złożenie z etym|prasł|*a|*by. (zob. by., por. aż, żeby)

tłumaczenia.

 zobtłum|żeby.

* białoruski: (1.1) абы, каб; (1.2) абы, каб; (1.3) абы, каб

* chiński standardowy: (1.1) 来 (lái)

* esperanto: por ke

* francuski: (1.1) afin de, pour, à, si seulment

* hiszpański: a fin de que

* jidysz: (1.1) כּדי (kedej)

* kaszubski: (1.1) cobë, bë, żebë; (1.2) cobë, bë, żebë; (1.3) cobë, bë, żebë

* łaciński: (1.1) ut, uti

* ukraiński: (1.1) щоб; (1.2) аби; (1.3) щоб

* wilamowski: dos

źródła.

== aby (język czeski.) ==

wymowa.

 audio|LL-Q9056 (ces)-HondaCivic175-aby.wav. audio|LL-Q9056 (ces)-Akronos123-aby.wav. audio|LL-Q9056 (ces)-Ghost4Man-aby.wav.

znaczenia.

spójnik

 (1.1) aby, żeby

odmiana.

przykłady.

składnia.

kolokacje.

synonimy.

antonimy.

hiperonimy.

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) żeby, ażeby, by, iżby

 (2.1) gw. księstwo łowickie jaby, jyno

Wiktionary


aby-aby

nie przykładając się, niestarannie; aby tylko, byle jak


SJP.pl

przysłówek sposobu

 (1.1) pot. byle jak, bez większej staranności

 (1.2) gwara pałucka: ledwie, ledwo, z ledwością, z trudem

partykuła

 (2.1) gwara pałucka: ledwie, zaledwie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wprawdzie przyjęto go tu do pracy, ale widać, że stara się aby-aby.

 (1.2) To żeś wpindaczyła do ty zupy uokrasy, a ino aby-aby chaps kapusty. → To żeś wrzuciła do tej zupy słoniny, a tylko ledwie kęs kapusty.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) aby zbyć, aby dalej

Wiktionary


abydos

starożytne miasto położone w Azji Mniejszej


SJP.pl

U23-D58-N26:O49

Abdżu – nazwa miejscowa zapisana hieroglificznie

Abydos (eg. "Abdżu", arab. "Arabat el-Madfurnah" – "Pogrzebany Arabat") – starożytne miasto w Górnym Egipcie, obecnie mała wioska na zachodnim brzegu Nilu. W starożytności w pobliżu znajdowało się miasto Tinis, z którego zgodnie z przekazem miał pochodzić faraon Narmer.

Wikipedia


abysal

strefa wód oceanicznych i morskich rozciągająca się od ok. 1700 do ok. 6000 metrów poniżej lustra wody; strefa bezświetlna, o niskiej temperaturze i wysokim ciśnieniu wody; abisal; strefa głębinowa


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) geogr. zob. abisal.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈbɨsal, AS: abysal

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abisal

 przym. abisalny, abysalny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) abisal

Wiktionary


abysalny

głębinowy (abisalny), denny


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) geogr. zob. abisalny.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌabɨˈsalnɨ, AS: abysalny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. abisal, abysal

 przym. abisalny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) abisalny, pot. głębinowy, głębokomorski, głębokowodny

Wiktionary


abzac

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. obcas

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Abzac (Żyronda) – francuska gmina w regionie Akwitania
  • Abzac (Charente) – francuska gmina w regionie Poitou-Charentes

Wikipedia


abélard

imię męskie


SJP.pl


ac

symbol aktynu, pierwiastka chemicznego


SJP.pl

skrót

 (1.1) = akr

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Chemia
    • Ac – symbol aktynu (pierwiastka)
    • Ac – grupa acetylowa
    • AC – natowskie oznaczenie cyjanowodoru
    • AC – adenylocyklaza
  • Matematyka
    • AC (z ) – skrót używany na oznaczenie aksjomatu wyboru (w teorii mnogości)
  • Technika
    • AC (z ang. ) – prąd przemienny, oznaczenie stosowane także dla urządzeń przystosowanych do tego typu zasilania, w odróżnieniu od prądu stałego (DC)
    • AC (z ang. ) – klimatyzacja
  • AC (z ) – „przed narodzeniem Chrystusa” (przed naszą erą, p.n.e.)
  • AC – ubezpieczenie autocasco

Wikipedia

Wymowa:

IPA: at͡s, AS: ac

Wiktionary


ac.

skrót od: a conto; ac, a.c.


SJP.pl


acai

gatunek jagód pochodzący z Amazonii, popularny suplement diety


SJP.pl


acajou

[czytaj: akaŻU]
1. owoc nanercza zachodniego;
2. drewno drzew z rodzaju Khaya; mahoń afrykański


SJP.pl


acan

dawniej: tytuł grzecznościowy, skrót od wyrażenia "waszmość pan", zwykle jako zwrot kierowany wprost do rozmówcy, odpowiadający dzisiejszemu "pan", "wy" (zwykle z odcieniem lekceważenia); aćpan, acpan, aspan, waćpan, wacpan, waspan, acan


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) daw. zwrot grzecznościowy adresowany do mężczyzny, czasami z odcieniem lekceważenia

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ale mój mężu, dalibóg wbijają acanu jakieś duby w głowę, a ty wierzysz.

 (1.1) Panie Rzecki… panie Ignacy!… co acan najlepszego wyrabiasz?

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈat͡sãn, AS: acãn

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. acanka ż., acanna ż., acaństwo mos.

:: fż. acani ż.

:: zdrobn. acanek m.

Wiktionary


acanek

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) daw. zdrobn. od: acan (zwrot grzecznościowy)

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. acan mos., acanna ż., acaństwo n., acpan mos., acpani mos., aćpan mos., aćpani ż., asan mos., asani ż., asanna ż., asaństwo n., aspan mos., aspani ż., aspanna ż., wacan ż., wacani ż., wacanna ż., waćpan mos., waćpani ż., waćpanna ż., waćpaństwo n., wasan mos., wasani ż., wasanna ż., wasaństwo n., waspan mos., waspani ż., waspanna ż., waspanowanie n., waszmość pan mos., waszmość pani ż., waszmość panna ż., waszmość państwo n.

:: fż. acani ż., acanka ż.

 czas. waspanować ndk.

 przym. waćpanowy, waćpański

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) acan, asan, asindziej; współcz. pan

Wiktionary


acani

używany dawniej skrót od: waszmość pani; asani


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) daw. zob. waszmość pani.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Acani dobrodziejka jesteś jedyną i jeneralną fortuny nieboszczyka dziedziczką…

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. acanka ż., acanna ż., acaństwo mos.

:: fm. acan m.

Wiktionary


acanka

dawniej: tytuł grzecznościowy, skrót od wyrażenia "waszmość pani", zwykle jako zwrot kierowany wprost do rozmówczyni, odpowiadający dzisiejszemu "pani", "wy" (czasem z odcieniem lekceważenia)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. fż. od: acan

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. acani ż., acanna ż., acaństwo n., acpan mos., acpani mos., aćpan mos., aćpani ż., asan mos., asani ż., asanna ż., asaństwo n., aspan mos., aspani ż., aspanna ż., wacan ż., wacani ż., wacanna ż., waćpan mos., waćpani ż., waćpanna ż., waćpaństwo n., wasan mos., wasani ż., wasanna ż., wasaństwo n., waspan mos., waspani ż., waspanna ż., waspanowanie n., waszmość pan mos., waszmość pani ż., waszmość panna ż., waszmość państwo n.

:: fm. acan mos., acanek mos.

 czas. waspanować ndk.

 przym. waćpanowy, waćpański

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) acani, asanka, waćpani, wasani, wasanna, waszmość pani; współcz. pani

Wiktionary


acanna

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. zob. waszmość panna.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) — Cóż mi to acanna tak rano przynosisz? — uśmiechnął się stary. — Wszak to nie twoja godzina?

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. acan m., acanek m., acani ż., acanka ż., acaństwo mos.

Wiktionary


acapulco

[czytaj: akapulko] miasto w Meksyku


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. Acapulco de Juárez, miasto w Meksyku;

Wiktionary

Ac

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Spędzili swój miodowy miesiąc w Acapulco.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌakaˈpulkɔ, AS: akapulko

Wiktionary


acariasis

[czytaj: akarias-is] narośle spowodowane przez bardzo drobne pajęczaki (Acarina), pasożytujące na roślinach


SJP.pl


acaństwo

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) daw. zob. waszmość państwo.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) — Prawdziwie powiadam acaństwu, że chyba czary jakie w tem; pić jej co dali, czy jakiego licha zrobili, że niczem z głowy wybić tego hołysza…

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. acan m., acanek m., acani ż., acanka ż., acanna ż.

Wiktionary


acc.

skrót od: accusativus (akuzatiwus, akuzatyw)


SJP.pl


acc.c.inf.

łac. Accusativus cum infinitivo


SJP.pl


accabadora

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) etn. hist. w tradycyjnej społeczności Sardynii, kobieta zajmująca się eutanazją nieuleczalnie chorych i cierpiących w zamian za jałmużnę;

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) femmina accabadora

Wiktionary


accel.

skród od: accelerando


SJP.pl


accelerando

[czytaj: aczczelerando] określenie wykonawcze: przyśpieszając


SJP.pl

rzeczownik

 (1.1) muz. w notacji muzycznej oznaczenie przyspieszenia tempa;

 (1.2) muz. fragment utworu muzycznego wykonywanego w taki sposób

przymiotnik

 (2.1) muz. (określenie wykonawcze) przyspieszający, coraz szybszy

przysłówek sposobu

 (3.1) muz. (określenie wykonawcze) przyspieszając, coraz szybciej

Wiktionary

Accelerando (wł. "przyspieszając") – w notacji muzycznej oznaczenie przyspieszenia tempa. Przyspieszenie następuje stopniowo na przestrzeni jednego lub kilku taktów. Powrót do oryginalnego tempa może nastąpić przez stopniowe zwalnianie "ritardando" lub raptownie po znaku "a tempo".

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌakt͡sɛlɛˈrãndɔ, AS: akcelerãndo

Wiktionary


accent

[czytaj: aksent] model samochodu marki Hyundai


SJP.pl


accentato

[czytaj: aczczentato] określenie wykonawcze: akcentując, z naciskiem


SJP.pl


access

[czytaj: akses] program komputerowy do obsługi relacyjnych baz danych w środowisku Windows


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Microsoft Access – program komputerowy
  • Access – międzynarodowa organizacja działająca w obszarze praw cyfrowych

Wikipedia


acciaccato

[czytaj: aczcziakkato] określenie wykonawcze: miażdżąco, szorstko


SJP.pl


acciaccatura

[czytaj: aczcziakkatura lub aczczakkatura] rodzaj zdobnika muzycznego nieposiadającego własnej wartości rytmicznej, zmniejszającego wartość nuty, przy którym stoi


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) muz. ozdobnik, przednutka zmniejszająca wartość nuty, przed którą stoi;

Wiktionary


accompagnato

[czytaj: akkompaniato] w muzyce: rodzaj recytatywu


SJP.pl


accord

[czytaj: akord] model samochodu marki Honda


SJP.pl

Accord – jednostka osadnicza w Stanach Zjednoczonych, w stanie Nowy Jork, w hrabstwie Ulster.

Wikipedia


accordare

[czytaj: akkordare] z włoskiego - stroić instrument


SJP.pl


account

[czytaj: ekAłnt] rachunek lub zlecenie, również prace wykonywane przez agencję reklamową dla reklamodawcy lub określonej marki


SJP.pl


accountant

[czytaj: ekałntent] pracownik działu księgowości; księgowy


SJP.pl


accusativus

[czytaj: akuzatiwus] akuzatiwus, akuzatyw, biernik; w językoznawstwie:
1. czwarty przypadek w polskiej deklinacji, odpowiadający na pytania: kogo? co?, który w zdaniu pełni funkcję dopełnienia bliższego;
2. forma wyrazowa tego przypadka


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gram. zob. biernik.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌakuzaˈtʲivus, AS: akuzatʹivus

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akuzatiwus mrz., akuzatyw mrz.

 skr. A.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) akuzatiwus, akuzatyw

Wiktionary


acedia

apatia, obojętność, beztroska, wyczerpanie; akedia


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rel. stan apatii, smutku i wyczerpania, w średniowieczu uważany za grzech;

Wiktionary

Acedia (gr. "akēdía", "akedeía" – „brak troski o własny byt i istnienie, obojętność” od "kēdía" (troska) lub według Hipokratesa i Galena "aciditas", czyli "kwaśność" czarnej żółci, melancholia) – w teologii wypalenie religijne, apatia (psychologia) i obojętność, tzw. choroba mnichów, „depresja” duchowa, niekiedy utożsamiana również z lenistwem lub gnuśnością.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Ludzie znajdujący się w stanie acedii przestają cieszyć się tym, co posiadają i czym żyją.

Wiktionary


acefalia

wada rozwojowa płodu, polegająca na niewykształceniu głowy lub wykształceniu jej w formie szczątkowej; bezgłowie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. letalna wada wrodzona płodu o charakterze malformacji, polegająca na niewykształceniu głowy lub wykształceniu jej w formie zredukowanej;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • acefalia (medycyna)
  • acefalia (biologia)

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Acefalia jest bardzo rzadką wadą, częściej występuje bezmózgowie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌat͡sɛˈfalʲja, AS: acefalʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. mikrocefalia

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezgłowość

Wiktionary


acena

acena sina - amerykańska roślina darniowa z rodziny różowatych, w Polsce uprawiana jako roślina ozdobna


SJP.pl

Acena ("Acaena") – rodzaj roślin należących do rodziny różowatych. Obejmuje od około 40 do około 100 gatunków. Występują one na różnych kontynentach, głównie półkuli południowej. Szereg gatunków jest uprawianych jako rośliny ozdobne. Brak w tym rodzaju gatunków rodzimych dla flory Polski, niektóre gatunki znajdują się w kolekcjach ogrodów botanicznych, niektóre są uprawiane jako rośliny ozdobne, jako efemerofit występuje acena sina.

Wikipedia


acenaften

trójpierścieniowy węglowodór aromatyczny występujący w smole węglowej


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. organiczny związek chemiczny, policykliczny węglowodór aromatyczny

Wiktionary

Acenaften – organiczny związek chemiczny, policykliczny węglowodór aromatyczny, składnik smoły węglowej.

Jest to bezbarwny, krystaliczny trójpierścieniowy węglowodór aromatyczny. Pochodne acenaftenu są stosowane do syntez organicznych m.in. leków, barwników, tworzyw sztucznych, środków grzybobójczych i owadobójczych.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌat͡sɛ̃ˈnaftɛ̃n, AS: acẽnaftẽn

Wiktionary


acenokumarol

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) biochem. med. farm. organiczny związek chemiczny, lek przeciwzakrzepowy będący pochodną kumaryny, antagonista witaminy K;

Wiktionary

Acenokumarol – organiczny związek chemiczny, lek przeciwzakrzepowy będący pochodną kumaryny, antagonista witaminy K. Hamuje syntezę protrombiny w wątrobie. Stosowany w leczeniu i prewencji powikłań zakrzepowo-zatorowych w takich jednostkach chorobowych jak m.in. migotanie przedsionków oraz zakrzepica żył głębokich.

Wikipedia


acenol

nazwa handlowa leku przeciwbólowego i przeciwgorączkowego, zawierającego paracetamol; Apap, Panadol


SJP.pl


acer

marka komputerów i firma


SJP.pl

Acer (IPA:) – przedsiębiorstwo założone w 1976 r. na Tajwanie, oferujące sprzęt, oprogramowanie i usługi z sektora IT. Zajmuje się także badaniami, projektowaniem, marketingiem, sprzedażą i obsługą posprzedażową sprzętu komputerowego i urządzeń mobilnych. Oferta Acer kierowana jest do użytkowników indywidualnych, przedsiębiorstw oraz do sektora edukacji. Piąty co do wielkości producent komputerów osobistych na świecie (za Lenovo, HP i Dellem).

Wikipedia


acerodon

rodzaj nietoperzy z rodziny rudawkowatych


SJP.pl

Acerodon ("Acerodon") – rodzaj ssaków z podrodziny Pteropodinae w obrębie rodziny rudawkowatych (Pteropodidae).

Wikipedia


acerola

gatunek rośliny z rodziny malpigiowatych, o jadalnych czerwonych owocach; malpigia granatolistna


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) bot. pot. nazwa systematyczna|Malpighia glabra|L.|ref=tak., malpigia granatolistna

 (1.2) kulin. owoc aceroli (1.1)

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) Często pijam herbatę z acerolą, bo to podobno zdrowe.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌat͡sɛˈrɔla, AS: acerola

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nadgwiazdka granatolistna, wiśnia z Barbados

Wiktionary


acerra

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) skrzynka z brązu lub marmuru, służąca w starożytnym Rzymie do przechowywania kadzidła do ofiar;

 (1.2) mały, przenośny ołtarzyk, ustawiany przed zmarłym, na którym palono perfumy, używany też jako przenośny ołtarz w czasie uroczystości pogrzebowych;

Wiktionary

Acerra (łac. "Acerrae") – miasto i gmina we Włoszech, w regionie Kampania, w prowincji Neapol, nad rzeką Cianis.

Według danych z 2026 r. gminę zamieszkiwało 58 585 osób, 822,2 os./km².

Wikipedia


acesulfam

acesulfam k, acesulfam potasowy - związek chemiczny stosowany jako słodzik (symbol E950)


SJP.pl


acetabularia

glon morski z gatunku zielenic


SJP.pl

Acetabularia, parasolowiec ("Acetabularia") – rodzaj jednokomórkowych i jednojądrzastych glonów morskich dorastających do ogromnych rozmiarów (jak na organizmy jednokomórkowe), należący do zielenic.

Wikipedia


acetabulum

1. owalne lub okrągłe zagłębienie w kości, tworzące część stawu, w której znajduje się główka innej kości; panewka;
2. u przywr, tasiemców i pijawek: prosta przyssawka w postaci umięśnionego zagłębienia w ciele;
3. u owadów: panewka stawowa odnóża


SJP.pl


acetal

związek chemiczny powstały wskutek działania alkoholu na aldehyd


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. związek organiczny otrzymywany w wyniku działania alkoholu na aldehyd lub keton, wykorzystywany w przemyśle farmaceutycznym i perfumeryjnym oraz w syntezie organicznej;

 (1.2) chem. skr. acetal dietylowy aldehydu octowego – jeden z częściej spotykanych acetali (1.1)

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Acetale otrzymywane z ketonów nazywane są ketalami.

 (1.2) Acetal jest cieczą o właściwościach usypiających i narkotycznych.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈt͡sɛtal, AS: acetal

Wiktionary

Powiązane:

 przym. acetalowy

Wiktionary


acetaldehyd

aldehyd octowy; etanal


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. CH3CHO, organiczny związek chemiczny z grupy aldehydów;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Acetaldehyd jest bezbarwną cieczą.

 (1.1) Acetaldehyd rozpuszcza się w wodzie i rozpuszczalnikach organicznych.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) aldehyd octowy

Wiktionary


acetalowy

→ acetal


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) chem. związany z acetalem, odnoszący się do acetali

Wiktionary

Patrz:

acetal

Przykłady

 (1.1) Tworzywa acetalowe wykorzystywane są w przemyśle.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌat͡sɛtaˈlɔvɨ, AS: acetalovy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. acetal m.

Wiktionary


acetamid

związek organiczny, amid kwasu octowego


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. związek organiczny z grupy amidów o wzorze sumarycznym C2H5NO, pochodna kwasu octowego, bezbarwne krystaliczne ciało stałe, wykorzystywany w przemyśle tworzyw sztucznych, w spawalnictwie oraz do produkcji lakierów i materiałów wybuchowych;

Wiktionary

Acetamid, etanoamid – organiczny związek chemiczny z grupy amidów, pochodna kwasu octowego. W środowisku zasadowym i kwaśnym łatwo hydrolizuje.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Acetamid otrzymywany jest poprzez ogrzewanie octanu amonu.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌat͡sɛˈtãmʲit, AS: acetãmʹit

Wiktionary

Powiązane:

 przym. acetamidowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) etanoamid, amid kwasu octowego

Wiktionary


acetaminofen

organiczny związek chemiczny stosowany w lekach przeciwbólowych i przeciwgorączkowych; paracetamol


SJP.pl


acetanilid

związek organiczny, pochodna aniliny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. związek organiczny o wzorze sumarycznym wzór chemiczny|C8H9NO., pochodna aniliny, bezbarwna substancja krystaliczna, wykorzystywany do produkcji leków i barwników;

Wiktionary

Acetanilid, antyfebryna – organiczny związek chemiczny, acetylowa pochodna aniliny.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Acetanilid słabo rozpuszcza się w wodzie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌat͡sɛtãˈɲilʲit, AS: acetãńilʹit

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) antyfebryna

Wiktionary


acetarsol

organiczny związek chemiczny, lek stosowany głównie w leczeniu rzęsistkowicy i czerwonki pełzakowej


SJP.pl

Acetarsol – arsenoorganiczny związek chemiczny z grupy kwasów arsonowych, stosowany jako lek o działaniu m.in. krętkobójczym, czerwiobójczym. Obecnie stosowany w lecznictwie bardzo rzadko (w ginekologii w leczeniu rzęsistkowicy). Jego swoistą odtrutką jest BAL (dimerkaprol).

Wikipedia


acetat

półsyntetyczne włókno celulozowe


SJP.pl


acetator

zbiornik ze stali kwasoodpornej, wykorzystywany do produkcji octu z alkoholu etylowego


SJP.pl

Acetator – zbiornik ze stali kwasoodpornej, używany do produkcji octu z rozcieńczonego alkoholu etylowego. Przy produkcji acetatorem wykorzystuje się metodę fermentacji wgłębnej.

Wikipedia


acetatowy

→ acetat


SJP.pl

Patrz:

acetat

acetobacter

[czytaj: acetobakter] rodzaj bakterii kwasu octowego


SJP.pl

Ac

Wikipedia


acetobakteria

kwasolubna bakteria


SJP.pl


acetofenon

najprostszy keton alifatyczno-aromatyczny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. związek organiczny z grupy ketonów o wzorze sumarycznym C8H8O, najprostszy keton alkilo-aromatyczny, ciecz o przyjemnym zapachu, wykorzystywany do produkcji leków, substancji zapachowych oraz jako rozpuszczalnik;

Wiktionary

Acetofenon – organiczny związek chemiczny z grupy ketonów (czasem oznaczany skrótem PhAc), jeden z najprostszych ketonów aromatycznych. Ma dość intensywny, przyjemny zapach kojarzący się z zasuszonymi różami. Jest ważnym prekursorem używanym w produkcji związków zapachowych i żywic.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Acetofenon ma intensywny zapach kojarzący się z suszonymi różami.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌat͡sɛtɔˈfɛ̃nɔ̃n, AS: acetofẽnõn

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) acetylobenzen, fenylometyloketon, metylofenyloketon, keton fenylowo-metylowy

Wiktionary


acetoina

związek chemiczny stosowany w aromatach spożywczych, aromatach do e-papierosów


SJP.pl


acetometr

przyrząd do określania zawartości kwasu octowego w roztworze


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. zob. octomierz.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) octomierz

Wiktionary


aceton

związek organiczny, najprostszy keton alifatyczny, bezbarwna, lotna ciecz znajdująca szerokie zastosowanie w przemyśle i gospodarstwie domowym, np. jako zmywacz do paznokci


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. związek organiczny, najprostszy przedstawiciel grupy ketonów o wzorze C3H6O, bezbarwna, łatwopalna i toksyczna ciecz o ostrym zapachu, wykorzystywany w syntezie chemicznej i jako rozpuszczalnik;

Wiktionary

Aceton, propan-2-on – organiczny związek chemiczny z grupy ketonów, najprostszy keton alifatyczny. Ma ostry, charakterystyczny zapach. Miesza się w każdych proporcjach z wodą, etanolem, eterami i innymi ketonami o niskiej masie cząsteczkowej.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Zniszczyłam sobie paznokcie usuwając z nich lakier zmywaczem z acetonem.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈt͡sɛtɔ̃n, AS: acetõn

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. acetonemia ż.

 przym. acetonowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) propanon, dimetyloketon, dwumetyloketon

Wiktionary


acetonemia

gromadzenie się we krwi ciał acetonowych świadczące o nieprawidłowej przemianie materii


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. gromadzenie się we krwi ciał acetonowych, świadczące o nieprawidłowej przemianie materii

Wiktionary

Acetonemia – medyczne określenie podwyższonego poziomu acetonu w surowicy krwi. Powstaje podczas cukrzycy lub w okresie długotrwałego głodu, wskutek wzmożonego katabolizmu tłuszczów. Jej objawami są: wymioty, odwodnienie, kwasica ketonowa, acetonuria, a także charakterystyczny zapach wydychanego powietrza, przypominający woń fermentujących jabłek.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. aceton mrz.

Wiktionary


acetonemiczny

→ acetonemia; ketonemiczny


SJP.pl


acetonitryl

organiczny związek chemiczny, najprostszy nitryl; nitryl kwasu octowego


SJP.pl

Na tę stronę wskazuje „ACN”. Zobacz też: artykuł o przedsiębiorstwie ACN.

Acetonitryl, cyjanometan, – organiczny związek chemiczny, najprostszy nitryl (nitryl kwasu octowego). Acetonitryl jest łatwopalny, ma eterowy zapach, bez ograniczeń miesza się z wodą. Jest mało reaktywny dlatego jest popularnie stosowany jako rozpuszczalnik m.in. w chromatografii (LC, HPLC), elektrochemii, syntezie organicznej i nieorganicznej.

Wikipedia


acetonowy

przymiotnik od: aceton


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) chem. związany z acetonem, zawierający aceton

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aceton mrz.

Wiktionary


acetonuria

obecność ciał ketonowych w moczu, występujący przy acetonemii


SJP.pl


acetyl

rodnik kwasu octowego


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. rodzaj grupy funkcyjnej typu acylowego wywodzącej się z kwasu octowego;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Acetyl występuje naturalnie w wielu związkach organicznych.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. acetylen mrz., acetylenownia ż., acetylacja ż., acetylenek mrz., acetylowanie n.

 czas. acetylować ndk.

 przym. acetylenowy, acetylowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) grupa acetylowa

Wiktionary


acetylacja

przyłączenie reszty kwasu octowego i formylacja


SJP.pl


acetylen

zwyczajowa nazwa etynu, łatwopalny gaz używany w palnikach tlenowo-acetylenowych


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. zob. etyn.

 (1.2) chem. pot. alkin

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Acetylen jest bezbarwnym i bezwonnym gazem.

 (1.2) Acetyleny to zwyczajowa nazwa alkinów.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌat͡sɛˈtɨlɛ̃n, AS: acetylẽn

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. acetylenownia ż., acetyl mrz., acetylacja ż., acetylenek mrz., acetylowanie n.

 czas. acetylować ndk.

 przym. acetylenowy, acetylowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) etin, etyn, narcylen

 (1.2) alkin

Wiktionary


acetylenek

sól acetylenu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) związek otrzymany z acetylenu w wyniku zastąpienia w nim wodoru metalem;

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. acetyl mrz., acetylacja ż., acetylen mrz., acetylenownia ż., acetylowanie n.

 czas. acetylować ndk.

 przym. acetylenowy, acetylowy

Wiktionary


acetylenki

sól acetylenu


SJP.pl

Acetylenki, M–C≡C–M i M–C≡C–~ (gdzie M = atom dowolnego metalu) – grupa związków metaloorganicznych, kompleksy alkilowe alkinów. Na ogół nietrwałe. W związkach tych jeden lub oba atomy wodoru z acetylenu są zastąpione atomami dowolnego metalu. Podwójnie podstawione pochodne acetylenu można także uważać za rodzaj węglików, gdyż zawierają wyłącznie atomy węgla i metalu.

Wikipedia


acetylenownia

pomieszczenie, w którym eksploatowana jest wytwornica acetylenu


SJP.pl


acetylenowy

→ acetylen, np. palnik acetylenowy


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) chem. lub techn. dotyczący acetylenu, zawierający acetylen, wykorzystujący acetylen do działania

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. acetyl mrz., acetylen mrz., acetylenek mrz.

Wiktionary


acetyloaceton

bezbarwna ciecz o charakterystycznym zapachu; temperatura wrzenia 139°C; występuje jako mieszanina dwu odmian: ketonowej i enolowej


SJP.pl

Acetyloaceton, 2,4-pentanodion – organiczny związek chemiczny z grupy ketonów, pochodna acetonu, najprostszy β-diketon (związek posiadający dwie grupy ketonowe rozdzielone jednym atomem).

Wikipedia


acetyloacetonowy

przymiotnik od: acetyloaceton


SJP.pl


acetyloceluloid

inaczej octan celulozowy


SJP.pl


acetyloceluloidowy

przymiotnik od: acetyloceluloid


SJP.pl


acetyloceluloza

ester celulozy i kwasu octowego; octan celulozy; cellit; celit


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) chem. związek chemiczny otrzymany z bezwodnika kwasu octowego i celulozy (błonnika), używany do wyrobu filmów i sztucznego jedwabiu;

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) octan celulozy

Wiktionary


acetylocholina

neurohormon zbudowany z choliny i kwasu octowego


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biochem. neuroprzekaźnik występujący u ludzi i zwierząt, ester kwasu octowego i choliny;

Wiktionary

Acetylocholina, ACh – organiczny związek chemiczny, ester kwasu octowego i choliny. Jest neuroprzekaźnikiem syntetyzowanym w neuronach cholinergicznych. Występuje w: połączeniach nerwowo-mięśniowych, synapsach przedzwojowych układu współczulnego, zakończeniach zazwojowych układu przywspółczulnego, a także w różnych strukturach mózgowia.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Neuroprzekaźniki, takie jak acetylocholina, serotonina, dopamina, endorfina, regulują sen i czuwanie, nadają ton marzeniom i barwę halucynacjom, stymulują nastrój i ułatwiają bieg myśli.

Wiktionary


acetylocholinoesteraza

esteraza acetylocholinowa


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biochem. enzym, który rozkłada acetylocholinę na cholinę;

Wiktionary

Ac

Wikipedia

Synonimy:

 (1.1) esteraza acetylocholinowa, AchE

Wiktionary


acetylocholinowy

przymiotnik od: acetylocholina


SJP.pl


acetylokoenzym

acetylokoenzym A - organiczny związek chemiczny biorący udział w metabolizmie komórek


SJP.pl


acetylooctowy

kwas acetylooctowy - pochodna kwasu octowego, w której jeden z atomów wodoru przy węglu alfa został podstawiony rodnikiem acetylowym


SJP.pl


acetylosalicylowy

kwas acetylosalicylowy - aspiryna (lek przeciwgorączkowy)


SJP.pl


acetylowanie

reakcja chemiczna polegającą na wprowadzeniu do cząsteczki związku chemicznego grupy acetylowej


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) chem. reakcja podstawiania atomu wodoru w cząsteczkach związku organicznego grupą acetylową (CH3CO–);

Wiktionary

Nie mylić z: Acylowanie.

Acetylowanie, acetylacja – reakcja chemiczna typu acylowania, polegająca na podstawieniu atomu wodoru w cząsteczce związku organicznego przez grupę acetylową. Zwykle acetylowaniu ulegają związki chemiczne zawierające ugrupowanie z labilnym atomem wodoru (np. –O–H, >N–H, –S–H).

Wikipedia

Powiązane:

 czas. acetylować ndk.

 rzecz. acetyl mrz., acetylen mrz., acetylenek mrz., acetylacja ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) acetylacja

Wiktionary


acetylować

wprowadzać (wprowadzić) do cząsteczki związku chemicznego grupę acetylową


SJP.pl


acetylowy

grupa acetylowa - rodzaj grupy funkcyjnej typu acylowego wywodzącej się z kwasu octowego; acetyl


SJP.pl


ach

wykrzyknik wyrażający podziw, zachwyt


SJP.pl

wykrzyknik

 (1.1) …służący wyrażaniu stanów uczuciowych, takich jak m.in.: zachwyt, zaskoczenie, przestrach, irytacja, podziw, zdziwienie, pragnienie

w użyciu rzeczownikowym, rodzaj nijaki

 (2.1) zwykle w wyrażeniu: achy i ochy

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Ach – rzeka, dopływ Innu
  • Ach – rzeka, dopływ Singoldu
  • Ach – rzeka, dopływ Blau
  • ach – byt duchowy w mitologii starożytnego Egiptu
  • ACh − acetylocholina
  • Advanced Combat Helmet – hełm United States Army
  • Aach

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Ach, jakże chciałbym tam być!

 (1.1) Ach, jak tu ładnie!

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ax, AS: aχ

Wiktionary

Powiązane:

 czas. achać

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) och, ojej, ależ

Wiktionary


ach.

skrót od: archaizm, archaiczny


SJP.pl


acha

forma czasownika.

 (1.1) 3. os. lp. ter. od: achać

Wiktionary

Acha z Deiry (żyła na przełomie VI i VII wieku) – księżniczka Deiry. Acha była córką Elli, pierwszego znanego z imienia władcy Deiry, i siostrą Edwina, który w 616 roku zasiadł na tronie Nortumbrii. W 604 roku została żoną Etelfryda z Bernicji, który poprzez ten związek chciał sobie zapewnić poparcie w społeczeństwie dla swych rządów w Deirze.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈaxa, AS: aχa

Wiktionary


achab

Achab (?-851 p.n.e.), król Izraela od roku 873


SJP.pl

Achab (pan. 874–853 p.n.e.) – siódmy król północnego królestwa Izraela; syn króla Omriego, kontynuował politykę ojca, dążąc do zjednoczenia kraju.

Wikipedia


achacjusz

imię męskie


SJP.pl


achacjuszostwo

Achacjusz z małżonką; Achacjuszowie


SJP.pl


achacjuszowie

Achacjusz z małżonką; Achacjuszostwo


SJP.pl


achacjuszowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Achacjusza lub z nim związany


SJP.pl


achacostwo

Achacy z małżonką; Achacowie


SJP.pl


achacowie

Achacy z małżonką; Achacostwo


SJP.pl


achacowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Achacego lub z nim związany


SJP.pl


achacy

imię męskie


SJP.pl

Achacy – imię męskie najprawdopodobniej pochodzenia greckiego. W takim przypadku pochodzi ono od wyrazu "achátēs" – „agat”. Może również pochodzić od greckiego imienia Ἀκακίος "Akakios" (od ἀκακός "akakos" – „niewinny”, „nieznający zła”), albo od greckiego wyrazu ἀγαθός "agathos" – „dobry”. Jego żeńskim odpowiednikiem są Achacja i Akacja.

Wikipedia


achaj

potocznie: zachwycać się przesadnie; wykrzykiwać "ach"


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) członek plemięemienia starożytnej Achai

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Po wstępnych walkach Achajowie wyprawili do Troi posłów, Menelaosa i Odyseusza, żeby za wydanie Heleny i zabranego przez nią dobytku ofiarować pokój.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈaxaj, AS: aχai ̯

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Achaja ż., Achajczyk m.

:: fż. Achajka ż.

 przym. achajski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) Achajczyk

Wiktionary


achaja

kraina historyczna w Grecji


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) hist. geogr. kraina w Grecji;

forma rzeczownika.

 (2.1) D. i B. lp. od: Achaj

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Achaja – nomos i kraina historyczna w Grecji.
  • Achaja – prowincja rzymska
  • Achaja – średniowieczne księstwo założone przez uczestników IV krucjaty po zdobyciu Bizancjum
  • Achaja – powieść Andrzeja Ziemiańskiego

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W skład Peloponezu wchodzą mniejsze krainy: Achaja, Arkadia, Argolida, Elida, Mesenia i Lakonia.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈxaja, AS: aχai ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Achaj mos., Achajczyk mos., Achajka ż.

 przym. achajski

Wiktionary


achajczycy

starożytne plemię greckie; Achajowie


SJP.pl


achajczyk

członek jednego ze starożytnych plemion greckich; Achaj


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Achai

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W przywołanej tu przed chwilą szóstej księdze Iliady Glaukos, sprzymierzony z Trojanami przywódca likijski, opowiada Achajczykowi Diomedesowi, spotkanemu na polu bitwy (zamiast walczyć wymienią między sobą zbroje), o Syzyfie i innych swoich przodkach.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈxajt͡ʃɨk, AS: aχai ̯čyk

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Achaja ż., Achaj m.

:: fż. Achajka ż.

 przym. achajski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) Achaj

Wiktionary


achajka

1. mieszkanka Achai (krainy greckiej), albo Grecji (Greczynka);
2. członkini greckiego plemienia Achajów


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Achai

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈxajka, AS: aχai ̯ka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Achaja, Achaj, Achajczyk

 przym. achajski

Wiktionary


achajowie

starożytne plemię greckie; Achajczycy


SJP.pl

Achajowie (stgr. Ἀχαιοί "Achaioí") – ogólne określenie Greków walczących pod Troją, używane przez Homera (rzadziej stosowane: Argiwi/Argiwowie i Danajowie) w jego eposach "Iliada" i "Odyseja".

Według tradycyjnych poglądów historyków było to pierwsze plemię greckie, które przybyło na obszary kontynentalnej Grecji około 2000 lat p.n.e., podbijając Tesalię i miejscowych Pelazgów, jednak teza ta została odrzucona wraz z teorią o trzech inwazjach ludów greckich (achajskiej, jońskiej, doryckiej).

Wikipedia


achajski

przymiotnik od greckiej krainy historycznej: Achaja


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) odrzecz. Achaja, Achaj, Achajczyk, Achajka

 (1.2) starogrecki

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Tukidydes podaje, że plemięemiona achajskie zajmowały się korsarstwem i wybudowały potężną flotę, która stała się groźną konkurencją dla Kreteńczyków.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈxajsʲci, AS: aχai ̯sʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Achaja, Achaj, Achajczyk, Achajka

Wiktionary


achalazja

achalazja przełyku - choroba polegająca na utrudnieniu połykania spowodowanym przez patologiczny, trwały skurcz dolnego zwieracza przełyku


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. choroba polegająca na zaburzeniu rozkurczu dolnego zwieracza przełyku i zaburzonej perystaltyki pozostałych odcinków przełyku

Wiktionary


achalciche

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. miasto w południowo-zachodniej Gruzji, stolica i największe miasto regionu Samcche-Dżawachetia;

Wiktionary

Achalciche ( ახალციხე) – miasto w południowo-zachodniej Gruzji, stolica i największe miasto regionu Samcche-Dżawachetia. Leży w Małym Kaukazie, w Górach Mescheckich, nad rzeką Pocchowickali. Miejscowość uzdrowiskowa, funkcjonująca w oparciu o kompleks źródeł termalnych.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Nazwa bóżnicy wywodzi się od miejscowości Achalciche w Turcji, skąd pochodzili jej fundatorzy.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. achalcyski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) war. Achalcyche

Wiktionary


achalcyski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Achalcichem, dotyczący Achalcicha

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Achalciche n.

Wiktionary


achanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) pot. wyrażanie zachwytu w egzaltowany sposób

Wiktionary

Powiązane:

 czas. achać ndk.

Wiktionary


achates

imię postaci z mitologii greckiej oraz rzymskiej


SJP.pl

Achates – w mitologii greckiej oraz rzymskiej: mieszkaniec Troi, żołnierz, bliski przyjaciel lub giermek Eneasza, darzący go bezwzględnym zaufaniem i przywiązaniem, zabójca Protesilaosa (pierwszego wojownika achajskiego).

Od imienia tej postaci powstał rzeczownik pospolity oznaczający poplecznika, stronnika, wzorowego przyjaciela.

Wikipedia


achatina

rodzaj afrykańskich ślimaków


SJP.pl

Achatina – rodzaj afrykańskich, roślinożernych ślimaków lądowych z rodziny Achatinidae, obejmujący największe lądowe ślimaki świata. Ich jajowata, wydłużona muszla osiąga rozmiary 6–10 cm (u achatiny zwyczajnej do 12 cm), a masa ciała 0,5 kg. Niektóre gatunki są zbierane w celach konsumpcyjnych, a także hodowane jako zwierzęta domowe.

Wikipedia


achaz

postać biblijna ze Starego Testamentu


SJP.pl

Achaz ( ‏אָחָז‎, skrócona forma imienia Joachaz: „oby Jahwe uchwycił”) − król Judy w latach ok. 734−728 p.n.e. (daty sporne), współrządził od 735 lub wcześniej.

Był synem Jotama. Po śmierci ojca został królem. Wyznawał religię kananejską (pogańską) i „nawet syna swego przeprowadził przez ogień”.

Wikipedia


achać

potocznie: zachwycać się przesadnie; wykrzykiwać "ach"


SJP.pl

czasownik nieprzechodni niedokonany

 (1.1) pot. zachwycać się czymś w sposób afektowany

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈaxat͡ɕ, AS: aχać

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ach mrz., achanie n., och mrz.

 wykrz. ach, och

Wiktionary


acheiropita

obraz z podobizną twarzy Marii, Chrystusa lub świętych, uważany za powstały w cudowny sposób; achiropita, acheiropoieta


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) plast. wizerunek postaci uważany za powstały w nadnaturalny, cudowny sposób;

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) acheiropoietos

Wiktionary


acheiropoieta

obraz z podobizną twarzy Marii, Chrystusa lub świętych, uważany za powstały w cudowny sposób; acheiropita, achiropita


SJP.pl


acher

nazwisko


SJP.pl


acheron

w mitologii greckiej: jedna z rzek w Hadesie; Acheront


SJP.pl

Acheron (także Acheront; gr. Ἀχέρων Achérōn, łac. Acheron) – w mitologii greckiej uosobienie rzeki w Hadesie.

Jedna z pięciu rzek Hadesu. Zwana rzeką smutku, choć "Acheron" znaczy „Lament”. Posiada dwa dopływy: Pyriflegeton („Palący jak ogień”) i Kokytos („Oskarżony”). Pozostałe rzeki Hadesu to Styks i Lete („Zapomnienie”).

Wikipedia


acheront

w mitologii greckiej: jedna z rzek w Hadesie; Acheron


SJP.pl


acheson

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Archibald Acheson (2. hrabia Gosford) (1776-1849) – brytyjski arystokrata, gubernator generalny Brytyjskiej Kanady
  • Dean Acheson (1893-1971) – amerykański polityk i dyplomata
  • Edward Goodrich Acheson (1856-1931) – amerykański inżynier i chemik, wynalazca karborundu i metody otrzymywania grafitu
  • Kenny Acheson (ur. 1957) – brytyjski kierowca wyścigowy

Wikipedia


achiasz

Achiasz z Szilo (hebr. Achijjahu – "brat Jahwe") – żyjący w X wieku p.n.e. prorok izraelski, przeciwnik króla Izraela Salomona, który podburzył robotnika Jeroboama, syna Nebata, do powstania przeciw władcy. Wspomniany w Pierwszej Księdze Królewskiej (1Krl 11,29-39).

Wikipedia


achil

w mitologii greckiej: bohater "Iliady" Homera, syn Tetydy i Peleusa, czczony w niektórych rejonach Grecji jako heros; Achilles


SJP.pl


achillea

roślina z rodziny złożonych, o pierzastych liściach i białych lub różowych kwiatach zebranych w koszyczki, mająca właściwości lecznicze; krwawnik


SJP.pl


achilles

potocznie: ścięgno Achillesa


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) środ. pot. zob. ścięgno Achillesa.

Wiktionary

Achilles (gr. Ἀχιλλεύς, "Achilleús"; Achilles) – w mitologii greckiej heros i bohater wojny trojańskiej (wódz Myrmidonów).

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Achilles to częste miejsce kontuzji biegaczy.

 (1.1) Jeden z badaczy zwraca nawet uwagę na płeć i dowodzi, że mężczyźni częściej niż kobiety przeciążają „achillesa” w stosunku 6:1.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈxʲilːɛs, AS: aχʹi•les

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Achilles mos., Achillesek mos., Achil mos., achillesowość ż.

 przym. Achillesowy, achillesowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ścięgno Achillesa

Wiktionary


achillesowy

taki jak u Achillesa, charakterystyczny dla Achillesa


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) mający związek z mitycznym Achillesem

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Achilles mzw./mos.

Wiktionary


achim

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. imię|polski|m. poufała forma imienia Joachim

Wiktionary

Achim – miasto w Niemczech, w kraju związkowym Dolna Saksonia, w powiecie Verden, nad rzeką Wezerą. W 2023 roku miasto liczyło 32 926 mieszkańców.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Jezderkusie! Ale sie z Achima zrobił szwarny synek.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Joachim mos.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) Joachim, gw. Górny Śląsk Chimek

Wiktionary


achimaas

Achimaas – postać biblijna ze Starego Testamentu, arcykapłan.

Syn Sadoka, arcykapłana. Ryzykował życiem jako szpieg dla króla Dawida w czasie rebelii Absaloma. 2 Sm 17,17 nn.; 18.

Wikipedia


achimelech

biblijne imię męskie; Achimelek


SJP.pl


achimelek

biblijne imię męskie; Achimelech


SJP.pl

Achimelek − postać biblijna z Pierwszej Księgi Samuela.

Był to kapłan z Nob, który pomógł Dawidowi w czasie jego ucieczki przed królem Saulem. Dał Dawidowi chleb z ołtarza i miecz Goliata. Kiedy Saul dowiedział się o tym, kazał zgładzić Achimeleka, współpracujących z nim kapłanów oraz wszystkich ludzi z Nob.

Wikipedia


achimenes

roślina zielna z rodziny ostrojowatych


SJP.pl

Achimenes, ognipłon ("Achimenes") – rodzaj roślin z rodziny ostrojowatych ("Gesneriaceae"). Obejmuje 24 gatunki występujące w tropikach Ameryki Południowej i Środkowej. Niektóre gatunki uprawiane są jako rośliny ozdobne (np. achimenes szkarłatny, a. różowy "A. erecta").

Wikipedia


achira

gatunek małej ryby flądrokształtnej; języczek słodkowodny


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • achira, inaczej języczek słodkowodny (Trinectes maculatus) – gatunek ryby
  • Achira (islam)

Wikipedia


achiralność

cecha związku chemicznego, którego lustrzane odbicie wygląda identycznie


SJP.pl

Achiralność (gr. "ἀ-","a-" – przedrostek przeczący, "χείρ", "cheir" - ręka) – właściwość przedmiotu, polegająca na jego identyczności z własnym odbiciem lustrzanym. W przeciwieństwie do obiektów chiralnych (takich jak dłoń), przedmiot achiralny i jego odbicie w zwierciadle płaskim dają ten sam, dający się nałożyć na siebie obraz.

Wikipedia


achiralny

identyczny z własnym odbiciem lustrzanym


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) chem. identyczny z odbiciem lustrzanym

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. achiralność ż.

Wiktionary


achiropita

obraz z podobizną twarzy Marii, Chrystusa lub świętych, uważany za powstały w cudowny sposób; acheiropita, acheiropoieta


SJP.pl


achitofel

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) bibl. postać biblijna, doradca króla Dawida, przyłączył się do jego zbuntowanego syna Absaloma;

Wiktionary

Achitofel z Gilo (XI/X w. p.n.e.) – postać biblijna, doradca Dawida, króla Izraela.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌaxʲiˈtɔfɛl, AS: aχʹitofel

Wiktionary


achlorhydria

brak kwasu solnego (chlorowodoru) w soku żołądkowym; występuje przy raku żołądka i niedokrwistości złośliwej


SJP.pl

Achlorhydria, bezkwaśność – brak kwasu solnego w soku żołądkowym. Stan ten występuje w przypadku zanikowego nieżytu żołądka, nowotworach żołądka oraz w chorobie Addisona-Biermera (niedokrwistość złośliwa). Spowodowany zanikiem komórek śluzówki żołądka odpowiedzialnych za wytwarzanie tego kwasu.

Wikipedia


achmatowa

Anna Achmatowa (właściwie Anna A. Gorienko) (1889-1966), poetka rosyjska


SJP.pl


achnąć

rzadko: zachwycić się czymś przesadnie, wykrzyknąć "ach"


SJP.pl


acholia

ustanie wydzielania żółci przez wątrobę


SJP.pl

Acholia – określenie całkowitego lub częściowego braku odpływu żółci do jelita cienkiego, spowodowanego przeszkodami mechanicznymi (tymi samymi, które wywołują żółtaczkę mechaniczną). Chorobę tę diagnozuje się poprzez odbarwione, gliniaste (tzw. „acholiczne”) stolce o bardzo nieprzyjemnym zapachu. Zawierają one wiele niewchłoniętych kwasów tłuszczowych.

Wikipedia


acholiczny

→ acholia


SJP.pl

Patrz:

acholia

achondroplazja

choroba wrodzona, której istotą jest zaburzenie kostnienia śródchrzęstnego, jedna z najczęstszych przyczyn karłowatości (niskiego wzrostu) u ludzi; chondrodystrofia, chondrodysplazja, karłowatość chondrodystroficzna


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. wrodzona choroba genetyczna kości, dziedziczona autosomalnie dominująco (jako mutacja genu FGFR3), należąca do grupy dysplazji szkieletowych, która powoduje ograniczony wzrost kości długich i niskorosłość przy prawidłowej wielkości tułowia i głowy

Wiktionary

Achondroplazja, chondrodystrofia – genetycznie uwarunkowana, wrodzona choroba (o dziedziczeniu autosomalnym dominującym) prowadząca do nieprawidłowego kostnienia śródchrzęstnego, co powoduje zaburzenie rozwoju pewnych kości w organizmie i karłowatość.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Leczenie achondroplazji jest objawowe i wspomagające rozwój fizyczny.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. achondroplastyczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) karłowatość chondrodystroficzna

Wiktionary


achondryt

meteoryt kamienny pozbawiony kulistych krystalicznych skupień


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) geol. astr. meteoryt kamienny składający się głównie z piroksenów i plagioklazów

Wiktionary

Achondryt – meteoryt kamienny składający się głównie z piroksenów i plagioklazów, w czym przypomina ziemski bazalt. W przeciwieństwie do chondrytów uległ przetopieniu. Wyróżnia się achondryty prymitywne, których materia uległa przetopieniu, ale nie dyferencjacji i achondryty, których materia uległa przetopieniu i dyferencjacji.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: aˈxɔ̃ndrɨt, AS: aχõndryt

Wiktionary


achramowicz

nazwisko


SJP.pl


achrodekstryna

dekstryna niewykazująca zabarwienia w obecności jodu


SJP.pl


achroit

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) miner. bezbarwna odmiana turmalinu;

Wiktionary

Achroit (gr. "achroos" – bezbarwny) – minerał zaliczany do grupy turmalinów nazwa została nadana przez d'Andrada w 1800 roku.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Achroit wykorzystywany jest w jubilerstwie jako kamień szlachetny.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: axˈrɔjit, AS: aχroi ̯it

Wiktionary


achromat

rodzaj obiektywu redukującego aberrację chromatyczną


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) opt. fot. fiz. układ optyczny, zestaw dwóch soczewek zrobionych z gatunków szkła o różnej dyspersji połączonych razem;

Wiktionary

Achromat, dublet achromatyczny – układ optyczny (np. obiektyw) składający się z dwóch soczewek, skupiającej i rozpraszającej, wykonanych z gatunków szkła o różnej dyspersji (np. szkła kronowego i flintowego) połączonych razem. Pozwala na korekcję aberracji chromatycznej dla światła o dwóch określonych długościach fal (zazwyczaj dla światła czerwonego i niebieskiego). Dla innych długości fal aberracja nie zostaje całkowicie wyeliminowana, lecz znacznie zmniejszona – jest to tzw. chromatyzm wtórny.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: axˈrɔ̃mat, AS: aχrõmat

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. achromatoptyk mos., achromatop mos., achromatopsja ż., achromatyczność ż., achromatyna ż., achromatyzacja ż., achromatyzm mrz.

 przym. achromatyczny, achromatyzacyjny

Wiktionary


achromatop

w medycynie: osobnik niezdolny do odróżniania okiem niektórych barw; daltonista, dyschromatop


SJP.pl


achromatopsja

niezdolność do odróżniania okiem niektórych barw; daltonizm, dyschromatopsja, barwoślepota


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. duża lub całkowita niemożność rozpoznawania barw;

Wiktionary

Achromatopsja (całkowita ślepota barwna) – rzadka, genetycznie uwarunkowana,

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. achromat mrz., achromatop mos., achromatyczność ż., achromatyna ż., achromatyzacja ż., achromatyzm mrz., achromatoptyk m.

 przym. achromatyczny, achromatyzacyjny

Wiktionary


achromatoptyk

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) med. osoba, która nie widzi kolorów, cierpi na achromatopsję

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. achromatopsja ż., achromat m., achromatop m., achromatyczność ż., achromatyna ż., achromatyzacja ż., achromatyzm m.

 przym. achromatyczny, achromatyzacyjny

Wiktionary


achromatyczność

brak rozszczepienia na barwy widmowe


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) fiz. opt. cecha, właściwość achromatycznych układów optycznych, polegająca na tym, że załamując światło nie rozkładają go na części składowe

Wiktionary

Achromatyczność – bezbarwność w rozumieniu braku dominanty jakiejkolwiek barwy, a więc coś, co może być białe, czarne. Światło achromatyczne to światło białe, aczkolwiek jego skład może wynosić od dwóch (barwy dopełniające) do nieskończoności barw składowych, natomiast substancje materialne o barwach achromatycznych to substancje o barwie białej lub czarnej.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. achromatoptyk mos., achromat mrz., achromatop mos., achromatopsja ż., achromatyna ż., achromatyzacja ż., achromatyzm mrz.

 przym. achromatyczny, achromatyzacyjny

Wiktionary


achromatyczny

bezbarwny, nie zabarwiony; o układzie optycznym: nie dający rozszczepienia na barwy widmowe


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) fiz. o układzie optycznym: niedający rozczepienia na barwy widmowe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. achromatoptyk mos., achromat mrz., achromatop mos., achromatopsja ż., achromatyczność ż., achromatyna ż., achromatyzacja ż., achromatyzm mrz.

 przym. achromatyzacyjny

Wiktionary


achromatyna

trudno barwliwy element jądra komórkowego


SJP.pl


achromatyzacja

zmniejszenie aberracji chromatycznej przez zestawienie soczewek o odpowiednio dobranych parametrach


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) opt. proces usuwania lub korygowania aberracji chromatycznej poprzez zestawienie soczewek o odpowiednio dobranych parametrach

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. achromatyzm mrz., achromatyczność ż., achromatoptyk mos., achromat mrz., achromatopsja ż.

 przym. achromatyczny

Wiktionary


achromatyzacyjny

przymiotnik od: achromatyzacja


SJP.pl


achromatyzm

właściwość układów optycznych polegająca na tym, że załamując światło nie rozkładają go na części składowe


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) med. zob. achromatopsja.

 (1.2) fiz. opt. zob. achromatyczność.

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Achromatopsja – wada wzroku
  • Achromatyzm (grafika) – przedstawienie elementu graficznego tylko w dwóch barwach (czerń i biel)

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. achromatoptyk mos., achromat mrz., achromatop mos., achromatopsja ż., achromatyczność ż., achromatyna ż., achromatyzacja ż.

 przym. achromatyczny, achromatyzacyjny

Wiktionary


achromycyna

antybiotyk, jedna z handlowych nazw tetracykliny


SJP.pl


achtel

dawniej:
1. niewielka beczka;
2. miara ciał płynnych i sypkich, ósma część beczki


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) przest. jedna ósma miary większej objętości, rzadziej długości i powierzchni; ósma część beczki;

 (1.2) przest. niewielka beczka

Wiktionary

Achtel – dawna jednostka miary objętości, rzadziej długości, zazwyczaj 1/8 miary większej.

W Polsce w XVI-XVII w. stosowany na ogół jako miara objętości piwa.

Achtel krakowski stanowił 1/2 beczki i zawierał 62 garnce, co odpowiadało ok. 134–140 l.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Kufy z siebie i piwne robicie achtele / Cały dzień z nocą lejąc w bezdenne gardziele.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈaxtɛl, AS: aχtel

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. dwuachtel mrz.

:: zdrobn. achtelek mrz., aktelik mrz., achtylik mrz.

 przym. achtelowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) jachtel, aftel, antałek, ośmina, ósmak

Wiktionary


achtelik

nazwisko


SJP.pl


achterdek

powierzchnia pokładu na statku w części rufowej


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) żegl. pokład rufowy;

 (1.2) żegl. część pokładu za kokpitem

Wiktionary

Achterdek, pokład rufowy (ang. quarterdeck) – powierzchnia pokładu na statku w części rufowej. Na jachcie znajduje się za kokpitem. Na żaglowcu achterdek rozciąga się od grotmasztu do rufówki.

Najczęściej pod achterdekiem znajduje się ładownia rufowa nazywana achterpikiem.

Wikipedia


achterluk

otwór w pokładzie na rufie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) żegl. luk w rufowej części pokładu

Wiktionary

Wymowa:

IPA: axˈtɛrluk, AS: aχterluk

Wiktionary


achterpik

wodoszczelna komora zderzeniowa na rufie statku; afterpik


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) żegl. pomieszczenie pod pokładem na rufie, mieszczące zazwyczaj magazyn bosmański lub kuchnię, oddzielone wodoszczelną przegrodą

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) skrajnik rufowy

Wiktionary


achtersztag

lina stalowa biegnąca od topu masztu do rufy; aftersztag


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) żegl. stalowa lina biegnąca od topu masztu do rufy, zapobiegająca wyginaniu się masztu do przodu;

Wiktionary

Ac

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Forsztag i achtersztag nie są zaliczane do wanty.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) aftersztag

Wiktionary


achtliczek

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. pieszcz. achtlik

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. achtlik mrz.

Wiktionary


achtlik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ósma (1/8) część czegoś

 (1.2) gw-pl|Górny Śląsk, Śląsk Cieszyński, Zaolzie. jednostka objętości: jedna ósma (1/8) litra

 (1.3) gw-pl|Górny Śląsk. kieliszek wódki

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz.

:: zdrobn. achtliczek mrz.

Wiktionary


achtopol

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Bułgarii, położone na wybrzeżu Morza Czarnego, przy granicy z Turcją;

Wiktionary

Achtopol (bułg. Ахтопол, "Achtopoł"; gr. Αγαθούπολις, "Agatupolis") – najbardziej wysunięte na południe miasto-kurort nad Morzem Czarnym w Bułgarii. Miasto położone jest na skalistym półwyspie u podnóża łańcucha górskiego Strandża. Znajduje się 14 km na południe od Carewa i 5 km na północ od ujścia rzeki Weleka.

Wikipedia


achtuba

rzeka w Rosji (długość 537 km), lewa odnoga dolnej Wołgi uchodząca do Morza Kaspijskiego


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. hydron. rzeka w Rosji, lewa odnoga dolnej Wołgi, od której oddziela się nad Wołgogradem; uchodzi do Morza Kaspijskiego;

Wiktionary

Achtuba – rzeka w Rosji (długość 537 km). Jest lewą odnogą dolnej Wołgi, od której oddziela się nad Wołgogradem. Uchodzi do Morza Kaspijskiego.

Wikipedia


achund

perski duchowny zajmujący się sprawami prawnymi; akond


SJP.pl


achwaski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Achwachami, dotyczący Achwachów

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. język achwaski;

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Achwachowie lm m.

Wiktionary


achy

potocznie: przesadny zachwyt; zwykle w wyrażeniu: achy i ochy (ochy i achy) - westchnienia zachwytu, radości itp.


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) zob. ach.

Wiktionary

Achy – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Hauts-de-France, w departamencie Oise.

Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 319 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 25 osób/km² (wśród 2293 gmin Pikardii Achy plasuje się na 681. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 287.).

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈaxɨ, AS: aχy

Wiktionary


achylia

stan niewydzielania soku żołądkowego przez zanikłą lub uszkodzoną błonę śluzową żołądka; bezsoczność


SJP.pl


acid.

skrót od: acidum (z łaciny: kwas)


SJP.pl


acidhouse'owy

→ acid house [czytaj: as-idhałsowy lub es-idhałsowy]


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) muz. mający cechy acid house'u

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. acid house

 przym. acid house, acidhousowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) acid house, acidhousowy

Wiktionary


acidhousowy

przymiotnik

 (1.1) muz. mający cechy acid house'u

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. acid house

 przym. acid house, acidhouse'owy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) acid house, acidhouse'owy

Wiktionary


acidjazzowy

→ acid jazz [czytaj: as-iddżezowy lub es-iddżezowy]


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) muz. mający cechy acid jazzu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. acid jazz

 przym. acid jazz

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) acid jazz

Wiktionary


acidofil

[czytaj: ac-idofil] organizm znajdujący optymalne warunki rozwoju w wodach lub glebach kwaśnych; acydofil


SJP.pl


acidofilny

[czytaj: ac-idofilny]
1. o organizmach roślinnych lub zwierzęcych: żyjący i najlepiej rozwijający się w środowisku kwaśnym; acydofilny;
2. mleko acidofilne - fermentowany napój z mleka krowiego; mleko acydofilne


SJP.pl


acidofit

roślina żyjąca tylko w środowisku kwaśnym; acydofit, kalcyfob


SJP.pl


acidrockowy

→ acid rock [czytaj: as-idrokowy lub es-idrokowy]


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) muz. mający cechy acid rocka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. acid rock

Wiktionary


acidum

[czytaj: ac-idum] z łaciny: kwas, np. acidum folicum - kwas foliowy


SJP.pl


acis

w mitologii grecko-rzymskiej: syn boga Pana (Fauna), śmiertelnik, którego pokochała nereida Galatea


SJP.pl

Acis – rodzaj roślin z rodziny amarylkowatych, obejmujący 9 gatunków, występujących w krajach basenu Morza Śródziemnego: Portugalii, Hiszpanii, Francji, Albanii, Grecji, Tunezji, Algierii i Maroku oraz na wyspach Balearach, Korsyce, Sardynii i Sycylii. Większość gatunków jest endemitami niewielkich obszarów.

Wikipedia


aciu

wykrzyknik

 (1.1) gw-pl|Augustów,Litwa. infant. dziękuję

 (1.2) gw-pl|Polesie, Zaklików, Wielącza. …używany przy odpędzaniu świń

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (2.1) gw-pl|Litwa. infant. kulturalna forma powitania, pożegnania lub podziękowania

przysłówek

 (3.1) gw-pl|Kramsk. infant. na dwór, na zewnątrz, na spacer

Wiktionary

Przykłady

 (2.1) Daj aciu temu panu.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) war. aću

Wiktionary


ackerman

[czytaj: Akerman] nazwisko, m.in. Nathan Ward Ackerman (1908-1971) - psychiatra amerykański, pionier terapii rodzinnej


SJP.pl

Ackerman – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Missisipi, siedziba administracyjna hrabstwa Choctaw.

Wikipedia


ackermann

[czytaj: Akerman] nazwisko, m.in. Konrad Ernst Ackermann (1712-1771) - aktor niemiecki


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Anton Ackermann – niemiecki polityk komunistyczny
  • Else Ackermann – niemiecka polityk
  • Franz Ackermann – niemiecki malarz
  • Friedrich Ackermann – nadburmistrz Szczecina w latach 1907–1931
  • Gustav Adolph Ackermann – niemiecki prawnik
  • Jens Ackermann – niemiecki polityk, członek FDP
  • Josef Ackermann – szwajcarski bankier i menedżer
  • Klaus Ackermann – niemiecki piłkarz
  • Louise-Victorine Ackermann – francuska poetka
  • Konrad Ernst Ackermann – niemiecki aktor i dyrektor teatru
  • Max Ackermann – niemiecki malarz abstrakcjonista
  • Ronny Ackermann – niemiecki narciarz

Wikipedia


acmiola

[czytaj: akmiola] handlowa nazwa dźwiękowego stołu montażowego do produkcji filmu


SJP.pl


acodin

[czytaj: akodin] nazwa handlowa leku przeciwkaszlowego zawierającego dekstrometorfan


SJP.pl


aconcagua

[czytaj: akonkagua] najwyższy szczyt Ameryki, w Andach Południowych, w Argentynie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. szczyt w Andach;

Wiktionary

Ac

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Aconcagua jest najwyższym szczytem Andów.

Wiktionary


aconitum

[czytaj: akonitum] trująca bylina z rodziny jaskrowatych, mająca zastosowanie w farmacji; akonit, tojad


SJP.pl


acosta

[czytaj: aKOSta] nazwisko


SJP.pl


acpan

dawniej: tytuł grzecznościowy, skrót od wyrażenia "waszmość pan", zwykle jako zwrot kierowany wprost do rozmówcy, odpowiadający dzisiejszemu "pan", "wy" (zwykle z odcieniem lekceważenia); aćpan, aspan, waćpan, wacpan, waspan, asan, acan


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) daw. zob. waszmość pan.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Tu się kończy moje przewodnictwo. Dalej sobie acpanowie radźcie sami…

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz.

:: fż. acpani ż.

Wiktionary


acpani

staropolski tytuł grzecznościowy kierowany do kobiety, skrót zwrotu: waszmość pani


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. zob. waszmość pani.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Zobaczywszy dziedziczkę, huknął swym grubym głosem: — A acpani tu co robisz? co to za konszachty, do stu djabłów!

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz.

:: fm. acpan m.

Wiktionary


acre

[czytaj: AKre] stan w Brazylii


SJP.pl

Acre () – jest jednym z 26 stanów Brazylii, położonym w zachodniej części kraju w Regionie Północnym. Od zachodu graniczy z Peru, od południa z Boliwią, od północy ze stanem Amazonas, od wschodu ze stanem Rondônia.

W 2010 roku stan liczył 733 559 mieszkańców; dla porównania, w 1970 było ich 203,9 tys. Eksploatacja lasów równikowych (kauczukowiec). Powierzchnia równinna.

Wikipedia


acro-joga

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) sport. rodzaj treningu, który łączy elementy jogi, masażu tajskiego i akrobatyki

Wiktionary


acrojoga

joga w połączeniu z akrobatyką sportową; AcroYoga, acroyoga


SJP.pl


acroyoga

[czytaj: akrojoga] joga w połączeniu z akrobatyką sportową; AcroYoga, acrojoga


SJP.pl


acta

[czytaj: akta] skrót od: Anti-Counterfeiting Trade Agreement - umowa handlowa dotycząca zwalczania obrotu towarami podrabianymi


SJP.pl


acth

hormon wytwarzany przez przedni płat przysadki; kortykotropina, adrenokortykotropina


SJP.pl

skrótowiec w funkcji rzeczownika rodzaju nijakiego

 (1.1) = ang. adrenocorticotropic hormone → biol. hormon adrenokortykotropowy, kortykotropina;

Wiktionary


acting-out

[czytaj: ekting ałt] w psychoanalizie: zachowanie uzewnętrzniające konflikty przeżywane przez daną osobę, mające na celu odreagowanie; wyładowanie


SJP.pl

Acting-out – zachowanie, nad którym osoba nie ma kontroli, a które rozładowuje nagromadzone napięcie wywołane nieuświadomionymi impulsami i życzeniami ale nie jest skierowane na potrzebę i bodziec, które to uczucie wywołują. Rozładowanie napięcia odbywa się w sposób patologiczny i dekonstruktywny.

Wikipedia


actio

[czytaj: aktio] w prawie rzymskim: środek procesowy przysługujący osobie pokrzywdzonej, której uprawnienia zostały naruszone


SJP.pl

Ac

Wikipedia


activum

[czytaj: aktiwum] w językoznawstwie: strona czynna w odmianie czasowników


SJP.pl


acumen

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) liter. w poezji barokowej moment przecinania się dwóch różnych metod rozumowania, prowadzący do zaskoczenia i przeżycia estetycznego;

Wiktionary

Acumen (z łac. "ostrze", "wierzchołek", przen. "bystrość", "dowcip") – w utworze literackim miejsce zetknięcia się dwóch przeciwstawnych metod rozumowania mające wywołać zarówno zaskoczenie jak i przeżycie estetyczne. Sprzeczność ta opiera się na paradoksie i prowadzi do ujawnienia zaskakującej pointy, najczęściej poprzez nietypowy kształt stylistyczny wypowiedzi.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Acumen stał się ważnym pojęciem dla rosyjskich akmeistów.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈkũmɛ̃n, AS: akũmẽn

Wiktionary


acydemia

zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej w organizmie człowieka, podwyższony poziom kwaśnych elementów przemiany materii lub zaniżony poziom zasad; kwasica, acydoza


SJP.pl


acydofil

organizm znajdujący optymalne warunki rozwoju w wodach lub glebach kwaśnych; acidofil


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) ekol. organizm kwasolubny

Wiktionary

Ac

Wikipedia


acydofilia

dążenie organizmów do przebywania w miejscu, gdzie jest kwaśna gleba lub zakwaszona woda


SJP.pl


acydofilność

→ acydofilny; kwasolubność


SJP.pl


acydofilny

1. o organizmach roślinnych lub zwierzęcych: żyjący i najlepiej rozwijający się w środowisku kwaśnym; acidofilny;
2. mleko acydofilne - fermentowany napój z mleka krowiego; mleko acidofilne


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) biol. o roślinach i zwierzętach: najlepiej rozwijający się w glebach lub wodach kwaśnych, unikające wapna

 (1.2) zob. mleko acydofilne.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) acidofilny, kwasolubny

Wiktionary


acydofit

roślina żyjąca tylko w środowisku kwaśnym; acidofit, kalcyfob


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) bot. roślina acydofilna, kwasolubna, rosnąca na glebach kwaśnych

Wiktionary


acydofob

kalcyfit, roślina wapieniolubna unikająca siedlisk kwaśnych


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) bot. roślina unikająca podłoża kwaśnego;

Wiktionary

Acydofob – organizm nierozwijający się w siedlisku zakwaszonym, z reguły acydofobami są rośliny wapieniolubne. Acydofoby często są alkalifilami.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) (…) z reguły acydofobami są rośliny wapieniolubne.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) kalcyfit

Wiktionary


acydofobia

niezdolność organizmu do przystosowania się do kwaśnego środowiska


SJP.pl


acydoliza

proces rozkładu estrów pod wpływem mocnych kwasów beztlenowych


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) chem. reakcja rozkładu związku chemicznego pod wpływem kwasu

Wiktionary

Acydoliza – reakcja chemiczna rozkładu związku chemicznego pod wpływem kwasu. Zazwyczaj przeprowadzana w warunkach bezwodnych w celu niedopuszczenia do hydrolizy katalizowanej przez kwas.

Najczęściej spotykanym typem acydolizy jest transestryfikacja – w tym przypadku wymiana reszty kwasowej w estrze:

Wikipedia


acydometria

miareczkowe oznaczanie zawartości kwasu w roztworze


SJP.pl


acydoza

zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej w organizmie człowieka, podwyższony poziom kwaśnych elementów przemiany materii lub zaniżony poziom zasad; kwasica, acydemia


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. zob. kwasica.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) acydemia, kwasica

Wiktionary


acydymetria

metoda oznaczania objętości kwasów w analizie chemicznej


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) chem. dział chemicznej analizy ilościowej (miareczkowej), podający sposoby ilościowego oznaczania kwasów

Wiktionary


acykliczność

brak okresowości, stałej powtarzalności wybranej cechy procesów, zjawisk itp.; niecykliczność


SJP.pl

Acykliczność to własność preferencji i innych relacji dwuczłonowych, która wymaga aby przeciwsymetryczna część relacji nie zawierała cykli.

Wikipedia


acykliczny

1. książkowo: niepodlegający cyklicznym (powtarzalnym) zmianom; niecykliczny;
2. związek acykliczny - związek organiczny o niezamkniętym łańcuchu węglowym; związek alifatyczny, związek łańcuchowy, związek tłuszczowy


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) niecykliczny

 (1.2) mat. nieposiadający cykli

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. cykl mrz., cykliczność ż., acykliczność ż.

 przym. cykliczny

 przysł. cyklicznie, acyklicznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niecykliczny

Wiktionary


acyklowir

organiczny związek chemiczny stosowany jako lek przeciwwirusowy


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) farm. lek przeciwwirusowy na zakażenia herpeswirusami; analog guanozyny

Wiktionary

Acyklowir ( aciclovirum) – organiczny związek chemiczny, lek przeciwwirusowy, z grupy analogów nukleozydowych, stosowany przede wszystkim w leczeniu zakażeń wirusem opryszczki pospolitej oraz wirusem ospy wietrznej i półpaśca. Inne zastosowania obejmują zapobieganie zakażeniom wirusem cytomegalii po transplantacji i ciężkie powikłania zakażenia wirusem Epsteina-Barr. Lek może być przyjmowany doustnie, stosowany jako krem lub w postaci wstrzyknięć.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Tabletki acyklowiru są białe i okrągłe.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) wzór sumaryczny C8H11N5O3; nazwy handlowe: Aciclovir, Acix, Axoviral, Hascovir, Herpex, Heviran, Viru-POS, Zovirax Intensive

Wiktionary


acyl

organiczny rodnik kwasowy


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. organiczny rodnik kwasowy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. acylowanie n.

Wiktionary


acylacja

chemiczna modyfikacja białek


SJP.pl


acyloglicerole

Acyloglicerole, zwyczajowo: glicerydy – organiczne związki chemiczne, estry acylowe glicerolu. Ponieważ w glicerolu 1, 2 lub wszystkie 3 grupy hydroksylowe (#PATRZ) mogą być zestryfikowane kwasami karboksylowymi, w zależności od stopnia estryfikacji wyróżnia się mono-, di- i triacyloglicerole:

Wikipedia


acylowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) chem. reakcja chemiczna polegająca na podstawieniu grupy acylowej do cząsteczki związku chemicznego w miejsce atomu wodoru;

Wiktionary

Nie mylić z: Acetylowanie.

Acylowanie, acylacja – reakcja chemiczna polegająca na wprowadzeniu do cząsteczki związku chemicznego grupy acylowej. Acylowanie jest ważną reakcją w chemii organicznej, wykorzystywaną do otrzymywania pochodnych acylowych (np. ketonów, estrów lub amidów), zabezpieczania innych grup funkcyjnych (szczególnie grup aminowych i grup hydroksylowych).

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. acyl m., acylacja ż.

 czas. acylować ndk.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) acylacja

Wiktionary


acylować

wprowadzać grupę acylową do cząsteczki


SJP.pl


acylowy

→ acyl


SJP.pl

Patrz:

acyl

acz

dawniej: aczkolwiek


SJP.pl

spójnik

 (1.1) przest. książk. spójnik wyrażający łączność treści przeciwstawnych lub znacznie różniących się

 (1.1.1) … może łączyć dwa zdania podrzędnie złożone, także gdy zdanie podrzędne jest wtrącone

 (1.1.2) … może wprowadzać wyrażenie uzupełniające lub wtrącone

 (1.1.3) … może łączyć części zdania, przede wszystkim okoliczniki lub przydawki

Wiktionary

Przykłady

 (1.1.1) W kościele w miasteczku Turku jest dzwonek, który acz nie ma najmniejszej skazy ani znaku uszkodzenia, przecież żadnego nie wydaje głosu.

 (1.1.2) Tymczasem popiół, acz w małej ilości, zaczynał już padać na nasze głowy

Wiktionary

Wymowa:

IPA: at͡ʃ, AS: ač

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) aczkolwiek, ale, choć, jednak

Wiktionary


aczaria

mistrz, nauczyciel w hinduizmie; aćarja


SJP.pl


aczby

dawniej: spójnik "acz" wraz z cząstką trybu przypuszczającego; choćby, chociażby


SJP.pl


aczci

spójnik

 (1.1) stpol. …wprowadzający wypowiedzenie okolicznikowe warunku; jeżeli

 (1.2) śrpol. …wprowadzający wypowiedzenie okolicznikowe przyzwolenia; choć, chociaż

 (1.3) śrpol. …wprowadzający wypowiedzenie okolicznikowe przyczyny; bo, ponieważ

 (1.4) śrpol. …wprowadzający współrzędne wypowiedzenie wynikowe; przecież, wszak

partykuła

 (2.1) śrpol. …wprowadzająca dodatkową informację na omawiany temat; i to, na dodatek

 (2.2) śrpol. …wyrażająca nadzieję mówiącego; oby

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈat͡ʃʲt͡ɕi, AS: ačʹći

Wiktionary


aczkole

spójnik

 (1.1) stpol. chociaż, aczkolwiek

 (1.2) stpol. jeżeli zaś, jeśli

Wiktionary

Wymowa:

IPA: at͡ʃˈkɔlɛ, AS: ačkole

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) aczkakole, aczkoli, aczkolić, aczle

 (1.2) aczkoliby

Wiktionary


aczkolwiek

spójnik łączący wyrażenia przeciwstawne, nieoczekiwane w tym zestawieniu


SJP.pl

spójnik

 (1.1) … wprowadzający treść przeciwstawną lub znacznie się różniącą

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nikt nie wierzył słowom świadka, aczkolwiek była to prawda.

 (1.1) Pogoda dzisiaj, aczkolwiek rano padało, jest wyśmienita.

 (1.1) Przyznał się do winy, aczkolwiek niechętnie.

 (1.1) Pomysł ten, aczkolwiek błyskotliwy, jednak nie spodoba się szefowi.

 (1.1) Był gruby, aczkolwiek zwinny.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: at͡ʃˈkɔlvʲjɛk, AS: ačkolvʹi ̯ek

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) jednak, ale, choć, mimo że

Wiktionary


aczle

spójnik

 (1.1) stpol. choć, chociaż

 (1.2) stpol. aczkolwiek

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈat͡ʃlɛ, AS: ačle

Wiktionary


aczytalny

przymiotnik jakościowy

 (1.1) taki, który nie nadaje się do czytania

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Szczęśliwie „Finneganów tren” funkcjonuje jako żartobliwy przykład snobistycznej, aczytalnej literatury, więc prawdopodobieństwo, że ktoś choć raz na dowolny fragment powieści trafił, jest wyższe niż w przypadku stosunkowo słabo znanego Pereca.

Wiktionary


aczyńsk

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w syberyjskiej części Rosji, w Kraju Krasnojarskim, nad Czułymem;

Wiktionary

Aczyńsk ( Ачинск) – miasto w Rosji, w Kraju Krasnojarskim, przy Kolei Transsyberyjskiej, nad Czułymem (dopływ rzeki Ob).

Wikipedia

Powiązane:

 przym. aczyński

Wiktionary


aczyński

przymiotnik

 (1.1) dotyczący Aczyńska, związany z Aczyńskiem

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Aczyńsk mrz.

Wiktionary


ad

do... (ad 1, ad 2 itd.)


SJP.pl

przyimek

 (1.1) w odniesieniu do

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • .ad – domena internetowa przypisana dla Księstwa Andory
  • ad (łac.), do – słowo rozpoczynające odnośniki do punktów wymienionych wcześniej w tekście, np. Ad 1.
  • Ad – mityczny lud arabski
  • A.D. () – roku Pańskiego, równoważne oznaczeniu n.e. (naszej ery)
  • AD – oznaczenie kodowe państwa Andora (według ISO 3166-1)
  • AD – autoryzowany doradca rynku NewConnect
  • AD – kategoria odznaczenia Dame of Order of Australia
  • AD () – choroba Alzheimera
  • AD (ang. ) – depresja atypowa
  • AD (ang. ) – hierarchiczna baza danych dla systemów Windows
  • „AD” – akronim czasopisma „Architectural Digest”, używany zamiennie z pełną nazwą
  • A/D (ang. ) – przetwornik analogowo-cyfrowy

Wikipedia

Wymowa:

IPA: at, AS: at

Wiktionary


ad-dauha

stolica Kataru; Dauha


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. stolica Kataru;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Przez wiele lat Ad-Dauha było ważnym portem, jednak płytkie wody i rafy koralowe powodowały, że w porcie nie mogły cumować duże jednostki.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ad‿ˈːawxa, AS: a•‿dau̯χa

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. dauhańczyk m., dauhanka ż.

 przym. dauhański

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) Doha, przest. Dauha, hist. Al-Bida

Wiktionary


ad.

skrót od: adiunkt


SJP.pl


ada

1. imię żeńskie;
2. zdrobnienie od imion żeńskich: Adrianna, Adriana, Adela, Adelajda, Adelina


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.;

 (1.2) zdrobn. Adelajda, Adela, Adelina, Adriana, Adrianna

 (1.3) astr. planetoida o numerze katalogowym 523;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Ada – imię żeńskie
  • Ada – władczyni Karii
  • Ada – język programowania
  • (523) Ada – planetoida w Układzie Słonecznym
  • Ada – małej wielkości krater uderzeniowy na Marsie
  • Ada albo Żar – powieść Vladimira Nabokova
  • Ada – albański film z 2013 roku
  • Ada – postać biblijna, żona Lamecha
  • Ada – rodzaj roślin z rodziny storczykowatych
  • deaminaza adenozyny
  • AdA – pierwszy na świecie zderzacz cząstek i antycząstek
  • ADA – American Dental Association

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Ada jest moją siostrą.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈada, AS: ada

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Adam mos./mrz., Adelajda ż., Adela ż., Adelina ż., Adriana ż., Adrianna ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) zdrobn. Adunia, Adeczka, Adzia, Adusia, Adzik, Adula, Adka, Adeńka

Wiktionary


adad

Adad – bóg burzy, wiatru, deszczu i piorunów oraz siły niszczycielskiej, jedno z ważniejszych bóstw w mitologii babilońskiej. Geneza Adada sięga okresu sumeryjskiego. Był on utożsamiany z pomniejszym bóstwem w panteonie sumeryjskim – Iszkurem, którego cechy rozwinęły się w okresie babilońskim, a następnie asyryjskim, gdy Adadowi przypisano atrybuty i cechy wojskowe. O randze Adada świadczy włączanie jego imienia do imion królów.

Wikipedia


adadżio

adagio;
1. tempo muzyczne powolne, szybsze niż lento i wolniejsze niż andante;
2. utwór muzyczny utrzymany w tempie adadżio;
3. wolny, liryczny taniec w balecie klasycznym


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) choreogr. liryczny taniec dwojga solistów, przechodzenie z pozy do pozy oraz podnoszenie tancerki przez partnera;

 (1.2) muz. powoli wykonywany utwór muzyczny lub jego część

 (1.3) muz. powolne tempo

przymiotnik

 (2.1) muz. wolny, powolny

przysłówek sposobu

 (3.1) muz. wolno, powoli

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈdad͡ʒʲjɔ, AS: adaǯʹi ̯o

Wiktionary


adagietto

[czytaj: adadżjetto] określenie wykonawcze: dość wolno; tempo nieco szybsze niż adagio


SJP.pl

przysłówek

 (1.1) muz. dość wolno; tempo wykonania utworu nieco szybsze niż adagio

Wiktionary


adagio

adadżio;
1. tempo muzyczne powolne, szybsze niż lento i wolniejsze niż andante;
2. utwór muzyczny utrzymany w tempie adagio;
3. wolny, liryczny taniec w balecie klasycznym


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) muz. zob. adadżio.

przymiotnik

 (2.1) muz. zob. adadżio.

przysłówek

 (3.1) muz. zob. adadżio.

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Adagio (muzyka) – w muzyce tempo wolne (66-76 BPM); zobacz też: tempo
  • Adagio (balet) – rodzaj tańca baletowego
  • Adagio 62126 – polski radioodbiornik
  • Adagio (francuska grupa muzyczna) – grupa muzyczna z Francji (progresywny, symfoniczny metal)
  • Adagio (brazylijska grupa muzyczna) – grupa muzyczna z Brazylii (doom, death metal)
  • Adagio (program komputerowy) – program komputerowy działający w sieci Gnutella2

Wikipedia

Wymowa:

IPA: aˈdad͡ʒʲjɔ, AS: adaǯʹi ̯o

Wiktionary


adagissimo

[czytaj: adaDŻIss-imo] określenie wykonawcze: jak najwolniej


SJP.pl


adagium

1. dawniej: przysłowie;
2. sentencja, formuła bliska przysłowiu, przekazująca myśl ogólną; klasyczną realizacją adagiów są "Adagia" Erazma z Rotterdamu


SJP.pl

Ad

Wikipedia


adaks

ssak parzystokopytny z rodziny wołowatych, zaliczany do antylop; addaks


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Addax|Laurillard|ref=tak., rodzaj ssaka parzystokopytnego z podrodziny antylopowców;

 (1.2) zool. antylopa z rodzaju adaks (1.1)

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Garnitur chromosomowy adaksa tworzy 29 par chromosomów.

 (1.2) Naszymi adaksami opiekują się dzieci z Cieszyna.

Wiktionary


adalat

nazwa handlowa leku stosowanego w nadciśnieniu i dławicy piersiowej, zawierającego nifedypinę


SJP.pl


adalberg

nazwisko


SJP.pl


adalbert

imię męskie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.;

Wiktionary

Adalbert, Adelbert – imię męskie pochodzenia germańskiego. Wywodzi się od słów oznaczających "adal" (ród szlachecki) i "beraht" (jasny, błyszczący), oznaczało „pochodzącego ze szlachetnego rodu”. Występuje w wielu odmianach, np.: Albert, Olbracht.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) I ten rodził się gdzieś w Saksonii, uczył po świecie a przybył praktyczne studja kończyć przy słynnym Adalbercie, którego naukę wysoko cenił.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈdalbɛrt, AS: adalbert

Wiktionary


adalin

nazwa handlowa historycznego leku uspokajającego i nasennego, zawierającego karbromal


SJP.pl

Adalin – wieś w Rumunii, w okręgu Sălaj, w gminie Dragu. W 2011 roku liczyła 193 mieszkańców.

Wikipedia


adalina

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) chem. farm. ureid kwasu bromodwuetylooctowego, biały krystaliczny proszek, środek uspokajający i łagodnie nasenny

Wiktionary


adaltonid

krystaliczny związek chemiczny niespełniający prawa stałości składu; związek niestechiometryczny, bertolid


SJP.pl


adam

imię męskie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) bibl. według Księgi Rodzaju imię pierwszego człowieka na Ziemi oraz protoplasty rodu ludzkiego;

 (1.2) imię|polski|m.;

 (1.3) daw. gw-pl|Warszawa. milicjant

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (2.1) geogr. miasto w mintakacie Al-Mintakat ad-Dachilijja w Omanie

 (2.2) geogr. wzniesienie na terenie Czech w Górach Orlickich;

 (2.3) rel. miasto biblijne leżące nieopodal Sartan, utożsamiane z miejscowością Tall ad-Damija w Jordanii;

Wiktionary

Ad

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Adam i Ewa umieszczeni przez Boga w raju, zostali z niego wypędzeni ponosząc karę za uległość szatanowi i nieposłuszeństwo Bogu (…), a także utracili nieśmiertelność; (…) synami Adama i Ewy byli Abel, Kain i Set; (…).

 (1.1) Już Adam dostał to czego chciał, za jedno żebro Bóg kobietę mu dał.

 (1.2) Mam na imię Adam i jestem nauczycielem z Warszawy.

 (1.2) Na 24 grudnia przypadają imieniny Adama i Ewy.

 (1.2) Ewa wyszła za mąż za Adama.

 (1.2) Panie Adamie, proszę nas jutro odwiedzić.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈadãm, AS: adãm

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Adamowa ż., Adamówna ż., Adamostwo lm m., Adamkowa ż., Adamkówna ż., adamita m., adamitka ż., adamian m., Adamów m., Adamowo n., Adamowizna ż., Adamówka ż., Adamierz m., adamin m., adamit m., Adamina ż., Adaminowo n., Adamica ż., Adameczek m., Adameczkowa ż., Adameczkówna ż.

:: zdrobn. Adamek m., Adaś m., Adaśko m.

:: fż. Ada ż.

 przym. Adamowy, Adamkowy, Adasiowy, Adaśkowy, adamowy, adamitowy, adamicki, adamowski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) zdrobn. Adamek, Adaś, Adaśko, Adamuś

Wiktionary


adamantan

związek organiczny używany do wytwarzania leków i polimerów akrylowych


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) biochem. farm. organiczny związek chemiczny, tricykliczny węglowodór nasycony;

Wiktionary

Adamantan – organiczny związek chemiczny, tricykliczny węglowodór nasycony.

W temperaturze pokojowej jest białym, krystalicznym ciałem o zapachu przypominającym kamforę. Niewielkie ilości adamantanu występują w ropie naftowej i niektórych minerałach.

Wikipedia


adamastor

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Adamastor – jeden z bohaterów utworu Luísa de Camõesa Luzjady.
  • Adamastor – krążownik portugalskiej marynarki wojennej
  • Adamastor – zegarek firmy Swatch

Wikipedia


adamaszek

dwustronna tkanina jedwabna lub bawełniana o błyszczącym wzorze na matowym tle


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) włók. wzorzysta tkanina dwustronna, z jednej strony matowa, z drugiej błyszcząca; ; Gloger.

 (1.2) stpol. aksamit

Wiktionary

Adamaszek (łac. "adamascus", franc. "damas") – tkanina żakardowa, dwustronna, najczęściej jedwabna, zwykle jednobarwna, z wzorem matowym na błyszczącym tle (lub odwrotnie), uzyskiwanym przez odpowiednie dobranie splotów tkackich, najczęściej atłasowych i skośnych.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Ciemnozielona, lekko wycięta suknia z adamaszku spływała gładko wzdłuż wyniosłej postaci […]

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌadãˈmaʃɛk, AS: adãmašek

Wiktionary

Powiązane:

 przym. adamaszkowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) aksament, aksemit, eksamit, jaksamit

Wiktionary


adamaszkowy

→ adamaszek, np. adamaszkowy obrus


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z adamaszkiem, dotyczący adamaszku, wykonany z adamaszku

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W zbiorach muzeum mamy zabytkowy ornat adamaszkowy z kolumną z mory i hierogramem IHS.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adamaszek mrz., Damaszek mrz.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) reg. śl. damaskowy

Wiktionary


adamawa

wyżyna w Afryce Zachodniej


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. wyżyna w Afryce;

 (1.2) geogr. region w Kamerunie;

 (1.3) hist. historyczne państwo na terenie dzisiejszego środkowego Kamerunu

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Adamawa – wyżyna w Afryce Zachodniej na terytorium Kamerunu
  • Adamawa – historyczne państwo na terenie dzisiejszego środkowego Kamerunu
  • Adamawa – region Kamerunu
  • Adamawa – stan Nigerii

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Wyżyna Adamawa stanowi obszar źródłowy dla rzek Benue, Sanaga i Logon.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌadãˈmava, AS: adãmava

Wiktionary


adamczak

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Alicja Adamczak (ur. 1949) – polska prawniczka
  • Damian Adamczak (ur. 1991) – polski żużlowiec
  • Jacek Adamczak (ur. 1955) – polski reżyser
  • Janusz Adamczak (ur. 1964) – polski generał
  • Kazimierz Adamczak (1954-1994) – polski żużlowiec
  • Małgorzata Adamczak (ur. 1971) – polska polityk
  • Mirosław Adamczak (ur. 1954) – polski polityk
  • Monique Adamczak (ur. 1983) – australijska tenisistka
  • Robert Adamczak – polski pianista
  • Stanisław Adamczak (ur. 1948) – polski inżynier, profesor nauk technicznych
  • Stefan Adamczak (1892-1939) – polski lekkoatleta

Wikipedia


adamczewski

nazwisko


SJP.pl


adamczuk

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Dariusz Adamczuk (ur. 1969) – polski piłkarz
  • Tomasz Lucjan Adamczuk (1953–1993) – polski polityk ludowy, rolnik, poseł na Sejm PRL IX kadencji i senator III kadencji

Wikipedia


adamczyk

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Adam Adamczyk (ur. 1950) – polski judoka
  • Aleksander Adamczyk (ur. 1959) – polski aktor, mim oraz artysta kabaretowy
  • Andrzej Adamczyk (ur. 1959) – polski polityk
  • Arkadiusz Adamczyk (ur. 1969) – polski historyk i politolog
  • Bartosz Adamczyk (ur. 1973) – polski aktor teatralny i telewizyjny
  • Bogdan Adamczyk (ujednoznacznienie)
  • Dariusz Adamczyk (ur. 1975) – polski lekkoatleta
  • Edward Adamczyk (1921–1993) – polski lekkoatleta
  • Eryk Adamczyk (ur. 1933) – polski prawnik
  • Ferdynand Adamczyk (1896–1988) – polski działacz plebiscytowy na Górnym Śląsku
  • Franciszek Adamczyk (ujednoznacznienie)
  • Izabela Adamczyk (ur. 1986) – polska judoczka

Wikipedia


adamek

1. zdrobnienie od: Adam (imię męskie);
2. nazwisko polskie


SJP.pl

Zobacz też: Adamek w innych znaczeniach tej nazwy.

Adamek – wieś w Polsce, położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie koneckim, w gminie Stąporków. Ma status sołectwa.

W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa kieleckiego.

Wikipedia


adamellit

magmowa skała głębinowa, odmiana granitu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) odmiana granitu;

Wiktionary

Adamellit (inaczej granit monzonitowy) – kwaśna skała głębinowa, jedna z odmian granitu.

Skład: biotyt, hornblenda, kwarc, mika, niekiedy złoto, plagioklaz, skaleń potasowy, rzadziej też piroksen.

Występuje w postaci rozległych masywów lub drobnych intruzji. W Polsce można go znaleźć w masywach granitowych na Dolnym Śląsku (m.in. w Karkonoszach, Strzelinie, Strzegomiu). Ma zastosowanie w kamieniarstwie.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Adamellit może być brązowy, pomarańczowy, czarny, szary lub beżowy.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. adamellitowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) granit monzonitowy

Wiktionary


adamellitowy

przymiotnik od: adamellit


SJP.pl


adamiak

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Andrzej Adamiak (1960–2020) – polski gitarzysta basowy
  • Barbara Adamiak (ur. 1949) – polska prawniczka
  • Elżbieta Adamiak (ur. 1955) – polska piosenkarka
  • Elżbieta Adamiak (ur. 1964) – polska teolożka
  • Franciszek Adamiak (1936–2022) – polski weterynarz i działacz polityczny
  • Jan Adamiak (ur. 1948) – polski agronom i polityk
  • Katarzyna Adamiak-Sroczyńska (ur. 1975) – polska dziennikarka
  • Mariusz Adamiak (ur. 1961) – polski promotor muzyki jazzowej
  • Ryszard Adamiak – polski chemik
  • Stanisław Adamiak (ur. 1932) – polski rolnik i polityk
  • Stanisław Adamiak (ur. 1949) – polski inżynier i przedsiębiorca, konsul honorowy Ukrainy
  • Stanisław Adamiak (ur. 1980) – polski duchowny rzymskokatolicki i historyk

Wikipedia


adamianin

członek sekty głoszącej niewinność rajską; adamita


SJP.pl


adamianka

→ adamianin; adamitka


SJP.pl


adamici

sekta istniejąca na przełomie II i III w., głosząca powrót do rajskiej czystości


SJP.pl

Adamici, adamianie – zwolennicy wspólnoty, która dążyła do odtworzenia rajskiej niewinności. Uważali nagość za naturalny stan człowieka i znak wolności od grzechu. Podczas zebrań występowali bez odzieży, wierząc, że jedynie osoby wyzbyte cielesnych słabości potrafią patrzeć na nagie ciało bez pożądania. Ruchowi przypisywano rozwiązłość obyczajową oraz odrzucanie wszelkich norm i nakazów społecznych, czyli postawę antynomistyczną.

Wikipedia


adamiec

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Adamiec – polskie nazwisko
  • Daniel Adamiec – polski pięściarz
  • Franciszek Adamiec – działacz społeczny i kulturalny. Popularyzator tradycji Śląska Opolskiego
  • Iwona Adamiec-Wójcik – polska naukowiec, profesor nauk technicznych, profesor zwyczajny Akademii Techniczno-Humanistycznej w Bielsku-Białej
  • Janusz Adamiec – polski hokeista, trzykrotny olimpijczyk
  • Józef Adamiec – polski piłkarz, grający na pozycji obrońcy
  • Krystyna Adamiec – polska aktorka teatralna, filmowa i telewizyjna
  • Marek Adamiec – historyk literatury, krytyk literacki, pracownik naukowy Uniwersytetu Gdańskiego
  • Marian Adamiec – działacz państwowy, wicewojewoda słupski
  • Michał Adamiec – działacz społeczny, poseł na Sejm PRL V kadencji
  • Polikarp Adamiec – polski pilot szybowcowy i samolotowy, urzędnik administracji publicznej
  • Tomasz Adamiec – polski judoka, brązowy medalista mistrzostw Europy

Wikipedia


adamiecki

nazwisko


SJP.pl


adamik

nazwisko


SJP.pl


adamin

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) miner. rzadki minerał z grupy arsenianów;

Wiktionary

Adamin (adamit) – bardzo rzadki minerał z grupy arsenianów. Jego nazwa pochodzi od nazwiska francuskiego mineraloga Gilberta Josepha Adama (1795–1881).

Wikipedia

Wymowa:

IPA: aˈdãmʲĩn, AS: adãmʹĩn

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Adam mrz./mos.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) adamit

Wiktionary


adamina

imię żeńskie


SJP.pl

Adamina – żeński odpowiednik imienia/nazwiska Adam. Imieniny 6 kwietnia, 16 maja i 24 grudnia. Imię pochodzi z języka hebrajskiego i oznacza ono "człowiek", a w znaczeniu biblijnym "pierwszy człowiek od Boga".

Osoby noszące to nazwisko: Juanita Adamina (Jo de Winter, żona Roberta Eggersa Adaminy)

Wikipedia


adamita

członek sekty głoszącej niewinność rajską; adamianin


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) członek sekty gnostyków głoszącej powrót do rajskiej niewinności

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Adam mos./mrz.

Wiktionary


adamitka

→ adamita; adamianka


SJP.pl


adamiuk

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Adamiuk – polskie nazwisko
  • Antoni Adamiuk – polski biskup rzymskokatolicki,
  • Emilian Adamiuk – lekarz okulista pochodzenia białoruskiego,
  • Wołodymyr Adamiuk – ukraiński piłkarz.

Wikipedia


adamkiewicz

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Albert Adamkiewicz – polski lekarz patolog, neurolog i neuroanatom
  • Franciszek Adamkiewicz – polski inżynier, polityk
  • Jadwiga Adamkiewicz-Janowska – polska lekkoatletka
  • Jan Krzysztof Adamkiewicz – polski poeta
  • Jerzy Adamkiewicz – polski dyplomata
  • Maciej Adamkiewicz – polski przedsiębiorca
  • Maciej Adamkiewicz – polski koszykarz
  • Małgorzata Adamkiewicz – polska przedsiębiorczyni
  • Marek Adamkiewicz – polski działacz opozycyjny w PRL
  • Marek Adamkiewicz – polski filozof i etyk, profesor Wojskowej Akademii Technicznej w Warszawie

Wikipedia


adamkowski

nazwisko


SJP.pl


adamkowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Adamka lub z nim związany


SJP.pl


adamkus

nazwisko


SJP.pl


adamostwo

Adam z małżonką; Adamowie


SJP.pl


adamowianin

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pl-reforma2026|Adamowianin. (mieszkaniec Adamowa)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌadãmɔˈvʲjä̃ɲĩn, AS: adãmovʹi ̯ä̃ńĩn

Wiktionary


adamowianka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pl-reforma2026|Adamowianka. (mieszkanka Adamowa)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌadãmɔˈvʲjãŋka, AS: adãmovʹi ̯ãŋka

Wiktionary


adamowice

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) geogr. wieś w Polsce;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Adamowice – część miasta Strzelce Opolskie
  • Adamowice – wieś w woj. łódzkim, w pow. kutnowskim, w gminie Kutno
  • Adamowice – wieś w woj. małopolskim, w pow. miechowskim, w gminie Gołcza
  • Adamowice – wieś w woj. mazowieckim, w pow. żyrardowskim, w gminie Mszczonów
  • Adamowice – wieś w woj. śląskim, w pow. rybnickim, w gminie Lyski
  • Adamowice – gromada
  • Adamek, Adamierz, Adamka, Adamki, Adamkówka, Adamowizna, Adamowo, Adamów, Adamówek, Adamówka, Adamów-Kolonia, Adampol, Adamy

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌadãmɔˈvʲit͡sɛ, AS: adãmovʹice

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Adamowiczanin m., Adamowiczanka ż.

 przym. adamowicki

Wiktionary


adamowicki

przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący Adamowic

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌadãmɔˈvʲit͡sʲci, AS: adãmovʹicʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Adamowice nmos., Adamowiczanin m., Adamowiczanka ż.

Wiktionary


adamowicz

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Adam Ferdynand Adamowicz
  • Aleś Adamowicz
  • Aleksander Adamowicz
  • Anna Adamowicz
  • Bogusław Adamowicz
  • Bolesław Adamowicz
  • Bracia Adamowicz
  • Elżbieta Adamowicz
  • Irena Adamowicz
  • Jerzy Adamowicz
  • Józef Adamowicz
  • Leszek Adamowicz

Wikipedia


adamowiczanin

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pl-reforma2026|Adamowiczanin. (mieszkaniec Adamowic)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌadãmɔvʲiˈt͡ʃãɲĩn, AS: adãmovʹičãńĩn

Wiktionary


adamowiczanka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pl-reforma2026|Adamowiczanka. (mieszkanka Adamowic)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌadãmɔvʲiˈt͡ʃãŋka, AS: adãmovʹičãŋka

Wiktionary


adamowie

Adam z małżonką; Adamostwo


SJP.pl


adamowo

nazwa kilkunastu wsi w Polsce


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Adamowo – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. brodnickim, w gminie Jabłonowo Pomorskie
  • Adamowo – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. lipnowskim, w gminie Chrostkowo
  • Adamowo – kolonia w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. sępoleńskim, w gminie Więcbork
  • Adamowo – wieś w woj. mazowieckim, w pow. makowskim, w gminie Czerwonka
  • Adamowo – wieś w woj. mazowieckim, w pow. mławskim, w gminie Strzegowo
  • Adamowo – część wsi Chrcynno w woj. mazowieckim, w pow. nowodworskim, w gminie Nasielsk
  • Adamowo – wieś w woj. mazowieckim, w pow. płońskim, w gminie Joniec
  • Adamowo – wieś w woj. mazowieckim, w pow. płońskim, w gminie Nowe Miasto
  • Adamowo – wieś w woj. mazowieckim, w pow. sierpeckim, w gminie Mochowo
  • Adamowo – wieś w woj. mazowieckim, w pow. wyszkowskim, w gminie Długosiodło
  • Adamowo – wieś w woj. mazowieckim, w pow. żuromińskim, w gminie Bieżuń
  • Adamowo – część wsi Guty w woj. podlaskim, w pow. grajewskim, w gminie Szczuczyn

Wikipedia


adamowski

przymiotnik od: Adamów


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) dotyczący Adamowa, związany z Adamowem

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Dariusz Adamowski – polski poeta, tłumacz
  • Leon Adamowski – poseł Sejmu I kadencji 1952-1956

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌadãˈmɔfsʲci, AS: adãmofsʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Adam mrz./mos., Adamów m., Adamowianin m., Adamowianka ż.

Wiktionary


adamowy

właściwy Adamowi, charakterystyczny dla Adama


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z biblijnym Adamem, dotyczący biblijnego Adama

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌadãˈmɔvɨ, AS: adãmovy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Adam mos., Adaś mos.

 przym. Adamowy

Wiktionary


adampol

wieś w Turcji


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. nazwa miejscowości w Polsce;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Adampol – część miasta Świdnik
  • Adampol – osada w woj. lubelskim, w pow. włodawskim, w gminie Wyryki
  • Adampol – kolonia w woj. lubelskim, w pow. włodawskim, w gminie Wyryki
  • Adampol – osada leśna w woj. lubelskim, w pow. włodawskim, w gminie Wyryki
  • Adampol – wieś w woj. mazowieckim, w pow. węgrowskim, w gminie Korytnica
  • Adampol – wieś w woj. mazowieckim, w pow. wołomińskim, w gminie Jadów
  • Adampol – gromada
  • Adampol – dawny folwark na Białorusi, w obwodzie grodzieńskim, w rejonie oszmiańskim, w sielsowiecie Nowosiółki.
  • Adampol – wieś na Białorusi, w obwodzie mińskim, w rejonie wołożyńskim, w sielsowiecie Dory
  • Polonezköy (Adampol) – wieś w Turcji
  • Adampol – wieś na Ukrainie w obwodzie chmielnickim
  • Adamek, Adamierz, Adamka, Adamki, Adamkówka, Adamowice, Adamowizna, Adamowo, Adamów, Adamówek, Adamówka, Adamów-Kolonia, Adamy

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) — Przepraszam pana — odezwał się nadchodzący — czy nie możesz mi pan powiedzieć, jak daleko znajduję się od Adampola?

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈdãmpɔl, AS: adãmpol

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Adampolanin m., Adampolanka ż.

 przym. adampolski

Wiktionary


adampolanin

mieszkaniec Adampolu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pl-reforma2026|Adampolanin. (mieszkaniec Adampola)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌadãmpɔˈlãɲĩn, AS: adãmpolãńĩn

Wiktionary


adampolanka

mieszkanka Adampolu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pl-reforma2026|Adampolanka. (mieszkanka Adampola)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌadãmpɔˈlãnka, AS: adãmpolãnka

Wiktionary


adampolski

przymiotnik od: Adampol


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) dotyczący Adampola, związany z Adampolem

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Potem, po Powstaniu Węgierskim i wojnie krymskiej, we wsi pojawiło się więcej osób, które dały początek adampolskim rodzinom żyjącym tam do dziś.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌadãmˈpɔlsʲci, AS: adãmpolsʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Adampol m., Adampolanin m., Adampolanka ż.

Wiktionary


adams

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Adams – amerykańska firma projektująca i konstruująca samochody wyścigowe
  • ADAMS – japoński zespół muzyczny
  • Adams – krater marsjański
  • USS „Adams” – nazwa amerykańskich okrętów
  • Wyspa Adams – jedna z siedmiu wysp tworzących archipelag Auckland
  • (1996) Adams – planetoida z pasa głównego asteroid
  • Bryan Adams – kanadyjski piosenkarz
  • Douglas Adams – brytyjski pisarz science-fiction
  • Gerry Adams – irlandzki polityk, przywódca Sinn Féin
  • John Adams – 2. prezydent USA
  • John Adams – amerykański kompozytor
  • John Couch Adams (1819-1892) – angielski astronom

Wikipedia


adamski

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Adamski (ur. 1967) – pseudonim Adama Tinleya, brytyjskiego muzyka house i techno
  • Adam Adamski (ur. 1976) – polski kulturysta i model
  • Andrzej Adamski (ur. 1939) – polski szachista
  • Edward Adamski (ujednoznacznienie)
  • Feliks Adamski (1897–1940) – polski żołnierz, kawaler VM, ofiara zbrodni katyńskiej
  • Filip Kamil Adamski (ur. 1983) – niemiecki wioślarz
  • Franciszek Adamski (ujednoznacznienie)
  • Ignacy Adamski (1886–1940) – polski lekarz, major WP i ofiara zbrodni katyńskiej
  • Ireneusz Adamski (ur. 1974) – polski piłkarz, obrońca
  • Jakub Adamski (ur. 1987) – polski lekkoatleta, sprinter
  • Jan Adamski (ujednoznacznienie)
  • Jerzy Adamski (ujednoznacznienie)

Wikipedia


adamson

nazwisko


SJP.pl


adamstown

[czytaj: Adamstałn] stolica Wysp Pitcairn


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki lub męski, nazwa własna

 (1.1) geogr. stolica Pitcairnu;

 (1.2) nazwy kilku miejscowości na świecie;

Wiktionary

Adamstown – jedyna miejscowość na wyspie Pitcairn, wchodzącej w skład Wysp Pitcairn – brytyjskiego terytorium zależnego. W Adamstown w 2008 mieszkało 48 mieszkańców – cała populacja wyspy. Niektórzy mieszkańcy wyspy emigrują do Nowej Zelandii, przez co liczba mieszkańców wyspy spada.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W zeszłym roku popłynęliśmy do Adamstown – najmniejszej stolicy na świecie.

Wiktionary


adamsyt

związek chemiczny zawierający arsen, gaz bojowy o działaniu drażniącym


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. wojsk. związek arsenoorganiczny stosowany jako duszący bojowy środek trujący z podgrupy sternitów;

Wiktionary

Adamsyt (chlorek fenarsazyny) – arsenoorganiczny związek chemiczny stosowany jako gaz łzawiący, drażniący bojowy środek trujący z podgrupy sternitów. Nazwa pochodzi od nazwiska amerykańskiego chemika Rogera Adamsa, który go po raz pierwszy otrzymał.

W stanie czystym adamsyt jest substancją krystaliczną, koloru żółtego. Produkt techniczny ma barwę zieloną. Adamsyt nie rozpuszcza się w wodzie, słabo w rozpuszczalnikach organicznych (podgrzewanie zwiększa rozpuszczalność).

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Adamsyt działa drażniąco na błony śluzowe oczu i górnych dróg oddechowych.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈdãmsɨt, AS: adãmsyt

Wiktionary

Powiązane:

 przym. adamsytowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) chlorek fenarsazyny, DM

Wiktionary


adamsytowy

→ adamsyt


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) chem. związany z adamsytem, zawierający adamsyt

Wiktionary

Patrz:

adamsyt

Powiązane:

 rzecz. adamsyt mrz.

Wiktionary


adamus

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Adam Adamus (ur. 1949) – polski piłkarz
  • Andrzej Adamus (1949-2004) – polski wydawca
  • Artur Adamus (ur. 1971) – polski piłkarz
  • Dariusz Adamus (ur. 1957) – polski lekkoatleta
  • Henryk Adamus (1880-1950) – polski kompozytor
  • Jagoda Adamus (1958-2014) – polska profesor sztuk plastycznych
  • Jan Adamus (1896-1962) – polski historiograf
  • Marian Adamus (ur. 1924) – polski filolog
  • Sławomir Adamus (ur. 1961) – polski piłkarz
  • DJ Adamus
  • Adamus Polonus
  • Adamusy

Wikipedia


adamów

wieś w Polsce


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. wieś w Polsce;

forma rzeczownika.

 (2.1) D. B. lm. od Adam

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Adamów – kolonia w pow. chełmskim, w gminie Rejowiec
  • Adamów – wieś w pow. łęczyńskim, w gminie Cyców
  • Adamów – wieś w pow. łukowskim, w gminie Adamów
  • Adamów – wieś w pow. zamojskim, w gminie Adamów
  • Adamów – kolonia w pow. bełchatowskim, w gminie Bełchatów
  • Adamów – osada w pow. bełchatowskim, w gminie Kleszczów
  • Adamów – wieś w pow. brzezińskim, w gminie Brzeziny
  • Adamów – część wsi Kręcieszki w pow. kutnowskim, w gminie Bedlno
  • Adamów – wieś w pow. kutnowskim, w gminie Kutno
  • Adamów – część wsi Janów w pow. kutnowskim, w gminie Oporów
  • Adamów – część kolonii Nowa Żelazna w pow. łęczyckim, w gminie Daszyna
  • Adamów – wieś w pow. opoczyńskim, w gminie Opoczno

Wikipedia

Wymowa:

IPA: aˈdãmuf, AS: adãmuf

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Adam mrz./mos., Adamowianin m., Adamowianka ż.

 przym. adamowski

Wiktionary


adamówczanin

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pl-reforma2026|Adamówczanin. (mieszkaniec Adamówki)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌadãmufˈt͡ʃãɲĩn, AS: adãmufčãńĩn

Wiktionary


adamówczanka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pl-reforma2026|Adamówczanka. (mieszkanka Adamówki)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌadãmufˈt͡ʃãŋka, AS: adãmufčãŋka

Wiktionary


adamówecki

przymiotnik od: Adamówka, miasto gminne w województwie podkarpackim


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) od rzeczownika Adamówka

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌadãmuˈvɛt͡sʲci, AS: adãmuvecʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Adamówka, Adamówczanin, Adamówczanka

Wiktionary


adamówek

nazwa dwóch wsi w województwie mazowieckim


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Adamówek – część wsi Świerzyny w woj. łódzkim, w pow. zduńskowolskim, w gminie Zapolice
  • Adamówek – wieś w woj. mazowieckim, w pow. nowodworskim, w gminie Czosnów
  • Adamówek – wieś w woj. mazowieckim, w pow. żyrardowskim, w gminie Mszczonów
  • Adamówek – część wsi Russówek w woj. wielkopolskim, w pow. kaliskim, w gminie Żelazków
  • Adamówek – część miasta Ozorków
  • Adamek, Adamierz, Adamka, Adamki, Adamkówka, Adamowice, Adamowizna, Adamowo, Adamów, Adamówka, Adamów-Kolonia, Adampol, Adamy

Wikipedia


adamówka

wieś w Polsce


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. wieś w Polsce;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Adamówka – część miasta Sochaczew
  • Adamówka – część miasta Staszów
  • Adamówka – część wsi Wronowice w woj. lubelskim, w pow. hrubieszowskim, w gminie Werbkowice
  • Adamówka – wieś w woj. lubelskim, w pow. krasnostawskim, w gminie Żółkiewka
  • Adamówka – część wsi Wola Karczewska w woj. mazowieckim, w pow. otwockim, w gminie Wiązowna
  • Adamówka – część wsi Tuczempy w woj. podkarpackim, w pow. jarosławskim, w gminie Jarosław
  • Adamówka – wieś w woj. podkarpackim, w pow. przeworskim, w gminie Adamówka
  • Adamówka – część wsi Czyżowice w woj. świętokrzyskim, w pow. kazimierskim, w gminie Bejsce
  • Adamówka – osada leśna w woj. świętokrzyskim, w pow. staszowskim, w gminie Rytwiany
  • Adamówka – wieś w obwodzie chmielnickim, w rejonie derażniańskim
  • Adamówka – wieś w obwodzie chmielnickim, w rejonie wońkowieckim
  • Adamówka – wieś w obwodzie chmielnickim, w rejonie kamienieckim

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Wakacje spędzam każdego roku u babci w Adamówce.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌadãˈmufka, AS: adãmufka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Adam mrz./mos., Adamówczanin, Adamówczanka

 przym. adamówecki

Wiktionary


adana

miasto w Turcji


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Turcji;

 (1.2) geogr. prowincja w Turcji;

Wiktionary

Adana – miasto w Azji, w południowej Turcji nad rzeką Seyhan, ośrodek administracyjny ilu Adana.

Adana to ośrodek przemysłowo-handlowy (tekstylia) w regionie uprawy bawełny i pszenicy oraz węzeł drogowy.

Znajduje się tam stacja kolejowa Adana, port lotniczy i uniwersytet.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: aˈdãna, AS: adãna

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Adańczyk mos., Adanka ż.

 przym. adański

Wiktionary


adanka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pl-reforma2026|Adanka. (mieszkanka Adany)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈdãŋka, AS: adãŋka

Wiktionary


adapciak

środowiskowo: wyjazd integracyjny dla nowych studentów


SJP.pl


adaptabilność

zdolność komórek, tkanek i narządów organizmu do reagowania przystosowawczego na wszelkie zmiany warunków jego środowiska zewnętrznego i wewnętrznego; przystosowawczość


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biol. zdolność do fizjologicznego reagowania przystosowawczego komórek, tkanek, narządów organizmu na zmiany warunków jego środowiska;

Wiktionary

Adaptabilność, przystosowawczość – zdolność do adaptacji fizjologii komórek, tkanek oraz narządów do zmian warunków środowiska wewnętrznego i zewnętrznego.

Wikipedia

Synonimy:

 (1.1) przystosowawczość

Wiktionary


adaptabilny

zdolny do reagowania na zmiany warunków środowiska


SJP.pl


adaptacja

1. przystosowanie czegoś do innego użycia niż było przeznaczone;
2. przystosowanie, przetworzenie dzieła literackiego na utwór innego rodzaju, np. powieści na film, a także utwór w ten sposób przystosowany;
3. przystosowywanie się do określonych warunków


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) przystosowanie do nowego sposobu użytkowania, przeróbka

 (1.2) efekt (dzieło, przedmiot, budynek) dokonanej adaptacji (1.1)

 (1.3) biol. przystosowanie się organizmu do nowych warunków;

 (1.4) dostosowanie się organów do sytuacji

 (1.5) psych. przystosowanie się do nowej sytuacji

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • adaptacja (biologia)
  • adaptacja (psychologia)
    • adaptacja sensoryczna
  • adaptacja (socjologia)
  • adaptacja (architektura)
  • adaptacja (sztuka)
    • adaptacja filmowa
  • Adaptacja – film z 2002 roku w reżyserii Spike’a Jonze’a z Nicolasem Cage’em w roli głównej
  • Adaptacja (zespół muzyczny)

Wikipedia

Przykłady

 (1.3) Owady występują w tak wielkich liczbach nie tylko przez łatwość adaptacji do najróżniejszych warunków, ale także dzięki swojej fantastycznej płodności.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌadapˈtat͡sʲja, AS: adaptacʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adaptacyjność ż., adaptator m., adaptatorka ż., adaptowanie n., zaadaptowanie n.

 czas. adaptować ndk., zaadaptować dk.

 przym. adaptacyjny, adaptatywny, adaptatorski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1-2) przeróbka

Wiktionary


adaptacjonizm

pogląd w ramach ewolucjonizmu, według którego wszystkie fenotypowe cechy organizmów wynikają z bezpośredniego działania doboru naturalnego; selekcjonizm


SJP.pl

Adaptacjonizm – pogląd w ramach ewolucjonizmu, przyjmujący, że wszelkie cechy fenotypowe organizmów mają charakter adaptacji i powstały w drodze doboru naturalnego.

Wikipedia


adaptacyjno-rehabilitacyjny

służący zarówno adaptacji, jak i rehabilitacji (np. ośrodek adaptacyjno-rehabilitacyjny)


SJP.pl


adaptacyjność

zdolność przystosowywania się do zmieniających się warunków


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) łatwość dostosowywania się

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adaptacja ż.

Wiktionary


adaptacyjny

przymiotnik od: adaptacja


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) taki, który potrafi się zmieniać, dostosowywać do wymagań albo do otoczenia

 (1.2) techn. układ albo algorytm, który potrafi sam przestrajać swoje parametry

 (1.3) środ. taki, który dokonuje adaptacji

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Podobne problemy adaptacyjne przeżywały kobiety, które wykonywały zawody zastrzeżone dotąd dla mężczyzn, jak elektromonter, suwnicowy czy chirurg.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adaptatorka ż., adaptacja ż., adaptowanie n.

 czas. adaptować ndk.

 przym. adaptatorski, adaptatywny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) samostrojący się

Wiktionary


adaptator

osoba dokonująca adaptacji, najczęściej artysta (reżyser, pisarz), który adaptuje utwór literacki; adaptor


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba dokonująca adaptacji

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Mój kolega był zdolnym adaptatorem.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌadapˈtatɔr, AS: adaptator

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adaptatorka ż., adaptacja ż., adaptowanie n.

 czas. adaptować

 przym. adaptatorski

Wiktionary


adaptatorka

kobieta dokonująca adaptacji, najczęściej artystka (reżyser, pisarka), która adaptuje utwór literacki


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) fż. od: adaptator

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adaptacja ż., adaptowanie ż.

:: fm. adaptator m.

 czas. adaptować ndk.

 przym. adaptacyjny, adaptatorski

Wiktionary


adaptatorski

związany z adaptatorem lub adaptatorką (np. doświadczenie adaptatorskie, ingerencja adaptatorska)


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z adaptatorem, dotyczący adaptatora

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adaptacja ż., adaptator m., adaptatorka ż., adaptowanie ż.

 czas. adaptować ndk.

 przym. adaptacyjny

Wiktionary


adaptatywny

radiacja adaptatywna - jedna z form rozprzestrzeniania się zwierząt w celu zasiedlenia nowych środowisk i osiągnięcia przystosowania ewolucyjnego


SJP.pl

przymiotnik jakościowy

 (1.1) posiadający umiejętność łatwej adaptacji do zmiennych warunków

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adaptacja ż.

 przym. adaptacyjny

Wiktionary


adapter

1. urządzenie w gramofonie do odczytywania dźwięku z płyt gramofonowych;
2. potocznie: gramofon;
3. urządzenie lub program łączące dwa różne urządzenia, standardy, formaty, w celu zapewnienia ich prawidłowej współpracy


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) techn. główka odtwarzająca w gramofonie elektrycznym, zastępująca membranę – wkładka gramofonowa

 (1.2) pot. techn. gramofon

 (1.3) techn. element urządzenia umożliwiający zastosowanie go do innych celów, niż zostało ono przewidziane

 (1.4) roln. wymienny zespół roboczy w maszynach rolniczych, np. część przystosowująca kombajn rolniczy do zbioru kukurydzy

Wiktionary

Adapter (w języku angielskim także "adaptor"), potocznie przejściówka; element adaptujący tj. przystosowujący – element umożliwiający zastosowanie urządzenia do innych celów niż zostało to pierwotnie przewidziane.

Szerzej rzecz ujmując jest to element, lub zespół elementów, łączący dwa lub więcej zespołów jakiegoś urządzenia, lub jedno urządzenie z drugim, umożliwiający ich współpracę lub pełnienie określonej funkcji.

Wikipedia

Przykłady

 (1.2) Po uzyskaniu zgody mamy, pewnego popołudnia przyjaciółki zataszczyły na wieżę piecyk elektryczny, materac dmuchany, koce, lampę, adapter „Mister Hit”, stos płyt, garnek, grzałkę do wody, paczkę herbaty, cukier, łyżeczki, kubki – no, i oczywiście, książki i zeszyty.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈdaptɛr, AS: adapter

Wiktionary

Powiązane:

 przym. adapterowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) gramofon, odtwarzacz

Wiktionary


adapterowy

→ adapter, np. mechanizm adapterowy


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) dotyczący adapteru, związany z adapterem

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nagrany został on na płycie woskowej, starszej siostrze czarnej płyty adapterowej.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌadaptɛˈrɔvɨ, AS: adapterovy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adapter

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) gramofonowy

Wiktionary


adaptogen

substancja naturalna zwiększająca zdolności adaptacyjne organizmu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) med. nietoksyczna substancja pochodzenia roślinnego mająca zwiększać odporność na stres i wspomagać utrzymanie homeostazy organizmu;

Wiktionary

Adaptogen, ziele adaptacyjne, substancja adaptogenna ( adaptō ‘przystosować się’; γένος "genos" ‘ród’, ‘pochodzenie’) – substancja pochodzenia naturalnego lub surowiec roślinny o korzystnym dla zdrowia nieswoistym działaniu, pomagające w adaptacji organizmu do szeroko pojętego obciążenia stresem, wspomagające utrzymanie homeostazy organizmu i niewykazujące działania modulującego ani skutków ubocznych.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Adaptogeny nie są magicznym rozwiązaniem na każdy problem. Nie zastąpią leków, działają raczej jako wsparcie.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. adaptogenny

 przysł. adaptogennie

Wiktionary


adaptogenny

zwiększający zdolności adaptacyjne organizmu


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) dotyczący adaptogenu, związany z adaptogenem

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adaptogen m.

Wiktionary


adaptometr

przyrząd do badania zdolności przystosowania się wzroku do ciemności


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) med. przyrząd okulistyczny badający zdolność przystosowywania się wzroku do ciemności;

Wiktionary

Adaptometr – urządzenie służące do badania adaptacji pręcików w siatkówce. Badania takie przeprowadza się w całkowitej ciemności, po uprzednim wpatrywaniu się badanego w źródło mocnego światła. Trwa ono około godziny. W jego trakcie stopniowo zmniejsza się natężenie światła, określając tym samym zdolność oka do jego rozpoznawania.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) J. B. Feldman z Filadelfii opisał przyrząd, zwany adaptometrem, za którego pomocą można stwierdzić kurzą ślepotę w ciągu kilku minut.

Wiktionary


adaptor

osoba dokonująca adaptacji, najczęściej artysta (reżyser, pisarz), który adaptuje utwór literacki; adaptator


SJP.pl


adaptorowy

→ adaptor


SJP.pl

Patrz:

adaptor

adaptowalność

możliwość zaadaptowania


SJP.pl


adaptowalny

dający się adaptować


SJP.pl


adaptowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) dokonywanie adaptacji, przystosowywanie czegoś do innego niż pierwotny celu

 (1.2) teatr. film. dokonywanie zmian w utworze literackim w celu wystawienia go w teatrze albo zekranizowania

 (1.3) biol. przystosowywanie się organizmów do zmiennych warunków środowiska

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wpadliśmy na pomysł adaptowania strychu, będziemy mieć trzy dodatkowe pokoje.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌadaptɔˈvãɲɛ, AS: adaptovãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adaptatorka ż., adaptacja ż., adaptator m., zaadaptowanie n.

 czas. adaptować ndk., zaadaptować dk.

 przym. adaptacyjny, adaptatorski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1-3) adaptacja

Wiktionary


adaptować

1. dokonywać (dokonać) adaptacji (np. Wobec braku środków na założenie galerii w centrum miasta, zaczęli adaptować opuszczone hale na przedmieściach. Adaptował powieść na potrzeby telewizji.);
2. adaptować się - przystosowywać się do nowych warunków (np. Rośliny szybko adaptowały się do surowego klimatu.)


SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany lub dokonany (dk. zaadaptować)

 (1.1) dostosować/dostosowywać do innego użytku

 (1.2) biol. o organizmach: przystosować się/przystosowywać się w ciągu rozwoju ewolucyjnego do zmienionych warunków środowiska

 (1.3) dostosować/dostosowywać utwór literacki, np. do pokazania go na ekranie, na scenie

czasownik zwrotny niedokonany adaptować się (dk. zaadaptować się)

 (2.1) przystosować się do nowej sytuacji, nowych warunków

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nasz domek zrobił się dla nas za ciasny, więc adaptowaliśmy strych.

 (1.1) Szkoła adaptowała pawilon na halę.

 (2.1) Tomek z łatwością adaptował się w nowej szkole.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌadapˈtɔvat͡ɕ, AS: adaptovać

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adaptatorka ż., adaptowanie ż., zaadaptowanie ż., adaptacja ż., adaptator m.

 czas. zaadaptować dk.

 przym. adaptacyjny, adaptatorski

Wiktionary

Synonimy:

 (2.1) dostosowywać się / dostosować się

Wiktionary


adasieczek

zdrobnienie od: Adam; Adaś


SJP.pl


adasiowie

Adaś z małżonką


SJP.pl


adasiowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Adasia lub z nim związany


SJP.pl


adaszewski

nazwisko


SJP.pl


adat

niepisane prawo muzułmańskie opierające się na zwyczaju albo umowie ustnej, obowiązujące na jakimś terenie


SJP.pl

Na tę stronę wskazuje „adat”. Zobacz też: Magnetofon ADAT.

Adat ( ‏ﻋﺎﺪة‎ "ʿāda") – prawa zwyczajowe lub tradycje, na których opiera się funkcjonowanie wielu społeczności lokalnych.

Słowo adat pochodzi z języka arabskiego i oznacza przyzwyczajenia, czyny, zasady powtarzane przez długi okres. Używane było przez społeczności, które przyjmowały islam, dla odróżnienia dawnych, lokalnych praktyk od nowych, implementowanych wraz z nową religią.[]

Wikipedia


adaukt

imię męskie


SJP.pl

Adaukt – imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od łac. "Adauctus", od czasownika "adaugeo", 'powiększam, pomnażam'.

Wikipedia


adańczyk

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pl-reforma2026|Adańczyk. (mieszkaniec Adany)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈdãj̃n͇t͡ʃɨk, AS: adãĩ ̯ṇčyk

Wiktionary


adański

→ Adana (miasto w Turcji)


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) od rzeczownika Adana

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈdãj̃sʲci, AS: adãĩ ̯sʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Adana ż., Adańczyk mos., Adanka ż.

Wiktionary


adaś

(zwykle w lm - adasie) potocznie: but marki Adidas; Adidas


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) środ. wśród szoferów młotek

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Adaś – skocznia narciarska, nazwana na cześć Adama Małysza
  • pomnik Adama Mickiewicza w Krakowie – potocznie zwany Adasiem

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈadaɕ, AS: adaś

Wiktionary


adblock

[czytaj: adblok] rozszerzenie do przeglądarki internetowej blokujące reklamy; adblocker


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Adblock Plus – wtyczka dla przeglądarek wydana w 2006 roku
  • AdBlock – wtyczka dla przeglądarek wydana w 2009 roku

Wikipedia


adblocker

[czytaj: adbloker] rozszerzenie do przeglądarki internetowej blokujące reklamy; adblock


SJP.pl


adcult

[czytaj: edkalt] kultura reklamy


SJP.pl


addaks

ssak parzystokopytny z rodziny wołowatych, zaliczany do antylop; adaks


SJP.pl

Addaks, Addax, Addac (zm. 418) — władca (król) Alanów przebywających na Półwyspie Iberyjskim.

Wikipedia


addar

imię męskie


SJP.pl

Addar – imię męskie pochodzenia biblijnego. Wywodzi się od słowa oznaczającego „wspaniały”.

Wikipedia


addend

rzadko:
1. jon lub elektrycznie obojętna cząsteczka połączone w związkach kompleksowych z jonem centralnym za pomocą specjalnego typu wiązania chemicznego; ligand;
2. składnik sumy


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. jon lub elektrycznie obojętna cząsteczka połączone w związkach kompleksowych z jonem centralnym za pomocą specjalnego typu wiązania chemicznego;

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ligand

Wiktionary


addenda

rzadko:
1. jon lub elektrycznie obojętna cząsteczka połączone w związkach kompleksowych z jonem centralnym za pomocą specjalnego typu wiązania chemicznego; ligand;
2. składnik sumy


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) dodatki i uzupełnienia do tekstu publikowanego, takie jak aneksy i appendiksy

 (1.2) załączniki do pisma urzędowego lub podania

Wiktionary

Addenda (z łac. "addere" 'dodawać') – dodatki i uzupełnienia do tekstu publikowanego, takie jak aneksy i appendiksy.

W przypadku książki dodatki takie mogą przyjmować formę przypisów, które zawierają źródła treści zawartych w publikacji. Aneks wyjaśnia lub aktualizuje informacje, zwłaszcza te, które wykryte były zbyt późno, aby poprawić pracę główną. Może także informować czytelnika o występujących błędach (errata).

Wikipedia


addendum

addenda;
1. dodatek uzupełniający treść dzieła książkowego, np. przypis, aneks, załącznik;
2. objaśnienie, komentarz wyjaśniający jakiś tekst


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) wszelkie dodatki uzupełniające treść dzieła książkowego – przypisy, dodatki, załączniki, suplementy, aneksy itp.

 (1.2) załączniki do pisma urzędowego (np. do umowy, podania)

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Addenda – dodatki i uzupełnienia do tekstu publikowanego.
  • Zeitgeist: Addendum – film (2008)

Wikipedia

Wymowa:

IPA: adˈːɛ̃ndũm, AS: a•dẽndũm

Wiktionary


addio

[czytaj: addijo] żegnaj, bądź zdrów


SJP.pl


addisabebczyk

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pl-reforma2026|Addisabebczyk. (mieszkaniec Addis Abeby; osoba z tego miasta)

Wiktionary


addisabebka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pl-reforma2026|Addisabebka. (mieszkanka Addis Abeby; kobieta z tego miasta)

Wiktionary


addisabebski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) rzad. związany z Addis Abebą, dotyczący Addis Abeby

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Znajdziemy tu również obszerne przykłady literatury pięknej: pierwszorzędną prozę Sybhata Gebre Ygziabyhera, zmarłego w 2012 skandalisty i bohatera addisabebskiej bohemy […].

 (1.1) Pierwszy amharski dramat, »Fabula. Je ałriełocz komedija« (Fabuła. Komedia zwierzęca), napisał Tekle Hałarjat w 1911 lub 1912 roku, a wystawiono go po raz pierwszy w roku 1920 lub 1921 w jednym z addisabebskich hoteli - nie było jeszcze wówczas w Etiopii teatru.

 (1.1) Wczoraj policja addisabebska złożyła przysięgę na wierność Włochom.

 (1.1) Sylvia Pankhurst […] w latach 1943—1944 i 1951—1952 podróżowała po Etiopii, w 1956 roku zaś przeniosła się tam na stałe. Pochowano ją w addisabebskiej katedrze św. Trójcy obok symbolicznych grobowców bohaterów etiopskiego ruchu oporu.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Addis Abeba ż., Addisabebczyk mos., Addisabebka ż.

Wiktionary


addison

nazwisko, np. Thomas Addison (1793-1860), angielski lekarz, anatomopatolog


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Addison – nazwisko angielskie oznaczające „syn Adama”
  • Joseph Addison – angielski pisarz i dziennikarz XVIII-wieczny.
  • Thomas Addison – angielski lekarz, anatomopatolog (1793 - 1860)
  • Addison – debiutancki album studyjny amerykańskiej piosenkarki Addison Rae
  • Addison – miejscowość w stanie Alabama, w hrabstwie Winston
  • Addison – wieś w stanie Illinois, w hrabstwie DuPage
  • Addison – wieś w stanie Michigan, w hrabstwie Lenawee
  • Addison – miejscowość w stanie Maine, w hrabstwie Washington
  • Addison – miasto w stanie Nowy Jork, w hrabstwie Steuben
  • Addison – wieś w stanie Nowy Jork, w hrabstwie Steuben
  • Addison – miasto w stanie Pensylwania, w hrabstwie Somerset
  • Addison – miejscowość w stanie Teksas, w hrabstwie Dallas

Wikipedia


additionality

[czytaj: adiszinality] zasada mówiąca o tym, że fundusze przeznaczone przez Unię Europejską na rozwój państw członkowskich mogą być tylko dodatkowym, a nie głównym źródłem finansowania programów rozwoju realizowanych przez dane państwo; dodatkowość


SJP.pl


addolcendo

[czytaj: addolczendo] określenie wykonawcze: słodko, miło


SJP.pl


addolorato

określenie wykonawcze: boleśnie, smutno


SJP.pl


addukcja

ruch kończyny skierowany ku środkowej osi ciała; przywodzenie


SJP.pl

Addukcja (przywodzenie) – ruch kończyny w kierunku osi ciała lub jego części. Przykładem może być ruch palców kończyny górnej w czasie zamykania dłoni lub ruch całej kończyny w stronę klatki piersiowej. W kończynie dolnej są to ruchy palców w stronę stopy.

Wikipedia


addukcyjny

→ addukcja


SJP.pl

Patrz:

addukcja

addukt

połączenie dwóch lub więcej związków chemicznych np. na skutek powstawania wiązań wodorowych


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. indywiduum cząsteczkowe powstałe przez połączenie najczęściej dwóch oddzielnych indywiduów w taki sposób, że nie dochodzi do utraty atomów w obrębie cząsteczek tworzących je;

Wiktionary

Ad

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Mechanizm aktywacji oksaliplatyny i karboplatyny jest podobny do mechanizmów innych pochodnych platynaatyny, które wywołują efekty cytotoksyczne przez formowanie adduktów DNA.

 (1.1) Z temiż fenolami dają ciemno zabarwione krystaliczne produkty addycji, zwane chinhydronami od połączenia benzochinonu z hydrochinonem: wzór chemiczny|C6H4O2C6H4(OH)2.. Podobne addukty tworzą chinony i z szeregiem innych związków.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. addycja, addytywność, addycyjność, addukcja, adduktor

 przym. addytywny, addycyjny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) związek addycyjny, związek addytywny

Wiktionary


adduktor

mięsień przywodzący; przywodziciel


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) anat. mięsień przywodzący kończynę do osi ciała;

Wiktionary

Ad

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. addukt mrz., addukcja ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) przywodziciel

Wiktionary


addycja

łączenie się ze sobą atomów lub cząsteczek


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biol. mutacja polegająca na wstawieniu jednej lub większej liczby zasad

 (1.2) chem. reakcja chemiczna polegająca na przyłączeniu jednej cząsteczki do drugiej, w wyniku czego powstaje tylko jeden produkt, bez produktów ubocznych;

Wiktionary

Addycja, przyłączenie – reakcja chemiczna polegająca na przyłączeniu jednej cząsteczki do drugiej, w wyniku czego powstaje tylko jeden produkt, bez żadnych produktów ubocznych. W chemii organicznej addycja przebiega zwykle z rozerwaniem wiązania wielokrotnego węgiel-węgiel lub węgiel-heteroatom. Istnieją jednak proste reakcje addycji, które zachodzą bez zrywania wiązań wielokrotnych, na przykład rekombinacja rodników.

Wikipedia

Przykłady

 (1.2) Zachodzenie reakcji addycji zgodnie z regułą Markownikowa wskazuje, że ma ona charakter elektrofilowy.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. addukt mrz.

 przym. addycyjny

Wiktionary


addycyjność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest addycyjne

Wiktionary

Powiązane:

 przym. addycyjny

 przysł. addycyjnie

 rzecz. addukt mrz.

Wiktionary


addycyjny

powstały w wyniku sumowania składników; addytywny


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) wynikający z sumy czegoś, z połączenia składowych

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Czy stosujecie silikon addycyjny do wykonywania odlewów i form do wytwarzania modeli?

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. addycyjność ż., addukt mrz., addycja ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) war. addytywny

Wiktionary


addytywnie

→ addytywny


SJP.pl

Patrz:

addytywny

addytywność

jedna z własności całki oznaczonej


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co addytywne

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • addytywność – w architekturze oznacza typ struktury obiektu, w którym poszczególne elementy składowe są wyraźnie rozpoznawalne,
  • addytywność – w fizyce,
  • addytywność – własność funkcji matematycznych polegająca, na zachowywaniu dodawania w zbiorze wartości,
  • addytywność – własność funkcji arytmetycznych w teorii liczb,
  • addytywność funkcji o wartościach rzeczywistych określonych na ciałach zbiorów.
  • podaddytywność
  • funkcja addytywna

Wikipedia

Powiązane:

 przym. addytywny

 rzecz. addukt mrz.

Wiktionary


addytywny

powstały w wyniku sumowania składników; addycyjny


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) związany z dodawaniem, powstający przez dodawanie

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. addukt mrz., addytywność ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) sumowalny, dodawalny

Wiktionary


adeemowski

przymiotnik od: ADM (Administracja Domów Mieszkalnych); ADM-owski


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z ADM (Administracją Domów Mieszkalnych)

Wiktionary

Powiązane:

 skr. ADM

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ADM-owski

Wiktionary


adehadowiec

osoba z ADHD


SJP.pl


adehadowy

→ ADHD


SJP.pl

Patrz:

ADHD

adekwatnie

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób adekwatny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Zadania były przydzielane adekwatnie do wykonywanego zawodu.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adekwatność ż.

 przym. adekwatny

Wiktionary


adekwatniej

stopień wyższy od przysłówka: adekwatnie


SJP.pl


adekwatniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: adekwatny; bardziej adekwatny


SJP.pl


adekwatność

zgodność z czymś


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odpowiedniość

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌadɛˈkfatnɔɕt͡ɕ, AS: adekfatność

Wiktionary

Powiązane:

 przym. adekwatny

 przysł. adekwatnie

Wiktionary


adekwatny

odpowiedni, zgodny z czymś


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) dokładnie czemuś odpowiadający

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nie potrafiłem znaleźć adekwatnego przykładu.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌadɛˈkfatnɨ, AS: adekfatny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adekwatność ż.

 przysł. adekwatnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) zgodny, odpowiedni, analogiczny, stosowny

Wiktionary


adela

1. imię żeńskie
2. zdrobnienie od: Adelajda, Adelina (imiona żeńskie)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.;

Wiktionary

Adela – imię żeńskie pochodzenia germańskiego. Jest ono skróconą formą dwuczłonowych imion takich jak Adalberga, Adalgunda, Adelajda, Adelinda, tj. imion z pierwszym członem "adal" oznaczającym „szlachetny ród”, „szlachetny stan”. Skrócenie to powstało na gruncie języka francuskiego.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Moja babcia miała na imię Adela.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈdɛla, AS: adela

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Adelajda

:: zdrobn. Adelcia, Adelka

Wiktionary


adelaida

imię żeńskie


SJP.pl


adelaide

[czytaj: Adelejt] miasto w Australii; Adelajda


SJP.pl

Adelaide (wym.), egzonim wariantowy: Adelajda – miasto w Australii, stolica stanu Australia Południowa, położone nad Zatoką Świętego Wincentego będącą częścią Oceanu Indyjskiego, u ujścia rzeki Torrens. Piąte co do wielkości miasto w Australii z liczbą ludności wynoszącą 1,45 mln mieszkańców. Miasto leży w strefie klimatu subtropikalnego typu śródziemnomorskiego, temperatury w dzień wahają się od 15 °C w lipcu do około 29 °C w styczniu.

Wikipedia


adelajda

imię żeńskie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.;

 (1.2) geogr. miasto w Australii;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Adelajda – imię żeńskie pochodzenia germańskiego
  • Adelajda – księżniczka z dynastii Ludolfingów, opatka
  • Adelajda – pierwsza żona Dypolda III, hrabiego Vohburga, Nabburga i Cham
  • Adelajda – polski egzonim wariantowy miasta Adelaide w Australii
  • Adelaide (ujednoznacznienie)
  • Święta Adelajda

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Adelajda to imię mojej najlepszej koleżanki.

 (1.2) On mieszka w Adelajdzie już dwa lata.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌadɛˈlajda, AS: adelai ̯da

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Adelina, Adela, Ada

 przym. adelajdzki

Wiktionary


adelajdziny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Adelajdy lub z nią związany


SJP.pl


adelajdzki

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Adelajdą (Adelaide), dotyczący Adelajdy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Adelajda ż., Adelaide

Wiktionary


adelbert

imię męskie


SJP.pl


adelczyny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Adeli lub z nią związany


SJP.pl


adelfofagia

Adelfofagia (łac. "adelphophagia") – rodzaj kanibalizmu, odżywianie się zarodkami lub osobnikami tego samego miotu lub innych miotów tego samego lub pokrewnego gatunku, zjadanie osobników młodszych przez starsze lub samca przez samicę w trakcie albo po kopulacji.

Wikipedia


adelina

imię żeńskie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Adelina – imię żeńskie pochodzenia germańskiego
  • Adelina – wieś w woj. lubelskim, w pow. hrubieszowskim, w gminie Werbkowice
  • Adelina – wieś w woj. lubelskim, w pow. opolskim, w gminie Chodel
  • Adelina – specjalny obszar ochrony siedlisk sieci Natura 2000, na terenie województwa lubelskiego

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Święta Adelina była wnuczką Wilhelma Zdobywcy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌadɛˈlʲĩna, AS: adelʹĩna

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Ada ż., Adelajda ż.

Wiktionary


adelininy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Adeliny lub z nią związany


SJP.pl


adeliny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Adeli lub z nią związany


SJP.pl


adelka

zdrobnienie od: Adela (imię żeńskie)


SJP.pl


aden

miasto w Jemenie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w południowo-zachodnim Jemenie, nad Zatoką Adeńską;

Wiktionary

Aden (arab. عدن, Adan) – miasto w południowo-zachodnim Jemenie, nad Zatoką Adeńską (Morze Arabskie), ok. 170 km na wschód od cieśniny Bab al-Mandab.

Jest głównym ośrodkiem administracyjnym muhafazy Adenu.

Liczba ludności Adenu w 2026 roku szacowana była na 1 194 160 osób. W 2004 miasto liczyło 588 938 mieszkańców (drugie pod względem liczby ludności miasto Jemenu, po Sanie). W przeciągu 17 lat (od 1987 do 2004 roku) w Adenie odnotowano intensywny ponad 71% wzrost liczby mieszkańców.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Zamach na Bali nastąpił dokładnie w drugą rocznicę zdetonowania przez terrorystów samobójców bomby przy burcie amerykańskiego niszczyciela "Cole" w jemeńskim porcie Aden.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈadɛ̃n, AS: adẽn

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Adeńczyk mos., Adenka ż.

 przym. adeński

Wiktionary


adenauer

[czytaj: adenałer] nazwisko niemieckie, m.in. Konrad Adenauer (1876-1967) - niemiecki polityk, prawnik


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Konrad Adenauer (1876-1967) – polityk niemiecki, kanclerz RFN
  • Gina-Maria Adenauer (ur. 1985) – niemiecka zawodniczka startująca w wyścigach samochodowych

Wikipedia


adenina

związek organiczny, zasada purynowa


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biochem. związek organiczny, składnik nukleotydów tworzących kwasy nukleinowe;

Wiktionary

Adenina, 6-aminopuryna – organiczny związek chemiczny z grupy puryn, jedna z pięciu zasad azotowych, wchodzących w skład podstawowych nukleotydów kwasów nukleinowych (DNA i RNA). W dwuniciowych kwasach nukleinowych adenina tworzy parę komplementarną z tyminą lub uracylem za pomocą dwóch wiązań wodorowych.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W DNA adenina łączy się z tyminą, a w RNA – z uracylem.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. adeninowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) skr. A, Ade, przest. witamina B4

Wiktionary


adeninowy

→ adenina


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) biochem. związany z adeniną, dotyczący adeniny

Wiktionary

Patrz:

adenina

Powiązane:

 rzecz. adenina ż.

Wiktionary


adenium

rodzaj roślin z rodziny toinowatych


SJP.pl

Adenium ("Adenium" Roem. & Schult.) – rodzaj roślin z rodziny toinowatych. Obejmuje w zależności od ujęcia 5–6 gatunków lub tylko jeden gatunek z 5 podgatunkami. Rośliny te występują w tropikalnej i subtropikalnej Afryce kontynentalnej (poza Kotliną Konga) oraz na Półwyspie Arabskim i wyspie Sokotra. Związane są z siedliskami suchymi i dlatego są kserofitami o zgrubiałych, gruboszowatych pniach.

Wikipedia


adenka

mieszkanka Adenu (miasta w Jemenie)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pl-reforma2026|Adenka. (mieszkanka Adenu)

Wiktionary


adenoid

migdałek gardłowy


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) anat. zob. migdałek gardłowy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌadɛ̃ˈnɔjit, AS: adẽnoi ̯it

Wiktionary

Powiązane:

 przym. adenoidalny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) migdałek gardłowy

Wiktionary


adenoidalny

→ adenoid


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z adenoidem, dotyczący adenoidu

Wiktionary

Patrz:

adenoid

Powiązane:

 rzecz. adenoid mrz.

Wiktionary


adenomyoma

łagodny nowotwór składający się z tkanki gruczołowej i tkanki mięśniowej gładkiej; gruczolakomięśniak


SJP.pl


adenopatia

chorobowe powiększenie lub obrzęk węzłów chłonnych wskutek infekcji lub na tle nowotworowym


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. schorzenie węzłów chłonnych

Wiktionary


adenotom

przyrząd medyczny do usuwania migdałka gardłowego


SJP.pl


adenotomia

chirurgiczne usunięcie migdałka gardłowego


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. chirurgiczny zabieg laryngologiczny polegający na usunięciu lub ścięciu przerośniętego migdałka gardłowego;

Wiktionary

Adenotomia, adenoidektomia – chirurgiczny zabieg laryngologiczny polegający na usunięciu (przycięciu) przerośniętego migdałka gardłowego. Zabieg przeprowadza się głównie u dzieci powyżej 3 roku życia, w znieczuleniu ogólnym z intubacją. Często jest przeprowadzany razem z tonsillotomią (tonsylotomią, przycięciem migdałków podniebiennych) lub tonsillektomią (tonsylektomią, całkowitym usunięciem midałków podniebiennych).

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) - Adenotomia może być niebezpieczna, jeśli np. jest przeprowadzana w znieczuleniu miejscowym lub w znieczuleniu ogólnym, ale bez intubacji, czyli bez wprowadzania do tchawicy specjalnej rurki umożliwiającej oddychanie podczas zabiegu.

Wiktionary


adenowirus

wirus szeroko rozpowszechniony w przyrodzie, występujący w wielu odmianach, u człowieka najczęściej wywołujący łagodne infekcje dróg oddechowych o objawach przeziębienia; mastadenowirus


SJP.pl


adenowirusowy

→ adenowirus


SJP.pl

Patrz:

adenowirus

adenozyna

naturalny nukleozyd występujący we wszystkich komórkach organizmu, odgrywa ważną rolę w wielu procesach biochemicznych, jest m.in. nośnikiem energii, przekazuje informację genetyczną, rozszerza naczynia krwionośne, stosowany jako lek przeciwko arytmii serca


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biochem. nukleozyd purynowy złożony z adeniny i rybozy, pełniący ważne funkcje biologiczne, m.in. jako składnik ATP, ADP, AMP oraz jako neuroprzekaźnik; wzór chemiczny|C10H13N5O4.;

Wiktionary

Adenozyna – organiczny związek chemiczny z grupy nukleozydów, zbudowany z adeniny połączonej z pierwszym węglem pierścienia rybozy wiązaniem β-"N"9-glikozydowym.

Adenozyna odgrywa ważną rolę w wielu procesach biochemicznych:

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Adenozyna stymulując cyklazę adenylową powoduje wzrost cAMP w płytkach i w ten sposób hamuje ich aktywację.

Wiktionary


adenozynodifosforan

związek organiczny, nukleotyd złożony z rybozy, adeniny i dwóch grup fosforanowych


SJP.pl


adenozynodifosforowy

kwas adenozynodifosforowy (ADP), nukleotyd będący połączeniem kwasu adenozynomonofosforowego (AMP) z resztą kwasu fosforowego wiązaniem wysokoenergetycznym, uczestniczący w procesach przemiany energii u wszystkich organizmów


SJP.pl


adenozynodwufosforowy

kwas adenozynodifosforowy (ADP) - nukleotyd będący połączeniem kwasu adenozynomonofosforowego (AMP) z resztą kwasu fosforowego wiązaniem wysokoenergetycznym, uczestniczący w procesach przemiany energii u wszystkich organizmów


SJP.pl


adenozynotrifosforan

nukleotyd zawierający trzy reszty kwasu ortofosforowego, resztę adeninową i rybozę, jeden z podstawowych związków energetycznych komórek żywych; adenozynotrójfosforan


SJP.pl


adenozynotrifosforowy

kwas adenozynotrifosforowy (ATP), nukleotyd będący połączeniem kwasu adenozynodifosforowego z resztą kwasu fosforowego wiązaniem wysokoenergetycznym, uczestniczący w procesach przemiany energii u organizmów


SJP.pl


adenozynotrójfosforan

nukleotyd zawierający trzy reszty kwasu ortofosforowego, resztę adeninową i rybozę, jeden z podstawowych związków energetycznych komórek żywych; adenozynotrifosforan


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) biochem. nukleotyd adeninowy zbudowany z trzech reszt kwasu ortofosforowego, reszty adeninowej i rybozy;

Wiktionary

Powiązane:

 przym. adenozynotrójfosforowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) adenozynotrifosforan; skr. ATP

Wiktionary


adenozynotrójfosforowy

kwas adenozynotrifosforowy (ATP) - nukleotyd będący połączeniem kwasu adenozynodifosforowego z resztą kwasu fosforowego wiązaniem wysokoenergetycznym, uczestniczący w procesach przemiany energii u organizmów


SJP.pl


adenozynowy

→ adenozyna


SJP.pl

Patrz:

adenozyna

adept

1. człowiek kształcący się w jakiejś dziedzinie;
2. zwolennik doktryny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba, która się kształci, szczególnie osoba zdobywająca wiedzę praktyczną

 (1.2) zwolennik jakiejś idei, doktryny

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • adept – osoba kształcąca się
  • adept – zwolennik jakiejś idei
  • Adept – skała na Zamku Ogrodzieniec w miejscowości Podzamcze
  • Adept – szwedzki zespół muzyczny

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Młodzi adepci sztuki barmańskiej pobierali nauki od mistrza.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈadɛpt, AS: adept

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz.

:: fż. adeptka ż.

Wiktionary


adeptka

1. kobieta kształcąca się w jakiejś dziedzinie;
2. zwolenniczka doktryny filozoficznej, kierunku politycznego itp.


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) książk. szt. fant. kobieta zdobywająca wiedzę, w szczególności praktyczną, tajemną lub magiczną

 (1.2) książk. filoz. rel. zwolenniczka jakiejś idei, doktryny

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈdɛptka, AS: adeptka

Wiktionary

Powiązane:

:: fm. adept m.

Wiktionary


adermina

związek chemiczny z grupy związków heterocyklicznych, pochodna pirydyny; pirydoksyna; pirydoksal


SJP.pl


adeńczyk

mieszkaniec Adenu (miasta w Jemenie)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pl-reforma2026|Adeńczyk. (mieszkaniec Adenu)

Wiktionary


adeński

→ Aden


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Adenem, dotyczący Adenu (miasta w Jemenie)

Wiktionary

Patrz:

Aden

Powiązane:

 rzecz. Aden mrz., Adeńczyk mos., Adenka ż.

Wiktionary


adh

hormon syntetyzowany w podwzgórzu, działający kurcząco na naczynia krwionośne, zwiększający ciśnienie krwi i zatrzymujący wodę w ustroju; antydiuretyna, hormon antydiuretyczny, wazopresyna


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Hormon antydiuretyczny – hormon
  • Dehydrogenaza alkoholowa – enzym
  • Atypowa hiperplazja przewodowa (od ang. Atypical ductal hyperplasia) – łagodne schorzenie piersi
  • Port lotniczy Ałdan – kod IATA, portu lotniczego Ałdan, koło Jakucka (Rosja)

Wikipedia


adhan

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) rel. muzułmańskie wezwanie do modlitwy, wygłaszane m.in. przez muezina z minaretu;

Wiktionary

Adhan (arab. أذان "adhan") – wezwanie wyznawców islamu do modlitwy (salat), która należy do obowiązków każdego muzułmanina. Adhan został przyjęty przez twórcę i proroka Mahometa ok. roku 624. Wygłaszany jest z minaretu przez muezina, który pięć razy w ciągu dnia wzywa do modlitwy. Wypowiadanie i deklamacja adhan składa się z 7 formuł:

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Marrakesz – kościół obok meczetu w dzielnicy Gueliz, dzwony obok adhanu, a dalej hotele w całości wypełnione żydami i serwujące koszerne jedzenie podczas święta Paschy.

Wiktionary


adhd

skrót od: Attention Deficit Hyperactivity Disorder - zespół nadpobudliwości psychoruchowej z zaburzeniami koncentracji uwagi


SJP.pl

skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) = med. psych. Attention Deficit Hyperactivity Disorder → zespół nadpobudliwości psychoruchowej

Wiktionary

AD

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Nawet jeśli uzna się istnienie ADHD, pozostaje pytanie, jak leczyć?

Wiktionary


adherencja

1. stawanie po czyjejś stronie, popieranie kogoś;
2. w biologii: zdolność grzybów, bakterii do przylegania do korzystnego dla nich podłoża


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) solidaryzowanie się z kimś, popieranie kogoś

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Adherencja (ochrona zdrowia)
  • Adherencja (mikrobiologia)

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. adherent mos., adherentka ż.

Wiktionary


adherent

zwolennik, stronnik, poplecznik


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) daw. stronnik

Wiktionary

Wymowa:

IPA: atˈxɛrɛ̃nt, AS: atχerẽnt

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adherentka ż., adherencja

Wiktionary


adherentka

książkowo: czyjaś zwolenniczka


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rzad. zwolenniczka jakiejś idei, doktryny, osoby lub ugrupowania

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Zdzisława była gorliwą adherentką idei niepodległościowych.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adherencja ż.

:: fm. adherent mos.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) entuzjastka, popleczniczka, rzeczniczka, stronniczka, sympatyczka, wyznawczyni, zwolenniczka

Wiktionary


adhezja

1. dawniej: przystąpienie, przyłączenie się do czegoś (np. do partii, stowarzyszenia);
2. zjawisko łączenia się powierzchniowych warstw dwóch różnych ciał zetkniętych ze sobą


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) fiz. przyciąganie się wzajemne cząsteczek stykających się powierzchni różnych ciał;

 (1.2) biol. specyficzne lub niespecyficzne przyczepianie się mikroorganizmów do podłoża lub innych komórek

 (1.3) daw. przyłączenie się, przystąpienie do czegoś

Wiktionary

Adhezja (łac. "adhaesio" – przyleganie) – łączenie się ze sobą powierzchniowych warstw ciał fizycznych lub faz (stałych lub ciekłych).

Adhezji nie należy mylić z kohezją, gdyż kohezja jest zjawiskiem związanym z oddziaływaniami międzycząsteczkowymi występującymi wewnątrz ciała, podczas gdy adhezja dotyczy oddziaływań powierzchniowych.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Dobry klej charakteryzuje się mniej więcej równymi siłami adhezji i kohezji.

 (1.2) […] kluczowym problemem w stworzeniu modelu skóry jest produkcja trójwymiarowych rusztowań, które zapewnią komórkom odpowiednie warunki do adhezji, proliferacji i różnicowania.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adhezyjność ż.

 przym. adhezyjny

 przysł. adhezyjnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) przyczepność, przyleganie

Wiktionary


adhezyjny

1. związany z adhezją (np. zjawiska adhezyjne)
2. umowa adhezyjna - w prawie: umowa, którą należy w całości przyjąć lub odrzucić, niepodlegająca negocjacjom


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) fiz. związany z adhezją, dotyczący adhezji

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adhezja ż.

Wiktionary


adhokracja

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ustrój organizacyjny charakteryzująca się tymczasowością i zredukowaną do minimum strukturą formalną;

 (1.2) państwo lub organizacja charakteryzująca się adhokratycznym zarządem

Wiktionary

Adhokracja (ang. "adhocracy") – określenie organizacji charakteryzującej się tymczasowością (łac. "ad hoc „do tego”") i zredukowaną do minimum strukturą formalną, na którą składają się zespoły powoływane w celu realizacji konkretnego zadania lub rozwiązania konkretnego problemu.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W niestabilnych warunkach otoczenia najbardziej sprawdzają się struktury proste i tzw. adhokracja, czyli organizacje składające się z zespołów powoływanych ad hoc (…).

Wiktionary

Powiązane:

 rzad. adhokrata m., adhokratyczność ż.

 przym. adhokratyczny

 przysł. adhokratycznie

Wiktionary


adhortacja

papieski dokument skierowany do kapłanów i wiernych


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. zachęta

 (1.2) daw. upomnienie

Wiktionary

Adhortacja ( adhortatio – upomnienie, napomnienie, zachęta) – dokument zwyczajnego nauczania papieskiego o charakterze duszpasterskim, adresowany do określonej grupy osób (na przykład zakonników, rodzin) albo do całego Kościoła. Najczęściej stanowi podsumowanie Synodu Biskupów i zestawienie wniosków, jakie wypływają z synodu. Adhortacje wydawane są co kilka lat po zakończeniu danego synodu.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. adhortacyjny

Wiktionary


adhortacyjny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z adhortacją, dotyczący adhortacji

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adhortacja ż.

Wiktionary


adi

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) zdrobn. imię|polski|m. Adrian

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • adi – tytuł religijny
  • Adi – szczyt w Pirenejach
  • Adi – wieś w Izraelu
  • ADI (dietetyka) – (od ang. acceptable daily intake) – dopuszczalne dzienne spożycie

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) - Twoje zdrowie, Adi - mówił Kowalski, popijając beczkowy żywiec, który smakował tak samo jak gdzie indziej, ale był pięć razy droższy.

Wiktionary


adi.

skrót od: adiectivum (w językoznawstwie: przymiotnik)


SJP.pl


adi.poss.

skrót od: adiectivum possessivum (w językoznawstwie: przymiotnik dzierżawczy); adi. poss.


SJP.pl


adiabata

linia na wykresie przedstawiająca proces przebiegający bez wymiany ciepła z otoczeniem


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) fiz. krzywa odzwierciedlająca proces adiabatyczny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) […] w obiegu porównawczym służącym do oceny rzeczywistego procesu należy w miejsce wykładników adiabaty wprowadzić wykładniki politropy, które zawierają także wymianę ciepła.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌadʲjaˈbata, AS: adʹi ̯abata

Wiktionary

Powiązane:

 przym. adiabatyczny

 przysł. adiabatycznie

Wiktionary


adiabatycznie

przysłówek sposobu

 (1.1) fiz. w sposób adiabatyczny, bez wymiany ciepła z otoczeniem

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adiabata ż.

 przym. adiabatyczny

Wiktionary


adiabatyczny

proces adiabatyczny, przemiana adiabatyczna: proces termodynamiczny, podczas którego nie zachodzi wymiana ciepła między układem a otoczeniem


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) fiz. taki, który przebiega bez wymiany ciepła z otoczeniem

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W każdym procesie odwracalnym zachodzącym w układzie adiabatycznym zmiana entropii jest równa zero.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adiabata ż.

 przysł. adiabatycznie

Wiktionary


adiabatyzm

w fizyce, chemii: proces zmiany objętości ciała bez wymiany ciepła z otoczeniem


SJP.pl


adiacencki

opłata adiacencka - opłata uiszczana przez właściciela nieruchomości, której wartość wzrosła wskutek zmiany struktury (scalenia, podziału) lub rozbudowy infrastruktury technicznej, np. doprowadzenia wody, gazu, kanalizacji itp.


SJP.pl


adiacent

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) praw. właściciel, użytkownik lub najemca nieruchomości lub działki, która przylega do czegoś (np. ulicy, drogi, ścieżki, plaży, szlaku wodnego)

Wiktionary


adiafora

1. w filozofii: to, co jest moralnie obojętne (nieoceniane w kategoriach: dobro - zło);
2. w filozofii: obojętność wobec świata zewnętrznego;
3. w religii: ceremoniał, obrządek lub zwyczaj, który jest dopuszczalny, ale nie nakazany


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) filoz. rzecz, pojęcie, które jest obojętne pod względem moralnym (ani dobre ani złe);

 (1.2) rytuał religijny, który jest sprawą sumienia danej osoby; taki, który nie jest nakazany ani zakazany

Wiktionary

Adiafora (l.mn. od ἀδιάφορον, "adiaphoron" – obojętne) – rzecz czy kwestia moralnie obojętna. Pojęcie wywodzi się z filozofii starożytnej. Następnie zostało przejęte przez chrześcijaństwo, gdzie oznacza obrządek, zwyczaj, ceremoniał, który jest dopuszczalny, ale nie nakazany.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌadʲjaˈfɔra, AS: adʹi ̯afora

Wiktionary


adiaforyczny

→ adiafora


SJP.pl

Patrz:

adiafora

adiantowate

rodzina paproci


SJP.pl


adiantowaty

o cechach adiantowatych (rodzina roślin)


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) bot. o cechach roślin z rodziny adiantowatych

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adiantowate nmos.

Wiktionary


adiantum

gatunek paproci z rodziny adiantowatych, pochodzącej z tropikalnej dżungli Ameryki Południowej


SJP.pl

Adiantum, niekropień, złotowłos ("Adiantum") – rodzaj paproci. Liczy ponad 230 gatunków. Są to paprocie naziemne i naskalne. Najbardziej zróżnicowane są w Ameryce Południowej. Jedynym gatunkiem rosnącym dziko w Europie jest adiantum właściwe "A. capillus-veneris". W polskiej florze gatunek ten ma status tylko przejściowo dziczejącego z upraw (efemerofita).

Wikipedia


adiantyt

kopalna paproć nasienna


SJP.pl


adiaterma

dawniej: adiabata - linia na wykresie przedstawiająca proces przebiegający bez wymiany ciepła z otoczeniem


SJP.pl


adidas

1. potocznie: but sportowy;
2. eufemistycznie:
a) AIDS;
b) osoba chora na AIDS


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) pot. sport. obuw. but sportowy z twardą podeszwą (w szczególności wyprodukowany przez firmę Adidas) (zwykle w liczbie mnogiej)

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) slang. uczn. pejor. AIDS

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (3.1) slang. uczn. pejor. osoba chora na AIDS

Wiktionary

Ad

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Mam nową parę adidasów do biegania.

 (2.1) Adam zaraził się adidasem.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈdʲidas, AS: adʹidas

Wiktionary


adidasek

zdrobnienie od: adidas (potocznie: but sportowy)


SJP.pl


adidasowy

→ adidas


SJP.pl

Patrz:

adidas

adidasy

potocznie: obuwie sportowe


SJP.pl


adideacja

interpretacja znaczenia wyrazu przez skojarzenie go z innym podobnym wyrazem


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) jęz. zmiana znaczenia wyrażenia poprzez skojarzenie z wyrażeniem o podobnej formie;

Wiktionary

Adideacja – proces przekształcenia wyrazu dla osiągnięcia nowego znaczenia.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Czy nazwanie „ABW” w gwarze policyjnej „abwerą” to adideacja?

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌadʲidɛˈat͡sʲja, AS: adʹideacʹi ̯a

Wiktionary


adiectivum

[czytaj: adjektiwum] w językoznawstwie: przymiotnik


SJP.pl


adiektywizacja

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) jęz. przekształcanie się innych części mowy w przymiotniki;

Wiktionary

Adiektywizacja – proces tworzenia przymiotników od wyrazów innych kategorii gramatycznych lub wyrażeń.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. adiektywizowanie n.

Wiktionary


adiektywizowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) jęz. przekształcanie w przymiotnik, nadawanie cech przymiotnikowych

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adiektywizacja ż.

 czas. adiektywizować ndk.

Wiktionary


adiektywizować

przekształcać w przymiotnik; adjektywizować


SJP.pl


adiektywny

odnoszący się do przymiotnika


SJP.pl


adieu

[czytaj: adJE] forma pożegnania; bądź zdrów, do widzenia, żegnaj


SJP.pl

wykrzyknik

 (1.1) książk. zwrot używany przy pożegnaniu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) – Adieu! To widzimy się w piątek!

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bez względu na porę: do zobaczenia, do jutra; wieczorem lub nocą: dobranoc; zwroty potoczne i familiarne: cześć, pa, żegnaj, na razie, narka, nara, narazicho; między osobami religijnymi: z Bogiem; przez telefon lub do radiosłuchaczy: do usłyszenia

Wiktionary


adinol

skała metamorficzna składająca się głównie z albitu i kwarcu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) geol. rodzaj skały złożonej głównie z albitu i kwarcu;

Wiktionary

Adinol, adinolit – rodzaj skały metamorficznej.

Składa się głównie z albitu i kwarcu (drobnokrystalicznego). Adinol ma barwę jasnoszarą, jest twardy, ma przełam muszlowy.

Powstaje na skutek metamorfozy skał osadowych, zazwyczaj ilastych, pod wpływem intruzji skał zasadowych lub gorących roztworów proweniencji magmowej, bogatych w sole sodowe i krzemionkę. Tworzy się w spągu skał wylewnych lub na kontaktach z intruzjami hipabysalnymi.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Adinol ma barwę jasnoszarą.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈdʲĩnɔl, AS: adʹĩnol

Wiktionary


adios

[czytaj: adijos] potocznie: żegnaj, do zobaczenia


SJP.pl

wykrzyknik

 (1.1) pot. do widzenia, do zobaczenia

Wiktionary

Adios – jedenasty album studyjny niemieckiego zespołu industrialnego KMFDM, wydany 20 kwietnia 1999 roku przez Wax Trax! Records. Po wydaniu albumu zespół się rozpadł - członkowie En Esch i Günter Schulz założyli zespół Slick Idiot. "Adios" został nagrany w Seattle w USA (stan Waszyngton). Po rozpadzie, lider KMFDM Sascha Konietzko założył zespół MDFMK, po czym w 2002 roku ponowił działalność KMFDM. Wersja zremasterowana została wydana 8 maja 2007 roku.

Wikipedia


adipocyt

komórka tłuszczowa; adypocyt


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) biol. komórka syntetyzująca i magazynująca trójglicerydy (tłuszcze proste)

Wiktionary

Adipocyt (adypocyt, komórka tłuszczowa) – główny rodzaj komórek, z których zbudowana jest tkanka tłuszczowa. Podstawową rolą adipocytu jest synteza i magazynowanie energii pod postacią tłuszczów prostych (trójglicerydy).

Adipocyty mogą się rozrastać w dwojaki sposób: na skutek hipertrofii (zwiększenie rozmiaru komórek), hiperplazji (zwiększenie liczby komórek).

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌadʲiˈpɔt͡sɨt, AS: adʹipocyt

Wiktionary


adirato

określenie wykonawcze: gniewnie, z wściekłością


SJP.pl


adirondack

[czytaj: adeRONdak] obszar wyżynno-górski w USA


SJP.pl

margin-left: auto; margin-right:auto;">

Wikipedia


adiu

[czytaj: adju] tylko w żartobliwych kontekstach: przepadło, skończyło się, nic z tego nie będzie (z frazeologizmu "adiu Fruziu")


SJP.pl

wykrzyknik

 (1.1) tylko żart. Adiu Fruziu: wyrażenie wykrzyknikowe oznaczające, że coś przepadło, grozi jakaś strata, szkoda itp.

Wiktionary


adiudykacja

1. sądowe przyznanie prawa własności;
2. przysądzenie nieruchomości na publicznej licytacji sądowej


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) praw. decyzja sądowa, przyznająca prawo własności

 (1.2) nabycie prawa własności w drodze licytacji;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Adiudykacja – w prawie cywilnym przyznanie prawa własności
  • Adiudykacja – w stosunkach międzynarodowych sposób nabycia terytorium państwowego
  • Adiudykacja – tryb sądowy rozstrzygania sporów

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌadʲjudɨˈkat͡sʲja, AS: adʹi ̯udykacʹi ̯a

Wiktionary


adiunkt

1. pracownik naukowo-dydaktyczny w szkołach wyższych i placówkach naukowo-badawczych;
2. w niektórych zawodach: osoba zajmująca średnie w hierarchii zawodowej stanowisko


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) stanowisko w instytucji naukowej zajmowane przez pracowników posiadających co najmniej stopień doktora;

 (1.2) tytuł zawodowy w bibliotekarstwie oraz w dokumentacji i informacji naukowej

rzeczownik, rodzaj żeński

 (2.1) kobieta zatrudniona jako adiunkt (1.1)

 (2.2) kobieta zatrudniona jako adiunkt (1.2)

Wiktionary

Adiunkt (z niem. od adiunctus „przyprzężony” od ad + iungo „przyprzęgam, przyłączam”) – stanowisko w polskich szkołach wyższych i placówkach naukowo-badawczych dla pracowników naukowych lub naukowo-dydaktycznych posiadających co najmniej stopień naukowy doktora.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈadʲjũŋkt, AS: adʹi ̯ũŋkt

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adiunktura ż.

:: fż. adiunktka ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1-2) skrót ad.

Wiktionary


adiunktka

→ adiunkt


SJP.pl

Patrz:

adiunkt

adiunktowa

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. żona adiunkta

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Chcieli prosić adiunktową z jej kaszlanym kwiczysopranem i z p. Durską do akompaniamentu, ale im wyperswadowałem, że nikt nie przyjdzie na koncert w takim razie!

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌadʲjũŋˈktɔva, AS: adʹi ̯ũŋktova

Wiktionary


adiunktowski

przymiotnik

 (1.1) rzad. dotyczący osoby lub stanowiska adiunkta

Wiktionary


adiunktura

1. tytuł lub stanowisko adiunkta na uczelni;
2. ogół adiunktów na uczelni


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) tytuł, funkcja lub stanowisko adiunkta

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adiunkt mos., adiunktka ż.

Wiktionary


adiuretyna

ciało czynne wywołujące skurcz mięśni gładkich naczyń krwionośnych


SJP.pl


adiustacja

przygotowanie tekstu do druku, opracowanie stylistyczne, graficzne, ortograficzne


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) opracowanie tekstu do druku, w tym ortografii, interpunkcji i układu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ta kobieta od adiustacji tekstu nie nadaje się do swojej pracy, złamała słowo "przewód" po literze "w".

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adiustator mos., adiustatorka ż., adiustowanie n., adiustatorskość ż.

 czas. adiustować ndk., zaadiustować dk., zadiustować dk.

 przym. adiustacyjny, adiustatorski

Wiktionary


adiustacyjny

przymiotnik od: adiustacja (np. poprawki adiustacyjne)


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z adiustacją, dotyczący adiustacji

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adiustacja ż., adiustator mos., adiustatorka ż., adiustowanie n., adiustatorskość ż.

 czas. adiustować ndk., zaadiustować dk., zadiustować dk.

 przym. adiustatorski

Wiktionary


adiustator

osoba dokonująca adiustacji, przygotowania tekstu do druku


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba dokonująca adiustacji

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adiustacja ż., adiustowanie n., adiustatorskość ż.

:: fż. adiustatorka ż.

 czas. adiustować ndk., zaadiustować dk., zadiustować dk.

 przym. adiustacyjny, adiustatorski

Wiktionary


adiustatorka

kobieta dokonująca adiustacji (przygotowania tekstu do druku, opracowania stylistycznego, graficznego, ortograficznego)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) fż. od: adiustator

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adiustacja ż., adiustowanie n., adiustatorskość ż.

:: fm. adiustator mos.

 czas. adiustować ndk., zaadiustować dk., zadiustować dk.

 przym. adiustacyjny, adiustatorski

Wiktionary


adiustatorski

związany z adiustatorem lub adiustatorką (np. zespół adiustatorski)


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) dotyczący adiustatora

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Praca nad rękopisem miała charakter adiustatorski.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adiustowanie n., adiustacja ż., adiustator mos., adiustatorka ż.

 czas. adiustować ndk.

 przym. adiustacyjny

Wiktionary


adiustowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) przygotowywanie tekstu do druku pod względem ortograficznym, interpunkcyjnym, stylistycznym i graficznym

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌadʲjustɔˈvãɲɛ, AS: adʹi ̯ustovãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adiustacja ż., adiustator m., adiustatorka ż.

 czas. adiustować ndk., zadiustować dk.

 przym. adiustacyjny, adiustatorski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) adiustacja

Wiktionary


adiustować

dokonywać adiustacji (przygotowywać tekst do druku)


SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) druk. wykonywać adiustację, przygotowywać tekst na potrzeby późniejszego druku

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jednocześnie planowaćanował numer na następny dzień, po benedyktyńsku kreśląc na makiecie układ stron, i przygotowywał piątkowy magazyn – czytając oraz adiustując teksty.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌadʲjuˈstɔvat͡ɕ, AS: adʹi ̯ustovać

Wiktionary

Powiązane:

 czas. zadiustować dk.

 rzecz. adiustacja ż., adiustowanie n., zadiustowanie n., adiustator m., adiustatorka ż.

 przym. adiustacyjny, adiustatorski

Wiktionary


adiutancik

żartobliwie lub pogardliwie: adiutant


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) zdrobn. od: adiutant

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adiutant mos., adiutantostwo n., adiutantowanie n., adiutantura ż.

:: fż. adiutantka ż.

 czas. adiutantować ndk.

 przym. adiutancki

Wiktionary


adiutancki

→ adiutant, np. służba adiutancka


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) związany ze stanowiskiem adiutanta

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adiutantka ż., adiutantostwo n., adiutancik mos., adiutant mos., adiutantowanie n., adiutantura ż.

 czas. adiutantować

Wiktionary


adiutant

oficer przyboczny wyższego dowódcy lub dowództwa


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) wojsk. żołnierz asystujący dowódcy;

 (1.2) pot. osoba, która ciągle komuś towarzyszy, nadskakuje

Wiktionary

W

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Stanęliśmy i przez chwilę zaległa taka cisza, że słychać było tętent siwej klaczy dopędzającego nas adiutanta.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈdʲjutãnt, AS: adʹi ̯utãnt

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adiutantowanie n.

:: zdrobn. adiutancik mos.

:: fż. adiutantka ż.

 czas. adiutantować

 przym. adiutancki

Wiktionary


adiutantka

→ adiutant


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) forma żeńska od: adiutant

Wiktionary

Patrz:

adiutant

Przykłady

 (1.1) Kobiety uczestniczyły w powstaniu styczniowym, pełniąc funkcje łączniczek, zwiadowczyń, kurierek, adiutantek, sanitariuszek.

 (1.1) Nawet siostry Stelli, które zawsze okazywały jej prawdziwą sympatię, teraz, widocznie zrażone zepchnięciem ich w półfinale do roli adiutantek Magdy, uśmiechały się do niej z przymusem i nieszczerze.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌadʲjuˈtãntka, AS: adʹi ̯utãntka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adiutancik m., adiutantura ż., adiutantowanie n.

:: fm. adiutant m.

 czas. adiutantować ndk.

 przym. adiutancki

Wiktionary


adiutantostwo

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) pełnienie służby adiutanta

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adiutant mos., adiutancik mos., adiutantka ż., adiutantowanie n., adiutantura ż.

 czas. adiutantować ndk.

 przym. adiutancki

Wiktionary


adiutantowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) pełnienie służby adiutanta

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adiutant mos., adiutancik mos., adiutantka ż., adiutantostwo n., adiutantura ż.

 czas. adiutantować ndk.

 przym. adiutancki

Wiktionary


adiutantować

w wojsku: pełnić obowiązki adiutanta


SJP.pl

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) być adiutantem, pełnić służbę obowiązki adiutanta

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adiutancik mos., adiutant mos., adiutantka ż., adiutantostwo n., adiutantowanie n., adiutantura ż.

 przym. adiutancki

Wiktionary


adiutantura

1. stanowisko, funkcja adiutanta;
2. miejsce pracy adiutanta


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) urząd, stanowisko, miejsce pracy adiutanta

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adiutancik mos., adiutant mos., adiutantka ż., adiutantostwo n., adiutantowanie n.

 czas. adiutantować ndk.

 przym. adiutancki

Wiktionary


adiuwant

substancja stosowana w szczepionkach, wzmagająca działanie antygenu; adjuwant


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • adiuwant w immunologii
  • adiuwant w rolnictwie
  • leczenie adiuwantowe

Wikipedia


adjani

[czytaj: ad-żaNI] nazwisko


SJP.pl


adjektywizować

przekształcać w przymiotnik; adiektywizować


SJP.pl


adjutoryzm

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) ekol. obopólna pomoc gatunków tego samego poziomu troficznego;

Wiktionary

Adjutoryzm (łac. "adjutor" lub "adiutor" – „pomocnik”) – wzajemna pomoc gatunków tego samego poziomu troficznego (wspólne polowania różnych gatunków ptaków drapieżnych)

Termin archaiczny, rzadko obecnie używany.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌadʲjuˈtɔrɨsm̥, AS: adʹi ̯utorysm̦

Wiktionary


adjuwant

substancja stosowana w szczepionkach, wzmagająca działanie antygenu; adiuwant


SJP.pl


adjuwantowy

→ adjuwant


SJP.pl

Patrz:

adjuwant

adjónk

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. praktykant na administratora prywatnego majątku ziemskiego

Wiktionary


adlatus

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) przest. pomocnik, przyboczny, zaufany

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈdlatus, AS: adlatus

Wiktionary


adler

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Adler (niem. orzeł) – dawniej popularny symbol św. Jana Ewangelisty
  • Adler – niemiecka międzywojenna fabryka samochodów
  • Adler – niemiecka lokomotywa
  • Adler – kryptonim planowanej ofensywy Luftwaffe na Wielką Brytanię podczas II wojny światowej
  • Adler-32 – algorytm sumy kontrolnej opracowany przez Marka Adlera
  • Adler – herb szlachecki
  • Adler Mannheim – klub sportowy (Orzeł)
  • Adler von Lübeck – XVI-wieczny galeon należący do hanzeatyckiego miasta Lubeki
  • (11519) Adler – planetoida
  • Port lotniczy Soczi-Adler – międzynarodowy port lotniczy w Adler, koło Soczi
  • Adler – miejscowość koło Soczi, w Kraju Krasnodarskim, w Rosji
  • Adler – amerykański zespół hardrockowy

Wikipedia


adleryzm

kierunek w psychoanalizie traktujący społeczną aktywność człowieka jako formę kompensacji kompleksu niższości powstałego w dzieciństwie na skutek słabości dziecka wobec dorosłych i otaczającego je świata, uznający niemożność takiej kompensacji za prowadzącą do nerwicy


SJP.pl


adm

[czytaj: a-de-EM] skrót od: Administracja Domów Mieszkalnych


SJP.pl

skrótowiec, rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) = Administracja Domów Mieszkalnych

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • ADM 305/1 – Adapter międzymaszynowy ADM 305/1
  • Amsterdam Dance Mission - impreza muzyczna
  • Archiwum Dokumentacji Mechanicznej
  • Atomic Demolition Munition – mina jądrowa

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Postanowił więc, że jutro z samego rana, jak tylko przyjdzie do pracy, pierwszą rzeczą, jaką zrobi, będzie telefon do ADM-u.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. adeemowski, ADM-owski

Wiktionary


adm-owski

→ ADM (Administracja Domów Mieszkalnych); adeemowski


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z ADM (Administracją Domów Mieszkalnych)

Wiktionary

Powiązane:

 skr. ADM

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) adeemowski

Wiktionary


adm.

skrót od:
1. administrator, administracja, administracyjny; administr.;
2. admirał


SJP.pl


adma

Adma – według Księgi Rodzaju (Rdz 10,19) miasto w Rowie Jordanu, zlokalizowane na granicy Kanaanu, zgładzone zgodnie z przekazem Księgi Powtórzonego Prawa (Pwt 29,24) wraz z Sodomą i Gomorą. Zgodnie z relacją Księgi Rodzaju (Rdz 14,1–10) król Admy Szinab został pokonany przez elamickiego króla Kedorlaomera.

Wikipedia


admet

Admet (gr. Ἄδμητος Ádmētos, łac. Admetus) – postać z mitologii greckiej, syn Feresa i Klimeny, który panował w Tesalii jako król miasta Feraj. Był uczestnikiem wyprawy Argonautów oraz słynnego polowania na dzika kalidońskiego.

W mitologii greckiej opisany jest jako gospodarz, na którego dworze przez dziewięć lat musiał spędzić Apollo, uwięziony tam przez Zeusa za zabicie Cyklopa i służyć jako pasterz-niewolnik.

Wikipedia


admin

potocznie: administrator (osoba zarządzająca czymś)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) środ. inform. zob. administrator.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Tomek jest adminem dwóch serwisów muzycznych.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈadmʲĩn, AS: admʹĩn

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adminowanie n.

:: fż. adminka ż.

 przym. admiński, administracyjny

 przysł. administracyjnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) sysop

Wiktionary


administr.

adm.; skrót od:
1. administracja;
2. administrator;
3. administracyjny


SJP.pl


administracja

1. organy władzy państwowej lub samorządowej;
2. kierownictwo jakiejś instytucji, przedsiębiorstwa itp.;
3. budynek, w którym mieści się kierownictwo jakiejś instytucji, przedsiębiorstwa itp.;
4. zarządzanie czymś; administrowanie;
5. rząd Stanów Zjednoczonych


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) system organów państwowych i samorządowych, służący sprawowaniu władzy wykonawczej w państwie;

 (1.2) kierownictwo jakiejś instytucji, przedsiębiorstwa itp.

 (1.3) zarządzanie czymś, administrowanie

Wiktionary

Administracja ( administrare – być pomocnym, obsługiwać, zarządzać, ministrare – służyć) – działalność organizatorska realizowana przy pomocy aparatu urzędniczego, obejmująca zakres spraw o charakterze publicznym, regulowana przez ogólne normy prawne. W innym ujęciu może także oznaczać zarządzanie jakimikolwiek sprawami, własnymi (np. gospodarstwem domowym) lub cudzymi (np. czyimś przedsiębiorstwem).

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Przez administrację publiczną rozumie się zarówno administrację rządową, jak i samorządową.

 (1.2) Lepiej zawsze wieszać psy na administracji niż zostać zarządcą i wobec sąsiadów odpowiadać za wszystko, od wywozu śmieci począwszy, a na remoncie generalnym skończywszy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌadmʲĩɲiˈstrat͡sʲja, AS: admʹĩńistracʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. administratura ż., administrator mos., administratorka ż., administratywista mos., administratywistka ż., administrowanie n., administratorstwo n.

 przym. administracyjny, administratywistyczny

 czas. administrować

 przysł. administracyjnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pejor. biurokracja

 (1.2) centrala, dyrekcja, kierownictwo, szefostwo, zarząd, management; pot. góra, naczalstwo, wierchuszka; przest. książk. zwierzchność

 (1.3) administrowanie, zarządzanie, management

Wiktionary


administracyjnie

przysłówek sposobu

 (1.1) pod względem administracji

 (1.2) na podstawie administracyjnego zarządzenia, z pominięciem drogi sądowej

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Przed laty Gopło administracyjnie należało do województwa bydgoskiego.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. admin mos./mrz., administracja ż., administrator mos., administratorka ż., administratorskość ż., administratorstwo n., administratura ż., administratywista mos., administratywistka ż., administratywistyka ż., administrowanie n., adminka ż.

 czas. administrować ndk.

 przym. administracyjny, administratorski, administratywistyczny, admiński

Wiktionary


administracyjno-prawny

dotyczący prawa i administracji


SJP.pl


administracyjnoprawny

dotyczący prawa administracyjnego


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) przym. od prawo administracyjne

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wobec 13 podmiotów gospodarczych już wszczęto sankcje administracyjnoprawne.

 (1.1) Skutki te należą do etapu nazywanego wykonaniem decyzji, zarówno dobrowolnym (podporządkowanie się decyzji przez jej adresata), jak i przymusowym (egzekucja administracyjnoprawna).

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌadmʲĩɲistrat͡sɨjnɔˈpravnɨ, AS: admʹĩńistracyi ̯nopravny

Wiktionary


administracyjność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest administracyjne; cecha tych, którzy są administracyjni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. administracyjny

 przysł. administracyjnie

Wiktionary


administracyjny

przymiotnik od: administracja


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z administracją i administrowaniem

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Piemont to jeden z dwudziestu regionów administracyjnych Włoch.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌadmʲĩɲistraˈt͡sɨjnɨ, AS: admʹĩńistracyi ̯ny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. admin mos./mrz., administracja ż., administrator mos., administratorka ż., administratorskość ż., administratorstwo n., administratura ż., administratywista mos., administratywistka ż., administratywistyka ż., administrowanie n., adminka ż.

 czas. administrować ndk.

 przym. administratorski, administratywistyczny, admiński

 przysł. administracyjnie

Wiktionary


administrator

mężczyzna, który administruje, zarządza czymś; zarządca


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba zarządzająca czymś

 (1.2) inform. osoba lub grupa osób nadzorująca system komputerowy lub sieć komputerową, zwykle też przydzielająca ich użytkownikom konta i prawa dostępu

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • administrator nieruchomości – zarządca danej posesji.
  • administrator rządu – zarządca danych terytoriów w krajach członkowskich Wspólnoty Narodów.
  • administrator – w informatyce, zarządca danego systemu informatycznego (zobacz też: root).
    • administrator sieci informatycznej
    • administrator bazy danych
  • administrator podmiotu w przymusowej restrukturyzacji
  • administrator danych osobowych
  • administrator apostolski, administrator diecezjalny, administrator parafii – zarządca danego terytorium Kościoła katolickiego
  • Administrator – słuchowisko radiowe Polskiego Radia
  • Administratorzy Wikipedii

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Pełnię rolę administratora.

 (1.2) Administrator ogłosił na portalu internetowym przerwę techniczną.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌadmʲĩɲiˈstratɔr, AS: admʹĩńistrator

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. administracja ż., administrowanie n., administratorstwo n.

:: fż. administratorka ż.

 czas. administrować ndk.

 przym. administratorski, administracyjny

 przysł. administracyjnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) zarządca

Wiktionary


administratorka

kobieta, która administruje, zarządza czymś


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta, która jest administratorem, zarządzająca czymś

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Zu została naszą nową administratorką.

 (1.1) Basia jest administratorką strony internetowej Towarzystwa Muzycznego.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌadmʲĩɲistraˈtɔrka, AS: admʹĩńistratorka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. administrowanie n., administratorstwo n., administracja ż.

:: fm. administrator mos.

 czas. administrować ndk.

 przym. administratorski, administracyjny

 przysł. administracyjnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) adminka

Wiktionary


administratorski

→ administrator, np. uprawnienia administratorskie


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) dotyczący administratora

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌadmʲĩɲistraˈtɔrsʲci, AS: admʹĩńistratorsʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. administrowanie n., administratura ż., administratorstwo n., administrator m., administratorka ż.

 przysł. administracyjnie

 przym. administracyjny

 czas. administrować

Wiktionary


administratorstwo

zarządzanie, administrowanie czymś


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) zarządzanie, administrowanie czymś, także. uprawnienia do wykonywania takich czynności

 (1.2) administrator z żoną

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌadmʲĩɲistraˈtɔrstfɔ, AS: admʹĩńistratorstfo

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. administrator mos., administratorka ż.; administracja ż., administrowanie n., administratura ż.

 czas. administrować ndk.

 przym. administratorski, administracyjny

 przysł. administratorsko, administracyjnie

Wiktionary


administratura

przestarzałe określenie na urząd administratora


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) urząd administratora

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Godność egzarchy pełnił do likwidacji tejże administratury kościelnej w 1990 (…)

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. admin mos./mrz., administracja ż., administrator mos., administratorka ż., administratorskość ż., administratorstwo n., administratywista mos., administratywistka ż., administratywistyka ż., administrowanie n., adminka ż.

 czas. administrować ndk.

 przym. administracyjny, administratorski, administratywistyczny, admiński

 przysł. administracyjnie

Wiktionary


administratywista

specjalista w zakresie prawa administracyjnego


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) praw. specjalista w zakresie prawa administracyjnego

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz.

:: fż. administratywistka ż.

 przysł. administracyjnie

 przym. administracyjny

Wiktionary


administratywistka

→ administratywista


SJP.pl

Patrz:

administratywista

administrowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) wykonywanie czynności zarządczych, należących do administratora

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Administrowanie państwem jest sztuką o wiele trudniejszą i bardziej skomplikowaną niż szpiegowanie czy prześladowanie przeciwników politycznych: przecież ci nowi mianowańcy nie dysponują wiedzą ekonomiczną ani nie mają pojęcia o problemach społecznych.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌadmʲĩɲistrɔˈvãɲɛ, AS: admʹĩńistrovãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. administratorstwo n., administrator mos., administratorka ż., administracja ż., administratywistyka ż., administratywista mos., administratywistka ż., administratura ż.

 czas. administrować ndk.

 przym. administracyjny, administratorski, administratywistyczny

 przysł. administracyjnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) administracja, zarządzanie

Wiktionary


administrować

zarządzać czymś


SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) sprawować zarząd, kierować jakąś wyodrębnioną dziedziną działalności

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Strona internetowa Parlamentu Kanady jest administrowana przez instytucje parlamentarne, to jest przez Senat i Izbę niższą Parlamentu wspólnie z parlamentarną Biblioteką.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌadmʲĩɲiˈstrɔvat͡ɕ, AS: admʹĩńistrovać

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. administratura ż., administracja ż., administratorstwo n., administrator m., administratorka ż., administrowanie

 przym. administracyjny, administratorski

 przysł. administracyjnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) zarządzać, zawiadywać

Wiktionary


adminka

potocznie: administratorka (kobieta zarządzająca czymś)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) forma żeńska od: admin

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Mirka jest adminką dwóch serwisów kobiecych.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: adˈmʲĩŋka, AS: admʹĩŋka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adminowanie n., administratura ż.

:: fm. admin mos.

 przym. admiński, administracyjny

 przysł. administracyjnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) administratorka

Wiktionary


admiracja

książkowo: podziw, uwielbienie, zachwyt


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) książk. daw. przejaw podziwu i uwielbienia dla kogoś lub czegoś

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. admirator mos., admiratorka ż., admirowanie n.

 czas. admirować ndk.

 przym. admiracyjny

 przysł. admiracyjnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) podziw, uwielbienie, zachwyt

Wiktionary


admiracyjny

przymiotnik od: admiracja


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) przest. związany z admiracją, dotyczący admiracji

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. admiracja ż., admirator mos., admiratorka ż., admirowanie n.

 czas. admirować ndk.

 przysł. admiracyjnie

Wiktionary


admiralicja

1. grupa najwyższych rangą oficerów marynarki wojennej;
2. w wielu krajach (np. w Wlk. Brytanii): kierownictwo marynarki wojennej


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) władze naczelne marynarki wojennej

 (1.2) korpus admirałów

 (1.3) budynek mieszczący admiralicję (1.1)

Wiktionary

Admiralicja – urząd sprawujący zwierzchnictwo nad marynarką wojenną, zajmujący się między innymi planowaniem rozwoju sił morskich, a także korpus admirałów.

Jest to także nazwa własna m.in. brytyjskiego i francuskiego kierownictwa marynarki wojennej (zob. admiralicja brytyjska). W niektórych państwach (m.in. Wielka Brytania) admiralicja pełni funkcję ministerstwa sił morskich.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌadmʲiraˈlʲit͡sʲja, AS: admʹiralʹicʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. admirał m., admirałowa ż., admiralstwo n.

 przym. admiralski

Wiktionary


admiralicyjny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) rzad. związany z admiralicją

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. admirał mzw./mos.

Wiktionary


admiralski

→ admirał, np. flaga admiralska


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany ze stanowiskiem admirała, należący do admirała

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. admiralicja ż., admirał mzw./mos.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) admirałowy

Wiktionary


admiralstwo

tytuł, godność admirała


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) mar. urząd, godność admirała

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. admiralicja ż., admirałowa ż., admirał mos., admirałówna ż.

 przym. admiralski, admiralicyjny

Wiktionary


admirator

wielbiciel


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) przest. wielbiciel

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Dwudziestowieczny pisarz zyskał wielu admiratorów i naśladowców.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌadmʲiˈratɔr, AS: admʹirator

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. admiracja ż., admirowanie n.

:: fż. admiratorka ż.

 czas. admirować ndk.

 przym. admiracyjny

 przysł. admiracyjnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) wielbiciel, miłośnik

Wiktionary


admiratorka

kobieta admirująca (darząca podziwem) kogoś lub coś


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) przest. wielbicielka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. admiracja ż., admirowanie n.

:: fm. admirator mos.

 czas. admirować ndk.

 przym. admiracyjny

 przysł. admiracyjnie

Wiktionary


admirał

najwyższy stopień w marynarce wojennej; oficer mający ten stopień


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mar. najwyższy stopień (dowódca) w marynarce wojennej, równoważny stopniowi generała broni w armii lądowej, naczelny wódz floty;

 (1.2) mar. oficer mający stopień admirała (1.1)

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) ent. rusałka admirał, motyl z rodziny rusałkowatych

Wiktionary

Admirał (adm.) – wojskowy stopień oficerski w polskiej marynarce wojennej, odpowiadający generałowi w Wojskach Lądowych i Siłach Powietrznych. Jego odpowiedniki znajdują się także w marynarkach wojennych innych państw.

Wikipedia

Przykłady

 (1.2) A gdybyśmy wnieśli skargę w sprawie śmierci admirała Ozzela, sir?

 (2.1) Zasięg występowania admirała jest ogromny i rozciąga się na całej półkuli północnej.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: adˈmʲiraw, AS: admʹirau̯

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. admiralicja ż., admirałowa ż., admirałówna ż., admiralstwo n.

 przym. admiralski, admiralicyjny

Wiktionary

Synonimy:

 (2.1) rusałka admirał

Wiktionary


admirałostwo

admirał z małżonką


SJP.pl


admirałowa

małżonka admirała


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) żona admirała

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. admirał m., admirałówna ż., admiralicja ż., admiralstwo n.

 przym. admiralski

Wiktionary


admirałowy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z admirałem

przymiotnik dzierżawczy

 (2.1) należący do admirała

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) admiralski

Wiktionary


admirowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) przest. albo podn. podziwianie, uwielbianie kogoś lub czegoś

Wiktionary

Powiązane:

 czas. admirować ndk.

 rzecz. admiracja ż., admirator mos., admiratorka ż.

 przym. admiracyjny

Wiktionary


admirować

przestarzałe: podziwiać, uwielbiać kogoś lub coś


SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) przest. książk. podziwiać kogoś, uwielbiać go

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. admiracja ż., admirator mos., admiratorka ż., admirowanie n.

 przym. admiracyjny

 przysł. admiracyjnie

Wiktionary


admisja

dawniej: dopuszczenie do czegoś, zwłaszcza do jakiejś czynności prawnej; przyjęcie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. dopuszczenie; względy u kogoś

Wiktionary


admisyjny

→ admisja


SJP.pl

Patrz:

admisja

admitancja

przewodność czynna w równoległych układach elektrycznych R, L, C (rezystor, cewka, kondensator)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) fiz. wielkość fizyczna będąca odwrotnością impedancji, całkowita przewodność elektryczna w obwodach prądu przemiennego;

Wiktionary

Admitancja, drożność, przewodność elektryczna pozorna – wielkość fizyczna w obwodach prądu przemiennego, odwrotność impedancji:

Wikipedia

Synonimy:

 (1.1) przewodność pozorna, drożność; symbol. Y

Wiktionary


admitancyjny

→ admitancja


SJP.pl

Patrz:

admitancja

admonicja

przestarzałe: pouczenie, napomnienie, nagana, reprymenda


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. nagana

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌadmɔ̃ˈɲit͡sʲja, AS: admõńicʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. admonicyja ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) przygana, upomnienie, reprymenda

Wiktionary


admonicyja

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) śrpol. upomnienie

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌadmɔ̃ɲiˈt͡sɨja, AS: admõńicyi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. admonicja ż.

Wiktionary


adn

skrót od: Allgemeiner Deutscher Nachrichtendienst - agencja informacyjna byłej NRD


SJP.pl


adnominalny

w językoznawstwie:
1. łączący się z rzeczownikiem; przyrzeczownikowy;
2. przypadek adnominalny - przypadek, którym rządzi rzeczownik, np. dopełniacz: dom ojca


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) jęz. zob. przyrzeczownikowy.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) przyrzeczownikowy

Wiktionary


adnotacja

krótka, dodatkowa notatka, informacja; dopisek, przypis, przypisek


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) uwaga, dopisek, przypisek, notatka

 (1.2) inform. w Javie: metadane dodawane na poziomie kodu źródłowego do klas, metod, zmiennych, pakietów i parametrów

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Urzędniczka zrobiła adnotację na dole strony.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌadnɔˈtat͡sʲja, AS: adnotacʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adnotowanie n.

 czas. adnotować ndk.

Wiktionary


adnotacyjny

przymiotnik

 (1.1) związany z adnotacją; mający charakter adnotacji, przypisu

Wiktionary


adnotowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) pisanie adnotacji

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adnotacja ż.

 czas. adnotować ndk.

Wiktionary


adnotować

pisać notatki, przypisy, dodatkowe uwagi


SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) pisać adnotacje, notatki, uwagi, przypisy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adnotacja ż., adnotowanie n.

Wiktionary


adnumeratywny

operator adnumeratywny - leksem niesamodzielny składniowo, tworzący związek z liczebnikiem, np. ponad, niespełna, około; przyliczebnik


SJP.pl


adobe

[czytaj: edołbi] amerykańskie przedsiębiorstwo komputerowe, producent oprogramowania graficznego


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) archit. bud. suszona na słońcu, niewypalana cegła

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • adobe – cegła suszona na słońcu
  • Adobe Inc. – producent oprogramowania

Wikipedia

Synonimy:

 (1.1) glinobitka

Wiktionary


adolescencja

wiek młodzieńczy, młodość


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) wiek młodzieńczy;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) (…) na studia idą ludzie najczęściej dziewiętnastoletni, czyli będący w okresie późnej adolescencji.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adolescent mos.

 przym. adolescencyjny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) dojrzewanie, dorastanie

Wiktionary


adolescencyjny

→ adolescencja; młodzieńczy


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) książk. młodzieńczy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adolescencja ż., adolescent mos.

Wiktionary


adolescent

dorastający młodzieniec


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) dorastająca osoba

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌadɔˈlɛst͡sɛ̃nt, AS: adolescẽnt

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adolescencja ż.

 przym. adolescencyjny

Wiktionary


adolescentka

→ adolescent


SJP.pl

Patrz:

adolescent

adoleskaria

stadium w rozwoju niektórych przywr, np. motylicy wątrobowej, kiedy cerkarie w wodzie tworzą osłonę przetrwalnikową


SJP.pl

Adoleskaria – typ metacerkarii (tj. larw przywr wnętrzniaków), których występowanie ograniczone jest wyłącznie do środowiska zewnętrznego.

Wikipedia


adolf

imię męskie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) pot. lekcew. Niemiec

Wiktionary

Adolf – imię męskie pochodzenia germańskiego. Wywodzi się od słów: "adal" – „szlachetny” oraz "wolf" – „wilk”. W Polsce imię to spotykane jest od XII–XIII w. Inne formy: Adulf, Odolf. Od tego imienia wywodzi się także imię Ado (Adon, Addo, Addon), będące jego zdrobnieniem.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Opyliłem dwóm adolfom wagon fajek.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Adolf mos., Adolfek mos.

Wiktionary


adolfa

imię żeńskie


SJP.pl

Adolfa – żeński odpowiednik imienia Adolf (o znaczeniu „szlachetny wilk”).

Adolfa imieniny obchodzi: 11 lutego, 14 lutego, 19 kwietnia, 17 czerwca, 8 lipca i 21 sierpnia.

Wikipedia


adolfek

zdrobnienie od: Adolf


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) zdrobniała, poufała forma męskiego imienia Adolf

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) A któż to jest ten mały dzidziuś w kaftaniku? • Toż to mały Adolfek, syn państwa Hitlerów!

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Adolf m., Adolfa ż., Adolfik m., adolf m., Dodek m.

 przym. Adolfowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) Adolfik, Dodek

Wiktionary


adolfik

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) zdrobn. od: Adolf

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Adolf mos., Adolfek mos.

Wiktionary


adolfina

imię żeńskie


SJP.pl

Adolfina – żeński odpowiednik (obok Adolfy) imienia Adolf.

Adolfina imieniny obchodzi: 9 lipca, na pamiątkę św. Adolfiny Diercks.

Wikipedia


adolfininy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Adolfiny lub z nią związany


SJP.pl


adolfiny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Adolfy lub z nią związany


SJP.pl


adolfostwo

Adolf z małżonką; Adolfowie


SJP.pl


adolfowie

Adolf z małżonką; Adolfostwo


SJP.pl


adolfowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Adolfa lub z nim związany


SJP.pl


adonai

jedno z zastępczych imion Boga występujące w Starym Testamencie, używane w liturgii żydowskiej (sporadycznie również w chrześcijańskiej) zamiast szczególnie czczonego imienia Jahwe; Adonaj


SJP.pl

Ad

Wikipedia


adonaj

jedno z zastępczych imion Boga występujące w Starym Testamencie, używane w liturgii żydowskiej (sporadycznie również w chrześcijańskiej) zamiast szczególnie czczonego imienia Jahwe; Adonai


SJP.pl


adoniasz

Adoniasz (?-970 p.n.e.), syn Dawida, zgładzony na rozkaz swego brata - Salomona, rywala do tronu Izraela


SJP.pl

Adoniasz (hebr. "אדוניה", "Panem jest Jah") (ur. po 1010 p.n.e. w Hebronie, zm. ok. 970 p.n.e.) – syn Dawida, króla Izraela i Judy. U schyłku życia ojca rywalizował o sukcesję ze swoim przyrodnim bratem Salomonem. Po śmierci ojca i objęciu rządów przez Salomona został na polecenie tego ostatniego stracony.

Wikipedia


adoniczny

wiersz adoniczny - wiersz w poezji antycznej używany w inwokacjach do Adonisa; wiersz adonijski


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) liter. w wersyfikacji: składający się z daktyla i trocheja (lub daktyli i trochejów)

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Adonis mos., adonis mos./mrz./mzw.

 przym. adonijski, Adonisowy, adonisowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) adonijski

Wiktionary


adonidyna

organiczny związek chemiczny występujący w miłku wiosennym, lek nasercowy


SJP.pl


adonijski

wiersz adonijski - wiersz w poezji antycznej używany w inwokacjach do Adonisa; wiersz adoniczny


SJP.pl


adonik

wiersz adonijski


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) liter. wiersz adoniczny (adonijski)

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Adonis mos., adonis mzw./mos./mrz.

 przym. adoniczny, adonijski

Wiktionary


adonis

piękny, zadbany mężczyzna nadskakujący kobietom


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) przen. książk. żart. lub iron. piękny, przystojny, zwykle młody mężczyzna przesadnie dbający o swoją urodę

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) ent. zob. modraszek adonis.

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy

 (3.1) bot. zob. miłek.

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Adonis – w mitologii greckiej ukochany bogini Afrodyty
  • Adonis (miłek) – rodzaj roślin z rodziny jaskrowatych
  • Adonis – najstarsze znane żyjące drzewo Europy
  • Adonis – planetoida o numerze katalogowym 2101
  • Adonis – poemat epicki Giambattisty Marina
  • Adonis – poemat Jeana de La Fontaine
  • Adonis (Ali Ahmad Sa’id Isbir) – poeta arabski
  • Adonis – grupa muzyczna
  • Adonis – gra komputerowa dla Commodore 64
  • Adonis – dawny zaścianek. Tereny, na których był położony, leżą obecnie na Białorusi, w obwodzie witebskim, w rejonie brasławskim
  • ADONIS – program do modelowania i zarządzania procesami biznesowymi
  • adonis żaglopłetwy (Acanthicus adonis) – gatunek ryby z rodziny zbrojnikowatych

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Łysy adonis już pochwycił białą jej rączkę i wyciskał na niej rumianych warg swych pieczęcie, oczy i policzki śmiały mu się z radości.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈdɔ̃ɲis, AS: adõńis

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Adonis mos., Adonie nmos., adonik mrz., adoniczność ż.

 przym. adonisowy, Adonisowy, adoniczny, adonijski

 przysł. adonijsko

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) przystojniak

 (3.1) miłek

Wiktionary


adonisowy

przymiotnik od: adonis


SJP.pl


adopciak

potocznie: adoptowane zwierzę


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) pot. adoptowany pies lub kot

Wiktionary


adopciny

żartobliwie: rocznica dnia adopcji zwierzęcia domowego


SJP.pl


adopcja

1. akt prawny dotyczący uznania cudzego dziecka za własne; przysposobienie, usynowienie; adoptacja;
2. przyjęcie obcego prawa za prawo obowiązujące w danym kraju;
3. dawniej: przyjęcie do rodu szlacheckiego


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) praw. prawne uznanie obcego dziecka za własne;

 (1.2) przygarnięcie zwierzęcia (np. bezdomnego, ze schroniska)

 (1.3) praw. przyjęcie przez jeden kraj prawa innego kraju

 (1.4) daw. przyjęcie do rodu, stanu rycerskiego itp.

Wiktionary

Adopcja (łac. "adoptio"), przysposobienie, usynowienie – forma przyjęcia do rodziny osoby obcej, stwarzająca stosunek podobny do pokrewieństwa. Jest to przybranie dziecka (często w wieku dziecięcym) za swoje.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Współcześnie w polskim prawie adopcja występuje pod nazwą przysposobienie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈdɔpt͡sʲja, AS: adopcʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adoptowanie n., adoptacja ż.

 czas. adoptować ndk., zaadoptować dk.

 przym. adopcyjny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) przysposobienie, usynowienie, adoptacja

Wiktionary


adopcjanizm

doktryna teologiczna z końca II wieku głosząca, że Chrystus stał się Synem Bożym dopiero w wyniku adopcji przez Boga


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) rel. pogląd teologiczny według którego Jezus nie był naturalnym Synem Bożym a został usynowiony dopiero po narodzinach lub po chrzcie w Jordanie albo tuż przed śmiercią;

Wiktionary

Adopcjanizm – zróżnicowany zespół poglądów teologicznych głoszących, że Jezus był tylko adoptowanym, a nie naturalnym Synem Bożym, zbliżony do monarchianizmu, przez Kościół katolicki uznany za herezję. Po raz pierwszy wystąpił u ebionitów, następnie w teologii antiocheńskiej (np. u Pawła z Samosaty), w VIII-wiecznej Hiszpanii i na XII-wiecznym Zachodzie. W XVI i XVII w. poglądy adopcjanistyczne przyjęli Bracia Polscy (m.in. Szymon Budny i Faust Socyn).

Wikipedia


adopcyjny

przymiotnik od: adopcja


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) związany z adopcją, dotyczący adopcji

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Pierwszy w Polsce prototypowy ośrodek adopcyjny powstał w 1960 roku.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adopcja ż., adoptowanie n., adoptacja ż.

 czas. adoptować ndk. dk.

Wiktionary


adoptacja

w prawie: akt prawny, na mocy którego adoptowane dziecko nabywa praw do nazwiska i do dziedziczenia; przysposobienie, usynowienie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) praw. adopcja, usynowienie

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adopcja ż., adoptowanie n., zaadoptowanie n.

 czas. adoptować ndk., zaadoptować dk.

 przym. adopcyjny

Wiktionary


adoptowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) dokonywanie lub dokonanie adopcji

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Adoptowanie dziecka stało się momentem przełomowym w ich życiu.

 (1.1) Adoptowanie psa z tego schroniska nic nie kosztuje.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌadɔptɔˈvãɲɛ, AS: adoptovãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adopcja ż., adoptacja ż.

 czas. adoptować ndk./dk., zaadoptować dk.

 przym. adopcyjny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) adopcja

Wiktionary


adoptować

dokonywać (dokonać) adopcji


SJP.pl

czasownik przechodni dwuaspektowy

 (1.1) dokonywać / dokonać adopcji

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Na żądanie adoptowanego i za zgodą adoptującego sąd opiekuńczy orzeka, że adoptowany będzie nosił nazwisko dwuczłonowe – złożone z jego dotychczasowego nazwiska i nazwiska osoby go adoptującej.

 (1.1) Po roku adoptowali dziewczynkę.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌadɔpˈtɔvat͡ɕ, AS: adoptovać

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adopcja ż., adoptacja ż., adoptowanie n.

 czas. zaadoptować dk.

 przym. adopcyjny

Wiktionary


adoracja

1. uwielbienie, podziwianie, wyrażane w widoczne dla innych lub adorowanej osoby sposób;
2. w religii: oddawanie czci Bogu lub świętym


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) książk. zachwyt kimś wyrażany w taki sposób, aby ten ktoś to widział

 (1.2) rel. ceremonia oddawania czci Bogu lub świętym

 (1.3) szt. rel. motyw w sztuce religijnej przedstawiający oddawanie czci nowo narodzonemu Chrystusowi

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • okazywanie uwielbienia, zachwytu, podziwu; przejawy czci
  • w religiach: ceremonialne oddawania czci Bogu
    • Adoracja Najświętszego Sakramentu
    • Wieczysta adoracja
  • Adoracja Dzieciątka – obraz Stephana Lochnera
  • Adoracja Dzieciątka – obraz Hieronima Boscha
  • Adoracja Dzieciątka Jezus – dzieło anonimowego artysty, zwanego Mistrzem Ołtarza z Trzeboni
  • Adoracja Dzieciątka przez Trzech Króli (Adoracja Dzieciątka) – obraz anonimowego artysty
  • Adoracja Dzieciątka – obraz Lorenza Lotta
  • Adoracja Mistycznego Baranka (Ołtarz Gandawski)
  • Adoracja Pasterzy – obraz Domenica Ghirlandaia
  • Adoracja Chrystusa – instalacja Jacka Markiewicza

Wikipedia

Przykłady

 (1.2) Panie z sodalicji mariańskiej poszły na adorację eucharystyczną.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌadɔˈrat͡sʲja, AS: adoracʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adorator mos., adorant mos., adoratorka ż., adorowanie n.

 czas. adorować ndk.

 przym. adoracyjny

Wiktionary


adoracyjność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest adoracyjne; cecha tych, którzy są adoracyjni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. adoracyjny

 przysł. adoracyjnie

Wiktionary


adoracyjny

przymiotnik od: adoracja


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z adorowaniem kogoś lub czego

 (1.2) rel. związany z adoracją Najświętszego Sakramentu, używany podczas adoracji

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) Czuwanie będzie miało charakter adoracyjny.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adoratorka ż., adorowanie n., adorator mos., adoracja ż., adoracyjność ż.

 czas. adorować ndk.

Wiktionary


adorant

w malarstwie i rzeźbie: postać (najczęściej wyobrażająca fundatora) ze złożonymi rękami w geście uwielbienia (adoracji), klęcząca u stóp Chrystusa lub Marii


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) szt. rel. w sztuce sakralnej postać klęcząca u stóp Chrystusa lub Maryi w geście uwielbienia;

Wiktionary

Adorant – w malarstwie lub rzeźbie sakralnej postać klęcząca u stóp postaci Jezusa Chrystusa lub Marii, składająca ręce w geście uwielbienia, czyli adoracji.

Najczęściej w tej postaci można się dopatrzeć fundatora dzieła. W ikonografii chrześcijańskiej element ten pojawia się w okresie sztuki bizantyjskiej.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. adoratorka ż., adorowanie n., adorator mos., adoracja ż.

 czas. adorować

Wiktionary


adorator

książkowo: mężczyzna zabiegający o względy kobiety; amant, wielbiciel, uwodziciel


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mężczyzna zabiegający o względy drugiej osoby

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nasza nowa praktykantka jest zawsze otoczona przez grono adoratorów.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌadɔˈratɔr, AS: adorator

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adoracja ż., adorowanie n., adorant m.

:: fż. adoratorka ż.

 czas. adorować ndk.

 przym. adoracyjny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) amant, konkurent, uwodziciel, wielbiciel; pot. absztyfikant

Wiktionary


adoratorka

1. książkowo: kobieta zabiegająca o względy mężczyzny; amantka, wielbicielka, uwodzicielka;
2. członkini katolickiego zgromadzenia zakonnego: Zgromadzenie Sióstr Adoratorek Krwi Chrystusa


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) forma żeńska od: adorator

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Naiwna ziemska adoratorka nie powinna była zapuszczać żurawia w jego przeszłość.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌadɔraˈtɔrka, AS: adoratorka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adoracja ż., adorowanie n., adorant m.

:: fm. adorator m.

 czas. adorować ndk.

 przym. adoracyjny

Wiktionary


adoratorki

1. książkowo: kobieta zabiegająca o względy mężczyzny; amantka, wielbicielka, uwodzicielka;
2. członkini katolickiego zgromadzenia zakonnego: Zgromadzenie Sióstr Adoratorek Krwi Chrystusa


SJP.pl


adorno

Theodor Adorno (właściwie Theodor Wiesengrund) (1903-69), niemiecki filozof, socjolog i muzykolog


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Antoniotto de Botta-Adorno – włoski wojskowy.
  • Omar Adorno − portorykański bokser, olimpijczyk
  • Theodor Adorno (właśc. Theodor Ludwig Wiesengrund) – niemiecki filozof, socjolog, teoretyk muzyki i kompozytor.

Wikipedia


adornowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) daw. ozdabianie

 (1.2) daw. powiększanie, uzupełnianie

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌadɔrnɔˈvãɲɛ, AS: adornovãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adornacja ż.

 czas. adornować ndk.

Wiktionary


adornować

dawniej:
1. upiększać, dekorować, zdobić;
2. powiększać, uzupełniać


SJP.pl

czasownik przechodni dwuaspektowy

 (1.1) daw. ozdabiać, dekorować; ozdobić, udekorować

 (1.2) daw. powiększać, uzupełniać; powiększyć, uzupełnić

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌadɔrˈnɔvat͡ɕ, AS: adornovać

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adornowanie n., adornacja ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ozdabiać/ozdobić, przyozdabiać/przyozdobić, dekorować/udekorować, upiększać/upiększyć

Wiktionary


adorowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) uwielbianie kogoś, zachwycanie się kimś, otaczanie kogoś uwielbieniem

 (1.2) rel. oddawanie czci Bogu lub obiektom kultu religijnego

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Myślę, że Krzyśkowi w końcu znudzi się adorowanie Basi.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌadɔrɔˈvãɲɛ, AS: adorovãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adoracja ż., adorant m., adorator m., adoratorka ż.

 czas. adorować ndk.

 przym. adoracyjny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) adoracja

Wiktionary


adorować

1. starać się o czyjeś względy, zachwycać się kimś lub czymś; admirować;
2. oddawać cześć religijną


SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) uwielbiać kogoś, zachwycać się kimś, otaczać go uwielbieniem

 (1.2) rel. oddawać cześć Bogu lub obiektom kultu religijnego

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) Proszę księdza, mam takie jedno pytanko, jak adoruje się Najświętszy Sakrament?

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌadɔˈrɔvat͡ɕ, AS: adorovać

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adoracja ż., adorowanie n., adorator m., adoratorka ż., adorant m.

 przym. adoracyjny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) emablować, wielbić, ubóstwiać

 (1.2) czcić

Wiktionary


adp

[czytaj: a-de-pe] adenozynodifosforan


SJP.pl


adra

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) jaśniejsza lub ciemniejsza żyła na kamieniu albo na drzewie, naturalna lub sztuczna

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Adra – arabskie imię żeńskie
  • Adra – wieś w Estonii, w prowincji Harju, w gminie Harku
  • Adra – gmina w Hiszpanii, w prowincji Almería, w Andaluzji
  • Adra – miasto w Syrii w muhafazie Damaszek

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. adrowanie n.

 czas. adrować

Wiktionary


adrar

1. miasto i oaza w środkowej Algierii;
2. pustynny płaskowyż w Mauretanii


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Adrar – miasto w Algierii
  • Adrar – prowincja Algierii
  • Adrar – masyw górski w Algierii
  • Adrar Afao – szczyt górski w Algierii
  • Adrar – płaskowyż w północnej Mauretanii
  • Adrar – region Mauretanii
  • Adrar des Iforas – płaskowyż w północno-wschodnim Mali

Wikipedia


adrastea

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) astr. jeden z księżyców Jowisza;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Adrastea – nimfa, opiekunka gór, bogini sprawiedliwości, piastunka Zeusa.
  • Nazwa Adrastea była stosowana, zwłaszcza przez orfików, jako zamiennik lub przydomek takich bóstw jak Rea, Kybele, Ananke, Nemezis, Dike.
  • Adrastea – księżyc Jowisza
  • (239) Adrastea – planetoida

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Adrastea jest najmniejszym z czterech wewnętrznych księżyców Jowisza.

Wiktionary


adrenalina

hormon, mediator układu nerwowego należący do katecholamin, wytwarzany przez rdzeń nadnerczy i zakończenia włókien pozazwojowych współczulnego układu nerwowego; suprarenina


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) fizj. hormon wydzielany w sytuacjach zagrożenia i stresu;

Wiktionary

Adrenalina, epinefryna – organiczny związek chemiczny, hormon zwierzęcy i neuroprzekaźnik katecholaminowy wytwarzany przez gruczoły dokrewne pochodzące z grzebienia nerwowego (rdzeń nadnerczy, ciałka przyzwojowe, komórki C tarczycy) i wydzielany na zakończeniach włókien współczulnego układu nerwowego.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Skoki na bungee podwyższają poziom adrenaliny w organizmie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌadrɛ̃naˈlʲĩna, AS: adrẽnalʹĩna

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) epinefryna

Wiktionary


adrenalinowy

→ adrenalina


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) biochem. związany z adrenaliną, dotyczący działania adrenaliny

Wiktionary

Patrz:

adrenalina

adrenergiczny

w fizjologii: działający dzięki adrenalinie lub noradrenalinie


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) farm. zawierający lub wydzielający adrenalinę

Wiktionary


adrenokortykotropina

hormon wytwarzany przez przedni płat przysadki; kortykotropina; ACTH


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) fizj. hormon pobudzający korę nadnerczy do wytwarzania przez nią hormonów

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Adrenokortykotropina jest kluczowym hormonem w układzie podwzgórze-przysadka-nadnercza, który reguluje wiele procesów fizjologicznych, zwłaszcza w odpowiedzi na stres.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. adrenokortykotropowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) kortykotropina, hormon adrenokortykotropowy, skr. ACTH

Wiktionary


adrenokortykotropowy

→ adrenokortykotropina


SJP.pl

Patrz:

adrenokortykotropina

adres

1. określenie miejsca zamieszkania;
2. ciąg znaków kierujący na czyjąś stronę w sieci komputerowej;
3. dokładnie określone miejsce przechowywania danych w pamięci elektronicznej


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) poczt. urz. informacje o tym, gdzie znajduje się jakiś budynek lub gdzie ktoś mieszka

 (1.2) inform. numer komórki pamięci komputera

 (1.3) inform. ciąg znaków identyfikujący urządzenie, konto E-mail, stronę WWW itp. w sieci komputerowej, w szczególności w Internecie

 (1.4) przest. zbiorowa petycja do władz lub jej wysokiego przedstawiciela

 (1.5) daw. zręczność, spryt

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • adres pocztowy (poczty tradycyjnej)
  • adres poczty elektronicznej
  • adres elektroniczny (termin prawniczy)
  • adres strony internetowej (URL)
  • adres IP (w sieciach komputerowych, w Internecie)
  • adres pamięci (w pamięci komputerowej)
  • adres fizyczny (pamięci fizycznej komputera, karty sieciowej)
  • MAC adres (adres fizyczny karty sieciowej)
  • adres bezwzględny (w pamięci komputerowej, w arkuszu kalkulacyjnym, w systemie plików, w Internecie)
  • adres jako pismo polityczne
  • adres hołdowniczy

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Wstaję i ruszam w drogę zgodnie z adresem, który na szczęście zanotowałam, sporządzając dokładny szkic ze strzałkami.

 (1.1) Poprosiłem o adres firmy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈadrɛs, AS: adres

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adresant mos., adresantka ż., adresat mos., adresatka ż., adresarka ż., adresograf mrz., adresografia ż., adresówka ż., adresowanie n., zaadresowanie n., adresatywność ż., adresacja ż., adresowalność ż.

:: zdrobn. adresik mrz.

 czas. adresować ndk., zaadresować dk.

 przym. adresowy, adresatywny

 przyim. pod adresem

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) miejsce stałego pobytu, miejsce zamieszkania

Wiktionary


adresacja

w informatyce: przydzielanie adresu IP


SJP.pl


adresant

osoba wysyłająca list; nadawca


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) ten, kto wysyła przekaz, wiadomość, list, itp.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Adresantem tej wiadomości jest lokalna administracja.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adres mrz., adresat mos., adresatka ż.

:: fż. adresantka ż.

 czas. adresować, zaadresować

 przym. adresowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nadawca

Wiktionary


adresantka

→ adresant


SJP.pl

Patrz:

adresant

adresarka

maszyna do drukowania adresów na przesyłkach


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) techn. maszyna do drukowania adresów na masowych przesyłkach;

Wiktionary

Adresarka, adrema, adresograf, adresator, maszyna adresująca – maszyna do drukowania krótkich tekstów (zwykle adresów) na masowych przesyłkach.

W klasycznej wersji teksty do nadrukowania wytłaczane były na metalowych płytkach (cynkowych lub aluminiowych), wybieranych w adresarce ze specjalnego podajnika. W najnowszych rozwiązaniach jest to rodzaj sterowanej komputerem drukarki typu "heavy duty".

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌadrɛˈsarka, AS: adresarka

Wiktionary

Powiązane:

 czas. adresować

 rzecz. adresik mrz., zaadresowanie n., adres, adresowanie

Wiktionary


adresat

odbiorca;
1. osoba, do której jest adresowany list, przesyłka itp.;
2. grupa osób, określone środowisko, do którego kierowana jest wypowiedź, utwór literacki, filmowy itp.


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) poczt. osoba, do której ktoś wysyła list, przesyłkę itp.

 (1.2) osoba, do której ktoś kieruje słowa, dla której jest przeznaczony jakiś utwór, odezwa itp.

Wiktionary

Adresat (od fr. "adresse" – adres) – podmiot wskazany przez nadawcę jako odbiorca przesyłki pocztowej lub kwoty pieniężnej określonej w przekazie pocztowym. Osoba, do której ktoś wysyła list, przesyłkę, kartkę pocztową; odbiorca.

Aby przesyłka pocztowa dotarła do adresata, musi zostać opatrzona jego adresem pocztowym. Polski urzędowy wzór adresowania zawiera: imię i nazwisko adresata lub nazwę instytucji, ulicę, numer budynku, numer mieszkania, miejscowość zamieszkania oraz kod pocztowy.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) List został dostarczony do adresata.

 (1.2) Adresatami tego utworu są wszyscy Polacy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈdrɛsat, AS: adresat

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adres m., adresowanie n.

:: fż. adresatka ż.

 czas. adresować ndk., zaadresować dk.

 przym. adresowy

Wiktionary


adresatka

odbiorczyni;
1. kobieta, do której jest adresowany list, przesyłka itp.;
2. kobieta, do której coś jest skierowane, np. film, wypowiedź, projekt


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta, do której coś jest adresowane

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Śliczne córki nauczyciela śpiewały do wtóru ojcowskim skrzypkom. Starszej, Pelagii, przelotnej sympatii (bo czołową adresatką „tęsknot” gimnazjalistów była panna Olimpia Drwęska, o iście olimpijskiej urodzie), wpisał 19-letni Janek w imionnik dwa wiersze „Bądź silną i mężną”, „Bądź Polką”.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌadrɛˈsatka, AS: adresatka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adres m., adresowanie n.

:: fm. adresat m.

 czas. adresować ndk., zaadresować dk.

 przym. adresowy

Wiktionary


adresatywny

dotyczący bezpośrednio adresata, np. forma adresatywna


SJP.pl


adresik

zdrobnienie od: adres


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od: adres

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adres m., adresat mos., adresatka ż., adresarka ż., adresówka ż., adresowalność ż., adresowanie n., zaadresowanie n., adresatywność ż., adresacja ż.

 czas. adresować ndk., zaadresować dk.

 przym. adresowy, adresatywny

Wiktionary


adresograf

urządzenie do drukowania adresów; adresarka


SJP.pl


adresografia

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) techn. metoda nadrukowywania adresów na przesyłkach

 (1.2) dział przedsiębiorstwa zajmujący się gromadzeniem danych adresowych osób i instytucji

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) Dział adresografii musi dbać o poprawność danych adresowych.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adres mrz.

Wiktionary


adresomania

mania składania adresów (pism zbiorowych wystosowanych do władz lub osób wybitnych, zajmujących wysokie stanowisko)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) przest. mania składania adresów (zbiorowych petycji do władz lub jej wysokich przedstawicieli)

Wiktionary


adresowalność

→ adresowalny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest adresowalne

Wiktionary

Patrz:

adresowalny

Powiązane:

 przym. adresowalny

 przysł. adresowalnie

 rzecz. zaadresowanie n., adres mrz., adresowanie n., adresik mrz.

Wiktionary


adresowalny

specjalny, zindywidualizowany, np. reklamy adresowalne


SJP.pl


adresowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) umieszczanie adresu na liście lub innej przesyłce

 (1.2) przen. odnoszenie, kierowanie czegoś do jakiejś osoby lub podmiotu

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌadrɛsɔˈvãɲɛ, AS: adresovãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. zaadresowanie n., adres m., adresik m., adresówka ż., adresarka ż., adresat m., adresatka ż., adresowalność ż.

 czas. adresować ndk., zaadresować dk.

 przym. adresowy

Wiktionary


adresować

1. wpisywać adres
2. kierować do kogoś wypowiedź, utwór literacki, filmowy itp.


SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany

 (1.1) umieszczać adres na liście, przesyłkę

 (1.2) odnosić się, zwracać się do określonej osoby lub grupy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Poczta apeluje: podpisuj się swoim prawdziwym imieniem i nazwiskiem oraz prawidłowo adresuj listy.

 (1.2) Obejrzymy sztukę, która – choć adresowana do młodych widzów – dorosłym pójdzie w pięty!

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌadrɛˈsɔvat͡ɕ, AS: adresovać

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adresant mos., adresik mrz., adres m., adresat m., adresatka ż., adresówka ż., adresarka ż., adresowanie n., zaadresowanie n.

 czas. zaadresować dk.

 przym. adresowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) kierować, zwracać się

Wiktionary


adresownik

notes do zapisywania adresów


SJP.pl


adresowo-wysyłkowy

związany z adresowaniem, jak i wysyłką (np. adresowo-wysyłkowe usługi)


SJP.pl


adresowy

związany z adresem, dotyczący adresu


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) dotyczący adresu, związany z adresem

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌadrɛˈsɔvɨ, AS: adresovy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adresant mos., adresik mrz., adresatka ż., zaadresowanie n., adres m., adresowanie n., adresat mos., adresówka ż.

 czas. adresować ndk.

Wiktionary


adresówka

1. mały identyfikator zwierzęcia domowego, doczepiany do obroży;
2. środowiskowo: firmowa pieczątka z adresem


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mały identyfikator z imieniem zwierzęcia domowego (psa, kota, rzadziej fretki), adresem zamieszkania i/lub numerem telefonu jego opiekuna doczepiany do obroży zwierzęcia

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Adresówka pomaga w identyfikacji zwierzęcia w razie jego zaginięcia.

 (1.1) Psy bez adresówek trafiają do schronisk (…). Wielu takich sytuacji można uniknąć poprzez prosty system: zawieszka przy obroży.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌadrɛˈsufka, AS: adresufka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adres m., adresat m., adresatka ż., zaadresowanie n., adresowanie n., zaadresowanie n.

:: zdrobn. adresik m.

 czas. adresować ndk., zaadresować dk.

 przym. adresowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) zawieszka

Wiktionary


adret

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) geogr. stok góry lub wzgórza będący bardziej nasłoneczniony w stosunku do przeciwnego stoku tego samego wzniesienia bądź pasma górskiego;

Wiktionary

Adret ("dosłoneczny stok") – termin geograficzny określający stok góry lub wzgórza będące bardziej nasłonecznione w stosunku do przeciwnego stoku tego samego wzniesienia bądź pasma górskiego. Na półkuli północnej są to stoki południowe (eksponowane na południe), natomiast na półkuli południowej – północne (eksponowane na północ).

Wikipedia

Synonimy:

 (1.1) stok dosłoneczny

Wiktionary


adria

tkanina wełniana


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rodzaj tkaniny wełnianej;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Adria – miasto we Włoszech
  • Adria – imię żeńskie, zdrobnienie imion Adriana, Adrianna
  • adria – tkanina wełniana
  • Adria – lokal w Warszawie otwarty w 1931
  • Adria – dawne kina w Łodzi
  • Adria – kinoteatr w Bydgoszczy
  • Adria Airways – słoweńskie narodowe linie lotnicze, należące do sojuszu Star Alliance
  • Adria Mobil – słoweńskie przedsiębiorstwo produkujące przyczepy kempingowe i samochody typu kamper
  • Wielka Adria – kontynent znajdujący się pod Europą
  • SMS „Adria” – nazwa austro-węgierskich okrętów

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. Adria ż., Adriatyk mrz.

 przym. adriatycki

Wiktionary


adrian

imię męskie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.;

forma rzeczownika.

 (2.1) D. lm. od: Adriana

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Adrian – imię męskie
  • „Adrian” – fabryka rajstop w Zgierzu
  • Adrian – typ francuskich hełmów
  • Adrian – wieś w Rumunii, w okręgu Marusza, w gminie Gurghiu
  • Adrian – patriarcha moskiewski i całej Rusi
  • Adrian (ur. 1952) – duchowny prawosławny w jurysdykcji Patriarchatu Konstantynopolitańskiego
  • Adrian (1951-2005) – zwierzchnik Rosyjskiej Prawosławnej Cerkwi Staroobrzędowej
  • Adrian (ur. 1943) – biskup Kościoła Prawosławnego Ukrainy
  • Adrian (ur. 1951) – rosyjski biskup prawosławny
  • Adrian – miasto w stanie Georgia, w hrabstwie Emanuel
  • Adrian – miasto w stanie Michigan, w hrabstwie Lenawee
  • Adrian – miasto w stanie Minnesota, w hrabstwie Nobles

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Spotkałem Adriana i umówiliśmy się na kręgle.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈadrʲjãn, AS: adrʹi ̯ãn

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Adrianowa ż.

:: fż. Adriana ż.

:: zdrobn. Adrianek m., Adek m., Aduś m.

Wiktionary


adriana

imię żeńskie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.;

forma rzeczownika.

 (2.1) D. i B. lp. od: Adrian

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Adriana (Adrianna) – imię żeńskie
  • Adriana – rodzaj roślin z rodziny wilczomleczowatych
  • Adriana – planetoida o numerze katalogowym 820

Wikipedia

Wymowa:

IPA: aˈdrʲjãna, AS: adrʹi ̯ãna

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz.

:: war. Adrianna ż.

:: zdrobn. Adrianka ż., Ada ż., Adusia ż., Adunia ż.

:: fm. Adrian mos.

 przym. przest. gwara. Adrianin, Adrianowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) war. Adrianna; zdrobn. Adrianka, Ada, Adusia, Adunia

Wiktionary


adrianeczek

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) zdrobn. od: Adrian

Wiktionary


adrianek

zdrobnienie od: Adrian (imię męskie)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) zdrobn. od: Adrian

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Adrian mos.

Wiktionary


adrianiny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Adriany lub z nią związany


SJP.pl


adrianna

imię żeńskie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.;

Wiktionary

Adrianna, Adriana – imię żeńskie; żeński odpowiednik imienia Adrian, które pojawiło się w średniowieczu. Pochodzi od męskiego imienia Hadrian lub Adrian, to znaczy "należący do miasta Hadrii" w Picenum (Włochy). Częściej – w formie Adrian – nadawano je chłopcom. Jako imię żeńskie w zapiskach po raz pierwszy znalazło się około 1350 roku.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Rodzice Adrianny dobrze o tym wiedzą, bo pozostają z nim w kontakcie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈdrʲjãnːa, AS: adrʹi ̯ã•na

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Adriana ż.

:: fm. Adrian mos.

:: zdrobn. Adrianka, Ada, Adusia, Adunia

Wiktionary


adrianniny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Adrianny lub z nią związany


SJP.pl


adrianopol

miasto w europejskiej części Turcji (turecka nazwa: Edirne)


SJP.pl


adrianopolski

→ Adrianopol (dawna nazwa Edirne, miasta w Turcji)


SJP.pl


adrianostwo

Adrian z małżonką; Adrianowie


SJP.pl


adrianowie

Adrian z małżonką; Adrianostwo


SJP.pl


adrianowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Adriana lub z nim związany


SJP.pl


adriatycki

→ Adriatyk


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący Adriatyku, związany z Adriatykiem (Morzem Adriatyckim)

Wiktionary

Patrz:

Adriatyk

Powiązane:

 rzecz. adria ż., Adriatyk mrz., Adria ż.

Wiktionary


adriatyk

Morze Adriatyckie; morze u południowych wybrzeży Europy


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. zob. Morze Adriatyckie.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Do Adriatyku uchodzą rzeki Pad i Neretwa.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈdrʲjatɨk, AS: adrʹi ̯atyk

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adria ż., Adria ż.

 przym. adriatycki

Wiktionary


adrowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) wykonywanie sztucznych adr, inkrustowanie wyrobów stolarskich drzewem lub metalem

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adra ż.

 czas. adrować ndk.

Wiktionary


adrować

czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) wykonywać sztuczne adry, inkrustować wyroby stolarskie drzewem lub metalem

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adra ż., adrowanie n.

Wiktionary


adryjański

przymiotnik

 (1.1) stpol. adriatycki

Wiktionary


adryjski

przymiotnik od: Adria (miasto we Włoszech)


SJP.pl


adscripticii

[czytaj: adskriptic-i-i] w średniowieczu poddani chłopi, którzy nie mogli opuścić ziemi bez zgody pana


SJP.pl


adsl

[czytaj: a-de-es-EL] skrót angielskiego: Asymmetric Digital Subscriber Line - odmiana technologii DSL, umożliwiająca asymetryczny dostęp do Internetu (przesył danych do użytkownika odbywa się z większą prędkością niż od użytkownika)


SJP.pl


adsorbat

substancja, która ulega adsorpcji


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. substancja ulegająca zagęszczeniu w procesie adsorpcji

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. absorbancja ż., absorbat mrz., absorbent mrz., absorber mrz., absorbowanie n., absorpcja ż., absorpcyjność ż., adsorbent mrz., adsorber mrz., adsorbowanie n., adsorpcja ż., desorber mrz., desorpcja ż., resorbowanie n., sorbat mrz., sorbent mrz., sorbowanie n., sorpcja ż., zaabsorbowanie n., zaadsorbowanie n., zabsorbowanie n., zresorbowanie n.

 czas. absorbować ndk., adsorbować ndk., resorbować ndk., sorbować ndk., zaabsorbować dk., zaadsorbować dk., zabsorbować dk., zresorbować dk.

 przym. absorbowalny, absorbujący, absorpcyjny, adsorbowalny, adsorpcyjny, desorpcyjny, sorpcyjny, zresorbowany

Wiktionary


adsorbent

substancja stała, na której powierzchni zachodzi adsorpcja


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. substancja, na której powierzchni zachodzi adsorpcja

Wiktionary

Adsorbent – ciało o bardzo rozwiniętej powierzchni, na której zachodzi proces polegający na powierzchniowym wiązaniu cząsteczek płynu (cieczy lub gazu) przez cząstki cieczy lub ciała stałego, zwany adsorpcją. Powoduje to zatężanie substancji rozcieńczonej (adsorbatu). Adsorbenty można podzielić według różnych cech:

Wikipedia

Wymowa:

IPA: atˈsɔrbɛ̃nt, AS: atsorbẽnt

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. absorbancja ż., absorbat mrz., absorbent mrz., absorber mrz., absorbowanie n., absorpcja ż., absorpcyjność ż., adsorbat mrz., adsorber mrz., adsorbowanie n., adsorpcja ż., desorber mrz., desorpcja ż., resorbowanie n., sorbat mrz., sorbent mrz., sorbowanie n., sorpcja ż., zaabsorbowanie n., zaadsorbowanie n., zabsorbowanie n., zresorbowanie n.

 czas. absorbować ndk., adsorbować ndk., resorbować ndk., sorbować ndk., zaabsorbować dk., zaadsorbować dk., zabsorbować dk., zresorbować dk.

 przym. absorbowalny, absorbujący, absorpcyjny, adsorbowalny, adsorpcyjny, desorpcyjny, sorpcyjny, zresorbowany

Wiktionary


adsorber

urządzenie przemysłowe wykorzystywane w procesie adsorpcji


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. urządzenie służące do oddzielania składników z mieszaniny gazowej lub ciekłej

Wiktionary

Adsorber – urządzenie służące do prowadzenia procesu adsorpcji.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. absorbancja ż., absorbat mrz., absorbent mrz., absorber mrz., absorbowanie n., absorpcja ż., absorpcyjność ż., adsorbat mrz., adsorbent mrz., adsorbowanie n., adsorpcja ż., desorber mrz., desorpcja ż., resorbowanie n., sorbat mrz., sorbent mrz., sorbowanie n., sorpcja ż., zaabsorbowanie n., zaadsorbowanie n., zabsorbowanie n., zresorbowanie n.

 czas. absorbować ndk., adsorbować ndk., resorbować ndk., sorbować ndk., zaabsorbować dk., zaadsorbować dk., zabsorbować dk., zresorbować dk.

 przym. absorbowalny, absorbujący, absorpcyjny, adsorbowalny, adsorpcyjny, desorpcyjny, sorpcyjny, zresorbowany

Wiktionary


adsorbowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) chem. fiz. skupianie, wiązanie cząsteczki cieczy lub gazu na powierzchni ciała stałego

Wiktionary

Powiązane:

 czas. adsorbować

 rzecz. absorbent mrz., adsorbat mrz., adsorbent mrz., adsorber mrz., adsorpcja ż.

 przym. adsorpcyjny

Wiktionary


adsorbować

wiązać cząstki cieczy lub gazu; dokonywać adsorpcji


SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) chem. wiązać cząsteczki cieczy lub gazu na powierzchni ciała stałego

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. absorbancja ż., absorbat mrz., absorbent mrz., absorber mrz., absorbowanie n., absorpcja ż., absorpcyjność ż., adsorbat mrz., adsorbent mrz., adsorber mrz., adsorbowanie n., adsorpcja ż., desorber mrz., desorpcja ż., resorbowanie n., sorbat mrz., sorbent mrz., sorbowanie n., sorpcja ż., zaabsorbowanie n., zaadsorbowanie n., zabsorbowanie n., zresorbowanie n.

 czas. absorbować ndk., resorbować ndk., sorbować ndk., zaabsorbować dk., zaadsorbować dk., zabsorbować dk., zresorbować dk.

 przym. absorbowalny, absorbujący, absorpcyjny, adsorbowalny, adsorpcyjny, desorpcyjny, sorpcyjny, zresorbowany

Wiktionary


adsorpcja

1. wiązanie cząsteczek cieczy lub gazu przez ciało stałe;
2. jeden z etapów infekcji wirusowej polegający na przylgnięciu wirusa do zewnętrznej strony błony komórkowej komórki żywiciela


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) chem. fiz. gromadzenie się substancji rozpuszczonych w cieczy lub obecnych w gazie na powierzchni ciała stałego lub cieczy;

Wiktionary

Adsorpcja – proces wiązania się cząsteczek, atomów lub jonów na powierzchni lub granicy faz fizycznych, powodujący lokalne zmiany stężenia. Adsorpcji nie należy mylić z absorpcją, która jest procesem wnikania do wnętrza fazy. Adsorpcję, absorpcję i wymianę jonową przyjęło się wspólnie nazywać procesami sorpcji.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Należy pamiętać, że adsorpcja jest zjawiskiem różnym od absorpcji, która polega na przenikaniu substancji z jednej fazy w głąb innej w procesie dyfuzji.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: atˈsɔrpt͡sʲja, AS: atsorpcʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. absorbancja ż., absorbat mrz., absorbent mrz., absorber mrz., absorbowanie n., absorpcja ż., absorpcyjność ż., adsorbat mrz., adsorbent mrz., adsorber mrz., adsorbowanie n., desorber mrz., desorpcja ż., resorbowanie n., sorbat mrz., sorbent mrz., sorbowanie n., sorpcja ż., zaabsorbowanie n., zaadsorbowanie n., zabsorbowanie n., zresorbowanie n.

 czas. absorbować ndk., adsorbować ndk., resorbować ndk., sorbować ndk., zaabsorbować dk., zaadsorbować dk., zabsorbować dk., zresorbować dk.

 przym. absorbowalny, absorbujący, absorpcyjny, adsorbowalny, adsorpcyjny, desorpcyjny, sorpcyjny, zresorbowany

Wiktionary


adsorpcyjność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest adsorpcyjne

Wiktionary

Powiązane:

 przym. adsorpcyjny

 przysł. adsorpcyjnie

Wiktionary


adsorpcyjny

→ adsorpcja


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) chem. związany z adsorpcją, dotyczący adsorpcji

Wiktionary

Patrz:

adsorpcja

Powiązane:

 rzecz. adsorpcyjność ż., absorbancja ż., absorbat mrz., absorbent mrz., absorber mrz., absorbowanie n., absorpcja ż., absorpcyjność ż., adsorbat mrz., adsorbent mrz., adsorber mrz., adsorbowanie n., adsorpcja ż., desorber mrz., desorpcja ż., resorbowanie n., sorbat mrz., sorbent mrz., sorbowanie n., sorpcja ż., zaabsorbowanie n., zaadsorbowanie n., zabsorbowanie n., zresorbowanie n.

 czas. absorbować ndk., adsorbować ndk., resorbować ndk., sorbować ndk., zaabsorbować dk., zaadsorbować dk., zabsorbować dk., zresorbować dk.

 przym. absorbowalny, absorbujący, absorpcyjny, adsorbowalny, desorpcyjny, sorpcyjny, zresorbowany

Wiktionary


adstrat

rodzaj języka, z którego bierze się zapożyczenia w państwach wielojęzycznych


SJP.pl


adstryngencja

Adstryngencja – miara skłonności garbnika do wiązania się z białkiem skóry. Są to właściwości ściągające, charakterystyczne dla garbników roślinnych. Inaczej powinowactwo chemiczne garbnika do skóry.

Garbniki, które posiadają małą adstryngencję przenikają powoli przez splot włókien, w przypadku dużej adstryngencji garbniki szybko wiążą się z białkiem i nie przenikają w głąb splotu kolagenowego. Wartość adstryngencji zależy od stopnia jego stężenia, jego ładunku elektrycznego danej skóry.

Wikipedia


adsubstantywny

operator adsubstantatywny - leksem mający cechy właściwe liczebnikom, jednak wchodzący w związki z przyimkami w wyrażeniach przyimkowych, np. tuż, zaraz, gdzieś; przywyrazek


SJP.pl


adua

miasto w Etiopii


SJP.pl

Zobacz też: Adua (wulkan).

Adua (także: Adowa, Adwa, Aduwa) – miasto w północnej Etiopii, w prowincji Tigraj (dawna nazwa Tigre), na wysokości 2000 m n.p.m. Była stolica Etiopii. Liczy ok. 25 tys. mieszkańców (1994). Ośrodek okręgu o rolniczym charakterze.

Wikipedia


aduański

przymiotnik od: Adua (miasto w Etiopii)


SJP.pl


adukat

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) gw-pl|Małopolska,Bukowina,Huculszczyzna, Spisz. adwokat

Wiktionary


adular

przezroczysty, bezbarwny minerał, odmiana ortoklazu, nazwa pochodząca od gór Adula w Alpach gdzie został znaleziony


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) miner. minerał z grupy krzemianów;

Wiktionary

Nie mylić z: Adumar.

Adular – minerał z grupy krzemianów, przezroczysta i bezbarwna odmiana skalenia potasowego. Należy do minerałów rzadkich.

Nazwa pochodzi od gór Adula w Alpach (okolice Przełęczy Św. Gotarda w Szwajcarii).

Wikipedia

Wymowa:

IPA: aˈdular, AS: adular

Wiktionary


adularowy

→ adular


SJP.pl

Patrz:

adular

adulator

dawniej: pochlebca


SJP.pl


adulterium

dawniej: cudzołóstwo, czyli stosunek płciowy z cudzą żoną lub cudzym mężem


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) daw. cudzołóstwo

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Bezsprzecznie hrabia dopuszczał się adulteriów, a ona cierpiała, nie wiedząc, co począć.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) cudzołóstwo, zdrada

Wiktionary


adultyzm

[czytaj: adultyzm lub edoltyzm] dyskryminacja młodych ze względu na wiek


SJP.pl

Ad

Wikipedia


aduś

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) zdrobn. od: Adrian

Wiktionary


adv.

skrót od: adverbium (w językoznawstwie: przysłówek)


SJP.pl


adverbium

w językoznawstwie: przysłówek; adwerbium


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) gram. przysłówek

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adwerbium n.

 przym. adwerbialny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) przysłówek, war. adwerbium

Wiktionary


advocaat

[czytaj: adwokat] gęsty likier z żółtek, cukru, śmietany i aromatu waniliowego; advocat, adwokat, ajerkoniak, jajecznik


SJP.pl

Advocaat [wym. adwokat], adwokat – holenderski likier o dużej lepkości, którego głównymi składnikami są jajka, cukier i brandy. Trunek został wynaleziony przez Holendra Eugena Verpoortena w Heinsbergu (dzisiejsza Nadrenia Północna-Westfalia). Produkowany z brandy o niskiej mocy (15-25%), cukru lub miodu, żółtek jaj, śmietany (lub skondensowanego mleka) oraz aromatu waniliowego. Najbardziej znanymi producentami advocaatu są Bols, DeKuyper i Verpoorten.

Wikipedia


advocat

[czytaj: adwokat] gęsty likier z żółtek, cukru, śmietany i aromatu waniliowego; advocaat, adwokat, ajerkoniak, jajecznik


SJP.pl


adw.

skrót

 (1.1) = adwokat

 (1.2) = adwokacki

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Pozew przeciwko oskarżonemu wniósł adw. Jerzy Kwaśniewski.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) mec.

Wiktionary


adwaita

koncepcja monistycznej filozofii indyjskiej, według której dusza indywidualna tworzy nierozerwalną całość z brahmanem, a świat widzialny jest tylko jego odbiciem; adwajta


SJP.pl


adwajta

koncepcja monistycznej filozofii indyjskiej, według której dusza indywidualna tworzy nierozerwalną całość z brahmanem, a świat widzialny jest tylko jego odbiciem; adwaita


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) monistyczny kierunek wedanty;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Także koncepcję adwajty, według której Bóg i świat "nie są dwoma" (adwajta) uważa za zgodną z chrześcijańską wizją stworzenia.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. war. adwajtawedanta ż., war. adwaita ż.

Wiktionary


adware

[czytaj: adłer] rodzaj oprogramowania utrzymywanego z reklam


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) inform. oprogramowanie rozpowszechniane za darmo, którego producent otrzymuje wynagrodzenie za wyświetlanie reklam zlecanych przez sponsorów;

 (1.2) inform. rodzaj szkodliwego oprogramowania, które w natrętny sposób wyświetla niepożądane przez odbiorcę reklamy;

Wiktionary

Adware (oprogramowanie reklamowe) – sposób dystrybucji oprogramowania. Adware jest oprogramowaniem rozpowszechnianym za darmo, którego producent otrzymuje wynagrodzenie za wyświetlanie reklam zlecanych przez sponsorów.

Mianem "adware" określa się również rodzaj szkodliwego oprogramowania, które w natrętny sposób wyświetla niepożądane przez odbiorcę reklamy.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. adware'owy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1-2) oprogramowanie reklamowe

Wiktionary


adwekcja

napływ przemieszczających się poziomo mas powietrza atmosferycznego nad określone obszary, będący jedną z przyczyn zmian pogody


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) meteorol. poziomy ruch mas powietrza o innych właściwościach niż powietrze uprzednio zalegające;

 (1.2) fiz. w mechanice płynów: unoszenie substancji przez przepływający płyn, tak że prędkość unoszonej substancji jest równa prędkości przepływającego płynu;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • adwekcja w mechanice płynów,
  • adwekcja w meteorologii.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. adwekcyjny

Wiktionary


adwekcyjny

przymiotnik od: adwekcja


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) meteorol. / fiz. związany z adwekcją, dotyczący adwekcji

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adwekcja ż.

Wiktionary


adwena

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) daw. przychodzień, przybysz

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W Wigilię odwiedził nas adwena

Wiktionary

Wymowa:

IPA: adˈvɛ̃na, AS: advẽna

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adwent, adwentnik, adwentysta, adwentystka

 przym. adwentowy

Wiktionary


adwent

w liturgii rzymskokatolickiej: okres czterech tygodni poprzedzających święto Bożego Narodzenia


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) kult. rel. w kalendarzu chrześcijańskim okres około czterech tygodni (dawniej czterdziestu dni) przed Bożym Narodzeniem, przygotowujący do uroczystości Narodzenia Pańskiego, symbolizujący oczekiwanie na przyjście Mesjasza; ; Gloger.

 (1.2) przest. dzień Bożego Narodzenia

Wiktionary

Zobacz też: Adwent (powieść).

Adwent ( adventus – przyjście) – w Kościołach zachodnich (łacińskim, anglikańskim i protestanckich) okres liturgiczny, poprzedzający uroczystość Bożego Narodzenia. Adwent poświęcony jest oczekiwaniu na powtórne przyjście Jezusa Chrystusa, a jednocześnie przypomina historyczne oczekiwanie na Mesjasza. Ten okres liturgiczny jest także czasem „radosnego oczekiwania na przyjście Chrystusa”.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Adwent początkowo miał charakter głównie pokutny.

 (1.1) Obecnie adwent obejmuje cztery niedziele przed Bożym Narodzeniem.

 (1.1) Minęła jesień, minął zwykłą koleją rzeczy adwent, nastąpił karnawał.

 (1.1) Symbolami adwentu są: wieniec adwentowy, kalendarz adwentowy, lampion roratny i roratka.

 (1.1) W liturgii katolickiej fiolet symbolizuje skruchę, post, powagę i dlatego jest barwą adwentu.

 (1.1) Z pierwszą niedzielą adwentu zaczyna się rok kościelny.

 (1.1) W adwencie chodzimy przed świtem na roraty.

 (1.2) Adwent jest ważnym dniem w roku kościelnym.

 (1.2) Dawniej adwentem sam dzień Bożego Narodzenia zwano (…).

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈadvɛ̃nt, AS: advẽnt

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adwentowość ż., adwentnik mrz., adwentowiec mrz./mzw., adwentówka ż., adwentysta mos., adwentystka ż., adwentyzm mrz., adwentystyczność ż., adwena mos.

 przym. adwentowy, adwentystyczny

 przysł. adwentowo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) reg. śl. adwynt, reg. śl. adwenta

Wiktionary


adwenta

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. adwent

Wiktionary


adwentnik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) daw. grudzień

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Adwentnik w tym roku był srogi.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: adˈvɛ̃ntʲɲik, AS: advẽntʹńik

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adwent m., adwena m., adwentysta m., adwentystka ż.

 przym. adwentowy

Wiktionary


adwentowicz

nazwisko


SJP.pl


adwentowo

przysłówek

 (1.1) w sposób adwentowy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adwent mrz.

 przym. adwentowy

Wiktionary


adwentowy

→ adwent, np. spotkanie adwentowe


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) kult. rel. związany z adwentem, dotyczący adwentu, odbywający się w adwencie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W Niemczech specjalnie na tę okazję wydawane są kalendarze adwentowe które powoli także docierają do Polski.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌadvɛ̃nˈtɔvɨ, AS: advẽntovy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adwent m., adwentowość ż., adwentnik m., adwentowiec m., adwentówka ż., adwentysta m., adwentystka ż., adwentyzm m., adwentystyczność ż., adwena m.

 przym. adwentystyczny

 przysł. adwentowo

Wiktionary


adwentura

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Londyn. przygoda

Wiktionary


adwentysta

członek jednej z chrześcijańskich wspólnot religijnych głoszących rychły koniec świata i powtórne nadejście Chrystusa


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) rel. członek protestanckiego Kościoła chrześcijańskiego, głoszącego bliskie ponowne przyjście Chrystusa, chrzest tylko dorosłych, sobotę jako dzień święty

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jan jest pobożnym adwentystą.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌadvɛ̃nˈtɨsta, AS: advẽntysta

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adwent m., adwena ż., adwentnik m., adwentownik m.

:: fż. adwentystka ż.

 przym. adwentowy, adwentystyczny

Wiktionary


adwentystka

członkini jednej z chrześcijańskich wspólnot religijnych głoszących rychły koniec świata i powtórne nadejście Chrystusa


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rel. członkini protestanckiego Kościoła chrześcijańskiego, głoszącego bliskie ponowne przyjście Chrystusa, chrzest tylko dorosłych, sobotę jako dzień święty

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Żona mojego kolegi jest adwentystką.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌadvɛ̃nˈtɨstka, AS: advẽntystka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adwent m., adwena ż., adwentnik m., adwentownik m.

:: fm. adwentysta m.

 przym. adwentowy, adwentystyczny

Wiktionary


adwentystyczny

→ adwentysta


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) rel. związany z adwentystami, dotyczący adwentystów

Wiktionary

Patrz:

adwentysta

Powiązane:

 rzecz. adwentysta mos., adwentystka ż., adwentyzm mrz., adwent mrz.

 przym. adwentowy

Wiktionary


adwentyzm

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) rel. chrześcijański ruch podkreślający zbliżające się powtórne przyjście Chrystusa na Ziemię;

Wiktionary

Adwentyzm (z adventus: „przyjście”) – Kościoły i inne wspólnoty chrześcijańskie wywodzące się lub nawiązujące do XIX-wiecznego amerykańskiego przebudzenia eschatologiczno-mesjanistycznego w łonie ewangelikalizmu, któremu przewodził William Miller. Cechą wyróżniającą adwentyzm na tle chrześcijańskiego ogółu jest akcentowanie zbliżającego się powtórnego przyjścia Jezusa Chrystusa na Ziemię, które zakończy historię obecnego świata. Wyznawcy adwentyzmu to adwentyści.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. adwentysta mos., adwentystka ż., adwent mrz.

 przym. adwentowy, adwentystyczny

Wiktionary


adwentyści

grupa protestanckich związków wyznaniowych głoszących rychły koniec świata i powtórne nadejście Chrystusa


SJP.pl


adwerbalny

w językoznawstwie:
1. łączący się z czasownikiem; przyczasownikowy;
2. przypadek adwerbalny - przypadek, którym rządzi czasownik, np. biernik: czytam książkę


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) jęz. zob. przyczasownikowy.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adwerbium n.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) przyczasownikowy

Wiktionary


adwerbializacja

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) jęz. proces językowy, w którym inne części mowy przekształcają się w przysłówki

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) To rzadki przykład adwerbializacji rzeczownika w tym języku.

Wiktionary


adwerbialność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest adwerbialne

Wiktionary

Powiązane:

 przym. adwerbialny

 przysł. adwerbialnie

Wiktionary


adwerbialny

w językoznawstwie: przysłówkowy


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) jęz. zob. przysłówkowy.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adverbium n., adwerbialność ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) przysłówkowy

Wiktionary


adwerbium

w językoznawstwie: przysłówek; adverbium


SJP.pl


adwersarka

przestarzałe: przeciwniczka


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) przeciwniczka w sporze

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz.

:: fm. adwersarz mos.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) antagonistka, dyskutantka, oponentka, opozycjonistka, polemistka

Wiktionary


adwersarz

przeciwnik, zwłaszcza w dyskusji lub sporze


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) przest. oponent, rywal

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Podczas dyskusji moi adwersarze nie skupiali się na merytorycznej istocie sprawy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: adˈvɛrsaʃ, AS: adversaš

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz.

:: fż. adwersarka ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) przeciwnik, polemista

Wiktionary


adwokacik

zdrobnienie od adwokat


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) zdrobn. od: adwokat

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adwokat mos., adwokatura ż., adwokatowa ż., adwokatowanie n.

:: fż. adwokatka ż.

 czas. adwokatować ndk.

 przym. adwokacki

 przysł. adwokacko

Wiktionary


adwokacina

ekspresywnie: adwokat


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pogard. kiepski adwokat

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Przegrałem sprawę, bo ten adwokacina nie umiał wykorzystać dowodów.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adwokat mos., adwokatka ż., adwokatura ż.

 przym. adwokacki

Wiktionary


adwokacja

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) hist. opieka władcy świeckiego nad Kościołem

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌadvɔˈkat͡sʲja, AS: advokacʹi ̯a

Wiktionary


adwokacki

przymiotnik od: adwokat


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z adwokatem lub adwokaturą

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Narada zespołu adwokackiego odbyła się wczoraj.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adwokat mos., adwokatka ż., adwokatura ż., adwokatowa ż., adwokacik ż., adwokacina mos., adwokatowanie n.

 czas. adwokatować ndk.

 przysł. adwokacko

Wiktionary


adwokacko

przysłówek

 (1.1) na sposób adwokacki

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adwokatura ż., adwokacik mos., adwokat mos./mrz., adwokatka ż., adwokatowa ż., adwokatowanie n.

 czas. adwokatowaćndk.

 przym. adwokacki

Wiktionary


adwokat

1. prawnik zajmujący się prowadzeniem spraw w sądzie; obrońca sądowy
2. osoba występująca w obronie lub wstawiająca się za kimś lub za czymś


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) praw. prawnik udzielający porad i prowadzący sprawy klientów w sądzie;

 (1.2) przen. rzecznik jakiejś sprawy

 (1.3) środ. uczn. grzeczny uczeń

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) kulin. rodzaj likieru jajecznego;

Wiktionary

Adwokat (łac. "advocatus" „przywołany [do pomocy]”) – zawód zaufania publicznego, prawnik świadczący pomoc prawną, uprawniony do występowania przed organami ścigania, sądami i urzędami, udzielaniu porad prawnych, sporządzaniu opinii prawnych, opracowywaniu projektów aktów prawnych, tworzeniem umów, statutów a także innych dokumentów, mających charakter prawny.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Wynająłem adwokata do reprezentowania mnie przed sądem.

 (1.2) Nie potrzebuję adwokata, żeby wytłumaczyć się przed rodzicami.

 (2.1) Lubię wypić sobie kieliszek adwokata po kolacji.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: adˈvɔkat, AS: advokat

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adwokatura ż., adwokatowa ż., adwokatowanie n.

:: fż. adwokatka ż.

:: zdrobn. adwokacik mos.

 czas. adwokatować ndk.

 przym. adwokacki

 przysł. adwokacko

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pot. mecenas, obrońca, obrona; daw. pierca, pierczyk; pejor. kauzyperda; pot. papuga, najmimorda

 (1.2) rzecznik

 (2.1) ajerkoniak

Wiktionary


adwokata

forma rzeczownika.

 (1.1) D., B. lp. od: adwokat

Wiktionary


adwokatka

→ adwokat


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) praw. kobieta adwokat

Wiktionary

Patrz:

adwokat

Powiązane:

 rzecz. adwokatowa ż., adwokatowanie n.

:: fm. adwokat mos.

::: zdrobn. adwokacik mos.

 czas. adwokatować ndk.

 przym. adwokacki

 przysł. adwokacko

Wiktionary


adwokatowa

przestarzale: żona adwokata


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) żona adwokata

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adwokatura ż., adwokacik mos., adwokat mos., adwokatka ż., adwokatowanie n.

 czas. adwokatować ndk.

 przym. adwokacki

 przysł. adwokacko

Wiktionary


adwokatowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) branie kogoś w obronę, ujmowanie się za kimś

 (1.2) pot. wykonywanie zawodu adwokata

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adwokatura ż., adwokacik mos., adwokat mos., adwokatka ż., adwokatowa ż.

 czas. adwokatować ndk.

 przym. adwokacki

 przysł. adwokacko

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) wstawianie się

Wiktionary


adwokatować

1. w znaczeniu potocznym: być adwokatem;
2. przenośnie: bronić kogoś, adwokatować komuś


SJP.pl

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) pot. praw. być adwokatem, pełnić rolę, obowiązki adwokata

 (1.2) przen. wstawiać się za kimś, występować w czyjejś obronie

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adwokatura ż., adwokacik mos., adwokat mos./mrz., adwokatka ż., adwokatowa ż., adwokatowanie n.

 przym. adwokacki

 przysł. adwokacko

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) daw. patronować

Wiktionary


adwokatowy

→ adwokat (likier)


SJP.pl


adwokatura

1. zajęcie adwokata;
2. ogół adwokatów; palestra


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pełnienie czynności adwokata, zawód, profesja, stanowisko adwokata

 (1.2) zespół adwokatów

Wiktionary

Ad

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. adwokacina mos., adwokacik mos., adwokat mos., adwokatka ż., adwokatowa ż., adwokatowanie n.

 czas. adwokatować ndk.

 przym. adwokacki

 przysł. adwokacko

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) palestra

Wiktionary


adwynt

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. rel. adwent (okres)

Wiktionary


ady

[czytaj: Odi] nazwisko


SJP.pl

partykuła

 (1.1) gw-pl|Poznań,Zebrzydowice,Kujawy,Kaliskie,Kieleckie,Szołajdy,Opoczno. sącz.fakt. ale, przecież

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Co?! – jęknął Włodas, patrząc z niedowierzaniem na Puchałę. – Ady pierdolą źli ludzie, jak pragnę zdrowia, pierdolą.

Wiktionary


adyfenina

środek działający rozkurczająco na mięśnie gładkie


SJP.pl


adyga

1. rzeka we Włoszech;
2. Trydent-Górna Adyga: region autonomiczny we Włoszech; Górna Adyga; Tyrol Włoski


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. rzeka w północnych Włoszech uchodząca do Zatoki Weneckiej;

Wiktionary

Adyga (wł. "Adige"; łac. "Athesis"; niem. "Etsch") – rzeka w północnych Włoszech o długości 409 km i powierzchni dorzecza 12,1 tys. km².

Wypływa ze źródeł koło przełęczy Reschenpass w Alpach Ötztalskich, w pobliżu granicy z Austrią, płynie przez Alpy i Nizinę Padańską, a na południe od miasta Chioggia uchodzi do Zatoki Weneckiej (Morze Adriatyckie). Tworzy naddatek delty Padu styczny od jej strony północnej. Adyga żeglowna jest na długości 300 km, znajdują się na niej elektrownie wodne.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) «Wicentyńskie Alpy», grupa górska w Południowych Alpach Wapiennych, między doliną Sugańską a Adygą, wysokie do 2341 m (…)

Wiktionary


adygea

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) zob. Adygeja.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Podróżował po Ukrainie, dotarł do południowej Rosji i republik na północnym Kaukazie (Adygea, Osetia Północna), a także do Turcji.

Wiktionary


adygeja

autonomiczna republika w Rosji


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. autonomiczna republika w składzie Federacji Rosyjskiej, leżąca na południu jej europejskiej części; stolicą jest Majkop;

Wiktionary

Adygeja (czasem określana także jako "Adygea"; oficj. Republika Adygei, Республика Адыгея, "Riespublika Adygieja", , "Adygè Respublik") – autonomiczna republika wchodząca w skład Federacji Rosyjskiej, leżąca na południu jej europejskiej części.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Nieomal natychmiast zaczęło się zbieranie podpisów w republikach Baszkirii i Adygei.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Adygejsk mrz., adygejski mrz., Adygejczyk mos., Adygejka ż.

 przym. adygejski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) Republika Adygei

Wiktionary


adygejczyk

1. członek rdzennego ludu zachodniego Kaukazu;
2. mieszkaniec Adygei


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) członek narodu Adygejczyków

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Adygeja ż., adygejski mrz.

:: fż. Adygejka ż.

 przym. adygejski

Wiktionary


adygejka

1. członkini rdzennego ludu zachodniego Kaukazu;
2. mieszkanka Adygei


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) etn. członkini narodu Adygejczyków

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Adygeja ż., adygejski mrz.

:: fm. Adygejczyk mos.

 przym. adygejski

Wiktionary


adygejsk

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Rosji, w Adygei;

Wiktionary

Adygejsk ( Адыгейск, ) – miasto w Rosji, w Republice Adygei, 100 km na północny zachód od Majkopu.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. Adygeja ż., adygejski mrz.

 przym. adygejski

Wiktionary


adygejski

1. przymiotnik od:
a) Adygeja (republika należąca do Federacji Rosyjskiej; Republika Adygei);
b) Adyga (rzeka we Włoszech);
2. język adygejski - język należący do rodziny języków abchasko-adygijskich, używany głównie w Republice Adygei; adygejski


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) odnoszący się do Adygei lub Adygejczyków

 (1.2) odnoszący się do Adygejska

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. język adygejski;

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Adygejka ż., Adygejczyk mos., Adygeja ż., Adygejsk mrz.

Wiktionary


adygejskojęzyczny

przymiotnik

 (1.1) taki, który posługuje się językiem adygejskim

 (1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem adygejskim

 (1.3) spisany, stworzony w języku adygejskim

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌadɨˈɡɛjskɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: adygei ̯skoi ̯ẽũ̯zyčny

Wiktionary


adygijski

przymiotnik

 (1.1) daw. jęz. o rodzinie językowej adygejski

Wiktionary


adynamia

utrata siły, słabość wywołana starością, przewlekłą chorobą, głodem


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. częściowa lub całkowita utrata sił fizycznych

Wiktionary

Adynamia (gr. "bezsilność") – zjawisko utraty sił lub słabości spowodowanej rozmaitymi czynnikami naturalnymi lub patologicznymi, jak starość, głód lub choroba (np. zespół Cushinga, zespół Sheehana).

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Guz płata czołowego może powodować […] jedynie adynamię, która może imitować spowolnienie ruchowe.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌadɨ̃ˈnãmʲja, AS: adỹnãmʹi ̯a

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niemoc

Wiktionary


adynamiczny

→ adynamia


SJP.pl

Patrz:

adynamia

adynata

w literaturze fabularnej: absurdalne motywy ukazujące niemożliwe i niewytłumaczalne zdarzenia, sytuacje


SJP.pl

Adynata – występujące w utworach fabularnych motywy nonsenowne, groteskowe, rzeczy niemożliwe, kłócące się ze zdrowym rozsądkiem (np. Baron Münchhausen wyciągający się sam za włosy z bagna). Adynata występują najczęściej w opowieściach humorystycznych, literaturze ludowej i literaturze sowizdrzalskiej.

Wikipedia


adypinian

sól kwasu adypinowego


SJP.pl


adypinowy

kwas adypinowy - alifatyczny kwas dikarboksylowy


SJP.pl


adypocyt

komórka tłuszczowa; adipocyt


SJP.pl


adyton

pomieszczenie w greckim sanktuarium będące miejscem przechowywania świętości dostępnych tylko kapłanom bądź osobom wybranym


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) rel. ukryta przestrzeń w sanktuarium greckim (np. w świątyni, gaju, grocie), dostępna tylko dla kapłanów i osób wybranych, które przeszły obrzęd oczyszczenia, gdzie przechowywane były świętości: posąg bóstwa, przedmioty kultu i dary dla niego, czasem mieściła się tam także wyrocznia;

Wiktionary

Adyton ( ἄδυτον "niedostępny") – miejsce święte, ukryta część starożytnego sanktuarium, świątyni, gaju świętego lub groty, do której dostęp mieli wyłącznie kapłani i osoby wybrane. Przechowywano w nim najcenniejsze świętości (cudowne wizerunki, relikwie). Zwykle mieściło też kultowy posąg bóstwa, a czasami było miejscem wyroczni. Adyton zazwyczaj mieścił się w tylnej części naosu.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Apokryficzna literatura żydowska i heretycka wzór swój brała z tajemniczych ksiąg poganizmu, które miały pochodzić bezpośrednio od bogów (…) Księgi te, zapisujące ceremonje kapłańskie, tłumaczące znaczenie mytów, zajmujące się zjawiskami natury, były księgami przystępnemi tylko dla kapłanów i wtajemniczonych (…) Po większej części chowano je w najświętszém miejscu świątyni, w tak nazwaném adyton.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈdɨtɔ̃n, AS: adytõn

Wiktionary


adziamski

przymiotnik

 (1.1) daw. perski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) perski, irański

Wiktionary


adziny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Ady lub z nią związany


SJP.pl


adzuki

fasola adzuki - roślina z rodziny bobowatych o nasionach podobnych do fasoli; fasola azuki


SJP.pl


adźiwika

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) filoz. hist. jeden z nurtów filozoficzno-religijnych w Indiach głoszący determinizm, ascetyzm i swoisty ateizm

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Lokajata byli racjonalistami i materialistami, podczas gdy adźiwika, dżinizm i gymnozofia były religiami ascetycznymi, odrzucającymi przyodziewek.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. adźiwikowie m. lm.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) adźiwikowie

Wiktionary


adźwa

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. hydron. rzeka w Rosji przeduralskiej, prawy dopływ Usy w dorzeczu Peczory

Wiktionary


adżanta

1. miejscowość w Indiach;
2. pasmo górskie w Indiach


SJP.pl


adżantyjski

przymiotnik od: Adżanta (miejscowość w Indiach)


SJP.pl


adżar

mieszkaniec Adżarii (autonomicznej republiki w Gruzji)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) etn. mieszkaniec Adżarii

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Przeciwnie, bardzo jest im wdzięczny, bo w wyborach prezydenckich głosowali właśnie na niego (sami ich do tego namawialiśmy), a na przykład Ormianie i Adżarowie na komunistów.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Adżaria ż.

:: fż. Adżarka ż.

 przym. adżarski

Wiktionary


adżaria

autonomiczna republika w Gruzji


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. republika autonomiczna w Gruzji, leżąca nad Morzem Czarnym;

Wiktionary

Adżaria, Adżarska Republika Autonomiczna ( აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკა, "Acz’aris Awt’onomiuri Resp’ublik’a") – republika autonomiczna w Gruzji, leżąca nad Morzem Czarnym.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Batumi jest stolicą autonomicznej republiki Adżarii.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Adżar mos., Adżarka ż.

 przym. adżarski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ofic. Adżarska Republika Autonomiczna

Wiktionary


adżarka

mieszkanka Adżarii (autonomicznej republiki w Gruzji)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) etn. mieszkanka Adżarii

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Adżaria ż.

:: fm. Adżar mos.

 przym. adżarski

Wiktionary


adżarski

→ Adżaria


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Adżarią lub Adżarami

Wiktionary

Patrz:

Adżaria

Powiązane:

 rzecz. Adżaria ż., Adżar mos., Adżarka ż.

Wiktionary


adżika

pasta z czerwonej papryki oraz czosnku i ziół; adżyka


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kulin. zob. adżyka.

Wiktionary

Adżika, adżyka (z abch. „sól”) – dodatek kulinarny wywodzący się z kuchni kaukaskiej i popularny w Gruzji (według źródeł gruzińskich pochodzi z Megrelii i Abchazji), Armenii, Turcji oraz Rosji[]. Jest to pasta z czerwonej papryki z dodatkiem soli, czosnku, ziół (w tym chmeli-suneli) oraz orzechów włoskich.

Wikipedia


adżman

1. emirat w Zjednoczonych Emiratach Arabskich;
2. miasto w Zjednoczonych Emiratach Arabskich


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Adżman – emirat Zjednoczonych Emiratów Arabskich
  • Adżman – miasto w Zjednoczonych Emiratach Arabskich

Wikipedia


adżmanin

mieszkaniec Adżmanu (emiratu w Zjednoczonych Emiratach Arabskich)


SJP.pl


adżmanka

mieszkanka Adżmanu (emiratu w Zjednoczonych Emiratach Arabskich)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Adżmanu, emiratu w ZEA

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Adżman mrz.

:: fm. Adżmanin mos.

 przym. adżmański

Wiktionary


adżmański

przymiotnik od: Adżman (emirat w Zjednoczonych Emiratach Arabskich)


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Adżmanem, dotyczący Adżmanu (miasta lub emiratu w ZEA)

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Adżman mrz., Adżmanin mos., Adżmanka ż.

Wiktionary


adżmer

miasto w Indiach


SJP.pl


adżmerski

przymiotnik od: Adżmer (miasto w Indiach)


SJP.pl


adżwan

gatunek rośliny z rodziny selerowatych, używany jako przyprawa w kuchni indyjskiej; ajowan, chropawiec wonny, kminek indyjski


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) bot. nazwa systematyczna|Trachyspermum ammi|ref=tak., gatunek rośliny z rodziny selerowatych pochodzący z Indii;

Wiktionary


adżyka

pasta z czerwonej papryki oraz czosnku i ziół; adżika


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kulin. pasta z czerwonej papryki z dodatkiem soli, czosnku, ziół oraz orzecha włoskiego, pochodząca z kuchni kaukaskiej;

Wiktionary


ae

[czytaj: a-E] skrót od: Akademia Ekonomiczna


SJP.pl

Zobacz też:.ae, AE.

Ae występuje między innymi w łacinie i odpowiada współcześnie wymowie /e/, w łacinie klasycznej zbliżone do niemieckiego ei, a w archaicznej /aj/. Bywa też zastępowane ligaturą æ. W języku niemieckim zastępuje "ä" przy braku odpowiednich czcionek i/lub klawiatury. Ponadto łacińskiemu "ae" odpowiada niemieckie "ä".

Wikipedia


aecjusz

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Aecjusz – imię męskie
  • Aecjusz z Antiochii (ok. 313–365 lub 367) – duchowny ariański
  • Aecjusz Flawiusz (ok. 390–454) – polityk i wódz rzymski
  • Aecjusz, ostatni Rzymianin – powieść Teodora Parnickiego

Wikipedia


aecki

dotyczący Aetów, rdzennej ludności Filipin


SJP.pl


aedicula

[czytaj: edikula] edykuł, edykuła;
1. w starożytności:
a) miniaturowa budowla wzorowana na klasycznych świątyniach;
b) nisza w ścianach budynku, tło dla posągu lub wazy;
2. później: klasyczny model budowli lub motyw dekoracyjny wyglądający jak taka budowla


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) szt. archit. zob. edykuł.

Wiktionary

Aedicula, edykuła (łac. "aedes" – świątynia, budynek, wym. edikula), edykuła, edykuł – kompozycja składająca się z dwóch filarów, kolumn lub pilastrów podtrzymujących belkowanie, czasami z frontonem – o kilku znaczeniach:

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌɛdʲiˈkula, AS: edʹikula

Wiktionary


aedon

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) mitgr. kobieta przemieniona przez bogów w słowika;

Wiktionary

Aedon (gr. "Ἀηδών – słowik") – postać w mitologii greckiej.

Według "Odysei" była córką Pandareosa i żoną Zetosa oraz matką Itylosa. Miała tylko jednego potomka i zazdrościła swojej szwagierce Niobe, przez co próbowała zabić jej najstarszego syna Amaleusa, gdy spał. Omyłkowo zabiła jednak swojego syna. Zrozpaczona kobieta ubłagała bogów, by zamienili ją w słowika.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Nazwa planetoidaanetoidy pochodzi od Adeony, w mitologii rzymskiej bogini chroniącej dzieci.

Wiktionary


aeg

[czytaj: a-e-GIE] Allgemeine Elektricitäts-Gesellschaft - firma niemiecka; produkt tej firmy


SJP.pl

AEG (niem. "Allgemeine Elektricitäts-Gesellschaft") – niemiecki koncern elektrotechniczny, założony przez przemysłowca niemieckiego Emila Rathenaua, na bazie istniejącej od 1883 r. spółki akcyjnej "Deutsche Edison-Gesellschaft für angewandte Elektrizität", która zajmowała się produkcją urządzeń dla przemysłu elektrotechnicznego na bazie kilku patentów Thomasa Edisona.

Wikipedia


aegidienberger

[czytaj: egidienberger] silny koń średniej wielkości w typie kuca islandzkiego, wyhodowany w Niemczech


SJP.pl

Budowa, pokrój, eksterier.

Aegidienberger – mocny koń średniej wielkości w typie kuca islandzkiego ze swobodą chodów konia paso. Wysokie na 140-150 cm koniki występują raczej w ciemnych maściach. Głowa szlachetnej budowy o prostym profilu, kończyny mocne.

Wikipedia


aegikranion

[czytaj: egikranion] starożytny element dekoracyjny w postaci głowy kozy lub barana


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) szt. w starożytności: element dekoracyjny w kształcie głowy kozy lub barana

Wiktionary

Aegikranion (z greckiego: "αίγα" - kozioł, "κρανιο" - czaszka) – element dekoracyjny stosowany głównie w starożytności w formie płaskorzeźby na metopach fryzów w postaci ujętej frontalnie czaszki kozła lub barana symbolizującego zwierzę ofiarne. Motyw stosowany jako element ozdobny antycznych ołtarzy poświęconych bóstwom opiekujących się rolnictwem, oraz w kręgu sepulkralnym. Został przejęty przez ornamentykę nowożytną, popularny w meblarstwie XVIII wieku.

Wikipedia


aelowiec

członek AL (Armii Ludowej); alowiec; AL-owiec


SJP.pl


aelowski

odnoszący się do Armii Ludowej; AL-owski; alowski


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) hist. związany z AL (Armią Ludową)

Wiktionary

Powiązane:

 skr. AL

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) AL-owski, alowski

Wiktionary


aeolipila

wydrążona kula obracająca się wskutek reakcji pary wypływającej z jej wnętrza wygiętymi obwodowo rurkami; pierwowzór turbiny parowej reakcyjnej; bania Herona, turbina Herona, aeolipile


SJP.pl


aeolipile

wydrążona kula obracająca się wskutek reakcji pary wypływającej z jej wnętrza wygiętymi obwodowo rurkami; pierwowzór turbiny parowej reakcyjnej; bania Herona, turbina Herona, aeolipile


SJP.pl


aeolodikon

instrument muzyczny z grupy idiofonów języczkowych, skonstruowany przez Augusta Fidelisa Brunnera i uważany za poprzednika fisharmonii; aeolodion, aeolomelodikon


SJP.pl


aeolodion

instrument muzyczny z grupy idiofonów języczkowych, skonstruowany przez Augusta Fidelisa Brunnera i uważany za poprzednika fisharmonii; aeolodikon, aeolomelodikon


SJP.pl


aeolomelodikon

instrument muzyczny z grupy idiofonów języczkowych, skonstruowany przez Augusta Fidelisa Brunnera i uważany za poprzednika fisharmonii; aeolodion, aeolodikon


SJP.pl


aeolopantaleon

połączenie fortepianu z eolimelodiconem, opatentowane w 1824 roku przez Józefa Długosza w Warszawie; eolipantalion


SJP.pl


aeracja

1. naturalna wentylacja pomieszczeń, wprowadzanie powietrza; napowietrzanie;
2. wymiana powietrza atmosferycznego z powietrzem znajdującym się w glebie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) napowietrzanie;

Wiktionary

Aeracja – napowietrzanie.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌaɛˈrat͡sʲja, AS: aeracʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aerator m.

Wiktionary


aeracyjny

→ aeracja


SJP.pl

Patrz:

aeracja

aeral

stop aluminium z miedzią, manganem i magnezem


SJP.pl

Aeral – stop składający się z aluminium z dodatkiem miedzi, manganu oraz magnezu.

Ma zastosowanie przede wszystkim w przemyśle lotniczym i samochodowym.

Wikipedia


aerator

1. narzędzie ogrodnicze do spulchniania gleby;
2. urządzenie do nasycania wody powietrzem; napowietrzacz, perlator


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) ręczne lub automatyczne urządzenie ogrodnicze do napowietrzania gleby, którego główną częścią jest wał z kolcami lub kawałkami blachy tnącymi darń podczas obracania się;

 (1.2) urządzenie do napowietrzania wody

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Aerator – ręczne narzędzie do przewietrzania gleby, niszczenia skorupy i siewek chwastów.
  • Aerator – urządzenie służąca do aeracji trawników.
  • Aerator – urządzenie do napowietrzania wody.
  • Aerator – urządzenie do napowietrzania wina.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌaɛˈratɔr, AS: aerator

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aeracja

Wiktionary


aerenchyma

tkanka miękiszowa odznaczająca się silnie rozbudowanymi przestworami międzykomórkowymi, często w postaci komór i kanałów wypełnionych powietrzem; tkanka powietrzna, miękisz powietrzny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) bot. typ tkanki miękiszowej u roślin wodnych i podmokłych, zawierająca duże przestrzenie powietrzne między komórkami

Wiktionary


aeria

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. świeże powietrze

 (1.2) stpol. pogoda

 (1.3) stpol. pora (np. deszczowa)

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ach, jaka wonna aerja!.

Wiktionary


aero-

przedrostek

 (1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z powietrzem, ruchem w powietrzu, lotnictwem

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈɛrɔ, AS: aero

Wiktionary


aeroakustyka

nauka badająca właściwości dźwięku wytwarzanego przez obiekty poruszające się w powietrzu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nauk. fiz. dział nauki zajmujący się powstawaniem i propagacją dźwięków w przepływach powietrza lub gazów

Wiktionary

Ae

Wikipedia


aerob

organizm, najczęściej drobnoustrój, mogący żyć i rozwijać się jedynie w obecności tlenu atmosferycznego; aerobiont, tlenowiec, oksybiont


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy

 (1.1) biol. zob. aerobiont.

Wiktionary

Aerob, tlenowiec, aerobiont, oksybiont (gr. "aër, aëros – powietrze"; "βίος (bios) – życie; łac. "oxygenium" – tlen") – organizm wymagający do życia dostępu wolnego tlenu, który wykorzystuje w procesie oddychania jako ostateczny akceptor protonów i elektronów (teoria chemiosmotyczna Mitchella).

Wikipedia

Wymowa:

IPA: aˈɛrɔp, AS: aerop

Wiktionary

Powiązane:

 przym. aerobowy, anaerobowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) aerobiont, oksybiont, tlenowiec

Wiktionary


aerobic

[czytaj: aerobik] ćwiczenia gimnastyczno-taneczne wykonywane w rytm muzyki dyskotekowej, np. w celu pobudzenia pracy układu krążenia i oddychania, poprawy kondycji albo ogólnej sprawności fizycznej; aerobik


SJP.pl


aerobik

ćwiczenia gimnastyczno-taneczne wykonywane w rytm muzyki dyskotekowej, np. w celu pobudzenia pracy układu krążenia i oddychania, poprawy kondycji albo ogólnej sprawności fizycznej; aerobic


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) forma ćwiczeń wykonywana w rytm muzyki;

Wiktionary

Aerobik "(ang. aerobics z gr. aér, aéros - powietrze + bíos - życie)" – system treningu opartego na intensywnej wymianie tlenowej.

Opracowany przez Kennetha Coopera, konsultanta programu sprawnościowego amerykańskich astronautów. Wszystkie formy ruchu, podczas których zwiększa się wymiana tlenowa w organizmie nazywamy aerobowymi.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Magda codziennie chodzi na aerobik.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌaɛˈrɔbʲik, AS: aerobʹik

Wiktionary

Powiązane:

 przym. aerobikowy

Wiktionary


aerobikowy

→ aerobik


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z aerobikiem, dotyczący aerobiku

Wiktionary

Patrz:

aerobik

Powiązane:

 rzecz. aerobik m.

Wiktionary


aerobiolog

specjalista badający cząsteczki biologiczne w powietrzu atmosferycznym


SJP.pl


aerobiologia

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nauka zajmująca się badaniem cząsteczek biologicznych znajdujących się w powietrzu atmosferycznym;

Wiktionary

Ae

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌaɛrɔbʲjɔˈlɔɟja, AS: aerobʹi ̯oloǵi ̯a

Wiktionary


aerobiologiczny

→ aerobiologia


SJP.pl

Patrz:

aerobiologia

aerobiont

organizm, najczęściej drobnoustrój, mogący żyć i rozwijać się jedynie w obecności tlenu atmosferycznego; aerob, tlenowiec, oksybiont


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy

 (1.1) biol. organizm mogący żyć tylko w obecności tlenu atmosferycznego

Wiktionary

Powiązane:

 przym. aerobowy

 rzecz. aerobioza ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) aerob, oksybiont, tlenowiec

Wiktionary


aerobioza

oksybioza; życie w środowisku zawierającym tlen


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biol. życie w warunkach tlenowych; stan życia w atmosferze z tlenem

 (1.2) fizj. proces zachodzący w organizmie w obecności tlenu

Wiktionary

Aerobioza, oksybioza (gr. "aḗr" ‘powietrze’, "bíos" ‘życie’) – procesy życiowe zachodzące w środowisku zawierającym tlen.

W aerobiozie żyje większość organizmów (tlenowce), u których tlen atmosferyczny jest zużywany w przemianach chemicznych stanowiących podstawowe źródło energii.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. aerobiont mzw.

 przym. aerobowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1-2) oksybioza

Wiktionary


aeroboks

aerobik z elementami sztuk walki, np. boksu, karate itp.; aerobox, aeroboxing, aeroboksing


SJP.pl


aeroboksing

[czytaj: aeroboks-ink] aerobik z elementami sztuk walki, np. boksu, karate itp.; aerobox, aeroboxing, aeroboks


SJP.pl


aerobowy

taki, który służy dotlenieniu organizmu (np. trening aerobowy)


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) fizj. wymagający obecności tlenu do przemian metabolicznych

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Większość stworzeń rozwija się w warunkach aerobowych.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aerob mzw., aerobiont mzw., aerobioza ż.

 przym. anaerobowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) tlenowy

Wiktionary


aerobox

aerobik z elementami sztuk walki, np. boksu, karate itp.; aeroboks, aeroboxing, aeroboksing


SJP.pl


aeroboxing

aerobik z elementami sztuk walki, np. boksu, karate itp.; aerobox, aeroboks, aeroboksing


SJP.pl


aerobus

kilkusetosobowy samolot pasażerski lub śmigłowiec wykorzystywany do przewozu dużej liczby pasażerów lub znacznego ładunku na małych odległościach


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy

 (1.1) lotn. statek powietrzny, najczęściej śmigłowiec, przewożący na małych odległościach duże ilości pasażerów;

 (1.2) lotn. samolot pasażerski mogący przewozić ponad pięćset osób;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • aerobus – rodzaj statku powietrznego.
  • aerobus – podwieszana kolejka miejska.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Uczestników kongresu z lotniska do hotelu przewoził aerobus.

 (1.2) Ten olbrzymi aerobus może przewieźć przez Atlantyk ponad 550 osób.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌaɛˈrɔbus, AS: aerobus

Wiktionary


aerocasco

[czytaj: aerokasko] ubezpieczenie samolotu na wypadek rozbicia


SJP.pl


aerodrom

dawniej: lotnisko


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) przest. lotnisko, szczególnie trawiaste

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Aeroplan wylądował na aerodromie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌaɛˈrɔdrɔ̃m, AS: aerodrõm

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) lotnisko

Wiktionary


aerodyna

dawniej: statek powietrzny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. statek powietrzny

Wiktionary

Aerodyna – statek powietrzny utrzymujący się w powietrzu dzięki sile nośnej, powstającej przez dynamiczne oddziaływanie powietrza na nieruchome lub ruchome płaty nośne.

Do aerodyn z nieruchomymi płatami nośnymi zalicza się samoloty, szybowce, lotnie i paralotnie, natomiast do aerodyn z ruchomymi płatami nośnymi należą śmigłowce i wiatrakowce wyposażone w wirujące płaty nośne oraz skrzydłowce.

Wikipedia


aerodynamiczność

cecha, jaką wykazują ciała aerodynamiczne w ruchu w powietrzu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest aerodynamiczne

Wiktionary

Powiązane:

 przym. aerodynamiczny

 przysł. aerodynamicznie

 rzecz. aerodynamik mos.

Wiktionary


aerodynamiczny

→ aerodynamika


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) fiz. związany z aerodynamiką

przymiotnik jakościowy

 (2.1) o łagodnie zaokrąglonych kształtach, wpływających na zmniejszenie oporu powietrza w czasie ruchu

Wiktionary

Patrz:

aerodynamika

Wymowa:

IPA: ˌaɛrɔdɨ̃nãˈmʲit͡ʃnɨ, AS: aerodỹnãmʹičny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aerodynamik mos., aerodynamika ż., aerodynamiczność ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (2.1) opływowy

Wiktionary


aerodynamik

specjalista w zakresie aerodynamiki


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) nauk. fiz. specjalista zajmujący się aerodynamiką

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W zespole pracowali konstruktorzy i aerodynamicy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌaɛrɔdɨ̃ˈnãmʲik, AS: aerodỹnãmʹik

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aerodynamiczność ż., aerodynamika ż.

 przym. aerodynamiczny

 przysł. aerodynamicznie

Wiktionary


aerodynamika

dział aeromechaniki zajmujący się wzajemnym oddziaływaniem ciał stałych i otaczających je gazów, znajdujących się w ruchu względnym


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) fiz. dział fizyki zajmujący się ruchem gazów;

 (1.2) pot. własności aerodynamiczne ciała

Wiktionary

Aerodynamika (z greckiego: "aēr" dpn. "aéros" – „powietrze” i "dynamikós" – „mający siłę, silny”) – dział fizyki, mechaniki płynów, zajmujący się badaniem zjawisk związanych z ruchem gazów, a także ruchu ciał stałych w ośrodku gazowym i sił działających na te ciała.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Aerodynamika zajmuje się badaniem zjawisk związanych z ruchem gazów.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌaɛrɔdɨ̃ˈnãmʲika, AS: aerodỹnãmʹika

Wiktionary

Powiązane:

 przym. aerodynamiczny

 rzecz. aerodynamik mos.

Wiktionary


aeroelastyczność

dział mechaniki, którego przedmiotem są zjawiska wynikające z wzajemnego oddziaływania sił aerodynamicznych, sił bezwładności i reakcji sprężystych opływanego ciała; aerosprężystość


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) techn. właściwość materiału i konstrukcji, która pozwala na przewidywanie i analizę oddziaływania sił aerodynamicznych, sił bezwładności i sprężystych reakcji konstrukcji; zdolność obiektu do odkształcania się pod wpływem sił aerodynamicznych

 (1.2) nauk. techn. dziedzina mechaniki, która zajmuje się zjawiskami wynikającymi ze wzajemnego oddziaływania między siłami aerodynamicznymi, siłami bezwładności a odkształcaniem się konstrukcji

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Skrzydło samolotu ma dobrą aeroelastyczność.

 (1.2) Aeroelastyczność to połączenie aerodynamiki i elastyczności materiałów (mechaniki ciała stałego).

Wiktionary


aeroembolizm

choroba nurków i robotników kesonowych wywołana zbyt gwałtownymi zmianami ciśnienia atmosferycznego, polegająca na tworzeniu się pęcherzyków azotowych powodujących zatory w drobnych naczyniach krwionośnych; choroba dekompresyjna, choroba kesonowa


SJP.pl


aeroenergetyka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) fiz. energia wiatru

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) energetyka wiatrowa, energia wiatru

Wiktionary


aerofagia

nadmierne łykanie powietrza, zwykle podczas jedzenia


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. zaburzenie czynnościowe przewodu pokarmowego polegające na nadmiernym połykaniu powietrza podczas jedzenia;

Wiktionary

Ae

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌaɛrɔˈfaɟja, AS: aerofaǵi ̯a

Wiktionary


aerofiltr

filtr powietrzny służący do oczyszczania ścieków


SJP.pl


aerofiniszer

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) lotn. urządzenie stosowane do skracania dobiegu samolotu i jego wyhamowania, wykorzystywane głównie na pokładach lotniskowców;

Wiktionary

Ae

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Zwykle aerofiniszer ma postać rozpiętych lin.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌaɛrɔfʲĩˈɲiʃɛr, AS: aerofʹĩńišer

Wiktionary


aerofobia

chorobliwy lęk przed powietrzem, przeciągami, wiatrem, lataniem w powietrzu itp.


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. chorobliwy lęk przed powietrzem (np. przeciągi, wiatr) lub przed ruchem w powietrzu (np. podróż samolotem)

Wiktionary

Aerofobia – rodzaj fobii, chorobliwy lęk przed powietrzem, najczęściej przed tzw. zawianiem (przeciągi, wiatr). Choroba ta może objawiać się również lękiem przed pionowym poruszaniem w powietrzu (np. wznoszenie się i opadanie w windzie, kolejce linowej lub samolocie).

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌaɛrɔˈfɔbʲja, AS: aerofobʹi ̯a

Wiktionary


aerofon

w muzyce: instrument muzyczny wydający brzmienie na skutek dęcia, dmuchania; instrument dęty


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) muz. instrument dęty

Wiktionary


aerofony

w muzyce: instrument muzyczny wydający brzmienie na skutek dęcia, dmuchania; instrument dęty


SJP.pl

Aerofony ( aeros = powietrze, phonē = głos) – w klasyfikacji naukowej grupa instrumentów muzycznych, w których podstawowym źródłem dźwięku (wibratorem) jest drgające powietrze. Grupa aerofonów obejmuje instrumenty dęte (dźwięk powstaje w nich w wyniku zadęcia), w których powietrze ograniczone jest kanałem formującym tzw. słup powietrza (np. w trąbce, klarnecie, oboju i flecie), oraz instrumenty, w których powietrze drga w przestrzeni nieograniczonej (np. bat, czurynga, fisharmonia, akordeon, regał).

Wikipedia


aerofor

urządzenie doprowadzające powietrze nurkom do oddychania pod wodą


SJP.pl


aerofoto

1. fotografia przedstawiająca rozległą panoramę widzianą z lotu ptaka, zdjęcie lotnicze;
2. aparatura do aerofotogrametrii


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) pot. zob. aerofotogrametria.

 (1.2) pot. aparatura do aerofotogrametrii

 (1.3) pot. ludzie pracujący nad aerofotogrametrią

Wiktionary


aerofotografia

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) fot. lotn. dziedzina fotografi polegająca na robieniu zdjęć powierzchni ziemi z dużych wysokości

Wiktionary

Aerofotografia (fotografia lotnicza, zdjęcia lotnicze) – dziedzina wykorzystywania fotografii, polegająca na wykonywaniu zdjęć z "lotu ptaka": balonów, samolotów, helikopterów, satelitów, spadochronów, latawców (fotografia latawcowa) oraz modeli zdalnie sterowanych.

Wikipedia


aerofotograficzny

przymiotnik od: aerofotografia


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z fotografią lotniczą, aerofotografią

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) lotniczo-fotograficzny

Wiktionary


aerofotogrametria

dział geodezji zajmujący się sporządzaniem map i planów na podstawie zdjęć lotniczych


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) sporządzanie map i planów geodezyjnych na podstawie zdjęć lotniczych

Wiktionary

Aerofotogrametria (gr. aér = powietrze + phos = światło + grámma = zapis, rysunek + metrein = mierzyć) jest to wykonywanie i opracowywanie zdjęć lotniczych w celu sporządzenia map i planów; fotogrametria z powietrza za pomocą samolotów albo balonów.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. aerofotogrametryczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) fotogrametria lotnicza

Wiktionary


aerofotogrametryczny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z aerofotogrametrią, fotogrametrią lotniczą

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aerofotogrametria ż.

Wiktionary


aerofłot

rosyjskie linie lotnicze


SJP.pl

Nie mylić z: Aerolot.

Aerofłot ("Aeroflot – Rosyjskie Linie Lotnicze Publiczna S.A.", Публичное акционерное общество „Аэрофлот – российские авиалинии”) – narodowy przewoźnik i największa linia lotnicza Federacji Rosyjskiej.

Wikipedia


aerograf

przyrząd do rozpylania farb pod wpływem ciśnienia sprężonego powietrza (np. przy retuszu zdjęć fotograficznych)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) techn. urządzenie malarskie rozpylające farbę za pomocą sprężonego powietrza;

Wiktionary

Aerograf – miniaturowy „pistolet” do malowania precyzyjnego używany w technice malarskiej airbrush. Ręczne narzędzie niewielkich rozmiarów, służące do malowania metodą rozpylania farby przez strumień powietrza. Ślad farby charakteryzuje się równomiernym kryciem z rozmytymi brzegami.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. aerografia ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pędzel powietrzny

Wiktionary


aerografia

technika retuszowania starych fotografii poprzez rozpylanie płynnej farby za pomocą aerografu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) techn. fot. technika retuszowania fotografii za pomocą aerografu

 (1.2) techn. rzem. technika zdobienia ceramicznego za pomocą aerografu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aerograf mrz.

Wiktionary


aerograficzny

→ aerografia


SJP.pl

Patrz:

aerografia

aerografit

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) techn. syntetyczna piana zbudowana z siatki pustych węglowych nanorurek, jeden z najlżejszych na świecie materiałów;

Wiktionary

Aerografit – najlżejszy materiał na świecie opracowany przez uczonych z Uniwersytetu Technicznego Hamburg-Harburg oraz Uniwersytetu Christiana-Albrechta w Kilonii.

Gęstość aerografitu wynosi 0,2 mg/cm³. Zbudowany jest z siatki pustych w środku węglowych rurek, dzięki czemu może przenieść obciążenie 40 000 razy większe od swojej masy. Jest dobrym przewodnikiem prądu elektrycznego.

Wikipedia


aerokinetyczny

→ aerokinetyka


SJP.pl

Patrz:

aerokinetyka

aerokinetyka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) dział fizyki zajmujący się ruchem gazów

Wiktionary


aeroklub

organizacja zrzeszająca amatorów uprawiania lotnictwa sportowego: pilotów szybowcowych, balonowych, samolotowych, śmigłowcowych i lotniowych, skoczków spadochronowych, modelarzy lotniczych oraz sympatyków lotnictwa


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) organizacja, której członkami są piloci sportowi, skoczkowie spadochronowi, lotniarze, paralotniarze, modelarze lotniczy oraz miłośnicy lotnictwa

Wiktionary

Aeroklub – stowarzyszenie lotnictwa sportowo-turystycznego. Zajmuje się szkoleniem, treningiem i wyczynem we wszystkich dziedzinach lotnictwa sportowego: modelarstwie, szybownictwie, akrobacji lotniczej, sporcie samolotowym, lotniowym, paralotniowym, mikrolotowym, spadochronowym, balonowym, w działalności amatorów konstruktorów lotniczych.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Mówią "bielutkie chmurki" zamiast bialutkie, "areoklub" zamiast aeroklub, "areobik" zamiast aerobik, że będzie "zero stopni" zamiast zero.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. aeroklubowy

Wiktionary


aeroklubowy

związany z aeroklubem, dotyczący aeroklubu


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) związany z aeroklubem, dotyczący aeroklubu

 (1.2) należący do aeroklubu; zrzeszony w aeroklubie

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aeroklub mrz.

Wiktionary


aerolit

meteoryt kamienny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) astr. meteoryt kamienny

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌaɛˈrɔlʲit, AS: aerolʹit

Wiktionary


aerolog

specjalista w zakresie aerologii


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) specjalista w dziedzinie aerologii

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aerologia ż.

:: fż. aerolożka ż.

 przym. aerologiczny

Wiktionary


aerologia

nauka dotycząca zjawisk i procesów, zachodzących w atmosferze swobodnej (na wysokości od kilkudziesięciu metrów do 30 kilometrów), oraz metod pomiaru elementów meteorologicznych w tej warstwie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) meteorol. nauka zajmująca się badaniem górnych warstw atmosfery;

Wiktionary

Aerologia – dział meteorologii zajmujący się badaniem procesów i zjawisk zachodzących w górnych warstwach atmosfery, gdzie nie występuje wpływ tarcia powietrza o nierówny teren.

Obejmuje badania przestrzennego rozkładu:

Badania prowadzone są za pomocą różnych typów meteorografów i radiometeorografów, które wynosi się na duże wysokości samolotami, balonami lub rakietami. Otrzymywane dane służą do opracowywania map topografii barycznej, diagramów termodynamicznych i danych balistycznych.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W laboratorium aerologii wykonywaliśmy pomiar prędkości przepływu powietrza.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌaɛrɔˈlɔɟja, AS: aeroloǵi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aerolog mos.

 przym. aerologiczny

Wiktionary


aerologiczny

przymiotnik

 (1.1) meteorol. związany z aerologią

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aerolog mos., aerologia ż.

Wiktionary


aeromagnetometria

sposób poszukiwania złóż polegający na wykorzystaniu sondy magnetycznej umieszczanej na samolocie lub sztucznym satelicie


SJP.pl


aeromancja

wróżenie na podstawie obserwacji powietrza i pogody


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ezot. wróżenie z powietrza

Wiktionary

Aeromancja (z greckiego "aero", „powietrze” i "manteia", „wróżba”) – przepowiadanie przyszłości na podstawie pogody, najczęściej z błyskawic, grzmotów, kształtu chmur oraz kierunku i siły wiatru. Jest to jedna z najstarszych metod wróżenia, stosowana była już w starożytności przez babilońskich kapłanów.

Wikipedia


aeromechaniczny

przymiotnik od: aeromechanika


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) fiz. związany z aeromechaniką, dotyczący aeromechaniki

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aeromechanika ż.

Wiktionary


aeromechanika

nauka o równowadze i ruchu ośrodków gazowych oraz znajdujących się w nich ciał stałych


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) fiz. dział mechaniki zajmujący się równowagą i ruchem gazów oraz znajdujących się w nich ciał stałych

Wiktionary

Aeromechanika – dział mechaniki płynów zajmujący się równowagą oraz ruchem gazów i zjawiskami związanymi ze znajdującymi się w nich ciałami stałymi. Jest podzielona na aerostatykę i aerodynamikę. Na aeromechanice opiera się teoria lotów każdego rodzaju statków powietrznych.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. aeromechaniczny

Wiktionary


aerometr

przyrząd do mierzenia gęstości powietrza; gazomierz


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) fiz. przyrząd do pomiaru gęstości gazu

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌaɛˈrɔ̃mɛtr̥, AS: aerõmetr̦

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aerometria ż.

Wiktionary


aerometria

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) fiz. nauka zajmująca się pomiarami gazów, w szczególności powietrza

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌaɛrɔ̃ˈmɛtrʲja, AS: aerõmetrʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aerometr mrz.

 przym. aerometryczny

Wiktionary


aerometro

szybka kolej napowietrzna


SJP.pl


aerometryczny

→ aerometr


SJP.pl

Patrz:

aerometr

aeromobilny

wojska aeromobilne - wojska powietrznodesantowe, desantowo-szturmowe, kawaleria powietrzna i lotnictwo wojsk lądowych


SJP.pl


aeronauta

dawniej: pilot lub pasażer statku powietrznego


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) książk. baloniarz, osoba latająca balonem

 (1.2) przest. lotnik

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Dwaj brytyjscy aeronauci, którzy chcą okrążyć Ziemię balonem bez międzylądowania, przelecieli wczoraj nad Czadem w Afryce korzystając z atmosferycznych prądów strumieniowych.

 (1.2) (…) Z powstałej w 1930 roku szkoły szkolącej przyszłych aeronautów wyszło kilka pokoleń kadry lotniczej, której pokazy podziwiano na całym świecie (…)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌaɛrɔ̃ˈnawta, AS: aerõnau̯ta

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aeronautyka ż.

:: fż. aeronautka ż.

 przym. aeronautyczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) awiator

Wiktionary


aeronautka

dawniej: pilotka lub pasażerka statku powietrznego


SJP.pl


aeronautyczny

→ aeronautyka


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) książk. lub przest. lotniczy

Wiktionary

Patrz:

aeronautyka

Powiązane:

 rzecz. aeronauta m., aeronautka ż., aeronautyka ż.

Wiktionary


aeronautyka

1. transport ludzi i towarów drogą powietrzną;
2. przestarzale: żegluga powietrzna, lotnictwo


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) książk. lotnictwo

Wiktionary

Aeronautyka (gr. "aḗr –" „powietrze”, "nautikḗ" – „żeglarstwo”) – nauka zajmująca się szeroko pojętym lotnictwem, obejmująca swoim zakresem konstrukcję statków powietrznych, aerodynamikę, materiałoznawstwo, technologię produkcji i eksploatacji, dynamikę lotu, zagadnienia automatyki i sterowania, wyposażenie pokładowe, nawigację, łączność oraz ryzyko i niezawodność. Zwana jest także awiacją.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌaɛrɔ̃ˈnawtɨka, AS: aerõnau̯tyka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aeronauta m., aeronautka ż.

 przym. aeronautyczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) awiacja, lotnictwo

Wiktionary


aeronawigacja

nawigacja lotnicza


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) lotn. nawigacja lotnicza

Wiktionary

Powiązane:

 przym. aeronawigacyjny

Wiktionary


aeronawigacyjny

przymiotnik od: aeronawigacja


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) związany z aeronawigacją, nawigacją lotniczą

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aeronawigacja ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) lotniczo-nawigacyjny

Wiktionary


aeronomia

nauka badająca chemiczne i fizyczne właściwości wyższych warstw atmosfery


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nauka badająca właściwości fizyczne i chemiczne górnych warstw atmosfery;

Wiktionary

Aeronomia – dział meteorologii i fizyki atmosfery badający górne warstwy atmosfery, wyższe niż stratosfera.

Aeronomia bada atmosfery nie tylko Ziemi, ale też innych planet. Jej narzędziami badawczymi są rakiety sondażowe, sztuczne satelity i obserwacje naziemne.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌaɛrɔ̃ˈnɔ̃mʲja, AS: aerõnõmʹi ̯a

Wiktionary


aeronomiczny

przymiotnik od: aeronomia


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) meteorol. związany z aeronomią

Wiktionary


aeropiktura

malarskie przedstawienie zmieniających się pejzaży podczas lotu samolotem, charakterystyczne dla futuryzmu; aeropittura


SJP.pl


aeropittura

malarskie przedstawienie zmieniających się pejzaży podczas lotu samolotem, charakterystyczne dla futuryzmu; aeropiktura


SJP.pl


aeroplan

1. dawniej: niewielki samolot sportowy;
2. przestarzale: samolot


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) przest., gw-pl|Spisz. samolot

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • dawna nazwa samolotu
  • Aero-Plan – płyta Eweliny Lisowskiej

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Leciałem aeroplanem.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌaɛˈrɔplãn, AS: aeroplãn

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) samolot

Wiktionary


aeroplankton

zespół drobnych organizmów roślinnych i zwierzęcych unoszących się biernie w powietrzu; anemoplankton


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) biol. drobne organizmy roślinne i zwierzęce unoszące się w powietrzu

Wiktionary

Aeroplankton, anemoplankton, plankton powietrzny, plankton eoliczny (gr. "aer" „powietrze”, "planktós" „błąkający się”) – ogół organizmów unoszonych ruchami powietrza w atmosferze. Do organizmów takich zaliczane są bakterie, zarodniki grzybów, drobne pajęczaki, owady i inne drobinki organiczne.

Wikipedia


aeroplanktonowy

→ aeroplankton


SJP.pl

Patrz:

aeroplankton

aeroplanowy

→ aeroplan


SJP.pl

Patrz:

aeroplan

aeroponiczny

→ aeroponika


SJP.pl

Patrz:

aeroponika

aeroponika

uprawa roślin metodą umieszczania korzeni nie w ziemi, lecz w mieszaninach gazów


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ogrod. roln. metoda uprawy roślin, w której korzenie pozostają zawieszone w powietrzu i są okresowo zraszane mgiełką wodną z rozpuszczonymi składnikami odżywczymi;

Wiktionary

Ae

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W nowoczesnej szklarni zastosowano aeroponikę do uprawy sałaty.

Wiktionary


aeroport

przestarzale: port lotniczy, lotnisko


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) daw. lotn. port lotniczy, lotnisko

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Aeroport – lotnisko
  • Aeroport – dzielnica Moskwy
  • Aeroport – stacja metra w Moskwie
  • Aeroport – stacja kolejowa w Moskwie
  • Aeroport – przystanek kolejowy w Petersburgu, w Rosji

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Na błoniach planowaćanowano zbudować aeroport.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌaɛˈrɔpɔrt, AS: aeroport

Wiktionary


aeropres

AeroPress, aeropress;
1. nieduży przyrząd do ręcznego zaparzania kawy;
2. kawa przygotowana za pomocą tego przyrządu


SJP.pl


aeropress

[czytaj: aeropres] AeroPress, aeropres;
1. nieduży przyrząd do ręcznego zaparzania kawy;
2. kawa przygotowana za pomocą tego przyrządu


SJP.pl

AeroPress – nazwa własna urządzenia do ręcznego zaparzania naparu kawy, skonstruowanego w 2005 roku przez Amerykanina Alana Adlera.

AeroPress składa się z cylindra zaparzającego z sitkiem oraz tłoka zakończonego uszczelką. Zestaw jest uzupełniony mieszadełkiem, lejkiem oraz miarką do kawy.

Wikipedia


aerosanie

pojazd na płozach, wyposażony w silnik ze śmigłem


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) transp. sanie napędzane silnikiem ze śmigłem

Wiktionary

Ae

Wikipedia


aerosiew

w rolnictwie: siew rzutowy z samolotu lub śmigłowca


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) roln. siew rzutowy (lub nawożenie) z samolotu lub śmigłowca

Wiktionary

Ae

Wikipedia


aeroskop

pierwsza ręczna kamera filmowa z żyroskopem, używana m. in. w czasie I wojny światowej


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) fot. pierwsza ręczna kamera fotograficzna z mechanizmem zdjęciowym poruszanym za pomocą sprężonego powietrza

Wiktionary

Ae

Wikipedia


aerosmith

amerykański zespół rockowy


SJP.pl

Ae

Wikipedia


aerosol

aerozol;
1. układ koloidowy powstały na skutek rozproszenia ciał stałych bądź cieczy w ośrodku gazowym
2. metalowy pojemnik z farbą, dezodorantem lub inną substancją, która może być rozpylana


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zob. aerozol.

Wiktionary


aerosolowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) roln. stosowanie aerosoli w postaci mgły suchej lub mokrej do ochrony roślin

Wiktionary


aerosolować

czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) roln. stosować aerosole w postaci mgły suchej lub mokrej do ochrony roślin

Wiktionary


aerosolowy

→ aerosol; aerozolowy


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) przest. aerozolowy

Wiktionary


aerosprężystość

dział mechaniki, którego przedmiotem są zjawiska wynikające z wzajemnego oddziaływania sił aerodynamicznych, sił bezwładności i reakcji sprężystych opływanego ciała; aeroelastyczność


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nauk. techn. dział mechaniki i aerodynamiki zajmujący się badaniem wzajemnego oddziaływania sił aerodynamicznych i odkształceń sprężystych konstrukcji

 (1.2) fiz. techn. zdolność konstrukcji do reagowania na obciążenia aerodynamiczne poprzez ugięcia, skręcanie i drgania, które z kolei wpływają na przepływ powietrza

Wiktionary

Powiązane:

 przym. aerosprężysty

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1-2) aeroelastyczność

Wiktionary


aerosprężysty

cechujący się łagodną podatnością na działanie strumieni gazowych


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) fiz. związany ze sprężystością ciał w przepływie powietrza lub gazu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aerosprężystość ż.

Wiktionary


aerostar

[czytaj: aErostar] model samochodu marki Ford


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Aerostar – rumuńskie przedsiębiorstwo lotniczo-zbrojeniowe
  • Aeronautics Aerostar – izraelski bezzałogowy aparat latający (UAV)
  • Ford Aerostar – samochód produkowany przez Ford Motor Company w latach 1985-1997
  • Piper Aerostar – amerykański samolot cywilny

Wikipedia


aerostat

każdy statek powietrzny latający dzięki wypełnieniu gazem lżejszym od powietrza (np. sterowiec, balon)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) lotn. statek powietrzny lżejszy od powietrza, które sobą wypiera;

Wiktionary

Aerostat – statek powietrzny napełniony gazem lżejszym od powietrza (wodór, hel), unoszący się w powietrzu dzięki sile wyporu opisanej przez prawo Archimedesa. Do aerostatów zalicza się balony i sterowce.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌaɛˈrɔstat, AS: aerostat

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aerostatyka ż.

 przym. aerostatyczny

Wiktionary


aerostata

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) daw. lotnik

Wiktionary


aerostatek

obiekt przeznaczony do latania w powietrzu


SJP.pl


aerostatyczny

→ aerostatyka


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z aerostatyką, dotyczący aerostatyki

Wiktionary

Patrz:

aerostatyka

Powiązane:

 rzecz. aerostat mrz., aerostatyka ż.

Wiktionary


aerostatyka

dział fizyki obejmujący zagadnienia równowagi gazów i zanurzonych w nich nieruchomych ciał stałych


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) fiz. nauka o równowadze gazów i zanurzonych w nich ciałach stałych

Wiktionary

Aerostatyka – dział mechaniki płynów zajmujący się badaniem stanu równowagi gazów z uwzględnieniem sił grawitacji i bezwładności oraz zanurzonych w nich nieporuszających się lub poruszających się bardzo wolno ciał stałych.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. aerostat mrz.

 przym. aerostatyczny

Wiktionary


aerostep

ćwiczenia gimnastyczne, podczas których używa się specjalnego schodka


SJP.pl


aerotaksja

ruch drobnych organizmów skierowany w stronę wyższego stężenia tlenu w środowisku (aerotaksja dodatnia) lub w stronę przeciwną (aerotaksja ujemna)


SJP.pl


aeroterapeutyczny

→ aeroterapia


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) med. związany z aeroterapią

Wiktionary

Patrz:

aeroterapia

aeroterapia

leczenie pewnych chorób za pomocą powietrza atmosferycznego o różnym ciśnieniu, wilgoci, temperaturze itp.


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. leczenie lub wspomaganie zdrowia poprzez kontakt z powietrzem

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Aeroterapia w górskim uzdrowisku poprawiła stan zdrowia pacjentów z przewlekłymi schorzeniami płuc.

Wiktionary


aerotermiczny

przymiotnik

 (1.1) fiz. związany z ciepłem gazu (w szczególności powietrza)

Wiktionary


aerotermochemia

nauka badająca zjawiska zachodzące w atmosferze przy prędkościach ponaddźwiękowych


SJP.pl


aerotermodynamiczny

przymiotnik od: aerotermodynamika


SJP.pl


aerotermodynamika

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nauk. fiz. dziedzina nauki łącząca aerodynamikę i termodynamikę, badająca zjawiska cieplne zachodzące przy przepływie powietrza (lub gazu) wokół ciała poruszającego się z dużą prędkością

Wiktionary

Aerotermodynamika bądź też gazodynamika – dziedzina nauki, jedna z kategorii aerodynamiki badająca zachowanie gazów w pobliżu opływanych z dużymi prędkościami (naddźwiękowymi) powierzchni ciał stałych oraz wzajemne oddziaływanie termiczne między nimi z uwzględnieniem zmian fizyczno-chemicznych, np.: ablacji, dysocjacji, jonizacji, rekombinacji itp. Przykładem obiektu badań aerotermodynamiki jest obserwacja wystrzelonego z broni palnej pocisku.

Wikipedia


aerotriangulacja

metoda wyznaczania współrzędnych punktów w terenie za pomocą pomiaru kątów na fotogrametrycznych zdjęciach lotniczych, stosowana w fotogrametrii


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) metrol. wyznaczanie współrzędnych punktów w terenie poprzez pomiar kątów na zdjęciach lotniczych

Wiktionary

Aerotriangulacja – proces obliczeniowy zmierzający do precyzyjnego określenia położenia wykonanych zdjęć lotniczych w przestrzeni. Określane są współrzędne dużej liczby punktów terenowych, przez co aerotriangulację określa się także jako kameralne zagęszczenie osnowy geodezyjnej.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. aerotriangulacyjny

Wiktionary


aerotriangulacyjny

→ aerotriangulacja


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z aerotriangulacją, dotyczący aerotriangulacji

Wiktionary

Patrz:

aerotriangulacja

Powiązane:

 rzecz. aerotriangulacja ż.

Wiktionary


aerotropizm

ruch organizmu wywołany oddziaływaniem prądów powietrza (np. wygięcie pnia)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) biol. wzrost organizmu w kierunku źródła tlenu lub w przeciwną stronę

Wiktionary


aerotyczność

brak zmysłowości, erotyzmu


SJP.pl


aerotyczny

przymiotnik

 (1.1) nie zawierający erotyki, niezmysłowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieerotyczny

Wiktionary


aerozoiczny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) biol. potrzebujący do życia powietrza

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) aerobowy

Wiktionary


aerozol

aerosol;
1. układ koloidowy powstały na skutek rozproszenia ciał stałych bądź cieczy w ośrodku gazowym
2. metalowy pojemnik z farbą, dezodorantem lub inną substancją, która może być rozpylana


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) fiz. chem. roztwór koloidowy powstający w wyniku rozproszenia ciał stałych lub cieczy w ośrodku gazowym

 (1.2) pot. metalowy pojemnik zawierający substancję, która znajduje się pod ciśnieniem i może być rozpylana

Wiktionary

Aerozol – układ koloidalny, w którym ośrodkiem rozpraszającym jest gaz (często powietrze), a cząstkami koloidalnymi są substancje ciekłe lub stałe. Aerozole dzieli się na mgły (cząstki ciekłe) i dymy (cząstki stałe).

Przykładami aerozoli są: aerozol soli morskiej, sadza, pyły mineralne, smog. Natomiast mgła, krople chmurowe, kryształy lodu są przykładami hydrometeorów i nie są zwyczajowo klasyfikowane jako aerozole w meteorologii i fizyce atmosfery, mimo że mieszczą się w powyższej definicji.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) (…) wdychany przez użytkowników e-papierosów aerozol nie jest, jak się powszechnie uważa, całkowicie neutralny dla zdrowia – może zawierać szkodliwe, rakotwórcze związki.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌaɛˈrɔzɔl, AS: aerozol

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aerozolowanie n.

 przym. aerozolowy

 czas. aerozolować

Wiktionary


aerozoloterapia

metoda leczenia układu oddechowego z zastosowaniem leczniczych substancji lotnych zmieszanych z parą wodną


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. metoda terapeutyczna wykorzystująca inhalacje do podawania substancji leczniczych wziewnie w postaci aerozolu

Wiktionary


aerozolowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) agrot. zwalczanie szkodników za pomocą chemicznych środków ochrony roślin rozpylanych w postaci aerozolu (mgły)

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aerozol m.

 czas. aerozolować

 przym. aerozolowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) zamgławianie

Wiktionary


aerozolować

poddawać coś działaniu substancji rozpylanych w postaci aerozolu


SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany

 (1.1) poddawać działaniu aerozolu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aerozol mrz., aerozolizacja ż., aerozolowanie n.

 przysł. aerozolowy

 przym. aerozolowy

Wiktionary


aerozolowy

→ aerozol; aerosolowy


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) związany z aerozolami, dotyczący aerozoli

 (1.2) mający formę aerozolu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aerozol mrz., aerozolowanie n.

 czas. aerozolować

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) przest. aerosolowy

 (1.2) w aerozolu; przest. aerosolowy

Wiktionary


aeroślizg

statek powietrzny poruszający się nisko nad powierzchnią lądu lub wody; poduszkowiec


SJP.pl


aerożel

materiał o małej gęstości, zbudowany w 90-99,8% z powietrza


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) fiz. techn. porowaty, ultralekki materiał będący rodzajem sztywnej piany o wyjątkowo małej gęstości;

Wiktionary

Aerożel – materiał będący rodzajem sztywnej piany o wyjątkowo małej gęstości. Na jego masę składa się w 90–99,8% powietrze, resztę stanowi porowaty materiał tworzący jego strukturę.

Pierwsze aerożele, mające tendencję do zapadania się, otrzymał Samuel Stephens Kistler w 1931, jednak bardzo długo nie znalazły one żadnego praktycznego zastosowania i zostały w dużym stopniu zapomniane.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Uczeni szacują, że w specjalny aerożel udało się złapać około miliona drobinek kometarnego oraz międzygwiezdnego pyłu.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌaɛˈrɔʒɛl, AS: aerožel

Wiktionary


aerożelowy

→ aerożel


SJP.pl

Patrz:

aerożel

aeta

przedstawiciel rdzennej ludności Filipin


SJP.pl


aetka

przedstawicielka rdzennej ludności Filipin


SJP.pl


aetowie

rdzenna ludność Filipin


SJP.pl

Aetowie ("Aeta") – rdzenna ludność Filipin, zamieszkująca północne i środkowe wyspy archipelagu (ok. 50 tys.). Ich wierzenia są słabo poznane, mają charakter animistyczny. Prowadzą wędrowny tryb życia. Podstawą utrzymania jest zbieractwo, myślistwo i rybactwo. Od XIX w. także uprawa ryżu na poletkach uzyskanych techniką żarową. Brak organizacji rodowej. Wspólnota lokalna tworzy luźne zespoły koczownicze.

Wikipedia


aetozaury

rząd gadów naczelnych


SJP.pl

Aetozaury (Aetosauria – od αετός "aetos" – orzeł i σαυρος "sauros" – jaszczur) – takson gadów (rząd Aetosauria, rodzina Stagonolepididae, syn. Aetosauridae) o wyglądzie przypominającym współczesne pancerniki i późniejsze od nich ankylozaury.

Były najwcześniejszymi roślinożernymi archozaurami z kladu Crurotarsi.

Wikipedia


af

skrót od:
1. Air Force;
2. Air France


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • atrial fibrillation, migotanie przedsionków
  • Amniotic fluid, wody płodowe
  • atrial flutter, trzepotanie przedsionków
  • anisotropic filtering, filtrowanie anizotropowe (grafika komputerowa)
  • Air France
  • autofocus (fotografia)
  • Afganistan, (oznaczenie kodowe ISO 3166-1)
  • .af – domena internetowa Afganistanu
  • język afrikaans (oznaczenie ISO 639-1)
  • AF – w medycynie oznacza angiografię fluoresceinową

Wikipedia


afa

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Poznań. gw-pl|Górny Śląsk. małpa

 (1.2) gw-pl|Górny Śląsk. głupia mina

 (1.3) gw-pl|Górny Śląsk. wulg. żeński narząd rozrodczy

Wiktionary

Afa (kors. "Afà") – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Korsyka, w departamencie Korsyka Południowa.

Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 1726 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 146 osób/km².

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Jak pójdymy do zoo, to ci pokoża, jakie tam są srogie afy.

 (1.2) Erwin durś szczylo afy.

Wiktionary

Powiązane:

frazeologia.

etymologia.

 (1.1-3) etym|niem|Affe. → małpa m.

uwagi.

tłumaczenia.

 (1.1) zobtłum|małpa.

 (1.2) zobtłum|mina.

źródła.

odmiana.

przykłady.

składnia.

kolokacje.

synonimy.

antonimy.

hiperonimy.

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

Wiktionary

Synonimy:

antonimy.

hiperonimy.

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

frazeologia.

etymologia.

 (1.1-3) etym|niem|Affe. → małpa m.

uwagi.

tłumaczenia.

 (1.1) zobtłum|małpa.

 (1.2) zobtłum|mina.

źródła.

odmiana.

przykłady.

składnia.

kolokacje.

synonimy.

Wiktionary


afabularność

→ afabularny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) liter. film. teatr. cecha utworu literackiego, filmowego, teatralnego, która polega na braku tradycyjnej fabuły

Wiktionary

Patrz:

afabularny

Przykłady

 (1.1) Zauważcie afabularność właśnie w filmach Andrieja Tarkowskiego.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. afabularny

Wiktionary


afabularny

niemający fabuły, np. afabularne widowisko


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) taki, który nie ma fabuły

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. afabularność ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezfabularny

Wiktionary


afagia

chorobliwa niemożność połykania


SJP.pl

Afagia – niezdolność połykania zarówno posiłków, jak i płynów. Może być następstwem zmian chorobowych dotyczących przewodu pokarmowego, chorób układu nerwowego lub mięśni, niedrożności przełyku na skutek zabiegów medycznych. Stanowi najbardziej zaawansowany stopień dysfagii.

Wikipedia


afaik

skrót od: As Far As I Know - z tego, co wiem; afaik, ZTCW (ztcw)


SJP.pl


afair

skrót od: As Far As I Remember - o ile dobrze pamiętam; afair, OIDP


SJP.pl


afanasjew

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Aleksander Afanasjew – rosyjski badacz folkloru i literatury
  • Alina Afanasjew – polska artystka, scenograf
  • Arkadij Afanasjew – radziecki piłkarz, występował m.in. w Pogoni Szczecin
  • Jerzy Afanasjew – pisarz, poeta i reżyser
  • Jurij Afanasjew – historyk i polityk rosyjski
  • Wiktor Afanasjew – ujednoznacznienie
  • Michaił Afanasjeu

Wikipedia


afanazy

imię męskie


SJP.pl


afantazja

niezdolność do wyobrażania obrazów w umyśle


SJP.pl

Afantazja – niezdolność do wyobrażania obrazów w umyśle. Po raz pierwszy odkryta przez Francisa Galtona w 1880.

Szacuje się, że ta przypadłość dotyka od 2,5 do 4 procent społeczeństwa. Zazwyczaj jest wrodzona, chociaż może także pojawić się pod wpływem udaru, urazu głowy lub depresji. Przeciwieństwem afantazji jest hiperfantazja (czyli zdolność do wyobrażania obrazów tak żywych jak widzianych oczami).

Wikipedia


afanza

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) gwara. więz. strażnik więzienny

Wiktionary


afar

język urzędowy Etiopii


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) jęz. język używany w Afarze;

Wiktionary

Afar (amh. አፋር) – region administracyjny we wschodniej Etiopii, z siedzibą władz w mieście Asajta. Sąsiaduje z Erytreą na północnym wschodzie, Dżibuti na wschodzie, z regionami: Tigraj na północnym zachodzie, Amharą na zachodzie, Dyrie Daua na południowym wschodzie, Somali na południowym wschodzie i z Oromią na południu.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. Afar mrz. mos., afarski mrz., Afarka ż., afarszczyzna ż., Afaryjczyk mos., Afaryjka ż.

 przym. afaryjski, afarski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) afarski, afarszczyzna, adal, danakil, danakilski, war. afaryjski; kod ISO 639-3, kod ISO 639-2: aar, kod ISO 639-1: aa

Wiktionary


afarski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) etn. geogr. dotyczący Afaru lub jego mieszkańców

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. zob. język afar.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Afar mrz. mos., afar mrz., Afarka ż., afarszczyzna ż., Afaryjczyk mos., Afaryjka ż.

 przym. afaryjski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) war. afaryjski

 (2.1) afar, afarszczyzna, adal, danakil, danakilski, war. afaryjski; kod ISO 639-3, kod ISO 639-2: aar, kod ISO 639-1: aa

Wiktionary


afatyczka

kobieta dotknięta afazją


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. kobieta cierpiąca na afazję

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. afazja ż.

:: fm. afatyk mos.

 przym. afatyczny

Wiktionary


afatyczny

odnoszący się do afazji, czyli utraty zdolności mowy


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) med. związany z afazją; cierpiący na afazję

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. afazja ż., afatyczka ż., afatyk mos.

Wiktionary


afatyk

w medycynie: osoba cierpiąca na afazję (zaburzenie mowy)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) med. osoba cierpiąca na afazję

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈfatɨk, AS: afatyk

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. afazja ż.

:: fm. afatyczka ż.

 przym. afatyczny

Wiktionary


afazja

zaburzenia mowy powstające wskutek uszkodzenia niektórych okolic mózgu (przy zachowaniu sprawności aparatu artykulacyjnego)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. zaburzenia mowy lub rozumienia mowy na skutek uszkodzenia mózgu;

Wiktionary

Afazja ( αφασία – brak mowy) – zaburzenie mowy powstałe w wyniku uszkodzenia mózgu, polegające na utracie zdolności do wysławiania się lub rozumienia mowy innych.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Stworzyła neurocybernetyczny model przetwarzania wyobrażeń złożonych sytuacji lękotwórczych u chorych z afazją.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈfazʲja, AS: afazʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. afatyk mos., afatyczka ż.

 przym. afatyczny

Wiktionary


afazyjny

przymiotnik

 (1.1) dotyczący afazji

Wiktionary


afekcik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od afekt

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) To nie afekt, lecz tylko mały afekcik.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. afekt m.

Wiktionary


afekcja

dawniej:
1. skłonność, afekt;
2. pobudzenie, podrażnienie;
3. chorobliwe zaatakowanie jakiegoś organu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. afekt, skłonność ku komu lub czemu

 (1.2) daw. rozdrażnienie, nadpobudliwość

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈfɛkt͡sʲja, AS: afekcʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. afektacja ż., afekt mrz.

 czas. afektować

 przym. afektowany, afektowny, afektywny, afektacyjny

 przysł. afektacyjnie

Wiktionary


afekcjonalny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) daw. pełen uczucia, wyrażający uczucie

Wiktionary


afekt

1. krótkotrwałe i silne podniecenie, wzburzenie;
2. ekspresja emocji pacjenta


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) psych. wszelkie poruszenie lub wzruszenie umysłu

 (1.2) przest. namiętność, silne uczucie

Wiktionary

Afekt ( affectus) – obserwowana przez badającego ekspresja emocji. Ekspresja ta nie zawsze współgra z opisem emocji podawanym w wywiadzie przez pacjenta.

Wikipedia

Przykłady

 (1.2) Rozum mężczyzną, białogłową afekt rządzi.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈafɛkt, AS: afekt

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. afektacja ż., afektowanie n., afektonim m., afekcja ż.

:: zdrobn. afekcik mrz.

 czas. afektować ndk.

 przym. afektowany, afektywny, afektowny, afektacyjny

 przysł. afektowanie, afektacyjnie

Wiktionary


afektacja

przesada, nienaturalność, zwłaszcza w wyrażaniu uczuć; egzaltacja


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) przesada w okazywaniu uczuć, egzaltacja; wyrażanie uczuć (poprzez zachowywanie się, wypowiadanie się) w sposób przesadny, sztuczny, afektowany

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌafɛkˈtat͡sʲja, AS: afektacʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. afekcja ż., afekt mrz.

 czas. afektować

 przym. afektowany, afektowny, afektywny, afektacyjny

 przysł. afektacyjnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) egzaltacja

Wiktionary


afektacyjnie

przysłówek sposobu

 (1.1) książk. z afektacją, z przesadą

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. afekcja ż., afekt mrz., afektacja ż., afektowanie n.

 czas. afektować ndk.

 przym. afektacyjny, afektowany, afektowny, afektywny

 przysł. afektowanie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nienaturalnie, przesadnie

Wiktionary


afektacyjny

→ afektacja; nienaturalny, przesadny, sztuczny


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) nienaturalny, przesadny, afektowany

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. afekcja ż., afekt mrz., afektacja ż., afektowanie n.

 czas. afektować ndk.

 przym. afektowany, afektowny, afektywny

 przysł. afektacyjnie, afektowanie

Wiktionary


afektonim

czułe przezwisko używane w sytuacjach szczególnych zażyłości między partnerami życiowymi, członkami rodziny, bliskimi przyjaciółmi itp.


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) jęz. wyraz lub zwrot stosowany w sytuacjach szczególnych zażyłości, np. „złotko”, „dziubdziuś”, „misio” itp.;

Wiktionary

Afektonim – wyraz lub zwrot stosowany w sytuacjach szczególnych zażyłości, np. między małżonkami, narzeczonymi, kochankami. Przykładami afektonimów są zwroty: misiu, kochanie, kotku, żabko, złotko, słoneczko, wariacie, dziubuś, sroczko itp.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. afekt mrz.

Wiktionary


afektoterapeuta

specjalista leczący przez oddziaływanie na stan emocjonalny pacjenta


SJP.pl


afektoterapeutka

→ afektoterapeuta


SJP.pl

Patrz:

afektoterapeuta

afektoterapeutyczny

→ afektoterapia


SJP.pl

Patrz:

afektoterapia

afektoterapia

leczenie polegające na oddziaływaniu na stan emocjonalny pacjenta


SJP.pl


afektowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|afektować.

przysłówek sposobu

 (2.1) książk. w afektowany sposób

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌafɛktɔˈvãɲɛ, AS: afektovãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. afekt m.

 przym. afektowany, afektacyjny

 czas. afektować

 przysł. afektacyjnie

Wiktionary


afektowany

egzaltowany;
1. nienaturalny, wyrażany w przesadny sposób;
2. mający skłonności do takiego wyrażania


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) przesadny, sztuczny

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌafɛktɔˈvãnɨ, AS: afektovãny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. afekt mrz., afektowanie, afektacja ż., afekcja ż.

 czas. afektować

 przym. afektowny, afektywny, afektacyjny

 przysł. afektowanie, afektacyjnie

Wiktionary


afektować

1. zachowywać się w sposób przesadny, nienaturalny; przesadzać;
2. wyrażać silne zainteresowanie, zachwyt lub uwielbienie;
3. przyciągać uwagę, budząc silne zainteresowanie, zachwyt lub uwielbienie


SJP.pl

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) przesadzać, żądać, pragnąć

 (1.2) zachowywać się w sposób nienaturalny

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌafɛkˈtɔvat͡ɕ, AS: afektovać

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. afekt mrz., afektowanie, afekcja ż., afektacja ż.

 przym. afektowany, afektowny, afektywny, afektacyjny

 przysł. afektowanie, afektacyjnie

Wiktionary


afektowny

dawniej: uczuciowy


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) daw. uczuciowy

 (1.2) daw. pełen uczuć, namiętny, żarliwy

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌafɛkˈtɔvnɨ, AS: afektovny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. afektacja ż., afekcja ż., afekt mrz.

 czas. afektować

 przym. afektowany, afektywny, afektacyjny

 przysł. afektacyjnie

Wiktionary


afektywność

→ afektywny


SJP.pl

Patrz:

afektywny

afektywny

związany z afektem, emocjonalny


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) psych. uczuciowy, emocjonalny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wbrew powszechnym opiniom, elektrowstrząsy to bardzo skuteczna i bardzo bezpieczna metoda leczenia zaburzeń afektywnych zarówno jednobiegunowych (depresja), jak i dwubiegunowych (ChAD).

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌafɛkˈtɨvnɨ, AS: afektyvny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. afektacja ż., afekcja ż., afekt mrz.

 czas. afektować

 przym. afektowny, afektowany, afektacyjny

 przysł. afektacyjnie

Wiktionary


afelandra

afelandra stercząca - ozdobna roślina doniczkowa z rodziny akantowatych


SJP.pl

Afelandra ("Aphelandra" R. Br.) – rodzaj roślin zielnych lub krzewów z rodziny akantowatych ("Acanthaceae"). Należy do niego 199 gatunków pochodzących z tropikalnych obszarów Ameryki Południowej i Ameryki Środkowej. Gatunkiem typowym jest "Aphelandra pulcherrima" (Jacq.) Kunth.

Wikipedia


afeliczny

→ afelium


SJP.pl

Patrz:

afelium

afelium

najbardziej oddalony od Słońca punkt orbity okołosłonecznej ciała niebieskiego; aphelium


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) astr. zob. aphelium.

Wiktionary


afelzina

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. zob. apfelzina.

Wiktionary


afemia

utrata zdolności mówienia


SJP.pl


afera

1. ogólnie znane wydarzenie, awantura;
2. nieuczciwe przedsięwzięcie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) wydarzenie, które wywołało skandal;

 (1.2) pot. awantura

 (1.3) gwara więzienna niesłuszne posądzenie o naruszenie zasad panujących wśród grypsujących

 (1.4) gwara więzienna przestępstwo

Wiktionary

Af

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Afera ta poważnie nadszarpnęła dalszą karierę polityczną prezydenta USA .

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈfɛra, AS: afera

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aferowanie n., aferowicz mos., aferzysta mos., aferzystka ż., zaaferowanie n.

:: zdrobn. aferka ż.

 czas. aferować ndk., zaaferować dk.

 przym. zaaferowany, aferowy, aferalny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) skandal

Wiktionary


aferalność

aferalny charakter jakiegoś wydarzenia


SJP.pl


aferalny

mający znamiona afery, zwłaszcza afery kryminalnej


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) związany z aferami, uczestniczący w aferach, mający znamiona afery

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aferzysta mos., afera ż.

Wiktionary


aferał

pejoratywnie: osoba zamieszana w afery kryminalne


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pejor. osoba zamieszana w afery

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aferzysta mos.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) aferowicz

Wiktionary


afereza

1. w językoznawstwie: zanik początkowej zgłoski w wyrazie;
2. zabieg uzyskiwania koncentratu płytek krwi lub koncentratu krwinek białych z krwi pełnej


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. zabieg uzyskiwania koncentratu płytek krwi lub białych krwinek;

 (1.2) jęz. zanik głoski lub głosek w wyrazie;

Wiktionary

Afereza – zabieg uzyskiwania koncentratu płytek krwi, białych krwinek lub krwinek czerwonych poprzez odseparowanie ich z krwi pełnej człowieka.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌafɛˈrɛza, AS: afereza

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. hemafereza ż.

Wiktionary


aferka

zdrobnienie od: afera; drobna afera


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. od: afera

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aferzysta mos., afera ż.

 przym. aferowy

Wiktionary


aferogenny

sprzyjający powstawaniu afer


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) zob. aferotwórczy.

Wiktionary


aferomania

przesadne fascynowanie się aferami


SJP.pl


aferotwórczy

przymiotnik

 (1.1) powodujący, sprzyjający powstawaniu afery

 (1.2) wymyślający, wytwarzający afery (np. na potrzeby artykułu w gazecie)

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) aferogenny

Wiktionary


aferowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|aferować.

Wiktionary

Powiązane:

 czas. aferować ndk.

 rzecz. afera ż.

 przym. aferowy

Wiktionary


aferować

czasownik przechodni niedokonany

 (1.1) przest. zajmować czymś, niepokoić

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌafɛˈrɔvat͡ɕ, AS: aferovać

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aferowanie n., zaaferowanie n., afera ż., aferzysta mos., aferzystka ż., aferowicz mos.

 czas. zaaferować dk.

 przym. aferowy, zaaferowany

Wiktionary


aferowicz

człowiek zajmujący się aferami


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) przest. człowiek zajmujący się aferami, znający się na sprawach

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Józef jest aferowiczem.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌafɛˈrɔvʲit͡ʃ, AS: aferovʹič

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aferzysta m., aferzystka ż., afera ż.

 czas. aferować, zaaferować

 przym. aferowy

Wiktionary


aferowy

związany z aferą


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z aferą, dotyczący afery

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. afera ż., aferowanie n., aferowicz mos., aferzysta mos., aferzystka ż., zaaferowanie n.

:: zdrobn. aferka ż.

 czas. aferować ndk., zaaferować dk.

 przym. zaaferowany

Wiktionary


aferzysta

mężczyzna szukający zysku w przedsięwzięciach nieuczciwych, zwykle niezgodnych z prawem


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) człowiek uczestniczący dla zysku w nieuczciwych, karalnych przedsięwzięciach

 (1.2) pot. osoba wywołująca lub zamieszana w skandale, afery towarzyskie

 (1.3) pot. osoba doszukująca się sensacji we wszystkim

 (1.4) daw. człowiek interesu, biznesmen

Wiktionary

Aferzysta (oryg. fr. "Un homme d’affaires") – opowiadanie Honoriusza Balzaka z 1844, należące do "Scen z życia paryskiego" cyklu "Komedia ludzka". W 1845 ukazała się jego zmieniona (zarówno przez wydawcę, jak i samego autora) wersja, zawierającą dedykację dla słynnego bankiera Rotszylda.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Aferzyści i złodzieje chodzą wolni, a urząd skarbowy ściga człowieka, który ratuje ludzkie życie.

 (1.4) Czym ty się właściwie zajmujesz w Warszawie? – Ja jestem tym, co nazywają „aferzysta”. Mam dom komisowo-handlowy na spółkę z niejakim Bigielem.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌafɛˈʒɨsta, AS: afežysta

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. afera ż., zdrobn. aferka ż.; aferowicz mos., aferał mos., aferalność ż., aferomania ż.

:: fż. aferzystka ż.

 czas. zaaferować, aferować

 przym. aferalny, aferowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) hochsztapler, kombinator, szwindlarz, oszust, spekulant, szalbierz

 (1.2) skandalista

 (1.3) sensat

Wiktionary


aferzystka

kobieta szukająca zysku w przedsięwzięciach nieuczciwych, zwykle niezgodnych z prawem


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta zamieszana w aferę kryminalną

 (1.2) kobieta wywołująca lub zamieszana w skandale i afery obyczajowe

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Aferzystka z Amber Gold będzie żyć w celi jak królowa.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌafɛˈʒɨstka, AS: afežystka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. afera ż., aferowicz m.

:: fm. aferzysta m.

 czas. aferować ndk., zaaferować dk.

 przym. aferowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) hochsztaplerka

 (1.2) skandalistka

Wiktionary


affabile

określenie wykonawcze: pogodnie, z wdziękiem


SJP.pl


affanasowicz

nazwisko


SJP.pl


affanato

określenie wykonawcze: bez tchu, dysząc


SJP.pl


affannoso

określenie wykonawcze: żałośnie, z przygnębieniem


SJP.pl


affenpinczer

rasa psa z grupy pinczerów; pinczer małpi


SJP.pl


affettuoso

określenie wykonawcze: tkliwie, namiętnie, czule


SJP.pl


affidavit

[czytaj: efidejwit] z angielskiego:
1. dobrowolne, pisemne oświadczenie złożone pod przysięgą;
2. deklaracja podatkowa składana pod przysięgą przez obcokrajowca


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) praw. dobrowolne, urzędowe, pisemne oświadczenie pod przysięgą

Wiktionary


affirmatim

z łaciny: twierdząco


SJP.pl


affogato

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) kulin. włoski deser z gałki lodów oblanej gorącą kawą espresso

Wiktionary

Af

Wikipedia


affrettando

określenie wykonawcze: przyspieszając


SJP.pl


affreux

[czytaj: afRÖ] biały najemnik na żołdzie kraju afrykańskiego


SJP.pl


afg.

skrót od: afgański


SJP.pl


afgan

1. rasa psa; chart afgański;
2. kobierzec z Azji Środkowej;
3. jednostka monetarna Afganistanu (1 afgan = 100 puli); afgani, afghani;
4. środowiskowo: mocna odmiana haszyszu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) środkowoazjatycki kobierzec o geometrycznych i roślinnych ornamentach, w których przeważają kolory: czerwony, granatowy i czarny

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) zool. chart afgański

 (2.2) pot. haszysz pochodzący z Afganistanu

Wiktionary

Zo

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈavɡãn, AS: avgãn

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Afganistan

Wiktionary


afgani

jednostka monetarna Afganistanu (1 afgani = 100 puli); afghani, afgan


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męski lub nijaki

 (1.1) monet. waluta Afganistanu;

przymiotnik

 (2.1) afgański

Wiktionary

Afgani (Afghani) – jednostka monetarna Afganistanu. 1 afgani (Af) = 100 pul (p).

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Obcięcie trzech zer doprowadzić ma do większej kontroli nad kursem afgani, który obecnie jest bardzo niski.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: avˈɡãɲi, AS: avgãńi

Wiktionary

Powiązane:

 przym. afgański, afganistański

 rzecz. afgański m., Afganistan, Afgańczyk, Afganka, afganiec

Wiktionary


afganiec

lekceważąco o Afgańczyku, obywatelu Afganistanu; Afganiec


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) lekcew. Afgańczyk

 (1.2) pot. z rosyjskiego: radziecki weteran wojny w Afganistanie

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) gorący i suchy wiatr pustynny, wiejący latem w Tadżykistanie

Wiktionary

Afganiec – pustynny, gorący i suchy, południowo-zachodni lokalny wiatr, wiejący w środkowej Azji na pograniczu afgańsko-tadżyckim w górnym biegu Amu-darii. Latem często wywołuje burze piaskowe. Prędkość 17-25 m/s. W Termez wieje przez 40 do 70 dni w roku.

Wikipedia

Przykłady

 (1.2) Rosjanie szanują swoich afgańców, jak potocznie nazywają weteranów tamtej wojny.

 (1.2) Kapitan Armii Czerwonej, Witalij Kaganowicz, dwukrotny kawaler Orderu Bohatera Związku Radzieckiego, stary „afganiec”, weteran kilku pomniejszych konfliktów, nie odrywając wzroku od peryskopu obserwacyjnego, rzucił leniwie do interkomu: „Wpieriod”.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: avˈɡãɲɛt͡s, AS: avgãńec

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. afgański m., Afganistan m., Afgańczyk m., Afganka ż., afgani m. n.

 przym. afgański, afganistański

Wiktionary


afganistan

państwo w Azji


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. polit. państwo w Azji Środkowej ze stolicą w Kabulu;

Wiktionary

Afganistan – śródlądowe państwo unitarne położone w Azji Południowej, ze stolicą w Kabulu. Graniczy pod względem długości granic kolejno z: Pakistanem, Iranem, Tadżykistanem, Turkmenistanem, Uzbekistanem i Chinami. Afganistan jest "de facto" kontrolowany przez talibów jako Islamski Emirat Afganistanu od 15 sierpnia 2021, czyli od upadku Islamskiej Republiki Afganistanu, uznawanej na arenie międzynarodowej.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Afganistan jest krajem azjatyckim.

 (1.1) W Afganistanie rozpoczęły się szafranowe żniwa.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌavɡãˈɲistãn, AS: avgãńistãn

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. afgański mrz., afgan mzw./mrz., Afgańczyk mos., afganiec mos., Afganka ż., afgani mrz./n., afgańskość ż.

 przym. afgański, afganistański

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ofic. Islamskie Państwo Afganistanu

Wiktionary


afganistański

przymiotnik od: Afganistan; afgański


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) odnoszący się do Afganistanu (państwa na Środkowym Wschodzie)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌavɡãɲiˈstãj̃sʲci, AS: avgãńistãĩ ̯sʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 przym. afgański

 rzecz. afgański m., Afganistan, Afgańczyk, Afganka, afganiec, afgani

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) afgański

Wiktionary


afganka

obywatelka Afganistanu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) obywatelka Afganistanu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Raz nawet się rozpłakał, gdy pewna Afganka opowiadała, jak talibowie [fanatyczni islamscy wojownicy, którzy wygrali wojnę domową w Afganistanie – red.] nachodzili jej rodzinę.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: avˈɡãŋka, AS: avgãŋka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. afgański mrz., Afganistan mrz., afganiec mos., afgani

:: fm. Afgańczyk mos.

 przym. afganistański, afgański

Wiktionary


afgańczyk

obywatel Afganistanu; Afgan


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) obywatel Afganistanu

Wiktionary

Afgańczyk (ang. "The Afghan") – powieść sensacyjna brytyjskiego pisarza Fredericka Forsytha z roku 2006.

Fabuła dotyczy wspólnej akcji MI6, CIA oraz ISI przeciwko Al-Kaidzie. Główny bohater Mike Martin pojawił już się wcześniej w powieści "Pięść Boga".

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W konsekwencji politycznej katastrofy Grudnia 1981 staliśmy się co prawda doskonałym mięsem armatnim zimnej wojny, prawie tak samo pożywnym jak Afgańczycy, ale nie byliśmy jej podmiotem.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: avˈɡãj̃n͇t͡ʃɨk, AS: avgãĩ ̯ṇčyk

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. afgański mrz., Afganistan mrz., afganiec mos., afgani

:: fż. Afganka

 przym. afganistański, afgański

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) lekcew. afganiec

Wiktionary


afgański

1. przymiotnik od: Afganistan; afganistański;
2. przymiotnik od: Afgan, Afgańczyk


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) odnoszący się do Afgańczyków lub Afganistanu

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) pot. niepoprawna, potoczna nazwa języka paszto używanego przez Pasztunów w Pakistanie i Afganistanie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Z jeziora wypływa rzeka Pamir, która dalej stanowi granicę afgańsko-tadżycką.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: avˈɡãj̃sʲci, AS: avgãĩ ̯sʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 przym. afganistański

 rzecz. Afganistan m., Afgańczyk m., Afganka ż., afganiec m., afgani m./n.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) afganistański

Wiktionary


afghani

[czytaj: afgani] jednostka monetarna Afganistanu (1 afgani = 100 puli); afgani, afgan


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męski lub nijaki

 (1.1) monet. zob. afgani.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: avˈɡãɲi, AS: avgãńi

Wiktionary


afibrynogenemia

w medycynie: niedobór fibrynogenu, objawiający się krwawieniami i krwotokami


SJP.pl


aficionado

[czytaj: afis-ionado] entuzjastyczny zwolennik czegoś, zapaleniec, miłośnik, amator


SJP.pl


aficyd

środek owadobójczy do zwalczania mszyc


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) środek mszycoobójczy, unieszkodliwiający mszyce (nazwa systematyczna|Aphidomorpha.);

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Aficyd ten swoją pełną aktywność osiąga dopiero po około 5 dniach.

Wiktionary


afiguralny

taki, który nie ma wyraźnych granic


SJP.pl


afiks

cząstka słowotwórcza wyrazu występująca przed rdzeniem, po rdzeniu lub wewnątrz rdzenia


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gram. morfem będący częścią składową wyrazu, różny od rdzenia, zrostek;

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈafʲiks, AS: afʹiks

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. fiksum n., fiksat mos., fiksacja ż., afiksacja ż., fiks mrz.

 przym. afiksalny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) zrostek

Wiktionary


afiksacja

tworzenie wyrazów pochodnych przez dodawanie afiksów


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) jęz. tworzenie nowych wyrazów z innych, już istniejących;

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌafʲiˈksat͡sʲja, AS: afʹiksacʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. prefiks mrz., postfiks mrz., fiksum n., fiksat mos., afiks m., fiks mrz., sufiks mrz., fiksacja ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) derywacja

Wiktionary


afiksalny

przymiotnik

 (1.1) jęz. dotyczący afiksów

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W języku polskim tworzenie rzeczowników odczasownikowych jest zwykle afiksalne.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. afiks mrz.

Wiktionary


afiliacja

1. przyjęcie jakiejś osoby lub organizacji do działającego już stowarzyszenia;
2. powiązanie przez pośrednie związki;
3. nawiązywanie i utrzymywanie bliskich stosunków z innymi;
4. miejsce zatrudnienia autora pracy naukowej;
5. dawniej: przyjęcie do rodziny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) przyjęcie osoby lub organizacji do działającego już stowarzyszenia

 (1.2) związek przez pośrednie ogniwa

Wiktionary

Afiliacja ( affilatio – „usynowienie”, „włączenie do rodziny”) – zachowanie polegające na nawiązaniu i podtrzymaniu pozytywnych kontaktów i współpracy przez jednostkę lub grupę, organizację z innymi grupami i organizacjami.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Potwierdzili swoją afiliację do organizacji.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌafʲiˈlʲjat͡sʲja, AS: afʹilʹi ̯acʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. afiliowanie n.

 czas. afiliować ndk.

 przym. afiliacyjny

Wiktionary


afiliacyjny

→ afiliacja


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z afiliacją, dotyczący afiliacji

Wiktionary

Patrz:

afiliacja

Powiązane:

 rzecz. afiliacja ż., afiliowanie n.

 czas. afiliować ndk.

Wiktionary


afiliowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) tworzenie filii

 (1.2) przekształcanie dotychczas samodzielnej instytucji w filię

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. afiliacja ż.

 czas. afiliować ndk.

 przym. afiliacyjny

Wiktionary


afiliować

1. utworzyć, tworzyć filię jakiejś instytucji albo przyłączyć, przyłączać jakąś instytucję jako filię;
2. rzadko: przyjąć, przyjmować osobę lub organizację do działającego stowarzyszenia


SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) utworzyć filię jakiejś instytucji, przyjąć już istniejącą instytucję jako filię innej

 (1.2) daw. dokonać afiliacji, przyłączyć do rodziny, herbu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. afiliacja ż., afiliowanie n.

 przym. afiliacyjny

Wiktionary


afinacja

oczyszczanie substancji z domieszek


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) chem. techn. oczyszczanie substancji z obcych domieszek

Wiktionary

Afinacja ( affiner) – oczyszczanie substancji z domieszek. Proces stosowany głównie w cukrowniach do oczyszczania kryształów cukru z syropu cukrowego, a także do wydobywania z rudy metali szlachetnych.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. afinowanie n.

 czas. afinować ndk.

Wiktionary


afiniczny

w matematyce:
a) przekształcenie afiniczne - przekształcenie wzajemnie jednoznaczne zachowujące współliniowość punktów;
b) geometria afiniczna - dział geometrii obejmujący własności figur w przekształceniach afinicznych


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) mat. związany z przekształceniami afinicznymi, czyli wzajemnie jednoznacznymi przeształceniami geometrycznymi, odwzorowującymi proste na proste

Wiktionary


afinowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) chem. oczyszczanie substancji z obcych domieszek

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. afinacja ż.

 czas. afinować

Wiktionary


afinować

w chemii: oczyszczać substancje z obcych domieszek


SJP.pl


afirmacja

1. zgoda na coś, potwierdzenie, uznanie czegoś za dobre; aprobata, akceptacja;
2. w filozofii:
a) pozytywny stosunek do życia mimo rozczarowań;
b) stwierdzenie prawdy, istnienia czegoś


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) potwierdzenie, utwierdzenie, akceptacja

 (1.2) uznanie czegoś za dobre, słuszne

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Afirmacja (logika)
  • Afirmacja (psychologia)
  • Afirmacja – debiutancki album youtubera Kamerzysty wydany w 2019
  • Afirmacja - płyta wokalistki AniKi Dąbrowskiej

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌafʲirˈmat͡sʲja, AS: afʹirmacʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. afirmatywa ż., afirmant m., afirmowanie n., afirmatysta mos.

 czas. afirmować ndk.

 przym. afirmatywny, afirmacyjny

 przysł. afirmatywnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) aprobata

Wiktionary


afirmacyjnie

przysłówek

 (1.1) w sposób afirmacyjny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. afirmatysta mos.

 przysł. afirmatywnie

Wiktionary


afirmacyjny

pozytywny, przychylny; afirmatywny, aprobatywny


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) wyrażający zgodę, przyzwolenie, poparcie

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. afirmacja ż., afirmatywa ż., afirmowanie n., afirmatysta mos.

 przym. afirmatywny

 przysł. afirmatywnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) afirmatywny

Wiktionary


afirmant

osoba aprobująca, potwierdzająca lub uznająca coś


SJP.pl


afirmatysta

osoba afirmująca coś, zgadzająca się na coś, popierająca coś


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) rzad. ten, kto afirmuje, potwierdza coś, zgadza się na coś, popiera coś

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. afirmacja ż., afirmant mos., afirmatywa ż.

 przym. afirmacyjny, afirmatywny

 przysł. afirmacyjnie, afirmatywnie

Wiktionary


afirmatywa

dawniej: głos poparcia podczas głosowania


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. głos potwierdzający w głosowaniu

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌafʲirmaˈtɨva, AS: afʹirmatyva

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. afirmacja ż., afirmacja ż., afirmant m., afirmowanie n., afirmatysta mos.

 przym. afirmatywny, afirmacyjny

 przysł. afirmatywnie

Wiktionary


afirmatywnie

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób afirmatywny; twierdząco, potwierdzająco, aprobująco, pozytywnie

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. afirmowanie n., afirmacja ż., afirmant mos., afirmatysta mos., afirmatywa ż.

 przym. afirmacyjny, afirmatywny

 przysł. afirmacyjnie

Wiktionary


afirmatywny

aprobujący coś, potwierdzający, pozytywny


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) książk. aprobujący coś

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Łukasz charakteryzował się afirmatywnym stosunkiem do rzeczywistości.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌafʲirmaˈtɨvnɨ, AS: afʹirmatyvny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. afirmatysta mos., afirmatywa ż., afirmacja ż., afirmant m., afirmowanie n.

 czas. afirmować ndk.

 przym. afirmacyjny

 przysł. afirmatywnie

Wiktionary


afirmowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|afirmować.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Czy afirmowanie nie jest wmawianiem sobie nieprawdy?

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌafʲirmɔˈvãɲɛ, AS: afʹirmovãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. afirmacja ż., afirmant m., afirmatywa ż.

 czas. afirmować ndk.

 przym. afirmacyjny, afirmatywny

 przysł. afirmatywnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) afirmacja

Wiktionary


afirmować

odnosić się do czegoś z uznaniem, wyrażać aprobatę


SJP.pl

czasownik przechodni dwuaspektowy

 (1.1) uznawać istnienie czegoś i akceptować to

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jeśli będzie afirmował obowiązek podatku, to stanie po stronie pogańskiego cesarza; jeśli nie będzie go afirmował, to Go denuncjują u rzymskiej władzy okupacyjnej.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌafʲirˈmɔvat͡ɕ, AS: afʹirmovać

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. afirmacja, afirmowanie

 przym. afirmatywny

Wiktionary


afirmująco

→ afirmujący


SJP.pl

Patrz:

afirmujący

afisz

ogłoszenie, zwykle drukowane, umieszczane w miejscach widocznych, powiadamiające o imprezie publicznej lub mające charakter reklamowy; plakat


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) poligr. plakat informujący o jakiejś imprezie publicznej lub akcji, nawołujący do czegoś; ; Gloger.

Wiktionary

Afisz – rodzaj wyrobu poligraficznego zaliczany do akcydensów informacyjnych. Druk jednostronny, raczej dużego formatu, o charakterze informacyjnym, propagandowym lub reklamowym, służący do umieszczania w stałych, publicznych miejscach (rozklejany, umieszczany w witrynach). Przekazuje informacje przy użyciu tekstu, unikając urozmaiceń artystycznych. Najpopularniejszy stał się afisz teatralny, który następnie stał się inspiracją do tworzenia plakatów.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Na słupie ogłoszeniowym wisiał afisz najnowszego przedstawienia.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈafʲiʃ, AS: afʹiš

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. afiszer mos., afiszowanie n., afiszówka ż.

 czas. afiszować ndk., afiszować się ndk.

 przym. afiszowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) plakat, poster

Wiktionary


afiszer

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) przest. roznosiciel, rozlepiacz afiszów

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. afisz mrz., afiszowanie n.

 czas. afiszować ndk.

 przym. afiszowy

Wiktionary


afiszowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) publiczne eksponowanie swojego wyglądu, zachowania itp. w celu zwrócenia na siebie uwagi

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Mówiłam ci, co sądzę o afiszowaniu się bogactwem.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌafʲiʃɔˈvãɲɛ, AS: afʹišovãńe

Wiktionary

Powiązane:

 czas. afiszować

 rzecz. afiszer mos., afisz

Wiktionary


afiszować

1. rozgłaszać, ostentacyjnie ukazywać coś;
2. afiszować się - obnosić się z czymś przesadnie, zwracać powszechną uwagę na swoje cechy, koneksje itp.


SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) ujawniać, pokazywać, ogłaszać coś w sposób ostentacyjny

czasownik zwrotny niedokonany afiszować się (dk. brak)

 (2.1) zwracać na siebie uwagę otoczenia swoim zachowaniem; popisywać się; przesadnie coś ujawniać

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌafʲiˈʃɔvat͡ɕ, AS: afʹišovać

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. afisz mrz., afiszowanie n., afiszer mos.

 przym. afiszowy

Wiktionary


afiszowość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest afiszowe; cecha tych, którzy są afiszowi

Wiktionary

Powiązane:

 przym. afiszowy

 przysł. afiszowo

Wiktionary


afiszowy

związany z afiszem


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) związany z afiszem; taki jak na afiszach

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. afisz mrz., afiszer mos., afiszowość ż.

 czas. afiszować

Wiktionary


afk

skrót od: Away From Keyboard - z dala od klawiatury; afk


SJP.pl


aflaston

ozdobna figura na dziobie statku; galion


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) żegl. galion

Wiktionary


aflatoksyna

rakotwórcza mikotoksyna syntetyzowana przez grzyby z gatunku Aspergillus flavus


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biol. chem. rakotwórcza toksyna wytwarzana przez grzyby z rodzaju nazwa systematyczna|Aspergillus|ref=tak.;

Wiktionary


afleksyjność

→ afleksyjny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) jęz. brak fleksji; cecha nieposiadania odmiany wyrazów

Wiktionary

Patrz:

afleksyjny

Przykłady

 (1.1) Afleksyjność języka chińskiego sprawia, że znaczenie zależy głównie od szyku wyrazów.

Wiktionary


afleksyjny

o języku: nie mający fleksji, zwłaszcza fleksji końcówkowej


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) jęz. o języku, który nie ma odmiany wyrazów, nie ma form fleksyjnych

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌaflɛˈksɨjnɨ, AS: afleksyi ̯ny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezfleksyjny, niefleksyjny

Wiktionary


afodos

w starożytnym teatrze greckim: zejście chóru ze sceny po zakończeniu dramatu; aphodos


SJP.pl


afonia

utrata dźwięczności głosu występująca najczęściej na skutek chorób krtani i strun głosowych; bezgłos


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. zaburzenie polegające na braku głosu;

Wiktionary

 "Zobacz też: Afonia (film)."

Afonia (bezgłos) – utrata dźwięczności głosu. Przyczyną mogą być zaburzenia czynności krtani (porażenie nerwów krtaniowych lub zaburzenia nerwicowe), albo zniekształcenia fałdów głosowych spowodowane przez choroby zapalne lub nowotworowe krtani. Częściowa lub całkowita afonia jest częstym objawem nerwicy lękowej. Skrajny stopień histerycznej afonii z zupełną utratą mowy (nawet szeptanej) to apsityria.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Jej afonię należy tłumaczyć histerią.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈfɔ̃ɲja, AS: afõńi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 przym. afoniczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezgłos

Wiktionary


afoniczny

bezdźwięczny


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) bezdźwięczny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. afonia ż.

Wiktionary


afordancja

w psychologii: możliwości oddziaływania na obiekty


SJP.pl


aforysta

ten, kto układa aforyzmy; twórca aforyzmów


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) twórca aforyzmów

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aforystyczność ż., aforystyka ż., aforyzm mrz.

:: fż. aforystka ż.

 przym. aforystyczny, aforyzmowy

 przysł. aforystycznie

Wiktionary


aforystka

pisarka tworząca aforyzmy


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) twórczyni aforyzmów

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aforystyczność ż., aforystyka ż., aforyzm mrz.

:: fm. aforysta mos.

 przym. aforystyczny, aforyzmowy

 przysł. aforystycznie, aforyzmowo

Wiktionary


aforystycznie

przysłówek sposobu

 (1.1) od: aforystyczny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aforystyczność ż., aforysta mos., aforystka ż., aforystyka ż., aforyzm mrz.

 przym. aforystyczny, aforyzmowy

 przysł. aforyzmowo

Wiktionary


aforystyczność

→ aforystyczny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co aforystyczne

Wiktionary

Patrz:

aforystyczny

Powiązane:

 rzecz. aforysta mos., aforystka ż., aforystyka ż., aforyzm mrz.

 przym. aforystyczny, aforyzmowy

 przysł. aforystycznie, aforyzmowo

Wiktionary


aforystyczny

mający cechy aforyzmu: zwięzły, błyskotliwy, ujmujący sedno sprawy (np. aforystyczny wstęp)


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący aforyzmów, związany z aforyzmami

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aforystyczność ż., aforysta mos., aforystka ż., aforystyka ż., aforyzm mrz.

 przym. aforyzmowy

 przysł. aforystycznie, aforyzmowo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) aforyzmowy

Wiktionary


aforystyka

pisanie aforyzmów; także: zbiór aforyzmów


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pisanie aforyzmów

 (1.2) zbiór aforyzmów

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Grzegorz zajmował się aforystyką.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌafɔˈrɨstɨka, AS: aforystyka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aforysta m., aforystka ż., aforyzm mrz., aforystyczność ż.

 przym. aforystyczny, aforyzmowy

 przysł. aforystycznie

Wiktionary


aforyzm

maksyma, sentencja, złota myśl; zwięzła wypowiedź, formułująca w błyskotliwej formie ogólne spostrzeżenie, myśl filozoficzną, moralną


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zwięzła, lapidarna, przeważnie jednozdaniowa wypowiedź, wyrażająca ogólną prawdę filozoficzną lub moralną, w sposób zaskakujący i błyskotliwy;

Wiktionary

Aforyzm ( aphorismus, gr. "aphorismós"), złota myśl, sentencja, maksyma, gnoma, apoftegmat – zwięzła, lapidarna, przeważnie jednozdaniowa wypowiedź, wyrażająca ogólną prawdę filozoficzną lub moralną, w sposób zaskakujący i błyskotliwy.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Myśli, aforyzmy zaczerpnięte z wypowiedzi i listów św. Leopolda stawały się często powtarzanymi sentencjami.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈfɔrɨsm̥, AS: aforysm̦

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aforystka ż., aforystyka ż., aforysta m., aforystyczność ż.

 przym. aforystyczny, aforyzmowy

 przysł. aforystycznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) sentencja, złota myśl, maksyma

Wiktionary


aforyzmowy

→ aforyzm


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) zob. aforystyczny.

Wiktionary

Patrz:

aforyzm

Powiązane:

 rzecz. aforystyczność ż., aforysta mos., aforystka ż., aforystyka ż., aforyzm mrz.

 przym. aforystyczny

 przysł. aforystycznie, aforyzmowo

Wiktionary


afotyczny

przymiotnik

 (1.1) pozbawiony światła, niewystarczająco oświetlony; bez dostępu światła

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wody poniżej 1000 m tworzą warstwę afotyczną, w której brak fotosyntezy.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. afotyczność ż.

Wiktionary


afp

[czytaj: a-ef-PE] skrót od:
a) Agence France Presse (oficjalna francuska agencja prasowa);
b) alfa-fetoproteina (białko płodowe)


SJP.pl

skrótowiec

 (1.1) = franc. Agence France-Presse → Francuska Agencja Prasowa

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Adobe Flash Player
  • Agence France Presse
  • akustyczna fala powierzchniowa
  • α-fetoproteina
  • Anarchistyczna Federacja Polski
  • Anti Fungal Protein
  • Apple Filing Protocol
  • Associação Fonográfica Portuguesa

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Według AFP spośród 140 tys. Żydów żyjących wówczas w Holandii, 102 tys. nie przeżyło wojny.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: a‿ɛf‿ˈpɛ, AS: a‿ef‿pe

Wiktionary


afr.

skrót od: afrykański


SJP.pl

skrót

 (1.1) = afrykański

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Afryka ż.

Wiktionary


afra

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Afra – wczesny przekład Biblii na łacinę
  • Afra – imię żeńskie
  • Afra z Augsburga – męczennica za czasów panowania cesarza rzymskiego Dioklecjana
  • Afra – linie lotnicze w Ghanie
  • Afra – miejscowość w Syrii

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. Afryka ż.

Wiktionary


afrakta

flota statków wiosłowych starożytnej Grecji, mających postać galer z odkrytymi stanowiskami dla wioślarzy


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) żegl. hist. pozbawione pokładu starożytne statki greckie poruszane za pomocą wioseł, odkryte galery;

Wiktionary

Afrakta (l.mn. od gr. ἄφρακτος áphraktos – dosł. „nieogrodzony, niezabezpieczony”) – określenie greckich bezpokładowych statków wiosłowych, używanych w starożytności.

Termin ten w odniesieniu do bardzo dawnych jednostek morskich użyty został przez Tukidydesa w "Wojnie peloponeskiej" (I 10, 4). Okręt lub statek z krytym (pełnym) pokładem Grecy określali jako "naus kataphraktos" (ναῦς κατάφρακτος); przez Rzymian jednostki takie były nazywane "cataphractae" lub "tectae".

Wikipedia

Wymowa:

IPA: afˈrakta, AS: afrakta

Wiktionary


aframon

rodzaj bylin z rodziny imbirowatych


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) bot. nazwa systematyczna|Aframomum|K.Schum|ref=tak., rodzaj bylin z rodziny imbirowatych;

 (1.2) bot. bylina z rodzaju aframon (1.1)

 (1.3) spoż. aromatyczna przyprawa z ziaren niektórych aframonów (1.2), głównie aframonu madagaskarskiego

Wiktionary

Aframon, aframonek ("Aframomum" K.Schum) – rodzaj bylin z rodziny imbirowatych. Liczy ok. 55 gatunków, rosnących dziko w tropikalnej sferze Afryki i na Madagaskarze.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz.

:: zdrobn. aframonek m.

 przym. aframonowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.3) aframonek, rajskie ziarno, amomum, amomek, amom

Wiktionary


afrik.

skrót od: afrikaans


SJP.pl


afrikaans

południowoafrykańska odmiana języka holenderskiego, język Burów; jeden z języków urzędowych w RPA


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) jęz. język afrykanerski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) afrykanerski, burski, afrykanerszczyzna

Wiktionary


afro

1. fryzura, w której mocno skręcone, sterczące ku górze włosy tworzą kształt kuli;
2. potocznie o włosach: poskręcane i nastroszone;
3. gatunek muzyczno-taneczny nawiązujący do tradycyjnych rytmów afrykańskich


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) rodzaj fryzury w formie kuli z napuszonych, drobno skręconych loczków;

 (1.2) uczn. kręcone włosy

 (1.3) uczn. niemodne uczesanie

przymiotnik

 (2.1) kręcony (o włosach)

Wiktionary

Afro – sposób ułożenia włosów. Są to włosy kręcone, ułożone stercząco – te z brzegu na boki, pośrodku ku górze tak, aby fryzura tworzyła kształt kuli. Nazwa pochodzi od amerykańskiego wyrażenia „Afro-Americans”, odnoszącego się do czarnoskórych Amerykanów.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Afro były niegdyś modne.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈafrɔ, AS: afro

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. afrykańskość ż., afrykanizacja ż., afryka ż., Afryka ż., Afrykanin m., Afrykanka ż.

 przym. afrykański

 temsłow. afro-

 czas. zafrykanizować, afrykanizować

Wiktionary


afro-

przedrostek

 (1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z Afryką

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈafrɔ, AS: afro

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. afrykanizacja ż., Afryka ż., afro n., Afrykańczyk m., Afrykanka ż., afrykańskość ż., afryka ż.

 przym. afrykański, afro

 czas. zafrykanizować, afrykanizować

Wiktionary


afro-beat

[czytaj: afrobit] gatunek muzyczny łączący afrykańskie rytmy z funkiem i jazzem, powstały w połowie lat 60. XX wieku w Afryce; afrobeat


SJP.pl


afroamerykanin

mieszkaniec Stanów Zjednoczonych rasy czarnej


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) eufem. etn. czarnoskóry Amerykanin pochodzenia subsaharyjskiego

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Szacuje się, że nietolerancja laktozy występuje u ponad 90 proc. Azjatów, 65-70 proc. Afrykańczyków, 45-81 proc. Afroamerykanów, 50-75 proc. Indian. W Polsce nie toleruje mleka co czwarta osoba dorosła.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌafrɔãmɛrɨˈkãɲĩn, AS: afroãmerykãńĩn

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz.

:: fż. Afroamerykanka ż.

 przym. afroamerykański

Wiktionary


afroamerykanka

mieszkanka Stanów Zjednoczonych rasy czarnej


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) eufem. etn. czarnoskóra Amerykanka pochodzenia subsaharyjskiego

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz.

:: fm. Afroamerykanin mos.

 przym. afroamerykański

Wiktionary


afroamerykański

dotyczący Afroamerykanów, właściwy Afroamerykanom


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) dotyczący Afroamerykanów, czarnoskórych mieszkańców Stanów Zjednoczonych

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Alice Walker jest znaną afroamerykańską pisarką.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Afroamerykanin mos., Afroamerykanka ż.

Wiktionary


afroazjatycki

dotyczący Afryki i Azji


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) związany zarówno z Afryką, jak i Azją

 (1.2) jęz. określający rodzinę języków używanych w północnej Afryce, Rogu Afryki i na Bliskim Wschodzie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) chamito-semicki

Wiktionary


afrobeat

[czytaj: afrobit] gatunek muzyczny łączący afrykańskie rytmy z funkiem i jazzem, powstały w połowie lat 60. XX wieku w Afryce; afro-beat


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) muz. gatunek muzyczny, powstały w Afryce w połowie lat 60. XX wieku, łączący afrykańskie rytmy z funkiem i jazzem;

Wiktionary

Af

Wikipedia

Wymowa:

IPA: afˈrɔbʲit, AS: afrobʹit

Wiktionary


afrobeatowy

→ afrobeat [czytaj: afrobitowy]


SJP.pl


afrobrazylijski

→ Afrobrazylijczyk


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Afrobrazylijczykami, dotyczący Afrobrazylijczyków

Wiktionary

Patrz:

Afrobrazylijczyk

Powiązane:

 rzecz. Afrobrazylijczyk mos.

Wiktionary


afrodyta

robak należący do wolno żyjących wieloszczetów


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) mitgr. bogini miłości;

 (1.2) imię|polski|ż.;

Wiktionary

Afrodyta (gr. Ἀφροδίτη Aphrodítē – wdzięk, urok; łac. Venus) – w mitologii greckiej bogini miłości, piękna, kwiatów, pożądania i płodności. Najbardziej urodziwa z bogiń antycznych mitów.

Jej rzymską odpowiedniczką była Wenus (Wenera).

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Za dwa dni mamy być u niego, by wysłuchać muzyki do hymnu na cześć Afrodyty, który dziś lub jutro skończy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌafrɔˈdɨta, AS: afrodyta

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. afrodyta ż., afrodyzjak m., Afrodyzje nmos., Afrodyzja ż.

 przym. afrodytyczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) Afrogeneja

Wiktionary


afrodyzja

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. hist. starożytne miasto w południowo-zachodniej Anatolii, dawny ośrodek kultu Afrodyty;

 (1.2) rzad. imię|polski|ż.;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Afrodyzja – imię żeńskie
  • Afrodyzja – starożytne miasto w Anatolii

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Świątynia Afrodyty w Afrodyzji jest jednym z najlepiej zachowanych przykładów architektury starożytnej.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌafrɔˈdɨzʲja, AS: afrodyzʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Afrodyta ż., Afrogeneja ż., afrodyzjak m., afrodyzje nmos.

:: fm. Afrodyzy m., Afrodyzjusz m.

 przym. afrodytyczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) hist. Stauropolis, Geyre

Wiktionary


afrodyzjak

roślina albo lek wzmagające popęd płciowy człowieka


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) med. środek (roślina, lek itp.) pobudzający popęd seksualny, wzmagający potencję lub doznania erotyczne;

Wiktionary

Afrodyzjaki – substancje, co do których panuje opinia, że powodują one zwiększony popęd płciowy lub potencję. Zwykle działają bezpośrednio lub pośrednio na przewodnictwo dopaminergiczne lub modyfikują poziom hormonów płciowych. Często są to zwykłe pokarmy i napoje. Uważa się, że działanie takie ma szampan, kawa z dodatkiem imbiru, cynamonu i koziego mleka, owoce morza, morele zmiksowane z mleczkiem pszczelim. Jednym z najsilniejszych afrodyzjaków jest johimbina.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Znanym afrodyzjakiem jest mucha hiszpańska.

 (1.1) Dawniej kobiety dodawały swoim ukochanym lubczyk do potraw, gdyż wierzyły, że to afrodyzjak.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌafrɔˈdɨzʲjak, AS: afrodyzʹi ̯ak

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Afrodyzja ż., Afrodyta ż.

 przym. afrodyzjakowy

Wiktionary


afrodyzjakalny

→ afrodyzjak; afrodyzjakowy


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) med. związany z afrodyzjakiem; mający działanie afrodyzjaku; pobudzający

Wiktionary


afrodyzjakowy

→ afrodyzjak; afrodyzjakalny


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z afrodyzjakiem, dotyczący afrodyzjaku

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. afrodyzjak m.

Wiktionary


afrodyzje

w starożytnej Grecji: święto ku czci Afrodyty (bogini miłości i piękna), obchodzone zwykle w wiosenną noc


SJP.pl

Afrodyzje ( Ἀφροδίσια "Aphrodísia", Aphrodisia) – święto ustanowione ku czci bogini miłości Afrodyty. Najbardziej uroczyście było obchodzone w Pafos na Cyprze, niedaleko miejsca jej narodzin, gdzie wyłoniła się z piany morskiej.

Wikipedia


afroeuropejczyk

czarnoskóry Europejczyk


SJP.pl


afroeuropejka

czarnoskóra Europejka


SJP.pl


afrojerzyk

afrojerzyk mysi - gatunek ptaka z rodziny jerzykowatych


SJP.pl


afrojeż

rodzaj ssaka z rodziny jeżowatych


SJP.pl

Afrojeż ("Atelerix") – rodzaj ssaków z podrodziny jeży (Erinaceinae) w obrębie rodziny jeżowatych (Erinaceidae).

Wikipedia


afrokonwersja

w ekonomii: forma spłaty zadłużenia polegająca na jego zamianie na inwestycje w zadłużonym państwie afrykańskim


SJP.pl


afrokrólik

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) zool. nazwa systematyczna|Poelagus|St. Leger|ref=tak., ssak z rodziny zającowatych występujący w Afryce

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Odseparowana populacja afrokrólików żyje w Angoli.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. królik mzw.

Wiktionary


afrokubański

dotyczący kultury kubańskiej wywodzącej się z Afryki


SJP.pl


afrokulczyk

rodzaj ptaków z podrodziny łuskaczy


SJP.pl


afrolatynos

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) etn. mężczyzna lub chłopiec, którego przodkowie pochodzą z Afryki i Ameryki Łacińskiej;

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz.

:: fż. Afrolatynoska ż.

 przym. afrolatynoski

Wiktionary


afrolatynoski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Afrolatynosami, dotyczący Afrolatynosów

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Afrolatynos m., Afrolatynoska ż.

Wiktionary


afrolok

gęsty, sprężysty lok w stylu afro


SJP.pl


afronauta

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) Afrykanin latający w kosmos, afrykański astronauta

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Historia nie z tej Ziemi. Jak afronauci z Zambii chcieli wyprzedzić USA i ZSRR w wyścigu na Księżyc.

Wiktionary


afroncik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od afront

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) To nie afront, lecz tylko mały afroncik.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. afront m.

 czas. afrontować

Wiktionary


afront

obraźliwe zachowanie się wobec kogoś, wyrządzenie przykrości; zniewaga, obelga, dyshonor, despekt


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) książk. zniewaga, lekceważące zachowanie, zazwyczaj publiczne

Wiktionary

Af

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Zrobiła mi dziś afront, komentując przy wszystkich moją nadwagę.

 (1.1) Musi on za ten afront odpokutować, bo to całego stanu szlacheckiego krzywda.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈafrɔ̃nt, AS: afrõnt

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. afrontowanie n.

:: zdrobn. afroncik mrz.

 czas. afrontować ndk.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) zniewaga, obraza, policzek, despekt

Wiktionary


afrontowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) daw. czynienie komuś afrontu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. afront m.

 czas. afrontować

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) obrażanie, znieważanie

Wiktionary


afrontować

czynić komuś afront; znieważać, uchybiać


SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) daw. czynić komuś afront, uchybiać, znieważać

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. afroncik mrz., afront mrz., afrontowanie n.

Wiktionary


afropitek

duża, kopalna małpa człekokształtna z wczesnego miocenu, o masywnej czaszce i długim, wąskim pysku


SJP.pl


afropolak

czarnoskóry Polak


SJP.pl


afrorock

[czytaj: afrorok] odmiana muzyki rockowej, połączenie rocka z tradycyjną muzyką ludów afrykańskich


SJP.pl


afrosorkowce

rząd ssaków łożyskowych


SJP.pl

Afrosorkowce (Afrosoricida) – rząd ssaków z infragromady łożyskowców (Eutheria) wyłoniony z owadożernych na podstawie badań molekularnych.

Wikipedia


afrotrogon

rodzaj ptaków z rodziny trogonów


SJP.pl


afrowiórka

rodzaj gryzoni z rodziny wiewiórkowatych


SJP.pl

Afrowiórka ("Xerus") – rodzaj ssaków z podrodziny afrowiórek (Xerinae) w obrębie rodziny wiewiórkowatych (Sciuridae).

Wikipedia


afrycki

przymiotnik

 (1.1) stpol. afrykański

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈfrɨt͡sʲci, AS: afrycʹḱi

Wiktionary


afryczanin

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pl-reforma2026|Afryczanin. (mieszkaniec miejscowości Afryka)

 (1.2) pl-reforma2026|Afryczanin. (osoba pochodząca z miejscowości Afryka, urodzona w miejscowości Afryka)

Wiktionary


afryczanka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pl-reforma2026|Afryczanka. (mieszkanka miejscowości Afryka)

 (1.2) pl-reforma2026|Afryczanka. (kobieta pochodząca z miejscowości Afryka, urodzona w miejscowości Afryka)

Wiktionary


afryka

środowiskowo:
1. bieda, głód, ubóstwo;
2. egzotyka


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) uczn. kłótnia, awantura

 (1.2) slang. przestęp. więz. gwałtowne zdarzenie, awantura

Wiktionary

Af

Wikipedia

Wymowa:

IPA: a'frɨka, AS: afryka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Afryka ż., Afrykanin m., Afrykańczyk m., Afrykanka ż., afrykanizacja ż., afrykanistyka ż., afrykanista m., afrykanistka ż., Afrykaner m., afrykaner m., Afrykanerka ż., afrykanerka ż., afrykanerski mrz., afrykaniec m., afro n., afrykanizowanie n., zafrykanizowanie n., afrykańskość ż.

 czas. afrykanizować ndk., zafrykanizować dk.

 przym. afrykański, wewnątrzafrykański, afrykanistyczny, afrykanerski, afro

 temsłow. afro-

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) zadyma

 (1.2) kocioł, meksyk, piekło, zadyma

Wiktionary


afrykan

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.;

Wiktionary

Afrykan – imię męskie pochodzenia łacińskiego, oznaczające "pochodzącego z Afryki". Wśród patronów tego imienia – św. Afrykan, wspominany razem ze św. Terencjuszem i św. Pompejuszem.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Wśród patronów tego imienia – św. Afrykan, wspominany razem ze św. Terencjuszem i św. Pompejuszem.

Wiktionary


afrykaner

biały mieszkaniec Afryki


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) biały mieszkaniec Afryki

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Afrykaner mos., Afrykanerka ż.

:: fż. afrykanerka ż.

 przym. afrykanerski, afrykański

 czas. afrykanizować, zafrykanizować

Wiktionary


afrykanerka

biała mieszkanka Afryki Południowej


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biała mieszkanka Afryki

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Afrykaner mos., Afrykanerka ż.

:: fm. afrykaner mos.

 przym. afrykanerski, afrykański

 czas. afrykanizować, zafrykanizować

Wiktionary


afrykanerski

przymiotnik od: Afrykaner, afrykaner


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) odnoszący się do Afrykanerów

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. język z grupy germańskich, używany w południowej Afryce;

Wiktionary

Przykłady

 (2.1) Afrykanerski posiada status języka urzędowego w RPA.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌafrɨkãˈnɛrsʲci, AS: afrykãnersʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. afrykańskość ż., afryka ż., Afryka ż., Afrykaner mos., afrykaner mos., Afrykanerka ż., afrykanerka ż., Afrykanin mos., Afrykańczyk mos., Afrykanka ż., afrykanizacja ż., afrykanistyka ż., afrykanista mos., afrykanistka ż.

 przym. afrykański, afrykanistyczny

 czas. afrykanizować, zafrykanizować

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) burski

 (2.1) afrikaans, burski

Wiktionary


afrykanerskojęzyczny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) taki, który posługuje się językiem afrykanerskim

 (1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem afrykanerskim

 (1.3) spisany, stworzony w języku afrykanerskim

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌafrɨkãˈnɛrskɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: afrykãnerskoi ̯ẽũ̯zyčny

Wiktionary


afrykanerzy

biały mieszkaniec Afryki


SJP.pl

Af

Wikipedia


afrykaniec

potocznie, pogardliwie: człowiek należący do rasy czarnej, Murzyn


SJP.pl


afrykanin

mieszkaniec Afryki; Afrykańczyk (rzadziej)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Afryki

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Widać było, że Afrykanie mają świetnie rozpracowanych polskich bramkarzy – większość goli zdobywali po rzutach w górne rejony bramki.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌafrɨˈkãɲĩn, AS: afrykãńĩn

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Afryka ż., Afrykańczyk m., afrykanizacja ż., afrykanologia ż., afrykanistyka ż., afrykanista m., afrykanistka ż., Afrykaner m., afrykaner m., Afrykanerka ż., afrykanerka ż.

:: fż. Afrykanka ż.

 czas. zafrykanizować, afrykanizować ndk.

 przym. afrykański, afrykanistyczny, afrykanerski, afro

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) Afrykańczyk; daw. Afer, Afryk, Afrykant

Wiktionary


afrykanista

specjalista w dziedzinie afrykanistyki (nauki o językach i kulturach afrykańskich)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) znawca, badacz języków, kultury i historii Afryki

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. afrykanistyka ż.

:: fż. afrykanistka ż.

 przym. afrykanistyczny, afrykanerski, afrykański

 czas. afrykanizować, zafrykanizować

Wiktionary


afrykanistka

specjalistka w dziedzinie afrykanistyki (nauki o językach i kulturach afrykańskich)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) znawczyni, badaczka języków, kultury i historii Afryki

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. afrykanistyka ż.

:: fm. afrykanista mos.

 przym. afrykanistyczny, afrykanerski, afrykański

 czas. afrykanizować, zafrykanizować

Wiktionary


afrykanistyczny

związany z afrykanistyką, afrykanistą lub afrykanistką (np. instytut afrykanistyczny, sekcja afrykanistyczna)


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) mający za przedmiot badanie języków, kultury i historii ludów Afryki, obejmujący te badania, dotyczący tych badań

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Afryka ż., afrykanizacja ż., afrykanerski mrz., afryka ż., afrykańskość ż., Afrykańczyk mos., Afrykanka ż., Afrykanin mos., afrykanistyka ż., afrykanista m., afrykanistka ż.

 przym. afrykanerski, afrykański

 czas. afrykanizować, zafrykanizować

Wiktionary


afrykanistyka

nauka zajmująca się badaniem języków, historii i kultury ludów Afryki


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nauka o językach i kulturach krajów afrykańskich;

Wiktionary

Afrykanistyka – nauka zajmująca się badaniem języków, literatury, kultur, społeczeństw, historii, polityki i gospodarki krajów afrykańskich. Jedną z dziedzin afrykanistyki jest etiopistyka.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. afrykanerski mrz., afrykańskość ż., afrykanizacja ż., Afryka ż., afrykanista mos., afrykanistka ż., Afrykanin mos., Afrykanka ż., Afrykańczyk mos., afryka ż.

 przym. afrykański, afrykanistyczny, afrykanerski

 czas. afrykanizować, zafrykanizować

Wiktionary


afrykanizacja

proces opanowywania przez Afrykańczyków różnych dziedzin życia w Afryce i wypierania z nich białych, będący wynikiem budzenia się świadomości narodowej


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kult. polit. proces przejmowania przez rdzennych Afrykanów kontroli nad niektórymi obszarami Afryki i wypierania z nich białych

 (1.2) nadawanie lub przywracanie czemuś afrykańskiego charakteru lub właściwości

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jak szybko następuje proces afrykanizacji w takim kraju jak Republika Południowoafrykańska?

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. afrykanerski mrz., Afryka ż., afryka ż., Afrykanin mos., Afrykańczyk mos., Afrykanka ż., afrykanologia ż., afrykanistyka ż., afrykanista mos., afrykanistka ż., Afrykaner mos., afrykaner mos., Afrykanerka ż., afrykanerka ż., afrykaniec mos., afro n., afrykanizowanie n., zafrykanizowanie n., afrykańskość ż.

 czas. zafrykanizować, afrykanizować ndk., afrykanizować się ndk.

 przym. afrykański, wewnątrzafrykański, afrykanistyczny, afrykanerski, afro

 temsłow. afro-

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) afrykanizowanie

Wiktionary


afrykanizm

element językowy lub kulturowy charakterystyczny dla języka afrykańskiego lub kultury afrykańskiej


SJP.pl


afrykanizowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) nadawanie czemuś afrykańskiego charakteru

 (1.2) socjol. polit. usuwanie białych z różnych dziedzin życia przez czarnych

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. afrykańskość ż., Afryka ż., afrykanizacja ż., zafrykanizowanie n., afryka ż.

 czas. afrykanizować ndk., zafrykanizować ndk.

 przym. afrykański

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1-2) afrykanizacja

Wiktionary


afrykanizować

nadawać lub przywracać czemuś charakter afrykański


SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany (dk. zafrykanizować)

 (1.1) kult. narzucać afrykańskość, przymuszać kogoś do zostania Afrykaninem, zmieniać coś na afrykańskie

czasownik zwrotny niedokonany afrykanizować się (dk. zafrykanizować się)

 (2.1) stawać się Afrykaninem, nabierać cech afrykańskich

Wiktionary

Przykłady

 (2.1) Przybysze z Bliskiego Wschodu afrykanizowali się dosyć szybko.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. afrykanerski mrz., Afryka ż., afryka ż., Afrykanin mos., Afrykańczyk mos., Afrykanka ż., afrykanizacja ż., afrykanologia ż., afrykanistyka ż., afrykanista mos., afrykanistka ż., Afrykaner mos., afrykaner mos., Afrykanerka ż., afrykanerka ż., afrykaniec mos., afro n., afrykanizowanie n., zafrykanizowanie n., afrykańskość ż.

 czas. zafrykanizować dk.

 przym. afrykański, wewnątrzafrykański, afrykanistyczny, afrykanerski, afro

 temsłow. afro-

Wiktionary


afrykanka

rodzaj ptaków z podrodziny papug afrykańskich


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Afryki

Wiktionary

Afrykanka ( L'Africaine) – opera w 5 aktach Giacoma Meyerbeera do libretta (w języku francuskim) Eugène’a Scribe’a. Choć prace nad utworem kompozytor rozpoczął już w 1837 r., z wielu względów – jak częste zmiany libretta – ukończył je dopiero w 1864 r. Premiera miała miejsce w Paryżu 28 kwietnia 1865 r.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Pewną Afrykankę , która u niej pracowała i uciekła, oskarżyła o kradzież.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌafrɨˈkãŋka, AS: afrykãŋka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. afrykanerski mrz., afrykańskość ż., afryka ż., afro n., Afryka ż., Afrykanin m., Afrykańczyk m., afrykanizacja ż., afrykanistyka ż., afrykanista m., afrykanistka ż., Afrykaner m., afrykaner m., Afrykanerka ż., afrykanerka ż.

 przym. afrykański, afrykanistyczny, afrykanerski, afro

 czas. zafrykanizować, afrykanizować ndk.

 temsłow. afro-

Wiktionary


afrykanolog

specjalista w zakresie afrykanologii


SJP.pl


afrykanologia

nauka badająca język, dzieje i kulturę ludów Afryki


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zob. afrykanistyka.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. afrykanizacja ż., Afrykanin mos., Afryka ż., afrykańskość ż., afrykanolog m.

 przym. afrykanologiczny

 czas. zafrykanizować, afrykanizować

Wiktionary


afrykanologiczny

→ afrykanologia


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z afrykanologią, dotyczący afrykanologii

Wiktionary

Patrz:

afrykanologia

Powiązane:

 rzecz. afrykanologia ż.

Wiktionary


afrykarium

oceanarium poświęcone faunie i florze afrykańskiej


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) park rozrywki prezentujący oceaniczną oraz morską faunę i florę kontynentu afrykańskiego

Wiktionary

Af

Wikipedia


afrykata

spółgłoska zwarto-szczelinowa typu: c, dz, ć, dź, cz, dż itd.


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) jęz. spółgłoska zwarto-szczelinowa;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Afrykatami są np. polskie spółgłoski „c” oraz „cz”.

 (1.1) Artykulacja każdej afrykaty składa się z dwu faz: zwartej i szczelinowej.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. afrykatyzacja ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) spółgłoska zwarto-szczelinowa

Wiktionary


afrykatyzacja

proces, w wyniku którego dana spółgłoska staje się afrykatą - spółgłoską zwarto-szczelinową


SJP.pl


afrykańczyk

mieszkaniec Afryki; Afrykanin (częściej)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) zob. Afrykanin.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Co roku tysiące Afrykańczyków próbuje przepłynąć przez Cieśninę Gibraltarską do Hiszpanii. W ub.r. zatrzymano ok. 15 000 takich osób.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌafrɨˈkãj̃n͇t͡ʃɨk, AS: afrykãĩ ̯ṇčyk

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. afrykanerski mrz., afrykańskość ż., afryka ż., Afryka ż., Afrykanin mos., Afrykanka ż., afrykanizacja ż., afrykanistyka ż., afrykanista mos., afrykanistka ż., Afrykaner mos., afrykaner mos., Afrykanerka ż., afrykanerka ż.

 przym. afrykański, afrykanistyczny, afrykanerski

 czas. afrykanizować, zafrykanizować

 temsłow. afro-

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) Afrykanin

Wiktionary


afrykański

przymiotnik od: Afryka


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Afryką, dotyczący Afryki, zamieszkujący Afrykę

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Mój brat jest zafascynowany afrykańską kulturą.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌafrɨˈkãj̃sʲci, AS: afrykãĩ ̯sʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. afrykanerski mrz., afrykańskość ż., Afryczanka ż., Afryczanin mos., afro n., Afryka ż., afryka ż., Afrykanin m., Afrykańczyk m., Afrykanka ż., afrykanizacja ż., afrykanistyka ż., afrykanista m., afrykanistka ż., Afrykaner m., afrykaner m., Afrykanerka ż., afrykanerka ż., afrykanizowanie n.

 czas. afrykanizować, zafrykanizować

 przym. afrykanistyczny, afrykanerski, pozaafrykański, afro

 przedr. afro-

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) skrót afr., stpol. afrycki

Wiktionary


afrykańskość

zespół cech właściwych mieszkańcom Afryki


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co afrykańskie; afrykański charakter czegoś

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) O ich afrykańskości świadczy sposób przygotowywania posiłków.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. afrykanerski mrz., Afryka ż., afryka ż., Afrykanin mos., Afrykańczyk mos., Afrykanka ż., afrykanizacja ż., afrykanologia ż., afrykanistyka ż., afrykanista mos., afrykanistka ż., Afrykaner mos., afrykaner mos., Afrykanerka ż., afrykanerka ż., afrykaniec mos., afro n., afrykanizowanie n., zafrykanizowanie n.

 czas. afrykanizować ndk., afrykanizować się ndk., zafrykanizować dk., zafrykanizować się dk.

 przym. afrykański, wewnątrzafrykański, afrykanistyczny, afrykanerski, afro

 temsłow. afro-

Wiktionary


afryt

w arabskich wierzeniach ludowych: zły duch, upiór; efryt; ifryt


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) w arabskich wierzeniach ludowych: zły duch, upiór

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) efryt, ifryt

Wiktionary


afta

(zwykle w liczbie mnogiej) małe, bolesne owrzodzenie powstające na błonie śluzowej jamy ustnej; zapalenie aftowe


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. mały bolesny pęcherzyk pokryty białawym włóknistym nalotem i otoczony czerwoną zapalną obwódką, powstający na błonie śluzowej jamy ustnej w wyniku zakażenia wirusowego;

Wiktionary

Afta (łac. "aphtosis") – otwarte owrzodzenie zlokalizowane na błonie śluzowej jamy ustnej, warg lub języka z wytworzeniem miejscowego stanu zapalnego. Może im towarzyszyć powiększenie okolicznych węzłów chłonnych. Często afty występują z nawrotami (nawracające aftowe zapalenie jamy ustnej). Jeśli pojawiają się częściej niż raz w roku, należy rozważać dodatkowe badania celem stwierdzenia, czy nie towarzyszy im inne schorzenie. Aftoza nawrotowa występuje nieco częściej u kobiet.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Mam aftę na ustach, bo przygryzłem się przypadkowo.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈafta, AS: afta

Wiktionary

Powiązane:

 przym. aftowy

Wiktionary


aftarka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) stpol. hafciarka

Wiktionary

Wymowa:

IPA: afˈtarka, AS: aftarka

Wiktionary


after

potocznie: luźniejsza impreza po większym wydarzeniu; after party, afterparty, afterka, afterek


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • After (album)
  • After (film)
  • After (powieść)
  • After 2 – film
  • After (Numida) – przywódca grupy Numidów
  • After Hours (album The Weeknda) – brytyjski serial
  • After Life – brytyjski serial
  • After Man: A Zoology of the Future – książka
  • After Forever – grupa muzyczna

Wikipedia


afterbeat

przesunięcie akcentu na dźwięk nieakcentowany; synkopa


SJP.pl


afterek

potocznie: luźniejsza impreza po większym wydarzeniu; after party, afterparty, afterka, after


SJP.pl


afterka

potocznie: luźniejsza impreza po większym wydarzeniu; after party, afterparty, afterka, after


SJP.pl


afterować

potocznie: uczestniczyć w luźniejszej imprezie po większym wydarzeniu


SJP.pl


afterownia

potocznie: klub otwarty dłużej niż inne kluby


SJP.pl


afterparty

[czytaj: afterparty lub afterparti] potocznie: luźniejsza impreza po większym wydarzeniu; after party, afterka, afterek, after


SJP.pl

Afterparty (także: "after party", "after-party"; z ang. „impreza po”) – impreza organizowana bezpośrednio po innym, większym wydarzeniu (np. koncercie, meczu, gali, premierze teatralnej lub filmowej). W zależności od kontekstu może oznaczać kameralne spotkanie „po imprezie” albo zamknięte przyjęcie dla zaproszonych gości, następujące po wydarzeniu głównym. Afterparty bywa organizowane w lokalu (np. klubie) lub w przestrzeni prywatnej i ma zwykle mniej formalny charakter niż wydarzenie główne; w części kontekstów jest to impreza „ekskluzywna”, przeznaczona dla ograniczonej liczby zaproszonych gości (np. po premierach filmowych, koncertach, galach).

Wikipedia


afterpik

wodoszczelna komora zderzeniowa na rufie statku; achterpik


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) żegl. tylna, skrajna część kadłuba statku, znajdująca się za ostatnią grodzią wodoszczelną

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) skrajnik rufowy, war. achterpik

Wiktionary


aftersztag

lina stalowa biegnąca od topu masztu do rufy; achtersztag


SJP.pl


aftonit

rzadki minerał z gromady siarkosoli; tetraedryt


SJP.pl


aftoniusz

imię męskie


SJP.pl

Aftoniusz z Antiochii (łac. "Aphthonius", gr. Ἀφθόνιος Afthonios) – grecki retor i sofista z IV wieku n.e. czynny we wschodnim cesarstwie rzymskim.

Według Gemistona Pletona działał w Antiochii. Był autorem zaginionego komentarza do dzieła Hermogenesa oraz powstałej przed 391 rokiem "Progymnasmaty", która zachowała się do czasów współczesnych.

Wikipedia


aftowy

→ afta


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) dotyczący afty

Wiktionary

Patrz:

afta

Powiązane:

 rzecz. afta ż.

Wiktionary


afty

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) zob. afta.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈaftɨ, AS: afty

Wiktionary


aftyka

nazwisko


SJP.pl


aftyzacja

sztuczne zakażenie wszystkich zwierząt w gospodarstwie zarazkiem pryszczycy, w celu skrócenia okresu kwarantanny


SJP.pl

Aftyzacja – niestosowany obecnie zabieg polegający na sztucznym zakażaniu zwierząt domowych zarazkiem pryszczycy, celem wywołania równoczesnego zachorowania całego stada. Przyśpieszało to przebieg epizootii i samej choroby.

Aftyzację przeprowadzano pod nadzorem władz weterynaryjnych.

Wikipedia


afyna

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Bukowina. nazwa systematyczna|Vaccinium myrtillus|L.|ref=tak., borówka czernica

Wiktionary


ag

płaz bezogonowy z rodziny ropuchowatych, jadowity (może uśmiercić lub sparaliżować zwierzę wielkości królika), występujący w południowej i środkowej Ameryce; kururu, ropucha olbrzymia


SJP.pl

skrót

 (1.1) = bibl. Księga Aggeusza

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • .ag – krajowa domena internetowa najwyższego poziomu przypisana dla Antigua i Barbuda
  • Ag (łac. Argentum) – symbol chemiczny srebra
  • Sztuczna grawitacja (ang. Artificial gravity, AG)
  • Attogram (ag), jednostka masy w układzie SI
  • Ág, miejscowość na Węgrzech w Komitacie Baranya
  • AG przy nazwach przedsiębiorstw (niem. Aktiengesellschaft) – spółka akcyjna w krajach niemieckojęzycznych
  • Ag – antygen (z ang.)
  • AG – Antigua i Barbuda (oznaczenie kodowe według ISO 3166-1)
  • AG – kanton Argowia w Szwajcarii (oznaczenie kodowe ISO 3166-2)

Wikipedia

Przykłady

składnia.

kolokacje.

synonimy.

antonimy.

hiperonimy.

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

frazeologia.

etymologia.

uwagi.

 (1.1) BibliaPL.

tłumaczenia.

* esperanto: (1.1) Ĥag

* hiszpański: (1.1) Ag

* niemiecki: (1.1) Hag

źródła.

== Ag (język angielski.) ==

wymowa.

znaczenia.

skrót

 (1.1) = August → sierpień, sierpniowy

 (1.2) = agriculture → rolnictwo, rolniczy

 (1.3) = med. antigen → antygen, antygenowy

odmiana.

przykłady.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈcɕɛ̃ŋɡa ˌːɡɛˈwuʃa, AS: ḱśẽŋg• ageu̯uša

Wiktionary

Powiązane:

frazeologia.

etymologia.

uwagi.

 (1.1) BibliaPL.

tłumaczenia.

* esperanto: (1.1) Ĥag

* hiszpański: (1.1) Ag

* niemiecki: (1.1) Hag

źródła.

== Ag (język angielski.) ==

wymowa.

znaczenia.

skrót

 (1.1) = August → sierpień, sierpniowy

 (1.2) = agriculture → rolnictwo, rolniczy

 (1.3) = med. antigen → antygen, antygenowy

odmiana.

przykłady.

składnia.

kolokacje.

synonimy.

antonimy.

hiperonimy.

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

Wiktionary

Synonimy:

antonimy.

hiperonimy.

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

frazeologia.

etymologia.

uwagi.

 (1.1) BibliaPL.

tłumaczenia.

* esperanto: (1.1) Ĥag

* hiszpański: (1.1) Ag

* niemiecki: (1.1) Hag

źródła.

== Ag (język angielski.) ==

wymowa.

znaczenia.

skrót

 (1.1) = August → sierpień, sierpniowy

 (1.2) = agriculture → rolnictwo, rolniczy

 (1.3) = med. antigen → antygen, antygenowy

odmiana.

przykłady.

składnia.

kolokacje.

synonimy.

Wiktionary


aga

1. tytuł grzecznościowy w krajach muzułmańskich; pan
2. stopień oficerski w sułtańskiej Turcji; także: oficer noszący ten tytuł


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) tytuł grzecznościowy w krajach muzułmańskich (pan)

 (1.2) hist. wojsk. stopień oficerski w sułtańskiej Turcji;

 (1.3) hist. wojsk. oficer w stopniu agi (1.2)

rzeczownik, rodzaj żeński

 (2.1) zool. gatunek płaza z rodziny ropuchowatych, nazwa systematyczna|Rhinella marina|ref=tak.;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Aga – gatunek ropuchy
  • Aga – rzeka w Zabajkalu
  • Aga – zdrobnienie od imienia żeńskiego Agnieszka
  • Aga – turecki tytuł wojskowy
  • Aga – miasto w Japonii, na wyspie Honsiu, w prefekturze Niigata
  • Aga – osiedle przy stacji w Rosji, w Kraju Zabajkalskim, w rejonie mogojtujskim
  • Aga – odbiornik radiowy produkowany w Polsce w latach 1947–1950
  • AGA (ang. Advanced Graphics Architecture) – układ grafiki stosowany w trzeciej generacji komputerów Amiga
  • AGA (ang. appropriate for gestational age) – masa urodzeniowa odpowiednia do wieku ciąży
  • AGA – linia hodowlana pszczół rasy kraińskiej
  • AGA – przeciwciała gliadynowe

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈaɡa, AS: aga

Wiktionary

Synonimy:

 (2.1) kururu, ropucha olbrzymia

Wiktionary


agabos

Agabos, Agabus – postać biblijna z Nowego Testamentu.

Prorok chrześcijański z Jerozolimy, który przepowiedział Kościołowi w Antiochii, że nadchodzi wielki głód. Później ostrzegł Pawła, że jeśli uda się on do Jerozolimy, zostanie uwięziony. Pojawia się w Dz 11, 27-30; 21, 7-14. Zaliczany do grona Siedemdziesięciu dwóch wysłańców Jezusa Chrystusa

Wikipedia


agac

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. dendr. akacja

Wiktionary


agacik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od agat

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) To nie agat, lecz tylko mały agacik.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agat m.

 przym. agatowy

Wiktionary


agacinski

nazwisko


SJP.pl


agaciny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Agaty lub z nią związany


SJP.pl


agad

część literatury talmudycznej zawierająca bajki, legendy, przypowieści; hagada


SJP.pl


agada

część literatury talmudycznej zawierająca bajki, legendy, przypowieści; hagada


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Agada – w buddyzmie panaceum, lek na wszystko
  • Agada albo Haggada – opowiadanie rabiniczne
  • Agada – wieś w Rosji, w Dagestanie, w rejonie gunibskim

Wikipedia


agadir

miasto w Maroku


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w południowym Maroku, port nad Oceanem Atlantyckim;

Wiktionary

Agadir (arab. اكادير, "Akādīr"; berb. ⴰⴳⴰⴷⵉⵔ, "Agadir") – miasto w południowym Maroku, port nad Oceanem Atlantyckim, siedziba regionu Sus-Massa. W 2024 roku liczyło ok. 505 tys. mieszkańców. W mieście rozwinął się przemysł rybny, drzewny oraz cementowy. Międzynarodowy port lotniczy, 10 kilometrów piaszczystych plaż oraz średnio 300 słonecznych dni w roku sprawia, że Agadir jest najpopularniejszą nadmorską miejscowością wypoczynkową w Maroku.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Nie były to pogodne opowieści: mężczyzna mroczniał, wbijał wzrok w ziemię, później wpatrywał się w szarość przewalających się wód Oceanu, który czterdzieści dwa lata temu wdarł się do miasta, zatopił i zniszczył stary Agadir, pozostawiając błotnisty muł, chaos rzeczy z cudzego życia, tysiące niezidentyfikowanych trupów pochowanych później, gdy wody opadły i pozostała tylko pamięć o trwającym piętnaście sekund trzęsieniu ziemi – na wzgórzu Kazba.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Agadirczyk mos., Agadirka ż.

 przym. agadirski

Wiktionary


agadirczyk

mieszkaniec Agadiru


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pl-reforma2026|Agadirczyk. (mieszkaniec Agadiru)

Wiktionary


agadirka

mieszkanka Agadiru


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pl-reforma2026|Agadirka. (mieszkanka Agadiru)

Wiktionary


agadirski

→ Agadir (miasto w Maroku)


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) geogr. związany z Agadirem (miastem w Maroku)

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Agadir mrz., Agadirczyk mos., Agadirka ż.

Wiktionary


agal

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) krążek ze sznurka, służący do utrzymania na głowie kefiji;

Wiktionary

Agal (arab. عقال, ‘iqāl) – specjalny krążek wykonany ze sznurka (najczęściej z koziej sierści), służący do utrzymania na głowie kefiji.

Ma formę skręconego powrozu, najczęściej w kolorze czarnym. Dawniej służył także do pętania nóg wielbłądów w celu uniemożliwienia im ucieczki w nocy lub podczas postojów.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈaɡal, AS: agal

Wiktionary


agalit

minerał


SJP.pl


agalitowy

związany z agalitem


SJP.pl


agalmatolit

minerał, zbita odmiana pirofilitu; pagodyt


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) minerał używany do wyrobu drobnych przedmiotów ozdobnych;

Wiktionary

Agalmatolit ( ἄγαλμα, ἄγαλματος "ágalma, agálmatos" „ozdoba” + λίθος "líthos" „kamień”), inaczej pagodyt – surowiec mineralny. Jest to zwięzła odmiana pirofyllitu.

Minerału tego używa się już od czasów prehistorycznych (głównie w Chinach). W szczególności służy do wytwarzania przedmiotów ozdobnych o niewielkich rozmiarach.

Wikipedia

Synonimy:

 (1.1) pagodyt

Wiktionary


agama

jaszczurka z rodziny o tej samej nazwie obejmującej kilkaset owadożernych i roślinożernych gatunków; zamieszkuje suche, stepowo-pustynne rejony płd.-wsch. Europy, Azji i Afryki


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) herp. nazwa systematyczna|Agama|Daudin|ref=tak., rodzaj stepowych lub pustynnych gadów z rodziny agamowatych; u samców niektórych z jego gatunków charakterystyczna jest duża głowa otoczona skórzastą kryzą

Wiktionary

Nie mylić z: Agamy (hinduizm).

Agama – rodzaj gadów z podrodziny Agaminae w rodzinie agamowatych (Agamidae).

Wikipedia


agamemnon

w mitologii greckiej: syn Atreusa, króla Myken


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) mitgr. mityczny władca Myken;

Wiktionary

Agamemnon (gr. Ἀγαμέμνων "Agamémnōn", łac. "Agamemnon") – w mitologii greckiej syn Atreusza i Aerope, (w niektórych mitach ojcostwo przypisywane jest Plejstenesowi), starszy brat Menelaosa, pochodził z rodu Atrydów. Król Argolidy, krainy, w której najważniejszymi miastami były Argos, Mykeny, Tiryns, Midea. Według najpóźniejszego przekazu był królem Lakedajmonu ze stolicą Amyklaj. Od jego przodków nazywano go czasem Atrydą, Pelopidą lub Tantalidą.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Złota maska z Myken jest również zwana maską Agamemnona od imienia mitycznego władcy Myken, który zorganizował wyprawę przeciwko Troi.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌaɡãˈmɛ̃mnɔ̃n, AS: agãmẽmnõn

Wiktionary


agameta

jednojądrowy zarodek służący do rozmnażania bezpłciowego u otwornic


SJP.pl


agamia

1. niewchodzenie w związek małżeński; bezżenność, bezżeństwo;
2. niezdolność rozmnażania płciowego na skutek niedorozwoju narządów płciowych


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) bezżeństwo, stan wolny

 (1.2) biol. rozmnażanie bezpłciowe

 (1.3) biol. niezdolność do rozmnażania płciowego powodowane naturalnym niedorozwojem narządów płciowych

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • bezżeństwo, celibat;
  • biologiczną niezdolność do rozmnażania płciowego wskutek naturalnego niedorozwoju narządów płciowych; występuje u pszczół (robotnice), a także u mrówek;
  • inaczej agamogeneza (agamogenesis) – rodzaj rozmnażania, w którym nie następuje połączenie gamet. W tym znaczeniu termin agamia jest synonimizowany z partenogenezą;
  • agamia (dawniej czapla zielonoskrzydła) – gatunek ptaka z rodziny czaplowatych, jedyny przedstawiciel rodzaju Agamia Reichenbach, 1853.
  • monogamia, poligamia
  • syngamia
  • gatunek agamiczny

Wikipedia

Wymowa:

IPA: aˈɡãmʲja, AS: agãmʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 przym. agamiczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) celibat

 (1.2) agamogeneza

Wiktionary


agamiczny

→ agamia


SJP.pl

Patrz:

agamia

agammaglobulinemia

brak lub niedobór przeciwciał (immunoglobulin)


SJP.pl

Agammaglobulinemia Brutona, inaczej agammaglobulinemia sprzężona z chromosomem X, zwana również hipoimmunoglobulinemią – należący do pierwotnych niedoborów odporności zespół chorobowy charakteryzujący się całkowitym brakiem przeciwciał i śladową obecnością limfocytów B w krążeniu (poniżej 2%).

Wikipedia


agamogonia

bezpłciowa część rozmnażania otwornic


SJP.pl


agamont

bezpłciowe pokolenie w rozmnażaniu otwornic


SJP.pl


agamospermia

biol. rozmnażanie się niektórych roślin kwiatowych przez nasiona powstające z nie zapłodnionej komórki jajowej lub z innej komórki woreczka zalążkowego


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) bot. tworzenie nasion bez zapłodnienia (bez udziału gamet męskich)

Wiktionary

Agamospermia – jeden z dwóch głównych rodzajów apomiksji. Proces rozmnażania wegetatywnego stwierdzony u niektórych roślin kwiatowych, polegający na rozmnażaniu za pomocą nasion, w których zarodek powstaje bez zapładniania komórki jajowej (partenogeneza) lub z innej komórki woreczka zalążkowego (apogamia).

Wikipedia


agamowate

o cechach agamowatych (rodzina gadów)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) nazwa systematyczna|Agamidae|ref=tak. rodzina jaszczurek;

Wiktionary

Agamowate, agamy (Agamidae) – rodzina zauropsydów z rzędu łuskonośnych (Squamata). Obejmuje ponad 580 gatunków klasyfikowanych w około 60 rodzajach. Mają dobrze rozwinięte kończyny i długi ogon. Charakterystyczną ich cechą, gdy są podniecone, jest kiwanie głową tak jak legwany, przez co zresztą nazywane są legwanami Starego Świata.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Mieszka z żoną, pisarką Kelly Sue DeCon­nick, dwójką dzieci, dwoma psami, kotem oraz jasz­czurką z rodziny aga­mo­wa­tych, a jego działkę odwie­dzają liczne kojoty i jele­nie.

Wiktionary


agamowaty

o cechach agamowatych (rodzina gadów)


SJP.pl


agan

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. hydron. rzeka w azjatyckiej części Rosji, na Nizinie Zachodniosyberyjskiej, lewy dopływ rzeki Tromjogan;

Wiktionary

Agan (ros. "Аган") – rzeka w azjatyckiej części Rosji, na Nizinie Zachodniosyberyjskiej, w Chanty-Mansyjskim Okręgu Autonomicznym – Jugrze.

Agan jest lewym dopływem rzeki Tromjogan, wpada do niej tuż przed tym, jak Tromjegan wpada do Obu, stąd Agan uchodzi niekiedy za dopływ Obu.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Rejon Niżniewartowski ma powierzchnię 118,5 tys. km², na którą składają się silnie zabagnione tereny położone w dorzeczach rzek Wach i Agan - dopływach Obu, oraz w dorzeczu samego Obu.

Wiktionary


agania

stolica Guam


SJP.pl


aganin

mieszkaniec Aganii, stolicy Guamu; Agańczyk


SJP.pl


aganippe

Aganippe (zwane też Hippokrene) – w mitologii greckiej źródło w Beocji w gaju u podnóża góry Helikon. Wody źródła wytrysnęły z ziemi pod wpływem uderzenia kopyta Pegaza. Stało się siedzibą nimfy o tym samym imieniu, córki boga-rzeki Termessos w Beocji oraz ulubionym miejscem pobytu muz. Pijącym z niego dawało natchnienie, toteż chętnie przybywali doń poeci. Od nazwy źródła muzy nazywano czasem aganippidami.

Wikipedia


aganka

mieszkanka Aganii


SJP.pl


agapa

agape;
1. u neoplatoników: miłość niebiańska;
2. u pierwszych chrześcijan: uczta obrzędowa;
3. u wolnomularzy: rytualny posiłek


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kult. rel. wspólny posiłek religijny u pierwszych chrześcijan, współcześnie w niektórych chrześcijańskich wspólnotach religijnych

 (1.2) pot. kośc. wystawna uczta na plebaniaebanii

 (1.3) kult. rytualny posiłek masonów

 (1.4) filoz. u neoplatoników: miłość niebiańska, przeciwieństwo miłości ziemskiej

Wiktionary

Ag

Wikipedia

Synonimy:

 (1.1) agape

 (1.3) agape

 (1.4) agape

Wiktionary


agapant

wieloletnia roślina z rodziny liliowatych, szklarniowa, rzadziej pokojowa; niektóre z jej odmian uprawiane są ze względu na ozdobne liście podobne do liści irysów oraz białe lub niebieskie kwiaty; lilia afrykańska


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) bot. rodzaj roślin z rodziny amarylkowatych;

Wiktionary

Agapant ("Agapanthus" L'Hér.) – rodzaj roślin z rodziny amarylkowatych ("Amaryllidaceae"), dawniej w niektórych ujęciach systematycznych także wyodrębniany w osobnej rodzinie agapantowatych ("Agapanthaceae"). Obejmuje 7 gatunków występujących w naturze w Afryce Południowej. Gatunkiem typowym jest "Agapanthus umbellatus" L'Hér.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: aˈɡapãnt, AS: agapãnt

Wiktionary


agape

agapa;
1. u neoplatoników: miłość niebiańska;
2. u pierwszych chrześcijan: uczta obrzędowa;
3. u wolnomularzy: rytualny posiłek


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rel. bezwarunkowa miłość Boga do człowieka;

 (1.2) bezwarunkowa, bezinteresowna miłość opierająca się na więzi duchowej

Wiktionary

Ag

Wikipedia

Wymowa:

IPA: aˈɡapɛ, AS: agape

Wiktionary


agapia

imię żeńskie


SJP.pl

Agapia – wieś w Rumunii, w okręgu Neamț, w gminie Agapia. W 2011 roku liczyła 1594 mieszkańców.

Wikipedia


agapit

imię męskie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.;

Wiktionary

Agapit – imię męskie pochodzenia greckiego. Powstało z Αγαπητός, oznaczającego „drogi, kochany”.

Notowany w źródłach rosyjskich pochodzących z lat 1479–1584 z monastyru sołowieckiego.

Agapit imieniny obchodzi 18 lutego, 16 marca, 22 kwietnia, 18 sierpnia, 20 września.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Nie powróciwszy do Rzymu, Agapit zmarł w Konstantynopolu.

Wiktionary


agar

agar-agar;
1. galaretowata substancja uzyskiwana z krasnorostów morskich, stosowana jako pożywka do hodowli drobnoustrojów lub w przemyśle spożywczym i farmaceutycznym jako substytut żelatyny;
2. wodorosty będące składnikiem pożywki o tej samej nazwie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) żywiczne drewno różnych gatunków drzew z rodzaju Aquilaria;

 (1.2) substancja żelująca, której głównym składnikiem jest cukier galaktoza;

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) kraków. chuligan

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • agar – drewno żywiczne
  • agar (agar-agar) – substancja żelująca
  • Agar – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Dakota Południowa, w hrabstwie Sully
  • Agar.io – gra komputerowa

Wikipedia

Przykłady

 (1.2) Na Dalekim Wschodzie anfelcje są zbierane w celu pozyskania agaru.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. agarowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) agar-agar

Wiktionary


agar-agar

agar;
1. galaretowata substancja uzyskiwana z krasnorostów morskich, stosowana jako pożywka do hodowli drobnoustrojów lub w przemyśle spożywczym i farmaceutycznym jako substytut żelatyny;
2. wodorosty będące składnikiem pożywki o tej samej nazwie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zob. agar.

Wiktionary

Ag

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Do zagęszczania używamy skrobi kukurydzianej, tzw. maizeny lub agar-agaru.

Wiktionary


agardyt

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) rodzaj minerału;

Wiktionary

Ag

Wikipedia

Wymowa:

IPA: aˈɡardɨt, AS: agardyt

Wiktionary


agarowy

związany z agarem


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z agarem, dotyczący agaru

 (1.2) zawierający agar

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agar mrz.

Wiktionary


agaroza

polisacharyd, pochodna galaktozy otrzymywana przez oczyszczenie agaru


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biochem. cukier złożony, w skład którego wchodzi galaktoza, uzyskiwany z agaru jadalnego

Wiktionary

Agaroza – polisacharyd będący polimerem pochodnych galaktozy, otrzymywany przez oczyszczanie z agaru jadalnego. Agaroza jest łatwo rozpuszczalna w wodzie, w temperaturze pokojowej odwracalnie tworzy żel. Temperatura przejścia żelu w zol (potocznie topnienie agarozy) jest wyższa od temperatury zestalania (histereza).

Wikipedia


agarozowy

→ agaroza


SJP.pl

Patrz:

agaroza

agarycyna

pochodna kwasu cytrynowego, substancja zawarta w hubie, stosowana jako środek napotny i przeczyszczający


SJP.pl


agarycynowy

→ agarycyna


SJP.pl


agassi

[czytaj: agass-i] nazwisko


SJP.pl


agat

minerał, odmiana chalcedonu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) miner. odmiana chalcedonu; kamień półszlachetny o charakterystycznych paskach układających się koncentrycznie;

Wiktionary

Agat – wielobarwna odmiana chalcedonu o charakterystycznej, wstęgowej budowie.

Nazwa „agat” pochodzi prawdopodobnie od rzeki Dirillo (dawniej "Achates") na Sycylii, gdzie minerał ten był wydobywany w czasach starożytnych.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Zuzanna nosiła naszyjnik z agatów.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈaɡat, AS: agat

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz.

:: zdrobn. agacik mrz.

 przym. agatowy

Wiktionary


agata

imię żeńskie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.;

 (1.2) astr. planetoida o numerze katalogowym 7366;

Wiktionary

– imię żeńskie, pochodzące od przymiotnika ἀγαθός („dobry”), w Polsce znane od XIII wieku.

Wśród imion nadawanych nowo narodzonym dzieciom, Agata w 2017 roku zajmowała 32. miejsce wśród imion żeńskich. W całej populacji Polek Agata zajmowała w 2017 roku 39. miejsce (177 157 osób).

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Mam na imię Agata i studiuję pielęgniarstwo na Wydziale Pielęgniarstwa i Nauk o Zdrowiu Uniwersytetu Medycznego w Lublinie.

 (1.1) Na 5 lutego przypadają imieniny Agaty.

 (1.1) Pani Agato, proszę nas jutro koniecznie odwiedzić z mężem.

 (1.2) Agata porusza się w obszarze między orbitami Marsa i Jowisza, czyli w pasie głównym planetoid.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈɡata, AS: agata

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz.

:: zdrobn. Agatka ż., Aga ż., Agusia ż., Agunia ż., Gusia ż., Gunia ż.

:: gwara. Jagata ż.

:: fm. Agaton m.

 przym. Agacin, Agatowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) zdrobn. Agatka, Aga, Agusia, Agunia, Gusia, Gunia; gwara. Jagata, Jagna

Wiktionary


agatangelus

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Kasjan i Agatangelus zginęli w Abisynii w 1638 roku.

Wiktionary


agathodaimon

bóstwo dobroczynne


SJP.pl

Agathodaimon – niemiecki zespół grający symfoniczny black metal założony w roku 1995.

Wikipedia


agatis

1. rodzaj z rodziny araukariowatych, obejmujący około 20 gatunków wiecznie zielonych, długowiecznych drzew iglastych, rosnących w lasach tropikalnych i subtropikalnych od Indochin po Fidżi; soplica;
2. agatis kauri - potężne, wiecznie zielone drzewo iglaste z rodzaju agatis, rosnące głównie w Nowej Zelandii, dostarczające wysokogatunkowej żywicy; kauri


SJP.pl

Ag

Wikipedia


agatka

potocznie:
1. znak drogowy przedstawiający dziewczynkę z lizakiem;
2. osoba przeprowadzająca dzieci przez ulicę; przeprowadzacz


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż., poufała forma imienia Agata

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Uderzyła z ogromną siłą w kajak, którym płynęli Adam (…) z dwunastoletnią córką Agatką.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Agata ż., Aga ż.

 przym. Agatowy

Wiktionary


agato

forma rzeczownika.

 (1.1) W. lp. od: Agata

Wiktionary

Agato – patriarcha Koptyjskiego Kościoła Ortodoksyjnego od 661 do 677.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Skoro tak cenisz sobie prawdę i szczerość, to Ci powiem - kocham piosenki Twojej Matki i Agnieszkę Osiecką z Jej wadami, za to, że dostarczyła mi tylu wzruszeń, a Ciebie Agato nie lubię, bardzo nie lubię, że odważyłaś się tak źle publicznie mówić o Matce.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈɡatɔ, AS: agato

Wiktionary


agaton

imię męskie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Agaton (imię)
  • Agaton (papież)
  • Agaton – biskup koptyjski
  • Agaton – biskup Maghaghi
  • Agaton (Opanasenko ) – biskup Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego
  • Agaton – patriarcha Jerozolimy
  • Agaton – tragediopisarz
  • abba Agaton
  • Mieczysław Agafon
  • Stanisław Jankowski pseudonim Agaton

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) 79. papież miał na imię Agaton.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Agata ż., Agatona ż.

Wiktionary


agatonik

zdrobnienie od: Agaton (imię męskie)


SJP.pl

Agatonik – imię męskie pochodzenia greckiego, złożone, w którym pierwszy człon to "αγαθος (agathós)" — „dobry”, a drugim "νικη (nikē)" — „zwycięstwo” (por. Agaton, Andronik, Kalinik, Kleonik). Patronem tego imienia w Kościele katolickim jest św. Agatonik, wspominany razem ze św. Zotykiem, Zenonem, Sewerianem i innymi.

Wikipedia


agatonostwo

Agaton z małżonką; Agatonowie


SJP.pl


agatonowie

Agaton z małżonką; Agatonostwo


SJP.pl


agatonowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Agatona lub z nim związany


SJP.pl


agatowy

związany z agatem


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z agatem, dotyczący agatu, wykonany z agatu, zawierający agat

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Rękojeść karabeli bywała z kamienia: jaspisowa, agatowa, ametystowa, złotymi lub szmelcowanymi gwoździkami spajana.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agat mrz., agacik mrz.

Wiktionary


agatówka

agatówka łobodnica - gatunek motyla z rodziny sówkowatych


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Agatówka – wieś w woj. podkarpackie, w pow. stalowowolskim, w gminie Zaleszany
  • Agatówka – osada leśna w woj. lubelskim, w pow. kraśnickim, w gminie Gościeradów
  • Agatówka – wieś w woj. lubelskim, w pow. kraśnickim, w gminie Trzydnik Duży
  • Agatówka – wieś w obwodzie żytomierskim, pod Berdyczowem

Wikipedia


agawa

roślina ozdobna z rodziny agawowatych, pochodząca z Meksyku i Ameryki Południowej, kwitnąca tylko raz, uprawiana ze względu na liście


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) bot. nazwa systematyczna|Agave|L.|ref=tak., rodzaj roślin o długich, mięsistych, kolczastych, tworzących rozetę liściach;

 (1.2) pot. roślina z rodzaju agawa (1.1)

Wiktionary

Ag

Wikipedia

Wymowa:

IPA: aˈɡava, AS: agava

Wiktionary

Powiązane:

 przym. agawowy

Wiktionary


agawowate

o cechach agawowatych (rodzina roślin)


SJP.pl


agawowaty

o cechach agawowatych (rodzina roślin)


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) bot. o cechach roślin z rodziny agawowatych

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agawowate nmos.

Wiktionary


agawowy

→ agawa


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) dotyczący agawy, związany z agawą

Wiktionary

Patrz:

agawa

Powiązane:

 rzecz. agawa ż., agawowe nmos.

Wiktionary


agańczyk

mieszkaniec Aganii, stolicy Guamu; Aganin


SJP.pl


agański

→ Agania


SJP.pl

Patrz:

Agania

agażant

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) daw. zob. angażant.

Wiktionary


agd

[czytaj: a-gie-DE lub jako całe, odmienne wyrażenie] skrót od: artykuły gospodarstwa domowego; agd. (skrót pisany z kropką, czytany tak samo)


SJP.pl

skrótowiec literowy w funkcji rzeczownika rodzaju nijakiego

 (1.1) = artykuły gospodarstwa domowego;

 (1.2) sklep z artykułami gospodarstwa domowego

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Byliśmy w sklepie z AGD i kupiliśmy pralkę.

 (1.2) Otworzyli nowe AGD na naszym osiedlu.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: a‿ɟɛ‿ˈdɛ, AS: a‿ǵe‿de

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) agd.; rzad. Arged

Wiktionary


agd.

skrót od: artykuły gospodarstwa domowego; AGD


SJP.pl


ageism

[czytaj: ejdżyzm] dyskryminacja ze względu na wiek; wiekizm, ageizm


SJP.pl


ageista

[czytaj: ejdżysta] osoba dyskryminująca ludzi ze względu na ich wiek


SJP.pl


ageistka

→ ageista [czytaj: ejdżystka]


SJP.pl


ageistowski

→ ageista [czytaj: ejdżystowski]; ageistyczny


SJP.pl


ageistyczny

→ ageizm [czytaj: ejdżystyczny]; ageistowski


SJP.pl


ageizm

[czytaj: ejdżyzm] dyskryminacja ze względu na wiek; wiekizm, ageism


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) socjol. niechęć, prześladowanie lub dyskryminacja kogoś z powodu jego wieku;

Wiktionary

Ageizm (wym. "ejdżyzm"; od agism i ageism, od age „wiek”), znany także jako wiekizm – jedna z form dyskryminacji ze względu na wiek, dotycząca osób starszych i będących w podeszłym wieku, będąca przeciwieństwem zjawiska adultyzmu.

W Polsce ofiarami ageizmu najczęściej padają kobiety po 35 roku życia oraz mężczyźni, żyjący powyżej 45 lat.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Różne rodzaje dyskryminacji (seksizm, hetero-seksizm, rasizm, klasizm, ageizm, ableizm oraz specyzm) wywodzą się z tych samych, fałszywych założeń stojących u podstaw kultury patriarchalnej.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) wiekizm

Wiktionary


agelasta

człowiek bez poczucia humoru, nieumiejący szczerze się śmiać ani uśmiechać


SJP.pl

Agelasta – rodzaj chrząszczy z rodziny kózkowatych i podrodziny zgrzypikowych.

Wikipedia


agema

doborowa gwardia przyboczna w starożytnej Grecji


SJP.pl

Ag

Wikipedia


agencik

zdrobnienie od: agent


SJP.pl


agencina

lekceważąco: marny, lichy agent


SJP.pl


agencja

1. przedstawicielstwo jakiejś instytucji, jakiegoś przedsiębiorstwa czy urzędu, np. agencja handlowa, pocztowa;
2. instytucja upowszechniająca informacje zebrane przez dziennikarzy, korespondentów i współpracowników;
3. agencja towarzyska - eufemistyczne określenie na burdel


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) firma świadcząca różne usługi

 (1.2) instytucja gromadząca informacje dla prasy, radia i telewizji, zebrane przez dziennikarzy, korespondentów i współpracowników

 (1.3) przedstawicielstwo jakiejś instytucji, jakiegoś przedsiębiorstwa, urzędu lub państwa

 (1.4) eufem. zob. agencja towarzyska.

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Agencja – polska organizacja polityczna istniejąca w latach 1794–1802
  • Agencja – program telewizyjny
  • instytucja, firma lub jej część, działająca w pewnej dziedzinie
    • agencja fotograficzna
    • agencja kosmiczna
    • agencja modelek
    • agencja prasowa
  • wyspecjalizowany organ państwowy, podlegający pod ministerstwo
    • Agencja Rynku Rolnego
    • Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego
    • Agencja Nieruchomości Rolnych
    • Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Agencja poleca swoje usługi reklamowe, także w zakresie e-reklamy.

 (1.2) Jej mąż jest dziennikarzem – pracuje w agencji prasowej.

 (1.3) WHO jest agencją Narodów Zjednoczonych.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈɡɛ̃nt͡sʲja, AS: agẽncʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agenciak mos., agencik mos., agenda ż., agendka ż., agens mzw./mos., agent mos., agentka ż., agentura ż., agenturalność ż., agenturka ż.

:: zdrobn. agencyjka ż.

 przym. agenciarski, agencki, agencyjny, agendowy, agentowy, agenturalny, agenturowy

 przysł. agencyjnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) filia, przedstawicielstwo

Wiktionary


agencki

przymiotnik relacyjny

 (1.1) rzad. dotyczący agenta, związany z agentem

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agenciak mos., agencik mos., agencja ż., agencyjka ż., agent mos., agentka ż., agentura ż., agenturalność ż., agenturka ż.

 przym. agenciarski, agencyjny, agentowy, agenturalny, agenturowy

Wiktionary


agencyjka

zdrobnienie od: agencja


SJP.pl


agencyjno-prowizyjny

związany z wynagrodzeniem należnym według umowy agencyjnej oraz prowizją od wykonanych usług


SJP.pl


agencyjny

dotyczący agencji (np. biuro agencyjne, depesza agencyjna)


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z agencją, dotyczący agencji

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agenciak mos., agencik mos., agencja ż., agencyjka ż., agent mos., agentka ż., agentura ż., agenturalność ż., agenturka ż.

 przym. agenciarski, agencki, agentowy, agenturalny, agenturowy

Wiktionary


agenda

1. oddział jakiejś instytucji, filia;
2. książkowo: plan, rozkład


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) filia urzędu lub instytucji

 (1.2) terminarz

 (1.3) ustalony spis spraw, które będą przedmiotem działania danej osoby lub instytucji w określonym czasie

 (1.4) chrześcijańska księga liturgiczna

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • agenda – oddział urzędu, filia, ekspozytura
  • agenda – terminarz
  • Agenda – księga liturgiczna
  • Agenda – miasto w stanie Kansas, w hrabstwie Republic
  • Agenda – miasto w stanie Wisconsin, w hrabstwie Ashland
  • Agenda (ang. Agenda Town) – gmina w stanie Wisconsin, w hrabstwie Ashland

Wikipedia

Przykłady

 (1.2) Żeby o niczym nie zapomnieć, wszystkie ważne sprawy zapisuję w agendzie.

 (1.3) Agenda konferencji została podzielona na cztery sesje tematyczne.

 (1.4) Agenda liturgiczna jest zbiorem modlitw, nabożeństw i błogosławieństw, praktykowanych i obowiązujących we wspólnocie Kościoła.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈɡɛ̃nda, AS: agẽnda

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz.

:: zdrobn. agendka ż.

 przym. agenturalny, agenturowy, agendowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) dział, filia, oddział, sekcja, wydział

Wiktionary


agendka

zdrobnienie od: agenda


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. od: agenda

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agenturka ż., agencja ż., agenda ż.

 przym. agenturalny, agenturowy

Wiktionary


agendowy

przymiotnik od: agenda


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z agendą, dotyczący agendy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agenturka ż., agencja ż., agenda ż.

 przym. agenturalny, agenturowy

Wiktionary


agenezja

wrodzone, niezupełne ukształtowanie się narządu; hipoplazja


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. wada rozwojowa polegająca na niewykształceniu się narządu;

Wiktionary

Agenezja (łac. "agenesia", z gr. "a"- + "génesis" = powstanie) – zaburzenie rozwojowe polegające na niewykształceniu się zawiązka narządu, a w konsekwencji tegoż narządu. Do częstszych patologii należą:

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Agenezja płuca jest rzadką wrodzoną wadą płuc, polegającą na całkowitym braku oskrzela głównego, miąższu i naczyń płucnych.

Wiktionary


agenor

imię męskie


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Agenor – imię męskie
  • Agenor – planetoida o numerze katalogowym 1873
  • Agenor – w mitologii greckiej syn Ajgyptosa
  • Agenor – w mitologii greckiej syn Amfiona
  • Agenor – w mitologii greckiej syn Antenora
  • Agenor – w mitologii greckiej syn Fegeusa
  • Agenor – w mitologii greckiej syn Posejdona
  • Agenor – w mitologii greckiej syn Triopasa
  • Agenor Gołuchowski – strona ujednoznaczniająca
  • Agenor Muñiz – urugwajski piłkarz
  • Ronald Agenor – haitański tenisista

Wikipedia


agens

w językoznawstwie: wykonawca czynności wyrażonej w orzeczeniu; podmiot czynny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy

 (1.1) wykonawca czynności określonej czasownikiem

Wiktionary

Zobacz też: Agens (psychologia).

Agens (podmiot czynny) w językoznawstwie – rola semantyczna wykonawcy czynności określonej czasownikiem. W zdaniu w stronie czynnej zasadniczo jest kodowany przez mianownik i składniowo pełni funkcję podmiotu: "Jan czyścił meble."

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. agent mos./mrz., agencja ż.

Wiktionary


agensowy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z agensem, dotyczący agensa

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agens m., agent mos./mrz.

Wiktionary


agent

1. detektyw, tajny funkcjonariusz policji, wywiadowca;
2. tajny współpracownik obcych służb wywiadowczych, szpieg;
3. ajent, osoba pośrednicząca w zawieraniu umów przez zleceniodawcę


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) przedstawiciel jakiejś firmy

 (1.2) pracownik wywiadu

 (1.3) tajny pracownik policji lub służb specjalnych

 (1.4) uczn. kolega

 (1.5) uczn. żartowniś

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskoosobowy

 (2.1) inform. program komputerowy, autonomiczna jednostka wykorzystywana w programowaniu agentowym;

 (2.2) inform. model sztucznej inteligencji (zwykle duży model językowy), wyposażony w możliwości działania w świecie, np. zamawiający bilety, porządkujący dysk komputera, piszący programy, albo rozmawiający z klientami firmy;

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (3.1) czynnik w jakiejś reakcji lub procesie (anglicyzm językowy)

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • przedstawiciel − np.:
    • agent nieruchomości
    • agent ubezpieczeniowy
    • agent celny
    • agent literacki
    • agent sportowy
  • agent wywiadu − osoba zajmująca się działalnością szpiegowską
  • agent − autonomiczna jednostka w programowaniu agentowym
  • Agent − reality show telewizji TVN (zadebiutował w roku 2000)
  • agent − jedno ze stanowisk służbowych CBA
  • Ajent
  • Agent (czynnik) − pojawiający się w języku polskim anglicyzm, określający czynnik w jakiejś reakcji lub procesie

Wikipedia

Przykłady

 (1.2) Lubię filmy o agencie zero zero siedem.

 (1.3) Ści­gana przez agentów Impe­rium księżniczka Leia ucieka do domu, strze­gąc wykra­dzio­nych planów, które mogą ocalić jej lud i przywrócić wolność galak­tyce…

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈaɡɛ̃nt, AS: agẽnt

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agencja ż., agentura ż., agens m., agenda ż.

:: fż. agentka ż.

:: zdrobn. agencik m.

 przym. agentowy, agenturalny, agensowy, agencki, agencyjny, agenturowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) szpieg

 (1.2-3) wywiadowca

 (2.2) agent AI

 (3.1) czynnik, faktor

Wiktionary


agentivus

w językoznawstwie: przypadek zależny, wyrażający najczęściej sprawcę bądź narzędzie czynności, występujący m.in. w językach kaukaskich; ergativus, ergatiwus, ergatyw


SJP.pl


agentka

1. kobieta detektyw, tajna funkcjonariuszka policji, wywiadowczyni;
2. tajna współpracowniczka obcych służb wywiadowczych, szpieg;
3. ajentka, osoba pośrednicząca w zawieraniu umów przez zleceniodawcę;
4. potocznie: zwariowana osoba; aparatka


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) fż. od: agent

 (1.2) uczn. dziewczyna atrakcyjna fizycznie

 (1.3) uczn. dziewczyna, która ma niecodzienne pomysły

Wiktionary

Agentka (ang. "Spy") – amerykański film akcji z elementami komedii z 2015 roku. Reżyserią i scenariuszem obrazu zajął się Paul Feig, a w rolach głównych wystąpili Melissa McCarthy, Jason Statham, Rose Byrne, Miranda Hart, Bobby Cannavale, Allison Janney oraz Jude Law.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Ona jest agentką ubezpieczeniową.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈɡɛ̃ntka, AS: agẽntka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agencja ż., agentura ż., agens m., agenda ż.

:: fm. agent m.

:: zdrobn. agencik m.

 przym. agentowy, agenturalny, agensowy, agencki, agencyjny, agenturowy

Wiktionary


agentowy

→ agent (w informatyce)


SJP.pl


agentura

1. biuro agenta handlowego;
2. przedstawicielstwo jakiegoś przedsiębiorstwa, urzędu;
3. grupa szpiegów i dywersantów na usługach obcego państwa lub wrogiej organizacji


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) część wywiadu złożona z kilku agentów na terytorium innego państwa;

 (1.2) przedstawicielstwo rządu, organizacji lub przedsiębiorstwa na obcym terenie, poza siedzibą

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • agentura – grupa agentów wywiadu, agentów wpływu, szpiegów lub dywersantów, działająca na terenie danego państwa na rzecz interesów innego państwa lub organizacji, w tym międzynarodowej.
  • agentura – rodzaj zatrudnienia, np. w handlowych biurach pośrednictwa
  • Agentura – południowokoreański szpiegowski film akcji z 2013 roku

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W związku z tym postawiono przed oddziałami operacyjnymi wywiadu wojskowego zadanie sformułowania koncepcji utrzymania bezpiecznej łączności między centralą a agenturą działającą w krajach zachodnich.

 (1.2) U diabła, na dziesięciu spotkanych na ulicy sześciu jest świeżo przybyłych i zakładających agentury, a dziewięciu chcących zrobić miliony.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌaɡɛ̃nˈtura, AS: agẽntura

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agent m., agentka ż., agencja ż., agenturka ż., deagenturyzacja ż.

 przym. agenturalny, agenturowy, agencki, agencyjny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) ekspozytura, daw. ajentura

Wiktionary


agenturalność

→ agenturalny


SJP.pl

Patrz:

agenturalny

agenturalny

powiązany z agenturą, dotyczący agentów lub agentury; agenturowy, szpiegowski (np. agenturalna przeszłość)


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z agenturą, dotyczący agentury

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agenciak mos., agencik mos., agencja ż., agencyjka ż., agenda ż., agendka ż., agens mzw./mos., agent mos., agentka ż., agentura ż., agenturalność ż., agenturka ż.

 przym. agenciarski, agencki, agencyjny, agendowy, agentowy, agenturowy

 przysł. agencyjnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) agenturowy

Wiktionary


agenturka

zdrobnienie od: agentura


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. od: agentura

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agenciak mos., agencik mos., agencja ż., agencyjka ż., agenda ż., agendka ż., agens mzw./mos., agent mos., agentka ż., agentura ż., agenturalność ż.

 przym. agenciarski, agencki, agencyjny, agendowy, agentowy, agenturowy

 przysł. agencyjnie

Wiktionary


agenturowy

1. → agentura (grupa szpiegów); agenturalny, szpiegowski;
2. → agentura (przedstawicielstwo jakiegoś przedsiębiorstwa); agencyjny


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z agenturą, dotyczący agentury

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agenciak mos., agencik mos., agencja ż., agencyjka ż., agenda ż., agendka ż., agens mzw./mos., agent mos., agentka ż., agentura ż., agenturalność ż., agenturka ż.

 przym. agenciarski, agencki, agencyjny, agendowy, agentowy, agenturalny

 przysł. agencyjnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) agenturalny

Wiktionary


agentyczny

działający samodzielnie, z inicjatywą i autonomią


SJP.pl


agentywny

w językoznawstwie: wskazujący na wykonawcę czynności


SJP.pl


ageratum

rodzaj rośliny zielnej lub krzewu z rodziny astrowatych, pochodzących z Meksyku, rosnących przeważnie w Ameryce zwrotnikowej; żeniszek


SJP.pl


agesilaos

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) hist. imię|polski|m.

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Agesilaos I z dynastii Agidów panujący prawdopodobnie w X/IX w. p.n.e.
  • Agesilaos II z dynastii Eurypontydów panujący w latach 398-360 p.n.e.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) - Oto są mury Sparty! - tak król Agesilaos Wielki odpowiadał na pytanie, dlaczego Sparty nie otoczono murami.

Wiktionary


ageusz

imię męskie


SJP.pl


ageuzja

utrata zmysłu smaku


SJP.pl

Ageuzja, od gr. "αγεύσις" ("ageusis" — przedrostek "a-" – brak/zaprzeczenie + "geusis" – smak/wrażenia smakowe) – objaw chorobowy polegający na utracie odczuwania smaku, zdarzający się jednak rzadziej niż dysgeuzja polegająca na zniekształceniu lub obniżeniu jakościowym i ilościowym doznań smakowych.

Wikipedia


agezylaus

bohater dramatu Juliusza Słowackiego "Agezylausz"; Agezylausz


SJP.pl


agezylausz

bohater dramatu Juliusza Słowackiego "Agezylausz"; Agezylaus


SJP.pl


agfa

marka materiałów fotograficznych i firma; AGFA


SJP.pl


aggeusz

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.;

 (1.2) bibl. Księga Aggeusza;

Wiktionary

Ag

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Ten cytat najprawdopodobniej pochodzi z „Księgi proroka Aggeusza”.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. Aggeuszowy

Wiktionary


aggeuszowy

przymiotnik dzierżawczy

 (1.1) przest. gwara. taki, który należy do Aggeusza

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jeden z biblistów twierdzi, że jest to tekst Aggeuszowy.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Aggeusz mos.

Wiktionary


aggio

wyrażona procentowo nadwyżka kursu dewiz, papierów wartościowych powyżej ich wartości nominalnej; ażio; agio


SJP.pl


aggiornamento

[czytaj: adżdżornamento lub adżiornamento]
1. odłożenie czegoś na inny termin;
2. uwspółcześnienie, modernizacja;
3. określenie na odnowę Kościoła rzymskokatolickiego po Soborze Watykańskim II


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) rel. hist. polityka Kościoła rzymskokatolickiego polegająca na unowocześnieniu i modernizacji doktryn oraz instytucji kościelnych, będąca jednym z dążeń II Soboru Watykańskiego;

Wiktionary

Aggiornamento (z wł. "uwspółcześnienie", "aktualizacja", "dostosowanie do dzisiejszego dnia"; dosł. "udzisiejszenie", od: "giorno"; "dzień") – we współczesnej teologii katolickiej i publicystyce termin odnoszący się do zadań duszpasterskich Soboru watykańskiego II w zakresie odnowy liturgii, organizacji (prawa kanonicznego), relacji ekumenicznych, relacji z innymi religiami i relacji ze współczesną cywilizacją.

Wikipedia


agh

Akademia Górniczo-Hutnicza


SJP.pl

skrótowiec w funkcji rzeczownika rodzaju nijakiego

 (1.1) = eduk. Akademia Górniczo-Hutnicza;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie
  • port lotniczy Ängelholm-Helsingborg

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Po roku na AGH przeniosłem się na UJ.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: a‿ɟɛ‿ˈxa, AS: a‿ǵe‿χa

Wiktionary

Powiązane:

 przym. agiehowski

Wiktionary


agila

model samochodu marki Opel


SJP.pl


agile

określenie wykonawcze: zwinnie, ruchliwie, żywo; agilmente


SJP.pl


agilmente

określenie wykonawcze: zwinnie, ruchliwie, żywo; agile


SJP.pl


agincourt

[czytaj: agęKUR] miasto we Francji


SJP.pl

Agincourt – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Grand Est, w departamencie Meurthe i Mozela.

Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwały 412 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 99 osób/km² (wśród 2335 gmin Lotaryngii Agincourt plasuje się na 653. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 1083.).

Wikipedia


aginskoje

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. osiedle typu miejskiego w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Zabajkalskim;

Wiktionary

Aginskoje ( "Агинское") – osiedle typu miejskiego w azjatyckiej części Rosji, stolica dawnego Agińsko-Buriackiego Okręgu Autonomicznego, włączonego 1 marca 2008 roku w skład Kraju Zabajkalskiego.

Założone w 1811 roku, zamieszkuje je obecnie 12,6 tys. mieszkańców (dane z 2005 roku).

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. Aga ż., Agińskie n.

 przym. agiński

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) Agińskie

Wiktionary


agio

wyrażona procentowo nadwyżka kursu dewiz, papierów wartościowych powyżej ich wartości nominalnej; ażio; aggio


SJP.pl


agis

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Agis – imię męskie pochodzenia greckiego
    • Agis I – król Sparty z XI wieku p.n.e.
    • Agis II – król Sparty zm. 400 lub 398 p.n.e.
    • Agis III – król Sparty w latach 338 p.n.e.-331 p.n.e.
    • Agis IV – król Sparty w latach 244 p.n.e.-241 p.n.e.

Wikipedia


agitacja

zjednywanie zwolenników dla jakiejś sprawy, idei; propagowanie jakichś haseł, ideologii


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) działalność prowadząca do zjednania zwolenników dla pewnej sprawy, idei, poglądów; propagowanie haseł albo ideologii;

Wiktionary

Zobacz też: agitacja w medycynie.

Agitacja – działalność prowadząca do zjednania sprawy, idei, poglądów; propagowanie haseł albo ideologii.

Jako forma propagandy ma służyć osiągnięciu doraźnego, konkretnego celu. Sposobami prowadzenia agitacji są: reklamy, ulotki, słowa, plakaty i przemówienia wiecowe (najstarsza forma).

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Najbardziej aktywni działacze stanu trzeciego zwoływali zebrania, rozpowszechniali materiały propagandowe i prowadzili czynną agitację przedwyborczą.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌaɟiˈtat͡sʲja, AS: aǵitacʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agitacyjność ż., agitator mos., agitatorka ż., agitatorskość ż., agitatorstwo n., agitka ż., agitowanie n., rozagitowanie n., rozagitowywanie n., zaagitowanie n.

 czas. agitować ndk., rozagitować dk., rozagitowywać ndk., zaagitować dk.

 przym. agitacyjny, agitatorski

 przysł. agitatorsko, agitacyjnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) agitowanie

Wiktionary


agitacyjność

→ agitacyjny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) skłonność do pobudzenia; zdolność do wzbudzania emocji czy pewnych zachowań

Wiktionary

Patrz:

agitacyjny

Powiązane:

 rzecz. agitowanie n., agitka ż., agitatorstwo n., agitacja ż., agitator mos., agitatorka ż.

 czas. agitować ndk.

 przym. agitacyjny, agitatorski

Wiktionary


agitacyjny

dotyczący agitacji lub agitatora (np. działalność agitacyjna); agitatorski


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) służący agitacji, pozyskaniu nowych zwolenników dla sprawy czy idei

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agitacja ż., agitacyjność ż., agitator mos., agitatorka ż., agitatorskość ż., agitatorstwo n., agitka ż., agitowanie n., rozagitowanie n., rozagitowywanie n., zaagitowanie n.

 czas. agitować ndk., rozagitować dk., rozagitowywać ndk., zaagitować dk.

 przym. agitatorski

 przysł. agitatorsko, agitacyjnie

Wiktionary


agitato

[czytaj: adżitato] określenie wykonawcze: burzliwie, gwałtownie


SJP.pl


agitator

osoba przeprowadzająca agitację


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba prowadząca agitację

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) chem. cylindryczny, stalowy reaktor wyłożony ołowiem; najczęściej używany do rafinacji ropy naftowej

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Przed wyborami w teren wysłano agitatorów.

 (2.1) Ropa była rafinowana w czterech agitatorach.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌaɟiˈtatɔr, AS: aǵitator

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agitacja ż., agitacyjność ż., agitatorskość ż., agitatorstwo n., agitka ż., agitowanie n., rozagitowanie n., rozagitowywanie n., zaagitowanie n.

:: fż. agitatorka ż.

 czas. agitować ndk., rozagitować dk., rozagitowywać ndk., zaagitować dk.

 przym. agitacyjny, agitatorski

 przysł. agitatorsko, agitacyjnie

Wiktionary


agitatorka

kobieta przeprowadzająca agitację


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) fż. od: agitator

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ona wygląda na niebezpieczną agitatorkę i musi być zaciekłą rewolucjonistką!

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌaɟitaˈtɔrka, AS: aǵitatorka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agitacja ż., agitacyjność ż., agitatorskość ż., agitatorstwo n., agitka ż., agitowanie n., rozagitowanie n., rozagitowywanie n., zaagitowanie n.

:: fm. agitator mos.

 czas. agitować ndk., rozagitować dk., rozagitowywać ndk., zaagitować dk.

 przym. agitacyjny, agitatorski

 przysł. agitatorsko, agitacyjnie

Wiktionary


agitatorski

dotyczący agitacji lub agitatora (np. działalność agitatorska); agitacyjny


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z agitatorem, dotyczący agitatora

 (1.2) należący do agitatora

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agitacja ż., agitacyjność ż., agitator mos., agitatorka ż., agitatorskość ż., agitatorstwo n., agitka ż., agitowanie n., rozagitowanie n., rozagitowywanie n., zaagitowanie n.

 czas. agitować ndk., rozagitować dk., rozagitowywać ndk., zaagitować dk.

 przym. agitacyjny

 przysł. agitatorsko, agitacyjnie

Wiktionary


agitatorstwo

rzadziej: agitowanie, propagowanie czegoś, szukanie zwolenników


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) zajęcie agitatora, czynność agitowania

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agitacja ż., agitacyjność ż., agitator mos., agitatorka ż., agitatorskość ż., agitka ż., agitowanie n., rozagitowanie n., rozagitowywanie n., zaagitowanie n.

 czas. agitować ndk., rozagitować dk., rozagitowywać ndk., zaagitować dk.

 przym. agitacyjny, agitatorski

 przysł. agitatorsko, agitacyjnie

Wiktionary


agitka

ulotka, proklamacja, utwór o treści agitacyjnej


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. krótki utwór, ulotka, przemówienie itp. o charakterze propagandowym, agitacyjnym

Wiktionary

Ag

Wikipedia

Wymowa:

IPA: aˈɟitka, AS: aǵitka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agitacja ż., agitacyjność ż., agitator mos., agitatorka ż., agitatorskość ż., agitatorstwo n., agitowanie n., rozagitowanie n., rozagitowywanie n., zaagitowanie n.

 czas. agitować ndk., rozagitować dk., rozagitowywać ndk., zaagitować dk.

 przym. agitacyjny, agitatorski

 przysł. agitatorsko, agitacyjnie

Wiktionary


agitowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) prowadzenie agitacji

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌaɟitɔˈvãɲɛ, AS: aǵitovãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agitacja ż., agitacyjność ż., agitator mos., agitatorka ż., agitatorskość ż., agitatorstwo n., agitka ż., rozagitowanie n., rozagitowywanie n., zaagitowanie n.

 czas. agitować ndk., rozagitować dk., rozagitowywać ndk., zaagitować dk.

 przym. agitacyjny, agitatorski

 przysł. agitatorsko, agitacyjnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) agitacja

Wiktionary


agitować

zjednywać zwolenników dla jakiejś sprawy, idei; propagować jakąś ideę


SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany

 (1.1) zjednywać zwolenników dla jakiejś sprawy, idei

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Francuscy komuniści agitowali bowiem w Tymczasowym Zgromadzeniu Narodowym za zaproszeniem do San Francisco przedstawicieli „rządu lubelskiego”.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌaɟiˈtɔvat͡ɕ, AS: aǵitovać

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agitacja ż., agitacyjność ż., agitator mos., agitatorka ż., agitatorskość ż., agitatorstwo n., agitka ż., agitowanie n., rozagitowanie n., rozagitowywanie n., zaagitowanie n.

 czas. rozagitować dk., rozagitowywać ndk., zaagitować dk.

 przym. agitacyjny, agitatorski

 przysł. agitatorsko, agitacyjnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nakłaniać, namawiać, lansować, skłaniać, nawoływać, przekonywać, urabiać

Wiktionary


agitprop

środowiskowo: agitacja i propaganda w postaci zorganizowanej


SJP.pl

Agitprop – skrót od słów: agitacja i propaganda, dotyczący Wydziału Agitacji i Propagandy ( отдел агитации и пропаганды, trb. "otdjel agitatsii i propagandy"), założonego w 1920 roku w ramach sekretariatu Komitetu Centralnego KPZR.

Agitprop jako instytucja stopniowo rozszerzyła swe wpływy na wszystkie dziedziny życia w ZSRR, jak również na wiele obszarów polityki międzynarodowej, gdzie prowadziła swoją działalność w ramach organizacji fasadowych.

Wikipedia


agiński

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Aginskim, dotyczący Aginskiego

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Aginskoje n., Agińskie n., Aga ż.

Wiktionary


aglaja

w mitologii greckiej: jedna z charyt, duch natury z orszaku Afrodyty, uosabiający bujność przyrody, wcielenie piękna i miłosnego powabu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) mitgr. jedna z Charyt;

 (1.2) mitgr. córka Mantineosa, żona Abasa, matka Akrizjosa i Projtosa

 (1.3) mitgr. jedna z nimf, matka Nireusa

 (1.4) rzad. imię|polski|ż.

 (1.5) astr. planetoida o numerze katalogowym 47;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Aglaja Veteranyi – pisarka pochodzenia rumuńskiego
  • Aglaja – postać fikcyjna z operetki Tajemnice gabinetowe Danielewskiego
  • Aglaja „Laja” Heyden – postać fikcyjna z niemieckiej telenoweli Miłość puka do drzwi (grana przez Sandrę Schreiber)
  • Aglaja (Aglaea, Aglaia) – w mitologii greckiej jedna z Charyt
  • Aglaja– w mitologii greckiej jedna z Tespiad - pięćdziesięciu córek herosa i króla beockiego miasta Tespies, Tespiosa i jego żony, Megamede
  • aglaja Aglaia – rodzaj roślin z rodziny meliowatych
  • aglaja – epitet gatunkowy, np. Argynnis aglaja
  • Aglaja – planetoida o numerze katalogowym 47
  • Aglaia – strona ujednoznaczniająca
  • Agłaja – postać fikcyjna z powieści Chłopiec z Salskich Stepów Newerlego

Wikipedia

Wymowa:

IPA: aɡˈlaja, AS: aglai ̯a

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) Aglae

Wiktionary


aglaonema

rodzaj roślin zielnych z rodziny obrazkowatych, pochodzący z Azji Południowo-Wschodniej; aglonema


SJP.pl

Aglaonema ("Aglaonema" Schott) – rodzaj roślin zielnych z rodziny obrazkowatych ("Araceae"), obejmujący 24 gatunki, pochodzące z tropikalnych rejonów południowo-wschodniej Azji, od północno-wschodnich Indii do Papui-Nowej Gwinei. Nazwa naukowa rodzaju wywodzi się z greckich słów – αγλαός ("aglaos" – jasny, piękny) i νήμα ("nema" – nić) i odnosi się do budowy kwiatów męskich.

Wikipedia


aglet

skuwka na końcach sznurówki


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) techn. skuwka na końcu sznurowadła

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈaɡlɛt, AS: aglet

Wiktionary


aglikon

niecukrowy składnik glikozydów


SJP.pl

Aglikon, genina – niecukrowy składnik glikozydów, podstawnik połączony z cukrem wiązaniem glikozydowym. Aglikonami mogą być liczne związki chemiczne występujące w przyrodzie (np. alkohole, kwasy karboksylowe, fenole).

Wikipedia


aglomarmur

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) bud. sztuczny kamień, składający się w 95% z marmuru naturalnego (tzw. grysu marmurowego) i 5% z żywicy poliestrowej

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌaɡlɔ̃ˈmarmur, AS: aglõmarmur

Wiktionary


aglomeracja

1. nagromadzenie, skupienie czegoś; to, co zostało skupione; skupisko;
2. w urbanistyce: skupienie ludności i zabudowy na stosunkowo niewielkim terenie; działanie dążące do zurbanizowania jakiegoś obszaru;
3. w hutnictwie: spiekanie rud


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) urb. zespół miast i osiedli, skupionych na względnie małym obszarze, zazwyczaj wokół dużego miasta lub ośrodka przemysłowego;

 (1.2) nagromadzenie, skupienie czegoś; także. to, co zostało zgromadzone

 (1.3) hutn. proces spiekania pyłów, miałkich rud i koncentratów, celem uzyskania właściwości i kształtu potrzebnych dla dalszych etapów obróbki hutniczej

Wiktionary

Aglomeracja miejska (z agglomeratio „nagromadzenie”) – zwarty zespół wzajemnie powiązanych jednostek osadniczych, powstały w wyniku koncentracji ludności oraz przekształcenia zabudowy i zagospodarowania.

Obszar aglomeracji wyznaczany jest przez zasięg spójnego terytorialnie obszaru zurbanizowanego, który może wykraczać poza administracyjną granicę miasta.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W wielu miastach populacja tych gryzoni przewyższa ilość mieszkańców danej aglomeracji.

 (1.1) Ostrawa jest największą aglomeracją w trójkącie trzech krajów: Czech, Polski i Słowacji.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aglomerat mrz., aglomerownia ż., aglomerowanie n., aglomeryzowanie n., zaglomerowanie n., zaglomeryzowanie n.

 czas. aglomerować ndk., aglomeryzować ndk., zaglomerować dk., zaglomeryzować dk.

 przym. aglomeracyjny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) skupisko

 (1.3) spiekanie

Wiktionary


aglomeracyjny

1. dotyczący aglomeracji (np. tendencje aglomeracyjne);
2. dotyczący aglomeratu, zwłaszcza w znaczeniu geologicznym (np. skały aglomeracyjne)


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z aglomeracją, gromadzeniem czegoś

 (1.2) urb. związany z aglomeracją, dotyczący aglomeracji

 (1.3) hutn. chem. związany z aglomeracją, dotyczący aglomeracji

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) Średnicówki budowane są najczęściej dla obsługi wewnątrz aglomeracyjnego ruchu pasażerskiego, w przeciwieństwie do obwodnic, obsługujących ruch towarowy i tranzytowy względem centrum ruch pasażerski.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aglomeracja ż., aglomerat mrz., aglomerownia ż., aglomerowanie n., aglomeryzowanie n., zaglomerowanie n., zaglomeryzowanie n.

 czas. aglomerować ndk., aglomeryzować ndk., zaglomerować dk., zaglomeryzować dk.

Wiktionary


aglomerat

1. książkowo: zlepek, skupisko czegoś;
2. produkt powstały na skutek aglomeracji;
3. grubookruchowa skała piroklastyczna


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) hutn. spiek

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aglomeracja ż.

 przym. aglomeracyjny

 czas. aglomerować

Wiktionary


aglomerowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) książk. skupianie, zespalanie czegoś

 (1.2) techn. mechaniczne skupianie mniejszych kawałków w większe, np. brykietowaniu węgla albo przeróbce rud

Wiktionary

Aglomerowanie – łączenie drobnych cząstek ciał sypkich (sproszkowanych) w większe części.

Drobne cząstki ciała połączone w większe przybierają nową formę struktury, charakteryzującą się indywidualnymi właściwościami, innymi niż cząstki pierwotnie. (np. cukier puder zaglomerowany nabiera lepszych właściwości jeżeli chodzi o pylistość, tzn. nie rozpyla się).

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. aglomeracja ż.

 czas. aglomerować

 przym. aglomeracyjny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) gromadzenie

Wiktionary


aglomerować

1. książkowo: skupiać, zespalać coś;
2. w technice: przeprowadzać proces aglomeracji


SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) techn. skupiać mechanicznie mniejsze kawałki, ziarna w większe kawałki, bryły, np. w procesie brykietowania węgla albo przeróbki rud

 (1.2) książk. skupiać, spajać, zespalać coś

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aglomeracja ż., aglomerat mrz., aglomerownia ż., aglomerowanie n., aglomeryzowanie n., zaglomerowanie n., zaglomeryzowanie n.

 czas. aglomeryzować ndk., zaglomerować dk., zaglomeryzować dk.

 przym. aglomeracyjny

Wiktionary


aglomerownia

piec, w którym aglomeruje się rudę; spiekalnia


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) hutn. spiekalnia

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aglomeracja ż.

 przym. aglomeracyjny

 czas. aglomerować

Wiktionary


aglomeryzować

łączyć mniejsze kawałki, ziarna w większe części; aglomerować


SJP.pl


aglonema

rodzaj roślin zielnych z rodziny obrazkowatych, pochodzący z Azji Południowo-Wschodniej; aglaonema


SJP.pl


agloporyt

silnie porowaty materiał budowlany, otrzymywany przez wypalanie niektórych odmian skał ilastych; rodzaj ceramicznego kruszywa lekkiego


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) techn. silnie porowaty materiał budowlany, otrzymywany przez wypalanie niektórych odmian skał ilastych, rodzaj ceramicznego kruszywa lekkiego

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) glinoporyt

Wiktionary


aglutynacja

aglutynacyjność;
1. zjawisko polegające na skupianiu i zlepianiu się rozproszonych w płynie komórek lub organizmów;
2. zjawisko morfologiczne polegające na dołączaniu afiksów do rdzenia wyrazu w celu utworzenia określonej formy gramatycznej, przy czym każdy afiks ma tylko jedną funkcję gramatyczną (np. w "jestem" końcówka -em wskazuje na pierwszą osobę)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. zlepianie się rozproszonych w płynie komórek

 (1.2) jęz. tworzenie form gramatycznych przez dołączanie do rdzenia afiksów

Wiktionary

Aglutynacja – jeden z odczynów immunologicznych, polegający na zlepianiu antygenów upostaciowanych (np. bakterii lub krwinek) pod wpływem swoistej surowicy krwi oraz znajdujących się w niej specyficznych przeciwciał – aglutynin. Proces ten przebiega dwuetapowo: na początku następuje swoiste związanie antygenu z przeciwciałem, a następnie nieswoiste wykłaczanie, zachodzące pod wpływem elektrolitów.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. aglutacyjność ż., aglutynant mrz., aglutynina ż., aglutynogen mrz., aglutynowanie n., zaglutynowanie n.

 czas. aglutynować ndk., zaglutynować dk.

 przym. aglutacyjny, aglutynacyjny

Wiktionary


aglutynacyjność

aglutynacja;
1. zjawisko polegające na skupianiu i zlepianiu się rozproszonych w płynie komórek lub organizmów;
2. zjawisko morfologiczne polegające na dołączaniu afiksów do rdzenia wyrazu w celu utworzenia określonej formy gramatycznej, przy czym każdy afiks ma tylko jedną funkcję gramatyczną (np. w "jestem" końcówka -em wskazuje na pierwszą osobę)


SJP.pl

Ag

Wikipedia


aglutynacyjny

związany z aglutynacją:
a) biologiczną (np. testy aglutynacyjne);
b) językową (np. język aglutynacyjny)


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) jęz. taki, który tworzy wyrazy pochodne przez zlepianie słów, a nie na drodze odmiany

 (1.2) biol. med. związany ze zjawiskiem aglutynacji

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Baskijski to język aglutynacyjny.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aglutynacja ż., aglutynacyjność ż., aglutynina ż., aglutynowanie n.

 czas. aglutynować ndk.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) aglutynujący; daw. zestawiany, przyczepkowy, zlepiający

Wiktionary


aglutynant

w językoznawstwie: cząstka osobowo-liczbowa form przemijających (preterytywnych), np. fleksem zawierający formy typu -em, -śmy


SJP.pl


aglutynina

w biologii: ciałko białkowe (przeciwciało) znajdujące się w osoczu krwi, które powoduje aglutynację (zlepianie się) krwinek, bakterii itp. w grudki; zlepnik


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) fizj. przeciwciało biorące udział w zlepianiu aglutynogenów podczas aglutynacji;

Wiktionary

Aglutynina – substancja powodująca zlepianie aglutynogenów podczas aglutynacji. Mogą być to przeciwciała obecne w surowicy krwi albo dowolna inna substancja jak np. lektyny.

Ze względu na działanie wyróżnia się przeciwciała:

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌaɡlutɨ̃ˈɲĩna, AS: aglutỹńĩna

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aglutynacja ż., aglutynowanie n.

 czas. aglutynować

 przym. aglutynacyjny

Wiktionary


aglutyninowy

→ aglutynina, np. testy aglutyninowe


SJP.pl


aglutynogen

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) fizj. antygen znajdujący się na powierzchni krwinek czerwonych, który może wywołać reakcję aglutynacji, czyli zlepiania się komórek, w obecności odpowiednich przeciwciał (aglutynin)

Wiktionary

Aglutynogeny – antygeny (zwykle glikoproteiny) występujące w błonie komórkowej krwinek czerwonych, zlepiane podczas aglutynacji przez aglutyniny. 250 opisanych aglutynogenów pozwala na rozróżnienie układów grupowych krwi.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W układzie grup krwi AB0 aglutynogeny A i B decydują o grupie krwi człowieka.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aglutynacja ż.

 czas. aglutynować

Wiktionary


aglutynowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) biol. zachodzenie zjawiska aglutynacji

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aglutynacja ż., aglutynina ż.

 czas. aglutynować

 przym. aglutynacyjny

Wiktionary


aglutynować

w biologii: powodować aglutynację


SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) zlepiać, sklejać

czasownik zwrotny niedokonany aglutynować się (dk. brak)

 (2.1) zlepiać się, sklejać się

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aglutynacja ż., aglutacyjność ż., aglutynant mrz., aglutynina ż., aglutynogen mrz., aglutynowanie n., zaglutynowanie n.

 czas. zaglutynować dk.

 przym. aglutacyjny, aglutynacyjny

Wiktionary


agmatoploidalność

→ agmatoploidalny


SJP.pl

Patrz:

agmatoploidalny

agnacja

1. książkowo: pokrewieństwo w linii męskiej, obejmujące także osoby wchodzące do rodziny przez adopcję lub małżeństwo;
2. w starożytnym Rzymie: pokrewieństwo oparte na stosunku prawnym, wynikającym z podporządkowania władzy ojcowskiej


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pokrewieństwo w linii męskiej

 (1.2) w starożytnym Rzymie: pokrewieństwo oparte na stosunku prawnym wynikającym z podporządkowania władzy ojca

Wiktionary

Ag

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. agnackość ż., agnat mos., agnatka ż., agnatyzm mrz.

 przym. agnacki, agnacyjny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) agnatyzm

Wiktionary


agnacki

przymiotnik od: agnat


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) od: agnat

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agnacja ż., agnackość ż., agnat mos., agnatka ż., agnatyzm mrz.

 przym. agnacyjny

Wiktionary


agnackość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co agnackie

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agnacja ż., agnat mos., agnatka ż., agnatyzm mrz.

 przym. agnacki, agnacyjny

Wiktionary


agnacyjność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest agnacyjne

Wiktionary

Powiązane:

 przym. agnacyjny

 przysł. agnacyjnie

Wiktionary


agnacyjny

dotyczący agnacji


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z agnacją, dotyczący agnacji

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agnacyjność ż., agnacja ż., agnackość ż., agnat mos., agnatka ż., agnatyzm mrz.

 przym. agnacki

Wiktionary


agnat

1. krewny w linii męskiej (ze strony ojca);
2. w prawie rzymskim: członek rodziny niepowiązany więzami krwi, którego pokrewieństwo oparte było na stosunku prawnym


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) daw. krewny w linii męskiej

 (1.2) hist. praw. w starożytnym Rzymie: członek rodziny przez wspólną władzę ojca, a nie przez więzy krwi

Wiktionary

Agnat – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Owernia-Rodan-Alpy, w departamencie Górna Loara.

Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwały 222 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 11 osób/km² (wśród 1310 gmin Owernii Agnat plasuje się na 628. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 447.).

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈaɡnat, AS: agnat

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agnatyzm mrz., agnackość ż., agnacja

:: rzecz. fż. agnatka

 przym. agnacki, agnacyjny

Wiktionary


agnatka

krewna w linii męskiej


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) krewna w linii męskiej

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agnatyzm mrz., agnat mos., agnacja ż., agnackość ż.

 przym. agnacki, agnacyjny

Wiktionary


agnatyzm

pokrewieństwo w linii męskiej, obejmujące również osoby wchodzące do rodziny poprzez adopcję lub małżeństwo; agnacja


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zob. agnacja.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agnacja ż., agnackość ż., agnat mos., agnatka ż.

 przym. agnacki, agnacyjny

Wiktionary


agnelli

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Andrea Agnelli – biznesmen, syn Umberto
  • Edoardo Agnelli – jeden z właścicieli Fiata, syn Giovanniego
  • Giovanni Agnelli – założyciel Fiata
  • Gianni Agnelli – dyrektor Fiata, syn Edoardo
  • Susanna Agnelli – minister spraw zagranicznych Włoch, córka Edoardo
  • Umberto Agnelli – dyrektor Fiata, włoski polityk, syn Edoardo

Wikipedia


agnes

obce imię żeńskie


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Agnieszka
  • Agnes (sztuka)
  • Agnes (album)
  • (641) Agnes
  • Agnes Carlsson
  • St Agnes

Wikipedia


agni

w mitologii indyjskiej: wedyjski bóg ognia


SJP.pl

Agni (dewanagari अग्नि, trl. agni, "ogień") – hinduski bóg ognia. Jego wizerunek jest zazwyczaj umieszczany w południowo-wschodnich narożnikach świątyń hinduistycznych, ponieważ jest czczony jako bóstwo strzegące tego kierunku. W klasycznej kosmologii hinduizmu ogień (Agni) jest jednym z pięciu nietrwałych żywiołów (pańćabhuta) – obok nieba (akaśa), wody (apas), powietrza (waju) i ziemi (prithwi) – które łączą się, tworząc empirycznie postrzegalną egzystencję materialną (prakriti).

Wikipedia


agniesia

zdrobnienie od: Agnieszka (imię żeńskie)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż. zdrobn. Agnieszka

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Agniesia ma za męża takiego obwiesia.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Agnisia ż., Agnieszka ż., Agna ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) Agnieszka

Wiktionary


agnieszczak

nazwisko


SJP.pl


agnieszka

imię żeńskie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.;

 (1.2) pot. żart. higienistka

Wiktionary

– imię żeńskie, jedno z najpopularniejszych w Polsce, gdzie pojawiło się wraz z chrześcijaństwem. Pochodzi od Αγνή – „czysta”, „dziewicza”, „nieskalana”. Może również pochodzić od agnus – „baranek” (to jednocześnie rodzaj męski greckiej „h-agne”). Do Czech imię to dotarło w formie Agnes, następnie zostało zaadaptowane do języka polskiego w obecnej formie.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Agnieszka jest dobrą przyjaciółką Kazi i w stroju pielęgniarek pojawiają się w teledysku.

 (1.1) Czym właściwie zajmuje się ten facet, który jest teraz z Agnieszką?

 (1.1) Klub Agnieszki znajduje się w ścisłym centrum miasta.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aɟˈɲɛʃka, AS: aǵńeška

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz.

:: zdrobn. Agniesia ż., Aguś, Aga, Agusia, Agna, Gnieszka, Jagna, Agunga

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) zdrobn. Aga; gw. Górny Śląsk Agnys, Agnysa, Nyszka

Wiktionary


agnihotra

wedyjski rytuał ofiarny


SJP.pl

Agnihotra (dewanagari अग्निहोत्र) – ofiara ogniowa w hinduizmie, spełniana przy specjalnych okazjach, jak np. narodziny dziecka, ślub, pogrzeb, konsekracja świątyni. Jej niezbędnym elementem jest kunda, w której rozpala się ogień. W czasie agnihotry intonuje się mantry wedyjskie oraz wrzuca do ognia ziarno (np. ryż).

Wikipedia


agnisia

zdrobnienie od: Agnieszka (imię żeńskie)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż. zdrobn. Agnieszka

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Kiedy się oddalili, zbliżył się ku popielisku, szuka, nie znalazł nic, tylko ten ziemniak, który Agnisia rzuciła.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Agnieszka ż., Agniesia ż., Aguś ż., Aga ż., Agusia ż., Agna ż., Gnieszka ż., Jagna ż.

Wiktionary


agnoskowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) przest. poznawanie, rozpoznawanie

Wiktionary

Powiązane:

 czas. agnoskować

Wiktionary


agnoskować

czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) przest. poznać, rozpoznać; stwierdzić niewątpliwość czegoś

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agnoskowanie n.

Wiktionary


agnostycystycznie

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób agnostycystyczny, właściwy agnostycyzmowi, agnostykom

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agnostycyzm mrz., agnostyczka ż., agnostyk mos.

 przym. agnostycystyczny, agnostyczny

 przysł. agnostycznie

Wiktionary


agnostycystyczny

→ agnostycyzm; agnostyczny


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) filoz. zob. agnostyczny.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agnostycyzm mrz., agnostyczka ż., agnostyk mos.

 przym. agnostyczny

 przysł. agnostycystycznie, agnostycznie

Wiktionary


agnostycyzm

filozoficzny pogląd zakładający niemożność obiektywnego poznania świata i praw nim rządzących


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) rel. filoz. pogląd negujący całkowicie lub częściowo możliwość poznania bytu;

Wiktionary

Agnostycyzm ( "ἄγνωστος" "α-" "a-", bez + "γνώσις" "gnōsis", wiedzy; od gnostycyzmu) – pogląd filozoficzny, według którego obecnie niemożliwe jest całkowite poznanie rzeczywistości. W kontekście religijnym agnostycyzm oznacza niemożliwość dowiedzenia się, czy Bóg lub bogowie istnieją, czy też nie. Osobą, która wprowadziła termin "agnostycyzm, "jest Thomas Henry Huxley (dziadek Aldousa Huxleya). Agnostycyzm przybiera różne formy, i tak agnostyk może być ateistą, teistą albo żadnym z nich.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Agnostycyzm przybiera różne formy i nie wyklucza się wzajemnie z ateizmem lub teizmem.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌaɡnɔˈstɨt͡sɨsm̥, AS: agnostycysm̦

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agnostyczka ż., agnostyk mos.

 przym. agnostycystyczny, agnostyczny

 przysł. agnostycystycznie, agnostycznie

Wiktionary


agnostyczka

zwolenniczka agnostycyzmu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) filoz. zwolenniczka agnostycyzmu, kobieta uważająca, że nie da się udowodnić istnienia lub nieistnienia boga

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wielokrotnie zaznacza, że Świrszczyńska była agnostyczką i materialistką, a nawet że „wzmianek o chodzeniu do kościoła u niej nie upatrzysz” (…).

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agnostycyzm mrz.

:: fm. agnostyk mos.

 przym. agnostycystyczny, agnostyczny

 przysł. agnostycystycznie, agnostycznie

Wiktionary


agnostycznie

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób agnostyczny, właściwy agnostycyzmowi, agnostykom

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agnostycyzm mrz., agnostyczka ż., agnostyk mos.

 przym. agnostycystyczny, agnostyczny

 przysł. agnostycystycznie

Wiktionary


agnostyczny

odnoszący się agnostycyzmu (np. postawa agnostyczna)


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) filoz. związany z agnostycyzmem lub agnostykami

 (1.2) inform. niezależny od platformaatformy, na której jest uruchomiony

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌaɡnɔˈstɨt͡ʃnɨ, AS: agnostyčny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agnostycyzm mrz., agnostyczka ż., agnostyk mos.

 przym. agnostycystyczny

 przysł. agnostycznie, agnostycystycznie

Wiktionary


agnostyk

zwolennik agnostycyzmu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) filoz. rel. zwolennik agnostycyzmu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Niektórzy z nich to ateiści, inni uważają się za agnostyków, a część pozostałych to deiści.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈɡnɔstɨk, AS: agnostyk

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agnostycyzm mrz.

:: fż. agnostyczka ż.

 przym. agnostycystyczny, agnostyczny

 przysł. agnostycystycznie, agnostycznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niedowiarek, sceptyk

Wiktionary


agnozja

w medycynie: patologiczny brak rozpoznawania bodźców


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. psych. upośledzenie lub utrata zdolności rozpoznawania bodźców oddziałujących na narządy zmysłów, przy zachowaniu podstawowych funkcji tych narządów;

Wiktionary

Agnozja (gr. ἀγνωσία "agnōsía" – „nieświadomość, nieznajomość, niewiedza”) – stan zaburzonej zdolności rozpoznania znanych elementów otoczenia, przy braku zaburzenia części odbiorczej. Termin wprowadzony przez Sigmunda Freuda w 1891 roku.

Z uwagi na różne rodzaje modalności wyróżnia się:

Wikipedia

Powiązane:

 przym. agnozyjny

Wiktionary


agnozyjny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z agnozją, dotyczący agnozji

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agnozja ż.

Wiktionary


agnus

medalionik z wosku z odciskiem baranka; agnusek


SJP.pl


agnusek

medalionik z wosku z odciskiem baranka; agnus


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) daw. medalionik z białego wosku z wypukłym odciskiem Baranka Bożego na jednej stronie, a na drugiej – Jana Chrzciciela, poświęcony osobnym ceremoniałem przez papieża; Gloger.;

 (1.2) gwara. wielkanocny baranek wykonany z cukru, wyszyty lub namalowany

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aɡˈnusɛk, AS: agnusek

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) agnus

Wiktionary


agnys

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. Agnieszka

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) I tu oczywiście stoimy przed zagadnieniem stosowanych na Śląsku wersji imion, czyli po prostu śląskich imion. Zatem przedstawimy kilka takich przykładów: JAN - Jon, Jonek, Joneczek, Jonik, Janik, Jasio, Jasiek, Jasiulek, Johan, Johanek, Hanys, Hanysek, Hanusek, Hanek, Hanuś; AGNIESZKA - Agnys , Agnysa, Agnyska, Anyszka, Neszka, Nyszka, Nysia, Nyśka; WILHELM - Wili, Wilym, Wiluś, Wilusiek; PAWEŁ - Paul, Paulek, Paulik; MARIA - Maryj, Maryjka, Marika; ANNA - Ana; PIOTR - Pioter, Pyjter; AUGUSTYN - August, Gustek, Gustel, Gustlik, Gustliczek; MAŁGORZATA - Gryjta, Gryjtka

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) Aga; gw. Górny Śląsk Agnysa, Nyszka, Nyśka

Wiktionary


agnysa

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. Agnieszka

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) Aga; gw. Górny Śląsk Agnys, Nyszka, Nyśka

Wiktionary


agogiczny

związany ze zmianami rytmu oraz tempa interpretowanego utworu muzycznego


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) muz. związany z agogiką, dotyczący agogiki

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agogika ż.

Wiktionary


agogika

1. nauka o tempie muzycznym;
2. zmiany w tempie utworu w czasie jego interpretacji


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) muz. niewielkie odchylenia i zmiany w tempie i rytmie wykonywanego utworu muzycznego, uzasadnione interpretacją muzyczną wykonawcy

Wiktionary

Powiązane:

 przym. agogiczny

Wiktionary


agogo

instrument afrykański wykorzystywany w capoeirze


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) muz. instrument perkusyjny pochodzenia afrykańskiego zbudowany co najmniej z dwóch dzwonków połączonych zakrzywionym uchwytem;

Wiktionary

Agogo ( agogô) – instrument muzyczny podobny do krowiego dzwonka rozpowszechniony wśród ludów Joruba, Igala i Edo zamieszujących Nigerię oraz w Brazylii. Występuje w formie pojedynczego kielicha, lub dwóch kielichów połączonych zagiętym prętem. W Brazylii może również składać się z trzech lub czterech kielichów. Nie ma serca – dźwięki wydaje się uderzając w korpus metalową lub drewnianą pałką.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: aˈɡɔɡɔ, AS: agogo

Wiktionary


agon

w starożytnej Grecji: szlachetna rywalizacja w zawodach sportowych, konkursie muzycznym lub literackim


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zawody sportowe, muzyczne oraz turnieje poetów w starożytnej Grecji

 (1.2) część komedii staroattyckiej

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • agon – zawody (popisy) sportowe, teatralne, muzyczne lub poetyckie w starożytnej Grecji
  • agon – część komedii staroattyckiej
  • Agon – zespół muzyczny
  • Agon – balet Igora Strawińskiego z 1957 r.
  • Agon – albańsko-grecko-francuski film fabularny z 2012 r.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈaɡɔ̃n, AS: agõn

Wiktionary

Powiązane:

 przym. agonistyczny

 rzecz. agonistyka ż.

Wiktionary


agona

linia łącząca na mapie geograficznej miejsca o odchyleniu magnetycznym równym zeru; izogona zerowa


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kartogr. linia na mapie łącząca punkty wykazujące zerową wartość deklinacji magnetycznej;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • agona – linia na mapie, jest szczególną odmianą izogony
  • Agona – przed rokiem 1620, nazwa ludu Denkyira mieszkającego w Ghanie
  • Agona – miasto w regionie Ashanti w Ghanie, stolica dystryktu Sekyere South.
  • Dystrykt Agona – dystrykt w regionie Centralnym w Ghanie
  • Agona – miasto w regionie Centralnym w Ghanie

Wikipedia

Powiązane:

 przym. agoniczny

Wiktionary


agonadyzm

wrodzony brak gonad (jąder lub jajników)


SJP.pl


agonalnie

przysłówek

 (1.1) w sposób agonalny

Wiktionary


agonalny

przymiotnik od: agonia (stan poprzedzający zgon), np. stan agonalny, drgawki agonalne


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z agonią, stanem poprzedzającym zgon

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agonia ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) przedśmiertny, terminalny

Wiktionary


agonia

1. stan poprzedzający zgon; konanie;
2. przenośnie: chylenie się ku upadkowi, dogorywanie, koniec (np. agonia komunizmu)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) stan bezpośrednio poprzedzający zgon;

 (1.2) przen. pogorszenie się stanu czegoś prowadzące do upadku

Wiktionary

Agonia – proces umierania poprzedzający śmierć, czyli okres poprzedzający ustanie funkcji życiowych organizmu. Polega na stopniowym zanikaniu czynności życiowych, prowadzący do śmierci klinicznej, a następnie biologicznej. Agonia nie zawsze kończy się zgonem. Zastosowanie reanimacji może odwrócić jej proces.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Jego agonia trwała wiele godzin.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈɡɔ̃ɲja, AS: agõńi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 przym. agonalny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) konanie

Wiktionary


agoniczny

1. przymiotnik od: agon;
2. przymiotnik od: agona


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) kartogr. związany z agoną, dotyczący agony

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agonistyka ż., agona ż.

Wiktionary


agonista

czynnik współdziałający lub o podobnym działaniu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) farm. czynnik współdziałający, o podobnym działaniu do czegoś;

Wiktionary

Agonista (l.m. agonisty) – substancja łącząca się z receptorem i powodująca reakcję w komórce. Jest przeciwieństwem antagonisty, który łącząc się z receptorem, blokuje go bez wywoływania reakcji. Antagonista blokuje receptor także przed aktywowaniem go przez agonistę.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Doświadczenia przeprowadzono w pierwotnych hodowlach astrocytów i neuronów, stymulowanych odpowiednio agonistą receptora glukokortykoidowego […] oraz agonistą jonotropowych receptorów glutaminianu […]

 (1.1) Wpływ chronicznych łącznych podań agonistów receptorów dopaminowych D1 i D2 na poziom rotacji kontralateralnych […]

 (1.1) Intensywność tych rotacji ulegała nasileniu po podaniach chronicznych obu tych związków, przy czym efekt ten był szczególnie silny w przypadku agonisty receptorów D2.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌaɡɔ̃ˈɲista, AS: agõńista

Wiktionary

Powiązane:

 przym. agonistyczny

Wiktionary


agonistyczny

1. dotyczący walki lub rywalizacji; kompetytywny, kompetycyjny;
2. w medycynie: wzmacniający działanie jakiejś substancji, współdziałający z nią lub mający działanie podobne; kompetytywny, kompetycyjny;
3. w zoologii: zachowanie agonistyczne - każde instynktowne zachowanie zwierzęcia w konfrontacji z innym zwierzęciem


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z agonistyką, walką, rywalizacją

 (1.2) med. chem. współdziałający, mający podobne działanie

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agon mrz., agonista mrz., agonistyka ż.

Wiktionary


agonistyka

w starożytnej Grecji: zasada szlachetnej rywalizacji w zawodach sportowych, konkursach literackich i muzycznych


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) hist. w starożytnej Grecji: współzawodnictwo w agonach

Wiktionary

Ag

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Igrzyska amfiteatrze były dla Rzymu najbardziej znamienne skutkiem swego charakteru, jakiego nie znała humanitarna agonistyka grecka.

 (1.1) Zainteresowanie starożytną agonistyką przypada w Polsce na wiek XX.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agon m.

 przym. agonistyczny, agoniczny

Wiktionary


agopsowicz

nazwisko


SJP.pl


agora

w starożytnej Grecji:
1. zgromadzenie ludowe (obywateli państwa-miasta);
2. plac otoczony budynkami publicznymi, będący centrum życia społecznego, politycznego itp., rynek


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) hist. urb. główny plac greckiego miasta-państwa;

 (1.2) hist. polit. podejmujące najważniejsze decyzje zgromadzenie zwoływane w greckich miastach-państwach

 (1.3) urb. plac targowy lub hala targowa we współczesnej Grecji

 (1.4) przen. miejsce nieskrępowanych rozmów, forum publicznych dyskusji i prezentacji poglądów

 (1.5) monet. moneta zdawkowa w Izraelu o wartości 0,01 szekla;

Wiktionary

Agora (gr. ἀγορά, dosł. "miejsce zgromadzeń") – główny plac, rynek w miastach starożytnej Grecji. Centrum wokół którego toczyło się życie polityczne, religijne, a czasami także handlowe.

We wczesnym etapie rozwoju polis agorą nazywano samo zgromadzenie obywateli uprawnionych do głosowania.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Mający prawo głosu mieszkańcy zebrali się na agorze.

 (1.2) Agora podjęła decyzję o wypowiedzeniu wojny.

 (1.3) W centrum Aten najświeższe owoce morza znajdziesz w tawernach przy centralnej agorze Varvakios.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈɡɔra, AS: agora

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agoryzm m., agorafobia ż., Agoranomeion m., agorysta m., agorystka ż., agorafilia ż.

 przym. agoralny, agorystyczny

Wiktionary


agorafobia

chorobliwy lęk przed otwartą przestrzenią


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. psych. chorobliwy lęk przed przebywaniem samemu w miejscach publicznych;

Wiktionary

Ag

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌaɡɔraˈfɔbʲja, AS: agorafobʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agora ż.

Wiktionary


agorafobiczny

→ agorafobia


SJP.pl

Patrz:

agorafobia

agorafobio

forma rzeczownika.

 (1.1) W. lp. od: agorafobia

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌaɡɔraˈfɔbʲjɔ, AS: agorafobʹi ̯o

Wiktionary


agorysta

zwolennik agoryzmu - anarchistycznej doktryny politycznej, lewicowej odmiany anarchizmu


SJP.pl


agorystka

→ agorysta


SJP.pl

Patrz:

agorysta

agoryzm

anarchistyczna doktryna polityczna, lewicowa odmiana anarchizmu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) bojkot państwa; zwłaszcza motywowany libertarianizmem lewoskrętnym i dążący do anarchistycznej rewolucji

Wiktionary

Ag

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Nie idę na wybory, bo agoryzm mi zabrania legitymować państwo.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agora ż.

Wiktionary


agp

skrót z angielskiego: Accelerated Graphics Port; złącze w komputerach klasy PC przystosowane do obsługi kart graficznych


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Accelerated Graphics Port
  • Port lotniczy Malaga
  • AGP Metro Polska – spółka cywilna, która wybudowała centralny odcinek II linii metra w Warszawie

Wikipedia


agr.

skrót od: agrotechnika, agrotechniczny


SJP.pl


agra

miasto w północnych Indiach


SJP.pl

Agra (hindi: आगरा) – miasto w Indiach w stanie Uttar Pradesh nad Jamuną.

Populacja miasta w 2001 roku wynosiła 1 259 979 mieszkańców.

Siedziba rzymskokatolickiej archidiecezji Agra.

Wikipedia


agradacja

nagromadzenie się osadu powodujące podniesienie się dna zbiornika wodnego


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) geol. stopniowe wyrównywanie dna doliny lub innej wklęsłej formy terenu wskutek gromadzenia się osadów rzecznych

Wiktionary

Powiązane:

 przym. agradacyjny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) akumulacja, depozycja, namywanie, nanoszenie

Wiktionary


agradacyjny

→ agradacja


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) geol. związany z agradacją, dotyczący agradacji

Wiktionary

Patrz:

agradacja

Powiązane:

 rzecz. agradacja ż.

Wiktionary


agrafa

1. rodzaj ozdobnej zapinki;
2. architektoniczny motyw dekoracyjny w kształcie ozdobnej klamry


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) duża agrafka

 (1.2) ozdobna zapinka służąca do spinania części ubrania lub jako broszka

 (1.3) archit. motyw dekoracyjny w formie klamry spinający element konstrukcyjny;

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (2.1) termin odnoszący się do słów Jezusa, niezapisanych w Nowym Testamencie;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • agrafa (architektura)
  • agrafa (chrześcijaństwo)
  • agrafa (jubilerstwo)
  • Agrafa – gmina w Grecji, w jednostce regionalnej Eurytania

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Trzymał ją pod szyją sznur zaczepiony o agrafy brylantowe, którymi cała delia była naszyta […]

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈɡrafa, AS: agrafa

Wiktionary

Powiązane:

 (1.1) agrafka

Wiktionary


agrafeczka

zdrobnienie od: agrafka


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. zdrobn. od: agrafka

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌaɡraˈfɛt͡ʃka, AS: agrafečka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agrafka ż.

Wiktionary


agrafia

w medycynie: utrata zdolności pisania


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. częściowa lub całkowita utrata umiejętności pisania; zob. dysgrafia.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈɡrafʲja, AS: agrafʹi ̯a

Wiktionary


agrafik

osoba, która utraciła zdolność pisania


SJP.pl


agrafka

metalowa zapinka zrobiona z wygiętego, sprężystego drutu, z jednej strony ostro zakończona, posiadająca zaczep


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rodzaj zapinki wykonanej z drutu, której jeden koniec zahacza się o zagięcie znajdujące się na drugim końcu;

Wiktionary

Agrafka ( agrafe: „spinka, klamra, zapinka, przypinacz”) – rodzaj zapinki wykonanej ze sprężystego drutu, której jeden koniec zahacza się za specjalnie wyprofilowane zagięcie, znajdujące się na drugim końcu. Obecnie (w celu uproszczenia produkcji i minimalizacji wyrobu) zagięcie to zastępowane jest odpowiednio ukształtowaną wytłoczką z cienkiej blaszki. Służy do szybkiego łączenia dwóch elementów tkaniny lub, w przypadku agrafki wędkarskiej, sztucznej przynęty z żyłką.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) — Może pani pożyczyć agrafki do zapięcia sukni pod kolanami? — zapytał Cezary ze współczuciem i gotowością do usług.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈɡrafka, AS: agrafka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agrafa ż.

:: zdrobn. agrafeczka ż.

 przym. agrafkowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) gw. Górny Śląsk zicherka

Wiktionary


agrafkowy

→ agrafka


SJP.pl

Patrz:

agrafka

agrafon

słowa i poglądy przypisywane Jezusowi, zamieszczane w apokryfach; agrafa


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) bibl. myśl lub pogląd przypisywane Jezusowi Chrystusowi, nie utrwalone w ewangeliach kanonicznych, przekazane w pozostałych księgach nowotestamentalnych lub apokryfach;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Najsłynniejszym agrafonem, zacytowanym przez św. Pawła, są słowa: „Więcej szczęścia jest w dawaniu aniżeli w braniu”.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) agrafa

Wiktionary


agramatycznie

przysłówek

 (1.1) w sposób agramatyczny

Wiktionary

Powiązane:

 przym. agramatyczny

 rzecz. agramatyzm mrz.

Wiktionary


agramatyczny

pozbawiony związków gramatycznych


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) jęz. pozbawiony związków gramatycznych

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agramatyzm mrz., gramatyka ż.

 przysł. agramatycznie

Wiktionary


agramatyzm

błędne budowanie zdań, niezdolność tworzenia prawidłowych form gramatycznych, naturalna u dzieci, zaś u dorosłych będąca objawem zaburzeń neurologicznych


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) jęz. med. rodzaj afazji, niezdolność do prawidłowego łączenia wyrazów w zdania;

Wiktionary

Agramatyzm – rodzaj afazji ruchowej objawiający się zaburzeniami mowy polegającymi na naruszaniu formy gramatycznej wypowiadanych słów.

Pojęcie agramatyzmu zaproponowane zostało przez Adolfa Kussmaula w 1887 roku: miało ono służyć wyjaśnieniu stanu niemożności formułowania gramatycznych zdań. Obecnie agramatyzm uważany jest za jeden z objawów afazji Broki (zob. Paul Broca).

Wikipedia

Powiązane:

 przym. agramatyczny

 przysł. agramatycznie

 rzecz. gramatyka ż.

Wiktionary


agranulocyt

leukocyt niezawierający ziarnistości w cytoplazmie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) biol. rodzaj leukocytu, który nie zawiera ziarnistości (granul) w cytoplazmie

Wiktionary


agranulocytoza

choroba polegająca na gwałtownym zmniejszaniu się we krwi liczby białych krwinek ziarnistych


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. choroba polegająca na gwałtownym zmniejszeniu liczby granulocytów, zwłaszcza neutrofili, we krwi;

Wiktionary

Agranulocytoza (gr. "a – nie", łac. "granulum – ziarnko", "gr. kýtos – komórka") – ostry stan związany z ciężkim, zagrażającym życiu spadkiem liczby neutrofili we krwi, które są podstawowymi obronnymi komórkami organizmu. Ich brak stwarza ryzyko rozwoju poważnych infekcji mogących doprowadzić do posocznicy i śmierci.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Pyralgina może spowodować też agranulocytozę, chorobę przypominającą AIDS, powodującą utratę przytomności.

Wiktionary


agrariusz

1. właściciel dużego majątku ziemskiego; dziedzic, ziemianin, obszarnik;
2. członek stronnictwa politycznego w Niemczech w XIX w., popierającego interesy wielkich posiadaczy ziemskich


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) właściciel wielkich majątków ziemskich

 (1.2) członek stronnictwa politycznego popierającego interesy agrariuszy (1.1)

Wiktionary

Agrariusz – obrońca interesów rolnictwa i rolników, szczególnie większych właścicieli ziemskich. W tym znaczeniu – członek zawodowych związków i stowarzyszeń rolników i ziemian.

W niektórych krajach agrariusze występują jako zorganizowane stronnictwo polityczne, mające na celu obronę interesów, ekonomiczne wzmocnienie i przez to powiększenie wpływów politycznych warstwy rolniczo-ziemiańskiej.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. agrarny, agrarystyczny

Wiktionary


agrarny

rolniczy, rolny


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) rolniczy, rolny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Stroopowi, który został później dowódcą Odcinka SS w Gnieźnie, podobało się Poznańskie. Szczególnie poziom rolnictwa, kultura agrarna, plantacjaantacje buraków, liczne cukrownie, gęsta sieć kujawskich kolejek dojazdowych i stadniny koni.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈɡrarnɨ, AS: agrarny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agrariusz m.

 przedr. agro-

 przym. agrarystyczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ziemski

Wiktionary


agraryjny

przymiotnik

 (1.1) daw. agrarny

Wiktionary


agrarysta

zwolennik agraryzmu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) ekon. zwolennik agraryzmu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agraryzm mrz.

:: fż. agrarystka ż.

 przym. agrarystyczny

Wiktionary


agrarystka

zwolenniczka agraryzmu


SJP.pl


agrarystyczny

dotyczący agraryzmu (np. agrarystyczne poglądy)


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) hist. socjol. polit. związany z agraryzmem

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agrariusz mos., agraryzm mrz., agrarysta mos.

 przym. agrarny

Wiktionary


agraryzm

doktryna społeczna głosząca, iż podstawą gospodarki jest rolnictwo, a chłopi są podstawową warstwą społeczną; ruch społeczno-polityczny oparty na tej doktrynie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) ekon. doktryna społeczna powstała w drugiej połowie XIX w., uznająca rolnictwo za podstawę gospodarki, zaś rolników za najważniejszą gospodarczo klasę społeczeństwa;

Wiktionary

Ag

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. agrarysta mos., agrarystka ż.

 przym. agrarystyczny

Wiktionary


agrawacja

przesadne wyolbrzymianie objawów choroby


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. wyolbrzymianie objawów chorobowych;

Wiktionary

Agrawacja (łac. "aggravatio") – wyolbrzymianie (świadomie lub nie) objawów chorobowych, mające na celu osiągnięcie przez pacjenta subiektywnej korzyści. Odróżnia to agrawację od symulacji, gdzie dochodzi do celowego pozorowania objawów zupełnie u danej osoby niewystępujących.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌaɡraˈvat͡sʲja, AS: agravacʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agrawowanie n.

 czas. agrawować

Wiktionary


agrawacyjny

wyolbrzymiony, pogłębiony, nadmiernie obciążony


SJP.pl


agrawowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|agrawować.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agrawacja ż.

 czas. agrawować

Wiktionary


agrawować

wyolbrzymiać, przejaskrawiać istniejące objawy choroby przez pacjenta


SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) med. przejaskrawiać, wyolbrzymiać w celach symulacyjnych objawy istotnej choroby

 (1.2) daw. obciążać, pogarszać

 (1.3) daw. uciskać, uciemiężać, ciemiężyć

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agrawacja ż., agrawowanie n.

 przym. agrawacyjny

Wiktionary


agreement

[czytaj: egriment] kontrakt, umowa


SJP.pl


agregacik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od agregat

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) To nie agregat, lecz tylko mały agregacik.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agregat m.

Wiktionary


agregacja

proces łączenia się elementów w całość


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) łączenie się elementów w całość

 (1.2) sposób, stan skupienia elementów

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • biologii: agregacja roślinna
  • chemii: agregacja cząstek
  • ekonomii: proces łączenia wartości mikroekonomicznych w celu uzyskania agregatu
  • inżynierii procesowej
  • informatyce: agregacja klas w projektowaniu obiektowym, agregacja łączy, agregacja tras w routingu i zbieranie informacji z zastosowaniem czytnika kanałów (zwanego agregatorem).
  • logistyce: agregacja (logistyka)
  • medycynie: agregacja płytek krwi, aglutynacja (agregacja) płytek indukowana ristocetyną
  • statystyce
  • uczeniu maszynowym: agregacja bootstrapowa (bagging)
  • polityce: agregacja preferencji – proces koordynacji interesów
  • szkolnictwie francuskim: Agrégation
  • wojskowości: agregacja (wojskowość)

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. agregat mrz./mos., agregatka ż., agregator mrz., agregatornia ż., agregatowanie n., agregatownia ż.

 czas. agregatować ndk., agregować ndk.

 przym. agregacyjny, agregatowy

Wiktionary


agregacyjny

→ agregacja


SJP.pl

Patrz:

agregacja

agregat

potocznie: osoba sprytna, zaskakująca zachowaniem i pomysłami; agent, aparat


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. fiz. skupienie cząsteczek, produkt agregacji

 (1.2) log. zbiór

 (1.3) techn. zespół różnych maszyn połączonych ze sobą na stałe w celu wykonywania określonej pracy, stanowiących przez to jedno nowe urządzenie robocze

 (1.4) ekon. suma wartości jednostkowych

 (1.5) informacja (najczęściej pojedyncza liczba) podsumowująca pewien zbiór danych jednego rodzaju

 (1.6) więz. grzałka do gotowania wody

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) pot. kawalarz

 (2.2) środ. więz. cwaniak

 (2.3) środ. uczn. głupek

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • agregat – w chemii i fizyce to skupienie cząsteczek
    • agregaty Chaumié
  • agregat – w logice inaczej zbiór
  • agregat (maszyna), agregat maszynowy
    • agregat gaśniczy – rodzaj gaśnicy
    • agregat prądotwórczy
    • agregat uprawowy
  • agregat (ekonomia)
  • agregat (biologia)
    • agregacja płytek krwi
  • informatyka
    • agregat danych

Wikipedia

Przykłady

 (1.3) Największą atrakcją była finałowa kąpiel w pianie gaśniczej, wytworzonej przez specjalny agregat.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈɡrɛɡat, AS: agregat

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agregatownia ż., agregacja ż., agregowanie n., agregatowanie n., agregacik mrz.

 czas. agregować ndk., agregatować ndk.

 przym. agregatowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.4) agregat makroekonomiczny

 (1.5) agregat danych

 (1.6) gwara więzienna buzała

 (2.1) pot. aparat, model

 (2.2) gwara więzienna model

Wiktionary


agregatka

potocznie o kobiecie sprytnej, zaskakującej zachowaniem i pomysłami; agentka, aparatka


SJP.pl


agregator

w informatyce: aplikacja ukazująca skonsolidowane informacje zebrane z różnych źródeł zewnętrznych


SJP.pl


agregatornia

pomieszczenie, w którym znajdują się agregaty


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) techn. pomieszczenie lub wydzielone miejsce, w którym zainstalowane są agregaty prądotwórcze albo inne agregaty techniczne (np. chłodnicze, pompowe)

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agregatownia ż., agregacja ż.

 czas. agregatować, agregować

Wiktionary


agregatowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) środ. techn. łączenie urządzeń w agregat

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Prawdziwą zmorą są także urazy spowodowane pośpiechem przy agregatowaniu maszyn.

Wiktionary

Powiązane:

 czas. agregatować

 rzecz. agregat mos./mrz.

Wiktionary


agregatować

środowiskowo: łączyć w agregat urządzenia techniczne


SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) techn. środ. łączyć urządzenia w agregat, zastępować agregatami pojedyncze urządzenia

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agregacja ż., agregat mrz./mos., agregatka ż., agregator mrz., agregatornia ż., agregatowanie n., agregatownia ż.

 przym. agregacyjny, agregatowy

Wiktionary


agregatownia

pomieszczenie, w którym znajduję się agregat prądotwórczy, będący zazwyczaj rezerwowym źródłem zasilania na wypadek awarii sieci elektrycznej


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) techn. pomieszczenie, gdzie znajdują się agregaty

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agregacja ż., agregat mrz./mos., agregatka ż., agregator mrz., agregatornia ż., agregatowanie n.

 czas. agregatować ndk.

 przym. agregacyjny, agregatowy

Wiktionary


agregatowy

związany z agregatem


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z agregatem, dotyczący agregatu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agregatownia ż., agregat m., agregacja ż.

 czas. agregatować, agregować

Wiktionary


agregowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) łączenie różnych elementów w jedną całość, w celu uzyskania bardziej ogólnego obrazu, łatwiejszej analizy lub lepszej funkcjonalności

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W statystyce używa się różnych metod agregowania wyników.

 (1.1) Procedura związana z agregowaniem wyników eksperymentów jest bardzo skomplikowana.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agregat m.

 czas. agregować

Wiktionary


agregować

łączyć elementy w całość


SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany (dk. zagregować)

 (1.1) rzad. gromadzić coś, łączyć coś w całość

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Polska wersja Google News agreguje wiadomości z ponad 300 polskojęzycznych źródeł. Materiały na ten sam temat są umieszczane w jednej „grupie wiadomości" podzielonej na 7 sekcji […]

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agregacja ż., agregat mrz./mos., agregatka ż., agregator mrz., agregatornia ż., agregatowanie n., agregatownia ż.

 przym. agregatowy, agregacyjny

 czas. agregatować ndk.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) gromadzić, dobierać, łączyć, sumować, zestawiać

Wiktionary


agreksofilia

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. psych. odmiana voyeuryzmu polegająca na podsłuchiwaniu kontaktów seksualnych innych osób

Wiktionary


agresja

1. napastliwe zachowanie, szukanie możliwości wyładowania się, okazania swej złości;
2. napaść jednego państwa na inne


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) praw. zbrojny najazd jednego państwa na inne;

 (1.2) psych. zachowanie, którego celem jest wyładowanie gniewu, wyrządzenie szkody;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • agresja (etologia)
  • agresja (psychologia)
  • agresja (prawo)
  • agresja językowa
  • przemieszczenie agresji (agresja przeniesiona)

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W prawie międzynarodowym agresja jest zakazana, a naruszenie tego zakazu stanowi zbrodnię przeciwko pokojowi.

 (1.2) Czasem, pełni zdumienia i wstrętu, pytamy, skąd się bierze ta współczesna straszna, słowna agresja?

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈɡrɛsʲja, AS: agresʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agresor m., agresorka ż., agresywność ż.

 przym. agresywny, agresyjny

 przysł. agresywnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) napaść, inwazja

Wiktionary


agresor

ktoś atakujący, napastnik (często: państwo napadające na inne)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) ktoś, kto dopuszcza się agresji

 (1.2) państwo działające lub posługujące się metodami agresji

Wiktionary

Agresor (łac. "aggressor" od "ad" 'do', "gradior" 'iść' i "-(t)or" 'sprawca czynności') – napastnik; państwo działające lub posługujące się metodami agresji. Z punktu widzenia prawa międzynarodowego agresorem jest państwo, które pierwsze:

Agresorem nie jest państwo napadnięte, które w swej obronie odpowie akcją zbrojną oraz państwo przychodzące z pomocą ofierze agresji, nawet jeśli nie zostało samo napadnięte (por. casus foederis).

Wikipedia

Przykłady

 (1.2) Agresorem jest państwo, które wypowiada wojnę innemu państwu.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈɡrɛsɔr, AS: agresor

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agresja ż., agresywność ż., agresywka ż.

:: fż. agresorka ż.

 przym. agresywny, agresyjny

 przysł. agresywnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) najeźdźca

Wiktionary


agresorka

→ agresor


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta, która dopuszcza się agresji

Wiktionary

Patrz:

agresor

Wymowa:

IPA: ˌaɡrɛˈsɔrka, AS: agresorka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agresywność ż., agresja ż.

:: fm. agresor mos.

 przym. agresyjny, agresywny

 przysł. agresywnie

Wiktionary


agresorski

przymiotnik

 (1.1) dotyczący agresora lub agresorów; będący agresorem, napastnikiem

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) napastniczy

Wiktionary


agrest

krzew z rodziny skalnicowatych, którego owoce są jadalne


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) bot. nazwa systematyczna|Ribes uva-crispa|ref=tak., krzew owocowy z gatunku porzeczka agrest, wydający kwaskowate, zielonkawe owoce typu jagody;

 (1.2) spoż. owoc agrestu (1.1)

 (1.3) stpol. enol. kwaśne wino z niedojrzałych winogron

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W ogrodzie rosną porzeczki i agrest.

 (1.2) Agrest jest kwaskowaty.

 (1.3) Podano agrest, wino kwaśne z gron nieźrzałych.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈaɡrɛst, AS: agrest

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agrestówka ż., agreściak m., agrestowate nmos.

:: zdrobn. agreścik m.

 przym. agrestowy, agrestowaty

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) kosmatka, włosina, włochacina, miechynia; reg-pl|Poznań|angryst.; lud. wapryna, wieprzyna

Wiktionary


agrestnik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) miner. kamień, odmiana granatu o zielonkawej barwie

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) zool. zob. agreściak.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agreściak mzw., agreśniak mrz.

Wiktionary


agrestowate

o cechach agrestowatych (rodzina roślin)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) syst. bot. nazwa systematyczna|Grossulariaceae|DC.|ref=tak., rodzina roślin należąca do rzędu skalnicowców;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Monotypowa rodzina agrestowatych jest siostrzaną względem rodziny skalnicowatych.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agreśniak mrz., agrest mrz., agrestówka ż., agreściak mzw., agreścik mrz.

 przym. agrestowaty, agrestowy

Wiktionary


agrestowaty

o cechach agrestowatych (rodzina roślin)


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) bot. o cechach roślin z rodziny agrestowatych

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agrest mrz., agrestowate nmos., agreściak mzw., agreśniak mrz.

 przym. agrestowy

Wiktionary


agrestowiec

brzęczak agrestowiec - gatunek błonkówki z rodziny pilarzowatych


SJP.pl


agrestowy

związany z agrestem, dotyczący agrestu


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) dotyczący wzrostu, uprawy, zbioru agrestu

 (1.2) zrobiony z agrestu, mający jego smak

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Tam to, niżej, obok ścieżki wysadzonej agrestowymi i porzeczkowymi krzewy, których tylko najwyższe czubki wyglądały ku słońcu, tuliły się pomiędzy sobą i gile, i szczygły, mocno cienkimi łapkami obejmując zimne pręty.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌaɡrɛˈstɔvɨ, AS: agrestovy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agrestowate nmos., agreśniak mrz., agreściak mzw., agrest, agrestówka

 przym. agrestowaty

Wiktionary


agrestówka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) spoż. nalewka na owocach agrestu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) […] lubię eksperymentować, więc dodałem do tej agrestówki kawałek imbiru i odstawiłem na półtora roku…

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌaɡrɛˈstufka, AS: agrestufka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agrest m., agrestowate nmos.

 przym. agrestowy

Wiktionary


agresyjny

przymiotnik od: agresja


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) od: agresja

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agresor mos., agresorka ż., agresja ż., agresywność ż.

 przym. agresywny

 przysł. agresywnie

Wiktionary


agresywnie

przysłówek

 (1.1) w sposób agresywny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ci pasażerowie zachowywali się bardzo agresywnie.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agresja ż., agresywność ż., agresor m., agresorka ż.

 przym. agresywny, agresyjny

Wiktionary


agresywniej

stopień wyższy od przysłówka: agresywnie


SJP.pl


agresywniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: agresywny; bardziej agresywny


SJP.pl


agresywność

bycie agresywnym


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co agresywne; cecha tych, którzy są agresywni

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Alkohol zwiększa agresywność seksualną u mężczyzn.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agresja ż., agresor m., agresorka ż., agresywka ż.

 przym. agresywny, agresyjny

 przysł. agresywnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) napastliwość, drapieżność, wojowniczość

Wiktionary


agresywny

1. stosujący przemoc, agresję, dokonujący napaści;
2. zachowujący się w sposób napastliwy, wrogi do innych;
3.
a) o substancjach: mający właściwości niszczące (np. gaz agresywny);
b) o roślinach: mający zdolność zdobywania jakiegoś terenu


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) zachowujący się wrogo, napastliwie

 (1.2) pełen agresji

 (1.3) stosujący przemoc

 (1.4) pełen ekspresji, dynamiki

 (1.5) o kolorze jaskrawy, ostry

 (1.6) chem. bardzo aktywny chemicznie

 (1.7) finans. stosujący ryzykowną strategię lub złożony z ryzykownych aktywów

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Agresywny starzec werbalnie zaatakował ekspedientkę.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌaɡrɛˈsɨvnɨ, AS: agresyvny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agresja ż., agresywność ż., agresor m., agresorka ż.

 przysł. agresywnie

 przym. agresyjny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) napastliwy, wrogi, gniewny, zdenerwowany, gwałtowny, nerwowy

 (1.2) gwałtowny, niespokojny

 (1.3) siłowy

 (1.4) ekspresyjny, dynamiczny, niespokojny

 (1.5) jaskrawy, papuzi, ostry, soczysty, krzykliwy, intensywny, wściekły, zjadliwy

 (1.6) aktywny

 (1.7) dynamiczny, ryzykowny, akcyjny

Wiktionary


agreściak

motyl z rodziny miernikowców


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) zool. nazwa systematyczna|Abraxas grossulariata|ref=tak., owad łuskoskrzydły z rodziny miernikowcowatych;

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agrest mrz., agrestnik mrz./mzw., agrestowate nmos., agrestowiec mrz., agreścik mrz., agreśniak mrz.

 przym. agrestowaty, agrestowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) agrestnik

Wiktionary


agreścik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od agrest

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agrest m., agreściak mzw., agreśniak mrz., agrestowate nmos.

Wiktionary


agreśniak

zarośle agrestu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zarośla agrestu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agrest mrz., agrestnik mrz./mzw., agrestowate nmos., agrestowiec mrz., agreściak mzw., agreścik mrz.

 przym. agrestowaty, agrestowy

Wiktionary


agrigento

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto we Włoszech, położone na południowym wybrzeżu Sycylii;

Wiktionary

– miasto na południowym wybrzeżu Sycylii, w prowincji Agrigento. Ośrodek handlowy i turystyczny, według danych ze stycznia 2010 zamieszkuje go 59,2 tys. mieszkańców.

W starożytności nosiło nazwę "Akragas", później "Agrigentum", następnie "Girgenti" i wreszcie od 1927 Agrigento.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Przejechał całą Sycylię, chłonąc wyspę z pociągu i autobusu, od greckich ruin w Dolinie Świątyń nieopodal Agrigento do pokrytej czapą śniegu Etny (…)

Wiktionary

Powiązane:

 przym. agrygencki

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) daw. Agrygent, staroż. Akragas

Wiktionary


agriofit

pojęcie używane przy geograficzno-historycznej analizie flory, oznaczające gatunek roślin obcego pochodzenia z grupy kenofitów (czyli gatunków zadomowionych u nas w ostatnich czasach), który zdołał trwale zadomowić się w naturalnych i półnaturalnych siedliskach


SJP.pl


agro-

przedrostek

 (1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z rolnictwem

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) agrobiologia • agrochemia • agroekologia • agrofizyka • agrogeologia • agrokultura • agrotechnik • agrowłóknina

Wiktionary

Powiązane:

 przym. agrarny

Wiktionary


agrobiocenoza

zespół organizmów roślinnych i zwierzęcych oddziałujących na siebie, ukształtowany w wyniku działalności rolniczej człowieka; biocenoza rolnicza, agroekosystem, agrocenoza


SJP.pl


agrobiolog

specjalista w dziedzinie agrobiologii


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) specjalista w dziedzinie agrobiologii

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agrobiologia ż.

 przym. agrobiologiczny

Wiktionary


agrobiologia

dziedzina biologii zajmująca się teoretycznymi podstawami nauk rolniczych z zakresu uprawy roślin i hodowli zwierząt


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nauka o ogólnych prawach biologicznych stanowiących podstawę uprawy roślin i hodowli zwierząt;

Wiktionary

Agrobiologia – dziedzina biologii obejmująca badania zjawisk biologicznych w zakresie uprawy roślin i hodowli zwierząt w rolnictwie.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. agrobiolog mos.

 przym. agrobiologiczny

Wiktionary


agrobiologiczny

→ agrobiologia


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) roln. biol. związany z agrobiologią lub agrobiologami

Wiktionary

Patrz:

agrobiologia

Powiązane:

 rzecz. agrobiolog mos., agrobiologia ż.

Wiktionary


agrobiotechnologia

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nauka o zastosowaniu biotechnologii w rolnictwie

Wiktionary


agrobiznes

sfera gospodarki oparta na rolnictwie, obejmująca m.in. przemysł i handel rolny, przetwórstwo rolne


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) wszystkie sfery gospodarki oparte na rolnictwie;

 (1.2) przemysł i handel rolny, przetwórstwo rolne

 (1.3) środ. uczn. lekcja geografii

Wiktionary

Agrobiznes (również "agrobusiness") – działania człowieka mające na celu wytwarzanie finalnych produktów żywnościowych, począwszy od pozyskania surowców pierwotnych, a na gotowej żywności na stole konsumenta skończywszy.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌaɡrɔˈbʲiznɛs, AS: agrobʹiznes

Wiktionary

Powiązane:

 przym. agrobiznesowy

Wiktionary


agrobiznesmen

osoba zajmująca się produkcją rolniczą, przetwórstwem i handlem rolnym


SJP.pl


agrobiznesowy

związany ze sferą gospodarki opartą na rolnictwie, obejmującą m.in. przemysł i handel rolny, przetwórstwo rolne


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z agrobiznesem, dotyczący agrobiznesu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agrobiznes m.

Wiktionary


agrocenoza

zespół organizmów roślinnych i zwierzęcych oddziałujących na siebie, ukształtowany w wyniku działalności rolniczej człowieka; biocenoza rolnicza, agroekosystem, agrobiocenoza


SJP.pl

Agrocenoza, agrobiocenoza, biocenoza uprawna – specyficzny typ biocenozy wytworzony na terenach użytkowanych rolniczo (pola, łąki, sady), charakteryzujący się z reguły znacznym uproszczeniem pod względem składu gatunkowego w porównaniu z biocenozą naturalną oraz osłabionymi możliwościami samoregulacji, z czego wynika podatność na choroby i inwazje szkodników.

Wikipedia


agrochemia

nauka obejmująca zagadnienia zastosowania chemii w rolnictwie; chemia rolna, chemia rolnicza


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) chem. dział chemii powiązany z rolnictwem, bada działanie substancji na środowisko naturalne, szukając sposobów na zwiększenie plonów i poprawę jakości produktów rolnych;

Wiktionary

Agrochemia, chemia rolna (gr. "agros" = pole, rola) – nauka zajmująca się oddziaływaniem związków chemicznych na przebieg procesów chemicznych i biologicznych, zachodzących w glebie i roślinach oraz w hodowli zwierząt.

Agrochemia ma na celu zwiększenia urodzajności gleby, zwiększenie plonów i poprawy jakości produktów rolnych.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. agrochemikalia nmos., agrochemik mos., agrochemiczka ż.

 przym. agrochemiczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) chemia rolna

Wiktionary


agrochemiczny

związany z agrochemią (np. środki agrochemiczne, poradnik agrochemiczny)


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) chem. roln. związany z agrochemią

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agrochemikalia nmos., agrochemik mos., agrochemia ż.

Wiktionary


agrochemik

specjalista w dziedzinie agrochemii (nauki obejmującej zagadnienia zastosowania chemii w rolnictwie)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) chem. roln. osoba zajmująca się agrochemią

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agrochemia ż., agrochemikalia lm nm.

 przym. agrochemiczny

Wiktionary


agrochemikalia

chemikalia stosowane w rolnictwie, zwłaszcza nawozy sztuczne i pestycydy


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) chem. roln. wyroby i preparaty chemiczne stosowane w rolnictwie

Wiktionary

Agrochemikalia, chemikalia rolnicze – środki i substancje chemiczne stosowane w rolnictwie. Zaliczane są do nich m.in.:

Nadmierne stosowanie agrochemikaliów może prowadzić do zaburzeń równowagi jonowej w glebie, skutkując niedoborem lub nadmiarem niektórych pierwiastków. Przykładowo, przenawożenie azotem może powodować deficyt fosforu, wapnia i magnezu, co prowadzi do zaburzeń fizjologicznych u zwierząt i ludzi.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. agrochemia ż., agrochemik mos.

 przym. agrochemiczny

Wiktionary


agroekolog

specjalista w dziedzinie agroekologii


SJP.pl


agroekologia

dział ekologii zajmujący się badaniem stosunków i wzajemnych zależności pomiędzy żywymi organizmami pól uprawnych a wpływem czynników zewnętrznych na te stosunki; ekologia rolnicza


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ekol. dział ekologii zajmujący się terenami uprawnymi;

Wiktionary

Agroekologia, ekologia rolnicza – nauka badająca współzależności między żywymi organizmami pól uprawnych oraz wpływ na te współzależności zmian siedliska wskutek zabiegów melioracyjnych, agrotechnicznych, emisji przemysłowych i skażeń komunalnych.

Obiektem zainteresowań agroekologii jest zagadnienie wzajemnego dostosowania roślin i środowiska, w celu uzyskania możliwie najwyższego i najbardziej wartościowego plonu. Dostosowanie to można osiągnąć przez:

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Studia II stopnia zostały wzbogacone specjalnościami z ochrony środowiska, między innymi kształtowaniem i rewaloryzacją środowiska czy agroekologią w języku angielskim.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agroekolog mos.

 przym. agroekologiczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ekologia rolnicza

Wiktionary


agroekologiczny

związany z agroekologią (np. charakterystyka agroekologiczna)


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) ekol. roln. związany z agroekologią

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Agroekologiczne metody uprawy zmniejszają erozję gleby.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agroekologia ż.

Wiktionary


agroekonometria

nauka pomocnicza ekonomii rolnictwa, wykorzystująca narzędzia matematyki, ekonomii matematycznej, statystyki, fizyki ekonomicznej oraz informatyki do badania ilościowych związków zachodzących między zjawiskami ekonomicznymi


SJP.pl


agroekonometryczny

przymiotnik od: agroekonometria


SJP.pl


agroekonometryk

osoba zajmująca się agroekonometrią


SJP.pl


agroekonomia

ekonomika rolnictwa


SJP.pl


agroekosystem

zespół organizmów roślinnych i zwierzęcych oddziałujących na siebie, ukształtowany w wyniku działalności rolniczej człowieka; biocenoza rolnicza, agrocenoza


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) ekol. sztuczny ekosystem powstały w wyniku działalności człowieka, wykorzystywany do produkcji rolnej

Wiktionary

Ag

Wikipedia


agroenergetyka

Agroenergetyka – dział inżynierii rolniczej, zajmujący się technologią produkcji biopaliw i wykorzystaniem innych odnawialnych źródeł energii w rolnictwie.

Wikipedia


agrofag

organizm szkodliwy dla roślin uprawnych i płodów rolnych


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) biol. roln. patogen, szkodnik lub chwast żywiący się roślinami uprawnymi i obniżający plony;

Wiktionary


agrofenologia

fenologia rolnicza, nauka zajmująca się oceną warunków klimatycznych dla potrzeb rolnictwa, badaniem związków między rozwojem i plonowaniem roślin, pogodą oraz zabiegami agrotechnicznymi, a także określaniem terminów pojawiania się poszczególnych stadiów rozwojowych szkodnika w powiązaniu z fazami rozwojowymi roślin wskaźnikowych; badająca też związki między terminami wykonywania różnych zabiegów agrotechnicznych i fazami rozwoju roślin


SJP.pl

Agrofenologia – nauka badająca wpływ czynników klimatycznych na prace wykonywane w rolnictwie.

Ocenia zależność terminu wykonywania prac uprawowych a fazą rozwojową rośliny uprawnej lub dzikiej. Analizuje także wpływ pogody na skuteczność zabiegów agrotechnicznych wykonywanych w różnych fazach rozwojowych rośliny na plon

Wikipedia


agrofizyczny

przymiotnik od: agrofizyka


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) roln. dotyczący agrofizyki

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agrofizyka ż.

Wiktionary


agrofizyk

nauka z pogranicza fizyki i agronomii, której obiektem badawczym jest ekosystem i obiekt biologiczny kształtowane poprzez działalność człowieka, badane i opisywane metodami nauk ścisłych, w szczególności fizyki


SJP.pl


agrofizyka

nauka z pogranicza fizyki i agronomii, której obiektem badawczym jest ekosystem i obiekt biologiczny kształtowane poprzez działalność człowieka, badane i opisywane metodami nauk ścisłych, w szczególności fizyki


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nauk. nauka z pogranicza agronomii i fizyki, której obiektem badawczym jest ekosystem ukształtowany poprzez działalność człowieka, badany i opisywany metodami nauk ścisłych – w szczególności fizyki;

Wiktionary

Ag

Wikipedia

Powiązane:

 przym. agrofizyczny

Wiktionary


agrogaz

łatwopalny gaz powstający podczas beztlenowej fermentacji substancji organicznych, np. świeżego obornika; biogaz


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) biogaz pochodzący z surowców rolniczych, czyli z rozkładu materii organicznej (np. resztek roślinnych, kiszonek, gnojowicy, obornika)

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Produkcja agrogazu odbywa się w tzw. biogazowniach rolniczych.

Wiktionary


agrogeolog

specjalista w dziedzinie agrogeologii


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) specjalista w zakresie agrogeologii

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agrogeologia ż.

 przym. agrogeologiczny

Wiktionary


agrogeologia

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) dział geologii badający typy gleb i procesy ich powstawania;

Wiktionary

Agrogeologia – dział geologii zajmujący się powierzchniowymi tworami skorupy ziemskiej. W zakres agrogeologii wchodzą badania typów gleb i procesów ich powstawania, w szczególności zaś możliwości przeciwdziałania niszczeniu gleby.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. agrogeolog mos.

 przym. agrogeologiczny

Wiktionary


agrogeologiczny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) geol. związany z agrogeologią, dotyczący agrogeologii

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agrogeolog mos., agrogeologia ż.

Wiktionary


agroglif

środowiskowo: forma geometryczna na polu uprawnym utworzona przez wycięcie lub zgniecenie roślinności; krąg zbożowy


SJP.pl


agrogospodarstwo

gospodarstwo agroturystyczne


SJP.pl


agroklimatolog

specjalista w zakresie agroklimatologii


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) specjalista w zakresie agroklimatologii

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agroklimatologia ż.

 przym. agroklimatologiczny

Wiktionary


agroklimatologia

dział klimatologii zajmujący się badaniem wpływu klimatu na rośliny uprawne; klimatologia rolnicza


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) dział klimatologii badający oddziaływanie warunków klimatycznych na uprawę roślin;

Wiktionary

Agroklimatologia, także klimatologia rolnicza – gałąź klimatologii analizująca oddziaływanie warunków klimatycznych na uprawy rolnicze.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. agroklimatolog mos.

 przym. agroklimatologiczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) klimatologia rolnicza

Wiktionary


agroklimatologiczny

przymiotnik od: agroklimatologia


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z agroklimatologią, dotyczący agroklimatologii

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agroklimatolog mos., agroklimatologia ż.

Wiktionary


agrokultura

kultura; w rolnictwie:
1. uprawa roli poprzez stosowanie różnych zabiegów agrotechnicznych;
2. hodowla i uprawa roślin


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) książk. nauk. uprawa roli

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jedziemy tam propagować agrokulturę.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) rolnictwo

Wiktionary


agrokulturowy

przymiotnik od: agrokultura


SJP.pl


agrolobby

lobby rolnicze


SJP.pl


agrolotnictwo

zastosowanie samolotów w rolnictwie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) dział lotnictwa wykorzystujący samoloty, śmigłowce i motolotnie w zakresie ochrony roślin, agrotechniki, zwalczania szkodników leśnych i pożarów lasów;

Wiktionary

Ag

Wikipedia

Powiązane:

 przym. agrolotniczy

Wiktionary


agrolotniczka

→ agrolotnik


SJP.pl

Patrz:

agrolotnik

agrolotniczy

związany z agrolotnictwem (zastosowaniem samolotów w rolnictwie)


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z agrolotnictwem, dotyczący agrolotnictwa

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agrolotnictwo n.

Wiktionary


agrolotnik

lotnik świadczący usługi dla rolnictwa


SJP.pl


agromelioracja

melioracja mająca na celu polepszenie żyzności gleby


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) roln. zabiegi melioracyjne mające na celu poprawę urodzajności gleby

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agromeliorant mos.

 przym. agromelioracyjny

Wiktionary


agromelioracyjny

dotyczący agromelioracji


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) roln. związany z agromelioracją, dotyczący agromelioracji

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agromelioracja ż., agromeliorant mos.

Wiktionary


agromeliorant

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) specjalista w zakresie agromelioracji

Wiktionary

Agromeliorant – specjalista w zakresie melioracji rolnych i użytków zielonych pracujący na terenie gromady (gminy) z zadaniem pomagania rolnikom w utrzymaniu właściwych stosunków wodnych, stanu urządzeń melioracyjnych oraz gospodarowania na łąkach i pastwiskach.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. agromelioracja ż.

 przym. agromelioracyjny

Wiktionary


agromeliorantka

→ agromeliorant


SJP.pl

Patrz:

agromeliorant

agrometeorolog

specjalista w dziedzinie agrometeorologii


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) specjalista w zakresie agrometeorologii

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agrometeorologia ż.

 przym. agrometeorologiczny

Wiktionary


agrometeorologia

dział meteorologii badający wpływ warunków atmosferycznych na uprawę roślin; meteorologia rolnicza


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) dział meteorologii badający wpływ zjawisk meteorologicznych na uprawę roślin, produkcję rolniczą i leśną oraz vice versa;

Wiktionary

Ag

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. agrometeorolog mos.

 przym. agrometeorologiczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) meteorologia rolnicza

Wiktionary


agrometeorologiczny

dotyczący agrometeorologii lub agrometeorologa (np. biuletyn agrometeorologiczny, prognoza agrometeorologiczna)


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) roln. meteorol. związany z agrometeorologią

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agrometeorolog mos., agrometeorologia ż.

Wiktionary


agrometr

linijka z podziałką, służy do obliczania powierzchni według planu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) linijka z podziałką, służąca do obliczania powierzchni według planu

Wiktionary


agromiasteczko

osiedle wybudowane na terenach wiejskich na podstawie rozplanowania miejskiego, jedna z kategorii miejscowości na Białorusi


SJP.pl

Agromiasteczko (ros. aгрогородок, "agrogorodok"; biał. aграгарадок, "ahraharadok") – osiedle rolnicze wybudowane na terenach wiejskich na podstawie rozplanowania miejskiego, stanowiące centrum mieszkaniowo-administracyjno-gospodarczo-usługowe, w którym stworzono infrastrukturę produkcyjną i społeczną zapewniającą ludności odpowiedni poziom życia.

Wikipedia


agromiasto

w ZSRR w latach 50.: projektowany wielki zespół produkcji rolnej; idea agromiast nie została ostatecznie wprowadzona w życie


SJP.pl


agrominimum

elementarne wymogi dotyczące zabiegów agrotechnicznych i hodowlanych


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) podstawowe warunki dotyczące zabiegów, prac rolniczych, warunkujące racjonalną gospodarkę

Wiktionary

Agrominimum – pojęcie z zakresu rolnictwa, w ramach którego zalecano wprowadzano we wszystkich indywidualnych gospodarstwach rolnych określonych zabiegów agrotechnicznych i zootechnicznych, w celu podniesienia kultury rolnej i wykorzystania rezerw produkcyjnych tkwiących w rolnictwie.

Wikipedia


agronom

osoba specjalizująca się w agronomii


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) specjalista zajmujący się agronomią;

Wiktionary

Agronom (gr. "agronomos" „wiejski rządca, włodarz”) – rolnik, specjalista w dziedzinie agronomii, teoretycznej i praktycznej nauki o gospodarstwie rolnym.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Agronomowie stanowią największą grupę doradców dla rolnictwa.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈɡrɔ̃nɔ̃m, AS: agrõnõm

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agronomia ż., agronomówka ż.

:: fż. agronomka ż.

 przym. agronomiczny

Wiktionary


agronomia

1. nauka o zasadach prowadzenia gospodarstwa rolnego;
2. nauka o produkcji roślinnej


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) roln. teoretyczna i praktyczna wiedza o rolnictwie i zarządzaniu produkcją żywności roślinnej;

 (1.2) roln. daw. teoretyczna i praktyczna wiedza o rolnictwie i zarządzaniu majątkiem rolnym

Wiktionary

Agronomia (z gr. "agronomos" – zarządzający majątkiem) – nauka o rolnictwie. Wraz z rozwojem nauk rolniczych zakres agronomii uległ zawężeniu do uprawy roli i roślin.

Pierwszą polską uczelnią rolniczą był Instytut Agronomiczny w Marymoncie, stanowiącym obecnie część Warszawy.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Adam studiował agronomię na Akademii Techniczno-Rolniczej.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌaɡrɔ̃ˈnɔ̃mʲja, AS: agrõnõmʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agronom m., agronomka ż., agronomówka ż.

 przym. agronomiczny

 przysł. agronomicznie

Wiktionary


agronomiczny

związany z agronomią, agronomem lub agronomką (np. instytut agronomiczny, literatura agronomiczna)


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) związany z agronomią, dotyczący agronomii

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌaɡrɔ̃nɔ̃ˈmʲit͡ʃnɨ, AS: agrõnõmʹičny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agronomia ż., agronom m., agronomka ż., agronomówka ż.

 przysł. agronomicznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) rolniczy

Wiktionary


agronomka

kobieta specjalizująca się w agronomii (nauce o rolnictwie)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta agronom

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Spółdzielnia rolnicza zatrudniła nową agronomkę.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌaɡrɔ̃ˈnɔ̃mka, AS: agrõnõmka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agronomia ż.

:: fm. agronom m.

 przym. agronomiczny

Wiktionary


agronomówka

budynek na terenie byłej gromady, zwykle z działką ziemi, wyposażony w małe laboratorium i pomoce dydaktyczne


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. dom agronoma; teren jego pracy demonstracyjno-doświadczalnej

Wiktionary

Agronomówka – powszechna nazwa siedziby agronoma gromadzkiego, zlokalizowana na terenie gromady, stanowiąca miejsce zamieszkania służby rolnej, zwykle z działką ziemi, wyposażoną w małe laboratorium i pomoce dydaktyczne.

Przykładowo siedzibę dla służby melioracyjnej określano jako wodomistrzówka.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. agronom mos., agronomia ż., agronomka ż.

 przym. agronomiczny

Wiktionary


agroprzemysł

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) wielkie firmy inwestujące w sektorze produkcji żywności

Wiktionary


agrorafineria

zakład produkujący paliwo roślinne, głównie z rzepaku


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) techn. zakład przemysłowy produkujący biopaliwo na bazie olejów roślinnych;

Wiktionary

Agrorafineria – zakład specjalizujący się w przetwarzaniu oleju rzepakowego na biopaliwa. Otrzymuje się również produkty uboczne, m.in. wytłoki (np. gliceryna) uzyskiwane w trakcie wytłaczania oleju na zimno, które są wartościową paszą dla zwierząt.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Tamtejsza agrorafineria przerwała jednak wytwarzanie biopaliwa, bo jego produkcja okazała się nieopłacalna z powodu wysokiego podatku VAT i akcyzy.

Wiktionary


agrotechniczka

→ agrotechnik


SJP.pl

Patrz:

agrotechnik

agrotechniczny

→ agrotechnika, np. biuletyn agrotechniczny, usługi agrotechniczne


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) roln. związany z agrotechniką, dotyczący agrotechniki

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. agrotechnika ż., agrotechnik mos.

Wiktionary


agrotechnik

specjalista w dziedzinie agrotechniki


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) specjalista zajmujący się opracowywaniem i doskonaleniem metod i działań stosowanych przy uprawie gleby i roślin w celu zapewnienia wysokich i dobrej jakości plonów

Wiktionary

Powiązane:

 przym. agrotechniczny

Wiktionary


agrotechnika

1. całość zabiegów technicznych stosowanych w rolnictwie mających na celu zwiększenie plonów;
2. grupa dyscyplin naukowych związanych z uprawą roślin


SJP.pl

Agrotechnika – w rolnictwie terminem tym określany jest zespół metod i działań stosowanych przy uprawie gleby i roślin w celu zapewnienia wysokich i dobrej jakości plonów. Agrotechnika to też dziedzina nauki zajmująca się opracowywaniem i doskonaleniem tych zabiegów.

Wikipedia


agrotkanina

tkanina wykorzystywana do ściółkowania


SJP.pl


agrotroniczny

→ agrotronika


SJP.pl

Patrz:

agrotronika

agrotronika

zastosowanie systemów automatycznego sterowania pracą maszyn i urządzeń; mechatronika rolnicza


SJP.pl

Ag

Wikipedia


agrotuning

środowiskowo: amatorski, niezbyt udany tuning samochodu


SJP.pl


agrotuningowy

→ agrotuning


SJP.pl

Patrz:

agrotuning

agroturysta

wczasowicz wypoczywający w gospodarstwie chłopskim, zwykle wyspecjalizowanym w tym celu, często uczestniczący w pracach tego gospodarstwa


SJP.pl


agroturystka

wczasowiczka wypoczywająca w gospodarstwie chłopskim, zwykle wyspecjalizowanym w tym celu, często uczestnicząca w pracach tego gospodarstwa


SJP.pl


agroturystyczny

→ agroturystyka, np. gospodarstwo agroturystyczne


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) związany z agroturystyką, dotyczący agroturystyki

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Niektórzy rolnicy, jak na przykład pan Urban Kowalczyk, ukończyli kurs agroturystyczny.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌaɡrɔturɨˈstɨt͡ʃnɨ, AS: agroturystyčny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. turystyk mrz., agroturystyka ż.

Wiktionary


agroturystyka

agroturyzm;
1. wypoczynek spędzany w chłopskim gospodarstwie, zwykle wyspecjalizowanym w tym celu, zwykle połączony z uczestniczeniem w życiu tego gospodarstwa;
2. organizowanie takiego wypoczynku


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) roln. turyst. wypoczynek spędzany w chłopskim gospodarstwie, może być połączony z pracą w gospodarstwie;

Wiktionary

Ag

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌaɡrɔtuˈrɨstɨka, AS: agroturystyka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. turystyk mrz., agroturysta m., agroturystka ż.

 przym. agroturystyczny

Wiktionary


agroturyzm

agroturystyka;
1. wypoczynek spędzany w chłopskim gospodarstwie, zwykle wyspecjalizowanym w tym celu, zwykle połączony z uczestniczeniem w życiu tego gospodarstwa;
2. organizowanie takiego wypoczynku


SJP.pl


agrowczasowicz

osoba przebywająca na wczasach w ośrodku agroturystycznym


SJP.pl


agrowczasy

wczasy w odpowiednio przygotowanym gospodarstwie wiejskim


SJP.pl


agrowłóknina

włóknina chroniąca rośliny przed niekorzystnymi czynnikami, używana najczęściej w rolnictwie i ogrodnictwie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nietkany materiał z tworzywa sztucznego służący do przykrywania gleby, pod którą nie rosną bezpośrednio rośliny w celu zabezpieczenia tychże przed chwastami;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Uczestnicy konferencji mieli także okazję zapoznać się z uprawami z użyciem agrowłókniny.

Wiktionary


agryjczyk

mieszkaniec Agry (miasta w Indiach)


SJP.pl


agryjka

mieszkanka Agry (miasta w Indiach)


SJP.pl


agryjski

→ Agra


SJP.pl

Patrz:

Agra

agrykola

imię męskie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.;

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (2.1) jedna z ulic śródmieścia Warszawy;

Wiktionary

Przykłady

 (2.1) Wczoraj w parku Agrykola planowaćanowano wręczenie pucharu legionistom za zdobycie mistrzostwa.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌaɡrɨˈkɔla, AS: agrykola

Wiktionary


agrykultura

kultura, agrokultura; rzadko:
1. ogół czynności zmierzających do ulepszenia techniki uprawy roli;
2. hodowla i uprawa roślin


SJP.pl


agrypin

imię męskie


SJP.pl

Agrypin – imię męskie pochodzenia greckiego, oznaczające "należącego do Agryppy, pochodzącego od Agryppy".

Wikipedia


agrypina

imię żeńskie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.;

Wiktionary

Agrypina, Agryppina (gr. "Αγριππίνα)" – imię żeńskie pochodzenia greckiego. Oznacza 'należąca do Agryppy'. Żeński odpowiednik imienia Agrypin. Wśród świętych m.in. św. Agrypina, męczennica, z III wieku.

Agrypina imieniny obchodzi: 23 czerwca i 6 lipca. Dawna polska forma imienia to Gryfina, forma rosyjska to Agrafena (Аграфена), a ukraińska to Horpyna (Горпина).

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Pallas przysłał kiedyś z Italii Chaldejczyka, który w wielkiej tajemnicy - było to bowiem przez senat surowo zakazane - wywróżył Agrypinie panowanie jej syna.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌaɡrɨˈpʲĩna, AS: agrypʹĩna

Wiktionary


agrypininy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Agrypiny lub z nią związany


SJP.pl


agrypinowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Agrypina lub z nim związany


SJP.pl


agryppa

obce imię męskie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Agryppa – herb
  • Agryppa – imię
  • Agrippa – krater księżycowy
  • Agryppa – w mitologii rzymskiej król miasta Alba Longa, syn Tiberinusa
  • Marek Agrypa (ur. 63 p.n.e., zm. 12 p.n.e.) – rzymski polityk i dowódca wojskowy
  • Gajusz Wipsaniusz Agrypa (ur. 20 p.n.e., zm. 24 lutego 4 r. n.e.) – znany także jako Gajusz Juliusz Cezar (wnuk Augusta)
  • Lucjusz Wipsaniusz Agrypa (ur. 17 p.n.e., zm. 20 sierpnia 2 n.e.) – znany także jako Lucjusz Juliusz Cezar (wnuk Augusta)
  • Agrypa Postumus (ur. 12 p.n.e., zm. 14 n.e.) – syn Marka Agrypy
  • Agryppa I (ur. w 9/10 p.n.e., zm. 44 n.e.) – król Judei
  • Agryppa II (ur. ok. 27, zm. 92/93 lub 99/100) – syn Heroda Agryppy I
  • Agryppa III (ur. po 53, zm. 79) – wnuk Heroda Agryppy I
  • Agryppa IV

Wikipedia

Wymowa:

IPA: aˈɡrɨpːa, AS: agry•pa

Wiktionary


agryst

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Bukowina,Mazowsze bliższe. agrest

Wiktionary


agryz

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Zaolzie. agrest

Wiktionary

Agryz ( Агрыз; tat. Әгерҗе, "Ägerce") – miasto w Rosji, w Tatarstanie, u podnóża Wzniesienia Sarapulskiego, na brzegu rzeki Iż, siedziba administracyjna rejonu agryzskiego. W 2015 roku liczyło ok. 19,7 tys. mieszkańców.

Założone w 1915 roku, od 1928 roku osiedle typu miejskiego. W 1938 roku otrzymało prawa miejskie.

Wikipedia


agrément

[czytaj: agreMĄ]
1. w dyplomacji: zgoda państwa goszczącego na mianowanie danej osoby przedstawicielem dyplomatycznym kraju wysyłającego;
2. zwrot ornamentacyjny, ozdobnik muzyczny używany na początku przez kompozytorów w XVII-wiecznej Francji, a następnie w całej Europie


SJP.pl

Ag

Wikipedia


ags.

skrót w funkcji przymiotnika

 (1.1) = jęz. anglosaski

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌãŋɡlɔˈsasʲci, AS: ãŋglosasʹḱi

Wiktionary


aguascalientes

[czytaj: agłaskalJENtes]
1. stan w Meksyku;
2. miasto w Meksyku


SJP.pl

Aguascalientes () – stan w Meksyku położony w środkowej części kraju. Graniczy ze stanem Zacatecas, którego kiedyś był częścią i ze stanem Jalisco. Stolicą stanu jest miasto Aguascalientes. Nazwa Aguascalientes oznacza „gorące wody” i wzięła się od licznie występujących gorących źródeł, z których wiele jest wykorzystywanych terapeutycznie i rekreacyjnie. Stan został założony 23 maja 1835 r., kiedy to wydzielono go ze stanu Zacatecas.

Wikipedia


aguilera

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Carlos Aguilera – hiszpański piłkarz
  • Carlos Alberto Aguilera – urugwajski piłkarz
  • Christina Aguilera – amerykańska piosenkarka i autorka tekstów
  • Edgar Aguilera – paragwajski piłkarz
  • Errol Aguilera – bobsleista z Trynidadu i Tobago
  • Jaime Roldós Aguilera – prezydent Ekwadoru
  • Juan Aguilera – chilijski piłkarz
  • Julián Marías Aguilera – hiszpański filozof katolicki
  • Nagy Aguilera – dominikański bokser
  • Óscar Aguilera – paragwajski piłkarz
  • Rafael Pich-Aguilera – hiszpański działacz katolicki
  • Zelmar Aguilera – urugwajski piłkarz

Wikipedia


aguja

rodzaj ptaków z podrodziny jastrzębi


SJP.pl


agulski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Agulami, dotyczący Agulów

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. język agulski;

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Agul mos.. Agulka ż.

Wiktionary


agunia

zdrobnienie od: Agnieszka (imię żeńskie)


SJP.pl


aguraszi

gatunek drapieżnego ssaka z rodziny psowatych; lis pampasowy, nibylis pampasowy, lisoszakal, lis Azary


SJP.pl


agusia

zdrobnienie od: Agnieszka, Agata (imiona żeńskie)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż. zdrobn. od: Agnieszka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Agnisia ż., Agnieszka ż., Agata ż.

Wiktionary


aguti

gryzoń roślinożerny żyjący w Ameryce Południowej i Środkowej


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub nijaki

 (1.1) zool. nazwa systematyczna|Dasyprocta|ref=tak., roślinożerny gryzoń południowoamerykański, introdukowany również w Indiach;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Agutiowate (Dasyproctidae) – rodzina ssaków z rzędu gryzoni. Obejmuje 2 rodzaje z 13 gatunkami znanych pod nazwami aguti i akuczi; między innymi:
    • aguti oliwkowy (Dasyprocta azarae)
    • aguti szary (Dasyprocta fuliginosa)
    • aguti złocisty (Dasyprocta leporina)
    • aguti brunatny (Dasyprocta punctata)
  • Cuniculidae – monotypowa rodzina ssaków z rzędu gryzoni z obejmująca rodzaj Cuniculus – w wielu nazwach narodowych używany jest dla nich człon agouti
  • Aguti (umaszczenie) – umaszczenie zwierząt (m.in. gryzoni, kotów, psów)
  • Aguti (neuropeptyd) – Agouti-related peptide (AgRP) – neuropeptyd
  • Aguti (peptyd) – Agouti signalling peptide, znany również jako Agouti – peptyd składający się ze 131 aminokwasów

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Koati, aguti, amazonka, wyjec, tukan i wiskacza to zwierzęta południowoamerykańskie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈɡutʲi, AS: agutʹi

Wiktionary


agutiowate

o cechach agutiowatych (rodzina gryzoni)


SJP.pl

Agutiowate (Dasyproctidae) – rodzina ssaków z infrarzędu jeżozwierzokształtnych (Hystrignathi) w obrębie rzędu gryzoni (Rodentia). Obejmuje 2 współcześnie żyjące rodzaje z 13 gatunkami znanych pod nazwami aguti i akuczi. Kopalne formy znalezione i znane od okresu oligocenu.

Wikipedia


agutiowaty

o cechach agutiowatych (rodzina gryzoni)


SJP.pl


aguś

zdrobnienie od: Agata (imię żeńskie)


SJP.pl


agłona

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. wieś na Łotwie, w Łatgalii, w gminie Agłona;

Wiktionary

Agłona (łot. "Aglona", łatg. "Aglyuna") – wieś na Łotwie, w Łatgalii, w novadsie Preiļi, położona 40 km na północny wschód od Dyneburga; ośrodek maryjny z bazyliką, znajdujący się w otoczeniu jezior Cirišs (Ciriszu) i Egles. Nazwę otrzymała od jodłowego lasu (aglojs, aglenia, agalne w języku łatgalskim oznacza las jodłowy).

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W przeciągu kilku dni jabłończanie odwiedzili trzy stolice państwowe: Warszawę, Wilno i Rygę, jak również miejsca kultowe - Częstochowę, Wilno i sanktuarium maryjne w Agłonie.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. agłoński

Wiktionary


ah

symbol amperogodziny


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Amperogodzina – miara pojemności ogniw galwanicznych (Ah)
  • AH – Protokół AH (w IPsec)
  • Basilio Ah

Wikipedia


aha

1. wyraz oznaczający potwierdzenie lub zgodę na propozycję (np. Byłeś w domu? - Aha.);
2. wyraz wyrażający zrozumienie (np. Aha, to tak to się robi);
3. wykrzyknik sygnalizujący przypomnienie sobie czegoś (Aha, jeszcze jedno!);
4. w ogrodach jest to ukryta granica, występująca w formie głębokiego rowu, uskoku tarasowego na stoku albo kanału


SJP.pl

wykrzyknik

 (1.1) …wyrażenie potwierdzenia/zrozumienia

 (1.2) …wyrażenie przypomnienia

rzeczownik

 (2.1) ukryta granica ogrodu;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • aha – ukryta granica ogrodu
  • Aha – faraon egipski
  • a-ha – zespół muzyczny
  • AHA – Amerykańskie Stowarzyszenie Kardiologiczne (American Heart Association)
  • American Hockey Association – Federacja Amerykańskiego Hokeja
  • AHA – kwasy owocowe, alfa-hydroksykwasy

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Byłeś w domu jak dzwoniłem do Ciebie? – Aha.

 (1.1) Aha, to tak to się robi.

 (1.2) Aha, jeszcze jedna sprawa!

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈaxa, AS: aχa

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) dobrze, jasne, no, nom, owszem, pewnie, tak, uhm

Wiktionary


ahau

rzeczownik, nazwa własna

 (1.1) geogr. stolica Rotumy, wyspy należącej do Fidżi

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Ahau – miejscowość
  • Ahau – dawna nazwa tytułu Ajaw
  • Achau

Wikipedia


ahegao

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) termin używany do opisania wyrazu twarzy podczas podniecenia seksualnego lub orgazmu

Wiktionary

Ahegao (jap. アヘ顔) – japoński termin pornograficzny używany do opisania wyrazu twarzy postaci (zwykle kobiecej) podczas podniecenia seksualnego lub orgazmu, przedstawiana głównie w japońskich grach dla dorosłych (eroge), mandze i anime (hentai). Często odnosi się do trzech punktów: białek oczu, wysuniętego języka i ślinienia się.

Wikipedia


ahimsa

w tradycji indyjskiej podstawowa reguła etyczna, nakazująca niewyrządzanie krzywdy jakiejkolwiek istocie żywej, stosowana też wobec tworów świata nieożywionego; ahinsa


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zob. ahinsa.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈxʲĩmsa, AS: aχʹĩmsa

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ahinsa ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ahinsa

Wiktionary


ahinsa

w tradycji indyjskiej podstawowa reguła etyczna, nakazująca niewyrządzanie krzywdy jakiejkolwiek istocie żywej, stosowana też wobec tworów świata nieożywionego; ahimsa


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rel. zasada moralna hinduizmu, buddyzmu i dźinizmu, nakazująca poszanowanie wszelkiego życia, odrzucająca zabijanie i zadawanie obrażeń fizycznych wszelkim istotom żywym – ludziom, zwierzętom, a w dźinizmie także roślinom i Ziemi;

Wiktionary

Ah

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Argumentują, że satjagraha nie oznacza bowiem biernego oporu. Nie-przemoc (zasada ahinsy) wymagała niezwykłej siły moralnej i politycznej.

 (1.1) Fakt, iż ideał przedstawiany jest przez złożenia prywatywne (jak to jest w słowach ahinsa i amrita), sugeruje światopogląd, w którym przemoc i śmierć są normalnymi warunkami życia (…)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈxʲĩw̃sa, AS: aχʹĩũ̯sa

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ahimsa ż.

Wiktionary


ahistorycyzm

nieuwzględnianie uwarunkowań, czynników historycznych; ahistoryzm


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zob. ahistoryzm.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. historia ż., ahistoryczność ż., ahistoryzm mrz.

 przym. ahistoryczny

 przysł. ahistorycznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ahistoryzm

Wiktionary


ahistorycznie

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób ahistoryczny; pokazując wydarzenia historyczne bez kontekstu; pomijając warunki i kontekst rozwoju historycznego

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. historia ż., ahistorycyzm mrz., ahistoryczność ż., ahistoryzm mrz.

 przym. ahistoryczny

Wiktionary


ahistoryczność

nieuwzględnianie uwarunkowań i czynników historycznych


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co ahistoryczne; ukazywanie wydarzeń historycznych w oderwaniu od kontekstu historycznego

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ahistorycyzm mrz., ahistoryzm mrz., historia ż.

 przym. ahistoryczny

 przysł. ahistorycznie

Wiktionary


ahistoryczny

taki, który nie uwzględnia uwarunkowań i czynników historycznych (np. ahistoryczny charakter analiz, ahistoryczne spojrzenie)


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) pokazujący wydarzenia historyczne bez kontekstu, bez działania czynników historycznych

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. historia ż., ahistorycyzm mrz., ahistoryczność ż., ahistoryzm mrz.

 przysł. ahistorycznie

Wiktionary


ahistoryzm

nieuwzględnianie uwarunkowań, czynników historycznych; ahistorycyzm


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) książk. interpretacja zdarzeń społecznych i kulturalnych pomijająca warunki i kontekst rozwoju historycznego

 (1.2) pot. niechęć do nauk historycznych

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌaxʲiˈstɔrɨsm̥, AS: aχʹistorysm̦

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. historia ż., ahistorycyzm mrz., ahistoryczność ż.

 przym. ahistoryczny

 przysł. ahistorycznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ahistorycyzm; rzad. antyhistorycyzm, antyhistoryzm

Wiktionary


ahmad

arabskie imię męskie


SJP.pl

Ahmad, Ahmed, Ahmet ( ‏أحمد‎, "Aḥmad") – popularne wśród muzułmanów imię pochodzenia arabskiego.

Wikipedia


ahmadabad

miasto w Indiach


SJP.pl

Ahmadabad (gudźarati અમદાવાદ, hindi अहमदाबाद, Ahmedabad) – historyczna stolica i największe miasto Gudźaratu.

Wikipedia


ahmadabadzki

→ Ahmadabad (miasto w zachodnich Indiach)


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Ahmadabadem (miastem w Indiach)

Wiktionary


ahmadija

odłam islamu; ahmadijja


SJP.pl


ahmadijja

odłam islamu; ahmadija


SJP.pl

Ahmadijja ( ‏أحمدية‎, trans. ʾaḥmadiyya, także: ahmadija) – ruch reformatorski w islamie założony przez muzułmanina Mirzę Ghulama Ahmada z Qadian (1839–1908) (Pendżab), który ogłosił się (zgodnie z objawieniami otrzymywanymi od 1865 roku) mahdim i powtórnie przybyłym Jezusem, później zaś także inkarnacją Kryszny. Ruch w 1900 roku został oficjalnie uznany przez władze brytyjsko-indyjskie.

Wikipedia


ahmadineżad

nazwisko


SJP.pl


ahmed

popularne imię arabskie


SJP.pl


ahoj

zawołanie marynarskie


SJP.pl

wykrzyknik

 (1.1) pozdrowienie, zawołanie, okrzyk mający zwrócić uwagę; słowo używane zwykle wśród marynarzy i żeglarzy

 (1.2) uczn. cześć (pozdrowienie na pożegnanie)

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Szczurek, narkoman młody wiekiem i stary stażem, z ramionami rozłożonymi jak żagle dryfował od jednego końca tarasu do drugiego, a inni wołali do niego: „ahoj, marynarzu, nie wyjeb się na skały”.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈxɔj, AS: aχoi ̯

Wiktionary


ahonen

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Ari Ahonen (ur. 1981) – hokeista
  • Janne Ahonen (ur. 1977) – skoczek narciarski
  • Pasi Ahonen (ur. 1981) – skoczek narciarski
  • Veli-Matti Ahonen (ur. 1965) – skoczek narciarski

Wikipedia


ahriman

[czytaj: ariman] w mazdaizmie: uosobienie zła, ciemności i kłamstwa; Aryman


SJP.pl


ahs

skrótowiec, rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) = wojsk. armatohaubica samobieżna

Wiktionary


ahumanistycznie

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób ahumanistyczny

Wiktionary

Powiązane:

 przym. ahumanistyczny

Wiktionary


ahumanistyczny

obcy humanizmowi, niewykazujący zainteresowania sprawami człowieka


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) niewykazujący zainteresowania sprawami człowieka, obcy tym sprawom

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. ahumanistycznie

Wiktionary


ahwaski

→ Ahwaz


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Ahwazem, dotyczący Ahwazu

Wiktionary

Patrz:

Ahwaz

Powiązane:

 rzecz. Ahwaz mrz.

Wiktionary


ahwaz

miasto w Iranie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w południowo-zachodnim Iranie, port nad rzeką Karun, ośrodek administracyjny ostanu Chuzestan;

Wiktionary

Ahwaz (perski: اهواز) — miasto w południowo-zachodnim Iranie, port nad rzeką Karun, ośrodek administracyjny ostanu Chuzestan.

Według spisu z 2011 miejscowość liczy 1 112 021 mieszkańców; dla porównania, w 2006 było ich 986 614, w 1996 – 804 980[], natomiast w 1966 – około 206,4 tys.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. ahwaski

Wiktionary


ai

[czytaj: ej-aj] skrót od:
1. artificial intelligence - sztuczna inteligencja, dział informatyki zajmujący się badaniem i symulacją inteligentnych zachowań ludzkich;
2. Amnesty International - międzynarodowa organizacja działająca na rzecz praw człowieka


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki lub męskorzeczowy, skrótowiec

 (1.1) inform. sztuczna inteligencja, SI

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • AI – oznaczenie kodowe IATA linii lotniczych Air India
  • AI – format zapisu plików (nie mylić z formatem arkusza „A1”)
  • AI – Amnesty International
  • AI – architektura informacji
  • AI (ang. artificial intelligence) – sztuczna inteligencja
    • A.I. Sztuczna inteligencja – film fabularny w reżyserii Stevena Spielberga
  • AI (łac. Congregatio Ancillarum Iesu) – żeńskie zgromadzenie zakonne Siostry Sługi Jezusa
  • Geokodowanie:
    • AI – Anguilla (oznaczenie kodowe według ISO 3166-1)
    • AI – kanton Appenzell Innerrhoden w Szwajcarii (oznaczenie kodowe ISO 3166-2)
  • Ai – imię
  • ai – dwuznak występujący w języku angielskim i francuskim

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ɛj‿ˈaj, AS: ei ̯‿ai ̯

Wiktionary

Powiązane:

 przym. AI-owy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) SI

Wiktionary


ai-owy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z AI, dotyczący AI

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. AI n.

Wiktionary


aiba

skrót od: Association Internationale de Boxe Amateur - Międzynarodowe Stowarzyszenie Boksu Amatorskiego; Aiba


SJP.pl


aida

imię żeńskie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Aida – imię żeńskie,
  • Aida – miasto w Japonii,
  • 861 Aida – planetoida w Układzie Słonecznym,
  • AIDA – podwójna misja kosmiczna do planetoidy,
  • AIDA – termin stosowany w marketingu,
  • AIDA – programowy symulator interakcji pomiędzy insuliną a poziomem glikemii,
  • Aida Castelnau,1875 – synonim rodzaju ryb Melanotaenia,
  • Aida – radioodbiornik lampowy monofoniczny z gramofonem wytwarzany przez Zakłady Radiowe im. Marcina Kasprzaka w Warszawie,
  • Aida – radioodbiornik stereofoniczny wytwarzany przez fabrykę Diora w Dzierżoniowie.
  • Aida (1898 - 1915) – brytyjski koń pełnej krwi angielskiej i klacz stadna
  • Aida – opera Giuseppe Verdiego,
  • Aida – broadwayowski musical,

Wikipedia


aide-mémoire

[czytaj: ed memuAR] notatka uszczegóławiająca lub wyjaśniająca stanowisko przedstawione przez jedną ze stron w trakcie rozmów lub w ustnym oświadczeniu; memorandum


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) memorandum

Wiktionary

Aide-mémoire (z fr. "pomoc dla pamięci") − nota pozbawiona danych nadawcy i adresata oraz podpisu i pieczęci, stanowiąca nieoficjalny i pozbawiony jakiejkolwiek mocy urzędowej komunikat przekazywany osobiście lub doręczany korespondencyjnie po zakończeniu rozmów (lub podczas ich trwania) przez przedstawicieli służby dyplomatycznej lub wysokiej rangi urzędnika państwowego. Wiarygodność treści zawartej w Aide-mémoire opiera się wyłącznie na osobie wręczającej.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) […] w czasie rozmowy 5 lutego wręczył kanclerzowi aide-mémoire o stanowisku rosyjskim w sprawie cieśnin, a dnia następnego już projekt trój cesarskiego porozumienia. Głównym bowiem przedmiotem rozmów Saburowa była sprawa cieśnin.

 (1.1) 30 czerwca Zaleski ukończył pracę nad tekstem projektu aide-mémoire do rządu brytyjskiego.

 (1.1) Zaledwie zaś kilka dni później wspomniany już płk Kowalewski złożył 24 czerwca 1940 r. w ambasadzie niemieckiej w Lizbonie aide-mémoire w jęz. francuskim, zawierający propozycję rozmów w sprawie polskiej z gronem postaci polskiego świata politycznego.

 (1.1) Już 3 września Raczyński składa aide-mémoire o konieczności pomocy dla Polski. Ostatni ustęp tego dokumentu brzmi: „Rząd polski przypomina art. 1 porozumienia o wzajemnej pomocy pomiędzy Zjednoczonym Królestwem a Polską, […]”.

Wiktionary


aideologiczność

nieposiadanie lub odcięcie się od jakiejkolwiek ideologii, filozofii


SJP.pl


aideologiczny

nieposiadający bądź odcinający się od jakiejkolwiek ideologii, filozofii


SJP.pl


aidi

[czytaj: ajdi] rasa psów z grupy molosów, wyhodowana w Afryce Północnej


SJP.pl

Aidi (oryginalna nazwa "aïdi") – rasa psa zaliczana do grupy molosów, wyhodowana w Afryce Północnej, na obszarze dzisiejszego Maroka. Pierwotnie był użytkowany przez plemiona koczownicze do polowania i do pilnowania stad zwierząt hodowlanych. Współcześnie staje się też psem stróżującym. Nie podlega próbom pracy.

Wikipedia


aids

[czytaj: ejts, możliwe też: ajts] zespół nabytego upośledzenia odporności, choroba zakaźna wywoływana przez wirus HIV; AIDS


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy lub nijaki

 (1.1) med. nabyty zespół niewydolności immunologicznej;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W Afryce panuje plaga AIDS.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɛjts, AS: ei ̯ts

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. AIDS-owiec mos.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) eufem. adidas

Wiktionary


aids-owiec

[czytaj: ejtsowiec] potocznie: człowiek chory na AIDS; aidsowiec, ejdsowiec


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pot. człowiek chory na AIDS

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ɛjtˈsɔvʲjɛt͡s, AS: ei ̯tsovʹi ̯ec

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. AIDS n.

 przym. AIDS-owy

Wiktionary


aids-owy

→ AIDS [czytaj: ejtsowy lub ejcsowy]; ejdsowy, aidsowy


SJP.pl


aidsowiec

[czytaj: ejtsowiec] potocznie: człowiek chory na AIDS; AIDS-owiec, ejdsowiec


SJP.pl


aidsowy

[czytaj: ejtsowy lub ejcsowy] związany z AIDS (chorobą zakaźną); ejdsowy, AIDS-owy


SJP.pl


aif

skrót od: Agenzia Internazionale Fides - międzynarodowa agencja informacyjna


SJP.pl


aig

[czytaj: ej-aj-DŻI] powszechne towarzystwo emerytalne


SJP.pl


aigikranion

starożytny element dekoracyjny w postaci głowy kozy lub barana; aegikranion


SJP.pl


aigu

[czytaj: egü] znak akcentacji w ortografii francuskiej


SJP.pl


aikido

[czytaj: ajkido lub ajikido] japońska sztuka walki polegająca na wykorzystywaniu siły atakującego


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) japońska sztuka samoobrony;

Wiktionary

Aikido (jap. 合気道 aikidō; w dawnym zapisie 合氣道) – japońska sztuka walki skodyfikowana przez Morihei Ueshibę pod koniec dziewiętnastego i na początku dwudziestego wieku.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W aikido stopnie zaawansowania są podobnie oznaczone i nadawane jak w judo.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ajˈcidɔ, AS: ai ̯ḱido

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aikidoka m.

Wiktionary


aikidoczka

→ aikidoka


SJP.pl

Patrz:

aikidoka

aikidoka

osoba uprawiająca aikido (japońską sztukę walki)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba trenująca aikido

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Spięty aikidoka nigdy nie będzie dobrym aikidoką.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aikido n.

Wiktionary


aikoniczny

unikający wyobrażeń istot żywych z przyczyn religijnych; anikoniczny


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) szt. niezawierający przedstawień istot żywych, ze względu na zakaz religijny

Wiktionary


ailant

ozdobne drzewo parkowe z rodziny biegunecznikowatych; bożodrzew; ajlant; chiwian; przetrwał


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) bot. zob. bożodrzew.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈjilãnt, AS: ai ̯ilãnt

Wiktionary


ailloli

[czytaj: ajoli] francuski sos z majonezu i czosnku; aioli


SJP.pl

Ai

Wikipedia


ailurofobia

chorobliwy lęk przed kotami


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. psych. chorobliwy lęk przed kotami;

Wiktionary

Ailurofobia (od gr. "ailouros" – kot), felinofobia, gatofobia – jedna z odmian fobii, polegająca na anormalnym i długotrwałym lęku przed kotami.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌajlurɔˈfɔbʲja, AS: ai ̯lurofobʹi ̯a

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) felinofobia, gatofobia

Wiktionary


aim

[czytaj: ej-aj-EM albo aim] skrót angielskiego: AOL Instant Messenger - darmowy komunikator internetowy produkcji AOL


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • AIM – komunikator internetowy
  • American Indian Movement – organizacja Indian Ameryki Północnej
  • Anugerah Industri Muzik – malezyjskie nagrody muzyczne
  • AIM – rumuńska wersja karabinka AK
  • Aeronomy of Ice in the Mesosphere – projekt NASA
  • Association for Automatic Identification and Mobility – światowa organizacja zajmująca się standaryzacją w zakresie automatycznej identyfikacji
  • Aim – dwudziesty trzeci duch Goecji
  • AIM – album studyjny brytyjskiej piosenkarki M.I.A.

Wikipedia


aimée

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Pewnego razu spotyka kobietę imieniem Aimée, osobę pełną wdzięku, przenikliwą, lekko ironiczną, w której można zakochać się od pierwszego wejrzenia.

Wiktionary


ain

[czytaj: ę] rzeka we Francji


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Ain – rzeka we Francji,
  • Ain – departament Francji,
  • Ain (ε Tauri) – gwiazda w konstelacji Byka

Wikipedia


aintelektualizm

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) filoz. postawa filozoficzna negująca kierowniczą rolę rozumu w poznaniu i w życiu

Wiktionary

Powiązane:

 przym. aintelektualny

Wiktionary


aintelektualność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest aintelektualne; cecha tych, którzy są aintelektualni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. aintelektualny

 przysł. aintelektualnie

Wiktionary


aintelektualny

bez udziału intelektu


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) pozbawiony udziału intelektu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aintelektualizm mrz., aintelektualność ż.

Wiktionary


aioli

[czytaj: ajoli] francuski sos z majonezu i czosnku; ailloli


SJP.pl


air

aria;
1. pieśń solowa z akompaniamentem instrumentalnym, część m.in. opery, oratorium;
2. solowy utwór instrumentalny o charakterze nietanecznym wchodzący w skład suity


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Aïr – wyżyna w Nigrze, wpisana na listę światowego dziedzictwa UNESCO
  • Air – francuska grupa muzyczna
  • Air – japońska powieść wizualna
  • Air – album studyjny grupy Infinite
  • Air – amerykański film fabularny z 2023 roku w reż. Bena Afflecka
  • MacBook Air – komputer przenośny
  • Adobe AIR – Adobe Integrated Runtime, oprogramowanie
  • Bel Air

Wikipedia


air-mail

[czytaj: ermejl] instytucja lub dział poczty zajmujące się dostarczaniem przesyłek drogą lotniczą; air mail, poczta lotnicza


SJP.pl


airbag

[czytaj: erbeg] urządzenie ochronne w samochodach składające się z elektronicznego układu sterowania i poduszki napełnianej gazem w momencie zderzenia; air bag, poduszka powietrzna


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) mot. zob. poduszka powietrzna.

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Airbag – norweski zespół muzyczny
  • Airbag (pol. Poduszka powietrzna) – film z 1997 roku, reż. Juanma Bajo Ulloa
  • Airbag – piosenka zespołu Radiohead

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈɛrbak, AS: erbak

Wiktionary


airbrush

[czytaj: ERbrasz]
1. technika wykonywania tatuażu lub zdobienia czegoś za pomocą aerografów;
2. nadawanie skórze opalonego koloru za pomocą samoopalacza w aerozolu; opalanie natryskowe


SJP.pl


airbus

[czytaj: erbas] marka samolotu


SJP.pl

Airbus S.A.S. () – przedsiębiorstwo zajmujące się produkcją samolotów, spółka zależna Airbus Group (dawniej EADS). Siedziba koncernu znajduje się w Tuluzie we Francji. Największy producent samolotów pasażerskich na świecie.

Airbus zatrudnia około 130 tysięcy pracowników w 180 miejscach na całym świecie.

Wikipedia


airedale

[czytaj: erdejl] potocznie: pies rasy airedale terrier


SJP.pl


airfryer

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) techn. pot. urządzenie kuchenne smażące i piekące potrawy z wykorzystaniem obiegu gorącego powietrza

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wegańskie sajgonki przygotowane w airfryerze to zdrowsza, ale wciąż niezwykle smaczna wersja tej popularnej azjatyckiej przekąski.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) frytkownica beztłuszczowa, frytownica powietrzna, air fryer

Wiktionary


airsoftowy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z airsoftem, dotyczący airsoftu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. airsoft m.

Wiktionary


ais

podwyższony o pół tonu dźwięk a


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) muz. dźwięk a podwyższony o półton;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Ais (dźwięk)
  • Akademio Internacia de la Sciencoj – Międzynarodowa Akademia Nauk San Marino
  • Australian Institute of Sport – australijska organizacja sportowa
  • Automatic Identification System – system automatycznej wymiany danych między statkami
  • Ais - główna bohaterka serii komiksowej Bogowie z kosmosu

Wikipedia

Synonimy:

 (1.1) symbol. A♯

Wiktionary


ais-dur

w muzyce: gama lub tonacja muzyczna oparta na skali durowej, rozpoczynająca się od dźwięku ais


SJP.pl


ais-moll

w muzyce: gama lub tonacja muzyczna oparta na skali molowej, rozpoczynająca się od dźwięku ais


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) muz. gama lub tonacja molowa zaczynająca się od dźwięku ais (w zapisie nutowym z trzema krzyżykami)

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) muz. akord molowy oparty na tonice tonacji ais-moll (1.1)

Wiktionary

ais-moll – tonacja molowa systemu dur-moll posiadająca 7 krzyżyków przy kluczu (fis, cis, gis, dis, ais, eis, his). Jej dźwięki w odmianie naturalnej to: ais, his, cis, dis, eis, fis, gis, ais.

Wikipedia


aischylos

jeden z trzech wielkich tragediopisarzy greckich, twórca tragedii klasycznej; Ajschylos


SJP.pl


aisis

[czytaj: ais-is] dźwięk a podwyższony o dwa półtony


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) muz. dźwięk a podwyższony o cały ton;

Wiktionary

."

Dźwięki aisis na pięciolinii. W kolejności: aisis¹, aisis², Aisis, aisis°.

Aisis – dźwięk, którego częstotliwość dla aisis¹ wynosi około 493,9 Hz. Jest to podwyższony za pomocą podwójnego krzyżyka dźwięk a. Dźwięki enharmonicznie równoważne (o tej samej wysokości) to: h i ces.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈajsʲis, AS: ai ̯sʹis

Wiktionary


aisne

[czytaj: esn] rzeka we Francji


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. rzeka we Francji, lewy dopływ rzeki Oise;

 (1.2) geogr. adm. departament w północnej Francji;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Aisne – departament we Francji
  • Aisne – rzeka we Francji

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Wieczorem, 9 września, prawe skrzydło niemieckie było w pełnym odwrocie w kierunku rzeki Aisne.

Wiktionary


aisza

arabskie imię żeńskie; Ajsza


SJP.pl


aix-en-provence

[czytaj: eząprowąs] miasto we Francji


SJP.pl

Aix-en-Provence (, ; Ais de Provença) – miasto i gmina we Francji, w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże, w departamencie Delta Rodanu, którego jest podprefekturą. Miasto jest ulokowane w dolinie rzeki Arc, ok. 25 km na północ od Marsylii.

Wikipedia


aixam

marka samochodów


SJP.pl

Aixam-Mega S.A. – francuskie przedsiębiorstwo motoryzacyjne specjalizujące się w produkcji mikrosamochodów.

Pod marką Aixam wytwarzane i sprzedawane są czterokołowce lekkie (L6e) i czterokołowce ciężkie (L7e), pod nazwą Mega – pojazdy czterokołowe użytkowe. Siedzibą przedsiębiorstwa jest miasto Aix-les-Bains.

Wikipedia


aixam-mega

francuska firma motoryzacyjna


SJP.pl


aizkolaris

gra baskijska - zawody w rąbaniu drzewa


SJP.pl


aizkraukle

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Łotwie.

Wiktionary

Aizkraukle (niem. "Asscrade", "Ascheraden", do 1991 "Stučka") – miasto na Łotwie, leżące nad rzeką Dźwiną w historycznej krainie Liwonia, centrum administracyjne novadsu Aizkraukle. Około 8962 mieszkańców.

Pierwsze wzmianki o Aizkraukle pochodzą z Kroniki Henryka Łotysza ("Heinrici Cronicon Lyvoniae").

Wikipedia

Synonimy:

 (1.1) hist. Ascheraden

Wiktionary


aj

wykrzyknik wyrażający ból, zaskoczenie, itp.


SJP.pl

wykrzyknik

 (1.1) …oznajmiający ból lub zaskoczenie

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Aj – rzeka w Baszkirii i obwodzie czelabińskim
  • Aj – faraon, panował prawdopodobnie w latach 1323-1319 p.n.e.
  • Aj – miasto biblijne
  • Ay

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Aj, zacięłam się w palec!

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aj, AS: ai ̯

Wiktionary


aj-aj

gatunek małpiatki z rodziny palczakowatych; palczak madagaskarski


SJP.pl


aj-waj

okrzyk wyrażający wzruszenie, zdziwienie itp., używany przez Żydów; aj waj


SJP.pl


aja

werset Koranu


SJP.pl

przymiotnik jakościowy

 (1.1) infant. …wyrażający pozytywną ocenę czegoś lub kogoś

partykuła

 (2.1) daw. reg-pl|Kresy. tak

Wiktionary

Aja (آية), l.mn. ajaty (آيات) – arabskie słowo na „znak” lub „cud”. W islamie zazwyczaj używa się go w odniesieniu do 6236 wersetów Koranu, jako że muzułmanie uważają każdy z nich za znak od Allaha.

Podstawowy podział Koranu wyróżnia 114 sur, które z kolei dzielą się na ajaty, których jest łącznie 6204-6236 (w zależności od sposobu liczenia).

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈaja, AS: ai ̯a

Wiktionary


ajaccio

[czytaj: ażakSJO, aŻAKsjo] miasto we Francji, na wyspie Korsyce


SJP.pl

Ajaccio ([]; Aiacciu, []; Ajaccio, []; Adiacium) – miasto i gmina we Francji, stolica Korsyki i departamentu Korsyka Południowa, położona na zachodnim wybrzeżu wyspy, nad Morzem Śródziemnym. Niewielki port handlowy oraz porty: rybacki (połów sardynek), promowy (linie do Marsylii, Tulonu i Nicei) i jachtowy. Stocznia. Około 1 km na wschód od miasta znajduje się Port lotniczy Ajaccio-Campo dell'Oro.

Wikipedia


ajaj

wykrzyknik wyrażający różne uczucia i stany, m.in. zakłopotanie, żal, dezaprobatę; ajajaj


SJP.pl

Ajaj –‬ król Makurii w Nubii w latach około 1295-1311.

Był następcą Szamamuna. Jest wymieniony w źródłach arabskich w 1304/1305 roku. Przebywał wtedy w Kairze prosząc o pomoc wojskową sułtana mameluckiego. W 1311 roku Ajaj został zabity. Jego następcą był jego brat Karanbas (1311-1316, 1323-1324).

Wikipedia


ajaja

Ajaja (gr. "Αιαία" w przekładzie "Odysei" Lucjana Siemieńskiego Eea, z łac. "Aeaea") - po grecku "płacz"; według mitologii greckiej wyspa zamieszkiwana przez Kirke, na której Odyseusz spędził rok podczas swojej tułaczki.

Przez późnorzymskich pisarzy hipotetycznie lokowana na zachodnim brzegu Półwyspu Apenińskiego, około 100 km na południe od Rzymu. Podobne próby podejmowali badacze współcześni. Robert Graves umiejscawiał ją na chorwackiej wyspie Lošinj, a Tim Severin na wyspie Paksos.

Wikipedia


ajajaj

wykrzyknik wyrażający różne uczucia i stany, m.in. zakłopotanie, żal, dezaprobatę; ajaj


SJP.pl


ajaks

postać z mitologii greckiej, bohater "Iliady", wojownik


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Ajaks – imię męskie
  • Ajaks – duchowny ariański
  • Ajaks (Stepan Szaumian) – ormiański komunista, dziennikarz
  • Ajaks (Ajas zw. Małym) – w mitologii greckiej syn Ojleusa, bohater Iliady Homera
  • Ajaks (Ajas zw. Wielkim) – w mitologii greckiej syn Telamona, bohater Iliady Homera
  • Ajaks – jeden z pseudonimów używanych przez Pashka Bardhiego
  • Ajas – strona ujednoznaczniająca
  • Ajax – strona ujednoznaczniająca

Wikipedia


ajania

roślina doniczkowa z rodziny astrowatych


SJP.pl

Ajania ("Ajania") – rodzaj roślin z rodziny astrowatych ("Asteraceae"). Obejmuje ok. 34 do 43 gatunków występujących w Azji środkowej i wschodniej, z centrum zróżnicowania w Chinach, gdzie rośnie 35 gatunków, w tym 23 endemity. Ajania pacyficzna "Ajania pacifica" jest popularnie uprawianą rośliną ozdobną.

Wikipedia


ajar

[czytaj: aŻAR] Émile Ajar - pseudonim literacki Romain Gary'ego


SJP.pl


ajas

bohater Iliady; Ajaks


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Ajas – tragedia Sofoklesa
  • Ajas (zw. Małym) – w mitologii greckiej syn Ojleusa, bohater Iliady Homera
  • Ajas (zw. Wielkim) – w mitologii greckiej syn Telamona, bohater Iliady Homera
  • Ajaks – strona ujednoznaczniająca
  • Ajax – strona ujednoznaczniająca

Wikipedia


ajat

werset Koranu


SJP.pl

Ajat – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Nowa Akwitania, w departamencie Dordogne.

Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 275 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 13 osób/km² (wśród 2290 gmin Akwitanii Ajat plasuje się na 904. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 487.).

Wikipedia


ajatollah

tytuł szyickiego przywódcy religijnego, zwłaszcza w Iranie; osoba nosząca ten tytuł


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) rel. wysoki tytuł znawcy teologii i prawa w szyizmie imamickim;

Wiktionary

Ajatollah (pers. آيت‌الله, ‏آية الله‎, "āyat Allāh", tłum. "znak Boga") – honorowy muzułmański tytuł naukowy w szyizmie imamickim; nadawany wysokiej rangi uczonym (mudżtahid), znawcom teologii, nauk islamskich i prawa religijnego. Posiadacze tytułu są zazwyczaj także wykładowcami seminariów teologicznych. Niższą rangą jest hodżatoleslam.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Zdaniem duchowego przywódcy Iranu ajatollaha Ali Chamenei, internetowy czat pomiędzy mężczyzną i kobietą, których nie łączą związki pokrewieństwa, jest niedopuszczalny. Ajatollah wydał już w tej sprawie fatwę czyli zakaz takich praktyk.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌajaˈtɔlːax, AS: ai ̯ato•laχ

Wiktionary


ajax

holenderski klub sportowy z Amsterdamu


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • AJAX (ang. Asynchronous JavaScript and XML, asynchroniczny JavaScript i XML) – technologia tworzenia aplikacji internetowych
  • Ajax – planetoida o numerze katalogowym 1404
  • Ajax – miejscowość w prowincji Ontario, w Kanadzie
  • Ajax – projekt muzyczny Jaco van der Merwe'a
  • AFC Ajax – holenderski klub piłkarski
  • Ajax Kapsztad – klub piłkarski w Południowej Afryce
  • „Ajax” – nazwa francuskich okrętów
    • „Ajax” – francuski okręt podwodny
  • USS „Ajax” – nazwa okrętów US Navy
  • HMS „Ajax” – nazwa brytyjskich okrętów
  • Ajaks – strona ujednoznaczniająca
  • Ajas – strona ujednoznaczniająca

Wikipedia


ajbis

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. bot. prawoślaz

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) gw. Górny Śląsk chleboszek świyntojański, chlyb świyntojański

Wiktionary


ajbisz

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. bot. ślaz

Wiktionary


ajchla

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. dendr. żołądź

Wiktionary


ajchmofobia

chorobliwy lęk przed ostrymi przedmiotami


SJP.pl


ajdik

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) środ. wojsk. improwizowany ładunek wybuchowy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ajdik, czyli mina-pułapka wybuchła (…) pod pierwszym pojazdem w konwoju…

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈajdʲik, AS: ai ̯dʹik

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) fugas

Wiktionary


ajduk

nazwisko


SJP.pl


ajdukiewicz

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Andrzej Ajdukiewicz (1939-2021) – polski inżynier, profesor nauk technicznych
  • Kazimierz Ajdukiewicz (1890-1963) – polski filozof, logik
  • Stanisław Ajdukiewicz (1849–przed 1917) – działacz społeczny, członek Stronnictwa Demokratyczno-Narodowego, dyrektor dóbr Buczacz
  • Tadeusz Ajdukiewicz (1852-1916) – polski malarz
  • Zygmunt Ajdukiewicz (1861-1917) – polski malarz
  • Adam Brzechwa-Ajdukiewicz (1894-1954) – polski generał brygady WP

Wikipedia


ajencja

1. prowadzenie działalności na zasadzie dzierżawy od jakiejś firmy;
2. przestarzale: agencja, przedstawicielstwo jakiegoś urzędu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) prowadzenie działalności handlowej lub usługowej oparte na dzierżawie niezbędnych środków do tego od określonego przedsiębiorcy lub instytucji;

 (1.2) daw. agencja (zwłaszcza handlowa)

Wiktionary

Ajencja – prowadzenie działalności na zasadzie dzierżawy od określonego przedsiębiorcy, często na dostawę dla niego towarów zbieranych w terenie. W przeciwieństwie do franczyzy, ajencja nie wymaga własnego wkładu.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Dystrybucją kosmetyków z najwyższej półki cenowej zajmują się głównie firmy działające na zasadzie ajencji oraz oficjalni przedstawiciele […]

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ajent mos., ajentka ż., ajenctwo n.

 przym. ajencyjny

Wiktionary


ajencyjny

→ ajencja


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) zob. agencyjny.

Wiktionary

Patrz:

ajencja

Powiązane:

 rzecz. ajencja ż., ajent mos., ajentka ż., ajenctwo n.

Wiktionary


ajent

1. osoba użytkująca placówkę handlową, gastronomiczną, usługową wydzierżawioną od jakiejś instytucji;
2. przestarzałe: agent, pośrednik


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) ktoś, kto wziął coś w wynajem

 (1.2) daw. agent

Wiktionary

Ajent – osoba prowadząca działalność gospodarczą na zasadzie dzierżawienia od przedsiębiorcy placówki handlowej, usługowej lub podobnej, a także pośrednik w zawieraniu umów na rzecz zleceniodawcy.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Jeden z angielskich handlowych ajentów nie może wydziwić się taniości buraków i robotnika u nas i tę sferę stosunków przedstawia w barwach tak ponętnych, że zachwyceni kapitaliści nadtamizańscy myślą tu wybudować 20 nowych cukrowni.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ajencja ż.

:: fż. ajentka ż.

 przym. ajencyjny

Wiktionary


ajentka

→ ajent


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta prowadząca działalność gospodarczą na zasadzie umowy ajencyjnej

Wiktionary

Patrz:

ajent

Powiązane:

 rzecz. ajencja ż.

:: fm. ajent mos.

 przym. ajencyjny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) dzierżawczyni, najemczyni

Wiktionary


ajentura

inaczej agentura, biuro pośrednictwa, przedstawicielstwo


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. przedstawicielstwo rządu albo jakiejś instytucji

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) war. agentura

Wiktionary


ajer

przestarzale: tatarak; lepiech


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) reg. zob. tatarak.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Brzeg jeziora obrośnięty był ajerem.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈajɛr, AS: ai ̯er

Wiktionary

Powiązane:

 przym. ajerowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) tatarak

Wiktionary


ajerkoniaczek

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) kulin. żart. zdrobn. od: ajerkoniak

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Napijesz się nalewki czy ajerkoniaczku?

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ajerkoniak m.

 przym. ajerkoniakowy

Wiktionary


ajerkoniak

domowy likier jajeczny; jajecznik


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) kulin. likier ze spirytusu, żółtek, cukru i wanilii;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Babcia Józia robiła dobry ajerkoniak, mamy jeszcze jej przepis.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌajɛrˈkɔ̃ɲak, AS: ai ̯erkõńak

Wiktionary

Powiązane:

:: zdrobn. ajerkoniaczek m.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pot. jajecznik, adwokat

Wiktionary


ajerkoniakowy

→ ajerkoniak


SJP.pl

Patrz:

ajerkoniak

ajerowy

związany z ajerem, dotyczący ajeru


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z ajerem, dotyczący z ajeru, wykonany z ajeru itp.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ajer mrz.

Wiktionary


ajerówka

nalewka na tataraku


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nalewka na tataraku (ajerze)

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) kalmusówka, tatarczówka

Wiktionary


ajewski

nazwisko


SJP.pl


ajfon

potocznie: smartfon firmy Apple; iPhone


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) pot. zob. iPhone.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Otrzymał Nagrodę im. Kazimierza Dziewanowskiego Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich za publikacje o problemach i wydarzeniach na świecie przyznaną za rok 2015 za artykuły pt. „Polski cud w Afryce” oraz „Selfie z ajfona. I to ma być tragedia?”, opublikowane na łamach (…).

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ajfoniarz mos., ajfoniara ż.

:: zdrobn. ajfonik mrz.

 przym. ajfonowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) iPhone

Wiktionary


ajfoniarz

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pot., często pogard. osoba używająca iPhone'a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ajfon mzw., iPhoniarz mos.

Wiktionary


ajgistos

w mitologii greckiej: mąż Klitajmestry (królowej mykeńskiej)


SJP.pl

Ajgistos (także Egist; gr. Αἴγισθος Aigisthos, łac. Aegisthus) – postać w mitologii greckiej. Był synem Tiestesa i jego córki, Pelopii oraz bratankiem Atreusza. Poślubił Klitajmestrę, z którą spłodził Aletesa i Erigone.

Wikipedia


ajgun

dawna nazwa miasta w północno-wschodniej części Chin; obecnie Aihui


SJP.pl


ajguński

przymiotnik od: Ajgun


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) hist. związany z Ajgunem, miejscowością w Mandżurii

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) I-Shan został zdegradowany przez władze w Pekinie za zawarcie traktatu ajguńskiego

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Ajgun mrz.

Wiktionary


aji

partykuła

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Górny Śląsk. nawet, również

Wiktionary


ajkowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) środ. więz. sposób porozumiewania się z innymi więźniami przy pomocy specjalnych gestów i szyfrów słownych

Wiktionary

Powiązane:

 czas. ajkować ndk.

Wiktionary


ajkować

w środowisku więziennym: porozumiewać się z współwięźniami za pomocą zaszyfrowanych słów i gestów


SJP.pl


ajlant

drzewo z rodziny biegunecznikowatych; bożodrzew; chiwian; ailant; przetrwał


SJP.pl


ajlantolistny

przymiotnik

 (1.1) bot. posiadający liście jak ajlant

Wiktionary


ajlauf

rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kulin. lane kluski

Wiktionary


ajmak

jednostka podziału administracyjno-terytorialnego w Mongolii


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) adm. jednostka administracyjna w Górnym Ałtaju, w Buriato-Mongolii i w Mongolii;

Wiktionary

Ajmak ( Аймаг) – jednostka podziału terytorialnego Mongolii. Kraj ten dzieli się na 21 ajmaków oraz miasto wydzielone Ułan Bator. W języku mongolskim słowo "ajmak" oznacza także plemię. Największym z nich jest południowogobijski, mający również najmniejszą gęstość zaludnienia. Mongolskie ajmaki dzielą się na somony.

Wikipedia


ajmalina

alkaloid z grupy ibogain, stosowany jako środek leczniczy w chorobach serca (arytmia, migotanie komór)


SJP.pl

Aj

Wikipedia


ajmar

Indianin Ameryki Południowej zamieszkujący Peru, Boliwię i Chile


SJP.pl


ajmara

1. język urzędowy Boliwii i Peru, którym posługują się Indianie Ajmara;
2. języki ajmara - rodzina języków autochtonicznej ludności Ameryki Południowej


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) jęz. język, którym posługują się Indianie Ajmara;

Wiktionary

Ajmara, Ajmarowie ( Aymara) – grupa etniczna Indian Ameryki Południowej posługujących się językiem ajmara, należącym do ajmarskiej rodziny językowej.

Wikipedia


ajmarka

Indianka Ameryki Południowej zamieszkujący Peru, Boliwię i Chile


SJP.pl


ajmarowie

Indianie Ameryki Południowej zamieszkujący Peru, Boliwię i Chile


SJP.pl


ajmarski

→ Ajmarowie


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) dotyczący Ajmarów

Wiktionary

Patrz:

Ajmarowie

ajmer

rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. wiadro

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. zdrobn. ajmerek

Wiktionary


ajmerek

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Poznań. wiaderko

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ajmer

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) wymborek

Wiktionary


ajmro

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. wiadro

Wiktionary


ajmsorowy

przymiotnik

 (1.1) gw-pl|Detroit. przepraszający

Wiktionary


ajnbruch

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Lwów,Górny Śląsk., także. środ. przestęp. włamanie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ajnbruch, kradzież, szantarzy sic., hareszt, sąd… Ni! Na to nie śmi dojść.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ajnbruchowiec mos.

Wiktionary


ajncla

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. mieszkanie jednopokojowe, kawalerka

Wiktionary


ajnfach

przymiotnik

 (1.1) gw-pl|Poznań, Górny Śląsk. prosty, nieskomplikowany

przysłówek sposobu

 (2.1) gw-pl|Poznań, Kujawy Zachodnie, Grudziądz. prosto, łatwo, zwyczajnie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nie tak ajnfach jak w kij pierdnął.

Wiktionary

Synonimy:

 (1-2) gw. Poznań ańfach

Wiktionary


ajnfachowy

przymiotnik

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. zwykły

 (1.2) gw-pl|Górny Śląsk. pogard. kiepski, byle jaki

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Latoś żech kupił ajnfachowo kamera ujkowi na geburstag.

 (1.2) Z tej ajnfachowej klotki zarozki ci wszystkie papagaje wyfurgną.

Wiktionary


ajnfart

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. bud. wjazd na teren oficyny

Wiktionary


ajnlasfarba

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. bud. farba podkładowa

Wiktionary


ajnlauf

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kulin. lane kluski, lane ciasto

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) lane kluski, lane ciasto, gw. Górny Śląsk ańlauf

Wiktionary


ajno

partykuła

 (1.1) gw-pl|księstwo łowickie. tak

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) tak, bano, bajno, juści

Wiktionary


ajnos

rdzenny mieszkaniec Hokkaido; Ajnu


SJP.pl

Ajnos – (gr. Ajnos, łac. Aenus) starożytne miasto w Tracji przy ujściu rzeki Hebros (dziś Marica).

Miasto przeżywało swój rozkwit w VI i V w. p.n.e. W IV w. p.n.e. przeszło pod panowanie Macedończyków, a w roku 190 n.e. władali nim Rzymianie. Na Synodzie in Trullo obecny był biskup jako przedstawiciel miejscowości Ajnos.

Wikipedia


ajnoska

→ Ajnos (Ajnu); ajnuski


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) etn. przedstawicielka ludu zamieszkującego japońską wyspę Hokkaido;

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz.

:: fm. Ajnos mos., Ajnus mos.

 przym. ajnoski, ajnuski

Wiktionary


ajnoski

→ Ajnos (Ajnu); ajnuski


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Ajnosami (Ajnu, Ajnami), dotyczący Ajnosów (Ajnu, Ajnów)

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. język ajnoski;

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ajnuski mrz., ajnulog mos., ajnulogia ż., Ajnos mos., Ajnoska ż., Ajnu lm m., Ajnowie lm m.

 przym. ajnuski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ajnuski

Wiktionary


ajnowie

lud zamieszkujący wyspę Hokkaido, Wyspy Kurylskie i Sachalin; Ajnu


SJP.pl

Ajnowie lub Ajnosi (endoetnonim od ajn. "Ainu" – „ludzie”, IPA: ; l.p. Ajnus lub Ajnos) – lud należący do paleoazjatyckiej grupy językowej; przybyły do południowej części Sachalinu oraz na Wyspy Japońskie i Kurylskie ponad 6 tys. lat temu. Byli ludem łowiecko-zbierackim. Obecnie zamieszkują głównie Hokkaido. W historycznych tekstach japońskich Ajnowie nazywani byli: Ezo (wym. Yezo), Emishi, Aino.

Wikipedia


ajnsztajn

wielkość określająca światło, używana w fotochemii; einstein


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) fiz. chem. jednostka liczności fotonów, stosowana w fotochemii;

Wiktionary

Aj

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈajn͇ʃtajn, AS: ai ̯ṇštai ̯n

Wiktionary


ajntop

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) reg. pozn. zob. ajntopf.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) reg. pozn. rampuć, rumpuć

Wiktionary


ajntopf

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) reg-pl|Górny Śląsk. reg-pl|Poznań., reg-pl|Łódź. danie jednogarnkowe np. gęsta zupa z mięsną wkładką;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Chyba ugotuję dzisiaj jakiś ajntopf.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) rumpuć, ańtop}}

Wiktionary


ajnu

rdzenny mieszkaniec Hokkaido; Ajnos


SJP.pl


ajnuski

→ Ajnu (Ajnos); ajnoski


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Ajnosami (Ajnu, Ajnami), dotyczący Ajnosów (Ajnu, Ajnów)

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. język ajnuski;

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ajnoski mrz., Ajnos mos., Ajnoska ż., Ajnu lm m., Ajnowie lm m.

 przym. ajnoski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ajnoski

Wiktionary


ajoen

organiczny związek chemiczny występujący w czosnku


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) biochem. organiczny związek chemiczny występujący w czosnku, bezwonny produkt rozpadu alliiny

Wiktionary

Aj

Wikipedia


ajolos

w mitologii greckiej i rzymskiej: władca wszystkich wiatrów; Eol


SJP.pl


ajowan

gatunek rośliny z rodziny selerowatych, używany jako przyprawa w kuchni indyjskiej; adżwan, chropawiec wonny, kminek indyjski


SJP.pl


ajran

turecki napój przyrządzany z jogurtu i wody z dodatkiem soli; ayran


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) spoż. kulin. turecki i ałtajski napój sporządzany z jogurtu, wody i soli;

Wiktionary

Ajran (tur. ayran) – popularny turecki napój wytwarzany z jogurtu i wody (w proporcji 2:1 lub 1:1). Zazwyczaj dodawana jest do niego sól, a czasami też pieprz. Podawany jest schłodzony, może też mieć pianę. Często spożywany jest z kebabem. Ajran jest podobny do popularnego m.in. w Iranie i Armenii napoju doogh (dugh, abdug, tahn), który jednak jest poddawany krótkiemu procesowi fermentacji i jest lekko musujący.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈajrãn, AS: ai ̯rãn

Wiktionary


ajsbajna

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) reg-pl|Poznań. kulin. golonka

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ajsbajn, eisbeina

Wiktionary


ajschylos

jeden z trzech wielkich tragediopisarzy greckich, twórca tragedii klasycznej; Aischylos


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) hist. liter. starożytny dramatopisarz grecki;

 (1.2) hist. imię|polski|m.

Wiktionary

Ajschylos, Aischylos z Eleusis, Eschyl (gr. Αἰσχύλος "Aischýlos"), (ur. 525 p.n.e. w Eleusis, zm. 456 p.n.e. na Sycylii) – jeden z najwybitniejszych (obok Sofoklesa i Eurypidesa) tragików ateńskich, powszechnie uważany za rzeczywistego twórcę tragedii greckiej. Wprowadził na scenę drugiego aktora, przyczynił się do rozwoju dialogu i akcji scenicznej, ograniczył rolę chóru, wprowadził do tragedii akcję dziejącą się poza sceną.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Częsty jest temat obłędu i stanów depresyjnych w klasycznych dramatach greckich (Ajschylos, Eurypides).

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ajsˈxɨlɔs, AS: ai ̯sχylos

Wiktionary


ajtiologia

nauka badająca przyczyny zjawisk, procesów, faktów, zwłaszcza przyczyny przestępczości i chorób; etiologia


SJP.pl

Ajtiologia, etiologia – wyjaśnienie w formie mitu lub legendy przyczyny (gr. "aitia") powstania tradycji, zwyczajów, instytucji społecznych, kultów religijnych, konstelacji gwiezdnych itp.

Był to temat poezji ajtiologicznej. Tworzyli ją głównie w starożytności tacy autorzy jak m.in.:

Wikipedia


ajtiologiczny

dotyczący ajtiologii, czyli nauki o przyczynach, początkach; etiologiczny


SJP.pl


ajudag

góra i przylądek na Półwyspie Krymskim; Ajudah


SJP.pl


ajudah

góra i przylądek na Półwyspie Krymskim; Ajudag


SJP.pl

Zobacz też: Ajudah (sonet).

Ajudah (Aju-Dah, Ayuv Dağ) – góra i przylądek na południowym wybrzeżu Półwyspu Krymskiego. Wysokość góry wynosi 572 m n.p.m. Obszar ogólny wynosi ∼4 km². W 1947 r. kompleks „Ajudah” składający się z góry Ajudah i okolicznych lasów został ustanowiony rezerwatem i zabytkiem przyrody. U podnóża południowego zbocza znajduje się dziecięcy obóz „Artek”, a u północnego zbocza – osiedle Partenit.

Wikipedia


ajurweda

tradycyjna medycyna indyjska; ayurweda


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. staroż. system medycyny indyjskiej rozwinięty w starożytności

Wiktionary

Te

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) System ajurwedy jest przez medycynę konwencjonalną (zachodnią) uznawany za medycynę komplementarną lub pseudonaukę, w związku z łączeniem zjawisk empirycznych z koncepcjami metafizycznymi.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌajurˈvɛda, AS: ai ̯urveda

Wiktionary

Powiązane:

 przym. ajurwedyjski

Wiktionary


ajurwedyczny

→ ajurweda; ajurwedyjski, ayurwedyjski


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) med. związany z ajurwedą, zgodny z zasadami ajurwedy

Wiktionary


ajurwedyjski

→ ajurweda; ajurwedyczny, ayurwedyjski


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) związany z ajurwedą – medycyną indyjską

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) A nawet ta organizacja ostrzega przed niektórymi produktami powiązanymi z ajurwedą, które zawierają niebezpieczne i niedozwolone substancje oraz wskazuje na ryzyko związane z ograniczoną kontrolą jakości ajurwedyjskich specyfików.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌajurvɛˈdɨjsʲci, AS: ai ̯urvedyi ̯sʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ajurweda ż.

Wiktionary


ajutthaja

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Tajlandii, położone kilkadziesiąt kilometrów na północ od Bangkoku;

 (1.2) geogr. adm. jedna z prowincji Tajlandii

Wiktionary

Ajutthaja ( พระนครศรีอยุธยา, RTGS "Phra Nakhon Si Ayutthaya") – miasto w Tajlandii, stolica prowincji Ajutthaja, położone kilkadziesiąt kilometrów na północ od Bangkoku. Liczba ludności: 140 000 (2014).

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Jedziemy przez Ajutthaję do Chiang Mai, a następnie na granicę z Laosem.

Wiktionary


ajuści

1. gwarowe wyrażenie potwierdzające: tak właśnie, a jakże, naturalnie
2. gwarowe wyrażenie zaprzeczające, wyrażające powątpiewanie: a jakże, jeszcze czego


SJP.pl

wykrzyknik

 (1.1) gwara. wyrażenie potwierdzające: tak!, tak właśnie!, a jakże!, naturalnie!, ma się rozumieć!

 (1.2) gwara. iron. jako wyrażenie przysłówkowe zaprzeczające: zapewne!, a jakże!, jeszcze czego!

Wiktionary

Synonimy:

 (2.1) tak, ajno bano, juści, aści

Wiktionary


ajvar

pasta warzywna z bakłażanów, papryki, czosnku i octu; ajwar


SJP.pl


ajwar

pasta warzywna z bakłażanów, papryki, czosnku i octu; ajvar


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) kulin. bałkańska pasta przyrządzana z papryki, bakłażanów i pomidorów;

Wiktionary

Ajwar (chorw. "ajvar", serb. "ajвар", bułg. "aйвар") – lekko pikantna pasta warzywna, przyrządzana z papryki słodkiej, bakłażanów, czosnku oraz octu, przypraw (sól, pieprz, chili); niekiedy zamiast bakłażanów używa się kabaczków.

Pochodzi z kuchni serbskiej i jest produktem spożywczym popularnym głównie na Bałkanach. Podobnymi pastami są kyopolou w różnych wersjach regionalnych, pindżur produkowany z papryki i pomidorów oraz ljutenica wytwarzana z pomidorów oraz papryki ostrej i słodkiej.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. ajwarowy

Wiktionary


ajza

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. złom

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Przez cało noc ino ajza, durch widza jom. → Przez całą noc tylko złom, ciągle widzę go.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) gw. Górny Śląsk złóm

Wiktionary


ajzol

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Poznań. metalowy przedmiot, nieokreślone metalowe narzędzie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ćpnij wew to ajzolem!

Wiktionary


ajzynbaniok

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kolejarz

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) baniok, baniorz

Wiktionary


ajzynblat

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. brzeszczot

Wiktionary


ajzynzyga

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. techn. piłka do metalu

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) gw. Górny Śląsk ajzynzyjga

Wiktionary


ajzynzyjga

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. techn. piłka do metalu

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) gw. Górny Śląsk ajzynzyga

Wiktionary


ajć

wykrzyknik oznaczający zaskoczenie czymś negatywnym; ojć, ups


SJP.pl


ak

[czytaj: a-KA] skrót od: Armia Krajowa


SJP.pl

skrótowiec, rodzaj żeński lub nijaki

 (1.1) = hist. wojsk. Armia Krajowa;

 (1.2) = eduk. Akademia Krakowska;

 (1.3) = kośc. Akcja Katolicka;

skrótowiec, rodzaj męski lub nijaki

 (2.1) = wojsk. automat Kałasznikowa;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Mój dziadek służył w AK.

 (2.1) Karabinek AK został oficjalnie przyjęty do uzbrojenia wojsk ZSRR w 1949 roku.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: a‿ˈka, AS: a‿ka

Wiktionary

Powiązane:

 (1.1)

:: rzecz. akowiec mos., AK-owiec mos.

:: przym. akowski, AK-owski

Wiktionary

Synonimy:

 (2.1) AK-47, karabinek AK, automat Kałasznikowa; pot. kałach, kałasz, kałasznikow

Wiktionary


ak-owiec

członek AK (Armii Krajowej); akowiec


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) hist. żołnierz Armii Krajowej

Wiktionary

Powiązane:

 skr. AK

 rzecz. akowiec mos.

 przym. akowski, AK-owski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) war. akowiec

Wiktionary


ak-owski

→ AK (Armia Krajowa); akowski


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) hist. związany z AK, należący do AK (Armii Krajowej)

Wiktionary

Powiązane:

 skr. AK

 rzecz. akowiec mos., AK-owiec mos.

 przym. akowski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) akowski

Wiktionary


aka

wymawiać nieakcentowane "o" jak samogłoskę zbliżoną do "a" (w języku rosyjskim oraz białoruskim)


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Aka – podgrupa afrykańskich Pigmejów
  • Aka – rodzaj owadów
  • Aka – wieś w Japonii, na wyspie Kiusiu, w prefekturze Fukuoka
  • Aka – miejscowość w powiecie Kisbér na Węgrzech
  • Aka – jeden ze światów Ekumeny
  • Aka I z Kommageny – córka Antiochis, księżniczki kommageńskiej
  • Aka II z Kommageny – księżniczka kommageńska
  • AKA (1988-2023) – południowoafrykański raper

Wikipedia


akaa

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Finlandii, w regionie Pirkanmaa;

Wiktionary

Akaa (szw. "Ackas") – miasto i gmina w Finlandii, w regionie Pirkanmaa. Powstało 1 stycznia 2007 roku, kiedy miasto Toijala i gmina Viiala zostały połączone w jedno miasto. 1 stycznia 2011 przyłączono do Akaa gminę Kylmäkoski. Populacja wynosi 16 429 (2025). Powierzchnia wynosi 114,67 km², z czego 12,5 km² to woda.

Wikipedia


akaba

1. miasto w południowo-zachodniej Jordanii;
2. zatoka w północnej części Morza Czerwonego


SJP.pl

Akaba (arab. العقبة, al-ʿAqabah) – miasto w południowo-zachodniej Jordanii, stolica muhafazy Akaba, nad Zatoką Akaba (Morze Czerwone), będące jedynym portem morskim kraju (jedynie 27 km linii brzegowej). Miasto ma port rybacki, lotnisko, połączenie drogowe i kolejowe z Ammanem oraz drogowe z Medyną (Arabia Saudyjska). Przez port wywozi się fosforyty, jest strefa wolnocłowa, przemysł chemiczny to gł. produkcja nawozów fosforowych. Znajduje się tutaj ośrodek sportów wodnych oraz akwarium morskie.

Wikipedia


akacja

drzewo lub krzew z rodziny motylkowatych


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) dendr. nazwa systematyczna|Acacia|Mill.|ref=tak., rodzaj drzew i krzewów należący do rodziny mimozowatych;

 (1.2) dendr. tropikalne drzewo lub krzew z rodzaju akacja (1.1)

 (1.3) hist. żegl. rodzaj bizantyjskich jedno- albo dwumasztowych okrętów z ożaglowaniem rejowym

 (1.4) dendr. pot. drzewo z gatunku robinia akacjowa (nazwa systematyczna|Robinia pseudoacacia|L.|ref=tak.);

 (1.5) akacje – uczn. lekcje

Wiktionary

Ak

Wikipedia

Przykłady

 (1.4) Z gałęzi starej akacji zerka na mnie sierpówka, czy tam cukrówka, zwał jak chciał.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈkat͡sʲja, AS: akacʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 przym. akacjowaty, akacjowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.4) gw. Górny Śląsk agac

Wiktionary


akacjowaty

przymiotnik jakościowy

 (1.1) przypominający akację

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akacja ż.

 przym. akacjowy

Wiktionary


akacjowiec

ogończyk akacjowiec - gatunek motyla z rodziny modraszkowatych


SJP.pl


akacjowy

przymiotnik od: akacja


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) składający się z akacji

 (1.2) wykonany z drewna lub innej części akacji

 (1.3) będący częścią akacji

 (1.4) związany z akacją

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) Miód wielokwiatowy różni się smakiem od rzepakowego, spadziowego, akacjowego czy faceliowego.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌakaˈt͡sʲjɔvɨ, AS: akacʹi ̯ovy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akacja ż.

 przym. akacjowaty

Wiktionary


akacjusz

imię męskie


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Akacjusz – wersja imienia Achacy
  • Akacjusz (biskup Cezarei)
  • Akacjusz (patriarcha Antiochii)
  • Akacjusz (patriarcha Konstantynopola)

Wikipedia


akad

1. starożytne państwo w Mezopotamii;
2. stolica starożytnego państwa o tej samej nazwie


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Akad (miasto) – starożytne miasto w Mezopotamii
  • Akad (kraina) – starożytna kraina w Mezopotamii

Wikipedia


akademia

1. wyższa uczelnia o profilu specjalistycznym;
2. instytucja gromadząca wybitnych przedstawicieli nauki lub sztuki;
3. uroczystość publiczna


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) eduk. szkoła wyższa;

 (1.2) nauk. instytucja, towarzystwo naukowe

 (1.3) uroczyste zebranie publiczne poświęcone osobie lub wydarzeniu

 (1.4) przest. muzyka poważna

 (1.5) przest. koncert muzyki poważnej

 (1.6) uczn. przen. szkoła zawodowa

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Akademia Platońska – szkoła założona przez Platona w IV w. p.n.e., w jej duchu w nowożytności kontynuowano szkoły:
    • Akademia Florencka
    • Akademia Rzymska Platońska
    • Akademia Bessariona
  • akademia nauk stosowanych – element oficjalnej nazwy uczelni w Polsce
  • Akademia Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie – publiczna uczelnia artystyczna
  • Wojskowa Akademia Techniczna im. Jarosława Dąbrowskiego – publiczna, cywilno-wojskowa uczelnia techniczna
  • Akademia Polonijna – uczelnia niepubliczna w Częstochowie
  • Akademia Krakowska – dawna nazwa publicznego Uniwersytetu Jagiellońskiego
  • Śląska Akademia Medyczna imienia Ludwika Waryńskiego w Katowicach – dawna nazwa publicznego Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach
  • Polska Akademia Umiejętności – polskie towarzystwo naukowe
  • Akademia Francuska (franc. Académie française) – francuskie towarzystwo naukowe

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Akademia Krakowska jest jedną z polskich szkół wyższych.

 (1.2) Polska Akademia Nauk ma siedzibę w Warszawie.

 (1.3) Z okazji święta Komisji Edukacji Narodowej zorganizowano w szkole akademię.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌakaˈdɛ̃mʲja, AS: akadẽmʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akademista mos., akademika ż., akademiczność ż., akademiczka ż., akademickość ż., akademizowanie n., akademik m., akademizm m., akademizacja ż.

 czas. akademizować ndk.

 przym. akademicki, akademiczny, akademiowy

 przysł. akademicko

Wiktionary


akademicki

1. związany z akademią (np. wykład akademicki, wyróżnienia akademickie); akademijny;
2. związany z akademizmem (np. malarstwo akademickie)


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) eduk. dotyczący uczelni wyższej, studiów i studentów

 (1.2) szt. odnoszący się do akademizmu

 (1.3) odnoszący się do akademii (instytucji zrzeszającej uczonych lub artystów)

 (1.4) taki, który jest teoretyczny; nie jest praktyczny

 (1.5) zgodny z określonymi, utartymi wzorami

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Oba stały się materiałem dla nieznanych kompilatorów, wywodzących się najprawdopodobniej ze środowiska warszawskich studentów, tak zwanych burszów, tworzących tajne stowarzyszenia akademickie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌakadɛ̃ˈmʲit͡sʲci, AS: akadẽmʹicʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akademia ż., akademickość ż., akademiczka ż., akademiczność ż., akademik mos./mrz., akademika ż., akademista mos., akademizacja ż., akademizm mrz., akademizowanie n., zakademizowanie n.

 czas. akademizować ndk., zakademizować dk.

 przym. akademiczny, akademijny, akademikowy, akademiowy

 przysł. akademicko

Wiktionary


akademicko

przysłówek

 (1.1) zgodnie ze wzorcami uważanymi za klasyczne

 (1.2) teoretycznie, bez związku z rzeczywistością

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akademia ż., akademickość ż., akademik mos./mrz.

 przym. akademicki

Wiktionary


akademickość

→ akademicki


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co akademickie; trzymanie się utartych wzorów, poprawność, szablonowość

Wiktionary

Patrz:

akademicki

Powiązane:

 rzecz. akademia ż., akademiczka ż., akademiczność ż., akademik m., akademika ż., akademista mos., akademizacja ż., akademizm m., akademizowanie n., zakademizowanie n.

 czas. akademizować ndk., zakademizować dk.

 przym. akademicki, akademiczny, akademijny, akademikowy, akademiowy

 przysł. akademicko

Wiktionary


akademiczka

słuchaczka wyższej uczelni; studentka


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nauk. członkini akademii

 (1.2) szt. przedstawicielka akademizmu

 (1.3) daw. eduk. słuchaczka uczelni wyższej

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akademia ż., akademickość ż., akademiczność ż., akademik mrz., akademika ż., akademista mos., akademizacja ż., akademizm mrz., akademizowanie n., zakademizowanie n.

:: fm. akademik mos.

 czas. akademizować ndk., zakademizować dk.

 przym. akademicki, akademiczny, akademijny, akademikowy, akademiowy

 przysł. akademicko

Wiktionary


akademiczność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. zob. akademickość.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akademia ż., akademickość ż., akademiczka ż., akademik mos./mrz., akademika ż., akademista mos., akademizacja ż., akademizm mrz., akademizowanie n., zakademizowanie n.

 czas. akademizować ndk., zakademizować dk.

 przym. akademicki, akademiczny, akademijny, akademikowy, akademiowy

 przysł. akademicko

Wiktionary


akademiczny

akademicki; dawniej:
1. dotyczący akademii związany z akademią; akademijny;
2. trzymający się utartych wzorów; szablonowy


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) daw. zob. akademicki.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akademia ż., akademickość ż., akademiczka ż., akademiczność ż., akademik mos./mrz., akademika ż., akademista mos., akademizacja ż., akademizm mrz., akademizowanie n., zakademizowanie n.

 czas. akademizować ndk., zakademizować dk.

 przym. akademicki, akademijny, akademikowy, akademiowy

 przysł. akademicko

Wiktionary


akademie

forma rzeczownika.

 (1.1) plural|akademia.

Wiktionary


akademijny

→ akademia; akademicki, akademiowy


SJP.pl


akademik

1. członek akademii;
2. dawniej: profesor wyższej uczelni;
3. słuchacz wyższej uczelni; student


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) nauk. członek akademii

 (1.2) szt. przedstawiciel akademizmu

 (1.3) daw. eduk. uczeń akademii, słuchacz uczelni wyższej

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) stud. dom akademicki;

 (2.2) uczn. internat

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • akademik – wysoki tytuł naukowy członków akademii (stowarzyszenia lub instytucji naukowej)
  • akademik – dom studencki
    • „Akademik” – Dom Studencki Politechniki Warszawskiej
  • akademik – student akademii (używane w Galicji; określenie „student” oznaczało tam „gimnazjalistę” – ucznia szkoły średniej, dającej maturę i możliwość jednorocznej służby wojskowej)
  • Akademik – czasopismo, dodatek do organu Związku Polaków w Niemczech

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Sławy Instytutowi przydaje fakt, że związał z nim swe imię akademik Manfred Lachs, wybitny znawca prawa międzynarodowego (…). sic.

 (2.1) Jan mieszka w akademiku i studiuje farmację.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌakaˈdɛ̃mʲik, AS: akadẽmʹik

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akademia ż., akademickość ż., akademiczność ż., akademika ż., akademista mos., akademizacja ż., akademizm mrz., akademizowanie n., zakademizowanie n.

:: fż. akademiczka ż.

 czas. akademizować ndk., zakademizować dk.

 przym. akademicki, akademiczny, akademijny, akademikowy, akademiowy

 przysł. akademicko

Wiktionary

Synonimy:

 (2.1) dom akademicki, dom studencki

Wiktionary


akademika

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. uroczysty popis; uroczystość

forma rzeczownika.

 (2.1) D. lp. od: akademik mrz.

 (2.2) D. i B. lp. od: akademik mos.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akademia ż., akademickość ż., akademiczka ż., akademiczność ż., akademik mos./mrz., akademista mos., akademizacja ż., akademizm mrz., akademizowanie n., zakademizowanie n.

 czas. akademizować ndk., zakademizować dk.

 przym. akademicki, akademiczny, akademijny, akademikowy, akademiowy

 przysł. akademicko

Wiktionary


akademikowy

związany z akademikiem, dotyczący akademika


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z akademikiem, dotyczący akademika

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akademista mos., akademika ż., akademiczność ż., akademiczka ż., akademik m., akademickość ż.

 przym. akademicki, akademiczny

 czas. akademizować

Wiktionary


akademio

forma rzeczownika.

 (1.1) W. lp. od: akademia

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌakaˈdɛ̃mʲjɔ, AS: akadẽmʹi ̯o

Wiktionary


akademiowy

→ akademia; akademijny, akademicki


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z akademią, dotyczący akademii

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akademik mos./mrz., akademiczność ż., akademiczka ż., akademickość ż., akademia ż.

 przym. akademicki, akademiczny

Wiktionary


akademista

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) przest. akademik (student)

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akademia ż., akademickość ż., akademiczka ż., akademiczność ż., akademik mos./mrz., akademika ż., akademizacja ż., akademizm mrz., akademizowanie n., zakademizowanie n.

 czas. akademizować ndk., zakademizować dk.

 przym. akademicki, akademiczny, akademijny, akademikowy, akademiowy

 przysł. akademicko

Wiktionary


akademizacja

1. podniesienie jakiejś szkoły do rangi akademii;
2. nacechowanie czegoś akademizmem


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nadawanie czemuś cech akademizmu

 (1.2) stawanie się akademickim

 (1.3) przekształcanie uczelni w akademię

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌakadɛ̃mʲiˈzat͡sʲja, AS: akadẽmʹizacʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 przym. akademicki, akademiczny

 rzecz. akademista mos., akademika ż., akademiczność ż., akademiczka ż., akademickość ż., akademia, akademizm, akademik

 czas. akademizować

Wiktionary


akademizm

kierunek w sztuce postulujący podporządkowanie twórczości regułom klasycznym i naśladowanie wzorców uznanych za doskonałe


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) ścisłe trzymanie się form tradycyjnych, klasycznych w sztukach pięknych

 (1.2) kierunek w sztuce polegający na stosowaniu reguł estetyki antycznej;

Wiktionary

Akademizm – kierunek w sztuce europejskiej rozwijający się od XVII do XIX wieku, obejmujący przede wszystkim malarstwo i rzeźbę. Charakteryzował się odwoływaniem do zasad i ideałów sztuki antycznej oraz renesansowej, a także naśladowaniem dzieł uznanych za wzorcowe. Preferował tematykę historyczną, religijną i mitologiczną. Kierunek ten był propagowany głównie przez akademie sztuk pięknych.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌakaˈdɛ̃mʲism̥, AS: akadẽmʹism̦

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akademista mos., akademika ż., akademiczność ż., akademiczka ż., akademia ż., akademik m., akademizacja ż., akademickość ż.

 przym. akademicki, akademiczny

 czas. akademizować

Wiktionary


akademizowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) szt. tworzenie dzieł według reguł estetyki antycznej

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akademista mos., akademika ż., akademiczność ż., akademiczka ż., akademia ż., akademik m., akademickość ż.

 czas. akademizować

 przym. akademicki, akademiczny

Wiktionary


akademizować

czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) szt. tworzyć według reguł akademizmu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akademia ż., akademickość ż., akademiczka ż., akademiczność ż., akademik mos./mrz., akademika ż., akademista mos., akademizacja ż., akademizm mrz., akademizowanie n., zakademizowanie n.

 czas. zakademizować dk.

 przym. akademicki, akademiczny, akademijny, akademikowy, akademiowy

 przysł. akademicko

Wiktionary


akademos

Akademos – w mitologii greckiej heros attycki, który wskazał Dioskurom miejsce, gdzie Tezeusz więził ich siostrę Helenę.

Ateńczycy poświęcili mu gaj nad rzeką Kefisos. Grób Akademosa, otoczony świętym gajem platanowym nad brzegiem rzeki znajdował się na Keramejkosie, odległy o sześć stadiów od Aten. Od imienia herosa pochodzi słowo „akademia” – w gaju, w którym znajduje się jego grób, działała Akademia Platońska.

Wikipedia


akademski

przymiotnik

 (1.1) stpol. akademicki

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌakaˈdɛ̃msʲci, AS: akadẽmsʹḱi

Wiktionary


akademus

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Lwów. akademik, dom studencki

Wiktionary


akadia

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) hist. geogr. dawna kolonia francuska w Ameryce Północnej;

 (1.2) pot. obszar w Ameryce Północnej zamieszkały przez Akadian, obejmujący głównie wschód prowincji Nowy Brunszwik

Wiktionary

Akadia ( Acadie, Acadia) – kolonia francuska w Ameryce Północnej. Akadia zajmowała obszar od wschodnich wybrzeży kontynentu, do ujścia Rzeki św. Wawrzyńca. Od południa graniczyła z Nową Anglią (z dzisiejszym Maine).

Wikipedia

Wymowa:

IPA: aˈkadʲja, AS: akadʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akadiański m.

 przym. akadiański

Wiktionary


akadiański

przymiotnik

 (1.1) odnoszący się do Akadii

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. odmiana języka francuskiego używana w prowincjach atlantyckich Kanady;

Wiktionary

Przykłady

 (2.1) Lingwiści ciągle jeszcze nie są zgodni co do żródeł akadiańskiego francuskiego.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌakaˈdʲjä̃j̃sʲci, AS: akadʹi ̯ä̃ĩ ̯sʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Akadia ż., Akadianin m., Akadianka ż.

Wiktionary


akadowie

lud semicki zamieszkujący w starożytności Mezopotamię; Akadyjczycy


SJP.pl

Ak

Wikipedia


akadyjczycy

lud semicki zamieszkujący w starożytności Mezopotamię; Akadowie


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Akadyjczycy – francuskojęzyczni mieszkańcy północnoamerykańskiej Akadii
  • Akadyjczycy – oboczna nazwa starożytnego plemienia Akadów

Wikipedia


akadyjczyk

mieszkaniec Akadu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) staroż. mieszkaniec Akadu

 (1.2) mieszkaniec Akadii

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Akad mrz., akadyjski mrz., Akadowie lm m.

:: fż. Akadyjka ż.

 przym. akadyjski, akadzki

Wiktionary


akadyjka

mieszkanka Akadu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) staroż. mieszkanka Akadu

 (1.2) mieszkanka Akadii

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Akad mrz., akadyjski mrz., Akadowie lm m.

:: fm. Akadyjczyk mos.

 przym. akadyjski, akadzki

Wiktionary


akadyjski

związany z Akadem; akadzki


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) dotyczący Akadu lub/i państwa akadyjskiego

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. język semicki, używany w Mezopotamii od połowy III tysiąclecia p.n.e. do początków I tysiąclecia n.e.;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jeśli chodzi o klēdōn, czyli omen słowny (mający miejsce wtedy, gdy ktoś mówi coś, co, jak się okazuje, posiada głębsze, złowrogie znaczenie), to istnieje jego akadyjski ekwiwalent, egerrû, który, podobnie jak greckie słowo phēmē, może również oznaczać „pogłoskę, reputację, proroctwo”. Stary Testament dostarcza przykładów tego rodzaju omenów słownych.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Akad m., Akadyjczyk m., Akadyjka ż.

 przym. akadzki

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) akadzki

 (2.1) chaldejski

Wiktionary


akadyjskojęzyczny

przymiotnik

 (1.1) taki, który posługuje się językiem akadyjskim

 (1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem akadyjskim

 (1.3) spisany, stworzony w języku akadyjskim

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌakaˈdɨjskɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: akadyi ̯skoi ̯ẽũ̯zyčny

Wiktionary


akadzki

przymiotnik od: Akad (starożytne państwo semickie lub stolica tego państwa); akadyjski


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) hist. dotyczący Akadu lub Akadyjczyków

Wiktionary

Powiązane:

 przym. akadyjski

 rzecz. akadyjski mrz., Akadyjczyk mos., Akadyjka ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) akadyjski

Wiktionary


akalkulia

upośledzenie zdolności liczenia związane z organicznym uszkodzeniem mózgu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. zaburzenie zdolności procesów liczenia;

Wiktionary

Nie mylić z: dyskalkulia.

Akalkulia (łac. "calculo" – liczę) – utrata lub upośledzenie zdolności wykonywania nawet najprostszych działań arytmetycznych związane z organicznym uszkodzeniem mózgu (zwykle lewego bocznego obszaru ciemieniowo-potylicznego u osób praworęcznych), występujące często razem z zaburzeniami mowy oraz afazją ruchową. Jest odmianą agnozji wzrokowej.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌakalˈkulʲja, AS: akalkulʹi ̯a

Wiktionary


akan

grupa ludów afrykańskich


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) jęz. język (lub makrojęzyk) z podgrupy kwa rodziny języków nigero-kongijskich

Wiktionary

Ak

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Akan jest językiem ojczystym dla 43% populacji Ghany.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Akan m., Akanka ż., Akańczyk mos., akański m., akańszczyzna ż.

 przym. akański

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) akański, akańszczyzna; kod ISO 639-1: ak, kod ISO 639-2/3: aka

Wiktionary


akanie

wymowa nieakcentowanego "o" jako samogłoski zbliżonej do "a" (w języku rosyjskim oraz białoruskim)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) jęz. charakterystyczny dla języków białoruskiego i rosyjskiego sposób wymawiania nieakcentowanego o jak samogłoski podobnej do a;

Wiktionary

Akanie – nieodróżnianie nieakcentowanych /a/, /e/ i /o/. Występuje w języku rosyjskim (коро́ва (korowa) – [] 'krowa') i w języku białoruskim (карова "karowa" 'ts.', Лукашэнка "Łukaszenka"), cechuje wszystkie gwary południowego narzecza języka rosyjskiego i znacznej części narzecza środkowego. Jest skutkiem silnego akcentu dynamicznego. Brak akania to okanie.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: aˈkãɲɛ, AS: akãńe

Wiktionary


akant

1. krzew, bylina ozdobna;
2. motyw dekoracyjny w różnych dziedzinach sztuki wykorzystujący wizerunek liści


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) bot. nazwa systematyczna|Acanthus|L.|ref=tak., rodzaj roślin, bylin lub krzewów, z rodziny akantowatych; .

 (1.2) archit. motyw dekoracyjny w formie stylizowanych liści, gałązek i kwiatów akantu (1.1);

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) pot. środ. opiekun klienta, account manager

Wiktionary

Ak

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Akant jest piękną, okazałą byliną rzadko uprawianą w polskich ogrodach.

 (1.2) Motyw akantu stosowany jest w architekturze od starożytności.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈakãnt, AS: akãnt

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akantowate nmos.

 przym. akantowy, akantowaty

Wiktionary


akantella

stadium rozwojowe kolcogłowów, kiedy larwa traci kolce i przekształca się w małego kolcogłowa


SJP.pl


akantocefaloza

choroba pasożytnicza atakująca układ pokarmowy świń i szczurów


SJP.pl

Akantocefaloza (gr. "ákantha" – kolec, "kephalé" – głowa) – inwazyjna choroba pasożytnicza układu pokarmowego wywołana przez dojrzałe kolcogłowy powodujące miejscowe zapalenie błony śluzowej jelita cienkiego. Występuje u kręgowców, zwłaszcza u trzody chlewnej, ptaków i ryb. U ryb słodkowodnych jest wywoływana przez kolcogłowy z rodzaju "Acanthocephalus", a u zwierząt lądowych – z rodzaju "Macracanthorhynchus".

Wikipedia


akantocyt

u człowieka: nieprawidłowy erytrocyt z nieregularnymi, długimi, ostro zakończonymi wypustkami cytoplazmy


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) biol. nieprawidłowo uformowana krwinka czerwona posiadająca nieregularnie rozmieszczone, zaostrzone wypustki cytoplazmatyczne;

Wiktionary

Akantocyt – u człowieka, nieprawidłowy erytrocyt z nieregularnymi, długimi, ostro zakończonymi wypustkami cytoplazmy.

Podobne wypustki cytoplazmy, ale bardziej tępe i bardziej regularnie rozmieszczone, posiadają echinocyty.

Obecność akantocytów w osadzie moczu wskazuje na kłębuszkowe zapalenie nerek.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Klinicznie może manifestować się wymiotami, biegunkami tłuszczowymi, niedokrwistością z obecnością akantocytów we krwi obwodowej, niedożywieniem i upośledzeniem rozwoju fizycznego.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akantocytoza ż.

Wiktionary


akantocytoza

obecność akantocytów we krwi obwodowej


SJP.pl


akantoda

przedstawiciel gromady najstarszych wymarłych szczękowców, blisko spokrewnionych z rybami kostnymi


SJP.pl


akantody

gromada najstarszych wymarłych szczękowców, zasiedlających wody morskie i śródlądowe przez około 150 milionów lat, blisko spokrewnionych z rybami kostnymi; fałdopłetwe


SJP.pl


akantolityczny

→ akantoliza


SJP.pl

Patrz:

akantoliza

akantoliza

utrata połączenia pomiędzy komórkami naskórka, powodująca powstawanie pęcherza


SJP.pl

Akantoliza (łac. "acantholysis") – utrata łączności między komórkami warstwy kolczystej naskórka ("stratum spinosum") poprzez zanikanie mostków międzykomórkowych.

Komórki leżą luźno w powstałych wolnych przestrzeniach, mają okrągły kształt, duże, często nieprawidłowe jądra. Barwią się metodą Maya-Grünwalda-Giemsy w charakterystyczny sposób (obrąbek cytoplazmy wybarwia się na ciemnoniebiesko). Można ją wykryć w wymazie z dna pęcherza testem cytologicznym Tzancka.

Wikipedia


akantowate

rodzina roślin charakterystycznych dla krajów tropikalnych całego świata; akantusowate


SJP.pl

Akantowate ("Acanthaceae") – rodzina roślin zielnych, krzewów, rzadziej drzew należących do rzędu jasnotowców ("Lamiales"). Rośliny należące do tej rodziny występują w rejonach subtropikalnych i tropikalnych, niektóre gatunki w cieplejszych rejonach strefy umiarkowanej, sięgając po obszar śródziemnomorski (w Europie tylko akant), Stany Zjednoczone, Australię. Należy do tej rodziny 212 rodzajów i co najmniej 3175 gatunków roślin. Liczne gatunki uprawiane są jako ozdobne.

Wikipedia


akantowaty

o cechach akantowatych (rodzina roślin)


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) bot. o cechach roślin z rodziny akantowatych

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akantowate nmos., akant mos./mrz.

Wiktionary


akantowy

związany z akantem


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z akantem, dotyczący akantu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akant mrz.

Wiktionary


akantoza

pogrubienie warstwy kolczystej nabłonka wielowarstwowego płaskiego


SJP.pl

Akantoza (łac. "acanthosis") – pogrubienie warstwy kolczystej nabłonka wielowarstwowego płaskiego, przede wszystkim naskórka.

Wikipedia


akantusowate

rodzina roślin charakterystycznych dla krajów tropikalnych całego świata; akantowate


SJP.pl


akantusowaty

o cechach akantusowatych (rodzina roślin)


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) bot. o cechach roślin z rodziny akantusowatych

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akantusowate nmos.

Wiktionary


akantyt

ciemnoszary minerał z grupy siarczków o metalicznym połysku


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) miner. minerał z grupy siarczków, jednoskośna odmiana argentytu ;

Wiktionary

Akantyt – minerał z grupy siarczków, jednoskośna odmiana argentytu. Nazwa pochodzi od gr. "akanta" = strzała i nawiązuje do wyglądu tego minerału.

Wzór chemiczny akantytu to Ag2S (siarczek srebra). Substancja ta jest dwupostaciowa. W przedziale temperatury 179 °C do 586 °C trwała jest odmiana regularna tzw. "b-argentyt". Przy obniżaniu temperatury odmiana regularna ulega przemianie poliformicznej w odmianę rombową tzw. "akantyt".

Wikipedia

Powiązane:

 przym. akantytowy

Wiktionary


akap

zwolennik akapu; akapowiec, anarchokapitalista, ankap


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) slang. polit. anarchokapitalizm

Wiktionary


akaparacja

działanie zmierzające do kontroli nad sprzedażą jakiegoś produktu lub ich grupy, w celu zapewnienia sobie możliwości dyktowania ceny na te towary; spekulacja


SJP.pl


akapicik

zdrobnienie od: akapit


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od akapit

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) To nie akapit, lecz tylko mały akapicik.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akapit m.

 przym. akapitowy

Wiktionary


akapit

1. początkowy wiersz nowego ustępu, zwykle wcięty lub ozdobiony inicjałem,
2. ustęp tekstu zaczynający się od nowego wiersza


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) fragment tekstu rozpoczynający się od nowego wiersza;

Wiktionary

Akapit (łac. "a capite", od głowy, od początku) – podstawowy sposób dzielenia łamu na rozpoznawalne wzrokiem mniejsze fragmenty w celu zwiększenia czytelności tekstu. Podstawowa jednostka logiczna dłuższego tekstu, składająca się z jednego lub wielu zdań stanowiących pewną całość treściową (myśl). Zadaniem akapitu jest wyraźne zaznaczenie nowej myśli w bieżącym wątku wypowiedzi.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Na kursach szybkiego czytania nauczyłam się czytać całymi akapitami.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈkapʲit, AS: akapʹit

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akapicik mrz.

 przym. akapitowy

Wiktionary


akapitowy

związany z akapitem, dotyczący akapitu


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z akapitem, dotyczący akapitu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akapicik mrz., akapit mrz.

Wiktionary


akapowiec

zwolennik akapu; akap, anarchokapitalista, ankap


SJP.pl


akara

ryba pochodząca z dorzecza Amazonki, hodowana jako rybka akwariowa


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ryba z rodziny pielęgnicowatych;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • akara błękitna (Aequidens pulcher)
  • akara cętkowana (Laetacara curviceps)
  • akara itańska (Krobia itanyi)
  • akara paskowana (Nannacara anomala)
  • akara pomarańczowopłetwa (Aequidens rivulatus)
  • akara marońska, akara z Maroni (Cleithracara maronii)
  • akara z Porto Alegro (Cichlasoma portalegrense)
  • akara żółta (Aequidens metae)

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Kupiłem wczoraj piękny okaz akary.

Wiktionary


akarboza

organiczny związek chemiczny stosowany jako inhibitor w lekach diabetologicznych


SJP.pl

Akarboza ( acarbosum) – organiczny związek chemiczny, inhibitor α-glukozydaz (glukomylazy, sacharazy, maltazy, izomaltazy) występujący w lekach diabetologicznych. Blokuje ona enzymy jelitowe przekształcające węglowodany złożone w proste, a tym samym powoduje spadek poziomu cukru po posiłku, obniża insulinooporność, zmniejsza poziom insuliny, zwiększa asymilację glukozy oraz powoduje spadek glikemii na czczo.

Wikipedia


akariota

organizmy zbudowane z komórek niezawierających jądra komórkowego; bezjądrowe


SJP.pl


akarka

1. zdrobnienie od: akara;
2. akarka paskowana (prążkowana) - gatunek słodkowodnej ryby z rodziny pielęgnicowatych; akara prążkowana, akara paskowana


SJP.pl


akaroid

żywica naturalna pochodzenia roślinnego do wyrobu lakierów i politur


SJP.pl


akarolog

zoolog badający roztocza


SJP.pl


akarologia

dział zoologii, nauka o roztoczach


SJP.pl

Akarologia (z gr.: ἀκάρι, „akari”, gatunek roztocza oraz λόγος, „logos”, nauka) — dyscyplina zoologiczna zajmująca się naukowym badaniem roztoczy (Acari), obszernego i zróżnicowanego gatunkowo rzędu drobnych pajęczaków (Arachnida), subdyscyplina arachnologii.

Wikipedia


akarycyd

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) środek przędziorkobójczy, unieszkodliwiający przędziorki (nazwa systematyczna|Acarina|ref=tak.);

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W owocach (…) wykryto 26 związków (…), w tym 19 fungicydów, 6 insektycydów oraz 1 akarycyd.

Wiktionary


akataleksa

występowanie całej stopy w klauzuli (na końcu wersu)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) liter. występowanie pełnych stóp w całym wierszu; brak kataleksy

Wiktionary

Powiązane:

 przym. akatalektyczny

Wiktionary


akatalektyczny

→ akataleksa


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) liter. związany z akataleksą, dotyczący akataleksy

Wiktionary

Patrz:

akataleksa

Powiązane:

 rzecz. akataleksa ż.

Wiktionary


akatalepsja

podkreślana przez zwolenników sceptycyzmu niemożliwość poznania świata oraz prawdy


SJP.pl


akataleptyczny

→ akatalepsja


SJP.pl

Patrz:

akatalepsja

akatolicki

przymiotnik od: akatolik


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) niekatolicki

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akatolik mos.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niekatolicki

Wiktionary


akatoliczka

członkini wyznania niekatolickiego


SJP.pl


akatolik

członek wyznania niekatolickiego


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) przest. rel. członek jakiegoś wyznania chrześcijańskiego niekatolickiego

Wiktionary

Powiązane:

 przym. akatolicki

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niekatolik

Wiktionary


akatyst

hymn ku czci Bogurodzicy, śpiewany w cztery pierwsze soboty Wielkiego Postu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) rel. muz. rodzaj hymnu liturgicznego ku czci Chrystusa lub świętych, spotykany zwłaszcza w wielkopostnej tradycji chrześcijaństwa wschodniego, śpiewany na stojąco podczas szczególnych nabożeństw;

Wiktionary

Ak

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Chcąc oddać cześć Bogurodzicy, cenobici zaśpiewali wspaniały akatyst.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈkatɨst, AS: akatyst

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akafistnik m.

 przym. akatystowy

Wiktionary


akatystowy

przymiotnik

 (1.1) związany z akatystem, dotyczący akatystu

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌakatɨˈstɔvɨ, AS: akatystovy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akatyst m., akafistnik m.

Wiktionary


akatyzja

pobudzenie ruchowe, przymus bycia w ciągłym ruchu, przeciwieństwo akinezji


SJP.pl

Akatyzja – zespół objawów polegający na występowaniu:

Wikipedia


akaustobiolit

niepalna skała osadowa pochodzenia organicznego


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) geol. osad lub skała zawierająca materię organiczną, ale niezdolna do generowania paliw kopalnych

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Akaustobiolity towarzyszą skałom macierzystym w profilach geologicznych.

Wiktionary


akać

wymawiać nieakcentowane "o" jak samogłoskę zbliżoną do "a" (w języku rosyjskim oraz białoruskim)


SJP.pl


akbar

Dż

Wikipedia


akcedencyjny

przymiotnik od: akcedencja


SJP.pl


akceleracja

1. w różnych naukach: przyśpieszenie czegoś;
2. w biologii i psychologii: przyśpieszenie rozwoju w wyniku przemian cywilizacyjnych lub sztucznej stymulacji


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) przyspieszenie

Wiktionary

Akceleracja (łac. "acceleratio": przyspieszenie) – w fizjologii oznacza międzypokoleniowe przyspieszenie rozwoju i dojrzewania, a więc wcześniejsze osiąganie kolejnych etapów rozwoju lub wcześniejsze (w porównaniu z innymi narządami) wykształcenie się jakiegoś narządu w rozwoju zarodka. W psychologii jest to przyspieszenie rozwoju cech psychicznych.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. akcelerator m.

Wiktionary


akceleracjonista

zwolennik teorii zakładającej, że opór wobec kapitalizmu jest niemożliwy, dlatego też należy przyspieszać jego rozrost tak, by system sam się załamał


SJP.pl


akceleracjonizm

teoria zakładająca, że opór wobec kapitalizmu jest niemożliwy, dlatego też należy przyspieszać jego rozrost tak, by system sam się załamał


SJP.pl

Akceleracjonizm (ang. "accelerationism", od słowa "acceleration", czyli „przyspieszenie”) – szereg marksistowskich i reakcyjnych idei w teorii krytycznej i społecznej, które wzywają do drastycznej intensyfikacji wzrostu kapitalistycznego, zmian technologicznych, sabotażu infrastruktury i innych procesów społecznych w celu zdestabilizowania istniejących systemów i stworzenia radykalnej transformacji społecznej.

Wikipedia


akceleracyjny

dotyczący akceleracji


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) związany z przyspieszeniem lub przyspieszaniem, akceleracją; służący do przyspieszania

Wiktionary


akcelerator

1. urządzenie do nadawania cząstkom naładowanym wielkich energii;
2. urządzenie do przyspieszania lub zwalniania ruchu samochodowego silnika spalinowego; pedał gazu;
3. akcelerator graficzny - specjalna karta graficzna, wykonująca niezbędne do tworzenia obrazu obliczenia


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) fiz. przyrząd do przyspieszania elektrycznie naładowanych cząstek;

 (1.2) techn. pedał gazu

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Akcelerator cząstek – urządzenie do przyspieszania cząsteczek do prędkości bliskich prędkości światła w próżni
  • Akcelerator 3D – karta graficzna przeznaczona do szybkiego wyświetlanie grafiki trójwymiarowej
  • Akcelerator – nazwa nadana przez Microsoft kombinacjom klawiaturowym, uruchamiającym określone funkcje programu, jak np. Ctrl+C
  • Akcelerator skryptów – program przyspieszający wykonywanie skryptów (np. php)

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. akceleracja ż.

Wiktionary


akceleratorowy

związany z akceleratorem


SJP.pl


akcelerograf

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) techn. samozapisujący przyrząd do pomiaru przyspieszenia

Wiktionary


akcelerometr

miernik przyspieszenia; przyśpieszeniomierz; przyspieszeniomierz


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zob. przyspieszeniomierz.

Wiktionary


akcelerować

przyśpieszać coś


SJP.pl


akcencik

zdrobnienie od: akcent


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od akcent

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) To nie akcent, lecz tylko lekki akcencik.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akcent m., akcentowanie n.

Wiktionary


akcencista

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) żartowniś, dowcipniś

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌakt͡sɛ̃ɲˈt͡ɕista, AS: akcẽńćista

Wiktionary

Powiązane:

 czas. akcentować

 rzecz. akcent

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) akcentysta

Wiktionary


akcent

1. wyróżnienie sylaby w wyrazie lub jednego z wyrazów w zdaniu za pomocą artykulacji, zaakcentowania, intonacji; także: znak graficzny służący temu wyróżnieniu;
2. potocznie o sposobie wymawiania wyrazów;
3. w muzyce: wyróżnienie dźwięku lub akordu; także: znak oznaczający to wyróżnienie;
4. przenośnie: wyróżniający się, charakterystyczny element czegoś


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) jęz. wyróżnienie za pomocą środków fonetycznych niektórych sylab w obrębie wyrazu;

 (1.2) muz. wyraźniejsze, silniejsze podkreślenie jakiegoś dźwięku lub współbrzmienia;

 (1.3) typogr. znak diakrytyczny oznaczający m.in. akcent (1.1)

 (1.4) przen. szczegół wyróżniający się z otoczenia

 (1.5) jęz. specyficzny sposób wymawiania słów, często w połączeniu z charakterystyczną intonacją zdaniową

 (1.6) przest. werwa, fantazja, animusz

 (1.7) szt. archit. ogrod. element kompozycyjny wyróżniający się (kolorem, fakturą, kształtem) z tła całości

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • akcent – sposób wymowy (artykulacji, intonacji)
  • akcent wyrazowy
  • akcent zdaniowy
  • akcent muzyczny
  • akcent diakrytyczny
  • Akcent – polski zespół muzyczny
  • Akcent – rumuński zespół muzyczny
  • Akcent – czasopismo literacko-artystyczne
  • Akcenty

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W niektórych wyrazach pochodzenia greckiego akcent pada na sylabę trzecią od końca.

 (1.3) Akcent ostry to znak diakrytyczny w postaci ukośnej kreski wznoszącej się od lewej do prawej.

 (1.4) Ten trunek jest słodkawy, ale z wyraźnym pikantnym akcentem.

 (1.5) Ten jej mąż mówi z dziwnym akcentem, dlatego zastanawiam się, skąd on pochodzi?

 (1.7) Ważnym akcentem wnętrza ogrodowego jest soliter o czerwonej barwie liści.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈakt͡sɛ̃nt, AS: akcẽnt

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akcencista mos., akcentacja ż., akcentowanie n., akcentuacja ż., akcentysta mos., zaakcentowanie n.

:: zdrobn. akcencik mrz.

 czas. akcentować ndk., zaakcentować dk.

 przym. akcentacyjny, akcentuacyjny, akcentowy, akcentowany, bezakcentowy

 przysł. akcentująco

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) akcent wyrazowy, przycisk

 (1.2) akcent muzyczny

Wiktionary


akcentacja

akcentuacja;
1. sposób, typ akcentowania w jakimś języku;
2. zaznaczanie akcentów w tekście;
3. ogół akcentów w tekście


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) jęz. fonet. zob. akcentuacja.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. akcentacyjny, bezakcentowy

 rzecz. akcent mrz.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) akcentuacja

Wiktionary


akcentacyjny

dotyczący akcentacji


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) fonet. związany z akcentacją, dotyczący akcentacji

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akcent mrz., akcentacja ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) akcentuacyjny

Wiktionary


akcentolog

specjalista w dziedzinie akcentologii


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) jęz. specjalista w zakresie akcentologii

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akcentologia ż.

 przym. akcentologiczny

Wiktionary


akcentologia

dziedzina językoznawstwa zajmująca się badaniem akcentu, intonacji i iloczasu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) jęz. dział językoznawstwa badający akcent, iloczas i intonację

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akcentolog mos.

 przym. akcentologiczny

Wiktionary


akcentologiczny

przymiotnik od: akcentologia


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) jęz. związany z akcentologią

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akcentologia ż., akcentolog mos.

Wiktionary


akcentowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) jęz. wyróżnianie sylaby w wyrazie lub wyrazu w zdaniu poprzez sposób ich wypowiadania

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Odstępstwem od typowej dla polszczyzny jest też oksytoneza, czyli akcentowanie ostatniej sylaby.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌakt͡sɛ̃ntɔˈvãɲɛ, AS: akcẽntovãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akcent m., akcencik m., zaakcentowanie n.

 czas. akcentować ndk., zaakcentować dk.

 przym. akcentowy, akcentowany, bezakcentowy

Wiktionary


akcentowany

forma czasownika.

 (1.1) imiesłów przymiotnikowy bierny od czasownika: akcentować

przymiotnik

 (2.1) w jakiś sposób wyróżniany, wzmacniany lub podkreślany

Wiktionary

Przykłady

 (2.1) Akcentowane sylaby oznaczono przy użyciu pogrubienia.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akcent mrz., akcentowanie n.

 czas. akcentować ndk., zaakcentować dk.

 ims. zaakcentowany

 przym. bezakcentowy

Wiktionary


akcentować

1. wyróżniać sylabę w wyrazie lub jeden z wyrazów w zdaniu za pomocą artykulacji, zaakcentowania, intonacji;
2. kłaść nacisk na coś;
3. w muzyce: wyróżniać dźwięk lub akord


SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) jęz. wyróżniać sylabę w wyrazie lub wyraz w zdaniu

 (1.2) przen. podkreślać jakieś cechy, kłaść na coś nacisk

 (1.3) muz. wyróżniać dźwięk lub akord w melodii

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wszyscy piją – powiedział Dyżurny. – Mój syn zmartwychwstał – Stary akcentował dokładnie każdą zgłoskę.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌakt͡sɛ̃nˈtɔvat͡ɕ, AS: akcẽntovać

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akcent m., akcencista m., akcentysta m., akcentowanie n., zaakcentowanie n.

 czas. zaakcentować dk.

 przym. akcentowy, akcentowany, bezakcentowy

Wiktionary


akcentowy

związany z akcentem, dotyczący akcentu


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) fonet. związany z akcentem, dotyczący akcentu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Błędy akcentowe mogą utrudniać zrozumienie wielu przekazów.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akcent m., akcentowanie n.

 czas. akcentować ndk.

 przym. bezakcentowy

Wiktionary


akcentuacja

akcentacja;
1. sposób, typ akcentowania w jakimś języku;
2. zaznaczanie akcentów w tekście;
3. ogół akcentów w tekście


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) jęz. fonet. system akcentowania w danym języku

 (1.2) jęz. fonet. zaznaczanie akcentów

Wiktionary

Powiązane:

 przym. akcentuacyjny, bezakcentowy

 przysł. akcentuacyjnie

 rzecz. akcent mrz.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) akcentacja

Wiktionary


akcentuacyjnie

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób akcentuacyjny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akcentuacja ż.

 przym. akcentuacyjny, bezakcentowy

Wiktionary


akcentuacyjny

dotyczący akcentu lub zasad akcentowania


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) jęz. związany z akcentuacją, dotyczący akcentuacji

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akcent mrz., akcentuacja ż.

 przysł. akcentuacyjnie

 przym. bezakcentowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) akcentacyjny

Wiktionary


akcentująco

z naciskiem, z nasileniem


SJP.pl


akcentysta

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) daw. żartowniś, dowcipniś

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌakt͡sɛ̃nˈtɨsta, AS: akcẽntysta

Wiktionary

Powiązane:

 czas. akcentować

 rzecz. akcent

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) akcencista

Wiktionary


akcepcik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od akcept

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akcept m.

Wiktionary


akcepcja

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ekon. klauzula na dokumencie płatniczym (wekslu) w wymianie krajowej lub międzynarodowej, wyrażająca zobowiązanie dłużnika, na którego dokument jest wystawiony, wypłaty sumy dłużnej

 (1.2) daw. przyjęcie

Wiktionary


akcept

1. zobowiązanie do uiszczenia w terminie sumy oznaczonej na wekslu lub czeku; akceptacja;
2. taki zaakceptowany weksel lub czek;
3. dawniej: zgoda na coś, uznanie czegoś za dobre, prawidłowe; akceptacja, aprobata


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) ekon. zobowiązanie się do uiszczenia na zlecenie sumy wymienionej na wekslu lub czeku

 (1.2) daw. aprobata

Wiktionary

Akcept ( acceptus – przyjęty) – w potocznym języku prawniczym oznacza przyjęcie przekazu. Jest to jednostronna czynność prawna związana ze stosunkiem przekazu będąca oświadczeniem woli dłużnika złożonym w dowolnej formie, którego skutkiem jest przyjęcie do spełnienia świadczenia (głównie pieniężnego).

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈakt͡sɛpt, AS: akcept

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akceptacja ż., akceptant mos., akceptowalność ż., akceptowanie n., zaakceptowanie n., akcepcik mrz., nieakceptowalność ż.

 czas. akceptować ndk., zaakceptować dk.

 przym. akceptacyjny, akceptowalny, akceptowy, nieakceptowalny

 przysł. akceptowalnie, nieakceptowalnie

Wiktionary


akceptacja

1. zgoda na coś, uznanie czegoś za dobre, prawidłowe; aprobata;
2. formalna zgoda na coś, zwykle pisemna;
3. pogodzenie się z czymś, czego nie sposób zmienić;
4. uznanie czyichś cech, czyjegoś postępowania za zgodne ze spodziewanymi;
5. zobowiązanie do uiszczenia w terminie sumy oznaczonej na wekslu lub czeku; akcept


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) wyrażenie zgody

Wiktionary

Akceptacja (z acceptatio, dosł. „przyjmowanie”) – uznanie czegoś, aprobata, potwierdzenie czegoś, pogodzenie się z czymś, czego nie można zmienić, uznanie czyichś cech postępowania za zgodne z oczekiwaniami, a także formalna zgoda na jakieś działania, zwykle wyrażona podpisem na odpowiednim dokumencie i niekoniecznie wynikająca z ich pozytywnej oceny, także wyrażenie zgody przez osobę uprawnioną dla sposobu załatwienia sprawy lub aprobatę treści pisma.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Można przypuszczać, że głównym motywem akceptacji przez kobietę poligynii jest lęk przed samotnością.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌakt͡sɛpˈtat͡sʲja, AS: akceptacʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. zaakceptowanie n., akceptowanie n., akcept mrz., akceptant mos., akceptowalność ż.

 czas. akceptować ndk., zaakceptować dk.

 przym. akceptacyjny, akceptowalny, akceptowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) afirmacja, przyjęcie, aprobata

Wiktionary


akceptacyjny

dotyczący akceptacji


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z akceptacją, dotyczący akceptacji

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akcept mrz., akceptacja ż., akceptant mos., akceptowalność ż., akceptowanie n., zaakceptowanie n.

 czas. akceptować ndk., zaakceptować dk.

 przym. akceptowalny, akceptowy

Wiktionary


akceptant

osoba, która zaakceptowała weksel (rzadziej czek)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) ekon. osoba przyjmująca na siebie zobowiązanie zapłacenia w określonym terminie i miejscu wymienionej w wekslu sumy;

Wiktionary

Akceptant – odbiorca inny niż konsument, na rzecz którego agent rozliczeniowy świadczy usługę płatniczą. Jest to podmiot, który przyjmuje płatności kartą, czyli zgadza się, aby za sprzedawane przez niego towary lub usługi płacić z wykorzystaniem karty płatniczej.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. zaakceptowanie n., akceptowanie n., akceptowalność ż., akcept mrz., akceptacja ż.

 przym. akceptacyjny, akceptowalny, akceptowy

 czas. akceptować, zaakceptować

Wiktionary


akceptantka

→ akceptant


SJP.pl

Patrz:

akceptant

akceptor

w półprzewodniku: atom domieszki lub defekt sieci krystalicznej, wychwytujący jeden z elektronów pasma walencyjnego kryształu, tworząc dodatnio naładowaną dziurę, biorącą udział w przewodzeniu prądu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) fiz. cząsteczka, pojedynczy atom lub jon, który przyjmuje elektron, proton, grupę funkcyjną lub określony jon od innych cząsteczek w trakcie reakcji chemicznej;

Wiktionary

Ak

Wikipedia

Powiązane:

 przym. akceptorowy

Wiktionary


akceptowalność

→ akceptowalny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co akceptowalne; cecha tych, którzy są akceptowalni

Wiktionary

Akceptowalność, akceptabilność – termin odnoszący się do wypowiedzeń, oznaczający zgodność danego wypowiedzenia z poczuciem językowym odbiorców komunikatu, inaczej jego sensowność. Brak elementu akceptowalności w komunikacie językowym nie oznacza jego niegramatyczności. Twórcą koncepcji akceptowalności jest Noam Chomsky.

Wikipedia

Patrz:

akceptowalny

Powiązane:

 rzecz. akcept mrz., akceptacja ż., akceptant mos., akceptowanie n., zaakceptowanie n.

 czas. akceptować ndk., zaakceptować dk.

 przym. akceptacyjny, akceptowalny, akceptowy

Wiktionary


akceptowalny

taki, który daje się zaakceptować


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) możliwy do zaakceptowania, do przyjęcia

 (1.2) jęz. zgodny z poczuciem językowym, gramatyczny i sensowny;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) — Dla nas to kwota akceptowalna — mówi Piotr Chojnacki, prezes Termalu. — Możemy teraz myśleć o rozwoju i rozpocząć prywatyzację.

 (1.1) — Harmonogram – sprawdź, czy jest dla Ciebie akceptowalny, czasem jest tak, że agencja może przystąpić do realizacji serwisu WWW dopiero po dwóch miesiącach od złożenia zapytania ofertowego.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌakt͡sɛptɔˈvalnɨ, AS: akceptovalny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akceptowalność ż., akceptacja ż., akcept m., akceptant m., zaakceptowanie n., akceptowanie n., nieakceptowalność ż.

 czas. zaakceptować, akceptować ndk.

 przym. akceptacyjny, akceptowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) do pomyślenia, do przyjęcia, do zniesienia, dopuszczalny, dość dobry, jaki taki, pot. może być, przest. możebny, możliwy, pot. ujdzie, względny, znośny

Wiktionary


akceptowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) wyrażanie zgody, aprobaty, akceptacji

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Akceptowanie drobnych kradzieży na terenie zakładu działa demoralizująco na załogę.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌakt͡sɛptɔˈvãɲɛ, AS: akceptovãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. zaakceptowanie n., akceptacja ż., akcept m., akceptant m., akceptowalność ż.

 czas. akceptować ndk., zaakceptować dk.

 przym. akceptacyjny, akceptowalny, akceptowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) aprobowanie

Wiktionary


akceptować

zgadzać się z czymś, wyrażać zgodę


SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany (dk. zaakceptować)

 (1.1) aprobować coś

 (1.2) formalnie godzić się na coś

 (1.3) godzić się z czymś, czego nie można zmienić

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Lecz szybko odkryłam o ile więcej my mieliśmy nauczyć się od niej niż ona od nas; to fakt akceptowany przez wszystkich członków naszej rodziny, może z wyjątkiem naszego kota.

 (1.2) Akceptujemy karty kredytowe w naszym sklepie.

 (1.3) Trzeba się nauczyć akceptować swój los.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌakt͡sɛpˈtɔvat͡ɕ, AS: akceptovać

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. zaakceptowanie n., akceptowanie n., akceptacja ż., akcept m., akceptant m., akceptowalność ż.

 czas. zaakceptować dk.

 przym. akceptacyjny, akceptowalny, akceptowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) zgadzać się, wyrażać zgodę, pozwalać, zezwalać

 (1.2) zatwierdzać

 (1.3) dopuszczać, przymykać oko, przyzwalać, tolerować, wytrzymywać, znosić

Wiktionary


akceptowy

związany z akceptem


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z akceptem, dotyczący akceptu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akcept mrz., akceptacja ż., akceptant mos., akceptowalność ż., akceptowanie n., zaakceptowanie n.

 czas. akceptować ndk., zaakceptować dk.

 przym. akceptacyjny, akceptowalny

Wiktionary


akceptujący

zgadzać się z czymś, wyrażać zgodę


SJP.pl


akces

przystąpienie do czegoś, udział w czymś; akcesja


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) przystąpienie do czegoś, wzięcie udziału w czymś

Wiktionary

Ak

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Większość osób zgłaszających akces na popołudniowe godziny dostaw wybiera tę porę dlatego, że rano mleko dostarczane jest późno, już po wyjściu do pracy.

 (1.1) Dziś [Finlandia] stoi w drzwiach Unii, a sprawa ewentualnego przyszłego akcesu do NATO przestała być tematem tabu.

 (1.1) Przyszły pracowniczy program emerytalny powinien być powszechnie dostępny, ale nie powstanie, jeśli nie zgłosi do niego akcesu połowa pracowników firmy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈakt͡sɛs, AS: akces

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akcesja ż., akcesik mrz.

 przym. akcesyjny, akcesowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) akcesja

Wiktionary


akcesik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od akces

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) To nie akces, lecz tylko mały akcesik.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akces m.

Wiktionary


akcesja

1. przystąpienie do czegoś, udział w czymś; akces;
2. w bibliotece: ewidencjonowanie zakupionych i otrzymanych książek, czasopism itp.


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) czynności wykonywane przy włączaniu do zbiorów bibliotecznych dokumentów;

 (1.2) wyodrębniony dział nabytków

 (1.3) znak umieszczany na książce na odwrocie karty tytułowej zawierający m.in. numer pozycji

 (1.4) akces, przyłączenie się

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Akcesja (bibliotekoznawstwo)
  • Akcesja (prawo międzynarodowe)

Wikipedia

Przykłady

 (1.4) Formułując teorię o automatycznej akcesji niepodległej Szkocji do Unii Europejskiej, szkoccy nacjonaliści pomijają też istotne doświadczenia quebeckie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: akˈt͡sɛsʲja, AS: akcesʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 przym. akcesyjny

 rzecz. akces

Wiktionary


akcesor

przestarzale: osoba przystępująca do czegoś, wchodząca do spółki


SJP.pl


akcesorium

1. drobny przedmiot będący uzupełnieniem, dodatkiem do czegoś;
2. drobny przedmiot przydatny do wykonywania określonych czynności


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) urz. hand. drobny przedmiot stanowiący dodatkowe wyposażenie

 (1.2) książk. przedmiot charakterystyczny dla jakiegoś zawodu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Zauważył typowe akcesoria do golenia i mycia zębów, aspirynę i lek na zgagę oraz znacznie większy wybór szamponów, odżywek do włosów i balsamów do ciała, niż jego zdaniem mógłby potrzebować Roy.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. akcesoryczny, akcesoryjny

Wiktionary


akcesoryczny

1. dodatkowy, ale odgrywający pewną rolę, niepodstawowy; akcesoryjny;
2. minerały akcesoryczne - minerały występujące tylko w niewielkiej ilości (niemające wpływu na klasyfikowanie skał)


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) zob. akcesoryjny.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akcesorium n.

 przym. akcesoryjny

Wiktionary


akcesoryjny

dodatkowy, ale odgrywający pewną rolę, niepodstawowy (elementy akcesoryjne); akcesoryczny


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) dodatkowy, uzupełniający, drugorzędny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akcesorium n.

 przym. akcesoryczny

Wiktionary


akcesowy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z akcesem, dotyczący akcesu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akces m.

Wiktionary


akcesyjny

przymiotnik od: akcesja (np. procedura akcesyjna, księga akcesyjna)


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący akcesji, związany z akcesją

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wejście w życie traktatu akcesyjnego dziesięciu państw do UE w 2004 r. wymagało jego ratyfikacji przez wszystkie ówczesne państwa członkowskie i co najmniej jedno przystępujące.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌakt͡sɛˈsɨjnɨ, AS: akcesyi ̯ny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akces m., akcesja ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) adhezyjny

Wiktionary


akcesyt

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) daw. pozwolenie, zezwolenie

Wiktionary


akcik

zdrobnienie od: akt


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od: akt

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akt mrz., aktówka ż.

 przym. aktowy

Wiktionary


akcja

1. działanie, szczególnie zorganizowane, zmierzające do osiągnięcia jakiegoś celu;
2. typ fabuły w dziele literackim i filmowym;
3. działanie bojowe, walka;
4. papier wartościowy, dokument udziałowy w spółce akcyjnej


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) działanie zorganizowane

 (1.2) przebieg zdarzeń powiązanych następstwem chronologicznym, lub więzią przyczynowo-skutkową;

 (1.3) sport. działania ofensywne, atak

 (1.4) praw. ekon. papier wartościowy wystawiany posiadaczowi części kapitału spółki akcyjnej (często w lm);

 (1.5) pot. zdarzenie, wydarzenie

 (1.6) gwara. więzienna: wydarzenie

 (1.7) gwara. więzienna: przestępstwo

 (1.8) gwara. więzienna: wybryk

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • akcja (literatura)
  • Akcja (teatr)
  • akcja (film)
    • film akcji
  • akcja (gry fabularne)
  • akcja zbrojna
  • akcja strun
  • akcja (finanse)
  • Akcjonizm

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Oddziały specjalne rozpoczęły akcję odbicia zakładników.

 (1.2) Akcja tej powieści rozgrywa się w Anglii.

 (1.3) Strzela! Gol! Co za akcja!

 (1.4) Ostatnio zarobiłem trochę pieniędzy na sprzedaży akcji.

 (1.5) Ale akcja! Aśka powiedziała dyrektorowi, że jest idiotą!

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈakt͡sʲja, AS: akcʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akcyjność ż., akcjonariusz mos., akcjonariuszka ż., przedakcja ż.

:: zdrobn. akcyjka ż.

 przym. akcyjny

 przysł. akcyjnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) czyn, działanie, impreza, przedsięwzięcie, ruch

 (1.2) fabuła, treść, wątek, motyw, temat, historia

 (1.3) atak

 (1.4) papier wartościowy, udział

Wiktionary


akcje

1. działanie, szczególnie zorganizowane, zmierzające do osiągnięcia jakiegoś celu;
2. typ fabuły w dziele literackim i filmowym;
3. działanie bojowe, walka;
4. papier wartościowy, dokument udziałowy w spółce akcyjnej


SJP.pl


akcjogram

graficzne przedstawienie notowań giełdowych


SJP.pl


akcjonalista

dawniej: akcjonariusz


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) daw. zob. akcjonariusz.

Wiktionary


akcjonariat

ogół osób i podmiotów gospodarczych posiadających udziały (akcje) w danej firmie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) ekon. forma własności przedsiębiorstwa, polegająca na tym, że grupa osób posiada jego akcje

 (1.2) kwestion. ekon. ogół akcjonariuszy przedsiębiorstwa

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akcja ż., akcjonariusz mos., akcjonariuszka ż.

 przym. akcyjny

Wiktionary


akcjonariusz

1. wspólnik w spółce akcyjnej;
2. wspólnik w spółce komandytowo-akcyjnej, który nie odpowiada za jej zobowiązania


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) ekon. właściciel akcji spółki akcyjnej;

Wiktionary

Ni

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Akcjonariusze tej spółki czuli się oszukani.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌakt͡sʲjɔ̃ˈnarʲjuʃ, AS: akcʹi ̯õnarʹi ̯uš

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akcja ż., akcjonariat m.

:: fż. akcjonariuszka ż.

 przym. akcyjny

 przysł. akcyjnie

Wiktionary


akcjonariuszka

posiadaczka akcji przedsiębiorstwa akcyjnego


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) fż. od: akcjonariusz

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. przedakcja ż., akcyjka ż., akcyjność ż., akcjonariusz mos., akcjonariat m., akcja ż.

 przym. akcyjny

 przysł. akcyjnie

Wiktionary


akcjonistka

→ akcjonista


SJP.pl

Patrz:

akcjonista

akcjonizm

nurt w sztuce współczesnej mający zbliżyć sztukę do codziennego życia


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Akcjonizm – ruch artystyczny
  • Akcjonizm wiedeński – ruch artystyczny w powojennej Austrii
  • termin, utworzony przez Theodora Adorna
  • Akcja

Wikipedia


akcjum

przylądek w zachodniej Grecji


SJP.pl

Akcjum, (łac. "Actium," gr. Άκτιο – "Aktio", czyli położone na przylądk-u/-ach) – miasto w zachodniej części Grecji w Akarnanii na przylądku o tej samej nazwie, przy wejściu do Zatoki Ambrakijskiej.

W czasach starożytnych Akcjum było miejscem kultu Apollina Aktiosa. Należało wówczas do miasta Anaktorion. W pobliżu tego miasta 2 września 31 r. p.n.e. odbyła się bitwa pod Akcjum, w której zwycięzcą został Oktawian.

Wikipedia


akcjusz

Lucjusz Akcjusz (łac. "Lucius Accius" ur. w 170 p.n.e. w Pisaurum, zmarł około 85 p.n.e.) – rzymski poeta i dramatopisarz, uważany za najwybitniejszego dramaturga okresu republikańskiego.

Wikipedia


akcydencja

akcydens; przestarzale:
1. przypadkowa, zmienna cecha jakiejś rzeczy;
2. dochód uboczny, dodatkowa opłata pobierana przy cle


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) dodatkowa opłata przy cleniu przywożonych towarów

 (1.2) daw. przypadłość

 (1.3) daw. dochód uboczny, często nielegalny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akcydens mrz., akcydensik mrz., akcydensista mos.

 przym. akcydensowy, akcydentalny

Wiktionary


akcydens

1. przypadkowa, zmienna cecha jakiejś rzeczy; akcydencja;
2. dochód uboczny, dodatkowa opłata pobierana przy cle; akcydencja;
3. druk okolicznościowy; druk akcydensowy


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) druk. druk o charakterze użytkowym lub okolicznościowym, np. zaproszenie, menu, ulotka, afisz, katalog etc.;

 (1.2) cecha ulotna rzeczy, niewpływająca na jej istotę

 (1.4) daw. ekon. dodatek do stałego uposażenia księdza

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • akcydens w poligrafii
  • akcydens w filozofii, przeciwieństwo atrybutu

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Firma rozpoczęła działalność od produkcji akcydensów.

 (1.2) Mówi się, że rozciągłość to modus lub akcydens materii, a materia to podłoże, czyli substratum, które ją podtrzymuje.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: akˈt͡sɨdɛ̃w̃s, AS: akcydẽũ̯s

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akcydencja ż., akcydensista mos., akcydensistka ż., akcydentalia nmos., akcydentalizm mrz.

:: zdrobn. akcydensik mrz.

 przym. akcydensowy, akcydentalny

 przysł. akcydentalnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) druk ulotny

Wiktionary


akcydensik

dawniej, żartobliwie: akcydens - dochód uboczny, zwykle nielegalny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od: akcydens

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akcydencja ż., akcydens mrz., akcydensista mos., akcydensistka ż., akcydentalia nmos., akcydentalizm mrz.

 przym. akcydensowy, akcydentalny

 przysł. akcydentalnie

Wiktionary


akcydensista

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) zecer składający druki akcydensowe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akcydencja ż., akcydens mrz., akcydensik mrz., akcydensistka ż., akcydentalia nmos., akcydentalizm mrz.

 przym. akcydensowy, akcydentalny

 przysł. akcydentalnie

Wiktionary


akcydensistka

→ akcydensista


SJP.pl

Patrz:

akcydensista

akcydensowy

1. przymiotnik od: akcydens (w znaczeniu druku, np. drukarnia akcydensowa);
2. przestarzale: związany z akcydencją (akcydensem), np. opłata akcydensowa


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z akcydensem, dotyczący akcydensu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akcydencja ż., akcydens mrz., akcydensik mrz., akcydensista mos., akcydensistka ż., akcydentalia nmos., akcydentalizm mrz.

 przym. akcydentalny

 przysł. akcydentalnie

Wiktionary


akcydentalia

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) filoz. cechy przypadłościowe bytu; to wszystko, co w rzeczywistości może być inne, a rzecz nadal pozostaje tą samą rzeczą

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akcydens mrz., akcydensik mrz., akcydensista mos.

 przym. akcydensowy, akcydentalny

Wiktionary


akcydentalizm

pogląd filozoficzny zaprzeczający powiązaniu zjawisk w sposób konieczny, uważający prawa nauki za subiektywne konstrukcje ludzkiego umysłu, negujący powiązanie zjawisk w stopniu umożliwiającym przewidzenie większości rzeczy, co nie wynika z braków nauki, ale z przypadkowości wpisanej w naturę świata; kontyngentyzm


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) filoz. pogląd filozoficzny zakładający, że cechy rzeczy i zjawisk mają w dużej mierze charakter przypadkowy (akcydentalny), a nie wynikający z ich stałej, niezmiennej istoty; przekonanie o istotnej roli przypadku w strukturze rzeczywistości

Wiktionary

Powiązane:

 przym. akcydentalny, akcydensowy

 rzecz. akcydens mrz., akcydensik mrz., akcydensista mos.

Wiktionary


akcydentalnie

przysłówek sposobu

 (1.1) nieistotnie

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌakt͡sɨdɛ̃nˈtalʲɲɛ, AS: akcydẽntalʹńe

Wiktionary

Powiązane:

 przym. akcydentalny, akcydensowy

 rzecz. akcydens mrz., akcydensik mrz., akcydensista mos.

Wiktionary


akcydentalność

→ akcydentalny


SJP.pl

Patrz:

akcydentalny

akcydentalny

książkowo: przypadkowy


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) książk. przypadkowy, okolicznościowy, nieistotny, dodatkowy

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌakt͡sɨdɛ̃nˈtalnɨ, AS: akcydẽntalny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akcydencja ż., akcydens mrz., akcydensik mrz., akcydensista mos., akcydensistka ż., akcydentalia nmos., akcydentalizm mrz.

 przym. akcydensowy

 przysł. akcydentalnie

Wiktionary


akcyja

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) stpol. proces sądowy

Wiktionary

Wymowa:

IPA: akˈt͡sɨja, AS: akcyi ̯a

Wiktionary


akcyjka

zdrobnienie od: akcja


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. od: akcja

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. przedakcja ż., akcja ż., akcyjność ż., akcjonariusz mos., akcjonariuszka ż.

 przym. akcyjny

 przysł. akcyjnie

Wiktionary


akcyjniak

potocznie: film akcji


SJP.pl


akcyjnie

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób polegający na doraźnym organizowaniu akcji

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Zamiast egzekwować przepisy systematycznie i bezwzględnie, służby porządkowe (…) działają akcyjnie i po medialnym zamieszaniu.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. przedakcja ż., akcja ż., akcyjka ż., akcyjność ż., akcjonariusz mos., akcjonariuszka ż.

 przym. akcyjny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) czasowo, doraźnie, dorywczo, kapryśnie, niesystematycznie, nieregularnie, nierównomiernie, nierytmicznie, okazjonalnie, okresowo, sezonowo, tymczasowo, w kratkę

Wiktionary


akcyjność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest akcyjne; cecha tych, którzy są akcyjni

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. przedakcja ż., akcja ż., akcyjka ż., akcjonariusz mos., akcjonariuszka ż.

 przym. akcyjny

 przysł. akcyjnie

Wiktionary


akcyjny

1. związany z akcją (np. charakter akcyjny);
2. związany z akcjami (np. kapitał akcyjny)


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z akcją, dotyczący akcji

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akcjonariat mrz., przedakcja ż., akcja ż., akcyjka ż., akcyjność ż., akcjonariusz mos., akcjonariuszka ż.

 przysł. akcyjnie

Wiktionary


akcyza

1. rodzaj pośredniego podatku nakładanego przez państwo na niektóre artykuły spożywcze, przedmioty użytkowe i usługi, wkalkulowany w ich cenę; podatek akcyzowy; także: kwota tego podatku;
2. urząd pobierający ten podatek


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ekon. rodzaj podatku pośredniego nakładanego na niektóre towary celem ograniczenia ich konsumpcji;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Celnicy przechwycili 1000 kartonów papierosów bez akcyzy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: akˈt͡sɨza, AS: akcyza

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akcyźnik m.

 przym. akcyzowy

Wiktionary


akcyzowy

→ akcyza


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący akcyzy

Wiktionary

Patrz:

akcyza

Przykłady

 (1.1) Typowym tego przykładem są podatki typu akcyzowego, tzn. podatki od wydatków, zwłaszcza na szczególne rodzaje towarów, takich jak alkohol, benzyna, papierosy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌakt͡sɨˈzɔvɨ, AS: akcyzovy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akcyza ż., akcyźnik m.

Wiktionary


akcyźnik

urzędnik państwowy pobierający akcyzę


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) adm. urzędnik pobierający akcyzę

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Przywództwo powstania objęli początkowo wywodzący się z ludu niezaprzysiężeni księża, byli żołnierze, rzemieślnicy oraz byli przemytnicy i akcyźnicy solni, skupiając się dokoła domokrążcy Jakuba Cathelineau.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akcyza ż.

 przym. akcyzowy

Wiktionary


akebia

azjatyckie pnącze, którego owoce są stosowane w medycynie naturalnej w zaburzeniach laktacji


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) bot. nazwa systematyczna|Akebia|ref=tak., rodzaj roślin okrytonasiennych z rodziny krępieniowatych;

Wiktionary

Akebia ("Akebia") – rodzaj roślin okrytonasiennych zaliczanych do rodziny krępieniowatych "Lardizabalaceae". Obejmuje 5 gatunków. Rośliny te występują we wschodniej Azji (Chiny, Korea, Japonia). W naturze rośliny te rosną na terenach skalistych, w zaroślach, zawsze tam, gdzie mogą rozwinąć się w miejscach nasłonecznionych. Na obszarach górskich rosną do rzędnej 1500 m n.p.m. Kwitną wiosną.

Wikipedia


akedia

apatia, obojętność, beztroska, wyczerpanie; acedia


SJP.pl


akefaliczny

1. w sztukach plastycznych: bezgłowy, przedstawiony bez głowy, niemający początku (o przedstawianych stworach);
2. wiersz akefaliczny - wiersz antyczny, który nie ma elementu początkowego


SJP.pl


akerman

dawna nazwa Białogrodu nad Dniestrem


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. hist. Białogród nad Dniestrem

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Tam zdala błyszczy obłok, tam jutrzenka wschodzi... / To błyszczy Dniestr, to weszła lampa Akermanu!

Wiktionary

Powiązane:

 przym. akermański

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) war. Akierman, Akkerman

Wiktionary


akermanit

minerał z gromady krzemianów grupowych


SJP.pl


akermański

→ Akerman


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) geogr. związany z Akermanem (obecnie: Białogród nad Dniestrem)

Wiktionary

Patrz:

Akerman

Powiązane:

 rzecz. Akerman mrz.

Wiktionary


aketon

gruby, pikowany kaftan średniowieczny, zakładany pod zbroję; gambeson, przeszywanica, przeszywka


SJP.pl


akia

rodzaj sanek używanych przez Eskimosów


SJP.pl

„Sulili, syn Aminu, Kikkia, Akia, Puzur-Aszur, Szalim-ahum, Ilu-szuma - razem sześciu królów ["których imiona zostały zapisane na"] cegłach, (ale) których limmu nie zostali spisani/znalezieni”

ustęp "Asyryjskiej listy królów" wyliczający asyryjskich królów od 27 do 32

Wikipedia


akinakes

krótki miecz brązowy obosieczny z VII wieku p.n.e., używany przez Scytów


SJP.pl

Akinakes (gr. ἀκινάκης) lub akinaka (pers. *"akīnakah") – scytyjski sztylet lub krótki miecz, od VIII wieku p.n.e. charakterystyczny dla kultury Scytów, a następnie przejęty przez Persów.

Wikipedia


akinety

komórki przetrwalnikowe o charakterze spory, występujące u nitkowatych form sinic i u niektórych glonów żyjących w szybko zmieniających się siedliskach, np. wysychających kałużach


SJP.pl


akinetyczny

→ akineza


SJP.pl

Patrz:

akineza

akineza

akinezja;
1. brak zdolności wykonywania ruchów na skutek uszkodzenia obwodowego narządu ruchu;
2. u zwierząt: znieruchomienie będące reakcją obronną; bezruch


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. całkowita niezdolność do ruchu; niemożność wykonywania ruchów dowolnych mimo zachowanego napięcia mięśniowego

 (1.2) zool. znieruchomienie zwierzęcia jako forma reakcji obronnej

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1-2) war. akinezja

Wiktionary


akinezja

akineza;
1. brak zdolności wykonywania ruchów na skutek uszkodzenia obwodowego narządu ruchu;
2. u zwierząt: znieruchomienie będące reakcją obronną; bezruch


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. całkowita niezdolność do wykonywania ruchów, ich spowolnienie lub ograniczenie

 (1.2) zool. nagłe i czasowe znieruchomienie zwierzęcia, stanowiące jego reakcję obronną przed zagrożeniem

Wiktionary

Akinezja, akineza – objaw chorobowy przejawiający się zubożeniem ruchowym lub całkowitym bezruchem. Występuje m.in. u chorych na chorobę Parkinsona. Szczególnie zauważalne jest w akinezji zubożenie ruchów mimicznych twarzy (tzw. „maskowatość twarzy”, amimia). Czasami towarzyszą jej bradylalia (spowolnienie mowy) oraz mikrografia (pisanie małymi literami).

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Najczęściej akinezja występuje w przebiegu choroby Parkinsona, ponieważ wynika z uszkodzenia układu pozapiramidowego.

 (1.2) Oswojenie [zwierząt] wyraża się stopniowym zanikiem reakcji obronnych (zarówno agresji jak i ucieczki czy akinezji).

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) war. akineza; bezruch

 (1.2) war. akineza; bezruch, znieruchomienie

Wiktionary


akira

japońskie imię męskie


SJP.pl

Akira (jap. アキラ) – manga autorstwa Katsuhiro Ōtomo, publikowana w magazynie „Shūkan Young Magazine” wydawnictwa Kōdansha od 20 grudnia 1982 do 25 czerwca 1990.

Na podstawie mangi powstał pełnometrażowy film anime, którego premiera odbyła się w 1988 roku. Ponadto planowany jest aktorski film live action, którego próby jego produkcji podejmowano kilkukrotnie, jednak wciąż nie wiadomo, kiedy powstanie i kiedy odbędzie się jego premiera.

Wikipedia


akita

rasa psa domowego pochodząca z Japonii


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kynol. każda z dwóch ras psów: akita inu i akita amerykańska;

 (1.2) pies jednej z ras akita (1.1)

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Akita – miasto w Japonii w Prefekturze Akita
  • Akita – prefektura w Japonii
  • Akita – dworzec kolejowy
  • akita (akita inu) – japońska rasa psa
  • akita amerykańska – amerykańska rasa psa
  • Masami Akita – japoński kompozytor muzyki noise

Wikipedia


akka

1. rodzaj roślin z rodziny mirtowatych;
2. akka Sellowa - ciepłolubna roślina drzewiasta z rodziny mirtowatych; fejhoa


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto portowe w Izraelu, w Dystrykcie Północnym;

Wiktionary

Ak

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Zespół zabytków Akki jest od 2001 roku umieszczony na liście światowego dziedzictwa UNESCO.

 (1.1) Czytałem o Akce w jakimś starym polskim przewodniku.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. akkański

Wiktionary


akkański

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Akką, dotyczący Akki

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ruszyli oni czym prędzej na północ, uprzednio pożyczywszy siedem tysięcy bizantów akkańskich i tysiąc bizantów jerozolimskich na sfinansowanie kampanii.

 (1.1) Dłoń z pucharkiem wskazała wody przystani akkańskiej, na której unosiło się zaledwie kilka drobnych łodzi rybackich.

 (1.1) Wenecja i Genua prowadziły między sobą niewypowiedzianą wojnę na wyniszczenie o porty Lewantu, zaś szpitalnicy i templariusze od dawna pozostawali w ostrym politycznym sporze o zyski z akkańskiego handlu.

 (1.1) Dwa lata później zdobyta została Akka, stolica kadłubowego Królestwa Akkańskiego, ostatnia już placówka Franków na Bliskim Wschodzie.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Akka ż.

Wiktionary


aklamacja

przyjęcie czegoś jednomyślnie, bez głosowania


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) jednogłośny wybór, uznanie czegoś

 (1.2) daw. obyczajowy powitalny okrzyk ku czci wysoko postawionych osób

Wiktionary

Aklamacja ( acclamatio z ad „do, z” i clamo „wołam”; consensus ordinum „zgoda stanów”) – sposób przyjęcia ustawy lub wniosku w demokratycznych organach władzy ustawodawczej.

Wniosek zostaje przyjęty poprzez aklamację, gdy zostaje zaakceptowany jednomyślnie przez całe zgromadzenie bez organizowania głosowania (może zostać poparty okrzykami lub oklaskami).

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Powtórnie wybrano ją przez aklamację.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌaklãˈmat͡sʲja, AS: aklãmacʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aklamowanie n.

 czas. aklamować ndk.

 przym. aklamacyjny

Wiktionary


aklamacyjny

dotyczący aklamacji


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z aklamacją, dotyczący aklamacji, wyrażony przez aklamację

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aklamacja ż., aklamowanie n.

 czas. aklamować ndk.

Wiktionary


aklamowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) daw. witanie okrzykiem

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aklamacja ż.

 czas. aklamować ndk.

 przym. aklamacyjny

Wiktionary


aklamować

witać, powitać okrzykiem; uznawać, uznać


SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) daw. witać okrzykiem

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aklamacja ż., aklamowanie n.

 przym. aklamacyjny

Wiktionary


aklasowy

nienależący do żadnej klasy społecznej; bezklasowy


SJP.pl


aklimacja

naturalna reakcja organizmu na nietypowe dla niego (np. sztucznie stworzone) warunki


SJP.pl


aklimatyzacja

przystosowywanie, przyzwyczajanie się do panujących warunków


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biol. przystosowanie się organizmów roślinnych i zwierzęcych do nowego środowiska;

 (1.2) przen. przystosowanie się do nowej sytuacji

Wiktionary

Aklimatyzacja – rodzaj adaptacji; spowodowane zmianą miejsca pobytu, zachodzące w naturalnych warunkach, przystosowanie się do nowych dla danego organizmu warunków klimatycznych. W zakres aklimatyzacji wchodzą przystosowania do klimatu, czasu i wysokości. Przystosowanie zachodzące w warunkach laboratoryjnych, do sztucznie wytwarzanych warunków, nazywamy aklimacją.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. aklimatyzowanie n., zaaklimatyzowanie n.

 czas. aklimatyzować ndk., zaaklimatyzować dk.

 przym. aklimatyzacyjny

Wiktionary


aklimatyzacyjny

dotyczący aklimatyzacji


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) biol. związany z aklimatyzacją, dotyczący aklimatyzacji

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aklimatyzacja ż., aklimatyzowanie n.

 czas. aklimatyzować ndk., zaaklimatyzować dk.

Wiktionary


aklimatyzowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) dostosowywanie się do nowych warunków lub sytuacji

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aklimatyzacja ż., zaaklimatyzowanie n.

 czas. aklimatyzować ndk., zaaklimatyzować dk.

 przym. aklimatyzacyjny

Wiktionary


aklimatyzować

1. przystosowywać (rzadziej przystosować) organizm do panujących warunków;
2. aklimatyzować się - o organizmie lub przenośnie o kimś: przyzwyczajać się (rzadziej przyzwyczaić się), przystosowywać się (rzadziej przystosować się) do panujących warunków


SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) biol. przystosowywać organizm do odmiennych warunków otoczenia

czasownik zwrotny niedokonany aklimatyzować się (dk. brak)

 (2.1) biol. o organizmie: przystosowywać się do odmiennych warunków otoczenia

 (2.2) rzad. przen. dostosowywać się do nowej sytuacji

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aklimatyzacja ż., aklimatyzowanie n., zaaklimatyzowanie n.

 czas. zaaklimatyzować dk.

 przym. aklimatyzacyjny

Wiktionary


aklina

linia łącząca na mapie geograficznej miejsca, w których odchylenie igły magnetycznej równe jest zeru


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) geogr. linia łącząca na mapie miejsca, gdzie odchylenie igły magnetycznej równe jest zeru;

Wiktionary

Aklina, inaczej równik magnetyczny – jedna z izoklin, czyli umownych linii na powierzchni Ziemi lub na mapie specjalnej-geofizycznej, łączących punkty o jednakowej inklinacji magnetycznej (o jednakowym nachyleniu magnetycznym); nazwa „aklina” odnosi się do izokliny, dla której inklinacja jest równa 0°.

Wikipedia

Synonimy:

 (1.1) równik magnetyczny

Wiktionary


akme

1. według starożytnych Greków: okres najwyższego rozkwitu władz intelektualnych, przypadający u ludzi mniej więcej czterdziestoletnich, umożliwiający ustalenie przybliżonej daty działalności autorów mniej znanych
2. książkowo: szczyt lub punkt krytyczny czegoś: życia, dziejów, choroby itd.


SJP.pl

Ak

Wikipedia


akmeista

przedstawiciel akmeizmu, poeta tworzący w duchu akmeizmu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) przedstawiciel, zwolennik akmeizmu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Acumen stał się ważnym pojęciem dla rosyjskich akmeistów.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akmeizm mrz.

:: fż. akmeistka ż.

 przym. akmeistyczny

Wiktionary


akmeistka

przedstawicielka akmeizmu, poetka tworząca w duchu akmeizmu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) przedstawicielka, zwolenniczka akmeizmu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akmeizm mrz.

:: fm. akmeista mos.

 przym. akmeistyczny

Wiktionary


akmeistyczny

dotyczący akmeizmu lub akmeistów


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) liter. związany z akmeizmem, dotyczący akmeizmu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akmeista mos., akmeistka ż., akmeizm mrz.

Wiktionary


akmeizm

kierunek w poezji rosyjskiej pierwszej połowy międzywojnia, głoszący odwrót od symbolicznej i mistycznej poezji, nawołujący do ukazywania w utworach piękna realnego świata za pomocą prostego języka


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) liter. przeciwstawiający się symbolizmowi modernistyczny kierunek w poezji i literaturze rosyjskiej przypadający na początek XX wieku;

Wiktionary

Ak

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. akmeista mos., akmeistka ż.

 przym. akmeistyczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) adamizm, klaryzm

Wiktionary


akmolski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Akmołą, dotyczący Akmoły (współcz. Astana)

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Akmoła ż.

Wiktionary


akmon

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) bud. rodzaj bloków betonowych służących do budowy falochronów narzutowych i w ochronie brzegu morskiego

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Brzeg był pokryty akmonami.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈakmɔ̃n, AS: akmõn

Wiktionary


akognitywizm

pogląd etyczny zakładający nieistnienie obiektywnych wartości etycznych i moralnych, uznający je za wynikające z jednostkowego bądź zbiorowego przeświadczenia; nonkognitywizm, antykognitywizm


SJP.pl


akognitywny

→ akognitywizm


SJP.pl

Patrz:

akognitywizm

akolada

klamra łącząca większą ilość pięciolinii w utworach na wiele głosów, instrumentów lub na dwie ręce


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) muz. druk. pionowa linia lub klamra łącząca pięciolinie, na których notuje się partie instrumentów lub głosów jednego utworu wykonywane jednocześnie;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Akolada (muzyka)
  • Akolada (ceremonia)
  • Akolada (masoneria)
  • Akolada (Chór Kameralny „Akolada”)

Wikipedia


akolita

1. kleryk z nadanym czwartym, ostatnim z niższych święceń kapłańskich (mający m.in. prawo do udzielania komunii);
2. dawniej: ministrant biorący udział w uroczystej liturgii;
3. rzadko: przenośnie o czyimś stronniku, popleczniku


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) kośc. osoba, której udzielono posługi akolitatu;

 (1.2) książk. czyjś stronnik, poplecznik, towarzysz

Wiktionary

Akolita (z greckiego "ἀκόλουθος" „akólouthos” – „towarzyszący, idący za kimś” lub "ἀκολουθέω" „akóloutheo” – „iść za kimś, naśladować, towarzyszyć”) – chrześcijanin ustanowiony do pomocy kapłanowi i diakonowi w sprawowaniu liturgii.

Niekiedy, zważywszy na okoliczności, dopuszcza się do służby przy ołtarzu inne osoby świeckie, niebędące ustanowionymi przez władzę kościelną (ministrantów). Wówczas akolitom powierza się troskę o prawidłowe przygotowanie tych osób.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Babcię Józię odwiedził ksiądz z Panem Jezusem, któremu towarzyszył akolita.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌakɔˈlʲita, AS: akolʹita

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akolitat mrz., akolitka ż.

:: fż. akolitka ż.

 przym. akolicki

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) posługujący

Wiktionary


akolitat

obrzęd ustanowienia kogoś akolitą


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) kośc. jedna ze współczesnych posług w Kościele;

 (1.2) kośc. obrzęd ustanowienia akolity

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Prowincjał udzielił posługi akolitatu dwunastu klerykom.

 (1.2) Rodzice przyjechali na akolitat swojego syna.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akolita mos., akolitka ż.

Wiktionary


akolitka

świeca trzymana przez akolitę


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kośc. kobieta pełniąca funkcję pomocniczą przy ołtarzu w czasie liturgii

 (1.2) książk. czyjaś stronniczka, popleczniczka, towarzyszka

 (1.3) kośc. świeca używana w liturgii, trzymana przez akolitów, najczęściej podczas procesji lub uroczystej mszy

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌakɔˈlʲitka, AS: akolʹitka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akolita mos., akolitat mrz.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.3) świeca procesyjna

Wiktionary


akolut

doświadczenie zmysłowe


SJP.pl


akomodacja

1. w fizjologii: przystosowanie się układu optycznego oka do wyraźnego widzenia z danej odległości;
2. w psychologii: doskonalenie natury poznawczej pod wpływem nowych doświadczeń;
3. w językoznawstwie: zmiana brzmienia głoski w wyniku wymowy razem z głoskami ją otaczającymi (np. "w" w "ławka" wymawiane jako "f")


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. dostosowanie się układu optycznego oka do ostrego widzenia

 (1.2) przystosowanie sposobów katechizacji misyjnej do warunków życia ludności nauczanej

 (1.3) dostosowanie warunków oferty zakwaterowania

 (1.4) jęz. formalne podporządkowanie się podrzędnika wymogom nadrzędnika;

 (1.5) psych. zmiana istniejących lub tworzenie nowych struktur poznawczych w celu przystosowania się do nowych warunków środowiska;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • akomodacja oka – nastawność oka,
  • akomodacja magnetyczna – ustalenie stanu ferromagnetyka,
  • akomodacja (psychologia) – dostosowanie struktury poznawczej,
  • akomodacja (religioznawstwo) – dostosowanie nauk religijnych do mentalności odbiorców,
  • akomodacja (turystyka) – dostosowanie warunków oferty zakwaterowania,
  • akomodacja składniowa (gramatyka opisowa) – przystosowanie kategorialne danych wyrazów do innych w zdaniu.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌakɔ̃mɔˈdat͡sʲja, AS: akõmodacʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 czas. akomodować

 rzecz. akomodowanie n.

 przym. akomodacyjny

Wiktionary


akomodacyjność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest akomodacyjne

Wiktionary

Powiązane:

 przym. akomodacyjny

 przysł. akomodacyjnie

Wiktionary


akomodacyjny

dotyczący akomodacji (np. zdolności akomodacyjne oka; zmiany akomodacyjne)


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) biol. psych. zdolny do akomodacji, przystosowania się; polegający na akomodacji, przystosowaniu się

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akomodacyjność ż., akomodacja ż., akomodowanie n., zakomodowanie n.

 czas. akomodować ndk., zakomodować dk.

Wiktionary


akomodowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) fizj. przystosowywanie się układu optycznego oka do wyraźnego widzenia przedmiotów znajdujących się w różnej odległości

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akomodacja ż.

 czas. akomodować

 przym. akomodacyjny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) akomodacja

Wiktionary


akomodować

1. w fizjologii: przystosować, przystosowywać układ optyczny oka do wyraźnego widzenia z danej odległości;
2. w psychologii: udoskonalić, doskonalić naturę poznawczą pod wpływem nowych doświadczeń; 3 w językoznawstwie: zmienić, zmieniać brzmienie głoski w wyniku wymowy razem z głoskami ją otaczającymi (np. "w" w "ławka" wymawiane jako "f")


SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) med. o układzie optycznym oka: przystosowywać się do wyraźnego widzenia z różnej odległości

 (1.2) daw. odpowiadać, zadowalać, przystosowywać

czasownik zwrotny niedokonany akomodować się (dk. brak)

 (2.1) daw. podporządkowywać się, stosować się, harmonizować z czymś

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akomodacja ż., akomodowanie n.

 przym. akomodacyjny

Wiktionary


akompaniament

1. partia instrumentalna w utworze muzycznym, towarzysząca głównej partii wykonywanej przez głos solowy lub zespół; także: wykonywanie takiej partii instrumentalnej;
2. przenośnie o czymś (głównie o dźwiękach) co towarzyszy czemuś


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) muz. instrumentalne tło głównej partii;

 (1.2) muz. wykonywanie akompaniamentu (1.1), towarzyszenie grą soliście lub zespołowi

 (1.3) przen. głosy i dźwięki będące tłem do czegoś

Wiktionary

Akompaniament – partia instrumentalna, która jest tłem wątku melodycznego. Akompaniament to również sposób gry na instrumencie, polegający na budowaniu tła dla partii danego instrumentu solowego lub głosu według schematu (najczęściej poprzez wybijanie rytmu lub dodanie akordów).

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Jest to pieśń na dwa głosy z akompaniamentem muzyki.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌakɔ̃mpãˈɲãmɛ̃nt, AS: akõmpãńãmẽnt

Wiktionary

Powiązane:

 czas. akompaniować

 rzecz. akompaniator, akompaniatorka, akompaniowanie

Wiktionary


akompaniamentowy

przymiotnik

 (1.1) muz. rzad. dotyczący akompaniamentu; służący za akompaniament

Wiktionary


akompaniator

osoba, która akompaniuje (wykonuje, towarzyszącą głównej partii melodycznej, partię instrumentalną)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) muz. wykonawca akompaniamentu

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌakɔ̃mpãˈɲatɔr, AS: akõmpãńator

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akompaniament m., akompaniowanie n.

:: fż. akompaniatorka ż.

 czas. akompaniować ndk.

Wiktionary


akompaniatorka

→ akompaniator


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) muz. wykonawczyni akompaniamentu

Wiktionary

Patrz:

akompaniator

Wymowa:

IPA: ˌakɔ̃mpãɲaˈtɔrka, AS: akõmpãńatorka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akompaniament m., akompaniowanie n.

:: fm. akompaniator m.

 czas. akompaniować

Wiktionary


akompaniowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) muz. wykonywanie akompaniamentu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Akompaniowanie tak nadpobudliwemu wokaliście jest pełne niespodzianek.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌakɔ̃mpãɲɔˈvãɲɛ, AS: akõmpãńovãńe

Wiktionary

Powiązane:

 czas. akompaniować

 rzecz. akompaniament m., akompaniator m., akompaniatorka ż.

Wiktionary


akompaniować

wykonywać, towarzyszącą głównej partii melodycznej, partię instrumentalną


SJP.pl

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) muz. instrumentalnie towarzyszyć głównej partii, wykonywać jej tło

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) …pani Ewelina siedząc przy fortepianie akompaniowała grze słynnego wiolonczelisty…

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌakɔ̃mpãˈɲɔvat͡ɕ, AS: akõmpãńovać

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akompaniator m., akompaniatorka ż., akompaniament m., akompaniowanie n.

Wiktionary


akond

perski duchowny zajmujący się sprawami prawnymi; achund


SJP.pl


akonit

trująca bylina z rodziny jaskrowatych, mająca zastosowanie w farmacji; tojad


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) bot. zob. tojad.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈkɔ̃ɲit, AS: akõńit

Wiktionary


akonitowy

→ akonit


SJP.pl

Patrz:

akonit

akonityna

silnie trujący związek organiczny z grupy alkaloidów występujący w bulwach akonitu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biochem. bardzo silnie trujący związek chemiczny z grupy alkaloidów, występujący głównie w bulwach i liściach tojadu;

Wiktionary

Akonityna – organiczny związek chemiczny, alkaloid o złożonej budowie chemicznej. Jest jedną z najsilniejszych trucizn roślinnych, występuje w liściach, łodygach i korzeniach tojadu mocnego ("Aconitum firmum").

Akonityna łatwo wchłania się przez skórę i błony śluzowe, większe dawki mogą wywołać porażenie ośrodka oddechowego, a podawanie sodu zwiększa toksyczność akonityny. Dawka śmiertelna wynosi około 3 mg akonityny, około 2 gramy surowca roślinnego oraz około 20 ml nalewki.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Nie istnieje swoiste antidotum na zatrucie akonityną, ale przy natychmiastowej opiece przedszpitalnej można próbować ratować pacjenta.

Wiktionary


akonto

zaliczka na poczet należności


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) ekon. zadatek na spłatę z tytułu należności

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Obcinał gaże, zwlekał z rachunkami i lubił płacić akontami, o ile można najmniejszymi.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈkɔ̃ntɔ, AS: akõnto

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) zaliczka ż.

Wiktionary


akor

Akor – biblijna dolina, położona na północny zachód od Jerycha w pobliżu miasta Aj. Współcześnie jest utożsamiana z doliną Al-Bukaja. Według Księgi Jozuego (Joz 7,24–26) w Akor został ukamienowany Akan.

Wikipedia


akord

1. w muzyce: współbrzmienie co najmniej trzech różnych dźwięków;
2. system płacy, w którym (w najprostszej wersji) jest ona uzależniona od wykonanych sztuk a nie od ilości przepracowanego czasu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) muz. równoczesne współbrzmienie co najmniej trzech dźwięków

Wiktionary

Akord – następstwo lub współbrzmienie co najmniej trzech dźwięków o różnej wysokości i nazwie.

Następstwo lub współbrzmienie kilku dźwięków oddalonych o oktawę lub jej wielokrotności nie stanowi akordu. Powoduje jedynie wzmocnienie dźwięku najniższego i wzbogacenie jego barwy.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Na fortepianie akordy gra się zazwyczaj lewą ręką.

 (1.2) Robotnicy niezadowoleni są z akordu, gadają, żeby przywrócić dniówki.

 (1.4) Cyprowy akord buduje się w oparciu o harmonię trzech kluczowych składników: mchu dębowego, labdanum i bergamotki.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈakɔrt, AS: akort

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akordyka ż., akordnik m., akordowiec m.

 przym. akordowy

 przysł. akordowo

Wiktionary


akordeon

instrument muz.; idiofon języczkowy (dęty), rodzaj harmonii ręcznej


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) muz. rodzaj instrumentu muzycznego z grupy aerofonów;

Wiktionary

Ak

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Jacek gra wieczorami na akordeonie i nie daje spać sąsiadom.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌakɔrˈdɛɔ̃n, AS: akordeõn

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akordeonista mos., akordeonistka ż.

:: zdrobn. akordeonik mrz.

 przym. akordeonowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) cyja; symbol. acc; żart. kaloryfer

Wiktionary


akordeonik

zdrobnienie od: akordeon


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od akordeon

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) To nie akordeon, lecz tylko mały akordeonik.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akordeon m.

 przym. akordeonowy

Wiktionary


akordeonista

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) muz. mężczyzna, chłopiec grający na akordeonie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Kupiłam naszemu synowi akordeon, to może zechce zrezygnować ze studiów psychologicznych i zostanie akordeonistą?

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌakɔrdɛɔ̃ˈɲista, AS: akordeõńista

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akordeon m.

:: fż. akordeonistka ż.

 przym. akordeonowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) harmonista

Wiktionary


akordeonistka

→ akordeonista


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) muz. kobieta, dziewczyna grająca na akordeonie

Wiktionary

Patrz:

akordeonista

Przykłady

 (1.1) Wszyscy znają piosenkę o wiolonczelistce, a czy jest też jakaś piosenka o akordeonistce?

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌakɔrdɛɔ̃ˈɲistka, AS: akordeõńistka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akordeon m.

:: fm. akordeonista m.

 przym. akordeonowy

Wiktionary


akordeonowy

związany z akordeonem


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) muz. dotyczący akordeonu, związany z akordeonem

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akordeon m., akordeonista mos., akordeonistka ż., akordeonik mrz.

Wiktionary


akordion

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) daw., dziś gw-pl|Kujawy Zachodnie, Warmia, Mazury, Krajna. akordeon

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) — Jezusie Nazareński! — zawołał Dan — aż mi się zimno zrobiło od tej muzyki.— Zagram wam teraz coś wesołego. // I akordion rozbrzmiał pod jego ręką hucznemi tony.

 (1.1) …A jednak wszystko milknie, doprawdy milknie (…), gdy odezwie się akordion i cała brać ludzka huknie kolędę: „W dzień Bożego Narodzenia — radość wszelkiego stworzenia…”

Wiktionary


akordnik

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) gwara. robotnik pracujący na akord

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akord mrz.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pot. akordowiec

Wiktionary


akordowiec

osoba pracująca na akord


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pracownik pracujący na akord, otrzymujący wynagrodzenie w systemie akordowym

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akord mrz.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) gwara. akordnik

Wiktionary


akordowo

przysłówek

 (1.1) ekon. w sposób akordowy, uzależniony od ilości wykonanej pracy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akord mrz.

 przym. akordowy

Wiktionary


akordowy

1. związany z akordem (w znaczeniu systemu płacy), np. akordowi robotnicy;
2. związany z akordem (w znaczeniu współbrzmienia dźwięków), np. akordowy akompaniament


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) muz. związany z akordami

 (1.2) ekon. związany z pracą na akord (systemem pracy w którym wynagrodzenie zależy od ilości wykonanej pracy)

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akord mrz.

 przysł. akordowo

Wiktionary


akordyka

dział harmonii zajmujący się akordami, ich funkcją i budową


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) muz. dział harmonii badający budowę i łączenie akordów

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akord mrz.

Wiktionary


akordzik

zdrobnienie od akord


SJP.pl


akordzista

środowiskowo: osoba uzależniona od wielu substancji psychoaktywnych; politoksykoman


SJP.pl


akosmizm

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) filoz. pogląd filozoficzny negujący istnienie świata materialnego lub uznający go za iluzoryczny wytwór boga;

Wiktionary

Ak

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Zachowaniu szeregu zmodyfikowanych elementów przedchrześcijańskich sprzyjał niewątpliwie wyraźnie słabszy niż w katolicyzmie akosmizm prawosławia (…).

Wiktionary


akowiec

członek AK (Armii Krajowej); AK-owiec


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) hist. żołnierz Armii Krajowej

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Te lektury dały mi wtedy dość dobre wyobrażenie o tym, czym był sowiecki komunizm, ale duży wpływ miał też na mnie mąż mojej stryjecznej siostry - akowiec z Wileńszczyzny.

Wiktionary

Powiązane:

 skr. AK

 rzecz. AK-owiec mos.

 przym. akowski, AK-owski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) war. AK-owiec

Wiktionary


akowski

przymiotnik od: AK (Armia Krajowa); AK-owski


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) hist. związany z AK, należący do AK (Armii Krajowej)

Wiktionary

Powiązane:

 skr. AK

 rzecz. akowiec mos., AK-owiec mos.

 przym. AK-owski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) AK-owski

Wiktionary


akr

anglosaska jednostka miary powierzchni, wynosząca 4046,86 metrów kwadratowych


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) anglosaska jednostka powierzchni gruntów, równa ok. 4047 m²;

Wiktionary

Akr (ang. "acre") – jednostka miary powierzchni gruntów używana w krajach anglosaskich.

Był to obszar, który mógł zostać zaorany przez pług zaprzęgnięty w parę wołów w ciągu jednego dnia.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Burj Dubai jest centralnym punktem ogromnej inwestycji zajmującej dwa kilometry kwadratowe, która obejmuje kilkanaście hoteli, […], 6 akrów parków, kilkadziesiąt wieżowców mieszkalnych […]

Wiktionary

Wymowa:

IPA: akr̥, AS: akr̦

Wiktionary

Powiązane:

 przym. akrowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) skrót ac

Wiktionary


akra

anglosaska jednostka miary powierzchni, wynosząca 4046,86 metrów kwadratowych


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto, stolica Ghany;

 (1.2) geogr. hist. starożytne miasto na Krymie;

 (1.3) geogr. hist. jerozolimska twierdza Seleucydów w II w. p.n.e. w Jerozolimie;

Wiktionary

Akra ( Accra) – stolica, największe miasto i główny port Ghany, siedziba dystryktu stołecznego, położona nad Zatoką Gwinejską. Największy ośrodek gospodarczy i naukowo-kulturalny kraju. Przemysł głównie spożywczy, drzewny i meblarski.

Razem z miastem Tema i innymi okolicznymi miastami w okolicy, tworzy obszar metropolitalny Wielkiej Akry, który według spisu w 2021 roku obejmuje 5,4 mln mieszkańców.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W Akrze mieszka prawie dwa miliony osób.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈakra, AS: akra

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Akryjczyk mos., Akryjka ż.

 przym. akryjski

Wiktionary


akrania

wada rozwojowa polegająca na całkowitym lub częściowym braku kości czaszki


SJP.pl

Akrania, bezczaszkowie – letalne zaburzenie rozwojowe polegające na niewykształceniu kości pokrywy czaszki. Występuje zazwyczaj razem z anencefalią (bezmózgowiem).

Wikipedia


akrasia

[czytaj: akrasja] brak samokontroli, działanie wbrew własnemu osądowi


SJP.pl


akratofor

zbiornik ciśnieniowy otoczony płaszczem chłodzącym; wykorzystywany w przemyśle spożywczym


SJP.pl


akrecja

spadanie rozproszonej materii na powierzchnie gwiazdy


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) astr. opadanie materii na powierzchnię ciała niebieskiego w wyniku przyciągania grawitacyjnego;

 (1.2) biol. wzrost zachodzący za sprawą zwiększania masy macierzy pozakomórkowej;

 (1.3) geol. rozrost litosfery spowodowany powstawaniem jej nowych kawałków w strefach ryftów

 (1.4) stpol. przyrost

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • akrecja (astronomia)
  • akrecja (biologia)
  • akrecja (finanse)
  • akrecja (geologia)
  • akrecja (meteorologia)
  • akrecja (prawo)

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Ów lot kradzionych towarzyszce gazów otacza kollapsar dyskiem akrecji, olbrzymią płaszczyzną, wielce niezdrową dla wszelkich obiektów, więc i rakiet.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. akrecyjny

Wiktionary


akrecyjny

dotyczący akrecji


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) związany z akrecją, dotyczący akrecji

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Przygotowujący się do pracy singulator musiał się objawiać odległym astronomom fenomenem w rodzaju czarnej dziury, tworząc z zasysanych, długich dżetów krótkookresowy asymetryczny dysk akrecyjny.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akrecja ż.

Wiktionary


akredytacja

1. oficjalne upoważnienie dla dyplomaty (pełnienie obowiązków przy rządzie państwa) lub dziennikarza (pełnienie obowiązków w organizacjach, instytucjach, przy festiwalach, wydarzeniach sportowych itp.);
2. w szkolnictwie wyższym: sprawdzenie poziomu nauczania danej jednostki i wydanie na tej podstawie przez komisję państwową oficjalnego dokumentu, upoważniającego tę jednostkę do nauczania


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) oficjalna zgoda potrzebna dziennikarzom lub dyplomatom do wykonywania swoich zadań w danym miejscu

Wiktionary

Akredytacja (z fr. "accréditer", „upełnomocnić”) – udzielenie pełnomocnictwa.

Ogólnie termin akredytacja oznacza postępowanie, w którym upoważniona jednostka wydaje oświadczenie, że określony podmiot jest kompetentny do wykonywania określonych zadań. Wiąże się to z inspekcją dotyczącą postępowania i jakości usług wykonywanych przez akredytowany podmiot.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Otrzymanie akredytacji zobowiązuje do bezstronnej, obiektywnej obsługi prasowej urzędu prezydenta.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akredytowanie n., akredytowany mos.

 czas. akredytować

 przym. akredytacyjny

Wiktionary


akredytacyjny

dotyczący akredytacji


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) polit. adm. związany z akredytacją, dotyczący akredytacji

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akredytowany mos., akredytacja ż.

 czas. akredytować

 przym. akredytowany

Wiktionary


akredytowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|akredytować.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akredytowany mos., akredytacja ż.

 czas. akredytować

Wiktionary


akredytowany

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) daw. osoba, na imię której wydano akredytywę

forma czasownika.

 (2.1) imiesłów przymiotnikowy bierny od: akredytować

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akredytacja ż., akredytowanie n.

 czas. akredytować dk./ndk.

 przym. akredytacyjny

Wiktionary


akredytować

1. udzielić (udzielać) akredytacji (oficjalne upoważnić dyplomatę lub dziennikarza do pełnienia funkcji w danym miejscu);
2. w szkolnictwie wyższym: dokonać (dokonywać) akredytacji (sprawdzić poziom nauczania danej jednostki i wydać na tej podstawie oficjalny dokument, upoważniający tę jednostkę do nauczania)


SJP.pl

czasownik przechodni dwuaspektowy

 (1.1) udzielać akredytacji

 (1.2) daw. poręczać, potwierdzać

czasownik zwrotny niedokonany lub dokonany akredytować się

 (2.1) dokonywać akredytacji

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Na wybory prezydenckie w Rosji akredytowano około 100 międzynarodowych obserwatorów.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akredytowany mos., akredytacja ż., akredytowanie n.

 przym. akredytacyjny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) upełnomocniać, autoryzować, upoważniać

Wiktionary


akredytywa

1. forma bezgotówkowych rozliczeń, w której bank dłużnika wyodrębnia określoną kwotę z jego środków i wypłaca ją wierzycielowi po spełnieniu przez niego określonych warunków (np. dostarczeniu partii towarów)
2. dokument potwierdzający tę formę rozliczeń


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ekon. forma bezgotówkowych rozliczeń krajowych i zagranicznych realizowanych za pośrednictwem banku, wykorzystywana przy zawieraniu transakcji, którym towarzyszą różne zwiększone ryzyka;

 (1.2) ekon. dokument stwierdzający warunki akredytywy (1.1)

 (1.3) ekon. polecenie wypłaty klientowi określonej sumy w banku

Wiktionary

Akredytywa – forma płatności w rozliczeniach zarówno zagranicznych, jak i w krajowych. Jest ona wykorzystywana przy zawieraniu transakcji, którym towarzyszy różnego rodzaju zwiększone ryzyko (np. związane z kontrahentem, właściwą realizacją kontraktu, jakością produktów, opóźnieniem, brakiem zapłaty), gdyż je redukuje.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Przy zastosowaniu akredytywy niekumulatywnej część plafonu może zostać niewykorzystana, jeśli nie wszystkie nawiązki będą wykorzystane w pełnej wysokości.

Wiktionary


akroamatyczny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) eduk. polegający na słownym przekazywaniu uczniom wiedzy w formie gotowej do przyswojenia

Wiktionary


akrobacja

ćwiczenie sportowe lub cyrkowe wymagające znacznych umiejętności oraz wysokiej sprawności fizycznej


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) widowiskowe ćwiczenie, często niebezpieczne, które wymaga wielkiej sprawności;

 (1.2) zob. akrobatyka.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Widziałeś jakie akrobacje robili ci magicy na swoich motorach?

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akrobatkowate nmos., akrobata mos., akrobatka ż., akrobatyka ż.

 przym. akrobatyczny, akrobacyjny

 przysł. akrobatycznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ewolucja

Wiktionary


akrobacyjny

dotyczący akrobacji


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z akrobacją, dotyczący akrobacji

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akrobacja ż.

Wiktionary


akrobata

1. artysta cyrkowy;
2. wykonawca akrobacji


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) człowiek wykonujący akrobacje, zwykle w cyrku lub sporcie

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) ornit. zob. kuglarz.

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • akrobata – osoba wykonująca akrobacje, ekwilibrysta
  • akrobata (kuglarz) – Terathopius ecaudatus, gatunek ptaka z rodziny jastrzębiowatych (Accipitridae)
  • Akrobata – stalowa rzeźba, autorstwa polskiego artysty Dariusza Fodczuka

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) (…) kilku chybionych akrobatów skacze przez ławki i usiłuje chodzić na rękach, jeden gra na grzebieniu, dwóch rzuca w siebie papierowymi strzałami (…)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌakrɔˈbata, AS: akrobata

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akrobatyka ż., akrobacja ż., akrobatkowate lm nm.

:: fż. akrobatka ż.

 przym. akrobatyczny

 przysł. akrobatycznie

Wiktionary


akrobatka

→ akrobata


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta, która wykonuje akrobacje sportowe lub cyrkowe

 (1.2) zool. nazwa systematyczna|Acrobates|Desmarest|ref=tak., niewielki torbacz z rodziny akrobatkowatych, wyposażony w błonę lotną, zamieszkujący lasy eukaliptusowe na wschodnim wybrzeżu Australii;

Wiktionary

Akrobatka ("Acrobates") – rodzaj ssaków z rodziny akrobatkowatych (Acrobatidae).

Wikipedia

Patrz:

akrobata

Przykłady

 (1.1) Nie była ani tancerką, ani śpiewaczką, lecz popisywała się, jako akrobatka i mimiczka.

 (1.2) Niedawne badania morfologiczne i molekularne ujawniły dwa dobrze zróżnicowane gatunki akrobatek, które w dużym stopniu pokrywają się geograficznie.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akrobacja ż., akrobata mos., akrobatyka ż., akrobatkowate lm nm.

 przym. akrobatyczny

 przysł. akrobatycznie

Wiktionary


akrobatki

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Acrobatidae|Aplin|ref=tak., rodzina nadrzewnych torbaczy z rzędu dwuprzodozębowców;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Akrobatki preferują lasy eukaliptusowe.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akrobatka ż.

Wiktionary


akrobatkowate

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Acrobatidae|K.P. Aplin|ref=tak., rodzina małych torbaczy nadrzewnych z rzędu dwuprzodozębowców;

Wiktionary

Ak

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Wszystkie spośród akrobatkowatych prowadzą nocny tryb życia.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akrobacja ż., akrobata mos., akrobatka ż., akrobatyka ż.

 przym. akrobatyczny

 przysł. akrobatycznie

Wiktionary


akrobatycznie

przysłówek sposobu

 (1.1) na sposób akrobatyczny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Znaki czasu obecnego zaiste inaczej należy tłumaczyć, niż chce mędrkujący sceptycyzm, żonglujący akrobatycznie kulami myśli i czyhający na poklask tłumu!! — — —

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akrobacja ż., akrobata mos., akrobatka ż., akrobatyka ż., akrobatkowate lm nm.

 przym. akrobatyczny

Wiktionary


akrobatyczny

1. związany z akrobatyką (akrobacją);
2. przenośnie: polegający na sprycie i zręczności; cyrkowy, karkołomny


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z akrobatyką, dotyczący akrobatyki

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ogon pomaga również lemurowi utrzymać równowagę w trakcie wykonywania iście akrobatycznych skoków.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akrobatkowate nmos., akrobacja ż., akrobata mos., akrobatka ż., akrobatyka ż.

 przysł. akrobatycznie

Wiktionary


akrobatyka

sztuka cyrkowa lub dziedzina sportu obejmująca wykonywanie akrobacji


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) sport. dziedzina sportu lub sztuki cyrkowej polegająca na wykonywaniu trudnych, pokazowych ćwiczeń gimnastycznych

 (1.2) wyjątkowa zręczność w postępowaniu związanym z ryzykiem

Wiktionary

Akrobatyka (gr. "akrobateo" – „stąpać po krawędzi, wspinać się”, "akra" – „najdalszy”, "bateo" lub "pateo" – „pokrywać”) – ewolucje cielesne o dużym stopniu trudności, które wykraczają poza przeciętne ludzkie umiejętności. Akrobatyka nie stanowi sportu, a określa rodzinę sportów.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. akrobatkowate nmos., akrobacja ż., akrobata mos., akrobatka ż.

 przym. akrobatyczny

 przysł. akrobatycznie

Wiktionary


akrocyjanoza

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. stan niebolesnej sinicy obwodowej, bez zaburzeń czucia

Wiktionary

Akrocyjanoza – niegroźne zaburzenie naczynioworuchowe polegające na stałym zaczerwienieniu palców w wyniku skurczu arterioli skóry, w wyniku czego przepływ krwi przez naczynia włosowate jest zwolniony, a z hemoglobiny uwalnia nadmierna ilość tlenu. Skóra ma zabarwienie sinopurpurowe, jest chłodniejsza. Od objawu Raynauda odróżnia się brakiem charakterystycznej sekwencji objawów i brakiem bolesności. Nie wymaga leczenia.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Akrocyjanoza jest widoczna na obwodowych częściach ciała, takich jak ręce, stopy, palce, nos czy uszy.

Wiktionary


akrodynia

wzmożona pobudliwość nerwowa u dzieci, wywołująca m.in. podwyższone ciśnienie i zaczerwienienie dłoni i nosa


SJP.pl

Akrodynia (Choroba Seltera, Feera i Swifta) – zespół chorobowy wieku wczesnego dzieciństwa, charakteryzujący się wzmożoną pobudliwością nerwową, rozdrażnieniem, apatią i nadmiernym ślinieniem.

Przyczyną tej choroby jest prawdopodobny kontakt małego dziecka ze związkami rtęci (zatrucie rtęcią). Charakterystycznymi objawami wskazującymi na tę chorobę jest zaczerwienienie rąk i nosa, występuje nadmierne pocenie się, ciśnienie w krwi jest podwyższone.

Wikipedia


akrofobia

chorobliwy lęk przed wysokością i spadnięciem; lęk wysokości


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. psych. chorobliwy lęk wysokości;

Wiktionary

Akrofobia, potocznie lęk wysokości ( ἄκρος – szczyt) – lęk przed przebywaniem na dużej wysokości i przed spadnięciem.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Most wiszący kołysze się niebezpiecznie w tę i z powrotem, a dla tych z nas, którzy cierpią na akrofobię, która jest wyrafinowanym słowem na lęk wysokości, poruszanie się w powietrzu na wysokości 15 metrów stanowi pewne wyzwanie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌakrɔˈfɔbʲja, AS: akrofobʹi ̯a

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) lęk wysokości

Wiktionary


akroleina

związek organiczny, najprostszy aldehyd nienasycony


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) chem. trująca, drażniąca ciecz, najprostszy aldehyd nienasycony;

Wiktionary

Akroleina – organiczny związek chemiczny z grupy aldehydów. Najprostszy możliwy aldehyd nienasycony; jak wszystkie tego rodzaju aldehydy, jest stosunkowo nietrwały. Niewielkie ilości kwasu lub zasady powodują jej gwałtowną polimeryzację do poliakroleiny.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. akroleinowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) akrylaldehyd, aldehyd akrylowy, aldehyd allilowy, propenal

Wiktionary


akrolit

w sztuce starożytnej Grecji: posąg wykonany z co najmniej dwóch materiałów


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) szt. staroż. w starożytnej Grecji: posąg wykonany z dwóch materiałów;

Wiktionary

Ak

Wikipedia

Wymowa:

IPA: aˈkrɔlʲit, AS: akrolʹit

Wiktionary


akromegalia

choroba spowodowana nadmierną produkcją hormonu wzrostu przez przysadkę mózgową


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. choroba spowodowana nadmiernym wydzielaniem hormonu wzrostu, występuje u osób dorosłych i powoduje przerost kości i rozrost tkanek miękkich;

Wiktionary

Ak

Wikipedia


akromonogram

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) liter. utwór wierszowany, w którym każdy kolejny wers zaczyna się od litery kończącej wers poprzedni;

Wiktionary

Akromonogram, wiersz akromonograficzny (gr. "ákron" = początek = "monógrammos" = jednoliterowy) – specyficzna odmiana utworu wierszowanego, polegająca na tym, że ostatnia litera danego wersu jest taka sama, jak pierwsza litera wersu następnego.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. akromonograficzny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) wiersz akromonograficzny

Wiktionary


akromonogramatyczny

→ akromonogram


SJP.pl

Patrz:

akromonogram

akron

najbardziej zewnętrzna część głowowa u stawonogów, z obecnymi oczami; płat przedgębowy


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Akron – miasto w stanie Ohio, w hrabstwie Summit, z miastem Canton tworzą drugorzędny zespół miejski opodal Cleveland
  • Akron – miejscowość w stanie Alabama, w hrabstwie Hale
  • Akron – miejscowość w stanie Kolorado, w hrabstwie Washington
  • Akron – miejscowość w stanie Ohio, w hrabstwie Summit
  • Akron – miejscowość w stanie Indiana, w hrabstwie Fulton
  • Akron – miasto w stanie Iowa, w hrabstwie Plymouth
  • Akron – wieś w stanie Michigan, w hrabstwie Tuscola
  • Akron – wieś w stanie Nowy Jork, w hrabstwie Erie
  • Akron – miasto w stanie Pensylwania, w hrabstwie Lancaster
  • Akron (ang. Akron Township) – gmina w stanie Illinois, w hrabstwie Peoria
  • Akron (ang.: Akron Township) – gmina w stanie Michigan, w hrabstwie Tuscola
  • Akron (ang.: Akron Township) – gmina w stanie Minnesota, w hrabstwie Big Stone

Wikipedia


akronim

wyraz utworzony w wyniku skrócenia grupy wyrazów, będących zwykle jakąś nazwą; skrótowiec


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) jęz. skrótowiec;

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈkrɔ̃ɲĩm, AS: akrõńĩm

Wiktionary

Powiązane:

 przym. akronimiczny

Wiktionary


akronimiczny

przymiotnik

 (1.1) przym. od akronim

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌakrɔ̃ɲĩˈmʲit͡ʃnɨ, AS: akrõńĩmʹičny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akronim

Wiktionary


akropetalny

przebiegający od dołu do góry, np. transport wody w roślinie


SJP.pl


akropol

w starożytnej Grecji: część miasta położona na wzgórzu, później ośrodek kultu religijnego


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) hist. w starożytnej Grecji: osiedle, część miasta znajdująca się na wzgórzu, górne miasto

Wiktionary

Zobacz też: Akropolis.

Akropol (gr. ἀκρόπολις "akrópolis", od ἄκρος "akros" ‘najwyższy’, ‘skrajny’ i πόλις "pólis" ‘miasto’) – w starożytnej Grecji osiedle[], miasto lub jego część znajdująca się na wysokim wzgórzu, cytadela z pałacami i świątyniami.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Od ponad roku mieszkam w Atenach, w mieszkaniu z widokiem na akropol.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈkrɔpɔl, AS: akropol

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Akropol m., Akropolis ż.

 przym. akropolski

Wiktionary


akropoli

forma rzeczownika.

 (1.1) D. plural|akropol.

Wiktionary


akropolis

w starożytnej Grecji: położona na wzgórzu część miasta; akropol


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Akropolis – starogreckie miasto
  • Akropolis – nazwa miasta Ar w okresie rzymskim
  • Akropolis – tytuł dramatu Stanisława Wyspiańskiego
  • Akropolis (spektakl Teatru Laboratorium) – tytuł spektaklu w reżyserii Jerzego Grotowskiego

Wikipedia


akropolski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Akropolem, dotyczący Akropolu (wzgórza ateńskiego)

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Sokrates, którego w celi przecież licznie odwiedzano, siedział na pewno w tej z korytarzem. Kiedy spoglądał przez kraty, miał przed sobą akropolskie wzgórze, a na nim Partenon.

 (1.1) Wrażenia, jakich doznaje się na widok innych ruin, są tylko słabszem (=słabszym) odbiciem tych myśli i uczuć, które rodzą się w duszy na widok zabytków akropolskich sic..

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Akropol mrz., akropol mrz.

Wiktionary


akrosom

swoista odmiana lizosomu, powłoka okrywająca główkę plemnika


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) biol. pęcherzyk znajdujący się na przedniej części główki plemnika, zawierający enzymy trawienne, umożliwiający plemnikowi wniknięcie do komórki jajowej

Wiktionary

Ni

Wikipedia

Powiązane:

 przym. akrosomalny

Wiktionary


akrosomalny

ciąg procesów doprowadzający do połączenia plemnika i komórki jajowej i powstania zygoty


SJP.pl


akrostych

wiersz, w którym pierwsze litery wersów tworzą wyraz lub zdanie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) liter. utwór wierszowany, w którym początkowe litery lub słowa wersów albo zwrotek tworzą wyraz bądź zdanie;

Wiktionary

Ak

Wikipedia


akrostychowy

→ akrostych


SJP.pl

Patrz:

akrostych

akroter

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zob. akroterion.

Wiktionary


akroterion

ozdoba umieszczana na wierzchołku dachu lub w jego narożnikach; naszczytnik


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) archit. dekoracyjny element na szczycie i krańcach frontonu wykonany z terakoty, kamienia lub brązu

Wiktionary

Ak

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W narożnikach frontonu umieszczono akroteriony w kształcie palmet.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) naszczytnik

Wiktionary


akroterium

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) zob. akroterion.

Wiktionary


akrotiri

terytorium zależne Wielkiej Brytanii, położone na Cyprze


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Akrotiri – wieś na Cyprze, podlegająca pod administrację dystryktu Limassol, położona w obszarze brytyjskiego terytorium Akrotiri
  • Akrotiri − starożytne miasto na greckiej wyspie Santoryn
  • Półwysep Akrotiri – półwysep w północno-zachodniej części Krety
  • Akrotiri − brytyjska baza wojskowa w południowej części Cypru.
  • Akrotiri i Dhekelia
  • Baza lotnicza Akrotiri – baza lotnicza brytyjskich Królewskich Sił Powietrznych umiejscowiona w Akrotiri
  • Zatoka Akrotiri − zatoka u południowych wybrzeży Cypru na Morzu Śródziemnym

Wikipedia


akrotomofilia

dewiacja seksualna polegająca na pociągu do osób bez kończyn lub ich części


SJP.pl

Ak

Wikipedia


akrybia

dokładność, staranność w pracy nad tekstem


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) dokładność, sumienność w wykonaniu, w szczególności w odniesieniu do prac filologicznych

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) dokładność, pedanteria, pedantyczność, pedantyzm, rzetelność, skrupulatność, staranność, sumienność; przest. akuratność

Wiktionary


akrychina

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) chem. farm. związek organiczny, żółty, gorzki proszek, stosowany jako środek przeciwmalaryczny i przeciwrobaczy

Wiktionary


akrydyna

związek organiczny, występujący w smole pogazowej


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biochem. organiczny związek chemiczny z grupy heterocyklicznych związków aromatycznych, o strukturze podobnej do antracenu, ale z atomem azotu w jednym z pierścieni

Wiktionary

Akrydyna, dibenzopirydyna – heterocykliczny, trójpierścieniowy, organiczny związek chemiczny o szkielecie węglowym antracenu, zawierający heteroatom azotu. Występuje w smole pogazowej, w postaci czystej tworzy krystaliczne igły. Używana jest do produkcji barwników (np. oranżu akrydyny) i leków (np. rywanolu) oraz w analizie chemicznej i jako wskaźnik fluorescencyjny. Jest szkodliwa, wywołuje podrażnienia błon śluzowych i egzemy.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Pochodne akrydyny wiążą się z kwasami nukleinowymi.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. akrydynowy

Wiktionary


akrydynowy

związany z akrydyną


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) chem. związany z akrydyną

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akrydyna ż.

Wiktionary


akryjczyk

mieszkaniec Akry


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pl-reforma2026|Akryjczyk. (mieszkaniec Akry)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈkrɨjt͡ʃɨk, AS: akryi ̯čyk

Wiktionary


akryjka

mieszkanka Akry


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pl-reforma2026|Akryjka. (mieszkanka Akry)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈkrɨjka, AS: akryi ̯ka

Wiktionary


akryjski

→ Akra (stolica Ghany)


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) odnoszący się do Akry, stolicy Ghany

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈkrɨjsʲci, AS: akryi ̯sʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Akra ż., Akryjczyk mos., Akryjka ż.

Wiktionary


akryl

tworzywo sztuczne, bezbarwna, przezroczysta masa plastyczna


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) pot. żywica poliakrylowa

 (1.2) pot. szkło akrylowe

 (1.3) farba na bazie akrylu (1.1) stosowana w budownictwie, poligrafii i plastykaastyce;

 (1.4) szt. technika malarska wykorzystująca farby akrylowe;

 (1.5) szt. praca plastycznyastyczna wykonana w technice wykorzystującej farby akrylowe

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • farba akrylowa
  • malarstwo akrylowe
  • szkło akrylowe
  • taśma akrylowa
  • włókna akrylowe

Wikipedia

Synonimy:

 (1.2) pleksiglas, pleksi, pleksa

Wiktionary


akrylamid

organiczny związek chemiczny, amid kwasu akrylowego; akryloamid


SJP.pl

Akrylamid, akryloamid, – organiczny związek chemiczny, amid kwasu akrylowego. Stosowany m.in. jako monomer przy produkcji poliakrylamidu.

Akrylamid tworzy się w reakcji pomiędzy aminokwasami (szczególnie silnie z asparaginą) i cukrami redukującymi w wyniku tzw. reakcji Maillarda. Może powstawać już w temperaturze 120 °C, optimum to 140–180 °C. Akrylamid przyczynia się do występowania m.in. nowotworów przewodu pokarmowego oraz uszkadza układ nerwowy (jest neurotoksyną).

Wikipedia


akrylan

ester kwasu akrylowego


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. sól lub ester kwasu akrylowego (CH₂=CH–COOH), powstające w wyniku reakcji tego kwasu z zasadą (sól) lub alkoholem (ester)

Wiktionary


akrylanowy

→ akrylan


SJP.pl

Patrz:

akrylan

akrylany

ester kwasu akrylowego


SJP.pl

Akrylany (lub niepoprawnie z angielskiego "akrylaty") – sole lub estry kwasu akrylowego o wzorze ogólnym CH2=CHCOOR (gdzie R – reszta organiczna lub dowolny kation). Zawierają grupę winylową (-HC=CH2), w której dwa atomy węgla połączone podwójnym wiązaniem są jednocześnie związane z grupą karboksylową. Akrylany i metakrylany (pochodne kwasu metakrylowego, (CH2=C(CH3)COOH) łatwo tworzą polimery (poliakrylany) ze względu na dużą aktywność wiązania podwójnego.

Wikipedia


akryloamid

organiczny związek chemiczny, amid kwasu akrylowego; akrylamid


SJP.pl


akrylonitryl

związek chemiczny (nitryl kwasu akrylowego), jeden z podstawowych surowców w przemyśle tworzyw sztucznych


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. organiczny związek chemiczny, nitryl kwasu akrylowego, cyjanek winylu, bezbarwna ciecz trująca o nieprzyjemnym zapachu;

Wiktionary

Akrylonitryl – organiczny związek chemiczny z grupy nitryli, stosowany głównie jako monomer do syntezy poliakrylonitrylu, jego kopolimerów oraz jako ważny substrat w wielu innych syntezach organicznych.

W temperaturze pokojowej jest to ruchliwa, lotna, bezbarwna lub żółta ciecz, o przykrym, duszącym zapachu.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. akrylonitrylowy

Wiktionary


akrylonitrylowy

przymiotnik od: akrylonitryl


SJP.pl


akrylować

pokrywać akrylem


SJP.pl


akrylowy

zawierający akryl lub wykonany z akrylu


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) chem. zawierający akryl, wykonany z akrylu

Wiktionary


aks

skrótowiec

 (1.1) = sport. Akademicki Klub Sportowy

Wiktionary

Aks (hindi: अक्स, tłumaczenie: „Zarzut”) – bollywoodzki thriller wyreżyserowany w 2001 przez debiutanta Rakeysh Omprakash Mehra, później autora "Rang De Basanti". W rolach głównych Amitabh Bachchan i Manoj Bajpai.

W filmie można spotkać wątki z hollywoodzkich filmów "" (z Tomem Cruise’em), "Fallen" (z Denzelem Washingtonem) i "Face/Off" (z Johnem Travoltą i Nicolasem Cage’em).

Wikipedia


aksa

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. techn. oś

Wiktionary


aksamicik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od aksamit

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aksamit m.

 czas. aksamicić się

Wiktionary


aksamit

ceniona, miękka, jedwabna tkanina, po jednej stronie mająca gęsty, błyszczący meszek


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) włók. tkanina bawełniana z krótką okrywą włosową z jedwabnych, wełnianych lub bawełnianych nici;

Wiktionary

Aksamit (dawn. "oksamit", łac. "examitum"")" – tkanina bawełniana z krótką okrywą włosową (bawełnianą, jedwabną lub wełnianą) uzyskiwana przez wprowadzenie między nitki osnowy i wątku dodatkowych nitek runowych w formie pętelek, które pozostawiono nierozcięte (aksamit pętelkowy) lub rozcinano (aksamit strzyżony). Produkuje się też aksamity, w których stosuje się obie te techniki. Aksamit należy do grupy tkanin z okrywą włókienną, zwanych pluszami.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Obok stał barakowóz obity w środku czerwonym aksamitem, ozdobiony dodatkowo przymocowanym na suficie ogromnym lustrem w złoconych ramach.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈksãmʲit, AS: aksãmʹit

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aksamitka ż., aksamitek m., aksamitnik m., aksamitowiec ż., aksamitność ż., aksamicik mrz.

 przym. aksamitny

 przysł. aksamitnie

 czas. aksamicić się, wyaksamitnić

Wiktionary


aksamitek

jednoroczna roślina kwiatowa z rodziny astrowatych, uprawiana jako roślina ozdobna; aksamitka


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) bot. zob. aksamitka.

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) zool. nazwa systematyczna|Clubiona|ref=tak., pająk osiadły z rodziny nazwa systematyczna|Drassidae.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aksamit mrz., aksamitka ż., aksamicenie n.

 czas. aksamicić się

 przym. aksamitny, aksamitkowy

 przysł. aksamitnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) aksamitka, śmierdziuszek

Wiktionary


aksamitka

1. jednoroczna roślina kwiatowa z rodziny astrowatych, uprawiana jako roślina ozdobna; aksamitek;
2. wstążka z aksamitu;
3. krowiak aksamitka - grzyb jadalny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) wstążeczka z aksamitu, najczęściej noszona pod szyją;

 (1.2) bot. nazwa systematyczna|Tagetes|ref=tak., kwitnąca roślina ozdobna;

 (1.3) mykol. rodzaj grzyba; zob. ponurnik aksamitny.

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • aksamitka – rodzaj roślin
  • aksamitka – wstążka z aksamitu
  • Aksamitka – szczyt w Pieninach
  • Aksamitka – jaskinia w Pieninach

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Gdyby wiedział, jaki los czeka babcię Leosię, tę wyniosłą damę w pienistym żabocie i czarnej aksamitce na szyi, może nie rozpaczałby aż tak po śmierci swojej matki, umierała bowiem we własnym łóżku, pod czułą opieką synów i Lucy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌaksãˈmʲitka, AS: aksãmʹitka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aksamit m., aksamitek m., aksamitnik m., aksamitowiec ż., aksamitność ż.

 przym. aksamitny

 przysł. aksamitnie

 czas. aksamicić się

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) pot. śmierdziuszek

 (1.3) krowia warga, krowi łeb, mięsicha, pieczaryca, pieczeń, psi łeb, świnka czarnokutnerowata, krowiak aksamitka, krowiak aksamitny, świnka kutnerowata, gwoździak czarnokutnerowaty, gwoździak kutnerowaty, ponurnik aksamitny

Wiktionary


aksamitkówka

aksamitkówka złota - gatunek grzybów z rodziny pieczarkowatych


SJP.pl


aksamitnie

przysłówek

 (1.1) od: aksamitny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Cesia przymknęła powieki i wywołała przed oczami duszy wizję brodacza, który trzyma ją w ramionach, pytając aksamitnie: „Dlaczego? Dlaczego?!”

Wiktionary

Powiązane:

 czas. aksamicić się

 rzecz. aksamitek mzw./mrz., aksamit mrz., aksamitka ż.

 przym. aksamitny

Wiktionary


aksamitnik

rodzaj małego ptaka z rzędu wróblowych


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) daw. rzemieślnik obijający meble itp. aksamitem i innymi tkaninami

Wiktionary

Powiązane:

 czas. aksamicić się

 rzecz. aksamit mrz., aksamitka ż.

 przym. aksamitny

Wiktionary


aksamitnikowate

o cechach aksamitnikowatych (rodzina pająków)


SJP.pl

Aksamitnikowate (Clubionidae) – rodzina pająków z grupy Araneomorphae, należąca do kladu Entelegynae, liczy 15 rodzajów obejmujących 639 gatunków, występujących niemal na całym świecie; w Polsce stwierdzono obecność 27 gatunków.

Wikipedia


aksamitnikowaty

o cechach aksamitnikowatych (rodzina pająków)


SJP.pl


aksamitność

→ aksamitny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co aksamitne

Wiktionary

Patrz:

aksamitny

Powiązane:

 czas. aksamicić się

 rzecz. aksamit mrz., aksamitka ż.

 przym. aksamitny

Wiktionary


aksamitny

1. zrobiony z aksamitu (np. aksamitny obrus);
2. mający cechy aksamitu: miękki i gładki (np. aksamitny głos)


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) wykonany z aksamitu

przymiotnik jakościowy

 (2.1) przen. gładki, miękki, delikatny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Kupiłam aksamitną kapę na tapczan.

 (2.1) Budyń ma aksamitny smak.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌaksãˈmʲitnɨ, AS: aksãmʹitny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aksamit m., aksamitka ż., aksamitek m., aksamitnik m., aksamitowiec ż., aksamitność ż.

 przysł. aksamitnie

 czas. aksamicić się

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) gw. Górny Śląsk zamtowy

 (2.1) delikatny, jedwabny, miły w dotyku, puszysty

Wiktionary


aksamitowiec

roślina z rodziny marantowatych, występująca w Ameryce Południowej i Wschodnich Indiach


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) bot. nazwa systematyczna|Maranta|ref=tak., roślina z rodziny marantowatych (nazwa systematyczna|Marantaceae|ref=tak.), rosnąca w południowej Ameryce i we wschodnich Indiach

Wiktionary

Powiązane:

 czas. aksamicić się

 rzecz. aksamit mrz., aksamitka ż.

 przym. aksamitny

Wiktionary


aksel

skok w łyżwiarstwie figurowym; axel


SJP.pl


akselbant

wojskowy, galowy sznur naramienny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) wojsk. gruby, pleciony sznur ozdobny, w niektórych armiach noszony na prawym ramieniu przy mundurze oficerskim (generalskim) lub galowym;

Wiktionary

Akselbant (niem. "Achsel" – „dół pachowy”, "Band" – „taśma”), sznur galowy – ozdobny pleciony sznur naramienny, będący częścią stroju, głównie wojskowego. Noszone przy mundurze galowym jako odznaka początkowo członków straży przybocznej i świty (najwcześniej spotykane we Francji – od XVII wieku), następnie używane przez generałów, oficerów sztabu generalnego, adiutantów i żandarmerię. Z czasem pojawiły się we wszystkich armiach europejskich.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Wśród zgromadzonych tu i tam widoczne były mundury i akselbanty.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈksɛlbãnt, AS: akselbãnt

Wiktionary


aksenia

w biologii: bierna odporność roślin na czynniki patogenne


SJP.pl

Aksenia – bierna odporność roślin na patogeny, jest odpornością konstytutywną, czyli istniejącą niezależnie od kontaktu z patogenem. Formą aksenii są przystosowania anatomiczno-morfologiczne zapewniające barierę przed wniknięciem czynników chorobotwórczych. Barierami takimi są kutykula lub woskowy nalot pokrywający liście oraz nieliczne i małe aparaty szparkowe. Aksenia obejmuje także przystosowania fizjologiczno-chemiczne istniejące w roślinie przez cały czas.

Wikipedia


aksentowicz

nazwisko


SJP.pl


akseroftol

witamina A, w organizmie zwierzęcym powstaje w wątrobie z prowitaminy A (karotenu); retinol


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) biochem. farm. aktywna postać witaminy A, niezbędna do prawidłowego widzenia, ważna również dla zdrowia skóry i błon śluzowych oraz potrzebna do wielu innych procesów w ustroju

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) retinol

Wiktionary


aksionow

nazwisko


SJP.pl


aksis

ssak z rodziny jeleniowatych; czytal


SJP.pl

Aksis ("Axis") – rodzaj ssaków z podrodziny jeleni (Cervinae) w obrębie rodziny jeleniowatych (Cervidae).

Wikipedia


aksjalność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest aksjalne

Wiktionary

Powiązane:

 przym. aksjalny

 przysł. aksjalnie

Wiktionary


aksjalny

położony w górnej części czegoś, na górnym końcu


SJP.pl


aksjarchizm

pogląd filozoficzny, który zakłada, że wartości regulują lub wyjaśniają naturalny porządek rzeczy i który upatruje w moralności przyczyny przebiegu wszelkich zdarzeń


SJP.pl


aksjolog

specjalista w dziedzinie aksjologii


SJP.pl


aksjologia

nauka o wartościach


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nauk. nauka o wartościach;

 (1.2) filoz. konkretny system wartości

Wiktionary

Aksjologia ( αξιοs – godny, cenny + "λογοs" – nauka) – nauka o wartościach; "filozofia wartości".

Wikipedia

Przykłady

 (1.2) Zdaniem Trybunału Konstytucyjnego konstytucyjna ochrona prywatności stanowi jeden z podstawowych elementów aksjologii demokratycznego państwa prawnego.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌaksʲjɔˈlɔɟja, AS: aksʹi ̯oloǵi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 przym. aksjologiczny

 przysł. aksjologicznie

Wiktionary


aksjologicznie

przysłówek sposobu

 (1.1) z punktu widzenia aksjologii; w odniesieniu do wartości

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Aksjologicznie rzecz biorąc, wolność ma większe znaczenie niż porządek.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aksjologiczność ż., aksjologia ż.

 przym. aksjologiczny

Wiktionary


aksjologiczność

cecha kogoś lub czegoś powiązanego z systemem wartości


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest aksjologiczne; cecha tych, którzy są aksjologiczni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. aksjologiczny

 przysł. aksjologicznie

Wiktionary


aksjologiczny

dotyczący aksjologii, wynikający z aksjologii; także: nacechowany pod względem wartości, wartościujący (np. kategorie aksjologiczne)


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) filoz. związany z aksjologią, dotyczący aksjologii

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aksjologia ż., aksjologiczność ż.

 przysł. aksjologicznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) kategoria aksjologiczna • system aksjologiczny

Wiktionary


aksjologizacja

proces, w którym coś zaczyna podlegać wartościowaniu


SJP.pl


aksjoma

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) daw. zob. aksjomat.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) współcz. aksjomat

Wiktionary


aksjomacik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od aksjomat

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) To nie aksjomat, lecz tylko mały aksjomacik.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aksjomat m.

Wiktionary


aksjomat

pewnik;
1. twierdzenie uważane za oczywiste, niepodważalne, niewymagające dowodów; dogmat;
2. w logice: założenie przyjmowane bez dowodu w systemie dedukcyjnym


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) mat. log. element aksjomatyki, czyli tak wybranego zestawu twierdzeń, że na ich bazie daje się wyprowadzić wszystkie pozostałe twierdzenia danej teorii matematycznej;

 (1.2) przen. uznana prawda

Wiktionary

Aksjomat, postulat, pewnik (gr. ἀξίωμα "axíōma", godność, pewność, oczywistość) – jedno z podstawowych pojęć logiki matematycznej. Od czasów Euklidesa uznawano, że aksjomaty to zdania przyjmowane za prawdziwe, których nie dowodzi się w obrębie danej teorii matematycznej.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Geometria euklidesowa formułowana jest jako zbiór aksjomatów (pewników). Każde inne jej twierdzenie musi z tych aksjomatów wynikać.

 (1.2) Jeśli myjesz głowę, pierzesz lub babrzesz się w pianie z ludwika, można przypuszczać, że w ośmiu przypadkach na dziesięć trzeba będzie odebrać mokrymi rękami wrażliwą na wilgoć komórkę. Taki przykład powinni dopisać w wikipedii pod słownikowym hasłem „aksjomat”.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: akˈsʲjɔ̃mat, AS: aksʹi ̯õmat

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aksjomatyka ż., aksjomatyzacja ż.

:: zdrobn. aksjomacik mrz.

 czas. aksjomatyzować

 przym. aksjomatyczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pewnik

Wiktionary


aksjomatycznie

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób oczywisty, przyjęty bez dowodu; opierając się na podstawowych założeniach, od których wszystko inne wynika

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W teorii liczb aksjomatycznie definiuje się własności działań arytmetycznych.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. aksjomatyczny

Wiktionary


aksjomatyczny

przyjęty z założenia jako pewnik; oczywisty


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) oparty na aksjomatach

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Warunki formalne, które muszą być spełnione przez system aksjomatyczny.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌaksʲjɔ̃maˈtɨt͡ʃnɨ, AS: aksʹi ̯õmatyčny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aksjomat m., aksjomatyzacja ż.

 przysł. aksjomatycznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niezaprzeczalny, bezsporny

Wiktionary


aksjomatyka

ogół aksjomatów danej dziedziny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) log. układ aksjomatów, z którego można wyprowadzić wszystkie twierdzenia danej nauki lub teorii

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Na skrajnym zakwestionowaniu demokracji opiera się autorytet, w imię którego 2+2=4 (…) staje się prawdą dla siedmiolatka, zanim jeszcze pozna on aksjomatykę algebry.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aksjomat mrz.

Wiktionary


aksjomatyzacja

ujęcie twierdzeń w jakiejś nauce w spójny system aksjomatów


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) postępowanie mające na celu przedstawienie danej teorii w postaci systemu aksjomatów

 (1.2) efekt aksjomatyzacji (1.1)

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aksjomat mrz.

 przym. aksjomatyczny

Wiktionary


aksjometr

przyrząd do nawigacji na statku, wskazujący położenie steru w stosunku do płaszczyzny symetrii okrętu


SJP.pl

Aksjometr – przyrząd pokazujący w stopniach wychylenie płetwy sterowej w stosunku do osi symetrii jednostki pływającej.

Wikipedia


aksjon

hipotetyczna cząstka subatomowa


SJP.pl

Aksjon – hipotetyczna cząstka subatomowa zaproponowana w teorii Peccei–Quinn w 1977, żeby wyjaśnić zachowanie symetrii CP w oddziaływaniach silnych, czyli m.in. brak obserwowalnego momentu dipolowego neutronu. Nie mają ładunku elektrycznego ani spinu.

Podobnie jak neutrina, aksjony nie mogą być obserwowane bezpośrednio. Jeżeli cząstki te istnieją, będzie można je zaobserwować dzięki specjalnemu zjawisku, mianowicie efektowi Primakoffa.

Wikipedia


akski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) stpol. z Akwizgranu, akwizgrański

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈaksʲci, AS: aksʹḱi

Wiktionary


aksoida

powierzchnia zakreślana w przestrzeni przez oś obrotu poruszającego się ciała sztywnego


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mech. powierzchnia utworzona przez zbiór wszystkich chwilowych osi obrotu bryły sztywnej wykonującej ruch dowolny

Wiktionary


aksolema

Aksolema – cienka błona komórkowa otaczająca neuryt (akson).

Wikipedia


aksolotl

larwa płazów ogoniastych


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) zool. forma larwalna niektórych płazów zdolna do rozmnażania płciowego

Wiktionary

Aksolotl (nah. "āxōlōtl "[aːˈʃoːloːt͡ɬ] (l. poj.) lub "āxōlōmeh" [aːˈʃoːloːmeʔ] (l. mn) – neoteniczna, wodna forma niektórych płazów ogoniastych z rodzaju "Ambystoma" w obrębie rodziny ambystomowatych (Ambystomatidae).

 "Osobny artykuł: Ambystoma meksykańska."

Wikipedia

Wymowa:

IPA: aˈksɔlɔtl̥, AS: aksolotl̦

Wiktionary


aksometr

przyrząd okulistyczny do pomiaru osi oka; osiomierz


SJP.pl


akson

wypustka komórki nerwowej służąca do przewodzenia impulsów; neuryt; włókno osiowe


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) biol. nitkowate przedłużenie komórki nerwowej;

Wiktionary

Akson, włókno nerwowe, neuryt, włókno osiowe, wypustka osiowa – element neuronu odpowiedzialny za przekazywanie informacji z ciała komórki do kolejnych neuronów lub komórek efektorowych (mięśniowych, gruczołowych). Może być okryty osłonką. Jest z reguły dłuższy od dendrytów i, w odróżnieniu od nich, w komórce występuje pojedynczo (choć może być rozgałęziony).

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Akson zaczyna się tzw. wzgórkiem aksonowym.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈaksɔ̃n, AS: aksõn

Wiktionary

Powiązane:

 przym. aksonowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) neuryt

Wiktionary


aksonema

część rdzenna rzęsek i wici


SJP.pl

Aksonema – kompleks 9 par mikrotubul obwodowych oraz jednej pary centralnej, stanowiący aparat ruchowy rzęsek i wici (ruch odbywa się dzięki przesuwaniu się dyneiny wzdłuż mikrotubul).

Wikipedia


aksonometr

przyrząd do wykonywania rzutów równoległych na płaszczyznę


SJP.pl


aksonometria

sposób przedstawiania figur przestrzennych na płaszczyźnie (tzw. rzutni aksonometrycznej) dowolnie ustawionej względem układu osi współrzędnych przestrzennych; rzutowanie równoległe; perspektywa równoległa


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rodzaj rzutu równoległego, odwzorowanie przestrzeni na płaszczyznę z wykorzystaniem prostokątnego układu osi

Wiktionary

Aksonometria (gr. "akson" + "metreo") – rodzaj rzutu równoległego, odwzorowanie przestrzeni na płaszczyznę z wykorzystaniem prostokątnego układu osi. Cechą odróżniającą aksonometrię od innych rodzajów rzutu równoległego jest dążenie do zachowania prawdziwych wymiarów rzutowanych obiektów przynajmniej w jednym, wybranym kierunku. Niektóre rodzaje aksonometrii pozwalają również zachować wielkości kątów, równoległych do obranej płaszczyzny.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Ten rysunek trzeba narysować w aksonometrii.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌaksɔ̃nɔ̃ˈmɛtrʲja, AS: aksõnõmetrʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 przym. aksonometryczny

Wiktionary


aksonometryczny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) mat. geom. związany z aksonometrią, dotyczący aksonometrii

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aksonometria ż.

Wiktionary


aksonowy

przymiotnik od: akson


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) anat. dotyczący aksonu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akson mrz.

Wiktionary


aksopodia

nibynóżki (kurczliwe wypustki ciała) u niektórych pierwotniaków


SJP.pl


aksopodium

typ nibynóżki u niektórych pierwotniaków


SJP.pl


aksostyl

osiowa, przechodząca przez całe ciało wiciowców organella oporowa


SJP.pl


aksu

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Chinach, w Regionie Autonomicznym Sinciang-Ujgur, nad rzeką Aksu He;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Aksu – miasto w Chinach
  • Aksu – prefektura w Chinach, w regionie autonomicznym Sinciang
  • Aksu – miasto w Kazachstanie, obwód pawłodarski
  • Aksu – osiedle typu miejskiego w Kazachstanie, obwód akmolski
  • Aksu – wieś w Kazachstanie, obwód południowokazachstański
  • Aksu – rzeka w Kazachstanie
  • Aksu – rzeka w Turcji
  • Aksu (Oqsuv) – rzeka w Uzbekistanie
  • Aksu – rzeka w Chinach
  • Aksu – pasmo w górach Ałtaju
  • Aksu – góra w paśmie Aksu (5355 m n.p.m.)

Wikipedia


aksum

1. starożytne królestwo położone w północnej części dzisiejszej Etiopii i Erytrei;
2. miasto w północnej Etiopii


SJP.pl

Ak

Wikipedia


aksumski

→ Aksum


SJP.pl

Patrz:

Aksum

aksynit

minerał, borokrzemian wapnia, manganu, magnezu i żelaza


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) miner. minerał z gromady krzemianów;

Wiktionary

Aksynit – rzadki minerał z gromady krzemianów.

Nazwa pochodzi od greckiego słowa "„axe”" – topór (ze względu na formę kryształów).

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Skład chemiczny aksynitu jest bardzo zmienny.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈksɨ̃ɲit, AS: aksỹńit

Wiktionary


aksynomancja

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ezot. wróżba z rozżarzonego topora

Wiktionary


akt

1. działanie, czyn;
2. część utworu scenicznego;
3. przedstawienie nagiej postaci ludzkiej w malarstwie, rzeźbie lub fotografice;
4. różnie rozumiane pojęcie filozoficzne


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) książk. czyn, działanie

 (1.2) teatr. część sztuki teatralnej;

 (1.3) szt. fot. zdjęcie lub obraz nagiej modelki lub modela;

 (1.4) urz. praw. urzędowy lub prawny dokument

 (1.5) oficjalna uroczystość towarzysząca ważnemu zdarzeniu

Wiktionary

Akt ( actus „czyn, działanie” od ago, agere „czynić, działać, robić”) – przedstawienie nagiego ciała ludzkiego w sztuce, zazwyczaj wykonane w oparciu o studium z żywego modela. Akt jest jednym z najważniejszych tematów malarskich i fotograficznych w dziejach sztuki, oraz podstawowym tematem rzeźby. Akt może pojawić się jako samodzielny temat bądź jako część większej kompozycji. Jest uważany za podstawę artystycznego wykształcenia.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Marek podniósł rękę i uderzył go w akcie rozpaczy.

 (1.2) W trzecim akcie nowej sztuki teatralnej główny bohater umiera.

 (1.3) Artysta maluje akt młodej dziewczyny.

 (1.4) Informacje na ten temat znajdują się w akcie notarialnym.

 (1.5) Podczas aktu wodowania statku cały czas lało jak z cebra.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: akt, AS: akt

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aktówka ż.

:: zdrobn. akcik m.

 przym. aktowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) poczynanie, posunięcie, gest, przejaw

 (1.5) ceremonia, uroczystość, obrzęd, obchód

Wiktionary


akta

dokument urzędowy, prawny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zbiór dokumentów lub ksiąg zawierających zapisy urzędowe

 (1.2) uczn. dziennik szkolny

 (1.3) uczn. papierosy

Wiktionary

Akta – grupa dokumentów o podobnej treści (Akta sprawy) złączona w jeden ciąg w celu łatwiejszego ich przechowywania.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Cały czas trwają przesłuchania świadków i badania przejętych akt - zaznaczył prokurator.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈakta, AS: akta

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) dokumentacja

Wiktionary


aktant

1. w gramatyce narracyjnej: wzór postaci działającej w utworze;
2. wykonawca jakiejś czynności; agens


SJP.pl


aktau

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Kazachstanie, administracyjne centrum obwodu mangystauskiego;

Wiktionary

Aktau (kaz. Ақтау, "Aqtaw", w latach 1964–1991 Szewczenko) – miasto obwodowe w zachodnim Kazachstanie, na półwyspie Mangystau i zarazem stolica obwodu mangystauskiego, port nad Morzem Kaspijskim.

Powstało w 1961 roku w związku z odkryciem na półwyspie Mangystau bogatych złóż ropy naftowej i gazu; połączony rurociągiem naftowym z pobliskimi ośrodkami eksploatacji ropy naftowej – Uzeń i Żetybaj. W 2018 podpisano tutaj Konwencję o Statusie Prawnym Morza Kaspijskiego.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. aktauski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) hist. Szewczenko (1964-1991)

Wiktionary


akteon

w mitologii greckiej: myśliwy beocki


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Akteon – poemat Antoniego Langego
  • Akteon (Actéon) – opera (pastorale) Marc-Antoine'a Charpentiera
  • Akteon – w mitologii greckiej myśliwy beocki, syn Aristajosa
  • Akteon – w mitologii greckiej syn Melissosa
  • karłątek akteon – gatunek motyla z rodziny powszelatkowatych
  • akteon – rodzaj mięczaków z rzędu okrytoskrzelnych
  • Akteon – uzbrojenie ochronne
  • Actaeon
  • Diana i Akteon

Wikipedia


aktinidia

drzewiaste pnącze z rodziny aktinidiowatych, na ogół dwupienne, uprawiane dla soczystych owoców, rosnące w Azji


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) bot. azjatyckie pnącze o jadalnych owocach kiwi;

Wiktionary

Aktinidia ("Actinidia") – rodzaj pnączy z rodziny aktinidiowatych. Obejmuje ok. 55, 60 lub 75 gatunków. Występują w Azji wschodniej i południowej, od Japonii po Indonezję, z największym zróżnicowaniem w Chinach (44 gatunki są endemitami tego kraju). Rosną zwykle w lasach i zaroślach.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌaktʲĩˈɲidʲja, AS: aktʹĩńidʹi ̯a

Wiktionary


aktinidiowate

rodzina pnączy z rzędu wrzosowców, niektóre gatunki uprawiane dla smacznych owoców inne jako rośliny ozdobne


SJP.pl

Ak

Wikipedia


aktinidiowaty

o cechach aktinidiowatych (rodzina roślin)


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) bot. o cechach roślin z rodziny aktinidiowatych

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aktinidiowate nmos.

Wiktionary


aktinotrocha

pływająca larwa należąca do czułkowców


SJP.pl

Aktinotrocha, aktinotrochula (gr. "aktís" – promień, "trochós" – koło) – wolno żyjąca, wydłużona larwa trochoforopodobna kryzelnic (Phoronida). W górnej części o kształcie parasola znajduje się płytka apikalna i czułki. Obecność czułków na episferze odróżnia aktinotrochę od trochofory. Dolna część ciała larwy zakończona jest wieńcem rzęsek służących jej do pływania.

Wikipedia


aktinula

planktoniczna larwa występująca w cyklu rozwojowym niektórych stułbiopławów, przypominająca budową polipa; aktynula


SJP.pl


aktiubiński

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Aktiubińskiem, dotyczący Aktiubińska

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Aktiubińsk mrz.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) aktobski

Wiktionary


aktl.

skrót od: aktualizacja (czytany jako cały, odmienny wyraz)


SJP.pl


aktobe

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Kazachstanie, administracyjne centrum obwodu aktobskiego;

Wiktionary

Aktobe, Aktiubińsk ( Ақтөбе, "Aktöbe"; Актобе, "Aktobie") – miasto obwodowe, największe w zachodniej części Kazachstanu, leży nad rzeką Ilek. Ośrodek administracyjny obwodu aktobskiego. Miasto zostało założone w 1869 roku.

Rozwinęło się tutaj hutnictwo żelaza i chromu, przemysł maszynowy, chemiczny i lekki.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1)O tytuł mistrza kraju walczą jednak drużyny z innych miast – Aktobe, Toboł Kostanaj i FK Astana.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. aktobski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) hist. Aktiubińsk (do 1999)

Wiktionary


aktobski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Aktobe, dotyczący Aktobe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Aktobe n.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) aktiubiński

Wiktionary


aktograf

aparat rejestrujący ruch ciała


SJP.pl


aktogram

zapis aktywności ruchowej organizmu zarejestrowany przez aktograf


SJP.pl

Aktogram – wykres aktywności osobowej organizmu w określonym czasie. Przedstawiony jest najczęściej w 24-godzinnym układzie dobowym.

Wikipedia


aktomiozyna

kompleks dwóch białek: aktyny i miozyny; aktynomiozyna


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biochem. powstający w wyniku skurczu mięśnia kompleks dwóch białek: aktyny i miozyny;

Wiktionary

Aktomiozyna – nierozpuszczalny w wodzie kompleks dwóch białek: aktyny i miozyny. Powstaje w czasie skurczu mięśnia, jest zaliczana do białek kurczliwych. Jest enzymem rozkładającym ATP.

Wikipedia


akton

zespół włókien o jednakowym przebiegu i funkcji


SJP.pl


aktor

1. artysta sceniczny, estradowy lub filmowy;
2. przenośnie: uczestnik jakiegoś wydarzenia, sprawca


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba, która gra rolę w teatrze lub w filmie;

 (1.2) stpol. powód (w sądzie)

Wiktionary

Aktor (z āctor, od agere „działać”) – osoba odgrywająca za pomocą szczególnego zachowania, technik cielesnych i głosowych rolę w serialu, w teatrze i w filmie. Od zwykłego człowieka odróżnia go ze strony samego aktora świadomość gry, ze strony widzów – szczególny sposób traktowania osoby jako aktora. Wobec widza istnieje na sposób dwoisty, jako odtwarzana postać, w którą się tymczasowo wciela, i zarazem jako żywy człowiek, posiadający własną rzeczywistą tożsamość i biografię.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Ten aktor użycza głosu w serialach animowanych.

 (1.1) Wszyscy młodzi aktorzy w tym filmie są amatorami.

 (1.1) Poczta wydaje serię znaczków ze znanymi norweskimi aktorami.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈaktɔr, AS: aktor

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aktorstwo n., aktorzyna m.

:: fż. aktorka ż.

 czas. aktorzyć

 przym. aktorski

 przysł. aktorsko

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) artysta, artysta dramatyczny, człowiek teatru/filmu, histrion

Wiktionary


aktorat

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) daw. praw. wpis sprawy, sprawa wpisana do rejestru sądowego

 (1.2) daw. praw. koszty sprawy sądowej

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Woźny albo jenerał (…) roznosił pozwy, ogłaszał intromisje, robił wizje, przywoływał aktoraty etc.

Wiktionary


aktoreczka

zdrobnienie od: aktorka


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. zdrobn. od: aktorka

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌaktɔˈrɛt͡ʃka, AS: aktorečka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aktorka ż.

Wiktionary


aktorka

1. kobieta grająca rolę na scenie teatralnej, w filmie, w słuchowiskach radiowych i przedstawieniach telewizyjnych;
2. uczestniczka jakiegoś wydarzenia


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) film. teatr. kobieta, która w teatrze lub na filmie udaje jakąś postać, bohatera

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Kto zdobył wczoraj nagrodę dla najlepszej aktorki drugoplanowej?

Wiktionary

Wymowa:

IPA: akˈtɔrka, AS: aktorka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aktoreczka ż., aktorzyna mos., aktorstwo n.

:: fm. aktor mos.

 czas. aktorzyć ndk.

 przym. aktorski

 przysł. aktorsko

Wiktionary


aktornik

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) reg-pl|Poznań. aktor

Wiktionary


aktorować

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) daw. zachowywać się jak aktor; grać, udawać

Wiktionary


aktorski

przymiotnik od: aktor


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący aktorów lub aktorstwa

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ukończyłem trzyletni kurs w szkole aktorskiej w Rzymie.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aktorstwo n., aktor m., aktorka ż., aktorzenie n.

 czas. aktorzyć ndk.

 przysł. aktorsko

Wiktionary


aktorsko

przysłówek

 (1.1) od: aktorski

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aktor mos., aktorka ż.

 przym. aktorski

Wiktionary


aktorstwo

1. zawód aktora;
2. potocznie: ogół aktorów;
3. udawanie czegoś, sztuczne zachowanie się


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) sztuka aktorska, zawód aktorski, powołanie aktorskie

 (1.2) ogół aktorów

 (1.3) nieszczere, sztuczne zachowanie; udawanie, hipokryzja

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aktorzenie n., aktor mos., aktorka ż.

 czas. aktorzyć

 przym. aktorski

Wiktionary


aktorszczyzna

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pogard. przesadna, nienaturalna albo słaba gra aktorska

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Cała jego rola to czysta aktorszczyzna.

Wiktionary


aktorus

środowiskowo: doświadczony aktor


SJP.pl


aktorzenie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|aktorzyć.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aktorstwo n., aktor m., aktorka ż.

 czas. aktorzyć

 przym. aktorski

Wiktionary


aktorzyca

pogardliwie: aktorka; aktorzyna, aktoreczka


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pogard. aktorka przedstawiona w sposób nacechowany

Wiktionary


aktorzyk

pogardliwie i z przekąsem o aktorze, zwłaszcza słabym


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) zdrobn. od aktor

Wiktionary


aktorzyna

(r. męski) lekceważąco: marny aktor


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pot. lekcew. z politowaniem lub lekceważeniem o aktorze, zwłaszcza kiepskim

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Gość, który to czyta, chyba nawet nie jest najmarniejszym nawet aktorzyną.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌaktɔˈʒɨ̃na, AS: aktožỹna

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aktor m., aktorka ż.

 czas. aktorzyć

Wiktionary


aktorzysko

zgrubienie od: aktor


SJP.pl


aktorzyć

potocznie:
1. udawać, symulować coś, np. faul;
2. grać w filmie, przedstawieniu


SJP.pl

czasownik niedokonany

 (1.1) pot. udawać, symulować coś

 (1.2) pot. grać w filmie, przedstawieniu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Po zdobyciu gola jakoś przestali aktorzyć, boleści im minęły…

Wiktionary

Wymowa:

IPA: akˈtɔʒɨt͡ɕ, AS: aktožyć

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aktor m., aktorka ż., aktorzyna m., aktorstwo n., aktorzenie n.

 przym. aktorski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) symulować

Wiktionary


aktotwórca

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) praw. adm. osoba fizyczna lub osoba prawna (urząd, przedsiębiorstwo, organizacja itp.), która wytwarza i gromadzi akta;

Wiktionary

Aktotwórca – urząd, instytucja, przedsiębiorstwo, organizacja, osoba fizyczna itp., która w wyniku swojej działalności wytwarza i gromadzi akta.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. aktotwórczy

 przysł. aktotwórczo

Wiktionary


aktotwórczy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z tworzeniem akt, dotyczący tworzenia akt

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aktotwórca m.

 przysł. aktotwórczo

Wiktionary


aktowy

przymiotnik od: akt (zwykle: dokument lub dzieło przedstawiające nagą postać)


SJP.pl


aktualia

rzeczy współczesne, bieżące lub informacje o nich; aktualności (częściej)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) książk. wydarzenia, sprawy, rzeczy aktualne

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌaktuˈwalʲja, AS: aktuu̯alʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. aktualnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) aktualności

Wiktionary


aktualista

zwolennik doktryny filozoficznej usiłującej wyprowadzić świat rzeczy z samego aktu, z czystego stawania się


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) zwolennik aktualizmu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aktualizm mrz.

 przym. aktualistyczny

Wiktionary


aktualistyczny

→ aktualizm


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) filoz. związany z aktualizmem, dotyczący aktualizmu

Wiktionary

Patrz:

aktualizm

Powiązane:

 rzecz. aktualizm mrz., aktualista mos., aktualistka ż.

Wiktionary


aktualizacja

czynienie czegoś aktualnym, odpowiadającym nowym realiom


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) czynienie czegoś aktualnym, uwspółcześnienie, modernizacja

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Aktualizacja danych następuje w naszym systemie co godzinę.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌaktuwalʲiˈzat͡sʲja, AS: aktuu̯alʹizacʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aktualizm m., aktualność ż., uaktualnianie n., zaktualizowanie n., aktualizowanie n.

 czas. aktualizować ndk., zdezaktualizować dk.

 przym. aktualny

 przysł. aktualnie

Wiktionary


aktualizacyjny

→ aktualizacja


SJP.pl

Patrz:

aktualizacja

aktualizator

program do aktualizacji oprogramowania


SJP.pl


aktualizm

w geologii: kierunek zajmujący się wyjaśnianiem zjawisk zachodzących w odległej przeszłości na podstawie obserwacji podobnych zjawisk zachodzących obecnie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) geol. zasada, według której procesy zachodzące dziś na Ziemi działały także w przeszłości

 (1.2) filoz. doktryna uznająca akt (stawanie się, działanie) za pierwotną zasadę bytu

 (1.3) psych. kierunek w XIX-wiecznej psychologii ograniczający przedmiot badań do opisu aktów psychicznych i treści świadomości

Wiktionary

Ak

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. aktualista mos., aktualizacja ż.

 przym. aktualistyczny

 czas. aktualizować

Wiktionary


aktualizowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|aktualizować.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. zaktualizowanie n., aktualność ż., aktualizacja ż., uaktualnianie n., uaktualnienie n.

 czas. aktualizować ndk., zaktualizować dk., uaktualniać ndk., uaktualnić dk.

 przym. aktualny, aktualizacyjny

 przysł. aktualnie

Wiktionary


aktualizować

1. czynić aktualnym, dostosowywać do współczesności; uaktualniać, uwspółcześniać, modernizować, unowocześniać;
2. aktualizować się - w filozofii: przechodzić od stanu potencjalnego do istnienia realnego


SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany

 (1.1) czynić aktualnym

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Planiści zapotrzebowania materiałowego aktualizują plan priorytetów w obliczu zmieniających się zamówień sprzedaży i terminów.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aktualizm m., zaktualizowanie n., aktualność ż., aktualizacja ż., dezaktualizacja ż., uaktualnianie n., uaktualnienie n., aktualizowanie n.

 czas. zaktualizować dk., dezaktualizować ndk., zdezaktualizować dk., uaktualniać ndk., uaktualnić dk.

 przym. aktualny, aktualizacyjny

 przysł. aktualnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) uaktualniać, odnawiać, uwspółcześniać, modernizować

Wiktionary


aktualnie

przysłówek czasu

 (1.1) obecnie, w tej chwili, teraz

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Europejczyk, jak pisze Merton, zwykle spekuluje na podstawie materiałów z długich okresów historycznych, podczas gdy Amerykanin bada fakty aktualnie występujące.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌaktuˈwalʲɲɛ, AS: aktuu̯alʹńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aktualizacja ż., aktualia nmos., aktualności nmos., aktualność ż., aktualizowanie n., zaktualizowanie n., uaktualnianie n.

 czas. aktualizować ndk., zaktualizować dk.

 przym. aktualny

Wiktionary


aktualniej

stopień wyższy od przysłówka: aktualnie


SJP.pl


aktualniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: aktualny; bardziej aktualny


SJP.pl


aktualności

aktualne wydarzenia lub informacje o nich; aktualia (rzadziej)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) telewizyjny lub radiowy, zwykle cykliczny, program informacyjny

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. aktualnie

Wiktionary


aktualność

bycie aktualnym


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) bycie zgodnym ze stanem obecnym

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌaktuˈwalnɔɕt͡ɕ, AS: aktuu̯alność

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aktualizacja ż., aktualizowanie n., zaktualizowanie n., uaktualnianie n.

 czas. aktualizować

 przym. aktualny, aktualizacyjny

 przysł. aktualnie

Wiktionary


aktualny

dotyczący tego, co się dzieje obecnie, ważny w czasie obecnym (np. aktualny temat, aktualne informacje)


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) dotyczący teraźniejszości

 (1.2) zachowujący ważność w danej chwili

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) Pańskie zaświadczenie nie jest już aktualne.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌaktuˈwalnɨ, AS: aktuu̯alny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aktualizacja ż., aktualność ż., uaktualnianie n., zaktualizowanie n., aktualizowanie n.

 czas. aktualizować

 przysł. aktualnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) teraźniejszy, świeży

 (1.2) ważny (obowiązujący)

Wiktionary


aktuarialny

związany z ubezpieczaniem, ubezpieczeniami


SJP.pl


aktuariat

1. urząd aktuariusza;
2. wyznaczanie wielkości świadczeń, składek oraz odszkodowań ubezpieczeniowych;
3. ludzie zajmujący się wyznaczaniem wielkości świadczeń, składek oraz odszkodowań ubezpieczeniowych


SJP.pl


aktuariusz

1. pracownik firmy ubezpieczeniowej; ekspert ubezpieczeniowy;
2. dawniej: urzędnik opiekujący się aktami sądowymi; pisarz sądowy


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) ekon. specjalista z zakresu matematyki finansowej, obliczania ryzyka oraz wyceny projektów finansowych;

Wiktionary

Nie mylić z: akcjonariusz.

Aktuariusz – profesjonalista z dziedziny obliczania ryzyka oraz wartości bieżącej projektów finansowych, w szczególności długoterminowych lub obarczonych ryzykiem. Tradycyjnie profesja aktuariusza związana jest z branżą ubezpieczeń, reasekuracji oraz planów emerytalnych (w Polsce: wycena rezerw na świadczenia pracownicze).

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W Polsce jest tylko 180 aktuariuszy, ich zarobki sięgają 15 000 zł.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aktuariat mrz.

:: fż. aktuariuszka ż.

 przym. aktuarialny

 przysł. aktuarialnie

Wiktionary


aktuariuszka

→ aktuariusz


SJP.pl

Patrz:

aktuariusz

aktyn

bardzo rzadki, promieniotwórczy pierwiastek chemiczny o symbolu Ac


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. radioaktywny pierwiastek chemiczny o symbolu Ac i liczbie atomowej 89;

Wiktionary

Na tę stronę wskazuje „Ac”. Zobacz też: AC lub.ac.

Aktyn (Ac, actinium) – nietrwały pierwiastek chemiczny zaliczany do aktynowców lub skandowców.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Jakie właściwości chemiczne ma aktyn?

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈaktɨ̃n, AS: aktỹn

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aktynowiec m.

 temsłow. aktyno-

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) symbol. Ac

Wiktionary


aktyna

białko kurczliwe włókien mięśniowych


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biochem. biol. wielofunkcyjne białko, które jest jednym z kluczowych elementów cytoszkieletu w komórkach eukariotycznych

Wiktionary

Aktyna – kurczliwe białko budujące filamenty cienkie miofibryli oraz mikrofilamenty. Wraz z miozyną tworzy aktomiozynę. Występuje w dwóch postaciach:

Aktyna występuje w cytoplazmie praktycznie wszystkich komórek eukariotycznych, gdzie jest elementem cytoszkieletu, biorącym udział m.in. utrzymywaniu (i zmianach) kształtu oraz ruchach komórki, a także w jądrze komórkowym (aktyna jądrowa).

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W komórkach mięśniowych aktyna współpracuje z miozyną, tworząc struktury umożliwiające skurcze mięśni.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. aktynowy

 temsłow. aktyno-

Wiktionary


aktyniczność

stopień oddziaływania światła na światłoczułe materiały fotograficzne


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) fiz. chem. biol. zdolność promieniowania do wywoływania reakcji fotochemicznych

Wiktionary

Powiązane:

 przym. aktyniczny

Wiktionary


aktyniczny

aktyniczne światło o zakresie długości fal (barw) odpowiadających barwoczułości materiału fotograficznego i powodujące dzięki temu naświetlenie


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) fiz. dotyczący widma słonecznego i wywołujący reakcje chemiczne

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aktyniczność ż.

Wiktionary


aktyno-

temat słowotwórczy

 (1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z promieniem, promieniowaniem, promieniotwórczością

Wiktionary

Wymowa:

IPA: akˈtɨ̃nɔ, AS: aktỹno

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aktyn m., aktyna ż.

 przym. aktynowy

Wiktionary


aktynograf

aktynometr zaopatrzony w urządzenie samopiszące


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) techn. przyrząd służący do pomiaru i rejestracji zmian natężenia promieniowania słonecznego

Wiktionary


aktynolit

minerał z grupy amfiboli, krzemian wapnia, magnezu i żelaza


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) daw. miner. nazwa minerałów tremolit i ferroaktynolit;

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌaktɨ̃ˈnɔlʲit, AS: aktỹnolʹit

Wiktionary

Powiązane:

 przym. aktynolitowy

Wiktionary


aktynolitowy

→ aktynolit


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) miner. dotyczący aktynolitu (Ca₂(Mg,Fe)₅Si₈O₂₂(OH)₂)

Wiktionary

Patrz:

aktynolit

Powiązane:

 (1.1) aktynolit mrz.

Wiktionary


aktynolog

specjalista w dziedzinie aktynologii


SJP.pl


aktynologia

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nauk. fiz. nauka o działaniu promieni świetlnych

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W aktynologii bada się np. jak promieniowanie ultrafioletowe przyspiesza blaknięcie farb i tkanin.

Wiktionary


aktynometr

przyrząd do pomiaru promieniowania słonecznego


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) fiz. techn. przyrząd służący do dokładnego mierzenia promieniowania słonecznego

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌaktɨ̃ˈnɔ̃mɛtr̥, AS: aktỹnõmetr̦

Wiktionary

Powiązane:

 przym. aktynometryczny

 rzecz. aktynometria

Wiktionary


aktynometria

nauka zajmująca się pomiarami promieniowania Słońca, Ziemi i atmosfery


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nauk. fiz. dział nauki zajmujący się pomiarami promieniowania w atmosferze ziemskiej

Wiktionary

Aktynometria – nauka o promieniowaniu Słońca, Ziemi i atmosfery. Zajmuje się pomiarami promieniowania bezpośredniego, rozproszonego i pochłoniętego w atmosferze, a także wyznaczaniem promieniowania efektywnego oraz bilansu promieniowania Ziemi i atmosfery.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Aktynometria ma zastosowanie w meteorologii, klimatologii, fotometrii, a także w rolnictwie.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aktynometr mrz.

 przym. aktynometryczny

Wiktionary


aktynometryczny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) fiz. związany z aktynometrią lub aktynometrem, dotyczący aktynometrii lub aktynometru

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aktynometria ż., aktynometr mrz.

Wiktionary


aktynomikoza

choroba zakaźna ludzi i zwierząt, wywołana przez promieniowca Actinomyces bovis; promienica


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. zob. promienica.

Wiktionary


aktynomiozyna

kompleks dwóch białek: aktyny i miozyny; aktomiozyna


SJP.pl


aktynomycyna

antybiotyk hamujący podział komórki, stosowany w chemioterapii nowotworów; cytostatyk


SJP.pl


aktynon

naturalny promieniotwórczy izotop radonu, powstający przy rozpadzie aktynu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. radon-219, naturalnie występujący izotop radonu o symbolu An powstający na skutek radioaktywnego rozpadu aktynu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Promieniotwórczość naturalna wywołana jest przez pierwiastki promieniotwórcze, będące stałymi składnikami atmosfery (np. radon, toron i aktynon), skorupy ziemskiej i wody (np. uran, tor i potas) oraz promieniowanie kosmiczne.

Wiktionary


aktynostela

typ walca osiowego charakteryzujący się gwiaździstym układem tkanek przewodzących


SJP.pl


aktynoterapia

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. naświetlanie lampami leczniczymi; światłolecznictwo za pomocą sztucznych źródeł (np. lampą kwarcową UV czy lampą na podczerwień sollux)

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nowoczesna aktynoterapia UV może poprawić stan pacjentów z łuszczycą.

Wiktionary


aktynowce

grupa 14 pierwiastków chemicznych wydzielonych z układu okresowego: tor, protaktyn, uran, neptun, pluton, ameryk, kiur, berkel, kaliforn, einstein, ferm, mendelew, nobel i lorens


SJP.pl

Aktynowce – grupa pierwiastków chemicznych wydzielona z układu okresowego. Ich nieoficjalny wspólny symbol to An.

Grupa ta liczy 15 metali: aktyn, tor, protaktyn, uran, neptun, pluton, ameryk, kiur, berkel, kaliforn, einstein, ferm, mendelew, nobel, lorens.

Wikipedia


aktynowiec

każdy z pierwiastków z rodziny aktynowców: tor, protaktyn, uran, neptun, pluton, ameryk, kiur, berkel, kaliforn, einstein, ferm, mendelew, nobel lub lorens


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. radioaktywny metal z grupy pierwiastków chemicznych ósmego okresu, w najczęstszym rozumieniu o liczbach atomowych od 83 (aktynu) do 103 (lorensu);

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Tor jest radioaktywnym aktynowcem odkrytym w 1828 roku przez szwedzkiego chemika — Jönsa Jakoba Berzeliusa, stąd też jego nazwa pochodząca od nordyckiego boga burzy i piorunów — Thora.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aktyn mrz.

Wiktionary


aktynowy

przymiotnik od: aktyn


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) dotyczący aktynu

Wiktionary

Powiązane:

 (1.1) aktyn m.

Wiktionary


aktyntasza

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. aktówka

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Hefty mogesz nosić w aktyntaszy.

Wiktionary


aktynula

planktoniczna larwa występująca w cyklu rozwojowym niektórych stułbiopławów, przypominająca budową polipa; aktinula


SJP.pl


aktyw

aktywna grupa członków organizacji lub partii


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) najbardziej wartościowa, aktywna grupa w obrębie organizacji

 (1.2) hist. w PRL-u: członkowie władz PZPR wszelkich szczebli, a w szerszym znaczeniu także członkowie sprzymierzonych z PZPR stronnictw i związków zawodowych;

 (1.3) hist. eufem. w PRL-u: członek doraźnie powoływanych bojówek partyjnych służących do rozpędzania protestów

Wiktionary

Aktyw (łac. "activus" – czynny) – określenie odnoszące się do członków danej organizacji, wykazujących się największą aktywnością.

W okresie PRL termin ten stosowano w nowomowie politycznej w następujących znaczeniach:

Wikipedia

Powiązane:

 przym. aktywny

Wiktionary


aktywa

1. ekonomia: środki gospodarcze (m.in. nieruchomości, towary) gotowe do dyspozycji w danym momencie przez jednostkę gospodarczą będącą w ich posiadaniu;
2. przenośnie: mocne strony kogoś lub czegoś


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) księg. kontrolowane przez jednostkę gospodarczą zasoby majątkowe o wiarygodnie określonej wartości, które użyte spowodują wpływ do jednostki korzyści ekonomicznych;

Wiktionary

Aktywa (z łac. "activus" ‘czynny’ od "actus" ‘czyn’, "actum" ‘rzecz zrobiona’ od "ago, agere" ‘prowadzić; czynić; działać’) – kontrolowane przez jednostkę gospodarczą zasoby majątkowe o wiarygodnie określonej wartości, uzyskane w wyniku przeszłych zdarzeń, które spowodują w przyszłości wpływ do jednostki korzyści ekonomicznych. Jeśli zasób majątkowy nie spełnia któregoś z powyższych kryteriów, nie może być ujęty w bilansie.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Uczyniła to w imię jakiegoś libertariańskiego konstruktu ideologicznego, który sprawdzoną metodę izolacji toksycznych aktywów każe nazywać równią pochyłą prowadzącą do socjalizmu.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. aktywny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) środki gospodarcze, stan czynny majątku

Wiktionary


aktywacja

1. w chemii i fizyce: wzmaganie działania jakiegoś procesu, mechanizmu, organizmu;
2. w telekomunikacji: przyłączenie telefonu do odpowiedniej sieci, rozpoczynające i gwarantujące jego działanie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) chem. fiz. wzmaganie działania jakiegoś procesu, mechanizmu, organizmu

 (1.2) techn. przyłączenie telefonu do odpowiedniej sieci, rozpoczynające i gwarantujące jego działanie

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • aktywacja jądra
    • aktywacja neutronowa
  • aktywacja – pojęcie z dziedziny kinetyki reakcji
  • aktywacja powierzchni
    • aktywacja folii z tworzyw sztucznych
  • aktywacja aminokwasu
  • aktywacja jaja
  • aktywacja systemu

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌaktɨˈvat͡sʲja, AS: aktyvacʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aktywowanie n., aktywator m., aktywność ż.

 czas. aktywować ndk.

 przym. aktywacyjny

Wiktionary


aktywacyjność

→ aktywacyjny


SJP.pl

Patrz:

aktywacyjny

aktywacyjny

dotyczący aktywacji (np. analiza aktywacyjna, usługi aktywacyjne)


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z aktywacją, dotyczący aktywacji, służący do aktywacji

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ważne zastosowanie w przemyśle znalazła analiza aktywacyjna, metoda, która pozwala wykryć zanieczyszczenia chemiczne kontrolowanego materiału efektywniej, niż przy zastosowaniu konwencjonalnej analizy chemicznej.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aktywacja ż., aktywowanie n., aktywator mrz.

 czas. aktywować ndk.

Wiktionary


aktywator

1. substancja przyspieszająca pewną reakcję po zmieszaniu jej z katalizatorem; promotor;
2. w informatyce: program komputerowy uwierzytelniający wpisywany numer seryjny, zapobiegający piractwu komputerowemu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) coś, co uruchamia, przyspiesza albo wzmacnia działanie jakiegoś procesu, reakcji chemicznej czy urządzenia

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • aktywator (chemia), inaczej promotor – substancja, która po dodaniu do katalizatora znacznie zwiększa szybkość reakcji (zobacz też aktywator enzymatyczny)
  • aktywator (fiz.) – substancja wprowadzana w śladowych ilościach do siatki krystalicznej luminoforu w celu zwiększenia jego luminescencji
  • aktywator (genetyka)
  • aktywator (elektronika)

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Jony metali mogą być aktywatorami enzymów.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aktywowanie n., aktywacja ż.

 przym. aktywacyjny

 czas. aktywować

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) inicjator, czynnik aktywujący

Wiktionary


aktywista

członek organizacji, partii itp. mocno zaangażowany w jej działalność


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) bardzo czynny członek organizacji walczący w imię określonych praw lub przekonań

 (1.2) hist. zwolennik kierunku polityki polskiej okresu pierwszej wojny światowej, dążącego do współpracy z okupującymi Niemcami i Austro-Węgrami

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Od lat, część naukowców i aktywistów praw zwierząt stara się o przyznanie naczelnym podstawowych praw – do życia i wolności oraz wprowadzenia zakazu tortur wobec naszych najbliższych krewnych.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌaktɨˈvʲista, AS: aktyvʹista

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aktywizm m., aktywizacja ż., aktywność ż.

:: fż. aktywistka ż.

 czas. aktywizować ndk.

 przym. aktywistyczny, aktywny, aktywistowski

 przysł. aktywnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) działacz

Wiktionary


aktywistka

→ aktywista


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) fż. od: aktywista

Wiktionary

Patrz:

aktywista

Przykłady

 (1.1) Znana ukraińska piosenkarka i aktywistka Rusłana Łyżyczko przyjechała do Polski, by wczoraj wziąć udział w programie „Świat się kręci” i opowiedzieć, co tak naprawdę dzieje się w jej ojczyźnie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌaktɨˈvʲistka, AS: aktyvʹistka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aktywizm m.

:: fm. aktywista m.

 przysł. aktywnie

 przym. aktywny, aktywistyczny

Wiktionary


aktywistowski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) rzad. związany z aktywistą, dotyczący aktywisty

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aktywista mos.

Wiktionary


aktywistyczny

odnoszący się do aktywizmu


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) związany z aktywizmem lub aktywistami

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aktywizowanie n., aktywista mos., aktywistka ż., aktywizm mrz.

 czas. aktywizować ndk.

Wiktionary


aktywizacja

czynienie czegoś aktywnym; także: pobudzanie do działania


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pobudzanie do działania; uruchamianie aktywności

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Aktywizacja seniorów jest jednym z głównych celów tego programu społecznego.

Wiktionary

Powiązane:

 czas. aktywizować ndk., zaktywizować dk.

 rzecz. aktywista mos., aktywizowanie n., aktywność ż.

 przym. aktywny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) mobilizacja

Wiktionary


aktywizacyjny

dotyczący aktywizacji


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) dotyczący aktywizacji; pobudzający kogoś do działania, zwiększania aktywności

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aktywizowanie n.

Wiktionary


aktywizator

człowiek aktywizujący, uaktywniający innych


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) ktoś, kto pobudza do działania, inicjuje aktywność lub motywuje innych

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Przemek pełnił rolę aktywizatora podczas zajęć.

Wiktionary


aktywizatorka

→ aktywizator


SJP.pl

Patrz:

aktywizator

aktywizm

aktywność, czynna postawa uczestniczenia w życiu organizacyjnym


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) czynna postawa; bycie aktywnym

 (1.2) hist. kierunek polityczny w okresie I wojny światowej zabiegający o powiązanie polskiej polityki z Niemcami i Austro-Węgrami

 (1.3) filoz. przekonanie myślicielskie o pierwszeństwie aktywności i zmiany nad stałością

Wiktionary

Aktywizm – działania i wysiłki na rzecz promowania, utrudniania, kierowania lub interweniowania w reformy społeczne, polityczne, ekonomiczne lub środowiskowe z pragnieniem wprowadzenia zmian w odbiorze społecznym obszaru będącego tematem działań.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Pomimo wielu przedsięwzięć, reżyserka, blogerka i niezależna perkusistka rockowa Eleni Vlachos jest jednoosobowym tornadem wegańskiego aktywizmu.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aktywność ż., aktywista m., aktywistka ż., aktywizowanie n.

 czas. aktywizować ndk.

 przysł. aktywnie

 przym. aktywistyczny

Wiktionary


aktywizowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) książk. pobudzanie do aktywności, działania

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. zaktywizowanie n., aktywizacja ż., aktywizm m., aktywista m., aktywistka ż., aktywność ż.

 czas. aktywizować ndk., zaktywizować dk.

 przym. aktywny, aktywistyczny, aktywizacyjny

 przysł. aktywnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) aktywizacja

Wiktionary


aktywizować

czynić coś aktywnym, pobudzać do działania; ożywiać


SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany (dk. zaktywizować)

 (1.1) pobudzać do działania, wprowadzać w stan aktywności

 (1.2) włączać coś, co było nieaktywne

czasownik zwrotny niedokonany aktywizować się (dk. zaktywizować się)

 (2.1) stawać się aktywnym

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Postarajmy się aktywizować bezrobotnych, żeby łatwiej znaleźli pracę.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aktywność ż., aktywizowanie n., aktywizm mrz., aktywista mos., aktywizacja ż.

 przym. aktywny, aktywistyczny

 przysł. aktywizująco

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) mobilizować, pobudzać

 (1.2) uaktywniać, uruchamiać, włączać

Wiktionary


aktywizująco

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób zachęcający do aktywności, pobudzający do działania

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aktywność ż.

 czas. aktywizować ndk., zaktywizować dk.

Wiktionary


aktywizujący

czynić coś aktywnym, pobudzać do działania; ożywiać


SJP.pl

Patrz:

aktywizować

aktywnie

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób aktywny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W obronie przedmościa toruńskiego i linii Drwęcy aktywnie uczestniczył także 2. batalion pułku morskiego.

 (1.1) Aktywnie uprawiał narciarstwo, zarówno w Tatrach, jak i w Alpach.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aktywność ż., aktywizm m., aktywista m., aktywistka ż., aktywizowanie n.

 przym. aktywny

Wiktionary


aktywniej

stopień wyższy od przysłówka: aktywnie


SJP.pl


aktywniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: aktywny


SJP.pl


aktywnościowy

→ aktywność


SJP.pl

Patrz:

aktywność

aktywność

bycie aktywnym


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) działanie, przejawianie inicjatywy, branie udziału

 (1.2) chem. pozorne efektywne stężenie substancji w roztworze;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • aktywność termodynamiczna
    • aktywność stężeniowa, np. aktywność molowa
    • aktywność ciśnieniowa – lotność
  • aktywność promieniotwórcza
    • aktywność nasycenia
  • aktywność geologiczna
    • aktywność wulkaniczna
    • aktywność geotermiczna
  • aktywność polityczna
  • aktywność – pojęcie psychologiczne z regulacyjnej teorii temperamentu Jana Strelaua
  • aktywność zawodowa
  • nadaktywność, hiperaktywność (o dziecku)

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Aktywność fizyczna pomaga w walce z nadwagą.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: akˈtɨvnɔɕt͡ɕ, AS: aktyvność

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aktywizacja ż., aktywizm m., aktywista m., aktywistka ż., aktywizowanie n., aktywacja ż., aktywowanie n.

 czas. aktywować ndk., aktywizować ndk.

 przym. aktywny

 przysł. aktywnie, aktywizująco

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) aktywność stężeniowa

Wiktionary


aktywny

1. działający lub skłonny do działania, czynny, dynamiczny;
2. w chemii: zdolny do reakcji chemicznej lub mający wpływ na jej przebieg;
3. o wulkanie: czynny, niewygasły


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) biorący w czymś żywy udział, przejawiający inicjatywę; czynny; działający

 (1.2) chem. zdolny do reakcji chemicznej lub przyspieszający ją

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Io jest pokryty wulkanami, z których wiele jest obecnie aktywnych.

 (1.2) Cer jest miękkim, chemicznie aktywnym metalem.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: akˈtɨvnɨ, AS: aktyvny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aktywność ż., aktywizacja ż., aktywista m., aktywistka ż., aktyw m., aktywa nmos., aktywizowanie n.

 czas. aktywizować ndk., zaktywizować dk., uaktywniać ndk., uaktywnić dk.

 przysł. aktywnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) czynny, działający

Wiktionary


aktywowalność

→ aktywowalny


SJP.pl

Patrz:

aktywowalny

aktywowalny

dający się aktywować


SJP.pl


aktywowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) czynienie czegoś aktywnym

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Założenie i aktywowanie konta w tym sklepie internetowym zajęło mi pięć minut.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌaktɨvɔˈvãɲɛ, AS: aktyvovãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aktywacja ż., aktywator mrz., aktywność ż.

 czas. aktywować ndk.

 przym. aktywacyjny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) aktywacja

Wiktionary


aktywować

1. w chemii i fizyce: wzmagać działanie jakiegoś procesu, mechanizmu, organizmu;
2. w telekomunikacji: przyłączać telefon (zwłaszcza komórkowy) do odpowiedniej sieci, rozpoczynając i gwarantując jego działanie


SJP.pl

czasownik przechodni dwuaspektowy

 (1.1) sprawiać, że coś staje się aktywne

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Czy wiesz, jak się aktywuje modem?

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌaktɨˈvɔvat͡ɕ, AS: aktyvovać

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aktywność ż., aktywacja ż., aktywator m., aktywowanie n.

 przym. aktywacyjny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) uaktywnić

Wiktionary


aktówka

teczka służąca do przechowywania akt, dokumentów


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) płaska torba na dokumenty

Wiktionary

Aktówka – prostokątna, sztywna torba, zwykle ze skóry lub z materiału imitującego skórę. Używana najczęściej przez prawników i biznesmenów do przenoszenia ważnych dokumentów. Często zamykana na zamek szyfrowy lub klucz.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Biznesowy ubiór i aktówka pomogły jej roztaczać aurę kompetentnej profesjonalistki.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: akˈtufka, AS: aktufka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akt mrz., akcik mrz.

 przym. aktówkowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) teczka, pot. dyplomatka

Wiktionary


aktówkowy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z aktówką, dotyczący aktówki

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aktówka ż.

Wiktionary


akubus

wóz napędzany akumulatorami elektrycznymi


SJP.pl


akuczi

rodzaj gryzoni z rodziny agutiowatych


SJP.pl

Akuczi ("Myoprocta") – rodzaj ssaków z rodziny agutiowatych (Dasyproctidae).

Wikipedia


akulturacja

1. przyjmowanie wzorców kulturowych przez jednostkę
2. wytwór procesu akulturacji, kultura


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) socjol. przyjęcie przez osobę lub grupę kultury innej grupy

Wiktionary

Akulturacja – termin stosowany w naukach społecznych (m.in. antropologia, etnologia, pedagogika, psychologia, socjologia) oraz naukach o zarządzaniu (m.in. zarządzanie międzykulturowe, kultura organizacji) na określenie zjawisk zachodzących na styku kultur pomiędzy ludźmi (jednostkami i grupami).

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌakultuˈrat͡sʲja, AS: akulturacʹi ̯a

Wiktionary


akulturacyjny

→ akulturacja


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) związany z procesem przyswajania elementów obcej kultury

Wiktionary

Patrz:

akulturacja

akumulacja

1. gromadzenie (się) czegoś, zbieranie (się) czegoś;
2. w ekonomii: zwiększanie środków inwestycyjnych oraz zasobów i rezerw finansowych w przeciwieństwie do wydatkowania na bieżącą konsumpcję


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) książk. gromadzenie lub nagromadzenie się czegoś

 (1.2) ekon. przeznaczanie części dochodu narodowego na inwestycje;

 (1.3) geol. proces gromadzenia się osadów na powierzchni ziemi albo na dnie basenów wodnych, powodowany zazwyczaj działalnością wiatru, wody lub lodowców, prowadzący do powstania skał osadowych;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • akumulacja (ekonomia)
  • akumulacja (geologia)

Wikipedia

Przykłady

 (1.3) Strefa intramarginalna lodowca Haakena, a więc obszar pomiędzy morenami końcowymi a czołem lodowca, odznacza się powszechnością osadów i rzeźby powstałej w wyniku akumulacji glacjalnej.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akumulator m., akumulowanie n., kumulacja ż.

 czas. akumulować ndk., zakumulować dk.

 przym. akumulacyjny, akumulatorowy

Wiktionary


akumulacyjny

dotyczący akumulacji (np. zjawiska akumulacyjne, tendencje akumulacyjne)


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z akumulacją, gromadzeniem

 (1.2) geol. związany z akumulacją

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. kumulacja ż., akumulacja ż., akumulowanie n.

 czas. akumulować ndk., zakumulować dk.

Wiktionary


akumulator

urządzenie do gromadzenia energii, doładowywane wielokrotnie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) techn. urządzenie służące do magazynowania energii (elektrycznej, mechanicznej lub cieplnej)

 (1.2) inform. rejestr procesora przechowujący wynik operacji

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • akumulator elektryczny
    • akumulator kwasowo-ołowiowy (samochodowy)
    • akumulator zasadowy
    • akumulator żelowy
    • akumulator niklowo-kadmowy (Ni-Cd)
    • akumulator niklowo-metalowo-wodorkowy (NiMH)
    • akumulator litowo-jonowy (Li-Ion)
    • akumulator litowo-polimerowy (Li-Po)
    • akumulator cynkowo-powietrzny
  • akumulator hydrauliczny
  • akumulator mechaniczny
  • akumulator procesora

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Muszę naładować akumulator w samochodzie, bo rano miałam problem z zapaleniem.

 (1.1) Gdyby „Nord” miała radiostację, to po awarii akumulatorów i popsuciu się wszystkiego, co mogłoby nawalić, szukano by nas już od miesiąca.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌakũmuˈlatɔr, AS: akũmulator

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akumulacja ż., akumulatorówka ż., akumulowanie n.

:: zdrobn. akumulatorek m.

 czas. akumulować ndk.

 przym. akumulatorowy

Wiktionary


akumulatorek

zdrobnienie od: akumulator


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) techn. bateria, którą można ponownie naładować

 (1.2) zdrobn. od: akumulator

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Od zwykłych baterii lepsze są akumulatorki, które można wielokrotnie ładować, wystarczy tylko kupić ładowarkę.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌakũmulaˈtɔrɛk, AS: akũmulatorek

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akumulator m.

Wiktionary


akumulatornia

pomieszczenie, w którym pracują akumulatory


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pomieszczenie, w którym pracują akumulatory

Wiktionary


akumulatorownia

pomieszczenie lub budynek na akumulatory


SJP.pl


akumulatorowo-sieciowy

zasilany prądem z akumulatora lub z sieci


SJP.pl


akumulatorowy

→ akumulator, np. wózek akumulatorowy, bateria akumulatorowa


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) techn. związany z akumulatorem; wykorzystujący akumulator do zasilania

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akumulator mrz., akumulacja ż., akumulowanie n.

 czas. akumulować ndk., zakumulować dk.

Wiktionary


akumulować

gromadzić, skupiać, zbierać


SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany (dk. zakumulować)

 (1.1) dokonywać akumulacji

czasownik zwrotny niedokonany akumulować się (dk. zakumulować się)

 (2.1) być akumulowanym

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akumulator mrz., akumulacja ż.

 przym. akumulacyjny, akumulatorowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) gromadzić, składać, skupiać, zbierać

 (2.1) gromadzić się, składać się, skupiać się, zbierać się

Wiktionary


akunin

nazwisko


SJP.pl


akupresura

niekonwencjonalna metoda leczenia, polegająca na naciskaniu określonych punktów ciała pacjenta


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. wywodząca się z Chin tradycyjna metoda leczenia polegająca na naciskaniu, masowaniu i opukiwaniu ciała;

Wiktionary

Ten artykuł opisuje teorie, metody lub czynności niezgodne ze współczesną wiedzą medyczną.

Akupresura – pseudomedyczna metoda leczenia pochodząca z Chin, znana już 7 tysięcy lat temu. Polega na dotykaniu, głaskaniu, uciskaniu lub opukiwaniu określonych miejsc na ciele człowieka. Akupresura jest "miękką" wersją akupunktury. Pomimo niewykazanej naukowo skuteczności, według jej zwolenników jest ona cennym uzupełnieniem medycyny konwencjonalnej.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Zabiegi uciskowe, które są istotą akupresury, mają pobudzić przepływ energii.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌakuprɛˈsura, AS: akupresura

Wiktionary

Powiązane:

 przym. akupresurowy

Wiktionary


akupresurowy

→ akupresura


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z akupresurą, dotyczący akupresury

Wiktionary

Patrz:

akupresura

Powiązane:

 rzecz. akupresura ż.

Wiktionary


akupresurzysta

osoba fachowo stosująca wobec kogoś akupresurę


SJP.pl


akupresurzystka

→ akupresurzysta


SJP.pl

Patrz:

akupresurzysta

akupunkt

miejsce zakończeń nerwowych w skórze lub tkance podskórnej, szczególnie wrażliwe na stymulację przez nakłucie, ucisk lub masaż


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) med. wyodrębnione miejsce na powierzchni ciała, które według zasad tradycyjnej medycyny chińskiej jest powiązane funkcjonalnie z określonymi narządami lub układami organizmu; jego stymulacja (np. przez nakłucie, ucisk lub ciepło) ma wpływać na regulację procesów fizjologicznych i łagodzenie dolegliwości

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akupunktura ż.

 przym. akupunkturowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) biopunkt, punkt akupunkturowy

Wiktionary


akupunktura

dalekowschodnia metoda leczenia, polegająca na wbijaniu igieł w określone punkty ciała pacjenta; nakłuwanie, igłoterapia


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. sztuka leczenia polegająca na wbijaniu igieł w określone miejsca na ciele człowieka;

Wiktionary

Ten artykuł opisuje teorie, metody lub czynności niezgodne ze współczesną wiedzą medyczną.

Akupunktura (z acus „igła”, punctura „(u)kłucie”; chiń. 針灸 zhēnjiǔ) – technika leczenia wywodząca się z Dalekiego Wschodu (Chiny, Japonia, Mongolia). Jest obecnie uznawana w wielu krajach jako uzupełnienie medycyny konwencjonalnej, chociaż nie ma naukowych dowodów na jej skuteczność, a analizy badań klinicznych wskazują na silną stronniczość tych, które są prowadzone w krajach Dalekiego Wschodu.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W tym muzeum przechowywany jest najstarszy chiński tekst medyczny traktujący o akupunkturze.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌakupũŋkˈtura, AS: akupũŋktura

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akupunkt, akupunkturzysta, akupunkturzystka

 przym. akupunkturowy

Wiktionary


akupunkturowy

związany z akupunkturą


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) związany z akupunkturą

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akupunkt mrz., akupunktura ż.

Wiktionary


akupunkturzysta

osoba fachowo stosująca wobec kogoś akupunkturę


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) med. specjalista leczący akupunkturą

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akupunktura ż.

:: fż. akupunkturzystka ż.

Wiktionary


akupunkturzystka

→ akupunkturzysta


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. specjalistka lecząca akupunkturą

Wiktionary

Patrz:

akupunkturzysta

Powiązane:

 rzecz. akupunktura ż.

:: fm. akupunkturzysta m.

Wiktionary


akurat

przysłówek:
1. podkreślający wyraz, któremu towarzyszy; właśnie;
2. oznaczający: w tym czasie; właśnie;
3. mający charakter wykrzyknienia, wyrażający zaprzeczenie, niedowierzanie itp.


SJP.pl

partykuła

 (1.1) podkreślenie dokładności informacji; właśnie tak / tyle / …

 (1.2) podkreślenie, wskazanie obiektu lub obiektów wyróżnionych spośród innych

przysłówek czasu

 (2.1) wskazanie chwili, w której ma lub miało miejsce zdarzenie lub że chwilę wcześniej się zakończyło

wykrzyknik

 (3.1) zaprzeczenie, protest wobec zastanego stanu lub wcześniejszej wypowiedzi

Wiktionary

Akurat – polski zespół muzyczny założony w 1994 roku w Bielsku-Białej.

Graną przez zespół muzykę trudno zaliczyć do jednego, konkretnego nurtu muzycznego. Zawiera ona w sobie elementy rocka, ska, reggae, punk rocka, pop oraz funk rocka. Członkowie grupy określają swoją muzykę jako "poezję ska-kaną". Cechą charakterystyczną ich tekstów jest zabawa słowami.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Wasze kobiety są akurat tyle warte co i mężczyźni.

 (1.1) Tymczasem akurat o wpół do dziewiątej zachciało mi się pić i – zamiast do pań, poszedłem na kufelek.

 (1.2) Nie wiadomo do końca, dlaczego akurat te rzeczy kojarzą się ze zdolnościami hakerskimi…

 (2.1) Akurat przechodziłem obok, więc pomyślałem, że do was zajrzę.

 (2.1) Nie ma go, akurat wyszedł.

 (3.1) Akurat! Zaraz, zaraz! Nie tak znowu obcesowo.

 (3.1) Baj baju, będziesz w raju! Amelia w podartej sukni, akurat!

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈkurat, AS: akurat

Wiktionary

Powiązane:

 przym. akuratny

 przysł. akuratnie

 rzecz. akuratność ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) właśnie, dokładnie

Wiktionary


akuratnie

przysłówek sposobu

 (1.1) pot. dokładnie, starannie, porządnie

 (1.2) gw-pl|Poznań. starannie

przysłówek czasu

 (2.1) łódź. właśnie w tym momencie, wtedy

 (2.2) łódź. właśnie, akurat akurat, właśnie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jak to akuratnie posprzątałeś!

 (2.1) Gdy przyszliśmy to oni akuratnie wychodzili.

 (2.2) Pewności nie mam, ale to jednak dziwne, że akuratnie tych czterech, co najwięcej do strajku namawiali, zaraz na drugi dzień wylali z fabryki.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌakuˈratʲɲɛ, AS: akuratʹńe

Wiktionary

Powiązane:

 przym. akuratny

 przysł. akurat

 wykrz. akurat

 partyk. akurat

 rzecz. akuratność ż.

Wiktionary


akuratniej

stopień wyższy od przysłówka: akuratnie; bardziej akuratnie


SJP.pl


akuratniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: akuratny; bardziej akuratny


SJP.pl


akuratność

→ akuratny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest akuratne; cecha tych, którzy są akuratni

Wiktionary

Patrz:

akuratny

Powiązane:

 przym. akuratny

 przysł. akuratnie, akurat

 partyk. akurat

 wykrz. akurat

Wiktionary


akuratny

dokładny, punktualny


SJP.pl

przymiotnik jakościowy

 (1.1) daw. dokładny, staranny

 (1.2) łódź. dokładny, staranny

 (1.4) gw-pl|Poznań. dokładny, staranny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ona jest taka akuratna, zawsze u niej porządek.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akuratność ż.

 przysł. akuratnie, akurat

 wykrz. akurat

 partyk. akurat

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) dokładny, porządny, rzetelny, staranny, sumienny

Wiktionary


akustoelektroniczny

przymiotnik

 (1.1) związany z urządzeniem lub zjawiskiem łączącym fale dźwiękowe z sygnałami elektrycznymi

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Akustoelektroniczny czujnik przetwarza drgania dźwiękowe na sygnał elektryczny.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akustoelektronika ż.

Wiktionary


akustoelektronika

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) dziedzina zajmująca się badaniem i wykorzystaniem wzajemnych oddziaływań fal akustycznych z polem elektrycznym, w tym przetwarzaniem sygnałów dźwiękowych na elektryczne i odwrotnie

Wiktionary

Akustoelektronika – gałąź elektroniki bazująca na zjawisku propagacji akustycznych fal powierzchniowych (AFP) w kryształach (najczęściej piezoelektrycznych) i oddziaływaniu tych fal z nośnikami ładunków elektrycznych.

Akustoelektronika zajmuje się teorią oraz praktycznymi aspektami konstrukcji takich układów z AFP jak:

Wikipedia

Powiązane:

 przym. akustoelektroniczny

Wiktionary


akustooptyczny

→ akustooptyka


SJP.pl

Patrz:

akustooptyka

akustooptyka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nauk. dziedzina fizyki i techniki zajmująca się oddziaływaniem fal świetlnych z falami akustycznymi (zazwyczaj ultradźwiękami) w ośrodkach materialnych

Wiktionary

Powiązane:

 przym. akustooptyczny

Wiktionary


akustyczka

→ akustyk


SJP.pl

Patrz:

akustyk

akustycznie

przysłówek sposobu

 (1.1) fiz. odnosząc się do dźwięku i jego właściwości

 (1.2) muz. bez użycia wzmacniaczy elektrycznych

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Akustycznie – album Dżemu (sierpień 1994)
  • Akustycznie – suplement – album Dżemu (grudzień 1994)
  • Akustycznie: Mała wojna – album Lady Pank (1995)
  • Akustycznie – album Urszuli (1996)
    • Akustycznie – singel Urszuli
  • Akustycznie – album Budki Suflera (1998)
  • Akustycznie – album Józefa Skrzeka (2003)
  • Akustycznie – album koncertowy grupy Turbo (2009)
  • Akustycznie – album Iry (2014)
  • Akustycznie – album Lady Pank (2015)
  • Muzyka akustyczna – muzyka wykonywana przy użyciu instrumentów akustycznych

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. akustyka ż., akustyk mos., akustyczność ż.

 przym. akustyczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) dźwiękowo

Wiktionary


akustyczniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: akustyczny


SJP.pl


akustyczno-artykulacyjny

dotyczący akustyki i artykulacji


SJP.pl


akustyczno-optyczny

dotyczący zarówno akustyki, jak i optyki (np. sygnalizatory akustyczno-optyczne)


SJP.pl


akustyczność

właściwości wnętrza pod względem słyszalności dźwięków


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest akustyczne

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akustyka ż., akustyk m.

 przym. akustyczny

 przysł. akustycznie

Wiktionary


akustyczny

1. dotyczący dźwięku; zapewniający odpowiednie rozchodzenie się dźwięku (np. akustyczne wnętrze sali koncertowej);
2. nieizolujący hałasów (akustyczne mieszkanie w bloku)


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) odnoszący się do zjawisk dźwiękowych

 (1.2) fiz. odpowiednio przenoszący dźwięk, z dobrą akustyką

 (1.3) muz. dotyczący instrumentu wyposażonego w naturalny rezonator i do muzyki wykonywanej na nim

 (1.4) muz. używający niezelektryfikowanych, tradycyjnych instrumentów

 (1.5) techn. nieizolujący od hałasów

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Miał fantastyczne zdolności naśladownictwa ludzi i wymowy. Fantastyczną pamięć akustyczną, więc mógł się bardzo prędko nauczyć.

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. akustycznie

 rzecz. akustyczność, akustyk, akustyka

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) dźwiękowy

Wiktionary


akustyk

1. fizyk specjalizujący się w akustyce;
2. specjalista od rozchodzenia się fal dźwiękowych w pewnym pomieszczeniu lub na pewnej przestrzeni


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) specjalista w dziedzinie akustyki – nauki o falach dźwiękowych

 (1.2) specjalista zajmujący się jakością dźwięku i obsługą sprzętu nagłaśniającego

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) Akustyk teatralny obiecał dostosowanie mikrofonów z oprzyrządowaniem do naszych potrzeb.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akustyczność ż., akustyka ż.

:: fż. akustyczka ż.

 przym. akustyczny

 przysł. akustycznie

Wiktionary


akustyka

1. dział fizyki i techniki obejmujący naukę o wytwarzaniu, odbiorze i rozchodzeniu się fal sprężystych w ośrodku gazowym, ciekłym i stałym;
2. warunki rozchodzenia się fal dźwiękowych w pewnym pomieszczeniu lub na pewnej przestrzeni


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) fiz. dział fizyki, nauka o dźwięku i rozchodzeniu się fal sprężystych w różnych ośrodkach

 (1.2) fiz. muz. warunki wnętrza decydujące o rozchodzeniu się w nim dźwięków

forma rzeczownika.

 (2.1) D. i B. lp. od: akustyk

Wiktionary

Akustyka (stgr. ἀκουστός "akustós" „słyszalny” od ἀκούω "akuo" „słyszę”) – dział fizyki i techniki zajmujący się zjawiskami związanymi z powstawaniem, propagacją i oddziaływaniem fal akustycznych. Ze względu na różnorodność działów akustyka jest obecnie traktowana jako nauka interdyscyplinarna, obejmująca poświęconą zagadnieniom podstawowym akustykę ogólną, oraz szereg działów akustyki stosowanej, zajmujących się praktycznym zastosowaniem zjawisk akustycznych.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Główne gałęzie fizyki układa Comte w porządku następującym: barologia, termologia, akustyka, optyka, elektrologia.

 (1.2) Akustyka nowej hali jest wyśmienita.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akustyczność ż., akustyk mos.

 przym. akustyczny

 przysł. akustycznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) akustyczność, rezonans

Wiktionary


akuszer

1. dawniej: osoba specjalizująca się w odbieraniu porodów; położnik, położny;
2. osoba lub zjawisko wywołujące określony stan rzeczy, np. akuszer nacjonalizmu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) med. zob. położnik.

 (1.2) przen. osoba, która czynnie wspomaga jakąś przemianę lub powstanie czegoś

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈkuʃɛr, AS: akušer

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akuszeria ż., akuszerstwo n.

:: fż. akuszerka ż.

 przym. akuszerski

Wiktionary


akuszeria

gałąź medycyny dotycząca przebiegu ciąży, porodu i okresu poporodowego; położnictwo


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. położnictwo

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Akuszeria wymagała dużego zaangażowania.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌakuˈʃɛrʲja, AS: akušerʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akuszerka ż., akuszer m., akuszerstwo n.

 przym. akuszerski, akuszeryjny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) położnictwo, akuszerstwo

Wiktionary


akuszerka

pielęgniarka specjalizująca się w odbieraniu porodów; położna


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) przest. położna;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Dawniej akuszerki miały dużo pracy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌakuˈʃɛrka, AS: akušerka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akuszer mos., akuszeria ż., akuszerstwo n.

 przym. akuszerski, akuszeryjny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) położna; gw. Górny Śląsk madla

Wiktionary


akuszerski

przymiotnik od: akuszer


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) przest. med. związany z osobą lub zawodem akuszera, akuszerstwem

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akuszer mos., akuszeria ż., akuszerstwo n., akuszerka ż.

 przym. akuszeryjny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) położniczy

Wiktionary


akuszerstwo

położnictwo; dział medycyny dotyczący teorii i praktyki w zakresie ciąży, porodu i płodu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) przest. położnictwo

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akuszer mos., akuszeria ż., akuszerka ż.

 przym. akuszerski, akuszeryjny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) akuszeria, położnictwo

Wiktionary


akuszeryjny

przymiotnik od: akuszeria


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) związany z akuszerią, dotyczący akuszerii

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Absolwentki szkoły akuszeryjnej płacą 175 zł za kurs.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akuszerstwo n., akuszerka ż., akuszeria ż.

 przym. akuszerski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) położniczy

Wiktionary


akut

akcent samogłoski krótkiej


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) fonet. akcent ostry;

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈakut, AS: akut

Wiktionary

Powiązane:

 przym. akutowy

Wiktionary


akutancja

Akutancja, ostrość konturowa, efekt konturowy, efekt brzegowy – parametr w optyce określający szerokość przejścia tonalnego w obszarze konturu, czyli na granicy wyraźnie kontrastowych szczegółów obrazu.

W przyrządach optycznych akutancja jest pochodną zdolności rozdzielczej obiektywu oraz jego ostrości.

Wikipedia


akutermiczny

o dnie garnków, patelni - mający zdolność szybkiego kumulowania i równomiernego oddawania ciepła


SJP.pl


akutowy

związany z akutem


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) fonet. związany z akutem, dotyczący akutu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akut mrz.

Wiktionary


akuzatiwus

akuzatiwus, akuzatyw, biernik; w językoznawstwie:
1. czwarty przypadek w polskiej deklinacji, odpowiadający na pytania: kogo? co?, który w zdaniu pełni funkcję dopełnienia bliższego;
2. forma wyrazowa tego przypadka


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gram. zob. biernik.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. accusativus mrz., akuzatyw mrz.

 skr. A.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) accusativus, akuzatyw

Wiktionary


akuzator

dawniej: oskarżyciel


SJP.pl


akuzatyw

accusativus, akuzatiwus, biernik; w językoznawstwie:
1. czwarty przypadek w polskiej deklinacji, odpowiadający na pytania: kogo? co?, który w zdaniu pełni funkcję dopełnienia bliższego;
2. forma wyrazowa tego przypadka


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gram. biernik

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌakuˈzatɨf, AS: akuzatyf

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. accusativus mrz., akuzatiwus mrz.

Wiktionary


akuzatywny

→ akuzatyw


SJP.pl

Patrz:

akuzatyw

akuzmatyczny

przymiotnik

 (1.1) o dźwięku: bez związku ze źródłem

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌakuzmaˈtɨt͡ʃnɨ, AS: akuzmatyčny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akuzmatyka ż.

Wiktionary


akwadag

zawiesina grafitu koloidalnego w wodzie, używana do pokrywania wewnętrznych powierzchni lamp elektronowych


SJP.pl


akwaforcista

grafik wykorzystujący akwafortę w swej twórczości


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) szt. artysta tworzący w technice akwaforty

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akwaforta ż.

:: fż. akwaforcistka ż.

 przym. akwafortowy

Wiktionary


akwaforcistka

→ akwaforcista


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) szt. artystka tworząca w technice akwaforty

Wiktionary

Patrz:

akwaforcista

Powiązane:

 rzecz. akwaforta ż.

:: fm. akwaforcista mos.

 przym. akwafortowy

Wiktionary


akwaforta

kwasoryt;
1. technika graficzna wklęsła, w której obraz otrzymuje się poprzez odbijanie wytrawionego kwasem rysunku na płycie miedzianej;
2. rycina wykonana tą techniką


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) szt. technika trawienia płyt z naniesionym rysunkiem i wykonywania z nich odbitek;

 (1.2) szt. grafika wykonana techniką akwaforty (1.1)

Wiktionary

Ak

Wikipedia

Przykłady

 (1.2) […] wszystko, co posiadał, wydawał na akwaforty, których miał całą tekę na dnie szafy, a które od czasu do czasu przeglądał […]

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌakfaˈfɔrta, AS: akfaforta

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akwaforcista, akwaforcistka

 przym. akwafortowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) kwasoryt

Wiktionary


akwafortowy

związany z akwafortą


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) szt. związany z akwafortą

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akwaforcista mos., akwaforcistka ż., akwaforta ż.

Wiktionary


akwakultura

1. hodowla zwierząt i roślin wodnych;
2. nauka o hodowli zwierząt i roślin wodnych


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ekol. ryb. forma gospodarki ludzkiej, mająca na celu zwiększenie pozyskiwania żywności (rzadziej innych produktów) ze środowiska wodnego;

Wiktionary

Ak

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W związku z niebezpieczeństwem przełowienia licznych populacji organizmów użytkowych, zwłaszcza morskich, akwakultura postrzegana jest jako alternatywa dla tradycyjnego rybołówstwa.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌakfakulˈtura, AS: akfakultura

Wiktionary


akwalung

aparat tlenowy do nurkowania


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zespół urządzeń i czynników oddechowych pozwalających nurkowi na swobodne nurkowanie i przebywanie pod wodą;

Wiktionary

Akwalung ( Aqua-Lung, od łac. "aqua" – woda i ang. "lung" – płuco) – sprzęt, aparat umożliwiający płetwonurkowi przebywanie pod wodą.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Kobieta z założonym akwalungiem przeszła po pokładzie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈkfalũŋk, AS: akfalũŋk

Wiktionary

Powiązane:

 przym. akwatyczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) aparat nurkowy

Wiktionary


akwalungowy

→ akwalung


SJP.pl

Patrz:

akwalung

akwamacja

ekologiczna metoda rozkładu zwłok poprzez alkaliczną hydrolizę; resomacja, kremacja wodna


SJP.pl


akwamanila

dawne ozdobne naczynie na wodę, służące do polewania rąk, używane między innymi przy chrześcijańskich obrzędach religijnych


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) hist. szt. techn. naczynie w kształcie dzbanka lub figurki, służące do przelewania wody, używane głównie w średniowieczu do mycia rąk przy stole lub w obrzędach religijnych, często wykonane z ceramiki, brązu lub mosiądzu i bogato zdobione

Wiktionary

Akwamanile (akwamanila, akwamanilla) (łac. "aqua" – woda, "manus" – ręka) - metalowe lub ceramiczne naczynie na wodę do polewania rąk przy obrzędach liturgicznych.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W muzeum można zobaczyć pięknie zdobione akwamanile w kształcie lwa z XI wieku.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) war. akwamanile

Wiktionary


akwamanile

dawne ozdobne naczynie na wodę, służące do polewania rąk, używane między innymi przy chrześcijańskich obrzędach religijnych


SJP.pl


akwamaryn

kamień szlachetny w kolorze wody morskiej, odmiana berylu; akwamaryna


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) miner. przezroczysty minerał o niebieskawozielonej barwie, odmiana berylu;

 (1.2) jubil. drogocenny kamień szlachetny

Wiktionary

Akwamaryn ( aqua marina „woda morska”) – minerał, będący krzemianem glinu i berylu; błękitny lub niebieskozielony (w zależności od ilości domieszek związków żelaza) kamień szlachetny, będący przezroczystą odmianą berylu.

Nazwę "akwamaryn" wprowadził w 1609 Anselmus de Boodt w swoim dziele "Gemmarum et Lapidum Historiia".

Wikipedia

Przykłady

 (1.2) Mówi się, że akwamaryn daje odwagę, nadzieję i optymizm ludziom o znakach zodiaku Waga, Wodnik, Ryby oraz Bliźnięta.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌakfãˈmarɨ̃n, AS: akfãmarỹn

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akwamaryna ż.

:: zdrobn. akwamerynek m.

 przym. akwamarynowy, akwatyczny

Wiktionary


akwamaryna

kamień szlachetny w kolorze wody morskiej, odmiana berylu; akwamaryn


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) miner. zob. akwamaryn.

 (1.2) barwa niebieskawozielona

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Akwamaryna – amerykański film
  • Akwamaryn – kamień szlachetny
  • Akwamaryna – kolor, odcień niebieskiego

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌakfãmaˈrɨ̃na, AS: akfãmarỹna

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akwamaryn mrz.

 przym. akwamarynowy, akwatyczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) akwamaryn

Wiktionary


akwamarynowy

→ akwamaryna


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z akwamaryną, dotyczący akwamaryny

przymiotnik jakościowy

 (2.1) mający kolor akwamaryny

Wiktionary

Patrz:

akwamaryna

Powiązane:

 rzecz. akwamaryn mrz., akwamaryna ż.

Wiktionary


akwametria

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) chem. dział chemii analitycznej zajmujący się oznaczaniem zawartości wody w różnych substancjach

Wiktionary

Ak

Wikipedia


akwanauta

[czytaj: akfanałta] osoba prowadząca badania podwodne (zwykle płetwonurek z akwalungiem)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba prowadząca badania podwodne dna morskiego

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akwanautyka ż.

:: fż. akwanautka ż.

 przym. akwanautyczny

Wiktionary


akwanautka

→ akwanauta


SJP.pl

Patrz:

akwanauta

akwanautyczny

[czytaj: akfanałtyczny] dotyczący akwanautyki (np. badania akwanautyczne, sprzęt akwanautyczny)


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) związany z akwanautyką; dotyczący działalności i długiego przebywania człowieka pod wodą

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akwanauta mos., akwanautka ż., akwanautyka ż.

Wiktionary


akwanautyka

[czytaj: akfanałtyka] badania podwodne, głównie nad możliwościami długotrwałego przebywania człowieka pod wodą


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nauk. techn. dziedzina zajmująca się badaniem, projektowaniem i praktyką przebywania oraz poruszania się ludzi pod wodą przy użyciu specjalistycznego sprzętu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akwanauta mos.

 przym. akwanautyczny

Wiktionary


akwapark

obiekt rekreacyjny złożony z wielu wodnych atrakcji, np. zjeżdżalni, sauny, trampoliny, sztucznej rzeki; aquapark, aqua park, park wodny


SJP.pl


akwaplan

narty wodne


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) sport. inaczej → narty wodne

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈkfaplãn, AS: akfaplãn

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) narty wodne

Wiktionary


akwaplanacja

zjawisko utraty przyczepności opony na mokrej nawierzchni


SJP.pl

Akwaplanacja ( aquaplaning, hydroplaning) – utrata przyczepności opony podczas jazdy po nawierzchni pokrytej wodą, spowodowana tworzeniem się warstwy wody między oponą a jezdnią. W rezultacie może wystąpić utrata kontroli nad pojazdem. O akwaplanację łatwo (między innymi) podczas jazdy w czasie albo po deszczu na asfaltowych nawierzchniach z wygniecionymi koleinami lub nierównościami, w których zbiera i długo się utrzymuje wystarczająco gruba warstwa wody.

Wikipedia


akwaponiczny

→ akwaponika


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) dotyczący akwaponiki

Wiktionary

Patrz:

akwaponika

akwaponika

system produkcji żywności łączący konwencjonalną akwakulturę (hodowlę wodnej fauny w zbiornikach) z hydroponiką (uprawą roślin w wodzie)


SJP.pl

Ak

Wikipedia


akwaporyna

integralne białko błonowe tworzące kanały uczestniczące w procesie transportu wody


SJP.pl


akwarela

1. farba malarska o spoiwie rozpuszczalnym w wodzie; farba akwarelowa, wodna;
2. technika malarska polegająca na używaniu farb akwarelowych;
3. obraz malowany farbami akwarelowymi lub malowany inną techniką, a następnie lawowany


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) szt. rozpuszczalna w wodzie farba stosowana w malarstwie

 (1.2) szt. technika malowania akwarelami (1.1);

 (1.3) szt. obraz namalowany akwarelami (1.1)

Wiktionary

Ak

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Ta głowa, malowana akwarelą, miała siłę i ciepło, olejnego obrazu, a zarazem była w niej cała istota (…)

 (1.2) Szereg wykonanych techniką akwareli pejzaży zaginęło bezpowrotnie w wojennej zawierusze.

 (1.3) Na ścianie wisiało kilka akwarel z cieszyńskimi zabytkami.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌakfaˈrɛla, AS: akfarela

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akwarelista mos., akwarelistka ż.

:: zdrobn. akwarelka ż.

 przym. akwarelowy, akwarelkowy, akwatyczny

 przysł. akwarelowo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) akwarelka

Wiktionary


akwarelista

artysta malujący akwarelą


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) szt. malarz malujący obrazy farbami akwarelowymi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akwarela ż., akwarelka ż.

:: fż. akwarelistka ż.

 przym. akwarelowy, akwatyczny

Wiktionary


akwarelistka

artystka malująca akwarelami


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) szt. malarka malująca obrazy farbami akwarelowymi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akwarela ż., akwarelka ż.

:: fm. akwarelista mos.

 przym. akwarelowy, akwatyczny

Wiktionary


akwarelka

zdrobnienie od: akwarela


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. od: akwarela (obraz)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌakfaˈrɛlka, AS: akfarelka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akwarelistka ż., akwarela ż., akwarelista mos.

 przym. akwatyczny, akwarelowy

Wiktionary


akwarelowy

związany z akwarelą (np. farby akwarelowe, obrazek akwarelowy)


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) szt. związany z akwarelą, dotyczący akwareli, wykonany akwarelami

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Tworzone przez malarkę naprędce portreciki akwarelowe rozchodziły się jak ciepłe bułeczki.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akwarela ż., akwarelista mos., akwarelistka ż., akwarelka ż.

Wiktionary


akwariarstwo

akwarystyka; wiedza z zakresu hodowli w akwariach roślin i zwierząt, również sama hodowla tych organizmów


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) hobby i dziedzina zajmująca się hodowlą i utrzymywaniem organizmów wodnych w akwariach

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) war. akwarystyka

Wiktionary


akwariarz

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pot. akwarysta

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Kaliscy akwariarze kupują żywy pokarm w naszym sklepie.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akwarium n.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) książk. akwarysta

Wiktionary


akwariowy

przymiotnik od: akwarium


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z akwarium, dotyczący hodowli w akwarium

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Zaprezentowali sprzęt do pielęgnacji ogrodów, szeroką gamę kwiatów, roślin doniczkowych, rabatowych, balkonowych oraz wodnych i akwariowych.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌakfaˈrʲjɔvɨ, AS: akfarʹi ̯ovy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akwarystka ż., akwarium n., akwarysta m., akwarystyka ż.

 przym. akwarystyczny

Wiktionary


akwarium

zbiornik na wodę, zwykle szklany, przeznaczony do hodowli roślin, ryb i in. organizmów wodnych; bywa wyposażone w urządzenia utrzymujące określone warunki środowiska wodnego


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) duży, przezroczysty, prostopadłościenny zbiornik na wodę

 (1.2) hodowla wodna (np. ryb) urządzona w akwarium (1.1)

 (1.3) budynek w ogrodzie zoologicznym z ekspozycją ryb

 (1.4) uczn. tramwaj

 (1.5) uczn. szkoła

 (1.6) pot. przeszklone pomieszczenie

Wiktionary

Akwarium ( aquarium, „naczynie na wodę”) – sztuczny zbiornik wodny o zróżnicowanych rozmiarach i kształtach, z co najmniej jedną ścianą z materiału przezroczystego, zwykle ze szkła, służący do hodowli oraz prezentacji organizmów żyjących w środowisku słodko- lub słonowodnym.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Nie należy myć akwarium środkami chemicznymi.

 (1.2) W moim akwarium pływają tylko dwie rybki.

 (1.3) Mój syn był ze szkołą na wycieczce w akwarium.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈkfarʲjũm, AS: akfarʹi ̯ũm

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akwariarz mos., akwarystyka ż., akwarysta mos., akwarystka ż.

 przym. akwariowy, akwarystyczny, akwatyczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) zbiornik; pot. baniak

Wiktionary


akwarydy

trzy roje meteorów związane z kometą Halleya


SJP.pl

Akwarydy – trzy roje meteorów związane z kometą Halleya (m.in. Eta Akwarydy widoczne między 24 IV a 20 V). Radiant roju znajduje się w konstelacji Wodnika. Pozostałe dwa roje można obserwować pomiędzy 24 VII a 6 VIII, maksimum przypada w 28 VII.

Wikipedia


akwaryjny

→ akwarium


SJP.pl

Patrz:

akwarium

akwarysta

hodowca ryb i roślin akwariowych; akwariarz


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) książk. hodowca zwierząt i roślin akwariowych

Wiktionary

Akwarysta – osoba zajmująca się akwarystyką w ramach relaksu (hobbysta, miłośnik) lub zawodowo

(specjalista w zakresie akwarystyki, hodowca zwierząt lub roślin akwariowych). Akwaryści działają samodzielnie, zrzeszają się w klubach lub stowarzyszeniach akwarystów.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W naszym sklepie zaopatrują się akwaryści z Kaliskiego.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akwarystyka ż.

:: fż. akwarystka ż.

 przym. akwariowy, akwarystyczny, akwatyczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pot. akwariarz

Wiktionary


akwarystka

wiedza oparta na obserwacjach i doświadczeniach z zakresu hodowli zwierząt i roślin w akwariach


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) książk. hodowczyni zwierząt i roślin akwariowych

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akwarystyka ż.

:: fm. akwarysta m.

 przym. akwariowy, akwarystyczny, akwatyczny

Wiktionary


akwarystyczno-zoologiczny

związany z akwarystyką i zoologią (np. sklep akwarystyczno-zoologiczny)


SJP.pl


akwarystyczny

→ akwarystyka


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z akwarystyką, dotyczący akwarystyki

Wiktionary

Patrz:

akwarystyka

Przykłady

 (1.1) Nie zostałem członkiem klubu akwarystycznego tylko z powodu zaporowo wysokiej składki członkowskiej.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akwarystka ż., akwarium n., akwarysta mos., akwarystyka ż.

 przym. akwariowy

Wiktionary


akwarystyka

wiedza oparta na obserwacjach i doświadczeniach z zakresu hodowli zwierząt i roślin w akwariach


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) hodowla zwierząt wodnych w akwarium

 (1.2) wiedza na tematy związane z taką hodowlą

Wiktionary

Akwarystyka – dziedzina wiedzy dotycząca hodowli wodnych zwierząt i roślin w akwarium, amatorskie lub zawodowe zajmowanie się hodowlą organizmów wodnych w akwariach. Ze względu na środowisko, z którego pochodzą hodowane organizmy, wyróżnia się akwarystykę słodkowodną oraz morską. Osoba zajmująca się akwarystyką to akwarysta.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Założyłem bloga i dzielę się moim doświadczeniem w akwarystyce.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌakfaˈrɨstɨka, AS: akfarystyka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akwarium n., akwarysta m., akwarystka ż.

 przym. akwarystyczny, akwariowy, akwatyczny

Wiktionary


akwaterapia

ogół zabiegów leczniczych z użyciem wody w różnych stanach skupienia; aquaterapia, wodolecznictwo, hydroterapia, hydropatia


SJP.pl


akwaterrarium

odmiana wiwarium będąca połączeniem terrarium (część lądowa) i akwarium (część wodna)


SJP.pl

Akwaterrarium – odmiana wiwarium zawierająca wycinek przestrzeni wodnej i część służącą jako ląd. Przeznaczone do hodowli zwierząt wodno-lądowych takich jak np. żółwie wodno-lądowe. Najczęściej jest to akwarium wypełnione wodą, a część lądową stanowi podwieszana lub pływająca wysepka, bądź wystające z wody góry kamieni lub korzenie.

Wikipedia


akwatinta

akwatynta;
1. technika graficzna polegająca na pokrywaniu płyty werniksem i usuwaniu z niej całych płaszczyzn, a następnie użyciu na niej kwasu azotowego;
2. rycina, odbitka wykonana tą techniką


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) szt. podobna do akwaforty technika polegająca na trawieniu płaszczyzn;

 (1.2) szt. grafika wykonana akwatintą (1.1)

Wiktionary

Akwatinta — odmiana techniki druku wklęsłego zbliżona do akwaforty, niegdyś stosowana jako jedna z metod odtwarzania obrazów i rysunków, dzisiaj wykorzystywana już tylko jako technika artystyczna, a więc zaliczana do grafiki warsztatowej.

Wykonanie formy drukowej w tej metodzie polega na:

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Mój mąż jest to grzeczny i delikatny gentleman, dyplomata, prawnik, nawet prawodawca, amator sztychów, akwafort, akwatint i innych jakichś tam jeszcze grawiur.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌakfaˈtʲĩnta, AS: akfatʹĩnta

Wiktionary


akwatorium

akwen portowy, miejsce postoju i manewrowania statków


SJP.pl

Ak

Wikipedia


akwatyczny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) książk. związany z żywiołem wody, dotyczący wody (jeziora, rzeki, morza)

 (1.2) szt. zajmujący się tematyką żywiołu wody, traktujący o nim

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akwarium n., akwarystyka ż., akwarysta m., akwarystka ż., akwarela ż., akwarelka ż., akwarelista m., akwarelistka ż., akwamaryna ż., akwalung m., akwamaryn m.

Wiktionary


akwatynta

akwatinta;
1. technika graficzna polegająca na pokrywaniu płyty werniksem i usuwaniu z niej całych płaszczyzn, a następnie użyciu na niej kwasu azotowego;
2. rycina, odbitka wykonana tą techniką


SJP.pl


akwawibron

1. urządzenie do leczniczego lub rehabilitacyjnego hydromasażu;
2. zabieg takiego masażu


SJP.pl


akwawita

dawniej: wódka, gorzałka; okowita


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) przest. wódka

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌakfaˈvʲita, AS: akfavʹita

Wiktionary


akwedukcik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od akwedukt

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) To nie akwedukt, lecz tylko mały akwedukcik.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akwedukt m.

Wiktionary


akwedukt

w starożytności, średniowieczu, obecnie przede wszystkim w melioracjach: wodociąg wraz z konstrukcją nośną doprowadzający wodę z dalekich źródeł do miasta, wykorzystujący naturalny spadek terenu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) kanał wodociągowy, rurociąg podziemny lub nadziemny, doprowadzający wodę z odległych źródeł na ogół do miast przy wykorzystaniu siły ciążenia ziemskiego;

Wiktionary

Akwedukt (od aquae ductus – ciąg wodny) – kanał wodociągowy, rurociąg podziemny lub nadziemny, doprowadzający wodę z odległych źródeł wody (zwykle do ośrodków miejskich) przy wykorzystaniu siły ziemskiego ciążenia.

Najczęściej umieszczony na arkadach przerzuconych ponad rzekami lub nierównościami terenu. Akweduktem nazywany jest również most kanału wodnego.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Jeden z najstarszych znanych akweduktów został zbudowany na polecenie asyryjskiego króla Sennacherib.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈkfɛdukt, AS: akfedukt

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akwedukcik mrz.

 przym. akweduktowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) przest. wodotok

Wiktionary


akweduktowy

→ akwedukt


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z akweduktem, dotyczący akweduktu

Wiktionary

Patrz:

akwedukt

Powiązane:

 rzecz. akwedukt mrz.

Wiktionary


akwen

1. obszar wodny;
2. część portu wodnego


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) każdy dowolnie zdefiniowany/określony obszar wód zarówno portowych jak i wód otwartych, zarówno morskich jak i śródlądowych

Wiktionary

Akwen – każdy dowolnie określony fragment powierzchni wodnej. Do akwenów zalicza się zarówno naturalne zbiorniki wodne takie jak np. oceany, morza, jeziora, naturalne cieki jak np. rzeki, jak i sztuczne zbiorniki wodne, kanały wodne i wodne części portów wodnych.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Akwen Zatoki Biskajskiej jest obszarem rozwiniętego rybołówstwa.

 (1.1) Na terytorium taraja zawsze znajdują się jakieś cieki lub akweny.

 (1.1) Dwa statki czekają na akwenie redy.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. akwenowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) akwatorium

Wiktionary


akwenowy

→ akwen


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z akwenem, dotyczący akwenu

Wiktionary

Patrz:

akwen

Powiązane:

 rzecz. akwen m.

Wiktionary


akwila

imię żeńskie


SJP.pl

Akwila – imię męskie pochodzenia łacińskiego, wywodzące się od "Aquila" (słowa oznaczającego "orzeł"). W Nowym Testamencie opisany jest Akwila. Wśród znanych nosicieli tego imienia byli też św. Akwila, męczennik oraz tłumacz Akwila z Synopy.

Akwila imieniny obchodzi 23 stycznia i 8 lipca.

Wikipedia


akwileja

miasto we Włoszech


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto i gmina w północno-wschodnich Włoszech; w starożytności ważne miasto, później siedziba patriarchy;

Wiktionary

Akwileja (łac. "Aquileia", wł. "Aquileia", friulski "Acuilee", słoweński "Oglej") – miasto i gmina w północno-wschodnich Włoszech w regionie Friuli-Wenecja Julijska. Ważny ośrodek turystyczny.

Według danych na rok 2004 gminę zamieszkiwało 3330 osób, 92,5 os./km².

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Jeszcze w I w. p.n.e. Akwileja była miastem pogranicznym i tu znajdowała się wtedy rzymska granica celna. Po przesunięciu granic państwa rzymskiego nad Dunaj Akwileja stała się punktem węzłowym całego systemu dróg prowadzących ku nowym granicom imperium.

 (1.1) Po upadku cesarstwa Akwileja jako stolica patriarchatu była punktem wyjściowym licznych misji, które szerzyły chrześcijaństwo w zachodniej części Półwyspu Bałkańskiego.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌakfʲiˈlɛja, AS: akfʹilei ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Akwilejczyk mos., Akwilejka ż.

 przym. akwilejski

Wiktionary


akwilejczyk

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pl-reforma2026|Akwilejczyk. (mieszkaniec Akwilei)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌakfʲiˈlɛjt͡ʃɨk, AS: akfʹilei ̯čyk

Wiktionary


akwilejka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pl-reforma2026|Akwilejka. (mieszkanka Akwilei)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌakfʲiˈlɛjka, AS: akfʹilei ̯ka

Wiktionary


akwilejski

→ Akwileja (miasto we Włoszech)


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący Akwilei, związany z Akwileją

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Zbliżył się do cesarza, a gdy został jego sojusznikiem, uderzył na ziemie patriarchy akwilejskiego.

 (1.1) Uczynił to przez poselstwo, na czele którego stał sam patriarcha akwilejski.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌakfʲiˈlɛjsʲci, AS: akfʹilei ̯sʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Akwileja ż., Akwilejczyk mos., Akwilejka ż.

Wiktionary


akwilina

imię żeńskie


SJP.pl

Ak

Wikipedia


akwilininy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Akwiliny lub z nią związany


SJP.pl


akwiliny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Akwili lub z nią związany


SJP.pl


akwilon

porywisty wiatr północny lub północno-wschodni


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) ostry północny wiatr

Wiktionary

Akwilon (łac. Aquilo, gr. Βορέας Boréas, Borrás) – w mitologii rzymskiej bóg i uosobienie wiatru północnego i północnej strony świata.

Uosabiał gwałtowny, burzliwy, mroźny i niebezpieczny dla żeglarzy wiatr. Był utożsamiany z greckim Boreaszem.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: aˈkfʲilɔ̃n, AS: akfʹilõn

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Akwilon mos.

 przym. akwilonowy, Akwilonowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bora

Wiktionary


akwilonaris

dostojka akwilonaris - motyl dzienny z rodziny rusałkowatych


SJP.pl


akwin

miejscowość we Włoszech


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Lacjum;

Wiktionary

Na tę stronę wskazuje „Aquino”. Zobacz też: Aquino (ujednoznacznienie).

Akwin (wł. "Aquino", łac. "Aquinum") – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Lacjum, w prowincji Frosinone, 12 km na północ od Cassino.

Według danych na rok 2004 gminę zamieszkuje 5337 osób, 280,9 os./km².

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Na przykład w Akwinie (prowincja Frosinone) był zwyczaj ścinania włosów żonom lub matkom i układania ich na zwłokach (lub wkładania do rąk) mężów czy synów. Zakazuje takich praktyk wyraźnie, jako że chodziło o pogański zwyczaj, synod w Akwinie z 1581 roku.

 (1.1) Już święty Tomasz z Akwinu twierdził, że nie wiemy, co znaczy być, w przypadku Boga, ponieważ Bóg jest inaczej, niż są rzeczy.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Akwinata mos., akwińczyk mos.

 przym. akwiński

Wiktionary


akwinata

Tomasz Akwinata (1225 - 1274) - chrześcijański filozof i teolog; św. Tomasz z Akwinu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) hist. rel. przydomek Tomasza z Akwinu, świętego Kościoła katolickiego;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Maritain nie wdawał się w polityczne polemiki (podobnie zresztą jak inny neotomista, historyk Średniowiecza Étienne Gilson), ale jego traktaty, dostosowujące Akwinatę do potrzeb dwudziestego wieku, w niczym nie sprzyjały modzie na środki gwałtowne.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Akwin mrz., akwińczyk mos.

 przym. akwinacki

Wiktionary


akwinit

silnie trująca ciecz o ostrej woni stosowana do dezynsekcji pomieszczeń, również jako gaz bojowy; chloropikryna


SJP.pl


akwirowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) rzad. prowadzenie akwizycji

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akwizycja ż., akwizytor m., akwizytorka ż.

 czas. akwirować

 przym. akwizycyjny, akwizytorski

Wiktionary


akwirować

czasownik przechodni niedokonany (dk. zaakwirować)

 (1.1) rzad. zyskiwać coś lub kogoś

 (1.2) hand. pozyskiwać klientów, abonentów, użytkowników

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akwirowanie n.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nabywać, zdobywać

 (1.2) pozyskiwać, zdobywać

Wiktionary


akwitania

region we Francji


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. kraina historyczna w południowo-zachodniej Francji ze stolicą w Bordeaux;

Wiktionary

Akwitania ( Aquitaine) – kraina historyczna i dawny region administracyjny we Francji, położony na wybrzeżu atlantyckim w południowo-zachodniej części kraju. Region graniczył z Hiszpanią oraz regionami: Poitou-Charentes, Limousin i Midi-Pireneje.

W latach 1982–2015 Akwitania stanowiła region administracyjny, z początkiem 2016 weszła w skład regionu Nowa Akwitania.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Najważniejszymi miastami Akwitanii są Bordeaux, Pau i Mérignac.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌakfʲiˈtãɲja, AS: akfʹitãńi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Akwitańczyk mos., Akwitanka ż.

 przym. akwitański

Wiktionary


akwitanka

mieszkanka Akwitanii (regionu we Francji)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Akwitanii

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Akwitania ż.

:: fm. Akwitańczyk mos.

 przym. akwitański

Wiktionary


akwitańczyk

mieszkaniec Akwitanii (regionu we Francji)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Akwitanii

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Akwitania ż.

:: fż. Akwitanka ż.

 przym. akwitański

Wiktionary


akwitański

→ Akwitania


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) dotyczący Akwitanii, związany z Akwitanią, pochodzący z Akwitanii

Wiktionary

Patrz:

Akwitania

Przykłady

 (1.1) Podczas pobytu na akwitańskim dworze Urban próbował nakłonić Wilhelma, aby ten przyjął krzyż i ruszył na wyprawę krzyżową.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌakfʲiˈtãj̃sʲci, AS: akfʹitãĩ ̯sʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Akwitania ż., Akwitańczyk mos., Akwitanka ż.

Wiktionary


akwizgran

miasto w Niemczech; Aachen


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. niemieckie miasto na prawach powiatu w kraju związkowym Nadrenia Północna-Westfalia, bezpośrednio przy granicy z Belgią i Holandią;

Wiktionary

Akwizgran (niem., Bad Aachen; Aix-la-Chapelle; Aken) – miasto uzdrowiskowe na prawach powiatu w Niemczech, w kraju związkowym Nadrenia Północna-Westfalia, w rejencji Kolonia, siedziba regionu miejskiego Akwizgran. Leży bezpośrednio przy granicy z Belgią i Holandią.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Dwaj więźniowie uciekli z zakładu karnego w Akwizgranie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈkfʲizɡrãn, AS: akfʹizgrãn

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Akwizgrańczyk mos., Akwizgranka ż.

 przym. akwizgrański

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) Aachen

Wiktionary


akwizgranka

mieszkanka Akwizgranu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pl-reforma2026|Akwizgranka. (mieszkanka Akwizgranu)

Wiktionary


akwizgrańczyk

mieszkaniec Akwizgranu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pl-reforma2026|Akwizgrańczyk. (mieszkaniec Akwizgranu; ktoś pochodzący z Akwizgranu)

Wiktionary


akwizgrański

→ Akwizgran


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Akwizgranem, pochodzący z Akwizgranu

Wiktionary

Patrz:

Akwizgran

Powiązane:

 rzecz. Akwizgran mrz., Akwizgrańczyk mos., Akwizgranka ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) stpol. akski

Wiktionary


akwizycja

zbieranie zamówień na towary lub usługi


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) hand. pozyskiwanie klientów, zbieranie zamówień w imieniu danej firmy

 (1.2) pozyskiwanie, gromadzenie zasobów

Wiktionary

Akwizycja (z łac. "acquisitio" – nabywanie) – nabycie, nabytek.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Akwizycja to ciężki kawałek chleba, czasem trzeba się nachodzić cały dzień, by sprzedać jedną rzecz.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akwizytor mos., akwirowanie n.

Wiktionary


akwizycyjny

dotyczący akwizycji


SJP.pl


akwizytor

domokrążca;
1. człowiek zajmujący się akwizycją; agent;
2. potocznie: osoba chodząca po domach i oferująca rozmaite towary lub usługi


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba trudniąca się akwizycją

 (1.2) uczn. handlarz narkotykami

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌakfʲiˈzɨtɔr, AS: akfʹizytor

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akwizycja ż.

:: fż. akwizytorka ż.

 przym. akwizytorski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) przedstawiciel handlowy; przest. komiwojażer; pot. domokrążca

 (1.2) diler

Wiktionary


akwizytorka

→ akwizytor


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta zajmująca się akwizycją

Wiktionary

Patrz:

akwizytor

Powiązane:

 rzecz. akwizytor mos., akwirowanie n.

Wiktionary


akwizytorski

przymiotnik od: akwizytor


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) hand. dotyczący pracy akwizytora lub charakterystyczny dla akwizytora; związany z pozyskiwaniem klientów, sprzedażą bezpośrednią

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. akwizytor mos., akwirowanie n.

Wiktionary


akwizytorstwo

zajęcie akwizytora


SJP.pl


akwińczyk

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Akwinu, osoba rodem z Akwinu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wiele idei Tomasza z Akwinu nie uzyskało wówczas akceptacji, lecz reformatorzy Kościoła rzymskokatolickiego na soborze w Trydencie (1545–1563) korzystali z jego prac podczas tworzenia dekretów, nadając tym samym akwińczykowi trwające po dziś dzień znaczenie w Kościele.

 (1.1) Święty Tomasz Akwińczyk pisał: „Kłamstwo jest grzechem śmiertelnym, jeżeli bezpośrednio sprzeciwia się miłości – miłości Bożej, lubo też miłości człowieczej, gdy przez okoliczność daje bliźniemu ciężkie zgorszenie, albo też szkodę czyni bliźniemu.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Akwin mrz., Akwinata mos.

 przym. akwiński

Wiktionary


akwiński

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Akwinem, dotyczący Akwinu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Akwin mrz., akwińczyk mos.

Wiktionary


akworyna

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biochem. u meduz: enzym katalizujący utlenianie w obecności wapnia;

Wiktionary

Akworyna – enzym katalizujący utlenianie w obecności wapnia. W reakcji następuje uwolnienie dwutlenku węgla i emisja światła o długości fali 466 nm. Enzym występuje u meduz.

Akworyna wraz z białkiem zielonej fluorescencji została wykorzystana do wizualizacji komórek nerwowych w mózgu muszki owocowej oraz obserwacji regulacji neuronów.

Wikipedia


akyn

ludowy poeta i pieśniarz w krajach azjatyckich; aszyk, ozan, żyrau


SJP.pl

Akyn – w tradycjach narodów Azji Środkowej ludowy poeta improwizator, pieśniarz wykonujący przy akompaniamencie tradycyjnego instrumentu muzycznego utwory swoje lub tradycyjne, najczęściej o charakterze lirycznym lub epickim. Tradycyjnym instrumentem wykorzystywanym przez akynów była dombra, aczkolwiek wielu twórców, zwłaszcza w nowszych czasach, korzystało także np. z kobyzu.

Wikipedia


al

w starożytnym Rzymie:
1. skrzydło szyku bojowego;
2. oddział piechoty lub jazdy sprzymierzeńców, liczący kilkuset żołnierzy


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. węgorz

forma rzeczownika.

 (2.1) D. lm. od ala

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Al-Habech – luksemburska nazwa miejscowości Habay-la-Vieille
  • Al Vå – walońska nazwa miejscowości Leval-Trahegnies
  • Al Esch – dzielnica Esch-sur-Alzette
  • Ål – gmina
  • AL – Aeroklub Lubelski
  • AL – Aeroklub Lwowski
  • AL – Armia Ludowa, organizacja partyzancka w czasie II wojny światowej
  • al. – skrót od słowa aleja, np. aleja Pokoju
  • Al. – skrót od słowa aleje, np. Aleje Jerozolimskie
  • .al – krajowa domena internetowa najwyższego poziomu przypisana dla stron internetowych Albanii
  • AL – Albania (oznaczenie kodowe ISO 3166-1)
  • Alabama – stan w USA (ISO 3166-2)

Wikipedia


al-

przedrostek

 (1.1) pierwszy człon niektórych wyrazów pochodzących z języka arabskiego, pozostałość arabskiego rodzajnika określonego rzeczowników rodzaju męskiego

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) el-

Wiktionary


al-alamajn

miasto w północnym Egipcie; El Alamein


SJP.pl

Al-Alamajn (często spotykana jest również stara pisownia "El Alamein") – miasto w północnym Egipcie nad Morzem Śródziemnym, w muhafazie Matruh, 106 km na zachód od Aleksandrii, 240 km na północny zachód od Kairu, port naftowy, centrum turystyczne. Około 7000 mieszkańców.

Wikipedia


al-asad

nazwisko


SJP.pl


al-basra

miasto w Iraku; Basra


SJP.pl


al-bida

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. hist. Ad-Dauha, stolica Kataru

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W walizce znalazł stare zdjęcia Al-Bidy z przełomu wieków.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) Ad-Dauha, Dauha, Doha

Wiktionary


al-charidża

grupa oaz w południowym Egipcie; Charga


SJP.pl


al-dżazira

arabska stacja telewizyjna z siedzibą w Katarze


SJP.pl

Al-Dżazira (ang. "Al-Jazeera", arab. الجزيرة, tłum. „Wyspa” lub „Półwysep”) – arabska stacja telewizyjna z siedzibą w Dosze, stolicy Kataru.

Kanał rozpoczął nadawanie 1 listopada 1996 roku, przyjmując do siebie wielu dziennikarzy z zawieszonego w kwietniu tego samego roku arabskojęzycznego kanału BBC World Service, który napotkał trudności z cenzurą w Arabii Saudyjskiej[].

Wikipedia


al-falludża

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w środkowym Iraku;

Wiktionary

Al-Falludża (arab. لفلوجة) – miasto w środkowym Iraku. Przed rokiem 2003 miasto liczyło 435 tys. mieszkańców.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W listopadzie 2005 wojska amerykańskie szturmujące irackie miasto Al-Falludża użyły na szeroką skalę pociski dymne zawierające biały fosfor. W 2006 podczas kryzysu izraelsko-libańskiego Izrael używał pociski z białym fosforem.

Wiktionary


al-hilla

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. miasto w środkowym Iraku, nad rzeką Szatt al-Hilla;

Wiktionary

Al-Hilla (arab. الحلة) – miasto w środkowym Iraku, leżące 100 km na południowy zachód od Bagdadu nad rzeką Szatt al-Hilla (odnoga Eufratu). Liczba mieszkańców: 215 tys. (1985), 412 tys. (1998), 510 tys. (2002). Jest stolicą muhafazy Babilon; w pobliżu znajdują się ruiny starożytnych miast: Babilonu, Borsippa i Kisz. Leży w regionie rolniczym, intensywnie nawadnianym wodą z Eufratu.

Wikipedia


al-kaba

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) rel. świątynia w Mekce, najważniejsze miejsce kultu w islamie;

Wiktionary

Al-Kaba (arab. الكعبة, trl. "Al-Kaʿbah") – świątynia i sanktuarium w Mekce, najważniejsze miejsce święte islamu.

Wikipedia

Synonimy:

 (1.1) Kaaba

Wiktionary


al-kaida

organizacja sunnicka posługująca się terrorystycznymi metodami


SJP.pl


al-manama

stolica Bahrajnu


SJP.pl


al-owiec

członek AL (Armii Ludowej); aelowiec, alowiec


SJP.pl


al-owski

→ AL (Armia Ludowa); alowski, aelowski


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) hist. związany z AL (Armią Ludową)

Wiktionary

Powiązane:

 skr. AL

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) aelowski, alowski

Wiktionary


al-quds

rzeczownik, nazwa własna

 (1.1) geogr. polit. transliteracja arabskiej nazwy Jerozolimy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Dla mahometan - którzy zwą Jerozolimę Al-Quds, czyli „święta” - miasto to ustępuje świętością jedynie Mekce i Medynie.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) Jerozolima

Wiktionary


al-rijad

stolica Arabii Saudyjskiej; Rijad


SJP.pl


al-ujun

nieoficjalna stolica Sahary Zachodniej


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy lub nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. nieoficjalna stolica Sahary Zachodniej;

Wiktionary

Al-Ujun (arab. العيون, także jako El Aaiún i Laâyoune) – miasto w północnej Saharze Zachodniej (państwo nieuznawane; dawna kolonia hiszpańska: Hiszpańska Afryka Zachodnia), obecnie pod kontrolą marokańską. Stolica regionu Al-Ujun-As-Sakija al-Hamra, w latach 1940–1976 stolica Sahary Zachodniej.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Al-Ujun jest nieoficjalną stolicą Sahary Zachodniej, terytorium, które od 1975 roku jest okupowane przez Maroko.

Wiktionary


al.

1. skrót od: aleja
2. skrót wyrażenia "a linea" (od nowego wiersza)
3. skrót od: alias (inaczej, czyli)


SJP.pl

skrót

 (1.1) = aleja

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Urząd dzielnicy Włochy mieści się przy al. Krakowskiej 257.

Wiktionary


ala

w starożytnym Rzymie:
1. skrzydło szyku bojowego;
2. oddział piechoty lub jazdy sprzymierzeńców, liczący kilkuset żołnierzy


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) hist. wojsk. starożytny oddział piechoty lub później jazdy Rzymu i Mezopotamii;

 (1.2) hist. wojsk. straż przyboczna króla Macedonii

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Ala – zdrobnienie imienia Alicja, Alina
  • Ala – właśc. Alicja Boratyn, polska piosenkarka popowo-rockowa
  • Ala – afrykańskie bóstwo podziemi (bogini Ibów)
  • ala – starożytne oddziały Rzymu i Mezopotamii
  • Ala – postać literacka występująca w dramacie Tango Sławomira Mrożka
  • Ala – miasto i gmina we Włoszech
  • – miejscowość w Portugalii, w gminie Macedo de Cavaleiros
  • Ala – wieś w Estonii, w prowincji Hiiu, w gminie Pühalepa
  • Ala – wieś w Estonii, w prowincji Valga, w gminie Helme
  • Ala – nazwa skrótowa alaniny
  • ALA – nazwa skrótowa kwasu α-linolenowego
  • ALA – nazwa skrótowa kwasu δ-aminolewulinianowego

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈala, AS: ala

Wiktionary


alabama

rzeka i stan w Stanach Zjednoczonych


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. stan w Stanach Zjednoczonych;

 (1.2) geogr. rzeka w Stanach Zjednoczonych;

Wiktionary

Alabama (wym. //) – stan w południowo-wschodniej części Stanów Zjednoczonych, położony nad Zatoką Meksykańską.

Obszar nizinny, od północnego wschodu ograniczony wyżyną Cumberland, od północnego wschodu górami – Appalachami. Na północy sąsiaduje ze stanem Tennessee, na wschodzie z Georgią, na południu z Florydą i Zatoką Meksykańską, na zachodzie z Missisipi. Alabama zajmuje 30. miejsce pod względem powierzchni oraz 23. pod względem liczby ludności wśród stanów Stanów Zjednoczonych.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Zamieszkiwali południowe tereny stanu Alabama.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌalaˈbãma, AS: alabãma

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Alabamczyk mos., Alabamka ż.

 przym. alabamski

Wiktionary


alabamczyk

mieszkaniec Alabamy (stanu w Stanach Zjednoczonych)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Alabamy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Większość Alabamczyków nie wystawia nosa poza swój stan.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Alabama ż.

:: fż. Alabamka ż.

 przym. alabamski

Wiktionary


alabamka

mieszkanka Alabamy (stanu w Stanach Zjednoczonych)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Alabamy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Alabama ż.

:: fm. Alabamczyk mos.

 przym. alabamski

Wiktionary


alabamski

→ Alabama (rzeka lub stan w USA)


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) geogr. związany z Alabamą lub jej mieszkańcami

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ukryty za kupą gruzu Diddens trzymał się za stopę i dla odwrócenia uwagi od bólu szczegółowo opisywał w typowo alabamskim stylu wynaturzony użytek, jaki mój dziadek zrobił z mojej prababki.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Alabamka ż., Alabamczyk mos., Alabama ż.

Wiktionary


alabandyt

minerał, siarczek manganu (II), o barwie zielonej lub cielistej


SJP.pl

Alabandyt – minerał z gromady siarczków.

Nazwa pochodzi od miejsca odkrycia – Alabanda w Turcji.

Wikipedia


alabaster

minerał, drobnoziarnista odmiana gipsu, najczęściej białej barwy


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) miner. zbita, drobnoziarnista odmiana gipsu, delikatnie zabarwiona lub biała;

Wiktionary

Al

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Niektóre zaś komnaty całe od złota; krzesła i ławy bisiorem albo lamą kryte, stoły z marmuru i alabastru […]

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌalaˈbastɛr, AS: alabaster

Wiktionary

Powiązane:

 przym. alabastrowy

 przysł. alabastrowo

 rzecz. alabastrowość ż.

Wiktionary


alabastron

naczynko z alabastru, gliny lub szkła, używane w starożytnej Grecji i w starożytnym Egipcie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) hist. szt. niewielki flakonik na wonności

Wiktionary

Al

Wikipedia

Powiązane:

 przym. alabastrowy

Wiktionary


alabastrowo

przysłówek sposobu

 (1.1) bardzo jasno i gładko, jak alabaster

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alabaster mrz., alabastrowość ż.

 przym. alabastrowy

Wiktionary


alabastrowość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) właściwość bycia alabastrowym

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alabaster mrz.

 przym. alabastrowy

 przysł. alabastrowo

Wiktionary


alabastrowy

1. wykonany z alabastru (np. alabastrowa waza);
2. podobny do alabastru, właściwy alabastrowi, jasny i gładki (np. alabastrowa biel, alabastrowe dłonie)


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący alabastru, zrobiony z alabastru

przymiotnik jakościowy

 (2.1) książk. przypominający alabaster barwą, gładkością i delikatnością

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ołtarz w kaplicy Bractwa Maryjnego (po stronie pn.) z 1646, pochodzący z kościoła pojezuickiego w Braniewie, odnawiany w 1815, wykonany jest z czarnego marmuru z alabastrowymi rzeźbami.

 (2.1) Stała smutna w kącie, a jej alabastrowe, nagie ciało, dopiero wypuszczało pędy ramion.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌalabaˈstrɔvɨ, AS: alabastrovy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alabaster mrz., alabastron mrz., alabastrowość ż.

 przysł. alabastrowo

Wiktionary


aladyn

bohater "Księgi tysiąca i jednej nocy", który wszedł w posiadanie magicznej lampy, zamieszkiwanej przez dżina spełniającego wszystkie życzenia jej posiadacza


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.;

 (1.2) imię bohatera jednej z opowieści „Baśni z tysiąca i jednej nocy”;

Wiktionary

Nie mylić z: postacią z filmów Disneya.

Aladyn (oryginalna pisownia علاء الدين "Ala ad-Din" – „wyniosły w wierze”) – bohater jednej z opowieści "Księgi tysiąca i jednej nocy", który staje się właścicielem zaczarowanej lampy, zamieszkiwanej przez potężnego, spełniającego życzenia dżinna.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Około jedenastej, głos trąby oznajmił rozpoczęcie widowiska. Sułtan i Szeherezada zajęli miejsce na dywanie, a reszta zebranych stłoczyła się w jaskini Aladyna.

 (1.1) Aladyn wypuścił z lampy dżinna.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈladɨ̃n, AS: aladỹn

Wiktionary


aladynowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Aladyna lub z nim związany


SJP.pl


aladár

obce imię męskie


SJP.pl


alain

[czytaj: aLĘ albo aLEN] francuskie imię męskie


SJP.pl


alajärvi

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Finlandii, w regionie Ostrobotnia Południowa;

Wiktionary

Alajärvi – gmina w Finlandii, położona w zachodniej części kraju, należąca do regionu Ostrobotnia Południowa.

Wikipedia


alakant

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) stpol. wino czerwone produkcji hiszpańskiej

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈlakãnt, AS: alakãnt

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alikant mrz.

Wiktionary


alaks

nazwa handlowa leku przeczyszczającego, zawierającego bisakodyl; Alax


SJP.pl


alaktaga

rodzaj gryzoni z rodziny skoczkowatych


SJP.pl

Alaktaga ("Allactaga") – rodzaj ssaków z podrodziny alaktag (Allactaginae) w obrębie rodziny skoczkowatych (Dipodidae).

Wikipedia


alalia

zaburzenia mowy spowodowane uszkodzeniami mózgu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. całkowity brak mowy lub głębokie zaburzenie procesu jej kształtowania się, powstałe na skutek uszkodzenia struktur mózgowych (kory mózgowej) w okresie przed opanowaniem mowy przez dziecko (do ok. 2. roku życia)

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • alalia – zaburzenie mowy
  • Alalia (obecnie Aléria) – starożytne miasto na Korsyce, w którego pobliżu rozegrała się bitwa morska w 535 p.n.e.

Wikipedia


alalik

osoba cierpiąca na alalię (zaburzenie mowy)


SJP.pl


alaman

członek ludu germańskiego, osiadłego nad górnym Renem; Aleman


SJP.pl


alamanowie

lud germański, osiadły nad górnym Renem; Alemanowie


SJP.pl

Alemanowie, Alamanowie ( Alamanni) – germański związek plemienny, od III wieku n.e. dokonujący najazdów na zachodnie prowincje cesarstwa rzymskiego.

Wikipedia


alambik

dawniej: alembik


SJP.pl


alamogordo

Alamogordo – miasto na południu USA, w stanie Nowy Meksyk, na wysokości 1321 m n.p.m., na zachodnich stokach gór Sacramento, na południowy zachód od Albuquerque. Siedziba hrabstwa Otero. Według spisu w 2020 roku liczy 30,9 tys. mieszkańców i jest 10. co do wielkości miastem w stanie.

Wikipedia


alamozaur

północnoamerykański zauropod z okresu kredy, długość około 20 metrów


SJP.pl

Alamozaur ("Alamosaurus") – rodzaj zauropoda z grupy tytanozaurów (Titanosauria); jego nazwa oznacza „jaszczur z Alamo”. Nazwa pochodzi od pasma górskiego Ojo Alamo w stanie Nowy Meksyk, gdzie znaleziono go po raz pierwszy.

Wikipedia


alan

imię męskie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.;

 (1.2) hist. członek plemienia Alanów (przodek Osetyńca)

Wiktionary

Alan – imię męskie pochodzenia najprawdopodobniej celtyckiego. Może też wywodzić się od nazwy irańskiego plemienia Alanów. Znaczenie tego imienia nie jest dokładnie znane, prawdopodobne znaczenia:

Imię zostało wprowadzone do Anglii przez Bretończyków po inwazji Normanów na Anglię. Do Polski trafiło z języka angielskiego (jest popularne w krajach anglosaskich) i zaczęło być nadawane częściej w latach 80. XX wieku oraz 90..

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Pełen goryczy list napisał do Baracka Obamy Amerykanin Alan Gross, który siedzi w więzieniu za szpiegostwo.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈalãn, AS: alãn

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) Halan, Tanaita, As

Wiktionary


alana

imię żeńskie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|angielski|ż.

Wiktionary

Alana – imię żeńskie pochodzenia celtyckiego, odpowiednik męski: Alan.

Alana imieniny obchodzi: 14 sierpnia, 14 października, 25 listopada

Wikipedia


alandczyk

mieszkaniec Wysp Alandzkich


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Wysp Alandzkich

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Większość Alandczyków mówi po szwedzku.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz.

:: fż. Alandka ż.

 przym. alandzki

Wiktionary


alandka

mieszkanka Wysp Alandzkich


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Wysp Alandzkich

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz.

:: fm. Alandczyk mos.

 przym. alandzki

Wiktionary


alandzki

przymiotnik relacyjny

 (1.1) geogr. związany z Wyspami Alandzkimi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Alandczyk mos., Alandka ż.

Wiktionary


alanina

aminokwas endogenny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biol. organiczny związek chemiczny, jeden z dwudziestu podstawowych aminokwasów białkowych;

Wiktionary

Alanina, #PATRZ Ala, A – organiczny związek chemiczny z grupy α-aminokwasów. Enancjomer o konfiguracji "S" () jest jednym z dwudziestu podstawowych aminokwasów białkowych. Bierze też udział w cyklu glukozowo-alaninowym.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌalãˈɲĩna, AS: alãńĩna

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) α-alanina, Ala

Wiktionary


alaninowy

przymiotnik od: alanina


SJP.pl


alaniny

aminokwas endogenny


SJP.pl


alankara

zbiór norm stylistycznych poezji hinduskiej dotyczących zarówno semantyki, jak i warstwy brzmieniowej wypowiedzi


SJP.pl

Alankara (z sanskrytu „ozdoba”) – jedno z podstawowych pojęć tradycyjnej poetyki indyjskiej. Choć przypomina europejskie tropy i figury retoryczne, nie jest z nimi tożsame. Najważniejsza różnica polega na tym, że alankara najczęściej odnosi się do całej strofy wiersza, a nie do pojedynczych słów czy zwrotów. Indyjscy teoretycy literatury stworzyli liczne systemy klasyfikacji alankar, których liczba stopniowo rosła – od kilku podstawowych do ponad stu różnych typów.

Wikipedia


alanostwo

Alan z małżonką; Alanowie


SJP.pl


alanowie

Alan z małżonką; Alanostwo


SJP.pl

Alanowie (Halanowie, Tanaitowie lub Asowie; Αλανοί, chiń. 阿蘭聊; pinyin "Ālánliáo", także chiń. 奄蔡 "Yǎncài" z II w. i 阿蘭 "Alan" z III w.) – lud irański uczestniczący w wielkiej wędrówce ludów, spokrewniony ze Scyto-Sarmatami.

Wikipedia


alanowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Alana lub z nim związany


SJP.pl


alantoina

pochodna mocznika, substancja krystaliczna słabo rozpuszczalna w wodzie; stosowana do produkcji maści i zasypek; allantoina


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biochem. farm. związek chemiczny będący produktem przemiany kwasu moczowego, występujący w organizmach zwierzęcych i roślinnych, wykorzystywany m.in. jako składnik kosmetyków i leków;

Wiktionary

Alantoina, 5-ureidohydantoina – organiczny związek chemiczny z grupy ureidów, heterocykliczna pochodna mocznika. Powstaje z kwasu moczowego u niektórych roślin oraz u większości ssaków (wyjątek stanowią naczelne), u których reakcję tę katalizuje oksydaza moczanowa, a przebiega ona w peroksysomach.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Alantoina wywiera działanie przeciwzapalne, ściągające, łagodzące, a D-pantenol reguluje gospodarkę wodną skóry, nadając jej jędrność i elastyczność.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. alantoinowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) war. allantoina

Wiktionary


alantoinowy

→ alantoina; allantoinowy


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) dotyczący alantoiny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alantoina ż.

Wiktionary


alanya

[czytaj: alańja] miasto i prowincja w Turcji


SJP.pl

Alanya – miasto i dystrykt w południowej Turcji, w prowincji Antalya na śródziemnomorskiej Riwierze Tureckiej.

Jeden z największych tureckich kurortów wypoczynkowych, usytuowany 135 km na wschód od Antalyi, na terenie starożytnej Pamfilii. Od strony lądu miasto otoczone górami Taurus, na południe od jego centrum wznosi się na blisko 250 metrów skalny cypel z twierdzą obronną o trzech wieżach.

Wikipedia


alarm

1. sygnał, najczęściej dźwiękowy, ostrzegający o grożącym lub zaistniałym niebezpieczeństwie;
2. urządzenie ostrzegające o niebezpieczeństwie;
3. czas trwania nalotu nieprzyjacielskiego


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) sygnał dźwiękowy lub świetlny ostrzegający przed niebezpieczeństwem

 (1.2) urządzenie do nadawania sygnału alarmu (1.1)

 (1.3) wezwanie do działania

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • alarm – sygnał wzywający do gotowości na wypadek zagrożenia. Najczęściej jest to sygnał dźwiękowy. W dawnych czasach było to bicie w bębny lub dzwony, stąd powiedzenie „bić na alarm” (na trwogę). Aktu...
  • alarm – stan gotowości w przypadku powszechnego zagrożenia (np. pożar, powódź), także: stan gotowości bojowej w wojsku wywołany takim sygnałem
    • alarm pożarowy
    • alarm o skażeniach
    • alarm powietrzny
    • alarm powodziowy
  • alarm – okres od chwili ogłoszenia alarmu do chwili jego odwołania
  • alarm – sygnał w budziku lub zegarku
  • alarm – potocznie: urządzenie alarmowe
  • alarm – alarm w żegludze
  • AlaRm – polski film
  • Alarm! – polski program telewizyjny

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W pomieszczeniu rozległ się alarm i wszyscy wybiegli w popłochu

 (1.2) Kupiłem alarm do swojego mieszkania.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈalarm, AS: alarm

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alarmator mos., alarmista mos., alarmistka ż., alarmon mrz., alarmowanie n., zaalarmowanie n.

 czas. alarmować ndk., zaalarmować dk.

 ims. alarmujący

 przym. alarmowy, alarmistyczny, alarmujący

 przysł. alarmistycznie, alarmująco

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) alert, mobilizacja, ostrzeżenie

 (1.2) sygnał, brzęczyk, dzwonek

 (1.3) larum

Wiktionary


alarmator

dawniej: panikarz


SJP.pl


alarmista

dawniej: człowiek szerzący panikę; panikarz


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) przest. osoba wywołująca panikę

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌalarˈmʲista, AS: alarmʹista

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alarm mrz., alarmowanie n.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) neutr. panikarz

Wiktionary


alarmistka

→ alarmista


SJP.pl

Patrz:

alarmista

alarmistycznie

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób przesadnie ostrzegawczy

Wiktionary

Powiązane:

 przym. alarmistyczny, alarmowy

 rzecz. alarm mrz., alarmowanie n.

Wiktionary


alarmistyczny

taki, który budzi niepokój, zwraca uwagę na groźną sytuację, np. alarmistyczny ton artykułu


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) wzbudzający niepokój przed niebezpieczeństwem, mający ostrzec przed czymś niepokojącym, co zasługuje na większą uwagę; często czymś, co wcale nie zasługuje na nią

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Od kilku lat potężne media prowadzą alarmistyczne kampanie: w polskiej oświacie nie prowadzi się edukacji seksualnej, dla dobra naszej młodzieży należy ją jak najszybciej wprowadzić

 (1.1) Skąd zatem te alarmistyczne doniesienia mediów o rosnących problemach z narkotykami, alkoholem i przemocą w szkołach?

 (1.1) To stwierdzenie stało się źródłem alarmistycznych prognoz (…).

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. alarmistycznie

 rzecz. alarm mrz., alarmowanie n.

 czas. alarmować

 przym. alarmowy

Wiktionary


alarmizm

przestarzale: szerzenie paniki


SJP.pl


alarmon

wewnątrzkomórkowe białko sygnałowe, produkowane pod wpływem silnych bodźców zewnętrznych


SJP.pl


alarmowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) wszczynanie alarmu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W ramach treningów i ćwiczeń dotyczących systemów alarmowania, celem jednoczesnego upamiętnienia 75. rocznicy wybuchu Powstania Warszawskiego, w dniu 1 sierpnia 2019 roku o godz. 17:00 w Choczu nadany zostanie pojedyńczy akustyczny sygnał alarmowy (syrena).

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. zaalarmowanie n., alarm m., alarmista m.

 czas. alarmować ndk., zaalarmować dk.

 przym. alarmistyczny, alarmowy

 przysł. alarmistycznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bicie na alarm

Wiktionary


alarmować

1. zawiadamiać o grożącym niebezpieczeństwie lub zdarzeniu wymagającym działania; ostrzegać;
2. wywoływać poruszenie, niepokój lub panikę


SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany (dk. zaalarmować)

 (1.1) zawiadamiać o niebezpieczeństwie lub sytuacji wymagającej szybkiego działania

 (1.2) wywoływać niepokój

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Socjologowie z Uniwersytetu Łódzkiego, którzy planowaćanują przeprowadzenie badań dotyczących galerianek, alarmują, że sprzedawanie się młodocianych dziewcząt to jedno z najgroźniejszych zjawisk naszych czasów.

 (1.2) Wulgarność na niektórych kanałach telewizji osiągnęła alarmujący poziom.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alarm mrz., alarmowanie n., zaalarmowanie n.

 przym. alarmistyczny, alarmujący, alarmowy

 przysł. alarmująco

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) wzywać, bić na alarm, podnosić alarm

 (1.2) niepokoić, poruszać

Wiktionary


alarmowo

przysłówek sposobu

 (1.1) w trybie alarmowym; w sposób wymagający natychmiastowej reakcji

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Karetka wyjechała alarmowo do wypadku.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. alarmowy

Wiktionary


alarmowy

przymiotnik od: alarm


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) dający sygnał o grożącym niebezpieczeństwie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W ramach treningów i ćwiczeń dotyczących systemów alarmowania, celem jednoczesnego upamiętnienia 75. rocznicy wybuchu Powstania Warszawskiego, w dniu 1 sierpnia 2019 roku o godz. 17:00 w Choczu nadany zostanie pojedyńczy sic. akustyczny sygnał alarmowy (syrena).

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alarm mrz., alarmowanie n., zaalarmowanie n.

 czas. alarmować ndk., zaalarmować dk.

 przym. alarmistyczny, alarmujący

 przysł. alarmistycznie, alarmowo, alarmująco

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ostrzegawczy

Wiktionary


alarmująco

przysłówek

 (1.1) bijąc na alarm

 (1.2) budząc niepokój

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alarm mrz.

 czas. alarmować ndk.

 przym. alarmujący, alarmowy

Wiktionary


alarmujący

groźny, wzbudzający niepokój; niepokojący, alarmistyczny


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) budzący niepokój

forma czasownika.

 (2.1) ims. przymiotnikowy czynny od: alarmować

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alarm mrz.

 czas. alarmować ndk.

 przysł. alarmująco

 przym. alarmowy

Wiktionary


alaryk

Al

Wikipedia


alaska

→ Alaska; alaskijski, alaskański


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. stan w Stanach Zjednoczonych;

 (1.2) geogr. półwysep w Ameryce Północnej;

 (1.3) geogr. łańcuch górski w Ameryce Północnej;

Wiktionary

Al

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Alaska jest jedynym stanem w Ameryce Północnej, który nie sąsiaduje z pozostałymi 48 amerykańskimi stanami kontynentu.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈlaska, AS: alaska

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Alaskijczyk mos., Alaskijka ż., Alaskanin mos., Alaskanka ż.

 przym. alaskijski, alaski, alaskański

Wiktionary


alaskan

rasa psów, głównie husky i malamute


SJP.pl


alaskanin

mieszkaniec Alaski; Alaskijczyk


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Alaski

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wczoraj Alaskanie wybrali senatora.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Alaska ż., Alaskijczyk m.

:: fż. Alaskanka ż., Alaskijka ż.

 przym. alaskijski, alaski, alaskański

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) rzad. Alaskijczyk

Wiktionary


alaskanka

mieszkanka Alaski; Alaskijka


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Alaski

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Samolocik zabrał jeszcze jedną Alaskankę.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Alaska ż., Alaskijka ż.

:: fm. Alaskanin mos., Alaskijczyk mos.

 przym. alaskijski, alaski, alaskański

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) Alaskijka

Wiktionary


alaskański

→ Alaska; alaski, alaskijski


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) związany z Alaską, pochodzący z Alaski

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Chłopak używał jakiegoś dialektu alaskańskiego.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Alaska ż., Alaskijka ż., Alaskijczyk mos., Alaskanin mos., Alaskanka ż.

 przym. alaski, alaskijski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) alaski, alaskijski

Wiktionary


alaski

→ Alaska; alaskijski, alaskański


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) związany z Alaską, pochodzący z Alaski

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W muzeum mają alaskie totemy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈlasʲci, AS: alasʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Alaska ż., Alaskanin mos., Alaskanka ż., Alaskijczyk mos., Alaskijka ż.

 przym. alaskański, alaskijski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) alaskański, rzad. alaskijski

Wiktionary


alaskijczyk

rzadko: mieszkaniec Alaski; Alaskanin


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) rzad. mieszkaniec Alaski

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Alaskijczycy łapią łososie i pstrągi.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Alaska ż., Alaskanin mos.

:: fż. Alaskanka ż., Alaskijka ż.

 przym. alaskijski, alaski, alaskański

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) Alaskanin

Wiktionary


alaskijka

rzadko: mieszkanka Alaski; Alaskanka


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rzad. mieszkanka Alaski

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Z namiotu wyszła młoda Alaskijka.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Alaska ż., Alaskanka ż.

:: fm. Alaskanin mos., Alaskijczyk mos.

 przym. alaskijski, alaski, alaskański

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) Alaskanka

Wiktionary


alaskijski

→ Alaska; alaski, alaskański


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Alaską, pochodzący z Alaski

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Kobieta używała jakiegoś dialektu alaskijskiego.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Alaska ż., Alaskijka ż., Alaskijczyk mos., Alaskanin mos., Alaskanka ż.

 przym. alaski, alaskański

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) alaski, alaskański

Wiktionary


alaskit

magmowa skała głębinowa, odmiana granitu; granit alkalicznoskaleniowy


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) geol. rodzaj skały magmowej;

Wiktionary

Alaskit – kwaśna skała plutoniczna zbudowana ze skaleni alkalicznych, kwarcu i znikomych ilości składników ciemnych; są to skały samodzielnych masywów, pni i małych intruzji; dzielą się na bezalbitowe kalialaskity lub ortoalaskity oraz właściwe (ze skalenia potasowego i albitu). Tworzy brzeżne partie masywów granitowych, czasem samodzielne drobne intruzje. Pospolity, w Polsce występuje w Tatrach Zachodnich (m.in. na Giewoncie i Twardym Grzbiecie).

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Alaskit występuje w Tatrach Zachodnich.

Wiktionary


alasko

forma rzeczownika.

 (1.1) W. lp. od: Alaska

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈlaskɔ, AS: alasko

Wiktionary


alastor

złoczyńca, który popełnił nieprzebaczalną zbrodnię


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Alastor – postać w mitologii greckiej
  • Alastor – polski zespół muzyczny
  • Alastor Moody – fikcyjna postać, auror z serii książek Harry Potter
  • Alastor – fikcyjna postać, demon z serialu animowanego

Wikipedia


alasz

likier kminkowy pochodzący z Łotwy, przyprawiany m.in. gorzkimi migdałami, anyżem i skórką pomarańczy


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) kulin. napój alkoholowy, klarowny likier kminkowy koloru żółtego;

Wiktionary

Al

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Trafiły nam do gustu: świeże serdelki z pobliskiej restauracji i prawdziwy zagraniczny alasz.

 (1.1) Siekiera, motyka, bimber, alasz, / przegra wojnę głupi malarz.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈalaʃ, AS: alaš

Wiktionary


alaszowy

→ alasz


SJP.pl

Patrz:

alasz

alavus

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Finlandii, w regionie Ostrobotnia Południowa

Wiktionary

Alavus (szw. Alavo) jest miastem w Finlandii. Znajduje się w prowincji Zachodniej Finlandii. Populacja wynosi 9846, a miasto zajmuje powierzchnię 843,1 km², z których 52,46 km² to woda. Gęstość zaludnienia wynosi 12,3 mieszkańca na km².

Znaczącą część populacji zatrudniona jest w rolnictwie i leśnictwie. Większość przemysłu w Alavus jest powiązana z konstrukcją: materiałami, projektowaniem i kontrahentami. Alavus ma 60 jezior z 324 km linii brzegowej. Miasto jest fińskojęzyczne.

Wikipedia


alawici

odłam szyizmu interpretujący zarówno Koran, jak i pięć filarów islamu


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Alawici – dynastia władców Maroka
  • Alawici – grupa religijna w łonie islamu.
  • Alawici tureccy – wyznawcy islamskiego systemu religijno-etycznego, stanowiącego mieszaninę imamizmu i pierwotnego szamanizmu turkmeńskiego

Wikipedia


alawicki

→ alawita


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) rel. związany z alawizmem lub alawitami

Wiktionary

Patrz:

alawita

Powiązane:

 rzecz. alawizm mrz., alawita mos., alawitka ż.

Wiktionary


alawita

wyznawca prądu religijnego, jednego z odłamów islamu; nusajryta


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) rel. wyznawca prądu religijnego na obrzeżach islamu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Reżim Asada jest popierany przez większość alawitów i chrześcijan, natomiast wśród jego przeciwników dominują sunnici.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌalaˈvʲita, AS: alavʹita

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alawizm m.

:: fż. alawitka ż.

 przym. alawicki

Wiktionary


alawitka

→ alawita


SJP.pl

Patrz:

alawita

alawizm

odmiana islamu wyrosła na gruncie wczesnego szyizmu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) rel. jeden z islamskich nurtów religijnych wyznawanych na terenie Syrii;

Wiktionary

Ni

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. alawita mos., alawitka ż.

 przym. alawicki

Wiktionary


alax

nazwa handlowa leku przeczyszczającego, zawierającego bisakodyl; Alaks


SJP.pl


alb

w mitologii germańskiej: istota pośrednia między bogiem a człowiekiem; alp


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mitgerm. demon pomiędzy Bogiem a człowiekiem

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) geol. jeden z okresów w kredzie;

forma rzeczownika.

 (3.1) D. lm. zob. alba.

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Alb – rzeka, dopływ Renu koło Albbruck
  • Alb – rzeka, dopływ Renu koło Eggenstein-Leopoldshafen
  • Alb – pojęcie stratygraficzne
  • Neckar-Alb
  • ALB

Wikipedia

Przykłady

składnia.

kolokacje.

synonimy.

antonimy.

hiperonimy.

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

frazeologia.

etymologia.

 (1.1) etym|śwn|alp., alb z etym|germ|alfr.

uwagi.

 (1.1) inna pisownia alp

tłumaczenia.

* kataloński: (2.1) Albià m.

źródła.

== alb (język angielski.) ==

thumb|an alb (1.1)

wymowa.

 audio|LL-Q1860 (eng)-Vealhurl-alb.wav.

znaczenia.

rzeczownik

 (1.1) kośc. alba

odmiana.

 (1.1) lp. alb; lm. albs

przykłady.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: alp, AS: alp

Wiktionary

Powiązane:

frazeologia.

etymologia.

 (1.1) etym|śwn|alp., alb z etym|germ|alfr.

uwagi.

 (1.1) inna pisownia alp

tłumaczenia.

* kataloński: (2.1) Albià m.

źródła.

== alb (język angielski.) ==

thumb|an alb (1.1)

wymowa.

 audio|LL-Q1860 (eng)-Vealhurl-alb.wav.

znaczenia.

rzeczownik

 (1.1) kośc. alba

odmiana.

 (1.1) lp. alb; lm. albs

przykłady.

składnia.

kolokacje.

synonimy.

antonimy.

hiperonimy.

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

Wiktionary

Synonimy:

antonimy.

hiperonimy.

hiponimy.

holonimy.

meronimy.

pokrewne.

frazeologia.

etymologia.

 (1.1) etym|śwn|alp., alb z etym|germ|alfr.

uwagi.

 (1.1) inna pisownia alp

tłumaczenia.

* kataloński: (2.1) Albià m.

źródła.

== alb (język angielski.) ==

thumb|an alb (1.1)

wymowa.

 audio|LL-Q1860 (eng)-Vealhurl-alb.wav.

znaczenia.

rzeczownik

 (1.1) kośc. alba

odmiana.

 (1.1) lp. alb; lm. albs

przykłady.

składnia.

kolokacje.

synonimy.

Wiktionary


alb.

skrót od: Zgromadzenie Braci Albertynów (zakon)


SJP.pl

skrót w funkcji przymiotnika

 (1.1) = jęz. albański

Wiktionary

Wymowa:

IPA: alˈbãj̃sʲci, AS: albãĩ ̯sʹḱi

Wiktionary


alba

1. biała szata z lnianego płótna, o szerokich rękawach, sięgająca do ziemi, używana w kościołach katolickich przez kapłanów podczas liturgii;
2. pieśń jutrzenna, gatunek liryki średniowiecznej


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kośc. długa biała szata liturgiczna;

 (1.2) liter. gatunek pieśni miłosnej będącej poranną pieśnią rozstania kochanków;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Alba – imię żeńskie
  • alba – róża biała
  • ALBA (Boliwariańska Alternatywa dla Ameryki) – porozumienie gospodarcze
  • Alba Mons (d. Alba Patera) – wulkan tarczowy na Marsie
  • Jessica Alba – aktorka amerykańska
  • alba – średniowieczna pieśń prowansalska
  • Dom Alba (hiszp. La Casa de Alba) – jeden z najstarszych rodów szlacheckich w Hiszpanii
  • Księstwo Alba – (Alva) księstwo w Hiszpanii; przedstawiciel Ferdynand de Toledo; XIII księżna Alba była patronka i muzą Goi
  • alba – szata liturgiczna koloru białego
  • alba śląska – luterańska szata liturgiczna koloru białego
  • Alba – stolica historycznej diecezji w Cesarstwie rzymskim
  • Alba – zespół pałacowo-parkowy Karola Radziwiłła pod Nieświeżem

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W liturgii alba jest szatą używaną przez duchownych wszystkich stopni, jak również przez osoby świeckie (np. lektorów), które spełniają określone posługi liturgiczne.

 (1.1) Jeżeli alba nie osłania dokładnie zwykłego stroju koło szyi, przed włożeniem alby należy nałożyć humerał.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈalba, AS: alba

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. albit m., albinos m., albinoska ż., albinizm m., albatros m.

 przym. albinotyczny, albitowy

Wiktionary


albakora

1. gatunek morskiej ryby z rodziny makrelowatych; tuńczyk biały, tuńczyk długopłetwy;
2. gatunek morskiej ryby z rodziny makrelowatych; tuńczyk złoty, tuńczyk żółtopłetwy


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • tuńczyk biały (Thunnus alalunga)
  • tuńczyk żółtopłetwy (Thunnus albacares)

Wikipedia


alban

imię męskie


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Alban – miejscowość w USA, w stanie Wisconsin, w hrabstwie Portage
  • Alban – miejscowość we Francji
  • Alban – imię męskie
  • Alban – męczennik brytyjski, święty
  • Alban (ang. Alban Township) – gmina w stanie Dakota Południowa, w hrabstwie Grant
  • Alban (ang. Alban Town) – gmina w stanie Wisconsin, w hrabstwie Portage

Wikipedia


albania

państwo w Europie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. polit. państwo w południowej części Europy, ze stolicą w Tiranie;

Wiktionary

Albania, Republika Albanii ( Shqipëria, Republika e Shqipërise) – państwo w południowo-wschodniej Europie na Bałkanach. Albania na zachodzie ma dostęp do Morza Adriatyckiego, a na południowym zachodzie do Morza Jońskiego. Stolicą kraju jest Tirana, jest to również finansowe centrum kraju.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Albania jest krajem europejskim.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: alˈbãɲja, AS: albãńi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Albańczyk mos., Albanka ż., albański mrz., albańskość ż., albanistyka ż., albanistka ż., albanista mos.

 przym. albański

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) Republika Albanii, reg. śl. alfabet Steuera Albańijo, ślabikŏrzowy szrajbōnek Albanijŏ

Wiktionary


albaniusz

imię męskie


SJP.pl


albanka

obywatelka Albanii


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta narodowości albańskiej, obywatelka Albanii, mieszkanka Albanii

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Karol ożenił się ze śliczniutką Albanką pochodzącą z Tirany.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: alˈbãŋka, AS: albãŋka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Albania ż., albański mrz.

:: fm. Albańczyk mos.

 przym. albański

Wiktionary


albany

[czytaj: OLbany] miasto w USA


SJP.pl

Albany () – miasto w Stanach Zjednoczonych nad rzeką Hudson, stolica stanu Nowy Jork i siedziba hrabstwa Albany.

Obszar metropolitalny Albany–Schenectady–Troy liczy 904,6 tys. mieszkańców.

Przemysł: papierniczy, maszynowy, chemiczny, spożywczy, odzieżowy a w zespole miejskim także elektrotechniczny.

Wikipedia


albarello

ceramiczne naczynie aptekarskie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) zazwyczaj zdobione ceramiczne naczynie używane przez aptekarzy

Wiktionary

Albarello – jest to fajansowe naczynie aptekarskie w kształcie cylindrycznym (przypominającym łodygę bambusa) u góry lekko zwężone. Używano ich w Mezopotamii i Persji. W okresie Renesansu (w XIV wieku) wykonywano we Włoszech piękne i kolorowe albarelle w majolice.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌalbaˈrɛlːɔ, AS: albare•lo

Wiktionary


albatros

ptak z rodziny ptaków oceanicznych, występujący głównie na oceanach półkuli południowej


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) ornit. żyjący w koloniach, żywotny ptak oceaniczny o masywnym dziobie;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W spojrzeniu jego malowała się taka ciekawość i odrobinę niechętne zdziwienie, jakby oglądał albatrosa z wyspy Borneo, fokę czy krokodyla.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: alˈbatrɔs, AS: albatros

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alba ż., albatrosowate nmos. lm.

Wiktionary


albatrosowate

o cechach albatrosowatych (rodzina ptaków)


SJP.pl


albatrosowaty

o cechach albatrosowatych (rodzina ptaków)


SJP.pl


albańczyk

obywatel Albanii


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) etn. człowiek narodowości albańskiej, obywatel Albanii, mieszkaniec Albanii

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Albańczycy
  • Albańczyk – film fabularny

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Zabrałam się z jakimś Albańczykiem wracającym do siebie do Tirany.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: alˈbãj̃n͇t͡ʃɨk, AS: albãĩ ̯ṇčyk

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Albania ż., albański mrz.

:: fż. Albanka ż.

 przym. albański

Wiktionary


albański

dotyczący Albanii


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Albanią, dotyczący Albanii

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. język używany przez Albańczyków;

 (2.2) jęz. wymarły język używany przez mieszkańców starożytnej Albanii Kaukaskiej;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Dzięki albańskim jeżom, które zjadły żmije, można było wybudować ośrodek wypoczynkowy w Złotych Piaskach.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: alˈbãj̃sʲci, AS: albãĩ ̯sʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Albania ż., Albańczyk mos., Albanka ż., albańskość ż.

 przysł. po albańsku

Wiktionary


albańskojęzyczny

1. posługujący się językiem albańskim;
2. napisany w języku albańskim;
3. o jakimś terenie: zamieszkany przez ludność posługującą się językiem albańskim


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) taki, który posługuje się językiem albańskim

 (1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem albańskim

 (1.3) spisany, stworzony w języku albańskim

Wiktionary

Wymowa:

IPA: alˈbãj̃skɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: albãĩ ̯skoi ̯ẽũ̯zyčny

Wiktionary


albańskość

zespół cech właściwych Albańczykom


SJP.pl


albea

model samochodu marki Fiat


SJP.pl


albecki

nazwisko


SJP.pl

Herb Albecki i jego odmiany

Albecki (Ahlebeck) – kaszubski herb szlachecki. Z powodu specyficznej historii regionu, mimo przynależności do Rzeczypospolitej, rodzina i herb nie zostały odnotowane przez polskich heraldyków.

Wikipedia


albedo

1. liczba wyrażająca stosunek natężenia światła odbitego do natężenia światła padającego;
2. biała warstwa skórki owoców cytrusowych


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) biała część skórki w owocach cytrusowych

 (1.2) fiz. liczba charakteryzująca stosunek natężenia światła odbitego do natężenia światła padającego;

Wiktionary

Albedo ( białość) – parametr fotometryczny określający zdolność odbijania światła przez daną powierzchnię. Pojęcie to do fizyki wprowadził Johann Heinrich Lambert. Liczbowo jest równe współczynnikowi odbicia fal z całego zakresu o długości 300–3000 nm lub całego zakresu widzialnego.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: alˈbɛdɔ, AS: albedo

Wiktionary


albedometr

miernik natężenia odbitego promieniowania słonecznego


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) techn. nauk. przyrząd naukowy służący do pomiaru albedo

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Albedometr zmierzył, że śnieg świeżo padający ma albedo bliskie 0,9.

Wiktionary


albee

model samochodu marki Fiat


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Albee – miejscowość w stanie Dakota Południowa, w hrabstwie Grant
  • Albee (ang. Albee Township) – gmina w stanie Michigan, w hrabstwie Saginaw
  • Edward Albee (1928-2016) – amerykański dramaturg
  • Fred Houdlett Albee (1876-1945) – amerykański ortopeda

Wikipedia


albena

miejscowość turystyczna w Bułgarii


SJP.pl

Albena (bułg. Албена) – miejscowość turystyczna w Bułgarii, oddalona ok. 32 km na północ od Warny, 14 km od Złotych Piasków i 12 km na południowy zachód od Bałcziku.

Nazwa miejscowości pochodzi od bohaterki sztuki Jordana Jowkowa – Ałbeny. Rozwój kurortu rozpoczął się w 1968 r: w styczniu 1968 Todor Żiwkow dokonał symbolicznego wbicia łopaty, zaś pierwsi turyści zagraniczni (z Polski i Czechosłowacji) pojawili się w kurorcie w 1969 roku.

Wikipedia


albercik

zdrobnienie od: Albert, Albrecht (imiona męskie)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m. zdrobn. od Albert

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Albert mos., albertyn mos.

Wiktionary


alberciny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Alberty lub z nią związany


SJP.pl


alberga

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) turyst. rel. schronisko dla pieszych pielgrzymów w Hiszpanii

Wiktionary

Alberga – miejscowość ("tätort") w Szwecji, w regionie administracyjnym ("län") Södermanland (gmina Eskilstuna).

Miejscowość jest położona w prowincji historycznej ("landskap") Södermanland, ok. 25 km na południowy zachód od Eskilstuny. Przez Alberge przebiega droga krajowa nr 56 ("Riksväg 56"; Norrköping – Västerås – Gävle) oraz droga lokalna nr 230 ("Länsväg 230") do Eskilstuny.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W alberdze dostajemy swoje łóżko, najczęściej piętrowe, w koedukacyjnych salach wieloosobowych. sic.

Wiktionary


alberski

nazwisko


SJP.pl


albert

1. (zwykle w liczbie mnogiej) rodzaj herbatników angielskich
2. gatunek truskawek


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Albert – imię męskie pochodzenia germańskiego
  • (719) Albert – planetoida w Układzie Słonecznym
  • Albert – polska i czeska sieć handlowa
  • Albert – bohater powieści Msza za miasto Arras
  • Albert – okręg wyborczy w wyborach do Izby Reprezentantów w Belize
  • Albert – antypapież w 1102
  • Albert (zm. 1135) – kardynał diakon S. Teodoro od września 1127 roku
  • Albert (zm. między 1168 a 1178) – przedstawiciel dynastii Piastów
  • Albert (1397–1439) – król Węgier od 1437, arcyksiążę Austrii od 1404 jako Albert V, król Czech od 1437 jako Albrecht, król Niemiec od 1438 jako Albrecht II
  • Albert (ur. 1798, zm. 1869) – książę Schwarzburg-Rudolstadt
  • Albert (1819–1861) – książę Wielkiej Brytanii i Irlandii, mąż królowej Wiktorii
  • Albert z Aix, XII w. – historyk

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) – Czy ty w piątek coś nagadałaś Albertowi? Bo powiedział, że więcej nie będzie do mnie do domu przychodził! – Ja?! – oburzyłam się. – Ja?! Nagadałam?!

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈalbɛrt, AS: albert

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Albertowa ż., albertyn mos., albertynka ż., Albrecht mos., Albertowo n.

:: zdrobn. Albercik mos.

:: fż. Alberta ż.

 przym. Albertowy, albertyński

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) Olbracht; zdrobn. Albercik, zdrobn. gw. Górny Śląsk Bercik

Wiktionary


alberta

1. (zwykle w liczbie mnogiej) rodzaj herbatników angielskich
2. gatunek truskawek


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;

 (1.2) imię|polski|ż.;

Wiktionary

Alberta – jedna z prowincji Kanady, w Zachodniej Kanadzie. Alberta graniczy z następującymi prowincjami: od zachodu z Kolumbią Brytyjską, od wschodu z Saskatchewan, z Terytoriami Północno-Zachodnimi na północy i z amerykańskim stanem Montana od południa.

Z populacją 4,9 mln mieszkańców jest czwartą pod względem zaludnienia prowincją Kanady. W latach 2000–2024 populacja wzrosła o 63%. Stolicą prowincji jest Edmonton, a największym miastem Calgary.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Kanadyjskie Góry Skaliste oddzielają prowincje Alberty i Kolumbii Brytyjskiej.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: alˈbɛrta, AS: alberta

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Albert m., albertyn mos., albertynka ż.

 przym. Albertowy, albertański

Wiktionary


alberti

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Domenico Alberti (1710-1740) – włoski kompozytor
  • Kazimiera Alberti – polska poetka, powieściopisarka, tłumaczka, działaczka kulturalna
  • Leone Battista Alberti (1404-1472) – włoski artysta i uczony
  • Stanisław Alberti – polski wojskowy, prawnik, publicysta, tłumacz i starosta
  • Alberti – stacja metra w Buenos Aires.
  • Alberti – miejscowość w prowincji Buenos Aires, centrum administracyjne Partido Alberti.
  • Partido Alberti (hiszp. Partido de Alberti) – jedno z 135 partidos w prowincji Buenos Aires.
  • Bas Albertiego

Wikipedia


albertostwo

Albert z małżonką; Albertowie


SJP.pl


albertowie

Albert z małżonką; Albertostwo


SJP.pl


albertowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Alberta lub z nim związany


SJP.pl

przymiotnik dzierżawczy

 (1.1) przest. gwara. taki, który należy do Alberta

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Na miejscu albertowego dworu wzniesiono zameczek, późniejszą siedzibę starostwa grodzkiego.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Albert m., Alberta ż., albertyn mos.

 przym. albertyński

Wiktionary


albertozaur

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) paleont. rodzaj teropoda z rodziny tyranozaurów;

Wiktionary

Albertozaur ("Albertosaurus") – rodzaj teropoda z rodziny tyranozaurów (Tyrannosauridae) żyjącego na zachodzie Ameryki Północnej pod koniec okresu kredowego, niemal 70 mln lat temu. Zasięg występowania gatunku typowego, "Albertosaurus sarcophagus", był ograniczony do terenów dzisiejszej prowincji Alberta w Kanadzie, od której pochodzi jego nazwa rodzajowa. Naukowcy nie są zgodni co do liczby gatunków wewnątrz rodzaju "Albertosaurus" – niektórzy uznają "Gorgosaurus libratus" za drugi gatunek.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) (…) albertozaur był dwunożnym drapieżnikiem z niewielkimi dwupalczastymi dłońmi i ogromną głową z potężnymi szczękami, uzbrojonymi w ponad pół setki wielkich, ostrych zębów.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌalbɛrˈtɔzawr, AS: albertozau̯r

Wiktionary


albertrandi

polski herb szlachecki


SJP.pl

Albertrandi ("Albertrandy") – polski herb szlachecki z nobilitacji.

Wikipedia


albertus

komedia satyryczna o przygodach wojennych Albertusa, bohatera anonimowego utworu "Albertus z wojny" z 1596 roku


SJP.pl


albertville

[czytaj: alberWIL] miasto we Francji i dawna nazwa (1962-79) Kalemii, miasta w Demokratycznej Republice Konga


SJP.pl

Albertville – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Owernia-Rodan-Alpy, w departamencie Sabaudia, którego jest podprefekturą. Przez gminę przepływa rzeka Isère.

Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 17 411 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 993 osób/km² (wśród 2880 gmin regionu Rodan-Alpy Albertville plasuje się na 42. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 622.).

Wikipedia


albertvillski

→ Albertville


SJP.pl

Patrz:

Albertville

albertyn

mnich należący do zakonu św. Alberta


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) rel. zakonnik ze zgromadzenia założonego przez św. Alberta Chmielowskiego;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Albertyn − część miasta Słonim na Białorusi
  • Albertyn − wieś na Litwie
  • Albertyn – moneta

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Brat Jacka został albertynem i mieszka w pustelni na Kalatówkach.

 (1.1) Wiedziałeś, że albertyni mają placówkaacówkę na Zaporożu?

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Albert m., Albercik m., Alberta ż.

:: fż. albertynka ż.

 przym. albertyński, Albertowy

Wiktionary


albertyna

mnich należący do zakonu św. Alberta


SJP.pl

Albertyna – żeński odpowiednik imienia Albert, pierwotnie zdrobnienie od żeńskiego imienia Alberta. Patronką tego imienia jest bł. Albertyna Berkenbrock.

W Polsce imię pozostaje imieniem rzadkim. W styczniu 2024 r. w rejestrze PESEL, wśród publicznie dostępnych danych dotyczących osób żyjących, wykazano 135 kobiet o imieniu Albertyna nadanym jako imię pierwsze. Dla porównania, najczęściej nadane jako żeńskie imię pierwsze – Anna, nosi 1 072 616 osób.

Wikipedia


albertyni

mnich należący do zakonu św. Alberta


SJP.pl

Albertyni – Zgromadzenie Braci Albertynów Trzeciego Zakonu Regularnego Świętego Franciszka Serafickiego Posługujących Ubogim ("Alb").

Wikipedia


albertyniny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Albertyny lub z nią związany


SJP.pl


albertynizm

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) filoz. nurt w filozofii średniowiecznej zapoczątkowany przez Alberta Wielkiego

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Albert m., albertynka ż.

Wiktionary


albertynka

członkini katolickiego zakonu żeńskiego: Zgromadzenie Sióstr Trzeciego Zakonu Regularnego św. Franciszka z Asyżu Posługujących Ubogim


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rel. zakonnica ze zgromadzenia albertyńskiego

Wiktionary

Albertynka – postać z dramatu "Operetka" Witolda Gombrowicza.

W tekście utworu występuje jako "Albertynka – cud dziewczynka", panna z dobrego domu. Jest skromna i dobrze wychowana, marzy jednak o nagości, jest niejako nośnikiem jej idei. Hrabia Szarm pragnie posiąść dziewczynę i z zapałem ją uwodzi. O względy Albertynki walczy też baron Firulet.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Bezdomny znalazł schronienie u albertynek w Krakowie.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Albert mos., Alberta ż., albertynizm mrz.

:: fm. albertyn mos.

 przym. albertyński

Wiktionary


albertynki

członkini katolickiego zakonu żeńskiego: Zgromadzenie Sióstr Trzeciego Zakonu Regularnego św. Franciszka z Asyżu Posługujących Ubogim


SJP.pl

Al

Wikipedia


albertyzm

Albertyzm – system filozoficzny oparty na poglądach św. Alberta Wielkiego.

Jako kierunek zaznaczył się w kręgu paryskim w XV wieku. Jan z Maisonneuve wyodrębnił z doktryny Alberta Wielkiego istotne składniki neoplatońskie, jednocześnie opowiadając się przeciwko tomizmowi, skotyzmowi i ockhamizmowi. Badania Jana kontynuował w Kolonii Heimeryk de Campo. W Polsce albertyzm obecny był w filozofii Jakuba z Gostynina i Jana z Głogowa z Akademii Krakowskiej.

Wikipedia


albertyński

→ albertyn


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) związany z albertynami lub albertynkami, dotyczący albertynów lub albertynek

Wiktionary

Patrz:

albertyn

Przykłady

 (1.1) W Katowicach powstał klasztor albertyński.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. albertyn m., albertynka ż., Albert mos.

 przym. Albertowy

Wiktionary


albi

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. miejscowość na południu Francji, na północny wschód od Tuluzy;

Wiktionary

Albi – miejscowość i gmina we Francji, na północny wschód od Tuluzy, w regionie Oksytania, w departamencie Tarn. Ośrodek administracyjny departamentu Tarn. W 2018 roku jej populacja wynosiła 50 741 mieszkańców, gęstość zaludnienia wyniosła 1145.9 osób/km². Przez gminę przepływa rzeka Tarn. W 2010 roku miasto wpisano na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Inni nazywali ich albigensami, gdyż południowofrancuskie miasto Albi stało się centrum ich aktywności.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. albigens mos.

 przym. albigeński

Wiktionary


albicja

egzotyczna roślina ozdobna z rodziny bobowatych


SJP.pl

Albicja ("Albizia") – rodzaj roślin z rodziny bobowatych ("Fabaceae"). Obejmuje 123 gatunki. Występują one w tropikach i strefie subtropikalnej w Azji, Afryce, Australii i w obu Amerykach. Rośliny te zasiedlają różne siedliska, od wilgotnych lasów równikowych po lasy siedlisk suchych. Nazwa naukowa upamiętnia włoskiego przyrodnika Filippo del Albizzi'ego. Wiele gatunków uprawianych jest jako rośliny ozdobne, szczególnie rozpowszechniona w tej roli została albicja biało-różowa.

Wikipedia


albigens

członek francuskich sekt quasi-dominikańskich z XII wieku, odznaczający się wielką pobożnością i ascetycznym trybem życia


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) rel. hist. przedstawiciel heretyckiego ruchu w średniowiecznej Francji;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Zwano ich także albigensami, od miasta Albi.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. albigeński

 rzecz. Albi n.

Wiktionary


albigensi

ruch religijno-społeczny aktywny na południu Europy od XII do XIV wieku, którego przedstawiciele uznawali istnienie dobra i zła, odrzucali organizację Kościoła, propagowali czystość moralną i ascezę; katarzy, katarowie


SJP.pl


albigeński

związany z albigensem, albigensami


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z albigensami, dotyczący albigensów

przymiotnik dzierżawczy

 (2.1) należący do albigensów, będący ich własnością

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Krucjata albigeńska odegrała znaczącą rolę w tworzeniu i organizacji zarówno zakonu dominikanów, jak i średniowiecznej inkwizycji.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. albigens m., Albi n.

Wiktionary


albigowa

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. wieś w Polsce;

Wiktionary

Albigowa – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie łańcuckim, w gminie Łańcut. Ma status sołectwa.

Miejscowość jest siedzibą rzymskokatolickiej parafii Narodzenia Najświętszej Maryi Panny.

W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Albigowa. W latach 1973–1976 miejscowość była siedzibą gminy Albigowa.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Kierowcy będą mieli do pokonania dwa odcinki specjalne (Albigowa i Straszydle) o łącznej długości 70 km.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌalbʲiˈɡɔva, AS: albʹigova

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Albigowianin, Albigowianka

 przym. albigowski

Wiktionary


albigowianin

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pl-reforma2026|Albigowianin. (mieszkaniec Albigowej)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌalbʲiɡɔˈvʲjä̃ɲĩn, AS: albʹigovʹi ̯ä̃ńĩn

Wiktionary


albigowianka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pl-reforma2026|Albigowianka. (mieszkanka Albigowej)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌalbʲiɡɔˈvʲjãŋka, AS: albʹigovʹi ̯ãŋka

Wiktionary


albigowski

przymiotnik

 (1.1) odrzecz. Albigowa

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌalbʲiˈɡɔfsʲci, AS: albʹigofsʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Albigowa, Albigowianin, Albigowianka

Wiktionary


albin

imię męskie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.;

Wiktionary

Al

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Albin się nie wychylał.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈalbʲĩn, AS: albʹĩn

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz.

:: fż. Albina ż.

Wiktionary


albina

imię żeńskie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.;

Wiktionary

Albina – imię żeńskie pochodzenia łacińskiego, żeński odpowiednik imienia Albin. Prawdopodobnie wywodzi się od słowa "albus", czyli czysty, biały.

Inna hipoteza głosi, że to połączenie germańskich słów „alb” i „wini”, co ma oznaczać „przyjaciółkę elfów”[].

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Los tego zesłańca i zakochanej w nim po uszy Albiny był tak niezwykły, że zainteresował samego Lwa Tołstoja, który poświęcił mu opowiadanie "Za co?".

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz.

:: fm. Albin mos.

Wiktionary


albiniak

nazwisko


SJP.pl


albininy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Albiny lub z nią związany


SJP.pl


albinizm

1. brak lub niedobór barwników melaninowych u człowieka i zwierząt; bielactwo, leukoderma;
2. brak chlorofilu w roślinach


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) med. wet. wrodzony brak barwnika skóry, włosów u ludzi i zwierząt;

 (1.2) bot. brak chlorofilu

Wiktionary

Al

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Jan ma albinizm. Albinizm to wrodzony defekt genetyczny.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: alˈbʲĩɲism̥, AS: albʹĩńism̦

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alba ż., albinos m., albinoska ż.

 przym. albinotyczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bielactwo

Wiktionary


albinoni

nazwisko


SJP.pl


albinos

osoba dotknięta albinizmem


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) med. człowiek dotknięty albinizmem (niedoborem pigmentu w skórze)

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) wet. zwierzę dotknięte albinizmem (niedoborem pigmentu w skórze)

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (3.1) bot. roślina dotknięta albinizmem (brakiem chlorofilu)

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Albinizm – brak pigmentu w skórze, tworach skórnych, włosach i tęczówce oka;
  • Albinos ze Smyrny – medioplatoński filozof z II w.n.e.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) On miał bardzo jasną skórę, ale nie był albinosem.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: alˈbʲĩnɔs, AS: albʹĩnos

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. albinizm m.

:: fż. albinoska ż.

 przym. albinotyczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bielak

Wiktionary


albinoska

→ albinos


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. kobieta albinos

Wiktionary

Patrz:

albinos, albinos

Wymowa:

IPA: ˌalbʲĩˈnɔska, AS: albʹĩnoska

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. albinizm m.

:: fm. albinos m.

 przym. albinotyczny

Wiktionary


albinoski

→ albinos


SJP.pl

Patrz:

albinos, albinos

albinostwo

Albin z małżonką; Albinowie


SJP.pl


albinotyczność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest albinotyczne; cecha tych, którzy są albinotyczni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. albinotyczny

 przysł. albinotycznie

Wiktionary


albinotyczny

związany z albinizmem, albinosem


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) odznaczający się albinizmem, związany z albinizmem, dotyczący albinizmu

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌalbʲĩnɔˈtɨt͡ʃnɨ, AS: albʹĩnotyčny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alba ż., albinizm m., albinos m., albinoska ż., albinotyczność ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bielaczy

Wiktionary


albinowie

Albin z małżonką; Albinostwo


SJP.pl


albinowski

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Juliusz Albinowski (1856-1929) – generał dywizji Wojska Polskiego
  • Stanisław Józef Albinowski (1923-2005) – polski ekonomista, publicysta i dziennikarz ekonomiczny.
  • Włodzimierz Albinowski (1848-1915) – powstaniec styczniowy, współorganizator i Członek Zarządu Towarzystwa Gimnastycznego Sokół w Brzesku.
  • Zofia Albinowska-Minkiewiczowa (1886-1971) – polska malarka i graficzka, córka generała Juliusza Albinowskiego

Wikipedia


albinowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Albina lub z nim związany


SJP.pl


albion

dawna nazwa wyspy Brytanii; obecnie poetycko: Anglia


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) poet. Anglia

 (1.2) poet. daw. wyspa Wielka Brytania

Wiktionary

Albion – starodawna i literacka nazwa Anglii (Wielkiej Brytanii) spotykana u autorów starożytnych.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Po drodze do finałowego turnieju w Jugosławii wzięła rewanż na synach Albionu, ograła Portugalię i dwukrotnie Cypr.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈalbʲjɔ̃n, AS: albʹi ̯õn

Wiktionary

Powiązane:

 przym. albioński

Wiktionary


albioński

→ Albion


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) poet. angielski

Wiktionary

Patrz:

Albion

Przykłady

 (1.1) Cechował go zawsze rodzaj anglosaskiej rezerwy, a nawet i wygląd miał albioński.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Albion mrz.

Wiktionary


albit

minerał, glinokrzemian sodu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) miner. minerał, glinokrzemian sodowy;

Wiktionary

Albit (skaleń sodowy) – minerał z gromady krzemianów zaliczany do grupy zwanej plagioklazami jak i skaleni alkalicznych. Należy do minerałów pospolitych.

Nazwa pochodzi od łacińskiego "albus" – biały.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈalbʲit, AS: albʹit

Wiktionary

Powiązane:

 przym. albitowy

 rzecz. alba ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) glinokrzemian sodowy

Wiktionary


albitofir

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) geol. rodzaj magmowej skały wylewnej, składającej się głównie z fenokryształów albitu;

Wiktionary

Albitofir – nazwa skały o podwójnym znaczeniu.

Pierwsze, to skała magmowa wylewna, składająca się głównie z fenokryształów albitu tkwiących w mikrokrystalicznym albitowym cieście skalnym, w bardzo małej ilości może zawierać schlorytyzowane minerały ciemne oraz skupione w geodach kwarce i węglany.

Wikipedia


albitowy

→ albit


SJP.pl

Patrz:

albit

albityzacja

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) geol. miner. proces przekształcania minerałów skałotwórczych w albit

Wiktionary


albiński

nazwisko


SJP.pl

Albiński – herb szlachecki, nadany w zaborze austriackim.

Wikipedia


albo

i, a, zarówno jak; bo


SJP.pl

spójnik

 (1.1) …łączący dwa zdania równorzędne, oraz dwie części zdania, wskazujący, że tylko jedna część jest prawdziwa;

 (1.2) …łączący dwa zdania równorzędne, oraz dwie części zdania, wskazujący, że przynajmniej jedna część jest prawdziwa

 (1.3) stpol. zarówno jak

 (1.4) stpol. i

 (1.5) stpol. ponieważ

partykuła

 (2.1) pot. …wprowadzająca pytanie retoryczne, zaprzeczające komunikowanej w nim treści

forma rzeczownika.

 (3.1) W. lp. od: alba

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Zapukał dwa albo trzy razy.

 (1.2) Jutro pojadę na grzyby albo zostanę w domu.

 (2.1) Albo on to zrozumie?

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈalbɔ, AS: albo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) lub; daw. abo; ofic. bądź

 (2.1) alboż, czy, czyż

Wiktionary


albo-albo

wyłącznie jedna z możliwości do wyboru


SJP.pl

Albo-albo ( Enten-Eller) – utwór duńskiego filozofa Sørena Kierkegaarda, wydany w dwóch tomach w 1843 roku.

Wikipedia


alboby

"albo" wraz z cząstką trybu przypuszczającego


SJP.pl


alborada

pieśń poranna, także rodzaj utworu wykonywanego w Hiszpanii o poranku na oboju i bębnie


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • hiszpańska pieśń poranna, wykonywana zazwyczaj na oboju z akompaniamentem bębna.
  • meksykański serial telewizyjny.
  • peruwiański zespół muzyczny, wykonujący muzykę andyjską.

Wikipedia


alborański

przymiotnik

 (1.1) geogr. dotyczący Morza Alborańskiego

Wiktionary


albowiem

spójnik dołączający wyjaśnienie do wcześniejszej informacji


SJP.pl

spójnik

 (1.1) książk. …przyłączający zdanie, które wyjaśnia przekazaną wcześniej informację

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Albowiem tak Bóg umiłował świat, że Syna swego jednorodzonego dał, aby każdy, kto weń wierzy, nie zginął, ale miał żywot wieczny.

 (1.1) Sąd nie rozstrzygał w treści wyroku o kosztach procesu, albowiem poniósł je w całości powód, który przegrał sprawę.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: alˈbɔvʲjɛ̃m, AS: albovʹi ̯ẽm

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ponieważ, bo; stpol. abociem

Wiktionary


alboć

spójnik

 (1.1) stpol. albo, czy

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈalbɔt͡ɕ, AS: alboć

Wiktionary


alboż

partykuła będąca wzmocnioną postacią partykuły albo; czyż


SJP.pl

partykuła

 (1.1) przest. …wzmocnione „albo” w znaczeniu: „partykuła wprowadzająca pytanie retoryczne, zaprzeczające komunikowanej w nim treści”

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Alboż miłość jest stworzona dla takich jak on?

Wiktionary


albrecht

1. imię męskie;
2. nazwisko


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Albrecht Niedźwiedź (ok. 1100–1170) – margrabia Brandenburgii
  • Albrecht I Habsburg (1255–1308) – książę Austrii i król Niemiec
  • Albrecht Askańczyk (zm. 1385) – książę Brunszwiku-Lüneburga
  • Albrecht (zm. 1395) – arcybiskup Bremy
  • Albrecht II Habsburg (1397–1439) – król Niemiec, jako Albert V arcyksiążę Austrii, jako Albert król Węgier, król Czech i książę Luksemburga.
  • Albrecht Odważny (1443–1500) – książę saski, namiestnik Niderlandów
  • Albrecht Hohenzollern – wielki mistrz zakonu krzyżackiego, książę Prus
  • Albrecht Alcybiades (1522–1557) – margrabia Kulmbach
  • Albrecht (1648-1699) – książę Saksonii
  • Andrzej Albrecht (1930-2010) – polski pisarz.
  • Bruno Hugo Albrecht (ur. 1901 w Łodzi, zm. ?) – zbrodniarz nazistowski.
  • Janusz Albrecht (1892-1941) – pułkownik dyplomowany kawalerii Wojska Polskiego.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Mam na imię Albrecht i pochodzę z Wiednia.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Albrechtowo n., Albrechtów mrz., Albrechcice nmos., Albert mos., Olbracht mos.

Wiktionary


albrechtostwo

Albrecht z małżonką; Albrechtowie


SJP.pl


albrechtowie

Albrecht z małżonką; Albrechtostwo


SJP.pl


albrechtowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Albrechta lub z nim związany


SJP.pl


albright

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Madeleine Albright – amerykańska dyplomatka, sekretarz stanu
  • Albright – miejscowość w stanie Wirginia Zachodnia, w hrabstwie Preston
  • Albright (ang. Albright Township) – gmina w stanie Karolina Północna, w hrabstwie Chatham

Wikipedia


albucid

[czytaj: albuc-id] nazwa handlowa leku przeciwbakteryjnego do oczu, zawierającego sulfacetamid


SJP.pl


album

1. księga przeznaczona do wkładania lub wklejania i przechowywania np. znaczków pocztowych; klaser;
2. starannie wydana książka z reprodukcjami dzieł sztuki itp. oraz objaśnieniami;
3. płyta muzyczna;
4. pamiętnik;
5. szkicownik malarza lub grafika;
6. księga, w której odnotowano wszystkich studentów uczelni wyższej


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zbiór reprodukcji, fotografii, pocztówek, znaczków itp.

 (1.2) druk. wydawnictwo o charakterze ilustracyjnym, z niewielką ilością tekstu objaśniającego

 (1.3) muz. wydawnictwo muzyczne zawierające nagrania muzyczne na płycie długogrającej longplay (LP) lub dysku kompaktowym (CD);

 (1.4) (w starożytnym Rzymie) część muru pomalowana na biało przeznaczona do umieszczania ogłoszeń

 (1.5) przest. księga obywateli miasta

 (1.6) przest. pamiętnik, imiennik, sztambuch, gdzie na pamiątkę przyjazne osoby zapisują swoje imiona, wiersze lub kreślą rysunki

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • album – w starożytnym Rzymie, część muru pomalowana na biało, przeznaczona do umieszczania ogłoszeń
  • album – zbiór reprodukcji, fotografii, pocztówek, znaczków itp.
  • album – wydawnictwo książkowe o charakterze ilustracyjnym, z niewielką ilością tekstu objaśniającego
  • album – wydawnictwo zawierające nagrania muzyczne w formie fizycznej lub cyfrowej
  • Album – album muzyczny Moniki Brodki
  • Album – album muzyczny Krystyny Prońko
  • Album – album muzyczny Quorthona
  • The Album

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Kilka fotografii z dziadkowego albumu harcerze opublikowali w swoim wydawnictwie ubiegłej jesieni.

 (1.2) Gdzie znajdziemy jakieś albumy ze zdjęciami wawelskich arrasów?

 (1.3) W zeszłym tygodniu była premiera nowego albumu grupy "Kaczki na Akord".

 (1.3) Piosenka z tego albumu była hitem w 2005 roku.

 (1.3) W mojej kolekcji mam wiele albumów z lat 80. i 90.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈalbũm, AS: albũm

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. minialbum mrz.

:: zdrobn. albumik mrz.

 przym. albumowy

 przysł. albumowo

Wiktionary


albumik

zdrobnienie od: album


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. mały album

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. album mrz., albumowicz mos.

Wiktionary


albumin

forma rzeczownika.

 (1.1) D. plural|albumina.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: alˈbũmʲĩn, AS: albũmʹĩn

Wiktionary


albumina

białko proste występujące m.in. w osoczu krwi, mleku, zbożu, jajkach


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biochem. białko rozpuszczalne w wodzie;

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌalbũˈmʲĩna, AS: albũmʹĩna

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. albuminuria ż., abuminoid m.

 przym. albuminowy

Wiktionary


albuminat

połączenie białka z metalami, stosowane jako preparaty lecznicze


SJP.pl


albumino

forma rzeczownika.

 (1.1) W. lp. od albumina

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌalbũˈmʲĩnɔ, AS: albũmʹĩno

Wiktionary


albuminoid

białko o budowie włókienkowej, bardzo odporne na działanie enzymów i czynników chemicznych; skleroproteid, skleroproteina


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) biol. białko włókniste, odporne na enzymy i czynniki chemiczne, występujące w tkankach zwierząt, takich jak skóra, włosy, paznokcie, ścięgna czy chrząstki, pełniące rolę budulcową i nadające tkankom wytrzymałość

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) skleroproteid, skleroproteina

Wiktionary


albuminometr

przyrząd do określania ilości białek w płynach ustrojowych organizmu


SJP.pl


albuminowy

związany z albuminą


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z albuminą, dotyczący albuminy

 (1.2) zbudowany, wykonany z albuminy lub z jej dodatkiem

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. albumina ż., albuminuria ż., abuminoid m.

Wiktionary


albuminuria

obecność ciał białkowych w moczu; proteinuria; białkomocz


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. zob. białkomocz.;

Wiktionary

Albuminuria – objaw chorobowy polegający na występowaniu drobnocząsteczkowych albumin w moczu. Ich stężenie oznacza się w przygodnej próbce lub określa wydalanie w zbiórce dobowej moczu. Stężenie poniżej 20 mg/l lub wydalanie do 30 mg/24h przyjmuje się za fizjologiczną normę (normoalbuminuria).

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌalbũmʲĩˈnurʲja, AS: albũmʹĩnurʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. albumina

 przym. albuminowy

Wiktionary


albuminy

białko proste występujące m.in. w osoczu krwi, mleku, zbożu, jajkach


SJP.pl

Albuminy – białka występujące w płynach (np. osoczu krwi i mleku) oraz w tkankach zwierzęcych i w nasionach roślin. Cechują się niewielkimi masami cząsteczkowymi, dobrze rozpuszczają się w wodzie (są hydrofilowe), łatwo krystalizują. W składzie istotną rolę odgrywa kwas asparaginowy i glutaminowy (do 25%), leucyna i izoleucyna (ok. 16%), natomiast glicyny jest niewiele (ok. 1%).

Wikipedia


albumowicz

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba, którą ze względu na jej osiągnięcia umieszczono w albumie

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌalbũˈmɔvʲit͡ʃ, AS: albũmovʹič

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. album mrz., albumik mrz.

 przym. albumowy

Wiktionary


albumowo

przysłówek sposobu

 (1.1) w formie albumu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. album mrz.

 przym. albumowy

Wiktionary


albumowy

związany z albumem (w znaczeniu książki z reprodukcjami obrazów), np. albumowe wydanie książki o Wrocławiu


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z albumem, dotyczący albumu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Niezwykły świat Orientu to albumowy przewodnik po fascynujących miejscach Azji.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌalbũˈmɔvɨ, AS: albũmovy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. album mrz., albumowicz mos.

 przysł. albumowo

Wiktionary


albuquerque

[czytaj: albeKERki] miasto w USA


SJP.pl

Albuquerque – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Nowy Meksyk, ośrodek administracyjny hrabstwa Bernalillo, położone nad rzeką Rio Grande, u podnóża pasma górskiego Sandia (na wschodzie). Największe miasto w Nowym Meksyku, główny ośrodek gospodarczy oraz węzeł transportowy tego stanu. W 2020 roku miasto zamieszkane było przez 564 559 mieszkańców; obszar metropolitalny – 916 528.

Wikipedia


albéniz

[czytaj: alBEnis] nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Baltasar Albéniz (1905–1978) – hiszpański trener piłkarski
  • Isaac Albéniz (1860–1909) – hiszpański kompozytor i pianista

Wikipedia


alcantara

[czytaj: alkantara] marka miękkiego, wytrzymałego materiału tekstylnego; Alkantara


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • alcantara – materiał tekstylny
  • Alcántara – miasto w Hiszpanii
  • Alcântara – miasto w Brazylii
  • Alcântara – kosmodrom w Brazylii
  • Alcantara – rzeka na Sycylii
  • Alcantara– stacja kolejowa w Giardini-Naxos, w prowincji Mesyna, w regionie Sycylia, we Włoszech
  • Alcántara – zakon rycerski założony w czasie rekonkwisty

Wikipedia


alcatel

[czytaj: alkatel] marka sprzętu telekomunikacyjnego i elektroniki użytkowej oraz firma


SJP.pl


alcatraz

[czytaj: AlkatRAZ]
1. wyspa w zatoce San Francisco;
2. nieczynne już, ciężkie więzienie na tej wyspie


SJP.pl

Alcatraz Island – wyspa na Zatoce San Francisco. W języku hiszpańskim zwana jest "Wyspą Głuptaków" (hiszp. "Isla de los Alcatraces"), a w angielskim nazywana także "Skałą" (ang. "The Rock"). Znajduje się na niej nieczynne już więzienie o zaostrzonym rygorze, działające od 1934 do 1963 roku. Zamknięte zostało głównie z powodu wysokich kosztów utrzymania, błędów konstrukcyjnych i powstających uszkodzeń betonowych elementów poprzez słone, nadmorskie powietrze.

Wikipedia


alcazar

[czytaj: alkaZAR] grupa muzyczna


SJP.pl


alcejski

strofa alcejska - rodzaj strofy czterowierszowej spotykanej w poezji antycznej


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) liter. związany ze stylem poetyckim Alkajosza

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ten utwór jest napisany w stylu alcejskim.

Wiktionary


alcest

imię męskie


SJP.pl

Alcest – francuski projekt muzyczny założony w 2000 roku w Bagnols-sur-Cèze we Francji. Początkowo formacja składała się z trzech członków: Neige'a, Aegnora i Argotha. W tym składzie zespół wydał pierwsze demo, utrzymane w stylistyce blackmetalowej. Wkrótce po tym Aegnor i Argoth opuścili grupę, pozostawiając Neige'a jako jedynego członka projektu. Od tego momentu brzmienie Alcest zaczęło stopniowo ewoluować w kierunku shoegaze.

Wikipedia


alcesta

imię żeńskie


SJP.pl

Alcesta (wł. "Alceste") – opera Christopha Willibalda Glucka, w trzech aktach, do której libretto napisał Ranieri de’ Calzabigi. Jej premiera miała miejsce w Wiedniu 26 grudnia 1767 roku, zaś wersję francuską tej opery wystawiono po raz pierwszy w Paryżu 23 kwietnia 1776 roku.

Wikipedia


alcestostwo

Alcest z małżonką; Alcestowie


SJP.pl


alcestowie

Alcest z małżonką; Alcestostwo


SJP.pl


alcestowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Alcesta lub z nim związany


SJP.pl


alceściny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Alcesty lub z nią związany


SJP.pl


alchemia

średniowieczna pseudonauka mająca na celu odnalezienie substancji (tzw. kamienia filozoficznego) zamieniającej każdą inną substancję w złoto lub inne metale szlachetne i będącej lekiem na każdą dolegliwość


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) przednaukowa dziedzina wiedzy mająca na celu odkrycie sposobu przemiany metali nieszlachetnych w złoto i wynalezienie leku przedłużającego życie;

 (1.2) książk. sztuka robienia czegoś, postrzegana jako tajemnicza

Wiktionary

Alchemia – przednaukowa praktyka łącząca elementy, które zawarte są obecnie w chemii, fizyce, sztuce, semiotyce, psychologii, parapsychologii, metalurgii, medycynie, astrologii, mistycyzmie i religii. Wspólnym celem alchemików było odkrycie metody transmutacji ołowiu w złoto (kamień filozoficzny), lekarstwa na wszelkie choroby (panaceum), eliksiru nieśmiertelności czy sztuczne stworzenie ludzkiego życia (homunkulus). Alchemię można uważać za bezpośredniego przodka współczesnej chemii.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Pochodził z Norymbergi, studiował medycynę na uniwersytecie w Wittenberdze, ale przede wszystkim interesował się wykładaną tam alchemią, astrologią i magią.

 (1.2) Może działa dopiero ta cała alchemia gotowania, to misterium. Zapachy z dzieciństwa, które przywołują wspomnienia, które wywołują łzy wzruszenia…

Wiktionary

Wymowa:

IPA: alˈxɛ̃mʲja, AS: alχẽmʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alchemik m., alchemista m.

 przym. alchemicki, alchemiczny

 przysł. alchemicznie

Wiktionary


alchemicki

→ alchemik


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) dotyczący alchemika

Wiktionary

Patrz:

alchemik

Powiązane:

 rzecz. alchemik mos., alchemia ż.

Wiktionary


alchemiczka

→ alchemik


SJP.pl

Patrz:

alchemik

alchemicznie

przysłówek sposobu

 (1.1) odnosząc się do alchemii

 (1.2) przen. przemieniając w niezwykłe, magiczne

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alchemia ż.

 przym. alchemiczny

Wiktionary


alchemiczny

→ alchemia


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący alchemii

Wiktionary

Patrz:

alchemia

Powiązane:

 rzecz. alchemik mos., alchemia ż.

 przysł. alchemicznie

Wiktionary


alchemik

człowiek zajmujący się alchemią


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba zajmująca się alchemią w średniowieczu

 (1.2) uczn. nauczyciel chemii

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Człowiek zajmujący się alchemią
  • Alchemik – powieść napisana przez Paulo Coelho
  • Alchemik – polski film z 1988 roku
  • Alchemik – obraz namalowany przez Adriaena van Ostade
  • Alchemik – polska grupa jazzowa
  • Alchemik Sendivius
  • Alchemik Sędziwój

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W średniowieczu alchemicy próbowali uzyskać złoto z ołowiu.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: alˈxɛ̃mʲik, AS: alχẽmʹik

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alchemia ż., alchemista m.

:: fż. alchemiczka ż.

 przym. alchemiczny, alchemicki

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) alchemista

Wiktionary


alchemista

dawniej: alchemik - człowiek zajmujący się alchemią


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) książk. osoba zajmująca się alchemią

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alchemik mos., alchemia ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) war. alchemik

Wiktionary


alchemistka

→ alchemista; alchemiczka


SJP.pl


alchimia

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. alchemia

Wiktionary

Studio Alchimia – studio projektowe, założone w 1976 roku w Mediolanie przez architekta Alessandra Guerriera. Początkowo galeria sztuki wystawiająca prace eksperymentalne, nieskrępowane żadnymi normami. Jedno z centrów antydesignu, a następnie Memphis.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: alˈxʲĩmʲja, AS: alχʹĩmʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alchimista mos.

Wiktionary


alchimista

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) daw. alchemik

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌalxʲĩˈmʲista, AS: alχʹĩmʹista

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alchimia ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) war. alchemista, alchemik

Wiktionary


alcik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od alt

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) To nie alt, lecz tylko słabiutki alcik.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alt m.

 przym. altowy

Wiktionary


alcista

1. muzyk grający na altówce; altowiolinista; altowiolista; altysta;
2. osoba śpiewająca altem; altysta, alt;
3. muzyk grający na instrumencie o skali zbliżonej do skali głosu altowego (np. na saksofonie altowym); altysta


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) chłopiec lub mężczyzna śpiewający altem

 (1.2) zob. altowiolista.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: alʲˈt͡ɕista, AS: alʹćista

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alt m., altysta m., altówka ż.

:: fż. alcistka ż., altystka ż.

 przym. altowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1-2) altysta, kontratenor, falsecista

Wiktionary


alcistka

muzyk płci żeńskiej grający na altówce; altowiolistka; altowiolinistka; altystka


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta śpiewająca altem

 (1.2) zob. altowiolistka.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: alʲˈt͡ɕistka, AS: alʹćistka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alt m., altystka ż.

:: fm. alcista m., altysta m.

 przym. altowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1-2) altystka

Wiktionary


alcoblock

[czytaj: alkoblok] urządzenie uniemożliwiające uruchomienie silnika samochodu po wykryciu niedozwolonej dawki alkoholu u kierowcy; alkoblokada, alkolock, alcolock, alkoblock, alkoblok


SJP.pl


alcolock

[czytaj: alkolok] urządzenie uniemożliwiające uruchomienie silnika samochodu po wykryciu niedozwolonej dawki alkoholu u kierowcy; alkoblokada, alkolock, alcoblock, alkoblock, alkoblok


SJP.pl


alcybiades

(ok. 450-404 p.n.e.) ateński wódz i polityk z okresu wojny peloponeskiej; Alkibiades


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) hist. ateński strateg;

 (1.2) imię|polski|m.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W Atenach Alcybiades prowadził rozwiązły tryb życia.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) Alkibiades

Wiktionary


alcybiadesowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Alcybiadesa lub z nim związany


SJP.pl


alcyd

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) mitrzym. heros z mitologii rzymskiej, syn Jowisza, utożsamiany z greckim Heraklesem

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Folco mnie zwali ludzie, którym miłem • było me imię; dziś mój blask i słowa • pije to niebo, z wód którego piłem; • bo mniej płonęła córka Belusowa, • wbrew Sycheusowi, Kreuzie, w serca szkole, • niż ja, nim moja posiwiała głowa; • ni Rodopianka, która czuła wolę • do Demofonta, ani (stare dzieje) • Alcyd, co w sercu swym zamykał Jole.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Alcydes m.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) Alcydes

Wiktionary


alcyona

skalnik alcyona - motyl dzienny z rodziny rusałkowatych


SJP.pl

Al

Wikipedia


alczeringa

sfera sacrum u Aborygenów; alcziranga


SJP.pl


alcziranga

sfera sacrum u Aborygenów; alczeringa


SJP.pl


alczyk

ptak z rodziny alk, o czarno-białym ubarwieniu, występujący na Grenlandii i sąsiadujących z nią od zachodu wyspach; traczyk lodowy


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) ornit. nazwa systematyczna|Alle alle|ref=tak., mały morski ptak z rodziny alk;

Wiktionary

Alczyk, traczyk, traczyk lodowy ("Alle alle") – gatunek małego ptaka z rodziny alk (Alcidae), jedyny przedstawiciel rodzaju Alle. Najmniejszy przedstawiciel rodziny alk zamieszkujący regiony nearktyczne i palearktyczne. Nie jest zagrożony wyginięciem.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈalt͡ʃɨk, AS: alčyk

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) traczyk, traczyk alczyk, traczyk lodowy

Wiktionary


alda

książka pochodząca z oficyny Aldusa Manutiusa i jego następców; aldyna


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Alda – wieś w stanie Nebraska, w hrabstwie Hall
  • Alda (ang. Alda Township) – gmina w stanie Nebraska, w hrabstwie Hall

Wikipedia


aldebaran

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy, nazwa własna

 (1.1) astr. najjaśniejsza gwiazda w gwiazdozbiorze Byka; jedna z gwiazd podwójnych, czerwonych olbrzymów i najjaśniejszych gwiazd na niebie;

Wiktionary

Aldebaran ("Alfa Tauri", "α Tau") – najjaśniejsza gwiazda w gwiazdozbiorze Byka. Jest oddalona o około 67 lat świetlnych od Słońca. Jest to układ podwójny, dyskutowane jest istnienie w nim planet.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Najjaśniejszą gwiazdą w gwiazdozbiorze Byka jest Aldebaran, zwany też Okiem Byka.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌaldɛˈbarãn, AS: aldebarãn

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) Oko Byka, alfa Byka, α Tauri

Wiktionary


aldehyd

związek organiczny zawierający w cząsteczce grupę aldehydową, powstający w wyniku utleniania alkoholu, powszechnie używany w przemyśle


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. organiczny związek chemiczny posiadający grupę aldehydową, czyli grupę karbonylową (C=O) połączoną z jednym (-CHO) lub dwoma (wzór chemiczny|CH2O.) atomami wodoru, aktywny chemicznie, ma silne właściwości redukujące;

Wiktionary

Wymowa:

IPA: alˈdɛxɨt, AS: aldeχyt

Wiktionary

Powiązane:

 przym. aldehydowy

Wiktionary


aldehydowy

związany z aldehydem, dotyczący aldehydu (np. grupa aldehydowa - atom węglu i atom wodoru powiązane atomem węgla, występujące w każdym aldehydzie)


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) chem. dotyczący aldehydu, związany z aldehydem

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌaldɛxɨˈdɔvɨ, AS: aldeχydovy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aldehyd m.

Wiktionary


aldehydy

związek organiczny zawierający w cząsteczce grupę aldehydową, powstający w wyniku utleniania alkoholu, powszechnie używany w przemyśle


SJP.pl

Aldehydy ( alcohol dehydrogenatus = „alkohol odwodorniony”) – klasa organicznych związków chemicznych posiadających grupę aldehydową, czyli grupę karbonylową (#PATRZ) połączoną z jednym (#PATRZ) lub dwoma (#PATRZ) atomami wodoru. Proste aldehydy, będące pochodnymi alkanów i zawierające w cząsteczce jedną grupę aldehydową to alkanale o wzorze ogólnym #PATRZ.

Wikipedia


alderamin

Alderamin ("Alfa Cephei", "α Cep") – najjaśniejsza gwiazda w gwiazdozbiorze Cefeusza, odległa od Słońca o około 49 lat świetlnych.

Wikipedia


alderman

we wczesnośredniowiecznej Anglii: urzędnik stojący na czele shire


SJP.pl


aldesteron

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) hormon wytwarzany przez korę nadnerczy z cholesterolu

Wiktionary


aldis

w żeglarstwie: rodzaj pokładowej, przenośnej lampy sygnalizacyjnej, umożliwiającej nadawanie kierunkowych, dyskretnych sygnałów świetlnych


SJP.pl


aldo

książka pochodząca z oficyny Aldusa Manutiusa i jego następców; aldyna


SJP.pl


aldoheksoza

cukier prosty zawierający sześć atomów węgla w swej cząsteczce


SJP.pl


aldoksym

związek organiczny, produkt reakcji kondensacji aldehydów z hydroksyloaminą; otrzymywany w celu identyfikacji aldehydów


SJP.pl


aldol

związek chemiczny zawierający grupę aldehydową i alkoholową


SJP.pl


aldolaza

enzym należący do klasy liaz, biorący udział w glikolizie


SJP.pl


aldolowy

→ aldol


SJP.pl

Patrz:

aldol

aldona

imię żeńskie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.;

Wiktionary

Aldona – imię żeńskie, pochodzi ono od staropruskiego miana "Aldegut" lub białoruskiego "Ałdonia", będącego przekształceniem greckiego imienia Eudokia (Eudocja). Nosiło je wiele księżniczek litewskich wydawanych za polskich książąt (głównie mazowieckich).

Aldona imieniny obchodzi: 1 marca, 10 września i 11 października.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Aldony będziesz się radził? Ona jest mądra jak Salomonowe portki!

Wiktionary

Wymowa:

IPA: alˈdɔ̃na, AS: aldõna

Wiktionary


aldoniny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Aldony lub z nią związany


SJP.pl


aldonka

zdrobnienie od imienia żeńskiego Aldona


SJP.pl


aldopentoza

cukier prosty zawierający pięć atomów węgla w swej cząsteczce


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biochem. aldoza, która ma pięć atomów węgla w cząsteczce

Wiktionary


aldosteron

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) biol. biochem. hormon sterydowy wytwarzany przez warstwę kłębkowatą kory nadnerczy, należący do grupy mineralokortykoidów

Wiktionary

Aldosteron – organiczny związek chemiczny z grupy steroidów. Należy do hormonów sterydowych wytwarzanych przez warstwę kłębkowatą kory nadnerczy. Aldosteron należy do grupy hormonów kory nadnerczy określanych jako mineralokortykosteroidy (aldosteron i 11-dezoksykortykosteron).

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Januszowi zbadają poziom aldosteronu i kortyzolu, gdyż wykryli mu przypadkowo guz nadnercza w badaniu TK.

 (1.1) Nadmierne wydzielanie aldosteronu przez nadnercza zmniejsza nerkowe wydalanie Na⁺, zwiększa natomiast wydalanie z moczem K⁺, Mg₂⁺ i NH₄⁺.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌaldɔˈstɛrɔ̃n, AS: aldosterõn

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aldosteronizm

Wiktionary


aldoza

związek organiczny z grupy cukrów prostych zawierający w swej budowie grupę aldehydową


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biochem. cukier prosty, który zawiera grupę aldehydową (–CHO) w pozycji końcowej cząsteczki

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Aldozy stanowią podstawowe źródło energii dla organizmów.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) wzór ogólny: CₙH₂ₙOₙ

Wiktionary


aldozowy

→ aldoza


SJP.pl

Patrz:

aldoza

aldozy

związek organiczny z grupy cukrów prostych zawierający w swej budowie grupę aldehydową


SJP.pl

Aldozy lub aldehydocukry, cukry aldehydowe – cukry proste, w których cząsteczkach występuje grupa aldehydowa, w przeciwieństwie do ketoz, w których występuje grupa ketonowa. Ich ogólny wzór sumaryczny to CnH2nOn (gdzie n≥3).

Wzory aldoz zapisywane są w formie cyklicznej lub łańcuchowej, np. CH2OH–(CHOH)n−2–CHO, co niekoniecznie odzwierciedla ich rzeczywistą strukturę (np. krystaliczna glukoza ma formę w pełni cykliczną, a w roztworze występuje pewna ilość formy łańcuchowej).

Wikipedia


aldrej

stop metali: aluminium, magnezu, krzemu i żelaza; dobry przewodnik elektryczny, stosowany do wyrobu przewodników wysokiego napięcia


SJP.pl


aldrich

[czytaj: OLdricz] nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Robert Aldrich – amerykański reżyser i producent filmowy
  • Aldrich – miasto w stanie Minnesota, w hrabstwie Todd
  • Aldrich – wieś w stanie Missouri, w hrabstwie Polk
  • Aldrich (ang. Aldrich Township) – gmina w stanie Minnesota, w hrabstwie Wadena

Wikipedia


aldridge

[czytaj: oldridż albo oldrycz] nazwisko


SJP.pl

Aldridge – miasto w Wielkiej Brytanii, w Anglii, w regionie West Midlands, w hrabstwie West Midlands, w dystrykcie Walsall. W 2015 roku miasto liczyła 39 631 mieszkańców[].

Pierwsza wzmianka o mieście pochodzi z 1086 roku. Aldridge jest wspomniana w Domesday Book (1086) jako "Alrewic".

Wikipedia


aldrin

nazwisko


SJP.pl


aldrowanda

wieloletnia owadożerna roślina wodna z rodziny rosiczkowatych


SJP.pl

Aldrowanda ("Aldrovanda" L.) – rodzaj roślin mięsożernych z rodziny rosiczkowatych. Do czasów współczesnych przetrwał tylko jeden, występujący w rozproszeniu w Europie, Azji, Afryce i Australii gatunek, obecny także w Polsce – aldrowanda pęcherzykowata ("Aldrovanda vesiculosa"). Jest on zarazem gatunkiem typowym rodzaju.

Wikipedia


aldryna

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) chem. toksyczny związek chloroorganiczny o wzorze sumarycznym wzór chemiczny|C12H8Cl6., trwały w środowisku, używany, zwłaszcza dawniej, jako insektycyd;

Wiktionary

Na tę stronę wskazuje „Aldrin”. Zobacz też: Buzz Aldrin, astronauta.

Aldryna – organiczny związek chemiczny z grupy węglowodorów halogenowanych mający postać białego nierozpuszczalnego w wodzie proszku.

Silnie trujący, stosowany jako insektycyd polichlorowy, jest także trujący dla ssaków. Jest stosowany przeciw pędrakom i larwom oraz do dezynfekcji gleb.

Wikipedia


aldunia

zdrobnienie od: Aldona, Romualda (imiona żeńskie)


SJP.pl


aldyna

książka pochodząca z oficyny Aldusa Manutiusa i jego następców; alda


SJP.pl


ale

1. spójnik (lecz), partykuła lub wykrzyknik;
2. uwaga, zastrzeżenie;
3. słaba strona kogoś albo czegoś;
4. [czytaj: ejl] mocne jasne piwo angielskie


SJP.pl

spójnik

 (1.1) …służący do łączenia zdań wtedy, gdy jedno z nich jest przeciwieństwem drugiego, gdy sytuacja z jednego z nich zachodzi pomimo sytuacji ze zdania drugiego

 (1.2) …służący do łączenia zdań wtedy, gdy podkreślamy, że jedno stwierdzenie nie jest prawdziwe, a drugie jest

wykrzyknik

 (2.1) …wyrażający zdumienie nad czymś

 (2.2) …wyrażający zachwyt nad czymś

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (3.1) spoż. gatunek piwa górnej fermentacji przygotowywanego z udziałem specjalnych drożdży;

 (3.2) wada, słaba strona

 (3.3) kontrargument, zastrzeżenie

partykuła

 (4.1) gw-pl|Poznań. ależ

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • ale – gatunek piwa
  • ale – kod języka aleuckiego (ISO 639-2, ISO 639-3, SIL)
  • Ale – album studyjny Alexii
  • Ale – album studyjny Doroty Miśkiewicz
  • Ale – przezwisko Alessandro Del Piero, włoskiego piłkarza,
  • Apple Lossless Encoder – kodek audio firmy Apple Inc.
  • Alle

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Polska reprezentacja dobrze grała w meczu z Birmą, ale przegrała.

 (1.2) Nie myślę o sobie, ale o tobie.

 (2.2) Ale ta dziewczyna ma zgrabne nogi!

 (3.1) Barman! Jeszcze jedno ale!

 (3.2) To był dobry samochód, choć miał swoje ale.

 (3.3) W zasadzie masz rację, lecz mam jedno ale.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈalɛ, AS: ale

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) lecz, pomimo / mimo to, jednak

 (1.2) lecz, tylko

 (2.1) ależ

Wiktionary


aleatoryczny

oparty na zasadach aleatoryzmu; dopuszczający znaczną dowolność rytmiczną i tonalną w sposobie wykonania


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) muz. związany z aleatoryzmem, dotyczący aleatoryzmu, zbudowany na zasadach aleatoryzmu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aleatoryzm mrz.

Wiktionary


aleatoryka

zasada konstrukcji utworów w muzyce współczesnej, która dopuszcza dowolność rytmiczną lub tonalną w sposobie wykonania; aleatoryzm


SJP.pl


aleatorysta

zwolennik aleatoryzmu


SJP.pl


aleatorystka

→ aleatorysta


SJP.pl

Patrz:

aleatorysta

aleatoryzm

zasada konstrukcji utworów w muzyce współczesnej, która dopuszcza dowolność rytmiczną lub tonalną w sposobie wykonania; aleatoryka


SJP.pl

Aleatoryzm ( ālěā, także indeterminizm) – technika kompozytorska w muzyce współczesnej polegająca na dopuszczeniu przez kompozytora przypadkowości podczas wykonywania kompozycji w zakresie pewnych jej elementów, zakładając tym samym niepowtarzalność samego wykonania. Twórcą terminu jest Pierre Boulez. Za pioniera aleatoryzmu uznawany jest John Cage. Aleatoryzm jest jedną z cech teatru instrumentalnego. Muzycy tacy jak Sylvano Bussotti indeterminowali swoją muzykę wykorzystując notację graficzną.

Wikipedia


alec

[czytaj: alek] obce imię męskie


SJP.pl


alef

litera alfabetu hebrajskiego


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) jęz. pierwsza litera alfabetów semickich: m.in. fenickiego, aramejskiego, arabskiego (ا), hebrajskiego (א), syryjskiego (ܐ);

 (1.2) mat. w teorii mnogości, moc zbiorów nieskończonego

Wiktionary

Alef (א) – pierwsza litera alfabetów semickich, między innymi fenickiego, aramejskiego, arabskiego, hebrajskiego i syryjskiego, odpowiadająca liczbie 1.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W mistycznych nurtach judaizmu graficzna forma alef symbolizuje nieskończoność oraz Boga, a także jedność.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈalɛf, AS: alef

Wiktionary


alegacja

przestarzałe: podawanie dowodów, cytowanie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) przest. powołanie się na określone źródło, przypisy; podawanie dowodów

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) cytowanie, przytoczenie

Wiktionary


alegat

przestarzałe: załącznik, dowód, dokument


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) przest. dokument, załącznik;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W archiwum oprócz samych aktów zgonu znajdowały się również powiązane z nimi alegata.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈlɛɡat, AS: alegat

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) załącznik, dokument, dowód

Wiktionary


alegoreza

sposób interpretacji wypowiedzi słownych, znaków ikonicznych lub zjawisk naturalnych, zakładający dwupłaszczyznowość ich znaczeń: dosłownych, danych bezpośrednio, oraz głębokich, utajonych i stanowiących istotę przekazu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) liter. dwustopniowy sposób interpretacji znaków polegający na odczytywaniu najpierw znaczenia dosłownego, a później głębszego;

Wiktionary

Alegoreza – dwustopniowa metoda interpretacji przekazów znakowych (słownych i ikonograficznych).

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Alegoreza była stosowana już w antyku, ale rozwinęła się w średniowieczu.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌalɛɡɔˈrɛza, AS: alegoreza

Wiktionary


alegoria

postać, idea lub wydarzenie mające poza dosłownym znaczeniem stały umowny sens przenośny (w przeciwieństwie do symbolu), np. kobieta z przewiązanymi oczami, mająca w jednej ręce wagę, a w drugiej miecz - alegoria sprawiedliwości


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) liter. szt. nawiązanie do czegoś/kogoś, przywołanie przekazane nie wprost, ale metaforycznie, za pomocą wypowiedzi zaszyfrowanej w przypowieści;

Wiktionary

Al

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Klepsydra jest alegorią śmierci.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌalɛˈɡɔrʲja, AS: alegorʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alegoryzacja ż., alegoryzm m., alegoryczność ż., alegoryka ż., alegoryzowanie n.

:: zdrobn. alegoryjka ż.

 czas. alegoryzować

 przym. alegoryczny

 przysł. alegorycznie

Wiktionary


alegorycznie

przysłówek sposobu

 (1.1) przenośnie, w sposób alegoryczny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jezus Chrystus zwykł mawiać alegorycznie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌalɛɡɔˈrɨt͡ʃʲɲɛ, AS: alegoryčʹńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alegoryzacja ż., alegoria ż., alegoryjka ż., alegoryzm m., alegoryczność ż., alegoryka ż., alegoryzowanie n.

 czas. alegoryzować

 przym. alegoryczny

Wiktionary


alegoryczność

cecha postaci, motywu lub fabuły, które poza znaczeniem dosłownym mają stały umowny sens przenośny, będący zwykle obrazowym przedstawieniem pojęć lub idei


SJP.pl


alegoryczny

będący alegorią, mający charakter alegorii lub odnoszący się do alegorii (obrazowego przedstawienia pojęć oderwanych w literaturze i sztuce)


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) liter. szt. taki, który ma poza znaczeniem dosłownym stały umowny sens przenośny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Sens duchowy z kolei dzielił się na sens alegoryczny, odsłaniający prawdy wiary, moralny, zawierający normy postępowania w życiu, i anagogiczny, odnoszący się do życia po śmierci.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌalɛɡɔˈrɨt͡ʃnɨ, AS: alegoryčny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alegoryzacja ż., alegoria ż., alegoryjka ż., alegoryzm m., alegoryczność ż., alegoryka ż., alegoryzowanie n.

 czas. alegoryzować

 przysł. alegorycznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) paraboliczny, przenośny

Wiktionary


alegoryjka

zdrobnienie od: alegoria


SJP.pl


alegoryk

osoba przedstawiająca coś za pomocą alegorii


SJP.pl


alegoryka

1. zbiór, ogół alegoryj występujących w jakimś utworze
2. stosowanie alegorii, przedstawianie czegoś za pomocą alegorii


SJP.pl


alegoryzacja

wyrażanie czegoś za pomocą alegorii, używanie alegorii, alegoryzowanie; parabolizacja


SJP.pl


alegoryzm

1. w literaturze i sztuce, głównie średniowiecznej: tendencja do uznawania alegorii za najważniejszy środek wypowiedzi;
2. alegoryczny charakter czegoś, alegoryczność


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) szt. tendencja w sztuce stosująca alegorię jako najważniejszy środek przekazu;

Wiktionary

Alegoryzm – jedna z zasadniczych tendencji literatury i sztuki średniowiecza, a także baroku, polegająca na posługiwaniu alegorią jako źródłem wskazującym na głębsze znaczenie zjawisk materialnych. Źródłem alegorii średniowiecznej było Pismo Święte.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. alegoria ż., alegoryzowanie n.

 przysł. alegorycznie

 przym. alegoryczny

Wiktionary


alegoryzowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) liter. szt. używanie alegorii w celu przedstawienia czegoś

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alegoryzacja ż., alegoria ż., alegoryjka ż., alegoryzm m., alegoryczność ż., alegoryka ż.

 czas. alegoryzować

 przym. alegoryczny

 przysł. alegorycznie

Wiktionary


alegoryzować

posługiwać się alegorią, używać alegorii; nadawać czemuś sens alegoryczny


SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany (dk. zalegoryzować)

 (1.1) liter. przedstawiać w formie alegorii lub interpretować coś jako alegorię

czasownik zwrotny niedokonany alegoryzować się (dk. zalegoryzować się)

 (2.1) być odbieranym lub interpretowanym jako alegoria

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alegoria ż., alegoryzowanie n.

 przysł. alegorycznie

 przym. alegoryczny

Wiktionary


alegowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) przest. przytaczanie czegoś, powoływanie się na coś

Wiktionary

Powiązane:

 czas. alegować

Wiktionary


alegować

przestarzałe: podawać jako dowód, przytaczać, powoływać się na coś


SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) daw. rzad. podawać jako dowód

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alegowanie n.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) współcz. przytaczać, powoływać się

Wiktionary


alej

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. rzeka w azjatyckiej części Rosji, lewy dopływ Obu, przepływa przez Kraj Ałtajski;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Aleos – postać z mitologii greckiej
  • Alajh – miasto w Libanie
  • Alej – rzeka w Rosji

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. Alejsk mrz.

Wiktionary


aleja

1. droga wśród drzew;
2. szeroka ulica miejska


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) droga wysadzana po obu stronach drzewami lub krzewami;

 (1.2) szeroka, reprezentacyjna ulica

Wiktionary

Al

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Przez park biegła aleja wysadzana kasztanowcami.

 (1.2) Główna aleja Częstochowy prowadzi ku Jasnej Górze.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈlɛja, AS: alei ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alejowiec m., alejówka ż.

:: zdrobn. alejka ż.

 przym. alejowy, alejkowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) skr. al.

Wiktionary


alejandro

[czytaj: alehandro] obce imię męskie


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Alejandro Gallinal – miasto
  • Edesio Alejandro – kubański kompozytor
  • Hajji Alejandro – filipiński piosenkarz
  • Kevin Alejandro – amerykański aktor
  • Rachel Alejandro – filipińska piosenkarka
  • Rauw Alejandro – portorykański piosenkarz
  • Roberto Alejandro – meksykański zapaśnik
  • Alejandro – hiszpańskie imię męskie
  • Alejandro – singel Lady Gagi
  • Jara/Seroe Alejandro
  • Seroe Alejandro

Wikipedia


alejka

mała aleja


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. od: aleja

 (1.2) wąska uliczka spacerowa

 (1.3) gwara więzienna przestrzeń (przejście) między łóżkami ustawionymi w celi

 (1.4) przejście między półkami w supermarkecie

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) Dziewczyna chodziła po alejce i patrzyła na dzieci, które radośnie bawiły się w piaskownicy.

 (1.4) Makaron może pani znaleźć w drugiej alejce za stoiskiem mięsnym.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈlɛjka, AS: alei ̯ka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aleja ż.

 przym. alejowy, alejkowy

Wiktionary


alejkowy

→ alejka


SJP.pl

Patrz:

alejka

alejowy

związany z aleją


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) związany z aleją; mający formę alei

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aleja ż., alejka ż.

Wiktionary


alejsk

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. miasto w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Ałtajskim, centrum administracyjne rejonu alejskiego;

Wiktionary

Alejsk ( Алейск) – miasto w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Ałtajskim, centrum administracyjne rejonu alejskiego.

Miasto położone jest nad rzeką Alej, prawym dopływem Obu, 125 km na południowy zachód od Barnaułu.

Założone w 1913 roku koło wsi Małopaniuszewa (Малопанюшева) jako stacja kolejowa na linii Nowosybirsk – Semej. W latach 1926–1938 osiedle typu miejskiego, od stycznia 1939 status miasta.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. Alej mrz.

 przym. alejski

Wiktionary


alejówka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Warszawa. dziewczyna, sympatia

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌalɛˈjufka, AS: alei ̯ufka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aleja

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) zob. prostytutka.

Wiktionary


alek

zdrobnienie od: Aleksy, Aleksander, Alan (imiona męskie)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m. zdrobn. od Aleksy, Aleksander

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Pojechaliśmy z Alkiem nad morze.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈalɛk, AS: alek

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Aleksander mos., Olo mos.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) Aleś, Aluś, Olek, Oluś

Wiktionary


aleks

imię męskie


SJP.pl


aleksa

imię żeńskie


SJP.pl

Aleksa – forma żeńska imienia Aleksy.

W polskim piśmiennictwie wystąpiła na początku XV wieku jako Aleksa (1402) i Oleksa (1404).

Imię rzadkie. W 1994 roku żyło w Polsce 125 kobiet o takim imieniu. W styczniu 2025 r. w rejestrze PESEL, wśród publicznie dostępnych danych dotyczących osób żyjących, wykazano 81 kobiet o imieniu Aleksa nadanym jako imię pierwsze oraz 111 kobiet o imieniu w formie Alexa.

Wikipedia


aleksander

imię męskie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.;

forma rzeczownika.

 (2.1) D. lm. od: Aleksandra

Wiktionary

Zobacz też: film pod tytułem "Aleksander".

( Ἀλέξανδρος, "aleksandros" – obrońca ludzi) – imię męskie pochodzenia greckiego składające się z dwóch członów: αλέξειν (bronić, wspomagać) i ἀνδρός (od ἀνήρ – mąż, mężczyzna). Całość bywa interpretowana jako „broniący mężów, troszczący się o mężów, opiekujący się mężami”.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Mam na imię Aleksander i jestem kowalem z Pułtuska.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌalɛˈksãndɛr, AS: aleksãnder

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Aleksandria ż., Aleksandryjczyk mos., Aleksandryjka ż., aleksandryn mrz., Aleksandrów mrz., Aleksandrowa ż., Aleksandrówna ż., aleksandrynizm m.

:: zdrobn. Olek mos., Alek mos., Oluś mos., Olo mos., Oleczek mos.

:: fż. Aleksandra ż.

 przym. Aleksandrowy, aleksandryjski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pot. Olek, Alek, Oluś, Olo, Oleczek

Wiktionary


aleksandr

rosyjskie imię męskie


SJP.pl


aleksandra

imię żeńskie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.;

 (1.2) mitgr. zob. Kasandra.

forma rzeczownika.

 (2.1) D. i B. lp. od: Aleksander

Wiktionary

(IPA: [], Ἀλεξάνδρα) – żeński odpowiednik greckiego imienia Aleksander (Ἀλέξανδρος – obrońca ludzi). Imię Aleksandra w Polsce weszło w użycie w XIV wieku, a spopularyzował je m.in. Henryk Sienkiewicz, nadając to imię bohaterce "Potopu".

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Aleksandra wczoraj była w kinie.

 (1.1) Jutro pójdę z Aleksandrą do kawiarni na kawę.

 (1.1) Zakład Karny z Raciborza bierze udział w programie ekologicznej fundacji Silesia z Katowic. — Pozyskaliśmy 1500 zł na sadzonki. Pieniędzy starczy na wstępny etap odnowy przywięziennego parku – informuje Aleksandra Szlachetko z Działu Kwatermistrzowskiego placówkaacówki.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌalɛˈksãndra, AS: aleksãndra

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Aleksandria ż.

:: zdrobn. Ola ż., Olka ż., Olcia ż., Oleńka ż., Olunia ż., Olusia ż., Oluchna ż., Aleksa ż., Sandra ż.

:: fm. Aleksander mos.

 przym. Aleksandrzyn

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) zdrobn. Ola, Olka, Olcia, Oleczka, Oleńka, Olunia, Olusia, Oluchna, Aleksa, Sandra

 (1.2) Kasandra, Kassandra

Wiktionary


aleksandreida

popularna w średniowieczu, fantastyczna opowieść, prozą lub wierszem, osnuta na biografii Aleksandra Macedońskiego


SJP.pl

Aleksandreida (Romans o Aleksandrze) – zachowane w różnych, wielojęzycznych redakcjach zbiory legend poświęconych postaci Aleksandra Wielkiego.

Wikipedia


aleksandretta

papuga pochodząca z Afryki, np. aleksandretta obrożna (jedyny gatunek papugi występujący w Polsce)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ornit. nazwa systematyczna|Psittacula|ref=tak., ptak z rodziny papug wschodnich

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Aleksandretty nie są lękliwe i przykuwają uwagę obserwatora głośnymi wrzaskami, piskami, także przy wzajemnym czubieniu się.

Wiktionary


aleksandria

1. drugie co do wielkości miasto w Egipcie;
2. miasto i wieś na Ukrainie;
3. nazwa kilku wsi w Polsce;
4. nazwa kilku wsi na Białorusi


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Egipcie leżące nad brzegiem Morza Śródziemnego;

 (1.2) geogr. toponim, nazwa kilku wsi w Polsce;

 (1.3) geogr. miasto na Ukrainie nad rzeką Ingulec;

 (1.4) geogr. wieś na Ukrainie w rejonie rówieńskim obwodu rówieńskiego nad Horyniem;

Wiktionary

Al

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Z Aleksandrii wróciliśmy pociągiem do Kairu.

 (1.2) Po ślubie kupiliśmy kawał ziemi w Aleksandrii.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌalɛˈksãndrʲja, AS: aleksãndrʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Aleksandryjka ż., Aleksandryjczyk mos., Aleksandra ż., Aleksander m., Aleksandrianin m., Aleksandrianka ż., Aleksandrowicz ż./mrz./mos.

 przym. aleksandryjski, aleksandriański

Wiktionary


aleksandrianin

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pl-reforma2026|Aleksandrianin. (mieszkaniec Aleksandrii, wsi w Polsce)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌalɛksãnˈdrʲjä̃ɲĩn, AS: aleksãndrʹi ̯ä̃ńĩn

Wiktionary


aleksandrianka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pl-reforma2026|Aleksandrianka. (mieszkanka Aleksandrii, wsi w Polsce)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌalɛksãnˈdrʲjãŋka, AS: aleksãndrʹi ̯ãŋka

Wiktionary


aleksandriański

przymiotnik

 (1.1) dotyczący Aleksandrii (wsi w Polsce)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌalɛksãnˈdrʲjä̃j̃sʲci, AS: aleksãndrʹi ̯ä̃ĩ ̯sʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Aleksandria, Aleksandrianin, Aleksandrianka

 przym. aleksandryjski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) aleksandryjski

Wiktionary


aleksandrostwo

Aleksander z małżonką; Aleksandrowie


SJP.pl


aleksandrow

nazwisko


SJP.pl

Aleksandrow ( Александров) – miasto w europejskiej części Rosji, w obwodzie włodzimierskim, na

Wikipedia


aleksandrowianin

mieszkaniec Aleksandrowa Kujawskiego, Aleksandrowa Łódzkiego


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pl-reforma2026|Aleksandrowianin. (mieszkaniec Aleksandrowa)

 (1.2) pl-reforma2026|Aleksandrowianin. (mieszkaniec Aleksandrowa Kujawskiego)

 (1.3) pl-reforma2026|Aleksandrowianin. (mieszkaniec Aleksandrowa Łódzkiego)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌalɛksãndrɔˈvʲjä̃ɲĩn, AS: aleksãndrovʹi ̯ä̃ńĩn

Wiktionary


aleksandrowianka

mieszkanka Aleksandrowa Kujawskiego, Aleksandrowa Łódzkiego


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pl-reforma2026|Aleksandrowianka. (mieszkanka Aleksandrowa)

 (1.2) pl-reforma2026|Aleksandrowianka. (mieszkanka Aleksandrowa Kujawskiego)

 (1.3) pl-reforma2026|Aleksandrowianka. (mieszkanka Aleksandrowa Łódzkiego)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌalɛksãndrɔˈvʲjãnka, AS: aleksãndrovʹi ̯ãnka

Wiktionary


aleksandrowice

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • miejscowości w Polsce:
    • Aleksandrowice – wieś w woj. dolnośląskim, w pow. wołowskim, w gminie Wińsko
    • Aleksandrowice – wieś w woj. małopolskim, w pow. krakowskim, w gminie Zabierzów
  • dzielnice:
    • Aleksandrowice – dzielnica Bielska-Białej
  • lotnisko Bielsko-Biała Aleksandrowice
  • stacja kolejowa Bielsko-Biała Aleksandrowice

Wikipedia


aleksandrowicz

nazwisko


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) hist. syn Aleksandra

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (2.1) polski herb szlachecki, odmiana herbu Kosy;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Aleksandrowicz – polski herb szlachecki
  • Aleksandrowicz Hrabia – polski herb szlachecki, hrabiowska odmiana herbu
  • Aleksandrowicz małorosyjski – polski herb szlachecki
  • Adolf Aleksandrowicz – polski chemik
  • Alan Aleksandrowicz – polski menedżer i samorządowiec
  • Aniela Aleksandrowicz – polska nauczycielka
  • Antoni Aleksandrowicz (ujednoznacznienie)
  • Elżbieta Aleksandrowicz – polska specjalistka w zakresie rytmiki
  • Eugeniusz Aleksandrowicz – polski polityk i przedsiębiorca
  • Franciszek Aleksandrowicz – polski generał
  • Jakub Aleksandrowicz – polski działacz komunistyczny, członek KPP
  • Jan Aleksandrowicz – polski aktor

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) U Bonifaciuka zamieszkał sam car Mikołaj Aleksandrowicz Romanow, imperator Wszechrusi.

 (2.1) Nasza rodzina od stu lat pieczętuje się Aleksandrowiczem.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Aleksander m., Aleksandra ż., Aleksandrów m., Aleksandrówka ż., Aleksandrowo n., Aleksandria ż., Aleksandryjczyk m., Aleksandryjka ż., aleksandryt m., aleksandryn m.

 przym. Aleksandrowy, aleksandryjski

Wiktionary


aleksandrowie

Aleksander z małżonką; Aleksandrostwo


SJP.pl


aleksandrowo

nazwa kilkunastu wsi w Polsce


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Aleksandrowo – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. bydgoskim, w gminie Dobrcz
  • Aleksandrowo – kolonia w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. lipnowskim, w gminie Lipno
  • Aleksandrowo – kolonia wsi Kornelin w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. nakielskim, w gminie Szubin
  • Aleksandrowo – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. włocławskim, w gminie Brześć Kujawski
  • Aleksandrowo – wieś w woj. kujawsko-pomorskim, w pow. żnińskim, w gminie Barcin
  • Aleksandrowo k. Pokrytek – kolonia w woj. mazowieckim, w pow. mławskim, w gminie Strzegowo
  • Aleksandrowo – wieś w woj. mazowieckim, w pow. mławskim, w gminie Strzegowo
  • Aleksandrowo – wieś w woj. mazowieckim, w pow. nowodworskim, w gminie Nasielsk
  • Aleksandrowo – wieś w woj. mazowieckim, w pow. ostrołęckim, w gminie Lelis
  • Aleksandrowo – wieś w woj. mazowieckim, w pow. ostrołęckim, w gminie Troszyn
  • Aleksandrowo – wieś w woj. mazowieckim, w pow. płockim, w gminie Staroźreby
  • Aleksandrowo – przysiółek w woj. mazowieckim, w pow. przasnyskim, w gminie Chorzele

Wikipedia


aleksandrowsk

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. miasto na Ukrainie w obwodzie ługańskim;

 (1.2) geogr. adm. miasto w Kraju Permskim Rosji

 (1.3) geogr. zob. Aleksandrowsk Sachaliński.

Wiktionary

Aleksandrowsk ( Олександрівськ) – miasto na Ukrainie w obwodzie ługańskim. Ośrodek przemysłu spożywczego. Od 2014 roku znajduje się pod kontrolą Ługańskiej Republiki Ludowej.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. aleksandrowski

Wiktionary


aleksandrowski

przymiotnik od: Aleksandrów Kujawski, Aleksandrów Łódzki


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) geogr. dotyczący Aleksandrowa

 (1.2) geogr. dotyczący Aleksandrowa Kujawskiego

 (1.3) geogr. dotyczący Aleksandrowa Łódzkiego

 (1.4) geogr. dotyczący Aleksandrowska (miasta na Ukrainie)

 (1.5) geogr. dotyczący Aleksandrowska Sachalińskiego (miasta w Rosji)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌalɛksãnˈdrɔfsʲci, AS: aleksãndrofsʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Aleksandrów mrz., Aleksandrowianin mos., Aleksandrowianka ż., Aleksandrowsk mrz.

Wiktionary


aleksandrowy

nazwisko


SJP.pl

przymiotnik dzierżawczy

 (1.1) przest. gwara. należący do Aleksandra

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Za Aleksandrową stodołą rosną dwie duże morwy.

 (1.1) Sąsiadował z Piotrową zagrodą z jednej strony i z Aleksandrowym polem z drugiej.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Aleksander mos., Aleksandrowicz mos./mrz./ż.

Wiktionary


aleksandryjczyk

mieszkaniec Aleksandrii


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pl-reforma2026|Aleksandryjczyk. (mieszkaniec Aleksandrii, miasta w Egipcie)

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Aleksandryjczyk – mieszkaniec Aleksandrii
  • Aleksandryjczyk – przydomek Klaudiusza Ptolemeusza

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌalɛksãnˈdrɨjt͡ʃɨk, AS: aleksãndryi ̯čyk

Wiktionary


aleksandryjka

mieszkanka Aleksandrii


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pl-reforma2026|Aleksandryjka. (mieszkanka Aleksandrii, miasta w Egipcie)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌalɛksãnˈdrɨjka, AS: aleksãndryi ̯ka

Wiktionary


aleksandryjski

→ Aleksandria


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) dotyczący Aleksandrii (miasta w Egipcie)

 (1.2) dotyczący Aleksandrii (wsi w Polsce)

 (1.3) dotyczący Aleksandrii (miasta na Ukrainie)

Wiktionary

Patrz:

Aleksandria

Przykłady

 (1.1) Archimedes studiował w ówczesnym centrum nauki, Aleksandrii, a po powrocie do rodzinnych Syrakuz utrzymywał bliskie kontakty z uczonymi aleksandryjskimi.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌalɛksãnˈdrɨjsʲci, AS: aleksãndryi ̯sʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Aleksandria ż., Aleksandryjczyk mos., Aleksandryjka ż., Aleksander mos., Aleksandrianin mos., Aleksandrianka ż., Aleksandrowicz ż./mrz./mos.

 przym. aleksandriański

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) aleksandriański

Wiktionary


aleksandryjskość

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest aleksandryjskie; cecha tych, którzy są aleksandryjscy

Wiktionary

Powiązane:

 przym. aleksandryjski

 przysł. aleksandryjsko

Wiktionary


aleksandryn

dwunastozgłoskowy wiersz ze średniówką po szóstej sylabie, dominujący w poezji francuskiej


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) liter. typ wiersza sylabicznego o ustalonej długości — 12 sylab, zwykle z przerwą (średniówką) po szóstej sylabie

Wiktionary

Al

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W literaturze francuskiej aleksandryn to podstawowy wzorzec wiersza klasycznego od XVI wieku.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Aleksander mos., Aleksandrowicz mos./mrz.

Wiktionary


aleksandrynizm

zasadnicza tendencja literatury hellenistycznej, charakteryzująca się upodobaniem do uczoności, posługiwaniem się formami trudnymi i kunsztownymi, dążeniem do perfekcji formalnej


SJP.pl


aleksandryt

minerał, odmiana chryzoberylu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) miner. minerał, rzadka, przezroczysta odmiana chryzoberylu;

 (1.2) jubil. kamień szlachetny oszlifowany z aleksandrytu (1.1)

Wiktionary

Al

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Pierwsze aleksandryty zostały odkryte w Rosji.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Aleksandrowicz ż./mrz./mos.

Wiktionary


aleksandrytowy

związany z aleksandrytem


SJP.pl


aleksandrzak

nazwisko


SJP.pl


aleksandrzyny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Aleksandry lub z nią związany


SJP.pl


aleksandrów

rosyjskie imię męskie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. wieś w Polsce;

forma rzeczownika.

 (2.1) D. i B. lm. od: Aleksander

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Aleksandrów – część miasta Przeworsk
  • Aleksandrów – część miasta Radzymin
  • Aleksandrów – osiedle w Warszawie, w dzielnicy Białołęka
  • Aleksandrów – osiedle w Warszawie, w dzielnicy Wawer
  • Aleksandrów – część wsi Kołczyn w pow. bialskim, w gminie Rokitno
  • Aleksandrów – część wsi Sapiehów w pow. bialskim, w gminie Sosnówka
  • Aleksandrów – wieś w pow. biłgorajskim, w gminie Aleksandrów
  • Aleksandrów – wieś w pow. kraśnickim, w gminie Gościeradów
  • Aleksandrów – wieś w pow. łukowskim, w gminie Łuków
  • Aleksandrów – wieś w pow. łukowskim, w gminie Stanin
  • Aleksandrów – wieś w pow. bełchatowskim, w gminie Kleszczów
  • Aleksandrów – wieś w pow. bełchatowskim, w gminie Rusiec

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Spomiędzy domów Aleksandrowa wypełzł na szosę ciemny samochód, kanciasty, ścięty ukośnie z przodu i z tyłu - pancerka chyba, czy co?

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌalɛˈksãndruf, AS: aleksãndruf

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Aleksandrowianin mos., Aleksandrowianka ż., Aleksander mos., Aleksandrowicz mrz./mos.

 przym. aleksandrowski

Wiktionary


aleksandrówczanin

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pl-reforma2026|Aleksandrówczanin. (mieszkaniec Aleksandrówki)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌalɛksãndrufˈt͡ʃãɲĩn, AS: aleksãndrufčãńĩn

Wiktionary


aleksandrówczanka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pl-reforma2026|Aleksandrówczanka. (mieszkanka Aleksandrówki)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌalɛksãndrufˈt͡ʃãŋka, AS: aleksãndrufčãŋka

Wiktionary


aleksandrówecki

przymiotnik

 (1.1) odrzecz. Aleksandrówka

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌalɛksãndruˈvɛt͡sʲci, AS: aleksãndruvecʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Aleksandrówka, Aleksandrówczanin, Aleksandrówczanka

Wiktionary


aleksandrówka

nazwa kilkunastu wsi w Polsce


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. wieś w Polsce;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Aleksandrówka – część miasta Częstochowa
  • Aleksandrówka – część miasta Ciechanów
  • Aleksandrówka – część miasta Nowy Sącz
  • Aleksandrówka – część miasta Rawa Mazowiecka
  • Aleksandrówka – przysiółek wsi Luboszyce Małe w woj. dolnośląskim, w pow. górowskim, w gminie Jemielno
  • Aleksandrówka – część wsi Michałówka w woj. lubelskim, w pow. bialskim, w gminie Biała Podlaska
  • Aleksandrówka – wieś w woj. lubelskim, w pow. bialskim, w gminie Drelów
  • Aleksandrówka – część wsi Romaszki w woj. lubelskim, w pow. bialskim, w gminie Rossosz
  • Aleksandrówka – kolonia w woj. lubelskim, w pow. chełmskim, w gminie Sawin
  • Aleksandrówka – część wsi Majdan Zahorodyński w woj. lubelskim, w pow. chełmskim, w gminie Siedliszcze
  • Aleksandrówka – wieś w woj. lubelskim, w pow. janowskim, w gminie Batorz
  • Aleksandrówka – wieś w woj. lubelskim, w pow. lubartowskim, w gminie Michów

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Szedł w kierunku baru piwnego na Aleksandrówce, tam spotka swoich, tam go na pewno poznają.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌalɛksãnˈdrufka, AS: aleksãndrufka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Aleksandrowicz ż./mrz./mos., Aleksandrówczanin, Aleksandrówczanka

 przym. aleksandrówecki

Wiktionary


aleksiej

imię męskie


SJP.pl


aleksiejuk

nazwisko


SJP.pl


aleksiny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Aleksy lub z nią związany


SJP.pl


aleksja

utrata zdolności czytania


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. utrata zdolności czytania;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Aleksja (imię)
  • aleksja (medycyna)
  • Aleksja (księżniczka holenderska)
  • Aleksja González-Barros y González – służebnica Boża
  • Aleksja (1847-1923) – rosyjska mniszka prawosławna, przełożona Piuchtickiego Monasteru Zaśnięcia Matki Bożej
  • Alexia (piosenkarka włoska)

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. lektor, lektura

Wiktionary


aleksjada

kronika Anny Komneny, córki cesarza bizantyjskiego Aleksego I Komnena, obejmująca lata 1069–1118, a szczególnie czasy panowania jej ojca (1081–1118)


SJP.pl

Aleksjada − dzieło historyczne obejmujące wydarzenia poprzedzające dojście do władzy i panowania cesarza Aleksego I Komnena (1081-1118), stanowiąca również cenne źródło do dziejów pierwszej wyprawy krzyżowej. Jest to jeden z ważniejszych zabytków historiografii.

Wikipedia


aleksostwo

Aleks z małżonką; Aleksowie


SJP.pl


aleksowie

Aleks z małżonką; Aleksostwo


SJP.pl


aleksowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Aleksa lub z nim związany


SJP.pl


aleksy

imię męskie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.;

Wiktionary

–

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Aleksja to żeński odpowiednik imienia Aleksy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈlɛksɨ, AS: aleksy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Aleksja

Wiktionary


aleksykalizm

zaburzenia mowy polegające na niemożności prawidłowego nazywania przedmiotów


SJP.pl


aleksyna

bakteriobójcza substancja białkowa zawarta we krwi; komplement; dopełniacz


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) fizj. grupa białek obecnych we krwi i płynach ustrojowych, które pomagają niszczyć patogeny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) dopełniacz, komplement, substancja dopełniająca, układ dopełniacza

Wiktionary


aleksytymia

zaburzenie polegające na niemożności wyrażania za pomocą słów swoich stanów emocjonalnych


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) psych. niezdolność do rozumienia lub identyfikowania emocji oraz ich nazywania i wyrażania;

Wiktionary

Al

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. aleksytymik m., aleksytymiczka ż., aleksytymiczność ż.

 przym. aleksytymiczny

 przysł. aleksytymicznie

Wiktionary


aleksytymiczność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest aleksytymiczne; cecha tych, którzy są aleksytymiczni

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aleksytymia ż., aleksytymik m., aleksytymiczka ż.

 przym. aleksytymiczny

 przysł. aleksytymicznie

Wiktionary


alekto

Alekto (gr. Ἀληκτώ Alēktṓ, łac. Alecto) – w mitologii greckiej jedna z Erynii; bogini i uosobienie nieubłaganego gniewu, niestrudzona.

Wikipedia


alektriomancja

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ezot. wróżba z piania koguta

Wiktionary


alektromancja

metoda wróżenia polegająca na umieszczaniu koguta w narysowanych na ziemi okręgu, który zawierał ziarna


SJP.pl

Alektromancja, alektriomancja, alektoromancja (gr. ἀλεκτρυών, "alectryon –" „kogut”, μαντεία, "manteia", „dywinacja”) – forma wróżenia polegająca na obserwacji ptaków.

Zazwyczaj wykorzystywanym do tego ptakiem był biały kogut. Wróżono głównie na dwa sposoby: rozsypywano ziarna w kole na ziemi, do którego wrzucono ziarna i obserwowano, które ziarna wybierze jako pierwsze albo trzymano koguta na rękach i wymieniano litery, czekając przy której literze kogut zapieje.

Wikipedia


alektyczny

→ aleksja


SJP.pl

Patrz:

aleksja

alektyk

osoba, która utraciła zdolność czytania


SJP.pl


aleman

członek ludu germańskiego, osiadłego nad górnym Renem; Alaman


SJP.pl


alemand

alemanda
1. kompozycja muzyczna w tanecznym rytmie;
2. taniec w rytmie 3/4 podobny do walca, albo w takcie 2/4 podobny do kontredansa


SJP.pl


alemanda

alemand
1. kompozycja muzyczna w tanecznym rytmie;
2. taniec w rytmie 3/4 podobny do walca, albo w takcie 2/4 podobny do kontredansa


SJP.pl


alemania

1. kraina historyczno-geograficzna położona na terenie Szwajcarii, Liechtensteinu, Austrii, Niemiec, Francji i Włoch;
2. region w centralnej i wschodniej części Szwajcarii, zamieszkany przez Szwajcarów niemieckojęzycznych


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. środkowa, niemieckojęzyczna część Szwajcarii;

 (1.2) geogr. hist. kraina historyczna leżąca na pograniczu dzisiejszych Niemiec, Austrii, Szwajcarii i Francji, powiązana z obszarem jaki we wczesnym średniowieczu zdobyło plemię Alemanów

Wiktionary

Alemania (niem. "Alemannia", fr. "Alemanie", wł. "Alemagna") – kraina historyczno-geograficzna położona na terenie Szwajcarii, Liechtensteinu, Austrii (Vorarlberg), Niemiec (Szwabia oraz Badenia), Francji (Alzacja) i Włoch (Tyrol). Alemania to także niemieckojęzyczny region w centralnej i wschodniej części Szwajcarii, zamieszkany przez Szwajcarów niemieckojęzycznych. Głównym miastem regionu jest Zurych. Alemania dzieli się na mniejsze obszary. Podział przedstawia się następująco:

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Źródła notują na terenie Alemanii osiem nazw geograficznych, które zawierają człon huntari.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌalɛ̃ˈmãɲja, AS: alẽmãńi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 przym. alemański

 rzecz. alemański mrz., Alemanka ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) Alamania

Wiktionary


alemanka

w leśnictwie: dół w ziemi nakryty dachem, służący do przechowywania przez zimę nasion


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) etn. hist. członkini germańskiego plemięemienia Alemanów

 (1.2) etn. mieszkanka Szwajcarii, południowych Niemiec lub Francji, posługująca się dialektem alemańskim języka niemieckiego

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Luitgarda – ostatnia żona, z pochodzenia Alemanka, córka nieznanego hrabiego, poślubiona w 794 roku, zmarła w 800 roku.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Alemania ż., Alamania ż.

:: fm. Aleman mos., Alaman mos.

 przym. alemański, alamański

Wiktionary


alemannia

[czytaj: alemańja] niemiecki klub sportowy z Akwizgranu


SJP.pl


alemanowie

lud germański, osiadły nad górnym Renem; Alamanowie


SJP.pl


alemański

→ Aleman, → Alemanowie


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) hist. związany z Alemanami (Alamanami)

 (1.2) związany z Alemanią

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. nazwa języka (względnie dialektu) używanego w Szwabii, Badenii, Alzacji i niemieckojęzycznej części Szwajcarii

Wiktionary

Patrz:

Aleman, → Alemanowie

Powiązane:

 rzecz. Alemania ż., Alemanka ż.

Wiktionary


alemańskojęzyczny

przymiotnik

 (1.1) taki, który posługuje się językiem alemańskim

 (1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem alemańskim

 (1.3) spisany, stworzony w języku alemańskim

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌalɛ̃ˈmãj̃skɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: alẽmãĩ ̯skoi ̯ẽũ̯zyčny

Wiktionary


alembik

1. dawne naczynie do destylacji cieczy;
2. gatunek wytrawnej wódki, otrzymywanej przez destylacje w takim naczyniu; przepalanka, karmelówka


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) daw. sprzęt laboratoryjny w postaci szklanego lub metalowego naczynia – zbiornika, zakończonego szyjką, w której osadzano korek lub specjalną głowicę z wychodzącą z niej zagiętą rurką; służy do destylacji; ; Gloger.

 (1.2) daw. gatunek wytrawnej wódki wytwarzanej w alembiku (1.1)

Wiktionary

Alembiki

Alembik (łac. "alembicus") – sprzęt laboratoryjny wynaleziony w czasach starożytnych, w postaci szklanego lub metalowego naczynia – zbiornika, zakończonego szyjką, w której osadzano korek lub specjalną głowicę z wychodzącą z niej zagiętą rurką. Służył do destylacji prostej.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W tej apteczce całą jedną połać przeznaczyła „szacownemu zdrowiu”. Tam stały gąsiory z różnemi wódkami naciąganemi na słońcu albo przepuszczanemi przez alembik na suche bóle, paraliże, na słabości wewnętrzne; były tam wódki z szyszek młodych, z glist kopanych na wiosnę, a nawet gadzin różnych.

 (1.1) Mleko krowie raz przepędzone przez alembik daje wódkę słabą i cierpką; dwa razy przepędzone zbliża się smakiem do kartoflanej wódki.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈlɛ̃mbʲik, AS: alẽmbʹik

Wiktionary

Powiązane:

 przym. alembikowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) destylator

 (1.2) przepalanka

Wiktionary


alembikowy

przymiotnik od: alembik


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) przym. od: alembik

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌalɛ̃mbʲiˈkɔvɨ, AS: alẽmbʹikovy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alembik

Wiktionary


alena

obce imię żeńskie


SJP.pl


alensoński

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Alençon, dotyczący Alençon

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Alençon n.

Wiktionary


alençon

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. miasto we Francji, w Normandii;

Wiktionary

Alençon () – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Normandia, w departamencie Orne.

Według danych na rok 2018 gminę zamieszkiwało 26 523 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 2483 osób/km² (wśród 1815 gmin Dolnej Normandii Alençon plasuje się na 2. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 463.).

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) 9 lutego odnaleziono szczątki kuriera z Alençon - zwierzęta pożarły go wraz z koniem.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. alensoński

Wiktionary


alepiński

przymiotnik

 (1.1) daw. alepski

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Aleppo n.

Wiktionary


aleppo

miasto w Syrii; Halab


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. największe miasto Syrii, położone w północno-zachodniej części kraju, około 50 km na południe od granicy z Turcją, w połowie drogi między Eufratem a wybrzeżem Morza Śródziemnego;

 (1.2) geogr. muhafaza ze stolicą w Aleppo (1.1)

Wiktionary

Al

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W odpowiedzi na te działania terroryści zrzucają pociski na Aleppo, Hamę oraz inne miasta.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈlɛpːɔ, AS: ale•po

Wiktionary

Powiązane:

 przym. alepski, alepiński

Wiktionary


alepski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Aleppo, dotyczący Aleppo

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Aleppo n.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) halepski, daw. alepiński

Wiktionary


alercik

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od alert

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) To nie alert, lecz tylko mały alercik.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alert m.

Wiktionary


alergan

nazwa handlowa leku przeciwalergicznego zawierającego klemastynę


SJP.pl


alergen

czynnik, substancja wywołująca alergię


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) med. antygen (czynnik) zewnątrzpochodny, który wywołuje reakcję alergiczną;

Wiktionary

Al

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Tomek jest alergikiem, ale jeszcze nie wiadomo jakie alergeny go uczulają.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈlɛrɡɛ̃n, AS: alergẽn

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alergia ż., alergik m., alergiczka ż., alergizacja ż., alergizowanie n., alergenność ż.

 przym. alergiczny, alergenowy, alergenny

 przysł. alergicznie

Wiktionary


alergenność

→ alergenny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest alergenne

Wiktionary

Patrz:

alergenny

Powiązane:

 rzecz. alergen m.

 przym. alergenny

 przysł. alergennie

Wiktionary


alergenny

wywołujący alergię; alergogenny


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) med. powodujący alergię

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Decydując się na ogrzewanie podłogowe uniemożliwiamy alergennym roztoczom rozprzestrzenianie się w powietrzu.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alergiczka ż., alergenność ż., alergen mrz., alergia ż., alergik mos.

 przym. alergizujący

 czas. alergizować

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) uczulający

Wiktionary


alergenowy

→ alergen


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z alergenem, dotyczący alergenu

Wiktionary

Patrz:

alergen

Powiązane:

 rzecz. alergen m.

Wiktionary


alergia

nieprawidłowe, nadmierne oddziaływanie organizmu na niektóre czynniki, które w normalnych warunkach nie powodują takich reakcji; uczulenie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. uczulenie, nadmierna reakcja organizmu na jakiś czynnik;

 (1.2) przen. nieprzyjazne uczucie do kogoś lub czegoś

Wiktionary

Ta

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Czy ma pan / pani jakikolwiek rodzaj alergii?

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈlɛrʲɟja, AS: alerʹǵi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alergik m., alergiczka ż., alergen m., alergan m., alergoza ż., alergizacja ż., alergizowanie n., alergiczność ż.

 czas. alergizować ndk.

 przym. alergiczny, alergenny

 przysł. alergicznie, alergizująco

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) uczulenie, nadczułość, nadwrażliwość

 (1.2) niechęć, antypatia

Wiktionary


alergian

krój czcionki


SJP.pl


alergiczka

→ alergik


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta uczulona na działanie pewnych substancji

Wiktionary

Patrz:

alergik

Wymowa:

IPA: ˌalɛrʲˈɟit͡ʃka, AS: alerʹǵička

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alergia ż., alergen m., alergizacja ż., alergizowanie n.

:: fm. alergik m.

 czas. alergizować ndk.

 przym. alergenny, alergiczny

 przysł. alergicznie, alergizująco

Wiktionary


alergicznie

przysłówek

 (1.1) w sposób alergiczny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alergik mos., alergiczność ż., alergiczka ż., alergen mrz., alergia ż.

 przym. alergiczny

Wiktionary


alergiczność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest alergiczne

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alergologia ż., alergia ż., alergik m., alergiczka ż., alergizowanie n., alergizacja ż., alergoza ż.

 czas. alergizować ndk.

 przym. alergiczny, alergologiczny

 przysł. alergicznie

Wiktionary


alergiczny

dotyczący alergii, spowodowany alergią, cierpiący na alergię (np. wysypka alergiczna, alergiczne dziecko)


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) związany z alergią

 (1.2) przen. burzliwy, gwałtowny, impulsywny, histeryczny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Moczenie nocne jest najczęstszym - po schorzeniach alergicznych - przewlekłym problemem zdrowotnym u dzieci.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌalɛrʲˈɟit͡ʃnɨ, AS: alerʹǵičny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alergia ż., alergik m., alergiczka ż., alergen mrz., alergizowanie n., alergiczność ż.

 czas. alergizować ndk.

 przysł. alergicznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) uczuleniowy, atopowy

 (1.2) chorobliwy

Wiktionary


alergie

forma rzeczownika.

 (1.1) M., B., W. plural|alergia.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈlɛrʲɟjɛ, AS: alerʹǵi ̯e

Wiktionary


alergik

człowiek cierpiący na alergię (uczulenie), chorobę alergiczną (uczuleniową); uczuleniowiec


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba uczulona na działanie alergenów

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Paweł jest alergikiem, ale jeszcze nie wiadomo jakie alergeny go uczulają.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈlɛrʲɟik, AS: alerʹǵik

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alergia ż., alergen m., alergizacja ż., alergizowanie n.

:: fż. alergiczka ż.

 przym. alergiczny, alergenny

 przysł. alergicznie, alergizująco

 czas. alergizować

Wiktionary


alergizowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) med. wywoływanie alergii, uczulenia

Wiktionary

Powiązane:

 czas. alergizować

 rzecz. alergiczność ż., alergen mrz., alergia ż., alergiczka ż., alergik mos.

 przym. alergiczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) uczulanie

Wiktionary


alergizować

wywoływać alergię; uczulać


SJP.pl


alergizujący

taki, który wywołuje alergię; uczulający


SJP.pl


alergogenny

wywołujący alergię; alergenny


SJP.pl


alergolog

specjalista w dziedzinie alergologii


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) med. lekarz specjalista zajmujący się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem chorób alergicznych

rzeczownik, rodzaj żeński

 (2.1) med. lekarka specjalistka alergologii

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Na wizytę u alergologa trzeba czekać ok. czterech miesięcy.

 (2.1) Córka chce zostać alergologiem.

 (2.1) Twój alergolog pracuje w przychodni, natomiast moja alergolog jest profesorem i od dawna jest zatrudniona w klinice uniwersyteckiej.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌalɛrˈɡɔlɔk, AS: alergolok

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alergologia ż.

:: fż. alergolożka ż.

 przym. alergologiczny

 przysł. alergologicznie

Wiktionary


alergologia

nauka o alergiach i alergenach


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. dział medycyny zajmujący się badaniem, leczeniem i zapobieganiem alergii;

Wiktionary

Al

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Od kwietnia wzbogacamy naszą ofertę usług medycznych o alergologię, diabetologię i dermatologię.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌalɛrɡɔˈlɔɟja, AS: alergoloǵi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alergolog m., alergiczność ż.

 przym. alergologiczny

 przysł. alergologicznie

Wiktionary


alergologiczny

dotyczący alergologii (np. leczenie alergologiczne, preparaty alergologiczne)


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) med. związany z alergologią, dotyczący alergologii

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Czterdziestotrzyletni pacjent trafił do poradni alergologicznej z powodu całorocznego kataru i zapalenia spojówek.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alergolog m., alergiczność ż., alergolog mos. / ż.

 przysł. alergologicznie

Wiktionary


alergolożka

→ alergolog


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. lekarka specjalistka zajmująca się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem chorób alergicznych

Wiktionary

Patrz:

alergolog

Powiązane:

 rzecz. alergolog mos./ż.

Wiktionary


alergoza

choroba alergiczna (rodzaj mikozy)


SJP.pl


alert

stan gotowości do akcji


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) wezwanie do działania w chwili zagrożenia

 (1.2) stan pogotowia

 (1.3) harc. stan gotowości do podjęcia zespołowej akcji przez harcerzy

Wiktionary

Alert – baza-osada, najdalej na północ wysunięty stale zamieszkany punkt na świecie. Znajduje się w terytorium Nunavut na obszarze Kanady. Znajduje się 10 km od Przylądka Sheridan, na północno-wschodnim krańcu Wyspy Ellesmere’a. Alert położony jest nad Morzem Lincolna, 817 km od bieguna północnego.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈalɛrt, AS: alert

Wiktionary

Powiązane:

 przym. alertowy

 rzecz. alercik mrz.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) alarm

Wiktionary


alertowicz

osoba informująca na bieżąco o różnych wydarzeniach przy pomocy specjalnych aplikacji mobilnych


SJP.pl


alertowiczka

kobieta informująca na bieżąco o różnych wydarzeniach przy pomocy specjalnych aplikacji mobilnych


SJP.pl


alertowy

związany z alertem


SJP.pl


alessandra

[czytaj: alesandra] obce imię żeńskie


SJP.pl


alessandria

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto i gmina we Włoszech, w Piemoncie, stolica prowincji Alessandria (1.2);

 (1.2) geogr. adm. włoska prowincja położona w regionie Piemont;

Wiktionary

(piem. "Lissandria") – miasto i gmina we Włoszech, w regionie Piemont, w prowincji Alessandria. Miasto leży nad rzeką Tanaro, ok. 90 km na południowy wschód od Turynu. Alessandria jest ważnym węzłem kolejowym, ze stacją Alessandria.

Według danych na styczeń 2010 gminę zamieszkiwało 94 191 osób przy gęstości zaludnienia 461,8 os./1 km².

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Jednak Pierwszy Konsul wcale nie zamierzał uchylić się od przyjęcia bitwy. Doszło do niej 14 czerwca na równinie między miasteczkami Alessandrią i Tortoną, nie opodal wsi Marengo.

Wiktionary


alessio

[czytaj: alesjo] włoskie imię męskie


SJP.pl


alestes

rodzaj słodkowodnych ryb z rodziny alestesowatych


SJP.pl

Alestes – rodzaj słodkowodnych ryb kąsaczokształtnych z rodziny alestesowatych (Alestiidae).

Wikipedia


alestesowate

rodzina słodkowodnych ryb promieniopłetwych


SJP.pl

Alestesowate (Alestidae) – rodzina słodkowodnych ryb kąsaczokształtnych (Characiformes), wcześniej klasyfikowana w randze podrodziny w obrębie kąsaczowatych (Characidae). Niektóre gatunki (np. świecik kongijski, świecik wielkołuski, świecik żółty i "Lepidarchus adonis") są rybami akwariowymi.

Wikipedia


aleteja

w mitologii greckiej: bogini prawdy


SJP.pl


aletheia

w filozofii greckiej: prawda jako nieodparta oczywistość


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Aletheia – greckie uosobienie prawdy
  • Wydawnictwo Aletheia
  • Aletheia – czasopismo
  • Fundacja Aletheia
  • (259) Aletheia – planetoida

Wikipedia


aletschhorn

Al

Wikipedia


aleucki

przymiotnik od: Aleuty


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) związany z Aleutami (Wyspami Aleuckimi) lub Aleutami (ludźmi)

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. język aleucki;

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Aleuty nmos., Aleuta mos., Aleutka ż.

Wiktionary


aleukia

choroba krwi, charakteryzująca się zanikiem granulocytów i trombocytów


SJP.pl


aleurolit

skała osadowa powstała ze scementowania aleurytu


SJP.pl


aleuromancja

wróżenie z pszennej mąki


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ezot. wróżba z mąki pszennej

Wiktionary

Aleuromancja – starodawna forma wróżenia za pomocą mąki pszennej (gr. αλεύρι "alévri" – mąka, μαντεία, "manteia", „dywinacja”).

Wikipedia


aleuron

substancja zapasowa gromadzona w nasionach, wykorzystywana później podczas kiełkowania


SJP.pl


aleuronowy

związany z aleuronem


SJP.pl


aleuryt

1. skała osadowa;
2. gatunek drzewa; tungowiec; tung


SJP.pl


aleurytowy

związany z aleurytem


SJP.pl


aleuta

rdzenny mieszkaniec Aleutów, Wyspy Admiralicji, części półwyspu Alaska, Wysp Komandorskich


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) etn. rdzenny mieszkaniec obszaru Aleutów, Komandorów i zachodniej części Alaski

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nie ma w tym nic dziwnego, Aleuci bowiem już dawno wymieszali się z Ukraińcami, Białorusinami i innymi narodami sowieckiego imperium i dzisiejsi mieszkańcy nie wykazują już żadnego zainteresowania swymi dalekimi przodkami.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Aleuty nmos.

:: fż. Aleutka ż.

 przym. aleucki

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) Unangas

Wiktionary


aleutka

rdzenna mieszkanka Aleutów, Wyspy Admiralicji, części półwyspu Alaska, Wysp Komandorskich


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) etn. rdzenna mieszkanka obszaru Aleutów, Komandorów i zachodniej części Alaski

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Przyjąłem zaproszenie na wieczór od Miszy, którego babcia była stuprocentową Aleutką, co widać po rysach jego twarzy.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Aleuty nmos.

:: fm. Aleuta mos.

 przym. aleucki

Wiktionary


aleuty

archipelag na Północnym Pacyfiku


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) geogr. archipelag wysp na północy Oceanu Spokojnego,

forma rzeczownika.

 (2.1) D. lp. od: Aleuta

Wiktionary

Aleuty (Wyspy Aleuckie, Aleutian Islands, ale. "Unangam Tanangin") – łańcuch małych wysp o powierzchni 37 800 km² rozmieszczonych w północnej części Oceanu Spokojnego, tworzących łuk. Składa się z 4 większych grup. Rozciąga się równoleżnikowo na przestrzeni ok. 1930 km (1300 mil), na zachód od krańca półwyspu Alaska do półwyspu Kamczatka. Aleuty są częścią stanu Alaska. Wyspy położone są w Pacyficznym Pierścieniu Ognia, wzdłuż Rowu Aleuckiego, w którym dochodzi do częstych trzęsień ziemi i tsunami.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Midway ma strategiczne położenie: kto kontroluje tę wyspę, kontroluje znaczną część Pacyfiku aż po wyspy Aleuty.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aleucki mrz., Aleuta mos., Aleutka ż.

 przym. aleucki

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) Wyspy Aleuckie

Wiktionary


alewicki

→ alewizm, → alewita


SJP.pl

Patrz:

alewizm, → alewita

alewita

wyznawca alewizmu - islamskiego nurtu religijnego


SJP.pl


alewitka

wyznawczyni alewizmu - islamskiego nurtu religijnego


SJP.pl


alewizm

jeden z islamskich nurtów religijnych wyznawanych na terenie Turcji


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) jeden z islamskich systemów religijno-etycznych wyznawany na terenie Turcji

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alewita m., alewitka ż.

 przym. alewicki

Wiktionary


alex

1. obce imię męskie;
2. Joe Alex - pseudonim Macieja Słomczyńskiego, polskiego pisarza i tłumacza


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Alex – zdrobnienie imion Aleksander i Aleksandra w wielu językach
  • Alex – miejscowość i gmina w regionie Rodan-Alpy, w departamencie Górna Sabaudia
  • Alex – miejscowość w stanie Oklahoma, w hrabstwie Grady
  • Alex (ang. Alex Township) – gmina w stanie Dakota Północna, w hrabstwie McKenzie
  • Alex, Alexandro de Souza (ur. 1977) – brazylijski piłkarz
  • Alex, Alex Henrique da Silva (ur. styczeń 1982) – ormiański piłkarz pochodzenia brazylijskiego
  • Alex, Alex Raphael Meschini (ur. marzec 1982) – brazylijski piłkarz
  • Alex, Alex Rodrigo Dias da Costa (ur. czerwiec 1982) – brazylijski piłkarz
  • Alex (Alex Antônio de Melo Santos, ur. 1983) – brazylijski piłkarz
  • Aleksandra Naumik Sandøy (ur. 1951) – polska i norweska piosenkarka
  • Alexandre Martins Costa (ur. 6 września 1979) – portugalski piłkarz
  • Alessandro dos Santos (ur. 20 lipca 1977) – piłkarz japoński pochodzenia brazylijskiego

Wikipedia


alexa

1. obce imię męskie;
2. Joe Alex - pseudonim Macieja Słomczyńskiego, polskiego pisarza i tłumacza


SJP.pl


alexander

obce imię męskie


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Aleksander – imię męskie
  • Christopher Alexander – angielski architekt i teoretyk architektury
  • Francis Alexander – malarz
  • Frances Elizabeth Sommerville Alexander – angielska geolożka i paleontolożka
  • James Waddell Alexander – amerykański matematyk
  • Lisa Alexander – kanadyjska pływaczka synchroniczna
  • Lloyd Alexander (1924-2007) – amerykański pisarz
  • Alexander – krótka rzeka w Australii, w stanie Australia Zachodnia
  • Alexander – miejscowość w stanie Arkansas, w hrabstwie Pulaski
  • Alexander – miasto w stanie Iowa, w hrabstwie Franklin
  • Alexander – miasto w stanie Kansas, w hrabstwie Rush
  • Alexander – miasto w stanie Maine, w hrabstwie Washington

Wikipedia


alexandre

[czytaj: aleksĄDR] francuskie imię męskie


SJP.pl

José Alexandre Alves Lindo (ur. 15 sierpnia 1973 w Santo André) – brazylijski piłkarz występujący na pozycji pomocnika.

Wikipedia


alexandrowicz

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Antoni Alexandrowicz – polski oficer, pilot wojskowy
  • Ludwik Alexandrowicz – polski leśniczy
  • Maria Alexandrowicz – polska śpiewaczka
  • Przemysław Alexandrowicz – polski polityk, nauczyciel, samorządowiec, senator
  • Stanisław Alexandrowicz – polski historyk
  • Stanisław Alexandrowicz – polski inżynier budowlany
  • Stefan Alexandrowicz – polski zootechnik, specjalista szczegółowej hodowli zwierząt

Wikipedia


alexis

[czytaj: aLEKs-is]
1. obce imię męskie;
2. nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Aleksja – imię żeńskie
  • Aleksis (394 p.n.e. – 275 p.n.e.) – grecki komediopisarz
  • Alexis – francuski rysownik komiksowy.
  • Alexis – wieś w stanie Illinois, w hrabstwie Warren
  • Alexis (ang. Alexis Township) – gmina w stanie Nebraska, w hrabstwie Butler

Wikipedia


aleć

spójnik

 (1.1) stpol. wszakże, jednak

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈalɛt͡ɕ, AS: aleć

Wiktionary


aleś

potocznie:
1. partykuła "ale" połączona z końcówką czasownikową "-ś" (np. "Aleś się napracował!", "Aleś wypadł na tym pokazie!");
2. spójnik "ale" połączony z końcówką czasownikową "-ś" (np. "Zagrałeś nieźle, aleś odpadł.")


SJP.pl


ależ

wzmocniona partykuła "ale"


SJP.pl

partykuła wzmacniająca

 (1.1) wyraz zdumienia, zaskoczenia

 (1.2) podkreślenie kontrastu z wcześniejszą wypowiedzią

 (1.3) stpol. aż

wykrzyknik

 (2.1) wykrzyknik stosowany dla wyrażenia protestu, braku zgody

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ależ przestań wreszcie kręcić.

 (1.2) Ależ to nie był on…

 (2.1) – Przepraszamy najmocniej za najście, nie chcielibyśmy przeszkadzać… – Ależ po co te ceregiele, wchodźcie, wchodźcie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈalɛʃ, AS: aleš

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1-2) ale

 (2.1) ale

Wiktionary


ależby

"ależ" wraz z cząstką trybu przypuszczającego


SJP.pl


alf

1. pierwsza litera greckiego alfabetu;
2. śródziemnomorski gatunek ostnicy; halfa, esparto;
3. alfa i omega - osoba o niepodważalnym autorytecie w jakiejś dziedzinie, wyrocznia


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Alf – lieu-dit w gminie Echternach, w kantonie Echternach
  • Alf – gmina w kraju związkowym Nadrenia-Palatynat, w powiecie Cochem-Zell
  • Alf – rzeka
  • Alf – skała wspinaczkowa w Suliszowicach na Wyżynie Częstochowskiej
  • Alf – zdrobnienie imienia Alfred
  • Alf – pseudonim Alfreda Szczepańskiego
  • Alf (król) – postać z mitologii nordyckiej
  • Alf – bohater dramatu Stanisława Grochowiaka Lęki poranne
  • Alf – Litwin służący w zakonie krzyżackim
  • ALF – postać fikcyjna, bohater amerykańskich seriali
  • ALF – amerykański serial aktorski o kosmicie imieniem ALF
  • ALF – amerykański serial animowany o kosmicie imieniem Alf

Wikipedia


alfa

1. pierwsza litera greckiego alfabetu;
2. śródziemnomorski gatunek ostnicy; halfa, esparto;
3. alfa i omega - osoba o niepodważalnym autorytecie w jakiejś dziedzinie, wyrocznia


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) jęz. nazwa pierwszej litery alfabetu greckiego, α;

 (1.2) mot. pot. samochód marki Alfa Romeo

liczebnik porządkowy

 (2.1) pierwszy (przy oznaczaniu np. kątów, faz, współczynników, wersji itp.)

 (2.2) przen. w użyciu przymiotnikowym najważniejszy, najjaśniejszy itp.

Wiktionary

Alfa (ἄλφα, pisana Αα) − pierwsza litera alfabetu greckiego. W greckim systemie liczbowym oznacza liczbę 1. Alfa pochodzi od litery alfabetu fenickiego alef. Od alfy pochodzą łacińskie A i cyrylickie А.

W języku starogreckim i grece współczesnej alfa reprezentuje samogłoskę otwartą przednią niezaokrągloną /a/.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Litera alfa jest podobna do łacińskiego a.

 (1.2) Jacek jeździ nową alfą swojego ojca.

 (2.1) Rozpad promieniotwórczy wiąże się z emisją cząstek alfa, beta i gamma.

 (2.2) W wilczym stadzie rozmnaża się tylko para alfa.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈalfa, AS: alfa

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) α

 (2.1) pierwszy, numer jeden

Wiktionary


alfa-fetoproteina

białko płodowe przenikające od płodu do matki; AFP


SJP.pl

α-

Wikipedia


alfa-hydroksykwas

kwas owocowy występujący w kosmetykach


SJP.pl


alfaaktywny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) fiz. emitujący promienie alfa

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) alfapromieniotwórczy

Wiktionary


alfabet

1. zestaw liter, czyli symboli graficznych dźwięków danego języka, ułożony w porządku tradycyjnym; abecadło;
2. zbiór znaków jakiegoś systemu znakowego, odpowiadających literom alfabetu;
3. podstawowe informacje o czymś


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) jęz. zbiór wszystkich liter ułożony w ogólnie przyjętym porządku;

 (1.2) uporządkowany zbiór znaków jakiegoś systemu znakowego, odpowiadających literom alfabetu (1.1)

 (1.3) przen. podstawy danej dziedziny wiedzy lub umiejętności, podstawowe zasady czegoś, podstawowe informacje o czymś

Wiktionary

Alfabet, abecadło (od stgr. nazw pierwszych liter alfabetu: "alfa" i "beta" lub z abecedarium) – najpopularniejszy system zapisywania mowy. Termin ten bywa używany w kilku znaczeniach, co jest źródłem licznych nieporozumień w dziedzinie historii i teorii pisma. Nieściśle „alfabetami” nazywa się też systemy pisma, które nimi nie są (pseudoalfabety).

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W alfabecie litera „s” znajduje się po „r”.

 (1.3) Umiejętność wiązania węzłów to alfabet żeglarstwa.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: alˈfabɛt, AS: alfabet

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alfabetyzacja ż., alfabetyzm m.

 przym. alfabetyczny, alfabetowy

 przysł. alfabetycznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) abecadło, abdżad

 (1.3) ABC, podstawy

Wiktionary


alfabeta

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) daw. żart. iron. człowiek prawie niepiśmienny, znający tylko alfabet

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌalfaˈbɛta, AS: alfabeta

Wiktionary


alfabetowy

→ alfabet; alfabetyczny, abecadłowy


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) przest. związany z alfabetem

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alfabet mrz.

 przym. alfabetyczny

 przysł. alfabetycznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) war. alfabetyczny

Wiktionary


alfabetu

forma rzeczownika.

 (1.1) D. lp. od: alfabet

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌalfaˈbɛtu, AS: alfabetu

Wiktionary


alfabetycznie

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób alfabetyczny, zgodnie z kolejnością liter w alfabecie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nazwiska kandydatów ułożone zostały alfabetycznie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌalfabɛˈtɨt͡ʃʲɲɛ, AS: alfabetyčʹńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alfabet m., alfabetyzacja ż., alfabetyczność ż.

 przym. alfabetyczny, alfabetowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) abecadłowo

Wiktionary


alfabetyczność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest alfabetyczne

Wiktionary

Powiązane:

 przym. alfabetyczny

 przysł. alfabetycznie

Wiktionary


alfabetyczny

→ alfabet; alfabetowy, abecadłowy


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) ułożony w kolejności zgodnej z układem liter w alfabecie

 (1.2) odnoszący się do alfabetu, związany z alfabetem

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Przygotowałem alfabetyczną listę haseł, które muszą się znaleźć w naszym leksykonie.

 (1.2) Pismo alfabetyczne powstało na Bliskim Wschodzie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌalfabɛˈtɨt͡ʃnɨ, AS: alfabetyčny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alfabet mrz., alfabetyzacja ż., alfabetyczność ż.

 przym. alfabetowy

 przysł. alfabetycznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) abecadlny, abecadłowy

Wiktionary


alfabetyzacja

1. nauczanie pisania i czytania w rejonach zacofanych;
2. tworzenie alfabetu na potrzeby języka, który go jeszcze nie ma;
3. układanie wyrazów w porządku alfabetycznym


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) jęz. porządkowanie wyrazów według kolejności alfabetu

 (1.2) eduk. rozpowszechnienie podstawowych umiejętności edukacyjnych w społeczeństwie zacofanym: czytania, pisania i liczenia

 (1.3) jęz. opracowywanie pisma dla języka bez alfabetu

Wiktionary

Przykłady

 (1.3) Lingwiści zajmowali się alfabetyzacją języka mniejszościowego.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alfabet mrz., alfabetyzm mrz.

 przysł. alfabetycznie

 przym. alfabetyczny

Wiktionary


alfabetyzm

umiejętność czytania tekstu ze zrozumieniem oraz pisania, czytania i liczenia


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) umiejętność czytania, pisania i liczenia ze zrozumieniem;

Wiktionary

Al

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Już od kilku lat w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie prowadzi się badania alfabetyzmu świata dorosłych (…) oraz jego społecznych przyczyn i konsekwencji.

 (1.1) Pod względem poziomu alfabetyzmu, oświaty, wydajności gospodarczej, konkurencyjności i postępu technicznego Finlandia należy do pięciu, sześciu najbardziej rozwiniętych krajów świata.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alfabet mrz., alfabetyzacja ż.

 czas. alfabetyzować

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) piśmienność

Wiktionary


alfanumerycznie

przysłówek sposobu

 (1.1) w sposób obejmujący zarówno litery (alfabetu), jak i cyfry

Wiktionary

Powiązane:

 przym. alfanumeryczny

 rzecz. alfanumeryczność ż.

Wiktionary


alfanumeryczność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest alfanumeryczne

Wiktionary

Powiązane:

 przym. alfanumeryczny

 przysł. alfanumerycznie

Wiktionary


alfanumeryczny

literowo-cyfrowy, np. sposób komunikacji między urządzeniami komputera


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) inform. zawierający lub wykorzystujący litery i cyfry

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alfanumeryczność ż.

 przysł. alfanumerycznie

Wiktionary


alfapromieniotwórczy

wysyłający promienie alfa


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) fiz. emitujący promienie alfa

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) alfaaktywny

Wiktionary


alfatron

jonizacyjna lampa elektronowa, służąca do mierzenia bardzo niskich ciśnień gazu


SJP.pl


alfatronowy

→ alfatron


SJP.pl

Patrz:

alfatron

alfejos

w mitologii greckiej: bóg rzeki o tej samej nazwie, syn Okeanosa i Tetydy


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Alfejos (Alfios) – rzeka w Grecji
  • Alfejos (gr. Alpheios, łac. Alpheus) – w mitologii greckiej bóg i uosobienie rzeki Alfios (Alfejos)
  • Alfejos – grecki poeta żyjąc w I w. p.n.e.

Wikipedia


alfer

stop żelaza i aluminium


SJP.pl


alferowy

związany z alferem


SJP.pl


alfeusz

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.;

Wiktionary

Alfeusz – imię męskie pochodzenia grecko-hebrajskiego, od "Αλφαιος (Alphaios)", gr. formy imienia hebr. o znaczeniu „zmieniający się, zmienny”; zlatynizowana wersja imienia Kleofas. Postać o tym imieniu występuje w Nowym Testamencie; jest to ojciec Jakuba i Mateusza Ewangelisty. Ponadto istnieje przynajmniej dwóch świętych katolickich o tym imieniu.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Można się również spotkać (w Biblii) ze zlatynizowaną wersją tego imienia w brzmieniu Alfeusz.

Wiktionary


alfka

potocznie: samochód marki Alfa Romeo


SJP.pl


alfons

człowiek czerpiący zyski z cudzego nierządu; sutener, kupler, rajfur


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pot. posp. mężczyzna żyjący z cudzej prostytucji, zabierający prostytutce część jej dochodu w zamian za ochronę

Wiktionary

Al

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Jak tylko podszedł do dziewczyny, natychmiast pojawił się jej alfons.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈalfɔ̃w̃s, AS: alfõũ̯s

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alfonsiak m., Alfons m., Fonsio mos.

 przym. alfonsowaty

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) sutener; pot. alfonsiak; przest. kupler, rajfur; daw. luj

Wiktionary


alfonsiaczek

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) zdrobn. od alfonsiak

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alfonsiak m.

Wiktionary


alfonsiak

pogardliwie: sutener; alfons


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pot. posp. pogard. zob. alfons.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alfons m.

:: zdrobn. alfonsiaczek m.

 przym. alfonsowaty

Wiktionary


alfonsjański

przymiotnik od: Alfons Maria Liguori, np. myśl alfonsjańska


SJP.pl


alfonso

obce imię męskie


SJP.pl


alfonsostwo

Alfons z małżonką; Alfonsowie


SJP.pl


alfonsowaty

wyglądem lub zachowaniem przypominający alfonsa


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) posp. przypominający swym wyglądem lub usposobieniem alfonsa

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alfons mos., alfonsiak mos., Alfons mos., Fonsio mos.

Wiktionary


alfonsowie

Alfons z małżonką; Alfonsostwo


SJP.pl


alfonsowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Alfonsa lub z nim związany


SJP.pl


alfonsyna

imię żeńskie


SJP.pl


alfred

imię męskie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.;

forma rzeczownika.

 (2.1) D. lm. od: Alfreda

Wiktionary

– imię męskie pochodzenia germańskiego. Wywodzi się od słów oznaczających „mądry jak Elf”.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Wujowi Alfredowi oddali rower.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈalfrɛt, AS: alfret

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz.

:: zdrobn. Alfredek m., Alfredzio m., Fredek m., Fredzio m.

:: fż. Alfreda ż.

 przym. Alfredowy

Wiktionary


alfreda

imię żeńskie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.;

Wiktionary

Alfreda – żeński odpowiednik imienia Alfred.

Alfreda imieniny obchodzi: 19 lipca i 2 sierpnia.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Pogrzeb pani Alfredy odbył się w Głogówku.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: alfˈrɛda, AS: alfreda

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Alfred mos.

:: zdrobn. Fredka ż., Fredzia ż.

Wiktionary


alfredostwo

Alfred z małżonką; Alfredowie


SJP.pl


alfredowie

Alfred z małżonką; Alfredostwo


SJP.pl


alfredowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Alfreda lub z nim związany


SJP.pl


alfredziny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Alfredy lub z nią związany


SJP.pl


alfresko

technika malarstwa ściennego polegająca na malowaniu na wilgotnym podkładzie farbami zmieszanymi z wodą, pozwalająca na uzyskanie bardzo trwałych malowideł; fresk, al fresco


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) zob. al fresco.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: alfˈrɛskɔ, AS: alfresko

Wiktionary


alfrid

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. Alfred

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Alfrid durś szczylo afa.

Wiktionary


alfun

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. Alfons

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Alfun durś szczylo afa.

Wiktionary


alga

najprostsza, samożywna roślina plechowa; wodorost; glon


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zob. glon.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Sproszkowane algi morskie są doskonałym dodatkiem do potraw.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈalɡa, AS: alga

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) glon

Wiktionary


algarve

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. hist. nadatlantycka kraina historyczna w południowej Portugalii;

Wiktionary

Algarve (wym. []; z arab. الغرب al-Garb/al-garb „zachód, ziemia położona na zachód”) – region i kraina historyczna w kontynentalnej Portugalii, obejmująca całą południową część tego kraju, tj. podłużny pas wzdłuż wybrzeża Oceanu Atlantyckiego – długości około 140 kilometrów i szerokości około 40 kilometrów – od Przylądka Świętego Wincentego na zachodzie do rzeki Gwadiany na wschodzie (granica z Hiszpanią).

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W rejonie portugalskiego Algarve, na podobnej powierzchni jak województwo gdańskie, funkcjonuje 16 pól.

Wiktionary


algawski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z krainą Allgäu w południowych Niemczech;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Swoją fermę mleczarską w Bilewie Matka oparła na krowach sprowadzanych z Holandii i Bawarii (rasa algawska).

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Allgäu n.

Wiktionary


algebra

jeden z działów matematyki


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) jeden z działów matematyki;

 (1.2) mat. zbiór z określonymi na nim działaniami (struktura algebraiczna);

 (1.3) pot. środ. stud. lekcja algebry (1.1)

Wiktionary

Algebra ( ‏الجبر‎, al-dżabr) – jedna z głównych dziedzin matematyki, zajmująca się wszelkimi strukturami algebraicznymi, czyli zbiorami – lub bardziej ogólnymi klasami – wyposażonymi w działania; struktury te bywają też nazywane algebrami ogólnymi. Początkowym przykładem takiego obiektu, długo definiującym tę dziedzinę, były liczby rzeczywiste ze standardowymi działaniami arytmetycznymi, a także liczby zespolone rozszerzające ten zbiór, wprowadzone właśnie na potrzeby klasycznie rozumianej algebry.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Przy rozwiązywaniu zadań z algebry powinniśmy sprawdzać otrzymane wyniki.

 (1.2) Algebra Boole'a jest podstawą rachunku zbiorów.

 (1.3) Po analizie mamy dwie algebry i laborkę z fizyki.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: alˈɡɛbra, AS: algebra

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. algebraik m.

 przym. algebraiczny

 przysł. algebraicznie

Wiktionary


algebraf

łamigłówka, w której cyfry zastąpiono literami lub piktogramami


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) mat. przedstawienie pewnego działania za pomocą liter (cyfry zastąpione literami), w którym każda litera odpowiada jednej i tej samej cyfrze

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Niektórym rozwiązywanie algebrafów sprawia dużo kłopotu.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: alˈɡɛbraf, AS: algebraf

Wiktionary


algebraiczka

→ algebraik


SJP.pl

Patrz:

algebraik

algebraicznie

przysłówek

 (1.1) mat. zgodnie z zasadami algebry

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. algebra ż., algebraik mos., algebraiczność ż.

 przym. algebraiczny

Wiktionary


algebraiczność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest algebraiczne

Wiktionary

Powiązane:

 przym. algebraiczny

 przysł. algebraicznie

Wiktionary


algebraiczny

odnoszący się do algebry


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) dotyczący algebry

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Funkcję nazywa się algebraiczną, gdy jest ona rozwiązaniem równania algebraicznego.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. algebra ż., algebraik m., algebraista m., algebraiczka ż., algebraiczność ż.

 przysł. algebraicznie

Wiktionary


algebraik

specjalista matematyk w zakresie algebry


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mat. matematyk zajmujący się algebrą

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. algebra ż.

 przym. algebraiczny

 przysł. algebraicznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) przest. algebraista

Wiktionary


algezja

wrażliwość na ból


SJP.pl


algezymetr

przyrząd do mierzenia siły działania bodźca wywołującego ból


SJP.pl


algezymetria

pomiar odczuwania bólu mierzony z wykorzystaniem mechanicznych, elektrycznych, termicznych i chemicznych metod badań


SJP.pl


alghedonia

przeżywanie rozkoszy podczas doznawania bólu, typowe dla masochizmu


SJP.pl


alghero

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. miejscowość i gmina na Sardynii, w prowincji Sassari;

Wiktionary

Al

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Około 40% mieszkańców Alghero posługuje się na co dzień archaiczną odmianą katalońskiego (…)

Wiktionary


algida

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. uczn. prostytutka

Wiktionary

Al

Wikipedia

Wymowa:

IPA: alʲˈɟida, AS: alʹǵida

Wiktionary


algier

stolica Algierii


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. stolica Algierii;

Wiktionary

Algier (fr. "Alger", arab. مدينة الجزائر ["Madinat al-Dżaza'ir"]) – stolica Algierii. Miasto leży w obszernej zatoce nad Morzem Śródziemnym, 800 km od Marsylii. Nad miastem wznoszą się wzgórza do wysokości 400 m n.p.m. Algier jest centrum gospodarczym, kulturalnym i głównym portem kraju, a także najważniejszym ośrodkiem naukowym.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Obok na śnieżnym obrusie walały się olbrzymie, prawie białe grona winne z Algieru […]

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈalʲɟɛr, AS: alʹǵer

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Algierka ż., Algierczyk mos., Algieria ż., algierka ż.

 przym. algierski

Wiktionary


algierczyk

mieszkaniec Algieru


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pl-reforma2026|Algierczyk. (mieszkaniec Algieru)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: alʲˈɟɛrt͡ʃɨk, AS: alʹǵerčyk

Wiktionary


algieria

państwo w Afryce


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. polit. państwo w północnej Afryce ze stolicą w Algierze;

Wiktionary

Al

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W Algierii była siedziba Legii Cudzoziemskiej.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: alʲˈɟɛrʲja, AS: alʹǵerʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Algier mrz., Algierczyk mos., Algierka ż.

 przym. algierski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) urz. Algierska Republika Ludowo-Demokratyczna

Wiktionary


algierka

dawny, długi płaszcz męski; algiera


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kraw. dawny typ męskiego płaszcza futrzanego

 (1.2) pl-reforma2026|Algierka. (mieszkanka Algieru)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: alʲˈɟɛrka, AS: alʹǵerka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Algier mrz., Algierczyk mos., Algierka ż.

 przym. algierski

Wiktionary


algierski

→ Algieria, → Algier


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) odnoszący się do państwa Algieria

 (1.2) odnoszący się do miasta Algier

Wiktionary

Patrz:

Algieria, → Algier

Przykłady

 (1.1) Zachodnim sąsiadem Tunezji był paszałyk algierski, który — podobnie jak pozostałe kraje Maghrebu — tylko formalnie należał do imperium, zainteresowanego głównie regularnym płaceniem podatków.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: alʲˈɟɛrsʲci, AS: alʹǵersʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Algieria ż., Algier mrz., Algierczyk mos., Algierka ż., algierka ż.

Wiktionary


algierskość

→ algierski


SJP.pl

Patrz:

algierski

algijski

przymiotnik

 (1.1) etn. jęz. dotyczący autochtonicznych ludów (Indian) północnej części Ameryki Północnej

Wiktionary


algina

galaretowata, kleista substancja otrzymywana z wodorostów


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biochem. substancja żelująca i zagęszczająca pochodząca z alg morskich; naturalny wielocukier z glonów o zastosowaniu przemysłowym i technicznym

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • alginian sodu
  • kwas alginowy

Wikipedia


alginat

włókno uzyskane z soli metalicznych kwasu alginowego


SJP.pl


alginatowy

→ alginat


SJP.pl

Patrz:

alginat

alginian

sól kwasu alginowego


SJP.pl


alginiany

sól kwasu alginowego


SJP.pl

Alginiany – sole kwasu alginowego.

Wikipedia


alginit

składnik niektórych rodzajów kerogenu


SJP.pl

Alginit – macerał z grupy liptynitu.

Wikipedia


alginowy

w chemii: kwas alginowy - składnik błon komórkowych niektórych glonów morskich, bezbarwna koloidalna masa o budowie włóknistej, mająca zastosowanie głównie w przemyśle mydlarsko-kosmetycznym, spożywczym i włókienniczym


SJP.pl


algo-

przedrostek

 (1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z bólem

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈalɡɔ, AS: algo

Wiktionary

Powiązane:

 przym. analgetyczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) algi-, alge-

Wiktionary


algofobia

chorobliwy lęk przed bólem


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) psych. nieuzasadniony lęk przed bólem;

Wiktionary

Algofobia – irracjonalny lęk przed bólem. Fobię tę wywołują różne obiekty oraz sytuacje, które według osoby chorej mogą prowadzić do niebezpieczeństwa.

Leczenie algofobii jest najczęściej prowadzone za pomocą terapii behawioralnej oraz środków anksjolitycznych.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌalɡɔˈfɔbʲja, AS: algofobʹi ̯a

Wiktionary


algokalmin

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gw-pl|Bukowina. lek na ból głowy

Wiktionary


algol

1. gwiazda zmienna w gwiazdozbiorze Perseusza; Per;
2. język programowania wysokiego poziomu; ALGOL


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zob. Algol.

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Algol (gwiazda)
  • Algol (język programowania)
  • USS „Algol” – nazwa amerykańskich okrętów

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈalɡɔl, AS: algol

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. algorytm

Wiktionary


algolagnia

doznawanie rozkoszy płciowej przy zadawaniu albo odczuwaniu bólu; sadomasochizm


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) psych. zaburzenie seksualne polegające na osiąganiu satysfakcji poprzez zadawanie bólu i cierpienia sobie lub innej osobie;

Wiktionary

Algolagnia ( ἄλγος, "algos" – ból, λαγνεία, "lagneia" – pożądanie) – zaburzenie seksualne polegające na doznawaniu przyjemności seksualnej z bólu fizycznego, w szczególności w miejscach erogennych.

Przeprowadzone badania wskazują na różnice w interpretacji impulsów nerwowych przez mózgi osób z algolagnią.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌalɡɔˈlaɟɲja, AS: algolaǵńi ̯a

Wiktionary


algolog

specjalista w zakresie algologii (fykologii); fykolog


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) nauk. badacz i znawca glonów

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Mimo że cecha ta pozwala na wyraźne odróżnienie przedstawicieli tych rodzajów, występują również postacie o właściwościach pośrednich. W związku z tym część algologów postulowała reorganizację tych taksonów.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. algologia ż.

 przym. algologiczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) fykolog

Wiktionary


algologia

dział botaniki zajmujący się glonami; fykologia


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) bot. nauka o glonach

 (1.2) med. nauka zajmująca się badaniem i leczeniem bólu

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • w biologii jest synonimem fykologii – dział botaniki, nauka o glonach
  • w medycynie jest synonimem algezjologii – nauka zajmująca się badaniem i leczeniem bólu

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌalɡɔˈlɔɟja, AS: algoloǵi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. algolog mos.

 przym. algologiczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) fykologia, fikologia, skrót alg.

 (1.2) algezjologia

Wiktionary


algologiczny

→ algologia; fykologiczny


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) bot. związany z algologią

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. algologia ż., algolog mos.

Wiktionary


algolożka

→ algolog


SJP.pl

Patrz:

algolog

algometria

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. pomiar wrażliwości na ból

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌalɡɔ̃ˈmɛtrʲja, AS: algõmetrʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. algometr mrz.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) algezymetria

Wiktionary


algon.

skrót od: algonkiński


SJP.pl


algoncki

tyczący się algonku, drugiej ery w dziejach ziemi


SJP.pl


algonk

druga era w dziejach Ziemi; eozoik, era proterozoiczna, proterozoik


SJP.pl


algonkin

język z rodziny algonkińskiej, używany w niektórych prowincjach Kanady; język algonkiński


SJP.pl


algonkini

grupa plemion indiańskich; Algonkinowie


SJP.pl


algonkinowie

grupa plemion indiańskich; Algonkini


SJP.pl

Algonkinowie, Algonkini, Algonkini właściwi ( Algonquin) – plemię indiańskie zamieszkujące tereny nad rzeką Ottawą w południowej części kanadyjskiej prowincji Quebec. Według informacji z 1669 część Algonkinów weszła w skład plemienia Oneidów. Mówią językiem algonkińskim (algonquin), należącym do algonkiańskiej grupy językowej.

Wikipedia


algonkiński

1. proterozoiczny
2. dotyczący Algonkinów, właściwy Algonkinom


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Algonkinami, dotyczący Algonkinów

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. język używany przez niewielką grupę rdzennych mieszkańców Kanady;

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Algonkini lm m.

Wiktionary

Synonimy:

 (2.1) algonkin

Wiktionary


algorytm

określony sposób rozwiązania jakiegoś problemu, składający się z ciągu następujących po sobie czynności (lub instrukcji)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) mat. inform. ciąg ściśle określonych czynności pozwalających na rozwiązanie pewnego zadania;

 (1.2) daw. mat. zbiór symboli oraz zasad wykonywania działań właściwy danej dziedzinie matematyki

 (1.3) daw. mat. sposób wykonywania działań matematycznych z wykorzystaniem cyfr arabskich

Wiktionary

Al

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Buduje się już algorytmy bardziej skomplikowane, których nie można sprawdzić w tradycyjny sposób śledząc linijka po linijce wszystkie podstawowe komendy.

 (1.1) Zaprojektowanie szczegółowego algorytmu badania wiarygodności oferentów jest jednym z trudniejszych zadań podmiotów udzielających zamówień publicznych.

 (1.1) Aby zrozumieć, jak działają używane w praktyce algorytmy generowania liczb losowych, musimy wprowadzić nieco teorii.

 (1.2) Cechą charakterystyczną dzisieyszey analizy są znaki ogólne i ich algorytm, całkiem starożytnym nieznane: a zatém ich mniemana analiza, nie była analizą dzisieyszą

Wiktionary

Wymowa:

IPA: alˈɡɔrɨtm̥, AS: algorytm̦

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. algorytmika ż., algorytmizacja ż.

 czas. algorytmizować ndk., zalgorytmizować dk.

 przym. algorytmiczny

 przysł. algorytmicznie

Wiktionary


algorytmiczny

zapisany w postaci algorytmu (np. algorytmiczne rozwiązanie problemu)


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z algorytmami, algorytmiką, dotyczący algorytmów, algorytmiki

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. algorytm mrz., algorytmika ż., algorytmizowanie n.

 przysł. algorytmicznie

Wiktionary


algorytmik

dziedzina informatyki zajmująca się projektowaniem i analizą algorytmów


SJP.pl


algorytmika

dziedzina informatyki zajmująca się projektowaniem i analizą algorytmów


SJP.pl

Algorytmika – dział matematyki oraz informatyki zajmujący się analizą oraz projektowaniem algorytmów.

Algorytmika ma bardzo duży wpływ na wydajność systemów komputerowych. Z tego względu algorytmy, podobnie jak układy elektroniczne komputera, są uznawane za technologię.

Wikipedia


algorytmizacja

opis czegoś za pomocą algorytmu


SJP.pl


algorytmizowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) mat. inform. opisywanie czegoś za pomocą algorytmu

 (1.2) opracowywanie algorytmu koniecznego do rozwiązania jakiegoś zadania

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. algorytm m., algorytmizacja ż.

 czas. algorytmizować

 przym. algorytmiczny

 przysł. algorytmicznie

Wiktionary


algoterapia

terapia przy zastosowaniu wyciągów z glonów


SJP.pl


algowy

→ alga


SJP.pl

Patrz:

alga

algrafia

technika druku płaskiego wykorzystująca płyty aluminiowe powleczone warstwą światłoczułą


SJP.pl

Algrafia, aluminografia (z niem. "Algraphie") — jedna z pierwszych technik druku płaskiego, wynaleziona w 1892 roku. Po raz pierwszy zastosowana przez Josefa Scholza w Moguncji. W technice tej formą drukową jest cienka płyta aluminiowa, szlifowana, następnie ziarnowana i pokrywana materiałem światłoczułym. Na tej powłoce nanoszony jest negatyw rysunku.

Wikipedia


alhambra

1. zabytkowy zespół pałacowy w hiszpańskiej Grenadzie;
2. miasto w USA


SJP.pl

Alhambra ( ‏الحمراء‎ "al hamra", dosłownie „czerwona”) – warowny zespół pałacowy w Grenadzie w andaluzyjskim regionie Hiszpanii, zbudowany w latach 1232–1273 i rozbudowywany do XIV wieku. Jej rozbudowa nastąpiła za panowania emirów z dynastii Nasrydów – Jusufa I i Muhammada V. Alhambra była twierdzą mauretańskich kalifów.

Wikipedia


alhambryjski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Alhambrą, dotyczący Alhambry

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Alhambra ż.

Wiktionary


ali

w starożytnym Rzymie:
1. skrzydło szyku bojowego;
2. oddział piechoty lub jazdy sprzymierzeńców, liczący kilkuset żołnierzy


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.

forma rzeczownika.

 (2.1) D. lp. od: Ala

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Ali (imię)
  • Ali ibn Abi Talib – kalif, pierwszy imam szyitów
  • Ali – miasto w Bahrajnie
  • Alii – wieś w Gruzji, w regionie Wewnętrzna Kartlia
  • Alì – miejscowość we Włoszech
  • Ali – film biograficzny o Muhammadzie Alim w reżyserii Michaela Manna z Willem Smithem w roli głównej
  • Ali G
  • Ali – indyjski aktor
  • ostre uszkodzenie płuc

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Ali codziennie studiuje Koran.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈalʲi, AS: alʹi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Alfons mos.

Wiktionary


alianci

1. w okresie I wojny światowej: państwa walczące przeciw państwom centralnym; ententa;
2. w okresie II wojny światowej: państwa koalicji antyhitlerowskiej


SJP.pl

Alianci ( alliance, przymierze) – słowo oznaczające sojuszników, sprzymierzeńców.

Wikipedia


aliancki

odnoszący się do alianta, aliantów; sprzymierzony; sojuszniczy


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z aliantami, dotyczący aliantów

przymiotnik dzierżawczy

 (2.1) należący dla aliantów

Wiktionary

Przykłady

 (2.1) Kapitan znalazł się wśród alianckich jeńców w niewoli japońskiej.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aliant mos., aliantka ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) sojuszniczy

Wiktionary


alians

sojusz


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) przymierze między państwami

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • sojusz
  • Alians – grupa muzyczna
  • alians strategiczny – w ekonomii
  • Prawy Alians – młodzieżowa organizacja pozarządowa na Białorusi
  • Alians Ewangeliczny w RP – polska organizacja międzykościelna
  • Światowy Alians Kościołów Reformowanych – wspólnota Kościołów reformowanych
  • Światowy Alians Ewangeliczny – stowarzyszenie zrzeszające kościoły ewangelickie

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Dwa państwa zawarły alians.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈalʲjãw̃s, AS: alʹi ̯ãũ̯s

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) przymierze, sojusz, koalicja

Wiktionary


aliant

1. sojusznik wojenny; sprzymierzeniec;
2. w okresie I wojny światowej: każde z państw sprzymierzonych przeciw państwom centralnym;
3. w okresie II wojny światowej: każde państwo koalicji antyhitlerowskiej


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) wojsk. polit. stojący po tej samej stronie w działaniach wojennych

 (1.2) hist. państwo opozycyjne w stosunku do Niemiec w I i II wojnie światowej

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wczoraj aliantom udało się zająć wybrzeże.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz.

:: fż. aliantka ż.

 przym. aliancki

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) sojusznik, sprzymierzeniec, sprzymierzony

Wiktionary


aliantka

→ aliant


SJP.pl

Patrz:

aliant

alias

nazwa zastępcza konta e-mailowego


SJP.pl

spójnik

 (1.1) inaczej (zwany), znany jako

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) inform. alternatywny identyfikator użytkownika lub inny (zazwyczaj prostszy, krótszy) adres sieciowy odnoszący się do tego samego obiektu

Wiktionary

Alias (inaczej zwany, znany jako), vel (łac. albo, czyli) – alternatywna nazwa służąca do identyfikacji obiektów, ludzi itp. (pseudonim). Zwykle z aliasem związana jest funkcja polegająca na skróceniu i uproszczeniu nazewnictwa.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Stefan Kamiński alias Fryderyk Roeder pochodził z Pomorza.

 (2.1) Po rejestracji uzyskujemy darmowe konto pocztowe wraz z trzema aliasami.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈalʲjas, AS: alʹi ̯as

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) aka, vel

Wiktionary


aliasing

[czytaj: aljas-ing lub aljejs-in(g)]
1. w grafice komputerowej: niepożądany efekt polegający na niewygładzaniu zakrzywionych powierzchni;
2. zakłócenie fali dźwiękowej w czasie tworzenia dźwięku cyfrowego


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) inform. zniekształcenie sygnału na skutek nakładania się jego widm spowodowanego zbyt niską częstotliwością próbkowania, w przypadku rasteryzacji powodujące artefakty graficzne

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • aliasing – przetwarzanie sygnałów
  • aliasing – grafika komputerowa, obraz
  • aliasing – informatyka, strony WWW

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Zauważmy, że widmo sygnału wyjściowego filtru dolnoprzepustowego zostało pasmowo ograniczone, dzięki czemu uniknęliśmy aliasingu widmowego na wyjściu przetwornika A/C.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. antyaliasing m.

Wiktionary


aliaż

1. przestarzałe: stop (metali);
2. połączenie różnych pojęć, właściwości itp.; mieszanina


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) daw. stop kilku metali, czasem z dodatkiem niemetali

 (1.2) książk. połączenie różnych stylów, koncepcji

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) (…) na czcionki nie używa się ołowiu czystego, ale dodaje się do niego pewną ilość innego metalu, który się nazywa antymonem; mieszanina taka, albo raczej stop czyli aliaż ołowiu i antymonu, jest daleko twardsza od ołowiu czystego (…)

 (1.2) Chodziło nie o samą historię Rzymu, ale o rozwój duszy miasta, o syntezę cech i obyczajów danej epoki, ze szczególnym podkreśleniem tego, co od wieków trwa, tworząc z Rzymu aliaż wszystkich minionych stuleci.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) mieszanina, splot

Wiktionary


alibabki

Alibabki – polski żeński zespół wokalny założony w Warszawie zimą 1963 przez Zbigniewa Ciechana i Jana Rysińskiego.

15-krotnie wystąpiły na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu, zdobywając łącznie trzy główne nagrody. Cztery razy wystąpiły na festiwalu w Sopocie, zdobywając nagrodę publiczności.

Wikipedia


alibi

dowód nieobecności w miejscu przestępstwa w momencie jego popełnienia


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) praw. niezbity dowód czyjejś nieobecności w miejscu przestępstwa w czasie jego popełnienia;

Wiktionary

Alibi (łac. "gdzie indziej") – dowód w postępowaniu karnym na okoliczność, że podejrzany albo oskarżony znajdował się w miejscu innym niż miejsce popełnienia zarzucanego mu przestępstwa. W szerszym znaczeniu mianem alibi określany jest każdy dowód przesądzający, że podejrzany lub oskarżony nie mógł popełnić zarzuconego mu przestępstwa.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Policja nie może mi niczego zrobić, bo mam alibi.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈlʲibʲi, AS: alʹibʹi

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) wymówka, usprawiedliwienie

Wiktionary


alibista

świadek dostarczający fałszywego alibi


SJP.pl


alibistka

→ alibista


SJP.pl

Patrz:

alibista

alibizm

szukanie usprawiedliwienia siebie


SJP.pl


alicante

[czytaj: alikante] miasto w Hiszpanii


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto portowe w południowo-wschodniej Hiszpanii;

Wiktionary

Al

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Największe skupisko tych Rosjan znajduje się w okolicach Alicante - regionie turystycznym, w którym stosunkowo łatwo o pracę.

Wiktionary


alice

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Alice Connor – brytyjska aktorka
  • Alice Prin – francuska aktorka, modelka
  • Alice Ghostley – amerykańska aktorka
  • Alice Guy-Blaché – pionierka kina francuskiego i amerykańskiego, producentka filmowa, pierwsza kobieta zajmująca się reżyserią filmową
  • Alice Hunter – australijska aktorka
  • Alice Nellis – czeska reżyserka
  • Alice Taglioni – francuska aktorka
  • Mary Alice Smith – amerykańska aktorka
  • Alice – włoska piosenkarka
  • Alice Babs – szwedzka piosenkarka
  • Alice Coltrane – amerykańska pianistka, harfistka i kompozytorka jazzowa
  • Alice Cooper – amerykański muzyk rockowy

Wikipedia


alichnowicz

nazwisko


SJP.pl


alicja

imię żeńskie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.;

Wiktionary

– imię żeńskie.

Może pochodzić od włoskiej, żeńskiej formy imienia Aleksy – Alessis, imię to przyjmowało w językach: niemieckim i angielskim formę Alexia.

Alicja może pochodzić od starogermańskiego imienia Adalheidis, które skracało się do Alis.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Alicja sama sobie zaprojektowała ten niespotykany ubiór.

 (1.1) U nas propozycje małżeńskie składa się przeważnie mimochodem w łóżku, pod zgubnym wpływem seksualnego zadowolenia. Ale co było robić? Zwabić Alicję do mego pokoiku i zgwałcić na tapczanie Renaty?

 (1.1) Alicja, chociaż nieśmiała, z początku bardzo serdeczna, także się zmieniła.

 (1.1) Elżbieta kończyła doprawiać specjalnym sosem surówkę z różnorakich warzyw i owoców, a Alicja już zaczęła nakrywać stół kolorowym obrusem.

 (1.1) Po powrocie do hotelu Alicja nie czuła nóg. Wyszli z muzeum o pierwszej, kiedy je zamykano, jako jedni z ostatnich.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈlʲit͡sʲja, AS: alʹicʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz.

:: zdrobn. Ala ż.

Wiktionary


alicykliczny

związki alicykliczne - niearomatyczne związki organiczne o pierścieniu zbudowanym wyłącznie z atomów węgla, obejmujące cykloalkany oraz cykloalkeny i ich pochodne


SJP.pl


alida

imię żeńskie


SJP.pl


alidada

część przyrządu do mierzenia kątów, mająca postać listwy lub koła z podziałem kątowym, mogąca się obracać wraz z lunetą celowniczą względem nieruchomej podstawy


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) geod. metrol. ruchome ramię lub koło z podziałką kątową będące częścią niektórych pomiarowych przyrządów geodezyjnych i nawigacyjnych;

Wiktionary

Alidada – ruchoma część teodolitu lub sekstantu mogąca obracać się względem spodarki i limbusa. Na alidadzie znajdują się libelle służące do poziomowania teodolitu, urządzenia odczytowe pozwalające wykonać odczyt podziałki kątowej limbusa.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Średnia arytmetyczna z obu tych odczytów jest wolna od błędu spowodowanego mimośrodem alidady.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. war. daw. alhidada ż.

Wiktionary


alidziny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Alidy lub z nią związany


SJP.pl


alienacja

1. poczucie obcości; wyobcowanie, odizolowanie się od środowiska;
2. w prawie: przeniesienie prawa własności na inną osobę


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) psych. stan osoby, która utraciła więź ze środowiskiem, w którym żyje;

 (1.2) filoz. proces, w którym pewne wytwory działalności ludzkiej odrywają się od swych twórców i podporządkowują ich sobie

 (1.3) praw. przeniesienie prawa własności na inną osobę

Wiktionary

Alienacja (wyobcowanie) ( alienus, alienum „obcy, cudzy”) – poczucie izolacji od społeczeństwa, nieutożsamianie się ze społecznością lokalną i ponadlokalną, utrata tożsamości jednostki charakterystyczna dla dużych ośrodków miejskich w społeczeństwach przemysłowych i poprzemysłowych (postindustrialnych) oraz dla sytuacji migracji zarobkowej.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) We współczesnych badaniach socjologicznych społeczeństwa poprzemysłowego oraz zjawiska migracji zarobkowej zwraca się uwagę na istotną rolę anomii społecznej w rozwijaniu się alienacji, a alienacji w powstawaniu zjawiska anomii indywidualnej.

 (1.2) Postmodernistyczna alienacja sztuki wydaje się być procesem nieodwracalnym, ale też nieuniknionym.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌalʲjɛ̃ˈnat͡sʲja, AS: alʹi ̯ẽnacʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alienowanie n., wyalienowanie n., alienista mos.

 przym. alienacyjny

 przysł. alienacyjnie

 czas. alienować ndk., wyalienować dk.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) wyobcowanie

Wiktionary


alienacyjnie

przysłówek

 (1.1) od: alienacyjny

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌalʲjɛ̃naˈt͡sɨjɲɛ, AS: alʹi ̯ẽnacyi ̯ńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alienacja ż., alienowanie n., wyalienowanie n.

 przym. alienacyjny

 czas. alienować ndk., wyalienować dk.

Wiktionary


alienacyjny

dotyczący alienacji


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) książk. związany z alienacją, dotyczący alienacji

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌalʲjɛ̃naˈt͡sɨjnɨ, AS: alʹi ̯ẽnacyi ̯ny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alienista mos., alienacja ż., alienowanie n., wyalienowanie n.

 przysł. alienacyjnie

 czas. alienować ndk., wyalienować dk.

Wiktionary


alienata

dobra odstąpione na czyjąś korzyść


SJP.pl


alienista

lekarz chorób umysłowych, psychiatra


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) daw. med. psychiatra

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Psychiatria
  • Alienista (powieść)
  • Alienista (serial telewizyjny)

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Ward, jest to prawdą, był zawsze uczonym i bibliofilem, ale nawet jego najgenialniejsze z wczesnych prac nie pokazywały jego jasności intelektu i przenikliwości, którymi się wykazywał podczas swoich rozmów z alienistami.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌalʲjɛ̇̃ˈɲista, AS: alʹi ̯ė̃ńista

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alienacja ż., alienowanie n., wyalienowanie n., alienator m., alienatorka ż., alienizacja ż.

 czas. alienować ndk., wyalienować dk.

 przym. alienacyjny

Wiktionary


alienowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) powodowanie utraty więzi z własnym środowiskiem

 (1.2) praw. przenoszenie prawa własności na inną osobę

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alienista mos., wyalienowanie n., alienacja ż.

 czas. alienować ndk., wyalienować dk.

 przym. alienacyjny

 przysł. alienacyjnie

Wiktionary


alienować

1. alienować się - stawać się obcym w danym środowisku;
2. przenosić prawo własności na inną osobę


SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) powodować utratę więzi z własnym środowiskiem

 (1.2) praw. przenosić prawo własności na inną osobę

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌalʲjɛ̃ˈnɔvat͡ɕ, AS: alʹi ̯ẽnovać

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alienista mos., alienacja ż., alienowanie n., wyalienowanie n.

 przym. alienacyjny

 przysł. alienacyjnie

 czas. wyalienować dk.

Wiktionary


aliexpress

Aliexpress – chiński serwis sprzedażowy, należący do Alibaba Group, uruchomiony 26 kwietnia 2010, jako platforma poświęcona wyłącznie sprzedaży detalicznej. Dostawcami produktów, korzystającymi z usług AliExpress, są przeważnie małe lub średnie firmy z Chin.

Wikipedia


alif

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) jęz. nazwa pierwszej litery alfabetu arabskiego, ا;

Wiktionary

Alif – pierwsza litera alfabetu arabskiego. Litera ta służy:

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W arabskim systemie liczbowym do VIII w. alif odpowiadał liczbie 1.

Wiktionary


alifatyczno-aromatyczny

mający cechy związku alifatycznego i aromatycznego (np. aminy alifatyczno-aromatyczne)


SJP.pl


alifatyczność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest alifatyczne

Wiktionary

Powiązane:

 przym. alifatyczny

 przysł. alifatycznie

Wiktionary


alifatyczny

związki alifatyczne - organiczne związki acykliczne o budowie łańcucha otwartego, np. etan


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) chem. o związkach organicznych o strukturze łańcuchowej (otwartej) lub zawierający pierścienie nienasycone (nie mające delokalizowanych elektronów π)

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alifatyczność ż.

Wiktionary


aligacja

1. w technice:
a) stop różnych metali;
b) domieszka;
2. mieszanie dwóch gatunków towarów dla uzyskania gatunku średniego


SJP.pl


aligator

gad z rzędu krokodyli


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) herp. wodny, drapieżny gad z rodziny nazwa systematyczna|Alligatoridae|ref=tak., o szerokim pysku, mylony często z krokodylem;

 (1.2) uczn. bardzo wymagający nauczyciel

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Z bezpiecznej odległości, z łódki obserwowaliśmy ogromnego aligatora wpełzającego do rzeki.

 (1.1) W nikczemnym jego sklepiku żółw wisiał, wypchany aligator obok szczątków dziwnego kształtu ryb; na jego półkach leżała tu i ówdzie zbieranina próżnych flasz, słojów, zielonych czerepów, pęcherzów, stęchłych nasion; resztki sznurków i zapleśniałe kawałki lukrecji.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌalʲiˈɡatɔr, AS: alʹigator

Wiktionary


aligatorek

zdrobnienie od: aligator


SJP.pl


aligatorowate

rodzina krokodyli


SJP.pl

Aligatorowate (Alligatoridae) – rodzina gadów z rzędu krokodyli. Zaliczają się do niej aligatory (podrodzina Alligatorinae z jednym rodzajem "Alligator") i kajmany (podrodzina Caimaninae). Zwierzęta te zamieszkują strefę gorącą obu Ameryk i wschodnie Chiny ("Alligator sinensis"). Południowo-wschodnią część USA zamieszkuje aligator missisipski ("Alligator mississippiensis"). Kajmany zamieszkują Amerykę Południową aż do Meksyku.

Wikipedia


aligatorowaty

o cechach aligatorowatych (rodzina gadów)


SJP.pl


aligatorowy

→ aligator


SJP.pl

Patrz:

aligator

alighieri

[czytaj: aligjeri] Dante Alighieri (1265 - 1321), włoski poeta, autor "Boskiej komedii"; Dante


SJP.pl


alignement

[czytaj: alińMĄ] zgrupowanie bloków kamiennych (menhirów) w jednym szeregu lub w wielorzędowych alejach


SJP.pl


aliholiczka

kobieta zbyt często przeglądająca oferty i robiąca zakupy w chińskim serwisie sprzedażowym AliExpress


SJP.pl


aliholik

osoba zbyt często przeglądająca oferty i robiąca zakupy w chińskim serwisie sprzedażowym AliExpress


SJP.pl


aliholizm

zbyt częste przeglądanie ofert i robienie zakupów w chińskim serwisie sprzedażowym AliExpress, traktowane jako objaw choroby


SJP.pl


alija

wezwanie do uroczystego czytania Tory w synagodze


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) hist. polit. migracja Żydów do Palestyny, a po 1948 roku do współczesnego Izraela;

Wiktionary

Zobacz też: alijja.

Alija (hebr. עלייה, dosłownie: "wstąpienie") – żydowska imigracja do Palestyny, a po 1948 roku do współczesnego państwa Izrael. Tak Żydzi określają „powrót do ojczyzny swoich ojców”.

Wikipedia


alikant

dawniej: hiszpańskie wino czerwone


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) daw. czerwone wino produkowane w Hiszpanii

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Na próżno kapela wygrywała skoczne dryganty, sztajery i menuety, liberia, w białych kosmatych surdutach, niestrudzenie roznosiła słodkie muszkatele i alikanty, a czarujące gospodynie usiłowały ożywić gnuśną zabawę - nuda nie dała się rozproszyć.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. war. alakant mrz., war. alekant mrz., war. alkant mrz.

 przym. alkoński

Wiktionary


alikwot

składowy ton dźwięku, którego częstotliwość jest wielokrotnością częstotliwości tonu podstawowego; alikwota


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) muz. przydźwięk współbrzmiący z tonem zasadniczym

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Dzięki tłumieniu kolejnych alikwotów staje się możliwe uzyskanie przedęcia na instrumentach dętych oraz flażoletów na instrumentach strunowych.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. alikwotowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) składowa harmoniczna

Wiktionary


alikwota

składowy ton dźwięku, którego częstotliwość jest wielokrotnością częstotliwości tonu podstawowego; alikwot


SJP.pl


alikwotowy

związany z alikwotem


SJP.pl


alim

uczony muzułmański, znawca teologii i prawa; ulem, ulema


SJP.pl


alimenciara

→ alimenciarz


SJP.pl

Patrz:

alimenciarz

alimenciarz

potocznie:
1. alimentator;
2. osoba skazana na karę więzienia za niepłacenie alimentów


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pot. ktoś, kto jest zobowiązany do płacenia alimentów

 (1.2) pot. pogard. osoba uchylająca się od płacenia alimentów mimo takiego obowiązku

 (1.3) pot. osoba odsiadująca karę więzienia za niepłacenie alimentów

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌalʲĩˈmɛ̃ɲt͡ɕaʃ, AS: alʹĩmẽńćaš

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alimenty nmos., alimenta nmos., alimentator m., alimentariusz m., alimentariuszka ż., alimentacja ż., alimentowanie n.

:: fż. alimenciara ż.

 czas. alimentować

 przym. alimentacyjny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) alimentator

Wiktionary


aliment

rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) stpol. żywioł, element, pierwiastek

 (1.2) śrpol. pożywienie, pokarm, żywność

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈlʲĩmɛ̃nt, AS: alʹĩmẽnt

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) stpol. element

Wiktionary


alimenta

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) praw. zob. alimenty.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌalʲĩˈmɛ̃nta, AS: alʹĩmẽnta

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alimenty nmos., alimentator mos., alimenciarz mos., alimentariusz mos., alimentariuszka ż., alimentacja ż., alimentowanie n.

 czas. alimentować ndk.

 przym. alimentacyjny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) alimenty

Wiktionary


alimentacja

1. zasilanie rzek i jezior w wodę
2. ponoszenie kosztów na utrzymanie innych osób


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) płacenie alimentów

 (1.2) hydrol. uzupełnianie zasobów wodnych rzeki, jeziora

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alimenty nmos., alimenciarz mos., alimenta nmos., alimentator mos., alimentowanie n.

 czas. alimentować ndk.

 przym. alimentowy, alimentacyjny, alimenciarski

Wiktionary


alimentacyjny

dotyczący alimentacji (płacenia alimentów), np. obowiązek alimentacyjny


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) praw. związany z alimentami

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alimenciarz mos., alimenta nmos., alimentator mos., alimentowanie n., alimenty nmos., alimentacja ż.

Wiktionary


alimentariuszka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. kobieta otrzymująca stały zasiłek w postaci żywności

Wiktionary


alimentarny

1. związany z odżywianiem;
2. przestarzale: alimentacyjny


SJP.pl


alimentator

osoba płacąca alimenty


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) ktoś kto płaci alimenty

Wiktionary

Alimentator – organ systemu autonomicznego służący do pobierania energii i materii z otoczenia.

Termin wprowadzony przez Mariana Mazura. Alimentator stanowi początkowy element toru energomaterialnego systemu autonomicznnego. Pobraną materię i energię przekazuje do akumulatora.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Alimentatorem został dziadek dziecka.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌalʲĩmɛ̃nˈtatɔr, AS: alʹĩmẽntator

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alimenty nmos., alimenta nmos., alimenciarz m., alimentariusz m., alimentariuszka ż., alimentacja ż., alimentowanie n.

 czas. alimentować

 przym. alimentacyjny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pot. alimenciarz

Wiktionary


alimentobiorca

osoba otrzymująca alimenty


SJP.pl


alimentowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) płacenie alimentów

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alimenty nmos., alimenta nmos., alimentator m., alimenciarz m., alimentariusz m., alimentariuszka ż., alimentacja ż.

 czas. alimentować

 przym. alimentacyjny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) alimentacja

Wiktionary


alimenty

kwoty łożone na utrzymanie osób niemogących się utrzymać samodzielnie przez osoby mający taki obowiązek z tytułu prawa


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) praw. regularne, obligatoryjne świadczenia, na ogół pieniężne, na rzecz osób fizycznych, do których zobowiązywane są na drodze prawnej inne osoby fizyczne;

Wiktionary

Alimenty (z alimentum „pokarm”, od alere „karmić, żywić”) – świadczenia na rzecz osób fizycznych, które nie mogą uzyskać środków utrzymania własnymi siłami, do których zobowiązywane są inne osoby bliskie.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Joanna długo sądziła się z byłym mężem o alimenty.

 (1.1) Udało się to Marlenie, która dziś w internecie radzi nie tylko, jak złapać na dziecko, ale jak potem wywalczyć wysokie alimenty.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌalʲĩˈmɛ̃ntɨ, AS: alʹĩmẽnty

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alimenta nmos., alimentator mos., alimenciarz mos., alimentariusz mos., alimentariuszka ż., alimentacja ż., alimentowanie n.

 czas. alimentować ndk.

 przym. alimentacyjny, alimentowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) alimenta

Wiktionary


alina

imię żeńskie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.;

Wiktionary

Alina – imię żeńskie pochodzenia germańskiego, powstałe jako forma pochodna od Adelajda, Adelina. W staropolszczyźnie pisane m.in. Alena, Helina. Imię to może mieć też związek z mianem Halina – „ładna”, „dostojna”, „spokojna”. Alina to także pierwotna, pruska nazwa rzeki Łyny, która w młodszych formach brzmiała Alna (1251 n.e.) i Alne (1308). Alina w języku pruskim oznaczała samicę jelenia – łanię. Po litewsku słowo "elnias" oznacza jelenia.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Macie może jakieś zdjęcie Aliny w mundurku?

 (1.1) Podwieź Alinę na stację kolejową!

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈlʲĩna, AS: alʹĩna

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz.

:: zdrobn. Ala ż., Alinka ż., Alusia ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) zdrobn. Alinka, Alusia

Wiktionary


alinearność

→ alinearny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest alinearne

Wiktionary

Patrz:

alinearny

Powiązane:

 przym. alinearny

 przysł. alinearnie

Wiktionary


alinearny

nieustawiony w linii; nieliniowy, nieciągły


SJP.pl


alininy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Aliny lub z nią związany


SJP.pl


aliniometr

instrument geodezyjny używany do wyznaczania bezwzględnych przemieszczeń badanych punktów


SJP.pl


alinka

zdrobnienie od: Alina (imię żeńskie)


SJP.pl


alioth

jedna z siedmiu gwiazd w gwiazdozbiorze Wielkiej Niedźwiedzicy, tworzących sylwetkę Wielkiego Wozu


SJP.pl

Alioth ("Epsilon Ursae Majoris", "ε UMa") – najjaśniejsza gwiazda w gwiazdozbiorze Wielkiej Niedźwiedzicy, część asteryzmu Wielkiego Wozu. Jest oddalona o 83 lata świetlne od Słońca.

Wikipedia


alison

anglosaskie imię żeńskie


SJP.pl

Alison Barros Moraes (ur. 30 czerwca 1982) – brazylijski piłkarz występujący na pozycji napastnika.

Wikipedia


alistair

[czytaj: alister] obce imię męskie


SJP.pl


alit

skała osadowa z dużą zawartością glinu


SJP.pl

Alit – mineralogiczna nazwa krzemianu triwapnia (zasadowego krzemianu wapnia). Jest to nieorganiczny związek chemiczny, sól kwasu krzemowego i wapnia o wzorze zapisywanym jako #PATRZ lub #PATRZ, a w notacji chemii cementu oznaczanego symbolem #PATRZ. Jest składnikiem klinkieru (półproduktu cementu portlandzkiego) odpowiedzialnym za wczesne wiązanie cementu.

Wikipedia


alitalia

włoskie linie lotnicze


SJP.pl

Al

Wikipedia


aliteracja

powtórzenie jednakowych układów głoskowych na początku kolejnych wersów lub sąsiadujących ze sobą wyrazów jako sposób instrumentacji głoskowej, uwydatnienia budowy wiersza lub gry słów


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) jęz. powtórzenie jednej lub kilku głosek na początku lub w akcentowanych pozycjach kolejnych wyrazów tworzących zdanie lub wers;

Wiktionary

Aliteracja (z łac. "ad + litera") – powtórzenie w celach ekspresywnych jednej lub kilku głosek na początku lub w akcentowanych pozycjach kolejnych wyrazów tworzących zdanie lub wers.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌalʲitɛˈrat͡sʲja, AS: alʹiteracʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 przym. aliteracyjny

Wiktionary


aliteracki

nie związany z literaturą, nieliteracki


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) pozbawiony cech literackich

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Przemówienie Alfonsa miało styl zupełnie aliteracki, chłodny i rzeczowy.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nieliteracki, nieartystyczny, użytkowy

Wiktionary


aliteracyjność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest aliteracyjne

Wiktionary

Powiązane:

 przym. aliteracyjny

 przysł. aliteracyjnie

Wiktionary


aliteracyjny

dotyczący aliteracji


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) liter. dotyczący aliteracji; oparty na aliteracji

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aliteracyjność ż., aliteracja ż.

Wiktionary


alitowy

→ alit


SJP.pl

Patrz:

alit

alium

dwuletnia, cebulkowa roślina warzywna, używana jako przyprawa kuchenna oraz środek leczniczy; czosnek


SJP.pl


alizaryna

substancja barwiąca, dawniej otrzymywana z korzeni marzanny farbiarskiej


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) chem. cenny, czerwony barwnik zaprawowy stosowany w analizie chemicznej;

Wiktionary

Alizaryna, czerwień alizarynowa – organiczny związek chemiczny z grupy chinonów, pochodna antrachinonu. Czerwony barwnik stosowany już w starożytności jako tzw. kraplak, pozyskiwany z korzeni marzany barwierskiej.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Jeżeli przyjrzymy się uważniej wzorowi alizaryny, zauważymy z łatwością, że zbudowany jest na podobieństwo chinonu i zawiera w swoim składzie chromofor złożony.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌalʲizaˈrɨ̃na, AS: alʹizarỹna

Wiktionary

Powiązane:

 przym. alizarynowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) czerwień alizarynowa

Wiktionary


alizarynowy

przymiotnik od: alizaryna


SJP.pl


alizja

kolizja statku będącego w ruchu ze statkiem stojącym


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) żegl. zderzenie statku płynącego ze stojącym

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈlʲizʲja, AS: alʹizʹi ̯a

Wiktionary


alić

aliści; dawniej:
1. spójnik wyrażający przeciwieństwo, kontrast bądź odmienne ujęcie treści, np.: Smutne to, alić prawdziwe.; a jednak, mimo to;
2. partykuła wzmacniająca, wyrażająca zwykle odmienność, nagłą zmianę sytuacji, np.: Alić przegrali już w pierwszym starciu.; a to


SJP.pl

spójnik

 (1.1) stpol. i oto

zaimek wskazujący

 (2.1) stpol. oto

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈalʲit͡ɕ, AS: alʹić

Wiktionary


aliści

dawniej:
1. spójnik wyrażający przeciwieństwo, kontrast bądź odmienne ujęcie treści, np.: Smutne to, aliści prawdziwe.; a jednak, mimo to;
2. partykuła wzmacniająca, wyrażająca zwykle odmienność, nagłą zmianę sytuacji, np.: Aliści przegrali już w pierwszym starciu.; a to


SJP.pl

spójnik

 (1.1) przest. …przyłączający zdanie współrzędne, którego treść jest sprzeczna z tym, co można zrozumieć z wcześniejszego wypowiedzenia

 (1.2) śrpol. …służący do tworzenia konstrukcji, w których zdanie za spójnikiem opisuje czynność, która nastąpiła, ponieważ odbyła się czynność opisana w zdaniu przed spójnikiem

 (1.3) śrpol. …podkreślający następstwo czasowe wprowadzanego wypowiedzenia

partykuła

 (2.1) przest. …wprowadzająca wypowiedzenie, podkreślająca zmianę sytuacji i zaskoczenie nią spowodowane

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) — Gorąco dziś — zwrócił się Korowiow do młodziutkiej rumianolicej sprzedawczyni, aliści nie udzieliła mu ona żadnej odpowiedzi.

 (2.1) Aliści Deschamps szarpnął się niecierpliwie i odrzekł: — Ani myśli! Trzydziestu kroków zboczyć nam nie wolno!…

Wiktionary

Powiązane:

 war. aliżci

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ale, a jednak, mimo to, jednak, jednakowoż; przest. atoli

 (1.2) więc, oto

 (1.3) a wnet, a zatem

 (2.1) oto, a oto, a tu

Wiktionary


aliż

spójnik

 (1.1) stpol. że

 (1.2) stpol. dopóki

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈalʲiʃ, AS: alʹiš

Wiktionary


alk.

skrót

 (1.1) = alkohol

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Niewłaściwie oznakowane butelki piwa Carlsberg Pilsner Premium 500 ml o obj. alk. 5,0% zostały wycofane ze względu na błąd na linii produkcyjnej.

Wiktionary


alka

gatunek średniej wielkości ptaka morskiego z rzędu siewkowych; alka zwyczajna, alka krzywonosa


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ornit. nazwa systematyczna|Alca torda|ref=tak., ptak morski gnieżdżący się na wybrzeżach Atlantyku;

 (1.2) ornit. pot. każdy ptak należący do rodziny alk (nazwa systematyczna|Alcidae|ref=tak.)

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) Nurniczek czubaty jest małą alką, z charakterystycznym czubkiem z piór przy nasadzie dzioba, tworzącym się u tego ptaka w okresie godowym.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈalka, AS: alka

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) alka zwyczajna, alka krzywonosa

Wiktionary


alka-prim

nazwa handlowa leku zobojętniającego kwas żołądkowy i przeciwbólowego, zawierającego kwas acetylosalicylowy i wodorowęglan sodu


SJP.pl


alka-seltzer

[czytaj: alka zelcer] nazwa handlowa leku zobojętniającego kwas żołądkowy i przeciwbólowego, zawierającego kwas acetylosalicylowy i wodorowęglan sodu


SJP.pl


alkacymetria

objętościowa metoda chemicznej analizy ilościowej


SJP.pl

Alkacymetria – jeden z ważniejszych działów analizy miareczkowej, zwanej też analizą objętościową, w którym ustala się dokładne stężenie kwasów lub zasad poprzez miareczkowanie roztworów z użyciem odpowiednio zasad lub kwasów. W trakcie miareczkowania alkacymetrycznego zachodzi reakcja zobojętniania, która prowadzi do zmian pH mieszaniny. Zmiany te rejestruje się z użyciem chemicznych wskaźników pH, lub pH-metrów.

Wikipedia


alkacymetryczny

→ alkacymetria


SJP.pl

Patrz:

alkacymetria

alkad

starszy urzędnik gminy w Hiszpanii


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba stojąca na czele władz miejskich w Hiszpanii

Wiktionary

Alkad (hiszp. "alcalde" z arab. الْقَائِد "al-kadi" 'sędzia') – osoba stojąca na czele władz miejskich w Hiszpanii (przewodniczący zarządu miasta), odpowiednik burmistrza lub prezydenta miasta. Funkcja i kompetencje Alkada mogą różnić się w zależności od kraju i szczebla administracyjnego. Termin ten jest powszechnie używany w Hiszpanii oraz w krajach Ameryki Łacińskiej.

Wikipedia


alkahest

środek alchemiczny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) hist. chem. legendarny alchemiczny uniwersalny rozpuszczalnik

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Alchemicy dążyli do stworzenia alkahestu i kamienia filozoficznego.

Wiktionary


alkaid

jedna z siedmiu gwiazd w gwiazdozbiorze Wielkiej Niedźwiedzicy tworzących sylwetkę Wielkiego Wozu; Benathnash


SJP.pl

Alkaid ("Eta Ursae Majoris", "η UMa") – jedna z jaśniejszych gwiazd w gwiazdozbiorze Wielkiej Niedźwiedzicy. Odległa od Słońca o około 104 lat świetlnych.

Wikipedia


alkajos

poeta grecki, żył na przełomie VII i VI w. p.n.e.


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Alkajos z Mityleny – grecki poeta z okresu archaicznego
  • Alkajos z Messany – grecki poeta z okresu hellenistycznego
  • Alkajos – w mitologii greckiej syn Androgeosa
  • Alkajos – w mitologii greckiej syn Heraklesa
  • Alkajos – w mitologii greckiej syn Perseusza, król Tirynsu

Wikipedia


alkajski

taki jak u Alkajosa, właściwy Alkajosowi, nawiązujący do pieśni Alkajosa itp.


SJP.pl


alkala

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. toponim obecny w nazwach kilkunastu miast w Hiszpanii, Kolumbii i na Filipinach

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Hiszpanami byli św. Piotr z Alkantary oraz św. Dydak z Alkali.

Wiktionary


alkalia

wodorotlenki metali alkalicznych, mocne zasady nieorganiczne


SJP.pl

Alkalia (arab. "al-kali" – „potaż”) – wodorotlenki litowców (CsOH, RbOH, KOH, NaOH i LiOH) i najbardziej zasadowych berylowców, np. wodorotlenku wapnia, (jest to grupa alkaliów żrących), także węglany najbardziej zasadowych litowców, np. węglanu sodu i potasu (alkalia łagodne). Do alkaliów zalicza się także wodę amoniakalną, (alkalia lotne). Wszystkie alkalia są rozpuszczalne, a ich roztwory mają odczyn zasadowy (alkaliczny).

Wikipedia


alkaliceluloza

Alkaliceluloza – półprodukt chemiczny uzyskiwany przez traktowanie celulozy ok. 18% roztworem wodorotlenku sodu. Zawiera ok. 50% wody i ok. 15% NaOH, przy czym szacuje się, że ok. połowa NaOH jest związana z celulozą. Jej skład chemiczny nie jest ściśle określony i odpowiada w przybliżeniu wzorowi #PATRZ. Rozpuszcza się w odczynniku Schweizera.

Wikipedia


alkalicznoskaleniowy

granit alkalicznoskaleniowy - magmowa skała głębinowa, odmiana granitu; alaskit


SJP.pl


alkaliczność

posiadanie właściwości zasady; zasadowość


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) chem. biochem. zob. zasadowość.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌalkaˈlʲit͡ʃnɔɕt͡ɕ, AS: alkalʹičność

Wiktionary

Powiązane:

 przym. alkaliczny

Wiktionary


alkaliczny

1. w chemii: taki, który ma silne właściwości zasadowe (np. roztwór alkaliczny);
2. metale alkaliczne - metale, których wodorotlenki są silnymi zasadami;
3. bateria alkaliczna - bateria o dużej trwałości, w której elektrolitem jest wodorotlenek metalu alkalicznego


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) chem. dotyczący alkaliów

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Rad bowiem należy do grupy pierwiastków ziem alkalicznych o wybitnie określonych własnościach, a jakkolwiek ilość jego w rudach uranu jest nader mała (najwyżej około 500 mgr. na tonnę), to jednak przy względnej długowieczności radu (okres półtrwania wynosi 1600 lat) ilość ta jest wystarczająca, aby można było wyodrębnić czyste sole radu, określić jego ciężar atomowy (226,0), a nawet otrzymać Ra w stanie metalu.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alkalia lm. nmos., alkaliczność ż., alkalizowanie n.

 czas. alkalizować

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) zasadowy

Wiktionary


alkalifil

organizm, dla którego optymalnym środowiskiem są wody lub gleby o odczynie zasadowym


SJP.pl


alkalimetria

metoda analizy chemicznej pozwalająca na określenie ilościowe kwasów przez miareczkowanie zasadami


SJP.pl


alkalimetryczny

→ alkalimetria


SJP.pl

Patrz:

alkalimetria

alkalizacja

czynienie czegoś alkalicznym, dodawanie związków zasadowych


SJP.pl


alkalizowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) chem. proces zmieniania odczynu na bardziej zasadowy; dodawanie zasady

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Stosując długotrwałe alkalizowanie moczu, udaje się czasem rozpuścić kamienie moczanowe.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌalkalʲizɔˈvãɲɛ, AS: alkalʹizovãńe

Wiktionary

Powiązane:

 czas. alkalizować ndk., zalkalizować dk.

 przym. alkaliczny

 rzecz. alkalia

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) alkalizacja

Wiktionary


alkalizować

w chemii: dodawać związki zasadowe w celu zneutralizowania kwasów albo nadania charakteru zasadowego


SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) chem. dodawać zasady, zmieniać odczyn na zasadowy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Chemik alkalizował ciecz w probówce.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌalkalʲiˈzɔvat͡ɕ, AS: alkalʹizovać

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alkalia, alkalizowanie n.

 czas. zalkalizować dk.

 przym. alkaliczny

Wiktionary


alkaloid

związek organiczny, przeważnie trujący; w małych dawkach może być stosowany jako lek


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. naturalnie występujący zasadowy związek chemiczny (na ogół heterocykliczny), głównie pochodzenia roślinnego, zawierający azot;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Kapsaicyna, alkaloid papryczek chili, zapobiega powstaniu i postępom uszkodzenia wątroby.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌalkaˈlɔjit, AS: alkaloi ̯it

Wiktionary

Powiązane:

 przym. alkaloidowy

Wiktionary


alkaloidowy

przymiotnik od: alkaloid


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący alkaloidu, związany z alkaloidem

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌalkalɔjiˈdɔvɨ, AS: alkaloi ̯idovy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alkaloid m.

Wiktionary


alkaloidy

związek organiczny, przeważnie trujący; w małych dawkach może być stosowany jako lek


SJP.pl

Na

Wikipedia


alkaloza

zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej w organizmie człowieka, podwyższony poziom zasad we krwi, stan odwrotny do kwasicy; zasadowica


SJP.pl


alkamenes

Alkamenes (gr. Ἀλκαμένης) – grecki rzeźbiarz z V w. p.n.e., pochodzący z Aten lub Lemnos, uczeń Fidiasza, działał m.in. w Atenach, Olimpii i Sparcie.

Wikipedia


alkan

węglowodór stosowany jako surowiec w przemyśle chemicznym


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. nasycony węglowodór alifatyczny, w którym występują wyłącznie pojedyncze wiązania chemiczne;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • alkan (węglowodór)
  • Charles-Valentin Alkan

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Alkany zawierające więcej niż trzy atomy węgla mogą tworzyć wiele różnych izomerów konstytucyjnych.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈalkãn, AS: alkãn

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pot. parafina

Wiktionary


alkanina

naturalny barwnik czerwony występujący w korzeniach alkanny i farbownika; anchusina


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biochem. naturalny barwnik roślinny o czerwono-fioletowej barwie, występujący głównie w korzeniach roślin z rodzaju Alkanna

Wiktionary

Alkanina, anchusina – organiczny związek chemiczny, naturalny, czerwony barwnik, otrzymywany z korzeni alkanny barwierskiej ("Alkanna tinctoria") oraz farbownika lekarskiego ("Anchusa officinalis"). Pochodna naftochinonu. Alkaniny używano jako barwnika zaprawowego, natomiast obecnie wykorzystuje się ją w przemyśle kosmetycznym, w mikroskopii oraz w analizie chemicznej.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. alkanna ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) anchuzyna; nazwa systematyczna (IUPAC): (S)-5,8-dihydroksy-2-(1-hydroksy-4-metylopent-3-enylo)-1,4-naftochinon; wzór sumaryczny: C₁₆H₁₆O₅

Wiktionary


alkaninowy

→ alkanina


SJP.pl

Patrz:

alkanina

alkanna

1. bylina stepowa z rodziny szorstkolistnych, rosnąca na stepach obszaru śródziemnomorskiego, z której korzeni otrzymuje się czerwony barwnik;
2. w chemii: mieszanina barwników z tej rośliny, używana do barwienia kosmetyków i środków żywnościowych


SJP.pl

Al

Wikipedia


alkanowy

→ alkan


SJP.pl

Patrz:

alkan

alkantara

marka miękkiego, wytrzymałego materiału tekstylnego; Alcantara


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Hiszpanii;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Hiszpanami byli św. Piotr z Alkantary oraz św. Dydak z Alkali.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alkantaryn mos.

Wiktionary


alkantaryn

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) rel. hist. członek odłamu franciszkanów zapoczątkowanego w Hiszpanii;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Założycielem alkantarynów był franciszkański mistyk i asceta św. Piotr z Alkantary.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Alkantara ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) franciszkanin, minoryta, brat mniejszy, bernardyn, obserwant, amadeita, dyskalceata

Wiktionary


alkany

węglowodór stosowany jako surowiec w przemyśle chemicznym


SJP.pl

Alkany ("parafiny", z parum affinis = mało powinowaty) – łańcuchowe węglowodory nasycone, organiczne związki chemiczne zbudowane wyłącznie z atomów węgla i wodoru, przy czym atomy węgla połączone są ze sobą wyłącznie wiązaniami pojedynczymi. Ogólny wzór sumaryczny alkanów ma postać #PATRZ.

Wikipedia


alkapton

organiczny związek chemiczny z grupy kwasów karboksylowych, metabolit przemiany fenyloalaniny i tyrozyny; kwas homogentyzynowy


SJP.pl


alkaptonuria

choroba genetyczna prowadząca do zapalenia stawów i ścięgien


SJP.pl

Alkaptonuria, ochronoza, AKU (alkalia – arab. al-kali „potaż” + gr. háptein „złapać” + oúron „mocz”) – rzadka, genetycznie uwarunkowana choroba polegająca na enzymatycznym defekcie metabolicznym w szlaku przemian aminokwasów aromatycznych: tyrozyny i fenyloalaniny. Alkaptonuria jest dziedziczona w sposób autosomalny recesywny. We krwi osób chorych na alkaptonurię dochodzi do

Wikipedia


alkatron

tranzystor polowy o symetrii kołowej, o dwóch bramach złączowych


SJP.pl

Alkatron – rodzaj tranzystora unipolarnego. Wyposażony jest on w dwa złącza mające symetrię kołową. Każde złącze stanowi oddzielną bramkę. Jedna z bramek służy do ustalenia żądanej początkowej szerokości kanału w ten sposób, aby oddziaływanie napięcia na drugiej bramce na prąd tego kanału było maksymalne.

Wikipedia


alkazaba

twierdza lub cytadela w architekturze muzułmańskiej; kasba, kasba


SJP.pl


alkazar

muzułmańska świecka rezydencja o charakterze reprezentacyjnym


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) hist. archit. warowny pałac w stylu mauretańskim (hiszpańsko-arabskim), cechujący się połączeniem funkcji rezydencji i fortecy

Wiktionary

Zobacz też: Alkazar – strona ujednoznaczniająca.

Alkazar (arab. القصر, trb. "al-qaṣr", w tłum. na pol. „pałac”, „zamek”, „fort”; hiszp. "alcázar") – na Bliskim Wschodzie – świecka rezydencja o charakterze reprezentacyjnym, budowana w centrum lub poza murami miasta. W Hiszpanii – warowny, a zarazem reprezentacyjny pałac mauretański o cechach architektury muzułmańskiej, którego pomieszczenia mieszkalne i użytkowe były grupowane wokół dziedzińców z portykami. Alkazar w Sewilli uchodzi za najwybitniejsze dzieło architektury mauretańskiej w Hiszpanii.

Wikipedia


alken

nienasycony węglowodór alifatyczny; olefina


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. nienasycony węglowodór alifatyczny, w którym występuje jedno podwójne wiązanie chemiczne pomiędzy atomami węgla;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Alken – gmina w Regionie Flamandzkim, w prowincji Limburgia, w okręgu Tongeren
  • Alken – miasto
  • Alken – gmina w Niemczech, w kraju związkowym Nadrenia-Palatynat, w powiecie Mayen-Koblenz
  • Heinrich Alken – niemiecki malarz
  • Alkeny

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Najprostszym alkenem jest eten.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈalkɛ̃n, AS: alkẽn

Wiktionary


alkenowy

→ alken


SJP.pl

Patrz:

alken

alkeny

nienasycony węglowodór alifatyczny; olefina


SJP.pl

Al

Wikipedia


alkermes

przestarzałe: owad z rodziny pluskwiaków, z którego larw produkowano barwnik do tkanin; czerwiec polski; alkiermes


SJP.pl

Alkermes – rodzaj napoju alkoholowego o czerwonej barwie, który dzięki przyprawom korzennym jest bardzo aromatyczny; likier włoskiego pochodzenia.

Wikipedia


alki

gatunek średniej wielkości ptaka morskiego z rzędu siewkowych; alka zwyczajna, alka krzywonosa


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, liczba mnoga

 (1.1) ornit. nazwa systematyczna|Alcidae|ref=tak., rodzina ptaków morskich z rzędu siewkowców, zamieszkujących wyłącznie półkulę północną;

Wiktionary

Alki (Alcidae) – rodzina ptaków z rzędu siewkowych (Charadriiformes). Obejmuje 24 gatunki obecnie żyjące oraz jeden wymarły. Obejmuje gatunki morskie zamieszkujące skaliste wybrzeża w strefie klimatów chłodnych i umiarkowanych półkuli północnej (chociaż niektóre gatunki zapuszczają się nawet do Zatoki Kalifornijskiej). Kanadyjski ornitolog, Anthony Gaston, zasugerował, że większość gatunków trzyma się północnych wód przez wzgląd na obecne w tropikach rekiny.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈalʲci, AS: alʹḱi

Wiktionary


alkibiades

(ok. 450-404 p.n.e.) ateński wódz i polityk z okresu wojny peloponeskiej; Alcybiades


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) hist. ateński strateg;

 (1.2) imię|polski|m.

Wiktionary

Alkibiades, Alcybiades (gr. Ἀλκιβιάδης, ur. 450 p.n.e., zm. 404 p.n.e.) – ateński strateg. Był decydującą postacią ostatnich 15 lat II wojny peloponeskiej. Charakteryzowany jest jako wybitny polityk i wódz, któremu brak rozwagi, wygórowane ambicje i skłonność do wystawnego trybu życia przysporzyły wielu wrogów. Dla Greków był postacią kontrowersyjną.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W Atenach Alkibiades prowadził rozwiązły tryb życia.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) Alcybiades

Wiktionary


alkibiadesowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Alkibiadesa lub z nim związany


SJP.pl


alkid

potocznie: alkidal (żywica wykorzystywana m.in. do wyrobu farb)


SJP.pl


alkidal

żywica wykorzystywana do wyrobu farb, lakierów itp.


SJP.pl


alkidale

żywica wykorzystywana do wyrobu farb, lakierów itp.


SJP.pl


alkidowy

żywica alkidowa - żywica wykorzystywana m.in. do wyrobu farb, lakierów i klejów; alkidal, alkid


SJP.pl


alkiermes

przestarzałe: owad z rodziny pluskwiaków, z którego larw produkowano barwnik do tkanin; czerwiec polski; alkermes


SJP.pl


alkiermesowate

o cechach alkiermesowatych (rodzina roślin)


SJP.pl


alkiermesowaty

o cechach alkiermesowatych (rodzina roślin)


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) bot. o cechach roślin z rodziny alkiermesowatych

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alkiermesowate nmos.

Wiktionary


alkierz

1. wysunięta narożna część budynku kryta osobnym dachem
2. boczny, mały pokój, służący zwykle za sypialnię


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) archit. wysunięty narożnik budynku z wydzielonym dachem;

 (1.2) daw. mały boczny pokój służący za sypialnię

Wiktionary

Alkierz (st.franc. "arquière" "miejsce dla łuczników" (wystające z muru), z łac. "arcuarium", "wykusz dla łuczników", niem. "Erker") – narożnik, zwykle na rzucie kwadratu lub prostokąta, wyraźnie występujący z bryły budynku, z odrębnym dachem, niekiedy wyższy od korpusu głównego i wówczas zwany wieżą alkierzową.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Poszli oboje do alkierza i wysunęli na środek stół malowany na wiśniowo.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈalʲcɛʃ, AS: alʹḱeš

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz.

:: zdrobn. alkierzyk mrz.

 przym. alkierzowy

Wiktionary


alkierzowy

związany z alkierzem


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z alkierzem, dotyczący alkierza

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alkierz mrz., alkierzyk mrz.

Wiktionary


alkierzyk

zdrobnienie od: alkierz


SJP.pl


alkil

jednowartościowa grupa organiczna, wywodząca się z cząsteczki węglowodoru alifatycznego, np. metyl lub etyl


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. jednowartościowa grupa organiczna wywodząca się z cząsteczki węglowodoru alifatycznego (alkanu) przez oderwanie jednego atomu wodoru;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Podczas napromieniania neutronami termicznymi bromku alkilu zachodzi reakcja.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alkilacja ż., alkilowanie n.

 czas. alkilować ndk.

 przym. alkilowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) grupa alkilowa

Wiktionary


alkilacja

proces syntezy chemicznej polegający na zastępowaniu wodoru alkilami


SJP.pl


alkile

jednowartościowa grupa organiczna, wywodząca się z cząsteczki węglowodoru alifatycznego, np. metyl lub etyl


SJP.pl


alkiloarylosulfoniany

Alkiloarylosulfoniany – związki organiczne, sulfonowane parafiny zawierające lipofilowy fragment alifatyczny i arylowy oraz hydrofilową grupę sulfonową. Są to substancje powierzchniowo czynne należące do detergentów anionowych. Sole alkiloarylowych kwasów sulfonowych, np. dodecylobenzenosulfonian sodu, wykazują dobre właściwości piorące i myjące.

Wikipedia


alkilosiarczan

związek organiczny będący solą monoestrów kwasu siarkowego i alifatycznych alkoholi, stosowany jako składnik szamponów, środków piorących i myjących oraz jako substancja pomocnicza w przemyśle włókienniczym, skórzanym, tworzyw sztucznych


SJP.pl


alkilosiarczany

związek organiczny będący solą monoestrów kwasu siarkowego i alifatycznych alkoholi, stosowany jako składnik szamponów, środków piorących i myjących oraz jako substancja pomocnicza w przemyśle włókienniczym, skórzanym, tworzyw sztucznych


SJP.pl


alkilowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) chem. reakcja wprowadzania grupy alkilowej (alkilu) lub alkiloarylowej do cząsteczki związku organicznego;

Wiktionary

Alkilowanie, alkilacja – obszerna grupa reakcji chemicznych polegających na przeniesieniu grupy alkilowej lub aryloalkilowej z jednego do drugiego związku chemicznego. Grupa alkilowa może być przeniesiona w formie rodnika, karboanionu lub karbokationu co stanowi podstawę systematyki tych reakcji. Ze względu na technologiczne i biologiczne znaczenie tych reakcji badanie alkilowania stanowi jeden z najważniejszych działów chemii organicznej.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. alkil m., alkilacja ż.

 czas. alkilować

 przym. alkilowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) alkilacja

Wiktionary


alkilować

dodawać grupy alkilowe do związku chemicznego


SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) chem. przyłączać grupę alkilową do związku organicznego

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Drugą ważną właściwością estru acetylooctowego i jego alkilowanych pochodnych jest zdolność łączenia się w różne związki pierścieniowe [...]

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alkilowanie n., alkil m., alkilacja ż.

 przym. alkilowy

Wiktionary


alkilowy

związany z alkilem


SJP.pl


alkin

węglowodór łańcuchowy nienasycony zawierający w cząsteczkach jedno wiązanie potrójne między atomami węgla


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. nienasycony węglowodór alifatyczny, w którym występuje jedno potrójne wiązanie chemiczne pomiędzy atomami węgla;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Alkiny są bardziej reaktywne od alkanów i alkenów.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈalʲcĩn, AS: alʹḱĩn

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pot. acetylen

Wiktionary


alkinoos

Alkinoos (stgr. "Ἀλκίνοος" 'Potężny Umysł' od "ἀλκή" 'siła, potęga' i "νόος" 'umysł') – w mitologii greckiej król Feaków mieszkających na wyspie Scherii. Wnuk Posejdona, syn Fajaksa lub Nausitoosa, brat Lokrosa, małżonek królowej Arete i ojciec Nauzyki.

Wikipedia


alkinowy

→ alkin


SJP.pl

Patrz:

alkin

alkiny

węglowodór łańcuchowy nienasycony zawierający w cząsteczkach jedno wiązanie potrójne między atomami węgla


SJP.pl

Alkiny (zwyczajowo: acetyleny) – grupa organicznych związków chemicznych będących węglowodorami nienasyconymi, w których występuje jedno wiązanie potrójne między atomami węgla (#PATRZ).

Najprostszym alkinem jest etyn, zwykle zwany acetylenem, #PATRZ. Alkiny są generalnie bardziej reaktywne od alkanów i alkenów. Ulegają reakcjom właściwym wszystkim węglowodorom, jak spalanie, i addycjom typowym dla alkenów, lecz także np. trimeryzacji do pochodnych benzenu. Ogólny wzór alkinów to: #PATRZ.

Wikipedia


alkione

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) mitgr. jedna z Plejad; córka Atlasa i Plejone; przeniesiona na firmament jako gwiazda Alkione (1.4);

 (1.2) mitgr. królewna z Magnezji; córka Eola i żona Keyksa, zamieniona w zimorodka;

 (1.3) mitgr. córka Idasa, syna Afareusa, i Marpessy oraz żona Meleagra;

 (1.4) astr. najjaśniejsza gwiazda w Plejadach; jedna z gwiazd w gwiazdozbiorze Byka; jedna z gwiazd pojedynczych;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Alkione – gwiazda w gwiazdozbiorze Byka, w gromadzie Plejady
  • Alkione (gr. Alkyone, łac. Alcyone) – w mitologii greckiej jedna z Plejad
  • Alkione (gr. Alkyone, łac. Alcyone) – w mitologii greckiej córka Eola, żona Keyksa
  • Alkione (Kleopatra) – w mitologii greckiej córka Idasa
  • Alcyone – statek badawczy

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Maja (20 Tau) - to czwarta (po Alkione, Atlas i Elektrze) pod względem jasności gwiazda gromady otwartej Plejad (NGC 1432) w konstelacji Byka.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: alʲˈcɔ̃nɛ, AS: alʹḱõne

Wiktionary

Powiązane:

 przym. alkionowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) Alcyone, Halcyone

 (1.2) Alcyone, Halcyone

 (1.3) Alcyone, Kleopatra

 (1.4) Alcyone

Wiktionary


alkmaar

Zobacz też: Alkmaar (Surinam).

Alkmaar – miasto i gmina w północno-zachodniej Holandii, w prowincji Holandia Północna, zlokalizowane nad Kanałem Północnoholenderskim. Ośrodek przemysłowy (produkcja czekolady), handlowy (miejsce targów serowarskich) i kulturalny (muzeum piwa).

Wikipedia


alkman

Alkman (gr. Ἀλκμάν), VII w. p.n.e. – spartański poeta zaliczany do największych twórców lirycznych starożytnej Grecji.

Alkman prawdopodobnie był Spartaninem, ale według niektórych źródeł pochodził z Sardes w Lidii. Mógł być też niewolnikiem, którego wyzwolono i przyznano obywatelstwo miasta ze względu na wielki talent. Według Pauzaniasza po śmierci został pochowany obok rzekomego grobowca Heleny.

Wikipedia


alkmena

w mitologii greckiej: córka Elektryona, króla Myken


SJP.pl

Al

Wikipedia


alkmeon

Al

Wikipedia


alko

gatunek średniej wielkości ptaka morskiego z rzędu siewkowych; alka zwyczajna, alka krzywonosa


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy lub nijaki

 (1.1) pot. spoż. alkohol (napój zawierający etanol)

 (1.2) pot. chem. alkohol (związek chemiczny z grupy węglowodorów)

Wiktionary

Alko – polska, prywatna wytwórnia instrumentów muzycznych, założona w 1965 roku w Bielsku-Białej przez Alfreda Kopoczka.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Nie popieram jazdy po alko, ale motocykliści to ostatnia grupa uczestników ruchu których można nazywać świętymi.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) zob. alkohol.

 (1.2) zob. alkohol.

Wiktionary


alkoblock

[czytaj: alkoblok] urządzenie uniemożliwiające uruchomienie silnika samochodu po wykryciu niedozwolonej dawki alkoholu u kierowcy; alkoblokada, alkolock, alcolock, alcoblock, alkoblok


SJP.pl


alkoblok

urządzenie uniemożliwiające uruchomienie silnika samochodu po wykryciu niedozwolonej dawki alkoholu u kierowcy; alkoblokada, alkolock, alcolock, alcoblock, alkoblock


SJP.pl


alkoblokada

urządzenie uniemożliwiające uruchomienie silnika samochodu po wykryciu niedozwolonej dawki alkoholu u kierowcy; alkolock, alcolock, alcoblock, alkoblock, alkoblok


SJP.pl


alkochińczyk

odmiana chińczyka, w której pionki zostały zastąpione kieliszkami z alkoholem


SJP.pl


alkogogle

okulary pokazujące rozmyty obraz widziany przez pijanego kierowcę


SJP.pl


alkohol

1. związek organiczny charakteryzujący się obecnością jednej lub wielu grup wodorotlenowych w cząsteczce;
2. alkohol etylowy lub napój zawierający ten alkohol, np. piwo


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. grupa związków chemicznych, pochodnych węglowodoru, w których cząsteczce jeden lub kilka atomów wodoru zastąpiono grupą hydroksylową (-OH);

 (1.2) spoż. każdy napój, który zawiera minimum 0,5% alkoholu etylowego;

 (1.3) daw. miałko sproszkowany antymon stosowany przez kobiety do barwienia na czarno głównie powiek

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • alkohole (związki organiczne)
    • alkohol etylowy
  • napój alkoholowy
  • Alkohol – album zespołu Sexbomba

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Nazwy większości alkoholi tworzy się przez dodanie do nazwy źródłowego węglowodoru przyrostka „-ol”.

 (1.2) „Osobom nietrzeźwym alkoholu nie sprzedajemy” – przeczytał i zasępił się.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: alˈkɔxɔl, AS: alkoχol

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alkoholan m., alkoholiza ż., alkoholizm m., alkoholik m., alkoholiczka ż., alkoza ż., alkoholizowanie n., alkoholizacja ż.

 czas. alkoholizować ndk.

 przym. alkoholowy, alkoholiczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) napój alkoholowy, napój wyskokowy, napitek, trunek, drink; pot. procenty

Wiktionary


alkoholan

związek chemiczny będący efektem reakcji alkoholu z metalem


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. pochodna alkoholu - sól alkoholu powstająca przez zastąpienie atomu wodoru w grupie hydroksylowej (–OH) atomem metalu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alkohol mrz., alkoza ż.

Wiktionary


alkoholanowy

→ alkoholan


SJP.pl

Patrz:

alkoholan

alkoholany

związek chemiczny będący efektem reakcji alkoholu z metalem


SJP.pl

Alkoholany (alkoksylany) – organiczne związki chemiczne o wzorze ogólnym ROM (gdzie: R – grupa alkilowa; M – atom metalu). Otrzymuje się je głównie podczas reakcji odpowiedniego alkoholu z metalem (sodem i potasem na zimno, zaś z magnezem i glinem na gorąco) w środowisku bezwodnym. Większość alkoholanów to związki jonowe, choć w niektórych (np. w "t"-butanolanie glinu) występują wiązania kowalencyjne.

Wikipedia


alkoholatura

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) farm. preparat roślinny otrzymywany poprzez wytrawienie świeżego surowca roślinnego etanolem o stężeniu 80–95℃

Wiktionary

Alkoholatura, intrakt (łac. "Alcoholaturae, Intracta") – preparat roślinny, otrzymywany poprzez wytrawienie surowego surowca roślinnego etanolem o stężeniu 80–95° (procent objętościowych). Intrakty są podobne do nalewek, różnią się od nich tym, że są sporządzane z surowców świeżych, a nie suszonych.

Wikipedia

Synonimy:

 (1.1) intrakt

Wiktionary


alkohole

1. związek organiczny charakteryzujący się obecnością jednej lub wielu grup wodorotlenowych w cząsteczce;
2. alkohol etylowy lub napój zawierający ten alkohol, np. piwo


SJP.pl

Alkohole – związki organiczne zawierające jedną lub więcej grup hydroksylowych połączonych z atomem węgla o hybrydyzacji sp³.

Najprostsze i najczęściej spotykane w życiu codziennym alkohole, to pochodne alkanów zawierające jedną grupę hydroksylową w cząsteczce, o wzorze ogólnym CnH2n+1OH, czyli alkohole monohydroksylowe, na przykład metylowy, etylowy, propylowy.

Wikipedia


alkoholemia

poziom alkoholu w surowicy krwi powyżej normy fizjologicznej


SJP.pl


alkoholiczka

kobieta uzależniona od alkoholu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta, która cierpi na alkoholizm

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Moja sąsiadka jest alkoholiczką.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌalkɔxɔˈlʲit͡ʃka, AS: alkoχolʹička

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alkohol m., alkoholizm m.

:: fm. alkoholik m.

 przym. alkoholowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pijaczka

Wiktionary


alkoholiczny

→ alkoholizm


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) związany z alkoholikiem lub alkoholizmem, taki jak u alkoholika

 (1.2) wywołany alkoholem

Wiktionary

Patrz:

alkoholizm

Powiązane:

 rzecz. alkohol mrz., alkoholizowanie n.

Wiktionary


alkoholik

osoba uzależniona od alkoholu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba, która cierpi na alkoholizm

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Mój sąsiad jest alkoholikiem.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌalkɔˈxɔlʲik, AS: alkoχolʹik

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alkoholizm m., alkohol m.

:: fż. alkoholiczka ż.

 przym. alkoholowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) przest. bibosz, wulg. moczymorda, pot. ochlapus, ochlajtus, ochlaptus, opilec, opój, pijak, pijanica, pijus

Wiktionary


alkoholista

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) przest. osoba uzależniona od alkoholu

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) war. alkoholik

Wiktionary


alkoholiza

reakcja podwójnej wymiany między alkoholem a związkiem organicznym, np. estrem


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) chem. reakcja chemiczna podwójnej wymiany, zachodząca między alkoholem a innym związkiem organicznym, najczęściej estrem

Wiktionary

Alkoholiza – rodzaj transestryfikacji, reakcja substytucji jednej reszty alkoholowej na inną w estrze typu:

Może być katalizowana kwasem lub zasadą. Jeżeli przeprowadzana jest przez rozpuszczenie estru w docelowym alkoholu, to ma charakter solwolizy.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. alkohol mrz., alkoza ż.

Wiktionary


alkoholizacja

nasycanie napoju alkoholem


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) chem. proces chemiczny polegający na przekształceniu związku chemicznego przy udziale alkoholu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alkohol mrz.

Wiktionary


alkoholizm

uzależnienie od alkoholu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) med. nałóg alkoholowy, choroba polegająca na odczuwaniu potrzeby picia napojów alkoholowych;

 (1.2) socjol. zjawisko społeczne, groźne w skutkach, polegające na zwiększaniu się liczby osób uzależnionych od alkoholu i pijących nałogowo

 (1.3) pot. nadmierne, zbyt częste spożywanie alkoholu

Wiktionary

Alkoholizm – termin wieloznaczny, w wąskim znaczeniu jest to choroba alkoholowa, czyli uzależnienie od alkoholu etylowego, a w szerokim znaczeniu są to następstwa nadmiernego używania alkoholu, nie tylko zdrowotne, lecz również społeczne (jako patologia – "pijaństwo") i inne.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Mój kolega już w wieku piętnastu lat wpadł w alkoholizm.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌalkɔˈxɔlʲism̥, AS: alkoχolʹism̦

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alkohol m., alkoholik m., alkoholiczka ż., alkoza ż., alkoholizowanie n.

 przym. alkoholowy

 przysł. alkoholowo

 temsłow. alko-

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) choroba alkoholowa; eufem. choroba filipińska

 (1.3) opilstwo, pijaństwo, zaglądanie do kieliszka

Wiktionary


alkoholizowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) dodawanie do czegoś alkoholu

 (1.2) sprawianie, że ktoś staje się alkoholikiem; zachęcanie do spożywania alkoholu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alkohol m., alkoholizm m., alkoholik m., alkoholiczka ż.

 czas. alkoholizować ndk.

 przym. alkoholowy, alkoholiczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) rozpijanie

Wiktionary


alkoholizować

1. nasycać napój alkoholem;
2. zachęcać do spożywania alkoholu; rozpijać;
3. żartobliwie: alkoholizować się - pić nałogowo alkohol; chlać, tankować


SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany

 (1.1) nakłaniać kogoś do picia alkoholu

 (1.2) kulin. nasycać lub zaprawiać coś alkoholem

 (1.3) spoż. dodawać drożdże lub spirytus do napoju alkoholowego

czasownik zwrotny niedokonany alkoholizować się

 (2.1) pić alkohol

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alkohol mrz., alkoholizowanie n., alkoza ż.

 przym. alkoholowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) rozpijać

 (2.1) upijać się

Wiktionary


alkoholog

specjalista w dziedzinie alkohologii


SJP.pl


alkohologia

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. socjol. nauka zajmująca się problematyką alkoholu i jego wpływem na organizm, psychikę oraz społeczeństwo

Wiktionary

Alkohologia, alkoholologia (alkohol + logos ‘nauka’) – dział medycyny zajmujący się badaniem wpływu etanolu (alkoholu etylowego) na organizm, zwłaszcza skutków jego nadmiernego spożywania.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Specjalista z zakresu alkohologii prowadził wykład o profilaktyce uzależnień.

Wiktionary


alkohologiczny

przymiotnik od: alkohologia


SJP.pl


alkoholometr

przyrząd do mierzenia stężenia alkoholu etylowego w roztworach wodnoalkoholowych; alkoholomierz


SJP.pl


alkoholometria

zbiór metod mierzenia stężenia alkoholu etylowego w roztworach wodnoalkoholowych


SJP.pl


alkoholomierz

przyrząd do mierzenia stężenia alkoholu etylowego w roztworach wodnoalkoholowych; alkoholometr


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) przyrząd służący do pomiaru stężenia alkoholu w cieczy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) alkoholometr

Wiktionary


alkoholowość

cecha czegoś zawierającego alkohol


SJP.pl


alkoholowy

związany z alkoholem (np. napój alkoholowy, upojenie alkoholowe)


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) zawierający alkohol; związany z alkoholem

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Znów straciłem świadomość na imprezie alkoholowej.

 (1.1) Wniosek o zapomogę umotywowała złą sytuacją finansową i chorobą alkoholową partnera.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌalkɔxɔˈlɔvɨ, AS: alkoχolovy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alkoza ż., alkoholizm mrz., alkohol m., alkoholik m., alkoholiczka ż., alkoholizowanie n.

 czas. alkoholizować

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) wyskokowy, procentowy; monopolowy

Wiktionary


alkoksylowy

grupa alkoksylowa - grupa funkcyjna o ogólnym wzorze -OR lub RO-, gdzie R to dowolna grupa alkilowa


SJP.pl


alkolock

[czytaj: alkolok] urządzenie uniemożliwiające uruchomienie silnika samochodu po wykryciu niedozwolonej dawki alkoholu u kierowcy; alkoblokada, alcolock, alcoblock, alkoblock, alkoblok


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy

 (1.1) mot. elektroniczne urządzenie połączone z układem zapłonowym pojazdu, uniemożliwiające uruchomienie silnika w przypadku wykrycia alkoholu w wydychanym powietrzu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Autobus […] wyposażony jest w alkolock, czyli urządzenie, które uniemożliwia nietrzeźwemu kierowcy uruchomienie pojazdu […].

 (1.1) Urządzenie uniemożliwi działanie silnika samochodu w przypadku, gdy poziom alkoholu w wydychanym przez kierującego powietrzu przekracza 0,1 mg alkoholu w 1 dm3. […] Poza tym kierowca musi mieć zaświadczenie od diagnosty, że alkolock działa.

 (1.1) Po upływie połowy okresu zakazu [prowadzenia pojazdu] […] sąd będzie mógł zezwolić kierowcy na prowadzenie samochodu wyposażonego w blokadę alkoholową. Taka decyzja […] zostanie odnotowana na prawie jazdy […], tak by policjanci podczas kontroli wiedzieli, że kierowca nie może prowadzić auta bez alkolocka. Dodatkowo taki kierowca zobowiązany będzie do posiadania […] zaświadczenia o obowiązkowej (wykonywanej co 12 miesięcy) kalibracji alkolocka.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) blokada alkoholowa, alkoblok, alkoblokada

Wiktionary


alkomat

urządzenie mierzące poziom zawartości alkoholu we krwi; alkometr, alkotest, alkotester


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) urządzenie służące do określania ilościowej zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu;

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) alkotest, tester trzeźwości

Wiktionary


alkomatowy

→ alkomat


SJP.pl

Patrz:

alkomat

alkometr

urządzenie mierzące poziom zawartości alkoholu we krwi; alkomat, alkotest, alkotester


SJP.pl


alkon

modraszek alkon - motyl z rodziny modraszkowatych, w Polsce pod ochroną


SJP.pl

Alkon – postać w mitologii greckiej. Pochodził z Krety. Był łucznikiem i towarzyszem Herkulesa.

Jego strzały nigdy nie chybiały celu. Trafiał nimi przez pierścień umieszczony na głowie mężczyzny i potrafił rozłupać strzałę na dwie części, przebijając brzeszczot umieszczony jako cel. Kiedy jego syna zaatakował wąż, Alkon przebił gada jedną strzała, jednocześnie nie wyrządzając krzywdy synowi.

Wikipedia


alkopost

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) wpis, zwykle w medium społecznościowym, napisany pod wpływem alkoholu

Wiktionary


alkor

gwiazda podwójna (druga - Mizar) w gwiazdozbiorze Wielkiej Niedźwiedzicy, tworząca z pozostałymi sześcioma sylwetkę Wielkiego Wozu


SJP.pl

Alkor ("80 Ursae Majoris", "80 UMa") – gwiazda w konstelacji Wielkiej Niedźwiedzicy. Jest oddalona o około 81 lat świetlnych od Słońca.

Wikipedia


alkoran

święta księga islamu obejmująca: naukę Mahometa, zbiór podstawowych przepisów religijnych i prawnych oraz nakazy moralne muzułmanów; Koran


SJP.pl


alkoreksja

ograniczanie jedzenia, aby móc napić się alkoholu bez obaw o przytycie; drunkoreksja, drankoreksja


SJP.pl

Alkoreksja, drunkoreksja, anoreksja alkoholowa – behawioralne zaburzenie odżywiania polegające na ograniczaniu ilości przyjmowanych pokarmów, celem zwiększenia możliwości spożywania alkoholu bez obawy o zwiększenie przyrostu masy ciała. Termin został wprowadzony po raz pierwszy w 2008 i nie został dotąd formalnie sklasyfikowany jako złożone zaburzenie odżywiania. W 2011 Victoria Osborne z Uniwersytetu Missouri poddała alkoreksję pierwszym badaniom naukowym.

Wikipedia


alkotest

urządzenie mierzące poziom zawartości alkoholu we krwi; alkometr, alkomat, alkotester


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) produkt do samodzielnego sprawdzania poziomu alkoholu w wydychanym powietrzu

Wiktionary


alkotester

urządzenie mierzące poziom zawartości alkoholu we krwi; alkotest, alkometr, alkomat


SJP.pl


alkotubka

tubka z alkoholem w formie żelu


SJP.pl


alkotweet

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy

 (1.1) neol. żart. tweet napisany pod wpływem alkoholu, przez co stawiający autora w złym świetle

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Pożyteczny idiota czy ruski agent? To pytanie pozostawiam otwarte. Chcę wierzyć, że to alkotweet.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Twitter mrz., tweet mrz., retweet mrz., war. alkotwitt mrz.

 przym. twitterowy

 czas. alkotweetować, tweetować, retweetować

Wiktionary


alkowa

1. w dawnych domach: wnęka sypialna bez okna przylegająca do pokoju;
2. sekrety, tajemnice dotyczące erotyki


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) przest. archit. wnęka sypialni z łożem małżeńskim, zazwyczaj bez okna; ; Gloger.

 (1.2) mot. sypialna nadbudówka nad szoferką w samochodzie kempingowym

 (1.3) ogrod. duża wnęka uformowana w żywopłocie dla ustawienia rzeźby lub ławki

Wiktionary

Alkowa (z arabskiego "al-qubba", hiszp. "alcoba", franc. "alcove") – wydzielona część izby, pokoju, najczęściej w formie wnęki bez okien, przeznaczona na sypialnię (w miejscu tym stawiano łóżko).

Alkowa spotykana była w starożytnym Rzymie, w domach arabskich, z Hiszpanii dotarła do Francji w drugiej połowie XVII w. w budowanych pałacach, w pozostałych krajach Europy rozpowszechniła się w XVIII w. W XIX wieku przekształciła się we wnękę sypialną.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Całe urządzenie pokoju i alkowy było kosztowne i na pierwszy rzut oka bardzo wykwintne.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: alˈkɔva, AS: alkova

Wiktionary


alkowiany

przymiotnik

 (1.1) związany z alkową

 (1.2) przen. przest. łóżkowy, seksualny

Wiktionary


alkoza

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) slang. stan upojenia alkoholowego

 (1.2) slang. impreza, na której spożywa się duże ilości alkoholu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ale wczoraj miałem alkozę, stary…

 (1.2) We wtorek byłem na wspaniałej alkozie.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alkohol m., alkoholan m., alkoholiza ż., alkoholizm m., alkoholik m., alkoholiczka ż.

 czas. alkoholizować

 przym. alkoholowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) melina, melanż

Wiktionary


alkuin

błogosławiony katolicki, filozof, pedagog i teolog (ok. 730-804)


SJP.pl

Alkuin, Alcuin, Alchoin, Alcwin, Ealhwine, Alchwine lub Albinus Flaccus (ur. ok. 730-735, prawdopodobnie w pobliżu Yorku, zm. 19 maja 804 w Tours) – błogosławiony katolicki mnich, filozof, pedagog, teolog i teoretyk muzyki, uczony mnich anglosaski. Tworzył po łacinie, pisał także utwory poetyckie.

Wikipedia


alkus

potocznie: alkoholik


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pot. alkoholik

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈalkus, AS: alkus

Wiktionary


alkówka

zdrobnienie od: alkowa


SJP.pl


all-inclusive

[czytaj: ol inkluz-iw] z angielskiego: zawierający wszystkie koszty (o cenie podróży, wycieczki, pobytu itp.); all inclusive


SJP.pl


alla

na sposób, w stylu, w charakterze, np. alla marcia (w charakterze marsza; marszowo)


SJP.pl

Alla, "Ałła" – imię żeńskie prawdopodobnie pochodzenia greckiego i wywodzące się od άλλη – „inna”. Używane przede wszystkim w Rosji, na Białorusi i Ukrainie.

Wikipedia


allach

w islamie: Bóg, stwórca świata i najwyższy sędzia; Allah, Ałłach, Ałłah


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) rel. Bóg w islamie

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Allah – słowo w języku arabskim (i jednocześnie w islamie) oznaczające Boga
  • Alach
  • Allach – podobóz w obozie koncentracyjnym w Dachau
  • Allach – fabryka porcelany
  • Allach-Untermenzing

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Czyż jest jakiś inny stwórca niż Allach, który zaopatruje was z nieba i z ziemi?

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) Allah, Bóg

Wiktionary


alladynki

bardzo luźnie damskie spodnie; haremki


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) odzież. luźne, bufiaste spodnie z obniżonym krokiem i ściągaczami u nogawek

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Alladynki to spodnie, które przez swój fason skracają sylwetkę.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) alladyny, haremki, hajdawery, pumpy, sindbady

Wiktionary


allah

w islamie: Bóg, stwórca świata i najwyższy sędzia; Allach, Ałłach, Ałłah


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) rel. Bóg w islamie;

Wiktionary

Al

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Muzułmańskie wyznanie wiary, tzw. szahada, brzmi: „(Oświadczam, że) nie ma bóstwa prócz Boga (Allaha) i oświadczam, że Mahomet (Muhammad) jest wysłannikiem Boga”.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈalːax, AS: a•laχ

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) Bóg, Allach

Wiktionary


allan

imię męskie


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Allan – jedna z form imienia Alan;
  • Allan – polski herb szlachecki, pochodzenia brytyjskiego;
  • Allan (ur. 1991) – brazylijski piłkarz
  • Allan (ur. 1997) – brazylijski piłkarz
  • Allan – miejscowość we Francji;
  • Allan – miasto w Kanadzie;

Wikipedia


allanit

minerał z grupy epidotów (minerałów krzemianowych); źródło metali ziem rzadkich i pierwiastków promieniotwórczych np. uranu; ortyt


SJP.pl

Allanit (ortyt) – minerał z grupy krzemianów, odmiana epidotu. Należy do grupy minerałów rzadkich.

Nazwa pochodzi od nazwiska szkockiego bankiera i mineraloga Thomasa Allana (1777–1833), który go odkrył.

Wikipedia


allantoina

pochodna mocznika, substancja krystaliczna słabo rozpuszczalna w wodzie; stosowana do produkcji maści i zasypek; alantoina


SJP.pl


allantoinowy

→ allantoina; alantoinowy


SJP.pl


allantois

silnie unaczyniona błona płodowa gadów, ptaków i ssaków, powstająca między owodnią a kosmówką i pełniąca rolę oddechową; omocznia


SJP.pl


allargando

określenie wykonawcze: zwalniając, coraz wolniej


SJP.pl


allatyw

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) gram. przypadek w językach aglutynacyjnych i fleksyjnych oznaczający przemieszczanie się desygnatu w kierunku do i do wewnątrz pewnego określonego obiektu;

Wiktionary

Al

Wikipedia


alledrogo

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) żart. portal aukcyjny Allegro.pl

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Stary telefon już mocno niedomaga, trzeba by znaleźć jakiś nowy, tylko z kasą kiepsko… Macie jakieś porady co do kupowania nówek na Alledrogo?

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. allegrowicz mos., allegrowiczka ż.

 przym. allegrowy

Wiktionary


allegramente

określenie wykonawcze: radośnie, wesoło


SJP.pl


allegretto

1. tempo muzyczne umiarkowanie szybkie, szybsze niż andante i wolniejsze niż allegro;
2. utwór muzyczny lub jego część wykonana w tempie allegretto


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) muz. dość szybko wykonana część utworu

 (1.2) muz. utwór wykonany w dość szybkim tempie

przymiotnik

 (2.1) muz. szybki, niemal allegro

przysłówek sposobu

 (3.1) muz. szybko, niemal allegro

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌalːɛˈɡrɛtːɔ, AS: a•legre•to

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. allegro n.

 przym. allegro

 przysł. allegro

Wiktionary


allegro

1. określenie wykonawcze: wesoło, prędko, żwawo
2. szybki, żwawy (o tempie muzycznym)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) muz. szybkie tempo;

 (1.2) muz. część utworu wykonana w allegro (1.1)

 (1.3) muz. utwór wykonany w allegro (1.1)

 (1.4) choreogr. żywy, szybki taniec

przymiotnik

 (2.1) muz. szybki

przysłówek

 (3.1) muz. wesoło; żywo, szybko

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • allegro – w muzyce oznaczenie tempa; także allegro sonatowe, jedna z form muzycznych
  • allegro – element tańca baletowego
  • Allegro (Allegro.pl) – polska internetowa platforma handlowa
  • Allegro – polska spółka z branży e-commerce z siedzibą w Poznaniu, prowadząca serwis Allegro.pl, Allegro.cz i Allegro.com
  • Allegro – darmowa biblioteka do tworzenia gier 2D i 3D
  • Allegro – rodzina radioodbiorników polskiej firmy Elektrit z Wilna, produkowana w okresie międzywojennym

Wikipedia

Przykłady

 (3.1) Dlaczego grał pan ten fragment adagio? To trzeba zagrać allegro, z werwą!

Wiktionary

Wymowa:

IPA: alˈːɛɡrɔ, AS: a•legro

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. allegretto n.

 przym. allegretto

 przysł. allegretto

Wiktionary


allegrowicz

[czytaj: alegrowicz] osoba sprzedająca lub kupująca na Allegro


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) środ. użytkownik serwisu Allegro.pl (sprzedający lub kupujący)

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Z takim allegrowiczem to można robić interesy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌalːɛˈɡrɔvʲit͡ʃ, AS: a•legrovʹič

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz.

:: fż. allegrowiczka ż.

Wiktionary


allegrowiczka

[czytaj: alegrowiczka] kobieta sprzedająca lub kupująca na Allegro


SJP.pl


allegrowy

→ Allegro [czytaj: alegrowy]


SJP.pl


allel

w genetyce: jeden z pary (lub większej liczby) genów odpowiedzialnych za tę samą cechę, warunkujących odmienne jej wykształcenie w organizmie; allelomorf


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) biol. jedna z wersji genu w określonym miejscu chromosomu powodująca zmienność cechy;

Wiktionary

Al

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W myśl zasad dziedziczności każde z czworga dzieci odziedziczyło na zasadzie losowej po jednym z alleli od ojca i od matki.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈalːɛl, AS: a•lel

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. allelopatia ż., allelomorfia ż., allelomorf mrz.

 przym. allelopatyczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) allelomorf

Wiktionary


allelomorf

w genetyce: jeden z pary (lub większej liczby) genów odpowiedzialnych za tę samą cechę, warunkujących odmienne jej wykształcenie w organizmie; allel


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) przest. genet. jedna z alternatywnych form tego samego genu, zajmująca to samo miejsce w chromosomach homologicznych, ale wywołują odmienne wykształcenie tej samej cechy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. allel mrz.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) allel

Wiktionary


allelopatia

wzajemne oddziaływanie na siebie roślin poprzez wydzielanie substancji chemicznych pobudzających lub hamujących wzrost i rozwój


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ekol. zjawisko biologiczne, w którym jedna roślina wydziela związki chemiczne wpływające na rozwój innych roślin w swoim otoczeniu

Wiktionary

Al

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Dzięki allelopatii nawłoć kanadyjska skutecznie wypiera rodzime gatunki roślin, tworząc gęste monokultury.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. allel mrz.

 przym. allelopatyczny

Wiktionary


allelopatyczny

→ allelopatia


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) bot. dotyczący allelopatii

Wiktionary

Patrz:

allelopatia

Powiązane:

 rzecz. allel mrz., allelopatia ż.

Wiktionary


alleluja

chrześcijańskie wezwanie do wiernych o złożenie hołdu Bogu jako wyrazu radości


SJP.pl

wykrzyknik

 (1.1) rel. w liturgii judaistycznej i chrześcijańskiej: okrzyk radości i triumfu zaczynający lub kończący psalmy i pieśni, szczególnie wielkanocne; wezwanie do złożenia hołdu Bogu; ; Gloger|Aleluja|aleluja.

Wiktionary

Al

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Pan króluje na wieki, Bóg twój, Syjonie – przez pokolenia. Alleluja.

 (1.1) Pan zmartwychwstał i jest z nami. Alleluja, alleluja! Głośmy razem z aniołami. Alleluja, alleluja!

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌalːɛˈluja, AS: a•lelui ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. allilujka ż.

 przym. allelujatyczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) hosanna

Wiktionary


allelujatyczny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) rel. związany z okrzykiem radości i triumfu zaczynającym lub kończącym psalmy i pieśni, szczególnie wielkanocne

 (1.2) rel. związany z wezwaniem do złożenia hołdu Bogu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W czasie Wigilii Paschalnej śpiewa się na przemian z ludem uroczysty psalm allelujatyczny.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌalːɛlujaˈtɨt͡ʃnɨ, AS: a•lelui ̯atyčny

Wiktionary

Powiązane:

 wykrz. alleluja

 rzecz. allilujka ż.

Wiktionary


allemande

[czytaj: alMĄD] dawny taniec dworski o umiarkowanym tempie wywodzący się z Niemiec; almanda, almand


SJP.pl

Allemande [almãd] to taniec dworski, pochodzenia niemieckiego, popularny od XVI wieku w Anglii, Francji i Niderlandach. Charakteryzuje się parzystym metrum oraz wolnym tempem. Od XVII wieku uległ stylizacji i wszedł w skład barokowej suity, najbardziej spopularyzowany przez Johanna Sebastiana Bacha. W tradycyjnej suicie Allemande zajmowało pierwsze miejsce – przed Courante, Sarabande i Gigue.

Wikipedia


allen

węglowodór nienasycony, w którym jeden z atomów węgla jest związany z dwoma innymi atomami węgla wiązaniem podwójnym


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Allen – miasto w prowincji Río Negro
  • Allen – miasto w stanie Kansas, w hrabstwie Lyon
  • Allen – miasto w stanie Kentucky, w hrabstwie Floyd
  • Allen – jednostka osadnicza w stanie Maryland, w hrabstwie Wicomico
  • Allen – wieś w stanie Michigan, w hrabstwie Hillsdale
  • Allen – wieś w stanie Nebraska, w hrabstwie Dixon
  • Allen – miejscowość w stanie Nowy Jork, w hrabstwie Allegany
  • Allen – miejscowość w stanie Oklahoma, w hrabstwie Hughes
  • Allen – jednostka osadnicza w stanie Dakota Południowa, w hrabstwie Bennett
  • Allen – miasto w stanie Teksas, w hrabstwie Collin
  • Allen (ang. Allen Township) – gmina w stanie Illinois, w hrabstwie La Salle
  • Allen (ang. Allen Township) – gmina w stanie Indiana, w hrabstwie Miami

Wikipedia


allende

[czytaj: aJENde] nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Allende – meteoryt kamienny, który spadł w 1969 w Meksyku
  • Allende – miasto w Meksyku w stanie Coahuila
  • Barbara Allende (1957–2022) – hiszpańska fotografka
  • Graciela Allende (ur. 1994) – argentyńska siatkarka
  • Ignacio Allende (1769–1811) – meksykański wojskowy i przywódca niepodległościowy
  • Isabel Allende (ur. 1942) – chilijska pisarka
  • Laura Allende Gossens (1911–1981) – chilijska polityk
  • Marcelo Allende (ur. 1999) – chilijski piłkarz
  • Pedro Humberto Allende (1885–1959) – chilijski kompozytor
  • Ramón Allende Padín (1845–1884) – chilijski lekarz i polityk
  • Salvador Allende Castro (1871–1932) – chilijski adwokat i polityk
  • Salvador Allende (1908–1973) – chilijski polityk

Wikipedia


allenowski

taki jak u Woody'ego Allena, charakterystyczny dla filmów Woody'ego Allena


SJP.pl


allentando

określenie wykonawcze: zwalniając


SJP.pl


allianz

[czytaj: aljanc] europejska firma ubezpieczeniowa


SJP.pl

Al

Wikipedia


allicyna

pochodna aminokwasu alliny należąca do fitoncydów; występuje w czosnku i cebuli, ma działanie bakteriobójcze


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biochem. nietrwały związek siarkoorganiczny wytwarzany w czosnku po roztarciu lub przecięciu, wykazujący silne właściwości przeciwbakteryjne, przeciwwirusowe i przeciwgrzybicze, wzór chemiczny|C6H10OS2.

Wiktionary

Allicyna – siarkoorganiczny związek chemiczny, fitoncyd o charakterystycznym zapachu. Powstaje po uszkodzeniu tkanki cebuli, czosnku i niektórych innych roślin jako produkt (mieszanina racemiczna) przekształcenia alliiny pod wpływem enzymu alliinazy poprzez pośredni kwas allilosulfenowy. W literaturze anglojęzycznej allicyna bywa opisywana jako "diallyl thiosulfinate" (diallyl tiosulfinian).

Wikipedia


alliina

związek chemiczny uznawany za prekursora zapachu i smaku czosnku


SJP.pl

Alliina – siarkoorganiczny związek chemiczny z grupy tioaminokwasów – sulfotlenek "S"-alkilocysteiny (allilowa pochodna cysteiny). Jest aminokwasem zawierającym siarkę.

Wikipedia


allil

w chemii: jednowartościowy rodnik nienasycony, pochodzący z węglowodoru nienasyconego propenu


SJP.pl


allilowy

związany z allilem, dotyczący allilu


SJP.pl


allilujka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) tradycyjna piosenka religijna, rodzaj wielkanocnej kolędy

Wiktionary

Powiązane:

 wykrz. alleluja

 przym. allelujatyczny

Wiktionary


alloantygen

Alloantygen, antygen allogeniczny – antygen pochodzący od innego osobnika tego samego gatunku. Takie antygeny cechują się wysoką immunogennością i są przyczyną odrzucania przeszczepów, jeśli dany antygen jest różnie zbudowany u dawcy i biorcy. Najsilniejszymi alloantygenami są: antygeny grup krwi oraz antygeny głównego układu zgodności tkankowej.

Wikipedia


allobar

postać pierwiastka o innym składzie izotopowym, ciężarze atomowym niż naturalny


SJP.pl


allobarbital

związek organiczny o działaniu uspokajającym i nasennym, stosowany w bezsenności, nerwicach i stanach lękowych; dial; dwuallyl


SJP.pl

Allobarbital (dial, dwuallyl) – organiczny związek chemiczny, pochodna kwasu barbiturowego o profilu działania zależnym od dawki – uspokajającym lub nasennym i średnim czasie działania. Zsyntetyzowany w roku 1912 przez Ernesta Preiswerka i Ernesta Grethera. Dawniej posiadał zastosowanie jako lek uspokajający, nasenny oraz przeciwdrgawkowy. Samodzielnie jest obecnie praktycznie nie stosowany.

Wikipedia


allobrogowie

starożytne plemię celtyckie


SJP.pl

Allobrogowie – starożytne plemię celtyckie zamieszkujące kiedyś tereny między Rodanem, Izerą, Jeziorem Lemańskim i Alpami Graickimi ("Alpes Graiae"). Główne ośrodki to "Vienna Allobbrogum" (ob. Vienne), "Genava" (ob. Genewa) i "Cularo" (ob. Grenoble).

Wikipedia


allocentryzm

atrybut osobowości powiązany z kolektywizmem, w którym ludzie skupiają uwagę i działania na innych osobach, a nie na sobie; alocentryzm


SJP.pl


allochoria

rozprzestrzenianie diaspor (np. zarodników, nasion, owoców) z udziałem czynników zewnętrznych, np. wody, wiatru, zwierząt lub człowieka; alochoria


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) bot. rozprzestrzenianie diaspor przy pomocy czynników zewnętrznych;

Wiktionary

Allochoria, alochoria, obcosiewność – rozprzestrzenianie diaspor roślin przy pomocy czynników zewnętrznych.

W zależności od czynnika przenoszącego diaspory wyróżnione zostały typy allochorii:

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Wyróżniamy różne typy allochorii, w zależności od czynnika przenoszącego diaspory.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. allochoryczny

 przysł. allochorycznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) war. alochoria, obcosiewność

Wiktionary


allochorycznie

przysłówek sposobu

 (1.1) bot. na sposób allochoryczny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. allochoria ż.

 przym. allochoryczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) war. obcosiewnie

Wiktionary


allochoryczny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) odnoszący się do allochorii, związany z allochorią

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Analogicznie jak to jest w przypadku nasion, wyróżnia się diaspory rozprzestrzeniające się samoczynnie (autochoryczne), jak i rozsiewane biernie (allochoryczne).

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. allochoria ż.

 przysł. allochorycznie

Wiktionary


allochromatyczny

→ allochromatyzm; alochromatyczny


SJP.pl


allochton

w socjologii: osoba niebędąca rdzennym mieszkańcem danego obszaru; alochton


SJP.pl

Allochton – masy skalne przemieszczone poziomo na dużą odległość od miejsca swego powstania, i oderwane od swoich korzeni.

W praktyce pojęcie to dotyczy płaszczowiny, ale stosuje się je również w przypadku, gdy poszczególnych płaszczowin nie można wyróżnić, lub tam, gdzie występują w stanie szczątkowym.

Wikipedia


allochtoniczny

będący allochtonem, składający się z allochtonów (np. ludność allochtoniczna, skały allochtoniczne); alochtoniczny


SJP.pl


allochtonizm

nienależenie do rdzennej ludności jakiegoś obszaru


SJP.pl


allodynia

reagowanie bólem na bodźce niewywołujące takich doznań u zdrowych ludzi


SJP.pl

Allodynia (gr. ἄλλος "allos" "inny", ὀδύνη "odynē" "ból") – termin medyczny służący do określenia sytuacji, gdy pacjent ma nieprzyjemne doznania (np. uczucie bólu, pieczenia, parzenia), na skutek oddziaływania bodźca, który u zdrowych ludzi nie wywołuje bólu. Allodynia jest wynikiem uszkodzenia układu nerwowego, na przykład w przebiegu neuropatii autonomicznej w cukrzycy.

Wikipedia


allofan

pozornie bezpostaciowa mieszanina różnych minerałów ilastych; alofan


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) miner. pozornie bezpostaciowa mieszanina różnych minerałów ilastych, będąca wodnym krzemianem glinu

Wiktionary

Allofan – minerał z klasy krzemianów.

Wikipedia

Synonimy:

 (1.1) war. alofan

Wiktionary


allofon

głoska różniąca się od innej głoski tylko cechą fonetyczną, a nie funkcją; wariant fonetyczny fonemu; alofon


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) jęz. wariant fonemu, inaczej: allofony to głoski reprezentujące ten sam fonem mówiącego

Wiktionary

Wymowa:

IPA: alˈːɔfɔ̃n, AS: a•lofõn

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) alofon

Wiktionary


allogamia

właściwość roślin polegająca na zapylaniu się kwiatu pyłkiem pochodzącym z innego kwiatu; alogamia, obcopylność


SJP.pl


allogamiczny

o roślinach: zapylany pyłkiem pochodzącym z innych kwiatów (np. krzewy allogamiczne); alogamiczny, obcopylny


SJP.pl


allogeneza

rozwój gatunków; alogeneza


SJP.pl


allogeniczny

składniki allogeniczne - podstawowe składniki okruchowych skał osadowych; składniki alogeniczne


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) powstały poza miejscem swego występowania

Wiktionary


allograf

graficzna odmiana litery; alograf


SJP.pl


allograficzny

→ allograf; alograficzny


SJP.pl


allometria

zjawisko nierównomiernego rozwoju danego narządu w stosunku do innych organów lub całego ciała, powodujące zmianę proporcji ciała; alometria


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biol. nierównomierny wzrost różnych części organizmu względem siebie lub całego ciała

Wiktionary

Allometria – wada rozwojowa, spowodowana wyprzedzeniem lub nienadążaniem rozwoju konkretnego narządu za rozwojem reszty ciała, prowadząca niekiedy do zmiany proporcji ciała.

Wikipedia

Synonimy:

 (1.1) war. alometria

Wiktionary


allometryczny

→ allometria; alometryczny


SJP.pl


allomnezja

Allomnezja – zaburzenie jakościowe pamięci długotrwałej (rodzaj paramnezji) w zakresie niewłaściwego umiejscowienia ich w czasie lub przez przyporządkowanie im zupełnie innych emocji niż pojawiające się pierwotnie we wspominanej sytuacji.

Wikipedia


allomorf

w językoznawstwie: funkcjonalnie obojętny wariant morfemu; alomorf


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) jęz. wariant morfemu

Wiktionary

Allomorfy – morfy odpowiadające jednemu morfemowi, inaczej: są to warianty jednego morfemu.

Zbiory allomorfów jednego morfemu nie przecinają się. Wszystkie warianty danego morfemu charakteryzują się zespołem niezmiennych cech (tzw. inwariantem) odróżniających ten morfem od innych morfemów danego języka. Np. za allomorfy morfemu „pies” uznamy: ps-, pies-.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: alˈːɔ̃mɔrf, AS: a•lõmorf

Wiktionary


allonge

[czytaj: aLĄŻ] dodatek do czeku lub weksla na dodatkowe informacje; alonżka, alonż, przedłużka


SJP.pl


allonim

pseudonim literacki będący nazwiskiem innej osoby, zwykle żyjącej współcześnie z osobą używającą tego pseudonimu; alonim


SJP.pl

Allonim ("gr. állos = inny + ónyma = imię") – rodzaj pseudonimu literackiego. Polega na podpisaniu się przez pisarza nazwiskiem innej, żyjącej w tym samym czasie osoby. Allonimy były stosowane w starożytnej Grecji, gdzie często przypisywano swoje dzieła wybitniejszym artystom.

Wikipedia


allopata

alopata;
1. lekarz stosujący allopatię;
2. zwolennik allopatii


SJP.pl


allopatia

metoda leczenia polegająca na stosowaniu środków wywołujących w organizmie chorego objawy przeciwne objawom choroby; alopatia


SJP.pl


allopatka

alopatka;
1. lekarka stosująca alopatię;
2. zwolenniczka alopatii


SJP.pl


allopatryczność

Allopatryczność – zjawisko polegające na występowaniu populacji lub spokrewnionych gatunków na wzajemnie wykluczających się obszarach geograficznych, np. różnych kontynentach. Między populacjami allopatrycznymi występuje bardzo słaba wymiana genów (o ile w ogóle zachodzi), co prowadzi często do specjacji.

Wikipedia


allopatyczny

→ allopatia; alopatyczny


SJP.pl


alloplastyka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zabieg zastępowania uszkodzonych tkanek lub narządów materiałami obcymi

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) war. aloplastyka

Wiktionary


alloploid

organizm zawierający w jądrach komórek somatycznych więcej niż dwa niehomologiczne, diploidalne zespoły chromosomów; aloploid


SJP.pl


alloploidalność

połączenie się genomów różnych gatunków; aloploidalność


SJP.pl


allopurinol

związek chemiczny zmniejszający wytwarzanie kwasu moczowego w organizmie; allopurynol


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. med. lek, inhibitor oksydazy ksantynowej;

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌalːɔpuˈrʲĩnɔl, AS: a•lopurʹĩnol

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) allopurynol

Wiktionary


allopurynol

związek chemiczny zmniejszający wytwarzanie kwasu moczowego w organizmie; allopurinol


SJP.pl

Allopurynol, allopurinol ( allopurinolum) – organiczny związek chemiczny, izomer hipoksantyny. Stosowany jako lek. Jest inhibitorem oksydazy ksantynowej, zmniejsza wytwarzanie ksantyn i kwasu moczowego.

Wikipedia


alloseksualizm

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) seks. neol. rzad. odczuwanie pociągu seksualnego

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alloseksualista mos., alloseksualistka ż., alloseksualność ż.

 przym. alloseskualny

Wiktionary


allosom

chromosom, który odpowiada za wykształcanie się płci; alosom, heterosom, heterochromosom


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) genet. chromosom odpowiedzialny za determinację płci organizmu

Wiktionary

Powiązane:

 przym. allosomowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) chromosom płciowy, war. alosom

Wiktionary


allosomowy

→ allosom; alosomowy


SJP.pl


allostatically

przysłówek

 (1.1) allostatycznie

Wiktionary


allotransplantacja

przeszczepianie narządów, tkanek lub ich części pochodzących od tego samego osobnika; homotransplantacja, alotransplantacja


SJP.pl

Allotransplantacja, alotransplantacja, alloprzeszczep, przeszczepienie allogeniczne (gr. test "allos" – 'inny') – przeszczepienie narządu, tkanek lub komórek pochodzących od innego przedstawiciela tego samego gatunku, różnego genetycznie od biorcy. Większość przeszczepień narządów u ludzi to allotransplantacje.

Wikipedia


allotropia

występowanie tego samego pierwiastka w odmianach różniących się od siebie budową wewnętrzną; alotropia, polimorfizm


SJP.pl


allotropijny

→ allotropia; allotropowy, alotropowy, alotropijny


SJP.pl


allotropowy

→ allotropia; allotropijny, alotropowy, alotropijny


SJP.pl


allotyp

antygen swoisty dla każdego organizmu; u człowieka jest ich 27


SJP.pl

Allotyp (gr. ἄλλος „inny”) – różnice antygenowe immunoglobulin u osobników tego samego gatunku zdeterminowane przez allel kodujący stałą część łańcucha immunoglobulin.

Allotypy są ważne w powikłaniach po przetaczaniu krwi oraz w badaniach sądowolekarskich (na przykład przy dochodzeniu ojcostwa). U człowieka wykazano 27 allotypów.

Wikipedia


allozaur

dwunożny karnozaur z okresu jurajskiego; alosaur; alozaur


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) paleont. zool. nazwa systematyczna|Allosaurus|ref=tak., rodzaj dużego, jurajskiego teropoda z rodziny allozaurów;

Wiktionary

Al

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Mamusiu, kup tę figurkę allozaura, właśnie brakuje mi do kolekcji.

Wiktionary


allport

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Allport – miasto (town) w amerykańskim stanie Arkansas
  • Christopher (Alexander) Allport (1947, Santa Monica – 2008, Wrightwood), amerykański aktor
  • Gordon Allport (1897, Montezuma – 1967), amerykański psycholog
  • Alport

Wikipedia


allure

[czytaj: aLÜR] dawniej: sposób zachowania się, wygląd


SJP.pl


almanach

zbiór informacji różnego rodzaju; rocznik, który zawiera dane, artykuły z określonej dziedziny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) publikacja zawierająca artykuły z pewnej dziedziny nauki lub sztuki, najczęściej utwory literackie różnych autorów wydane w tym samym czasie;

 (1.2) śrpol., daw. kalendarz zawierający dodatki takie jak drobne utwory literackie, ciekawostki, porady

 (1.3) spec. indeks haseł słownika pogrupowanych według wybranego kryterium

Wiktionary

Almanach – publikacja periodyczna (najczęściej rocznik) lub jednorazowa, zawierająca zebrane artykuły i informacje dotyczące wielu lub jednej dziedziny życia, nauki, sztuki, np. dane kalendarzowe, fakty historyczne, porady, artykuły z określonej dziedziny nauki lub sztuki, alfabety i języki świata, genealogie, biografie, dane statystyczne, informacje ekonomiczne i polityczne.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Jest on także wydawcą pofestiwalowych almanachów, w których zamieszczane są literackie próbki uczestników imprezy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: alˈmãnax, AS: almãnaχ

Wiktionary

Powiązane:

 przym. almanachowy

Wiktionary


almanachowy

związany z almanachem


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) związany z almanachem; taki jak w almanachach

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. almanach m.

Wiktionary


almand

dawny taniec dworski o umiarkowanym tempie wywodzący się z Niemiec; almanda, allemande


SJP.pl


almanda

dawny taniec dworski o umiarkowanym tempie wywodzący się z Niemiec; almand, allemande


SJP.pl


almandyn

1.minerał z grupy granatów, kamień półszlachetny wykorzystywany w jubilerstwie; jego ciemnoczerwona odmiana nazywana jest karbunkułem;
2.fioletowa odmiana spinelu rubinowego


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) miner. minerał, granat o czerwonym kolorze, także z odcieniem niebieskawym, wykorzystywany w jubilerstwie, o składzie chemicznym: Fe3Al2(SiO4)3

Wiktionary

Almandyn – minerał z grupy granatu, z gromady krzemianów. Należy do grupy minerałów pospolitych, szeroko rozpowszechnionych.

Nazwa pochodzi od "Alabanda", starożytnego miasta w Turcji, skąd został po raz pierwszy opisany i gdzie szlifowano najpiękniejsze okazy tych kamieni.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Był to klejnot prosty w zamyśle, a przez to niesłychanie elegancki, złota plecionka o kształcie zbliżonym do trójkąta, zdobiona emalią, wysokości 11,5 cm, wysadzana opalami i czerwonawymi almandynami.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. almandynowy

Wiktionary


almanzor

najwyższa góra łańcucha Sierra de Gredos w Hiszpanii


SJP.pl


almaria

w starożytności i średniowieczu: schowek w murze, szafa lub skrzynia do przechowywania broni i innych cennych przedmiotów: książek, dokumentów itp.; armaria


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. mebel do przechowywania szat lub sprzętów

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) war. armaria; stpol. almaryja, almarya, olmarya, wolmarya; gw. Górny Śląsk almaryja, almaryjo, odmaryj

Wiktionary


almarya

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) stpol. mebel do przechowywania sukien

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) war. stpol. olmarya, wolmarya

Wiktionary


almaryja

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) stpol. mebel do przechowywania szat lub sprzętów

 (1.2) gw-pl|Górny Śląsk. szafa

 (1.3) gw-pl|Górny Śląsk. skrzynia

 (1.4) gw-pl|Górny Śląsk. szafka kuchenna

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) war. almaria, armaria; stpol. almarya, olmarya, wolmarya; gw. Górny Śląsk almaryjo, odmaryj

 (1.2) war. gw. Górny Śląsk almaryjo, odmaryj, olmaryj, olmaryja, olmaryjo

Wiktionary


almaryjo

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. szafa

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) szrank

Wiktionary


almawiwa

męski płaszcz o kroju kolistym, bez rękawów; peleryna


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. kraw. obszerny, męski płaszcz bez rękawów o kolistym kształcie pochodzenia hiszpańskiego, narzucany na ramiona i noszony jako peleryna

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Patrzył na świat przez okulary ciemne, zimą nosił płaszcz granatowy z peleryną, latem almawiwę odwiecznego kroju, bez rękawów, a głowę o każdej porze roku przykrywał kapeluszem cylindrowym […].

 (1.1) […] lecz proszę patrzeć z jak rycerską postacią stoją przed karczmą, jak dumnie poglądają na nas, z jaką teatralną manierą zarzucają na ramie połę białéj swéj almawiwy!

 (1.1) Niech pani sobie wyobrazi, kupił sobie nowy pled, którym się drapuje, niby poetyczną almawiwą, sprawił też sobie kamasze i ma cierpliwość zapinać je na niezliczoną ilość guziczków.

 (1.1) Był blady i smutny, jak na „amanta seryo” przystało. Długa almawiwa bardzo ładnie układała się na jego wyniosłej i smukłej postaci. Mógł robić wrażenie…

Wiktionary


almeja

hinduska tancerka kultowa, pełniąca służbę przy świątyni Buddy; bajadera


SJP.pl


almemar

podwyższenie na środku bóżnicy (podium z pulpitem); almemor; bima


SJP.pl


almemor

podwyższenie na środku bóżnicy (podium z pulpitem); bima; almemar


SJP.pl


almera

model samochodu marki Nissan


SJP.pl


almerski

przymiotnik od: Almeria (miasto w Hiszpanii)


SJP.pl


almik

niewielki ssak owadożerny; myszoryjek


SJP.pl

Almik ("Solenodon") – rodzaj ssaków z rodziny almikowatych (Solenodontidae).

Wikipedia


almikowate

o cechach almikowatych (rodzina ssaków)


SJP.pl

Al

Wikipedia


almikowaty

o cechach almikowatych (rodzina ssaków)


SJP.pl


almodóvar

nazwisko


SJP.pl


almorawidzi

dynastia berberska


SJP.pl

Almorawidzi (arab. المرابطون "al-Murabitun") – ruch religijny, później dynastia berberyjska z Sahary. Nazwa "al-Murabitun" oznacza "mieszkańcy klasztoru" (ribat – klasztor).

Wikipedia


almucja

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rel. kraw. futrzana peleryna noszona dawniej przez osoby duchowne;

Wiktionary

Almucja (in.almuzja) – część składowa uroczystego ubioru kanoników niektórych katedr i kolegiat; pierwotnie nakrycie głowy zbliżone do kaptura. Od XIV element ten przekształcił się w pelerynę z kapturem wykonanym z futra. W końcu przybrała formę futrzanego pasa, noszonego z lewego ramienia, jako znak godności kanonicznej.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Dawne almucje okrywały głowę i plecy.

Wiktionary


almukantar

okrąg na sklepieniu niebieskim równoległy do horyzontu; almukantarat


SJP.pl


almukantarat

okrąg na sklepieniu niebieskim równoległy do horyzontu; almukantar


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) astr. mały okrąg na sklepieniu niebieskim łączący punkty o tej samej wysokości nad horyzontem;

Wiktionary

Almukantarat – koło małe na sferze niebieskiej, którego płaszczyzna jest równoległa do płaszczyzny horyzontu astronomicznego. Almukantaraty przechodzą przez punkty o stałej wysokości nad horyzontem. Występują w horyzontalnym układzie współrzędnych.

Wikipedia


alni

stop lub spiek proszków aluminium, niklu, kobaltu z żelazem i domieszką miedzi; alniko, alnico


SJP.pl


alnico

[czytaj: alniko] stop lub spiek proszków aluminium, niklu, kobaltu z żelazem i domieszką miedzi; alniko, alni


SJP.pl

Al

Wikipedia


alniko

stop lub spiek proszków aluminium, niklu, kobaltu z żelazem i domieszką miedzi; alni, alnico


SJP.pl


alocentryzm

atrybut osobowości powiązany z kolektywizmem, w którym ludzie skupiają uwagę i działania na innych osobach, a nie na sobie; allocentryzm


SJP.pl


alochoria

rozprzestrzenianie diaspor (np. zarodników, nasion, owoców) z udziałem czynników zewnętrznych, np. wody, wiatru, zwierząt lub człowieka; allochoria


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) bot. rozprzestrzenianie diaspor przy pomocy czynników zewnętrznych

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) war. allochoria, obcosiewność

Wiktionary


alochromatyczny

→ alochromatyzm; allochromatyczny


SJP.pl


alochton

w socjologii: osoba niebędąca rdzennym mieszkańcem danego obszaru; allochton


SJP.pl


alochtoniczny

będący alochtonem, składający się z alochtonów (np. ludność alochtoniczna, skały alochtoniczne); allochtoniczny


SJP.pl


alod

w ustroju feudalnym: ziemia wolna od lenna; alodium


SJP.pl


alodia

w ustroju feudalnym: ziemia wolna od lenna; alod


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Alodia, chrześcijańskie państwo w Nubii
  • Alodia, imię żeńskie pochodzenia frankońskiego

Wikipedia


alodialny

dotyczący alodium, dziedziczny, a nie lenny


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) hist. dotyczący alodium

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alodium n.

Wiktionary


alodium

w ustroju feudalnym: ziemia wolna od lenna; alod


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) hist. w średniowiecznym prawie własności ziemia stanowiąca pełną, dziedziczną własność jej posiadacza, niezależną od obowiązków lennych, czyli niepodlegająca zwierzchnictwu feudalnemu (brak powinności wobec seniora); majątek ziemski wolny od lenna

Wiktionary

Alodium (łac. "allodium") – funkcjonująca w średniowiecznym systemie prawa feudalnego forma własności nieruchomości. Była to ziemia stanowiąca nieograniczoną własność, wolną od zobowiązań i ciężarów feudalnych, czym różniła się od lenna. Nazywana również własnością bezwarunkową oraz własnością dziedziczną.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. alodialny

Wiktionary


alodynowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) techn. met. wytwarzanie warstwy fosforanów na powierzchni przedmiotów z aluminium, poprzez zanurzanie ich w wodnym roztworze zawierającym tlenek chromu, kwas ortofosforowy i fluorek sodu;

Wiktionary

Alodynowanie jest procesem powierzchniowej obróbki aluminium, polegającym na wytworzeniu na powierzchni metalu warstwy tlenku glinu. W przeciwieństwie do procesu anodowania aluminium, przy alodynowaniu nie używa się prądu.

Obróbka polega na zanurzeniu przedmiotu kolejno w kąpieli utleniającej, a następnie w kąpieli uszczelniającej. W efekcie powstaje żółtozielona powłoka tlenkowa.

Wikipedia

Powiązane:

 czas. alodynować

Wiktionary


aloe

wysuszony sok z liści różnych gatunków aloesu, działający przeczyszczająco; alona


SJP.pl


aloes

bylina z rodziny liliowatych o mięsistych liściach zakończonych kolcami


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) bot. nazwa systematyczna|Aloë|L.|ref=tak., rodzaj sukulentów liściowych;

 (1.2) farm. wyciąg z aloesu (1.1)

Wiktionary

Aloes ("Aloe" L.) – rodzaj jednoliściennych sukulentów liściowych. Liczy ok. 590 gatunków (różnice zależą od ujęcia systematycznego taksonów). Należą do niego formy drzewiaste, krzewiaste, byliny, niekiedy liany. Zasięg występowania roślin z tego rodzaju obejmuje Półwysep Arabski, Afrykę i Madagaskar. Gatunkiem typowym jest "Aloe perfoliata" L.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Był to ozdobny ogródek, w którym hodowano małe aloesy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈlɔɛs, AS: aloes

Wiktionary

Powiązane:

 przym. aloesowy

Wiktionary


aloesna

roślina z rodziny liliowatych, o mięsistych, tworzących różyczki liściach, często pokrytych brodawkami


SJP.pl


aloesowaty

osoka aloesowata - roślina z żabiściekowatych, o dużych białych kwiatach, rosnąca w wodach słodkich Eurazji


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) bot. o cechach roślin z rodziny aloesowatych

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aloesowate nmos.

Wiktionary


aloesowo-ziołowy

zrobiony z aloesu i ziół, zawierający aloes i zioła (np. napój aloesowo-ziołowy)


SJP.pl


aloesowy

przymiotnik od: aloes


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) dotyczący aloesu, zrobiony z aloesu

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌalɔɛˈsɔvɨ, AS: aloesovy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aloes m.

Wiktionary


alofan

pozornie bezpostaciowa mieszanina różnych minerałów ilastych; allofan


SJP.pl


alofi

stolica Niue


SJP.pl

rzeczownik, nazwa własna

 (1.1) geogr. stolica Niue;

Wiktionary

Alofi – stolica Niue, państwa stowarzyszonego z Nową Zelandią. Miasto położone jest na zachodnim wybrzeżu wyspy Niue, nad zatoką Alofi, w miejscu, gdzie znajduje się jedyna przerwa w rafie koralowej otaczającej wyspę. Alofi w 2006 roku liczyło 627 mieszkańców. Alofi jest drugą najmniejszą stolicą na świecie, pod względem liczby ludności (zaraz po Ngerulmud, stolicy Palau).

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Miasto położone jest na zachodnim wybrzeżu wyspy Niue, nad zatoką Alofi, w miejscu, gdzie znajduje się jedyna przerwa w rafie koralowej otaczającej wyspę.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈlɔfʲi, AS: alofʹi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Alofijczyk mos., Alofijka ż.

 przym. alofijski

Wiktionary


alofijczyk

mieszkaniec Alofi


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pl-reforma2026|Alofijczyk. (mieszkaniec Alofi)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌalɔˈfʲijt͡ʃɨk, AS: alofʹii ̯čyk

Wiktionary


alofijka

mieszkanka Alofi


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pl-reforma2026|Alofijka. (mieszkanka Alofi)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌalɔˈfʲijka, AS: alofʹii ̯ka

Wiktionary


alofijski

→ Alofi (stolica Niue)


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Alofi, dotyczący Alofi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Alofi n., Alofijczyk mos., Alofijka ż.

Wiktionary


alofon

głoska różniąca się od innej głoski tylko cechą fonetyczną, a nie funkcją; wariant fonetyczny fonemu; allofon


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) jęz. wariant fonemu, inaczej: alofony to głoski reprezentujące ten sam fonem

Wiktionary

Al

Wikipedia

Wymowa:

IPA: aˈlɔfɔ̃n, AS: alofõn

Wiktionary


alofoniczny

przymiotnik od: alofon


SJP.pl


alogamia

właściwość roślin polegająca na zapylaniu się kwiatu pyłkiem pochodzącym z innego kwiatu; allogamia, obcopylność


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biol. połączenie gamet różnych osobników

 (1.2) bot. zapylenie pyłkiem pochodzącym z innego osobnika tego samego gatunku

Wiktionary

Powiązane:

 przym. alogamiczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) zapłodnienie krzyżowe, war. allogamia

 (1.2) obcopylność, ksenogamia, zapylenie krzyżowe, war. allogamia

Wiktionary


alogamiczny

o roślinach: zapylany pyłkiem pochodzącym z innych kwiatów (np. krzewy alogamiczne); allogamiczny, obcopylny


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) bot. związany z alogamią, dotyczący alogamii

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alogamia ż.

Wiktionary


alogeneza

rozwój gatunków; allogeneza


SJP.pl


alogeniczny

składniki alogeniczne - podstawowe składniki okruchowych skał osadowych; składniki allogeniczne


SJP.pl


alogenny

wywołujący coś obcego, jakiś rodzaj obcości itp.


SJP.pl


alogicznie

przysłówek

 (1.1) log. sprzecznie z logiką

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alogizm mrz., alogiczność ż.

 przym. alogiczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nielogicznie

Wiktionary


alogiczność

brak logiki w postępowaniu, twierdzeniach, dowodach, itp.


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co alogiczne

Wiktionary

Powiązane:

 przym. alogiczny

 przysł. alogicznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nielogiczność

Wiktionary


alogiczny

nielogiczny; sprzeczny z zasadami logiki


SJP.pl

przymiotnik jakościowy

 (1.1) stanowiący skutek błędnego rozumowania

 (1.2) niewyprowadzający z faktów prawidłowych wniosków

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alogiczność ż., alogizm m.

 przysł. alogicznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nielogiczny

 (1.2) nielogiczny

Wiktionary


alogizm

1. nielogiczność;
2. pogląd filozoficzny negujący możliwość poznania rzeczywistości za pomocą logicznego myślenia


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) brak logiki w czymś

 (1.2) filoz. pogląd, który neguje możliwość poznania rzeczywistości za pomocą logiki

Wiktionary

Powiązane:

 przym. alogiczny

 przysł. alogicznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nielogiczność

Wiktionary


alograf

graficzna odmiana litery; allograf


SJP.pl


alograficzny

→ alograf; allograficzny


SJP.pl


aloha

hawajska formuła powitania i pożegnania


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • słowo w języku hawajskim oznaczające m.in. pożegnanie i powitanie
  • jeden z algorytmów dostępu wielokrotnego do kanału
  • jednostka osadnicza w USA, w stanie Oregon
  • gmina w USA, w stanie Michigan

Wikipedia


aloi

[czytaj: aluA] zawartość kruszcu w monetach; próba


SJP.pl


alois

obce imię męskie


SJP.pl


alojz

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. imię|polski|m. Alojzy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) - Na miłość Boską! - rozdarł się - Alojz! Co ty wyprawiasz?! Tu nie miejsce na takie…

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) gw. Górny Śląsk Lojz, Lojzik, Lojzek

Wiktionary


alojza

imię żeńskie


SJP.pl

Alojza, Alojzja – imię żeńskie pochodzenia germańskiego.

Wikipedia


alojzeczek

zdrobnienie od: Alojzy


SJP.pl


alojzek

zdrobnienie od: Alojzy


SJP.pl


alojzik

zdrobnienie od: Alojzy (imię męskie)


SJP.pl


alojzostwo

Alojzy z małżonką; Alojzowie


SJP.pl


alojzowianin

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pl-reforma2026|Alojzowianin. (mieszkaniec Alojzowa)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌalɔjzɔˈvʲjä̃ɲĩn, AS: aloi ̯zovʹi ̯ä̃ńĩn

Wiktionary


alojzowianka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pl-reforma2026|Alojzowianka. (mieszkanka Alojzowa)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌalɔjzɔˈvʲjãŋka, AS: aloi ̯zovʹi ̯ãŋka

Wiktionary


alojzowie

Alojzy z małżonką; Alojzostwo


SJP.pl


alojzowski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący Alojzowa, związany z Alojzowem

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌalɔjˈzɔfsʲci, AS: aloi ̯zofsʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Alojzów m., Alojzowianin m., Alojzowianka ż.

Wiktionary


alojzowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Alojzego lub z nim związany


SJP.pl


alojzy

imię męskie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.;

Wiktionary

Alojzy – imię męskie pochodzenia germańskiego. Wywodzi się od słowa "alwisi" oznaczającego „mądry”. Popularne od XVII wieku. Na gruncie francuskim imię to zidentyfikowało się z imieniem Ludwik (Chlodowich, Chlodwich) i przyjęło formę "Louis", a w języku włoskim "Luigi" (również "Aloisio").

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Będąc we Wschowie, odwiedziliśmy wuja Alojzego.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈlɔjzɨ, AS: aloi ̯zy

Wiktionary


alojzów

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. wieś w Polsce;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Alojzów (Litwa)
  • Alojzów – wieś w woj. lubelskim, w pow. chełmskim, w gminie Leśniowice
  • Alojzów – wieś w woj. lubelskim, w pow. hrubieszowskim, w gminie Werbkowice
  • Alojzów – wieś w woj. mazowieckim, w pow. radomskim, w gminie Iłża
  • Alojzów – gromada

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Dalej się jedzie przez Alojzów (skąd pochodzi imię bohatera mojego opowiadania) i dalej przez Krzyżanowice.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈlɔjzuf, AS: aloi ̯zuf

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Alojzowianin m., Alojzowianka ż.

 przym. alojzowski

Wiktionary


alokacja

1. w ekonomii: przyporządkowanie środków (budżetowych, produkcji, materiałowych) do poszczególnych gałęzi produkcji, przedsiębiorstw;
2. w księgowości: uznanie dopisanej pozycji w rachunku;
3. przemieszczenie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) planowyanowe rozdysponowanie czegoś;

 (1.2) ekon. rozdzielenie środków produkcyjnych lub pieniędzy na różne cele, inne niż dotychczasowe

 (1.3) księg. uznanie dopisanej pozycji w rachunku

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) Przyczynę bezrobocia stanowi błędna alokacja kapitału i związane z tym niewłaściwe postępowanie przedsiębiorstw.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌalɔˈkat͡sʲja, AS: alokacʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alokowanie n., dyslokacja ż., lokowanie n., lokum n., realokacja ż.

 czas. alokować, lokować, ulokować, dyslokować

 przym. alokacyjny, alokowany

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) dystrybucja, rozdział, przydzielanie

Wiktionary


alokacyjny

dotyczący alokacji (np. ryzyko alokacyjne, decyzje alokacyjne)


SJP.pl


alokazja

rodzaj roślin z rodziny obrazkowatych; zakleśń


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) bot. nazwa systematyczna|Alocasia|(Schott) G. Don|ref=tak., rodzaj roślin z rodziny obrazkowatych;

 (1.2) bot. roślina z rodzaju alokazji (1.1)

Wiktionary

Alokazja, zakleśń ("Alocasia" (Schott) G. Don) – rodzaj roślin z rodziny obrazkowatych, liczący 79 gatunków, pochodzących z obszaru od wschodnich Himalajów, przez tropikalne i subtropikalne regiony Azji, do tropikalnych rejonów zachodniego Pacyfiku i wschodniej Australii. Niektóre gatunki są endemitami.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. alokazjowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) zakleśń

Wiktionary


alokowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) ekon. dokonywanie podziału środków na poszczególne cele

Wiktionary

Powiązane:

 czas. alokować

 rzecz. alokacja ż.

Wiktionary


alokować

rozdzielać (rozdzielić) środki na różne cele


SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany (dk. zaalokować)

 (1.1) przeznaczać lub przydzielać określone zasoby, środki albo osoby do konkretnego celu, miejsca lub zadania

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alokowanie n.

Wiktionary


aloksyt

tlenek aluminium topiony elektrycznie, używany jako materiał ścierny


SJP.pl


alokucja

przestarzale: uroczyste przemówienie lub uroczysty zwrot rozpoczynający przemówienie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) uroczysta przemowa;

 (1.2) zwrot rozpoczynający uroczystą przemowę

Wiktionary

Alokucja (łac. "allocutio") – w starożytnym Rzymie mowa wygłaszana przed bitwą przez wodza do żołnierzy, później również uroczysta przemowa napominająca lub zachęcająca do dobrych czynów. Współcześnie to pojęcie oznacza uroczyste przemówienie papieża do określonej kategorii osób, np. sędziów Roty Rzymskiej lub kardynałów na konsystorzu (allokucja konsystorialna). Allokucje są publikowane w dzienniku urzędowym Stolicy Apostolskiej – Acta Apostolice Sedis.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Przed bitwą rzymski wódz wygłaszał alokucję do żołnierzy.

 (1.1) Papież Franciszek wygłosił alokucję do kolegium kardynalskiego.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) oracja

Wiktionary


alokucyjny

związany z alokucją


SJP.pl


alomancja

wróżenie za pomocą kryształków soli


SJP.pl

Alomancja (także: halomancja) – starożytna metoda wróżbiarstwa, w której do wróżenia wykorzystuje się sól. Polega na odczytywaniu przypadkowych wzorów, które tworzy sól, rozsypana, rzucona w powietrze albo w ogień.

Ze starożytnej sztuki wróżenia za pomocą soli wywodzą się przesądy z nią związane, między innymi zwyczaj rzucania soli przez lewe ramię lub wiara w to, że rozsypanie soli przynosi pecha.

Wikipedia


alometria

zjawisko nierównomiernego rozwoju danego narządu w stosunku do innych organów lub całego ciała, powodujące zmianę proporcji ciała; allometria


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nauk. biol. badanie i opis zależności pomiędzy wielkością ciała organizmu (lub jego części) a innymi cechami biologicznymi

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Czy znasz prawo alometrii metabolicznej?

Wiktionary

Powiązane:

 przym. alometryczny

Wiktionary


alometryczny

→ alometria; allometryczny


SJP.pl


alomorf

w językoznawstwie: funkcjonalnie obojętny wariant morfemu; allomorf


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) jęz. odmiana morfemu, która ma inną postać fonologiczną, ale wyraża tę samą funkcję lub znaczenie

Wiktionary


alona

wysuszony sok z liści różnych gatunków aloesu, działający przeczyszczająco; aloe


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Alona – miejscowość na Cyprze
  • Alona – rodzaj skorupiaków z gromady skrzelonogów

Wikipedia


alonim

pseudonim literacki będący nazwiskiem innej osoby, zwykle żyjącej współcześnie z osobą używającą tego pseudonimu; allonim


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) przybrane nazwisko należące do innej osoby

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) war. allonim

Wiktionary


alonso

1. hiszpańskie imię męskie;
2. nazwisko, m.in. Dámaso Alonso (1898-1990) - hiszpański poeta, filolog i krytyk literacki


SJP.pl


alonż

alonżka;
1. zaginana i rozkładana wkładka większa od kartek książki, zawierająca tablice, mapy itp.;
2. dodatek do czeku lub weksla na dodatkowe informacje


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) bank. mała kartka przyklejana do czeku lub weksla, na której napisane są dodatkowe informacje

 (1.2) poligr. zagięta część okładki książki lub dodatkowa kartka, większa formatem niż sama książka, na której znaleźć można dodatkowe informacje, zdjęcia, mapy…

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • alonż – pojęcie z zakresu ekonomii
  • alonż – pojęcie z zakresu poligrafii
  • alonż – rodzaj sprzętu laboratoryjnego

Wikipedia

Synonimy:

 (1.1) alonżka, przedłużka

 (1.2) przedłużka

 (1.3) przedłużalnik

Wiktionary


alonżka

alonż;
1. zaginana i rozkładana wkładka większa od kartek książki, zawierająca tablice, mapy itp.;
2. dodatek do czeku lub weksla na dodatkowe informacje


SJP.pl


alopata

allopata;
1. lekarz stosujący alopatię;
2. zwolennik alopatii


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) med. lekarz stosujący alopatię

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌalɔˈpata, AS: alopata

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alopatia ż.

 przym. alopatyczny

Wiktionary


alopatia

metoda leczenia polegająca na stosowaniu środków wywołujących w organizmie chorego objawy przeciwne objawom choroby; allopatia


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. metoda leczenia za pomocą środków wywołujących efekty przeciwne niż choroba;

Wiktionary

Al

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Hahnemann zaproponował coś jako alternatywę. Skoro, jak widział, alopatia nie działa za dobrze, czas stworzyć coś odwrotnego.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alopata m., alopatka ż.

 przym. alopatyczny

 przysł. alopatycznie

Wiktionary


alopatka

allopatka;
1. lekarka stosująca alopatię;
2. zwolenniczka alopatii


SJP.pl


alopatycznie

przysłówek

 (1.1) w sposób alopatyczny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alopatia ż.

Wiktionary


alopatyczny

→ alopatia; allopatyczny


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) med. związany z alopatią

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alopatia ż., alopata mos.

Wiktionary


alopecja

łysienie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. łysienie

Wiktionary


aloplastyczny

przymiotnik od: aloplastyka (np. operacja aloplastyczna, wkładki aloplastyczne)


SJP.pl


aloplastyka

zastępowanie uszkodzonych tkanek ludzkich sztucznymi, stosowane wobec wielu ofiar wypadków


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. operacyjne uzupełnienie lub zastąpienie uszkodzonej części ciała z użyciemmateriału obcego

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) war. alloplastyka

Wiktionary


aloploid

organizm zawierający w jądrach komórek somatycznych więcej niż dwa niehomologiczne, diploidalne zespoły chromosomów; alloploid


SJP.pl


aloploidalność

połączenie się genomów różnych gatunków; alloploidalność


SJP.pl


alopoliploidalność

zwielokrotnienie zespołów chromosomów u osobnika powstałego już ze zmieszania gatunków (połączenie genomów różnych gatunków), np. tetraploid AABB


SJP.pl


alosaur

dwunożny karnozaur z okresu jurajskiego; alozaur; allozaur


SJP.pl


alosom

chromosom, który odpowiada za wykształcanie się płci; allosom, heterosom, heterochromosom


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) genet. chromosom, który decyduje o płci organizmu

Wiktionary

Powiązane:

 przym. alosomowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) chromosom płciowy, war. allosom

Wiktionary


alosomowy

→ alosom; allosomowy


SJP.pl


alosza

imię żeńskie


SJP.pl

Alosza ( Aльоша; Алёша), właśc. Ołena Ołeksandriwna Topola ( Олена Олександрівна Топол; Алёна Александровна Тополя, "Alona Aleksandrowna Topola"), z d. Kuczer (ukr. i ros. Кучер) (ur. 14 maja 1986 w Zaporożu) – ukraińska piosenkarka i kompozytorka. Reprezentantka Ukrainy w 55. Konkursie Piosenki Eurowizji (2010).

Wikipedia


alotransplant

narząd, tkanka lub jej część pobierana od jednego osobnika i wszczepiana innemu tego samego gatunku


SJP.pl


alotransplantacja

przeszczepianie narządów, tkanek lub ich części pochodzących od tego samego osobnika; homotransplantacja, allotransplantacja


SJP.pl


alotrop

jedna z dwóch lub więcej postaci jakiejś substancji, zwłaszcza pierwiastka


SJP.pl


alotropia

występowanie tego samego pierwiastka w odmianach różniących się od siebie budową wewnętrzną; allotropia, polimorfizm


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) chem. fiz. zjawisko występowania, w tym samym stanie skupienia, różnych odmian tego samego pierwiastka chemicznego różniących się właściwościami fizycznymi i chemicznymi;

Wiktionary

Alotropia (od gr. ἄλλος „inny” + τρόπος „zwrot, sposób”) – zjawisko występowania w tym samym stanie skupienia różnych odmian tego samego pierwiastka chemicznego, różniących się właściwościami fizycznymi i chemicznymi. Odmiany alotropowe pierwiastka mogą różnić się między sobą strukturą krystaliczną lub liczbą atomów w cząsteczce.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Alotropia jest szczególnym przypadkiem polimorfizmu, czyli różnopostaciowości substancji.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌalɔˈtrɔpʲja, AS: alotropʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 przym. alotropowy

Wiktionary


alotropijny

→ alotropia; allotropowy, allotropijny, alotropowy


SJP.pl


alotropowy

→ alotropia; allotropowy, allotropijny, alotropijny


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) związany z alotropią

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alotropia ż.

Wiktionary


alowiec

członek AL (Armii Ludowej); aelowiec; AL-owiec


SJP.pl


alowski

przymiotnik od: AL (Armia Ludowa); AL-owski, aelowski


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) hist. związany z AL (Armią Ludową)

Wiktionary

Powiązane:

 skr. AL

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) aelowski, AL-owski

Wiktionary


aloza

1. gatunek ryby z rodziny śledziowatych;
2. aloza parposz - gatunek ryby z rodziny śledziowatych; parposz


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) icht. nazwa systematyczna|Alosa alosa|ref=tak., planktonożernyanktonożerna ryba na tarło wędrująca z mórz lub Atlantyku do rzek;

Wiktionary

Aloza, aloza finta ("Alosa alosa") – gatunek anadromicznej ryby z rodziny śledziowatych (Clupeidae).

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Alozy odżywiają się głównie zooplanktonem.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈlɔza, AS: aloza

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) aloza finta

Wiktionary


alozaur

dwunożny karnozaur z okresu jurajskiego; alosaur; allozaur


SJP.pl


alozaury

rodzina dinozaurów gadziomiednicznych


SJP.pl


alp

1. w mitologii germańskiej: istota pośrednia między bogiem a człowiekiem; alb
2. demoniczna istota płci męskiej utożsamiana z wampirem lub inkubusem (jej żeński odpowiednik to mara)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) mitgerm. zob. alb.

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Alp, hiszpańska gmina w Pirenejach
  • Alp, tureckie imię
  • Alp (Alpsee), jezioro w Niemczech
  • Alp (potwór)
  • AlP, związek chemiczny
  • Zobacz też: ALP, Alpy

Wikipedia

Wymowa:

IPA: alp, AS: alp

Wiktionary


alpach

forma rzeczownika.

 (1.1) lm. Ms. od Alpy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Myślę o Alpach.

Wiktionary


alpaga

1. gładka i błyszcząca tkanina z wełny peruwiańskich lam; alpaka;
2. w gwarze uczniowskiej: tanie, marne wino; bełt, jabol, pryta, siara, wińsko, mózgotrzep


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. tanie wino owocowe

 (1.2) włók. ostra, połyskliwa tkanina wełniana lub półwełniana

 (1.3) odzież. daw. długi, ciepły kaftan kobiecy sięgający do kolan

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Złożyliśmy się na alpagę i obaliliśmy ją w parku.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: alˈpaɡa, AS: alpaga

Wiktionary

Powiązane:

:: zdrobn. alpażka

 przym. alpagowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pot. jabol, bełt; stud. uczn. burak, buraczek, frugo, jabłuszko, jabczak, komandor, polisz japcok, los patykos; slang. bajura, brejza, ćmaga, dela, fiołek, gracioł, korbolak, kwacz, patyk, salapa, siara, sikacz, sikol, zbełtak

Wiktionary


alpagowy

związany z alpagą, dotyczący alpagi


SJP.pl


alpaka

1. zwierzę domowe z rodziny wielbłądowatych; wełna z alpaki
2. gładka i błyszcząca tkanina; alpaga
3. stop miedzi z niklem i cynkiem; nowe srebro; argentan


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zool. nazwa systematyczna|Vicugna pacos|ref=tak., południowoamerykański, udomowiony gatunek lamy;

 (1.2) wełna z lamy (1.1)

 (1.3) gładka, wełniana tkanina w pasy;

 (1.4) chem. stop miedzi, cynku i niklu o białym kolorze; nowe srebro;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • alpaka – stop metali, odmiana mosiądzu
  • alpaka – wełniana tkanina
  • alpaka (Vicugna pacos) – ssak parzystokopytny z rodziny wielbłądowatych

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Cyrk Arena nie ukrywa: będą wielbłądy, konie, lamy, alpaki, słoń, osioł, psy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: alˈpaka, AS: alpaka

Wiktionary

Powiązane:

 przym. alpakowy

Wiktionary


alpakarnia

pomieszczenie dla alpak


SJP.pl


alpakoterapeuta

terapeuta leczący z pomocą alpaki


SJP.pl


alpakoterapeutyczny

dotyczący terapii z udziałem alpaki


SJP.pl


alpakoterapia

terapia z udziałem alpaki


SJP.pl


alpakowy

związany z alpaką, dotyczący alpaki


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) wykonany z alpaki (stopu)

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alpaka ż.

Wiktionary


alpaks

popularny w przemyśle motoryzacyjnym i lotniczym, odporny na korozję stop odlewniczy; silumin


SJP.pl


alpejczyk

potocznie: sportowiec uprawiający narciarstwo alpejskie, specjalizujący się w biegu zjazdowym lub slalomie; narciarz alpejski


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec obszaru Alp

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Alpy nmos., alpejczyk mos., alpejka ż.

:: fż. Alpejka ż.

 przym. alpejski

Wiktionary


alpejka

potocznie:
1. zawodniczka uprawiająca narciarstwo alpejskie, specjalizująca się w biegu zjazdowym lub slalomie; narciarka alpejska;
2. start odwrócony w paralotniarstwie;
3. słodkie ciasto w postaci blatów biszkoptowych lub z ciasta karpatkowego, przekładanych kremem, z masą kajmakową


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) sport. kobieta uprawiająca narciarstwo alpejskie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nasza alpejka uzyskała zdecydowanie najlepszy czas pierwszej rundy i tym samym była liderką na półmetku rywalizacji.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Alpy lm., alpinizm m., alpinista m., alpinistka ż.

:: fm. alpejczyk

 przym. alpejski

Wiktionary


alpejski

przymiotnik od: Alpy; alpijski (rzadko)


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Alpami, dotyczący Alp

 (1.2) związany z orogenezą alpejską

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Zawody w narciarstwie alpejskim rozgrywane były na każdych zimowych igrzyskach olimpijskich od olimpiady w 1936 w Garmisch-Partenkirchen, Niemcy.

 (1.1) Karpaty powstały w wyniku orogenezy alpejskiej.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: alˈpɛjsʲci, AS: alpei ̯sʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Alpejka ż., Alpejczyk mos., Alpy nmos., alpejczyk mos., alpejka ż., alpinista mos., alpinistka ż., alpinistyka ż., alpinarium n., alpidy nmos.

 przym. podalpejski, alpinistyczny

Wiktionary


alpenhorn

drewniany ludowy instrument dęty


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) muz. zob. róg alpejski.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: alˈpɛ̃nxɔrn, AS: alpẽnχorn

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) róg alpejski

Wiktionary


alpensztok

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) turyst. żerdź o długości od 1,5 do ponad 2,5 metra, zaopatrzona z jednej strony w grot, używana przez turystów wędrujących po górach;

Wiktionary

Al

Wikipedia


alperm

materiał magnetyczny


SJP.pl

Al

Wikipedia


alphonse

Alphonse – składający się tylko z jednej wyspy zamieszkałej przez mniej niż 300 osób, atol w archipelagu Alphonse, zaliczony do jednej z pięciu grup Wysp Zewnętrznych na Seszelach. Powierzchnia wyspy wynosi 1,74 km². Całkowity obszar atolu o średnicy ponad 3 km, składający się z płaskiej rafy i laguny wynosi około 8 km². Wyspa została odkryta 28 stycznia 1730 przez kawalera Alphonse de Pontevez, dowodzącego francuską fregatą "Le Lys".

Wikipedia


alpianka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. bot. tocja karpacka

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) współcz. tocja karpacka, tocja alpejska

Wiktionary


alpidowy

mający cechy typowe dla fałdowych łańcuchów górskich powstałych wskutek orogenezy alpejskiej


SJP.pl


alpidy

łańcuchy górskie powstałe w czasie orogenezy alpejskiej, odznaczające się ostrymi kształtami i dużymi wysokościami, np. Alpy, Apeniny, Himalaje, Karpaty, Kaukaz


SJP.pl

Alpidy – orogeny wypiętrzone w trakcie orogenezy alpejskiej.

Są to najwyższe i najmłodsze góry na Ziemi. Należą do nich między innymi: Himalaje, Alpy, Pireneje, Karpaty, Andy, Apeniny, Góry Betyckie, Góry Dynarskie, Kordyliery. W Polsce alpidy obejmują Karpaty, w tym Tatry i Pieniny.

Wikipedia


alpijski

rzadko: alpejski (przymiotnik od: Alpy)


SJP.pl


alpinarium

część ogrodu botanicznego, na którym uprawiane są rośliny górskie; ogród skalny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) ogrod. ogród skalny roślin wysokogórskich;

Wiktionary

Alpinarium – ogród zbudowany ze skał, kamieni i ziemi, w którym odtwarzane jest górskie środowisko naturalne z roślinami wysokogórskimi, czasem także arktycznymi, które mają podobne wymagania. Alpinaria stanowią działy ekologiczne wielu ogrodów botanicznych i różnią się od ogrodów skalnych tym, że naśladują warunkami siedliskowymi i składem gatunkowym odpowiednio górskie lub arktyczne układy roślinności. W ogrodach skalnych uprawia się w celach dekoracyjnych różnorodne rośliny ozdobne.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W pobliżu starej oranżerii, w miejscu dawnego labiryntu, utworzył on około 1910 alpinarium i sprowadził do Oliwy szereg alpejskich roślin.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌalpʲĩˈnarʲjũm, AS: alpʹĩnarʹi ̯ũm

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alpinista mos., alpinistka ż.

 przym. alpejski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) skalniak

Wiktionary


alpinia

roślina z rodziny imbirowatych, mająca zastosowanie w lecznictwie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) bot. nazwa systematyczna|Alpinia|Roxb.|ref=tak., rodzaj bylin z rodziny imbirowatych;

 (1.2) ent. nazwa systematyczna|Alpinia|Brundin|ref=tak., rodzaj chrząszczy z rodziny kusakowatych;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • alpinia (Alpinia) – rodzaj roślin
  • Alpinia – rodzaj owadów z rzędu chrząszczy

Wikipedia


alpiniada

rajd szlakami górskimi


SJP.pl


alpinian

imię męskie


SJP.pl

Alpinian – imię męskie pochodzenia łacińskiego.

Zachował się przekaz, że Alpinian towarzyszył świętemu Marcjalisowi; grób Alpiniana ma znajdować się obok grobu wymienionego świętego.

W Polsce imię bardzo rzadko spotykane, np. w XIX wieku wystąpiło na Wołyniu. W styczniu 2025 w rejestrze PESEL, wśród publicznie dostępnych danych dotyczących osób żyjących, nie było informacji o wystąpieniu tego imienia jako pierwszego lub drugiego.

Wikipedia


alpinista

wyczynowiec uprawiający alpinistykę


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba uprawiająca alpinizm;

 (1.2) badacz, znawca Alp

Wiktionary

Al

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Po dwóch dniach wyprawa alpinistów osiągnęła szczyt.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌalpʲĩˈɲista, AS: alpʹĩńista

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alpejka ż., Alpy, alpiniada ż., alpinistyka ż., alpinizm m., alpinarium n.

:: fż. alpinistka ż.

 przym. alpinistyczny, alpejski

Wiktionary


alpinistka

→ alpinista


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta uprawiająca alpinizm

Wiktionary

Patrz:

alpinista

Wymowa:

IPA: ˌalpʲĩˈɲistka, AS: alpʹĩńistka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alpejka ż., Alpy, alpiniada ż., alpinistyka ż., alpinizm m., alpinarium n.

:: fm. alpinista m.

 przym. alpinistyczny, alpejski

Wiktionary


alpinistyczny

→ alpinizm, → alpinistyka


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) dotyczący alpinizmu lub alpinistów

Wiktionary

Patrz:

alpinizm, → alpinistyka

Przykłady

 (1.1) Zaczął sprowadzać do kraju sprzęt alpinistyczny, a później także turystyczny

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌalpʲĩɲiˈstɨt͡ʃnɨ, AS: alpʹĩńistyčny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Alpy nmos., alpinista m., alpinistka ż., alpinizm m., alpinistyka ż.

 przym. alpejski

Wiktionary


alpinistyka

forma turystyki wysokogórskiej uprawianej przez osoby o dużych umiejętnościach wspinaczki i stosujących specjalny sprzęt; alpinizm


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) sport. dosł. uprawiana w Alpach wspinaczka górska

 (1.2) sport. szerzej: wspinaczka wysokogórska

 (1.3) wspinaczka górska z użyciem specjalistycznego sprzętu

Wiktionary

Przykłady

 (1.3) W panelu po wykładzie o alpinistyce przemysłowej wzięli udział studenci UŚ-u.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alpinista m., alpinistka ż., Alpy nmos., alpinizm m.

 przym. alpinistyczny, alpejski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) alpinizm

 (1.2) alpinizm

 (1.3) alpinizm

Wiktionary


alpinizm

forma turystyki wysokogórskiej uprawianej przez osoby o dużych umiejętnościach wspinaczki i stosujących specjalny sprzęt; alpinistyka


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) dosł. uprawiana w Alpach wspinaczka górska

 (1.2) szerzej: wspinaczka wysokogórska

 (1.3) wspinaczka górska z użyciem specjalistycznego sprzętu

Wiktionary

Alpinizm, wspinaczka górska – wielowyciągowa wspinaczka uprawiana w terenie górskim wymagająca specjalistycznego sprzętu wspinaczkowego (lina, uprząż, haki itp.), jak też umiejętności niezbędnych do wspinania i korzystania ze sprzętu to cechy wyróżniające wspinaczkę górską. Do jej szczególnych przypadków należy taternictwo i himalaizm.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Od sześciu lat uprawiam alpinizm w Szwajcarii.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: alˈpʲĩɲism̥, AS: alpʹĩńism̦

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alpejka ż., alpinista m., alpinistka ż., Alpy nmos., alpinistyka ż.

 przym. alpinistyczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) alpinistyka

 (1.2) alpinistyka

 (1.3) alpinistyka, wspinaczka górska, taternictwo, himalaizm, andynizm, pireneizm

Wiktionary


alpinus

marka odzieży outdoorowej i firma


SJP.pl

Alpinus – marka outdoorowa założona w 1990 z inicjatywy polskich himalaistów – Artura Hajzera, Janusza Majera oraz Ryszarda Wareckiego. Oferuje odzież, obuwie i sprzęt do różnych aktywności outdoorowych od turystyki i wspinaczki górskiej, przez rower, aż po bieganie, narciarstwo czy żeglarstwo.

Wikipedia


alprazolam

organiczny związek chemiczny, lek psychotropowy wykazujący silne, krótkotrwałe działanie przeciwlękowe, uspokajające i przeciwdrgawkowe


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) farm. anksjolityk z grupy benzodiazepin o szybkim, krótkotrwałym działaniu;

Wiktionary

Alprazolam ( alprazolamum) – organiczny związek chemiczny, triazolowa pochodna benzo-1,4-diazepiny. Stosowany jako lek anksjolityczny, w szczególności w leczeniu zespołu lęku napadowego i zespole lęku uogólnionego. Wykazuje szybkie i silne, lecz krótkotrwałe działanie przeciwlękowe, uspokajające, miorelaksacyjne, przeciwdrgawkowe oraz amnestyczne poprzez wpływ na receptor GABA. Praktycznie nie podlega efektowi pierwszego przejścia przez wątrobę (biodostępność przy podaniu doustnym osiąga ponad 90%).

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Skutki uboczne alprazolamu, w związku z podobnym mechanizmem działania, są zasadniczo podobne do innych benzodiazepin.

Wiktionary


alpuhara

kraina w Hiszpanii


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. hist. górzysta kraina w południowej Hiszpanii, stanowiąca część Andaluzji, odizolowana pasmami górskimi od reszty Półwyspu Iberyjskiego;

Wiktionary

Al

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) - Jednakże - wziął na odwagę Dembowski - nigdyś nie słyszał od Skowrona wierszów, które… jak by to powiedzieć?… świdrem wkręcają się w głowę - jak na przykład niektóre śpiewki z Dziadów albo ballada o Alpuharze…

Wiktionary

Powiązane:

 przym. alpuharski

Wiktionary


alpuharski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Alpuharą, dotyczący Alpuhary

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W Paryżu natomiast Ksawery Branicki przygotowywał w swej Alhambrze ogromne święcone, na którym miano podać szynki z alpuharskich prosiąt karmionych żmijami.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Alpuhara ż.

Wiktionary


alpy

1. w mitologii germańskiej: istota pośrednia między bogiem a człowiekiem; alb
2. demoniczna istota płci męskiej utożsamiana z wampirem lub inkubusem (jej żeński odpowiednik to mara)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) geogr. najwyższy łańcuch górski Europy, ciągnący się łukiem od wybrzeża Morza Śródziemnego po dolinę Dunaju w okolicach Wiednia;

Wiktionary

Alpy (fr. "Alpes", niem. "Alpen", wł. "Alpi", słoweń. "Alpe", ret. "Alps") – najwyższy łańcuch górski Europy, ciągnący się łukiem otwartym ku południu, od Zatoki Genueńskiej po Małej Niziny Węgierskiej. Góry są położone na obszarze Niemiec, Włoch, Francji, Monako, Szwajcarii, Liechtensteinu, Austrii i Słowenii. Pasmo liczy 1200 km długości, szerokość waha się od 150 do 250 lub 260 km. W zależności od źródeł powierzchnia Alp jest szacowana od 207 do 220 tys. km².

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Najwyższym szczytem Alp jest Mont Blanc.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈalpɨ, AS: alpy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alpejka ż., Alpejka ż., Alpejczyk mos., alpinista m., alpinistka ż., alpinistyka ż., alpinizm m.

 przym. alpejski, alpinistyczny

Wiktionary


alrauna

korzeń mandragory, któremu przypisywano właściwości magiczne


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) bot. przypominający człowieka korzeń mandragory, któremu przypisywano właściwości magiczne;

Wiktionary

Al

Wikipedia

Wymowa:

IPA: alˈrawna, AS: alrau̯na

Wiktionary


alright

[czytaj: olRAJT] w porządku; all right


SJP.pl


alsifer

stop żelaza, aluminium i krzemu, stosowany do wyrobu elektromagnesów


SJP.pl

Alsifer – stop aluminium (w nazwie "al" od aluminium ‘glin’), krzemu ("si" od łac. "silicium") oraz żelaza ("fer" od łac. "ferrum").

Stop ten jest magnetycznie miękki. Wykorzystuje się go (w postaci odlewów) w charakterze osłon magnetycznych, a także przy produkcji kadłubów przyrządów oraz maszyn elektrycznych.

Wikipedia


alstom

światowy koncern energetyczny i transportowy


SJP.pl

Al

Wikipedia


alstremeria

rodzaj roślin jednoliściennych z rodziny krasnolicowatych; alstromeria


SJP.pl

Alstremeria, alstromeria, krasnolica ("Alstroemeria" L.) – rodzaj roślin jednoliściennych liczący ok. 65 gatunków. Zasięg tego rodzaju obejmuje środkową część Ameryki Południowej – od Chile po Ekwador na zachodzie i do Argentyny i środkowej Brazylii na wschodzie. Wiele gatunków oraz odmian uprawianych jest z powodu oryginalnych i trwałych kwiatów w celach ozdobnych jako rośliny ogrodowe lub na kwiaty cięte.

Wikipedia


alstromeria

rodzaj roślin jednoliściennych z rodziny krasnolicowatych; alstremeria


SJP.pl


alt

1. niski głos kobiecy lub chłopięcy;
2. partia utworu śpiewana tym głosem;
3. środowiskowo o instrumencie muzycznym o skali zbliżonej do głosu altowego


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) muz. niski głos żeński, męski lub chłopięcy;

 (1.2) muz. linia melodyczna (głos, partia utworu) między sopranem a tenorem

 (1.3) muz. pot. instrument grający w skali altu (1.2)

 (1.4) inform. klawisz znajdujący się po obu stronach spacji służący do zmieniania funkcji klawiszy

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) muz. pot. osoba z takim głosem

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • aminotransferaza alaninowa
  • Alt – w niemieckich nazwach geograficznych znaczy stary, np. w nazwach stacji berlińskich Alt-Tegel, Alt-Tempelhof, Alt-Mariendorf
  • Alt – w katalońskich nazwach geograficznych oznacza górny, por. hiszp. Alto, np. Alt Empordà
  • Alt – miejscowość w hrabstwie Wielki Manchester
  • Alt – rzeka
  • Alt Moresnet – niemiecka nazwa miejscowości Moresnet
  • alt – klawisz na klawiaturze komputerowej
  • alt-kody – przytrzymanie wciśniętego klawisza alt i wpisanie numeru z zakresu 0–255 powoduje wstawienie znaku ze strony kodowej właściwej dla języka klawiatury
  • alt.* – alternatywna hierarchia grup dyskusyjnych Usenet
  • alt – alternatywna postać, awatar lub konto w grach typu MMO lub w innych wirtualnych światach będące w posiadaniu użytkownika, który posiada lub wcześniej posiadał inne postacie lub konta
  • alt – styl piwa
  • alt – rodzaj głosu ludzkiego

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Śpiewasz sopranem czy altem?

 (2.1) Jutro próbę mają alty i basy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: alt, AS: alt

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. kontralt m., alcistka ż., alcista m., altówka ż., altysta mos., altystka ż., alcik mrz.

 przym. altowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1-2) kontratenor, kontralt

Wiktionary


alt-right

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) polit. zbiór powstałych w drugiej dekadzie XX wieku w USA skrajnie prawicowych ideologii, głoszących m.in. białą supremację, antysemityzm i hasła prawicowopopulistyczne;

 (1.2) społeczność popleczników alt-rightu (1.1)

Wiktionary

Al

Wikipedia

Przykłady

 (1.2) Reporterzy odnotowali wykorzystywanie przez alt-right internetowych memów do propagowania swojej ideologii, szczególnie w odniesieniu do takich stron jak 4chan i 8chan.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alt-rightowiec mos.

 przym. alt-rightowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1-2) altprawica, prawica alternatywna

Wiktionary


altair

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Altair – miasto i gmina w Brazylii
  • Altair – gwiazda w konstelacji Orła
  • Altair – lądownik księżycowy w odwołanym programie Constellation
  • Altair 8800 – komputer osobisty
  • Altair 1 – amerykański człon rakiet nośnych
  • Altair 1A – amerykański człon rakiet nośnych rodziny Scout
  • „Altair” – nazwa okrętów
  • USS „Altair” – okręty US Navy
  • Altair – brazylijski piłkarz
  • Altaïr ibn La-Ahad – główny bohater gry komputerowej Assassin’s Creed

Wikipedia


altambas

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) stpol. złotogłów

Wiktionary

Wymowa:

IPA: alˈtãmbas, AS: altãmbas

Wiktionary


altamira

1. miasto w Brazylii;
2. miasto w Meksyku;
3. miasto w Kolumbii;
4. jaskinia w Hiszpanii


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Altamira – jaskinia krasowa w Hiszpanii
  • Altamira – miasto w Brazylii
  • Altamira – miasto w Meksyku
  • Altamira – miasto w Kolumbii
  • Altamira do Paraná – miasto i gmina w Brazylii, w stanie Parana
  • Mikroregion Altamira – mikroregion w brazylijskim stanie Pará
  • Altamira FC – meksykański klub piłkarski z siedzibą w mieście Altamira, w stanie Tamaulipas
  • Estadio Altamira – stadion piłkarski w meksykańskim mieście Altamira, w stanie Tamaulipas
  • Port lotniczy Altamira – port lotniczy położony w Altamirze, w stanie Pará, w Brazylii
  • Hrabina Altamira z córką – obraz olejny hiszpańskiego malarza Francisca Goi
  • Portret hrabiego de Altamira – obraz olejny hiszpańskiego malarza Francisca Goi
  • Rafael Altamira y Crevea – hiszpański historyk i prawnik, sędzia Stałego Trybunału Sprawiedliwości Międzynarodowej

Wikipedia


altana

budowla ogrodowa o niewielkich rozmiarach, służąca do wypoczynku i chroniąca przed deszczem lub słońcem


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) lekki, niewielki ogrodowy budynek;

 (1.2) uczn. samochód

Wiktionary

Altana (altanka, chłodnik, ciennik) – lekka budowla, często ażurowa, stawiana w ogrodzie, nierzadko ozdobna, również niewielki plac zacieniony przez krąg drzew.

Altana zaliczana jest do obiektów małej architektury ogrodowej. Chroni przed opadami i słońcem, stanowiąc miejsce spotkań oraz odpoczynku. Jej wznoszenie, podobnie jak tworzenie oczek wodnych czy karmników, służy wzbogaceniu kompozycji i podniesieniu walorów estetycznych przestrzeni.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Sprzeczamy się, która altana w naszym ogrodzie piękniejsza: różana czy chmielowa?

Wiktionary

Wymowa:

IPA: alˈtãna, AS: altãna

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. altannik m.

:: zdrobn. altanka ż.

 przym. altanowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) altanka, pawilon ogrodowy, daw. kiosk; przest. chłodnik, ciennik; reg. śl. lauba

Wiktionary


altanka

niewielka altana; budowla ogrodowa o lekkiej konstrukcji, służąca do wypoczynku i chroniąca przed deszczem lub słońcem


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. od: altana

 (1.2) ogrod. mały, letni domek, zwłaszcza na ogrodzie działkowym

Wiktionary

Altanka – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie sochaczewskim, w gminie Sochaczew. Ma status sołectwa.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa skierniewickiego.

Wikipedia

Przykłady

 (1.2) W naszym ogrodzie różanym nie ma altanki.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: alˈtãnka, AS: altãnka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. altana ż., altannik m.

 przym. altanowy

Wiktionary


altankowy

przymiotnik od: altanka


SJP.pl


altannik

ptak z rzędu wróblowatych; budnik


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) ornit. ptak z rodziny nazwa systematyczna|Ptilonorhynchidae|ref=tak.;

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. altana ż., altanka ż.

Wiktionary


altanniki

ptak z rzędu wróblowatych; budnik


SJP.pl

Altanniki (Ptilonorhynchidae) – rodzina ptaków z rzędu wróblowych (Passeriformes), najbliżej spokrewniona z korołazami (Climacteridae). Występują w Australii, na Nowej Gwinei i kilku sąsiednich wyspach.

Wikipedia


altanowy

→ altana


SJP.pl

Patrz:

altana

altaria

fundacja powstała na mocy zapisu testamentowego lub darowizny, związana z określonym ołtarzem jakiegoś kościoła


SJP.pl

Altaria (z altare – ołtarz, fundusz albo zapis na utrzymanie ołtarza lub kaplicy w kościele) – rodzaj fundacji (prebendy) kościelnej, której celem jest sprawowanie kultu przez altarystę przy wyznaczonym specjalnie do tego celu ołtarzu. Uposażenie altarii było związane z ołtarzem w kościele kolegiackim lub parafialnym, rzadziej innym.

Wikipedia


altaryjny

→ altaria


SJP.pl

Patrz:

altaria

altarysta

dawniej: duchowny katolicki opiekujący się ołtarzem; altarzysta


SJP.pl

Altarysta (ołtarznik) z łac. "altarista" – opiekun ołtarza, dawniej zawsze duchowny, sługa kościelny, ministrant.

W średniowieczu i czasach nowożytnych duchowny, opiekun altarii w kościele, czerpiący z tego tytułu swoje dochody. Altaryści mieszkali zazwyczaj w domach w bezpośrednim sąsiedztwie kościoła. W przypadku większych kościołów, w których znajdowało się kilka/kilkanaście ołtarzy, altarystów bywało wielu. Pozostałość po domach altarystów stanowią kamieniczki Jaś i Małgosia we Wrocławiu).

Wikipedia


altarzysta

kapłan posiadający prawo do dochodów ustalonych w akcie fundacyjnym altarii


SJP.pl


altavista

Altavista – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Wirginia, w hrabstwie Campbell.

Wikipedia


altazymut

przenośny przyrząd, używany do wyznaczania współrzędnych geograficznych, czasu i azymutu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) astr. geod. daw. przyrząd pomiarowy używany w XVIII i XIX wieku do pomiaru wysokości i azymutu ciał niebieskich;

 (1.2) astr. pierwowzór instrumentu uniwersalnego

Wiktionary

Altazymut (łac. "alt(itudo)" - wysokość + "azymut") – przyrząd do pomiarów astronomiczno-geodezyjnych używany w XVIII i XIX w. Urządzenie to miało za zadanie pomiar wysokości azymutów ciał niebieskich.

Wikipedia


altcoin

[czytaj: altkojn] każda kryptowaluta inna niż bitcoin


SJP.pl


altcoinowy

→ altcoin [czytaj: altkojnowy]


SJP.pl


altea

model samochodu marki Seat


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Altea – w mitologii greckiej królowa Kalidonu, córka Testiosa
  • Altea – miasto w Hiszpanii, we wspólnocie autonomicznej Walencja
  • SEAT Altea – samochód osobowy produkowany przez firmę SEAT
  • Althaea – strona ujednoznaczniająca

Wikipedia


altembas

ciężka, przetykana złotymi nićmi tkanina, bardzo kosztowna, używana w dawnej Polsce na ubiory i stroje kościelne; złotogłów


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) włók. daw. ciężka błyszcząca tkanina jedwabna przetykana złotą nicią

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Między altembasem i złotogłowiem ta była różnica, że w altembasie osnowa jedwabna a wątek złoty, w złotogłowiu zaś wątek jedwabny a osnowa złota.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: alˈtɛ̃mbas, AS: altẽmbas

Wiktionary

Powiązane:

 przym. altembasowy

Wiktionary


altembasowy

związany z altembasem


SJP.pl


altenberg

miasto w Saksonii


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Altenberg bei Linz – gmina targowa w kraju związkowym Górna Austria, w powiecie Urfahr-Umgebung
  • Altenberg – dzielnica Ilshofen
  • Altenberg – dzielnica Oberasbach
  • Altenberg – dzielnica gminy Odenthal w powiecie Rheinisch-Bergischer Kreis w kraju związkowym Nadrenia Północna-Westfalia
  • Altenberg – miasto w kraju związkowym Saksonia, w powiecie Sächsische Schweiz-Osterzgebirge
  • Altenberg – wspólnota administracyjna w kraju związkowym Saksonia, w powiecie Sächsische Schweiz-Osterzgebirge
  • Altenberg – klasztor koło Wetzlar
  • Radzimowice
  • Alfred Altenberg (1877–1924) – polski księgarz i wydawca, syn Hermana
  • Helena Altenberg (1904–1978) – polska działaczka komunistyczna
  • Herman Altenberg (1848–1885) – księgarz i wydawca, założyciel Wydawnictwa Altenberga, ojciec Alfreda
  • Peter Altenberg (1859–1919) – austriacki pisarz

Wikipedia


altenmarkt

miasto w Niemczech


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Altenmarkt an der Triesting – gmina targowa w kraju związkowym Dolna Austria, w powiecie Baden
  • Altenmarkt bei Sankt Gallen – gmina targowa w kraju związkowym Styria, w powiecie Liezen
  • Altenmarkt im Pongau – gmina targowa w kraju związkowym Salzburg, w powiecie St. Johann im Pongau
  • Altenmarkt – dzielnica Cham
  • Altenmarkt – dzielnica Osterhofen
  • Altenmarkt an der Alz – gmina w kraju związkowym Bawaria, w powiecie Traunstein

Wikipedia


alteracja

chromatyczne podwyższenie lub obniżenie dźwięku skali


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. irytacja, niepokój, zdenerwowanie

 (1.2) daw. sfałszowanie aktu prawnego

 (1.3) muz. podwyższenie lub obniżenie dźwięku należącego do skali lub akordu

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Alteracja – pojęcie z zakresu teorii muzyki
  • Alteracja – wieś na Litwie
  • Alteracja – powieść Kingsleya Amisa

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Aż nareszcie, kiedy już panią Madejową zupełna miała chwycić alteracja, drzwi stuknęły ociężale, do gospody wszedł Dziurbacki.

 (1.1) O mościwi mi panowie! W istnej błąka alteracji moich wdzięków przedsięwzięcie, że was tylu w tym momencie rzuca splendor na mój domek!

Wiktionary


altercatio

[czytaj: alterkatio] z łaciny: sprzeczka;
1. figura retoryczna oratorstwa antycznego;
2. literacka odmiana dialogu złożonego z krótkich pytań i odpowiedzi


SJP.pl


alterglobalista

członek ruchu antyglobalistycznego; antyglobalista


SJP.pl


alterglobalistka

→ alterglobalista


SJP.pl

Patrz:

alterglobalista

alterglobalistyczny

przeciwny globalizacji, mający na celu jej zahamowanie; antyglobalistyczny


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) dotyczący alterglobalizmu i alterglobalistów

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌaltɛrɡlɔbalʲiˈstɨt͡ʃnɨ, AS: alterglobalʹistyčny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alterglobalizm m., alterglobalista m.

Wiktionary


alterglobalizm

ruch społeczno-polityczny sprzeciwiający się korzyściom płynącym z procesów globalizacji; antyglobalizm


SJP.pl


alterkacyja

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) śrpol. nieporozumienie, spór, sprzeczka

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌaltɛrkaˈt͡sɨja, AS: alterkacyi ̯a

Wiktionary


alternacja

1. występowanie wymienne; wymiana, oboczność
2. występowanie na przemian co najmniej dwu różnych elementów
3. oboczność głosek występująca w tematach i rdzeniach wyrazów


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • alternacja (socjologia) – proces przyswajania idei sprzecznych z systemem wartości jednostki
  • alternacja (językoznawstwo) – występowanie oboczności głosek
  • alternacja heraldyczna – jedna z zasad tworzenia herbów
  • alternacja (architektura) – pojęcie z dziedzin sztuki i architektury
  • alternacja w budownictwie – przemienność podpór

Wikipedia


alternacyjność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest alternacyjne

Wiktionary

Powiązane:

 przym. alternacyjny

 przysł. alternacyjnie

Wiktionary


alternacyjny

dotyczący alternacji; wymienny (np. języki alternacyjne)


SJP.pl


alternant

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) jęz. człon oboczności fonetycznej lub morfologicznej wyrazu; wariant członu wyrazu powstający w wyniku alternacji

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alternacja ż.

Wiktionary


alternarioza

Alternarioza – grzybowa choroba roślin wywołana przez gatunki z rodzaju "Alternaria". Do ważniejszych alternarioz należą:

Wikipedia


alternat

w językoznawstwie: głoska lub inny element języka podlegający alternacji


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) dypl. zasada kolejności – ustalony sposób, według którego przedstawiciele państw o tej samej randze podpisują dokument albo są wymieniani w jego treści, tak aby żadna ze stron nie była uprzywilejowana

Wiktionary

Al

Wikipedia


alternator

1. układ zero-jedynkowy, w którym bodziec czynny na jednym tylko dowolnym wejściu wywołuje reakcję czynną jedynego wyjścia;
2. prądnica prądu przemiennego, często trójfazowa


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) mot. prądnica prądu przemiennego;

 (1.2) slang. chłopak, którego cechuje alternatywny ubiór i słuchanie niekonwencjonalnej muzyki

Wiktionary

Al

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Jerzy kupił był już samochód, kiedy odkrył, że ma on niesprawny alternator.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌaltɛrˈnatɔr, AS: alternator

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alternatywka ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) alternatyw, fż. alternatywka

Wiktionary


alternatorowy

przymiotnik

 (1.1) dotyczący alternatora

Wiktionary


alternatyw

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) slang. chłopak, którego cechuje alternatywny ubiór i słuchanie niekonwencjonalnej muzyki

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alternatywka ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) alternator, fż. alternatywka

Wiktionary


alternatywa

1. dwie wykluczające się możliwości, np. mieć alternatywę;
2. sytuacja wymagająca wyboru między dwiema wykluczającymi się możliwościami, np. stanąć przed alternatywą;
3. potocznie: inna możliwość, inne rozwiązanie, np. alternatywa dla planu gospodarczego;
4. w logice: zdanie złożone współrzędnie (połączonych spójnikiem "lub" lub "albo"), prawdziwe wówczas, gdy choćby jedno ze zdań składowych jest prawdziwe; suma logiczna; wyraz często używany w błędnym znaczeniu "jedna z możliwości", np.: Miał dwie alternatywy. (poprawnie: Miał dwie możliwości.)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) log. suma logiczna; zdanie złożone współrzędnie, prawdziwe, gdy jedno ze zdań składowych jest prawdziwe;

 (1.2) pot. sytuacja konieczności wyboru między dwiema wykluczającymi się możliwościami

 (1.3) pot. wybór lub rozwiązanie, na które można się zdecydować w miejsce innego

Wiktionary

Alternatywa, suma logiczna, alternatywa zwykła, alternatywa nierozłączna, alternatywa łączna – zdanie logiczne o postaci "p lub q", gdzie "p", "q" są zdaniami. W logice matematycznej alternatywę zapisuje się formula_1 Alternatywa "p lub q" jest zdaniem prawdziwym, gdy co najmniej jedno z jej zdań składowych "p", "q" jest prawdziwe.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Przykładem alternatywy logicznej jest fraza: „Prawda lub fałsz to prawda”.

 (1.2) Mam alternatywę: albo studia, albo w kamasze.

 (1.3) Najgorsze jest to, że nie mam żadnej sensownej alternatywy!

 (1.3) Alternatywy na liście składników w przepisie na ciasto kokosowe przedzielono ukośnikami, np. „mleko sojowe/inne roślinne”.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌaltɛrnaˈtɨva, AS: alternatyva

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alternatywka ż.

 przym. alternatywny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) suma logiczna, dysjunkcja

 (1.2) możliwość, opcja, wybór, dylemat

Wiktionary


alternatywek

potocznie: chłopak o alternatywnych upodobaniach i zachowaniach


SJP.pl


alternatywka

potocznie: chłopak o alternatywnych upodobaniach i zachowaniach


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) neol. uczn. dziewczyna, którą cechuje alternatywny ubiór i słuchanie niekonwencjonalnej muzyki

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Alternatywki już nie są alternatywne, bo obecnie jest tyle alternatywek, że bardziej wyróżniają się z tłumu dziewczyny, które nie są alternatywkami.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alternatywa ż.

:: fm. alternator, alternatyw

 przym. alternatywny

Wiktionary


alternatywność

1. cecha tego, co dopuszcza jedną z dwóch możliwości, np. alternatywność oferty;
2. rzadko: przeciwstawianie się temu, co tradycyjne i oficjalnie uznane, bycie w opozycji do nurtu oficjalnego


SJP.pl

W algebrze o grupoidzie formula_1 mówi się, że jest lewostronnie alternatywny, jeśli formula_2 dla każdego formula_3 i formula_4 w formula_1 oraz prawostronnie alternatywny, jeśli formula_6 dla każdego formula_3 i formula_4 w formula_9 O grupoidzie będącym zarazem lewo- jak i prawostronnie alternatywnym mówi się krótko, iż jest alternatywny.

Wikipedia


alternatywny

1. dopuszczający jedną z dwóch możliwości, np. oferta alternatywna;
2. dotyczący jednej z dwóch możliwości, np. wyjście alternatywne;
3. przeciwstawiający się temu, co tradycyjne i oficjalnie uznane, stojący w opozycji do nurtu oficjalnego, np. medycyna alternatywna;
4. rządy alternatywne - gabinety zmieniające się w zależności od tego, która partia zyska w wyborach większość parlamentarną


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) taki, który daje możność wyboru jednej z dwóch wykluczających się możliwości

przymiotnik jakościowy

 (2.1) taki, który przeciwstawia się temu, co tradycyjne i oficjalnie uznawane

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nie musisz jednak uprawiać seksu bez zabezpieczenia ani poddać się całkowitej abstynencji. Dla takich kobiet jak ty wymyślono kondomy z alternatywnego tworzywa.

 (2.1) Alternatywki już nie są alternatywne, bo obecnie jest tyle alternatywek, że bardziej wyróżniają się z tłumu dziewczyny, które nie są alternatywkami.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alternatywa ż., alternatywka ż., alternatywność ż.

 przysł. alternatywnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) wariantywny

Wiktionary


alternowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) jęz. o morfemach lub fonemach etymologicznie pokrewnych, ale różniących się fonetycznie: występowanie w sposób oboczny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alternacja ż.

 czas. alternować

Wiktionary


alternować

1. w językoznawstwie, o głoskach lub innych elementach języka: ulegać wymianie, występować obocznie;
2. w architekturze: występować naprzemiennie;
3. rzadko: występować wymiennie


SJP.pl


alterocentrycznie

przysłówek

 (1.1) książk. poświęcając się dla innych

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alterocentryczność ż., alterocentryzm mrz.

 przym. alterocentryczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) altruistycznie

Wiktionary


alterocentryczność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest alterocentryczne; cecha tych, którzy są alterocentryczni

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alterocentryzm mrz.

 przym. alterocentryczny

 przysł. alterocentrycznie

Wiktionary


alterocentryczny

książkowo: dotyczący alterocentryzmu, wynikający z alterocentryzmu - postawy bezinteresownej troski o dobro innych, gotowości do poświęceń, np. altruistyczna pomoc, altruistyczne zasady; bezinteresowny, altruistyczny


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) książk. poświęcający się dla innych

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alterocentryczność ż., alterocentryzm mrz.

 przysł. alterocentrycznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) altruistyczny

Wiktionary


alterocentryzm

książkowo: postawa bezinteresownej troski o dobro innych, gotowość do poświęceń, przeciwieństwo egoizmu; altruizm


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) poświęcanie się dla innych

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alterocentryczność ż.

 przym. alterocentryczny

 przysł. alterocentrycznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) altruizm

Wiktionary


alterowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|alterować.

Wiktionary

Powiązane:

 czas. alterować

 rzecz. zalterowanie n.

Wiktionary


alterować

1. dawniej: unosić się gniewem
2. podwyższać lub obniżać dźwięk składowy akordu lub skali diatoniczej


SJP.pl


altima

model samochodu marki Nissan


SJP.pl


altimetr

lotniczy przyrząd pokładowy służący do pomiaru wysokości lotu; altymetr


SJP.pl


altimetria

jedna z metod geodezji satelitarnej stosowana do wyznaczania geoidy i parametrów pola grawitacyjnego Ziemi na obszarze mórz i oceanów; altymetria


SJP.pl


altimetryczny

→ altimetria


SJP.pl

Patrz:

altimetria

altiplano

śródgórski płaskowyż w Andach Środkowych; Wyżyna Boliwijska


SJP.pl

Altiplano – płaskowyż śródgórski w Andach Środkowych, w Boliwii (Park Narodowy Sajama), Peru i północnym Chile (Park Narodowy Lauca).

Znajduje się na wysokości 3300–3800 m n.p.m. Występują kotliny bezodpływowe. Znajdują się jeziora (m.in. Titicaca, Poopó), a także solniska (Salar de Uyuni). Występuje roślinność półpustynna (puna) oraz największe na świecie złoża rudy cyny.

Wikipedia


altman

nazwisko


SJP.pl


altmed

potocznie: medycyna alternatywna


SJP.pl


altmedowy

→ altmed


SJP.pl

Patrz:

altmed

alto

model samochodu marki Suzuki


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Alto Hama – miasto
  • Alto-Zaza – miasto
  • Alto Alegre
  • Alto Alegre do Pindaré – gmina
  • Alto Araguaia – miasto
  • Alto Bela Vista – miasto
  • Alto Boa Vista – miasto
  • Alto Caparaó – miasto
  • Alto Feliz – miasto
  • Alto Garças – miasto
  • Alto Jequitibá – miasto
  • Alto Paraguai – miasto

Wikipedia


altocumulus

[czytaj: altokumulus] chmura w postaci białej lub szarej ławicy; chmura średnia kłębiasta


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) meteorol. kłębiasta chmura średniego piętra;

Wiktionary

Al

Wikipedia


altocumulusowy

→ altocumulus [czytaj: altokumulusowy]


SJP.pl


altostratus

chmura średnia warstwowa


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) meteorol. chmura średnia, tworząca jednolitą szarą lub niebieskoszarą warstwę na niebie, zwykle przysłaniającą słońce lub księżyc, występująca na wysokości 2–7 km, mogąca dawać lekki deszcz lub śnieg;

Wiktionary

Altostratus ["łac."] (As – chmura średnia warstwowa) – chmura w postaci grubej i gęstej, niebieskiej albo szarej warstwy, przez którą słońce lub księżyc przeświecają jak przez szkło matowe. Składa się z kropel wody oraz kryształków lodu. Często pokrywa całe niebo, a czasem towarzyszy jej opad drobnego deszczu lub śniegu. Występuje na wysokości od 2 do 5 km.

Wikipedia

Synonimy:

 (1.1) chmura średnia warstwowa, symbol: As

Wiktionary


altostratusowy

przymiotnik od: altostratus


SJP.pl


altowiolinista

muzyk płci męskiej grający na altówce; alcista; altowiolista; altysta


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) muz. człowiek grający na altówce

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌaltɔvʲjɔlʲĩˈɲista, AS: altovʹi ̯olʹĩńista

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. altowiolista m., altowiolistka ż.

:: fż. altowiolinistka ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) altowiolista, alcista, altysta

Wiktionary


altowiolinistka

muzyk płci żeńskiej grający na altówce; alcistka; altowiolistka; altystka


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) forma żeńska od: altowiolinista

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Altowiolinistka zagrała piękny koncert.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌaltɔvʲjɔlʲĩˈɲistka, AS: altovʹi ̯olʹĩńistka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. altowiolinista m., altowiolista m., altowiolistka ż.

Wiktionary


altowiolista

muzyk płci męskiej grający na altówce; alcista; altowiolinista; altysta


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) muz. muzyk, który gra na altówce

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Altowiolista zagrał piękny koncert.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌaltɔvʲjɔˈlʲista, AS: altovʹi ̯olʹista

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. altowiolinista mos.

:: fż. altowiolistka ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) altowiolinista, alcista, altysta

Wiktionary


altowiolistka

muzyk płci żeńskiej grający na altówce; alcistka; altowiolinistka; altystka


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) muz. kobieta, która gra na altówce

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Altowiolistka zagrała piękny koncert.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌaltɔvʲjɔˈlʲistka, AS: altovʹi ̯olʹistka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. altowiolinista m., altowiolinistka ż.

:: fm. altowiolista m.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) altowiolinistka, alcistka, altystka

Wiktionary


altowy

przymiotnik od: alt (np. głos altowy, saksofon altowy)


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) muz. dotyczący altu, określający alt

przymiotnik jakościowy

 (2.1) muz. charakterystyczny dla altu, mający cechy altu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alt mrz., kontralt mrz., alcistka ż., alcista mos., altówka ż., altysta mos., altystka ż., alcik mrz.

Wiktionary


altrajch

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. geogr. Zagłębie Dąbrowskie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Pojadymy banom do Altrajchu.

Wiktionary


altruista

człowiek uczynny, gotowy do poświęceń, stawiający dobro innych ponad własne interesy; idealista


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) osoba bezinteresownie służąca innym, poświęcająca się ich sprawom

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Doktor Judym z „Ludzi bezdomnych” był altruistą.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌaltruˈjista, AS: altrui ̯ista

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. altruizm m.

:: fż. altruistka ż.

 przym. altruistyczny

 przysł. altruistycznie

Wiktionary


altruistka

książkowo: kobieta uczynna, stawiająca dobro innych ponad własne interesy; idealistka


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta bezinteresownie służąca innym, poświęcająca się ich sprawom

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌaltruˈjistka, AS: altrui ̯istka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. altruizm m.

:: fm. altruista m.

 przym. altruistyczny

 przysł. altruistycznie

Wiktionary


altruistycznie

przysłówek

 (1.1) w sposób altruistyczny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. altruitka ż., altruizm m., altruista m., altruistka ż., altruistyczność ż.

 przym. altruistyczny

Wiktionary


altruistyczność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest altruistyczne; cecha tych, którzy są altruistyczni

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. altruitka ż., altruizm m., altruista m., altruistka ż.

 przym. altruistyczny

 przysł. altruistycznie

Wiktionary


altruistyczny

książkowo: dotyczący altruizmu, wynikający z altruizmu - postawy bezinteresownej troski o dobro innych, gotowości do poświęceń, np. altruistyczna pomoc, altruistyczne zasady; bezinteresowny, alterocentryczny


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) właściwy altruizmowi lub altruiście – osobie pomagającej, myślącej o innych; przeciwny wobec egoizmu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) […] człowiek niewierzący może być heroiczny, altruistyczny, wieść życie moralne i być – w potocznym rozumieniu tego słowa – święty, i to świętszy od bardzo wielu chrześcijan.

 (1.1) Staniesz się bodhisattwą lub dzieckiem Buddy wyłącznie pod warunkiem, że wykażesz altruistyczną chęć osiągnięcia oświecenia. Bodhisattwowie nazywani są dziećmi umysłu Buddy, gdyż zrodzili się z właściwości strumienia jego umysłu.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌaltrujiˈstɨt͡ʃnɨ, AS: altrui ̯istyčny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. altruitka ż., altruizm m., altruistyczność ż., altruista m., altruistka ż.

 przysł. altruistycznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) książk. alterocentryczny

Wiktionary


altruitka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) liter. żartobliwa forma poetycka w formie apelatywnego dwuwiersza nakłaniającego do altruistycznych zachowań

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. altruizm m., altruista m., altruistka ż., altruistyczność ż.

 przym. altruistyczny

 przysł. altruistycznie

Wiktionary


altruizm

bezinteresowna troska o dobro innych, gotowość do poświęceń, przeciwieństwo egoizmu; alterocentryzm


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) bezinteresowna chęć służenia innym ludziom, poświęcenia się ich sprawom;

Wiktionary

Altruizm ( altruisme, od łacińskiego rdzenia "alter" – inny, drugi) – działanie na korzyść innych; dobrowolne ponoszenie pewnych kosztów przez jednostkę na rzecz innej jednostki lub grupy; zachowanie przeciwstawne egoizmowi. Altruizm może występować zarówno wśród ludzi, jak i innych gatunków, np. owadów. Jest to podstawowe pojęcie socjobiologii.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Doktor Judym z „Ludzi bezdomnych” charakteryzuje się altruizmem.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: alˈtrujism̥, AS: altrui ̯ism̦

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. altruitka ż., altruistyczność ż., altruista m., altruistka ż.

 przym. altruistyczny

 przysł. altruistycznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) alterocentryzm

Wiktionary


altsaksofonistka

→ altsaksofonista


SJP.pl

Patrz:

altsaksofonista

altsteirer

[czytaj: alctajrer] austriacka rasa kur


SJP.pl

Al

Wikipedia


altymetr

przyrząd pokładowy używany w samolotach do pomiaru wysokości; altimetr


SJP.pl


altymetria

jedna z metod geodezji satelitarnej stosowana do wyznaczania geoidy i parametrów pola grawitacyjnego Ziemi na obszarze mórz i oceanów; altimetria


SJP.pl

Altymetria (łac. "altus" – wysoki, gr. "metréō" – mierzę) – technika pomiarów zmian wysokości powierzchni oceanu i pomiarów wysokości nad powierzchnią ziemi.

Wikipedia


altysta

1. muzyk grający na altówce; altowiolinista; altowiolista; alcista;
2. osoba śpiewająca altem; alcista, alt;
3. muzyk grający na instrumencie o skali zbliżonej do skali głosu altowego (np. na saksofonie altowym); alcista


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) zob. alcista.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: alˈtɨsta, AS: altysta

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alcista, alcistka, altystka, alt

 przym. altowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) alcista

Wiktionary


altystka

1. muzyk płci żeńskiej grający na altówce; alcistka; altowiolistka; altowiolinistka;
2. kobieta śpiewająca altem


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zob. alcistka.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: alˈtɨstka, AS: altystka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alcistka, alcista, altysta, alt

 przym. altowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) alcistka

Wiktionary


altówka

instrument smyczkowy o 4 strunach, strojony o kwintę niżej od skrzypiec; viola; wiola


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) muz. smyczkowy instrument muzyczny;

Wiktionary

Al

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Dopiero współcześnie, wraz z rozwojem sztuki instrumentacji, zaczęto traktować altówkę jako samodzielny instrument, nadając mu ważniejszą rolę w orkiestrze symfonicznej.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: alˈtufka, AS: altufka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alcista mos., alt

 przym. altowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) wiola

Wiktionary


altówkowy

związany z altówką


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) muz. związany z altówką

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Utwór rozpoczyna się altówkową solówką.

Wiktionary


alu-

temat słowotwórczy

 (1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z aluminium (glinem)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈalu, AS: alu

Wiktionary


alucynk

1. stop aluminium i cynku z dodatkiem krzemu;
2. blacha obustronnie pokryta takim stopem


SJP.pl


alucynkowy

→ alucynk (stop aluminium i cynku)


SJP.pl


aludel

używany dawniej w laboratoriach chemicznych gliniany garnuszek w kształcie gruszki


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) hist. chem. gliniany garnuszek w kształcie gruszki, otwarty z obu stron, używany dawniej w laboratoriach chemicznych i alchemicznych, zwłaszcza do sublimacji, pozyskiwania jodu czy rtęci

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) jajo filozoficzne, wazon hermetyczny, wazon filozoficzny

Wiktionary


aludur

stop aluminium, manganu i krzemu o bardzo wysokiej odporności na korozję


SJP.pl

Aludur – stop aluminium z krzemem i manganem. Cechuje się wysoką odpornością na korozję, w związku z czym wykorzystuje się go przy produkcji przewodów linii wysokiego napięcia i innych elementów konstrukcyjnych, które bywają narażone na złe warunki eksploatacji.

Wikipedia


alufelga

potocznie: felga z aluminium; alus


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mot. felga z aluminium

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌaluˈfɛlɡa, AS: alufelga

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) alus, felga aluminiowa

Wiktionary


alufolia

potocznie: folia aluminiowa


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. folia aluminiowa

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌaluˈfɔlʲja, AS: alufolʹi ̯a

Wiktionary


alum

aluminiowa felga; alufelga, alus


SJP.pl


alumatol

materiał wybuchowy kruszący, będący mieszaniną azotanu amonowego, trójnitrotoluenu i metalicznego glinu; stosowany gł. do wybuchów podwodnych oraz do robót skalnych; amonal


SJP.pl


alumel

stop niklu wykorzystywany do budowy termoelementów, zawiera 2% manganu, 2,2% aluminium, 1,4% krzemu


SJP.pl

Alumel – stop niklu zawierający 0,8–2% manganu, 1,8–2,5% aluminium, 0,8–2% krzemu i domieszki żelaza i kobaltu.

Oporność elektryczna właściwa ok. 0,32×10 Ω. Wrażliwy na działanie siarki i węgla. Wykorzystywany przy wyrobie termoogniw, przewodów kompensacyjnych i oporników o długim czasie pracy w temperaturze do 1000 °C.

Wikipedia


alumetowanie

w technice: natryskiwanie aluminium na stal i wyżarzanie do powstania zgorzeliny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) met. powlekanie wyrobów metalowych powłoką ochronną z aluminium

Wiktionary

Powiązane:

 czas. alumetować ndk.

Wiktionary


alumian

zasadowy siarczan glinu


SJP.pl


aluminiowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) techn. pokrywanie czegoś warstwą aluminium

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aluminium n.

 czas. aluminiować ndk.

 przym. aluminiowy

Wiktionary


aluminiować

pokrywać coś warstwą aluminium


SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany (dk. zaaluminiować)

 (1.1) nakładać warstwę aluminium na inne materiały w celu nadania im pożądanych właściwości, takich jak odporność na korozję, estetyka czy przewodność elektryczna

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Firma aluminiuje blachy, aby poprawić ich właściwości odpornościowe.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aluminiowanie n., aluminium n.

 przym. aluminiowy

Wiktionary


aluminiowo-szklany

zrobiony ze szkła oraz aluminium


SJP.pl


aluminiowy

wykonany z aluminium, zawierający aluminium (np. stop aluminiowy, folia aluminiowa)


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) wykonany z aluminium

 (1.2) związany z aluminium, dotyczący aluminium

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Maszt jest słupem drewnianym, aluminiowym lub z innego materiału.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌalũmʲĩˈɲɔvɨ, AS: alũmʹĩńovy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aluminium n., aluminiowanie n.

 czas. aluminiować ndk.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1-2) glinowy

Wiktionary


aluminit

minerał, uwodniony siarczan glinu


SJP.pl


aluminium

pierwiastek chemiczny o symbolu Al i liczbie atomowej 13, lekki srebrzystobiały metal, kruchy i łamliwy, jako składnik stopów wykorzystywany do produkcji wielu produktów, np. puszek do napojów; glin


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) techn. glin

Wiktionary

Aluminium – glin o czystości technicznej, zawierający różne ilości zanieczyszczeń, zależnie od metody otrzymywania. W wyniku rafinacji elektrolitycznej otrzymuje się aluminium zawierające 99,950–99,955% Al. Aluminium hutnicze, otrzymywane przez elektrolizę tlenku glinu w stopionym kriolicie, zawiera 99,0–99,8% Al.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Aluminium jest bardzo lekkim metalem.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌalũˈmʲĩɲũm, AS: alũmʹĩńũm

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aluminon m., aluminiowanie n.

 czas. aluminiować ndk.

 przym. aluminiowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) chem. glin; symbol. Al

Wiktionary


aluminograficzny

przymiotnik od: aluminografia


SJP.pl


aluminotermia

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) hutn. met. proces metalurgiczny, będący egzotermiczną reakcją chemiczną, w której glin (aluminium) reaguje z tlenkiem metalu, redukując ten tlenek do metalu i tworząc przy tym tlenek glinu (Al₂O₃) oraz wydzielając duże ilości ciepła

Wiktionary

Aluminotermia – proces metalurgiczny otrzymywania metali poprzez redukcję ich tlenków sproszkowanym lub zgranulowanym glinem. Substraty tworzą mieszankę termitową, która reaguje z wydzieleniem dużych ilości ciepła, na skutek czego jej temperatura dochodzi do 3773 K (3500oC), jest to wyższa temperatura niż ta podczas palenia magnezu (3100oC)

Wikipedia


aluminotermiczny

przymiotnik od: aluminotermia


SJP.pl


alumn

1. słuchacz seminarium duchownego; kleryk;
2. absolwent w wyższych uczelniach anglosaskich;
3. w dawnej Polsce: uczeń kształcony i utrzymywany przez jakąś szkołę


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) eduk. kośc. student seminarium duchownego

 (1.2) eduk. absolwent, szczególnie w wyższych uczelniach anglosaskich

 (1.3) hist. eduk. uczeń bezpłatnie pobierający naukę i utrzymywany

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • alumn – student seminarium duchownego
  • alumn – dawniej uczeń, wychowanek
  • alumn – w krajach anglosaskich absolwent szkoły wyższej

Wikipedia

Synonimy:

 (1.1) kleryk, seminarzysta

 (1.2) absolwent

 (1.3) wychowanek

Wiktionary


alumnat

zakład, w którym uczniowie otrzymywali bezpłatnie naukę i utrzymanie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) daw. zakład zapewniający bezpłatnie mieszkanie, opiekę i naukę; Gloger.

 (1.2) daw. dom dla inwalidów wojennych; Gloger.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈlũmnat, AS: alũmnat

Wiktionary


alumożel

żel glinowy, uwodniony tlenek glinu


SJP.pl


alund

krystaliczny tlenek glinu, stosowany do wyrobu krążków szlifierskich i tygli ogniotrwałych


SJP.pl


alundowy

związany z alundem


SJP.pl


alunia

zdrobnienie od: Alina (imię żeńskie)


SJP.pl


aluprof

polska firma, dostawca systemów zewnętrznych rolet aluminiowych oraz rolowanych bram garażowych i przemysłowych


SJP.pl

Aluprof SA – spółka powołana w 2006 r. przez Grupę Kapitałową Kęty, którą utworzono na bazie dwóch już istniejących spółek zależnych:

Przedsiębiorstwo posiada także zagraniczne spółki zależne oraz przedstawicielstwa funkcjonujące pod tym samym szyldem.

Wikipedia


alus

środowiskowo: felga z aluminium; alufelga


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) środ. mot. alufelga

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈalus, AS: alus

Wiktionary


alusal

handlowa nazwa leku zobojętniającego kwas żołądkowy, stosowanego w chorobie wrzodowej żołądka i dwunastnicy


SJP.pl


alusia

zdrobnienie od: Alicja (imię żeńskie)


SJP.pl


aluta

rzeka w Rumunii


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. rzeka w Rumunii, lewy dopływ Dunaju;

 (1.2) geogr. okręg w południowo-wschodniej Rumunii

Wiktionary

Aluta (rum. "Olt") – rzeka w Rumunii, lewy dopływ Dunaju o długości 615 km i powierzchni dorzecza 24 050 km².

Rzeka wypływa ze źródeł na południe od przełęczy Bicaz w górach Hășmaș, płynie przez Karpaty Wschodnie i Karpaty Południowe, między Górami Fogaraskimi i Górami Sybińskimi tworzy głęboki Przełom Czerwonej Wieży, przecina przedpole Karpat i Nizinę Wołoską, a do Dunaju uchodzi naprzeciw bułgarskiej miejscowości Čerkovica, w pobliżu Islaz.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Ważniejsze miejscowości nad Alutą: Fogarasz, Mârșa Racovița, Călimănești, Râmnicu Vâlcea, Slatina, Turnu Măgurele.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. alucki

Wiktionary


alutorski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Alutorami, dotyczący Alutorów

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. język alutorski;

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Alutorowie lm m.

Wiktionary


aluwialny

naniesiony przez rzeki (np. osady aluwialne, aluwialne złoża złota)


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) geol. pochodzący z aluwiów

 (1.2) geol. przest. odnoszący się do współczesnego nam okresu geologicznego

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Równina aluwialna Nilu od tysięcy lat jest źródłem żyznych gleb wykorzystywanych w rolnictwie.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aluwia nmos., aluwium n.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) napływowy, osadowy

 (1.2) holoceński

Wiktionary


aluwium

1. osad nagromadzony przez wody na dnie koryta rzeki;
2. młodsza epoka polodowcowa czwartorzędu; epoka holoceńska, holocen


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) geol. osady powstające w procesie akumulacji na skutek działalności wód płynących;

 (1.2) daw. geol. najmłodsza epoka geologiczna, holocen;

Wiktionary

Al

Wikipedia

Wymowa:

IPA: aˈluvʲjũm, AS: aluvʹi ̯ũm

Wiktionary

Powiązane:

 przym. aluwialny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) holocen

Wiktionary


aluzja

niewyraźna przymówka odwołująca się do czegoś, o czym nie można powiedzieć wprost; napomknienie; podtekst


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) wzmianka mająca wywołać skojarzenie z czymś, o czym się nie chce lub o czym nie można powiedzieć wprost

Wiktionary

Aluzja ( allusio) – nawiązanie do czegoś, kogoś; przywołanie nie wprost danej sprawy. Z reguły aluzje są łatwe do odgadnięcia przez odbiorcę wypowiedzi.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Spektakl „Czwarta siostra” został nazwany przez recenzentów ironiczną aluzją do Czechowa.

 (1.1) Czytelnicy (ci z urzędu) węszyli aluzje, kpinę z nowego ładu.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: aˈluzʲja, AS: aluzʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aluzyjność ż.

 przym. aluzyjny

 przysł. aluzyjnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) napomknienie, podpowiedź, sugestia, wskazówka

Wiktionary


aluzyjka

zdrobnienie od: aluzja


SJP.pl


aluzyjność

sztuka używania domysłów, niewyraźnie i nie bezpośrednio mówienie o pewnych rzeczach tak, aby wzbudzić skojarzenia


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) książk. cecha tego, co jest aluzyjne

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aluzja ż., aluzyjka ż.

 przym. aluzyjny

 przysł. aluzyjnie

Wiktionary


aluzyjny

dotyczący aluzji, wynikający z aluzji, pełen aluzji (np. aluzyjna wypowiedź, aluzyjny charakter wiersza)


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) związany z aluzją; zawierający aluzje lub posługujący się aluzjami; będący aluzją

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aluzja ż., aluzyjność ż.

:: zdrobn. aluzyjka ż.

 przysł. aluzyjnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) napomykający

Wiktionary


aluś

zdrobnienie od: Alicja (imię żeńskie)


SJP.pl


alva

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Alva – parafia (freguesia) w gminie Castro Daire
  • Alva – rzeka w Portugalii, dopływ Mondego
  • Alva – jednostka osadnicza w stanie Floryda, w hrabstwie Lee
  • Alva – miasto w stanie Oklahoma, w hrabstwie Woods
  • Alva – miasto w Szkocji

Wikipedia


alvaro

potocznie: bardzo atrakcyjny, modny mężczyzna, mający powodzenie u kobiet


SJP.pl


alves

[czytaj: alwesz] nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Bruno Alves (ur. 1981) – portugalski piłkarz
  • Breno Alves – brazylijski judoka
  • Dani Alves (ur. 1983) – brazylijski piłkarz
  • Maria Alves – brazylijska piłkarka
  • Tiago Alves (ur. 1993) – brazylijski piłkarz
  • Tiago Alves (ur. 1996) – portugalski piłkarz
  • Thiago Alves – brazylijski tenisista
  • Thiago Alves – brazylijski siatkarz
  • Thiago Alves – brazylijski zawodnik MMA
  • Alves (ur. 1996) – brazylijski raper
  • Castro Alves – miasto w Brazylii

Wikipedia


alvit

preparat do ochrony nasion przed larwami much


SJP.pl


alwa

1. odmiana jabłoni;
2. owoc tej jabłoni


SJP.pl


alwar

wędrowny poeta-mistyk związany z tradycją bhakti, śpiewający w świątyniach hymny na cześć boga Wisznu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) daw. pot. podręcznik gramatyki łacińskiej z XVI wieku; Gloger.

Wiktionary

Alwar – imię męskie pochodzenia germańskiego, oznaczające „strażnik wszystkiego/wszystkich”.

Alwar imieniny obchodzi 19 lutego, jako wspomnienie bł. Alwareza (Alwara) z Kordoby.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈalvar, AS: alvar

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alwaro mos., alwarro mos., alwarzysta mos.

 przym. alwarowy

Wiktionary


alwarez

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Mam na imię Alwarez i pochodzę z Santiago.

Wiktionary


alwaro

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) slang. mężczyzna, który obnosi się przed wszystkimi swoimi partnerkami; lovelas

 (1.2) slang. ktoś wystylizowany, przylizany

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ten koleś to skończony alwaro; codziennie wstawia na fejsa samojebki z panienkami i jakieś chore pedalskie zdjęcia.

 (1.2) – Widziałaś tego kolesia w różowej koszulce? – No, niezły z niego alwaro.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alwarro m., alvaro m., alwar m., alwarzysta mos.

 przym. alwarowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1-2) alwarro, alvaro

Wiktionary


alwarowy

przymiotnik od: alwar


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) daw. pot. związany z alwarem, dotyczący alwara

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alwar mzw., alwaro mos., alwarro mos., alwarzysta mos.

Wiktionary


alwarro

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) slang. alwaro

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) – Te, widziałeś tego gościa? Ma chłopak branie. – Noo, niezły z niego alwarro.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alwaro m., alvaro m., alwar m., alwarzysta mos.

 przym. alwarowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) alwaro, alvaro

Wiktionary


alweola

zagłębienie w owocnikach grzybów, np. smardza


SJP.pl


alweolarność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest alweolarne

Wiktionary

Powiązane:

 przym. alweolarny

 przysł. alweolarnie

Wiktionary


alweolarny

spółgłoska alweolarna - spółgłoska, której miejscem artykulacji są dziąsła, np. sz, ż, cz, dż; spółgłoska dziąsłowa


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) fonet. powstający przy dotykaniu przez język okolicy wyrostka zębodołowego; taki, którego miejscem artykulacji są górne dziąsła

 (1.2) anat. odnoszący się do pęcherzyków płucnych

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. alweolarność ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) dziąsłowy, zębodołowy

Wiktionary


alweole

zagłębienie w owocnikach grzybów, np. smardza


SJP.pl


alwernia

miasto w Polsce


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w Polsce;

Wiktionary

Alwernia – miasto w południowej Polsce, w województwie małopolskim, w powiecie chrzanowskim, siedziba władz gminy miejsko-wiejskiej Alwernia.

Według danych GUS z 30 czerwca 2024 r. miasto miało 3232 mieszkańców.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Założycielem Alwerni był Krzysztof Koryciński, herbu Topór, kasztelan wojnicki, właściciel Poręby Żegoty.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: alˈvɛrʲɲa, AS: alverʹńa

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Alwernianin mos., Alwernianka ż.

 przym. alwernijski

Wiktionary


alwernianin

mieszkaniec Alwerni (miasta w Polsce)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pl-reforma2026|Alwernianin. (mieszkaniec Alwerni)

Wiktionary


alwernianka

mieszkanka Alwerni (miasta w Polsce)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pl-reforma2026|Alwernianka. (mieszkanka Alwerni)

Wiktionary


alwerniański

→ Alwernia; alwernijski


SJP.pl


alwernijski

→ Alwernia; alwerniański


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) geogr. związany z miastem Alwernia, dotyczący miasta Alwernia

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Alwernia ż., Alwernianin mos., Alwernianka ż.

Wiktionary


alzacja

region administracyjny i kraina historyczna we wschodniej Francji


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. kraina historyczna Francji, położony w północno-wschodniej części kraju nad Renem;

 (1.2) hist. geogr. adm. region administracyjny we Francji zajmujący historyczną Alzację (1.1) (zniesiony w 2015 roku)

Wiktionary

Alzacja ( Alsace, al. "Elsàss", Elsass) – kraina historyczna w północno-wschodniej Francji, nad Renem, w regionie administracyjnym Grand Est, w departamentach Dolny Ren na północy i Górny Ren na południu. Historyczna Alzacja obejmowała jeszcze niewielki obszar wokół miasta Belfort, który obecnie tworzy departament Territoire de Belfort. Od 1982 roku do 31 grudnia 2015 roku odrębny region administracyjny.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: alˈzat͡sʲja, AS: alzacʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Alzatczyk mos., Alzatka ż.

 przym. alzacki

Wiktionary


alzacki

→ Alzacja


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) związany z Alzacją

Wiktionary

Patrz:

Alzacja

Przykłady

 (1.1) Strasburg w średniowieczu był centrum reformacji, mieszkał tam alzacki reformator Martin Butzer.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: alˈzat͡sʲci, AS: alzacʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Alzacja ż., Alzatczyk m., Alzatka ż.

Wiktionary


alzacko-lotaryński

przymiotnik relacyjny

 (1.1) hist. związany z Alzacją-Lotaryngią, dotyczący Alzacji-Lotaryngii (prowincji Cesarstwa Niemieckiego)

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Alzacja-Lotaryngia ż.

Wiktionary


alzatczyk

mieszkaniec Alzacji (regionu administracyjnego i krainy historycznej we wschodniej Francji)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) mieszkaniec Alzacji lub osoba płci męskiej pochodząca z tego regionu

Wiktionary

Wymowa:

IPA: alˈzaṭt͡ʃɨk, AS: alzaṭčyk

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Alzacja ż.

:: fż. Alzatka ż.

 przym. alzacki

Wiktionary


alzatka

mieszkanka Alzacji (regionu administracyjnego i krainy historycznej we wschodniej Francji)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Alzacji lub osoba płci żeńskiej pochodząca z tego regionu

Wiktionary

Wymowa:

IPA: alˈzatka, AS: alzatka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Alzacja ż.

:: fm. Alzatczyk m.

 przym. alzacki

Wiktionary


alzheimer

[czytaj: alc-hajmer] potocznie: choroba Alzheimera (choroba ośrodkowego układu nerwowego o takich objawach jak: otępienie, problemy z pamięcią, orientacją przestrzenną, myśleniem)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) med. pot. zob. choroba Alzheimera.

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Alzheimer – potoczne określenie choroby Alzheimera
  • Alois Alzheimer – niemiecki psychiatra i neuropatolog

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Po szczepionkach ludzie głupieją, można zapaść na autyzm, alzheimera, astmę, katar sienny – przekonują antyszczepionkowcy.

Wiktionary


am

wyraz, zwykle powtórzony, zachęcający do jedzenia, używany zwykle w odniesieniu do dzieci


SJP.pl

wykrzyknik

 (1.1) …zachęcający dzieci do jedzenia

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • am, AM, a.m., A.M. – anglosaskie określenie pory dnia (od , przed południem)
  • am – attometr, jednostka długości
  • Am – ameryk, pierwiastek chemiczny
  • Am – akord a-moll w muzyce
  • AM – jeden z rodzajów modulacji
  • AM – kategoria prawa jazdy
  • AM – skrót od łacińskiego , oznaczający datę roczną w kalendarzu żydowskim
  • AM – album Arctic Monkeys
  • AM – kod przypisany Armenii według standardu ISO 3166-1 alfa-2
  • AM – akademia medyczna
  • AM – akademia morska
  • AM – akademia muzyczna

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ãm, AS: ãm

Wiktionary


am.

skrót

 (1.1) = amerykański

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) skr. amer., ameryk.

Wiktionary


amabile

[czytaj: aMAbile] określenie wykonawcze: wdzięcznie, mile


SJP.pl


amadeita

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) hist. rel. członek odłamu franciszkanów zapoczątkowanego we Włoszech;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Założycielem amadeitów był reformator franciszkański Portugalczyk Amadeusz Silva.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Amadeusz m.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) franciszkanin, minoryta, brat mniejszy, bernardyn, obserwant, alkantaryn, dyskalceata

Wiktionary


amadeusz

imię męskie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Amadeusz – imię męskie
  • Amadeusz – książę Belgii
  • Amadeusz – sztuka teatralna z 1979 r. autorstwa Petera Shaffera o Wolfgangu Amadeuszu Mozarcie
  • Amadeusz – amerykański film biograficzny z 1984 r. w reżyserii Milosa Formana o Wolfgangu Amadeuszu Mozarcie, filmowa adaptacja sztuki teatralnej
  • Amadeus – jezioro w Australii
  • Amadeus – orkiestra kameralna Polskiego Radia
  • – hiszpańskie przedsiębiorstwo

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Poczynania Amadeusza wynosiły go ponad przeciętność.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌãmaˈdɛwuʃ, AS: ãmadeu̯uš

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. amadeita mos.

Wiktionary


amadeuszostwo

Amadeusz z małżonką; Amadeuszowie


SJP.pl


amadeuszowie

Amadeusz z małżonką; Amadeuszostwo


SJP.pl


amadeuszowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Amadeusza lub z nim związany


SJP.pl


amadis

tytułowy bohater romansu rycerskiego z XIII-XIV w.


SJP.pl


amado

Amado – jednostka osadnicza w Stanach Zjednoczonych, w stanie Arizona, w hrabstwie Santa Cruz.

Wikipedia


amadyna

gatunek małego ptaka z rodziny astryldowatych, np. amadyna obrożna


SJP.pl


amadyniec

gatunek ptaka z rodziny astryldowatych; amadyna wspaniała


SJP.pl

Amadyniec, potocznie amadyna wspaniała ("Chloebia gouldiae") – gatunek ptaka z rodziny astryldowatych (Estrildidae). Występuje w północnej Australii. Ze względu na swój wygląd jest chętnie hodowany w klatkach. Wskutek importu tego ptaka z naturalnego środowiska jego liczebność malała, jednak obecnie w Australii handel tymi ptakami jest zakazany. IUCN uznaje amadyńca za gatunek najmniejszej troski.

Wikipedia


amadynka

rodzaj ptaków z rodziny astryldowatych


SJP.pl


amagasaki

miasto w Japonii


SJP.pl

Amagasaki (jap. 尼崎市 Amagasaki-shi) – miasto w Japonii, na wyspie Honsiu, w prefekturze Hyōgo.

W mieście rozwinął się przemysł stoczniowy, elektrotechniczny, maszynowy, chemiczny, materiałów budowlanych oraz włókienniczy.

Wikipedia


amagnetyczny

nieposiadający właściwości magnetycznych, niereagujący na pole magnetyczne


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) nie reagujący na działanie magnesu

Wiktionary


amajza

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ent. zool. mrówka

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Zaś mie bajsła amajza! → Znowu mnie ugryzła mrówka!

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) mrowiec

Wiktionary


amaksofobia

chorobliwy lęk przed prowadzeniem samochodu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) psych. med. zaburzenie lękowe polegające na obawie przed jazdą samochodem;

Wiktionary

Amaksofobia − panika, lęk i obawa przed jazdą samochodem, rodzaj zaburzenia lękowego z grupy fobii. Amaksofobia spotykana jest rzadko, znacznie częściej spotykane są jednak jej odmiany obejmujące np. lęk przed dużą prędkością, lęk przed jazdą samochodem w roli pasażera, lęk przed skręcaniem w lewo czy parkowaniem między dwoma samochodami.

Wikipedia


amal

libańska partia polityczna


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • AMAL – brytyjska marka gaźników motocyklowych
  • Ruch Amal – milicja szyicka
  • Amal – film

Wikipedia


amalaka

żłobkowany element, zwieńczający wieżę w indyjskich budowlach sakralnych


SJP.pl

Amalaka – element architektoniczny o kształcie pierścieniowym ze żłobkowanymi ścianami bocznymi, który wieńczy wieżową część śikhary.

Amalaka kształtem przypomina zgnieciony indyjski owoc o nazwie amalaka (Liściokwiat garbnikowy - Mirobalanus embilica).

Wikipedia


amalekici

koczownicze plemię semickie lub związek plemion opisane w Biblii


SJP.pl

Am

Wikipedia


amalekicki

→ Amalekita, → Amalekici


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Amalekitą, dotyczący Amalekity

Wiktionary

Patrz:

Amalekita, → Amalekici

Powiązane:

 rzecz. Amalekita m.

Wiktionary


amalekita

członek koczowniczego plemienia semickiego lub związku plemion opisanego w Biblii


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) etn. hist. bibl. członek koczowniczego semickiego plemięemienia, które zamieszkiwało północną część półwyspu Synaj oraz Negeb, opisywanego w Starym Testamencie jako wrogie Żydom;

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz.

:: fż. Amalekitka ż.

 przym. amalekicki

Wiktionary


amalfi

miasto w południowych Włoszech


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. miejscowość i gmina we Włoszech, w Kampanii; ważny średniowieczny ośrodek handlowy;

Wiktionary

Am

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Joannici (szpitalnicy). Ten najstarszy z zakonów rycerskich wziął początek od założonego przez kupców włoskich z Amalfi ok. 1050 r. w Jerozolimie szpitala przy kościele św. Jana Chrzciciela.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Amalfitanin mos., Amalfitańczyk mos.

 przym. amalfitański

Wiktionary


amalfitanin

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pl-reforma2026|Amalfitanin. (mieszkaniec Amalfi, osoba z tego miasta)

Wiktionary


amalfitańczyk

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pl-reforma2026|Amalfitańczyk. (mieszkaniec Amalfi, osoba z tego miasta)

Wiktionary


amalfitański

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z miastem Amalfi

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W efekcie pod koniec dziesiątego wieku weneckie i amalfitańskie żagle były stale obecne na wodach Złotego Rogu, zatoki w Konstantynopolu.

 (1.1) A może jednak założyciel joannitów pochodził z Amalfi? Przemawiałaby za tym duża aktywność kupców amalfitańskich w Ziemi Świętej w połowie XI wieku oraz ich szczodrość przy fundowaniu szpitala i kościoła.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Amalfi n., Amalfitanin mos., Amalfitańczyk mos.

Wiktionary


amalgam

stop jakiegoś metalu z rtęcią; amalgamat, ortęć


SJP.pl


amalgamacja

1. uzyskanie danego metalu przez odparowanie rtęci z ich stopu (amalgamatu);
2. pokrywanie powierzchni czegoś amalgamatem


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) chem. proces łączenia się metalu z rtęcią i w ten sposób tworzenie amalgamatu, czyli stopu rtęci z innym metalem, głównie w celu wydobywania metali szlachetnych z rud

 (1.2) techn. stomat. powlekanie amalgamatem

 (1.3) przen. połączenie różnych elementów w jedną całość

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. amalgamat mrz., amalgamator mrz., amalgamowanie n.

 czas. amalgamować ndk.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.3) fuzja

Wiktionary


amalgamat

1. stop jakiegoś metalu z rtęcią; ortęć, amalgam;
2. przenośnie: mieszanina przeróżnych elementów


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) met. stop rtęci z innym metalem;

 (1.2) przen. mieszanina różnych elementów

Wiktionary

Am

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) 15 lat temu w Norwegii zakazano wypełniania ubytków w zębach mieszanką rtęci – amalgamatem. Ale co z tymi wszystkimi, którzy nadal mają w zębach stare amalgamatowe plombaomby?

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. amalgam m., amalgamacja ż., amalgamator m., amalgama ż., amalgamowanie n.

 czas. amalgamować

 przym. amalgamatowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) amalgam, ortęć; przest. amalgama

 (1.2) amalgam, mieszanina, zlepek; przest. amalgama

Wiktionary


amalgamator

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) mieszalnik

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌãmalɡãˈmatɔr, AS: ãmalgãmator

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. amalgamat, amalgam, amalgamacja

 czas. amalgamować

 przym. amalgamatowy

Wiktionary


amalgamatowy

→ amalgamat; amalgamowy


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) związany z amalgamatem; wykonany z amalgamatu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) 15 lat temu w Norwegii zakazano wypełniania ubytków w zębach mieszanką rtęci – amalgamatem. Ale co z tymi wszystkimi, którzy nadal mają w zębach stare amalgamatowe plombaomby?

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. amalgamat mrz., amalgam mrz., amalgamator mrz., amalgamowanie n.

 przym. amalgamować ndk.

 czas. amalgamować

Wiktionary


amalgamowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) techn. met. pozyskiwanie metali szlachetnych z rud za pomocą rtęci

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. amalgamacja ż., amalgamat m.

 czas. amalgamować

 przym. amalgamatowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) amalgamacja

Wiktionary


amalgamować

1. uzyskiwać dany metal przez odparowywanie rtęci z ich stopu (amalgamatu); także: tworzyć stopy rtęci z metalami (amalgamaty);
2. pokrywać powierzchnię czegoś amalgamatem


SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany (dk. zamalgamować)

 (1.1) chem. tworzyć amalgamaty, rozpuszczać metale w rtęci

 (1.2) techn. pokrywać amalgamatem

 (1.3) met. wydobywać czysty metal z kruszcu za pomocą rtęci

 (1.4) łączyć różne, odmienne elementy w jedną całość, w jednolitą strukturę

czasownik zwrotny niedokonany amalgamować się (dk. zamalgamować się)

 (2.1) być amalgamowanym

 (2.2) stawać się jednością

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. amalgamat mrz., amalgamator mrz., amalgamowanie n., amalgamacja ż.

 przym. amalgamatowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.4) łączyć, mieszać, scalać, zlewać

 (2.2) łączyć się, mieszać się, scalać się, zlewać się

Wiktionary


amalgamowy

→ amalgam; amalgamatowy


SJP.pl


amalia

imię żeńskie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.;

 (1.2) astr. planetoida o numerze katalogowym 284, z pasa głównego planetoid, odkryta w 1889 r.;

Wiktionary

Amalia, Amelia – imię pochodzące od starogermańskiego słowa "amel/amal" – 'pracowity', 'niezmordowany', od którego wyprowadza się imiona "Amelberga" i "Amalberga". Kilkakrotnie w historii zdobywało dużą popularność. W Polsce pojawiło się już w XIV wieku. Często spotykane było w epoce romantyzmu. Od kilku lat[] znowu należy do popularnych.

Wikipedia

Przykłady

 (1.2) Amalia porusza się w obszarze między orbitami Marsa i Jowisza.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ãˈmalʲja, AS: ãmalʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz.

:: zdrobn. Amalka ż.

:: war. Amelia ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) war. Amelia; zdrobn. Amalka

Wiktionary


amaliny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Amalii lub z nią związany


SJP.pl


amalrik

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Andriej Amalrik – radziecki pisarz
  • Leonid Amalrik – radziecki reżyser filmów animowanych
  • Mathieu Amalric – francuski aktor i reżyser filmowy
  • Amalryk z Bène – francuski filozof i teolog
  • Arnald Amalryk – legat papieski

Wikipedia


amalryk

król Jerozolimy


SJP.pl


amaltea

1. w mitologii greckiej: koza (w niektórych przekazach - nimfa), karmicielka małego Zeusa; Amalteja;
2. róg Amaltei - róg obfitości (symbol dobrobytu)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) astr. największy z wewnętrznych księżyców Jowisza;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Amaltea – księżyc Jowisza
  • Amaltea (Amalteja; gr. Amaltheia, łac. Amalthea) – w mitologii greckiej piastunka Zeusa (nimfa lub koza)
  • Amaltea (Sybilla Kumańska, Amalteja, Demofile, Herofile; gr. Amaltheia, łac. Amalthea) – wieszczka italska
  • Amalthea – planetoida o numerze katalogowym 113

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Księżyc Jowisza Amaltea to zlepek lodowego gruzu o gęstości mniejszej, niż gęstość wody.

Wiktionary


amalteja

1. w mitologii greckiej: koza (w niektórych przekazach - nimfa), karmicielka małego Zeusa; Amaltea;
2. róg Amaltei - róg obfitości (symbol dobrobytu)


SJP.pl

Amalteja (także Amaltea; gr. Ἀμάλθεια Amáltheia, łac. Amalthea) – w mitologii greckiej jedna z nimf; opiekunka Zeusa w dzieciństwie.

Uchodziła za córkę króla Krety. Opiekowała się Zeusem w czasie jego ukrycia w grocie na Krecie. Według innej wersji była to koza, która karmiła Zeusa, a jej złamany róg miał moc ciągłego napełniania się jedzeniem (tak zwany róg obfitości lub róg Amaltei). Ze skóry kozy Zeus sporządził egidę.

Wikipedia


aman

gwarancja bezpieczeństwa wydawana przez władców muzułmańskich w celu ochrony życia i mienia wyznawców religii innej niż islam


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) wojsk. izraelska agencja wywiadu wojskowego;

 (1.2) liter. fikcyjny kontynent z mitologii Śródziemia w powieściowym cyklu J.R.R. Tolkiena;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Aman – jeden z kontynentów ze stworzonej przez J.R.R. Tolkiena mitologii Śródziemia
  • Aman – Agencja Wywiadu Wojskowego Izraela
  • Amman – rzeka w Walii, m.in. przepływająca przez Ammanford
  • Haman – postać biblijna.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Mosad ma faktyczny monopol na zbieranie materiałów wywiadowczych za granicą, z wyjątkiem pewnych zadań wojskowych w miejscach zwykle niezbyt odległych od granic Izraela – w które może angażować się Aman.

Wiktionary


amancik

zdrobnienie od: amant


SJP.pl


amanda

imię żeńskie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Bukowina. mandat

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Amanda – wieś w stanie Ohio, w hrabstwie Fairfield
  • Gmina Amanda (ang. Amanda Township) w stanie Ohio, w hrabstwie Allen
  • Gmina Amanda (ang. Amanda Township) w stanie Ohio, w hrabstwie Fairfield
  • Gmina Amanda (ang. Amanda Township) w stanie Ohio, w hrabstwie Hancock
  • Amanda – amerykański film z 2009 roku
  • Amanda – francuski film z 2018 roku
  • The Amanda Show – amerykański serial komediowy z lat 1999-2002 (w Polsce znany pod tytułem Szał na Amandę)
  • „Amanda” – singel zespołu Boston pochodzący z wydanego w 1986 roku albumu Third Stage
  • Amanda – główna, narodowa norweska nagroda filmowa przyznawana na Norweskim Międzynarodowym Festiwalu Filmowym
  • Amanda – marka napoju yerba mate
  • AMANDA – oprogramowanie przeznaczone do automatycznego wykonywania kopii bezpieczeństwa
  • (725) Amanda – planetoida pasa głównego

Wikipedia


amandawa

gatunek małego ptaka z rodziny astryldowatych; bengalik czerwony (pospolity, tygrysi)


SJP.pl


amandów

wieś w województwie śląskim


SJP.pl

Amandów ( Amandhof, Amandhof) – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie raciborskim, w gminie Pietrowice Wielkie. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa katowickiego.

Wikipedia


amanityna

substancja trująca zawarta w muchomorze sromotnikowym


SJP.pl


amanowicz

nazwisko


SJP.pl


amant

1. żartobliwie: kochanek, wielbiciel, adorator; kochaś, utrzymanek, uwodziciel;
2. aktor odtwarzający role kochanków, adoratorów lub uwodzicieli, głównie ze względu na odpowiednie warunki fizyczne


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) teatr. film. aktor specjalizujący się w rolach kochanków, uwodzicieli

 (1.2) pot. żart. lub iron. kochanek lub adorator

 (1.3) pot. uczn. przystojny chłopak

Wiktionary

Am

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Co ze mnie za amant? Amantami można było nazywać przedwojennych aktorów.

 (1.2) Widziałam tego jej amanta, jak szedł do niej wczoraj.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈãmãnt, AS: ãmãnt

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz.

:: fż. amantka ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) adorator, absztyfikant, konkurent, uwodziciel, wielbiciel, pot. bawidamek, kochaś, lowelas

Wiktionary


amantadyna

organiczny związek chemiczny stosowany jako lek przeciwwirusowy


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biochem. farm. organiczny związek chemiczny z grupy amin, pochodna adamantanu;

Wiktionary

Amantadyna, 1-aminoadamantan – organiczny związek chemiczny z grupy amin, pochodna adamantanu.

Stosowana jest jako lek, głównie na grypę typu A. Dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego, wydalana jest w formie niezmienionej przez nerki z moczem. Należy zachować szczególną ostrożność przy podawaniu tego leku pacjentom z miażdżycą naczyń mózgowych i padaczką. Nie należy stosować w ciąży i niedługo planując zapłodnienie oraz w okresie laktacji.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Oprócz opisanych wyżej antymetabolitów zasad pirymidynowych i purynowych używane są od dawna jako środki przeciwwirusowe pochodne adamantanu: amantadyna i rimantadyna.

Wiktionary


amantka

1. żartobliwie: kochanka, wielbicielka, adoratorka; miłośnica, kochanica, uwodzicielka;
2. aktorka odtwarzająca role kochanek, adoratorek lub uwodzicielek, głównie ze względu na odpowiednie warunki fizyczne


SJP.pl


amarant

1. kolor różowoczerwony z odcieniem fioletowym;
2. roślina zielna z rodziny szarłatowatych, uprawiana jako roślina ozdobna lub ze względu na jadalne liście; szarłat, amarantus


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) kolor, jeden z odcieni czerwieni;

 (1.2) bot. roślina z rodziny szarłatowatych;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Szarłat spożywczy (amaranthus) – roślina
  • Amarant (chemia) – dodatek do żywności
  • Amarant – gatunek drewna
  • Amarant – kolor różowoczerwony z odcieniem fioletu
  • Amaranth
  • Amarante

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Miał na sobie pomarańczową koszulę sięgającą kolan, która w półmroku natychmiast zmieniła barwę i zaświeciła mocnym amarantem, obcisłe, białe spodnie i sandały z rzemykami oplatającymi łydki.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ãˈmarãnt, AS: ãmarãnt

Wiktionary

Powiązane:

 przym. amarantowy, amarantowaty

 rzecz. amarantka ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) szarłat

Wiktionary


amarantka

rodzaj ptaków z rodziny astryldowatych


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ornit. niewielki ptak z rodzaju nazwa systematyczna|Lagonosticta|ref=tak.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ubarwienie amarantki wzbudza zachwyt.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. amarant mrz., amarantowate lm nm.

 czas. amarantowieć ndk.

 przym. amarantowy, amarantowaty

 przysł. amarantowo

Wiktionary


amarantowate

rodzina roślin z rzędu goździkowców, licząca około 900 gatunków występujących głównie na obszarach o klimacie tropikalnym, rosnących jednak obecnie na całym świecie jako chwasty i rośliny ruderalne; szarłatowate


SJP.pl


amarantowaty

1. o odcieniu amarantowym;
2. o cechach amarantowatych (rodzina roślin)


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) o odcieniu amarantowym

 (1.2) bot. o cechach roślin z rodziny amarantowatych

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. amarant m., amarantus m., amarantowate nmos., Amarant m., Amaranta ż., amarantowienie n., amarantka ż.

 czas. amarantowieć ndk.

 przym. amarantowy

 przysł. amarantowo

Wiktionary


amarantowo-biały

amarantowy i biały


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) taki, który ma dwa kolory: amarantowy i biały

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Amarantowo-biały, Lechitów / wolny znak, ja wolny znak. / Królewskich wieńców chwały, / wolności biały ptak.

Wiktionary


amarantowofioletowy

przymiotnik jakościowy

 (1.1) mający jasny kolor fioletowy, przechodzący w amarant

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Józia schowała kredki do swojego amarantowofioletowego tornistra.

 (1.1) W biskupim ogrodzie suszy się amarantowofioletowa sutanna.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) różowofioletowy

Wiktionary


amarantowy

różowoczerwony z odcieniem fioletowym (np. amarantowe róże)


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący amarantu, związany z amarantem

przymiotnik jakościowy

 (2.1) mający kolor różowoczerwony o odcieniu fioletowym, taki jak kolor kwiatu amarantu

Wiktionary

Przykłady

 (2.1) Suknię miała amarantową, obfitymi draperiami obwieszoną, a z tyłu w ogromną turniurę zaopatrzoną.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌãmarãnˈtɔvɨ, AS: ãmarãntovy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. amarant m., amarantus m., amarantowate nmos., Amarant m., Amaranta ż., amarantowienie n., amarantka ż.

 czas. amarantowieć ndk.

 przym. amarantowaty

 przysł. amarantowo

Wiktionary


amarantus

roślina zielna z rodziny szarłatowatych, uprawiana jako roślina ozdobna lub ze względu na jadalne liście; szarłat, amarant


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) bot. nazwa systematyczna|Amaranthus cruentus|ref=tak., zob. szarłat wyniosły. (szarłat wiechowaty)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌãmaˈrãntus, AS: ãmarãntus

Wiktionary

Powiązane:

 przym. amarantowy, amarantowaty

Wiktionary


amarantusowy

→ amarantus; amarantowy


SJP.pl


amarel

gatunek ryby z rodziny prażmowatych


SJP.pl

Amarel ("Diplodus vulgaris") – gatunek ryby z rodziny prażmowatych (Sparidae).

Wikipedia


amarelka

rodzaj wiśni o jasnej, przezroczystej skórce


SJP.pl


amarena

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) bot. nazwa systematyczna|Prunus cerasus var. amarena., odmiana wiśni pospolitej

 (1.2) bot. drzewo odmiany amarena (1.1)

 (1.3) pot. spoż. tani wiśniowy napój alkoholowy

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌãmaˈrɛ̃na, AS: ãmarẽna

Wiktionary


amarettini

rzeczownik

 (1.1) kulin. ciastka (bezy, makaroniki) migdałowe

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌãmarɛtˈtʲĩɲi, AS: ãmarettʹĩńi

Wiktionary


amaretto

1. ciasteczko z gorzkimi migdałami
2. włoski likier o smaku migdałowym


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) spoż. likier o smaku migdałowym;

 (1.2) kulin. kruche ciastko z migdałami

Wiktionary

Amaretto – napój alkoholowy wywodzący się z Włoch, o słodkim, lekko gorzkawym smaku. Jest to czerwonobursztynowy likier wytwarzany z użyciem migdałów lub czasem z pestek moreli, brzoskwiń, wiśni i innych. Czasami wykorzystuje się także zioła lub aromat waniliowy. Zawartość alkoholu wynosi zazwyczaj kilkanaście do trzydziestu procent objętościowych. Nazwa likieru wywodzi się z Włoch, lecz na świecie znane są likiery o tej nazwie produkowane we Francji, Holandii lub w Niemczech.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌãmaˈrɛtːɔ, AS: ãmare•to

Wiktionary


amarneński

przymiotnik

 (1.1) staroż. związany z okresem panowania faraona Echnatona i jego bezpośrednich następców lub ze stanowiskiem archeologicznym Tell el-Amarna

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Za dwa dni egzamin, a ja nie odróżniam okresu wczesnodynastycznego od amarneńskiego.

Wiktionary


amarok

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) pot. mot. jeden z modeli samochodu marki Volkswagen

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Amarok – wilk w mitologii inuickiej
  • Amarok – Album Mike’a Oldfielda
  • Amarok – Album Nargaroth'a
  • Amarok – program komputerowy do odtwarzania muzyki dla środowiska KDE
  • Amarok – polska grupa muzyczna grająca muzykę instrumentalną oraz rock progresywny.
  • Amarok – hiszpańska grupa muzyczna
  • Amarok – pick-up marki Volkswagen

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Podjechał pod urząd nowym amarokiem.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Amarok m.

Wiktionary


amarykowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|amarykować.

Wiktionary

Powiązane:

 czas. amarykować ndk.

Wiktionary


amarykować

czasownik

 (1.1) daw. utyskiwać, żalić się

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌãmarɨˈkɔvat͡ɕ, AS: ãmarykovać

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. amarykowanie n.

Wiktionary


amarylek

ozdobna bylina cebulowa z rodziny amarylkowatych; amarylis; amaryllis; amarylka


SJP.pl


amarylis

ozdobna bylina cebulowa z rodziny amarylkowatych; amaryllis; amarylek; amarylka


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) bot. nazwa systematyczna|Amaryllis|L.|ref=Amaryllis (Amaryllidaceae)., monotypowy rodzaj roślin z rodziny amarylkowatych;

Wiktionary

Am

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌãmaˈrɨlʲis, AS: ãmarylʹis

Wiktionary

Powiązane:

 przym. amarylisowaty

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) amarylek

Wiktionary


amarylisowaty

przypominający amarylis, mający niektóre cechy amarylisu (rośliny cebulowej)


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) bot. przypominający amarylis, mający cechy amarylisu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. amarylis mrz.

Wiktionary


amarylka

ozdobna bylina cebulowa z rodziny amarylkowatych; amarylis; amaryllis; amarylek


SJP.pl


amarylkowate

rodzina roślin jednoliściennych, rozpowszechnionych w okolicach zwrotnikowych i podzwrotnikowych


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) syst. bot. nazwa systematyczna|Amaryllidaceae|J. St.-Hil.|ref=tak., rodzina bylin jednoliściennych z rzędu szparagowców;

Wiktionary

Am

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Między listkami a pręcikowiem amarylkowatych występują przydatki.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. amarylkowaty

Wiktionary


amarylkowaty

o cechach amarylkowatych (rodzina roślin)


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) bot. o cechach roślin z rodziny amarylkowatych

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. amarylkowate nmos.

Wiktionary


amarylkowce

rząd roślin z klasy jednoliściennych


SJP.pl

Amarylkowce (Amaryllidales Bromhead) – rząd roślin należący do klasy jednoliściennych.

Wikipedia


amaryllis

ozdobna bylina cebulowa z rodziny amarylkowatych; amarylis; amarylek; amarylka


SJP.pl


amastia

wada rozwojowa polegająca na wrodzonym braku zawiązka gruczołu sutkowego


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) anat. wrodzony brak piersi; rzadka wada rozwojowa, w której od urodzenia brakuje tkanki gruczołowej piersi, brodawki sutkowej oraz otoczki

Wiktionary


amaterasu

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) mitjap. bogini słońca w mitologii japońskiej;

Wiktionary

Am

Wikipedia


amati

Amati – rodzina włoskich lutników działających w XVI i XVII w. w Cremonie. Oprócz skrzypiec budowali altówki i wiolonczele. Instrumenty te dzięki swemu szlachetnemu brzmieniu mają obecnie bezcenną wartość.

Wikipedia


amatofobia

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. psych. chorobliwy lęk przed kurzem

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌãmatɔˈfɔbʲja, AS: ãmatofobʹi ̯a

Wiktionary


amatoksyna

substancja trująca zawarta w muchomorze sromotnikowym


SJP.pl


amatol

mieszanina azotanu amonu z trotylem


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) kruszący materiał wybuchowy będący mieszaniną trotylu i azotanu amonu, zwykle w różnych proporcjach, stosowany głównie w materiałach bojowych i inżynieryjnych

Wiktionary


amator

1. osoba zajmująca się czymś nieprofesjonalnie, niemająca doświadczenia w danej dziedzinie;
2. miłośnik czegoś, osoba znajdująca w czymś przyjemność; człowiek zajmujący się czymś hobbistycznie;
3. osoba mająca upodobanie w czymś, lubiąca coś;
4. osoba chętna do nabycia czegoś, zainteresowana czymś; reflektant (odmiana "amatorowie" przestarzała)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) miłośnik, ktoś oddany czemuś

 (1.2) osoba, która oddaje się czemuś hobbistycznie, niezawodowo

 (1.3) ktoś, kto wykonuje coś kiepsko i niefachowo

Wiktionary

Amator – osoba, która zajmuje się jakąś dziedziną (np. sztuką, sportem, kolekcjonerstwem) dla przyjemności, poza działalnością zarobkową. Termin przeciwstawia się często takim określeniom jak „zawodowiec” i „profesjonalista”, choć w badaniach socjologicznych i medioznawczych podkreśla się, że granica między amatorstwem a profesjonalizmem jest płynna i zależy m.in. od motywacji, statusu ekonomicznego oraz formy uczestnictwa w kulturze.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Jacek jest amatorem sportu.

 (1.2) Jacek jest sportowcem amatorem.

 (1.3) W kierowaniu samochodem, Jacek to tylko amator.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ãˈmatɔr, AS: ãmator

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. amatorstwo n., amatorszczyzna ż.

:: fż. amatorka ż.

 przym. amatorski

 przysł. amatorsko

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) miłośnik, wielbiciel, pasjonat

 (1.2) hobbysta

 (1.3) dyletant, laik

Wiktionary


amatorka

niezawodowiec, miłośniczka, wielbicielka


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kobieta-amator

 (1.2) pot. amatorszczyzna

Wiktionary

Powiązane:

 przym. amatorski

 przysł. amatorsko

 rzecz. amatorszczyzna ż.

:: fm. amator mos.

Wiktionary


amatorski

związany z amatorem (np. amatorski sport, amatorskie próby)


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) wykonany, uprawiany przez amatora

 (1.2) taki, który jest nieudolny, niefachowy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ona jest amatorskim fotografem.

 (1.2) To tłumaczenie na duński jest niestety zupełnie amatorskie.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. amator m., amatorka ż., amatorszczyzna ż., amatorskość ż.

 przysł. amatorsko

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1-2) nieprofesjonalny

Wiktionary


amatorsko

przysłówek

 (1.1) w sposób amatorski

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Większość fotografujących amatorsko nie zauważy różnicy między fotką wykonaną kitem a lepszym szkłem.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. amatorszczyzna ż., amator mos., amatorka ż.

 przym. amatorski

Wiktionary


amatorskość

→ amatorski


SJP.pl

Patrz:

amatorski

amatorstwo

1. hobby, zamiłowanie do czegoś
2. nieprofesjonalne uprawianie sportu
3. brak fachowości, znajomości rzeczy; amatorszczyzna


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) brak fachowości

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. amator mos., amatorszczyzna ż.

Wiktionary


amatorszczyzna

brak fachowości, znajomości rzeczy; amatorstwo, dyletanctwo, niefachowość


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pogard. działanie lub twórczość wykonywana w sposób amatorski, zwykle bez odpowiedniego przygotowania, umiejętności czy profesjonalizmu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ten projekt wygląda jak czysta amatorszczyzna – brakuje w nim precyzji i dopracowania.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. amator m., amatorka ż., amatorstwo n.

 przym. amatorski

 przysł. amatorsko

Wiktionary


amazake

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) kulin. tradycyjny słodki japoński napój, niskoalkoholowy lub bezalkoholowy, wytwarzany ze sfermentowanego ryżu

Wiktionary


amazjasz

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Amazjasz – kapłan w Betel, który doniósł na proroka Amosa
  • Amazjasz – król Judy

Wikipedia


amazon

amerykańska firma specjalizująca się w handlu internetowym


SJP.pl


amazonetka

gatunek ptaka z rodziny kaczkowatych


SJP.pl

Amazonetka ("Amazonetta brasiliensis") – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny kaczkowatych (Anatidae), zamieszkujący Amerykę Południową. Nie jest zagrożony wyginięciem.

Wikipedia


amazonia

region w Ameryce Południowej


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. dorzecze Amazonki i tropikalny las tego dorzecza;

Wiktionary

Am

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W Brazylii, w dżungli Amazonii odkryto nieznane do tej pory plemię.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌãmaˈzɔ̃ɲja, AS: ãmazõńi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Amazonka ż., amazonit mrz., amazonka ż.

 przym. amazoński

Wiktionary


amazonit

minerał z grupy skaleni, odmiana zielonego mikroklinu (glinokrzemianu potasu); wykorzystywany w jubilerstwie; kamień amazoński


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) miner. minerał w kolorze zielonym, występujący głównie w skałach magmowych, używany w jubilerstwie jako kamień ozdobny;

 (1.2) daw. miner. zielony jadelit

Wiktionary

Amazonit (synonim: kamień amazoński) – minerał z gromady krzemianów. Minerał, jest zieloną lub niebieskozieloną odmianą skalenia zwanego mikroklinem; kamień półszlachetny. Należy do grupy minerałów rzadkich.

Choć jego nazwa pochodzi od rzeki Amazonki, minerał ten nie występuje w samej Amazonii; bywa też łączona z papugami z rodzaju Amazona, ponieważ jego zielona barwa przypomina kolor ich skrzydeł. Pierwotnie tą nazwą określano zielone jadeity.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Teresa miała na sobie przepiękny naszyjnik z amazonitów.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌãmaˈzɔ̃ɲit, AS: ãmazõńit

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Amazonka ż., Amazonia ż., amazonka ż.

 przym. amazoński

Wiktionary


amazonka

1. kobieta jeżdżąca konno;
2. damski strój do konnej jazdy;
3. żartobliwie: kobieta waleczna;
4. kobieta, której amputowano pierś z powodu nowotworu;
5. tępoogonowa papuga średniej wielkości; papuga zielona;
6. gatunek mrówki o rudym ubarwieniu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) sport. kobieta jeżdżąca konno, uprawiająca hippikę

 (1.2) kraw. kobiecy modny strój przeznaczony specjalnie do jazdy konnej

 (1.3) pot. kobieta po operacji amputacji piersi

 (1.4) ornit. papuga południowoamerykańska z rodzaju nazwa systematyczna|Amazona|ref=tak., zwykle zielona;

Wiktionary

Am

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Teraz na torze przeszkód zaprezentują się amazonki z naszego klubu.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌãmaˈzɔ̃nka, AS: ãmazõnka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Amazonia ż., amazonit mrz., Amazonka ż.

 przym. amazoński

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) kobieta-jeździec

 (1.2) myśliczek

 (1.4) amazona

Wiktionary


amazonki

1. kobieta jeżdżąca konno;
2. damski strój do konnej jazdy;
3. żartobliwie: kobieta waleczna;
4. kobieta, której amputowano pierś z powodu nowotworu;
5. tępoogonowa papuga średniej wielkości; papuga zielona;
6. gatunek mrówki o rudym ubarwieniu


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Amazonki – w mitologii greckiej plemię wojowniczych kobiet
  • Amazonki – polski zespół muzyczny
  • Amazonki – reality show
  • Amazonki – chiński film z 2011 roku
  • Amazonka – strona ujednoznaczniająca
  • „Amazone” – francuski okręt podwodny z okresu I wojny światowej

Wikipedia


amazonomachia

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mitgr. walka Amazonek z Grekami;

Wiktionary

Am

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌãmazɔ̃nɔ̃ˈmaxʲja, AS: ãmazõnõmaχʹi ̯a

Wiktionary


amazonowski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z firmą Amazon

Wiktionary


amazoński

→ Amazonia (kraina), → Amazonka (rzeka)


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) geogr. związany z Amazonią

 (1.2) mitgr. związany z Amazonkami

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Świat dżungli amazońskiej zamieszkuje wiele ciekawych gatunków zwierząt.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌãmaˈzɔ̃j̃sʲci, AS: ãmazõĩ ̯sʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Amazonia ż., Amazonka ż., amazonka ż., amazonit mrz.

Wiktionary


amb.

skrót od:
1. ambasada;
2. ambasador


SJP.pl

skrót

 (1.1) = ambasador

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Amb. Cichocki i Konsul Generalny RP w Charkowie Janusz Jabłoński odwiedzili we wtorek i środę najdalej na wschód Ukrainy aktywne polskie stowarzyszenia w Siewierodoniecku i w Kramatorsku.

Wiktionary


amba

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. upicie się, stan wskazujący na spożycie alkoholu

 (1.2) pot. trudna sytuacja

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Amba Mariam – wieś w centralnej Etiopii
  • język amba – język z rodziny bantu
  • język amba – język rodziny utupua (austronezyjskie)
  • Amba – rzeka w rosyjskim Kraju Nadmorskim
  • AMBA – Association of MBAs
  • bitwa pod Amba Alagi – dwie bitwy pod szczytem w Etiopii
  • Amba (potrawa) – sos typowy dla kuchni Bliskiego Wschodu
  • Advanced Microcontroller Bus Architecture

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Stary, więcej nie piję. Wczoraj taka amba, że zapomnij.

 (1.2) Chłopie, niezła amba, trzy lufy z majzy na czysto, a jutro wywiadówka. Starą chyba pokręci!

 (1.3) Nie jedź przez Świecko, bo tam celnicy dostają amby, zwłaszcza latem. Lepiej przez Słubice.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈãmba, AS: ãmba

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bomba, lufa, śruba, faza, dym

 (1.3) palma

 (1.4) amba z przerzutami, amba z przerzutą, amba z przerzutką

Wiktionary


ambaje

dawniej: brednie, androny, mrzonki


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) daw. brednie, niedorzeczności, androny, przywidzenia, mrzonki

Wiktionary


ambalaż

1. w sztuce współczesnej: opakowywanie różnych obiektów, np. budowli lub fragmentów naturalnego krajobrazu; emballage, empaquetage;
2. w handlu:
a) opakowanie;
b) koszty opakowania


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) nurt w sztuce współczesnej wykorzystujący opakowania codziennego użytku do celów artystycznych

Wiktionary

Ambalaż (fr. "emballage" – opakowanie) – działalność w sztuce współczesnej, która jest związana z opakowywaniem, zasłanianiem, okrywaniem przedmiotów, fragmentów architektury, natury. Największe ambalaże tworzył Christo (opakowania budynków, wybrzeży, wąwozów oraz wysp). W Polsce ambalaże stosował Tadeusz Kantor.

Wikipedia


ambalowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) techn. testowanie silnika poprzez kolejne zwiększenia i zmniejszenia jego obrotów

Wiktionary


ambaras

dawniej:
1. kłopot sprawiany przez jakąś osobę lub rzecz;
2. trudna, przykra sytuacja


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) książk. trudna, kłopotliwa sytuacja

Wiktionary

Ambaras (stylizowany zapis Ambara$) – trzeci album polskiego duetu Małach/Rufuz, którego premiera odbyła się 8 kwietnia 2016. Wydawnictwo ukazało się nakładem wytwórni Prosto.

Gościnnie na albumie usłyszymy: Bonusa RPK, Jano z Polskiej Wersji, HDS-a, TPS-a oraz francuskiego rapera Sacrifice. Za skrecze i cuty odpowiada związany z grupą DJ Grubaz.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Z tym największy jest ambaras, żeby dwoje chciało naraz

 (1.1) Nadto ładunek dowieziony wozem do szosy częstokroć po ciężkich, bocznych drogach, w pewnéj ilości wypadków, o ile mianowicie dalsza odległość nie stanie na przeszkodzie, i daléj idzie na wozie, unikając kosztów przeładowania i ambarasu, połączonego z oddaniem ładunku na kolej.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ãmˈbaras, AS: ãmbaras

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ambarasowanie n.

 czas. ambarasować ndk., zaambarasować dk.

Wiktionary


ambarasowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) przest. sprawianie kłopotów, przysparzanie trudności, zmartwień, wprawianie w zakłopotanie

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ambaras m., ambarasowność ż.

 czas. ambarasować

 przym. ambarasowny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) zawstydzanie

Wiktionary


ambarasować

przestarzałe: sprawiać kłopoty, przysparzać trudności, niepokoić; wprawiać w zakłopotanie


SJP.pl

czasownik

 (1.1) daw. sprawiać komuś ambaras

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ambaras mrz., ambarasowanie n.

Wiktionary


ambarasujący

przestarzałe: sprawiać kłopoty, przysparzać trudności, niepokoić; wprawiać w zakłopotanie


SJP.pl

Patrz:

ambarasować

ambarcumian

[czytaj: ambarkuMIAN albo ambarKUmian] nazwisko


SJP.pl


ambarkacja

dawniej: wsiadanie, załadowywanie się na statek


SJP.pl


ambarkować

załadowywać coś na statek lub wsiadać na statek


SJP.pl


ambasada

przedstawicielstwo dyplomatyczne najwyższej rangi, reprezentujące interesy państwa w państwie goszczącym; także: budynek tego przedstawicielstwa


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) stała instytucja (misja dyplomatyczna) o najwyższej randze, utrzymywana przez państwo w innym kraju lub przy organizacji międzynarodowej;

 (1.2) wydzielony budynek lub teren, gdzie mieści się ambasada (1.1)

 (1.3) gwara więzienna brzuch, żołądek

Wiktionary

Ambasada – stała misja dyplomatyczna, którą kieruje szef misji pierwszej klasy (ambasador). Tą nazwą określany jest także budynek lub lokal zajmowany przez misję. Jest zasadą, iż ambasada znajduje się w stolicy państwa, z którym utrzymywane są stosunki dyplomatyczne.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Minister Spraw Zagranicznych skierował do ambasad na całym świecie instrukcje postępowania podczas aktualnego kryzysu.

 (1.2) Grupa ekstremistów podpaliła ambasadę.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌãmbaˈsada, AS: ãmbasada

Wiktionary

Powiązane:

 (1.1) rzecz. ambasador m., ambasadorka ż., ambasadorstwo n.

Wiktionary

Synonimy:

 (1) nuncjatura; konsulat

 (1.3) gwara więzienna bandzioch, bebech, samara

Wiktionary


ambasador

najwyższy rangą przedstawiciel dyplomatyczny jakiegoś państwa


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) adm. urz. przedstawiciel dyplomatyczny państwa lub organizacji międzynarodowej

 (1.2) przen. rzecznik, obrońca danej sprawy, interesu

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) wysokiej jakości tkanina wełniana

Wiktionary

Am

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Podczas bankietu, attaché dyskretnie zalecał się do córki ambasadora.

 (2.1) Kaśka kupiła przepiękny płaszcz z ambasadora.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌãmbaˈsadɔr, AS: ãmbasador

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ambasadorowa ż., ambasadorostwo n., ambasada ż., ambasadorówna ż.

:: fż. ambasadorka ż.

 przym. ambasadorski, ambasadowy, ambasadzki

 czas. ambasadorować

Wiktionary


ambasadorka

1. najwyższa rangą przedstawicielka dyplomatyczna państwa;
2. rzeczniczka czegoś


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) adm. urz. przedstawicielka dyplomatyczna państwa lub organizacji międzynarodowej

 (1.2) przen. rzeczniczka, obrończyni danej sprawy, interesu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ambasador mos./mrz.

Wiktionary


ambasadorostwo

ambasador z żoną


SJP.pl


ambasadorowa

żona ambasadora


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. żona ambasadora

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Tomasz wyleciał z hukiem z placówkaacówki, bo wyszedł na jaw jego romans z ambasadorową.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌãmbasadɔˈrɔva, AS: ãmbasadorova

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ambasadorstwo n., ambasadorowanie n., ambasador m., ambasadorka ż., ambasadorostwo n., ambasada ż., ambasadorówna ż.

 przym. ambasadorski, ambasadowy, ambasadzki

 czas. ambasadorować

Wiktionary


ambasadorowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) sprawowanie funkcji ambasadora

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ambasada ż., ambasador m., ambasadorka ż., ambasadorowa ż., ambasadorostwo n., ambasadorstwo n.

 czas. ambasadorować

 przym. ambasadorski, ambasadzki

Wiktionary


ambasadorować

potocznie: sprawować urząd ambasadora


SJP.pl

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)

 (1.1) pot. pełnić urząd ambasadora

 (1.2) przen. być przedstawicielem

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Pan doktor przed laty ambasadorował w Pradze.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ambasador mrz., ambasadorowa ż., ambasadorka ż., ambasadorowanie n., ambasadorstwo n.

Wiktionary


ambasadorowy

→ ambasador (dawniej); ambasadorski


SJP.pl


ambasadorski

→ ambasador


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z ambasadorem, dotyczący ambasadora

przymiotnik dzierżawczy

 (2.1) należący do ambasadora

Wiktionary

Patrz:

ambasador

Powiązane:

 rzecz. ambasadorowanie n., ambasador mos., ambasadorka ż., ambasadorowa ż., ambasadorostwo n., ambasada ż., ambasadorówna ż.

 przym. ambasadowy, ambasadzki

Wiktionary


ambasadorstwo

urząd, godność ambasadora; ambasadorostwo


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) urząd, godność ambasadora

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Profesor objął ambasadorstwo na Cyprze.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ambasadorowanie n., ambasador mrz., ambasadorowa ż., ambasadorka ż.

 czas. ambasadorować ndk.

 przym. ambasadzki, ambasadowy

Wiktionary


ambasadowy

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z ambasadą, dotyczący ambasady

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ambasadorowa ż., ambasada ż., ambasador mos., ambasadorka ż., ambasadorstwo n.

 przym. ambasadorski

Wiktionary


ambasadzki

→ ambasada


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) pot. związany z ambasadą, odnoszący się do ambasady

Wiktionary

Patrz:

ambasada

Przykłady

 (1.1) Pracownikom ambasadzkim pozwolono na wcześniejsze opuszczenie ambasady.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ambasadorowa ż., ambasadorowanie n., ambasada ż., ambasador mos., ambasadorstwo n.

 przym. ambasadorski

Wiktionary


amber

polskie wydawnictwo literackie


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • amber – jeden z synonimów słowa bursztyn, oraz barwy od niego pochodnej, wywodzący się od arabskiego słowa anbar (arab. عنبر) oznaczającego ambrę, której woń skojarzono z zapachem pocieranego bursztyn...
  • Amber – imię żeńskie
  • Amber – holenderska piosenkarka i producentka
  • Amber Heard – amerykańska aktorka
  • Amber Liu – południowokoreańska raperka
  • amber – kodon bursztynowy, jeden z kodonów terminacyjnych
  • AMBER – komercyjne pole siłowe wykorzystywane do symulacji białek i DNA
  • (2933) Amber – planetoida z grupy pasa głównego asteroid
  • Amber Linux – łotewski Linux
  • Amber – część miasta Jaipur
    • Fort Amber – kompleks budowli obronnych i pałacowych w Indiach
  • Amber – luksemburska nazwa wsi Imbringen

Wikipedia


ambi-

temat słowotwórczy

 (1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na dwoistość tego, co jest nazwane drugim członem

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈãmbʲi, AS: ãmbʹi

Wiktionary


ambicja

1. poczucie godności osobistej;
2. dążność do wybicia się, pragnienie twórczych osiągnięć, sukcesów


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pragnienie osiągnięcia czegoś trudnego

 (1.2) trudny cel życiowy, który chce się osiągnąć

Wiktionary

Ambicja (łac. "ambitio" – żądza sławy, []) – postawa człowieka, cecha charakteru polegająca na silnym poczuciu godności osobistej oparta na stawianiu sobie trudnych celów i dążeniu do ich realizacji (człowiek ambitny), także nieuporządkowane dążenie do sławy i zaszczytów.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Ambicja nie pozwalała jej zrezygnować.

 (1.2) Jego ambicją był doktorat na Harvardzie.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ãmˈbʲit͡sʲja, AS: ãmbʹicʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 czas. ambicjonować ndk.

 przym. ambitny, ambicyjny, ambicjonalny

 rzecz. ambicjant m., ambicyjka ż., ambicjusz m., ambicjonerstwo n.

 przysł. ambicyjnie, ambicjonalnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pragnienie, aspiracja; reg. śl. ambit

Wiktionary


ambicjant

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) przest. człowiek o dużych ambicjach

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ambicja ż.

Wiktionary


ambicjonalność

→ ambicjonalny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest ambicjonalne; cecha tych, którzy są ambicjonalni

Wiktionary

Patrz:

ambicjonalny

Powiązane:

 przym. ambicjonalny

 przysł. ambicjonalnie

Wiktionary


ambicjonalny

wynikający z ambicji, poczucia godności osobistej, potrzeby osiągnięć


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) spowodowany ambicją

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Działał w sposób ambicjonalny, aby zdobyć pozycję lidera.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ambicyjka ż., ambicjonalność ż., ambicja ż.

Wiktionary


ambicjoner

osoba o przerośniętej, wybujałej ambicji, żądna uznania i zaszczytów; ambicjusz


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) człowiek o dużych ambicjach

Wiktionary


ambicjonerski

→ ambicjonerstwo


SJP.pl

Patrz:

ambicjonerstwo

ambicjonerstwo

w znaczeniu ujemnym: dążność do wybicia się, uznania; żądza władzy, zaszczytów


SJP.pl


ambicjusz

przestarzale: osoba o przerośniętej, wybujałej ambicji, żądna uznania i zaszczytów, ambicjoner


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pejor. człowiek o dużych ambicjach

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ambicja ż.

Wiktionary


ambicyjka

zdrobnienie od: ambicja


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) iron. zdrobn. od ambicja

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌãmbʲiˈt͡sɨjka, AS: ãmbʹicyi ̯ka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ambicja

 przym. ambitny, ambicjonalny

Wiktionary


ambicyjki

zdrobnienie od: ambicja


SJP.pl


ambicyjny

→ ambicja


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) rzad. przest. spowodowany lub kierowany silną ambicją

Wiktionary

Patrz:

ambicja

Powiązane:

 rzecz. ambicja ż., ambicyjność ż.

 przysł. ambicyjnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ambicjonalny

Wiktionary


ambient

wolna, refleksyjna muzyka elektroniczna


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) muz. gatunek muzyki elektronicznej lub eksperymentalnej, którego cechą charakterystyczną jest tworzenie atmosfery i nastroju zamiast wyraźnej, melodyjnej struktury

Wiktionary

Am

Wikipedia


ambientowy

→ ambient


SJP.pl

Patrz:

ambient

ambigram

grafika przedstawiająca tekst, wykonana w taki sposób, że po jej obróceniu o 180 stopni można odczytać taki sam lub inny tekst


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) grafika utworzona kaligraficznie lub obrazowo w taki sposób, że po obróceniu całości o 180° można odczytać ten sam tekst;

Wiktionary

Ambigram (łac. "ambo" oba + gr. "grámma" zapis) – grafika utworzona kaligraficznie lub obrazowo w taki sposób, że po obróceniu całości można odczytać ten sam lub inny tekst. W alfabecie łacińskim jedynymi „naturalnie ambigramowymi” (czyli środkowo symetrycznymi) literami są „H”, „I”, „N”, „O”, „S”, „X” oraz „Z”.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Nie mogli wykorzystać ambigramów ani symboli naukowych, gdyż byłoby to zbyt oczywiste.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ãmˈbʲiɡrãm, AS: ãmbʹigrãm

Wiktionary


ambilogia

wyrażenie dwuznaczne, dwuznacznik


SJP.pl


ambiofonia

elektroakustyczna metoda korygowania akustyki i nagłaśniania pomieszczeń przez wprowadzanie sztucznego pogłosu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) techn. technika reprodukcji dźwięku polegająca na tworzeniu efektu przestrzenności i otoczenia słuchacza przez dźwięki dochodzące z różnych kierunków

Wiktionary

Ambiofonia – technika sztucznej regulacji pogłosu w salach koncertowych, operowych, studiach radiowych i telewizyjnych, za pomocą elektroakustycznych torów i układów nagłaśniających.

Jest jednym z elementów reżyserii dźwięku, umożliwiając poprawę pełni jego brzmienia i uzyskania efektów dźwiękowych dobranych do produkowanych utworów muzycznych.

Wikipedia


ambiofoniczny

umożliwiający uzyskanie odpowiedniego nagłośnienia przez wprowadzenie sztucznego pogłosu


SJP.pl


ambiopia

podwójne widzenie spowodowane niesprawnością mięśni zewnętrznych gałki ocznej; diplopia


SJP.pl


ambiplazma

Am

Wikipedia


ambirz

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) stpol. imbir

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈãmbʲiʃ, AS: ãmbʹiš

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. imbir m.

Wiktionary


ambiseksualizm

zespół zachowań zawartych pomiędzy repertuarem męskich a kobiecych zachowań płciowych


SJP.pl


ambisentencja

psychiatria: wypowiedź składająca się z wzajemnie wykluczających się opinii, które dla wypowiadający je uważa za prawdziwe


SJP.pl

Ambisentencja (łac. "ambisententia" od "ambo" "obaj" i "sententia" "myśl, opinia, osąd, pogląd, zdanie") – głoszenie całkowicie sprzecznych stwierdzeń, z których każde jest uważane za prawdziwe. Świadczy o ambiwalencji intelektualnej lub myślenia. Stanowi jeden z objawów dezintegracji psychicznej w schizofrenii.

Wikipedia


ambit

1. przejście wokół prezbiterium za ołtarzem, charakterystyczne dla kościołów romańskich i gotyckich;
2. krużganek wokół klasztornego dziedzińca;
3. dawniej: ambicja


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) śrpol. krużganek

 (1.2) śrpol. obszar, obwód

 (1.3) śrpol.

 (1.4) archit. przejście w kościele na przedłużeniu naw bocznych otaczające prezbiterium;

Wiktionary

Ambit (także obręb, obejście, łac. "ambitus" – obieg, obwód) – w architekturze sakralnej przejście powstałe z przedłużenia naw bocznych i poprowadzenia ich wokół prezbiterium, za ołtarzem głównym.

Wikipedia

Przykłady

 (1.4) Prezbiterium otoczone jest ambitem i wieńcem kaplic.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈãmbʲit, AS: ãmbʹit

Wiktionary

Synonimy:

 (1.4) obejście

Wiktionary


ambitendencja

w psychologii: współistnienie wzajemnie wykluczających się pragnień i dążeń


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) psych. skłonność do występowania sprzecznych lub przeciwstawnych zachowań, sprzeczność dążeń;

Wiktionary

Ambitendencja (łac. "ambo" „obaj” i "tendentia" „skłonność” od "tendere" „ciągnąć, rozciągać”) – sprzeczność dążeń, równoczesne występowanie sprzecznych ze sobą dążeń.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Do ambiwalencji dołącza się często ambitendencja, która zachodzi tam, gdzie dwoistość dotyczy sfery dążeń. Jeśli ta dwoistość dotyczy sfery sądów, mówimy o ambisentencji.

Wiktionary


ambitniej

stopień wyższy od przysłówka: ambitnie


SJP.pl


ambitniejszy

stopień wyższy od przymiotnika: ambitny; bardziej ambitny


SJP.pl


ambitnik

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) przest. człowiek o dużych ambicjach

Wiktionary


ambitność

→ ambitny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest ambitne; cecha tych, którzy są ambitni

Wiktionary

Patrz:

ambitny

Przykłady

 (1.1) Odyssey spotkała się w większości z pozytywnym odbiorem ze strony krytyków, chwalących rozgrywkę, grafikę, postacie, elementy gry fabularnej i projekt świata, krytykując jednak tempo, przesadną ambitność oraz zawarcie mikropłatności.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. ambitny

 przysł. ambitnie

Wiktionary


ambitny

1. mający poczucie własnej wartości i godności oraz szacunek dla samego siebie; honorowy, dumny;
2. dążący do sukcesu w jakiejś dziedzinie, mający wysokie aspiracje;
3. stanowiący wyzwanie, wymagający wysiłku;
4. o dziele sztuki: mający dużą wartość artystyczną


SJP.pl

przymiotnik jakościowy

 (1.1) taki, który w swoim działaniu kieruje się ambicją

 (1.2) wynikający z ambicji; świadczący o ambicji

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Galileusz był jednak zbyt ambitny, by zgodzić się na takie umniejszenie wartości swojej pracy.

 (1.2) Chłopiec miał ambitny plan napisania powieści o zwierzętach podczas wojny.

 (1.2) Ten mało ambitny film jest skierowany do niezbyt wymagającej widowni.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ãmˈbʲitnɨ, AS: ãmbʹitny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ambitność ż., ambicja ż., ambicyjka ż.

 przysł. ambitnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) daw. górnochciwy

Wiktionary


ambitus

rozpiętość melodii, czyli obszar pomiędzy jej najwyższym a najniższym dźwiękiem


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) muz. rozpiętość wysokości dźwięków faktycznie wykorzystanych w danym materiale muzycznym, niezależnie od pełnego zakresu instrumentu lub głosu

Wiktionary

Ambitus (z "łac." obwód, obręb) – szerokość, rozpiętość interwałów między najwyższym a najniższym dźwiękiem danej melodii.

W chorale gregoriańskim najmniejszy ambitus wynosił kwartę i występował w psalmach. W innych śpiewach (np. alleluja) sięgał oktawy, a w niektórych przypadkach nony. Są też utwory osiągające duodecymę, jak na przykład sekwencja o Bożym Ciele "Lauda Sion Salvatorem" autorstwa Tomasza z Akwinu.

Wikipedia


ambiwalencja

1. przeżywanie sprzecznych pragnień, doznawanie przeciwstawnych uczuć;
2. współwystępowanie przeciwstawnych elementów w zachowaniu, postępowaniu, ocenie itp.; dwojakość, dwuwartościowość


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) współistnienie sprzecznych uczuć, postaw lub opinii

Wiktionary

Am

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌãmbʲivaˈlɛ̃nt͡sʲja, AS: ãmbʹivalẽncʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ambiwalentność ż.

 przym. ambiwalentny

 przysł. ambiwalentnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niejednoznaczność, schizofrenia, rozdwojenie jaźni

Wiktionary


ambiwalentnie

przysłówek

 (1.1) w sposób ambiwalentny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Niekiedy nie potrafimy dokonać oceny globalnej i wtedy oceniamy dany stan rzeczy ambiwalentnie: jako zły i dobry zarazem.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ambiwalencja ż., ambiwalentność ż.

 przym. ambiwalentny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) dwojako, dwoiście

Wiktionary


ambiwalentniej

stopień wyższy od przysłówka: ambiwalentnie


SJP.pl


ambiwalentność

jednoczesne przebywanie w dwóch przeciwstawnych stanach


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest ambiwalentne

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ambiwalencja ż.

 przym. ambiwalentny

 przysł. ambiwalentnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) ambiwalencja, niejednoznaczność, dwuznaczność

Wiktionary


ambiwalentny

1. zawierający sprzeczne uczucia, chęci; przeciwstawny;
2. dwuznaczny, niejasny; niejednoznaczny


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) charakteryzujący się sprzecznymi uczuciami, postawami lub opiniami

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Żywię do niego ambiwalentne uczucia – mieszaninę strachu i ciekawości.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌãmbʲivaˈlɛ̃ntnɨ, AS: ãmbʹivalẽntny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ambiwalencja ż., ambiwalentność ż.

 przysł. ambiwalentnie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) dwojaki, przeciwstawny, wewnętrznie sprzeczny

Wiktionary


ambiwertyczka

→ ambiwertyk


SJP.pl

Patrz:

ambiwertyk

ambiwertyk

w psychologii: osoba, u której występuje równowaga cech introwertywnych i ekstrawertywnych


SJP.pl


ambligonit

minerał, fluorofosforan litu i glinu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) miner. zob. amblygonit.

Wiktionary


ambliopia

upośledzenie wzroku w następstwie zmniejszenia przejrzystości układu optycznego oka, wad wzroku (zez) lub zmian w siatkówce i nerwie wzrokowym; niedowidzenie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. upośledzenie widzenia

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niedowidzenie

Wiktionary


amblipod

przedstawiciel rzędu wymarłych ssaków kopytnych, żyjących w trzeciorzędzie od paleocenu do oligocenu


SJP.pl


amblipody

rząd wymarłych ssaków kopytnych, żyjących w trzeciorzędzie od paleocenu do oligocenu


SJP.pl


amblygonit

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) miner. minerał z grupy fosforanów, kruchy, przezroczysty, trudno rozpuszcza się w kwasach;

Wiktionary

Amblygonit (Ambligonit) – minerał z grupy fosforanów. Należy do grupy minerałów rzadkich, rozpowszechnionych tylko w niektórych rejonach Ziemi. Został odkryty i oznaczony przez Augusta Breithaupta w 1817 w Saksonii. Nazwa pochodzi od greckich słów "amblys" = tępy i "goni" = kąt (stępione kąty), nawiązuje do kątów między ścianami tego minerału.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. amblygonitowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) war. ambligonit

Wiktionary


amblypygi

rząd stawonogów z gromady pajęczaków; spawęki pająkokształtne, tępoodwłokowce


SJP.pl


ambo

kombinacja dwóch numerów w grach liczbowych


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Ambo – miasto w Etiopii
  • Ambo – miasto w Peru
  • Ambo – miejscowość w Kiribati
  • Ambo (Owambo) – lud afrykański

Wikipedia


amboceptor

przeciwciało o 2 grupach chwytnych; dwuchwytnik


SJP.pl


ambona

1. przyścienna mównica w kościołach chrześcijańskich, służąca do wygłaszania kazań; kazalnica;
2. platforma nadziemna, stosowana podczas polowań do obserwacji zwierzyny;
3. obudowa dziobu jachtu, zapewniająca bezpieczną pracę załogi


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) archit. rel. miejsce służące kapłanom do czytania tekstów liturgicznych, głoszenia kazań; kościelna mównica; ; Gloger.

 (1.2) łow. stanowisko myśliwskie w kształcie wieżyczki, stałe lub przenośne, służące do polowań na zwierzynę;

 (1.3) środ. geogr. geol. skała o nieregularnych kształtach, odstająca od grzbietu lub zbocza

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • ambona (architektura)
  • ambona (myślistwo)
  • ambona skalna
  • Ambona – skała w Dolinie Będkowskiej na Wyżynie Krakowsko-Częstochowskiej
  • Ambona – skały w Rudawach Janowickich
  • Ambona – skała w Masywie Śnieżnika na stoku wzniesienia Bogoryja
  • Ambona – występ skalny na Wyspie Króla Jerzego
  • Ambona (Bazylika św. Katarzyny w Braniewie)

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Ambony są często bogato zdobione.

 (1.2) Ambony ustawiane są na granicy lub w głębi lasu w miejscach, gdzie istnieje duże prawdopodobieństwo napotkania zwierzyny.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ãmˈbɔ̃na, AS: ãmbõna

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. zdrobn. ambonka

 przym. ambonowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) kazalnica

Wiktionary


ambonka

1. zdrobnienie od: ambona;
2. platforma obserwacyjna na maszcie żaglowca; bocianie gniazdo;
3. rodzaj sprzętu rehabilitacyjnego; balkonik


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. mała ambona

 (1.2) rodzaj dawnego wózka dwukołowego o wysokiej skrzyni

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ãmˈbɔ̃ŋka, AS: ãmbõŋka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ambona

Wiktionary


ambonowy

→ ambona


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) związany z amboną, dotyczący ambony; mający ambonę

Wiktionary

Patrz:

ambona

Powiązane:

 rzecz. ambona ż.

Wiktionary


ambos

rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. techn. kowadło

Wiktionary


ambra

1. wydzielina przewodu pokarmowego kaszalota;
2. perfumy zawierające tę wydzielinę


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) woskowata substancja będąca wydzieliną z przewodu pokarmowego kaszalota powstałą prawdopodobnie w wyniku niestrawności lub zaparcia, stosowana w przemyśle perfumeryjnym;

 (1.2) daw. wonna żywica kopalna

Wiktionary

Ambra ("Ambergris Tincture") – wydzielina z przewodu pokarmowego kaszalota ("Physeter macrocephalus"), która jest prawdopodobnie wynikiem niestrawności lub zaparcia wieloryba.

Wikipedia

Przykłady

 (1.2) Nad obu orszakami: tym, którego wozy i konie stały jak w ziemię wryte, i tym, który, w barwistych strojach, jak łan ściętych kwiatów na pozłacanej ziemi leżał, świeciło w górze, jasne, ale łagodne słońce i z woniami ambry, sandału, cynamonu, piżma, aloesu, przeciągały obłoki kadzidłowego dymu.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈãmbra, AS: ãmbra

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ambreina ż., ambriol m.

 przym. ambrowy

Wiktionary


ambrazura

1. otwór strzelniczy w umocnieniu, umożliwiający prowadzenie ognia i obserwacji
2. dawniej: framuga okna lub drzwi


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) otwór strzelniczy w miejscu umocnionym, obwarowanym lub opancerzonym;

Wiktionary

Ambrazura (fr. "embrasure") – otwór strzelniczy, przez który wystawia się lufę karabinu lub działa podczas prowadzenia ognia. Termin ten stosuje się w odniesieniu do fortyfikacji lądowych oraz uzbrojonych jednostek pływających.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Nad ambrazurą znajduje się zwykle system wentylacyjny dla odprowadzania dymu i spalin.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌãmbraˈzura, AS: ãmbrazura

Wiktionary


ambrosiewicz

nazwisko


SJP.pl


ambrotypia

dawna technika fotograficzna na szkle, dająca pozytywowy obraz


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) jedna z dawniejszych, stosowanych od 1852 roku, pozytywowych technik fotograficznych, pozwalająca uzyskać jeden unikatowy obraz

Wiktionary

Ambrotypia – jedna z dawniejszych, stosowanych od 1851 roku, pozytywowych technik fotograficznych, pozwalająca uzyskać jeden unikatowy (czyli bez możności wykonania odbitek) obraz. Ambrotypia opiera się na technice mokrej płyty kolodionowej, przy czym negatyw na szklanej płycie jest specjalnie lekko niedoświetlony, a następnie umieszczany na czarnym podkładzie, przez co uzyskuje on wygląd pozytywu. Obrazy tego rodzaju były często kolorowane.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌãmbrɔˈtɨpʲja, AS: ãmbrotypʹi ̯a

Wiktionary


ambrowiec

gatunek drzewa pochodzący z Ameryki Północnej


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy

 (1.1) syst. dendr. rodzaj drzew z rodziny altyngiowatych rosnących w Azji i Ameryce Północnej

 (1.2) dendr. drzewo z rodzaju ambrowiec (1.1)

Wiktionary

Ambrowiec ("Liquidambar" L.) – rodzaj roślin należący do rodziny altyngiowatych ("Altingiaceae"). Obejmuje w zależności od ujęcia systematycznego albo ok. 5 gatunków albo w szerokim ujęciu włączane są tu gatunki z rodzajów altyngia "Altingia" i "Semiliquidambar" zwiększając ich łączną liczbę do ok. 15.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ãmˈbrɔvʲjɛt͡s, AS: ãmbrovʹi ̯ec

Wiktionary


ambrowy

→ ambra


SJP.pl

Patrz:

ambra

ambroziak

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Ambroziak – polskie nazwisko.
  • Delfina Ambroziak (ur. 1939) – polska śpiewaczka operowa,
  • Denis Ambroziak (ur. 1991) – polski kajakarz,
  • Edmund Ambroziak (1945–2016) – polski samorządowiec,
  • Ignacy Ambroziak (1896–1943) – Polak stracony przez Niemców za pomaganie Żydom,
  • Ewa Ambroziak (1950–2023) – polska wioślarka,
  • Jacek Ambroziak (ur. 1941) – polski polityk,
  • Marian Ambroziak (ur. 1960) – polski wiceadmirał
  • Mariusz Ambroziak (ur. 1969) – polski polityk, broker, poseł,
  • Monika Ambroziak (ur. 1971) – polska aktorka,
  • Rajmund Ambroziak (1932–1996) – polski pianista, kameralista, profesor,
  • Sylwester Ambroziak (ur. 1964) – polski rzeźbiarz, rysownik,

Wikipedia


ambroziewicz

nazwisko


SJP.pl


ambrozik

1. zdrobnienie od: Ambroży (imię męskie);
2. nazwisko


SJP.pl


ambrozja

1. w mitologii greckiej: pokarm bogów zapewniający im wieczną młodość i nieśmiertelność;
2. przenośnie o szczególnie smacznym napoju, rzadziej potrawie;
3. odmiana kopru


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mitgr. pokarm bogów zapewniający im nieśmiertelność;

 (1.2) bot. nazwa systematyczna|Ambrosia|L.|ref=tak., rodzaj roślin z rodziny astrowatych;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • ambrozja – w mitologii greckiej pokarm bogów;
  • Ambrozja – w mitologii greckiej jedna z Hiad;
  • Ambrozja – w mitologii greckiej jedna z menad (bachantek);
  • Ambrozja – imię żeńskie;
  • ambrozja – rodzaj roślin z rodziny astrowatych;
  • ambrozja – rodzaj współżycia zwierząt, roślin i grzybów.
  • Ambrosia – strona ujednoznaczniająca
  • Ambroży – imię męskie

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Olimpijczycy, niebianie z Grecji, żywią się ambrozją i nektarem, dzięki którym są wiecznie młodzi i nieśmiertelni.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ãmˈbrɔzʲja, AS: ãmbrozʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Ambrozja ż., Ambroży mos.

 przym. Ambrożowy, ambrozjowy / stpol. ambrozyjowy, ambrozyjski

Wiktionary


ambrozjański

śpiew ambrozjański - w liturgii katolickiej: śpiew kościelny, wprowadzony przez św. Ambrożego, oparty na elementach wschodnich, greckich i włoskich, mający wiele cech wspólnych z powstałym po nim śpiewem gregoriańskim


SJP.pl

przymiotnik dzierżawczy

 (1.1) rel. dotyczący życia i twórczości Ambrożego z Mediolanu, charakterystyczny, typowy dla Ambrożego z Mediolanu lub jego twórczości, taki jak u Ambrożego z Mediolanu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ryt ambrozjański nazywany też bywa rytem mediolańskim.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Ambroży m., Ambrozja ż.

 przym. Ambrożowy

Wiktionary


ambrozyjski

rozkoszny, cudny, boski


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) poet. boski, cudowny, rozkoszny; taki jak ambrozja

 (1.2) śrpol. związany z ambrozją, dotyczący ambrozji

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Cudna noc! ambrozyjska! wiosenna!

 (1.1) Bo i na co się zdały, perły, złote czary, / Ambrozyjskie potrawy, lutnie i nektary, / Jeśli miłość zbiegliwa serce mi rozżala, / A troska gorzéj dręczy, niźli głód Tantala?

 (1.1) W odległych od mej ojczystej ziemi krajach karmiłem moją młodość tą ambrozyjską potrawą, co syci umysł, duszę i serce.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Ambroży mos., Ambrozja ż., ambrozja ż.

 przym. ambrozjowy

Wiktionary


ambrożek

zdrobnienie od: Ambroży


SJP.pl


ambrożewicz

nazwisko


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) polski herb szlachecki, odmiana herbu Bajbuza;

Wiktionary

Ambrożewicz ("Wąż") – polski herb szlachecki, odmiana herbu Bajbuza.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Nasza rodzina od pokoleń pieczętuje się Ambrożewiczem.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Ambroży m.

 przym. Ambrożewiczowy

Wiktionary


ambrożkiewicz

nazwisko


SJP.pl


ambrożostwo

Ambroży z małżonką; Ambrożowie


SJP.pl


ambrożowie

Ambroży z małżonką; Ambrożostwo


SJP.pl


ambrożowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Ambrożego lub z nim związany


SJP.pl

przymiotnik dzierżawczy

 (1.1) przest. gwara. taki, którego właścicielem, autorem, twórcą jest Ambroży

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Sad sąsiadował z Urbanową zagrodą z jednej strony i z Ambrożowym polem z drugiej.

 (1.1) Obok Ambrożowej pasieki stoi przydrożna figura św. Ambrożego.

 (1.1) Ambrożowi synowie wyrośli na dorodnych mężczyzn.

 (1.1) Gdy przeszukiwałem wczoraj strych, wpadły mi w ręce Ambrożowe limeryki.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Ambroży m., ambrozja ż.

 przym. ambrozjański

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) Ambrożego (D. lp. – po rzecz.)

Wiktionary


ambroży

imię męskie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.;

Wiktionary

Ambroży (gr. "ambrósios" – boski, nieśmiertelny, święty od "(am)brotós" – (nie)śmiertelny) – imię męskie pochodzenia greckiego.

Chrześcijańskim patronem tego imienia jest późnorzymski biskup św. Ambroży.

Imieniny obchodzi: 17 marca, 20 marca, 4 kwietnia, 19 lipca, 16 sierpnia, 16 października, 18 października, 2 listopada i 7 grudnia.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Mam na imię Ambroży, z zawodu jestem pszczelarzem, z zamiłowania gołębiarzem i poetą.

 (1.1) Ambroży Grabowski, księgarz i antykwariusz oraz historyk Krakowa, uchodził za autora pierwszego przewodnika po Krakowie.

 (1.1) W Kościele katolickim na 7 grudnia przypada wspomnienie św. Ambrożego z Mediolanu, patrona pszczelarzy.

 (1.1) Ambrożowie dzień swego patrona, czyli imieniny, obchodzą 7 grudnia, a także 20 marca, 4 kwietnia, 19 lipca, 16 sierpnia oraz 16 i 18 października.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ãmˈbrɔʒɨ, AS: ãmbrožy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Ambrożowa ż., Ambrożówna ż., Ambrożostwo lm m., Ambrozjusz mos., ambrozja ż., ambrozjańskość ż., ambrozyjskość ż.

:: zdrobn. Ambrożek mos., Ambrozik mos., Brożek mos., Ambroś mos.

:: przest. Ambroż mos.

:: gwara. Jambroży mos.

:: fż. Ambrozja ż.

 przym. Ambrożowy, Ambrożkowy, Ambrozikowy, Ambrosiowy, Brożkowy, ambrozjański, ambrozyjski

 przysł. ambrozjańsko, ambrozyjsko

 zob. Ambrozja, Jambroży.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) zdrobn. Ambrożek, Ambrozik, Brożek, Ambroś; przest. Ambroż; gwara. Jambroży

Wiktionary


ambu

ambu worek - aparat do prowadzenia sztucznego oddychania


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) pot. worek samorozprężalny, przyrząd służący do przeprowadzania sztucznego oddychania

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) resuscytator

Wiktionary


ambulakr

1. krużganek kościelny
2. dawniej: miejsce na spacery w ogrodzie
3. zwykle w lm: pola (pasma) ambulakralne ciągnące się od otworu gębowego do odbytu jeżowca i usiane nóżkami ambulakralnymi


SJP.pl


ambulakralny

układ ambulakralny, układ wodny - swoisty dla szkarłupni system kanałów, wypełniony gł. wodą morską; do u. a. należą: pierścień okołoprzełykowy i 5 kanałów promienistych oraz kanały boczne, opatrzone nóżkami ambulakralnymi lub czułkami


SJP.pl


ambulans

specjalnie wyposażony (m.in. w zestaw urządzeń do ratowania życia) samochód przystosowany do przewozu chorych; karetka pogotowia; dawniej także: pojazd będący ruchomą placówką jakiejś instytucji, głównie poczty


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) środek transportu przeznaczony do przewozu chorych lub rannych;

 (1.2) ruchoma placówka jakiejś instytucji umieszczona w odpowiednio przystosowanym pojeździe

Wiktionary

Ambulans ( ambulance), karetka pogotowia ratunkowego, in. sanitarka – środek transportu dysponowany na miejsce nagłego zachorowania albo wypadku, przeznaczony do udzielania pomocy, przewozu chorych lub rannych z miejsca zdarzenia do szpitala, a często również służący do transportów medycznych i międzyszpitalnych.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Chorych przewieziono do innych szpitali ambulansami.

 (1.2) Ambulans pocztowy przejeżdżał przez wieś we wtorki i piątki.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ãmˈbulãw̃s, AS: ãmbulãũ̯s

Wiktionary

Powiązane:

 przym. ambulansowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) karetka pogotowia, erka

Wiktionary


ambulansowy

przymiotnik od: ambulans


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z ambulansem, dotyczący ambulansu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ambulans mrz.

Wiktionary


ambulatorium

przychodnia lekarska, w której wykonuje się drobne zabiegi, zwykle umiejscowiona przy szpitalu, sanatorium itp.


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) med. miejsce lekarskiej pomocy doraźnej przy szpitalu, sanatorium lub w zakładzie pracy;

Wiktionary

Am

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Zrobiłaś już swoje. Udaj się do ambulatorium. Możesz stać?

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌãmbulaˈtɔrʲjũm, AS: ãmbulatorʹi ̯ũm

Wiktionary

Powiązane:

 przym. ambulatoryjny

 przysł. ambulatoryjnie

Wiktionary


ambulatoryjny

związany z ambulatorium, wykonywany w ambulatorium (np. zabiegi ambulatoryjne, pomoc ambulatoryjna)


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) med. wykonywany w ambulatorium lub dla ambulatorium przeznaczony

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nasza przychodnia zapewnia opiekę ambulatoryjną.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌãmbulatɔˈrɨjnɨ, AS: ãmbulatoryi ̯ny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ambulatorium n.

 przysł. ambulatoryjnie

Wiktionary


ambus

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) stpol. kowadło

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈãmbus, AS: ãmbus

Wiktionary


ambystoma

płaz z rodziny poprzecznozębnych, żyjący w Ameryce Północnej


SJP.pl

Ambystoma – rodzaj płazów ogoniastych z rodziny ambystomowatych (Ambystomatidae).

Wikipedia


ambystomowate

rodzina płazów z rzędu płazów ogoniastych; ambystomy, poprzecznozębne


SJP.pl

Ambystomowate, ambystomy, poprzecznozębne (Ambystomatidae) – rodzina płazów z rzędu płazów ogoniastych (Caudata), obejmująca ponad 30 gatunków o zębach ułożonych w rzędy poprzeczne względem długiej osi ciała. W zapisie kopalnym znane z dolnego oligocenu.

Wikipedia


ambystomowaty

o cechach ambystomowatych (rodzina płazów)


SJP.pl


ambystomy

płaz z rodziny poprzecznozębnych, żyjący w Ameryce Północnej


SJP.pl


amchur

rzeczownik, rodzaj męski

 (1.1) kulin. sproszkowane mango

Wiktionary


amd

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Advanced Micro Devices – producent procesorów i kart graficznych
  • Zwyrodnienie plamki żółtej – z ang. Age-related Macular Degeneration
  • Dram – jednostka monetarna używana w Armenii i Karabachu – kod ISO 4217: AMD
  • Ämd

Wikipedia


amdg

z łaciny: ad maiorem Dei gloriam - ku większej chwale bożej (dewiza zakonu jezuitów); A.M.D.G.


SJP.pl


ameba

gatunek z podgromady korzenionóżek, należący do najprostszego rzędu pierwotniaków o zmiennym kształcie ciała; pełzak


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biol. pierwotniak posiadający zmienny kształt, poruszający się poprzez wysuwanie nibynóżek;

 (1.2) pot. osoba mało inteligentna

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Ameba – zbiór związany z wielomianem jednej lub wielu zmiennych zespolonych
  • Ameba – dwuczęściowy polski film dokumentalny, popularnonaukowy, przyrodniczy przeznaczony dla dzieci
  • Ameba – pierwotniak, zwany też pełzakiem

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Wiele ameb prowadzi pasożytniczy tryb życia.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ãˈmɛba, AS: ãmeba

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. amebocyt mrz., ameboza ż.

 przym. amebowy, ameboidalny, amebowaty

 przysł. amebowato

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pełzak

Wiktionary


amebiaza

zakaźna choroba pasożytnicza, wywołana przez pierwotniaka - pełzaka (amebę); pełzakowica; czerwonka pełzakowata; ameboza; amebioza


SJP.pl


amebocyt

komórka bezkręgowców poruszająca się ruchami pełzakowatymi


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zool. komórka zwierzęca niektórych bezkręgowców podobna amebie - zdolna do ruchów pełzakowatych

Wiktionary

Nie mylić z: ameba.

Amebocyt (gr. "ameíbō" ‘zmiana’, "kýtos" ‘komórka’), komórka ameboidalna, komórka pełzakowata – komórka zdolna do ruchów pełzakowatych, występująca w wielu grupach organizmów, pełniąca różne funkcje, np. ochrona przed drobnoustrojami (fagocytoza), gromadzenie zbędnych produktów przemiany materii.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Na dzisiejszych zajęciach zobaczymy amebocyty gąbek i mięczaków.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ameba ż.

 przym. amebowaty

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) komórka ameboidalna, komórka pełzakowata

Wiktionary


ameboidalny

pochodzący od ameby; pełzakowaty


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) podobny do ameby

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ameba ż.

 przym. amebowy, amebowaty

Wiktionary


amebowato

przysłówek

 (1.1) na sposób właściwy amebom lub przypominający amebę

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Niestety, salon Gwiazdy nie miał kształtu czworoboku, tylko ciągnął się amebowato i dekorator musiał sam ustalić granice, wstawiając snopki w nieistniejące rogi pokoju.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ameba ż.

 przym. amebowaty

Wiktionary


amebowaty

podobny do ameby


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) biol. podobny do ameby

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ameba ż., amebocyt mrz., ameboza ż.

 przym. amebowy, ameboidalny

 przysł. amebowato

Wiktionary


amebowy

związany z amebą


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) zool. związany z amebą

 (1.2) przen. pot. przypominający amebę

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ameba ż.

 przym. ameboidalny, amebowaty

Wiktionary


ameboza

choroba pasożytnicza, o przebiegu przewlekłym, wywoływana przez amebę; amebiaza; pełzakowica; czerwonka pełzakowa; amebioza


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. choroba wywoływana przez pasożytnicze ameby (pierwotniaki z rodzaju Entamoeba)

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W cięższych przypadkach amebozy mogą wystąpić krwawe stolce i ropnie wątroby.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ameba ż.

 przym. amebowaty

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pełzakowica

Wiktionary


amedeo

włoskie imię męskie


SJP.pl


amedeusz

imię męskie


SJP.pl


ameka

ameka wspaniała - gatunek ryby akwariowej


SJP.pl


amelia

wrodzony brak kończyn


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.;

 (1.2) geogr. miasto we Włoszech, w regionie Umbria, w prowincji Terni;

 (1.3) geogr. gmina we Włoszech z siedzibą władz w Amelii (1.2)

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Amelia – imię żeńskie
  • święta Amelia – święta katolicka
  • Amelia – francuski film fabularny z 2001 roku
  • amelia – wada rozwojowa płodu
  • Amelia – miejscowość i gmina we Włoszech
  • Amelia – jednostka osadnicza w stanie Luizjana, w parafii St. Mary
  • Amelia – wieś w stanie Ohio, w hrabstwie Clermont
  • hrabstwo Amelia (ang. Amelia County) – w stanie Wirginia
  • Amelia – bohaterka dramatu Juliusza Słowackiego Horsztyński
  • Amelia – bohaterka dramatu Juliusza Słowackiego Mazepa
  • Amelka – bohaterka dramatu Witkacego W małym dworku
  • Amelia – piosenka Ani Wyszkoni, pochodząca z jej solowej płyty „Pan i pani”

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Mam na imię Amelia i jestem twoją daleką krewną ze strony ojca.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ãˈmɛlʲja, AS: ãmelʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Amalia ż.

:: zdrobn. Amelka ż., Mela ż.

 przym. Ameliowy, ameliowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) Amelka, Mela

Wiktionary


amelin

przymiotnik dzierżawczy - należący do Amelii lub z nią związany


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Amelin – wieś w województwie lubelskim, w powiecie lubartowskim, w gminie Kamionka
  • Amelin – wieś w województwie lubelskim, w powiecie parczewskim, w gminie Siemień
  • Amelin – wieś w województwie łódzkim, w powiecie radomszczańskim, w gminie Radomsko
  • Amelin – wieś w województwie mazowieckim, w powiecie makowskim, w gminie Krasnosielc
  • Amelin – osiedle w Białej Podlaskiej
  • Amelin – gromada
  • (3471) Amelin – planetoida z pasa głównego asteroid
  • Jérémy Amelin – francuski piosenkarz, autor tekstów piosenek i tancerz

Wikipedia


amelinianin

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pl-reforma2026|Amelinianin. (mieszkaniec Amelina)

Wiktionary


amelinianka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pl-reforma2026|Amelinianka. (mieszkanka Amelina)

Wiktionary


ameliny

przymiotnik dzierżawczy - należący do Amelii lub z nią związany


SJP.pl


amelioracja

dawniej: poprawianie czegoś, czynienie lepszym; ulepszanie


SJP.pl


amelioracyjny

związany z amelioracją


SJP.pl


ameliński

przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący Amelina

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Amelin m., Amelinianin m., Amelinianka ż.

Wiktionary


amelka

zdrobnienie od: Amalia, Amelia (imiona żeńskie)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) poufała forma żeńskiego imienia Amelia

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Zabrałem Amelkę na łódki.

 (1.1) Rysiu wspomniał Amelce o twoich urodzinach.

 (1.1) W październiku skoczymy z Amelką do Wenecji.

 (1.1) Gondolier uśmiechał się do Amelki przez całą godzinę.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Amelia ż.

Wiktionary


ameloblast

komórka pochodzenia nabłonkowego, wytwarzająca u kręgowców szkliwo podczas rozwoju zębów


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) biol. komórka nabłonkowa wytwarzająca szkliwo podczas rozwoju zęba;

Wiktionary

Am

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Pierwsza warstewka każdego pryzmatu szkliwa tworzy się u podstawy ameloblastu.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) adamantoblast, enameloblast, komórka szkliwotwórcza

Wiktionary


amen

1. wyraz stanowiący zakończenie modlitwy lub roty przysięgi;
2. wyraz oznaczający potwierdzenie;
3. fraz. na pewno, z całą pewnością;
4. ostateczne zakończenie czegoś, koniec


SJP.pl

wykrzyknik

 (1.1) rel. …używany na zakończenie chrześcijańskiej modlitwy

Wiktionary

Amen (z ‏אָמֵן‎ "amen" – „niech się stanie”, „wierność”, od rdzenia "amint" – był mocny) – judaistyczna, chrześcijańska i muzułmańska uroczysta formuła kończąca i zarazem potwierdzająca modlitwę lub hymn, także w tekstach biblijnych. Słowo „amen” jest także używane jako zwrot w rodzaju „niech tak będzie”.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) …i nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw ode złego. Amen.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈãmɛ̃n, AS: ãmẽn

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) gw. Śląsk Cieszyński, Górny Śląsk amyn, gw. Górny Śląsk amynt

Wiktionary


amencja

zespół splątania, jeden z zespołów psychotycznych w psychiatrii


SJP.pl


amenhotep

imię faraonów


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Amenhotep I
  • Amenhotep II – ojciec Totmesa IV
  • Amenhotep III – syn Totmesa IV i królowej Mutemuje
  • Amenhotep IV (Echnaton) – syn Amenhotepa III
  • Amenhotep – architekt Amenhotepa III

Wikipedia


amenorrhea

choroba kobiet objawiająca się zanikiem cyklu miesiączkowego


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. brak miesiączki

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) U kobiet dotkniętych tą dolegliwością częsty jest brak miesiączki (amenorrhea). Obecnie wiemy, że wszystkie te objawy są skutkiem nadmiernego wytwarzania kortyzolu przez gruczoły nadnerczy.

Wiktionary


amensalizm

oddziaływanie ujemne polegające na hamowaniu rozwoju populacji jednego gatunku przez drugą populację, nieczerpiącą z tego procesu żadnych korzyści


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) ekol. typ oddziaływania, w którym populacja jednego gatunku hamuje rozwój drugiej populacji, nie ponosząc strat i nie czerpiąc z tego żadnych korzyści

Wiktionary

Amensalizm – jedna z antagonistycznych zależności międzygatunkowych, w której obecność i czynności życiowe jednego gatunku lub populacji wpływają niekorzystnie na drugi gatunek lub populację, przy czym jest to relacja jednostronna, tj. obecność tego drugiego gatunku dla pierwszego jest obojętna.

Wikipedia


amentywny

przymiotnik od: amencja


SJP.pl


ameo

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) pot. mot. jeden z modeli samochodu marki Volkswagen

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Swoim ameo mknął ulicami Bombaju.

Wiktionary


amer.

skrót od: amerykański


SJP.pl

skrót

 (1.1) = amerykański

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) skr. am., ameryk.

Wiktionary


american

[czytaj: amerikana] gatunek muzyczny wywodzący się ze Stanów Zjednoczonych, łączący w sobie elementy tradycyjnych, amerykańskich oraz współczesnych gatunków muzycznych takich jak folk, country, rhythm'n'blues, rock'n'roll


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • American – rzeka w USA, w stanie Kalifornia, dopływ Sacramento
  • American – rzeka w USA, w stanie Waszyngton, dopływ Bumping
  • American – rzeka w USA, w stanie Alaska, dopływ Agiapuk
  • USS „American” – nazwa amerykańskich okrętów

Wikipedia


americana

[czytaj: amerikana] gatunek muzyczny wywodzący się ze Stanów Zjednoczonych, łączący w sobie elementy tradycyjnych, amerykańskich oraz współczesnych gatunków muzycznych takich jak folk, country, rhythm'n'blues, rock'n'roll


SJP.pl

Americana – brazylijskie miasto leżące w stanie São Paulo. W roku 2006 miasto liczyło 203 845 mieszkańców.

Wikipedia


americano

[czytaj: amerikano] kawa espresso z dużym dodatkiem wody; czarna kawa


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) kulin. spoż. kawa espresso rozcieńczona wodą

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • americano – kawa
  • Americano – francuski film z 2011
  • Americano FC – brazylijski klub piłkarski

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Poproszę dwa americano, szarlotkę i serniczek.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌãmɛrʲiˈkãnɔ, AS: ãmerʹikãno

Wiktionary


amerycki

przymiotnik

 (1.1) gw-pl|Spisz. amerykański

Wiktionary

Powiązane:

 przym. war. amarycki, hamarycki

Wiktionary


ameryk

promieniotwórczy pierwiastek chemiczny o symbolu Am, otrzymywany sztucznie z plutonu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu Am i liczbie atomowej 95;

Wiktionary

Ameryk (Am, łac. "americium") – pierwiastek chemiczny z grupy aktynowców. Otrzymał go Glenn Seaborg ze współpracownikami w 1944 roku, bombardując uran-238 przyspieszonymi cząstkami α: formula_1 Powstały pluton-241 ulega spontanicznemu rozpadowi promieniotwórczemu β−, w wyniku którego powstaje ameryk-241. Został nazwany na cześć Ameryki. Jest miękkim, srebrzystobiałym metalem. Wszystkie jego izotopy są promieniotwórcze.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Jakie właściwości chemiczne ma ameryk?

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ãˈmɛrɨk, AS: ãmeryk

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Ameryka ż., Amerykanin m., Amerykaniec m., amerykaniec m., amerykan m., Amerykanka ż., Amerykaneczka ż., amerykanka ż., amerykaneczka ż., amerykanizm m., amerykanistyka ż., amerykanista m., amerykanistka ż., amerykańszczyzna ż., amerykańskość ż., amerykanizacja ż., amerykanizowanie n., zamerykanizowanie n.

 czas. amerykański, amerykanizować ndk., zamerykanizować dk.

 przym. amerykanizacyjny, amerykanistyczny, amerykański, amerykowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) Am

Wiktionary


ameryk.

skrót

 (1.1) = amerykański

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) skr. am., amer.

Wiktionary


ameryka

1. część świata składająca się z 2 kontynentów: Ameryki Północnej i Ameryki Południowej
2. pot. USA


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) reg-pl|Poznań. żart. tyłek

Wiktionary

Ameryka – część świata położona na zachodniej półkuli Ziemi, w skład której wchodzą dwa kontynenty: Ameryka Północna i Ameryka Południowa. Rozciąga się na długości ponad 15 tysięcy km od Archipelagu Arktycznego po Ziemię Ognistą. Niekiedy na oznaczenie obu Ameryk używa się także określeń „Nowy Świat” lub „półkula zachodnia”.

Wikipedia


amerykan

1. czterokołowy pojazd konny na resorach, używany w pierwszej połowie XX wieku; amerykanka;
2. wczesny ziemniak


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) daw. czterokołowy lub dwukołowy resorowany pojazd konny o odkrytym nadwoziu

 (1.2) sport. odmiana bilarda

Wiktionary

Amerykan ( Schreibersdorfer Mühle) – uroczysko-dawna miejscowość w Polsce, położona w województwie opolskim, w powiecie krapkowickim, w gminie Strzeleczki. Historycznie leży na Górnym Śląsku, na ziemi prudnickiej.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa opolskiego. Do 1957 w powiecie prudnickim.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Po drugiej stronie dworca czekał nas amerykan, zaprzężony w dwa rosłe konie.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Ameryka ż., Amerykanin m., Amerykaniec m., amerykaniec m., Amerykanka ż., amerykanka ż., amerykanistyka ż., amerykanista m., amerykanistka ż., ameryk m., amerykańszczyzna ż., amerykanizm m., amerykanizacja ż., amerykanizowanie n.

 czas. amerykanizować

 przym. amerykański, amerykanizacyjny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) amerykanka

 (1.5) amerykanka

Wiktionary


amerykaneczka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zdrobn. od: amerykanka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. amerykanka ż., Ameryka ż., amerykanistyka ż., amerykanista m., amerykanistka ż., amerykańszczyzna ż., Amerykanin m., Amerykanka ż., Amerykaneczka ż., Amerykaniec m., amerykaniec m., amerykanizm m., ameryk m., amerykańskość ż., amerykanizacja ż., amerykanizowanie n., zamerykanizowanie n.

 czas. amerykanizować ndk., zamerykanizować dk.

 przym. amerykański, amerykanizacyjny

Wiktionary


amerykaniec

lekceważąco o obywatelu USA; Amerykaniec


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pot. lekcew. mieszkaniec Ameryki, zwłaszcza Stanów Zjednoczonych

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (2.1) pot. mot. samochód osobowy wyprodukowany w Stanach Zjednoczonych

Wiktionary

Przykłady

 (2.1) Amerykańców u nas całkiem sporo, tylko wiele z nich wyjeżdża „od święta”.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Ameryka ż., Amerykanin m., Amerykanka ż.

:: war. Amerykaniec m.

 czas. amerykanizować

 przym. amerykański, amerykanizacyjny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) war. Amerykaniec; neutr. Amerykanin

Wiktionary


amerykanin

1. obywatel Stanów Zjednoczonych Ameryki;
2. mieszkaniec Ameryki Północnej lub Południowej


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Ameryki – kontynentu

 (1.2) mieszkaniec Stanów Zjednoczonych

Wiktionary

Przykłady

 (1.2) Po kilku latach pobytu w Stanach Zjednoczonych przyzwyczaiłam się do sposobu bycia Amerykanów.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌãmɛrɨˈkãɲĩn, AS: ãmerykãńĩn

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Ameryka ż., amerykaniec mos., Amerykaniec mos., amerykanistyka ż., amerykanista mos., amerykanistka ż., ameryk mrz., amerykan mrz., amerykanka ż., amerykańszczyzna ż., amerykanizm mrz., amerykanizacja ż., amerykanizowanie n.

:: fż. Amerykanka ż.

 czas. amerykanizować ndk.

 przym. amerykański, amerykanizacyjny

 przysł. amerykańsko

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) pot. amerykaniec, Amerykaniec; pogard. jankes, Jankes, hamburger; gw. Górny Śląsk Amerykon

Wiktionary


amerykanista

specjalista w dziedzinie amerykanistyki


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) specjalista z dziedziny amerykanistyki

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌãmɛrɨkãˈɲista, AS: ãmerykãńista

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. amerykanistyka ż., amerykanizm m., Ameryka ż., Amerykanin m., Amerykanka ż.

:: fż. amerykanistka ż.

 przym. amerykanistyczny, amerykański, amerykanizacyjny

 czas. amerykanizować

Wiktionary


amerykanistka

→ amerykanista


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) specjalistka z dziedziny amerykanistyki, znawczyni Ameryki

Wiktionary

Patrz:

amerykanista

Powiązane:

 rzecz. amerykanistyka ż., amerykanizm m., Ameryka ż., ameryk m., amerykanizowanie n., zamerykanizowanie n., Amerykanin m., Amerykanka ż., amerykanka ż.

:: fm. amerykanista m.

 czas. amerykanizować ndk., zamerykanizować dk.

 przym. amerykanistyczny, amerykański, amerykanizacyjny

Wiktionary


amerykanistyczny

przymiotnik od: amerykanistyka


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) dotyczący amerykanistyki

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Bez względu na to, czy profil studiów amerykanistycznych jest bardziej kulturoznawczy czy politologiczny, każdy student powinien zacząć poznawanie Ameryki od lektury Konstytucji Stanów Zjednoczonych.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. amerykanistyka ż., amerykanista m., amerykanistka ż., ameryk mrz., Ameryka ż., amerykanizowanie n., amerykańszczyzna ż., amerykanizacja ż., amerykanizm mrz., Amerykanka ż.

 przym. amerykański, amerykanizacyjny

Wiktionary


amerykanistyka

dział literaturoznawstwa zajmujący się literaturą amerykańską


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) nauk. interdyscyplinarna dziedzina nauki badająca m.in. historię, kulturę, literaturę i sztukę Stanów Zjednoczonych, jak i odmianę języka angielskiego używaną w USA

 (1.2) eduk. kierunek studiów na uczelni wyższej, którego przedmiotem jest kultura, literatura i sztuka Stanów Zjednoczonych

Wiktionary

Amerykanistyka ( American studies) – dziedzina nauki badająca historię, kulturę, literaturę i społeczeństwo Stanów Zjednoczonych Ameryki, a także angielszczyznę amerykańską. Amerykanistyka to również kierunek studiów w szkole wyższej, którego przedmiotem dydaktyki i badań są wymienione dziedziny.

Wikipedia

Przykłady

 (1.2) Mam na imię Hilaria i studiuję amerykanistykę na Uniwersytecie Gdańskim.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. amerykanista m., amerykanistka ż., Ameryka ż., Amerykanin m., Amerykaniec m., amerykaniec m., Amerykanka ż., Amerykaneczka ż., amerykanka ż., amerykaneczka ż., amerykańszczyzna ż., amerykanizacja ż., amerykanizowanie n., ameryk mrz., amerykanizm mrz., amerykan m.

 czas. amerykanizować dk.

 przym. amerykański, amerykanistyczny, amerykanizacyjny

Wiktionary


amerykanizacja

poddawanie wpływom amerykańskim, nadawanie czemuś cech typowo amerykańskich


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) wprowadzanie lub naśladowanie stylu życia, zwyczajów panujących w Stanach Zjednoczonych;

Wiktionary

Amerykanizacja – charakterystyczny dla drugiej połowy XX i XXI wieku, ogólnoświatowy proces transferu kulturowego, którego obiektem są instytucje, normy, wartości, zwyczaje, zachowania, techniki, symbole czy obrazy, które (faktycznie lub rzekomo) są kojarzone ze Stanami Zjednoczonymi. Wpływ kultury amerykańskiej na inne kultury łączony jest z mocarstwową pozycją Stanów Zjednoczonych i najczęściej traktowany jest jako zjawisko negatywne.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Amerykanizacja języka korporacyjnego bardzo irytowała menedżera działu outsourcingu.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌãmɛrɨkãɲiˈzat͡sʲja, AS: ãmerykãńizacʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Ameryka ż., Amerykanin mos., Amerykaniec mos., amerykaniec mos., amerykan mrz., Amerykanka ż., Amerykaneczka ż., amerykanka ż., amerykaneczka ż., ameryk mrz., amerykanistyka ż., amerykanista mos., amerykanistka ż., amerykańszczyzna ż., amerykanizm mrz., amerykańskość ż., amerykanizowanie n., zamerykanizowanie n.

 czas. amerykanizować ndk., zamerykanizować dk.

 przym. amerykanizacyjny, amerykański, amerykanistyczny

Wiktionary


amerykanizacyjny

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z amerykanizacją, dotyczący amerykanizacji, przyjmowania lub narzucania amerykańskich zwyczajów, kultury, cywilizacji

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. amerykanizacja ż., Ameryka ż., Amerykanin mos., Amerykaniec m., amerykaniec m., amerykan m., Amerykanka ż., Amerykaneczka ż., amerykanka ż., amerykaneczka ż., ameryk m., amerykanistyka ż., amerykanista m., amerykanistka ż., amerykańszczyzna ż., amerykanizm m., amerykańskość ż., amerykanizowanie n., zamerykanizowanie n.

 czas. amerykanizować ndk., zamerykanizować dk.

 przym. amerykański, amerykanistyczny

Wiktionary


amerykanizm

1. wyraz, zwrot charakterystyczny dla języka angielskiego lub hiszpańskiego na terenie Ameryki;
2. zespół cech kultury amerykańskiej


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) cechy charakterystyczne dla kultury Stanów Zjednoczonych Ameryki

 (1.2) jęz. wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona do jakiegoś języka z języka amerykańskiego angielskiego

Wiktionary

Amerykanizm ( Americanism) – nazwa zespołu poglądów teologicznych, duszpasterskich i dotyczących relacji Kościoła katolickiego ze społeczeństwem, przypisywanych pod koniec XIX wieku części katolików w Stanach Zjednoczonych i ich europejskim zwolennikom. Poglądy określane tym mianem zostały skrytykowane przez papieża Leona XIII w liście apostolskim "Testem benevolentiae nostrae" z 22 stycznia 1899 roku.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌãmɛrɨˈkãɲism̥, AS: ãmerykãńism̦

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Ameryka ż., Amerykanin m., Amerykaniec m., amerykaniec m., Amerykanka ż., amerykanka ż., amerykan m., ameryk m., amerykanistyka ż., amerykanista m., amerykanistka ż., amerykańszczyzna ż., amerykańskość ż., amerykanizacja ż., amerykanizowanie n., zamerykanizowanie n., Amerykaneczka ż., amerykaneczka ż.

 czas. amerykanizować ndk., zamerykanizować dk.

 przym. amerykański, amerykanizacyjny, amerykanistyczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) amerykańszczyzna

Wiktionary


amerykanizowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) kult. narzucanie kultury amerykańskiej, przeprowadzanie amerykanizacji

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Gubernator wspierał amerykanizowanie autochtonów.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. nieamerykanizowanie n., Ameryka ż., Amerykanin mos., Amerykaniec mos., amerykaniec mos., amerykan mrz., Amerykanka ż., Amerykaneczka ż., amerykanka ż., amerykaneczka ż., ameryk mrz., amerykanistyka ż., amerykanista mos., amerykanistka ż., amerykańszczyzna ż., amerykanizacja ż., zamerykanizowanie n., amerykanizm mrz.

 czas. amerykanizować ndk., zamerykanizować dk.

 przym. amerykański, amerykanistyczny, amerykanizacyjny

 przysł. amerykańsko

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) amerykanizacja

Wiktionary


amerykanizować

poddawać wpływom amerykańskim, rozszerzać wpływy amerykańskie, nadawać czemuś cechy typowo amerykańskie


SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany (dk. zamerykanizować)

 (1.1) kult. narzucać kulturę amerykańską, przeprowadzać amerykanizację

czasownik zwrotny niedokonany amerykanizować się (dk. zamerykanizować się)

 (2.1) stawać się Amerykaninem, nabierać cech amerykańskich

Wiktionary

Przykłady

 (2.1) Czesi amerykanizują się bardzo szybko.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. amerykanizacja ż., Ameryka ż., amerykanistyka ż., amerykanista mos., ameryk mrz., amerykan mrz., amerykaneczka ż., amerykaniec mos./mzw., amerykanizacja ż., amerykanizowanie n.

 przym. amerykański

Wiktionary


amerykanka

1. duży fotel do siedzenia, rozkładany;
2. czterokołowy pojazd konny na resorach, używany w pierwszej połowie XX wieku; amerykan;
3. wolna amerykanka:
a) walka zapaśnicza, w której wszystkie chwyty są dozwolone; wolnoamerykanka;
b) postępowanie bez przestrzegania jakichkolwiek norm; wolnoamerykanka


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) sporych rozmiarów rozkładany fotel, służący zarówno do siedzenia, jak i do spania

 (1.2) gwara więzienna okres próby dla kandydatów na osoby grypsujące

 (1.3) reg-pl|Poznań. kulin. rodzaj drożdżówki

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌãmɛrɨˈkãnka, AS: ãmerykãnka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Ameryka ż., amerykanistyka ż., amerykanista m., amerykanistka ż., amerykańszczyzna ż., Amerykanin m., Amerykanka ż., Amerykaneczka ż., Amerykaniec m., amerykaniec m., amerykanizm m., ameryk m., amerykańskość ż., amerykanizacja ż., amerykanizowanie n., zamerykanizowanie n.

:: zdrobn. amerykaneczka ż.

 czas. amerykanizować ndk., zamerykanizować dk.

 przym. amerykański, amerykanizacyjny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) gwara więzienna ameryka

 (1.3) amerykan

Wiktionary


amerykany

gatunek ziemniaków


SJP.pl


amerykański

1. związany z Ameryką (kontynentem)
2. związany ze Stanami Zjednoczonymi


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) dotyczący Ameryki (kontynentu)

 (1.2) dotyczący Stanów Zjednoczonych Ameryki

 (1.3) dotyczący Ameryki (miejscowości w Polsce)

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Szczególnie interesowała go amerykańska fauna.

 (1.2) Prezydent powitał amerykańskiego ambasadora.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌãmɛrɨˈkãj̃sʲci, AS: ãmerykãĩ ̯sʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Ameryka ż., Amerykanin mos., Amerykaniec mos., amerykaniec mos./mzw., amerykan mrz., Amerykanka ż., Amerykaneczka ż., amerykanka ż., amerykaneczka ż., amerykanizm mrz., amerykanistyka ż., amerykanista mos., amerykanistka ż., ameryk mrz., amerykańszczyzna ż., amerykańskość ż., amerykanizacja ż., amerykanizowanie n., zamerykanizowanie n.

 czas. amerykanizować ndk., zamerykanizować dk.

 przym. amerykanizacyjny, amerykanistyczny

 przysł. amerykańsko

Wiktionary


amerykańsko

przysłówek

 (1.1) na sposób amerykański, po amerykańsku

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Na wystawie wisiały same amerykańsko wyglądające koszule.

Wiktionary

Powiązane:

 czas. amerykanizować ndk.

 rzecz. amerykanizowanie n., Ameryka ż., Amerykanin mos., Amerykanka ż.

 przym. amerykański

Wiktionary


amerykańskość

zespół cech właściwych życiu i kulturze Amerykanów ze Stanów Zjednoczonych


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co amerykańskie; amerykański charakter czegoś

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) O amerykańskości hotelu świadczą m.in. charakterystyczne muszle klozetowe specjalnie sprowadzone z Ameryki.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Amerykanka ż., Amerykaneczka ż., amerykańszczyzna ż., amerykanka ż., amerykanizm mrz., amerykanizacja ż., amerykaneczka ż., ameryk mrz., Ameryka ż.

 przym. amerykański, amerykanizacyjny

Wiktionary


amerykańszczyzna

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. amerykańska odmiana języka angielskiego

 (1.2) pot. pejor. wszystko co jest charakterystyczne dla kultury Stanów Zjednoczonych Ameryki

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌãmɛrɨkãj̃ˈʃt͡ʃɨzna, AS: ãmerykãĩ ̯ščyzna

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Ameryka ż., Amerykanin m., Amerykaniec m., amerykaniec m., amerykan m., Amerykanka ż., Amerykaneczka ż., amerykanka ż., amerykaneczka ż., amerykanistyka ż., amerykanista m., amerykanistka ż., amerykanizm m., amerykańskość ż., amerykanizacja ż., amerykanizowanie n., ameryk mrz.

 czas. amerykanizować ndk., zamerykanizować dk.

 przym. amerykański, amerykanistyczny, amerykanizacyjny

Wiktionary


amerykocentryzm

skupianie się głównie na Stanach Zjednoczonych i ocenianie innych regionów świata wyłącznie z amerykańskiego punktu widzenia


SJP.pl


amerykon

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. Amerykanin

Wiktionary


amerykowy

→ ameryk


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) dotyczący ameryku

Wiktionary

Patrz:

ameryk

Powiązane:

 rzecz. ameryk m.

Wiktionary


ames

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Adrienne Ames (1907–1947) – amerykańska aktorka filmowa
  • Aldrich Ames (1941–2026) – oficer Central Intelligence Agency, aresztowany w roku 1994 za szpiegostwo na rzecz ZSRR
  • Fisher Ames (1758–1808) – amerykański prawnik i polityk z Massachusetts
  • Leon Ames, Leon Waycoff (1902–1993) – amerykański aktor
  • Ames – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Nord-Pas-de-Calais, w departamencie Pas-de-Calais.
  • Ames – miejscowość w Hiszpanii, w prowincji A Coruña
  • Ames – miasto w stanie Iowa, w hrabstwie Story
  • Ames – jednostka osadnicza w stanie Nebraska, w hrabstwie Dodge
  • Ames – wieś w stanie Nowy Jork, w hrabstwie Montgomery
  • Ames – miejscowość w stanie Oklahoma, w hrabstwie Major
  • Ames – miasto w stanie Teksas, w hrabstwie Liberty
  • Ames (ang. Ames Township) – gmina w stanie Ohio, w hrabstwie Athens

Wikipedia


ametabolia

rozwój prosty, bez kolejnych stadiów i przekształceń, spotykany u niektórych owadów bezskrzydłych, np. u skoczogonków i wszy; ametabolizm


SJP.pl


ametaboliczny

związany z ametabolizmem


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) biol. odnoszący się do ametabolizmu; bez kolejnych stadiów i przeobrażeń

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ametabolizm mrz.

Wiktionary


ametabolizm

rozwój prosty, bez kolejnych stadiów i przekształceń, spotykany u niektórych owadów bezskrzydłych, np. u skoczogonków i wszy; ametabolia


SJP.pl


ametamorficzny

związany z brakiem możliwości przeobrażenia


SJP.pl


ametamorfoza

brak możliwości przeobrażenia


SJP.pl


ametodyczny

przymiotnik

 (1.1) bez obranej metody; bez jasnego porządku

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. metoda ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niezorganizowany, przypadkowy

Wiktionary


ametropia

wada wzroku spowodowana nieprawidłowym stosunkiem zdolności skupiającej soczewki oka do długości gałki ocznej; niemiarowość oka, ammetropia


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. wada wzroku wynikająca z niedopasowania zdolności skupiającej oka do jego budowy anatomicznej:

Wiktionary

Ametropia, niemiarowość oka – wada wzroku charakteryzująca się nieprawidłowym stosunkiem zdolności skupiającej układu optycznego oka do długości gałki ocznej, w wyniku czego promienie świetlne nie są ogniskowane na siatkówce. Prowadzi to do powstania takich zaburzeń jak:

Wikipedia

Synonimy:

 (1.1) niemiarowość oka

Wiktionary


ametryn

kamień jubilerski, fioletowo-żółta odmiana kwarcu, będąca jednocześnie ametystem i cytrynem


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) miner. dwubarwna, fioletowo-żółta odmiana kwarcu, będąca jednocześnie ametystem i cytrynem

Wiktionary

Ametryn – dwubarwna, fioletowo-żółta odmiana kwarcu, będąca jednocześnie ametystem i cytrynem (sztucznie ametryn wytwarza się ze stopów tych dwóch minerałów). Granica między tymi dwiema barwnymi odmianami jest zazwyczaj nieostra (stopniowa).

Jedyne złoża o znaczeniu gospodarczym znajdują się w Boliwii i Brazylii.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ãˈmɛtrɨ̃n, AS: ãmetrỹn

Wiktionary


ametyst

przezroczysta fioletowa odmiana kwarcu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) miner. minerał, kamień półszlachetny, fioletowa lub purpurowa, przezroczysta odmiana krzemionki wzór chemiczny|SiO2.;

 (1.2) jubil. kamień jubilerski z ametystu (1.1)

 (1.3) kolor fioletowy taki jak w ametyście (1.1)

Wiktionary

Zobacz też: Ametyst (telewizor) i Ametyst (typ jachtu).

Ametyst – minerał, fioletowa i przezroczysta do przeświecającej odmiana kwarcu. Kamień półszlachetny, używany w jubilerstwie. Jego nazwa pochodzi z języka greckiego i oznacza „trzeźwy” (ἀ- "a" – ‘nie’, μέθυστος "méthystos" – ‘pijany’), gdyż według greckich wierzeń, picie wina z czar ametystowych zabezpieczało pijącego przed upiciem się.

Wikipedia

Przykłady

 (1.2) Naszyjnik mojej żony został wykonany z ametystów fasetowanych.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ãˈmɛtɨst, AS: ãmetyst

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ametyszczak mzw.

:: zdrobn. ametyścik mrz.

 przym. ametystowy

 przysł. ametystowo

Wiktionary


ametystowo

przysłówek sposobu

 (1.1) z użyciem barwy ametystowej

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Na rynnie usiadł ametystowo ubarwiony ptaszek.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ametyst mrz., ametyszczak mzw., ametyścik mrz.

 przym. ametystowy

Wiktionary


ametystowy

związany z ametystem, dotyczący ametystu


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) jubil. miner. dotyczący ametystu, wykonany z ametystu, związany z ametystem, ozdobiony ametystem

przymiotnik jakościowy

 (2.1) mający kolor fioletowy, taki jak kolor ametystu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Na smukłej szyi kobiety połyskiwał ametystowy naszyjnik.

 (1.1) Rękojeść karabeli bywała z kamienia: jaspisowa, agatowa, ametystowa, złotymi lub szmelcowanymi gwoździkami spajana.

 (2.1) Przybrany był w białą tunikę i w ametystową togę, która rzucała sinawy blask na jego oblicze.

 (2.1) Na stole lśniły bursztynowe i ametystowe kieliszki.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌãmɛtɨˈstɔvɨ, AS: ãmetystovy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ametyszczak mzw., ametyst mrz., ametyścik mrz., ametystowość ż.

 przysł. ametystowo

Wiktionary


ametyszczak

gatunek małego ptaka z rodziny szpakowatych


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) syst. ornit. nazwa systematyczna|Cinnyricinclus leucogaster|Boddaert|ref=tak., mały ptak występujący w Afryce z mocno niebieski połyskiem upierzenia górnych partii ciała u samców;

Wiktionary

Ametyszczak ("Cinnyricinclus leucogaster") – gatunek małego ptaka z rodziny szpakowatych (Sturnidae). W trzech podgatunkach występuje na południowo-zachodnim Półwyspie Arabskim oraz w Afryce Subsaharyjskiej. Nie jest zagrożony wyginięciem.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Upierzenie samic ametyszczaków jest pozbawione opalizacji.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ametyst mrz., ametyścik mrz.

 przym. ametystowy

 przysł. ametystowo

Wiktionary


ametyścik

rodzaj ptaków z podrodziny kolibrów


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od ametyst

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) To nie ametyst, lecz tylko mały ametyścik.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ametyst m., ametyszczak mzw.

 przym. ametystowy

 przysł. ametystowo

Wiktionary


amezyt

minerał, glinokrzemian magnezu


SJP.pl


amfa

potocznie: amfetamina; proszek, biel, szur, szuwaks


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot., uczn. amfetamina

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈãw̃fa, AS: ãũ̯fa

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. amfetamina ż.

Wiktionary


amfetamina

środek pobudzający aktywność psychomotoryczną, likwidujący m.in. objawy zmęczenia i zwiększający zdolność koncentracji, łatwo uzależniający; psychedryna


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) chem. farm. organiczny związek chemiczny o silnym działaniu psychotropowym i pobudzającym ośrodkowy układ nerwowy;

Wiktionary

Am

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Policja z Siemianowic Śląskich zatrzymała dwóch nastolatków, którzy mieli przy sobie ponad 70 dekagramów amfetaminy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌãw̃fɛtãˈmʲĩna, AS: ãũ̯fetãmʹĩna

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. metamfetamina ż., amfa ż.

:: zdrobn. amfetaminka ż.

 przym. amfetaminowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) chem. benzedryna, psychedryna, perwityna; slang. amfa, białko, doktor, feta, no sleep, proch, proszek, speed, śnieg

Wiktionary


amfetaminista

osoba uzależniona od amfetaminy


SJP.pl


amfetaministka

→ amfetaminista


SJP.pl

Patrz:

amfetaminista

amfetaminowy

związany z amfetaminą, dotyczący amfetaminy


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) farm. med. związany z amfetaminą, dotyczący amfetaminy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. amfetamina ż., amfetaminista m., amfetaministka ż.

Wiktionary


amfi-

przedrostek

 (1.1) obustronnie; obu rodzajów, obu-; wokół, naokoło

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) amfibia, amfibologia, amfibrach, amfiprostylos, amfiteatr

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈãw̃fʲi, AS: ãũ̯fʹi

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) obu-, ambi-

Wiktionary


amfiaraos

Am

Wikipedia


amfibia

1. pojazd mechaniczny przystosowany do poruszania się zarówno po lądzie, jak i po wodzie;
2. samolot przystosowany do lądowania i wodowania;
3. zwierzę mogące żyć zarówno na lądzie, jak i w wodzie; zwierzę ziemnowodne


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mot. pojazd lądowo-wodny, stosowany głównie przez wojsko lub służby ratownicze

 (1.2) lotn. pojazd wodno-powietrzny

 (1.3) zwykle w lm.: amfibie – zool. inaczej płazy

 (1.4) uczn. stary samochód

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • amfibia – pojazd lądowo-wodny, stosowany głównie przez wojsko lub służby ratownicze.
  • amfibia – statek powietrzny mogący operować z wody lub lądu (wodnosamolot-amfibia, śmigłowiec-amfibia).
  • amfibia (Amphibia) – inaczej płazy.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1-2) Amerykański konstruktor planowaćanuje wprowadzić masową produkcję amfibii, które sam zaprojektował.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ãw̃ˈfʲibʲja, AS: ãũ̯fʹibʹi ̯a

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) wodnopłat, wodnopłatowiec, hydroplan, wodnosamolot

Wiktionary


amfibijny

→ amfibia


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) herp. przystosowany do życia zarówno na lądzie, jak i w wodzie

 (1.2) wojsk. przystosowany do poruszania się na lądzie i w wodzie

Wiktionary

Patrz:

amfibia

amfibiotyczny

przystosowany do życia zarówno na lądzie, jak i w wodzie


SJP.pl


amfiblastula

wolno pływająca w toni wodnej larwa gąbek wapiennych, zbudowana z dwóch rodzajów komórek: większych makromerów i mniejszych, orzęsionych mikromerów, odpowiadająca rozwojowo stadium blastuli innych zwierząt


SJP.pl

Am

Wikipedia


amfibol

krzemian magnezu, żelaza, wapnia lub sodu, minerał skałotwórczy


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) geol. miner. minerał skałotwórczy z gromady krzemianów łańcuchowych, będący uwodnionym krzemianem magnezu, żelaza, wapnia lub sodu; przedstawiciel dużej grupy minerałów skałotwórczych o zmiennym składzie chemicznym, występujący powszechnie w skałach magmowych i metamorficznych

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. amfibolit mrz.

 przym. amfibolowy

Wiktionary


amfibole

krzemian magnezu, żelaza, wapnia lub sodu, minerał skałotwórczy


SJP.pl

Amfibole (z ἀμφίβολος "amphibolos" – "nieokreślony", ze względu na różnorodność koloru i formy) – duża grupa minerałów skałotwórczych zaliczanych do krzemianów, których skład chemiczny obejmuje przede wszystkim magnez, żelazo, wapń, glin, potas lub sód, przy udziale niewielkich ilości wody związanej w strukturze krystalicznej. Minerały te krystalizują w układzie rombowym lub jednoskośnym.

Wikipedia


amfibolia

dwuznaczność lub niejasność wypowiedzi wynikła z zamącenia budowy składniowej, w poezji współczesnej bywa wprowadzana celowo; amfibologia


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) log. zjawisko polegające na wieloznaczności zdania wynikającej z jego budowy, a nie tylko z pojedynczych słów

Wiktionary

Amfibolia (gr. ἀμφιβολία – atak z dwóch stron), amfibologia (gr. „dwuznaczność” z "amphibállein" „rozrzucać, wątpić” od "amphí" „z obu stron” i "bállein" „rzucać, ciskać”) – błąd logiczny, wypowiedź wieloznaczna (tzw. wieloznaczność kontekstu). Inna nazwa tego błędu to „wieloznaczność składniowa”. Amfibolia to wypowiedź, która może być rozumiana na co najmniej dwa sposoby, powstająca na skutek wady składni. Na przykład:

Wikipedia

Powiązane:

 przym. amfiboliczny

 rzecz. amfibologia ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) war. amfibologia

Wiktionary


amfiboliczny

działający na dwa sposoby, występujący w dwóch stanach, pełniący dwie przeciwstawne funkcje; dwojaki, niejednoznaczny


SJP.pl


amfibolit

skała metamorficzna składająca się głównie z amfibolu i plagioklazu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) geol. skała metamorficzna barwy ciemnozielonej lub ciemnoszarej, masywna i bardzo zwięzła;

Wiktionary

Amfibolit – skała metamorficzna barwy ciemnozielonej lub ciemnoszarej, masywna i bardzo zwięzła.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. amfibolitowy

 rzecz. amfibol mrz.

Wiktionary


amfibolitowy

→ amfibolit


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z amfibolitem, dotyczący amfibolitu

Wiktionary

Patrz:

amfibolit

Powiązane:

 rzecz. amfibolit mrz.

Wiktionary


amfibologia

dwuznaczność lub niejasność wypowiedzi wynikła z zamącenia budowy składniowej, w poezji współczesnej bywa wprowadzana celowo; amfibolia


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) log. wypowiedź dwuznaczna z powodu niejednoznacznej składni

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. amfibolia ż.

 przym. amfiboliczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) amfibolia, dwuznaczność składniowa

Wiktionary


amfibologiczny

przymiotnik od: amfibologia


SJP.pl


amfibolowy

związany z amfibolem


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) miner. związany z amfibolami, dotyczący amfibolów

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. amfibol mrz.

Wiktionary


amfibrach

stopa wierszowa złożona z trzech sylab: krótkiej, długiej i krótkiej w metryce antycznej, bądź z nieakcentowanej, akcentowanej i nieakcentowanej w wierszu sylabotonicznym


SJP.pl

Amfibrach (gr. "amphíbrachys", dosł. "z obu stron krótki") w metryce iloczasowej – stopa metryczna składająca się z trzech sylab: jednej długiej między dwiema krótkimi.

W polskich wierszach odpowiednikiem jest sekwencja składająca się z jednej sylaby akcentowanej między dwiema nieakcentowanymi. W języku polskim występuje bardzo często, prawie każdy trzysylabowy wyraz jest amfibrachem (np. "kolega"), łatwo też układać z amfibrachów wiersze sylabotoniczne, np.

Wikipedia


amfibrachiczny

→ amfibrach


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) liter. związany z amfibrachem, dotyczący amfibrachu

Wiktionary

Patrz:

amfibrach

Powiązane:

 rzecz. amfibrach mrz.

 przysł. amfibrachicznie

Wiktionary


amficjony

Amficjony (Amphicyonidae) – wymarła rodzina ssaków drapieżnych żyjących od późnego eocenu do późnego miocenu 37-9 milionów lat temu (MLT). Z jęz. angielskiego nazywane niedźwiedziopsami. Wcześniej zaliczane były w randze podrodziny Amphicyoninae do psowatych.

Wikipedia


amfid

unerwiony narząd zmysłu chemicznego występujący u nicieni


SJP.pl


amfidiploidalność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest amfidiploidalne

Wiktionary

Powiązane:

 przym. amfidiploidalny

 przysł. amfidiploidalnie

Wiktionary


amfifil

związek chemiczny, którego cząsteczka ma na jednym końcu grupę rozpuszczalną w jednym rozpuszczalniku, a na drugim - grupę rozpuszczalną w innym; związek amfifilowy


SJP.pl


amfifilowość

Am

Wikipedia


amfifilowy

cząsteczki amfifilowe - cząsteczki chemiczne zawierające na jednym końcu grupy hydrofilowe, a na drugim - hydrofobowe


SJP.pl


amfigonia

rozmnażanie się płciowe za pomocą jaj i plemników


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biol. typ rozmnażania płciowego, w którym dochodzi do zapłodnienia poprzez zlanie się gamet pochodzących od dwóch różnych osobników

Wiktionary


amfijon

jon obdarzony dodatnim i ujemnym ładunkiem


SJP.pl


amfiktionia

związki państw skupionych wokół świątyni szczególnie czczonego bóstwa, w starożytnej Grecji


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) staroż. polit. rel. starożytna liga plemiennyemienna lub związek miast-państw w Grecji, utworzony w celu wspólnej ochrony świątyń, organizowania obrzędów religijnych oraz podejmowania decyzji politycznych w sprawach regionalnych

Wiktionary

Am

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Do najsłynniejszych amfiktionii należała liga delfijska opiekująca się świątynią Apollina w Delfach.

Wiktionary


amfilada

układ wnętrz połączonych wejściami na jednej osi; pokój w takim układzie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) archit. ciąg pomieszczeń ułożonych jedno za drugim, połączonych przejściami umieszczonymi w jednej linii;

Wiktionary

Am

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W naszym mieszkaniu są trzy pokoje w amfiladzie, dlatego trudno je sprzedać.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. amfiladowy

Wiktionary


amfiladowy

związany z amfiladą, tworzący amfiladę (np. komnaty amfiladowe)


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) archit. związany z amfiladą; wykorzystujący układ przestrzenny taki jak w amfiladzie

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. amfilada ż.

Wiktionary


amfilina

pasożytniczy gatunek płazińca, o ciele nieczłonowatym, kształtu liściastego


SJP.pl

Am

Wikipedia


amfimacer

kretyk, amfimakr;
1. w poezji antycznej: stopa składająca się z trzech sylab, dwóch długich i krótkiej między nimi;
2. w wersyfikacji nowożytnej: stopa posiadająca nieakcentowaną zgłoskę między dwoma akcentowanymi


SJP.pl


amfimakr

amfimacer, kretyk;
1. w poezji antycznej: stopa składająca się z trzech sylab, dwóch długich i krótkiej między nimi;
2. w wersyfikacji nowożytnej: stopa posiadająca nieakcentowaną zgłoskę między dwoma akcentowanymi


SJP.pl

Amfimakr, amfimacer (gr. "amphímakros", z obu stron długi), kretyk (gr. κρητικός, wers kreteński) – w wersyfikacji iloczasowej stopa metryczna złożona z trzech sylab: jednej krótkiej między dwiema długimi.

W wierszach polskich jej odpowiednikiem jest sekwencja składająca się z jednej sylaby nieakcentowanej między dwiema akcentowanymi. W polszczyźnie nie ma wyrazów będących naturalnymi amfimakrami; stopa ta występuje też rzadko w metryce polskiej, na przykład:

Wikipedia


amfion

w mitologii greckiej: syn Zeusa i Antiopy


SJP.pl


amfipatyczność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) chem. właściwość związku chemicznego wynikająca z budowy polarnej, tj. zdolność utrzymywania się na granicy wodnej i lipidowej dzięki obecności w jego cząsteczce bieguna hydrofilowego oraz hydrofobowego

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌãw̃fʲipaˈtɨt͡ʃnɔɕt͡ɕ, AS: ãũ̯fʹipatyčność

Wiktionary

Powiązane:

 przym. amfipatyczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) amfifilowość, amfifilność

Wiktionary


amfiploidalny

związany z organizmem roślinnym powstałym ze skrzyżowania różnych gatunków diploidalnych


SJP.pl


amfiprion

gatunek morskiej ryby z rodziny garbikowatych; błazenek, ryba ukwiałowa


SJP.pl

Amfiprion, ryba ukwiałowa, błazenek ("Amphiprion percula") – gatunek morskiej ryby z rodziny garbikowatych (Pomacentridae).

Wikipedia


amfiprostylos

typ świątyni greckiej z portykiem kolumnowym w fasadzie głównej i tylnej


SJP.pl


amfiprotyczny

substancja amfiprotyczna - substancja zawierająca w cząsteczce grupy kwasowe i zasadowe; amfolit


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) chem. zdolny do oddawania i przyjmowania protonów

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. amfiprotyczność ż.

Wiktionary


amfisben

przedstawiciel podrzędu gadów łuskonośnych, prowadzących podziemny tryb życia; zwitnik, obrączkowiec, amfisbena


SJP.pl


amfisbena

przedstawiciel podrzędu gadów łuskonośnych, prowadzących podziemny tryb życia; zwitnik, obrączkowiec, amfisben


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Amfisbena – legendarne zwierzę, obiekt badań kryptozoologii
  • amfisbeny – gady łuskonośne
  • Amfisbena – album muzyczny polskich raperów Żabsona i Young Igiego

Wikipedia


amfisbeny

przedstawiciel podrzędu gadów łuskonośnych, prowadzących podziemny tryb życia; zwitnik, obrączkowiec, amfisben


SJP.pl

Amfisbeny, obrączkowce, zwitniki (Amphisbaenia) – klad gadów łuskonośnych (klasyfikowany niekiedy w randze podrzędu), prowadzących podziemny tryb życia.

Wikipedia


amfiteatr

1. wznosząca się półkoliście widownia teatru, cyrku, sali wykładowej itp.;
2. w starożytnej Grecji: widownia rozłożona półkoliście na wzniesieniach otaczających scenę teatru;
3. w starożytnym Rzymie: odkryta budowla służąca przedstawianiu widowisk, z kolistą widownią wznoszącą się ku górze


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) hist. archit. odkryta budowla o kształcie elipsy lub koła z areną lub sceną pośrodku i wznoszącą się wokół niej schodkową widownią; ; Gloger.

 (1.2) książk. w teatrze, sali koncertowej itp.: część widowni wznosząca się koliście lub półkoliście ku górze

Wiktionary

Amfiteatr (łac. "amphiteatrum", z gr. ἀμφιθέατρον – podwójna widownia w kształcie kręgu; połączenie dwóch teatrów półkolistych w jeden) – odkryta arena o kształcie elipsy lub koła, zwykle otoczona wznoszącymi się schodkowo rzędami siedzeń dla widzów i przeznaczona do publicznych pokazów, w tym walk gladiatorów, walk z dzikimi zwierzętami (venatio), naumachii.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Zanim Flawiusze wznieśli Koloseum, amfiteatry w Rzymie budowano przeważnie z drzewa, toteż wszystkie niemal spłonęły w czasie pożaru.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌãw̃fʲiˈtɛatr̥, AS: ãũ̯fʹiteatr̦

Wiktionary

Powiązane:

 przym. amfiteatralny

 przysł. amfiteatralnie

 rzecz. amfiteatralność ż.

Wiktionary


amfiteatralność

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha przestrzeni lub sposobu ukształtowania terenu, która przypomina budowę amfiteatru: układ schodkowy lub kaskadowy, gdzie kolejne rzędy (siedzeń, budynków czy warstw terenu) znajdują się coraz wyżej, otaczając centralny punkt

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. amfiteatr mrz.

 przym. amfiteatralny

 przysł. amfiteatralnie

Wiktionary


amfiteatralny

przymiotnik od: amfiteatr


SJP.pl


amfitka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) reg. pozn. daw. balkon w teatrze

Wiktionary


amfitrion

osoba podejmująca gości; gospodarz bardzo szczodry dla swoich gości; fundator


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) przest. przen. człowiek hojnie podejmujący gości; fundator przyjęcia;

Wiktionary

Amfitrion (gr. Ἀμφιτρύων Amphitrýōn, łac. "Amphitryon") – w mitologii greckiej królewicz oraz król Tyrynsu i Teb.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Rzucił serwetę na stół i nie żegnając swego amfitriona, wyszedł.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ãw̃ˈfʲitrʲjɔ̃n, AS: ãũ̯fʹitrʹi ̯õn

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Amfitrion mos.

 przym. Amfitrionowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) gospodarz

Wiktionary


amfitryta

gatunek drapieżnego ssaka morskiego z rodziny fokowatych


SJP.pl

Amfitryta ( Ἀμφιτρίτη Amphitrítē, Amphitrite, Salacia ‘otaczająca świat’) – w mitologii greckiej jedna z najbardziej znanych nereid (lub okeanid); (królowa Morza), utożsamiana z rzymską Salacją.

Uchodziła za córkę Nereusa i Doris lub Okeanosa i Tetydy. Ze swoim mężem, bogiem Posejdonem, miała syna Trytona oraz córki: Rode (Rodos) i Bentesikyme.

Wikipedia


amfiuma

rodzaj płazów ogoniastych z rodziny amfiumowatych


SJP.pl


amfiumowate

o cechach amfiumowatych (rodzina płazów)


SJP.pl

Amfiumowate, amfiumy (Amphiumidae) – rodzina płazów z rzędu płazów ogoniastych (Caudata).

Wikipedia


amfiumowaty

o cechach amfiumowatych (rodzina płazów)


SJP.pl


amfolit

związek zawierający w cząsteczce grupy kwasowe i zasadowe; substancja amfiprotyczna


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. substancja chemiczna, która może zachowywać się zarówno jak kwas, jak i zasada; związek chemiczny, który może oddawać lub przyjmować proton (H⁺)

Wiktionary

Powiązane:

 przym. amfolityczny

Wiktionary


amfolityczny

→ amfolit


SJP.pl

Patrz:

amfolit

amfora

greckie naczynie stołowe do przechowywania płynów


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) wysokie, smukłe naczynie gliniane o wydłużonym brzuścu z dwoma umieszczonymi symetrycznie po bokach uchwytami;

 (1.2) przest. staroż. jednostka miary równa 26,20 litra

Wiktionary

Amfora (łac. "amphǒră", gr. ἀμφορεύς amphoreús) – naczynie z wypalanej gliny o wydłużonym jajowatym brzuścu na niskiej podstawie (stopce), przewężonej szyi z rozchylonym brzegiem (wylewem) i z dwoma bocznymi, umieszczonymi symetrycznie, pionowymi uchwytami (imadłami). Różnej wielkości, często ozdobnie dekorowane użytkowo, zaliczane było do naczyń najbardziej charakterystycznych dla starożytności klasycznej.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Amfory panatenajskie były naczyniami zdobionymi wyłącznie techniką czarnofigurową, przeznaczonymi na opakowanie nagrody (wysokojakościowej oliwy) dla zwycięzców igrzysk panatenajskich.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ãw̃ˈfɔra, AS: ãũ̯fora

Wiktionary

Powiązane:

 przym. amforowy, amforyczny, amforowaty

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) quadrantal

Wiktionary


amforiskos

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) staroż. ceram. w Starożytnej Grecji: rodzaj ceramicznego naczynia na olejki wonne;

Wiktionary

Amforiskos ( αμφορισκος, mała amfora) – rodzaj starożytnego greckiego naczynia ceramicznego na wonne olejki.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Logo muzeum stanowi wizerunek amforiskosa znalezionego w Jaskini Gorhama.

Wiktionary


amforka

zdrobnienie od: amfora


SJP.pl


amforowaty

przymiotnik relacyjny

 (1.1) w kształcie amfory

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. amfora ż.

 przym. amforyczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) war. amforyczny

Wiktionary


amforowy

→ amfora


SJP.pl

Patrz:

amfora

amforyczny

przymiotnik

 (1.1) związany z amforą; w kształcie amfory

 (1.2) med. przypominający dźwięk powstający podczas dmuchania w szyjkę szklanej butelki, wskazujący na istnienie jamy w płucach

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. amfora ż.

 przym. amforowaty

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) dzbanowy

Wiktionary


amfoteryczność

dwoista właściwość niektórych pierwiastków i związków chemicznych polegająca na wykazywaniu przez nie charakteru kwasowego jak i zasadowego


SJP.pl

Amfoteryczność – zdolność związku chemicznego do reakcji z kwasami i zarazem zasadami. Inaczej, jest to zdolność związków chemicznych do bycia w jednych reakcjach kwasami, a w innych zasadami.

Wikipedia


amfoteryczny

zdolny do reakcji z kwasami oraz z zasadami


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) chem. zdolny do reakcji z kwasem i zasadą

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. amfoteryczność ż.

Wiktionary


amg

[czytaj: a-em-GIE]
1. skrót od: Akademia Medyczna w Gdańsku;
2. firma należąca do grupy DaimlerChrysler, zajmująca się tuningiem samochodów osobowych


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Akademia Medyczna w Gdańsku
  • Akademia Morska w Gdyni
  • AllMusic
  • All Media Guide
  • Mercedes-AMG
  • AMG (raper)

Wikipedia


amga

1. rzeka w Rosji;
2. wieś na Syberii


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. rzeka w Rosji, w Jakucji; lewy dopływ Ałdanu;

Wiktionary

Zobacz też: Amga (wieś).

Amga (ros. Амга) – rzeka w Rosji (Jakucja); lewy (i zarazem najdłuższy) dopływ Ałdanu; długość 1462 km; powierzchnia dorzecza 69 300 km²; średni roczny przepływ u ujścia 190 m³/s.

Źródła w Górach Ałdańskich; płynie w kierunku północno-wschodnim, w górnym biegu w wąskiej, głębokiej dolinie; w środkowym i dolnym biegu po wschodniej części Płaskowyżu Nadleńskiego. Dopływy stosunkowo krótkie. Żeglowna na odcinku 472 km od ujścia.

Wikipedia


amguń

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. hydron. rzeka we wschodniej Rosji, na terenie Kraju Chabarowskiego, lewostronny dopływ Amuru;

Wiktionary

Amguń (ros. Амгунь) – rzeka we wschodniej Rosji, na terenie Kraju Chabarowskiego, lewostronny dopływ Amuru.

Rzeka bierze swój początek u zbiegu rzek Ajakit i Suduk, na zboczu Gór Burejskich. Jej długość wynosi 723 km, a powierzchnia dorzecza – 55 500 km². Jej głównym dopływem jest rzeka Nimielen.

Wikipedia


amhara

członek ludu zamieszkującego tereny Etiopii


SJP.pl

Amhara ( አማራ) – jeden z dwunastu regionów administracyjnych (tzw. "kilochów") Etiopii, główna siedziba ludu Amharów.

Amhara położona jest w północno-zachodniej i środkowej części Etiopii, sąsiaduje z regionami: Tigraj na północy, Afar na wschodzie, Oromia na południu, Beniszengul-Gumaz na południowym zachodzie i z Sudanem na zachodzie. Zajmuje powierzchnię 170 752 km². Stolicą regionu jest Bahyr Dar.

Wikipedia


amharka

mieszkanka Amhary (regionu administracyjnego Etiopii)


SJP.pl


amharowie

lud zamieszkujący tereny Etiopii


SJP.pl

Amharowie (nazwa własna: አማራ "Amhara") – lud afrykański, wyróżniany na podstawie kryteriów językowych oraz etnicznych. Zamieszkuje on centralne wyżyny Etiopii. Przez długie lata byli dominującą grupą i stanowili 1/3 mieszkańców kraju. Amharowie są potomkami starożytnych Semitów, którzy wędrując na południe podbili pierwotnych mieszkańców tego obszaru, należących do ludów kuszyckich. Posługują się językiem amharskim.

Wikipedia


amharski

1. → Amhara (region lub członek ludu);
2. język amharski - język semicki z grupy etiopskiej; amhara


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Amharami, dotyczący Amharów

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. język semicki będący językiem oficjalnym Etiopii;

Wiktionary

Przykłady

 (2.1) Współcześnie do najważniejszych języków rodziny semickiej zaliczają się: język amharski, arabski, hebrajski, maltański i tigrinia.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ãmˈxarsʲci, AS: ãmχarsʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Amhara mos.

Wiktionary


amharskojęzyczny

przymiotnik

 (1.1) taki, który posługuje się językiem amharskim

 (1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem amharskim

 (1.3) spisany, stworzony w języku amharskim

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ãmˈxarskɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: ãmχarskoi ̯ẽũ̯zyčny

Wiktionary


ami

rzeczownik, rodzaj męski i żeński, nazwa własna

 (1.1) rdzenna grupa etniczna zamieszkująca Tajwan;

 (1.2) członek grupy etnicznej Ami (1.1) – mężczyzna lub kobieta

 (1.3) zoonim imię dla psa lub suki

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Ami – aparat fotograficzny
  • Ami – demon i upadły anioł
  • Ami – japońskie imię żeńskie
  • Ami – miasto w Japonii, na wyspie Honsiu
  • Ami – grupa etniczna Aborygenów tajwańskich
  • AMI (ur. 1989) – rumuńska piosenkarka, autorka tekstów i kompozytorka
  • Acute myocardial infarction – ostry zawał mięśnia sercowego
  • Aeronautica Militare Italiana – siły powietrzne Włoch
  • Alternate Mark Inversion – kod trójstanowy
  • American Megatrends Incorporated – przedsiębiorstwo informatyczne
  • Australian Motor Industries – niedziałająca fabryka samochodów z Australii
  • Advanced Metering Infrastructure – zaawansowana infrastruktura pomiarowa

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈãmʲi, AS: ãmʹi

Wiktionary


amia

drapieżna ryba słodkowodna z rodziny amiowatych; miękławka, mękławka


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Amia Linnaeus, 1766 – rodzaj ryb z rodziny amiowatych
  • Amia Gronow, 1763 – synonim rodzaju Apogon
  • Amia Browne, 1789 – synonim rodzaju Megalops
  • amia, miękławka (Amia calva) – gatunek ryby amiokształtnej
  • amia, lichia długopyska (Lichia amia) – gatunek ryby okoniokształtnej

Wikipedia


amiant

minerał należący do grupy amfiboli, włóknista odmiana aktynolitu; azbest amfibolowy


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) miner. włóknista odmiana aktynolitu

Wiktionary

Amiant, amiantus Discordites (azbest amiantowy, azbest aktynolitowy) — handlowa, szlachetna odmiana azbestu aktynolitowego.

Jest amfibolem - włóknista odmiana aktynolitu.

Czasami jest też określany nazwą byssolit (amiant i byssolit należą do szeregu hornblendy; oba nadają się do tkania i przeróbki na tekturę).

Wikipedia


amiantowy

związany z amiantem, dotyczący amiantu


SJP.pl


amica

[czytaj: amika] marka sprzętu AGD i firma


SJP.pl

Amica SA – największy polski producent przemysłu elektromaszynowego, głównie sprzętu AGD, założony w 1945 roku we Wronkach. Od 1997 spółka jest notowana na Giełdzie Papierów Wartościowych w Warszawie.

Wikipedia


amicis

[czytaj: amiczis] nazwisko włoskie


SJP.pl


amicycja

dawniej: przyjaźń; amicyja


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) daw. przyjaźń

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) O ile sojusz nasz z Rumunją zawarty tylko przeciw bolszewickiej Rosji, to zaprawdę amicycję naszą z Wołoszą mocno zwałaszono.

Wiktionary


amicyja

dawniej: przyjaźń; amicycja


SJP.pl


amid

pochodna amoniaku, związek organiczny mający w swej budowie grupę amidową, stosowany m.in. w lecznictwie i wyrobie włókien sztucznych


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. pochodna kwasu organicznego, w której grupa hydroksylowa została zastąpiona grupą aminową;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Kwasu nikotynowego i amidu tego kwasu nie należy mylić ze szkodliwą nikotyną, która znajduje się w tytoniu.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈãmʲit, AS: ãmʹit

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. acetamid m., amidaza ż., poliamid m.

 przym. amidowy

Wiktionary


amida

modlitwa odmawiana po cichu w czasie każdego nabożeństwa, stanowiąca jego kulminację, powtarzana w czasie modlitwy porannej i wieczornej na głos przez kantora


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Amida – w języku japońskim aspekt buddy Amitabhy
  • Amida – miasto w Turcji (dzisiejsze Diyarbakır)
  • Amida – modlitwa żydowska
  • Amida – rodzaj chrząszczy z rodziny biedronkowatych

Wikipedia


amidaza

substancja chemiczna należąca do grupy hydrolaz


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biochem. enzym hydrolityczny, który rozkłada wiązania amidowe w związkach chemicznych na kwasy karboksylowe i aminy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. amid mrz.

Wiktionary


amidazy

substancja chemiczna należąca do grupy hydrolaz


SJP.pl

Amidazy – grupa enzymów roślinnych i zwierzęcych, zaliczanych do hydrolaz, uczestniczących w metabolizmie białek. Katalizują odwracalne odszczepienie amoniaku lub mocznika od amidów.

Wikipedia


amidek

pochodna amoniaku, w której jedno wiązanie z wodorem zostało zastąpione wiązaniem z metalem


SJP.pl


amidol

bezbarwny kryształ rozpuszczany w kwasach i zasadach; stosowany do produkcji barwników i jako wywoływacz fotograficzny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. nietrwała substancja krystaliczna stosowana w wywoływaczach fotograficznych;

Wiktionary

Amidol, 2,4-diaminofenol – organiczny związek chemiczny z grupy fenoli i amin aromatycznych. Ma właściwości redukujące. W postaci dichlorowodorku () stosowany jest w szeregu wywoływaczy fotograficznych, zarówno w fotografii czarno-białej, jak i barwnej (proces C-41).

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ãˈmʲidɔl, AS: ãmʹidol

Wiktionary


amidolowy

przymiotnik od: amidol


SJP.pl


amidowy

przymiotnik od: amida, amid


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) chem. dotyczący amidu (–C(=O)–NH– albo skrótowo –CONH–)

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. amid mrz.

Wiktionary


amidy

pochodna amoniaku, związek organiczny mający w swej budowie grupę amidową, stosowany m.in. w lecznictwie i wyrobie włókien sztucznych


SJP.pl

Amidy – organiczne związki chemiczne zawierające grupę amidową #PATRZ, gdzie R = reszta kwasowa; R′, R″ = wodór lub dowolna grupa organiczna. Amidy szeroko występują w przyrodzie. Są pochodnymi kwasów (zarówno organicznych, jak i nieorganicznych). Amidami są też polimery nazywane poliamidami.

Wikipedia


amidystyczny

→ amidyzm


SJP.pl

Patrz:

amidyzm

amidyzm

buddyjski nurt religijny w Japonii, kult Amidy


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) rel. jeden z najważniejszych nurtów buddyzmu japońskiego, którego podstawę stanowi wiara w nieograniczone miłosierdzie Buddy Amidy (Amitabha)

Wiktionary

Amidyzm (od Amida, japońskiego imienia buddy Amitabhy) – japońskie odgałęzienie Szkoły Czystej Krainy i jeden z najważniejszych nurtów japońskiego buddyzmu. Czasami nazwy amidyzm używa się na określenie kultu Amitabhy jako takiego, również w buddyzmie innym niż japoński.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. Amida m., Amitabha m.

 przym. amidystyczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) Szkoła Czystej Krainy, Szkoła Czystej Ziemi

Wiktionary


amielia

niewykształcenie się rdzenia kręgowego


SJP.pl


amiens

[czytaj: amJĘ] miasto we Francji


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. miasto w północnej Francji, nad Sommą; ośrodek administracyjny regionu Pikardia i departamentu Somma;

Wiktionary

Amiens () – miasto w północnej Francji, w regionie Hauts-de-France, ośrodek administracyjny departamentu Somma, położone nad rzeką Sommą. Według danych na rok 2018 miasto zamieszkiwało 136 545 osób, a gęstość wyniosła 2760,7 osób/km².

Wikipedia

Powiązane:

 przym. amieński

Wiktionary


amieński

przymiotnik relacyjny

 (1.1) rzad. związany z Amiens, dotyczący Amiens

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Umysły, trzeźwiej zapatrujące się na rzeczy, uważały pokój amieński jedynie za zawieszenie broni.

 (1.1) Dla pomieszczenia tych relikwii w 1244 r. rozpoczęła się budowa paryskiej Sainte-Chapelle. Wraz z rozpoczęciem jej budowy w paryskim stylu dworskim nastąpiła reorientacja z form reimskich ku amieńskim.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Amiens n.

Wiktionary


amiga

marka komputerów


SJP.pl

Amiga (hiszp. "amiga" – przyjaciółka) – marka komputerów osobistych produkowanych od 1985 r. przez firmę Commodore, która szczytową popularność w Polsce osiągnęła pierwszej połowie lat 90. XX wieku.

Wikipedia


amigdalina

organiczny związek chemiczny występujący w nasionach owoców pestkowych, nadający im gorzki smak i migdałowy aromat; amygdalina


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biochem. glikozyd cyjanogenny naturalnie występujący w niektórych nasionach roślin z rodziny różowatych

Wiktionary

Am

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W organizmie amigdalina może ulec rozkładowi (zwłaszcza przez bakterie jelitowe) i uwolnić cyjanowodór.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) wzór chemiczny: C₂₀H₂₇NO₁₁

Wiktionary


amigurumi

japońska sztuka szydełkowania maskotek


SJP.pl

Amigurumi (jap. 編みぐるみ) – japońska sztuka szydełkowania wypychanych zabawek (maskotek), zwykle zwierząt, a często także postaci z anime, filmów, gier lub przedmiotów z ludzkimi cechami (np. oczami). Maskotka zalicza się do amigurumi, gdy jest zdeformowana w sposób nazywany "chibi" (głowa nieproporcjonalnie duża wobec tułowia, małe kończyny, oczy nieproporcjonalnie duże wobec twarzy). Początek ich popularności przypada na 2003 rok.

Wikipedia


amikoszoneria

przesadna, nadmierna poufałość


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) zbytnie, przesadne spoufalenie

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌãmʲikɔʃɔ̃ˈnɛrʲja, AS: ãmʹikošõnerʹi ̯a

Wiktionary


amikron

bardzo drobna cząstka niewykrywalna w ultramikroskopie


SJP.pl


amikus

dawniej: przyjaciel


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) daw. przyjaciel

Wiktionary


amilkar

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ãˈmʲilkar, AS: ãmʹilkar

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) Hamilkar

Wiktionary


amimia

zaburzenie polegające na upośledzeniu niektórych mięśni twarzy


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. utrata mimiki

Wiktionary

Amimia – zaburzenia lub całkowita utrata mimiki (tzw. „maskowatość twarzy”) wskutek upośledzenia ruchów mięśni mimicznych twarzy, będącego następstwem pozapiramidowego uszkodzenia motoryki. Występuje w chorobie Parkinsona. Często towarzyszy także akinezji oraz afazji.

Wikipedia


amina

ogólna nazwa każdego związku organicznego z pewnej grupy związków chemicznych, będących pochodnymi amoniaku, stosowanych m.in. w przemyśle farmaceutycznym


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) chem. związek organiczny zawierający w budowie jedną lub więcej grup aminowych;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jedzenie konserwowane aminami czy saletrą wpływa niekorzystnie na funkcje trzustki i może wywoływać jej schorzenia.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. aminowanie n.

Wiktionary


aminaza

w enzymologii: aminaza adeninowa - enzym katalizujący z grupy hydrolaz; aminohydrolaza adeniny


SJP.pl


aminek

roślina zielna z rodziny baldaszkowatych, rosnąca w basenie Morza Śródziemnego


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) bot. roślina zielna z rodziny selerowatych, pochodząca z rejonu śródziemnomorskiego, charakteryzująca się pierzastymi liśćmi i białymi kwiatostanami zebranymi w baldachy;

Wiktionary

Aminek ("Ammi" L.) – rodzaj roślin należący do rodziny selerowatych. W tradycyjnym, szerokim ujęciu rodzaj obejmuje 6 gatunków. Analizy filogenetyczne wykazały jednak, że zaliczano tu dwie bardzo odlegle spokrewnione grupy gatunków, w efekcie wyodrębniono rodzaj "Visnaga". Niezależnie od ujęcia zaliczane tu gatunki występują w basenie Morza Śródziemnego i w południowo-zachodniej Azji.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Inne letnie kwiatowe przeboje to zatrwian wrębny, aminek albo koper ozdobny, z wyglądu przypominający parasol […].

 (1.1) Owoc aminka większego uczula na światło, dlatego jest stosowany w leczeniu chorych na łuszczycę i bielactwo.

Wiktionary


aminoacylowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) chem. reakcja przyłączenia grupy aminoacylowej do cząsteczki związku chemicznego

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Reakcja aminoacylowania zachodzi dwuetapowo w trakcie procesu translacji i polega na przyłączeniu cząsteczki aminokwasu do tRNA.

Wiktionary

Powiązane:

 czas. aminoacylować ndk.

 ims. aminoacylowany

 rzecz. aminoacyl mrz.

 przym. aminoacylowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) aminoacylacja

Wiktionary


aminoalkohol

alkohol mający w strukturze cząsteczki grupę aminową


SJP.pl


aminoalkohole

grupa związków zawierających grupę hydroksylową i aminową


SJP.pl

Aminoalkohole, hydroksyaminy, alkoholoaminy, alkaminy – związki chemiczne zawierające grupę hydroksylową (-OH) oraz grupę aminową (-NH2, -NHR lub -NR2, gdzie R jest grupą alkilową lub arylową).

Najprostszym aminoalkoholem jest hydroksyloamina, HO-NH2.

Do ważniejszych aminoalkoholi należą cholina, etanoloamina i adrenalina. Inne to propanoloamina (aminopropanol), metyloaminoetanol, dimetyloaminoetanol.

Wikipedia


aminobenzen

oleista ciecz służąca do wyrobu barwników syntetycznych, leków i innych związków; fenyloamina; anilina


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. związek organiczny o wzorze C₆H₅NH₂, złożony z pierścienia benzenowego (C₆H₆) połączonego z grupą aminową (NH₂)

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) anilina, wzór chemiczny: C₆H₅NH₂

Wiktionary


aminocukier

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) biochem. związek chemiczny należący do grupy cukrów, w którym jedna z grup hydroksylowych (–OH) została zastąpiona grupą aminową (–NH₂) albo jej pochodną (np. –NHAc);

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Aminocukry pełnią ważne funkcje w strukturach błon komórkowych, chrząstek, ścian komórkowych.

Wiktionary


aminocukry

Aminocukry – pochodne cukrów, które zawierają jedną lub rzadziej kilka grup aminowych (–NH2) w miejscu występowania grupy hydroksylowej. Aminocukry występujące w przyrodzie, mogą mieć grupę aminową zarówno przy C2, jak i pozycjach 3, 4, 5 lub 6 cukru. Mogą łączyć się w poliaminocukry, czego przykładem jest chityna, której monomerem jest 2-deoksy-2-amino-D-glukopiranoza zwana też glukozaminą lub glukozoaminą.

Wikipedia


aminofenazon

lek o działaniu przeciwbólowym, przeciwgorączkowym i przeciwzapalnym, pochodna pirazolonu, wycofany z użycia ze względu na toksyczne działanie na szpik kostny; piramidon


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) farm. niesteroidowy lek przeciwzapalny o wzorze sumarycznym wzór chemiczny|C13H17N3O., mający toksyczne działanie m.in. na wątrobę i szpik kostny;

Wiktionary

Aminofenazon, amidopiryna – organiczny związek chemiczny, niesteroidowy lek przeciwzapalny z grupy pochodnych pirazolonów o budowie chemicznej zbliżonej do metamizolu, wprowadzony do lecznictwa w 1896. Po raz pierwszy zsyntetyzowany przez Friedricha Stolza w 1893. Ostatnia polska monografia surowca farmaceutycznego znajduje się w "Farmakopei Polskiej IV".

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Celem sprawdzenia, czy powstają produkty rozkładu aminofenazonu, wykonane czopki poddano analizie chromatograficznej.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) amidopiryna, piramidon

Wiktionary


aminofenol

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) biochem. krystaliczny organiczny związek chemiczny o właściwościach redukcyjnych, zawierający pierścień benzenowy z jednocześnie podstawionymi grupami: aminową (–NH₂) i hydroksylową (–OH); amina aromatyczna i fenol zarazem; wzór chemiczny|C6H7NO.

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • 2-aminofenol (o-aminofenol)
  • 3-aminofenol (m-aminofenol)
  • 4-aminofenol (p-aminofenol)

Wikipedia


aminofilina

pochodna alkaloidu - teofiliny, działa rozkurczająco na mięśnie gładkie naczyń krwionośnych obniżając ciśnienie krwi, rozszerza oskrzela, stosowana w leczeniu astmy oskrzelowej


SJP.pl

Am

Wikipedia


aminofosfonian

substancja chemiczna, inhibitor metabolizmu proliny


SJP.pl


aminofosfoniany

substancja chemiczna, inhibitor metabolizmu proliny


SJP.pl


aminoglikozyd

bakteriobójczy antybiotyk zwalczający zakażenia wywołane bakteriami Gram-ujemnymi; antybiotyk aminoglikozydowy


SJP.pl


aminokwas

związek organiczny rozpuszczalny w wodzie, będący podstawową jednostką budulcową wszystkich białek, wykorzystywany m.in. jako surowiec w syntezie leków


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) biochem. związek organiczny, materiał budulcowy białek;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Azot jest podstawowym składnikiem aminokwasów.

 (1.1) Natomiast człowiek oraz zwierzęta monogastryczne nie wytwarzają pewnych aminokwasów i muszą otrzymywać je z zewnątrz w formie pożywienia.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌãmʲĩˈnɔkfas, AS: ãmʹĩnokfas

Wiktionary


aminokwasowy

przymiotnik od: aminokwas


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) dotyczący aminokwasu

Wiktionary


aminokwasy

związek organiczny rozpuszczalny w wodzie, będący podstawową jednostką budulcową wszystkich białek, wykorzystywany m.in. jako surowiec w syntezie leków


SJP.pl

Aminokwasy, kwasy aminowe (skrót aa lub AA, od amino acids) – grupa organicznych związków chemicznych zawierających zasadową grupę aminową oraz grupę karboksylową #PATRZ lub, w ogólniejszym ujęciu, dowolną grupę kwasową.

Przykładem aminokwasu z grupą sulfonową #PATRZ jest tauryna (kwas 2-aminoetanosulfonowy), a zawierającego grupę fosfonową #PATRZ jest ciliatyna (kwas 2-aminoetanofosfonowy).

Wikipedia


aminoliza

reakcja chemiczna aminy z innym związkiem chemicznym, np. estrem


SJP.pl

Aminoliza – reakcja chemiczna pomiędzy związkami chemicznymi różnego typu i aminą. W chemii organicznej jest to często reakcja pochodnych kwasów karboksylowych z aminą, przebiegająca według mechanizmu substytucji nukleofilowej. Aminy drugorzędowe, zwłaszcza o dużej zawadzie przestrzennej, są w reakcjach tego typu znacznie mniej reaktywne od amin pierwszorzędowych. Produktami aminolizy są zazwyczaj amidy.

Wikipedia


aminooctowy

kwas aminooctowy - najprostszy aminokwas wchodzący w skład wszystkich białek


SJP.pl


aminopeptydaza

enzym trawienny jelita cienkiego, należący do egzopeptydaz


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biochem. enzym proteolityczny odcinający pojedyncze aminokwasy z końca aminowego (N-końca) peptydu lub białka

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Aminopeptydaza odgrywa ważną rolę w trawieniu białek, przetwarzaniu antygenów i regulacji peptydów biologicznych.

Wiktionary


aminoplast

produkt kondensacji związków chemicznych zawierających grupy aminowe i aldehydów; używany do produkcji klejów, farb i lakierów


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. tworzywo sztuczne powstające w wyniku reakcji chemicznej amin z formaldehydem, które następnie jest utwardzane ciepłem

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Blaty kuchenne wykonane z laminatu z aminoplastu są odporne na zarysowania i działanie ciepła.

Wiktionary


aminoplasty

produkt kondensacji związków chemicznych zawierających grupy aminowe i aldehydów; używany do produkcji klejów, farb i lakierów


SJP.pl

Am

Wikipedia


aminosacharyd

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) biochem. pochodna cukru, w której przynajmniej jedna grupa hydroksylowa (–OH) została zastąpiona grupą aminową (–NH₂)

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) aminocukier

Wiktionary


aminotoluen

amin aromatyczny stosowany w syntezie białek; toluidyna


SJP.pl


aminotransferaza

transaminza; enzym biorący udział w przemianach aminokwasów, np. AspAT, AlAt


SJP.pl


aminowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) chem. reakcja wprowadzania grupy aminowej (–NH2) lub podstawionych grup aminowych (–NHR i –NR2) do cząsteczek związków organicznych;

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. amina ż.

 czas. aminować

 przym. aminowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) aminoliza

Wiktionary


aminować

dodawać grupy aminowe do cząsteczek


SJP.pl


aminowy

związany z aminami, zawierający aminy (np. grupa aminowa, związki aminowe)


SJP.pl


aminy

ogólna nazwa każdego związku organicznego z pewnej grupy związków chemicznych, będących pochodnymi amoniaku, stosowanych m.in. w przemyśle farmaceutycznym


SJP.pl

Aminy – organiczne związki chemiczne zawierające w swojej budowie grupę aminową, będącą organiczną pochodną amoniaku.

Wikipedia


amiodaron

organiczny związek chemiczny, lek stosowany przeciwko arytmii


SJP.pl

Amiodaron – organiczny związek chemiczny, lek zwiększający czas trwania potencjału błonowego. Należy do III grupy leków antyarytmicznych zgodnie z podziałem według Vaughana Williamsa.

Wikipedia


amiokształtne

rząd drapieżnych ryb promieniopłetwych


SJP.pl

Amiokształtne, mękławkokształtne (Amiiformes) – rząd słodkowodnych, drapieżnych ryb z gromady ryb promieniopłetwych (Actinopterygii) obejmujący gatunki o prymitywnych cechach budowy. Wraz z niszczukokształtnymi są zaliczane do przejściowców (Holostei).

Wikipedia


amiokształtny

o cechach amiokształtnych (rząd ryb)


SJP.pl


amiotrofia

zanik mięśni


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) utrata masy mięśniowej

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Złe odżywianie i brak ćwiczeń może wywołać amiotrofię.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) atrofia mięśniowa, zanik mięśni

Wiktionary


amiowate

rodzina słodkowodnych ryb z rzędu amiokształtnych


SJP.pl

Amiowate, miękławkowate (Amiidae) – rodzina słodkowodnych ryb promieniopłetwych z rzędu amiokształtnych (Amiiformes).

Wikipedia


amiowaty

o cechach amiowatych (rodzina ryb)


SJP.pl


amiranty

wyspy na Oceanie Indyjskim


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

 (1.1) geogr. należący do Seszeli, archipelag wysp koralowych na Oceanie Indyjskim, na północny wschód od Madagaskaru;

Wiktionary

Amiranty ( Amirante Islands) – archipelag ok. 150 wysp koralowych na Oceanie Indyjskim, na północny wschód od Madagaskaru, należący do Seszeli. Wchodzi w skład Wysp Zewnętrznych.

Powierzchnia – 10,3 km², ludność około 200 mieszkańców na początku lat 70. XX w., także około 200 w roku 2000. Obejmuje pomniejsze grupy wysp, jak na przykład African Islands, Poivre, Saint Joseph Islands oraz samotne wyspy: Boudeuse Cay, D’Arros, Remire, Desroches, Marie Louise.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. amirancki

Wiktionary


amiski

przymiotnik

 (1.1) związany z amiszami, dotyczący amiszów

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. amisz m., amiszka ż., amiszek m.

Wiktionary


amisz

członek protestanckiej wspólnoty religijnej


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) rel. członek chrześcijańskiej wspólnoty protestanckiej w USA, wywodzącej się ze Szwajcarii;

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz.

:: zdrobn. amiszek m.

:: fż. amiszka ż.

 przym. amiski

Wiktionary


amiszka

→ amisz


SJP.pl

Patrz:

amisz

amitabha

Bu

Wikipedia


amitotyczny

1. związany z amitozą;
2. powstały na drodze amitozy


SJP.pl


amitoza

bezpośredni podział jądra komórkowego, przebiegający bez wyodrębniania się chromosomów


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biol. prosty, bezpośredni podział jądra komórkowego bez mitozy

Wiktionary

Amitoza (gr. "a-" ‘nie’ + "mítos" ‘nić’, ‘tkanka’) – rzadko występujący bezpośredni podział jądra komórkowego przez przewężenie i utworzenie dwóch części, zawierających niejednakową, przypadkowo rozdzieloną ilość chromatyny. W podziale tym chromosomy są niewidoczne i wrzeciono podziałowe się nie wykształca, a cytoplazma nie ulega podziałowi, co prowadzi do powstania komórki dwujądrowej.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. amitotyczny

Wiktionary


amitraza

organiczny związek chemiczny stosowany jako akarycyd i pestycyd


SJP.pl

Amitraza – organiczny związek chemiczny stosowany jako akarycyd i pestycyd.

Wikipedia


amizol

1. nazwa handlowa leku antydepresyjnego zawierającego amitryptylinę;
2. nazwa handlowa leku przeciwbakteryjnego zawierającego metronidazol


SJP.pl


amlodypina

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) lek z grupy blokerów kanału wapniowego;

Wiktionary

Amlodypina ( amlodipinum) – wielofunkcyjny organiczny związek chemiczny z grupy pirydyn, lek stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego, o działaniu blokującym kanały wapniowe, a więc zaliczający się do antagonistów kanału wapniowego.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Amlodypina ma długi okres półtrwania w organizmie człowieka.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌãmlɔdɨˈpʲĩna, AS: ãmlodypʹĩna

Wiktionary


amman

stolica Jordanii


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. stolica Jordanii;

 (1.2) geogr. rzeka w Walii przepływająca przez Ammanford

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (2.1) rel. zob. Mariamman.

Wiktionary

Amman ( ‏عمان‎, hist. Rabbat Ammon, Rabba, Filadelfia) – stolica Jordanii, położona na płaskowyżu w północnej części kraju na wysokości około 850 m n.p.m., na wschód od Rowu Jordanu. Ośrodek administracyjny muhafazy Prowincja Stołeczna. Ludność: 2 367 000 mieszkańców (2010), w tym duża liczba uchodźców palestyńskich.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W Ammanie mieszka wielu uchodźców z Palestyny.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈãmːãn, AS: ã•mãn

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Ammańczyk mos., Ammanka ż.

 przym. ammański

Wiktionary

Synonimy:

 (2.1) Mariamman

Wiktionary


ammanka

mieszkanka Ammanu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pl-reforma2026|Ammanka. (mieszkanka Ammanu)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ãmˈːãnka, AS: ã•mãnka

Wiktionary


ammann

[czytaj: aman] nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Joachim Ammann – szwajcarski duchowny rzymskokatolicki
  • Lukas Ammann – szwajcarski aktor filmowy i telewizyjny
  • Simon Ammann – szwajcarski skoczek narciarski

Wikipedia


ammańczyk

mieszkaniec Ammanu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) pl-reforma2026|Ammańczyk. (mieszkaniec Ammanu)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ãmˈːãj̃n͇t͡ʃɨk, AS: ã•mãĩ ̯ṇčyk

Wiktionary


ammański

→ Amman


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) odnoszący się do Ammanu (stolicy Jordanii)

Wiktionary

Patrz:

Amman

Wymowa:

IPA: ãmˈːãj̃sʲci, AS: ã•mãĩ ̯sʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Amman mrz., Ammanka ż., Ammańczyk mos.

Wiktionary


ammetropia

wada wzroku spowodowana nieprawidłowym stosunkiem zdolności skupiającej soczewki oka do długości gałki ocznej; niemiarowość oka, ametropia


SJP.pl


ammon

imię męskie


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Ammon – miasto w Stanach Zjednoczonych
  • Ammon – terytorium zamieszkane przez plemię Ammonitów
  • Ammon – imię mormońskie
  • Otto Ammon – niemiecki antropolog
  • Samuel Ammon – gdański medalier
  • Ulrich Ammon – niemiecki językoznawca

Wikipedia


ammonici

Am

Wikipedia


ammonicki

→ Ammonici


SJP.pl

Patrz:

Ammonici

ammozaur

rodzaj dinozaura z rodziny anchizaurów


SJP.pl

Ammozaur ("Ammosaurus major") – zauropodomorf z rodziny anchizaurów (Anchisauridae); jego nazwa znaczy "piaskowy jaszczur".

Żył w okresie wczesnej jury (ok. 195-176 mln lat temu) na terenach Ameryki Północnej. Długość ciała ok. 2,5-4 m, wysokość ok. 60 cm, masa ok. 50 kg. Jego szczątki znaleziono w USA (Connecticut i Arizona) i w Kanadzie (Nowa Szkocja).

Wikipedia


amnestia

1. darowanie lub złagodzenie kary za pewne przestępstwa lub wykroczenia; ułaskawienie;
2. akt prawny o darowaniu lub złagodzeniu tych kar


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) praw. darowanie lub złagodzenie kar dla niektórych skazanych;

 (1.2) pot. uczn. koniec pracy, koniec lekcji

Wiktionary

Amnestia (gr. ἀμνηστία "amnēstía" „zapomnienie” por. amnezja) – jednorazowe darowanie lub złagodzenie prawomocnie orzeczonych kar lub środków karnych za popełnione przestępstwa lub wykroczenia określonego rodzaju poprzez wydanie aktu prawnego.

W odróżnieniu od ułaskawienia amnestia ma charakter zbiorowy, co wynika z istoty ustawy jako aktu generalnego i abstrakcyjnego. Amnestia zazwyczaj łączy się z abolicją.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Latem 1986 r. ogłoszona została w Polsce amnestia obejmująca wszystkich więźniów politycznych.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ãmˈnɛstʲja, AS: ãmnestʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. amnestionowanie n., amnestiowanie n.

 czas. amnestionować, amnestiować

 przym. amnestyjny

Wiktionary


amnestionowana

kobieta, której złagodzono karę lub całkowicie darowano na mocy amnestii


SJP.pl


amnestionowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) udzielanie amnestii

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. amnestia ż., amnestiowanie n.

 czas. amnestionować, amnestiować

 przym. amnestyjny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) amnestiowanie

Wiktionary


amnestionowany

człowiek, któremu darowano lub złagodzono karę na mocy amnestii


SJP.pl


amnestionować

udzielić lub udzielać amnestii; amnestiować


SJP.pl

czasownik przechodni dwuaspektowy

 (1.1) udzielać / udzielić amnestii

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌãmnɛstʲjɔ̃ˈnɔvat͡ɕ, AS: ãmnestʹi ̯õnovać

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. amnestia ż., amnestionowanie n., amnestiowanie n.

 czas. amnestiować

 przym. amnestyjny

Wiktionary


amnestiowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) udzielanie lub udzielenie amnestii

Wiktionary

Powiązane:

 czas. amnestiować, amnestionować

 rzecz. amnestia ż., amnestionowanie n.

 przym. amnestyjny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) amnestionowanie

Wiktionary


amnestiować

udzielić lub udzielać amnestii; amnestionować


SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany

 (1.1) polit. udzielać amnestii; obejmować kogoś amnestią

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) W 1947 roku amnestiowano wielu żołnierzy podziemia.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. amnestionowanie n., amnestia ż., amnestiowanie n.

 czas. amnestionować

 przym. amnestyjny

Wiktionary


amnestyczny

→ amnezja; amnezyjny


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) med. psych. dotyczący utraty pamięci

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. amnestyczność ż., amnezja ż.

 przym. amnezyjny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) war. amnezyjny

Wiktionary


amnestyja

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) stpol. amnestia, ułaskawienie

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌãmnɛˈstɨja, AS: ãmnestyi ̯a

Wiktionary


amnestyjny

dotyczący amnestii (np. dekret amnestyjny)


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) praw. związany z amnestią

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. amnestia ż., amnestionowanie n., amnestiowanie n.

 czas. amnestionować, amnestiować

Wiktionary


amnezja

osłabienie lub utrata pamięci, zwłaszcza po urazach głowy, przebytych chorobach, zatruciach; niepamięć


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. zanik pamięci

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Amnezja organiczna – organiczny zanik pamięci
  • Amnezja dysocjacyjna – dysocjacyjne zaburzenie nerwicowe wywołujące zanik pamięci
  • Amnezja – amerykański film z 2004 roku
  • Amnezja – amerykański film z 1996 roku
  • Amnezja – piosenka warszawskiej grupy Kult

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Całkowitą lub przejściową amnezję może spowodować mocne uderzenie w głowę. Amnezja (ostra, nieodwracalna) występuje również w chorobie Alzheimera.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ãmˈnɛzʲja, AS: ãmnezʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 przym. amnezyjny, amnestyczny

Wiktionary


amnezjak

potocznie: człowiek cierpiący na amnezję


SJP.pl


amnezyjny

→ amnezja; amnestyczny


SJP.pl


amniocenteza

zabieg polegający na nakłuciu igłą punkcyjną jamy owodniowej przez powłoki brzuszne i pobraniu płynu owodniowego do badania; amniopunkcja


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. pobranie próbek płynu owodniowego pod kontrolą USG, przez nakłucie jamy owodni w macicy ciężarnej

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) amniopunkcja

Wiktionary


amnion

wewnętrzny płat błony otaczającej płód u kręgowców; owodnia


SJP.pl


amniopunkcja

zabieg polegający na nakłuciu igłą punkcyjną jamy owodniowej przez powłoki brzuszne i pobraniu płynu owodniowego do badania; amniocenteza


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. inwazyjne badanie prenatalne, diagnostyczny zabieg medyczny polegający na nakłuciu pęcherza płodowego (owodni) w celu pobrania próbki płynu owodniowego;

Wiktionary

Amniopunkcja (amniocenteza) – inwazyjna metoda diagnostyczna polegająca na nakłuciu igłą jamy owodni. Z reguły wykonywana jest pod kontrolą ultrasonografii. Wykonuje się amniopunkcję późną (między 15. a 20. tygodniem) i amniopunkcję wczesną (przed ukończonym 14. tygodniem).

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Zabieg amnipunkcji wykonuje się pod kontrolą USG.

 (1.1) Mało którą pacjentkę stać na amniopunkcję za ponad 1000 zł w prywatnym szpitalu.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) amniocenteza, punkcja owodniowa

Wiktionary


amnioskopia

wzrokowa ocena dolnego bieguna pęcherza płodowego


SJP.pl

Amnioskopia – badanie polegające na ocenie wzrokowej dolnego bieguna pęcherza płodowego przy pomocy wziernika nazywanego amnioskopem. Wziernik wprowadzany jest przez pochwę do szyjki macicy. W amnioskopii można stwierdzić barwę i ilość płynu owodniowego i ocenić stan błon płodowych.

Wikipedia


amnon

Amnon (hebr. אַמְנוֹן), (ur. po 1010 p.n.e. w Hebronie, zm. przed 970 p.n.e. w Baal-Chasor) – królewicz izraelski, najstarszy syn króla Dawida. Zgwałcił swoją przyrodnią siostrę Tamar. Został zamordowany przez jej rodzonego brata Absaloma.

Wikipedia


amobarbital

organiczny związek chemiczny, środek psychotropowy i uspokajający


SJP.pl

Amobarbital – organiczny związek chemiczny stosowany jako lek z grupy barbituranów. Jest objęty Konwencją o substancjach psychotropowych z 1971 roku (wykaz III). W Polsce jest w grupie III-P Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Używany w teście Wady determinującym dominację jednej z półkul mózgu nad drugą. W czasie angiografii wlewu kroplowego do każdej z tętnic szyjnych wewnętrznych amobarbital szybko przerywa mowę w przypadku wstrzyknięcia go po stronie półkuli dominującej.

Wikipedia


amobium

rodzaj roślin z rodziny astrowatych; złociszek


SJP.pl


amofos

fosforan azotowy, nawóz mineralny


SJP.pl

Amofos (amofosfat) – dwuskładnikowy nawóz mineralny typu NP. Jest mieszaniną fosforanów amonu. Wszystkie składniki mineralne są przyswajalne przez rośliny.

Wikipedia


amofoska

marka sztucznych nawozów mineralnych


SJP.pl


amok

1. gwałtowna żądza mordowania będąca następstwem depresji, obserwowana wśród ludności tubylczej na Malajach;
2. potocznie: atak szału;
3. potocznie: silne podniecenie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) psych. stan niekontrolowanej agresji;

 (1.2) stan silnego podniecenia, euforii lub agresji

 (1.3) pot. zapamiętanie w czymś

Wiktionary

Amok – szał, stan niekontrolowanej emocji połączonej z żądzą mordu. Określenie to pochodzi od malajskiego słowa "amuk", oznaczającego „oszalały z gniewu”.

Słowo to było używane także w Indiach, w czasach panowania Imperium Brytyjskiego. Określano nim zachowanie słonia oddzielonego od swojego stada. Gdy wpadał w szał, pędził na oślep niszcząc wszystko na swojej drodze. Określenie to zyskało popularność dzięki opowiadaniom Rudyarda Kiplinga o czasach kolonialnych.

Wikipedia

Przykłady

 (1.2) (…) jakaś kobieta rozpoznała Valentina i wykrzynęła jego nazwisko. W przeciągu zaledwie kilku sekund wyzwoliło to zbiorowy amok, a wszystkie przedstawicielki płci pięknej znajdujące się w zasięgu słuchu puściły się pędem w jego kierunku.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈãmɔk, AS: ãmok

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) atak szału, furia, pasja, szewska pasja, biała gorączka

 (1.2) szał, szaleństwo

 (1.3) mania, trans

Wiktionary


amoksycylina

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) farm. antybiotyk będący półsyntetyczną pochodną penicyliny (z grupy aminopenicylin)

Wiktionary

Amoksycylina (niepoprawne: "amoksycyklina") – organiczny związek chemiczny, półsyntetyczny antybiotyk β-laktamowy o działaniu bakteriobójczym, należący do grupy aminopenicylin, wrażliwy na działanie β-laktamazy.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Przyjmując amoksycylinę rzadko miewa się działania niepożądane.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nazwy handlowe: Amotaks, Duomox, Hiconcil, Novamox, Ospamox; wzór sumaryczny: C16H19N3O5S

Wiktionary


amol

nazwa handlowa preparatu ziołowego zawierającego mieszankę olejków eterycznych (np. mięta, eukaliptus, goździk, anyż, kamfora)


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) farm. uniwersalny preparat ziołowy marki Amol

Wiktionary

Amol, Āmol (pers. آمل) – miasto w północnym Iranie, w ostanie Mazandaran, u północnego podnóża gór Elburs. Położone jest 19 km od ujścia rzeki Haraz do Morza Kaspijskiego. W VIII wieku było popularnym ośrodkiem handlowym i naukowym. W przeszłości miasto wielokrotnie było nawiedzane przez trzęsienia ziemi i powodzie.

Wikipedia


amolet

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) kulin. gw-pl|Śląsk Cieszyński. naleśnik

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. amoleta ż.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) amoleta

Wiktionary


amoleta

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. kulin. naleśnik

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. amolet m.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) amolet

Wiktionary


amolok

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. cukierek miętowy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Mój upa na trzi lata przed śmiyrciom przeciypnou siy ze cygaretów na amoloki.

Wiktionary


amon

kation soli amonowych


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. jon utworzony przez połączenie atomu azotu z czterema atomami wodoru;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Amon – imię męskie
  • amon – kation amonowy, NH4+
  • Amon – bóg egipski
  • Amon – demon, siódmy duch Goecji
  • Amon Amarth – szwedzka grupa muzyczna
  • Amon Düül – niemiecka komuna hippisowska oraz grupy rockowe z nią związane
  • Amon – zespół wyścigowy Formuły 1
  • Amon – król Judy
  • Amon z Toul – święty
  • Amon Göth – zbrodniarz hitlerowski
  • Amon Simutowe – zambijski szachista, mistrz międzynarodowy
  • Amon Tobin (właśc. Amon Adonai Santos de Araujo Tobin) – brazylijski muzyk i DJ

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈãmɔ̃n, AS: ãmõn

Wiktionary

Powiązane:

 przym. amonowy

 rzecz. amonowanie n.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) jon amonowy, jon amoniowy

Wiktionary


amonal

materiał wybuchowy kruszący, będący mieszaniną azotanu amonowego, trójnitrotoluenu i metalicznego glinu; stosowany gł. do wybuchów podwodnych oraz do robót skalnych; alumatol


SJP.pl

Amonal – kruszący materiał wybuchowy, rodzaj amonitu. Są to mieszaniny wybuchowe złożone z azotanu amonu, aluminium i trotylu lub innego silnego materiału wybuchowego, np. DNT lub RDX. Mają wysoką temperaturę produktów wybuchu, ze względu na silnie egzotermiczną reakcję utleniania glinu, która w amonalach przebiega głównie zgodnie z równaniem:

Wikipedia


amoniaczek

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od amoniak

 (1.2) kulin. ciasto z dodatkiem amoniaku w roli spulchniacza

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. amoniak m.

Wiktionary


amoniak

związek azotu z wodorem, nieprzyjemnie pachnący związek chemiczny zawarty m.in. w moczu niektórych organizmów, znajdujący zastosowanie w wielu dziedzinach


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. nieorganiczny związek chemiczny, związek azotu z wodorem, bezbarwny gaz o ostrym zapachu;

Wiktionary

Amoniak, azan, trihydrydoazot, – nieorganiczny związek chemiczny azotu i wodoru.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Jednym z produktów gnicia białek jest amoniak.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ãˈmɔ̃ɲak, AS: ãmõńak

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. amoniakalnia ż., amoniakat m., amoniakownia ż., amonifikacja ż., amoniakowanie n.

:: zdrobn. amoniaczek m.

 czas. amoniakować ndk.

 przym. amoniakalny, amoniakowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) azan, trihydrydoazot, wodorek azotu (III)

Wiktionary


amoniakalnia

dział koksowni gdzie odbywa się wymywanie amoniaku z gazu koksowniczego


SJP.pl


amoniakalny

→ amoniak; amoniakowy


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) chem. związany z amoniakiem

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. amoniak mrz., amoniakowanie n.

Wiktionary


amoniakowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) chem. roln. dodawanie do pasz amoniaku w celu ich wzbogacania w azot

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. amoniak m.

 czas. amoniakować

 przym. amoniakowy, amoniakalny

Wiktionary


amoniakować

czasownik przechodni niedokonany (dk. zaamoniakować)

 (1.1) chem. nasycać lub traktować coś amoniakiem

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. amoniakowanie n., amoniak mrz.

Wiktionary


amoniakowy

→ amoniak; amoniakalny


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) chem. związany z amoniakem; zawierający amoniak

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. amoniak mrz., amoniakowanie n.

Wiktionary


amonicki

przymiotnik

 (1.1) związany z Ammonem lub Ammonitami

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. język amonicki (ammonicki);

Wiktionary


amonifikacja

proces biochemiczny powstawania amoniaku z azotowych związków organicznych


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biol. proces biologicznego rozkładu organicznych związków azotu na amoniak (NH₃) lub jon amonowy (NH₄⁺) przez mikroorganizmy

Wiktionary

Am

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. amoniak mrz., amonowanie n.

Wiktionary


amonioteliczny

wytwarzający amoniak jako produkt uboczny przemiany materii


SJP.pl


amonit

kopalny głowonóg, przeważnie o spiralnie skręconej muszli o średnicy od 1 centymetra do 2 metrów


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) paleont. kopalny głowonóg z podgromady nazwa systematyczna|Ammonoidea|ref=tak., amonitowatych o płaskiej spiralnej skorupie o średnicy od 1 cm do 3 m, żyjący w okresie od dewonu do kredy;

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) chem. techn. materiał wybuchowy będący mieszaniną azotanu amonu z trotylem i innymi dodatkami, używany głównie w górnictwie;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • amonity – grupa wymarłych głowonogów
  • amonit – materiał wybuchowy

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W wapienną ścianę domu wkomponowano kilka zastygłych amonitów.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ãˈmɔ̃ɲit, AS: ãmõńit

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. amonitowate nmos.

 przym. amonitowy, amonitowaty

Wiktionary


amonitowate

podgromada wymarłych głowonogów; amonity


SJP.pl


amonitowy

przymiotnik od: amonit


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) paleont. związany z amonitami

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. amonit mzw.

Wiktionary


amonity

kopalny głowonóg, przeważnie o spiralnie skręconej muszli o średnicy od 1 centymetra do 2 metrów


SJP.pl

Am

Wikipedia


amonowanie

dodawać związki amonu do paszy w celu podniesienia jej wartości odżywczej


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) roln. dodawanie soli amonowych do paszy w celu poprawy jej właściwości odżywczych

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. amon m., amonium n., amonizacja ż., amonifikacja ż.

 czas. amonować ndk.

 przym. amonowy, amoniowy

Wiktionary


amonować

dodawać związki amonu do paszy w celu podniesienia jej wartości odżywczej


SJP.pl


amonowy

dotyczący amonu, zawierający amon (np. saletra amonowa)


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) chem. związany z amonem, dotyczący amonu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wodorowęglany dysocjują w wodzie na kationy metali lub kation amonowy oraz na aniony wodorowęglanowe.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. amon mrz., amonowanie n.

Wiktionary


amontillado

gatunek jerezu ciemniejszy od fino


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odmiana wytrawnego, białego jerezu

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌãmɔ̃ntʲilˈːadɔ, AS: ãmõntʹi•lado

Wiktionary


amor

1. wyobrażenie w sztuce rzymskiego bożka miłości; amorek;
2. przenośnie: miłość;
3. potocznie: amortyzator; amorek


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) mitrzym. bóg i uosobienie miłości oraz namiętności cielesnej, utożsamiany z greckim Erosem;

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy, nazwa własna

 (2.1) astr. planetoida o numerze katalogowym 1221;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Amor (Kupidyn) – w mitologii rzymskiej bóg miłości
  • Amor – planetoida o numerze katalogowym 1221
  • Amor – film reż. Thomasa Wangsma
  • Amor De Cosmos – polityk kanadyjski
  • Guillermo Amor – piłkarz hiszpański
  • Henryk Lubomirski jako Amor – posąg autorstwa A. Canovy
  • Jan Amor Tarnowski – hetman polski
  • grupa Amora – planetoidy bliskie Ziemi
  • Gmina Amor (ang. Amor Township) – gmina w stanie Minnesota, w hrabstwie Otter Tail, w USA
  • Gmina Amor (ang. Amor Township) – gmina w stanie Dakota Północna, w hrabstwie Bowman, w USA
  • amorek – w sztukach plastycznych element dekoracyjny w postaci małego, nagiego chłopca ze skrzydłami (w odróżnieniu od putta)

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. amor mos./mzw., amorek mos./mzw., amorka ż., amory lm nm.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) Kupidyn, Kupido, mitgr. Eros

Wiktionary


amoralista

zwolennik amoralizmu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mężczyzna odrzucający normy moralne i etyczne

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Amoralistami społecznymi byli filozofowie, których etyka zaprzeczała obowiązującym w danym czasie normom (…). Amoraliści absolutni (…) odrzucają już samą możliwość istnienia i tworzenia zasad etycznych.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌãmɔraˈlʲista, AS: ãmoralʹista

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. amoralizm m.

:: fż. amoralistka ż.

 przym. moralny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) immoralista, libertyn, farmazon

Wiktionary


amoralistka

→ amoralista


SJP.pl

Patrz:

amoralista

amoralizm

zachowanie charakteryzujące się brakiem wszelkich hamulców moralnych; także: zespół poglądów uzasadniających takie zachowanie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) pogląd odrzucający normy moralne i etyczne

Wiktionary

Am

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌãmɔˈralʲism̥, AS: ãmoralʹism̦

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. amoralista m., amoralistka ż.

 przym. moralny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) immoralizm, libertynizm

Wiktionary


amoralnie

przysłówek

 (1.1) w sposób amoralny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. amoralność ż.

 przym. amoralny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niemoralnie

Wiktionary


amoralność

odrzucenie norm, ocen, wzorów postępowania obowiązujących w określonym środowisku i czasie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest amoralne; cecha tych, którzy są amoralni

Wiktionary

Powiązane:

 przym. amoralny, moralny

 przysł. amoralnie

Wiktionary


amoralny

niestosujący zasad moralnych, przeciwny im, sprzeczny z nimi (np. amoralne postępowanie, amoralna osoba)


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) niezgodny z zasadami postrzeganymi w danej społeczności za dobre i słuszne

 (1.2) niewidzący różnicy między dobrem a złem

Wiktionary

Powiązane:

 przysł. amoralnie

 rzecz. amoralność ż.

 przym. moralny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niemoralny, nieetyczny

Wiktionary


amorejski

→ Amorejczyk; emorejski, amorycki


SJP.pl


amorek

1. wyobrażenie w sztuce rzymskiego bożka miłości; amor;
2. motyw dekoracyjny, postać nagiego chłopczyka ze skrzydłami; kupidyn, kupido, putto;
3. potocznie: amortyzator; amor


SJP.pl


amorevole

określenie wykonawcze: tkliwie, z miłością; amoroso


SJP.pl


amorfa

mało znany w Polsce krzew ozdobny z Ameryki Północnej


SJP.pl

Am

Wikipedia


amorfia

bezpostaciowość


SJP.pl


amorficzność

nieposiadanie żadnego określonego kształtu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co jest amorficzne; cecha tych, którzy są amorficzni

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. amorfizm m.

 przym. amorficzny

 przysł. amorficznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) bezkształtność, bezpostaciowość

Wiktionary


amorficzny

1. bezpostaciowy, o nieokreślonych kształtach;
2. o języku: o słabo rozwiniętej strukturze morfemów gramatycznych;
3. w fizyce: niemający uporządkowanej struktury cząsteczek


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) bezkształtny, niemający określonej budowy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Popularnym materiałem amorficznym jest szkło.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌãmɔrˈfʲit͡ʃnɨ, AS: ãmorfʹičny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. amorficzność ż., amorfizm m.

Wiktionary


amorfik

człowiek o spokojnym usposobieniu i stonowanym okazywaniu emocji, łatwo ulegający wpływom otoczenia, skłonny do lenistwa i niedbałości, rzadko wykazujący inicjatywę do podjęcia działań


SJP.pl


amorfizm

1. bezpostaciowość, brak uporządkowanej budowy;
2. w literaturze: określenie zespołu cech literatury nowatorskiej, rezygnującej z klasycznych układów kompozycyjnych;
3. w fizyce: brak budowy krystalicznej w ciele stałym


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) książk. bezpostaciowość, brak właściwej formy

Wiktionary

Am

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. amorficzność ż.

 przym. amorficzny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) amorficzność, bezpostaciowość, bezkształtność

Wiktionary


amorfofalus

roślina z rodziny obrazkowatych; dziwidło


SJP.pl


amorgos

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. wyspa na Morzu Egejskim, w archipelagu Cyklady, położona na wschód od Naksos;

 (1.2) geogr. miejscowość, stolica wyspy Amorgos (1.1)

 (1.3) geogr. adm. dimos w Grecji obejmujący wyspę Amorgos (1.1) i kilka mniejszych

Wiktionary

Amorgós ( Αμoργός) – wyspa na Morzu Egejskim, w archipelagu Cyklady, pow. 127 km² położona na wschód od Naksos.

Leży w administracji zdecentralizowanej Wyspy Egejskie, w regionie Wyspy Egejskie Południowe, w jednostce regionalnej Naksos, w gminie Amorgos.

Wikipedia


amorka

strunowy instrument muzyczny; wildamora, altówka miłosna, viola d'amore


SJP.pl


amoroso

[czytaj: amorozo] określenie wykonawcze: czule, tkliwie, pieszczotliwie


SJP.pl

przysłówek sposobu

 (1.1) muz. pieszczotliwie, tkliwie, z uczuciem, miłością

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌãmɔˈrɔzɔ, AS: ãmorozo

Wiktionary


amorowy

potocznie: miłosny, erotyczny


SJP.pl


amortyzacja

1. wyrażony w pieniądzu koszt utraty wartości wskutek zużycia (moralnego, technicznego) składnika majątku trwałego przedsiębiorstwa (np. budynku, maszyny, urządzenia);
2. łagodzenie w różny sposób przy pomocy specjalnych urządzeń wstrząsów i uderzeń w pojazdach, maszynach itp.


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ekon. stopniowa utrata wartości środków trwałych wskutek ich zużywania się oraz koszt związany ze stopniowym zużywaniem się środków trwałych

 (1.2) techn. łagodzenie uderzeń, wstrząsów w maszynach, pojazdach za pomocą specjalnych urządzeń

Wiktionary

Amortyzacja – w prawie bilansowym i podatkowym oznacza koszt związany ze stopniowym zużywaniem się środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Amortyzacja jest kosztem, który nie wiąże się z wypływem środków pieniężnych. Z amortyzacją łączy się pojęcie umorzenia.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. amortyzator mrz., amortyzowanie n.

 czas. amortyzować

 przym. amortyzacyjny

Wiktionary


amortyzacyjny

1. pokrywający straty;
2. łagodzący wstrząsy


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) dotyczący amortyzacji

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. amortyzowanie n., amortyzator mrz., amortyzacja ż.

 czas. amortyzować

Wiktionary


amortyzator

specjalne urządzenie różnego typu łagodzące wstrząsy i uderzenia w pojazdach, maszynach itp.; resor


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) techn. urządzenie służące do łagodzenia skutków wstrząsów, uderzeń, drgań, natężenia dźwięku w pojazdach lub maszynach;

Wiktionary

Amortyzator, łagodnik – mechanizm, którego zadaniem jest przechwycić i rozproszyć nadmiar energii w układzie mechanicznym. Używany jest w celu zabezpieczenia urządzenia lub operatora przed negatywnym oddziaływaniem drgań i zwiększenia komfortu eksploatacji.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˌãmɔrtɨˈzatɔr, AS: ãmortyzator

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. amortyzacja ż., amortyzowanie n., zamortyzowanie n.

:: zdrobn. amortyzatorek m.

 czas. amortyzować ndk., zamortyzować dk.

 przym. amortyzacyjny

Wiktionary


amortyzowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|amortyzować.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌãmɔrtɨzɔˈvãɲɛ, AS: ãmortyzovãńe

Wiktionary

Powiązane:

 czas. amortyzować, zamortyzować

 rzecz. zamortyzowanie n., amortyzator m., amortyzacja ż.

 przym. amortyzacyjny

Wiktionary


amortyzować

1. dokonywać odpisów amortyzacyjnych (wyrażających zużycie) w ciężar kosztów;
2. łagodzić w różny sposób i za pomocą różnych urządzeń wstrząsy i uderzenia w pojazdach, maszynach itp.


SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany

 (1.1) ekon. zaliczać do kosztów danego okresu część kosztu środka trwałego odpowiadającą stosunkowi tego okresu do planowaćanowanej długości okresu użytkowania tego środka

 (1.2) techn. łagodzić w różny sposób i za pomocą różnych urządzeń wstrząsy i uderzenia w pojazdach, maszynach itp.

 (1.3) książk. łagodzić niekorzystne skutki czegoś

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌãmɔrtɨˈzɔvat͡ɕ, AS: ãmortyzovać

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. amortyzacja ż., amortyzowanie n., amortyzator m.

 przym. amortyzacyjny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) dokonywać odpisu amortyzacyjnego

 (1.2) łagodzić, osłabiać, tłumić, zmniejszać

Wiktionary


amory

potocznie: zabiegi mające na celu pozyskanie względów osoby płci odmiennej, starania o czyjąś rękę; umizgi, umizg (dawniej), flirt, konkury, zaloty, zalecanki


SJP.pl

Amory – miasto w stanie Missisipi, w Stanach Zjednoczonych.

Wikipedia


amoryci

lud semicki pokrewny Kananejczykom


SJP.pl

Amoryci (sum. "MAR.TU", akad. "Amurru") – lud semicki, pokrewny Kananejczykom, który na przełomie III i II tysiąclecia p.n.e. opanował większość Mezopotamii i rozległe obszary Syrii. Spowodowali oni upadek sumero-akadyjskiego państwa III dynastii z Ur, tworząc na jego gruzach szereg zwalczających się małych państw, z których ostatecznie zwycięzcą okazał się Babilon Hammurabiego. Amoryci przejęli kulturę sumero-akadyjską i stworzyli podstawy państw babilońskiego i asyryjskiego.

Wikipedia


amorycki

→ Amoryci


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) hist. związany z Amorytami, dotyczący Amorytów

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (2.1) jęz. język amorycki;

Wiktionary

Patrz:

Amoryci

Powiązane:

 rzecz. Amoryta mos., Amorytka ż.

Wiktionary


amoryczny

erotyczny, miłosny


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) rzad. erotyczny, miłosny

Wiktionary


amoryta

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) hist. przedstawiciel zachodniosemickiego plemięemienia, które na przełomie III i II tysiąclecia p.n.e. opanowało większość Mezopotamii;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Z biegiem czasu (…) powstaje jedno wielkie państwo babilońskie, którego główną postacią jest Amoryta Hammurabi, wielki prawodawca.

 (1.1) Tak mówi Pan Bóg do Jerozolimy: Z pochodzenia swego i urodzenia swego jesteś z ziemi Kanaan. Ojciec twój był Amorytą, a matka twoja - Chetytką (= Hetytką).

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. amorycki mrz.

:: fż. Amorytka ż.

 przym. amorycki

Wiktionary


amorytka

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) hist. etn. przedstawicielka zachodniosemickiego plemięemienia, które na przełomie III i II tysiąclecia p.n.e. opanowało większość Mezopotamii;

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Artaxerxesa nie urzekła postać boga z groźnym piorunem ani świętym bykiem – tylko urodziwa córka arcykapłana Amela, śniadoskóra Amorytka o ognistych oczach (…).

 (1.1) Kochał (…) małe, delikatne Amorytki, giętkie, nieskazitelnej budowy — ich wierność i oddanie w miłości stały się przysłowiowe.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. amorycki mrz.

:: fm. Amoryta mos.

 przym. amorycki

Wiktionary


amos

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) bibl. postać biblijna, prorok;

 (1.2) imię|polski|m.

Wiktionary

Amos – imię męskie pochodzenia biblijnego. Wywodzi się od hebr. עמוס "amos" – „mocny, dźwigający ciężary”. Patronem tego imienia jest Amos, jeden z dwunastu proroków mniejszych, którego imieniem nazwana jest jedna z ksiąg biblijnych – Księga Amosa. Obchodzi imieniny 31 marca.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Liturgiczne wspomnienie proroka Amosa obchodzone było 31 marca.

 (1.2) Jeden z proroków biblijnych nosił imię Amos.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈãmɔs, AS: ãmos

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz.

:: zdrobn. Amosek mos.

 przym. Amosowy

Wiktionary


amosek

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|m. zdrobn. od: Amos

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Zabrali Amoska razem z innymi dziećmi do getta.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Amos mos.

 przym. Amosowy

Wiktionary


amosowy

przymiotnik dzierżawczy

 (1.1) przest. gwara. taki, który należy do Amosa

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Proroctwo Amosowe dotyczyło m.in. Damaszku i Tyru.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Amos mos., Amosek mos.

Wiktionary


amp

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Asynchronous multiprocessing – wieloprocesorowość asynchroniczna w architekturze komputera
  • adenozyno-5′-monofosforan – organiczny związek chemiczny, jeden z nukleotydów
  • Akademickie Mistrzostwa Polski – ogólnopolskie rozgrywki sportowe
  • AMP – zestaw oprogramowania Apache, MySQL, PHP/Perl/Python
  • AMP Warsaw – od Advanced Management Program Warsaw – nazwa programu dla menedżerów najwyższego szczebla prowadzonego w Polsce przez hiszpańską Wyższą Szkołę Zarządzania IESE.
  • Australian MultiCam Pattern – nowy kamuflaż australijski oparty na MultiCam
  • ArcelorMittal Poland – polski koncern hutniczy
  • Accelerated Mobile Pages – zarzucony przez Google format tworzenia stron internetowych dla urządzeń przenośnych

Wikipedia


amp.

skrót

 (1.1) = farm. ampułka

Wiktionary


amp.-strz.

skrót

 (1.1) = med. ampułkostrzykawka

Wiktionary


ampeks

ampex;
1. sposób zapisu obrazu i dźwięku programu telewizyjnego na taśmie magnetycznej;
2. urządzenie do dokonywania takiego zapisu i jego odtwarzania


SJP.pl


ampeksowy

→ ampeks; ampexowy


SJP.pl


ampelografia

całokształt wiedzy o winorośli


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) dział botaniki oraz enologii zajmujący się opisem, klasyfikacją i rozróżnianiem odmian winorośli

Wiktionary

Ampelografia (gr. "ámpelos" = winna latorośl) – nauka o winoroślach ("Vitis" spp.), zajmująca się opisywaniem i klasyfikowaniem tych roślin. Dawniej główną metodą była obserwacja i porównywanie kształtu i barwy owoców i liści winorośli. Współcześnie nauka ta zrewolucjonizowana została za sprawą badań molekularnych DNA.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. ampelograf mos.

Wiktionary


ampelograficzny

przymiotnik od: ampelografia


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) dotyczący ampelografii

Wiktionary


ampelologiczny

przymiotnik

 (1.1) bot. związany z ampelologią, dotyczący ampelologii, uprawy winorośli

Wiktionary


amper

podstawowa jednostka natężenia prądu elektrycznego


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) fiz. elektr. podstawowa jednostka natężenia prądu elektrycznego w układzie SI, oznaczana symbolem A;

 (1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński. wiadro

Wiktionary

Amper – jednostka natężenia prądu elektrycznego (nazywane też po prostu "prądem elektrycznym"). Jest jednostką podstawową w układzie SI i układzie MKSA oznaczaną w obu układach symbolem A.

Nazwa "amper" pochodzi od nazwiska francuskiego fizyka André Marie Ampère’a.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Wymiarem natężenia prądu jest amper, a wymiarem długości jest metr.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈãmpɛr, AS: ãmper

Wiktionary

Powiązane:

 (1.1) rzecz. amperaż mrz.

 (1.2) przym. amperowy

Wiktionary


amperaż

wartość natężenia prądu elektrycznego


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) elektr. natężenie prądu elektrycznego

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. amper mrz., amperozwój mrz.

Wiktionary


amperogodzina

jednostka ilości elektryczności (ładunku elektrycznego) odpowiadająca przepływowi prądu o natężeniu 1 ampera przez przekrój poprzeczny danego przewodnika w ciągu 1 godziny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) elektr. jednostka pojemności elektrycznej, równa ilości energii jaką w ciągu godziny przenosi prąd elektryczny o natężeniu 1 ampera;

Wiktionary

Amperogodzina [Ah] – miara ładunku elektrycznego ogniw galwanicznych (nieprawidłowo zwanego pojemnością), w tym akumulatorów elektrycznych. Określa ona zdolność do zasilania przez ten akumulator obwodu elektrycznego prądem o danym natężeniu przez określony czas.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Ta wielkość jest wyrażona w amperogodzinach.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ãmˈpɛrɔɡɔˈd͡ʑĩna, AS: ãmperogoʒ́ĩna

Wiktionary

Powiązane:

 przym. amperogodzinowy

Wiktionary


amperogodzinowy

przymiotnik

 (1.1) dotyczący amperogodziny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. amperogodzina ż.

Wiktionary


amperometr

przyrząd do pomiaru natężenia prądu w obwodzie elektrycznym, podający wynik w amperach; amperomierz


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) przyrząd służący do pomiaru natężenia prądu elektrycznego w obwodzie, zwykle wyrażanego w amperach

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Amperometr podłącza się szeregowo z odbiornikiem prądu.

Wiktionary


amperometria

dział fizyki zajmujący się pomiarami natężenia prądu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) chem. metoda analityczna w chemii polegająca na pomiarze natężenia prądu elektrycznego w funkcji stężenia oznaczanej substancji

Wiktionary

Amperometria – technika analityczna, bazująca na pomiarze zależności natężenia prądu od stężenia substancji elektroaktywnej przy stałym potencjale. Stosuje się układ elektrody pracującej i odniesienia zanurzonych w badanym roztworze składającym się z elektrolitu i badanej substancji.

Wikipedia


amperometryczny

→ amperometria


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) dotyczący amperometrii

Wiktionary

Patrz:

amperometria

amperomierz

przyrząd do pomiaru natężenia prądu w obwodzie elektrycznym, podający wynik w amperach; amperometr


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) metrol. elektr. przyrząd do pomiaru natężenia prądu elektrycznego;

Wiktionary

Amperomierz – przyrząd pomiarowy służący do pomiaru natężenia prądu elektrycznego. W zależności od zakresu amperomierza używane są też nazwy: kiloamperomierz, miliamperomierz, mikroamperomierz.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Pożycz mi amperomierz albo jakiś miernik uniwersalny.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌãmpɛˈrɔ̃mʲjɛʃ, AS: ãmperõmʹi ̯eš

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) amperometr

Wiktionary


amperosekunda

jednostka ilości elektryczności (ładunku elektrycznego) odpowiadająca przepływowi prądu o natężeniu 1 ampera przez przekrój poprzeczny danego przewodnika w ciągu 1 sekundy; kulomb


SJP.pl


amperowoltomierz

miernik napięcia i/lub natężenia prądu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) elektr. przyrząd elektryczny łączący funkcje amperomierza i woltomierza; urządzenie do pomiarów natężenia i napięcia prądu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Technik sprawdził działanie układu za pomocą amperowoltomierza.

Wiktionary


amperowy

→ amper


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) fiz. związany z amperem (jednostką natężenia prądu)

Wiktionary

Patrz:

amper

Powiązane:

 rzecz. amper mrz.

Wiktionary


amperozwój

dawna jednostka siły magnetomotorycznej


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) miar. fiz. jednostka siły magnetomotorycznej w układzie MKS równa przepływowi jednego ampera prądu stałego przez jeden zwój solenoidu;

Wiktionary

Amperozwój (Az) – pozaukładowa (MKS) jednostka siły magnetomotorycznej o wymiarze ampera, równa przepływowi jednego ampera prądu stałego przez pojedynczy zamknięty zwój solenoidu.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. amper m., amperaż m.

Wiktionary


ampersand

znak "&", znajdujący się na standardowej amerykańskiej klawiaturze nad cyfrą 7


SJP.pl


ampex

ampeks;
1. sposób zapisu obrazu i dźwięku programu telewizyjnego na taśmie magnetycznej;
2. urządzenie do dokonywania takiego zapisu i jego odtwarzania


SJP.pl


ampexowy

→ ampex; ampeksowy


SJP.pl


ampfutbol

odmiana piłki nożnej dla osób po jednostronnej amputacji kończyn; amp futbol


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) sport. rodzaj piłki nożnej, której graczami są osoby po amputacji kończyny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Zdobyliśmy brąz w ampfutbolu!

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ampfutbolista mos., ampfutbolistka ż.

 przym. ampfutbolowy

Wiktionary


ampfutbolista

zawodnik grający w amp futbol


SJP.pl


ampfutbolistka

→ ampfutbolista


SJP.pl

Patrz:

ampfutbolista

ampfutbolowy

→ ampfutbol


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z amp futbolem, dotyczący amp futbolu

Wiktionary

Patrz:

ampfutbol

Powiązane:

 rzecz. amp futbol m., ampfutbol m., ampfutbolista m., ampfutbolistka ż.

Wiktionary


ampicylina

półsyntetyczny antybiotyk z grupy penicylin charakteryzujący się szerokim spektrum działania


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) farm. antybiotyk β-laktamowy z grupy penicylin półsyntetycznych, stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych, o działaniu bakteriobójczym (hamuje syntezę ściany komórkowej bakterii); pochodna kwasu 6-aminopenicylanowego

Wiktionary

Am

Wikipedia

Synonimy:

 (1.1) wzór sumaryczny: wzór chemiczny|C16H19N3O4S.

Wiktionary


ampla

lampa wisząca lub klosz kierujący światło ku górze


SJP.pl


amplatz

[czytaj: amplac] nazwisko


SJP.pl


amplatzer

[czytaj: amplacer] zatyczka stosowana do zamykania ubytku w komorze serca; zapinka Amplatza


SJP.pl


ampleksus

odruch płciowy u płazów bezogonowych


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) herp. pozycja godowa płazów głównie bezogonowych, w której samiec trzyma samicę za przednie odnóża

Wiktionary

Ampleksus (łac. "amplexus" – „uścisk”) – odruch płciowy występujący u płazów bezogonowych. Jest to pozycja niezbędna do złożenia jaj przez samicę i wyrzucenia nasienia do wody przez samca. Ponadto występuje u niektórych płazów ogoniastych, np. u salamandry plamistej.

Wikipedia


amplidyna

prądnica prądu stałego o dwustopniowym wzmocnieniu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) elektr. specjalistyczny rodzaj wzmacniacza elektromaszynowego, który konstrukcyjnie jest prądnicą prądu stałego o specyficznej budowie, pozwalający na sterowanie bardzo dużymi mocami wyjściowymi za pomocą sygnałów o niewielkiej mocy;

Wiktionary

Am

Wikipedia


amplifikacja

1. rozbudowanie jakiegoś tematu lub motywu służące głębszemu jego ukazaniu, polegające na wzbogacaniu i dopełnianiu go w kolejnych zdaniach tekstu;
2. w genetyce: zwielokrotnienie liczby genów;
3. wzmocnienie, zwielokrotnienie jakiejś wielkości


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • amplifikacja (biologia)
  • amplifikacja (psychologia)
  • amplifikacja (retoryka): środek stylistyczny poszerzający wypowiedź
  • amplifikacja (literatura): wyrazy bliskoznaczne, powtórzenia, peryfrazy
  • Amplifikacja (album): album polskiego rapera o pseudonimie Rahim
  • wzmacnianie (prądu, napięcia, mocy itp.) zobacz: amplifikator, amplituner

Wikipedia


amplifikacyjny

→ amplifikacja


SJP.pl

Patrz:

amplifikacja

amplifikator

dawniej: wzmacniacz elektryczny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) elektr. wzmacniacz elektryczny

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌãmplʲifʲiˈkatɔr, AS: ãmplʹifʹikator

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. amplifikowanie n.

Wiktionary


amplifikatorka

przestarzałe: kobieta opowiadająca z przesadą, wyolbrzymiająca fakty


SJP.pl


amplifikatornia

zespół urządzeń do wzmacniania prądów o częstotliwości akustycznej


SJP.pl


amplifikowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) książk. ubarwianie, uwznioślanie lub nadmierne rozszerzanie motywu, tematu, treści czegoś

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. amplifikacja ż., amplifikator m., amplifikatorka ż., amplifikatornia ż.

 czas. amplifikować

Wiktionary


amplifikować

wzmacniać, wyolbrzymiać


SJP.pl


amplistat

rodzaj transformatorowego wzmacniacza magnetycznego


SJP.pl

Amplistat wzbudzenia – specjalny transformatorowy wzmacniacz magnetyczny umożliwiający bezstykową, bezstopniową i bezoporową regulację natężenia prądu w obwodach elektrycznych.

Wikipedia


amplitron

szerokopasmowa, wzmacniająca lampa mikrofalowa


SJP.pl

Am

Wikipedia


amplitud

forma rzeczownika.

 (1.1) D. plural|amplituda.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ãmˈplʲitut, AS: ãmplʹitut

Wiktionary


amplituda

1. najwyższe odchylenie danych wartości od średniej;
2. w fizyce: zakres wahania - największe odchylenie ciała drgającego lub wahającego się od średniej lub spoczynkowej pozycji


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) fiz. największe wychylenie cechy, funkcji, charakterystyki okresowo zmiennej;

 (1.2) fiz. połowa różnicy między wartością maksymalną i minimalną

 (1.3) pot. zakres

Wiktionary

Amplituda – wspólna nazwa kilku blisko powiązanych pojęć matematycznych, stosowanych głównie w fizyce, naukach technicznych i naukach o Ziemi. We wszystkich tych przypadkach amplituda to pewna liczba rzeczywista charakteryzująca pewną funkcję rzeczywistą, na przykład:

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Amplituda funkcji sinus wynosi 1.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌãmplʲiˈtuda, AS: ãmplʹituda

Wiktionary

Powiązane:

 przym. amplitudowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.3) skala

Wiktionary


amplitudo

forma rzeczownika.

 (1.1) W. od amplituda

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌãmplʲiˈtudɔ, AS: ãmplʹitudo

Wiktionary


amplitudowy

→ amplituda


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) fiz. związany z amplitudą

Wiktionary

Patrz:

amplituda

Powiązane:

 rzecz. amplituda ż.

Wiktionary


amplituner

[czytaj: ampliTIUner lub ampliTUner] wzmacniacz (amplifikator) i odbiornik radiowy (tuner) we wspólnej obudowie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) techn. połączenie odbiornika radiowego i wzmacniacza;

Wiktionary

Am

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Wbudowany w amplituner procesor dźwięku (DSP) pozwala na wybór jednego z wirtualnie generowanych środowisk przestrzennych […].

 (1.1) Gdy dysponujemy nieco większą gotówką, warto rozważyć inwestycję w zestaw kina domowego, a więc odtwarzacz, amplituner i komplet głośników zapewniający wrażenia takie jak w kinie wyposażonym w system Dolby Surround.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌãmplʲiˈtʲjũnɛr, AS: ãmplʹitʹi ̯ũner

Wiktionary


ampula

w starożytnym Rzymie: naczyńko w kształcie spłaszczonego dzbanka bez uchwytów; ampulla


SJP.pl


ampulla

w starożytnym Rzymie: naczyńko w kształcie spłaszczonego dzbanka bez uchwytów; ampula


SJP.pl


ampulowy

klucz ampulowy - rodzaj wkrętaka o przekroju sześciokąta foremnego; klucz inbusowy, klucz imbusowy, imbus, inbus


SJP.pl


amputacja

operacyjne, częściowe lub całkowite usunięcie jakiejś części ciała, organu; odjęcie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. operacyjne lub wypadkowe usunięcie części lub całego narządu, zwykle kończyny;

Wiktionary

Am

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Podczas pracy z piłą omal nie doszło do amputacji palca.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌãmpuˈtat͡sʲja, AS: ãmputacʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. amputowanie n.

 czas. amputować

 przym. amputacyjny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) obcięcie

Wiktionary


amputacyjny

związany z amputacją, służący do amputacji (np. zabieg amputacyjny, narzędzia amputacyjne)


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) med. związany z amputacją; służący do amputacji

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. amputacja ż., amputowanie n.

Wiktionary


amputant

osoba, której operacyjnie usunięto kończynę lub narząd


SJP.pl


amputowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) med. wykonywanie amputacji

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Do szpitala przywieziono pacjenta z zaawansowaną gangreną i jedynym ratunkiem okazało się amputowanie nogi.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌãmputɔˈvãɲɛ, AS: ãmputovãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. amputacja ż.

 czas. amputować

 przym. amputacyjny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) amputacja

Wiktionary


amputować

1, dokonać, dokonywać amputacji (operacyjnego usunięcia kończyny lub innego narządu);
2. przenośnie: pozbawić, pozbawiać czegoś ważnego


SJP.pl

czasownik przechodni dwuaspektowy

 (1.1) dokonywać amputacji

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Po wypadku amputowano mu lewą stopę.

 (1.1) Żydzi i muzułmanie nie amputują napletka z powodów medycznych, ale ze względu na religię, tradycję i kulturę.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌãmpuˈtɔvat͡ɕ, AS: ãmputovać

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. amputacja ż., amputowanie n.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) obcinać, odjąć

Wiktionary


ampuła

absolutnie szczelne naczynie laboratoryjne, szklane lub tworzywowe, służące do długotrwałego przechowywania ciekłych i rzadziej stałych substancji chemicznych


SJP.pl

Ampuła – rodzaj komórki konidiotwórczej u grzybów. Jest to końcowa strzępka, na której wytwarzane są bezpłciowo zarodniki zwane konidiami.

Ampuła swoim kształtem przypomina napęczniałą główkę z krótkimi wyrostkami zwanymi sterygmami. Na sterygmach tych poprzez pączkowanie powstają konidia – u niektórych gatunków powstaje równocześnie kilka konidiów na każdej sterygmie, u innych kolejno po jednym. Ampuła ma tyle punktów zarodnikowania, ile jest na niej sterygm, czyli jest poliblastyczna.

Wikipedia


ampułczarnia

dział wytwórni leków, w którym napełnia się ampułki lekiem; ampułkarnia


SJP.pl


ampułeczka

zdrobnienie od: ampułka


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. zdrobn. od: ampułka

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌãmpuˈwɛt͡ʃka, AS: ãmpuu̯ečka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ampułka

Wiktionary


ampułka

1. małe naczynie szklane, fiolka;
2. u starożytnych Rzymian: naczynie do przechowywania płynów;
3. małe naczynie do wina lub wody używane przy mszy lub chrzcie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) farm. kosmet. med. szklany hermetycznie zamknięty pojemnik z jednorazową dawką leku;

 (1.2) rel. mały dzbanek do podawania wina i wody kapłanowi; ; Gloger.

 (1.3) hist. szklane naczynie na leki i substancje zapachowe

 (1.4) uczn. mężczyzna, który przyjmuje sterydy

 (1.5) daw. zool. nazwa systematyczna|Bulla ampulla|L.|ref=tak.

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Ampułka (farmacja) – pojemnik do przechowywania leków do wstrzykiwań
  • Ampułka (religia) – naczynie liturgiczne do przechowywania wina lub wody
  • Ampułka (historia) – naczynie na leki i substancje zapachowe
  • Ampułka) – element samczych narządów genitalnych u niektórych motyli

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Producent specyfiku ostrzegł w komunikacie prasowym, że w ampułkach tego leku mogą być kawałki szkła.

 (1.2) Jeden z nich niesie ampułki, drugi mszał ogromny.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ãmˈpuwka, AS: ãmpuu̯ka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ampuła ż., ampułczarnia ż., ampułkarnia ż.

:: zdrobn. ampułeczka ż.

 przym. ampułkowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.3) ampla

Wiktionary


ampułkarnia

dział wytwórni leków, w którym napełnia się ampułki lekiem; ampułczarnia


SJP.pl


ampułkostrzykawka

rodzaj strzykawki, która dodatkowo pełni funkcję ampułki


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. strzykawka pełniąca dodatkowo rolę ampułki;

Wiktionary

Ampułkostrzykawka, ampułka-strzykawka, strzykawkoampułka – połączenie ampułki z lekiem i strzykawki, gotowe do natychmiastowego wstrzyknięcia leku. Jej odmianą jest strzykawka automatyczna (autostrzykawka), czyli strzykawka z mechanizmem (zwykle sprężynowym) wypychającym zawartą w niej ciecz. Ampułkostrzykawki są (z definicji) jednorazowego użytku, natomiast strzykawki automatyczne mogą być jednorazowe lub wielorazowe. Szczególnym rodzajem autostrzykawki jest pen insulinowy.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Jedna ampułkostrzykawka ze szczepionką kosztuje od 25 do 35 zł.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) skr. amp.-strz.; ampułka-strzykawka, strzykawkoampułka

Wiktionary


ampułkowy

→ ampułka


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z ampułką, dotyczący ampułki

Wiktionary

Patrz:

ampułka

Powiązane:

 rzecz. ampułka ż.

Wiktionary


amrita

w hinduizmie: mityczny napój bogów, nektar nieśmiertelności; amryta


SJP.pl


amritsar

miasto w Indiach


SJP.pl

Amritsar (pendż. ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ"," "Sadzawka Nektaru Nieśmiertelności," hindi अमृतसर) – miasto w północno-zachodnich Indiach, w stanie Pendżab, stolica dystryktu Amritsar

Leży w pobliżu granicy z Pakistanem. Około 1,1 mln mieszkańców. W mieście tym znajduje się najważniejszy obiekt kultu sikhów – Złota Świątynia zwana "Darbar Sahib" ( Dwór Pana) lub "Harmandir" ( Świątynia Boża), w której przechowywany jest oryginał świętej księgi sikhów „"Sri Guru Granth Sahib"”.

Wikipedia


amritsarski

→ Amritsar


SJP.pl

Patrz:

Amritsar

amrock

[czytaj: amrok] amerykańska rasa kur; amrok


SJP.pl


amrok

amerykańska rasa kur; amrock


SJP.pl


amryta

w hinduizmie: mityczny napój bogów, nektar nieśmiertelności; amrita


SJP.pl

Amryta (dewanagari अमृत, pali amata; tyb. dutsi; jap. kanro, ang. amrita) – w hinduizmie boski napój dający pijącemu nieśmiertelność; indyjski odpowiednik greckiego nektaru. Termin pojawiający się często w Wedach oraz tekstach buddyjskich. Niebiański napój dewów i dewi dający nieśmiertelność lub inne moce oraz usuwający cierpienie.

Wikipedia


amsonia

rodzaj roślin z rodziny toinowatych


SJP.pl

Amsonia, amzonia ("Amsonia" Walter) – rodzaj roślin należący do rodziny toinowatych. Obejmuje 16 gatunków. Występują one we wschodniej części basenu Morza Śródziemnego (jeden gatunek – "Amsonia orientalis" – bardzo rzadki w stanie dzikim), w Japonii (także jeden gatunek) i Ameryce Północnej (cała reszta, z centrum zróżnicowania w stanie Arizona, gdzie rośnie 8 gatunków). Rośliny te zasiedlają lasy, brzegi rzek i wysychające latem mokradła. Kilka gatunków uprawianych jest jako rośliny ozdobne.

Wikipedia


amstaf

ras psa z grupy terierów; amstaff


SJP.pl


amstaff

[czytaj: amstaf] ras psa z grupy terierów; amstaf


SJP.pl


amstaffka

[czytaj: amstafka] suka amstaffa (amstafa); amstafka


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) kynol. suka rasy amerykański staffordshire terier, samica amstaffa

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Piękna, błękitna amstaffka 25 stycznia trafiła do naszego schroniska.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. amstaff m., amstaf m.

:: fm. amstaff

Wiktionary


amstafka

suka amstafa (amstaffa); amstaffka


SJP.pl


amsterdam

miasto w Holandii


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto, stolica Holandii;

 (1.2) astr. planetoida o numerze katalogowym 11945;

 (1.3) geogr. francuska wyspa w południowej części Oceanu Indyjskiego;

Wiktionary

Amsterdam – miasto i stolica konstytucyjna Holandii, w prowincji Holandia Północna.

Większość instytucji rządowych oraz przedstawicielstw obcych państw znajduje się w Hadze.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Amsterdam jest konstytucyjną stolicą Holandii, natomiast władza urzęduje w Hadze.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ãmˈstɛrdãm, AS: ãmsterdãm

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. amsterdamczyk mos., amsterdamka ż.

 przym. amsterdamski, podamsterdamski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) peryfr. holenderska Wenecja

Wiktionary


amsterdamczyk

mieszkaniec Amsterdamu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) mieszkaniec Amsterdamu

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Myślę, że amsterdamczycy nie lubią, gdy się tak o nich mówi.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌãmstɛrˈdãmt͡ʃɨk, AS: ãmsterdãmčyk

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Amsterdam mrz.

:: fż. amsterdamka ż.

 przym. amsterdamski

Wiktionary


amsterdamianka

mieszkanka Amsterdamu; Amsterdamka (częściej)


SJP.pl


amsterdamka

1. odmiana marchewki;
2. rodzaj dużego roweru, kojarzonego z Holandią


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) mieszkanka Amsterdamu

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌãmstɛrˈdãmka, AS: ãmsterdãmka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Amsterdam mrz.

:: fm. amsterdamczyk mos.

 przym. amsterdamski

Wiktionary


amsterdamski

→ Amsterdam


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) odnoszący się do Amsterdamu (miasta w Holandii)

Wiktionary

Patrz:

Amsterdam

Wymowa:

IPA: ˌãmstɛrˈdãmsʲci, AS: ãmsterdãmsʹḱi

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Amsterdam mrz., amsterdamczyk mos., amsterdamka ż.

Wiktionary


amstrad

marka komputerów i firma


SJP.pl

Am

Wikipedia


amtować

czasownik nieprzechodni niedokonany

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. urzędować gdzieś, rządzić, siedzieć

Wiktionary


amu-daria

rzeka w Azji


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) geogr. hydron. rzeka w Azji Środkowej, powstaje z połączenia rzek Wachsz i Pandż, uchodzi do Jeziora Aralskiego;

Wiktionary

Amu-daria (w starożytności Ὦξος, Oxus, Transoxana, Transoksjana; arab. "Dżajahun") – rzeka w Uzbekistanie, Turkmenistanie i Afganistanie, jej odcinek stanowi także granicę Tadżykistanu (na całej swej długości stanowi odcinki granicy afgańsko-tadżyckiej, afgańsko-uzbeckiej, afgańsko-turkmeńskiej oraz turkmeńsko-uzbeckiej). Długość 1425 km, powierzchnia dorzecza 465,5 tys. km².

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Amu-daria jest rzeką o długości 1425 kilometrów.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌãmu‿ˈdarʲja, AS: ãmu‿darʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 przym. amudaryjski

Wiktionary


amudaryjski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Amu-darią, dotyczący Amu-darii

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Amu-daria ż.

Wiktionary


amulecik

zdrobnienie od: amulet


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) zdrobn. od amulet

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) To nie amulet, lecz tylko mały amulecik.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. amulet m.

Wiktionary


amulet

przedmiot, najczęściej drobnych rozmiarów, który ma chronić posiadacza przed nieszczęściami, chorobami, czarami etc.


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) ezot. przedmiot, który ma w magiczny sposób chronić swojego właściciela przed czarami, nieszczęściami lub złem;

Wiktionary

Amulet ( amuletum) – osobisty przedmiot o charakterze magicznym, z przypisywanym mu działaniem ochronnym, posiadający różny kształt i formę, nawiązujący do symboliki lub bóstwa, części ludzkiego ciała, motywu roślinnego, czy zwierzęcego. Także w formie tabliczki z napisem.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Amulet ma dawną tradycję, znany jest na całym świecie oraz przybiera różne formy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ãˈmulɛt, AS: ãmulet

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz.

:: zdrobn. amulecik mrz.

 przym. amuletowy

Wiktionary


amuletowy

→ amulet


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) dotyczący amuletu

Wiktionary

Patrz:

amulet

Powiązane:

 rzecz. amulet mrz.

Wiktionary


amundsen

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Roald Amundsen (1872-1928) – norweski badacz polarny, pierwszy zdobywca bieguna południowego
    • Amundsen-Scott – amerykańska stacja naukowo-badawcza w Antarktydzie Wschodniej, na biegunie geograficznym
    • Amundsen Coast – fragment wybrzeża Antarktydy
    • Lodowiec Amundsena – lodowiec w Górach Transantarktycznych, na Antarktydzie Wschodniej
    • Morze Amundsena – przybrzeżne morze szelfowe, część Oceanu Spokojnego u wybrzeży Antarktydy
    • Zatoka Amundsena – zatoka, która znajduje się na Morzu Beauforta (Ocean Arktyczny)
    • Zatoka Amundsena – zatoka u wybrzeży Ziemi Enderby'ego
  • Amundsen – norweskie nazwisko
  • Emilie Klingen Amundsen (ur. 1994) – norweska narciarka dowolna
  • Roald Amundsen (1913-1985) – norweski piłkarz
  • Steinar Amundsen (1945-2022) – norweski kajakarz
  • Zofia Amundsen – fikcyjna postać, główna bohaterka powieści Świat Zofii

Wikipedia


amundsenka

rodzaj czapki z grubej wełny, noszonej przez sportowców


SJP.pl


amunicja

naboje broni palnej i ich części składowe


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. naboje do broni palnej

 (1.2) wojsk. ogół rakiet, nabojów artyleryjskich, min, bomb lotniczych, torped, bomb głębinowych, granatów ręcznych oraz naboi do broni strzeleckiej;

Wiktionary

Amunicja – ogół nabojów, granatów, rakiet, min, bomb i torped.

W ujęciu wojskowym amunicja służy do niszczenia (lub obezwładniania) siły żywej, punktów ogniowych, sprzętu, umocnień a także do szkoleń i treningów. W ujęciu cywilnym amunicja strzelecka wykorzystywana jest również w sporcie i myślistwie.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Żołnierz załadował amunicję do swojej broni.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌãmũˈɲit͡sʲja, AS: ãmũńicʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 przym. amunicyjny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) strzeliwo

Wiktionary


amunicyjny

związany z amunicją


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z amunicją, dotyczący amunicji

Wiktionary

Amunicyjny – żołnierz odpowiedzialny za opiekę nad amunicją do broni wymagającej obsługi przez więcej niż jedną osobę.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. amunicja ż.

Wiktionary


amur

ryba z rodziny karpiowatych


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) icht. słodkowodna ryba z rodziny karpiowatych pochodząca ze wschodniej Azji; ,

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Amur – rzeka we wschodniej Azji
  • amur – ryba z rodziny karpiowatych
    • amur biały (Ctenopharyngodon idella)
    • amur czarny (Mylopharyngodon piceus)
  • Amur Błagowieszczeńsk – rosyjski klub piłkarski
  • Amur Chabarowsk – rosyjski klub hokejowy
  • Amur – repozytorium wydawnictw naukowych
  • Amur – typ rosyjskich okrętów – stawiaczy min i dwa okręty o tej nazwie
  • A-135 Amur - system antybalistyczny
  • Amur – rosyjskie linie lotnicze

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈãmur, AS: ãmur

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Amur mrz.

Wiktionary


amurowy

→ amur


SJP.pl

Patrz:

amur

amursk

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. miasto w Rosji, położone w Kraju Chabarowskim, nad Amurem;

Wiktionary

Amursk (ros. "Амурск") – miasto w Rosji, położone w Kraju Chabarowskim, nad Amurem, 45 km na północ od

Wikipedia

Powiązane:

 przym. amurski

 rzecz. Amur mrz.

Wiktionary


amurski

→ Amur


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) związany z Amurem, dotyczący Amuru

 (1.2) związany z Amurskiem, dotyczący Amurska

Wiktionary

Patrz:

Amur

Powiązane:

 rzecz. Amur m., Amursk m.

Wiktionary


amuzja

nieumiejętność rozpoznawania melodii wskutek uszkodzenia kory mózgowej


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. niezdolność do rozpoznawania i do odtwarzania melodii spowodowana uszkodzeniem mózgu;

Wiktionary

Amuzja ( amusia) – głuchota wybiórcza w stosunku do tonów muzycznych. Może towarzyszyć afazji lub rozwinąć się samodzielnie. Rozróżniać należy amuzję czuciową sensoryczną (wyrażającą się w utracie wyobrażeń muzycznych) i amuzję ruchową lub konstruktywną (motoryczną).

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ãˈmuzʲja, AS: ãmuzʹi ̯a

Wiktionary


amw

[czytaj: a-em-WU]
1. skrót: Agencja Mienia Wojskowego;
2. skrót od: Akademia Marynarki Wojennej;
3. skrót od: Archiwum Marynarki Wojennej


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • AMW – Agencja Mienia Wojskowego
  • AMW – Akademia Marynarki Wojennej im. Bohaterów Westerplatte w Gdyni
  • AMW – Akademia Medyczna im. Piastów Śląskich we Wrocławiu, od 2012 Uniwersytet Medyczny im. Piastów Śląskich we Wrocławiu
  • AMW – Akademia Muzyczna im. Fryderyka Chopina w Warszawie, od 2008 Uniwersytet Muzyczny Fryderyka Chopina w Warszawie
  • AMW – Archiwum Marynarki Wojennej
  • AMW – kod EMS kota amerykańskiego szorstkowłosego
  • AMV

Wikipedia


amway

[czytaj: AMłej] amerykańskie przedsiębiorstwo handlowe


SJP.pl

Am

Wikipedia


amy

1. [czytaj: ejmi] obce imię żeńskie;
2. [czytaj: aMI] nazwisko francuskie


SJP.pl

Amy – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Hauts-de-France, w departamencie Oise.

Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwały 342 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 27 osób/km² (wśród 2293 gmin Pikardii Amy plasuje się na 658. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 291.).

Wikipedia


amygdalina

organiczny związek chemiczny występujący w nasionach owoców pestkowych, nadający im gorzki smak i migdałowy aromat; amigdalina


SJP.pl


amyl

1. grupa alkilowa o pięciu atomach węgla; pentyl;
2. azotyn amylu - związek organiczny (ciecz), stosowany m.in. jako lek w dławicy piersiowej; azotyn pentylu, pentylu azotan(III)


SJP.pl


amylaza

enzym rozkładający wielocukry na cukry o mniejszych cząsteczkach; diastaza


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biochem. enzym rozkładający cukry złożone;

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. amyloza ż.

Wiktionary


amylen

węglowodór nienasycony występujący w czterech odmianach izomerycznych; penten


SJP.pl


amylina

hormon peptydowy zbudowany z 37 aminokwasów wytwarzany w trzustce


SJP.pl

Am

Wikipedia


amylodekstryna

produkt pośredni hydrolizy skrobi mający zastosowanie w przemyśle


SJP.pl


amylograf

Amylograf – (grek. "amylum" – krochmal + -graf), aparat służący do pomiaru wartości wypiekowej mąki żytniej, oraz do pomiaru zdolności skrobi do kleikowania.

Wikipedia


amyloid

1. węglowodan znajdujący się w roślinach
2. substancja białkowa o charakterze patologicznym, gromadząca się w różnych tkankach organizmu przy przewlekłych stanach chorobowych


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) biochem. med. nierozpuszczalne białko fibrylarne, które gromadzi się w tkankach organizmu i tworzy włókniste złogi;

Wiktionary

Amyloid – szkodliwe, nieprawidłowe białko przypominające skrobię, powstające w organizmie w wyniku długiego przebiegu wyniszczających chorób, gromadzące się między naczyniami włosowatymi a tkankami niektórych narządów. Powoduje to ucisk i utrudnienie (lub uniemożliwienie) wymiany substancji między krwią i komórkami. Schorzenie to nazywane jest amyloidozą (skrobiawicą).

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W mózgach osób z chorobą Alzheimera stwierdza się odkładanie amyloidu.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. amyloidoza ż.

Wiktionary


amyloidowy

→ amyloid


SJP.pl

Patrz:

amyloid

amyloidoza

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. choroba spichrzeniowa, w której w narządach odkłada się patologiczne białko – amyloid

Wiktionary

Amyloidoza, inaczej skrobiawica lub betafibryloza – schorzenie polegające na pozakomórkowym odkładaniu różnych rodzajów biologicznie nieaktywnego białka o budowie nierozgałęzionej i konfiguracji β-pliku, dającego charakterystyczny obraz w krystalografii rentgenowskiej, uogólnione lub zlokalizowane narządowo, najczęściej w nerkach, wątrobie, śledzionie, sercu i tarczycy.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W badaniu histologicznym potwierdzono amyloidozę wątroby.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. amyloid mrz.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) skrobiawica

Wiktionary


amylopektyna

wielocukier wchodzący w skład skrobi


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biochem. wielocukier (a dokładniej rozgałęziony polimer glukozy) będący głównym składnikiem skrobi; podstawowy polisacharyd roślin wyższych, pełniący rolę materiału zapasowego;

Wiktionary

Amylopektyna – organiczny związek chemiczny, mocno rozgałęziony wielocukier. Jest głównym składnikiem skrobi, stanowi otoczkę jej ziarenek (ok. 80% masy). Odpowiada za efekt pęcznienia skrobi i jej zdolności do tworzenia zoli. Ma bardzo dużą masę cząsteczkową (kilka milionów u). Jej cząsteczkę tworzą rozgałęzione łańcuchy zbudowane z około 1000 reszt glukozy.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Największe ilości amylopektyny znajdują się w zbożach i warzywach korzeniowych.

Wiktionary


amyloplast

bezbarwne ciałko komórki roślinnej syntetyzujące skrobię zapasową i magazynujące ją w postaci ziaren skrobi


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) bot. leukoplast odpowiedzialny za syntezę i magazynowanie skrobi w komórkach roślinnych

Wiktionary

Amyloplast – rodzaj leukoplastu wytwarzający i magazynujący skrobię. Powstają one bezpośrednio z proplastydów. Pod wpływem światła przekształcają się w chloroplasty.

Występują w komórkach organów spichrzowych, w komórkach czapeczki korzenia i w komórkach merystematycznych w postaci jednego dużego ziarna (np. ziemniak, żyto, pszenica) lub wielu drobnych (np. owies, ryż).

Wikipedia


amylowy

1. → amyl;
2. alkohol amylowy - główny składnik oleju fuzlowego, ubocznego produktu w przemyśle spirytusowym


SJP.pl


amyloza

składnik skrobi zbudowany z glukozy


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) chem. liniowy polisacharyd zbudowany z reszt α-D-glukozy połączonych wiązaniami α(1→4); jeden z dwóch głównych składników skrobi

Wiktionary

Ni

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. amylaza ż.

Wiktionary


amyn

wykrzyknik

 (1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Górny Śląsk. rel. amen

Wiktionary


amynt

wykrzyknik

 (1.1) gw-pl|Górny Śląsk. rel. …używany na zakończenie chrześcijańskiej modlitwy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) gw. Śląsk Cieszyński, Górny Śląsk amyn

Wiktionary


amzonia

roślina z rodziny toinowatych, występująca w około 30 gatunkach we wschodnich rejonach Azji i w Ameryce Północnej


SJP.pl


an

skrót od: Antonow (typ samolotu); An


SJP.pl

forma ściągnięta

 (1.1) stpol. i on

 (1.2) stpol. a on, ale on

 (1.3) stpol. jak on

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • AN – oznaczenie kodowe Antyli Holenderskich według ISO 3166-1
  • An (Anu) – bóstwo sumeryjskie (bóg nieba)
  • An – oznaczenie radzieckich samolotów Antonow
  • An – wspólny symbol aktynowców
  • an – przedimek nieokreślony w języku angielskim
  • an – litera alfabetu gruzińskiego, przybierająca postać litery ა
  • an – kod języka aragońskiego według ISO 639
  • .an – krajowa domena internetowa Antyli Holenderskich

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ãn, AS: ãn

Wiktionary


an-

przedrostek

 (1.1) war. a- (zaprzeczenie, brak cechy) w złożeniach przed samogłoską

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) analfabeta

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ãn, AS: ãn

Wiktionary


an-nadżaf

fraza rzeczownikowa, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. adm. miasto w środkowym Iraku, w pobliżu rzeki Eufrat;

Wiktionary

An

Wikipedia

Powiązane:

 przym. nadżafski

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) daw. Nedżef

Wiktionary


ana

napis na receptach - "po równo"


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) liter. zbiór różnych fragmentów dzieł, krótkich utworów, anegdot

forma ściągnięta

 (2.1) stpol. zob. an.

Wiktionary

Ana ( ‏عانة‎) – miasto w Iraku, w Al-Anbar. W 2009 roku liczyło 17 025 mieszkańców[].

Jest położone w zachodniej części kraju, nad Eufratem.

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ˈãna, AS: ãna

Wiktionary


anabaptysta

członek protestanckiej grupy wyznaniowej praktykującej chrzest osób dorosłych, a nie dzieci


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) rel. osoba wyznająca anabaptyzm

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. anabaptyzm mrz.

:: fż. anabaptystka ż.

 przym. anabaptystyczny

Wiktionary


anabaptystka

→ anabaptysta


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rel. kobieta wyznająca anabaptyzm

Wiktionary

Patrz:

anabaptysta

Powiązane:

 rzecz. anabaptyzm mrz.

:: fm. anabaptysta mos.

 przym. anabaptystyczny

Wiktionary


anabaptystyczny

→ anabaptysta


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) rel. związany z anabaptyzmem lub anabaptystami

Wiktionary

Patrz:

anabaptysta

Powiązane:

 rzecz. anabaptysta mos., anabaptystka ż., anabaptyzm mrz.

Wiktionary


anabaptyzm

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) rel. wyznanie protestanckie odrzucające chrzest dzieci;

Wiktionary

An

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Zaangażowanie w europejskie wojny religijne zahamowało rozwój anabaptyzmu.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. anabaptysta mos., anabaptystka ż.

 przym. anabaptystyczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) nowochrzczeńcy

Wiktionary


anabaptyści

członek protestanckiej grupy wyznaniowej praktykującej chrzest osób dorosłych, a nie dzieci


SJP.pl


anabar

rzeka w Azji


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. hydron. rzeka w Rosji, w Jakucji, uchodząca w postaci estuarium do Zatoki Anabarskiej na Morzu Łaptiewów;

Wiktionary

Anabar – rzeka w Rosji (Jakucja). Płynie na zachód od Leny. Uchodzi w postaci estuarium do Zatoki Anabarskiej na Morzu Łaptiewów.

Rzeka ma długość 939 km oraz powierzchnię dorzecza 81600. Rejon dorzecza rzeki Anabar obfituje w złoża diamentów.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. anabarski

Wiktionary


anabarski

→ Anabar (rzeka w Rosji)


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Anabarem, dotyczący Anabaru

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Anabar mrz.

Wiktionary


anabazyna

alkaloid z grupy nikotyny, występujący w liściach niektórych gatunków tytoniu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biochem. alkaloid roślinny o działaniu toksycznym i nikotynopodobnym, występujący głównie w roślinach z rodzaju Anabasis, w przeszłości stosowany jako insektycyd

Wiktionary

An

Wikipedia

Synonimy:

 (1.1) wzór sumaryczny: wzór chemiczny|C10H14N2.

Wiktionary


anabella

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) imię|polski|ż.;

Wiktionary

Anabella — imię utworzone wtórnie na gruncie anglosaskim spopularyzowane w literaturze i mediach. Imię to pochodzi od złożenia dwóch innych: Anny, z hebrajskiego "hannah" – pełna łaski i Izabeli – hiszpańskiej wersji imienia Isabel - (Jezabel) pochodzącej od hebrajskiego Eliszebeth od którego pochodzi także Elżbieta. W Polsce imię to pojawiło się razem z wpływami francuskimi (Izabelle) - "belle" po francusku znaczy piękna.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Imieniny Anabelli są 26 lipca i 16 marca.

Wiktionary


anabena

rodzaj glonu należącego do sinic, wchodzącego w skład planktonu, zwłaszcza występującego w wodach słodkich


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biol. nazwa systematyczna|Anabaena|ref=tak., słodkowodna sinica tworząca nitkowate kolonie;

Wiktionary


anabiotyczny

związany z anabiozą (np. organizmy anabiotyczne, stan anabiotyczny)


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) dotyczący anabiozy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. anabioza ż.

Wiktionary


anabioza

odwracalny stan pozornej śmierci u zwierząt niższych i roślin; u człowieka spowodowany przez sztuczną hibernację, stosowaną przy ciężkich operacjach chirurgicznych; życie utajone


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biol. odwracalny stan pozornej śmierci, krańcowego obniżenia aktywności życiowej organizmu;

Wiktionary

Anabioza ( anabíosis ‘ożywianie’), życie utajone – odwracalny, przejściowy stan skrajnego obniżenia aktywności życiowej (tzw. pozornej śmierci) organizmu, będący odpowiedzią na niekorzystne warunki środowiska naturalnego (np. zbyt niska temperatura, niedostatek wody).

Wikipedia

Powiązane:

 przym. anabiotyczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) życie utajone

Wiktionary


anabol

potocznie: środek anaboliczny


SJP.pl


anabolia

proces zmian w przebiegu morfogenezy odpowiedzialny za pojawianie się u osobnika cech gatunkowych lub nieobecnych u przodków


SJP.pl

Anabolia – rodzaj owada z rzędu chruścików (Insecta:Trichoptera) z rodziny Limnephilidae. Larwy budują domki z piasku i fragmentów roślin lub detrytusu. W Polsce najpospolitsza jest "Anabolia laevis" - żyje w rzekach i jeziorach. Rzadsza jest "Anabolia furcata", zasiedlająca głównie wody płynące, oraz "Anabolia nervosa" - występująca w rzekach i jeziorach głównie zachodniej Polski. Larwy są bardzo trudne do rozróżnienia. W jeziorach i rzekach występują przy brzegu zadrzewionym, czasami masowo.

Wikipedia


anaboliczność

→ anaboliczny


SJP.pl

Patrz:

anaboliczny

anaboliczny

wspomagający, przyspieszający budowę i przekształcanie związków złożonych (np. leki anaboliczne)


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) dotyczący anabolika

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. anabolizm mrz.

Wiktionary


anabolik

środek zwiększający syntezę białek w organizmie oraz wytwarzanie mukopolisacharydów, zatrzymujący również w organizmie jony wapnia, potasu, fosforanów i kreatyninę, stosowany nielegalnie jako środek dopingujący; środek anaboliczny, steryd anaboliczny


SJP.pl


anabolizm

rodzaj przemian metabolicznych polegający na syntezie złożonych związków organicznych ze związków prostych, w wyniku których gromadzona jest energia, substancje zapasowe oraz tworzone składniki komórek


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) fizj. część procesów metabolicznych w organizmie, które polegają na syntezie złożonych związków chemicznych z prostszych, z towarzyszącym zużyciem energii

Wiktionary

Anabolizm (z gr. "ἀναβολή" od "ἁνά" 'w górę' i "βάλλειν" 'rzut') – grupa reakcji chemicznych, w wyniku których z prostych substratów powstają związki złożone, gromadzące energię. Jest to ta część metabolizmu, która związana jest ze wzrostem tkanek organizmu (forma metabolizmu komórkowego). Często procesy metaboliczne dzieli się na anaboliczne (wzrostowe) i kataboliczne (związane z rozkładem i zanikaniem materii organicznej).

Wikipedia

Powiązane:

 przym. anaboliczny

 przysł. anabolicznie

Wiktionary


anachorecki

przymiotnik relacyjny

 (1.1) rel. związany z anachoretą, dotyczący anachorety lub anachoretyzmu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. anachoreta mos., anachoretka ż., anachoretyzm mrz.

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pustelniczy

Wiktionary


anachoreta

człowiek prowadzący ascetyczne życie poświęcone modlitwom i kontemplacji; pustelnik


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) rel. człowiek pędzący życie w odosobnieniu, w ascezie, oddający się modlitwie i rozmyślaniom

 (1.2) przen. osoba żyjąca samotnie

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Nigdy nie myślałem o życiu anachorety.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌãnaxɔˈrɛta, AS: ãnaχoreta

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. anachoretyzm m.

:: fż. anachoretka ż.

 przym. anachorecki

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) pustelnik, eremita

 (1.2) odludek, samotnik

Wiktionary


anachoretka

→ anachoreta


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rel. kobieta żyjąca w odosobnieniu z powodów religijnych

Wiktionary

Patrz:

anachoreta

Przykłady

 (1.1) Na wyspie żyła od dwudziestu lat anachoretka, która oddała się pokucie i modlitwie.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. anachoretyzm mrz.

:: fm. anachoreta m.

 przym. anachorecki

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) eremitka, pustelnica, pustelniczka

Wiktionary


anachoretyzm

w historii: życie na pustyni jako wyraz skrajnej ascezy (prowadzone np. przez mnichów w Egipcie i Syrii w pierwszych wiekach chrześcijaństwa)


SJP.pl

Anachoretyzm (z ἀναχωρέω "anachoreo" – „oddalam się”, „odchodzę w górę”, tzn. odchodzę z doliny Nilu na pustynię) – forma religijności znana w chrześcijaństwie, judaizmie, hinduizmie, buddyzmie oraz islamie. Anachoreta udaje się w odosobnienie, by spędzić ascetyczne życie w samotności, modląc się, umartwiając i kontemplując.

Wikipedia


anachroniczność

niezgodność z epoką, w której dana rzecz, osoba lub pojęcie występuje; przeżytek; niewspółczesność


SJP.pl


anachroniczny

1. przestarzały, nie na czasie, będący przeżytkiem (np. anachroniczne poglądy);
2. błędny z powodu umieszczenia w czasie, w którym nie występował lub nie występuje (np. anachroniczne porównania)


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) niezgodny z duchem czasu lub obecnym stanem wiedzy

 (1.2) błędny chronologicznie, przypisujący zjawiska, fakty i ludzi do niewłaściwych czasów i epok historycznych

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. anachroniczność ż., anachronizm m.

 przysł. anachronicznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) staroświecki, przestarzały, nieaktualny

 (1.2) ahistoryczny

Wiktionary


anachronizm

1. to, co jest niezgodne z duchem czasu; przestarzała rzecz, przeżytek
2. błąd chronologiczny
3. element świata przedstawionego niedopasowany do opisywanego w utworze czasu historycznego


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) coś niezgodnego z duchem czasów i stanem wiedzy, przestarzałego (np. pogląd, rzecz)

 (1.2) błąd chronologiczny, polegający na umiejscawianiu w dziele przedmiotu, zjawiska, zachowania itp., które miało miejsce w innym czasie: po lub przed;

Wiktionary

Anachronizm ( ἀναχρονισμός "anachronismós", czyli „niezgodny w czasie”) – sposób wysłowienia niedopasowany do opisywanego w utworze czasu historycznego. Jest to też pojawienie się w tekście przedmiotów, osób, nienależących do opisywanej przez autora epoki lub czasów. Anachronizm wprowadzony nieświadomie przez autora jest błędem, ale często bywa stosowany celowo jako chwyt literacki. Może pełnić wówczas rolę aluzji lub żartu.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Stary profesor używał tak wielu anachronizmów językowych, że jego wykłady były kompletnie niezrozumiałe.

 (1.2) Znalazłem w filmie o imperium rzymskim kilka anachronizmów, na przykład pokazano jeźdźców używających strzemion.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌãnaxˈrɔ̃ɲism̥, AS: ãnaχrõńism̦

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. anachroniczność ż.

 przym. anachroniczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) archaizm, przeżytek, nienowoczesność

Wiktionary


anadema

zdobiona opaska na włosy w antycznej Grecji


SJP.pl


anadiploza

figura stylistyczna polegająca na rozpoczynaniu nowego wersu wyrazem, który znajdował się na końcu wersu poprzedniego; conduplicatio


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) figura retoryczna polegająca na powtórzeniu na początku zdania lub członu zdania ostatniego wyrazu lub wyrazów zdania poprzedniego

Wiktionary

Anadiploza (gr. ἀναδίπλωσις "anadíplōsis"), inaczej palilogia (gr. παλιλογία "palilogía"), podwojenie (łac. "geminātiō", "condūplicātiō") – figura retoryczna polegająca na rozpoczynaniu wersu lub zdania wyrazem z poprzedzającego wersu lub zdania lub też na dwukrotnym powtórzeniu słowa na początku lub w środku wypowiedzi.

Wikipedia

Synonimy:

 (1.1) podwojenie

Wiktionary


anadromiczny

anadromiczne ryby - ryby wpływające w górę rzeki w celu odbycia tarła


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) icht. taki, który odbywa wędrówkę w górę rzeki

Wiktionary

Powiązane:

 przym. anadromowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) anadromowy

Wiktionary


anadyr

1. miasto w Rosji;
2. rzeka w Rosji


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

 (1.1) geogr. miasto w azjatyckiej części Federacji Rosyjskiej, stolica Czukockiego Okręgu Autonomicznego;

 (1.2) geogr. rzeka na Czukotce;

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Anadyr – rzeka w Rosji (Czukotka)
  • Anadyr – miasto w Rosji

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Największym miastem, a zarazem stolicą Czukockiego Okręgu Autonomicznego jest portowe miasto Anadyr, leżące nad Morzem Beringa.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ãˈnadɨr, AS: ãnadyr

Wiktionary

Powiązane:

 przym. anadyrski

Wiktionary


anadyrski

→ Anadyr (rzeka lub miasto w Rosji)


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z Anadyrem, dotyczący Anadyru (miasta lub rzeki)

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Anadyr mrz.

Wiktionary


anaerob

organizm rozwijający się w środowisku czasowo lub trwale pozbawionym wolnego tlenu; beztlenowiec, anaerobiont, anoksybiont


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

 (1.1) biol. organizm, który nie potrzebuje tlenu do życia i może rozwijać się w środowisku beztlenowym

Wiktionary

Anaerob (gr. "an" – przedrostek oznaczający przeczenie; "aer" – powietrze; "bio" – żyję), beztlenowiec, anaerobiont, anoksybiont – organizm rozwijający się w warunkach beztlenowych.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Anaeroby żyją w glebie, jelitach, na dnie jezior beztlenowych.

Wiktionary

Powiązane:

 przym. anaerobowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) beztlenowiec

Wiktionary


anaerobiczność

→ anaerobiczny


SJP.pl

Patrz:

anaerobiczny

anaerobiczny

beztlenowy


SJP.pl


anaerobiont

organizm rozwijający się w środowisku czasowo lub trwale pozbawionym wolnego tlenu; beztlenowiec, anaerob, anoksybiont


SJP.pl


anaerobiotyczność

→ anaerobiotyczny


SJP.pl

Patrz:

anaerobiotyczny

anaerobioza

anoksybioza; życie w środowisku pozbawionym tlenu


SJP.pl


anaerobowy

związany z anaerobem


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) niewymagający obecności tlenu

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. anaerob m., aerob m., anaerobowość ż., aerobowość ż.

 przym. aerobowy

 przysł. anaerobowo, aerobowo

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) beztlenowy

Wiktionary


anafalis

anafalis perłowy - roślina z rodziny astrowatych


SJP.pl

An

Wikipedia


anafaza

jedna z faz podziału jądra komórkowego


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biol. trzecia faza podziału komórkowego

Wiktionary

Anafaza – trzecia faza podziału komórki występująca po metafazie, a przed telofazą. Występuje zarówno w mitozie jak i w mejozie, przy czym w tym drugim podziale występuje dwukrotnie i oznaczana jest mianem "anafaza I" (podczas mejozy I) i "anafaza II" (podczas mejozy II).

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Anafaza dotyczy zarówno mitozy, jak i mejozy.

Wiktionary


anafi

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

 (1.1) geogr. grecka wyspa na Morzu Egejskim, w południowej części archipelagu Cyklad;

 (1.2) geogr. adm. gmina w Grecji, w regionie Wyspy Egejskie Południowe, obejmująca wyspę Anafi (1.1) i kilka mniejszych w sąsiedztwie;

Wiktionary

Anafi ( Ανάφη) – grecka wyspa na Morzu Egejskim, należy do archipelagu Cyklad. Populacja wyspy wynosi 273 mieszkańców natomiast powierzchnia 40,4 km². Anafi leży na wschód od innej wyspy Santorini.

Leży w administracji zdecentralizowanej Wyspy Egejskie, w regionie Wyspy Egejskie Południowe, w jednostce regionalnej Thira, w gminie Anafi.

Wikipedia

Powiązane:

 rzecz. Anafiotika ż.

Wiktionary


anafilaksja

rodzaj ogólnoustrojowej, silnej reakcji alergicznej typu natychmiastowego, która następuje po ekspozycji na alergen; reakcja anafilaktyczna


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. rodzaj ogólnoustrojowej reakcji alergicznej typu natychmiastowego, która ma miejsce po ekspozycji na alergen;

Wiktionary

An

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Czy anafilaksję ciężko wyleczyć?

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌãnafʲiˈlaksʲja, AS: ãnafʹilaksʹi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. pseudoanafilaksja ż.

 przym. anafilaktyczny, anafilaktoidalny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) wstrząs anafilaktyczny

Wiktionary


anafilaktyczny

→ anafilaksja


SJP.pl

przymiotnik relacyjny

 (1.1) med. związany z anafilaksją, dotyczący anafilaksji

Wiktionary

Patrz:

anafilaksja

Powiązane:

 rzecz. anafilaksja ż.

Wiktionary


anafora

figura stylistyczna polegająca na powtórzeniu tego samego słowa lub wyrażenia na początku kolejnych segmentów tekstu; epanafora


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) jęz. odwołanie się w wypowiedzi do czegoś, co wcześniej zostało już wspomniane

 (1.2) liter. figura stylistyczna polegająca na powtórzeniu tego samego słowa lub zwrotu na początku kolejnych wersów, zdań lub fraz, co służy wzmocnieniu wyrazu emocjonalnego lub rytmicznego

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • anafora – pojęcie z zakresu literatury
  • anafora – pojęcie z zakresu liturgii chrześcijańskiej

Wikipedia


anaforetyczny

→ anaforeza


SJP.pl

Patrz:

anaforeza

anaforeza

wędrówka ujemnie naładowanych cząstek w kierunku elektrody dodatniej


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) fiz. elektr. zjawisko zachodzące w płynach pod wpływem pola elektrycznego, polegające na ruchu ujemnie naładowanych cząstek w kierunku anody

Wiktionary

Powiązane:

 przym. anaforetyczny

Wiktionary


anaforyczny

1. w utworze literackim, poezji: wykorzystujący anaforę jako środek stylistyczny;
2. zaimek anaforyczny - zaimek używany w celu nawiązania do zdania wcześniejszego, zastępuje powtórne użycie tego samego rzeczownika, zwykle ostatniego rzeczownika z poprzedniego zdania, np. "on" odnoszący się do kociego ogona w zdaniach: "Kot miał sterczący ogon. Był on rudy."


SJP.pl


anafrodyzja

brak chęci współżycia seksualnego


SJP.pl


anafrodyzjak

środek obniżający pobudliwość i sprawność seksualną


SJP.pl

Anafrodyzjak – substancja zmniejszająca pobudliwość seksualną. Anafrodyzjaki podaje się, między innymi, osobom popełniającym przestępstwa seksualne. Substancja ta obniża popęd płciowy lub nawet powoduje uwolnienie się od presji potrzeby seksualnej.

Nie istnieją anafrodyzjaki, które tłumiłyby libido bez powodowania istotniejszych skutków ubocznych w organizmie.

Wikipedia


anagen

aktywna faza wzrostu włosa


SJP.pl


anageneza

stopniowy rozwój ewolucyjny organizmów powodujący przekształcenie się jednego gatunku w inny; ewolucja filetyczna


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) biol. ewolucyjny proces przekształcania się jednego gatunku w inny bez rozgałęzienia drzewa rodowego, czyli bez powstawania nowych, bocznych linii ewolucyjnych

Wiktionary

Anageneza, transformacja filetyczna – ewolucyjna zmiana cech całej populacji danego gatunku doprowadzająca do tak istotnej różnicy w porównaniu z populacją wyjściową (początkową), że nowa populacja może być uznana za nowy gatunek biologiczny, a populacja początkowa – za gatunek wymarły. W transformacji anagenetycznej nie powstaje żadna grupa siostrzana dla nowego gatunku.

Wikipedia


anagenowy

→ anagen


SJP.pl

Patrz:

anagen

anaglif

1. gra świateł i cieni dająca wrażenie reliefu;
2. dwa wydrukowane obrazy jednego przedmiotu, dające wrażenie widzenia stereoskopowego przy oglądaniu przez odpowiednie okulary


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) jeden z typów rysunku lub fotografii stereoskopowej, dający złudzenie trójwymiaru podczas oglądania za pomocą specjalnych, najczęściej czerwono-niebieskich, okularów;

 (1.2) szt. ryta, kuta lub odlewana płaskorzeźba, stanowiąca zwykle dekorację naczyń

 (1.3) gra świateł i cieni dająca wrażenie reliefu

Wiktionary

An

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Anaglify tworzy się przez nakładanie na siebie, ale z lekkim przesunięciem, dwóch obrazów tego samego przedmiotu, wydrukowanych w różnych kolorach.

 (1.2) Na świątyniach egipskich jest wiele anaglifów.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ãˈnaɡlʲif, AS: ãnaglʹif

Wiktionary


anaglificzny

dotyczący anaglifu


SJP.pl


anaglifowy

→ anaglif


SJP.pl

Patrz:

anaglif

anagnoryzm

zabieg kompozycyjny, scena nagłego rozpoznania przez bohatera w nieznanej osobie kogoś bliskiego, stosowany w utworach literackich, np. Odyseja, Oresteja, Skąpiec


SJP.pl

An

Wikipedia


anagogiczny

podnoszący na duchu, wzniosły


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) teol. chrzesc. podnoszący na duchu, wzniosły

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Sens duchowy z kolei dzielił się na sens alegoryczny, odsłaniający prawdy wiary, moralny, zawierający normy postępowania w życiu, i anagogiczny, odnoszący się do życia po śmierci.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌãnaɡɔˈɟit͡ʃnɨ, AS: ãnagoǵičny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. anagogia

Wiktionary


anagram

wyraz (wyrażenie, zdanie) utworzony przez przestawienie liter lub sylab innego wyrazu (wyrażenia, zdania); anagramat


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) jęz. wyraz lub zespół wyrazów, powstały przez zmianę kolejności liter innego wyrazu lub zespołu wyrazów;

Wiktionary

An

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Salvador Dalí otrzymał od Francuza przezwisko będące anagramem jego pseudonimu: Avida Dollars (po francusku: „chciwy dolarów”).

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ãˈnaɡrãm, AS: ãnagrãm

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. anagramowanie n.

Wiktionary


anagramat

dawniej: wyraz (wyrażenie, zdanie) utworzony przez przestawienie liter lub sylab innego wyrazu (wyrażenia, zdania); anagram


SJP.pl


anagramator

program do wyszukiwania wyrazów z podanego zestawu liter


SJP.pl


anagramatyczny

związany z anagramatem (anagramem), polegający na przestawieniu liter (np. odczytane w sposób anagramatyczny); anagramowy


SJP.pl


anagramowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) książk. przestawianie liter w wyrazie w celu utworzenia nowego słowa

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. anagram m.

 czas. anagramować

Wiktionary


anagramować

przestawić, przestawiać litery lub sylaby w wyrazie w taki sposób, by powstał nowy wyraz


SJP.pl


anagramowy

związany z anagramem, polegający na przestawieniu liter (np. odczytane w sposób anagramowy, rebus anagramowy); anagramatyczny


SJP.pl


anagramówka

rzadko, potocznie: zagadka oparta na anagramie, polegająca na przestawieniu liter lub sylab wyrazów, wyrażeń, zdań


SJP.pl

Anagramówka – rodzaj diagramowego zadania szaradziarskiego polegającego na wpisywaniu do diagramu wyrazów będących anagramami zdefiniowanych lub podanych wyrazów lub zwrotów.

Wikipedia


anaheim

[czytaj: Anahajm] miasto w USA


SJP.pl

Anaheim – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Kalifornia. Miasto zostało założone w 1857 przez imigrantów niemieckich. Prawa miejskie otrzymało w 1915 r.

Wikipedia


anahit

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

 (1.1) mit. ormiańska bogini płodności, uzdrawiania, mądrości i wody, we wcześniejszych mitach również bogini wojny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Tiridates III, pierwszy chrześcijański władca, początkowo składał ofiary bogini Anahit.

Wiktionary


anahita

Anahita (آناهیتا, awest. "Aredwi Sura Anahita" "Wilgotna Jaśniejąca Nietykalna", npers. "Nahid") – w dawnej religii irańskiej bogini, później jazata, słodkiej wody i płodności oraz porządku społecznego, zwana też Naną (Piastunką). Imię Anahita wzięła od mitycznej rzeki.

Wikipedia


anaklet

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

 (1.1) hist. imię|polski|m.

Wiktionary

Anaklet ( Anakletus; ur. w I wieku zm. ok. 88/91 w Rzymie) – męczennik i święty Kościoła katolickiego, 3. papież w okresie od ok. 76/79 do 88/91 roku.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W konsekwencji Anaklet II został ekskomunikowany przez Innocentego II.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. Klet m.

Wiktionary


anakolut

niepoprawna konstrukcja składniowa


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) jęz. zdanie niepoprawne pod względem składniowym

Wiktionary

Anakolut (gr. ἀνακόλουθον "anakólouthon" „pozbawiony związku, nielogiczny” od ἀν- "an-" „bez” i ἀκόλουθος "akólouthos" „następujący”) – błąd składniowy zniekształcający budowę zdania w taki sposób, że zanika związek logiczny między jego członami. Inaczej mówiąc, jest to wypowiedź zorganizowana składniowo tak, że jej poszczególne człony kłócą się z porządkiem logicznym zdania i są niepoprawne pod względem gramatycznym.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) „Idąc do szkoły, wykoleił się tramwaj” to przykład anakolutu.

Wiktionary


anakolutowy

przymiotnik od: anakolut


SJP.pl


anakolutyczny

→ anakolut


SJP.pl

Patrz:

anakolut

anakonda

wąż z rodziny dusicieli


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) herp. ziemnowodny wąż zamieszkujący lasy tropikalne, największy dusiciel;

 (1.2) uczn. penis

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Polująca anakonda leży zanurzona w wodzie, wystawiając czubek głowy i czekając na ofiarę, którą dusi swoimi splotami.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌãnaˈkɔ̃nda, AS: ãnakõnda

Wiktionary

Powiązane:

 przym. anakondowy

Wiktionary


anakondowy

przymiotnik od: anakonda


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) związany z anakondą, dotyczący anakondy

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. anakonda ż.

 przym. anakondzi

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) rzad. anakondzi

Wiktionary


anakondzi

przymiotnik

 (1.1) rzad. związany z anakondą, dotyczący anakondy

Wiktionary

Powiązane:

 przym. anakondowy

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) anakondowy

Wiktionary


anakreont

Anakreont (ok. 570-ok. 485 p.n.e.), poeta grecki


SJP.pl


anakreontowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Anakreonta lub z nim związany


SJP.pl


anakreontyczny

→ anakreontyk


SJP.pl

Patrz:

anakreontyk

anakreontyk

utwór poetycki, nawiązujący do formy stworzonej przez Anakreonta, sławiący uroki życia, wino, śpiew, biesiadę


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) liter. wiersz o tematyce biesiadnej, wesołej lub rubasznej;

Wiktionary

Anakreontyk – wierszowany utwór literacki o tematyce biesiadnej, wesołej lub rubasznej, sławiący uroki życia, opowiadający o miłości w sposób żartobliwy. Nazwa gatunku pochodzi od greckiego poety Anakreonta z Teos (VI w. p.n.e.), który ukształtował styl i miarę wierszową wiersza anakreontejskiego.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Anakreontyki antyczne zniekształciły ponadto wizerunek poety, kreśląc jego portret jako pijaka i rozpustnika […].

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌãnakrɛˈɔ̃ntɨk, AS: ãnakreõntyk

Wiktionary


anakruza

w muzyce inaczej przedtakt


SJP.pl

Anakruza, przedtakt (gr. "ανακρουσις") – nieakcentowana sylaba (jedna lub dwie), która znajduje się przed pierwszą zgłoską akcentowaną w danym wersie sylabotonicznym. Anakruza charakteryzuje się tym, że tych sylab nie wlicza się do danego rachunku stóp metrycznych. Termin anakruza został przyjęty w poezji na początku XIX w. z teorii muzyki.

Wikipedia


anaksagoras

Anaksagoras z Kladzomen (ok. 500 p.n.e. - ok. 428 p.n.e.), grecki filozof


SJP.pl

Anaksagoras z Kladzomen ( Ἀναξαγόρας; ur. ok. 500 p.n.e., zm. ok. 428 p.n.e.) – grecki filozof.

Wikipedia


anaksymander

Anaksymander z Miletu (ok. 610-546 p.n.e.) - jeden z pierwszych jońskich filozofów przyrody


SJP.pl

Anaksymander z Miletu (gr. Ἀναξίμανδρος ὁ Μιλήσιος "Anaksimandros ho Milesios", ok. 610–546 p.n.e.) – starogrecki filozof i polityk, jeden z pierwszych jońskich filozofów przyrody, reprezentant szkoły milezyjskiej jako prawdopodobny uczeń Talesa i nauczyciel Anaksymenesa. Podejrzewa się, że był autorem pierwszego w historii ludzkości dzieła filozoficznego, znanego pod tytułem "O naturze" lub "O przyrodzie" ( Περὶ φύσεως, "Peri physeos").

Wikipedia


anaksymandrowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Anaksymandra lub z nim związany


SJP.pl


anaksymenes

Anaksymenes z Miletu (ok. 585 - 525 p.n.e.), filozof grecki


SJP.pl

Anaksymenes z Miletu (gr. Άναξιμένης, ur. ok. 585 p.n.e., zm. ok. 525 p.n.e.) – presokratejski joński filozof przyrody, uczeń Anaksymandra, należący do szkoły milezyjskiej.

Wikipedia


anaksymenesowy

przymiotnik dzierżawczy - należący do Anaksymenesa lub z nim związany


SJP.pl


anal

wulgarnie: penetracja odbytu partnera seksualnego


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) seks. pot. seksualny stosunek analny

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˈãnal, AS: ãnal

Wiktionary

Powiązane:

 przym. analny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) stosunek analny, seks analny

Wiktionary


analcym

minerał skałotwórczy, uwodniony glinokrzemian sodu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) miner. pospolity minerał z gromady krzemianów, zaliczany do grupy zeolitów;

Wiktionary

Analcym – minerał z gromady krzemianów, zaliczany do grupy zeolitów (oraz ze względu na wiele cech wspólnych także do grupy skaleniowców). Jest minerałem bardzo pospolitym, jego prawidłowe kryształy należą jednak do rzadkości.

Nazwa pochodzi od gr. "analkis" = słaby, bezsilny; nawiązuje do słabych możliwości naelektryzowania się tego minerału podczas pocierania.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. analcymowy

Wiktionary


analekta

zbiór fragmentów dzieł lub całych dzieł, przeznaczony do celów dydaktycznych lub naukowych; wypisy


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

 (1.1) zbiór wybranych tekstów, fragmentów pism lub cytatów, często uporządkowanych tematycznie lub chronologicznie

Wiktionary

Analekta, analecta ( ἀνάλεκτα, "análekta" – rzeczy wybrane) – zbiór niewielkich dzieł lub fragmentów większych utworów, jednego lub kilku autorów, opatrzony przypisami źródłowymi, przeznaczony zwykle do celów naukowo-dydaktycznych.

Wikipedia


analemmatyczny

zegar analemmatyczny - zegar słoneczny wskazujący godzinę cieniem rzucanym przez pręt znajdujący się w środku tarczy


SJP.pl


analeptyk

lek pobudzający krótkotrwale ośrodkowy układ nerwowy i główny ośrodek oddechowy


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) farm. środek, który pobudza ośrodkowy układ nerwowy

Wiktionary

Powiązane:

 przym. analeptyczny

Wiktionary


analfabeta

1. dorosła osoba nieumiejąca czytać i pisać;
2. przenośnie: osoba niemająca zupełnie wiedzy w danej dziedzinie; ignorant


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) eduk. człowiek dorosły nieumiejący czytać ani pisać, czyli nieznający alfabetu

 (1.2) przen. pot. pejor. ktoś zupełnie nieznający się na czymś

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Duża liczba ludzi w Afryce to analfabeci.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌãnalfaˈbɛta, AS: ãnalfabeta

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. analfabetyzm m.

:: fż. analfabetka ż.

 przym. analfabetyczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) niepiśmienny, niegramotny, nieczytaty i niepisaty

 (1.2) ciemniak, ignorant, laik, niekumaty, nieuk, profan

Wiktionary


analfabetka

kobieta nie umiejąca czytać i pisać


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) eduk. kobieta niepotrafiąca pisać i czytać

 (1.2) przen. pot. pejor. / eufem. kobieta zupełnie nieznająca się na czymś

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ona jest kompletną analfabetką.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌãnalfaˈbɛtka, AS: ãnalfabetka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. analfabetyzm m.

:: fm. analfabeta m.

 przym. analfabetyczny

Wiktionary


analfabetyzm

1. brak umiejętności czytania i pisania u dorosłych osób;
2. przenośnie: zupełny brak wiedzy w jakiejś dziedzinie


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) eduk. brak umiejętności czytania i / lub pisania;

Wiktionary

Analfabetyzm (gr. ἀναλφάβητος "nieznający liter") – w rozumieniu popularnym jest to brak umiejętności pisania i czytania oraz wykonywania czterech podstawowych działań matematycznych u osób dorosłych, tj. według kryteriów UNESCO – powyżej 15. roku życia. Osoby nieposiadające takich umiejętności nazywane są „analfabetami”.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) W 1814 roku wprowadzono w Danii obowiązek szkolny i dziś analfabetyzm uważa się tam za wyeliminowany.

 (1.1) Rozmiar opisywanych porażek matematycznych prowadzi nieuchronnie do wniosku, że obok analfabetyzmu funkcjonalnego związanego z niekompetentnym czytaniem i pisaniem, istnieje zjawisko, które można by nazwać analfabetyzmem matematycznym.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. analfabeta m., analfabetka ż.

 przym. analfabetyczny

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) reg. niegramotność

Wiktionary


analgan

nazwa handlowa leku przeciwbólowego i przeciwgorączkowego, zawierającego metamizol sodowy


SJP.pl


analgetyczny

1. uśmierzający, łagodzący ból, pomocny w leczeniu bólu; przeciwbólowy;
2. niewrażliwy na ból


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) med. nieczuły na ból

 (1.2) med. zmniejszający ból

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌãnalɡɛˈtɨt͡ʃnɨ, AS: ãnalgetyčny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. analgetyk m., analgezja ż.

 przym. analgezowy

 temsłow. algo-, algi-, alge-

Wiktionary

Synonimy:

 (1.2) przeciwbólowy

Wiktionary


analgetyk

lek znieczulający, przeciwbólowy


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) farm. środek przeciwbólowy, lek przeciwbólowy;

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. analgezja ż.

 przym. analgetyczny

Wiktionary


analgezja

zniesienie czucia bólu z zachowaniem innych rodzajów czucia


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. niewrażliwość na ból z zachowaniem innych rodzajów czucia;

Wiktionary

Analgezja, znieczulenie – zjawisko zniesienia czucia bólu; również znieczulenie w hipnozie. Dotyczy bólu powstałego wskutek działania czynników fizycznych (na przykład uderzenia) lub chemicznych (na przykład oparzenia kwasem).

W celu zniesienia czucia bólu stosowane są:

Wikipedia

Powiązane:

 przym. analgetyczny

 rzecz. analgetyk mrz.

Wiktionary


analit

składnik próbki analitycznej podlegający oznaczaniu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) chem. składnik próbki, który podlega oznaczaniu

Wiktionary

Analit – składnik próbki badanej metodami analizy chemicznej, który podlega wykryciu lub oznaczeniu. Analit może być składnikiem roztworu, mieszaniny gazów albo ciała stałego. Przykładem mogą być odpowiednio jony chlorkowe oznaczane w roztworze soli kuchennej, tlen w powietrzu, czy żelazo w stali.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Przykładem analitu może być tlen oznaczany w powietrzu.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ãˈnalʲit, AS: ãnalʹit

Wiktionary


analityczka

1. kobieta bardzo dobrze radząca sobie z analizą różnych problemów;
2. kobieta dokonująca analiz w określonej dziedzinie wiedzy lub nauki


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) rodzaj żeński od rzeczownika → analityk (specjalista zajmujący się analizą danych i prognozowaniem)

 (1.2) rodzaj żeński od rzeczownika → analityk (chemik, naukowiec badający budowę chemiczną substancji)

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌãnalʲiˈtɨt͡ʃka, AS: ãnalʹityčka

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. analiza ż., analityka ż., analityczność ż., analizator m., analizowanie n., przeanalizowanie n.

:: fm. analityk m.

 czas. analizować ndk., przeanalizować dk.

 przym. analityczny

 przysł. analitycznie

Wiktionary


analitycznie

przysłówek

 (1.1) w sposób analityczny

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Ojciec mi to wszystko pięknie wyłożył, analitycznie, logicznie, abstrakcyjnie i sam nie wiem jak, i już załatwione!

 (1.1) Ludzie nie myślą analitycznie, lecz za pomocą różnych zbitek, stereotypów, przyzwyczajeń.

 (1.1) Można zatem założyć, że analitycznie wyróżnione cechy łączą się w szczególne konfiguracje stanowiąc zespół warunków określających to, jak długo i z jaką częstotliwością rodziny doświadczają biedy.

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. analizator mos./mrz., analiza ż., analityka ż., analityk mos., analityczka ż.

 przym. analityczny

Wiktionary


analityczno-badawczy

związany z analizą i badaniami (np. aparatura analityczno-badawcza)


SJP.pl


analityczność

→ analityczny


SJP.pl

Patrz:

analityczny

analityczny

związany z analizą (np. analityczne myślenie, metody analityczne)


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) związany z analizą

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Jung stał się twórcą podstaw psychologii analitycznej - opracował teorię o zbiorowej podświadomości, ustalił zasady podziału ludzi na ekstrawertywnych i introwertywnych, podział na cztery funkcje: myśli, intuicji, odczucia i wrażeń, i wielu innych nowych założeń.

 (1.1) – Cóż… dysponuję skąpym materiałem analitycznym – rzekł skromnie Oberek, podchodząc do stołu i starannie składając na nim swe włóczkowe rękawiczki – ale sądzić należy, że funkcje psychosomatyczne tych ludzi są znacznie rozwinięte, a ich progresja postępuje wraz z każdym ciężkim przeżyciem.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌãnalʲiˈtɨt͡ʃnɨ, AS: ãnalʹityčny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. analiza ż., analityka ż., analityczność ż., analizator m., analityk m., analityczka ż., analizowanie n., przeanalizowanie n.

 czas. analizować ndk., przeanalizować dk.

 przysł. analitycznie

Wiktionary


analityk

1. osoba bardzo dobrze radząca sobie z analizą różnych problemów;
2. osoba dokonująca analiz w określonej dziedzinie wiedzy lub nauki


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (1.1) specjalista zajmujący się analizą danych i wysuwaniem prognoz w obrębie konkretnej dziedziny wiedzy

 (1.2) naukowiec lub specjalista badający budowę chemiczną substancji

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) To przedsiębiorstwo zarabia mniej niż spodziewali się analitycy.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌãnaˈlʲitɨk, AS: ãnalʹityk

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. analiza ż., analityka ż., analityczność ż., analizator m., analizowanie n., przeanalizowanie n.

:: fż. analityczka ż.

 czas. analizować ndk., przeanalizować dk.

 przym. analityczny

 przysł. analitycznie

Wiktionary


analityka

nauka o rozbiorze pojęć i myśli


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) pot. miejsce, w którym są wykonywane analizy próbek materiałów biologicznych w celu diagnozowania chorób

 (1.2) kierunek studiów

 (1.3) filoz. nauka traktująca o rozbiorze myśli i pojęć

 (1.4) dziedzina nauki, badająca skład lub strukturę czegoś z użyciem specjalistycznej aparatury

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. analizator mos./mrz., analiza ż., analityk mos., analityczka ż.

 przysł. analitycznie

 przym. analityczny

Wiktionary


analiza

1. operacja myślowa polegająca na dokładnym rozważeniu problemu;
2. odpowiednie zestawienie i opracowanie danych przez porównanie i wyciągnięcie wniosków na temat istoty zjawiska, jego rozwoju w przyszłości itp.; także: dokument, raport itp. z tego opracowania;
3. określanie składu czegoś za pomocą metod laboratoryjnych; także: dokument z opisem takiego badania


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) badanie danych cech, części, elementów, struktury jakiegoś przedmiotu, pojęcia, zjawiska;

 (1.2) chem. określanie składu ilościowego, składników lub struktury badanego związku chemicznego;

Wiktionary

Analiza ( analysis, od ἀνάλυσις z ἀνά „w górę” i λύω „rozwiązywać”) – rozkład na składniki (czynniki), zarówno w znaczeniu materialnym, jak i niematerialnym. Wyodrębnienie cech, właściwości, składników badanego przedmiotu lub zjawiska. Przeciwieństwem analizy jest synteza.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Jego rozważania opierają się o zdroworozsądkową analizę pojęć.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌãnaˈlʲiza, AS: ãnalʹiza

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. analityka ż., analityczność ż., analizator m., analityk m., analityczka ż., analizowanie n., przeanalizowanie n.

 czas. analizować ndk., przeanalizować dk.

 przym. analityczny

 przysł. analitycznie

Wiktionary


analizator

osoba analizująca coś


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) techn. urządzenie, które wykonuje analizy

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (2.1) ten, kto coś analizuje, bada, czegoś docieka

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Analizator (fizjologia)
  • Analizator amplitudy
  • Analizator widma
  • Analizator elektrostatyczny
  • Analizator polowy
  • Analizator cyklotronowego rezonansu jonów
  • Analizator cyklotronowego rezonansu jonów z fourierowską transformacją wyników
  • Analizator masy
  • Analizator czasowy
  • Analizator czasu przelotu
  • Analizator gazu alfa-jonizujący
  • Analizator pola

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Mikronizowany materiał poddawany jest badaniu wielkości cząstek z wykorzystaniem analizatora laserowego.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌãnalʲiˈzatɔr, AS: ãnalʹizator

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. analiza ż., analityka ż., analityczność ż., analityk m., analityczka ż., analizowanie n., przeanalizowanie n.

 czas. analizować ndk., przeanalizować dk.

 przym. analityczny, analizatorski

 przysł. analitycznie

Wiktionary


analizatorka

→ analizator


SJP.pl

Patrz:

analizator

analizatorski

przymiotnik relacyjny

 (1.1) związany z analizatorem, dotyczący analizatora, właściwy analizatorowi (temu kto analizuje)

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. analizator mos.

Wiktionary


analizm

osiąganie satysfakcji seksualnej przez stymulację odbytu; seks analny


SJP.pl


analizo

forma rzeczownika.

 (1.1) W. lp. od: analiza

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌãnaˈlʲizɔ, AS: ãnalʹizo

Wiktionary


analizowanie

rzeczownik, rodzaj nijaki

 (1.1) odczasownikowy od|analizować.

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Firma zajmuje się monitorowaniem i analizowaniem wyników finansowych spółek giełdowych.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌãnalʲizɔˈvãɲɛ, AS: ãnalʹizovãńe

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. analiza ż., analityka ż., analityczność ż., analizator m., analityk m., analityczka ż., przeanalizowanie n.

 czas. analizować ndk., przeanalizować dk.

 przym. analityczny

 przym. analitycznie

Wiktionary


analizować

1. dokonywać operacji myślowej polegającej na dokładnym rozważeniu problemu, wyodrębnieniu pewnych jego cech;
2. odpowiednio zestawiać i opracowywać dane, przez porównywanie i wyciąganie wniosków na temat istoty zjawiska, jego rozwoju w przyszłości itp.;
3. określać skład czegoś za pomocą metod laboratoryjnych


SJP.pl

czasownik przechodni niedokonany

 (1.1) przeprowadzać proces analizy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Analizując listę sponsorów wszystkich małych i dużych akcji charytatywnych, szybko doszliśmy do schematu przepływu kapitału i jego znikania w szarej strefie.

 (1.1) Wielu krytyków i eseistów, u nas i w świecie, dostrzega i analizuje stan kryzysowy współczesnej literatury.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌãnalʲiˈzɔvat͡ɕ, AS: ãnalʹizovać

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. analiza ż., analityka ż., analityczność ż., analityk m., analityczka ż., analizator m., analizowanie n., przeanalizowanie n.

 czas. przeanalizować dk.

 przym. analityczny

 przysł. analitycznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) badać, brać pod lupę

Wiktionary


analno-pochwowy

związany z odbytem i pochwą (np. wibrator analno-pochwowy)


SJP.pl


analność

→ analny


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha tego, co analne

Wiktionary

Patrz:

analny

Powiązane:

 przym. analny

Wiktionary


analny

związany z odbytem (np. seks analny); odbytowy, odbytniczy


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) książk. odbytniczy, odbytowy

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Wasz kolega marzy o seksie analnym.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ãˈnalnɨ, AS: ãnalny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. anal m., analność ż.

 przysł. analnie

Wiktionary


analog

specjalista od maszyn analogowych


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) rzecz lub pojęcie będące odpowiednikiem innego

 (1.2) chem. pierwiastek z szeregu pierwiastków o analogicznej budowie elektronowej

 (1.3) chem. związek chemiczny o takiej samej budowie ale o zastąpionym co najmniej jednym atomie w stosunku do związku wyjściowego;

 (1.4) pot. płyta analogowa

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • analog – związek chemiczny podobny do innego związku
  • analog – potoczne określenie płyty gramofonowej oraz urządzeń opartych na sygnale analogowym
  • Analog – polska grupa muzyczna
  • FSO Polonez Analog – prototyp polskiego samochodu terenowego
  • Analog Science Fiction and Fact – amerykańskie czasopismo

Wikipedia

Wymowa:

IPA: ãˈnalɔk, AS: ãnalok

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. analogia ż., analogion m., analogówka ż., analogiczność ż., analogizowanie n., analogizm m.

 czas. analogizować ndk.

 przym. analogowy

 przysł. analogicznie

Wiktionary


analogat

w logice: część składowa pojęcia analogii


SJP.pl


analogia

1. podobieństwo, zgodność pod pewnym względem;
2. przedmiot, pojęcie, zjawisko pełniące taką samą funkcję lub podobne do innego; odpowiednik


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) podobieństwo danych rzeczy, sytuacji, zjawisk pod jakichś względem;

Wiktionary

Analogia (gr. ἀναλογία – odpowiedniość, podobieństwo) – oznacza orzekanie o pewnych cechach (właściwościach) jednego przedmiotu (rzeczy, osoby, zjawiska, pojęcia itp.) na zasadzie jego podobieństwa do innego przedmiotu (którego odpowiednie cechy są określone i znane) lub równoległości występujących pomiędzy nimi innych cech. Do analogii zwykło się sięgać w filozofii, prawie, teologii, polityce, retoryce, matematyce, fizyce, biologii (np. narządy analogiczne), statystyce itp.

Wikipedia

Przykłady

 (1.1) Pojęcie analogii jest szeroko stosowane w filozofii, prawie, matematyce itd.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌãnaˈlɔɟja, AS: ãnaloǵi ̯a

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. analog mrz., analogiczność ż., analogizm m.

 przym. analogiczny

 przysł. analogicznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) analogiczność, podobieństwo, pokrewieństwo, powinowactwo, zbieżność, zgodność

Wiktionary


analogicznie

przysłówek

 (1.1) w sposób analogiczny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. analogiczność ż., analog mrz., analogia ż.

 przym. analogiczny

Wiktionary


analogiczność

znaczne podobieństwo dwóch rzeczy, ich właściwości, cech itp.; także: sytuacja, zjawisko, rzecz zbieżne z czymś lub bardzo do czegoś podobne; analogia


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) cecha bycia analogicznym z czymś

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. analog mrz., analogia ż.

 przym. analogiczny

 przysł. analogicznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) podobieństwo

Wiktionary


analogiczny

bardzo podobny do czegoś, mający zbieżne cechy z czymś (np. analogiczne poglądy, analogiczne zachowania); zbieżny, tożsamy, podobny, odpowiedni


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) podobny do czegoś

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Przypadek ten był analogiczny do sprawy sądowej z 1981 roku.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌãnalɔˈɟit͡ʃnɨ, AS: ãnaloǵičny

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. analogia ż., analogiczność ż., analogizm m., analogizowanie n.

 czas. analogizować ndk.

 przysł. analogicznie

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) podobny, zbliżony, bliski; książk. paralelny, izomorficzny

Wiktionary


analogie

forma rzeczownika.

 (1.1) plural| analogia.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌãnaˈlɔɟjɛ, AS: ãnaloǵi ̯e

Wiktionary


analogizm

wnioskowanie na podstawie podobieństw


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) myślenie lub tworzenie czegoś przez podobieństwo do czegoś innego

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. analog mrz., analogia ż.

 czas. analogizować ndk.

 przym. analogiczny

Wiktionary


analogon

przypadek, przedmiot podobny, zbieżny, odpowiadający innemu; odpowiednik; analog


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) odpowiednik funkcjonalny lub strukturalny innego elementu, istniejący dzięki relacji podobieństwa, a nie tożsamości

Wiktionary

Synonimy:

 (1.1) analog, odpowiednik

Wiktionary


analogowo

przysłówek sposobu

 (1.1) techn. z użyciem ciągłego sygnału lub tradycyjnej technologii, bez zapisu cyfrowego

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. analogowość ż.

 przym. analogowy

Wiktionary


analogowość

1. cecha czegoś wykorzystującego technikę analogową;
2. żartobliwie: cecha kogoś lub czegoś niezdominowanego przez technikę cyfrową


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) odprzym. cecha tego, co jest analogowe

Wiktionary

Powiązane:

 przym. analogowy

 przysł. analogowo

Wiktionary


analogowy

działający w oparciu o technikę analogową (służącą wytwarzaniu, przesyłaniu i przetwarzaniu sygnałów ciągłych, a nie "skokowych", jak np. w technice cyfrowej), np. urządzenia analogowe, telefon analogowy


SJP.pl

przymiotnik

 (1.1) techn. wykorzystujący technikę analogową

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. analog mrz., analogowość ż.

 przysł. analogowo

Wiktionary


analyton

figura retoryczna polegająca na rozbicie naturalnego toku wypowiedzi i umieszczeniu z dala od siebie wyrazów, które powinny stać blisko siebie


SJP.pl


anamnestyczny

→ anamneza


SJP.pl

Patrz:

anamneza

anamnetyczny

→ anamneza


SJP.pl

Patrz:

anamneza

anamneza

1. wywiad lekarski
2. w filozofii sposób poznania przez przypominanie, niezależny od empirycznego doświadczenia
3. modlitwa mszalna następująca bezpośrednio po Przeistoczeniu


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) med. wywiad lekarski na temat m.in. historii choroby,

 (1.2) rel. modlitwa, część liturgii eucharystycznej,

 (1.3) filoz. sposób poznania przez przypominanie, niezależny od doświadczenia zmysłowego,

Wiktionary

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • anamneza (medycyna)
  • anamneza (filozofia)
  • anamneza (liturgia)

Wikipedia

Przykłady

 (1.3) Na architrawie świątyni delfickiej starożytni napisali: "Poznaj samego siebie", i za Platonem sądzili, że prawda jest przypomnieniem, anamnezą.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌãnãmˈnɛza, AS: ãnãmneza

Wiktionary

Powiązane:

 przym. anamnestyczny

Wiktionary


anamorfa

u grzybów: bezpłciowa postać rozwojowa (morfa)


SJP.pl

Anamorfa – bezpłciowa postać rozwojowa (morfa) u grzybów. U wielu grzybów należących do workowców występują dwie postacie rozwojowe; anamorfa rozmnażająca się bezpłciowo i teleomorfa rozmnażająca się płciowo. U podstawczaków zdarza się to bardzo rzadko.

Wikipedia


anamorficzny

→ anamorfoza


SJP.pl

Patrz:

anamorfoza

anamorfotyczny

→ anamorfoza


SJP.pl

przymiotnik jakościowy

 (1.1) taki, który wykorzystuje efekt skrótu pespektywicznego w obrazie malarskim, fotograficznym lub filmowym

Wiktionary

Patrz:

anamorfoza

Powiązane:

 rzecz. anamorfoza ż.

 przym. anamorficzny

 przysł. anamorfotycznie, anamorficznie

Wiktionary


anamorfoza

1. liniowe zwężenie lub rozszerzenie obrazu w jednym kierunku, stosowane w technice filmu panoramicznego
2. takie odwracalne przekształcenie płaszczyzny, które zamienia dany nomogram w nomogram równoważny zbudowany z samych linii prostych


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) szt. opt. celowe zniekształcenie (liniowe zwężenie lub rozszerzenie) obrazu, które sprawia, że staje się on zrozumiały i proporcjonalny tylko wtedy, gdy patrzy się na niego pod konkretnym, bardzo ostrym kątem lub przy użyciu specjalnego lustra

Wiktionary

Anamorfoza (gr. "anamórphōsis" – przekształcenie) – celowa deformacja obrazu, która może pokazać obraz niezdeformowany poprzez np. odbicie jej w zwierciadle wypukłym, ściśnięcie lub rozciągnięcie obrazu zdeformowanego. Anamorfoza w malarstwie może ukazać oryginał, jeśli na płótno malarskie spojrzy się pod odpowiednim kątem.

Wikipedia

Powiązane:

 przym. anamorfotyczny

Wiktionary


anamorfozowy

przymiotnik od: anamorfoza


SJP.pl


anan

nazwisko


SJP.pl

Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:

  • Anan – miejscowość we Francji
  • Anan – miasto w Japonii, na wyspie Honsiu, w prefekturze Tokushima
  • Anan – miasto w Japonii, na wyspie Honsiu, w prefekturze Nagano

Wikipedia


ananas

1. tropikalna bylina uprawna z rodziny ananasowatych;
2. w przenośni: łobuz, nicpoń


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

 (1.1) bot. nazwa systematyczna|Ananas|Mill.|ref=tak., rodzaj roślin z rodziny bromeliowatych;

 (1.2) bot. roślina z rodzaju ananasów (1.1)

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy

 (2.1) kulin. owocostan rośliny z rodzaju ananasów (1.1)

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

 (3.1) pot. o niegrzecznym dziecku

Wiktionary

Ananas ("Ananas" Mill.) – rodzaj roślin zielnych z rodziny bromeliowatych ("Bromeliaceae"). Obejmuje w zależności od ujęcia jeden do ok. 7 gatunków. Rośliny te w stanie naturalnym rosną w Ameryce Południowej. Już w okresie przedkolumbijskim rozpowszechniona w uprawie została beznasienna odmiana ananasa jadalnego o soczystym owocostanie. Nazwa rodzajowa utworzona została od nazwy tych roślin w językach tupi ("nana").

Wikipedia

Przykłady

 (2.1) Ciocia Basia robi dobre ciasto z ananasami.

 (3.1) Z tego Michała to niezły ananas: wyjadł pani dyrektor wszystkie cukierki, kiedy nie patrzyła.

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ãˈnãnas, AS: ãnãnas

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ananasarnia ż., ananasowiec mrz., ananasowate lm nm., ananasówka ż.

:: zdrobn. ananasek mrz., ananasik mrz.

 przym. ananasowy, ananasowaty

 przysł. ananasowo

Wiktionary

Synonimy:

 (3.1) ancymon, ziółko, wiśnia, gagatek

Wiktionary


ananasa

forma rzeczownika.

 (1.1) D. lp. od: ananas

Wiktionary

Wymowa:

IPA: ˌãnãˈnasa, AS: ãnãnasa

Wiktionary


ananasarnia

szklarnia służąca do hodowli ananasów


SJP.pl

rzeczownik, rodzaj żeński

 (1.1) ogrod. budynek przeznaczony do hodowli ananasów

Wiktionary

Przykłady

 (1.1) Poza dziedzińcem teatralnym, a także wzdłuż parku, na granicy z ogrodem użytkowym, ustawiono jeszcze kilka budynków: ananasarnie, figarnie itp..

Wiktionary

Powiązane:

 rzecz. ananas mos./mrz.

Wiktionary


ananasek

zdrobnienie od: ananas


SJP.pl


ananasik

zdrobnienie od: ananas


SJP.pl


ananasowate

rodzina roślin jednoliściennych licząca około 2000 gatunków, głównie z wilgotnych lasów Ameryki Południowej i Północnej; bromeliowate, zapylcowate


SJP.pl