1. pierwsza litera alfabetu polskiego;
2. samogłoska ustna;
3. szósty dźwięk w diatonicznym szeregu podstawowym; la;
4. spójnik;
5. partykuła;
6. wykrzyknik; aa, aaa;
7. oznaczenie przedrostka "atto-";
8. symbol ara, jednostki powierzchni gruntu;
9. skrót od: avancer;
10. symbol przyspieszenia liniowego
SJP.pl
spójnik używany przy wprowadzaniu
(1.1) …uzupełniania
(1.2) …przeciwstawności
(1.3) …wynikania
(1.4) …objaśnień
partykuła
(2.1) …wzmacniająca
wykrzyknik
(3.1) wyraz zaskoczenia, zdziwienia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(4.1) jęz. pierwsza litera polskiego alfabetu;
Wiktionary
A (minuskuła: a) – pierwsza litera alfabetu łacińskiego i alfabetów na nim opartych, w tym alfabetu polskiego.
Wikipedia
(1.1) Ala ma Asa (psa o imieniu As), a As ma kość.
(1.2) Jego „prawa ręka”, Wołodymyr Horbulin, ukuł wtedy hasło, że w polityce zagranicznej Kuczma jest nacjonalistą, w wewnętrznej — liberałem, a w społecznej — socjaldemokratą.
(1.2) Ala lubi Asa, a ja (go) nie (lubię).
(1.3) As pogryzł Alę, a to oznacza wściekliznę.
(1.4) Ala ma Asa, a jest to mądry pies.
(2.1) A nie mówiłem!
(3.1) A, to znowu on!
(4.1) To małe a napisałeś okropnie koślawo.
Wiktionary
IPA: a, AS: a
Wiktionary
frazeologia.
od A do Z • od a do zet • ABC
etymologia.
(1.1-2) W polszczyźnie od XIII wieku; ogsłow. (por. czes. a 'i', rzadziej 'a', ros. а 'a, ale, lecz, i', serb.-chorw. a 'a, i', scs. a 'a, ale, i, chociaż, jakkolwiek') z etym|prasłow|*a. – partykuła wzmacniająca i nawiązująca, prapokrewne z litew. õ 'i, a' oraz staroind. ât 'potem, i, tak'.
uwagi.
(4.1) alfabet polski.
tłumaczenia.
* amerykański język migowy: (4.1) 30px
* angielski: (1.1) and; (1.2) but; (1.3) which; (1.4) that
* chakaski: (1.1) чи
* chiński standardowy: (1.1) 然后 (ránhòu)
* czeski: (1.1) a, ale
* duński: (1.1) og; (1.2) men, og; (1.3) og
* esperanto: (1.1) kaj, sed; (4.1) a
* estoński: (2.1) aga
* francuski: (1.1) et; (1.2) et; (1.3) et; (1.4) et; (3.1) ah!; (4.1) a
* górnołużycki: (1.1) a
* hiszpański: (1.1) y; (1.2) y; (1.3) y; (1.4) y; (4.1) a ż.
* islandzki: (1.1) og; (1.2) en, og; (1.3) og
* kaszubski: (1.1) ë; (1.2) a
* koreański: (3.1) 아이구
* łaciński: (3.1) a; (4.1) a
* łotewski: (1.1) un; (1.2) bet
* niderlandzki: (1.1) en
* niemiecki: (1.1) und; (1.2) aber, und; (1.3) und; (4.1) A n.
* nowogrecki: (1.1) και; (1.2) και; (1.3) και; (1.4) και
* polski język migowy: PJM-ukryj| (4.1) 50px, w zapisie SignWriting: {{PJM|A.}}
* rosyjski: (1.1) а; (1.2) а; (1.3) а; (1.4) а; (2.1) а
* szwedzki: (1.1) och; (1.2) men, och; (1.3) och
* ukraiński: (1.1) а; (1.2) а; (1.3) а; (1.4) а; (2.1) а
źródła.
== a (język afar.) ==
wymowa.
IPA|ʌ.
znaczenia.
litera
(1.1) a, minuskuła pierwszej litery alfabetu afarskiego
odmiana.
przykłady.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
(1.1) majuskuła: A
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
Wiktionary
(1.1) i, oraz
(1.2) ale, natomiast, zaś
(1.3) więc
(1.4) przy czym
(3.1) o!
Wiktionary
postać z komiksów Henryka Chmielewskiego "Tytus, Romek i A'Tomek"
SJP.pl
przedrostek
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na zaprzeczenie lub brak jakiejś cechy
Wiktionary
(1.1) Był to aspołeczny typ o atypowych zainteresowaniach.
Wiktionary
IPA: a, AS: a
Wiktionary
(1.1) nie-, bez-
Wiktionary
wykrzyknik
(1.1) onomatopeja imitująca nucenie przy kołysaniu do snu
Wiktionary
(1.1) Nucąc a-a, próbował go uśpić.
Wiktionary
frazeologia.
etymologia.
uwagi.
tłumaczenia.
źródła.
== a-a (język północnolapoński.) ==
wymowa.
znaczenia.
wykrzyknik
(1.1) nie (wyraża brak zgody)
odmiana.
przykłady.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
Wiktionary
(1.1) a-a-a
Wiktionary
wykrzyknik
(1.1) onomatopeja imitująca nucenie przy kołysaniu do snu
Wiktionary
(1.1) Nucąc a-a-a, próbowała ją uśpić.
Wiktionary
(1.1) a-a
Wiktionary
w muzyce: gama lub tonacja muzyczna oparta na skali durowej, rozpoczynająca się od dźwięku "a"
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. gama lub tonacja durowa zaczynająca się od dźwięku a (w zapisie nutowym z trzema krzyżykami);
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) muz. akord durowy oparty na tonice tonacji A-dur (1.1)
Wiktionary
A-dur – durowa gama muzyczna, której toniką jest a.
Jej dźwięki to: a, h, cis, d, e, fis, gis. Tonacja A-dur zawiera trzy krzyżyki.
Pokrewną jej molową tonacją paralelną jest fis-moll, jednoimienną molową – a-moll.
Wikipedia
(1.1) Trębacz z łatwością przetransponował utwór do tonacji A-dur.
(2.1) Aby zagrać tę piosenkę, wystarczy znać trzy akordy – A-dur, D-dur i E-dur.
Wiktionary
IPA: ˈa‿dur, AS: a‿dur
Wiktionary
norweski zespół muzyczny grający pop i jego odmiany
SJP.pl
a"-h"a (wymowa:) – norweski zespół muzyczny wykonujący muzykę pop, będącą wypadkową stylów rock, synth pop oraz new wave. Zespół powstał w 1982 z inicjatywy wokalisty Mortena Harketa, gitarzysty Påla Waaktaara oraz klawiszowca Magne Furuholmena.
Grupa uchodzi za jeden z najlepiej sprzedających się zespołów europejskich; do tej pory sprzedał na całym świecie ponad 50 milionów płyt, które osiągnęły status platynowych i multiplatynowych, złotych oraz srebrnych.
Wikipedia
należący do klasy jakości A
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) należący do klasy jakości A
Wiktionary
w muzyce: gama lub tonacja muzyczna oparta na skali molowej, rozpoczynająca się od dźwięku "a"
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. gama lub tonacja molowa zaczynająca się od dźwięku a (w zapisie nutowym bez znaków przykluczowych);
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) muz. akord molowy oparty na tonice tonacji a-moll (1.1)
Wiktionary
a-moll – tonacja muzyczna oparta na skali molowej, której toniką jest dźwięk a. Gama a-moll w odmianie naturalnej zawiera dźwięki: a, h, c, d, e, f, g. W zapisie tonacji a-moll, podobnie jak w C-dur, nie występują znaki przykluczowe. Równoległą gamą durową jest C-dur, jednoimienną durową – A-dur.
Wikipedia
(1.1) Wolfgang Amadeusz Mozart skomponował „Marsz turecki” w tonacji a-moll.
(2.1) Akord a-moll składa się z dźwięków a, c, e.
Wiktionary
IPA: ˈa‿mɔl, AS: a‿mol
Wiktionary
1. skrót od: ana (napis na receptach: po równo);
2. skrót od: albo;
3. skrót od: anno (w roku)
SJP.pl
skrót, spójnik
(1.1) = albo
skrót, rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) = muz. alt
Wiktionary
(1.1) W wielu czasownikach możliwe są oboczne formy wielokrotne (np.: ogołacać a. ogałacać; odosobniać a. odosabniać; upodobniać a. upodabniać) (…)
Wiktionary
IPA: ˈalbɔ, AS: albo
Wiktionary
skrót od łacińskiego: anno ante Christum - w roku przed Chrystusem; A.A.C., a.a.Ch.
SJP.pl
skrót od łacińskiego: anno ante Christum - w roku przed Chrystusem; A.A.C., a.a.C.
SJP.pl
grupa młodzieży z ONR-u (Obozu Narodowo-Radykalnego)
SJP.pl
A.B.C. (tytuł oryginalny "The ABC Murders") – powieść detektywistyczna brytyjskiej pisarki Agathy Christie wydana w 1936 roku.
Wikipedia
skrót od łacińskiego: ante Christum - przed Chrystusem; a.Ch., a.Chr.
SJP.pl
skrót
(1.1) = anno currente → w roku bieżącym
Wiktionary
skrót od łacińskiego: ante Christum natum - w roku przed narodzeniem Chrystusa; a.Ch.n.
SJP.pl
skrót od łacińskiego: ante Christum - przed Chrystusem; a.C., a.Chr.
SJP.pl
skrót od łacińskiego: ante Christum natum - w roku przed narodzeniem Chrystusa; a.C.n.
SJP.pl
skrót od łacińskiego: ante Christum - przed Chrystusem; a.C., a.Ch.
SJP.pl
skrót od: łac. Anno Domini - w roku Pańskim (czytany jako całe, odmienne wyrażenie); AD
SJP.pl
skrót od: łac. anni futuri (roku przyszłego, w przyszłym roku)
SJP.pl
skrót od: łac. ad honores (dla zaszczytu, dla uczczenia)
SJP.pl
skrót od: ad interim - tymczasowo, zastępczo; ad int.
SJP.pl
skrót
(1.1) = ad interim → tymczasowo, zastępczo
Wiktionary
[czytaj: ej-EM] A.M.;
1. skrót od: ante meridiem (przed południem), używany w języku angielskim przy oznaczaniu godziny;
2. skrót od: w roku świata (tzn. liczonym od stworzenia świata)
SJP.pl
z łaciny: ad maiorem Dei gloriam - ku większej chwale bożej (dewiza zakonu jezuitów); AMDG
SJP.pl
skrót od łacińskiego: ante nativitatem Christi - przed narodzeniem Chrystusa; a.n.Chr., a.n.Ch.
SJP.pl
skrót od łacińskiego: ante nativitatem Christi - przed narodzeniem Chrystusa; a.n.Chr., a.n.C.
SJP.pl
skrót od łacińskiego: ante nativitatem Christi - przed narodzeniem Chrystusa; a.n.Ch., a.n.C.
SJP.pl
z łaciny, skrót od: anno post Christum; roku po Chrystusie, naszej ery; a.p.C, a.p.Ch.
SJP.pl
z łaciny, skrót od: anno post Christum; roku po Chrystusie, naszej ery; a.p.C, a.p.C.
SJP.pl
skrót od: akta stanu cywilnego
SJP.pl
skrót od: a tergo (z łaciny: od tyłu)
SJP.pl
skrót od: ab urbe condita (z łaciny: od założenia miasta)
SJP.pl
skrót
(1.1) = ab urbe condita
Wiktionary
format arkusza papieru o wymiarach 210 x 297mm
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zestaw sześciu ćwiczeń na mięśnie brzucha; a6w, szóstka Weidera
SJP.pl
skrót
(1.1) = sport. aerobiczna szóstka Weidera
Wiktionary
(1.1) szóstka Weidera; war. A6W
Wiktionary
1. wykrzyknienie sygnalizujące różne stany emocjonalne, m.in. że mówiący dowiedział się właśnie czegoś, co zmienia jego ocenę sytuacji (np. "Aa, tu cię boli."); aaa
2. rodzaj lawy blokowej z rzadkimi, dużymi pęcherzykami gazowymi
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) …wyrażający zaskoczenie
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) geol. typ spływającej lawy bazaltowej o chropowatej, poszarpanej powierzchni;
skrótowiec
(3.1) = ad acta, (złożyć) do akt (/archiwum)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
składnia.
kolokacje.
synonimy.
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
frazeologia.
(3.1) odłożyć ad acta
etymologia.
(2.1) etym|haw|ʻaʻā. → kamienna lawa, palić się, płomień
uwagi.
(3.1) Mimo powszechności formy źle|a/a. w pismach urzędowych, źródła normatywne uznają taki zapis za nieprawidłowy.
tłumaczenia.
* angielski: (2.1) aa, a'a
* francuski: (2.1) aa
* hawajski: (2.1) ʻaʻā
* islandzki: (2.1) apalhraun
* niemiecki: (2.1) Aa-Lava
źródła.
== aa (język alemański.) ==
wymowa.
znaczenia.
przyimek
(1.1) na, przy
odmiana.
przykłady.
Wiktionary
IPA: at‿ˈakta, AS: at‿akta
Wiktionary
frazeologia.
(3.1) odłożyć ad acta
etymologia.
(2.1) etym|haw|ʻaʻā. → kamienna lawa, palić się, płomień
uwagi.
(3.1) Mimo powszechności formy źle|a/a. w pismach urzędowych, źródła normatywne uznają taki zapis za nieprawidłowy.
tłumaczenia.
* angielski: (2.1) aa, a'a
* francuski: (2.1) aa
* hawajski: (2.1) ʻaʻā
* islandzki: (2.1) apalhraun
* niemiecki: (2.1) Aa-Lava
źródła.
== aa (język alemański.) ==
wymowa.
znaczenia.
przyimek
(1.1) na, przy
odmiana.
przykłady.
składnia.
kolokacje.
(1.1) a dem aa
synonimy.
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
Wiktionary
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
frazeologia.
(3.1) odłożyć ad acta
etymologia.
(2.1) etym|haw|ʻaʻā. → kamienna lawa, palić się, płomień
uwagi.
(3.1) Mimo powszechności formy źle|a/a. w pismach urzędowych, źródła normatywne uznają taki zapis za nieprawidłowy.
tłumaczenia.
* angielski: (2.1) aa, a'a
* francuski: (2.1) aa
* hawajski: (2.1) ʻaʻā
* islandzki: (2.1) apalhraun
* niemiecki: (2.1) Aa-Lava
źródła.
== aa (język alemański.) ==
wymowa.
znaczenia.
przyimek
(1.1) na, przy
odmiana.
przykłady.
składnia.
kolokacje.
(1.1) a dem aa
synonimy.
Wiktionary
członek klubu Anonimowych Alkoholików; aowiec
SJP.pl
1. wykrzyknik wyrażający głównie poznanie czegoś, co zmienia sytuację (np. "Aaa, rozumiem, rozumiem."); aa;
2. wykrzyknik mający charakter usypiający, kołysankowy
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) onomatopeja imitująca ziewanie
(1.2) onomatopeja imitująca krzyk
(1.3) wyraz zaskoczenia, zdziwienia (w przedłużonym wariancie)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Maciek ziewnął: – Aaa… – zarażając wszystkich.
Wiktionary
(1.1) aa
Wiktionary
[czytaj: achen] miasto niemieckie; w polskich tekstach należy używać spolonizowanej nazwy: Akwizgran
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. zob. Akwizgran.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Król Karol wjeżdżając do Aachen na koniu, w otoczeniu mnóstwa szlachty i służby, olśnił sobą całe miasto.
Wiktionary
IPA: ˈaxɛ̃n, AS: aχẽn
Wiktionary
(1.1) Akwizgran
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) żegl. płasko zbudowany, jednomasztowy żaglowiec, zaokrąglony na obydwu końcach, używany do początków XX w. wyłącznie na kanałach holenderskich i Renie jako środek transportowy;
Wiktionary
Aak – płaskodenny statek, używany w żegludze transportowej po Renie (przede wszystkim do przewozu wina).
Wikipedia
składnia.
kolokacje.
synonimy.
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
frazeologia.
etymologia.
uwagi.
tłumaczenia.
* czeski: (1.1) aak
* niderlandzki: (1.1) aak
* niemiecki: (1.1) Aak
* ukraiński: (1.1) аа́к m.
źródła.
== aak (język grenlandzki.) ==
thumb|aak (1.1)
wymowa.
IPA|²a:k.
znaczenia.
rzeczownik
(1.1) biol. krew
odmiana.
przykłady.
Wiktionary
IPA: ˈaːk, AS: •ak
Wiktionary
frazeologia.
etymologia.
uwagi.
tłumaczenia.
* czeski: (1.1) aak
* niderlandzki: (1.1) aak
* niemiecki: (1.1) Aak
* ukraiński: (1.1) аа́к m.
źródła.
== aak (język grenlandzki.) ==
thumb|aak (1.1)
wymowa.
IPA|²a:k.
znaczenia.
rzeczownik
(1.1) biol. krew
odmiana.
przykłady.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
Wiktionary
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
frazeologia.
etymologia.
uwagi.
tłumaczenia.
* czeski: (1.1) aak
* niderlandzki: (1.1) aak
* niemiecki: (1.1) Aak
* ukraiński: (1.1) аа́к m.
źródła.
== aak (język grenlandzki.) ==
thumb|aak (1.1)
wymowa.
IPA|²a:k.
znaczenia.
rzeczownik
(1.1) biol. krew
odmiana.
przykłady.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
Wiktionary
miasto w Danii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Danii;
Wiktionary
Aalborg, Ålborg (wym.,) – miasto w Danii, siedziba regionu Jutlandia Północna i gminy Aalborg. W języku duńskim funkcjonują dwie równoprawne formy pisowni: Aalborg i Ålborg.
Jest to czwarte pod względem wielkości miasto Królestwa Danii (po Kopenhadze, Aarhus i Odense) i drugie co do wielkości miasto Półwyspu Jutlandzkiego. Położone jest w najwęższym punkcie fiordu Limfjorden, łączącego Morze Północne z cieśniną Kattegat i odcinającego od lądu północną część Jutlandii – Nørrejyske Ø.
Wikipedia
(1.1) Aalborg to czwarte pod względem wielkości miasto Danii.
(1.1) Grenlandzcy rybacy poławiają dorsza, którego zamrażają i wysyłają do Aalborga.
(1.1) Profesor Jensen rozpoczął swoją karierę akademicką na Uniwersytecie w Aalborgu, gdzie studiował języki nordyckie, a później wykładał językoznawstwo porównawcze.
Wiktionary
przym. aalborski
Wiktionary
→ Aalborg (miasto w Danii)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Aalborgiem (miastem w Danii)
Wiktionary
rzecz. Aalborg mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. najstarszy wiek jury środkowej;
(1.2) geol. najniższe piętro jury środkowej;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. belgijskie miasto w prowincji Flandria Wschodnia, położone nad rzeką Dender
Wiktionary
Aalst (fr. "Alost") – miasto w północno-zachodniej Belgii, w Regionie Flamandzkim, w prowincji Flandria Wschodnia, w okręgu Aalst. Leży nad rzeką Dender. Położone jest pomiędzy Brukselą a Gandawą.
Miasto jest ważnym ośrodkiem przemysłu włókienniczego i maszynowego (maszyny włókiennicze). Poza tym rozwinięty jest przemysł chemiczny i skórzano-obuwniczy. Dominuje handel chmielem (wielkie plantacje w okolicy) i kwiatami. Jest także popularnym ośrodkiem turystycznym.
Wikipedia
(1.1) W wieku 77 lat zmarł w belgijskim Aalst jeden z najsłynniejszych trenerów piłkarskich na świecie, Holender Rinus Michels.
Wiktionary
[czytaj: alto] nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) dawna niemiecka i holenderska miara objętości cieczy;
Wiktionary
Aam – jednostka miary.
Dawna miara niemiecka i holenderska do pomiaru objętości cieczy. Nazwa wywodzi się od łacińskiej nazwy wiadra ("ama"). Obejmowała w Holandii od 143 do 157 litrów, natomiast w Niemczech 134 do 174,75 litrów. Na określenie tej jednostki używano też nazwy Ohm.
Wikipedia
(1.1) Nazwa aam wywodzi się od łacińskiej nazwy wiadra.
Wiktionary
Archiwum Akt Nowych
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) = Archiwum Akt Nowych;
Wiktionary
skrót od: Australian Associated Press (australijska agencja prasowa)
SJP.pl
[czytaj: Ar] rzeka w Szwajcarii; Aare, Aara
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w Niemczech;
(1.2) geogr. Aare, rzeka w Szwajcarii;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Aar jest dopływem Renu.
(1.2) W szwajcarskich górach jest jedna kaskada / gdzie Aar wody błękitnymi spada.
Wiktionary
[czytaj: Ara] rzeka w Szwajcarii; Aare, Aar
SJP.pl
czcionka komputerowa
SJP.pl
[czytaj: Ar] rzeka w Szwajcarii; Aar, Aara
SJP.pl
rzeczownik, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w Szwajcarii, lewy dopływ Renu;
Wiktionary
Aare (niem. "Aare", fr. "Aar", ret. "Ara") – rzeka w Szwajcarii, lewy i najdłuższy dopływ Renu na terenie Szwajcarii – 295 km (płynie w całości w jej granicach), i drugi lewy w skali całej rzeki pod względem długości po Mozeli, a jednocześnie najbardziej zasobny w wodę.
Wikipedia
(1.1) Aare jest najdłuższym dopływem Renu na terenie Szwajcarii.
Wiktionary
(1.1) Aar, Aara
Wiktionary
miasto w Szwajcarii; Arni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) geogr. zob. Argowia.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Kanton Aargau jest podzielony na jedenaście okręgów.
Wiktionary
IPA: aˈːrɡaw, AS: •argau̯
Wiktionary
miasto w Danii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Danii;
Wiktionary
Aarhus (od 1948 do 1 stycznia 2011 obowiązywał zapis Århus;) – drugie pod względem wielkości miasto Danii. Ważny port morski i węzeł kolejowy. Aarhus położony jest na Półwyspie Jutlandzkim w regionie Jutlandia Środkowa (d. okręg Århus Amt). Siedziba gminy Aarhus, a także polskiego konsulatu honorowego. Miasto leży na trasie Europejskiego Szlaku Gotyku Ceglanego.
Wikipedia
(1.1) Głębokie przybrzeże Fredericii pozwala na zawijanie do jej portu statkom oceanicznym: już dzisiaj stała się ona głównym centrum importu paliw, obok Kopenhagi i Aarhus.
Wiktionary
1. postać biblijna;
2. biskup krakowski w latach 1046-1059
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) śrpol. bot. obrazki
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) zdrobn. od: Aaron
Wiktionary
(1.1) Mieszkali tam po sąsiedzku kilkuletni Aaronek z rodziną i pani Julia z synem, działaczem Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów.
Wiktionary
rzecz. Aaron mos., Aaronita mos.
przym. Aaronowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) bibl. etn. potomek Aarona
Wiktionary
(1.1) Do Aaronitów należały też kobiety, które jednak nie mogły pełnić żadnych funkcji liturgicznych.
Wiktionary
rzecz. Aaron mos., Aaronek mos.
Wiktionary
taki jak u Aarona, charakterystyczny dla Aarona
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. gwara. taki, który należy do Aarona
Wiktionary
(1.1) Tyś krzak Mojżeszów boskim ogniem gorejąca, / Tyś różdżka Aaronowa, śliczny kwiat rodząca.
Wiktionary
rzecz. Aaron mos., Aaronek mos.
Wiktionary
nazwisko, m.in. Ivar Aasen (1813-1896) poeta i językoznawca norweski
SJP.pl
skrót od: Księga Abdiasza - jedna z ksiąg biblijnych, wchodząca w skład Starego Testamentu
SJP.pl
skrót
(1.1) = bibl. Księga Abdiasza
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ab 1,20
Wiktionary
IPA: ˈcɕɛ̃ŋɡa ːbˈdʲjaʃa, AS: ḱśẽŋg• abdʹi ̯aša
Wiktionary
szeroki płaszcz w krajach muzułmańskich; abaja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) arabski szeroki luźny płaszcz bez rękawów
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ubrał brązową abę i poszedł do meczetu.
Wiktionary
IPA: ˈaba, AS: aba
Wiktionary
frazeologia.
etymologia.
etym|arab|عباءة.
uwagi.
tłumaczenia.
(1.1) zobtłum|abaja.
źródła.
== aba (język angielski.) ==
wymowa.
audio|LL-Q1860 (eng)-Vealhurl-aba.wav. audio|LL-Q1860 (eng)-Vealhurl-aba2.wav.
znaczenia.
rzeczownik policzalny lub niepoliczalny
(1.1) aba (arabski płaszcz)
odmiana.
(1.1) lp. aba; lm. abas
przykłady.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
(1.1) abaya
antonimy.
hiperonimy.
(1.1) garment
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
Wiktionary
(1.1) abaja
Wiktionary
bardzo elastyczna, wielowarstwowa elektroda, stosowana w fotowoltaice
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
Wiktionary
(1.1) W Rzymie przy Via Cornelia męczeństwo szlachetnej rodziny perskiej Maryusza i Marty wraz z ich synami Audifaksem i Abachumem za panowania cesarza Klaudyusza.
Wiktionary
miasto w Chorwacji; Opatija
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. miasto w Chorwacji;
Wiktionary
(1.1) Jeździła aż do Abacyi,
Po temat do konwersacyi. sic.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. osiedle w Rosji, w obwodzie tiumeńskim, nad Iszymem;
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(2.1) w zagadkach: umowna osoba o nazwisku wywiedzionym od litery A
Wiktionary
(2.1) Pan Abacki jest dwa razy starszy od pana Babackiego.
Wiktionary
przym. abacki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. mat. rachmistrz, liczący na abaku
Wiktionary
IPA: ˌabaˈt͡sɨsta, AS: abacysta
Wiktionary
miasto w Iranie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto portowe w Iranie;
Wiktionary
Ab
Wikipedia
(1.1) Trudno jest znaleźć jakiekolwiek zdjęcie Abadanu z Abadanką.
Wiktionary
IPA: aˈbadãn, AS: abadãn
Wiktionary
rzecz. Abadańczyk mos., Abadanka ż.
przym. abadański
Wiktionary
mieszkanka Abadanu (miasta w Iranie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pl-reforma2026|Abadanka. (mieszkanka Abadanu)
Wiktionary
IPA: ˌabaˈdãnka, AS: abadãnka
Wiktionary
mieszkaniec Abadanu (miasta w Iranie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pl-reforma2026|Abadańczyk. (mieszkaniec Abadanu)
Wiktionary
IPA: ˌabaˈdãj̃n͇t͡ʃɨk, AS: abadãĩ ̯ṇčyk
Wiktionary
→ Abadan
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Abadanem, dotyczący Abadanu
Wiktionary
IPA: ˌabaˈdãj̃sʲci, AS: abadãĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Abadan mrz., Abadańczyk mos., Abadanka ż.
Wiktionary
1. anioł zagłady opisany w Apokalipsie świętego Jana;
2. polski zespół
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
odłam islamu powstały w 674 roku; ibadyci
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. zob. ibadyta.
Wiktionary
(1.1) ibadyta
Wiktionary
szeroki płaszcz w krajach muzułmańskich; aba
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kraw. kult. wierzchnie okrycie noszone w krajach muzułmańskich;
Wiktionary
Abaja, aba ( عَبَايَة) – wierzchnie okrycie noszone w krajach muzułmańskich, z wyglądu przypominają długą sukmanę bez rękawów.
Szeroki, luźny płaszcz bez rękawów, wyrabiany jest z wełny wielbłądziej lub koziej. Wyrabiany jest w kolorach: jasno- lub ciemnobrązowym, czarnym, białym, w pasy czarno-białe lub biało-brązowe. Szyty jest z dwóch kawałków materiału (ok. 70 cm szerokości i 2,8 m długości).
Wikipedia
(1.1) Abaja była najbardziej popularna wśród Beduinów.
Wiktionary
IPA: aˈbaja, AS: abai ̯a
Wiktionary
(1.1) aba
Wiktionary
u starożytnych Greków i Rzymian: deska do liczenia, pierwowzór liczydła; abakus
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rodzaj dawnego liczydła
Wiktionary
IPA: ˈabak, AS: abak
Wiktionary
(1.1) abakus
Wiktionary
twarde, wodoodporne włókno z liści banana manilskiego, służące np. do wyrobu wysokogatunkowych lin okrętowych, sieci rybackich lub papieru; manila
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) włók. lekkie, wytrzymałe włókno z pochew liściowych banana manilskiego wykorzystywane do sporządzania lin, zwłaszcza w żeglarstwie;
Wiktionary
Abaka, manila – lekkie, twarde i wytrzymałe włókno wydzielane z pochew liściowych banana manilskiego ("Musa textilis" Nee). Jego długość wynosi 0,7–3,6 m. Charakteryzuje się odpornością na działanie drobnoustrojów i wody morskiej. Stosowana jest do wyrobu plecionek, grubych tkanin, lin okrętowych (lepsze gatunki) oraz papieru i płyt budowlanych (gorsze gatunki).
Wikipedia
(1.1) Włókna abaki, znane powszechnie jako konopie manilskie, są wyjątkowo wszechstronne w zastosowaniu.
Wiktionary
IPA: aˈbaka, AS: abaka
Wiktionary
(1.1) manila
Wiktionary
(od nazwiska M. Abakanowicz) przestrzenny, monumentalny gobelin o reliefowej, bogatej fakturze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) tkanina artystyczna o urozmaiconej fakturze, wyglądająca jak płaskorzeźba;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Cała pracownia Stefana wystrojona była abakanami.
Wiktionary
IPA: aˈbakãn, AS: abakãn
Wiktionary
mieszkanka Abakanu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pl-reforma2026|Abakanka. (mieszkanka Abakanu)
Wiktionary
IPA: ˌabaˈkãnka, AS: abakãnka
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. organiczny związek chemiczny, nukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy;
Wiktionary
Abakawir – organiczny związek chemiczny, lek, będący nukleozydowym inhibitorem odwrotnej transkryptazy, stosowany w połączeniu z innymi lekami w leczeniu
Wikipedia
(1.1) Abakawir jest analogiem guanozyny.
Wiktionary
IPA: ˌabaˈkavʲir, AS: abakavʹir
Wiktionary
mieszkaniec Abakanu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pl-reforma2026|Abakańczyk. (mieszkaniec Abakanu)
Wiktionary
IPA: ˌabaˈkãj̃n͇t͡ʃɨk, AS: abakãĩ ̯ṇčyk
Wiktionary
→ Abakan
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) geogr. dotyczący Abakanu, związany z Abakanem (miastem lub rzeką)
rzeczownik
(2.1) jęz. makrojęzyk z podgrupy północno-wschodniej (syberyjskiej) albo – według innej klasyfikacji – północnej (a dawniej wschodniej) języków tureckich, używany nad rzeką Abakan w Kraju Krasnojarskim
Wiktionary
(1.1) Abakańskie ogiery cieszyły się […] powodzeniem na Ałtaju, gdzie z ich pomocą ulepszono i uszlachetniono miejscową rasę koni, prawie wyradzającą się i zdrobniałą.
Wiktionary
IPA: ˌabaˈkãj̃sʲci, AS: abakãĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Abakan mrz., Abakańczyk mos., Abakanka ż.
Wiktionary
(2.1) jenisejo-turecki, turko-jenisejski, przest. chakaski, jenisejski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) daw. wytyczanie spławnej drogi na wodzie
Wiktionary
czas. abakować ndk.
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. zabakować)
(1.1) daw. wytyczać spławną drogę na wodzie
Wiktionary
IPA: ˌabaˈkɔvat͡ɕ, AS: abakovać
Wiktionary
rzecz. abakowanie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
(1.1) Abakuk jest moim przyjacielem.
Wiktionary
IPA: aˈbakuk, AS: abakuk
Wiktionary
(1.1) Habakuk
Wiktionary
1. kwadratowa płyta stanowiąca górną część głowicy kolumny
2. u starożytnych Greków i Rzymian: deska do liczenia, pierwowzór liczydła; abak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) archit. kwadratowa płyta stanowiąca górną część głowicy kolumny;
(1.2) przyrząd do liczenia w postaci deski z rowkami na poszczególne rodzaje jednostek liczbowych, używany przez starożytnych Greków i Rzymian, także w zachodniej Europie do XVIII w.; pierwowzór liczydeł;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Na abakusie spoczywa najniższa część belkowania, czyli architraw.
(1.2) Pierwszym abakusem była prawdopodobnie taca pokryta piaskiem, na której urzędnik liczył odciski palców.
Wiktionary
IPA: aˈbakus, AS: abakus
Wiktionary
przym. abakusowy
Wiktionary
(1.2) tabliczka Pitagorasa, war. abak
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z abakusem, dotyczący abakusa
Wiktionary
rzecz. abakus m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) białystok. gruba żerdź od płotu
Wiktionary
Abalasa (arab. "أباليسا") – osiedle na Saharze, w południowej Algierii, w prowincji Tamanrasset.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. praw. w starożytnym Rzymie zupełne odstąpienie własności;
(1.2) daw. pozbywanie się
Wiktionary
Abalienacja – w starożytnym Rzymie było to zupełne odstąpienie własności, czyli rzeczy posiadanych przez obywatela rzymskiego, jak niewolników, bydła, gruntu, drogą sprzedaży, lub innym sposobem. Nazwę "jus abalienandi", także w prawie późniejszym, nosi prawo odstępowania swojej własności drugiemu.
Wikipedia
(1.2) Na indigenatus, frymarki, donacyje i abalijenacyje dóbr królewskich żadni w Koronie pozwalać nie mają.
Wiktionary
IPA: ˌabalʲjɛ̃ˈnat͡sʲja, AS: abalʹi ̯ẽnacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. daw. abalienowanie, daw. abaliowanie
Wiktionary
zależność od czegoś innego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rodzaj logicznej gry planszowyanszowej;
Wiktionary
Ab
Wikipedia
IPA: ˌabaˈlɔ̃nɛ, AS: abalõne
Wiktionary
rzeka w Syrii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) hist. geogr. rzeka w Syrii, przepływająca przez Damaszek
Wiktionary
(1.1) Czyż Abana i Parpar, rzeki Damaszku, nie są lepsze od wszystkich wód Izraela?
Wiktionary
(1.1) Barada
Wiktionary
forma umowy ubezpieczeniowej (ubezpieczony zrzeka się pozbawionego wartości w wyniku wypadku statku lub jego ładunku na rzecz firmy ubezpieczeniowej, zachowując przy tym prawo do pełnego odszkodowania)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) praw. mors. zrzeczenie się na rzecz ubezpieczyciela praw do statku, który stracił swoją wartość handlową;
Wiktionary
Abandon (fr. "abandon", 'opuszczenie, odstąpienie') – w prawie morskim jest to zrzeczenie się przez armatora praw własności do ubezpieczonej rzeczy (ładunku lub statku) objętego ochroną ubezpieczeniową na rzecz ubezpieczyciela, które następuje po zgłoszeniu wypadku objętego umową ubezpieczeniową, jeśli ubezpieczonemu przysługuje prawo całkowitego odszkodowania.
Wikipedia
(1.1) W razie zaginięcia (…) statku lub znajdującego się na nim ładunku termin dla zgłoszenia abandonu biegnie od dnia, w którym statek był spodziewany w najbliższym porcie, do którego go skierowano.
Wiktionary
IPA: aˈbãndɔ̃n, AS: abãndõn
Wiktionary
rzeczownik zbiorowy, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) inform. oprogramowanie komputerowe, które nie jest dłużej wspierane ani reklamowane, uważane za porzucone przez jego twórców;
Wiktionary
Abandonware – oprogramowanie, którego twórca już nie sprzedaje i nie zapewnia dla niego obsługi. Spotyka się również użycie tego określenia w stosunku do oprogramowania, którego twórca świadomie zaprzestał rozwoju i wsparcia produktu. Określenie „abandonware” nie jest używane w odniesieniu do starszych wersji danego oprogramowania, które już nie są sprzedawane i wspierane, o ile producent nadal wspiera i sprzedaje oprogramowanie, które stanowi kontynuację tych wersji.
Wikipedia
(1.1) Ta gra to abandonware od dobrych dziesięciu lat.
Wiktionary
postać mitologiczna
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. brak odczuwania ciężaru przedmiotów trzymanych w ręku;
Wiktionary
Abarognozja ( abarognosis) – zmniejszenie lub całkowity brak czucia ucisku oraz odczuwania ciężaru przedmiotów trzymanych w rękach w sytuacji, gdy podstawowe zmysły są nienaruszone. Abarognozja spowodowana jest uszkodzeniem przeciwległego płata ciemieniowego.
Wikipedia
przysłówek sposobu
(1.1) gwara. więz. z powrotem
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) gwara. więz. skierowanie obelgi z powrotem do osoby, która wypowiedziała ją pierwsza
Wiktionary
IPA: abaˈrɔt, AS: abarot
Wiktionary
przysł. abarotno
Wiktionary
(2.1) kołowrót
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. zaburzenie preferencji seksualnych polegające na odczuwaniu pociągu seksualnego do osób z dysfunkcjami narządów ruchu;
Wiktionary
Abasiofilia (z gr. "abazja" „niemożność chodzenia” i "philia" „miłość”) – zaburzenie preferencji seksualnych polegające na odczuwaniu pociągu seksualnego do osób z dysfunkcjami narządów ruchu, w szczególności tych, które używają urządzeń ortopedycznych takich jak kule czy wózki inwalidzkie. Wyraz "abasiofilia" został użyty po raz pierwszy przez amerykańskiego psychologa i seksuologa Johna Moneya w 1990 roku w pracy na temat parafilii.
Wikipedia
IPA: ˌabasʲiɔˈfʲilʲja, AS: abas'iofʹilʹi ̯a
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zob. abaz.
Wiktionary
(1.1) abaz, abazi, abbaz
Wiktionary
rzeczownik
(1.1) miara masy (360 gramów) stosowana w Persji do początku XX wieku
(1.2) srebrna moneta zdawkowa;
Wiktionary
Ab
Wikipedia
(1.2) abbaz
Wiktionary
dawniej: przełożony opactwa; opat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. opat
(1.2) daw. duchowny
Wiktionary
IPA: ˈabat, AS: abat
Wiktionary
rzecz. abatysa ż., abbowie m., abbuś m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) farm. lek biologiczny o działaniu immunosupresyjnym, rekombinowane rozpuszczalne białko fuzyjne;
Wiktionary
Ab
Wikipedia
(1.1) Abatacept jest stosowany u dorosłych pacjentów w leczeniu aktywnego reumatoidalnego zapalenia stawów o umiarkowanym lub ciężkim przebiegu.
Wiktionary
IPA: ˌabaˈtat͡sɛpt, AS: abatacept
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) archit. hist. w starożytnej Grecji sypialnia dla pacjentów oczekujących cudownego uzdrowienia podczas snu;
(1.2) archit. hist. święte miejsce, zazwyczaj okręg sakralny lub podziemne pomieszczenie przy świątyni greckiej, do którego dostęp mieli wyłącznie kapłani;
Wiktionary
Abaton (gr. ἄβατος ábatos – niedostępny) – termin architektoniczny o odmiennych znaczeniach:
Wikipedia
IPA: aˈbatɔ̃n, AS: abatõn
Wiktionary
dawniej: przełożona klasztoru żeńskiego w niektórych klasztorach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. przełożona klasztoru żeńskiego
(1.2) daw. ksieni, opatka
Wiktionary
IPA: ˌabaˈtɨsa, AS: abatysa
Wiktionary
rzecz. abat mos., abbowie mos., abbuś mos.
Wiktionary
(1.1) przeorysza
(1.2) ksieni, opatka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) numizm. srebrna moneta, dawniej funkcjonująca na terenie Chanatu Chiwy, Gruzji, Persji oraz chanatu gandżyńskiego;
Wiktionary
(1.1) W Elizabetpolu są prócz tego w obiegu dawne monety gandżyńskie: dżewatchański rubel albo besz-abaz (71 kop. sr.) on-szagi (42 kop.) besz-szagi (21 kop.) abaz (17 kop.).
Wiktionary
(1.1) abass, abazi, abbaz
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) jęz. język abazyński
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: aˈbaza, AS: abaza
Wiktionary
rzecz. Abazyńczyk mos., Abazynka ż., abazyjski m., abazyński m.
przym. abazyjski, abazyński
Wiktionary
(1.1) (język) abazyjski, abazyński, abazyńszczyzna
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zob. abaz.
Wiktionary
(1.1) abaz, abass, abbaz
Wiktionary
utrata zdolności chodzenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. utrata możliwości chodzenia, przeważnie na skutek schorzeń systemu nerwowego;
Wiktionary
Abazja ( abasia, αβασία) – objaw kliniczny polegający na niemożności chodzenia, poruszania całością lub częścią kończyny dolnej, niedowładzie lub całkowitym porażeniu spowodowanym urazem, czasami łączy się z innym objawem – astazją. Objaw występuje jako element zaburzeń dysocjacyjnych lub schorzeń neurologicznych.
Wikipedia
(1.1) Chorzy z abazją zachowują pełną czynność kończyn dolnych w pozycji horyzontalnej.
Wiktionary
IPA: aˈbazʲja, AS: abazʹi ̯a
Wiktionary
rdzenna ludność północnego Kaukazu, blisko spokrewniona z Czerkiesami; Abazyni, Abazyńczycy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zob. abazyński.
Wiktionary
przym. abazyński
rzecz. abazyński mrz., abaza n.
Wiktionary
rdzenna ludność północnego Kaukazu, blisko spokrewniona z Czerkiesami; Abazyjczycy, Abazyńczycy
SJP.pl
Abazyni, Abazowie, Abazyjczycy, Abazyńczycy (abaz. абаза, "abaza"; ros. абазины, "abaziny") – rdzenna ludność (grupa etniczna) północnego Kaukazu, blisko spokrewniona z Czerkiesami. Zamieszkują północne stoki Kaukazu, głównie w Karaczajo-Czerkiesji (ok. 27,5 tys. osób), a także w niewielkich grupach w Adygei w okolicach Kisłowodzka. Około 60% to ludność wiejska.
Wikipedia
rdzenna ludność północnego Kaukazu, blisko spokrewniona z Czerkiesami; Abazyni, Abazyjczycy
SJP.pl
język abazyński - język kaukaski używany przez Abazyńczyków, jeden z języków urzędowych Rosji
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do Abazyńczyków
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język należący do północno-zachodniej (abchasko-adygejskiej) grupy języków kaukaskich;
Wiktionary
(1.1) Abchaski jest blisko spokrewniony z językiem abazyńskim.
Wiktionary
rzecz. abaza n., Abazyńczyk mos., Abazynka ż.
przym. abazyjski
Wiktionary
(2.1) abaza
Wiktionary
osłona na lampę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) osłona na lampę lub świecznik, tłumiąca zbyt jaskrawe światło
Wiktionary
(1.1) Abażur był w kolorze ciemnoczerwonym, dzięki temu w pokoju panował przyjemny półmrok.
Wiktionary
IPA: aˈbaʒur, AS: abažur
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. abażurek mrz.
przym. abażurowy
Wiktionary
(1.1) umbrelka, przest. umbra
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. abażur
Wiktionary
IPA: ˌabaˈʒura, AS: abažura
Wiktionary
mały abażur
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: abażur
Wiktionary
(1.1) Lampka miała czerwony abażurek.
Wiktionary
IPA: ˌabaˈʒurɛk, AS: abažurek
Wiktionary
rzecz. abażur mrz.
przym. abażurkowy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z abażurkiem, dotyczący abażurka
Wiktionary
rzecz. abażurek m.
Wiktionary
→ abażur
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zaopatrzony w abażur; związany z abażurem; taki jak abażur, przypominający abażur
Wiktionary
(1.1) Włosy gęste, złotawe, prześlicznie utrzymane, fryzowane w modne abażurowych kształtów sploty, odsłaniały kark równie młodzieńczy, pełny i biały.
Wiktionary
rzecz. abażur mrz.
Wiktionary
[czytaj: a-be-BE] Asea Brown Boveri - przedsiębiorstwo
SJP.pl
ABB Ltd ("Asea Brown Boveri") – międzynarodowy koncern z siedzibą główną w Zurychu. Działa w takich branżach jak automatyka, robotyka i energetyka; producent stacji i systemów elektroenergetycznych, aparatury elektrycznej, aparatur rozdzielczych wysokich, średnich oraz niskich napięć.
Wikipedia
dawniej: tytuł biskupów lub uczonych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. opactwo, klasztor
Wiktionary
IPA: abˈːat͡sʲja, AS: a•bacʹi ̯a
Wiktionary
(1.1) abbacyja
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. opactwo, klasztor
Wiktionary
(1.1) abbacja
Wiktionary
określenie wykonawcze: swobodnie, bez skrępowania; abbandonatamente
SJP.pl
określenie wykonawcze: swobodnie, bez skrępowania; abbandonasi
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Abbas (Abbas Ibn Abd Al Muttalib, ur. ok. 565, zm. ok. 653) – wódz arabski, stryj proroka Mahometa.
Wikipedia
członek dynastii 37 kalifów, panującej w latach 750-1258 w imperium muzułmańskim, mającym stolicę w Bagdadzie
SJP.pl
członek dynastii 37 kalifów, panującej w latach 750-1258 w imperium muzułmańskim, mającym stolicę w Bagdadzie
SJP.pl
Ab
Wikipedia
[czytaj: abacja] dawniej: Abacja (miasto w Chorwacji)
SJP.pl
nazwisko, m.in. Ernst Abbe (1840-1905), fizyk niemiecki
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: abWIL] miasto we Francji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto i gmina we Francji nad Sommą;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W Bordeaux ciało zabójcy wieszano za nogi, w Abbeville włóczono je po ulicach, w Lille zmarłego wieszano, zmarłą palono.
Wiktionary
rzecz. Abwilczyk mos., Abwilka ż.
przym. abwilski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko, m.in.: Berenice Abbott, amerykańska artystka fotografik
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) daw. opaci, księża
Wiktionary
IPA: abˈːɔvʲjɛ, AS: a•bovʹi ̯e
Wiktionary
rzecz. abat mos., abatysa ż., abbuś mos.
Wiktionary
[czytaj: abbocco] szkicowy zarys dzieła sztuki; abozzo
SJP.pl
abrewiatura;
1. skróty stosowane w notacji muzycznej (np. b - bemol, # - krzyżyk);
2. system skrótów stosowany w starożytnych i średniowiecznych pismach;
3. w poligrafii: znak zastępujący jakiś wyraz (np. $)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zob. abrewiatura.
Wiktionary
IPA: ˌabːrɛvʲjaˈtura, AS: a•brevʹi ̯atura
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. sekretarz lub notariusz w kancelarii papieskiej
(1.2) rel. urzędnik soborowy
Wiktionary
Ab
Wikipedia
IPA: ˌabrɛˈvʲjatɔr, AS: abrevʹi ̯ator
Wiktionary
dawniej, pogardliwie o księdzu; labuś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pogard. ksiądz
Wiktionary
IPA: ˈabːuɕ, AS: a•buś
Wiktionary
rzecz. abat mos., abatysa ż., abbowie mos., labuś mos.
Wiktionary
(1.1) katabas, klecha, księżulo, labuś
Wiktionary
nazwisko, m.in. Ernst Abbe (1840-1905), fizyk niemiecki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) tytuł honorowy we francuskim Kościele katolickim;
Wiktionary
[czytaj: a-be-CE] ABC;
1. podstawowe, najważniejsze zasady, informacje z jakiejś dziedziny; abecadło, alfabet, elementarz;
2. książka z podstawowymi, najważniejszymi zasadami, informacjami z jakiejś dziedziny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przen. podstawy czegoś
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Prezentować będziemy w kolejnych odcinkach abc makrobiotyki (…).
Wiktionary
IPA: a‿bɛ‿ˈt͡sɛ, AS: a‿be‿ce
Wiktionary
(1.1) a b c, ABC
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. spłata
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. rata
Wiktionary
rzeczownik
(1.1) daw. obcas
Wiktionary
(1.1) abzas
Wiktionary
→ Abchazja
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Abchazją, dotyczący Abchazji lub jej mieszkańców
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język używany w Abchazji;
Wiktionary
(1.1) Podczas wojny domowej w Gruzji władze rosyjskie przyczyniły się w decydującym stopniu do przetrwania niezależnego państwa abchaskiego poprzez wsparcie militarne i finansowe.
(2.1) Abchaski jest blisko spokrewniony z językiem abazyńskim.
Wiktionary
IPA: apˈxasʲci, AS: apχasʹḱi
Wiktionary
rzecz. Abchazja ż., Abchaz mos., Abchazka ż., abchaskość ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który posługuje się językiem abchaskim
(1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem abchaskim
(1.3) spisany, stworzony w języku abchaskim
Wiktionary
IPA: apˈxaskɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: apχaskoi ̯ẽũ̯zyčny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co jest abchaskie; cecha tych, którzy są abchascy
Wiktionary
rzecz. Abchazja ż., Abchaz m., Abchazka ż., abchaski mrz.
przym. abchaski
Wiktionary
mieszkaniec Abchazji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Abchazji;
Wiktionary
(1.1) Napięcie między Abchazami a abchaskimi Gruzinami starał się łagodzić pierwszy gruziński prezydent Zwiad Gamsachurdia.
Wiktionary
IPA: ˈapxas, AS: apχas
Wiktionary
rzecz. Abchazja ż., abchaski mrz.
:: fż. Abchazka ż.
przym. abchaski
Wiktionary
republika autonomiczna w Gruzji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. polit. adm. formalnie republika autonomiczna wchodząca w skład Gruzji;
Wiktionary
Abchazja ( Аҧсны – "Apsny", აფხაზეთი – "Apchazeti", Абха́зия – "Abchazija") – terytorium na wschodnim wybrzeżu Morza Czarnego, formalnie część Gruzji, faktycznie państwo nieuznawane (uznane przez 4 państwa na świecie, w tym Rosję) ze stolicą w Suchumi, położone nad Morzem Czarnym i na zachodnim Kaukazie. Zajmuje powierzchnię 8550 km², zamieszkuje je ponad 240 tys. osób.
Wikipedia
(1.1) Separatystyczny rząd Abchazji przyjmuje, że jest ona niepodległym państwem – jednostronna proklamacja niepodległości nastąpiła w 1992 roku.
Wiktionary
IPA: apˈxazʲja, AS: apχazʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. abchaski mrz., Abchaz mos., Abchazka ż., abchaskość ż.
przym. abchaski
Wiktionary
mieszkanka Abchazji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Abchazji
Wiktionary
IPA: apˈxaska, AS: apχaska
Wiktionary
rzecz. Abchazja ż., abchaskość ż., abchaski mrz.
:: fm. Abchaz mos.
przym. abchaski
Wiktionary
dawniej:
1. odstęp między szeregami;
2. w kartach: wyjście, pociągnięcie; dziś zwykle w potocznym wyrażeniu "w krótkich abcugach" lub "w szybkich abcugach" - szybko, natychmiast
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. odstęp, odległość, dystans
(1.2) daw. karc. wyjście, pociągnięcie
Wiktionary
(1.1) Idą marszałki, damy, urzędniki, / W równych abcugach: pierwszy, drugi, czwarty (…).
Wiktionary
IPA: ˈapt͡suk, AS: apcuk
Wiktionary
czas. abcugować
Wiktionary
czasownik przechodni dwuaspektowy
(1.1) daw. potrącić lub potrącać z pensji
Wiktionary
(1.1) Szczęsny nakazał tu wprost, aby „abszejty wstrzymane były, a dla łatwiejszego tych utrzymania forszus… nie jest im abcugowany”.
Wiktionary
rzecz. abcug m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. naklejka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. naklejka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. naklejka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) farm. lek przeciwpłytkowy będący fragmentem Fab przeciwciała monoklonalnego przeciw receptorowi GPIIb/IIIa na powierzchni ludzkich płytek krwi;
Wiktionary
Ab
Wikipedia
(1.1) Abcyksymab stosuje się u pacjentów poddawanych przezskórnym interwencjom wieńcowym.
Wiktionary
IPA: ˌapt͡sɨˈksɨ̃map, AS: apcyksỹmap
Wiktionary
(1.1) abciksimab, c7E3 Fab; nazwa handlowa: ReoPro
Wiktionary
1. popularne imię muzułmańskie;
2. nazwisko, m.in. Abderemane Ahmed Abdallah (1918-1989) - polityk Komorów, prezydent
SJP.pl
polski herb szlachecki; Abdank, Habdank, Awdaniec
SJP.pl
polski herb szlachecki; Habdank, Abdaniec, Awdaniec
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) śrpol. zwalnianie ze służby
Wiktionary
czas. abdankować
Wiktionary
czasownik niedokonany
(1.1) śrpol. odprawić, zwolnić z obowiązków, rozpuścić wojsko
(1.2) śrpol. odprawić, pożegnać się (z kimś)
(1.3) śrpol. porzucać, zostawiać w spokoju
Wiktionary
IPA: ˌabdãŋˈkɔvat͡ɕ, AS: abdãŋkovać
Wiktionary
rzecz. abdankowanie n., habdank mrz.
Wiktionary
(1.1-3) war. habdankować
Wiktionary
starożytne miasto greckie nad Morzem Egejskim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miejscowość w Grecji, w administracji zdecentralizowanej Macedonia-Tracja;
(1.2) geogr. hist. starożytne miasto, kolonia grecka w południowej Tracji nad Morzem Egejskim, niedaleko ujścia rzeki Nestos
(1.3) geogr. hist. starożytne miasto portowe, kolonia kartagińska, znajdująca się na południowym wybrzeżu Półwyspu Iberyjskiego; ; obecnie odpowiada miejscowości
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Wedle świadectwa przekazanego przez Plutarcha filozof z Abdery jednoznacznie ujmował wzajemny stosunek sztuki oraz przyrody: człowiek stał się uczniem zwierząt i naśladując pająka, jaskółkę, łabędzia czy słowika, znalazł metody tkania, budowania, śpiewu.
Wiktionary
rzecz. abderyta mos., abderytka ż.
przym. abderycki
Wiktionary
→ Abdera
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) geogr. związany z Abderą, dotyczący Abdery, pochodzący z Abdery
Wiktionary
IPA: ˌabdɛˈrɨt͡sʲci, AS: abderycʹḱi
Wiktionary
rzecz. Abdera ż., abderyta mos., abderytka ż.
Wiktionary
przenośnie: głupek, prostak, nieuk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. etn. mieszkaniec miasta Abdera w Tracji uchodzący w opinii starożytnych Greków za uosobienie głupoty, filisterstwa i kołtuństwa
(1.2) książk. przen. głupiec, prostak, nieuk
Wiktionary
IPA: ˌabdɛˈrɨta, AS: abderyta
Wiktionary
rzecz. Abdera ż.
:: fż. abderytka ż.
przym. abderycki
Wiktionary
(1.1) głupiec, prostak, nieuk
Wiktionary
przenośnie: kobieta niewykształcona, prostaczka, nieuk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. mieszkanka miasta Abdera w Tracji
(1.2) książk. przen. kobieta głupia, niewykształcona, prostaczka, nieuk
Wiktionary
rzecz. Abdera ż.
:: fm. abderyta mos.
przym. abderycki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. nazwa rytualnych obmywań u muzułmanów, bez których nie wolno odprawiać zwykłych pięciu modlitw dziennych;
Wiktionary
(1.1) Abdest stanowi ważny przedmiot różnicy i nienawiści między Sunnitami i Szyitami, z których jedni twierdzą, że wodę lać trzeba od palców do łokcia, drudzy zaś że przeciwnie.
Wiktionary
IPA: ˈabdɛst, AS: abdest
Wiktionary
(1.1) wudu
Wiktionary
prorok biblijny; Obadiasz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) bibl. postać biblijna, prorok;
(1.2) rzad. imię|polski|m.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) O Abdiaszu nie ma prawie żadnych wiadomości, jego krótka księga nie zawiera żadnych danych o autorze, poza pierwszym wersem, głoszącym, że jest ona „widzeniem Abdiasza”.
(1.2) Mam na imię Abdiasz i pochodzę z Libanu.
Wiktionary
przym. Abdiaszowy
Wiktionary
skrzynia na relikwie w kościołach rzymsko-katolickich
SJP.pl
1. w anatomii: brzuch;
2. w zoologii: odwłok
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) anat. brzuch
(1.2) zool. odwłok
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: abˈdɔ̃mɛ̃n, AS: abdõmẽn
Wiktionary
przym. abdominalny
Wiktionary
1. brzuszny;
2. odwłokowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) anat. brzuszny
(1.2) zool. odwłokowy
Wiktionary
IPA: ˌabdɔ̃mʲĩˈnalnɨ, AS: abdõmʹĩnalny
Wiktionary
rzecz. abdomen mrz.
Wiktionary
operacyjna korekcja nadmiaru i wiotkości skóry brzucha
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. chirurgiczny zabieg kosmetyczny poprawiający wygląd brzucha poprzez skrócenie mięśni oraz usunięcie nadmiaru tłuszczu i skóry;
Wiktionary
Abdominoplastyka ( abdominoplasty), nazywana również plastyką brzucha – rozległy zabieg mający na celu likwidację wystającego fałdu brzusznego poprzez napięcie mięśni poprzecznych brzucha przy jednoczesnym pozbyciu się nadmiaru skóry i tkanki tłuszczowej. W wyniku przeprowadzenia zabiegu znacznej poprawie ulega wygląd brzucha, minusem operacji jest poprzecznie przebiegająca sporych rozmiarów blizna.
Wikipedia
(1.1) W przypadku całkowitej abdominoplastyki stosuje się znieczulenie ogólne, czyli pełne uśpienie pod kontrolą anestezjologa.
Wiktionary
IPA: ˌabdɔ̃ˈmʲĩnɔˈplastɨka, AS: abdõmʹĩnoplastyka
Wiktionary
(1.1) apronektomia, plastyka brzucha
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Na cmentarzu św. Poncjana znajdują się freski przynajmniej z VII w. przedstawiające Boga, jako starca koronującego kwiatami męczenników Abdona i Sennena.
Wiktionary
IPA: ˈabdɔ̃n, AS: abdõn
Wiktionary
1. w fizjologii: odchylenie kończyny od osi ciała; odwodzenie;
2. u Arystotelesa: rozumowanie oparte na sylogizmie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fizj. odchylenie kończyny od osi ciała;
(1.2) log. rodzaj sylogizmu;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Według tradycyjnego rozumienia abdukcja jest zwykłym sylogizmem, zawiera jednak pewną miarę niepewności, co jest sytuacją częstą nie tylko w myśleniu naukowym, ale w myśleniu w ogóle.
Wiktionary
IPA: abˈdukt͡sʲja, AS: abdukcʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. abduktor
przym. abdukcyjny
Wiktionary
(1.1) odwodzenie
(1.2) rozumowanie abdukcyjne
Wiktionary
→ abdukcja
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) med. anat. związany z abdukcją
(1.2) log. związany z abdukcją
Wiktionary
rzecz. abdukcja ż., abduktor m.
Wiktionary
w anatomii: mięsień odciągający kończynę od osi ciała; odwodziciel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) anat. mięsień odciągający kończynę od ciała;
Wiktionary
Ab
Wikipedia
(1.1) W obrębie kończyny górnej abduktorami są mięśnie odwodzące palców o linii pośrodkowej dłoni i mięśnie odwodzące kończyny górnej.
Wiktionary
IPA: abˈduktɔr, AS: abduktor
Wiktionary
rzecz. abdukcja ż.
przym. abdukcyjny
Wiktionary
(1.1) odwodziciel
Wiktionary
1. w gwarze uczniowskiej: osoba głupia, nierozgarnięta; tuman, bezmózgowiec, przygłup;
2. w gwarze przestępczej: Arab
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
Wiktionary
(1.1) Pasterz Abdul z Dagestanu ma trzy żony i jedenaścioro dzieci.
Wiktionary
popularne imię muzułmańskie
SJP.pl
Abdullah, Abdallah, Abd Allah ( عبد ﷲ) to popularne wśród muzułmanów imię pochodzenia arabskiego oznaczające "sługa Allaha". Jest ono często przybierane przez osoby nowo nawrócone na islam.
Wikipedia
zrzeczenie się władzy przez panującego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zrzeczenie się władzy, rezygnacja monarchy z tronu; ; Gloger.
Wiktionary
Ab
Wikipedia
(1.1) Wiadomość o abdykacji Jana Kazimierza i o niepodobieństwie odsieczy doszła przez szlachtę do niewiast […]
Wiktionary
IPA: ˌabdɨˈkat͡sʲja, AS: abdykacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. abdykowanie n.
czas. abdykować dk./ndk.
przym. abdykacyjny
Wiktionary
(1.1) abdykowanie, dymisja, rezygnacja, zrzeczenie się
Wiktionary
przymiotnik od: abdykacja (np. akt abdykacyjny, pisma abdykacyjne)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z abdykacją, dotyczący abdykacji
Wiktionary
(1.1) 8 grudnia 1936 król podjął decyzję o abdykacji, a dwa dni później podpisał dokumenty abdykacyjne w Fort Belvedere […]
Wiktionary
IPA: ˌabdɨkaˈt͡sɨjnɨ, AS: abdykacyi ̯ny
Wiktionary
rzecz. abdykacja ż., abdykowanie n.
czas. abdykować dk./ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) polit. rezygnowanie ze sprawowania władzy przez monarchę, zrzekanie się tronu
Wiktionary
IPA: ˌabdɨkɔˈvãɲɛ, AS: abdykovãńe
Wiktionary
rzecz. abdykacja ż.
czas. abdykować dk./ndk.
przym. abdykacyjny
Wiktionary
(1.1) rezygnowanie, ustępowanie, zrzekanie się
Wiktionary
zrzec lub zrzekać się tronu
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. abdykować)
(1.1) polit. zrzekać się władzy monarszej; dokonywać abdykacji
(1.2) przen. rezygnować z czegoś
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. abdykować)
(2.1) polit. zrzec się władzy monarszej; dokonać abdykacji
(2.2) przen. zrezygnować z czegoś
Wiktionary
(2.1) Król abdykował na rzecz swojego brata.
Wiktionary
IPA: ˌabdɨˈkɔvat͡ɕ, AS: abdykovać
Wiktionary
rzecz. abdykowanie n., abdykacja ż.
przym. abdykacyjny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. ogólna nazwa pism alfabetycznych stosowanych do zapisu niektórych języków, posiadających lub stosujących tylko znaki na oznaczenie spółgłosek;
Wiktionary
Ab
Wikipedia
(1.1) Samogłoski krótkie są w piśmie arabskim pomijane, dlatego jest ono klasyfikowane jako abdżad.
Wiktionary
IPA: ˈabd͡ʒat, AS: abǯat
Wiktionary
(1.1) pismo spółgłoskowe
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. początkowa uczennica
(1.2) daw. lekcew. nauczycielka
Wiktionary
(1.1) Marysia jest abecadlarką, całymi dniami siedzi nad elementarzem.
(1.2) Idę dziś na wywiadówkę. Porozmawiam sobie z tą abecadlarką Jasia na temat zbyt trudnych prac domowych.
Wiktionary
IPA: ˌabɛt͡saˈdlarka, AS: abecadlarka
Wiktionary
rzecz. abecadło, abecadlarz, abecedariusz, abecadlnik
przym. abecadłowy, abecadlny
przysł. abecadłowo
Wiktionary
(1.2) belferka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. początkowy uczeń
(1.2) daw. lekcew. nauczyciel
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) przest. skorowidz
Wiktionary
(1.1) Jaś jest abecadlarzem, właśnie poznaje pierwsze literki.
(1.2) Idę dziś na wywiadówkę. Porozmawiam sobie z tym abecadlarzem na temat wyrzucania uczniów z lekcji.
(2.1) W abecadlarzu nie ma wszystkich nazwisk
Wiktionary
IPA: ˌabɛˈt͡sadlaʃ, AS: abecadlaš
Wiktionary
rzecz. abecadlarka ż., abecadlnik mrz., abecadło n., abecedariusz mos./mrz.
przym. abecadlny, abecadłowy
przysł. abecadłowo
Wiktionary
(1.1) abecedariusz
(1.2) belfer
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. elementarz, książka wprowadzająca
Wiktionary
(1.1) Muszę kupić abecadlnik.
Wiktionary
IPA: ˌabɛˈt͡sadlʲɲik, AS: abecadlʹńik
Wiktionary
rzecz. abecadlarka ż., abecadlarz mos./mrz., abecadło n., abecedariusz mos./mrz.
przym. abecadłowy, abecadlny
przysł. abecadłowo
Wiktionary
(1.1) elementarz
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) daw. ułożony według kolejności liter w abecadle
Wiktionary
(1.1) Lista jest abecadlna.
Wiktionary
IPA: ˌabɛˈt͡sadlnɨ, AS: abecadlny
Wiktionary
rzecz. abecadlarka ż., abecadlarz mos./mrz., abecadlnik mrz., abecadło n., abecedariusz mos./mrz.
przym. abecadłowy
przysł. abecadłowo
Wiktionary
(1.1) współcz. alfabetyczny
Wiktionary
1. przestarzałe: zestaw liter, czyli symboli graficznych dźwięków danego języka, ułożony w porządku tradycyjnym; alfabet;
2. podstawowe, najważniejsze zasady, informacje dotyczące jakiejś dziedziny; abc, ABC
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) jęz. zbiór wszystkich liter ułożony w ogólnie przyjętym porządku
(1.2) przen. elementarne podstawy jakiejś dziedziny wiedzy, rzemiosła, itp.
(1.3) gra towarzyska w XVIII wieku, obecnie znana jako „państwa i miasta”
Wiktionary
(1.1) Polskie abecadło składa się z 32 liter.
(1.1) Abecadło z pieca spadło (…)
(1.1) Jaś musi się jeszcze podszkolić w abecadle.
(1.2) Pan chce zostać profesjonalistą, jak pan nawet nie zna komputerowego abecadła?
(1.3) Graliśmy wczoraj w abecadło.
Wiktionary
IPA: ˌabɛˈt͡sadwɔ, AS: abecadu̯o
Wiktionary
rzecz. abecadlarka ż., abecadlarz mos./mrz., abecadlnik mrz., abecedariusz mos./mrz.
przym. abecadłowy, abecadlny
przysł. abecadłowo
Wiktionary
(1.1) alfabet, daw. abiecadło, obiecadło
(1.2) ABC
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) według alfabetu
Wiktionary
IPA: ˌabɛt͡sadˈwɔvɔ, AS: abecadu̯ovo
Wiktionary
rzecz. abecadlarka ż., abecadlarz mos./mrz., abecadlnik mrz., abecadło n., abecedariusz mos./mrz.
przym. abecadlny, abecadłowy
Wiktionary
(1.1) alfabetycznie
Wiktionary
→ abecadło; alfabetyczny, alfabetowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) ułożony według kolejności liter w abecadle
Wiktionary
(1.1) Indeksy są abecadłowe.
Wiktionary
IPA: ˌabɛt͡sadˈwɔvɨ, AS: abecadu̯ovy
Wiktionary
rzecz. abecadlarka ż., abecadlarz mos./mrz., abecadlnik mrz., abecadło n., abecedariusz mos./mrz.
przym. abecadlny
przysł. abecadłowo
Wiktionary
(1.1) alfabetyczny
Wiktionary
w literaturze: utwór, najczęściej o charakterze żartobliwym, w którym kolejne wyrazy, wersy lub strofy zaczynają się od kolejnych liter alfabetu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) początkowy uczeń
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) skorowidz
(2.2) liter. wiersz, w którym kolejne elementy zaczynają się kolejnymi literami alfabetu;
Wiktionary
Ab
Wikipedia
(1.1) Jan jest abecedariuszem.
(2.1) W abecedariuszu nie ma wszystkich nazwisk.
Wiktionary
IPA: ˌabɛt͡sɛˈdarʲjuʃ, AS: abecedarʹi ̯uš
Wiktionary
rzecz. abecadlarka ż., abecadlarz mos./mrz., abecadlnik mrz., abecadło n.
przym. abecadlny, abecadłowy
przysł. abecadłowo
Wiktionary
(1.1) abecadlarz
(2.1) skorowidz
(2.2) wiersz abecadłowy
Wiktionary
postać biblijna; syn Adama i Ewy, zamordowany przez swego brata Kaina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
(1.2) bibl. drugi syn Adama i Ewy, brat Kaina
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Moja przyjaciółka uparła się, żeby swojego syna nazwać Abel.
(1.2) A Abel był pasterzem owiec, a Kain oraczem.
Wiktionary
IPA: ˈabɛl, AS: abel
Wiktionary
frazeologia.
etymologia.
etym|łac|Abel. < etym|gr|Ἅβελ. < etym|hebr|הבל. (hɛḇɛl) → tchnienie, opar, przen. nicość, marność; ewentualnie z etym|akadyjski|𒌉𒍑. (ablu) → syn pierworodny
uwagi.
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Imiona
tłumaczenia.
* angielski: (1.1) Abel; (1.2) Abel
* arabski: (1.1) هابيل m.
* baskijski: (1.1) Abel
* czeski: (1.1) Ábel, Abel
* esperanto: (1.1) Habelo
* fiński: (1.1) Aapeli
* francuski: (1.1) Abel m.
* hiszpański: (1.1) Abel m.
* islandzki: (1.1) Abel
* jidysz: (1.2) הבֿל m. (hewl)
* łaciński: (1.1) Abel m.
* niderlandzki: (1.1) Abel
* niemiecki: (1.1) Abel m.
* norweski (bokmål): (1.1) Abel; (1.2) Abel
* norweski (nynorsk): (1.1) Abel; (1.2) Abel
* nowogrecki: (1.1) Άβελ m.
* portugalski: (1.1) Abel m.; (1.2) Abel m.
* rosyjski: (1.1) Авель m.
* słowacki: (1.1) Ábel m.; (1.2) Ábel m.
* słoweński: (1.1) Abel m.
* starogrecki: (1.1) Ἀβέλ m., Ἅβελ m.; (1.2) Ἀβέλ m., Ἅβελ m.
* szwedzki: (1.1) Abel
* ukraiński: (1.1) А́вель m.; (1.2) А́вель m.
* węgierski: (1.1) Ábel; (1.2) Ábel
* włoski: (1.1) Abele m.; (1.2) Abele m.
źródła.
== Abel (język angielski.) ==
wymowa.
amer. IPA|ˈeɪ.bəl.
homofony|able.
audio|LL-Q1860 (eng)-Naomi Persephone Amethyst (NaomiAmethyst)-Abel.wav.
znaczenia.
rzeczownik, nazwa własna
(1.1) bibl. imię|angielski|m. Abel
odmiana.
przykłady.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
Wiktionary
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
frazeologia.
etymologia.
etym|łac|Abel. < etym|gr|Ἅβελ. < etym|hebr|הבל. (hɛḇɛl) → tchnienie, opar, przen. nicość, marność; ewentualnie z etym|akadyjski|𒌉𒍑. (ablu) → syn pierworodny
uwagi.
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Imiona
tłumaczenia.
* angielski: (1.1) Abel; (1.2) Abel
* arabski: (1.1) هابيل m.
* baskijski: (1.1) Abel
* czeski: (1.1) Ábel, Abel
* esperanto: (1.1) Habelo
* fiński: (1.1) Aapeli
* francuski: (1.1) Abel m.
* hiszpański: (1.1) Abel m.
* islandzki: (1.1) Abel
* jidysz: (1.2) הבֿל m. (hewl)
* łaciński: (1.1) Abel m.
* niderlandzki: (1.1) Abel
* niemiecki: (1.1) Abel m.
* norweski (bokmål): (1.1) Abel; (1.2) Abel
* norweski (nynorsk): (1.1) Abel; (1.2) Abel
* nowogrecki: (1.1) Άβελ m.
* portugalski: (1.1) Abel m.; (1.2) Abel m.
* rosyjski: (1.1) Авель m.
* słowacki: (1.1) Ábel m.; (1.2) Ábel m.
* słoweński: (1.1) Abel m.
* starogrecki: (1.1) Ἀβέλ m., Ἅβελ m.; (1.2) Ἀβέλ m., Ἅβελ m.
* szwedzki: (1.1) Abel
* ukraiński: (1.1) А́вель m.; (1.2) А́вель m.
* węgierski: (1.1) Ábel; (1.2) Ábel
* włoski: (1.1) Abele m.; (1.2) Abele m.
źródła.
== Abel (język angielski.) ==
wymowa.
amer. IPA|ˈeɪ.bəl.
homofony|able.
audio|LL-Q1860 (eng)-Naomi Persephone Amethyst (NaomiAmethyst)-Abel.wav.
znaczenia.
rzeczownik, nazwa własna
(1.1) bibl. imię|angielski|m. Abel
odmiana.
przykłady.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
Wiktionary
według Starego Testamentu, jest to miejscowość gdzie mieszkał prorok Elizeusz
SJP.pl
Ab
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Abelard – imię męskie zapewne pochodzenia francuskiego (prowansalskiego), którego pierwotne znaczenie wywodzone jest od wyrazu prowansalskiego "abelha", oznaczającego „pszczelarza”. Jednak bywa ono także łączone z niemieckimi imionami "Adalhard" (dosł. „szlachetna siła”) bądź też "Eberhard" (dosł. „silny jak dzik”).
Wikipedia
(1.1) Mój kolega postanowił, że jeśli urodzi mu się syn, to da mu na imię Abelard.
Wiktionary
IPA: aˈbɛlart, AS: abelart
Wiktionary
przym. Abelardowy
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Abelarda lub z nim związany
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. gwara. należący do Abelarda
Wiktionary
rzecz. Abelard mos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Litwie, w okręgu poniewieskim;
Wiktionary
Abele ( Obeliai) – miasto na Litwie, w okręgu poniewieskim, w rejonie rakiszeckim, siedziba administracyjna gminy Abele. W 2011 roku liczyło 1074 mieszkańców.
Wikipedia
(1.1) kolokacje miejscowość|D=Abeli|Ms=Abelach.
Wiktionary
przym. abelski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) śrpol. wyprawiona skóra cielęca
Wiktionary
rzecz. war. habelek mrz., chabelek mrz.
przym. abelkowy
Wiktionary
ozdobna roślina z rodziny przewiertniowatych, np. abelia wielokwiatowa, abelia koreańska
SJP.pl
Zobacz też: "Abelia" – rodzaj roślin.
Abelia – rzadkie imię żeńskie pochodzenia hebrajskiego, oznaczające "oddech, tchnienie". W języku francuskim jest żeńską formą imienia Abel. Może występować w postaciach Abella i Abelle.
Wikipedia
mieszanina wybuchowa złożona z azotanu amonu, trinitrotoluenu i soli kuchennej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. materiał wybuchowy składający się z azotanu amonu, trinitrotoluenu, soli kamiennej i innych składników;
Wiktionary
Abelit – mieszanina wybuchowa amonowo-saletrzana (amatol) złożona z azotanu amonu, trotylu, dwunitrobenzenu i soli kamiennej. Swą nazwę zawdzięcza brytyjskiemu chemikowi i wynalazcy Frederickowi Augustusowi Abelowi. Jest używany i stosowany w górnictwie jako kruszący materiał wybuchowy.
Wikipedia
(1.1) Abelitu używa się w górnictwie.
Wiktionary
IPA: aˈbɛlʲit, AS: abelʹit
Wiktionary
członek sekty wczesnochrześcijańskiej powstałej w IV wieku w Afryce
SJP.pl
przedstawiciel rodziny dinozaurów gadziomiednicznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) paleont. rodzaj dinozaura żyjącego w późnej kredzie w Ameryce Południowej (Argentyna);
Wiktionary
Abelizaur ("Abelisaurus") – rodzaj dinozaura z rodziny abelizaurów żyjącego, w późnej kredzie w Ameryce Południowej (Argentyna). Był dwunożnym mięsożercą, mierzącym prawdopodobnie około 7-9 metrów długości. Wielkość określana jest tylko na podstawie badań nad czaszką, jedyną znaną częścią szkieletu.
Wikipedia
(1.1) Jedna jedyna znaleziona czaszka abelizaura jest niekompletna (…).
Wiktionary
IPA: ˌabɛˈlʲizawr, AS: abelʹizau̯r
Wiktionary
przedstawiciel nadrodziny dinozaurów z infrarzędu ceratozaurów
SJP.pl
nadrodzina dinozaurów z infrarzędu ceratozaurów
SJP.pl
Abelizauroidy (Abelisauroidea) – nadrodzina teropodów z grupy ceratozaurów (Ceratosauria). Definiowana jako najwęższy klad obejmujący gatunki "Carnotaurus sastrei" i "Noasaurus leali", lub jako klad obejmujący "Carnotaurus sastrei" i wszystkie teropody bliżej spokrewnione z nim niż z "Ceratosaurus nasicornis".
Wikipedia
rodzina dinozaurów gadziomiednicznych
SJP.pl
Abelizaury (Abelisauridae) – mający rangę rodziny klad teropodów z grupy ceratozaurów. Zamieszkiwały one dawny południowy superkontynent Gondwanę od środkowej jury do końca kredy. Ich skamieniałości odnajdywano w dzisiejszych Afryce, Ameryce Południowej, na Subkontynencie Indyjskim, na Madagaskarze i w Europie.
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) śrpol. związany z abelkiem; wykonany z abelka
Wiktionary
rzecz. abelek mrz.
Wiktionary
w matematyce: grupa abelowa (przemienna) - grupa, w której działanie jest przemienne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. minerał organiczny odkryty w 1975 roku;
Wiktionary
Abelsonit – minerał organiczny pierwszy raz wykryty w 1975 roku w próbkach łupków bitumicznych pochodzących z Green River Formation w hrabstwie Uintah. Spotykany także w Kolorado. Nazwa pochodzi od nazwiska odkrywcy Philipa Hauge’a Abelsona, amerykańskiego fizyka.
Wikipedia
(1.1) Abelsonit posiada trójskośny układ krystalograficzny.
Wiktionary
IPA: ˌabɛlˈsɔ̃ɲit, AS: abelsõńit
Wiktionary
ród grenadzki, potężny w XV w.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. fałszywy kamień, podróbka kamienia szlachetnego
Wiktionary
(1.1) Nie wszystkoć to szmaragd, co się zieleni, najdziesz i abentajer, co wnet farbę zmieni.
Wiktionary
IPA: ˌabɛ̃nˈtajɛr, AS: abẽntai ̯er
Wiktionary
(1.1) obentajer, abentair
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
[czytaj: Aberdin] miasto w Szkocji i w Stanach Zjednoczonych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki lub rzad. męski, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w północno-wschodniej Szkocji (Wielka Brytania);
(1.2) geogr. nazwy kilku innych miejscowości na świecie
Wiktionary
Ab
Wikipedia
(1.1) Aberdeen położone jest nad ujściem rzek Don i Dee do Morza Północnego.
Wiktionary
rzecz. Aberdyńczyk mos., Aberdynka ż.
przym. aberdyński
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pl-reforma2026|Aberdynka. (mieszkanka Aberdeen)
Wiktionary
IPA: ˌabɛrˈdɨ̃ŋka, AS: aberdỹŋka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pl-reforma2026|Aberdyńczyk. (mieszkaniec Aberdeen)
Wiktionary
IPA: ˌabɛrˈdɨ̃j̃n͇t͡ʃɨk, AS: aberdỹĩ ̯ṇčyk
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) od rzeczownika Aberdeen, związany z Aberdeen
Wiktionary
IPA: ˌabɛrˈdɨ̃j̃sʲci, AS: aberdỹĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Aberdeen, Aberdyńczyk, Aberdynka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. rzadki, uwodniony minerał zawierający tlenki uranu
Wiktionary
Abernathyit – rzadki, uwodniony minerał zawierający tlenki uranu.
Pierwszy raz wydobyty ze złóż uranu niedaleko Moab w stanie Utah.
Wikipedia
(1.1) Abernathyit po raz pierwszy został wydobyty ze złóż uranu niedaleko Moab w stanie Utah.
Wiktionary
1. odchylenie od stanu normalnego; nieprawidłowość, nienormalność, dewiacja;
2. w astronomii: pozorne odchylenie położenia ciała niebieskiego wynikające z ruchu obserwatora;
3. w optyce: wada układu optycznego powodująca zniekształcenie lub zabarwienie obrazu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) erud. odchylenie od normalnego stanu; nieprawidłowość;
(1.2) astr. pozorne odchylenie ciał niebieskich od ich rzeczywistego położenia wywołane ruchem Ziemi po orbicie albo jej obrotem;
(1.3) opt. wada soczewek powodująca nieostrość, zabarwienie bądź zniekształcenie obrazu; wada odwzorowywania obrazu przez układy optyczne;
(1.4) genet. zmiana w strukturze chromosomów występująca samorzutnie w warunkach naturalnych, a także wywoływana sztucznie działaniem promieniowania jonizującego, różnych związków chemicznych itp., powodująca dziedziczne zmiany cech organizmu;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Dewiacja jest aberracją.
(1.2) Aberracja dobowa ciała astralnego.
(1.3) Aberrację zmniejsza się, stosując zamiast pojedynczej soczewki zespół soczewek wykonanych z różnych gatunków szkła (…)
(1.4) Aberracje popromienne chromosomów mogą być potęgowane przez czynniki zewnętrzne, np. temperaturę.
Wiktionary
IPA: ˌabɛrˈːat͡sʲja, AS: abe•racʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. aberracyjność ż.
przym. aberracyjny
Wiktionary
(1.1) anomalia, dewiacja, odchylenie, nienormalność, nieprawidłowość, zboczenie
(1.2) aberracja astronomiczna, aberracja gwiezdna, aberracja światła, anomalia, odchylenie
(1.3) aberracja optyczna, chromatyzm
(1.4) aberracja chromosomowa
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co jest aberracyjne; cecha tych, którzy są aberracyjni
Wiktionary
(1.1) On nie zachowuje się normalnie. Mamy tu do czynienia z jakąś aberracyjnością.
Wiktionary
rzecz. aberracja ż.
przym. aberracyjny
przysł. aberracyjnie
Wiktionary
przymiotnik od: aberracja (np. aberracyjne pomysły; odchylenie aberracyjne; czynniki aberracyjne; aberracyjne podwojenie odcinka chromosomu)
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) nieprawidłowy
Wiktionary
(1.1) Mam dość jego aberracyjnego zachowania!
Wiktionary
IPA: ˌabɛrːaˈt͡sɨjnɨ, AS: abe•racyi ̯ny
Wiktionary
rzecz. aberracja ż., aberracyjność ż.
Wiktionary
(1.1) nieprawidłowy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) przest. rzad. aberracyjny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. diagnostyczne urządzenie laserowe służące do pomiaru aberracji układu optycznego oka
Wiktionary
(1.1) aberroskop
Wiktionary
diagnostyczne urządzenie laserowe służące do pomiaru aberracji układu optycznego oka; aberrometr
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) diagnostyczne urządzenie laserowe służące do pomiaru aberracji układu optycznego oka
Wiktionary
(1.1) aberrometr
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. rodzaj sera wytwarzanego z mleka owczego w Czechach;
Wiktionary
Abertam – rodzaj sera wytwarzanego z mleka owczego w Czechach. Produkuje się go w Karlowych Warach.
Jest to ser twardy, o ostrym smaku, wytwarza się na nim naturalna żółta lub pomarańczowa skórka. Zawartość tłuszczu wynosi 45%. Ser ten dojrzewa dwa miesiące.
Wikipedia
(1.1) Abertam to ser twardy, o ostrym smaku.
Wiktionary
IPA: aˈbɛrtãm, AS: abertãm
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. choroba genetyczna, dziedziczona autosomalnie recesywnie, spowodowana niedoborem apoB;
Wiktionary
Abetalipoproteinemia, zespół Bassena-Kornzweiga) – choroba genetyczna, dziedziczona autosomalnie recesywnie, spowodowana mutacjami genu kodującego białko MTP ("microsomal triglyceride transfer protein"). Wynikiem tego jest niedobór cholesterolu i trójglicerydów oraz całkowity brak chylomikronów, LDL i VLDL w osoczu.
Wikipedia
(1.1) Abetalipoproteinemia to choroba dziedziczna.
Wiktionary
IPA: ˌabɛtalʲipɔprɔtɛjĩˈnɛ̃mʲja, AS: abetalʹipoprotei ̯ĩnẽmʹi ̯a
Wiktionary
(1.1) zespół Bassena-Kornzweiga, skr. ABL
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. błąd
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. odpadek
(1.3) gw-pl|Górny Śląsk. pejor. głupek
(1.4) gw-pl|Górny Śląsk. anomalia, nieprawidłowość
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
środki przeciw przywieraniu stykających się powierzchni (np. talk, puder formierski)
SJP.pl
taki, który zapobiega łączeniu się powierzchniowych warstw dwóch różnych ciał zetkniętych ze sobą; antyadhezyjny, przeciwadhezyjny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) rzad. zapobiegający przywieraniu
Wiktionary
(1.1) Talk jest środkiem abhezyjnym.
Wiktionary
rzecz. abhezja ż., abherent m.
Wiktionary
(1.1) przeciwadhezyjny, częściowo nieprzyczepny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. niezgoda na coś, sprzeciw
Wiktionary
IPA: ˌapxɔˈrɛ̃nt͡sʲja, AS: apχorẽncʹi ̯a
Wiktionary
skrótowiec
(1.1) = praw. administrator bezpieczeństwa informacji
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: a‿bɛ‿ˈi, AS: a‿be‿i
Wiktionary
imię, m.in.: Abiasz, król Judy; Abijjam
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) bibl. biblijne imię męskie;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ojciec, Zachariasz, był z kapłańskiego rodu Abiasza , a matka, Elżbieta, z rodu Aarona.
Wiktionary
postać biblijna, arcykapłan, syn Achimeleka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) bibl. arcykapłan za czasów króla Dawida;
Wiktionary
Abiatar – postać biblijna ze Starego Testamentu.
Syn Achimeleka, kapłana za czasów króla Saula. Kiedy królem został Dawid, Abiatar został arcykapłanem wspólnie z Sadokiem. Po śmierci Dawida brał udział w spisku, by osadzić na tronie Adoniasza, a nie Salomona. Został ukarany wygnaniem. Abiatar mieszkał w Nob, opodal Jerozolimy. Jego losy są przedstawione w Pierwszej i Drugiej Księdze Samuela oraz Pierwszej Księdze Królewskiej.
Wikipedia
(1.1) Ten przez swoich posłańców - kapłanów Sadoka i Abiatara - przekonał lud, aby przywrócić mu rządy.
Wiktionary
miasto w Wybrzeżu Kości Słoniowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto, siedziba rządu Wybrzeża Kości Słoniowej;
Wiktionary
Abidżan (fr. "Abidjan") – największe miasto, główny ośrodek gospodarczy, naukowo-kulturalny i turystyczny Wybrzeża Kości Słoniowej, położony na południu kraju, do 1983 roku stolica państwa.
Wikipedia
(1.1) Między Lagos i Abidżanem żyje w nich 70 mln ludzi.
Wiktionary
IPA: ˈabʲid͡ʒãn, AS: abʹiǯãn
Wiktionary
rzecz. Abidżańczyk mos., Abidżanka ż.
przym. abidżański
Wiktionary
mieszkanka Abidżanu (miasta w Wybrzeżu Kości Słoniowej)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pl-reforma2026|Abidżanka. (mieszkanka Abidżanu)
Wiktionary
IPA: ˌabʲiˈd͡ʒãnka, AS: abʹiǯãnka
Wiktionary
mieszkaniec Abidżanu (miasta w Wybrzeżu Kości Słoniowej)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pl-reforma2026|Abidżańczyk. (mieszkaniec Abidżanu)
Wiktionary
IPA: ˌabʲiˈd͡ʒãj̃n͇t͡ʃɨk, AS: abʹiǯãĩ ̯ṇčyk
Wiktionary
→ Abidżan (miasto w Wybrzeżu Kości Słoniowej)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) geogr. związany z Abidżanem, dotyczący Abidżanu, pochodzący z Abidżanu
Wiktionary
(1.1) Warto zobaczyć abidżański park narodowy.
Wiktionary
IPA: ˌabʲiˈd͡ʒãj̃sʲci, AS: abʹiǯãĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Abidżan mrz., Abidżańczyk mos., Abidżanka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) daw. abecadło (zbiór liter)
(1.2) daw. przen. abecadło (podstawy)
(1.3) daw. abecadło (gra towarzyska)
Wiktionary
(1.1) Alfabeth, abiecadło, zebranie liter, z których się składaią słowa każdego języka. sic.
Wiktionary
IPA: ˌabʲjɛˈt͡sadwɔ, AS: abʹi ̯ecadu̯o
Wiktionary
rzecz. daw. abiecadlarz
Wiktionary
(1.1-2) daw. obiecadło
Wiktionary
substancja żywiczna z drzew iglastych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. substancja żywiczna otrzymywana z drzew iglastych głównie z jodły
Wiktionary
(1.1) Abietyna jest nierozpuszczalna w wodzie.
Wiktionary
IPA: ˌabʲjɛˈtɨ̃na, AS: abʹi ̯etỹna
Wiktionary
przym. abietynowy
Wiktionary
pochodzący od kwasu abietynowego
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) chem. odnoszący się do abietyny, związany z abietyną
Wiktionary
(1.1) Kwas abietynowy rozpuszcza się w etanolu.
Wiktionary
IPA: ˌabʲjɛtɨ̃ˈnɔvɨ, AS: abʹi ̯etỹnovy
Wiktionary
rzecz. abietyna ż.
Wiktionary
[czytaj: Abigejl]
1. imię żeńskie;
2. nazwa polskiego zespołu metalowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Abigail, Abigajl – imię żeńskie pochodzenia biblijnego. Wywodzi się od hebrajskiego imienia אביגיל "Awigajil" znaczącego „radość ojca”, „mój ojciec się uradował”.
Wikipedia
(1.1) Kiedy Abigail spostrzegła Dawida, szybko zsiadła z osła i upadłszy na twarz przed Dawidem, oddała mu pokłon aż do ziemi.
Wiktionary
zdrobn. Abi
Wiktionary
postać biblijna ze Starego Testamentu, syn Aarona
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) bibl. imię|polski|m.;
Wiktionary
Ab
Wikipedia
(1.1) Wstąpił Mojżesz wraz z Aaronem, Nadabem, Abihu i siedemdziesięciu starszymi Izraela.
Wiktionary
imię, m.in.: Abijjam, król Judy; Abiasz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) zob. Abiasz.
Wiktionary
(1.1) Syn jego Abijjam został w jego mieście królem.
Wiktionary
(1.1) Abiasz, Abiam, Abijahu, Abijasz
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
region położony na północny zachód od Damaszku
SJP.pl
król izraelski
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
według popularnego w starożytności i średniowieczu poglądu: samorzutne powstanie niższych organizmów z nieorganicznej lub organicznej materii nieożywionej (np. much ze zgniłego mięsa, żab z mułu rzecznego); samorództwo, autogonia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. spontaniczne powstawanie życia z materii nieożywionej;
Wiktionary
(1.1) Pierwszym krokiem obalającym teorię arystotelowskiej abiogenezy było wykazanie przez Włocha Francesco Rediego w 1668, że robaki obserwowane w gnijącym mięsie nie powstają samoistnie.
Wiktionary
IPA: ˌabʲjɔɡɛ̃ˈnɛza, AS: abʹi ̯ogẽneza
Wiktionary
przym. abiogenny
Wiktionary
(1.1) samorództwo
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) W. lp. od: zob. abiogeneza.
Wiktionary
IPA: ˌabʲjɔɡɛ̃ˈnɛzɔ, AS: abʹi ̯ogẽnezo
Wiktionary
w biologii: odnoszący się do abiogenezy (samorództwa); samorodny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) biol. powodujący powstawanie niższych organizmów z substancji nieorganicznej; w odniesieniu do niższych organizmów: powstający z substancji nieorganicznej
Wiktionary
IPA: ˌabʲjɔˈɡɛ̃nːɨ, AS: abʹi ̯ogẽ•ny
Wiktionary
rzecz. abiogeneza ż.
Wiktionary
(1.1) samorodny
Wiktionary
nauka o ciałach nieorganicznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauka o ciałach nieorganicznych
Wiktionary
(1.1) Mój przyjaciel interesuje się abiologią.
Wiktionary
IPA: ˌabʲjɔˈlɔɟja, AS: abʹi ̯oloǵi ̯a
Wiktionary
dotyczący abiologii
SJP.pl
drobne cząsteczki mineralne zwietrzałych skał i rozłożonych szczątków organicznych, występujące w postaci zawiesiny w zbiornikach wodnych i tworzące osady denne; trypton
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) drobne cząsteczki mineralne zwietrzałych skał i rozłożonych szczątków organicznych, występujące w postaci zawiesiny w zbiornikach wodnych i tworzące osady denne;
Wiktionary
(1.1) Abioseston jest zawiesiną.
Wiktionary
IPA: ˌabʲjɔˈsɛstɔ̃n, AS: abʹi ̯osestõn
Wiktionary
(1.1) trypton
Wiktionary
w biologii: związany z nieożywionymi elementami środowiska; nieożywiony
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) nieożywiony
Wiktionary
(1.1) Każdy organizm żyje w określonym środowisku, w ekosystemie, na który składają się elementy […] abiotyczne oraz wszystkie zasiedlające je organizmy […].
Wiktionary
IPA: ˌabʲjɔˈtɨt͡ʃnɨ, AS: abʹi ̯otyčny
Wiktionary
stan całkowitego zahamowania funkcji życiowych organizmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stan całkowitego wstrzymania procesów życiowych;
Wiktionary
Abioza – całkowite zatrzymanie wszelkich procesów życiowych.
Wiąże się to także z całkowitą inaktywacją enzymów oraz zlikwidowaniem (zabiciem lub usunięciem) wszelkich mikroorganizmów.
Proces ten jest wykorzystywany w zapewnianiu bezpieczeństwa zdrowotnego żywności. Prowadzi do zahamowania rozwoju mikroorganizmów w pożywieniu, a także do wydłużenia lagfazy.
Wikipedia
IPA: aˈbʲjɔza, AS: abʹi ̯oza
Wiktionary
postać biblijna
SJP.pl
postać biblijna ze Starego Testamentu; Abiszag
SJP.pl
strefa wód morskich i oceanów rozciągająca się od ok. 1700 do ok. 6000 metrów poniżej lustra wody; bezświetlna, o niskiej temperaturze i wysokim ciśnieniu wody; abysal; strefa głębinowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geogr. najgłębsza strefa wód oceanicznych poniżej 1700 m wraz z dnem, charakteryzująca się brakiem światła słonecznego;
Wiktionary
Abisal, abysal, strefa głębinowa, strefa abysalna (od gr. "ábyssos" – bezdenna głębia, otchłań) – strefa głębokościowa mórz, oceanów i głębokich jezior pomiędzy strefą batialną a hadalną (głębokości od ok. 1700 m pod poziomem lustra wody). Jest najuboższa w składniki pokarmowe, pozbawiona światła, charakteryzuje się niską temperaturą (ok. 3 °C) i wysokim ciśnieniem wody (ok. 300-600 atmosfer).
Wikipedia
(1.1) Fauna abisalu cechuje się zanikiem lub nadmiernym rozwojem narządów wzroku w postaci organów świetlnych, wytworzeniem delikatnych narządów dotyku oraz niezwykłymi kształtami.
Wiktionary
IPA: aˈbʲisal, AS: abʹisal
Wiktionary
rzecz. abysal mrz.
przym. abisalny, abysalny, abisalowy
Wiktionary
(1.1) abysal, strefa abisalna, strefa abysalna, strefa głębinowa
Wiktionary
głębokomorski, denny; abysalny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) geogr. związany z abisalem, dotyczący abisalu lub w nim istniejący
Wiktionary
(1.1) Na równinach abisalnych znajdują się złoża konkrecji polimetalicznych – brył zbudowanych ze związków manganu, niklu, żelaza, kobaltu, miedzi z domieszkami innych metali, będące obiektem zainteresowania ze strony ludzi pod kątem ich gospodarczego wykorzystania.
Wiktionary
IPA: ˌabʲiˈsalnɨ, AS: abʹisalny
Wiktionary
rzecz. abisal, abysal
przym. abysalny
Wiktionary
(1.1) abysalny, pot. głębinowy, głębokomorski, głębokowodny, denny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z abisalem, dotyczący abisalu
Wiktionary
rzecz. abisal m.
Wiktionary
część składowa abisalu, głębokie dno basenu oceanicznego sięgające przeciętnie 2000-6000 m głębokości; abysobental
SJP.pl
abisofil; zwierzę żyjące w abisalu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) zool. zwierzę żyjące w strefie abisalu;
Wiktionary
Abisobiont – zwierzę żyjące w strefie abisalu, występuje w niewielkim zagęszczeniu. Panujące tam warunki środowiskowe, jak całkowity brak światła, wysokie ciśnienie, względnie stała temperatura, stałe zasolenie, sprawiają, że jest to organizm cudzożywny. Jednorodność środowiskowa powoduje ich słabe geograficzne zróżnicowanie.
Wikipedia
IPA: ˌabʲiˈsɔbʲjɔ̃nt, AS: abʹisobʹi ̯õnt
Wiktionary
abisobiont; zwierzę żyjące w abisalu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. zob. abisobiont.
Wiktionary
(1.1) abisobiont
Wiktionary
część abisalu, toń wodna sięgająca do 6000 m głębokości; obejmuje wody, w których panuje całkowita ciemność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Warszawa. żyd
Wiktionary
dawna nazwa Etiopii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. daw. Etiopia;
Wiktionary
(1.1) Abisynia jest wprawdzie państwem chrześcijańskiem, ale południowe dzikie plemięemiona są albo pogańskie, albo wyznają islam (…). sic.
Wiktionary
IPA: ˌabʲiˈsɨ̃ɲja, AS: abʹisỹńi ̯a
Wiktionary
rzecz. Abisyńczyk mos., abisyńczyk mzw., Abisynka ż., abisynka ż.
przym. abisyński
Wiktionary
gatunek ptaka z rodziny krukowatych
SJP.pl
Abisyniak ("Zavattariornis stresemanni") – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny krukowatych (Corvidae). Występuje endemicznie na południu Etiopii, zasiedlając niewielki obszar wzdłuż jednego z pasm Wyżyny Abisyńskiej. Zagrożony wyginięciem ze względu na ocieplanie się klimatu i niewielki areał występowania.
Wikipedia
1. rodzaj studni;
2. herbatnik;
3. mieszanka kawy zbożowej i cykorii;
4. pompa ręczna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) syst. icht. nazwa systematyczna|Nannaethiops., rodzaj ryb z rodziny prostnikowatych (abisynowatych)
(1.2) bot. nazwa systematyczna|Triticum abyssinicum|ref=tak., gatunek pszenicy
(1.3) pot. studnia abisyńska, studnia z pompą rurową wbijana lub wkręcana, służąca do dobywania niewielkiej ilości wody z głębokości 5-7 m, napędzana ręcznie dźwignią
(1.4) daw. ciemnobrązowy herbatnik produkowany przez Zakłady Przemysłu Cukierniczego „22 Lipca” w Warszawie
(1.5) daw. rodzaj kawy zbożowej mieszanej z cykorią
Wiktionary
(1.3) U moich dziadków na wsi wodę noszono wiadrami ze starej abisynki na podwórzu.
(1.4) Do zamówionej kawy dawaliśmy klientom zawsze abisynkę lub wafelek.
(1.5) Pamiętam z dzieciństwa smak abisynki z mlekiem do bułki z dżemem na śniadanie.
Wiktionary
IPA: ˌabʲiˈsɨ̃nka, AS: abʹisỹnka
Wiktionary
rzecz. Abisynka ż., Abisynia ż., abisynowate nmos., Abisyńczyk mos.
przym. abisyński
przysł. abisyńsko
Wiktionary
(1.2) pszenica abisyńska
(1.3) studnia abisyńska
Wiktionary
potocznie: kot abisyński
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pot. zool. felinol. kot abisyński
Wiktionary
(1.1) Obecnie uszy abisyńczyków są bardzo duże, szerokie u podstawy, lekko zaokrąglone na końcu.
Wiktionary
rzecz. Abisynia ż.
Wiktionary
(1.1) kot abisyński
Wiktionary
1. → Abisynia;
2. studnia abisyńska - studnia w postaci stalowej rury wbitej w ziemię, z ręczną pompą, służąca do pobierania niewielkich ilości wody
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. związany z Abisynią (współcz. Etiopia)
Wiktionary
(1.1) Włosi dokonali zbrojnej prowokacji na granicy abisyńskiej pod Ual-ual, podczas której zginęło ponad stu żołnierzy abisyńskich i sześćdziesięciu włoskich.
Wiktionary
IPA: ˌabʲiˈsɨ̃j̃sʲci, AS: abʹisỹĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Abisynia ż., Abisynka ż., abisynka ż., Abisyńczyk mos.
Wiktionary
postać biblijna ze Starego Testamentu; Abisag
SJP.pl
Abiszag (X w. p.n.e.) – piękna dziewczyna z Szunem, która opiekowała się Dawidem u schyłku jego lat.
Wikipedia
postać biblijna ze Starego Testamentu
SJP.pl
Abiszaj – postać biblijna ze Starego Testamentu.
Spokrewniony z królem Dawidem, brat Joaba; jeden z generałów Dawida. Patrz: 1 Sm 26,6-12 i 2 Sm 10,910; 16,9.11-12; 18,2.
Wikipedia
odmiana włoskiego sera twarogowego z okolic Piemontu
SJP.pl
rzeczownik
(1.1) odmiana włoskiego sera twarogowego z okolic Piemontu
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. rzad. świadectwo dojrzałości, matura
Wiktionary
(1.1) Wszyscy uczniowie otrzymali abiturię.
(1.1) (…) kredytów za religię nie wlicza się do ogólnej liczby 160 kredytów, wymaganych do abiturii.
Wiktionary
IPA: ˌabʲiˈturʲja, AS: abʹiturʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. abiturientka ż., abiturient mos.
Wiktionary
(1.1) matura
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) związany z abiturientami (maturzystami); przeznaczony dla nich
Wiktionary
(1.1) Świetnie się bawiłam na balu abiturienckim.
Wiktionary
książkowo: uczeń kończący szkołę, zwykle średnią, dopuszczony do matury
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) książk. uczeń kończący szkołę średnią, przystępujący do matury;
Wiktionary
Abiturient – maturzysta, osoba, która zbliża się do ukończenia szkoły średniej i została dopuszczona do matury.
Abiturient po ukończeniu szkoły średniej staje się absolwentem i ma wówczas wykształcenie średnie. Zdanie egzaminu maturalnego umożliwia uzyskanie świadectwa dojrzałości, które jest rzeczą dodatkową w stosunku do wykształcenia średniego.
Wikipedia
(1.1) W naszej szkole do matury przystąpiło stu abiturientów.
(1.1) Prawdziwa matura rozpocznie się 4 maja. Tego dnia abiturienci będą zdawać egzamin z języka polskiego.
Wiktionary
IPA: ˌabʲiˈturʲjɛ̃nt, AS: abʹiturʹi ̯ẽnt
Wiktionary
rzecz. abituria ż.
:: fż. abiturientka ż.
Wiktionary
(1.1) maturzysta
Wiktionary
uczennica kończąca szkołę średnią, dopuszczona do matury
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) uczennica kończąca szkołę, najczęściej średnią, przystępująca do matury
Wiktionary
(1.1) W naszej szkole do matury przystąpiło sto abiturientek.
Wiktionary
IPA: ˌabʲiturʲˈjɛ̃ntka, AS: abʹiturʹi ̯ẽntka
Wiktionary
rzecz. abituria ż.
:: fm. abiturient mos.
Wiktionary
(1.1) maturzystka
Wiktionary
książkowo: przyzwyczajenie, rutyna, codzienność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. rzad. rutyna, przyzwyczajenie
Wiktionary
odmowa uznania praw własności, orzeczona przez sąd
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) praw. postanowienie odpowiedniego sądu o odmowie przyznania prawa własności
Wiktionary
Abiudykacja (z łac. "abiudicare" – "odsądzić") – wyrok, pozbawiający stronę prawa do rzeczy. Przeciwieństwem jest adiudykacja, czyli przyznanie komuś tego prawa.
Wikipedia
IPA: ˌabʲjudɨˈkat͡sʲja, AS: abʹi ̯udykacʹi ̯a
Wiktionary
publiczne wyparcie swoich zapatrywań
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. publiczne wyrzeczenie się swoich przekonań
Wiktionary
Abiuracja (łac. "abiurare", „odprzysięgać się”, „wypierać”) − publiczne wyparcie się swoich dotychczasowych przekonań, zwłaszcza na tle religijnym. Procedura znana już w starożytności, ale szczególnie rozwinięta w średniowieczu, w czasach nasilonych walk z heretykami.
Wikipedia
IPA: ˌabʲjuˈrat͡sʲja, AS: abʹi ̯uracʹi ̯a
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. daw. żelazna wycieraczka do butów
Wiktionary
skrót od: ablativus, ablatiwus
SJP.pl
1. niszczenie powierzchni lądu albo lodowca wskutek działania czynników zewnętrznych (deszczu, słońca);
2. w chirurgii: usunięcie (całkowite lub częściowe) jakiegoś organu, tkanek lub ciała obcego;
3. sposób chłodzenia powierzchni statków kosmicznych, umożliwiający im przekraczanie bariery cieplnej w czasie powrotu na Ziemię
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geol. niszczenie powierzchni lądu albo lodowca wskutek działania czynników zewnętrznych
(1.2) geol. ablacja deszczowa: spłukiwanie zwietrzeliny skalnej przez spływające po stoku wody opadowe
(1.3) med. chirurgiczne usunięcie (całkowite lub częściowe) jakiegoś organu, tkanek lub ciała obcego
(1.4) astronaut. sposób chłodzenia powierzchni statków kosmicznych, umożliwiający im przekraczanie bariery cieplnej w czasie powrotu na Ziemię
(1.5) astr. niszczenie warstw powierzchniowych meteorytu podczas przejścia przez atmosferę
(1.6) astronaut. niszczenie materiału powierzchniowego w komorze zapłonowej statku kosmicznego podczas jego wejścia w atmosferę
(1.7) lotn. topienie się powierzchni statku powietrznego
(1.8) lotn. badania nad zmniejszeniem obciążeń cieplnych powstałych w czasie lotu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: abˈlat͡sʲja, AS: ablacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. ablatyw mrz.
przym. ablacyjny
przysł. ablacyjnie
Wiktionary
(1.1) topnienie
(1.2) spłukiwanie
(1.3) amputacja
(1.4) chłodzenie ablacyjne
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) geol. med. astronaut. lotn. w sposób ablacyjny
Wiktionary
rzecz. ablacja ż., ablatyw mrz.
przym. ablacyjny
Wiktionary
przymiotnik od: ablacja (np. warstwa ablacyjna, chłodzenie ablacyjne)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) geol. med. astronaut. lotn. związany z ablacją, dotyczący ablacji
Wiktionary
rzecz. ablacja ż., ablatyw mrz.
przysł. ablacyjnie
Wiktionary
1. sposób szczepienia roślin polegający na nacięciu i połączeniu gałązek dwóch obok siebie rosnących drzew, krzewów i odcięciu zrazu dopiero po ich zrośnięciu się;
2. zaprzestanie karmienia młodego zwierzęcia przez matkę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. ogrod. metoda szczepienia roślin przez złączenie rosnących obok siebie roślin;
(1.2) zool. zaprzestanie karmienia młodego przez matkę
Wiktionary
Ablaktacja (zbliżenie) – metoda szczepienia drzew owocowych, roślin ozdobnych i winorośli, poprzez połączenie dwóch rosnących obok siebie roślin (podkładki i zrazu), a po ich zrośnięciu, odcięcie jednej z nich (zrazu) od własnego systemu korzeniowego.
Wikipedia
(1.1) W czasie procesu ablaktacji łączy się dwie rosnące koło siebie rośliny, a po zrośnięciu odcina się jedną od systemu korzeniowego.
Wiktionary
IPA: ˌablakˈtat͡sʲja, AS: ablaktacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. ablaktowanie n.
czas. ablaktować ndk.
Wiktionary
(1.1) zbliżenie
Wiktionary
o roślinach: taki, u którego ablaktacja jest skuteczną metodą szczepienia; nadający się do ablaktacji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) ogrod. szczepienie roślin metodą ablaktacji
Wiktionary
IPA: ˌablaktɔˈvãɲɛ, AS: ablaktovãńe
Wiktionary
rzecz. ablaktacja ż.
czas. ablaktować ndk.
Wiktionary
stosować ablaktację
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) ogrod. szczepić rośliny, stosując ablaktację
Wiktionary
IPA: ˌablakˈtɔvat͡ɕ, AS: ablaktovać
Wiktionary
rzecz. ablaktacja ż., ablaktowanie n.
Wiktionary
(1.1) stosować ablaktację
Wiktionary
w językoznawstwie: przypadek deklinacji łacińskiej, zbliżony do polskiego narzędnika; ablatiwus; ablatyw
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gram. zob. ablatyw.
Wiktionary
(1.1) Czytałam artykuł naukowy na temat ablativu.
Wiktionary
IPA: ˌablaˈtʲivus, AS: ablatʹivus
Wiktionary
rzecz. ablatyw mrz.
Wiktionary
(1.1) ablatyw; war. ablatiwus
Wiktionary
w językoznawstwie: przypadek deklinacji łacińskiej, zbliżony do polskiego narzędnika; ablativus; ablatyw
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gram. zob. ablatyw.
Wiktionary
(1.1) Czytałam artykuł naukowy na temat ablatiwu.
Wiktionary
(1.1) ablatyw; war. ablativus
Wiktionary
w językoznawstwie: przypadek deklinacji łacińskiej, zbliżony do polskiego narzędnika; ablatiwus; ablativus
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gram. przypadek gramatyczny wyrażający odchodzenie i oddzielanie się od czegoś, a w łacinie spełniający także inne role, m.in. narzędnika i miejscownika;
Wiktionary
Ablatyw (łac. "ablativus," w języku polskim nazywany także pochodnikiem lub oddalnikiem) – przypadek w językach aglutynacyjnych i niektórych fleksyjnych, wyraża odchodzenie i oddzielanie się od czegoś (odwrotnie niż allatyw).
Wikipedia
(1.1) Czytałam artykuł naukowy na temat ablatywu w języku tatarskim.
Wiktionary
IPA: abˈlatɨf, AS: ablatyf
Wiktionary
rzecz. ablacja ż., ablativus mrz.
przym. ablatywny, ablacyjny
przysł. ablacyjnie
Wiktionary
(1.1) pochodnik, ablativus, ablatiwus, częściowo narzędnik
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) gram. związany z przypadekiem gramatycznym ablatywem
Wiktionary
rzecz. ablatyw mrz.
Wiktionary
czasownik niedokonany
(1.1) żart. mówić po hiszpańsku
Wiktionary
rzecz. ablanie n.
Wiktionary
1. nadzwyczajny poseł papieski;
2. dawniej: wysłannik, delegat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. nadzwyczajny poseł papieski
(1.2) przest. delegat, wysłannik
Wiktionary
(1.1) Wychowany w Kolegium szlacheckim, Pio Boccanera raz tylko wyjechał z Rzymu, wysłany do Paryża, jako ablegat doręczyć mający kapelusz kardynalski świeżo mianowanemu dygnitarzowi Kościoła. sic.
Wiktionary
IPA: abˈlɛɡat, AS: ablegat
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. gw-pl|Śląsk Cieszyński. odnóżka
Wiktionary
w ogrodnictwie: odkład, sadzonka powstała przez ukorzenienie bocznego pędu; aplegier
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ogrod. rodzaj sadzonki powstałej z bocznego pędu przysypanego ziemią i odciętego po ukorzenieniu;
Wiktionary
IPA: abˈlɛɟɛr, AS: ableǵer
Wiktionary
rzecz. ablegrowanie n.
:: zdrobn. ablegierek mos./mrz.
czas. ablegrować ndk.
Wiktionary
(1.1) odkład
Wiktionary
1. zdrobnienie od: ablegier;
2. dawniej, przenośnie: potomek, dziecko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. ablegier
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) przen. żart. potomek, dziecko
Wiktionary
IPA: ˌablɛˈɟɛrɛk, AS: ableǵerek
Wiktionary
rzecz. ablegier mrz., ablegrowanie n.
czas. ablegrować ndk.
Wiktionary
(2.1) latorośl
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) ogrod. rozmnażanie roślin za pomocą ablegrów
Wiktionary
(1.1) Morwa rozmnaża się przez proste sadzenie latorośli (…), przez wyrostki z korzenia puszczane i przez ablegrowanie (czyli kabłonkowanie, odkładanie); nakoniec przez nasienie. sic.
Wiktionary
IPA: ˌablɛɡrɔˈvãɲɛ, AS: ablegrovãńe
Wiktionary
rzecz. ablegier mrz., ablegierek mos./mrz.
czas. ablegrować ndk.
Wiktionary
(1.1) odkładanie, daw. kabłonkowanie
Wiktionary
wegetatywnie rozmnażać rośliny przez przysypywanie ziemią bocznych pędów; odkładać
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) ogrod. rozmnażać rośliny za pomocą ablegrów
Wiktionary
IPA: ˌablɛˈɡrɔvat͡ɕ, AS: ablegrovać
Wiktionary
rzecz. ablegier mrz., ablegierek mos./mrz., ablegrowanie n.
Wiktionary
(1.1) odkładać
Wiktionary
[czytaj: ejblizm] dyskryminacja osób niepełnosprawnych; ablizm, disablizm, handicapizm, handikapizm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) socjol. dyskryminacja, niechęć, pogarda lub wrogość skierowane wobec osób uważanych za niepełnosprawne;
Wiktionary
Ableizm (z -able w disable – niepełnosprawny oraz -ism w racism, sexism), in. handicapizm/handikapizm, (z handicap – niepełnosprawność, przeszkoda) – dyskryminacja, niechęć, wrogość względem osób niepełnosprawnych. Ableizm definiuje osoby niepełnosprawne przez ich niepełnosprawność, charakteryzując je jako gorsze i podrzędne wobec osób pełnosprawnych.
Wikipedia
(1.1) Różne rodzaje dyskryminacji (seksizm, hetero-seksizm, rasizm, klasizm, ageizm, ableizm oraz specyzm) wywodzą się z tych samych, fałszywych założeń stojących u podstaw kultury patriarchalnej.
Wiktionary
przym. ableistyczny
przysł. ableistycznie
Wiktionary
(1.1) handicapizm, handikapizm, kapacytyzm
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) icht. ryba morska z rodziny belonowatych;
Wiktionary
Ablena ("Ablennes hians") – ryba morska z rodziny belonowatych, jedyny przedstawiciel rodzaju "Ablennes". Poławiana w wędkarstwie i na niewielką skalę gospodarczo.
Wikipedia
(1.1) Ablena spotykana jest w tropikalnych i ciepłych wodach całego świata.
Wiktionary
IPA: abˈlɛ̃na, AS: ablẽna
Wiktionary
[czytaj: ejblizm] dyskryminacja osób niepełnosprawnych; ableizm, disablizm, handicapizm, handikapizm
SJP.pl
1. obrzęd religijny polegający na obmyciu ciała lub przedmiotu kultu;
2. (zwykle w liczbie mnogiej) żartobliwie: mycie się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. rytualne obmycie;
(1.2) przen. żart. obmycie, umycie
Wiktionary
Ablucja ( ablutio – obmycie) – występujące w różnych systemach religijnych rzeczywiste lub symboliczne obmycie rytualne ciała lub jego części (najczęściej rąk), przedmiotów kultowych lub narzędzi ofiarniczych. Ablucji dokonuje się zwykle za pomocą wody, rzadziej wina lub piasku, a także mleka (u Indian południowoamerykańskich).
Wikipedia
(1.1) U dawnych Słowian były znane niektóre formy ablucji jeszcze przed wprowadzeniem chrześcijaństwa (…).
(1.2) Ze snu przedniego zbudzon przez pachołka,
Zdjął imćpan burmistrz przyodziewek z kołka,
Wzuł żółte buty o podkówkach srebrnych,
Dokonał zacnie ablucyj potrzebnych
I przy kagańcu, co się żywo pali,
Począł dokładnie ubierać się daléj. sic.
Wiktionary
IPA: abˈlut͡sʲja, AS: ablucʹi ̯a
Wiktionary
przym. ablucyjny
rzecz. ablucyjny ż.
Wiktionary
potocznie: mycie się; ablucja
SJP.pl
→ ablucja
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący ablucji
Wiktionary
(1.1) (…) kopuła jest przeszklona i unosi się nad piętrową fontanną ablucyjną (…).
Wiktionary
rzecz. ablucja ż.
Wiktionary
chorobliwy lęk przed myciem się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. psych. chorobliwy lęk przed kąpielą;
Wiktionary
Ablutofobia (z łac. "ablutio" 'mycie; kąpiel' od "abluere" 'obmywać, spłukać, oczyścić') – chorobowy, stały i nieuzasadniony lęk przed kąpielą, myciem lub czyszczeniem własnego ciała. Ten rodzaj fobii zalicza się do fobii sytuacyjnej (fobii specyficznych). Ablutofobia wydaje się występować częściej u dzieci i kobiet niż u mężczyzn.
Wikipedia
(1.1) Jego syna nie można spokojnie wykąpać; chyba cierpi na ablutofobię.
Wiktionary
IPA: ˌablutɔˈfɔbʲja, AS: ablutofobʹi ̯a
Wiktionary
natręctwo, mania ciągłego mycia się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. chorobliwie częste mycie rąk;
Wiktionary
Ablutomania ( folie de lavement) – jeden z najczęstszych i najbardziej znanych objawów zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego, polegający na niepowstrzymanej potrzebie zbyt częstego mycia rąk. W cięższych przypadkach może doprowadzić do powstania ran na rękach.
Wikipedia
(1.1) W skrajnych przypadkach osoby cierpiące na ablutomanię tak często i dokładnie szorują ręce, że zaczynają się na nich pojawiać siniaki oraz rany.
Wiktionary
IPA: ˌablutɔ̃ˈmãɲja, AS: ablutõmãńi ̯a
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ogrod. sadzonka
Wiktionary
(1.1) flancka, szczypek, szczypka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ogrod. sadzonka
Wiktionary
(1.1) flancka, szczypek, szczypka
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) M. i W. lm. od: abnegat
Wiktionary
IPA: ˌabnɛˈɡat͡ɕi, AS: abnegaći
Wiktionary
1. wyrzeczenie się czegoś w imię wartości wyższych;
2. niedbałość o własny wygląd i własne wygody;
3. brak podstawowych wiadomości na jakiś temat; ignorancja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. wyrzeczenie się, rezygnacja z korzyści dla dobra innych
(1.2) książk. zaniedbanie czegoś np. wyglądu, niedbałość, niechlujstwo
Wiktionary
(1.1) Córka, istota wątła, słaba, bez tchu; stokrotka polna przeniesiona do piwnicy, posiadała kilka dzielnych cnót matki, ale ani zbliżała się do niej w sile abnegacji.
(1.2) Przeraża mnie jego abnegacja, zupełnie przestał o siebie dbać.
Wiktionary
IPA: ˌabnɛˈɡat͡sʲja, AS: abnegacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. negacja ż., abnegat mos., abnegatka ż.
przym. abnegacki
Wiktionary
(1.2) niechlujstwo, tumiwisizm
Wiktionary
człowiek wyrzekający się wygód, korzyści, niedbający o siebie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek, który nie dba o swój wygląd
(1.2) człowiek nieposiadający podstawowej wiedzy z danej dziedziny
Wiktionary
(1.1) Ten człowiek wygląda na abnegata.
Wiktionary
IPA: abˈnɛɡat, AS: abnegat
Wiktionary
rzecz. negacja ż., abnegacja ż.
:: fż. abnegatka ż.
przym. abnegacki
Wiktionary
(1.1) flejtuch, pot. pejor. niechluj; pot. pejor. brudas, fleja, kocmołuch, niedbalec
(1.2) ignorant
Wiktionary
1. kobieta wyrzekająca się czegoś w imię wartości wyższych;
2. kobieta niedbająca o własny wygląd i własne wygody;
3. kobieta niemająca podstawowych wiadomości na jakiś temat; ignorantka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta niedbająca o swój wygląd
Wiktionary
(1.1) W co ubrała się ta abnegatka?
Wiktionary
rzecz. abnegacja ż.
:: fm. abnegat mos.
przym. abnegacki
Wiktionary
obce imię męskie
SJP.pl
Ab
Wikipedia
dawniej (dziś tylko gwarowo): albo
SJP.pl
spójnik
(1.1) stpol., dziś gw-pl|Poznań, Górny Śląsk, Śląsk Cieszyński, Zaolzie, Mazowsze, księstwo łowickie. albo
(1.2) reg. gw-pl|Śląsk Cieszyński, Zaolzie. czy
(1.3) gw-pl|Śląsk Cieszyński. może
(1.4) gw-pl|księstwo łowickie. bo
Wiktionary
(1.1) gwara lubliniecka: Dzisiej abo jutro przijedzie Ecik. → Dzisiaj albo jutro przyjedzie Edek.
(1.2) gwara dąbrowska: Idzies abo nie idzies? → Idziesz czy nie idziesz?
(1.3) gwara cieszyńska: Pójmy abo do karczmy. → Może pójdziemy do karczmy.
Wiktionary
IPA: ˈa.bɔ
Wiktionary
frazeologia.
etymologia.
(1.1-3) etym|prasł|*abo.; źródłosłów dla źródło dla|ros|або.
(1.4) pol. gw. księstwo łowickie a + bo
uwagi.
tłumaczenia.
(1.1) zobtłum|albo.
(1.2) zobtłum|czy.
(1.3) zobtłum|może.
(1.4) zobtłum|bo.
źródła.
== abo (język angielski.) ==
wymowa.
audioAU|En-au-abo.ogg.
austral. IPA|ˈæb.əʉ., SAMPA|"{b.@.}, enPR|ă'bō.
bryt. enPR|ă'bō., IPA|ˈæb.əʊ., SAMPA|"{b.@U.
amer. enPR|ă'bō., IPA|ˈæb.oʊ., SAMPA|"{b.oU.
znaczenia.
rzeczownik
(1.1) austral. slang. obraź. aborygen
odmiana.
przykłady.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
Wiktionary
(1.1) współcz. neutr. albo, lub; gw. Górny Śląsk lebo
Wiktionary
abobra cienkolistna - roślina ozdobna z rodziny dyniowatych, pochodząca z Ameryki Południowej
SJP.pl
spójnik
(1.1) stpol. albowiem, bowiem, bo, gdyż
Wiktionary
IPA: aˈbɔt͡ɕɛ̃m, AS: aboćẽm
Wiktionary
(1.1) aboim, abojem, abowiem
Wiktionary
spójnik
(1.1) śrpol. albowiem
Wiktionary
IPA: aˈbɔjĩm, AS: aboi ̯ĩm
Wiktionary
(1.1) śrpol. abociem, abocim, abojem; współcz. albowiem
Wiktionary
w prawie:
1. ustawowy, powszechny akt łaski;
2. zniesienie jakiegoś prawa, ustawy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) praw. ustawowy, powszechny akt łaski, polegający na zakazie wszczęcia lub nakazie umorzenia postępowania karnego w stosunku do pewnych rodzajów przestępstw lub kategorii przestępców;
(1.2) umorzenie długu, kary, zobowiązań
Wiktionary
Abolicja (z abolitio – zniesienie, umorzenie) – decyzja z dziedziny polityki prawa karnego polegająca na odstąpieniu od ścigania określonej kategorii przestępstw. Może odnosić się do przestępstw o charakterze politycznym. Obejmuje nakaz niewszczynania postępowania karnego lub umorzenia postępowania już wszczętego. Jest to więc darowanie i puszczenie w niepamięć zarówno tych przestępstw, których sprawcy zostali ujawnieni, lecz jeszcze nie osądzeni, jak i tych, których sprawcy są nieznani (lub nie ujęci).
Wikipedia
(1.1) Abolicja uchwalana jest przez parlament w formie zwykłej ustawy, zgodnie z procedurą obowiązującą w postępowaniu ustawodawczym.
Wiktionary
IPA: ˌabɔˈlʲit͡sʲja, AS: abolʹicʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. abolicjonizm mrz., abolicjonista mos., abolicjonistka ż.
przym. abolicyjny, abolicjonistyczny
przysł. abolicyjnie
Wiktionary
(1.1) unieważnienie, zniesienie
(1.2) umorzenie
Wiktionary
1. zwolennik abolicjonizmu, ruchu społecznego domagającego się zniesienia jakiegoś prawa;
2. w XVIII-XIX w.: zwolennik ruchu dążącego do zniesienia niewolnictwa i sprzeciwiającego się dyskryminacji rasowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zwolennik abolicjonizmu, ruchu społecznego domagającego się zniesienia jakiegoś prawa
(1.2) hist. w XVIII–XIX w.: zwolennik ruchu dążącego do zniesienia niewolnictwa i sprzeciwiającego się dyskryminacji rasowej
Wiktionary
(1.2) Stał się częstym mówcą na spotkaniach w kręgach abolicjonistów.
Wiktionary
IPA: ˌabɔlʲit͡sʲjɔ̇̃ˈɲista, AS: abolʹicʹi ̯o̊̃ńista
Wiktionary
rzecz. abolicja ż., abolicjonizm mrz.
:: fż. abolicjonistka ż.
przym. abolicjonistyczny, abolicyjny
przysł. abolicyjnie
Wiktionary
1. zwolenniczka zniesienia jakiegoś prawa;
2. w XVIII i XIX wieku: uczestniczka ruchu na rzecz zniesienia niewolnictwa i dyskryminacji rasowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zwolenniczka abolicjonizmu, ruchu społecznego domagającego się zniesienia jakiegoś prawa
(1.2) hist. w XVIII–XIX w.: zwolenniczka ruchu dążącego do zniesienia niewolnictwa i sprzeciwiającego się dyskryminacji rasowej
Wiktionary
(1.2) Lucy Larcom była zdeklarowaną abolicjonistką i cieszyła się, że Abraham Lincoln został prezydentem.
Wiktionary
rzecz. abolicja ż., abolicjonizm mrz.
:: fm. abolicjonista mos.
przym. abolicjonistyczny, abolicyjny
przysł. abolicyjnie
Wiktionary
dotyczący abolicjonizmu, abolicjonisty (np. ruch abolicjonistyczny, tendencje abolicjonistyczne)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z abolicjonizmem, dotyczący abolicjonizmu lub abolicjonistów
Wiktionary
(1.1) Wybór Lincolna, którego podejrzewano o sprzyjanie ruchom abolicjonistycznym, budził obawy na Południu.
Wiktionary
rzecz. abolicjonista mos., abolicjonistka ż., abolicja ż., abolicjonizm mrz.
przym. abolicyjny
przysł. abolicyjnie
Wiktionary
1. ruch społeczny domagający się zniesienia jakiegoś prawa
2. osiemnasto- i dziewiętnastowieczny ruch domagający się zniesienia niewolnictwa i dyskryminacji rasowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. ruch polityczny w Stanach Zjednoczonych, który dążył do zniesienia niewolnictwa;
(1.2) ruch społeczny, domagający się zniesienia jakiegoś prawa
Wiktionary
Abolicjonizm (z abolitio „zniesienie, umorzenie” i "-izm" z gr. ισμός "ismos" „wiedza”) – w XVIII i XIX w. ruch społeczno-polityczny i ideowy w Europie (głównie w Wielkiej Brytanii oraz Francji) i obu Amerykach (głównie w Stanach Zjednoczonych), stawiający sobie za zadanie zniesienie niewolnictwa i związanego z nim handlu ludźmi.
Wikipedia
(1.1) Abolicjonizm był ruchem społeczno-politycznym i ideowym.
Wiktionary
IPA: ˌabɔlʲiˈt͡sʲjɔ̇̃ɲism̥, AS: abolʹicʹi ̯o̊̃ńism̦
Wiktionary
rzecz. abolicja ż., abolicjonista mos., abolicjonistka ż.
przym. abolicjonistyczny, abolicyjny
Wiktionary
przymiotnik od: abolicja (np. ruch abolicyjny, dekret abolicyjny)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) praw. związany z abolicją, dotyczący abolicji
Wiktionary
rzecz. abolicja ż., abolicjonista mos., abolicjonistka ż., abolicjonizm mrz.
przysł. abolicyjnie
przym. abolicjonistyczny
Wiktionary
uczucie wstrętu, niechęci, obrzydzenia; odraza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. obrzydzenie, wstręt, odraza
Wiktionary
(1.1) Moja mama czuje silną abominację za każdym razem, gdy widzi mysz.
(1.1) Aż zdarzyła się chwila, gdy do połowicy swej poczuł taką abominację nieznośną, a zarazem wezbrało w nim tyle nagłej, porywczej, iście bestjalskiej tęsknoty do samotnej włóczęgi na przełaj, wszystkiemi morzami polarnemi, — że z kry, na której podróż poślubną odbywali, spełzł cichcem do morza i dał stułokciowego nura. sic.
Wiktionary
IPA: ˌabɔ̃mʲĩˈnat͡sʲja, AS: abõmʹĩnacʹi ̯a
Wiktionary
przym. abominacyjny
Wiktionary
(1.1) obrzydzenie, odraza, wstręt
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) książk. obrzydliwy, wstrętny
Wiktionary
(1.1) Od początku do końca jest więc taki sam – abominacyjny i obleśny, czyniąc z własnych kompleksów oręż przeciw światu.
Wiktionary
IPA: ˌabɔ̃mʲĩnaˈt͡sɨjnɨ, AS: abõmʹĩnacyi ̯ny
Wiktionary
rzecz. abominacja ż.
Wiktionary
(1.1) budzący odrazę, obrzydliwy, odrażający, wstrętny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: abonament
Wiktionary
(1.1) To nie abonament, lecz tylko taniutki abonamencik.
(1.1) Stosujemy zniżek system za abonamencik świństew. Kto rąk nie chce kalać, zań je pokala tanio drań.
Wiktionary
rzecz. abonament mrz., abonent mos., abonentka ż., abonowanie n., zaabonowanie n.
czas. abonować ndk., zaabonować dk.
przym. abonamentowy, abonencki
Wiktionary
opłata, ustanowiona zwykle umową, za systematyczne otrzymywanie produktu lub korzystanie z usługi; także: prawo otrzymywania (korzystania) wynikające z takiej umowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) regularna opłata za korzystanie z usługi (np. internetu);
(1.2) regularna odgórna opłata za otrzymywanie książek lub czasopism
Wiktionary
Ab
Wikipedia
(1.1) Operator obniżył mój abonament o 15 procent.
Wiktionary
IPA: ˌabɔ̃ˈnãmɛ̃nt, AS: abõnãmẽnt
Wiktionary
rzecz. abonent mos., abonentka ż., abonowanie n., zaabonowanie n.
:: zdrobn. abonamencik mrz.
czas. abonować ndk., zaabonować dk.
przym. abonamentowy, abonencki
Wiktionary
(1.2) prenumerata, przedpłata
Wiktionary
dotyczący abonamentu (np. sprzedaż abonamentowa, karnet abonamentowy)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z abonamentem, dotyczący abonamentu
Wiktionary
(1.1) Aby oferta operatorów dostarczających internet abonamentowy była nadal atrakcyjna, „darmowy internet” ma mieć obniżone parametry (…).
Wiktionary
IPA: ˌabɔ̃nãmɛ̃nˈtɔvɨ, AS: abõnãmẽntovy
Wiktionary
rzecz. abonamencik mrz., abonament mrz., abonent mos., abonentka ż., abonowanie n., zaabonowanie n.
czas. abonować ndk., zaabonować dk.
przym. abonencki
Wiktionary
[czytaj: abądąs] francuska rasa bydła mleczno-mięsnego
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
→ abonent
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z abonentem, osobą opłacającą abonament
Wiktionary
(1.1) Istnieją też numery abonenckich usług specjalnych […].
Wiktionary
rzecz. abonent mos., abonentka ż., abonament mrz., abonamencik mrz., abonowanie n., zaabonowanie n.
czas. abonować ndk., zaabonować dk.
przym. abonamentowy
Wiktionary
osoba opłacająca abonament
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba płacąca stałą opłatę, abonament;
Wiktionary
Abonent (niem. "Abonnent", fr. "Abonné") – osoba mająca prawo do korzystania z usługi (e-booka, parkowania w strefie), urządzenia (radia, telefonu) lub otrzymywania czegoś (gazeta, obiady) na zasadzie uiszczania stałej, regularnej opłaty (tzw. abonamentu).
Wikipedia
(1.1) Z tym abonentem są wieczne kłopoty, zawsze spóźnia się z opłatą abonamentu.
Wiktionary
IPA: aˈbɔ̃nɛ̃nt, AS: abõnẽnt
Wiktionary
rzecz. abonament mrz., abonamencik mrz., abonowanie n., zaabonowanie n.
:: fż. abonentka ż.
czas. abonować ndk., zaabonować dk.
przym. abonencki, abonamentowy
Wiktionary
kobieta opłacająca abonament
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta płacąca stałą opłatę, abonament
Wiktionary
(1.1) Z tą abonentką są wieczne kłopoty, zawsze spóźnia się z opłatą abonamentu.
Wiktionary
IPA: ˌabɔ̃ˈnɛ̃ntka, AS: abõnẽntka
Wiktionary
rzecz. abonamencik mrz., abonament mrz., abonowanie n., zaabonowanie n.
:: fm. abonent mos.
czas. abonować ndk., zaabonować dk.
przym. abonamentowy, abonencki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) korzystanie z jakiegoś produktu lub usługi po opłaceniu abonamentu
Wiktionary
(1.1) Szczęściem były dla niego naukowe zajęcia, kupowanie książek, abonowanie pism periodycznych (…).
Wiktionary
IPA: ˌabɔ̃nɔˈvãɲɛ, AS: abõnovãńe
Wiktionary
rzecz. abonamencik mrz., abonament mrz., abonent mos., abonentka ż., zaabonowanie n.
czas. abonować ndk., zaabonować dk.
przym. abonamentowy, abonencki
Wiktionary
korzystać z czegoś lub otrzymywać coś w zamian za uiszczanie stałej opłaty abonenckiej, płacenie abonamentu
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) korzystać z abonamentu – usługi otrzymywania produktu w zamian za uiszczanie regularnej opłaty
Wiktionary
(1.1) Walter Kridl, recepcjonista z hotelu „Kärntnerhof” usiadł za ladą i odruchowo sięgnął po gazety, które abonował właściciel hotelu pan Alfred Anhauser.
Wiktionary
IPA: ˌabɔ̃ˈnɔvat͡ɕ, AS: abõnovać
Wiktionary
rzecz. abonament mrz., abonamencik mrz., abonent mos., abonentka ż., abonowanie n., zaabonowanie n.
czas. zaabonować dk.
przym. abonamentowy, abonencki
Wiktionary
(1.1) subskrybować
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) biol. przeciwgębowy, leżący po przeciwnej stronie ciała w stosunku do oralnego
Wiktionary
IPA: ˌabɔˈralnɨ, AS: aboralny
Wiktionary
przym. oralny
Wiktionary
przerwanie ciąży; zabieg, skrobanka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. zabieg przerwania ciąży; sztuczne wywołanie poronienia;
Wiktionary
Aborcja ( abortus lub abortio „poronienie zamierzone, wywołanie poronienia”) – zamierzone zakończenie ciąży w wyniku interwencji zewnętrznej, np. działań lekarskich, w j. łacińskim "abortus provocatus". Przeważnie w efekcie dochodzi do śmierci zarodka lub płodu ludzkiego (łac. "nasciturus").
Wikipedia
(1.1) Dla części ludzi aborcja jest zwyczajnym zabiegiem, inni uważają ją za dzieciobójstwo.
(1.1) Inną istotną formą kontroli urodzeń jest aborcja. Większość muzułmańskich uczonych zezwala na aborcję, chociaż różny jest w ich opinii moment rozwoju płodu, w którym aborcja staje się zakazana.
Wiktionary
IPA: aˈbɔrt͡sʲja, AS: aborcʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. aborcjonista m., aborcjonistka m., abort m., aborter m.
czas. abortować ndk./dk.
przym. aborcjonistyczny, aborcyjny
Wiktionary
(1.1) interrupcja; pot. skrobanka, abort, łyżeczkowanie; przest. spędzenie płodu
Wiktionary
zwolennik prawa do przerywania ciąży; aborcjonista
SJP.pl
1. osoba przeprowadzająca zabieg przerwania ciąży; aborter;
2. zwolennik prawa do przerywania ciąży; aborcjonalista
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zwolennik dopuszczalności aborcji
(1.2) dokonujący aborcji, zob. aborter.
Wiktionary
(1.1) Wszystkie grupy – małżeństwa, jak i związki homoseksualne, zwolennicy naturalnych metod planowanieanowania rodziny i antykoncepcji, obrony dziecka poczętego i aborcjoniści – starają się mieć swoich reprezentantów w świecie polityki.
Wiktionary
rzecz. aborcja ż., aborter m.
:: fż. aborcjonistka
przym. aborcjonistyczny, aborcyjny
Wiktionary
(1.1) proaborcjonista, aborter
Wiktionary
1. kobieta poddająca się zabiegowi przerwania ciąży; aborterka;
2. kobieta przeprowadzająca zabieg przerwania ciąży; aborterka;
3. zwolenniczka dopuszczalności zabiegu przerywania ciąży
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zwolenniczka dopuszczalności aborcji
(1.2) med. przeprowadzająca aborcję
Wiktionary
rzecz. aborcja, aborter
:: fm. aborcjonista
przym. aborcjonistyczny, aborcyjny
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający cechy aborcjonisty
Wiktionary
rzecz. aborcjonistka ż., aborcjonista mos., aborcja ż.
Wiktionary
popieranie prawa do przerywania ciąży
SJP.pl
→ aborcja
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) książk. związany z aborcją
Wiktionary
(1.1) Ruta wywołuje działanie poronne, z tego też względu dawniej była używana jako środek aborcyjny.
Wiktionary
IPA: ˌabɔrˈt͡sɨjnɨ, AS: aborcyi ̯ny
Wiktionary
rzecz. aborterka ż., aborcjonistka ż., aborcjonista mos., abort mrz., aborcja ż.
Wiktionary
1. zdobywanie okrętu nieprzyjaciela przez sczepienie okrętów i walkę wręcz na pokładzie;
2. zderzenie się dwóch statków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mors. hist. sposób walki morskiej polegający na zetknięciu się dwóch okrętów i prowadzeniu walki wręcz na ich pokładach w celu zdobycia wrogiego okrętu lub jego późniejszego zatopienia;
(1.2) sf. odpowiednik abordażu (1.1) w przestrzeni kosmicznej między dwoma statkami kosmicznymi
Wiktionary
Ab
Wikipedia
(1.1) Dla celów abordażu okręty oprócz marynarzy zabierały również żołnierzy piechoty morskiej, którzy wraz z częścią załogi dostawali się na okręt nieprzyjaciela.
(1.2) Z tego względu celowo wybrał bardziej ukradkowe podejście, czyli abordaż kanonierki, zamiast frontalnego ataku za sterami „Wściekłego Psa”.
Wiktionary
IPA: aˈbɔrdaʃ, AS: abordaš
Wiktionary
rzecz. abordażowanie n.
czas. abordażować ndk.
przym. abordażowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) mors. hist. atakowanie innego okrętu przy pomocy abordażu
Wiktionary
rzecz. abordaż m.
czas. abordażować
przym. abordażowy
Wiktionary
(1.1) abordaż
Wiktionary
sczepiać swój okrętu z nieprzyjacielskim i wtargnąć na pokład
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) mors. hist. atakować inny okręt przy pomocy abordażu
Wiktionary
(1.1) Brytyjczycy początkowo zamierzali abordażować „von Roedera” przez niszczyciel „Foxhound”, lecz, szczęśliwie dla nich, „Foxhound” został ostrzelany z broni maszynowej z brzegu i zawrócił, unikając uszkodzenia w wybuchu.
Wiktionary
rzecz. abordaż mrz., abordażowanie n.
przym. abordażowy
Wiktionary
dotyczący abordażu, służący dokonaniu abordażu (np. oddział abordażowy, broń abordażowa)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) wojsk. mar. związany z abordażem, przeznaczony do abordażu
Wiktionary
(1.1) Załoga zatrzymanego statku otworzyła zawory denne celem samozatopienia, lecz wysłany z krążownika oddział abordażowy zapobiegł temu i uratował jednostkę jako zdobycz wojenną.
Wiktionary
IPA: ˌabɔrdaˈʒɔvɨ, AS: abordažovy
Wiktionary
rzecz. abordaż m., abordażowanie n.
czas. abordażować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) daw. ent. nazwa systematyczna|Melolontha melolontha|Linnaeus|ref=tak., chrabąszcz majowy
Wiktionary
abortus;
1. przerwanie ciąży, poronienie;
2. przedwcześnie urodzony, martwy płód
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rzad. poronienie
(1.2) rzad. przerwanie ciąży
(1.3) rzad. skrobanka
Wiktionary
Abort – zatrzymanie działania programu lub procesu.
Operacja abort najczęściej podejmowana jest przez system operacyjny w przypadku, gdy przez określony czas nie będzie mógł komunikować się z procesem (timeout). Nadzorowanie przebiegu działania programu przez człowieka może doprowadzić do przerwania tego działania, jeśli działanie to trwa za długo lub otrzymywane są błędne dane wyjściowe.
Wikipedia
IPA: ˈabɔrt, AS: abort
Wiktionary
rzecz. aborcja ż.
przym. aborcyjny
Wiktionary
(1.1) abortus, poronienie
(1.2) aborcja
(1.3) pot. skrobanka, łyżeczkowanie, abrazja, aborcja
Wiktionary
osoba przeprowadzająca zabieg przerwania ciąży; aborcjonista
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zwolennik dopuszczalności aborcji
(1.2) dokonujący aborcji
Wiktionary
rzecz. aborcjonista mos., aborcjonistka ż.
:: fż. aborterka ż.
Wiktionary
(1.1) aborcjonista
(1.2) aborcjonista
Wiktionary
aborcjonistka;
1. kobieta poddająca się zabiegowi przerwania ciąży;
2. kobieta przeprowadzająca zabieg przerwania ciąży
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pejor. ginekolożka wykonująca zabieg aborcji
Wiktionary
rzecz. aborter mos., aborcja ż.
przym. aborcyjny
Wiktionary
przeprowadzać (przeprowadzić) zabieg przerwania ciąży
SJP.pl
abort;
1. przerwanie ciąży, poronienie;
2. przedwcześnie urodzony, martwy płód
SJP.pl
rdzenny mieszkaniec danego obszaru; autochton, tubylec, tuziemiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) książk. pierwotny mieszkaniec jakiegoś obszaru lub kraju
Wiktionary
(1.1) Aborygeni pustyni doskonale znają każdą gwiazdę na firmamencie, od pierwszej, aż do czwartej wielkości i większość z nich, o ile nie wszystkie, ma związany z sobą odpowiedni mit.
Wiktionary
IPA: ˌabɔˈrɨɡɛ̃n, AS: aborygẽn
Wiktionary
rzecz. Aborygen mos., Aborygenka ż.
:: fż. aborygenka ż.
przym. aborygeński
Wiktionary
(1.1) autochton, tubylec; daw. krajowiec
Wiktionary
rdzenna mieszkanka danego obszaru; autochtonka, tuziemka, tubylka, tubylczyni
SJP.pl
rdzenny mieszkaniec danego obszaru; autochton, tubylec, tuziemiec
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rdzenna mieszkanka danego obszaru; autochtonka, tuziemka, tubylka, tubylczyni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rdzenna mieszkanka Australii
Wiktionary
(1.1) Trzeba bowiem pamiętać, że Freeman przede wszystkim czuła się Aborygenką, a dopiero potem Australijką.
Wiktionary
rzecz. aborygen mos., aborygenka ż.
:: fm. Aborygen mos.
przym. aborygeński
Wiktionary
(1.1) aborygenka australijska
Wiktionary
przymiotnik od: Aborygen
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Aborygenami, dotyczący Aborygenów
(1.2) związany z pierwotnymi mieszkańcami danego miejsca
przymiotnik dzierżawczy
(2.1) należący do Aborygena lub Aborygenów, będący jego lub ich własnością
Wiktionary
(1.1) Jedyną osadą na wyspie jest miejscowość wspólnoty aborygeńskiej, Milingimbi.
Wiktionary
rzecz. Aborygen mos., aborygen mos., Aborygenka ż.
Wiktionary
(1.2) tubylczy, miejscowy, rdzenny, autochtoniczny, tuziemczy
Wiktionary
spójnik
(1.1) stpol. albowiem
Wiktionary
(1.1) A gdy się ociągał, uięli mężowie oni rękę iego, i rękę żony iego, i rękę dwu córek iego, (abowiem mu Pan folgował,) i wywiedli go, i postawili go przed miastem. sic.
Wiktionary
IPA: aˈbɔvʲjɛ̃m, AS: abovʹi ̯ẽm
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Abowem, dotyczący Abowa, krainy na Słowacji
(1.2) daw. związane z miastem Åbo (współcz. Turku)
Wiktionary
rzecz. Abow mrz.
Wiktionary
[czytaj: abocco] szkicowy zarys dzieła sztuki; abbozzo
SJP.pl
spójnik
(1.1) stpol. ale, jednak
(1.2) stpol. może, podobno
(1.3) stpol. czy, czyż, czy może
(1.4) daw. abo jesteś
Wiktionary
(1.3) Aboś ty co zarobił dzisiaj?
(1.4) Aboś ty ociec, abo ja! — wrzasnął na końcu groźnie i spojrzał ku drzwiom.
Wiktionary
IPA: ˈabɔɕ, AS: aboś
Wiktionary
(1.3) alboś
Wiktionary
skrót od: arcybiskup (odczytywany jako cały, odmienny wyraz); arcybp
SJP.pl
skrót
(1.1) = rel. arcybiskup
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) 7 czerwca 1952 r. przyjął święcenia kapłańskie z rąk abpa Walentego Dymka.
Wiktionary
IPA: ˌart͡sɨˈbʲiskup, AS: arcybʹiskup
Wiktionary
rzecz. biskupa ż.
Wiktionary
skrót od: arcybiskupstwo (odczytywany jako cały, odmienny wyraz)
SJP.pl
skrót, rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) = arcybiskupstwo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) geol. o klifie: uleganie niszczeniu wskutek działania fal
(1.2) med. łyżeczkowanie jamy macicy
Wiktionary
rzecz. abrazja ż.
czas. abradować ndk.
przym. abrazyjny
Wiktionary
powodować abrazję
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) geol. powodować abrazję, niszczyć klif wskutek działania fal
Wiktionary
rzecz. abradowanie n., abrazja ż.
przym. abrazyjny
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. pięćdziesiąte urodziny, pięćdziesiątka
Wiktionary
Abraham ( אַבְרָהָם "’Awrāhām", akad. A-bi-ra-mu, إِبْرَاهِيمُ "Ibrāhīm", dosł. „kochający ojciec”) pierwotnie zwany Abramem – pierwszy z hebrajskich patriarchów. Wśród historyków nie ma konsensusu, czy faktycznie istniał. Najprawdopodobniej żył na początku II tysiąclecia p.n.e. Według relacji biblijnych był praojcem narodu żydowskiego, arabskiego, edomickiego i także innych. Z woli Boga Jahwe wyruszył z Mezopotamii do Palestyny. Mąż Sary i Hagar, ojciec Izaaka i Izmaela.
Wikipedia
(1.1) Coś dostoł na abrahama od Any i Giela?
Wiktionary
rzecz. Abraham mos., abrahamowiny nmos.
przym. abrahamiczny, Abrahamowy
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk abrahamowiny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) zdrobn. Abraham
Wiktionary
(1.1) — W dodatku dasz matce synową Rojzę.
— Ona ma na imię Róża.
— Po żydowsku Rojza… i wnuka, jakiegoś Abrahamka, albo Izaaka, bo ci miljonerzy lubią historyczne imiona. sic.
Wiktionary
rzecz. Abraham mos.
przym. Abrahamowy
Wiktionary
1. wywodzący się od Abrahama; abrahamowy;
2. religie abrahamiczne - religie mające korzenie w przekazach Tory o patriarsze Abrahamie; religie abrahamowe
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) rel. wywodzący się od Abrahama
Wiktionary
(1.1) Ateiści tacy jak Sam Harris argumentują, że poleganie religii abrahamicznych na boskim autorytecie skłania je w kierunku autorytaryzmu i dogmatyzmu.
Wiktionary
rzecz. Abraham mos., abraham mrz., abrahamizm mrz.
przym. Abrahamowy, abrahamowy
Wiktionary
(1.1) abrahamowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) teol. rel. monoteizm abrahamiczny
Wiktionary
rzecz. Abraham mos.
przym. Abrahamowy, abrahamowy, abrahamiczny
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Abrahamowicz ("Abramowicz") – polski herb szlachecki, odmiana herbu Jastrzębiec.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. pięćdziesiąte urodziny, pięćdziesiątka
Wiktionary
rzecz. abraham mrz.
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk abraham
Wiktionary
1. taki jak u Abrahama, charakterystyczny dla Abrahama;
2. religie abrahamowe - religie mające korzenie w przekazach Tory o patriarsze Abrahamie; religie abrahamiczne
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) rel. wywodzący się od Abrahama
Wiktionary
(1.1) Trzema głównymi religiami abrahamowymi są judaizm, chrześcijaństwo i islam.
Wiktionary
IPA: ˌabraxãˈmɔvɨ, AS: abraχãmovy
Wiktionary
rzecz. Abraham m., abrahamizm mrz.
przym. Abrahamowy, abrahamiczny, przedabrahamowy
Wiktionary
(1.1) abrahamiczny
Wiktionary
potocznie: coś niejasnego, niezrozumiałego; chińszczyzna, czarna magia
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) słowo nieokreślonego znaczenia, rzekoma magiczna formuła;
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) przen. coś niezrozumiałego; wypowiedź bezsensowna lub zagmatwana
Wiktionary
Abrakadabra ("Abracadabra, Abraxas, Abrasax") – pochodzący prawdopodobnie z języka aramejskiego ("Abəra kaDavəra") wyraz niemający znaczenia. Od schyłku starożytności, w średniowieczu i we wczesnej nowożytności posługiwano się nim jako formułą magiczną, tj. wyrazem, który (odpowiednio) wypowiedziany ma rzekomą moc wpływania na rzeczywistość. Obecnie słowo "abrakadabra" stosuje się jako (żartobliwe) określenie wypowiedzi pozbawionej sensu, niezrozumiałej, zagmatwanej.
Wikipedia
(2.1) Matematyka zawsze była dla mnie wielką abrakadabrą.
Wiktionary
IPA: ˌabrakaˈdabra, AS: abrakadabra
Wiktionary
(1.1) czary-mary, hokus-pokus, bim sala bim
Wiktionary
dawny talizman (amulet) z wizerunkiem Abraksasa - bóstwa gnostyckiego późnej starożytności; abraxas
SJP.pl
obce imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Nie będziesz więc odtąd nazywał się Abram, lecz imię twoje będzie Abraham, bo uczynię ciebie ojcem mnóstwa narodów.
Wiktionary
IPA: ˈabrãm, AS: abrãm
Wiktionary
rzecz. Abramowice lm nm.
:: zdrobn. Abramek mos.
przym. Abramowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) zdrobn. Abram
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Abramku, pomóż babci przywiesić mezuzę.
Wiktionary
rzecz. Abram mos., Abramowice nmos.
przym. Abramowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pl-reforma2026|Abramowianin. (mieszkaniec Abramowa)
Wiktionary
IPA: ˌabrãmɔˈvʲjä̃ɲĩn, AS: abrãmovʹi ̯ä̃ńĩn
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pl-reforma2026|Abramowianka. (mieszkanka Abramowa)
Wiktionary
IPA: ˌabrãmɔˈvʲjãŋka, AS: abrãmovʹi ̯ãŋka
Wiktionary
1. przysiółek w województwie małopolskim, gmina Jodłownik;
2. dzielnica Lublina;
3. Abramowice Prywatne - wieś w województwie lubelskim, gmina Głusk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. dzielnica Lublina;
(1.2) geogr. przysiółek w województwie małopolskim;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ciekawostką jest, że Szpital Neuropsychiatryczny im. prof. Mieczysława Kaczyńskiego, powszechnie znany jako szpital w Abramowicach, oraz pętla trolejbusowa Abramowice nie znajdują się na terenie tej dzielnicy, ale w dzielnicy Dziesiąta.
Wiktionary
IPA: ˌabrãmɔˈvʲit͡sɛ, AS: abrãmovʹice
Wiktionary
rzecz. Abram mos., Abramek mos.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Abramowicami Kościelnymi, dotyczący Abramowic Kościelnych
(1.2) związany z Abramowicami Prywatnymi, dotyczący Abramowic Prywatnych
Wiktionary
(1.1)
:: rzecz. Abramowice Kościelne
:: rzecz. Abramowice Prywatne
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Abramów
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Abramowa
Wiktionary
IPA: ˌabrãˈmɔfsʲci, AS: abrãmofsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Abramów m., Abramowianin m., Abramowianka ż.
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. gwara. taki, który należy do Abrama
Wiktionary
(1.1) Zwróciłeś uwagę na coraz dłuższe frędzle w Abramowym talicie?
Wiktionary
rzecz. Abram mos., Abramek mos.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wieś w województwie mazowieckim, gmina Kałuszyn
SJP.pl
Zobacz też: Abramy (rejon miadzielski).
Abramy – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie mińskim, w gminie Kałuszyn.
Wieś prywatna Królestwa Kongresowego, położona była w 1827 roku w powiecie siennickim, obwodzie stanisławowskim województwa mazowieckiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa siedleckiego.
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w Polsce;
forma rzeczownika.
(2.1) D., B. lm. od Abram
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Weekend spędzimy u babci w Abramowie.
Wiktionary
IPA: abˈrãmuf, AS: abrãmuf
Wiktionary
rzecz. Abramowianin m., Abramowianka ż.
przym. abramowski
Wiktionary
dawny talizman (amulet) z wizerunkiem Abraxasa - bóstwa gnostyckiego późnej starożytności; abraksas
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. w geologii: proces niszczenia brzegów przez fale;
2. w medycynie: usunięcie z jamy macicy tkanek zmienionych chorobowo, jaja płodowego lub jego resztek; skrobanka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geol. ścieranie podłoża skalnego przez luźny materiał skalny przemieszczany przez wodę;
(1.2) med. usuwanie próchnicy przy użyciu strumienia powietrza wzbogaconego ładunkiem ścierniwa o różnej granulacji;
(1.3) med. w ginekologii: zabieg łyżeczkowania macicy
(1.4) techn. proces zużycia ściernego związany z ubytkiem powierzchniowym elementów maszyn lub urządzeń wskutek oddziaływania na niego luźnych lub umocowanych zarówno suchych, jak i wilgotnych ziarn mineralnych
(1.5) kosmet. złuszczanie naskórka
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Abrazja może prowadzić do powstawania klifów.
(1.2) Abrazją powietrzną pierwszy zainteresował się dr Robert Black.
(1.3) Lekarz stwierdził, że pacjentka powinna zostać poddana zabiegowi abrazji.
(1.4) Maszyna na skutek abrazji przestała być wydajna.
Wiktionary
IPA: abˈrazʲja, AS: abrazʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. abradowanie n.
czas. abradować ndk.
przym. abrazyjny
Wiktionary
(1.3) skrobanka
Wiktionary
forma witania się mężczyzn, przyjęta w Ameryce Łacińskiej
SJP.pl
związany z abrazją
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) geol. / med. / techn. związany z abrazją, dotyczący abrazji
Wiktionary
(1.1) Powierzchnię przeznaczoną do lakowania należy oczyścić mechanicznie przy pomocy wiertła typu szczoteczka na końcówkę mikrosilnika lub użyć piaskarki abrazyjnej.
Wiktionary
rzecz. abradowanie n., abrazja ż.
czas. abradować ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. praw. zrzeczenie się prawa do majątku po rodzicach przez córkę po otrzymaniu od nich posagu
Wiktionary
skrót wyrazu lub grupy wyrazów w piśmie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. spec. skrót wyrazu lub grupy wyrazów w piśmie, szczególnie w odniesieniu do dawnych rękopisów
Wiktionary
IPA: ˌabrɛˈvʲjat͡sʲja, AS: abrevʹi ̯acʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. abrewiatura ż.
Wiktionary
(1.1) skrót
Wiktionary
przymiotnik od: abrewiacja
SJP.pl
przestarzale: osoba dokonująca skrótów jakiegoś tekstu
SJP.pl
abbreviatura;
1. skróty stosowane w notacji muzycznej (np. b - bemol, # - krzyżyk);
2. system skrótów stosowany w starożytnych i średniowiecznych pismach;
3. w poligrafii: znak zastępujący jakiś wyraz (np. $)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. system skrótów najczęściej używanych wyrażeń, stosowany w starożytności i średniowieczu;
(1.2) muz. skrót zapisu muzycznego
Wiktionary
Na tę stronę wskazuje „Abrewiacja”. Zobacz też: skrót.
Abrewiatura, abrewiacja (śrdw.-łac. "abbreviatura", "abbreviatio"; od łac. "brevis" – "krótki") – umowny skrót używany w starożytnych i średniowiecznych tekstach w celu skrócenia ich zapisu.
Wikipedia
(1.1) Liczne abrewiatury w tym średniowiecznym manuskrypcie utrudniają odczytanie tekstu.
Wiktionary
IPA: ˌabrɛvʲjaˈtura, AS: abrevʹi ̯atura
Wiktionary
rzecz. abrewiacja ż.
Wiktionary
(1.1) war. abbreviatura
(1.2) war. abbreviatura
Wiktionary
dotyczący abrewiatury
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauka o skróceniach językowych
Wiktionary
(1.1) Istnieje nawet nauka o skróceniach językowych zwana przez językoznawców abrewiologią.
Wiktionary
IPA: ˌabrɛvʲjɔˈlɔɟja, AS: abrevʹi ̯oloǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. abrewiolog m.
przym. abrewiologiczny
Wiktionary
[czytaj: abrikoTE] podkład pod masę czekoladową z dżemu morelowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. paleont. nazwa systematyczna|Abrictosaurus|Hopson., rodzaj dwunożnego, roślinożernego dinozaura z rodziny heterodontozaurów, ornitopod wyglądem przypominający heterodontozaura;
Wiktionary
Ab
Wikipedia
(1.1) Abriktozaur był bardzo podobny do heterodontozaura.
Wiktionary
IPA: ˌabrʲikˈtɔzawr, AS: abrʹiktozau̯r
Wiktionary
(1.1) abryktozaur
Wiktionary
uchylenie, odwołanie lub zniesienie uchwały czy aktu prawnego bez zastąpienia go innym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) praw. uchylenie uregulowania prawnego lub wyroku
(1.2) rel. uchylenie, zniesienie zasady religijnej
Wiktionary
Abrogacja – uchylenie, odwołanie lub zniesienie uchwały czy aktu prawnego bez zastąpienia go innym.
Wikipedia
IPA: ˌabrɔˈɡat͡sʲja, AS: abrogacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. abrogowanie n., derogacja ż.
czas. abrogować ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) praw. uchylenie aktu prawnego lub wyroku
Wiktionary
rzecz. abrogacja ż.
czas. abrogować ndk.
Wiktionary
znieść lub znosić ustawę, przepis prawny, wyrok itp.
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) praw. uchylić moc aktu prawnego lub wyroku
Wiktionary
(1.1) „A gdzieby się przytrafiło — oświadcza Z. August w konstytucji sejmowej 1550 r. — iżby albo przez nas, albo przez kogo inszego stało się co takiego tym to prawom, statutom, daninam, przywilejom, listom, swobodam i wolnościam przeciwnego, albo iżbyśmy im derogować (uwłaczać), albo abrogować (znosić) sami przez się czym chcieli, tedy to wszystko żadnej mocy, ani ważności nie ma”. sic.
Wiktionary
rzecz. abrogacja ż., abrogowanie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) nazwa stopu odznaczającego się dość dużym oporem elektrycznym oraz odpornością na czynniki zewnętrzne;
Wiktionary
Abros – nazwa stopu odznaczającego się dość dużym oporem elektrycznym oraz odpornością na czynniki zewnętrzne (np. korozję). Składa się z niklu (88%), chromu (10%) i manganu (ok. 2%). Jest wykorzystywany m.in. do produkcji elementów grzejnych.
Wikipedia
(1.1) Abros wykorzystywany jest m.in. do produkcji elementów grzejnych.
Wiktionary
IPA: ˈabrɔs, AS: abros
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) seks. neol. zmienna lub płynna orientacja seksualna
Wiktionary
rzecz. abroseksualista mos., abroseksualistka ż., abroseksualność ż.
przym. abroseksualny
Wiktionary
nagłe przerwanie muzyki w celu osiągnięcia odpowiedniego wrażenia dramatycznego
SJP.pl
region administracyjny w centralnych Włoszech nad Morzem Adriatyckim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. region administracyjny w centralnych Włoszech nad Morzem Adriatyckim;
Wiktionary
Abruzja (wł. "Abruzzo") – region administracyjny we Włoszech, leżący w centralnej części Półwyspu Apenińskiego, nad Morzem Adriatyckim. Graniczy z regionami Marche, Lacjum i Molise.
Ważniejsze miasta: Pescara (główny port), Chieti, Teramo.
Większą część powierzchni obejmują Apeniny Środkowe (Corno Grande 2912 m n.p.m. oraz Monte Amaro 2795 m n.p.m.). Głównymi rzekami są Vomano, Pescara, Sangro i Trigno. W Apeninach znajduje się jezioro Fucino.
Wikipedia
(1.1) Abruzja jest regionem rolniczo-przemysłowy.
Wiktionary
IPA: abˈruzʲja, AS: abruzʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. Abruzyjczyk mos., Abruzyjka ż.
przym. abruzyjski
Wiktionary
mieszkaniec Abruzji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Abruzji
Wiktionary
(1.1) Paolo jest Abruzyjczykiem.
Wiktionary
IPA: ˌabruˈzɨjt͡ʃɨk, AS: abruzyi ̯čyk
Wiktionary
rzecz. Abruzja ż.
:: fż. Abruzyjka ż.
przym. abruzyjski
Wiktionary
obywatelka Abruzji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Abruzji
Wiktionary
(1.1) Ariana ma włoskie korzenie, jest pół-Sycylijką i pół-Abruzyjką.
Wiktionary
IPA: ˌabruˈzɨjka, AS: abruzyi ̯ka
Wiktionary
rzecz. Abruzja ż.
:: fm. Abruzyjczyk mos.
przym. abruzyjski
Wiktionary
→ Abruzja
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Abruzją
Wiktionary
(1.1) Jedną z abruzyjskich atrakcji są festyny.
Wiktionary
IPA: ˌabruˈzɨjsʲci, AS: abruzyi ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Abruzja ż., Abruzyjczyk mos., Abruzyjka ż.
Wiktionary
najwyższa część Apenin, położona we Włoszech; Apenin Abruzyjski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. masz. strugarka
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk abrychtmaszina
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. masz. strugarka
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk abrychta
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Bukowina. morela
Wiktionary
dawniej: szkic, rysunek, projekt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. wstępny szkic, zarys
(1.2) daw. (w XVIII i na pocz. XIX w.) plan architektoniczny
Wiktionary
Abrys – termin używany w dawnych czasach na określenie szkicu, zarysu, projektu architektonicznego. Był szczególnie popularny w XVIII i na początku XIX wieku, kiedy to pełnił funkcję technicznego rysunku konturowego, często wykorzystywanego w sztuce, architekturze.
Wikipedia
(1.1) (…) Król Łokietek na podziękowanie Bogu za swoje zwycięztwa postanowił ufundować piękny kościół w Wiślicy; tym końcem kazał zrobić abrys, który mu się bardzo podobał; otóż podług tego abrysu zgodził się z majstrem, aby kościół wystawił. sic.
Wiktionary
IPA: ˈabrɨs, AS: abrys
Wiktionary
czas. abrysować
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. abrysować)
(1.1) daw. sporządzić abrys; naszkicować, zaprojektować
czasownik przechodni niedokonany (dk. abrysować)
(2.1) daw. sporządzać abrys; szkicować, projektować
Wiktionary
rzecz. abrys mrz., abrysowanie n.
Wiktionary
[czytaj: a-be-ES]
1. skrót od: Anti-Blockier-System - samochodowy system zapobiegający blokowaniu się kół w czasie hamowania;
2. termoplastyczne tworzywo sztuczne o dużej odporności na ścieranie;
3. potocznie:
a) wyćwiczone mięśnie brzucha; sześciopak, six-pack, kaloryfer;
b) trening mięśni brzucha
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) mot. układ przeciwpoślizgowy;
(1.2) slang. żart. (= Absolutny Brak Sutków) mały biust
(1.3) slang. żart. (= Absolutny Brak Szyi) ktoś bardzo umięśniony
(1.4) slang. żart. (= Absolutny Brak Szyi) ktoś ubrany w dres
Wiktionary
Zobacz też: ABS.
Abs (arab. عبس) – miasto w Jemenie, w muhafazie Hadżdża. W 2004 roku liczyło 15 568 mieszkańców. W mieście znajduje się port lotniczy Abs.
Wikipedia
(1.1) Długość drogi hamowania pojazdu wyposażonego w system ABS w porównaniu do identycznego pojazdu bez tego systemu uzależniona jest od kilku czynników.
(1.2) Nie łudź się, nie masz u niego szans. On nie umawia się z ABS-ami.
(1.3) Na siłce jest mnóstwo ABS-ów.
(1.4) Nie chodzę tam wieczorami. Boję się, że napatoczy się jakiś ABS.
Wiktionary
IPA: a‿bɛ‿ˈːs, AS: a‿b•‿es
Wiktionary
(1.1) układ przeciwpoślizgowy
(1.2) deska
(1.3) paker
(1.4) dresiarz
Wiktionary
obca forma polskiego imienia Absalon
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) bibl. postać biblijna, syn króla Dawida;
(1.2) rzad. imię|polski|m.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Wieść o śmierci Absaloma bardzo zasmuciła Dawida.
(1.2) Nazywam się Absalom Winkler i jestem zegarmistrzem z Lubartowa.
Wiktionary
IPA: apˈsalɔ̃m, AS: apsalõm
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) zob. Absalom.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Rozwój osady zaczął się 100 lat później, kiedy to król duński Waldemar I podarował ją biskupowi Absalonowi.
Wiktionary
otorbiony zbiornik ropy, często spowodowany zakażeniem bakteryjnym; ropień
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. ropień
Wiktionary
(1.1) Tu i owdzie formowały się wzdęte, ciemne abscesy. Chory przyglądał się tym swoim ranom przez chwilę (…) sic.
Wiktionary
IPA: ˈapst͡sɛs, AS: apsces
Wiktionary
(1.1) ropień, wrzód
Wiktionary
hormon roślinny uczestniczący w procesach opadania liści i dojrzałych owoców, hamujący wzrost łodygi, tworzenie kwiatów, otwieranie się pąków i kiełkowanie nasion; kwas abscysynowy, dormina
SJP.pl
kwas abscysynowy - hormon roślinny uczestniczący w procesach opadania liści i dojrzałych owoców, hamujący wzrost łodygi, tworzenie kwiatów, otwieranie się pąków i kiełkowanie nasion
SJP.pl
nieobecność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nieobecność w danym miejscu, zwłaszcza w pracy
Wiktionary
(1.1) Po kilkudniowej absencji chorobowej prezydent wrócił do pracy. - Powoli wraca do obowiązków.
(1.1) Kadrowa odnotowała absencję pracownika.
Wiktionary
IPA: apˈsɛ̃nt͡sʲja, AS: apsẽncʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. absenteista mos., absenteistka ż., absenteizm mrz., absentowanie n.
czas. absentować się ndk.
przym. absencyjny
Wiktionary
(1.1) nieobecność, brak
Wiktionary
przymiotnik od: absencja
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z absencją, nieobecnością, dotyczący absencji, nieobecności
Wiktionary
(1.1) Z powodu licznych nieobecności na moich zajęciach student musi zaliczyć kolokwium absencyjne, aby zostać dopuszczonym do sesji egzaminacyjnej.
Wiktionary
rzecz. absencja ż., absenteista mos., absenteistka ż., absenteizm mrz., absentowanie n.
czas. absentować się ndk.
Wiktionary
człowiek uchylający się od wypełniania obowiązków społecznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek, który uchyla się od wypełniania obowiązków społecznych
Wiktionary
rzecz. absencja ż., absenteizm mrz., absentowanie n.
:: fż. absenteistka ż.
czas. absentować się ndk.
przym. absencyjny
Wiktionary
kobieta uchylająca się od wypełniania obowiązków społecznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta, która uchyla się od wypełniania obowiązków społecznych
Wiktionary
rzecz. absencja ż., absenteizm mrz., absentowanie n.
:: fm. absenteista mos.
czas. absentować się ndk.
przym. absencyjny
Wiktionary
uchylanie się od wypełniania obowiązków społecznych, np. od uczestnictwa w wyborach, zebraniach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) uchylanie się od wypełniania obowiązków społecznych
Wiktionary
(1.1) Cechował go totalny, a przez to nieznośny absenteizm.
Wiktionary
IPA: ˌapsɛ̃nˈtɛjism̥, AS: apsẽntei ̯ism̦
Wiktionary
rzecz. absencja ż., absenteista mos., absenteistka ż., absentowanie n.
czas. absentować się ndk.
przym. absencyjny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) daw. uchylanie się
Wiktionary
rzecz. absencja ż., absenteizm m., absenteista m., absenteistka ż.
czas. absentować się, absentować ndk.
przym. absencyjny
Wiktionary
dawniej: absentować się - być nieobecnym, wymigiwać się od czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od absmak
Wiktionary
rzecz. absmak m.
Wiktionary
niesmak, abszmak;
1. odraza, wstręt, obrzydzenie;
2. przykry smak w ustach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przykry, nieprzyjemny smak
(1.2) przen. przykre wrażenie, uczucie niezadowolenia z czegoś
Wiktionary
(1.2) Po rozmowach z ojcem zawsze odczuwała absmak.
Wiktionary
IPA: ˈapsmak, AS: apsmak
Wiktionary
rzecz. abszmak m., smak m.
:: zdrobn. absmaczek m.
Wiktionary
(1.1) niesmak; daw. abszmak
(1.2) niesmak, niechęć, odraza; daw. abszmak
Wiktionary
1. w prawie, przestarzale: uwolnienie od oskarżenia;
2. w religii: odpuszczenie grzechów; także formuła, za pomocą której udziela się rozgrzeszenia;
3. książkowo: wybaczenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. rozgrzeszenie, zdjęcie klątwy kościelnej, odpuszczenie grzechów;
(1.2) przest. uwolnienie, wyrok sądowy uwalniający oskarżonego
Wiktionary
(1.1) Konający otrzymał absolucję.
(1.2) Skazanemu udzielono absolucji.
Wiktionary
IPA: ˌapsɔˈlut͡sʲja, AS: apsolucʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. absolut mos./mrz., absolutność ż., absolutorium n., absolutysta mos., absolutystka ż., absolutyzacja ż., absolutyzm mrz., absolutyzowanie n., absolwenckość ż., absolwent mos., absolwentka ż., absolwowanie n., zabsolutyzowanie n.
czas. absolutyzować ndk., absolwować ndk., zabsolutyzować dk.
przym. absolutny, absolutoryjny, absolutystyczny, absolwencki
przysł. absolutnie
Wiktionary
(1.1) rozgrzeszenie
Wiktionary
1. w filozofii: byt samoistny, niezależny, nieograniczony;
2. książkowo: wartość najwyższa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) to, co istniało samo przez się, absolutny duch, Bóg;
(1.2) zob. olejek absolutny.
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) stpol. dyktator, despota
modulant
(3.1) uczn. zupełnie
Wiktionary
Absolut ( absolutus „bezwarunkowy, niezwiązany”) – osobowy lub bezosobowy pierwotny byt, doskonały, najwyższy, pełny, całkowicie niezależny, nieuwarunkowany i niczym nieograniczony.
Wikipedia
(1.1) Bóg jest absolutem.
Wiktionary
IPA: apˈsɔlut, AS: apsolut
Wiktionary
rzecz. absolucja ż., absolutność ż., absolutorium n., absolutysta mos., absolutystka ż., absolutyzacja ż., absolutyzm mrz., absolutyzowanie n., absolwenckość ż., absolwent mos., absolwentka ż., absolwowanie n., zabsolutyzowanie n.
czas. absolutyzować ndk., absolwować ndk., zabsolutyzować dk.
przym. absolutny, absolutoryjny, absolutystyczny, absolwencki
przysł. absolutnie
Wiktionary
przysłówek stopnia
(1.1) całkowicie, niezależnie od niczego, nie dopuszczając wyjątków
przysłówek sposobu
(2.1) niekwestionowanie, nie budząc zastrzeżeń
(2.2) filoz. obiektywnie, niezależnie od czegoś, bezwzględnie
(2.3) hist. polit. mając nieograniczoną władzę, posiadając władzę absolutną
Wiktionary
Absolutnie – solowy album muzyczny polskiego gitarzysty i wokalisty Tadeusza Nalepy.
Nagrania na LP zarejestrowano w Studiu "Tonpress" w Warszawie. Muzykę do wszystkich utworów napisał Tadeusz Nalepa, teksty piosenek – Bogdan Loebl. Winylowy LP i CD zostały wydane przez Polskie Nagrania „Muza” w 1991. Na płycie winylowej jest tylko dziesięć nagrań, wydanie kompaktowe poszerzono o utwory "Co tam jest" i "Ucisz lęki".
Wikipedia
(1.1) Absolutnie się na to nie zgadzam!
(2.1) Analizy statystyczne są absolutnie niezbędną częścią zarówno epidemiologicznych, jak i biologicznych badań.
Wiktionary
IPA: ˌapsɔˈlutʲɲɛ, AS: apsolutʹńe
Wiktionary
rzecz. absolucja ż., absolut mos./mrz., absolutność ż., absolutorium n., absolutysta mos., absolutystka ż., absolutyzacja ż., absolutyzm mrz., absolutyzowanie n., absolwenckość ż., absolwent mos., absolwentka ż., absolwowanie n., zabsolutyzowanie n.
czas. absolutyzować ndk., absolwować ndk., zabsolutyzować dk.
przym. absolutny, absolutoryjny, absolutystyczny, absolwencki
Wiktionary
(1.1) całkowicie, bezwzględnie, bezwarunkowo, kategorycznie, totalnie, w zupełności, w całej rozciągłości, zupełnie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: absolutnie
SJP.pl
1. niezależność od jakichkolwiek warunków; bezwzględność;
2. dawniej: samowładność, niepodleganie żadnej władzy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bezwzględność, niezależność od wszelkiego uwarunkowania
(1.2) daw. samowładność, niepodleganie żadnej władzy
Wiktionary
rzecz. absolucja ż., absolut mos./mrz., absolutorium n., absolutysta mos., absolutystka ż., absolutyzacja ż., absolutyzm mrz., absolutyzowanie n., absolwenckość ż., absolwent mos., absolwentka ż., absolwowanie n., zabsolutyzowanie n.
czas. absolutyzować ndk., absolwować ndk., zabsolutyzować dk.
przym. absolutny, absolutoryjny, absolutystyczny, absolwencki
przysł. absolutnie
Wiktionary
(1.2) swawola
Wiktionary
1. całkowity, zupełny (np. absolutna cisza);
2. dotyczący absolutu, istniejący niezależnie i obiektywnie (np. prawda absolutna);
3. odnoszący się do absolutyzmu (np. władca absolutny)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) całkowity, zupełny, bezwzględny
(1.2) niekwestionowany
(1.3) filoz. istniejący obiektywnie
(1.4) polit. oparty na zasadach absolutyzmu lub rządzący według tych zasad
(1.5) fiz. o temperaturze: wyrażona w skali Kelvina
Wiktionary
(1.1) Używanie Mocy w celu wpływania na świecki wszechświat nieuchronnie korumpuje, więc wszyscy użytkownicy jasnej strony albo stają się drobiazgowymi żandarmami, albo uciekają się do taoistycznej medytacji w poszukiwaniu absolutnej prawdy.
(1.4) Iwan jest władcą absolutnym.
Wiktionary
IPA: ˌapsɔˈlutnɨ, AS: apsolutny
Wiktionary
rzecz. absolucja ż., absolut mos./mrz., absolutność ż., absolutorium n., absolutysta mos., absolutystka ż., absolutyzacja ż., absolutyzm mrz., absolutyzowanie n., absolwenckość ż., absolwent mos., absolwentka ż., absolwowanie n., zabsolutyzowanie n.
czas. absolutyzować ndk., absolwować ndk., zabsolutyzować dk.
przym. absolutoryjny, absolutystyczny, absolwencki
przysł. absolutnie
Wiktionary
(1.1) całkowity, kompletny, zupełny, totalny, pełny
(1.2) niewątpliwy, niepodważalny, bezwzględny, bezdyskusyjny, bezwyjątkowy, wszechstronny
(1.4) absolutystyczny, samowładny, nieograniczony, wszechwładny, despotyczny, autokratyczny, dyktatorski, dążący do samowładztwa
(1.5) bezwzględny
Wiktionary
1. akt parlamentu uznający na podstawie sprawozdania prawidłowość wykonania przez rząd budżetu za rok poprzedni,
2. ukończenie studiów wyższych bez uzyskania dyplomu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) ofic. zatwierdzenie sprawozdania z działalności, zwykle finansowej;
(1.2) ofic. zwolnienie od odpowiedzialności
(1.3) ofic. ukończenie studiów wyższych bez dyplomu;
Wiktionary
Absolutorium (łac. "absolutorium" – zwolnienie, unieważnienie) – określenie aktu prawnego, który dokonywany jest poprzez organ uprawniony (np. parlament) na podstawie przedstawionego sprawozdania rachunkowego. Udzielenie absolutorium oznacza stwierdzenie prawidłowości działania finansowego organu wykonawczego (w tym przypadku rządu) w określonym przedziale czasowym.
Wikipedia
(1.1) Rada nadzorcza otrzymała absolutorium.
(1.2) Prezes zyskał absolutorium od zarządu.
(1.3) Student otrzymał absolutorium na wydziale historii.
Wiktionary
IPA: ˌapsɔluˈtɔrʲjũm, AS: apsolutorʹi ̯ũm
Wiktionary
rzecz. absolucja ż., absolut mos./mrz., absolutność ż., absolutysta mos., absolutystka ż., absolutyzacja ż., absolutyzm mrz., absolutyzowanie n., absolwenckość ż., absolwent mos., absolwentka ż., absolwowanie n., zabsolutyzowanie n.
czas. absolutyzować ndk., absolwować ndk., zabsolutyzować dk.
przym. absolutny, absolutoryjny, absolutystyczny, absolwencki
przysł. absolutnie
Wiktionary
przymiotnik od: absolutorium
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) ofic. związany z absolutorium, dotyczący absolutorium
Wiktionary
rzecz. absolucja ż., absolut mos./mrz., absolutność ż., absolutorium n., absolutysta mos., absolutystka ż., absolutyzacja ż., absolutyzm mrz., absolutyzowanie n., absolwenckość ż., absolwent mos., absolwentka ż., absolwowanie n., zabsolutyzowanie n.
czas. absolutyzować ndk., absolwować ndk., zabsolutyzować dk.
przym. absolutny, absolutystyczny, absolwencki
przysł. absolutnie
Wiktionary
zwolennik absolutyzmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) polit. zwolennik absolutyzmu – ustroju państwowego
(1.2) filoz. zwolennik absolutyzmu – doktryny filozoficznej
Wiktionary
rzecz. absolucja ż., absolut mos./mrz., absolutność ż., absolutorium n., absolutyzacja ż., absolutyzm mrz., absolutyzowanie n., absolwenckość ż., absolwent mos., absolwentka ż., absolwowanie n., zabsolutyzowanie n.
:: fż. absolutystka ż.
czas. absolutyzować ndk., absolwować ndk., zabsolutyzować dk.
przym. absolutny, absolutoryjny, absolutystyczny, absolwencki
przysł. absolutnie
Wiktionary
zwolenniczka absolutyzmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) polit. zwolenniczka absolutyzmu – ustroju państwowego
(1.2) filoz. zwolenniczka absolutyzmu – doktryny filozoficznej
Wiktionary
rzecz. absolucja ż., absolut mos./mrz., absolutność ż., absolutorium n., absolutyzacja ż., absolutyzm mrz., absolutyzowanie n., absolwenckość ż., absolwent mos., absolwentka ż., absolwowanie n., zabsolutyzowanie n.
:: fż. absolutysta mos.
czas. absolutyzować ndk., absolwować ndk., zabsolutyzować dk.
przym. absolutny, absolutoryjny, absolutystyczny, absolwencki
przysł. absolutnie
Wiktionary
dotyczący absolutyzmu, odnoszący się do sfery absolutu
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) polit. oparty na zasadach absolutyzmu (ustroju państwowego)
(1.2) filoz. nacechowany absolutyzmem (doktryną filozoficzną)
Wiktionary
rzecz. absolucja ż., absolut mos./mrz., absolutność ż., absolutorium n., absolutysta mos., absolutystka ż., absolutyzacja ż., absolutyzm mrz., absolutyzowanie n., absolwenckość ż., absolwent mos., absolwentka ż., absolwowanie n., zabsolutyzowanie n.
czas. absolutyzować ndk., absolwować ndk., zabsolutyzować dk.
przym. absolutny, absolutoryjny, absolwencki
przysł. absolutnie
Wiktionary
traktowanie czegoś jako rzeczy absolutnej, bezwzględnie słusznej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) traktowanie czegoś jako rzeczy absolutnej, niezmiennej, stałej, bezwzględnej
Wiktionary
IPA: ˌapsɔlutɨˈzat͡sʲja, AS: apsolutyzacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. absolucja ż., absolut mos./mrz., absolutność ż., absolutorium n., absolutysta mos., absolutystka ż., absolutyzm mrz., absolutyzowanie n., absolwenckość ż., absolwent mos., absolwentka ż., absolwowanie n., zabsolutyzowanie n.
czas. absolutyzować ndk., absolwować ndk., zabsolutyzować dk.
przym. absolutny, absolutoryjny, absolutystyczny, absolwencki
przysł. absolutnie
Wiktionary
1. forma rządów, w której nieograniczona władza należy do jednego człowieka i jest sprawowana poza jakąkolwiek kontrolą społeczną; samowładztwo, jedynowładztwo, autokratyzm, autokracja, autarchia (rzadziej);
2. w filozofii: pogląd zakładający niezmienność, wieczność i niezależność od człowieka takich wartości, jak dobro, piękno, prawda
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) polit. monarchia nieograniczona;
(1.2) filoz. pogląd, według którego takie wartości, jak prawda, dobro, piękno są niezmienne, wieczne i niezależne od człowieka;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) System bachowski bywa nazywany również neoabsolutyzmem, co jest uprawnione w tym sensie, że rzeczywiście – w porównaniu z absolutyzmem Metternicha – okazał się nowocześniejszy.
Wiktionary
IPA: ˌapsɔˈlutɨsm̥, AS: apsolutysm̦
Wiktionary
rzecz. absolucja ż., absolut mos./mrz., absolutność ż., absolutorium n., absolutysta mos., absolutystka ż., absolutyzacja ż., absolutyzowanie n., absolwenckość ż., absolwent mos., absolwentka ż., absolwowanie n., zabsolutyzowanie n.
czas. absolutyzować ndk., absolwować ndk., zabsolutyzować dk.
przym. absolutny, absolutoryjny, absolutystyczny, absolwencki
przysł. absolutnie
Wiktionary
(1.1) samowładztwo, jedynowładztwo, samodzierżawie, autokratyzm, autokracja, autarchia
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) traktowanie czegoś jako rzeczy bezwzględnej, niezmiennej
Wiktionary
(1.1) Inni wskazują, że absolutyzowanie uznawanych przez siebie norm moralnych i traktowanie ich jako powszechnych i bezwzględnie obowiązujących jest źródłem fanatyzmu.
Wiktionary
rzecz. absolucja ż., absolut mos./mrz., absolutność ż., absolutorium n., absolutysta mos., absolutystka ż., absolutyzacja ż., absolutyzm mrz., absolwenckość ż., absolwent mos., absolwentka ż., absolwowanie n., zabsolutyzowanie n.
czas. absolutyzować ndk., absolwować ndk., zabsolutyzować dk.
przym. absolutny, absolutoryjny, absolutystyczny, absolwencki
przysł. absolutnie
Wiktionary
uznawać coś za bezwzględnie słuszne, idealne (np. Niebezpiecznie jest absolutyzować profesjonalizm - zawodowy oszust i morderca to także profesjonalista.)
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) traktować coś jako rzecz absolutną, niezmienną, bezwzględną
Wiktionary
(1.1) Maoiści absolutyzują przemoc (…).
Wiktionary
rzecz. absolucja ż., absolut mos./mrz., absolutność ż., absolutorium n., absolutysta mos., absolutystka ż., absolutyzacja ż., absolutyzm mrz., absolutyzowanie n., absolwenckość ż., absolwent mos., absolwentka ż., absolwowanie n., zabsolutyzowanie n.
czas. absolwować ndk., zabsolutyzować dk.
przym. absolutny, absolutoryjny, absolutystyczny, absolwencki
przysł. absolutnie
Wiktionary
związany z absolwentami (np. staż absolwencki, ankieta absolwencka)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z absolwentami, dotyczący absolwentów; przeznaczony dla absolwentów
Wiktionary
(1.1) W Pepsi on Stage prócz koncertów odbywają się także między innymi konferencje, imprezy rozdania nagród, zjazdy absolwenckie.
Wiktionary
rzecz. absolucja ż., absolut mos./mrz., absolutność ż., absolutorium n., absolutysta mos., absolutystka ż., absolutyzacja ż., absolutyzm mrz., absolutyzowanie n., absolwenckość ż., absolwent mos., absolwentka ż., absolwowanie n., zabsolutyzowanie n.
czas. absolutyzować ndk., absolwować ndk., zabsolutyzować dk.
przym. absolutny, absolutoryjny, absolutystyczny
przysł. absolutnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co absolwenckie
Wiktionary
rzecz. absolucja ż., absolut mos./mrz., absolutność ż., absolutorium n., absolutysta mos., absolutystka ż., absolutyzacja ż., absolutyzm mrz., absolutyzowanie n., absolwent mos., absolwentka ż., absolwowanie n., zabsolutyzowanie n.
czas. absolutyzować ndk., absolwować ndk., zabsolutyzować dk.
przym. absolutny, absolutoryjny, absolutystyczny, absolwencki
przysł. absolutnie
Wiktionary
osoba, która ukończyła szkołę, uczelnię lub kurs
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba, która ukończyła szkołę, uczelnię, kurs;
Wiktionary
Absolwent (z absolvens „kończący”) – osoba, która ukończyła szkołę, uczelnię lub kurs.
Absolwenci studiów w Polsce otrzymują dyplom ukończenia studiów na określonym kierunku i profilu potwierdzający wykształcenie wyższe oraz tytuł zawodowy:
Wikipedia
(1.1) Jan jest już absolwentem.
Wiktionary
IPA: apˈsɔlvɛ̃nt, AS: apsolvẽnt
Wiktionary
rzecz. absolucja ż., absolut mos./mrz., absolutność ż., absolutorium n., absolutysta mos., absolutystka ż., absolutyzacja ż., absolutyzm mrz., absolutyzowanie n., absolwenckość ż., absolwowanie n., zabsolutyzowanie n.
:: fż. absolwentka ż.
czas. absolutyzować ndk., absolwować ndk., zabsolutyzować dk.
przym. absolutny, absolutoryjny, absolutystyczny, absolwencki
przysł. absolutnie
Wiktionary
(1.1) wychowanek
Wiktionary
uczennica, która ukończyła szkołę lub uczelnię
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dziewczyna lub kobieta, która ukończyła szkołę, uczelnię, kurs
Wiktionary
(1.1) Hania właśnie skończyła studia. Jest absolwentką Uniwersytetu Wrocławskiego.
Wiktionary
IPA: ˌapsɔlˈvɛ̃ntka, AS: apsolvẽntka
Wiktionary
rzecz. absolucja ż., absolut mos./mrz., absolutność ż., absolutorium n., absolutysta mos., absolutystka ż., absolutyzacja ż., absolutyzm mrz., absolutyzowanie n., absolwenckość ż., absolwowanie n., zabsolutyzowanie n.
:: fm. absolwent mos.
czas. absolutyzować ndk., absolwować ndk., zabsolutyzować dk.
przym. absolutny, absolutoryjny, absolutystyczny, absolwencki
przysł. absolutnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rel. udzielanie rozgrzeszenia
Wiktionary
IPA: ˌapsɔlvɔˈvãɲɛ, AS: apsolvovãńe
Wiktionary
rzecz. absolucja ż., absolut mos./mrz., absolutność ż., absolutorium n., absolutysta mos., absolutystka ż., absolutyzacja ż., absolutyzm mrz., absolutyzowanie n., absolwenckość ż., absolwent mos., absolwentka ż., zabsolutyzowanie n.
czas. absolutyzować ndk., absolwować ndk., zabsolutyzować dk.
przym. absolutny, absolutoryjny, absolutystyczny, absolwencki
przysł. absolutnie
Wiktionary
przestarzale:
1. rozgrzeszać;
2. uwalniać od oskarżenia
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) rel. udzielać absolucji, rozgrzeszenia
Wiktionary
(1.1) Zostałem absolwowany przez księdza.
Wiktionary
IPA: ˌapsɔlˈvɔvat͡ɕ, AS: apsolvovać
Wiktionary
rzecz. absolucja ż., absolut mos./mrz., absolutność ż., absolutorium n., absolutysta mos., absolutystka ż., absolutyzacja ż., absolutyzm mrz., absolutyzowanie n., absolwenckość ż., absolwent mos., absolwentka ż., absolwowanie n., zabsolutyzowanie n.
czas. absolutyzować ndk., zabsolutyzować dk.
przym. absolutny, absolutoryjny, absolutystyczny, absolwencki
przysł. absolutnie
Wiktionary
(1.1) rozgrzeszać
Wiktionary
w fizyce: współczynnik charakteryzujący pochłanianie światła w ośrodku optycznym; gęstość optyczna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fiz. wielkość fizyczna, współczynnik pochłaniania promieniowania
Wiktionary
(1.1) Absorbancja jest miarą absorpcji promieniowania.
Wiktionary
rzecz. adsorpcja ż., adsorber mrz., adsorbent mrz., adsorbat mrz., absorbent mrz., absorpcja ż.
czas. adsorbować
przym. adsorpcyjny
Wiktionary
składnik gazowy pochłaniany przez ciecz lub ciało stałe w procesie absorpcji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. składnik gazowy pochłaniany przez absorbent podczas absorpcji
Wiktionary
(1.1) Absorbat był doprowadzany do skrubera od dołu.
Wiktionary
IPA: apˈsɔrbat, AS: apsorbat
Wiktionary
rzecz. absorpcja ż., absorpcyjność ż., absorber m., absorbent m., sorpcja ż., sorbent mrz., sorbowanie n., adsorbat mrz., adsorbent mrz., adsorber mrz., adsorpcja ż.
czas. absorbować, adsorbować
przym. adsorpcyjny
Wiktionary
ciecz lub ciało stałe pochłaniające składnik gazowy w procesie absorpcji; pochłaniacz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. substancja, która pochłania wgłębnie (absorbuje) inną (absorbat)
Wiktionary
(1.1) Podczas eksperymentu absorbent był doprowadzany do skrubera od góry.
(1.1) Nadmanganian potasu jest absorbentem etylenu.
Wiktionary
IPA: apˈsɔrbɛ̃nt, AS: apsorbẽnt
Wiktionary
rzecz. absorbancja ż., absorbat mrz., absorber mrz., absorbowanie n., absorpcja ż., absorpcyjność ż., adsorbat mrz., adsorbent mrz., adsorber mrz., adsorbowanie n., adsorpcja ż., desorber mrz., desorpcja ż., resorbowanie n., sorbat mrz., sorbent mrz., sorbowanie n., sorpcja ż., zaabsorbowanie n., zaadsorbowanie n., zabsorbowanie n., zresorbowanie n.
czas. absorbować ndk., adsorbować ndk., resorbować ndk., sorbować ndk., zaabsorbować dk., zaadsorbować dk., zabsorbować dk., zresorbować dk.
przym. absorbowalny, absorbujący, absorpcyjny, adsorbowalny, adsorpcyjny, desorpcyjny, sorpcyjny, zresorbowany
Wiktionary
(1.1) pochłaniacz, substancja absorbująca
Wiktionary
urządzenie do wchłaniania substancji lub energii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. techn. sprzęt laboratoryjny lub urządzenie przemysłowe, służące do pochłaniania (absorpcji) niektórych składników mieszaniny gazowej przez ciecz;
Wiktionary
(1.1) Gaz doprowadzany był do absorberów stojących wzdłuż ściany.
Wiktionary
IPA: apˈsɔrbɛr, AS: apsorber
Wiktionary
rzecz. absorpcja ż., absorpcyjność ż., absorbat m., absorbent m., sorpcja ż., adsorbat mrz., adsorbent mrz., adsorber mrz., adsorpcja ż.
czas. absorbować, adsorbować
przym. absorpcyjny, adsorpcyjny
Wiktionary
(1.1) aparat absorpcyjny, turyl, skruber, płuczka
Wiktionary
dający się wchłonąć
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) fiz. pochłanianie substancji
(1.2) zaprzątanie uwagi, myśli
(1.3) pozyskiwanie i wykorzystywanie środków finansowych
Wiktionary
IPA: ˌapsɔrbɔˈvãɲɛ, AS: apsorbovãńe
Wiktionary
rzecz. absorpcja ż., absorbent mrz., adsorbat mrz., adsorbent mrz., adsorber mrz., adsorpcja ż.
czas. adsorbować, absorbować ndk.
przym. absorpcyjny, adsorpcyjny
Wiktionary
1. pochłaniać całkowicie czyjąś uwagę, zajmować komuś czas;
2. wiązać chemicznie
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) chem. fiz. pochłaniać substancję, energię; wiązać chemicznie
(1.2) przen. całkowicie pochłaniać czyjeś myśli, uwagę, czas; zajmować kogoś
(1.3) pozyskiwać i wykorzystywać środki finansowe
Wiktionary
(1.1) Przedmioty barwy czarnej łatwo absorbują promienie słoneczne.
(1.1) To pokrycie nie absorbuje promieni słonecznych.
(1.2) Studia bardzo go absorbują.
Wiktionary
IPA: ˌapsɔrˈbɔvat͡ɕ, AS: apsorbovać
Wiktionary
rzecz. absorbat m., absorbent m., absorber m., absorbowanie n., absorpcja ż., sorpcja ż., sorbent mrz., sorbowanie n., adsorbat mrz., adsorbent mrz., adsorber mrz., adsorpcja ż.
przym. absorpcyjny, adsorpcyjny
czas. adsorbować
Wiktionary
(1.1) wchłaniać, pochłaniać, chłonąć
(1.2) interesować, zaprzątać, zajmować, pochłaniać, angażować, frapować
Wiktionary
żywo kogoś zajmujący, pochłaniający czyjąś uwagę
SJP.pl
wchłanianie; m.in. chem. pochłanianie gazu przez ciecz, fiz. pochłanianie promieniowania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fiz. chem. proces wnikania cząstek do wnętrza innej substancji tworzącej dowolną fazę ciągłą;
(1.2) opt. proces pochłaniania energii fali przez ciało;
(1.3) ekon. adm. wykorzystanie zasobów finansowych lub gospodarczych
(1.4) jęz. proces łączenia się przyrostka z zakończeniem podstawy słowotwórczej
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Oddychanie jest procesem absorpcji tlenu do krwi.
(1.1) Należy pamiętać, że adsorpcja jest zjawiskiem różnym od absorpcji, która polega na przenikaniu substancji z jednej fazy w głąb innej w procesie dyfuzji.
Wiktionary
IPA: apˈsɔrpt͡sʲja, AS: apsorpcʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. adsorpcja ż., adsorber mrz., adsorbent mrz., adsorbat mrz., absorber m., absorbancja ż., absorpcyjność ż., absorbat m., absorbent m., sorpcja ż., absorbowanie n.
czas. absorbować, adsorbować
przym. absorpcyjny, adsorpcyjny
Wiktionary
(1.1) pochłanianie, wchłanianie
(1.3) absorbowanie, wykorzystanie, zużytkowanie
Wiktionary
metody chemicznej analizy instrumentalnej oparte na badaniu i pomiarach absorpcji promieniowania w zakresie od ultrafioletu do podczerwieni (spektrofotometria, kolorymetria)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. wchłanialność substancji lub energii;
2. w ekonomii: zdolność do korzystania z zewnętrznych zasobów finansowych lub gospodarczych
SJP.pl
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z absorpcją
Wiktionary
(1.1) (…) stałość rozczynów koloidalnych, ich lepkość, działanie absorpcyjne i zdolność do pęcznienia zależne są (…) od jakości i ilości obecnych jonów (…).
Wiktionary
IPA: ˌapsɔrpˈt͡sɨjnɨ, AS: apsorpcyi ̯ny
Wiktionary
rzecz. adsorpcja ż., adsorber mrz., adsorbent mrz., adsorbat mrz., absorbent mrz., sorbowanie n., sorbent mrz., absorpcja, absorber, absorbowanie
czas. absorbować, adsorbować
przym. adsorpcyjny
Wiktionary
(1.1) pochłaniający
Wiktionary
środowiskowo: stan głodu narkotycznego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) środ. u narkomanów: zespół abstynencyjny od narkotyków, głód narkotyczny
Wiktionary
(1.1) głód narkotyczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) książk. celowe i świadome pomijanie w rozważaniach jakiejś cechy lub aspektu, aby ułatwić analizę
Wiktionary
IPA: ˌapstraxɔˈvãɲɛ, AS: apstraχovãńe
Wiktionary
rzecz. abstrakcyjność ż., abstrakcja ż., abstrakt mrz., abstrakcjonista mos., abstrakcjonistka ż., abstrakcjonizm mrz., wyabstrahowanie n., wyabstrahowywanie n.
czas. abstrahować ndk., wyabstrahować dk., wyabstrahowywać ndk.
przym. abstrakcyjny, abstraktowy, abstrakcjonistyczny
przysł. abstrakcyjnie
Wiktionary
1. pomijać coś w rozmowie na rzecz czegoś ważniejszego, świadomie czegoś nie uwzględniać;
2. tworzyć ogólne pojęcia, wyodrębniać cechy istotne od nieistotnych w danym zjawisku czy przedmiocie
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) filoz. dokonywać wyodrębnienia w jakimś zagadnieniu, zjawisku lub przedmiocie, jego różnych cech lub określać relacje między nimi w celu stworzenia pojęcia ogólnego
(1.2) książk. celowo i świadomie pomijać w rozważaniach jakąś cechę lub aspekt, żeby ułatwić analizę; nie uwzględniać czegoś
Wiktionary
(1.2) Abstrahując od zapachu, skunks jest bardzo miłym zwierzątkiem.
Wiktionary
IPA: ˌapstraˈxɔvat͡ɕ, AS: apstraχovać
Wiktionary
rzecz. abstrahowanie n., abstrakcyjność ż., abstrakcja ż., abstrakt mrz., abstrakcjonizm mrz., abstrakcjonista mos., abstrakcjonistka ż., wyabstrahowanie n., wyabstrahowywanie n.
czas. wyabstrahować dk., wyabstrahowywać ndk.
przym. abstrakcyjny, abstraktowy, abstrakcjonistyczny
przysł. abstrakcyjnie
Wiktionary
(1.2) pomijać
Wiktionary
1. pogląd, twierdzenie słabo związane z rzeczywistością, nieoparte na faktach;
2. coś niekonkretnego, trudnego do zrozumienia;
3. pomysł niemożliwy do zrealizowania;
4. pojęcie niemające odpowiednika w konkretnym przedmiocie, np. piękno; abstrakt;
5. tworzenie takich pojęć; abstrahowanie;
6. dzieło sztuki niemające bezpośredniego odniesienia do form i przedmiotów obserwowanych w naturze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nierealny pogląd
(1.2) coś trudnego do zrealizowania lub zdefiniowania
(1.3) pojęcie ogólne
(1.4) proces tworzenia pojęć ogólnych;
(1.5) szt. kompozycja barw i kształtów bez widocznego związku z rzeczywistością;
(1.6) inform. proces upraszczania problemu realizowany m.in. przez separowanie interfejsu i implementacji;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: apsˈtrakt͡sʲja, AS: apstrakcʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. abstrahowanie n., abstrakcyjność ż., abstrakt mrz., abstrakcjonista mos., abstrakcjonistka ż., abstrakcjonizm mrz., wyabstrahowanie n., wyabstrahowywanie n.
czas. abstrahować ndk., wyabstrahować dk., wyabstrahowywać ndk.
przym. abstrakcyjny, abstraktowy, abstrakcjonistyczny
przysł. abstrakcyjnie
Wiktionary
(1.3) abstrakt
Wiktionary
1. artysta tworzący według zasad abstrakcjonizmu;
2. człowiek operujący abstrakcjami w rozumowaniu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) artysta tworzący dzieła zgodnie z założeniami abstrakcjonizmu
Wiktionary
(1.1) W naszej galerii trwa przegląd prac francuskich abstrakcjonistów.
Wiktionary
IPA: ˌapstrakt͡sʲjɔ̇̃ˈɲista, AS: apstrakcʹi ̯o̊̃ńista
Wiktionary
rzecz. abstrahowanie n., abstrakcyjność ż., abstrakcja ż., abstrakt mrz., abstrakcjonizm mrz., wyabstrahowanie n., wyabstrahowywanie n.
:: fż. abstrakcjonistka ż.
czas. abstrahować ndk., wyabstrahować dk., wyabstrahowywać ndk.
przym. abstrakcyjny, abstraktowy, abstrakcjonistyczny
przysł. abstrakcyjnie
Wiktionary
1. artystka tworząca według zasad abstrakcjonizmu;
2. kobieta operująca abstrakcjami w rozumowaniu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) artystka tworząca dzieła zgodnie z założeniami abstrakcjonizmu
Wiktionary
(1.1) Wymień trzy malarki-abstrakcjonistki.
Wiktionary
rzecz. abstrahowanie n., abstrakcyjność ż., abstrakcja ż., abstrakt mrz., abstrakcjonizm mrz., wyabstrahowanie n., wyabstrahowywanie n.
:: fm. abstrakcjonista mos.
czas. abstrahować ndk., wyabstrahować dk., wyabstrahowywać ndk.
przym. abstrakcyjny, abstraktowy, abstrakcjonistyczny
przysł. abstrakcyjnie
Wiktionary
przymiotnik od: abstrakcjonizm
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) szt. związany z abstrakcjonizmem
Wiktionary
(1.1) Lekcja romantyzmu dała nowy impuls egzotyzmowi i przygotowała grunt pod przyszłe jego kształty: secesyjne, modernistyczne, impresjonistyczne, freudowskie, nadrealistyczne i abstrakcjonistyczne.
Wiktionary
IPA: ˌapstrakt͡sʲjɔ̇̃ɲiˈstɨt͡ʃnɨ, AS: apstrakcʹi ̯o̊̃ńistyčny
Wiktionary
rzecz. abstrahowanie n., abstrakcyjność ż., abstrakcja ż., abstrakt mrz., abstrakcjonizm mrz., abstrakcjonista mos., abstrakcjonistka ż., wyabstrahowanie n., wyabstrahowywanie n.
czas. abstrahować ndk., wyabstrahować dk., wyabstrahowywać ndk.
przym. abstrakcyjny, abstraktowy
przysł. abstrakcyjnie
Wiktionary
charakterystyczna dla sztuki XX wieku tendencja polegająca na rezygnacji z odtwarzania rzeczywistości i posługiwaniu się formami plastycznymi powstałymi z połączenia figur geometrycznych, kompozycji kolorowych płaszczyzn i plam
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) szt. kierunek w sztuce XX wieku, w którym charakterystyczne jest wyeliminowanie wszelkich bezpośrednich odniesień do form lub przedmiotów obserwowanych w naturze;
Wiktionary
Ab
Wikipedia
(1.1) W tej galerii większość prac to klasyczny abstrakcjonizm.
Wiktionary
IPA: ˌapstrakˈt͡sʲjɔ̇̃ɲism̥, AS: apstrakcʹi ̯o̊̃ńism̦
Wiktionary
rzecz. abstrahowanie n., abstrakcyjność ż., abstrakcja ż., abstrakt mrz., abstrakcjonista mos., abstrakcjonistka ż., wyabstrahowanie n., wyabstrahowywanie n.
czas. abstrahować ndk., wyabstrahować dk., wyabstrahowywać ndk.
przym. abstrakcyjny, abstraktowy, abstrakcjonistyczny
przysł. abstrakcyjnie
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób abstrakcyjny
Wiktionary
rzecz. abstrahowanie n., abstrakcyjność ż., abstrakcja ż., abstrakt mrz., abstrakcjonizm mrz., abstrakcjonista mos., abstrakcjonistka ż., wyabstrahowanie n., wyabstrahowywanie n.
czas. abstrahować ndk., wyabstrahować dk., wyabstrahowywać ndk.
przym. abstrakcyjny, abstraktowy, abstrakcjonistyczny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: abstrakcyjnie
SJP.pl
1. cecha czegoś trudnego do pojęcia lub uznania za rzeczywiste;
2. cecha czegoś będącego kompozycją linii, plam itp.;
3. cecha czegoś opierającego się na wyodrębnianiu najważniejszych cech pewnej grupy obiektów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest abstrakcyjne; cecha tych, którzy są abstrakcyjni
Wiktionary
(1.1) Nowoczesnym artystom często zarzuca się abstrakcyjność.
Wiktionary
rzecz. abstrahowanie n., abstrakcja ż., abstrakt mrz., abstrakcjonista mos., abstrakcjonistka ż., abstrakcjonizm mrz., wyabstrahowanie n., wyabstrahowywanie n.
czas. abstrahować ndk., wyabstrahować dk., wyabstrahowywać ndk.
przym. abstrakcyjny, abstraktowy, abstrakcjonistyczny
przysł. abstrakcyjnie
Wiktionary
1. niemający związku z rzeczywistością lub słabo z nią związany;
2. w filozofii: będący wynikiem abstrahowania;
3. odnoszący się do abstrakcjonizmu (np. malarstwo abstrakcyjne)
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) nie mający związku z rzeczywistością
(1.2) niezrozumiały lub niewykonalny
(1.3) będący wynikiem wydzielenia cech ogólnych
(1.4) typowy dla abstrakcjonizmu
(1.5) abstrahowany od pewnych wybranych własności danego obiektu
Wiktionary
(1.4) Czy odtwarzanie burzy (łamanie się drzewa, wiatr, chmury, morze), — czy ideał abstrakcyjny sztuki?
Wiktionary
IPA: ˌapstrakˈt͡sɨjnɨ, AS: apstrakcyi ̯ny
Wiktionary
rzecz. abstrahowanie n., abstrakcyjność ż., abstrakcja ż., abstrakt mrz., abstrakcjonizm mrz., abstrakcjonista mos., abstrakcjonistka ż., wyabstrahowanie n., wyabstrahowywanie n.
czas. abstrahować ndk., wyabstrahować dk., wyabstrahowywać ndk.
przym. abstraktowy, abstrakcjonistyczny
przysł. abstrakcyjnie
Wiktionary
(1.4) abstrakcjonistyczny
Wiktionary
1. pojęcie oderwane, abstrakcyjne; abstrakcja;
2. streszczenie dokumentu pierwotnego, mające służyć jak najszerszemu jego zobrazowaniu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) filoz. pojęcie ogólne utworzone w wyniku abstrahowania, niemające odpowiednika w konkretnym rzeczywistym przedmiocie
(1.2) książk. zwięzły wyciąg z tekstu naukowego lub dokumentu, publikowany najczęściej w języku angielskim
Wiktionary
Abstrakt – streszczenie publikacji naukowej lub książki, w którym w formie maksymalnie skondensowanej z jak największą liczbą słów kluczowych, zawarte są podstawowe informacje o tezie artykułu, metodyce przeprowadzonych badań, najważniejszych wynikach oraz wnioskach. Jest publikacją pojawiającą się okresowo w celu skrótowego przedstawienia wyników badań w jakiejś dziedzinie nauki w jednym lub kilku krajach. Abstrakt liczy zwykle od 150 do 600 słów.
Wikipedia
IPA: ˈapstrakt, AS: apstrakt
Wiktionary
rzecz. abstrahowanie n., abstrakcyjność ż., abstrakcja ż., abstrakcjonista mos., abstrakcjonistka ż., abstrakcjonizm mrz., wyabstrahowanie n., wyabstrahowywanie n.
czas. abstrahować ndk., wyabstrahować dk., wyabstrahowywać ndk.
przym. abstrakcyjny, abstraktowy, abstrakcjonistyczny
przysł. abstrakcyjnie
Wiktionary
(1.1) abstrakcja
(1.2) wyciąg, streszczenie
Wiktionary
związany z abstraktem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z abstraktem, dotyczący abstraktu
Wiktionary
rzecz. abstrahowanie n., abstrakcyjność ż., abstrakcja ż., abstrakt mrz., abstrakcjonizm mrz., abstrakcjonista mos., abstrakcjonistka ż., wyabstrahowanie n., wyabstrahowywanie n.
czas. abstrahować ndk., wyabstrahować dk., wyabstrahowywać ndk.
przym. abstrakcyjny, abstrakcjonistyczny
przysł. abstrakcyjnie
Wiktionary
świadome powstrzymywanie się od czegoś, przede wszystkim od używania alkoholu, tytoniu, narkotyków itp.; wstrzemięźliwość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. powstrzymywanie się głównie przed piciem alkoholu; w szerszym znaczeniu także od wszelkich używek, seksu itp.;
(1.2) ekon. powstrzymywanie się od konsumpcji
Wiktionary
Abstynencja ( abstinentia ‘powściągliwość’) – powstrzymywanie się od czegoś, najczęściej od przyjmowania substancji psychoaktywnych (psychotropowych, powodujących czasowe zmiany postrzegania, nastroju, świadomości i zachowania), często skutkującego uzależnieniem – tzw. używek (np. alkoholu, narkotyków, papierosów), także leków.
Wikipedia
(1.1) Czy piwo bezalkoholowe przerywa abstynencję?
Wiktionary
IPA: ˌapstɨ̃ˈnɛ̃nt͡sʲja, AS: apstỹnẽncʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. abstynent m., abstynentka ż.
przym. abstynencyjny, abstynencki
Wiktionary
taki, którego założeniem jest powstrzymywanie się od picia alkoholu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z abstynentami
Wiktionary
rzecz. abstynentka ż., abstynencja ż., abstynent mos.
Wiktionary
przymiotnik od: abstynencja (np. alkoholowy zespół abstynencyjny, objawy abstynencyjne)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z powstrzymywaniem się od używki
Wiktionary
rzecz. abstynentka ż., abstynent mos., abstynencja ż.
Wiktionary
(1.1) odstawienny
Wiktionary
mężczyzna powstrzymujący się od picia alkoholu; także: ktoś powstrzymujący się od czegoś innego (zwykle powszechnie czynionego i przyjemnego)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba nie pijąca napojów alkoholowych
(1.2) osoba wstrzemięźliwa, powściągliwa, powstrzymująca się od czegoś
Wiktionary
(1.1) Marek jest abstynentem, nie pije nawet szampana.
(1.2) On jest abstynentem seksualnym.
Wiktionary
IPA: apsˈtɨ̃nɛ̃nt, AS: apstỹnẽnt
Wiktionary
rzecz. abstynencja ż.
:: fż. abstynentka ż.
przym. abstynencki, abstynencyjny
Wiktionary
(1.1) niepijący
Wiktionary
kobieta powstrzymująca się od picia alkoholu; także: kobieta powstrzymująca się od czegoś innego (zwykle powszechnie czynionego i przyjemnego)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta nie pijąca napojów alkoholowych
(1.2) kobieta wstrzemięźliwa, powściągliwa, powstrzymująca się od czegoś
Wiktionary
(1.1) Od czasu wypadku Julia jest abstynentką, nie pije nawet szampana.
Wiktionary
rzecz. abstynencja ż.
:: fm. abstynent mos.
przym. abstynencki, abstynencyjny
Wiktionary
1. to, co jest pozbawione sensu; niedorzeczność, nonsens;
2. w logice: wyrażenie wewnętrznie sprzeczne;
3. w filozofii: bezsensowność świata i ludzkiego życia wydającego się zmierzać donikąd
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) nonsens, coś bez logicznego uzasadnienia
(1.2) log. wyrażenie wewnętrznie sprzeczne;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) „W oparach absurdu” to dzieło dwóch polskich humorystów.
(1.1) „To jakiś absurd!” – krzyczał wściekły klient, gdy aresztowano go za próbę kradzieży trzech słoików majonezu.
Wiktionary
IPA: ˈapsurt, AS: apsurt
Wiktionary
rzecz. absurdalność ż., absurdalista m., absurdalizacja ż., absurdalizowanie n.
:: zdrobn. absurdzik m.
czas. absurdalizować ndk.
przym. absurdalny
przysł. absurdalnie
Wiktionary
(1.1) absurdalność, bezsensowność, bezsens, niedorzeczność, nonsensowność; pot. bzdurność; daw. absurdum
Wiktionary
autor utworu literackiego opartego na absurdzie, np. Samuel Beckett - twórca teatru absurdu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba, która tworzy, myśli lub działa w duchu absurdu
Wiktionary
(1.1) Ionesco to znany absurdalista teatru XX wieku.
Wiktionary
rzecz. absurd mrz., absurdalizm mrz.
:: fż. absurdalistka ż.
przym. absurdalny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) uczynienie czegoś absurdalnym, sprowadzenie do absurdu
Wiktionary
rzecz. absurd mrz., absurdalista mos., absurdalność ż., absurdyzm mrz.
czas. absurdalizować ndk.
przym. absurdalny, absurdystyczny
przysł. absurdalnie, absurdystycznie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) książk. doprowadzanie do absurdu, sprowadzanie do absurdu
Wiktionary
rzecz. absurd m., absurdzik m., absurdalność ż., absurdalista m.
czas. absurdalizować
przym. absurdalny
przysł. absurdalnie
Wiktionary
1. pomniejszać znaczenie czegoś;
2. powodować, że coś staje się absurdalne
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) czynić coś absurdalnym
Wiktionary
rzecz. absurdyzm mrz., absurdalizacja ż., absurd mrz., absurdzik mrz., absurdalność ż., absurdalizowanie n., zabsurdalizowanie n.
czas. zabsurdalizować dk.
przym. absurdalny
przysł. absurdalnie
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób absurdalny
Wiktionary
(1.1) Obaj doskonale wiemy, że posądzenie państwa o handel narkotykami brzmi absurdalnie, ale z drugiej strony…
Wiktionary
IPA: ˌapsurˈdalʲɲɛ, AS: apsurdalʹńe
Wiktionary
rzecz. absurdyzm mrz., absurdalizacja ż., absurd m., absurdzik m., absurdalność ż., absurdalizowanie n.
przym. absurdalny
czas. absurdalizować
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: absurdalnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: absurdalny
SJP.pl
coś absurdalnego, niemającego sensu; niedorzeczność, nonsens
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co jest absurdalne, niedorzeczność
Wiktionary
(1.1) Ubawiła mnie absurdalność tej sytuacji.
(1.1) Dzisiaj, kiedy już spokojniej patrzał na to, co było przed rokiem, mógł trzeźwo ocenić całą absurdalność ówczesnego postanowienia.
Wiktionary
rzecz. absurdyzm mrz., absurd m., absurdalizowanie n., absurdalizacja ż.
przym. absurdalny
przysł. absurdalnie
czas. absurdalizować
Wiktionary
(1.1) bezsensowność, bezsens, nonsens
Wiktionary
bezsensowny, nielogiczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) nie podlegający logicznemu wyjaśnieniu
(1.2) log. wewnętrznie sprzeczny
(1.3) pot. ogromny
Wiktionary
(1.1) NFZ w absurdalny sposób rozlicza się ze szpitalami.
(1.3) Zapłaciłam za tę taksówkę absurdalną sumę.
Wiktionary
IPA: ˌapsurˈdalnɨ, AS: apsurdalny
Wiktionary
rzecz. absurdyzm mrz., absurdalizacja ż., absurdalista mos., absurd m., absurdzik m., absurdalność ż., absurdalizowanie n.
czas. absurdalizować
przysł. absurdalnie
Wiktionary
(1.1) bezsensowny, bzdurny, niedorzeczny, nonsensowny, poroniony
(1.2) bezsensowny, niekoherentny, nielogiczny, niespójny, nonsensowny
(1.3) astronomiczny, groteskowy, horrendalny, niebotyczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) daw. zob. absurd.
Wiktionary
(1.1) Pojmuję bić się za kobietę, bo sama się nie obroni; ale o kobietę! Absurdum!
Wiktionary
(1.1) współcz. absurd
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) daw. absurdalny
Wiktionary
(1.1) (…) ta absurdyczna zasada rycerskiego honoru, nakazuje ludziom wierzącym w nią, dla pierwszej lepszej nędzoty bić się jak gladjatorom. sic.
Wiktionary
1. zwolennik absurdyzmu (poglądu uznającego rzeczywistość za absurdalną);
2. artysta akcentujący w swej sztuce absurdalność otaczającej nas rzeczywistości
SJP.pl
pogląd uznający rzeczywistość za absurdalną oraz kierunek w sztuce usiłujący tę absurdalność pokazać
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) filoz. pogląd filozoficzny, zgodnie z którym rzeczywistość jest pozbawiona sensu, a ludzkie próby jej zrozumienia są daremne;
(1.2) liter. przedstawianie sytuacji absurdalnych, pozbawionych logiki i sensu
Wiktionary
Absurdyzm – pogląd uznający rzeczywistość za absurdalną, a ludzkie działania mające na celu zrozumienie rzeczywistości za niemogące osiągnąć swego celu. Jest związany z nihilizmem i egzystencjalizmem.
Absurdyzm został poruszony m.in. w mikropowieści "Obcy" francuskiego pisarza i noblisty Alberta Camusa, przedstawiającej losy człowieka wyobcowanego w świecie zła i hipokryzji.
Wikipedia
rzecz. absurd mrz., absurdalista mos., absurdalizacja ż., absurdalność ż.
czas. absurdalizować ndk.
przym. absurdalny, absurdystyczny
przysł. absurdalnie, absurdystycznie
Wiktionary
zdrobnienie od: absurd
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. zob. apsyda.
Wiktionary
(1.1) W absydzie tym, na podwyższeniu, modli się ksiądz na pulpit skłoniony i z zakrytą twarzą.
Wiktionary
apsyda;
1. kościelne pomieszczenie zamykające prezbiterium lub nawę
2. punkt minimalnej lub maksymalnej odległości ciał niebieskich względem siebie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zob. apsyda.
Wiktionary
(1.1) (…) ozdobiono półokrągłe absydy nowemi kolumienkami w stylu dawnych ornamentów (…). sic.
Wiktionary
IPA: apˈsɨda, AS: apsyda
Wiktionary
rzecz. apsyda ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od absynt
Wiktionary
rzecz. absynt m.
przym. absyntowy
Wiktionary
nalewka spirytusowa na piołunie i innych ziołach; piołunówka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) spoż. nalewka spirytusowa na piołunie i innych ziołach aromatycznych;
Wiktionary
Absynt (Absinthe, Absinth) – wysokoprocentowy napój alkoholowy otrzymywany w procesie ekstrakcji kwiatów i liści piołunu ("Artemisia absinthium"), anyżu i kopru włoskiego oraz mniejszych ilości innych ziół. Absynt zaliczany jest do wódek smakowych. Zdarza się, że jest błędnie klasyfikowany jako rodzaj nalewki.
Wikipedia
(1.1) Konsumpcja absyntu przez polską muzę kabaretową była znaczna.
(1.1) Ogniem ci swoim stopi wszystkie mrozy / Absynt nad wszystkie wyższy alkohole!
Wiktionary
IPA: ˈapsɨ̃nt, AS: apsỹnt
Wiktionary
rzecz. absyncik mrz.
przym. absyntowy
Wiktionary
(1.1) piołunówka, zielona wróżka
Wiktionary
→ absynt
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z absyntem; zawierający absynt
Wiktionary
rzecz. absynt mrz., absyncik mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. szach. szach, zaszachowanie
Wiktionary
W tym artykule użyto notacji algebraicznej w celu opisania szachowych posunięć.
Abszach – szczególna odmiana szacha w partii szachów, w której król jest zagrożony biciem w następnym posunięciu; przy czym sytuacja ta nie nastąpiła w wyniku przesunięcia figury szachującej, ale poprzez jej odsłonięcie, gdy na drodze do bicia stała wcześniej inna figura o tym samym kolorze, co figura szachująca.
Wikipedia
(1.1) współcz. szach
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) reg-pl|Górny Śląsk. studniówka, uroczystość, zabawa
(1.2) reg-pl|Górny Śląsk. przyjęcie pożegnalne
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. ozdobna wypustka
(1.2) stpol. obramowanie
(1.3) gw-pl|Górny Śląsk. odmowa
Wiktionary
IPA: ˈapʃlak, AS: apšlak
Wiktionary
niesmak, absmak; przestarzale:
1. odraza, wstręt, obrzydzenie;
2. przykry smak w ustach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zob. absmak.
Wiktionary
(1.1) Miewałem czasem w rozkoszy „abszmak“ piołunu, na myśl o panu.
Wiktionary
IPA: ˈapʃmak, AS: apšmak
Wiktionary
rzecz. absmak mrz.
Wiktionary
środowiskowo o szmince służącej do usuwania charakteryzacji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) środ. teatr. szminka używana do usuwania charakteryzacji
Wiktionary
IPA: apˈʃmʲĩnka, AS: apšmʹĩnka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) reg. techn. pierwsza deska obcięta z kloca drzewa
(1.2) gwara. techn. obła, wąska powierzchnia po bokach tarcicy
Wiktionary
(1.2) oblina, oflis
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) stpol. dymisjonowanie
Wiktionary
czas. absztychować ndk.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z absztyfikantem, dotyczący absztyfikanta
Wiktionary
rzecz. absztyfikant m.
Wiktionary
potocznie: mężczyzna zabiegający o względy kobiety; zalotnik, konkurent, wielbiciel, epuzer
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) książk. żart. osoba starająca się o względy kobiety; konkurent, zalotnik
Wiktionary
(1.1) Widziałam tego jej absztyfikanta, jak szedł do niej wczoraj.
Wiktionary
IPA: ˌapʃtɨˈfʲikãnt, AS: apštyfʹikãnt
Wiktionary
rzecz. absztyfikowanie n.
czas. absztyfikować się ndk.
przym. absztyfikancki
Wiktionary
(1.1) adorator, amant, konkurent, uwodziciel, wielbiciel, pot. bawidamek, kochaś, lowelas
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) absztyfikowanie się: żart. zalecanie się, wdzięczenie się, nadskakiwanie, przypochlebianie się
Wiktionary
rzecz. absztyfikant mos.
czas. absztyfikować się ndk.
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) przest. gw-pl|Górny Śląsk, Warmia. głosować, oddawać głos
Wiktionary
(1.1) No jo, za niecałe dzie niedziele bandziewa absztymować. Każdy mo na zycher juz swoich faworytów, swoje łulubiozne partyje abo politykierów.
(1.1) Można se łobejrzeć proponowane sztreki (trasy) i absztymować na stronie Gazety Łolsztyńskiej, chtóra je najlepsza.
Wiktionary
(1.1) zob. głosować.
Wiktionary
1. dawniej: zwolnienie ze służby;
2. regionalnie: kwitek, świadectwo, dokument
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. zwolnienie ze służby, głównie wojskowej
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. wyrok sądowy
Wiktionary
Abszyt – akt dymisji; termin używany zwłaszcza w dawnej biurowości wojskowej, z niemieckiego "Abschied" (pożegnanie).
W dawnej Polsce zwolnienie ze służby wojskowej, z niemieckiego "Abschied", "Abschied nehmen". Na Śląsku abszyt oznaczał także wyrok sądu. W języku potocznym funkcjonowało natomiast powiedzenie: dać abszyt, co oznaczało „odprawić kogoś z kwitkiem“, również w przypadku starań o rękę niewiasty.
Wikipedia
IPA: ˈapʃɨt, AS: apšyt
Wiktionary
czas. abszytować
rzecz. abszytowanie n.
przym. abszytowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) daw. zwalnianie ze służby, przede wszystkim wojskowej
Wiktionary
IPA: ˌapʃɨtɔˈvãɲɛ, AS: apšytovãńe
Wiktionary
rzecz. abszyt m.
czas. abszytować
Wiktionary
dawniej:
1. zwalniać ze służby, zwykle wojskowej, dymisjonować;
2. abszytować się - zwolnić się ze służby, zwykle wojskowej
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) daw. dawać abszyt; odprawiać, zwalniać ze służby, głównie wojskowej
czasownik zwrotny niedokonany abszytować się (dk. brak)
(2.1) daw. uzyskiwać abszyt; zwalniać się z wojska, ze służby
Wiktionary
IPA: ˌapʃɨˈtɔvat͡ɕ, AS: apšytovać
Wiktionary
rzecz. abszyt mrz., abszytowanie n.
przym. abszytowy
Wiktionary
dawniej: związany ze zwolnieniem ze służby
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) daw. zwykle wojsk. zwolniony ze służby, dotyczący zwolnienia ze służby
Wiktionary
rzecz. abszyt mrz.
czas. abszytować
Wiktionary
skrótowiec w funkcji rzeczownika rodzaju nijakiego
(1.1) = ang. Abdominal, Buttocks, Thighs → brzuch, uda, pośladki (rodzaj ćwiczeń fizycznych ujędrniających mięśnie brzucha, ud i pośladków)
Wiktionary
(1.1) ABT jest polecane dla rzeźbienia i wzmacniania ciała.
Wiktionary
(1.1) BNP
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) stpol. wędlina spożywana przez żołnierzy w terenie ok. XVII wieku albo rodzaj salcesonu
Wiktionary
(1.1) Abuchtem zwano w żołnierskim języku kawałki wędzonego mięsa.
Wiktionary
IPA: ˈabuxt, AS: abuχt
Wiktionary
(1.1) ambucht (błędnie, u Piekarskiego w 1665 r.)
Wiktionary
stolica Nigerii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. stolica Nigerii;
Wiktionary
Abudża (ang. "Abuja") – miasto w Nigerii, od 1991 stolica tego państwa, leży w stanie Federalne Terytorium Stołeczne. Siedziba rządu federalnego Nigerii, w której znajdują się najważniejsze instytucje państwowe, zabytki i budynki rozsiane po ponad 50 dystryktach. 12 grudnia 1991 r. miasto zastąpiło Lagos (najludniejsze miasto w Nigerii) jako stolicę.
Wikipedia
(1.1) Szkoła podstawowa […] w Abudży […] otrzymała dar w postaci trzystu laptopów […].
Wiktionary
IPA: aˈbud͡ʒa, AS: abuǯa
Wiktionary
rzecz. Abudżańczyk mos., Abudżanka mos., Abudżyjka ż.
przym. abudżański, abudżyjski
Wiktionary
mieszkanka Abudży (stolicy Nigerii); Abudżyjka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pl-reforma2026|Abudżanka. (mieszkanka Abudży)
Wiktionary
IPA: ˌabuˈd͡ʒãnka, AS: abuǯãnka
Wiktionary
(1.1) abudżyjka
Wiktionary
mieszkaniec Abudży (stolicy Nigerii); Abudżyjczyk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pl-reforma2026|Abudżańczyk. (mieszkaniec Abudży)
Wiktionary
IPA: ˌabuˈd͡ʒãj̃n͇t͡ʃɨk, AS: abuǯãĩ ̯ṇčyk
Wiktionary
→ Abudża; abudżyjski
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do miasta Abudża
Wiktionary
IPA: ˌabuˈd͡ʒãj̃sʲci, AS: abuǯãĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Abudża ż., Abudżańczyk mos., Abudżanka ż., Abudżyjczyk mos., Abudżyjka ż.
przym. abudżyjski
Wiktionary
(1.1) abudżyjski
Wiktionary
mieszkaniec Abudży (stolicy Nigerii); Abudżańczyk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pl-reforma2026|Abudżyjczyk. (mieszkaniec Abudży)
Wiktionary
IPA: ˌabuˈd͡ʒɨjt͡ʃɨk, AS: abuǯyi ̯čyk
Wiktionary
mieszkanka Abudży (stolicy Nigerii); Abudżanka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pl-reforma2026|Abudżyjka. (mieszkanka Abudży)
Wiktionary
IPA: ˌabuˈd͡ʒɨjka, AS: abuǯyi ̯ka
Wiktionary
(1.1) abudżanka
Wiktionary
→ Abudża; abudżański
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do miasta Abudża
Wiktionary
IPA: ˌabuˈd͡ʒɨjsʲci, AS: abuǯyi ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Abudża, Abudżańczyk, Abudżanka, Abudżyjczyk, Abudżyjka
przym. abudżański
Wiktionary
(1.1) abudżański
Wiktionary
w językach indyjskich (np. bengalski, tybetański): alfabet, w którym jedna litera oznacza sylabę z samogłoską domyślną; alfabet sylabiczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. alfabet sylabiczny
Wiktionary
chorobliwe osłabienie lub brak woli w podejmowaniu decyzji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. psych. chorobliwe osłabienie lub brak woli w podejmowaniu decyzji
Wiktionary
Ab
Wikipedia
IPA: aˈbulʲja, AS: abulʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. abulik m., abuliczka ż.
przym. abuliczny
Wiktionary
kobieta cierpiąca na abulię
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta cierpiąca na abulię
Wiktionary
IPA: ˌabuˈlʲit͡ʃka, AS: abulʹička
Wiktionary
rzecz. abulia ż.
:: fm. abulik mos.
przym. abuliczny
Wiktionary
dotyczący abulii (np. abuliczne objawy, abuliczne osłabienie woli)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) psych. związany z abulią, dotyczący abulii
Wiktionary
rzecz. abulia ż., abuliczka ż., abulik mos.
Wiktionary
osoba cierpiąca na abulię
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba cierpiąca na abulię
Wiktionary
IPA: aˈbulʲik, AS: abulʹik
Wiktionary
rzecz. abulia ż.
:: fż. abuliczka ż.
przym. abuliczny
Wiktionary
1. w astrofizyce: częstość występowania danego pierwiastka chemicznego we wszechświecie;
2. abundancja izotopu, abundancja naturalna – procentowa zawartość danego izotopu pierwiastka w pierwiastku występującym naturalnie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stan, w którym czegoś jest więcej niż potrzeba
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Życie w abundancji widać ją krzepi…
Wiktionary
(1.1) dostatek, nadmiar, obfitość, przeładowanie, przepych
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
Wiktionary
(1.1) Dziadka Abundiusza powołano do wojska w 1912.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zool. forma melanizmu polegająca na powstawaniu nowych, czarnych lub ciemnych elementów desenia w ubarwieniu zwierząt;
Wiktionary
Abundyzm – forma melanizmu, nazywana też pseudomelanizmem, polegająca na powstawaniu nowych, czarnych lub ciemnych elementów desenia w ubarwieniu zwierząt. Jest efektem wzrostu ciemnej pigmentacji w powłoce ciała. Przy znacznym zaciemnieniu jaśniejszych deseni ubarwienie zwierzęcia daje wrażenie melanistycznego, stąd nazwa "pseudomelanizm".
Wikipedia
IPA: aˈbũndɨsm̥, AS: abũndysm̦
Wiktionary
(1.1) pseudomelanizm
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) stpol. kość słoniowa
Wiktionary
IPA: ˈabur, AS: abur
Wiktionary
(1.1) ebor, ebur
Wiktionary
roślina zielna lub krzew z rodziny ślazowatych; zaślaz, klonik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) w twórczości Adama Mickiewicza: nadużycie
Wiktionary
mieszkaniec Abu Zabi (miasta); Zabijczyk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pl-reforma2026|Abuzabijczyk. (mieszkaniec Abu Zabi (miasta))
Wiktionary
IPA: ˌabuzaˈbʲijt͡ʃɨk, AS: abuzabʹii ̯čyk
Wiktionary
mieszkanka Abu Zabi (miasta); Zabijka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pl-reforma2026|Abuzabijka. (mieszkanka Abu Zabi (miasta))
Wiktionary
IPA: ˌabuzaˈbʲijka, AS: abuzabʹii ̯ka
Wiktionary
dotyczący miasta lub emiratu Abu Zabi; zabijski
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do miasta Abu Zabi
(1.2) odnoszący się do emiratu Abu Zabi
Wiktionary
IPA: ˌabuzaˈbʲijsʲci, AS: abuzabʹii ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Abu Zabi n., Abuzabijka ż., Abuzabijczyk mos.
Wiktionary
niedozwolony, np. klauzula abuzywna
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) praw. naruszający zasady współżycia społecznego, stanowiący nadużycie, zawierający zakazane zapisy
Wiktionary
(1.1) Klauzule niedozwolone (inaczej klauzule abuzywne) – są to postanowienia wzorców umów (np. regulaminów sklepów internetowych, ogólnych warunków umowy itp.), które kształtują prawa i obowiązki konsumenta w sposób niezgodny z powszechnie obowiązującym prawem.
Wiktionary
rzecz. abuzywność ż.
Wiktionary
(1.1) niedozwolony
Wiktionary
[czytaj: a-be-WU] skrót od: Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) = adm. Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego;
Wiktionary
(1.1) W sobotę, gdy komisja przesłuchiwała Leszka Millera, w jej pomieszczeniach pojawili się funkcjonariusze ABW.
Wiktionary
[czytaj: abwera] niemiecki wywiad i kontrwywiad w latach 1921-1944; abwera, Abwehra
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) hist. niemiecki wywiad i kontrwywiad działający przed i w trakcie drugiej wojny światowej;
Wiktionary
Abwehra, właśc. Abwehr (niem. "Abwehr" – „obrona”) – nazwa niemieckiego organu wywiadu i kontrwywiadu wojskowego w latach 1921–1944.
Wikipedia
(1.1) Hans Kloss, w którego postać wcielił się Stanisław Mikulski, był podwójnym agentem, polskiego wywiadu i Abwehry.
Wiktionary
IPA: abˈvɛra, AS: abvera
Wiktionary
przym. abwehrowski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Abwehrą, dotyczący Abwehry
Wiktionary
rzecz. Abwehra ż.
Wiktionary
niemiecki wywiad i kontrwywiad w latach 1921-1944; Abwehra, abwehra
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zob. Abwehra.
Wiktionary
IPA: abˈvɛra, AS: abvera
Wiktionary
mieszkaniec Abbeville
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pl-reforma2026|Abwilczyk. (mieszkaniec Abbeville)
Wiktionary
IPA: abˈvʲilt͡ʃɨk, AS: abvʹilčyk
Wiktionary
mieszkanka Abbeville
SJP.pl
→ Abbeville (miasto we Francji); abewilski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Abbeville, dotyczący Abbeville
(1.2) związany z kulturą abwilską (1.1)
Wiktionary
(1.2) Przejawiło ono w wykształceniu protopięściaków, a następnie pięściaków typu abwilskiego oraz w rozwoju narzędzi odłupkowych.
Wiktionary
IPA: abˈvʲilsʲci, AS: abvʹilsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Abbeville n., Abwilczyk mos., Abwilka ż.
Wiktionary
(1.1) abewilski, abbewilski, daw. szelski
(1.2) abewilski, abbewilski
Wiktionary
1. spójnik łączący zdania; żeby;
2. partykuła:
a) wyrażające życzenie (np. Aby do wiosny!); byle ;
b) wyrażająca wątpliwość (np. Aby nie za późno na tłumaczenia?)
SJP.pl
spójnik międzyzdaniowy
(1.1) …wprowadzający zdanie podrzędne: celu
(1.2) …wprowadzający zdanie podrzędne: skutku
(1.3) …wprowadzający zdanie podrzędne: dopełnienia
(1.4) stpol. choćby
partykuła
(2.1) gw-pl|Mazowsze, Małopolska, Wielkopolska, księstwo łowickie. jedynie, tylko, zaledwie
(2.2) gw-pl|księstwo łowickie. chociaż
Wiktionary
Aby – wieś w Anglii, w hrabstwie Lincolnshire, w dystrykcie East Lindsey. Leży 45 km na wschód od Lincoln i 198 km na północ od Londynu. Aby jest wspomniana w Domesday Book (1086) jako "Abi".
Wikipedia
(1.1) Wyciągnąłem rękę, aby się przywitać z przyjacielem.
(1.2) Za stary jestem, aby chodzić po górach.
(1.3) Nie chciałbym, abyś cierpiała z mojej winy.
Wiktionary
IPA: ˈabɨ, AS: aby
Wiktionary
frazeologia.
aby-aby • aby tylko • aby zbyć • czy aby • przysłowiowe: żeby, aby, to byłyby żaby
etymologia.
w użyciu od XIV w.; od etym|prasł|*aby. → byleby, byleby tylko (partykuła ograniczająca, wtórnie jako spójnik warunkowy, celowy i dopełnieniowy), złożenie z etym|prasł|*a|*by. (zob. by., por. aż, żeby)
tłumaczenia.
zobtłum|żeby.
* białoruski: (1.1) абы, каб; (1.2) абы, каб; (1.3) абы, каб
* chiński standardowy: (1.1) 来 (lái)
* esperanto: por ke
* francuski: (1.1) afin de, pour, à, si seulment
* hiszpański: a fin de que
* jidysz: (1.1) כּדי (kedej)
* kaszubski: (1.1) cobë, bë, żebë; (1.2) cobë, bë, żebë; (1.3) cobë, bë, żebë
* łaciński: (1.1) ut, uti
* ukraiński: (1.1) щоб; (1.2) аби; (1.3) щоб
* wilamowski: dos
źródła.
== aby (język czeski.) ==
wymowa.
audio|LL-Q9056 (ces)-HondaCivic175-aby.wav. audio|LL-Q9056 (ces)-Akronos123-aby.wav. audio|LL-Q9056 (ces)-Ghost4Man-aby.wav.
znaczenia.
spójnik
(1.1) aby, żeby
odmiana.
przykłady.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
Wiktionary
(1.1) żeby, ażeby, by, iżby
(2.1) gw. księstwo łowickie jaby, jyno
Wiktionary
nie przykładając się, niestarannie; aby tylko, byle jak
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) pot. byle jak, bez większej staranności
(1.2) gwara pałucka: ledwie, ledwo, z ledwością, z trudem
partykuła
(2.1) gwara pałucka: ledwie, zaledwie
Wiktionary
(1.1) Wprawdzie przyjęto go tu do pracy, ale widać, że stara się aby-aby.
(1.2) To żeś wpindaczyła do ty zupy uokrasy, a ino aby-aby chaps kapusty. → To żeś wrzuciła do tej zupy słoniny, a tylko ledwie kęs kapusty.
Wiktionary
(1.1) aby zbyć, aby dalej
Wiktionary
starożytne miasto położone w Azji Mniejszej
SJP.pl
U23-D58-N26:O49
Abdżu – nazwa miejscowa zapisana hieroglificznie
Abydos (eg. "Abdżu", arab. "Arabat el-Madfurnah" – "Pogrzebany Arabat") – starożytne miasto w Górnym Egipcie, obecnie mała wioska na zachodnim brzegu Nilu. W starożytności w pobliżu znajdowało się miasto Tinis, z którego zgodnie z przekazem miał pochodzić faraon Narmer.
Wikipedia
strefa wód oceanicznych i morskich rozciągająca się od ok. 1700 do ok. 6000 metrów poniżej lustra wody; strefa bezświetlna, o niskiej temperaturze i wysokim ciśnieniu wody; abisal; strefa głębinowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geogr. zob. abisal.
Wiktionary
IPA: aˈbɨsal, AS: abysal
Wiktionary
rzecz. abisal
przym. abisalny, abysalny
Wiktionary
(1.1) abisal
Wiktionary
głębinowy (abisalny), denny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) geogr. zob. abisalny.
Wiktionary
IPA: ˌabɨˈsalnɨ, AS: abysalny
Wiktionary
rzecz. abisal, abysal
przym. abisalny
Wiktionary
(1.1) abisalny, pot. głębinowy, głębokomorski, głębokowodny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. obcas
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
symbol aktynu, pierwiastka chemicznego
SJP.pl
skrót
(1.1) = akr
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: at͡s, AS: ac
Wiktionary
skrót od: a conto; ac, a.c.
SJP.pl
gatunek jagód pochodzący z Amazonii, popularny suplement diety
SJP.pl
[czytaj: akaŻU]
1. owoc nanercza zachodniego;
2. drewno drzew z rodzaju Khaya; mahoń afrykański
SJP.pl
dawniej: tytuł grzecznościowy, skrót od wyrażenia "waszmość pan", zwykle jako zwrot kierowany wprost do rozmówcy, odpowiadający dzisiejszemu "pan", "wy" (zwykle z odcieniem lekceważenia); aćpan, acpan, aspan, waćpan, wacpan, waspan, acan
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. zwrot grzecznościowy adresowany do mężczyzny, czasami z odcieniem lekceważenia
Wiktionary
(1.1) Ale mój mężu, dalibóg wbijają acanu jakieś duby w głowę, a ty wierzysz.
(1.1) Panie Rzecki… panie Ignacy!… co acan najlepszego wyrabiasz?
Wiktionary
IPA: ˈat͡sãn, AS: acãn
Wiktionary
rzecz. acanka ż., acanna ż., acaństwo mos.
:: fż. acani ż.
:: zdrobn. acanek m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. zdrobn. od: acan (zwrot grzecznościowy)
Wiktionary
rzecz. acan mos., acanna ż., acaństwo n., acpan mos., acpani mos., aćpan mos., aćpani ż., asan mos., asani ż., asanna ż., asaństwo n., aspan mos., aspani ż., aspanna ż., wacan ż., wacani ż., wacanna ż., waćpan mos., waćpani ż., waćpanna ż., waćpaństwo n., wasan mos., wasani ż., wasanna ż., wasaństwo n., waspan mos., waspani ż., waspanna ż., waspanowanie n., waszmość pan mos., waszmość pani ż., waszmość panna ż., waszmość państwo n.
:: fż. acani ż., acanka ż.
czas. waspanować ndk.
przym. waćpanowy, waćpański
Wiktionary
(1.1) acan, asan, asindziej; współcz. pan
Wiktionary
używany dawniej skrót od: waszmość pani; asani
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. zob. waszmość pani.
Wiktionary
(1.1) Acani dobrodziejka jesteś jedyną i jeneralną fortuny nieboszczyka dziedziczką…
Wiktionary
rzecz. acanka ż., acanna ż., acaństwo mos.
:: fm. acan m.
Wiktionary
dawniej: tytuł grzecznościowy, skrót od wyrażenia "waszmość pani", zwykle jako zwrot kierowany wprost do rozmówczyni, odpowiadający dzisiejszemu "pani", "wy" (czasem z odcieniem lekceważenia)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. fż. od: acan
Wiktionary
rzecz. acani ż., acanna ż., acaństwo n., acpan mos., acpani mos., aćpan mos., aćpani ż., asan mos., asani ż., asanna ż., asaństwo n., aspan mos., aspani ż., aspanna ż., wacan ż., wacani ż., wacanna ż., waćpan mos., waćpani ż., waćpanna ż., waćpaństwo n., wasan mos., wasani ż., wasanna ż., wasaństwo n., waspan mos., waspani ż., waspanna ż., waspanowanie n., waszmość pan mos., waszmość pani ż., waszmość panna ż., waszmość państwo n.
:: fm. acan mos., acanek mos.
czas. waspanować ndk.
przym. waćpanowy, waćpański
Wiktionary
(1.1) acani, asanka, waćpani, wasani, wasanna, waszmość pani; współcz. pani
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. zob. waszmość panna.
Wiktionary
(1.1) — Cóż mi to acanna tak rano przynosisz? — uśmiechnął się stary. — Wszak to nie twoja godzina?
Wiktionary
rzecz. acan m., acanek m., acani ż., acanka ż., acaństwo mos.
Wiktionary
[czytaj: akapulko] miasto w Meksyku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. Acapulco de Juárez, miasto w Meksyku;
Wiktionary
Ac
Wikipedia
(1.1) Spędzili swój miodowy miesiąc w Acapulco.
Wiktionary
IPA: ˌakaˈpulkɔ, AS: akapulko
Wiktionary
[czytaj: akarias-is] narośle spowodowane przez bardzo drobne pajęczaki (Acarina), pasożytujące na roślinach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) daw. zob. waszmość państwo.
Wiktionary
(1.1) — Prawdziwie powiadam acaństwu, że chyba czary jakie w tem; pić jej co dali, czy jakiego licha zrobili, że niczem z głowy wybić tego hołysza…
Wiktionary
rzecz. acan m., acanek m., acani ż., acanka ż., acanna ż.
Wiktionary
skrót od: accusativus (akuzatiwus, akuzatyw)
SJP.pl
łac. Accusativus cum infinitivo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) etn. hist. w tradycyjnej społeczności Sardynii, kobieta zajmująca się eutanazją nieuleczalnie chorych i cierpiących w zamian za jałmużnę;
Wiktionary
(1.1) femmina accabadora
Wiktionary
skród od: accelerando
SJP.pl
[czytaj: aczczelerando] określenie wykonawcze: przyśpieszając
SJP.pl
rzeczownik
(1.1) muz. w notacji muzycznej oznaczenie przyspieszenia tempa;
(1.2) muz. fragment utworu muzycznego wykonywanego w taki sposób
przymiotnik
(2.1) muz. (określenie wykonawcze) przyspieszający, coraz szybszy
przysłówek sposobu
(3.1) muz. (określenie wykonawcze) przyspieszając, coraz szybciej
Wiktionary
Accelerando (wł. "przyspieszając") – w notacji muzycznej oznaczenie przyspieszenia tempa. Przyspieszenie następuje stopniowo na przestrzeni jednego lub kilku taktów. Powrót do oryginalnego tempa może nastąpić przez stopniowe zwalnianie "ritardando" lub raptownie po znaku "a tempo".
Wikipedia
IPA: ˌakt͡sɛlɛˈrãndɔ, AS: akcelerãndo
Wiktionary
[czytaj: aksent] model samochodu marki Hyundai
SJP.pl
[czytaj: aczczentato] określenie wykonawcze: akcentując, z naciskiem
SJP.pl
[czytaj: akses] program komputerowy do obsługi relacyjnych baz danych w środowisku Windows
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: aczcziakkato] określenie wykonawcze: miażdżąco, szorstko
SJP.pl
[czytaj: aczcziakkatura lub aczczakkatura] rodzaj zdobnika muzycznego nieposiadającego własnej wartości rytmicznej, zmniejszającego wartość nuty, przy którym stoi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. ozdobnik, przednutka zmniejszająca wartość nuty, przed którą stoi;
Wiktionary
[czytaj: akkompaniato] w muzyce: rodzaj recytatywu
SJP.pl
[czytaj: akord] model samochodu marki Honda
SJP.pl
Accord – jednostka osadnicza w Stanach Zjednoczonych, w stanie Nowy Jork, w hrabstwie Ulster.
Wikipedia
[czytaj: akkordare] z włoskiego - stroić instrument
SJP.pl
[czytaj: ekAłnt] rachunek lub zlecenie, również prace wykonywane przez agencję reklamową dla reklamodawcy lub określonej marki
SJP.pl
[czytaj: ekałntent] pracownik działu księgowości; księgowy
SJP.pl
[czytaj: akuzatiwus] akuzatiwus, akuzatyw, biernik; w językoznawstwie:
1. czwarty przypadek w polskiej deklinacji, odpowiadający na pytania: kogo? co?, który w zdaniu pełni funkcję dopełnienia bliższego;
2. forma wyrazowa tego przypadka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gram. zob. biernik.
Wiktionary
IPA: ˌakuzaˈtʲivus, AS: akuzatʹivus
Wiktionary
rzecz. akuzatiwus mrz., akuzatyw mrz.
skr. A.
Wiktionary
(1.1) akuzatiwus, akuzatyw
Wiktionary
apatia, obojętność, beztroska, wyczerpanie; akedia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. stan apatii, smutku i wyczerpania, w średniowieczu uważany za grzech;
Wiktionary
Acedia (gr. "akēdía", "akedeía" – „brak troski o własny byt i istnienie, obojętność” od "kēdía" (troska) lub według Hipokratesa i Galena "aciditas", czyli "kwaśność" czarnej żółci, melancholia) – w teologii wypalenie religijne, apatia (psychologia) i obojętność, tzw. choroba mnichów, „depresja” duchowa, niekiedy utożsamiana również z lenistwem lub gnuśnością.
Wikipedia
(1.1) Ludzie znajdujący się w stanie acedii przestają cieszyć się tym, co posiadają i czym żyją.
Wiktionary
wada rozwojowa płodu, polegająca na niewykształceniu głowy lub wykształceniu jej w formie szczątkowej; bezgłowie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. letalna wada wrodzona płodu o charakterze malformacji, polegająca na niewykształceniu głowy lub wykształceniu jej w formie zredukowanej;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Acefalia jest bardzo rzadką wadą, częściej występuje bezmózgowie.
Wiktionary
IPA: ˌat͡sɛˈfalʲja, AS: acefalʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. mikrocefalia
Wiktionary
(1.1) bezgłowość
Wiktionary
acena sina - amerykańska roślina darniowa z rodziny różowatych, w Polsce uprawiana jako roślina ozdobna
SJP.pl
Acena ("Acaena") – rodzaj roślin należących do rodziny różowatych. Obejmuje od około 40 do około 100 gatunków. Występują one na różnych kontynentach, głównie półkuli południowej. Szereg gatunków jest uprawianych jako rośliny ozdobne. Brak w tym rodzaju gatunków rodzimych dla flory Polski, niektóre gatunki znajdują się w kolekcjach ogrodów botanicznych, niektóre są uprawiane jako rośliny ozdobne, jako efemerofit występuje acena sina.
Wikipedia
trójpierścieniowy węglowodór aromatyczny występujący w smole węglowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. organiczny związek chemiczny, policykliczny węglowodór aromatyczny
Wiktionary
Acenaften – organiczny związek chemiczny, policykliczny węglowodór aromatyczny, składnik smoły węglowej.
Jest to bezbarwny, krystaliczny trójpierścieniowy węglowodór aromatyczny. Pochodne acenaftenu są stosowane do syntez organicznych m.in. leków, barwników, tworzyw sztucznych, środków grzybobójczych i owadobójczych.
Wikipedia
IPA: ˌat͡sɛ̃ˈnaftɛ̃n, AS: acẽnaftẽn
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biochem. med. farm. organiczny związek chemiczny, lek przeciwzakrzepowy będący pochodną kumaryny, antagonista witaminy K;
Wiktionary
Acenokumarol – organiczny związek chemiczny, lek przeciwzakrzepowy będący pochodną kumaryny, antagonista witaminy K. Hamuje syntezę protrombiny w wątrobie. Stosowany w leczeniu i prewencji powikłań zakrzepowo-zatorowych w takich jednostkach chorobowych jak m.in. migotanie przedsionków oraz zakrzepica żył głębokich.
Wikipedia
nazwa handlowa leku przeciwbólowego i przeciwgorączkowego, zawierającego paracetamol; Apap, Panadol
SJP.pl
marka komputerów i firma
SJP.pl
Acer (IPA:) – przedsiębiorstwo założone w 1976 r. na Tajwanie, oferujące sprzęt, oprogramowanie i usługi z sektora IT. Zajmuje się także badaniami, projektowaniem, marketingiem, sprzedażą i obsługą posprzedażową sprzętu komputerowego i urządzeń mobilnych. Oferta Acer kierowana jest do użytkowników indywidualnych, przedsiębiorstw oraz do sektora edukacji. Piąty co do wielkości producent komputerów osobistych na świecie (za Lenovo, HP i Dellem).
Wikipedia
rodzaj nietoperzy z rodziny rudawkowatych
SJP.pl
Acerodon ("Acerodon") – rodzaj ssaków z podrodziny Pteropodinae w obrębie rodziny rudawkowatych (Pteropodidae).
Wikipedia
gatunek rośliny z rodziny malpigiowatych, o jadalnych czerwonych owocach; malpigia granatolistna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. pot. nazwa systematyczna|Malpighia glabra|L.|ref=tak., malpigia granatolistna
(1.2) kulin. owoc aceroli (1.1)
Wiktionary
(1.2) Często pijam herbatę z acerolą, bo to podobno zdrowe.
Wiktionary
IPA: ˌat͡sɛˈrɔla, AS: acerola
Wiktionary
(1.1) nadgwiazdka granatolistna, wiśnia z Barbados
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) skrzynka z brązu lub marmuru, służąca w starożytnym Rzymie do przechowywania kadzidła do ofiar;
(1.2) mały, przenośny ołtarzyk, ustawiany przed zmarłym, na którym palono perfumy, używany też jako przenośny ołtarz w czasie uroczystości pogrzebowych;
Wiktionary
Acerra (łac. "Acerrae") – miasto i gmina we Włoszech, w regionie Kampania, w prowincji Neapol, nad rzeką Cianis.
Według danych z 2026 r. gminę zamieszkiwało 58 585 osób, 822,2 os./km².
Wikipedia
acesulfam k, acesulfam potasowy - związek chemiczny stosowany jako słodzik (symbol E950)
SJP.pl
glon morski z gatunku zielenic
SJP.pl
Acetabularia, parasolowiec ("Acetabularia") – rodzaj jednokomórkowych i jednojądrzastych glonów morskich dorastających do ogromnych rozmiarów (jak na organizmy jednokomórkowe), należący do zielenic.
Wikipedia
1. owalne lub okrągłe zagłębienie w kości, tworzące część stawu, w której znajduje się główka innej kości; panewka;
2. u przywr, tasiemców i pijawek: prosta przyssawka w postaci umięśnionego zagłębienia w ciele;
3. u owadów: panewka stawowa odnóża
SJP.pl
związek chemiczny powstały wskutek działania alkoholu na aldehyd
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. związek organiczny otrzymywany w wyniku działania alkoholu na aldehyd lub keton, wykorzystywany w przemyśle farmaceutycznym i perfumeryjnym oraz w syntezie organicznej;
(1.2) chem. skr. acetal dietylowy aldehydu octowego – jeden z częściej spotykanych acetali (1.1)
Wiktionary
(1.1) Acetale otrzymywane z ketonów nazywane są ketalami.
(1.2) Acetal jest cieczą o właściwościach usypiających i narkotycznych.
Wiktionary
IPA: aˈt͡sɛtal, AS: acetal
Wiktionary
przym. acetalowy
Wiktionary
aldehyd octowy; etanal
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. CH3CHO, organiczny związek chemiczny z grupy aldehydów;
Wiktionary
(1.1) Acetaldehyd jest bezbarwną cieczą.
(1.1) Acetaldehyd rozpuszcza się w wodzie i rozpuszczalnikach organicznych.
Wiktionary
(1.1) aldehyd octowy
Wiktionary
→ acetal
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) chem. związany z acetalem, odnoszący się do acetali
Wiktionary
(1.1) Tworzywa acetalowe wykorzystywane są w przemyśle.
Wiktionary
IPA: ˌat͡sɛtaˈlɔvɨ, AS: acetalovy
Wiktionary
rzecz. acetal m.
Wiktionary
związek organiczny, amid kwasu octowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. związek organiczny z grupy amidów o wzorze sumarycznym C2H5NO, pochodna kwasu octowego, bezbarwne krystaliczne ciało stałe, wykorzystywany w przemyśle tworzyw sztucznych, w spawalnictwie oraz do produkcji lakierów i materiałów wybuchowych;
Wiktionary
Acetamid, etanoamid – organiczny związek chemiczny z grupy amidów, pochodna kwasu octowego. W środowisku zasadowym i kwaśnym łatwo hydrolizuje.
Wikipedia
(1.1) Acetamid otrzymywany jest poprzez ogrzewanie octanu amonu.
Wiktionary
IPA: ˌat͡sɛˈtãmʲit, AS: acetãmʹit
Wiktionary
przym. acetamidowy
Wiktionary
(1.1) etanoamid, amid kwasu octowego
Wiktionary
organiczny związek chemiczny stosowany w lekach przeciwbólowych i przeciwgorączkowych; paracetamol
SJP.pl
związek organiczny, pochodna aniliny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. związek organiczny o wzorze sumarycznym wzór chemiczny|C8H9NO., pochodna aniliny, bezbarwna substancja krystaliczna, wykorzystywany do produkcji leków i barwników;
Wiktionary
Acetanilid, antyfebryna – organiczny związek chemiczny, acetylowa pochodna aniliny.
Wikipedia
(1.1) Acetanilid słabo rozpuszcza się w wodzie.
Wiktionary
IPA: ˌat͡sɛtãˈɲilʲit, AS: acetãńilʹit
Wiktionary
(1.1) antyfebryna
Wiktionary
organiczny związek chemiczny, lek stosowany głównie w leczeniu rzęsistkowicy i czerwonki pełzakowej
SJP.pl
Acetarsol – arsenoorganiczny związek chemiczny z grupy kwasów arsonowych, stosowany jako lek o działaniu m.in. krętkobójczym, czerwiobójczym. Obecnie stosowany w lecznictwie bardzo rzadko (w ginekologii w leczeniu rzęsistkowicy). Jego swoistą odtrutką jest BAL (dimerkaprol).
Wikipedia
półsyntetyczne włókno celulozowe
SJP.pl
zbiornik ze stali kwasoodpornej, wykorzystywany do produkcji octu z alkoholu etylowego
SJP.pl
Acetator – zbiornik ze stali kwasoodpornej, używany do produkcji octu z rozcieńczonego alkoholu etylowego. Przy produkcji acetatorem wykorzystuje się metodę fermentacji wgłębnej.
Wikipedia
[czytaj: acetobakter] rodzaj bakterii kwasu octowego
SJP.pl
Ac
Wikipedia
kwasolubna bakteria
SJP.pl
najprostszy keton alifatyczno-aromatyczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. związek organiczny z grupy ketonów o wzorze sumarycznym C8H8O, najprostszy keton alkilo-aromatyczny, ciecz o przyjemnym zapachu, wykorzystywany do produkcji leków, substancji zapachowych oraz jako rozpuszczalnik;
Wiktionary
Acetofenon – organiczny związek chemiczny z grupy ketonów (czasem oznaczany skrótem PhAc), jeden z najprostszych ketonów aromatycznych. Ma dość intensywny, przyjemny zapach kojarzący się z zasuszonymi różami. Jest ważnym prekursorem używanym w produkcji związków zapachowych i żywic.
Wikipedia
(1.1) Acetofenon ma intensywny zapach kojarzący się z suszonymi różami.
Wiktionary
IPA: ˌat͡sɛtɔˈfɛ̃nɔ̃n, AS: acetofẽnõn
Wiktionary
(1.1) acetylobenzen, fenylometyloketon, metylofenyloketon, keton fenylowo-metylowy
Wiktionary
związek chemiczny stosowany w aromatach spożywczych, aromatach do e-papierosów
SJP.pl
przyrząd do określania zawartości kwasu octowego w roztworze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. zob. octomierz.
Wiktionary
(1.1) octomierz
Wiktionary
związek organiczny, najprostszy keton alifatyczny, bezbarwna, lotna ciecz znajdująca szerokie zastosowanie w przemyśle i gospodarstwie domowym, np. jako zmywacz do paznokci
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. związek organiczny, najprostszy przedstawiciel grupy ketonów o wzorze C3H6O, bezbarwna, łatwopalna i toksyczna ciecz o ostrym zapachu, wykorzystywany w syntezie chemicznej i jako rozpuszczalnik;
Wiktionary
Aceton, propan-2-on – organiczny związek chemiczny z grupy ketonów, najprostszy keton alifatyczny. Ma ostry, charakterystyczny zapach. Miesza się w każdych proporcjach z wodą, etanolem, eterami i innymi ketonami o niskiej masie cząsteczkowej.
Wikipedia
(1.1) Zniszczyłam sobie paznokcie usuwając z nich lakier zmywaczem z acetonem.
Wiktionary
IPA: aˈt͡sɛtɔ̃n, AS: acetõn
Wiktionary
rzecz. acetonemia ż.
przym. acetonowy
Wiktionary
(1.1) propanon, dimetyloketon, dwumetyloketon
Wiktionary
gromadzenie się we krwi ciał acetonowych świadczące o nieprawidłowej przemianie materii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. gromadzenie się we krwi ciał acetonowych, świadczące o nieprawidłowej przemianie materii
Wiktionary
Acetonemia – medyczne określenie podwyższonego poziomu acetonu w surowicy krwi. Powstaje podczas cukrzycy lub w okresie długotrwałego głodu, wskutek wzmożonego katabolizmu tłuszczów. Jej objawami są: wymioty, odwodnienie, kwasica ketonowa, acetonuria, a także charakterystyczny zapach wydychanego powietrza, przypominający woń fermentujących jabłek.
Wikipedia
rzecz. aceton mrz.
Wiktionary
organiczny związek chemiczny, najprostszy nitryl; nitryl kwasu octowego
SJP.pl
Na tę stronę wskazuje „ACN”. Zobacz też: artykuł o przedsiębiorstwie ACN.
Acetonitryl, cyjanometan, – organiczny związek chemiczny, najprostszy nitryl (nitryl kwasu octowego). Acetonitryl jest łatwopalny, ma eterowy zapach, bez ograniczeń miesza się z wodą. Jest mało reaktywny dlatego jest popularnie stosowany jako rozpuszczalnik m.in. w chromatografii (LC, HPLC), elektrochemii, syntezie organicznej i nieorganicznej.
Wikipedia
przymiotnik od: aceton
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) chem. związany z acetonem, zawierający aceton
Wiktionary
rzecz. aceton mrz.
Wiktionary
obecność ciał ketonowych w moczu, występujący przy acetonemii
SJP.pl
rodnik kwasu octowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. rodzaj grupy funkcyjnej typu acylowego wywodzącej się z kwasu octowego;
Wiktionary
(1.1) Acetyl występuje naturalnie w wielu związkach organicznych.
Wiktionary
rzecz. acetylen mrz., acetylenownia ż., acetylacja ż., acetylenek mrz., acetylowanie n.
czas. acetylować ndk.
przym. acetylenowy, acetylowy
Wiktionary
(1.1) grupa acetylowa
Wiktionary
przyłączenie reszty kwasu octowego i formylacja
SJP.pl
zwyczajowa nazwa etynu, łatwopalny gaz używany w palnikach tlenowo-acetylenowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. zob. etyn.
(1.2) chem. pot. alkin
Wiktionary
(1.1) Acetylen jest bezbarwnym i bezwonnym gazem.
(1.2) Acetyleny to zwyczajowa nazwa alkinów.
Wiktionary
IPA: ˌat͡sɛˈtɨlɛ̃n, AS: acetylẽn
Wiktionary
rzecz. acetylenownia ż., acetyl mrz., acetylacja ż., acetylenek mrz., acetylowanie n.
czas. acetylować ndk.
przym. acetylenowy, acetylowy
Wiktionary
(1.1) etin, etyn, narcylen
(1.2) alkin
Wiktionary
sól acetylenu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) związek otrzymany z acetylenu w wyniku zastąpienia w nim wodoru metalem;
Wiktionary
rzecz. acetyl mrz., acetylacja ż., acetylen mrz., acetylenownia ż., acetylowanie n.
czas. acetylować ndk.
przym. acetylenowy, acetylowy
Wiktionary
sól acetylenu
SJP.pl
Acetylenki, M–C≡C–M i M–C≡C–~ (gdzie M = atom dowolnego metalu) – grupa związków metaloorganicznych, kompleksy alkilowe alkinów. Na ogół nietrwałe. W związkach tych jeden lub oba atomy wodoru z acetylenu są zastąpione atomami dowolnego metalu. Podwójnie podstawione pochodne acetylenu można także uważać za rodzaj węglików, gdyż zawierają wyłącznie atomy węgla i metalu.
Wikipedia
pomieszczenie, w którym eksploatowana jest wytwornica acetylenu
SJP.pl
→ acetylen, np. palnik acetylenowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) chem. lub techn. dotyczący acetylenu, zawierający acetylen, wykorzystujący acetylen do działania
Wiktionary
rzecz. acetyl mrz., acetylen mrz., acetylenek mrz.
Wiktionary
bezbarwna ciecz o charakterystycznym zapachu; temperatura wrzenia 139°C; występuje jako mieszanina dwu odmian: ketonowej i enolowej
SJP.pl
Acetyloaceton, 2,4-pentanodion – organiczny związek chemiczny z grupy ketonów, pochodna acetonu, najprostszy β-diketon (związek posiadający dwie grupy ketonowe rozdzielone jednym atomem).
Wikipedia
przymiotnik od: acetyloaceton
SJP.pl
inaczej octan celulozowy
SJP.pl
przymiotnik od: acetyloceluloid
SJP.pl
ester celulozy i kwasu octowego; octan celulozy; cellit; celit
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. związek chemiczny otrzymany z bezwodnika kwasu octowego i celulozy (błonnika), używany do wyrobu filmów i sztucznego jedwabiu;
Wiktionary
(1.1) octan celulozy
Wiktionary
neurohormon zbudowany z choliny i kwasu octowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. neuroprzekaźnik występujący u ludzi i zwierząt, ester kwasu octowego i choliny;
Wiktionary
Acetylocholina, ACh – organiczny związek chemiczny, ester kwasu octowego i choliny. Jest neuroprzekaźnikiem syntetyzowanym w neuronach cholinergicznych. Występuje w: połączeniach nerwowo-mięśniowych, synapsach przedzwojowych układu współczulnego, zakończeniach zazwojowych układu przywspółczulnego, a także w różnych strukturach mózgowia.
Wikipedia
(1.1) Neuroprzekaźniki, takie jak acetylocholina, serotonina, dopamina, endorfina, regulują sen i czuwanie, nadają ton marzeniom i barwę halucynacjom, stymulują nastrój i ułatwiają bieg myśli.
Wiktionary
esteraza acetylocholinowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. enzym, który rozkłada acetylocholinę na cholinę;
Wiktionary
Ac
Wikipedia
(1.1) esteraza acetylocholinowa, AchE
Wiktionary
przymiotnik od: acetylocholina
SJP.pl
acetylokoenzym A - organiczny związek chemiczny biorący udział w metabolizmie komórek
SJP.pl
kwas acetylooctowy - pochodna kwasu octowego, w której jeden z atomów wodoru przy węglu alfa został podstawiony rodnikiem acetylowym
SJP.pl
kwas acetylosalicylowy - aspiryna (lek przeciwgorączkowy)
SJP.pl
reakcja chemiczna polegającą na wprowadzeniu do cząsteczki związku chemicznego grupy acetylowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) chem. reakcja podstawiania atomu wodoru w cząsteczkach związku organicznego grupą acetylową (CH3CO–);
Wiktionary
Nie mylić z: Acylowanie.
Acetylowanie, acetylacja – reakcja chemiczna typu acylowania, polegająca na podstawieniu atomu wodoru w cząsteczce związku organicznego przez grupę acetylową. Zwykle acetylowaniu ulegają związki chemiczne zawierające ugrupowanie z labilnym atomem wodoru (np. –O–H, >N–H, –S–H).
Wikipedia
czas. acetylować ndk.
rzecz. acetyl mrz., acetylen mrz., acetylenek mrz., acetylacja ż.
Wiktionary
(1.1) acetylacja
Wiktionary
wprowadzać (wprowadzić) do cząsteczki związku chemicznego grupę acetylową
SJP.pl
grupa acetylowa - rodzaj grupy funkcyjnej typu acylowego wywodzącej się z kwasu octowego; acetyl
SJP.pl
wykrzyknik wyrażający podziw, zachwyt
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) …służący wyrażaniu stanów uczuciowych, takich jak m.in.: zachwyt, zaskoczenie, przestrach, irytacja, podziw, zdziwienie, pragnienie
w użyciu rzeczownikowym, rodzaj nijaki
(2.1) zwykle w wyrażeniu: achy i ochy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ach, jakże chciałbym tam być!
(1.1) Ach, jak tu ładnie!
Wiktionary
IPA: ax, AS: aχ
Wiktionary
czas. achać
Wiktionary
(1.1) och, ojej, ależ
Wiktionary
skrót od: archaizm, archaiczny
SJP.pl
forma czasownika.
(1.1) 3. os. lp. ter. od: achać
Wiktionary
Acha z Deiry (żyła na przełomie VI i VII wieku) – księżniczka Deiry. Acha była córką Elli, pierwszego znanego z imienia władcy Deiry, i siostrą Edwina, który w 616 roku zasiadł na tronie Nortumbrii. W 604 roku została żoną Etelfryda z Bernicji, który poprzez ten związek chciał sobie zapewnić poparcie w społeczeństwie dla swych rządów w Deirze.
Wikipedia
IPA: ˈaxa, AS: aχa
Wiktionary
Achab (?-851 p.n.e.), król Izraela od roku 873
SJP.pl
Achab (pan. 874–853 p.n.e.) – siódmy król północnego królestwa Izraela; syn króla Omriego, kontynuował politykę ojca, dążąc do zjednoczenia kraju.
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
Achacjusz z małżonką; Achacjuszowie
SJP.pl
Achacjusz z małżonką; Achacjuszostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Achacjusza lub z nim związany
SJP.pl
Achacy z małżonką; Achacowie
SJP.pl
Achacy z małżonką; Achacostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Achacego lub z nim związany
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
Achacy – imię męskie najprawdopodobniej pochodzenia greckiego. W takim przypadku pochodzi ono od wyrazu "achátēs" – „agat”. Może również pochodzić od greckiego imienia Ἀκακίος "Akakios" (od ἀκακός "akakos" – „niewinny”, „nieznający zła”), albo od greckiego wyrazu ἀγαθός "agathos" – „dobry”. Jego żeńskim odpowiednikiem są Achacja i Akacja.
Wikipedia
potocznie: zachwycać się przesadnie; wykrzykiwać "ach"
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) członek plemięemienia starożytnej Achai
Wiktionary
(1.1) Po wstępnych walkach Achajowie wyprawili do Troi posłów, Menelaosa i Odyseusza, żeby za wydanie Heleny i zabranego przez nią dobytku ofiarować pokój.
Wiktionary
IPA: ˈaxaj, AS: aχai ̯
Wiktionary
rzecz. Achaja ż., Achajczyk m.
:: fż. Achajka ż.
przym. achajski
Wiktionary
(1.1) Achajczyk
Wiktionary
kraina historyczna w Grecji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) hist. geogr. kraina w Grecji;
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lp. od: Achaj
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W skład Peloponezu wchodzą mniejsze krainy: Achaja, Arkadia, Argolida, Elida, Mesenia i Lakonia.
Wiktionary
IPA: aˈxaja, AS: aχai ̯a
Wiktionary
rzecz. Achaj mos., Achajczyk mos., Achajka ż.
przym. achajski
Wiktionary
starożytne plemię greckie; Achajowie
SJP.pl
członek jednego ze starożytnych plemion greckich; Achaj
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Achai
Wiktionary
(1.1) W przywołanej tu przed chwilą szóstej księdze Iliady Glaukos, sprzymierzony z Trojanami przywódca likijski, opowiada Achajczykowi Diomedesowi, spotkanemu na polu bitwy (zamiast walczyć wymienią między sobą zbroje), o Syzyfie i innych swoich przodkach.
Wiktionary
IPA: aˈxajt͡ʃɨk, AS: aχai ̯čyk
Wiktionary
rzecz. Achaja ż., Achaj m.
:: fż. Achajka ż.
przym. achajski
Wiktionary
(1.1) Achaj
Wiktionary
1. mieszkanka Achai (krainy greckiej), albo Grecji (Greczynka);
2. członkini greckiego plemienia Achajów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Achai
Wiktionary
IPA: aˈxajka, AS: aχai ̯ka
Wiktionary
rzecz. Achaja, Achaj, Achajczyk
przym. achajski
Wiktionary
starożytne plemię greckie; Achajczycy
SJP.pl
Achajowie (stgr. Ἀχαιοί "Achaioí") – ogólne określenie Greków walczących pod Troją, używane przez Homera (rzadziej stosowane: Argiwi/Argiwowie i Danajowie) w jego eposach "Iliada" i "Odyseja".
Według tradycyjnych poglądów historyków było to pierwsze plemię greckie, które przybyło na obszary kontynentalnej Grecji około 2000 lat p.n.e., podbijając Tesalię i miejscowych Pelazgów, jednak teza ta została odrzucona wraz z teorią o trzech inwazjach ludów greckich (achajskiej, jońskiej, doryckiej).
Wikipedia
przymiotnik od greckiej krainy historycznej: Achaja
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odrzecz. Achaja, Achaj, Achajczyk, Achajka
(1.2) starogrecki
Wiktionary
(1.1) Tukidydes podaje, że plemięemiona achajskie zajmowały się korsarstwem i wybudowały potężną flotę, która stała się groźną konkurencją dla Kreteńczyków.
Wiktionary
IPA: aˈxajsʲci, AS: aχai ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Achaja, Achaj, Achajczyk, Achajka
Wiktionary
achalazja przełyku - choroba polegająca na utrudnieniu połykania spowodowanym przez patologiczny, trwały skurcz dolnego zwieracza przełyku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. choroba polegająca na zaburzeniu rozkurczu dolnego zwieracza przełyku i zaburzonej perystaltyki pozostałych odcinków przełyku
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w południowo-zachodniej Gruzji, stolica i największe miasto regionu Samcche-Dżawachetia;
Wiktionary
Achalciche ( ახალციხე) – miasto w południowo-zachodniej Gruzji, stolica i największe miasto regionu Samcche-Dżawachetia. Leży w Małym Kaukazie, w Górach Mescheckich, nad rzeką Pocchowickali. Miejscowość uzdrowiskowa, funkcjonująca w oparciu o kompleks źródeł termalnych.
Wikipedia
(1.1) Nazwa bóżnicy wywodzi się od miejscowości Achalciche w Turcji, skąd pochodzili jej fundatorzy.
Wiktionary
przym. achalcyski
Wiktionary
(1.1) war. Achalcyche
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Achalcichem, dotyczący Achalcicha
Wiktionary
rzecz. Achalciche n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. wyrażanie zachwytu w egzaltowany sposób
Wiktionary
czas. achać ndk.
Wiktionary
imię postaci z mitologii greckiej oraz rzymskiej
SJP.pl
Achates – w mitologii greckiej oraz rzymskiej: mieszkaniec Troi, żołnierz, bliski przyjaciel lub giermek Eneasza, darzący go bezwzględnym zaufaniem i przywiązaniem, zabójca Protesilaosa (pierwszego wojownika achajskiego).
Od imienia tej postaci powstał rzeczownik pospolity oznaczający poplecznika, stronnika, wzorowego przyjaciela.
Wikipedia
rodzaj afrykańskich ślimaków
SJP.pl
Achatina – rodzaj afrykańskich, roślinożernych ślimaków lądowych z rodziny Achatinidae, obejmujący największe lądowe ślimaki świata. Ich jajowata, wydłużona muszla osiąga rozmiary 6–10 cm (u achatiny zwyczajnej do 12 cm), a masa ciała 0,5 kg. Niektóre gatunki są zbierane w celach konsumpcyjnych, a także hodowane jako zwierzęta domowe.
Wikipedia
postać biblijna ze Starego Testamentu
SJP.pl
Achaz ( אָחָז, skrócona forma imienia Joachaz: „oby Jahwe uchwycił”) − król Judy w latach ok. 734−728 p.n.e. (daty sporne), współrządził od 735 lub wcześniej.
Był synem Jotama. Po śmierci ojca został królem. Wyznawał religię kananejską (pogańską) i „nawet syna swego przeprowadził przez ogień”.
Wikipedia
potocznie: zachwycać się przesadnie; wykrzykiwać "ach"
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) pot. zachwycać się czymś w sposób afektowany
Wiktionary
IPA: ˈaxat͡ɕ, AS: aχać
Wiktionary
rzecz. ach mrz., achanie n., och mrz.
wykrz. ach, och
Wiktionary
obraz z podobizną twarzy Marii, Chrystusa lub świętych, uważany za powstały w cudowny sposób; achiropita, acheiropoieta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) plast. wizerunek postaci uważany za powstały w nadnaturalny, cudowny sposób;
Wiktionary
(1.1) acheiropoietos
Wiktionary
obraz z podobizną twarzy Marii, Chrystusa lub świętych, uważany za powstały w cudowny sposób; acheiropita, achiropita
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
w mitologii greckiej: jedna z rzek w Hadesie; Acheront
SJP.pl
Acheron (także Acheront; gr. Ἀχέρων Achérōn, łac. Acheron) – w mitologii greckiej uosobienie rzeki w Hadesie.
Jedna z pięciu rzek Hadesu. Zwana rzeką smutku, choć "Acheron" znaczy „Lament”. Posiada dwa dopływy: Pyriflegeton („Palący jak ogień”) i Kokytos („Oskarżony”). Pozostałe rzeki Hadesu to Styks i Lete („Zapomnienie”).
Wikipedia
w mitologii greckiej: jedna z rzek w Hadesie; Acheron
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Achiasz z Szilo (hebr. Achijjahu – "brat Jahwe") – żyjący w X wieku p.n.e. prorok izraelski, przeciwnik króla Izraela Salomona, który podburzył robotnika Jeroboama, syna Nebata, do powstania przeciw władcy. Wspomniany w Pierwszej Księdze Królewskiej (1Krl 11,29-39).
Wikipedia
w mitologii greckiej: bohater "Iliady" Homera, syn Tetydy i Peleusa, czczony w niektórych rejonach Grecji jako heros; Achilles
SJP.pl
roślina z rodziny złożonych, o pierzastych liściach i białych lub różowych kwiatach zebranych w koszyczki, mająca właściwości lecznicze; krwawnik
SJP.pl
potocznie: ścięgno Achillesa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) środ. pot. zob. ścięgno Achillesa.
Wiktionary
Achilles (gr. Ἀχιλλεύς, "Achilleús"; Achilles) – w mitologii greckiej heros i bohater wojny trojańskiej (wódz Myrmidonów).
Wikipedia
(1.1) Achilles to częste miejsce kontuzji biegaczy.
(1.1) Jeden z badaczy zwraca nawet uwagę na płeć i dowodzi, że mężczyźni częściej niż kobiety przeciążają „achillesa” w stosunku 6:1.
Wiktionary
IPA: aˈxʲilːɛs, AS: aχʹi•les
Wiktionary
rzecz. Achilles mos., Achillesek mos., Achil mos., achillesowość ż.
przym. Achillesowy, achillesowy
Wiktionary
(1.1) ścięgno Achillesa
Wiktionary
taki jak u Achillesa, charakterystyczny dla Achillesa
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) mający związek z mitycznym Achillesem
Wiktionary
rzecz. Achilles mzw./mos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. imię|polski|m. poufała forma imienia Joachim
Wiktionary
Achim – miasto w Niemczech, w kraju związkowym Dolna Saksonia, w powiecie Verden, nad rzeką Wezerą. W 2023 roku miasto liczyło 32 926 mieszkańców.
Wikipedia
(1.1) Jezderkusie! Ale sie z Achima zrobił szwarny synek.
Wiktionary
rzecz. Joachim mos.
Wiktionary
(1.1) Joachim, gw. Górny Śląsk Chimek
Wiktionary
Achimaas – postać biblijna ze Starego Testamentu, arcykapłan.
Syn Sadoka, arcykapłana. Ryzykował życiem jako szpieg dla króla Dawida w czasie rebelii Absaloma. 2 Sm 17,17 nn.; 18.
Wikipedia
biblijne imię męskie; Achimelek
SJP.pl
biblijne imię męskie; Achimelech
SJP.pl
Achimelek − postać biblijna z Pierwszej Księgi Samuela.
Był to kapłan z Nob, który pomógł Dawidowi w czasie jego ucieczki przed królem Saulem. Dał Dawidowi chleb z ołtarza i miecz Goliata. Kiedy Saul dowiedział się o tym, kazał zgładzić Achimeleka, współpracujących z nim kapłanów oraz wszystkich ludzi z Nob.
Wikipedia
roślina zielna z rodziny ostrojowatych
SJP.pl
Achimenes, ognipłon ("Achimenes") – rodzaj roślin z rodziny ostrojowatych ("Gesneriaceae"). Obejmuje 24 gatunki występujące w tropikach Ameryki Południowej i Środkowej. Niektóre gatunki uprawiane są jako rośliny ozdobne (np. achimenes szkarłatny, a. różowy "A. erecta").
Wikipedia
gatunek małej ryby flądrokształtnej; języczek słodkowodny
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
cecha związku chemicznego, którego lustrzane odbicie wygląda identycznie
SJP.pl
Achiralność (gr. "ἀ-","a-" – przedrostek przeczący, "χείρ", "cheir" - ręka) – właściwość przedmiotu, polegająca na jego identyczności z własnym odbiciem lustrzanym. W przeciwieństwie do obiektów chiralnych (takich jak dłoń), przedmiot achiralny i jego odbicie w zwierciadle płaskim dają ten sam, dający się nałożyć na siebie obraz.
Wikipedia
identyczny z własnym odbiciem lustrzanym
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) chem. identyczny z odbiciem lustrzanym
Wiktionary
rzecz. achiralność ż.
Wiktionary
obraz z podobizną twarzy Marii, Chrystusa lub świętych, uważany za powstały w cudowny sposób; acheiropita, acheiropoieta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) bibl. postać biblijna, doradca króla Dawida, przyłączył się do jego zbuntowanego syna Absaloma;
Wiktionary
Achitofel z Gilo (XI/X w. p.n.e.) – postać biblijna, doradca Dawida, króla Izraela.
Wikipedia
IPA: ˌaxʲiˈtɔfɛl, AS: aχʹitofel
Wiktionary
brak kwasu solnego (chlorowodoru) w soku żołądkowym; występuje przy raku żołądka i niedokrwistości złośliwej
SJP.pl
Achlorhydria, bezkwaśność – brak kwasu solnego w soku żołądkowym. Stan ten występuje w przypadku zanikowego nieżytu żołądka, nowotworach żołądka oraz w chorobie Addisona-Biermera (niedokrwistość złośliwa). Spowodowany zanikiem komórek śluzówki żołądka odpowiedzialnych za wytwarzanie tego kwasu.
Wikipedia
Anna Achmatowa (właściwie Anna A. Gorienko) (1889-1966), poetka rosyjska
SJP.pl
rzadko: zachwycić się czymś przesadnie, wykrzyknąć "ach"
SJP.pl
ustanie wydzielania żółci przez wątrobę
SJP.pl
Acholia – określenie całkowitego lub częściowego braku odpływu żółci do jelita cienkiego, spowodowanego przeszkodami mechanicznymi (tymi samymi, które wywołują żółtaczkę mechaniczną). Chorobę tę diagnozuje się poprzez odbarwione, gliniaste (tzw. „acholiczne”) stolce o bardzo nieprzyjemnym zapachu. Zawierają one wiele niewchłoniętych kwasów tłuszczowych.
Wikipedia
choroba wrodzona, której istotą jest zaburzenie kostnienia śródchrzęstnego, jedna z najczęstszych przyczyn karłowatości (niskiego wzrostu) u ludzi; chondrodystrofia, chondrodysplazja, karłowatość chondrodystroficzna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. wrodzona choroba genetyczna kości, dziedziczona autosomalnie dominująco (jako mutacja genu FGFR3), należąca do grupy dysplazji szkieletowych, która powoduje ograniczony wzrost kości długich i niskorosłość przy prawidłowej wielkości tułowia i głowy
Wiktionary
Achondroplazja, chondrodystrofia – genetycznie uwarunkowana, wrodzona choroba (o dziedziczeniu autosomalnym dominującym) prowadząca do nieprawidłowego kostnienia śródchrzęstnego, co powoduje zaburzenie rozwoju pewnych kości w organizmie i karłowatość.
Wikipedia
(1.1) Leczenie achondroplazji jest objawowe i wspomagające rozwój fizyczny.
Wiktionary
przym. achondroplastyczny
Wiktionary
(1.1) karłowatość chondrodystroficzna
Wiktionary
meteoryt kamienny pozbawiony kulistych krystalicznych skupień
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. astr. meteoryt kamienny składający się głównie z piroksenów i plagioklazów
Wiktionary
Achondryt – meteoryt kamienny składający się głównie z piroksenów i plagioklazów, w czym przypomina ziemski bazalt. W przeciwieństwie do chondrytów uległ przetopieniu. Wyróżnia się achondryty prymitywne, których materia uległa przetopieniu, ale nie dyferencjacji i achondryty, których materia uległa przetopieniu i dyferencjacji.
Wikipedia
IPA: aˈxɔ̃ndrɨt, AS: aχõndryt
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
dekstryna niewykazująca zabarwienia w obecności jodu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. bezbarwna odmiana turmalinu;
Wiktionary
Achroit (gr. "achroos" – bezbarwny) – minerał zaliczany do grupy turmalinów nazwa została nadana przez d'Andrada w 1800 roku.
Wikipedia
(1.1) Achroit wykorzystywany jest w jubilerstwie jako kamień szlachetny.
Wiktionary
IPA: axˈrɔjit, AS: aχroi ̯it
Wiktionary
rodzaj obiektywu redukującego aberrację chromatyczną
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) opt. fot. fiz. układ optyczny, zestaw dwóch soczewek zrobionych z gatunków szkła o różnej dyspersji połączonych razem;
Wiktionary
Achromat, dublet achromatyczny – układ optyczny (np. obiektyw) składający się z dwóch soczewek, skupiającej i rozpraszającej, wykonanych z gatunków szkła o różnej dyspersji (np. szkła kronowego i flintowego) połączonych razem. Pozwala na korekcję aberracji chromatycznej dla światła o dwóch określonych długościach fal (zazwyczaj dla światła czerwonego i niebieskiego). Dla innych długości fal aberracja nie zostaje całkowicie wyeliminowana, lecz znacznie zmniejszona – jest to tzw. chromatyzm wtórny.
Wikipedia
IPA: axˈrɔ̃mat, AS: aχrõmat
Wiktionary
rzecz. achromatoptyk mos., achromatop mos., achromatopsja ż., achromatyczność ż., achromatyna ż., achromatyzacja ż., achromatyzm mrz.
przym. achromatyczny, achromatyzacyjny
Wiktionary
w medycynie: osobnik niezdolny do odróżniania okiem niektórych barw; daltonista, dyschromatop
SJP.pl
niezdolność do odróżniania okiem niektórych barw; daltonizm, dyschromatopsja, barwoślepota
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. duża lub całkowita niemożność rozpoznawania barw;
Wiktionary
Achromatopsja (całkowita ślepota barwna) – rzadka, genetycznie uwarunkowana,
Wikipedia
rzecz. achromat mrz., achromatop mos., achromatyczność ż., achromatyna ż., achromatyzacja ż., achromatyzm mrz., achromatoptyk m.
przym. achromatyczny, achromatyzacyjny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) med. osoba, która nie widzi kolorów, cierpi na achromatopsję
Wiktionary
rzecz. achromatopsja ż., achromat m., achromatop m., achromatyczność ż., achromatyna ż., achromatyzacja ż., achromatyzm m.
przym. achromatyczny, achromatyzacyjny
Wiktionary
brak rozszczepienia na barwy widmowe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fiz. opt. cecha, właściwość achromatycznych układów optycznych, polegająca na tym, że załamując światło nie rozkładają go na części składowe
Wiktionary
Achromatyczność – bezbarwność w rozumieniu braku dominanty jakiejkolwiek barwy, a więc coś, co może być białe, czarne. Światło achromatyczne to światło białe, aczkolwiek jego skład może wynosić od dwóch (barwy dopełniające) do nieskończoności barw składowych, natomiast substancje materialne o barwach achromatycznych to substancje o barwie białej lub czarnej.
Wikipedia
rzecz. achromatoptyk mos., achromat mrz., achromatop mos., achromatopsja ż., achromatyna ż., achromatyzacja ż., achromatyzm mrz.
przym. achromatyczny, achromatyzacyjny
Wiktionary
bezbarwny, nie zabarwiony; o układzie optycznym: nie dający rozszczepienia na barwy widmowe
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) fiz. o układzie optycznym: niedający rozczepienia na barwy widmowe
Wiktionary
rzecz. achromatoptyk mos., achromat mrz., achromatop mos., achromatopsja ż., achromatyczność ż., achromatyna ż., achromatyzacja ż., achromatyzm mrz.
przym. achromatyzacyjny
Wiktionary
trudno barwliwy element jądra komórkowego
SJP.pl
zmniejszenie aberracji chromatycznej przez zestawienie soczewek o odpowiednio dobranych parametrach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) opt. proces usuwania lub korygowania aberracji chromatycznej poprzez zestawienie soczewek o odpowiednio dobranych parametrach
Wiktionary
rzecz. achromatyzm mrz., achromatyczność ż., achromatoptyk mos., achromat mrz., achromatopsja ż.
przym. achromatyczny
Wiktionary
przymiotnik od: achromatyzacja
SJP.pl
właściwość układów optycznych polegająca na tym, że załamując światło nie rozkładają go na części składowe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. zob. achromatopsja.
(1.2) fiz. opt. zob. achromatyczność.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. achromatoptyk mos., achromat mrz., achromatop mos., achromatopsja ż., achromatyczność ż., achromatyna ż., achromatyzacja ż.
przym. achromatyczny, achromatyzacyjny
Wiktionary
antybiotyk, jedna z handlowych nazw tetracykliny
SJP.pl
dawniej:
1. niewielka beczka;
2. miara ciał płynnych i sypkich, ósma część beczki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przest. jedna ósma miary większej objętości, rzadziej długości i powierzchni; ósma część beczki;
(1.2) przest. niewielka beczka
Wiktionary
Achtel – dawna jednostka miary objętości, rzadziej długości, zazwyczaj 1/8 miary większej.
W Polsce w XVI-XVII w. stosowany na ogół jako miara objętości piwa.
Achtel krakowski stanowił 1/2 beczki i zawierał 62 garnce, co odpowiadało ok. 134–140 l.
Wikipedia
(1.1) Kufy z siebie i piwne robicie achtele / Cały dzień z nocą lejąc w bezdenne gardziele.
Wiktionary
IPA: ˈaxtɛl, AS: aχtel
Wiktionary
rzecz. dwuachtel mrz.
:: zdrobn. achtelek mrz., aktelik mrz., achtylik mrz.
przym. achtelowy
Wiktionary
(1.1) jachtel, aftel, antałek, ośmina, ósmak
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
powierzchnia pokładu na statku w części rufowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) żegl. pokład rufowy;
(1.2) żegl. część pokładu za kokpitem
Wiktionary
Achterdek, pokład rufowy (ang. quarterdeck) – powierzchnia pokładu na statku w części rufowej. Na jachcie znajduje się za kokpitem. Na żaglowcu achterdek rozciąga się od grotmasztu do rufówki.
Najczęściej pod achterdekiem znajduje się ładownia rufowa nazywana achterpikiem.
Wikipedia
otwór w pokładzie na rufie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) żegl. luk w rufowej części pokładu
Wiktionary
IPA: axˈtɛrluk, AS: aχterluk
Wiktionary
wodoszczelna komora zderzeniowa na rufie statku; afterpik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) żegl. pomieszczenie pod pokładem na rufie, mieszczące zazwyczaj magazyn bosmański lub kuchnię, oddzielone wodoszczelną przegrodą
Wiktionary
(1.1) skrajnik rufowy
Wiktionary
lina stalowa biegnąca od topu masztu do rufy; aftersztag
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) żegl. stalowa lina biegnąca od topu masztu do rufy, zapobiegająca wyginaniu się masztu do przodu;
Wiktionary
Ac
Wikipedia
(1.1) Forsztag i achtersztag nie są zaliczane do wanty.
Wiktionary
(1.1) aftersztag
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. pieszcz. achtlik
Wiktionary
rzecz. achtlik mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ósma (1/8) część czegoś
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk, Śląsk Cieszyński, Zaolzie. jednostka objętości: jedna ósma (1/8) litra
(1.3) gw-pl|Górny Śląsk. kieliszek wódki
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. achtliczek mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Bułgarii, położone na wybrzeżu Morza Czarnego, przy granicy z Turcją;
Wiktionary
Achtopol (bułg. Ахтопол, "Achtopoł"; gr. Αγαθούπολις, "Agatupolis") – najbardziej wysunięte na południe miasto-kurort nad Morzem Czarnym w Bułgarii. Miasto położone jest na skalistym półwyspie u podnóża łańcucha górskiego Strandża. Znajduje się 14 km na południe od Carewa i 5 km na północ od ujścia rzeki Weleka.
Wikipedia
rzeka w Rosji (długość 537 km), lewa odnoga dolnej Wołgi uchodząca do Morza Kaspijskiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka w Rosji, lewa odnoga dolnej Wołgi, od której oddziela się nad Wołgogradem; uchodzi do Morza Kaspijskiego;
Wiktionary
Achtuba – rzeka w Rosji (długość 537 km). Jest lewą odnogą dolnej Wołgi, od której oddziela się nad Wołgogradem. Uchodzi do Morza Kaspijskiego.
Wikipedia
perski duchowny zajmujący się sprawami prawnymi; akond
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Achwachami, dotyczący Achwachów
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język achwaski;
Wiktionary
rzecz. Achwachowie lm m.
Wiktionary
potocznie: przesadny zachwyt; zwykle w wyrażeniu: achy i ochy (ochy i achy) - westchnienia zachwytu, radości itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) zob. ach.
Wiktionary
Achy – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Hauts-de-France, w departamencie Oise.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 319 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 25 osób/km² (wśród 2293 gmin Pikardii Achy plasuje się na 681. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 287.).
Wikipedia
IPA: ˈaxɨ, AS: aχy
Wiktionary
stan niewydzielania soku żołądkowego przez zanikłą lub uszkodzoną błonę śluzową żołądka; bezsoczność
SJP.pl
skrót od: acidum (z łaciny: kwas)
SJP.pl
→ acid house [czytaj: as-idhałsowy lub es-idhałsowy]
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) muz. mający cechy acid house'u
Wiktionary
rzecz. acid house
przym. acid house, acidhousowy
Wiktionary
(1.1) acid house, acidhousowy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) muz. mający cechy acid house'u
Wiktionary
rzecz. acid house
przym. acid house, acidhouse'owy
Wiktionary
(1.1) acid house, acidhouse'owy
Wiktionary
→ acid jazz [czytaj: as-iddżezowy lub es-iddżezowy]
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) muz. mający cechy acid jazzu
Wiktionary
rzecz. acid jazz
przym. acid jazz
Wiktionary
(1.1) acid jazz
Wiktionary
[czytaj: ac-idofil] organizm znajdujący optymalne warunki rozwoju w wodach lub glebach kwaśnych; acydofil
SJP.pl
[czytaj: ac-idofilny]
1. o organizmach roślinnych lub zwierzęcych: żyjący i najlepiej rozwijający się w środowisku kwaśnym; acydofilny;
2. mleko acidofilne - fermentowany napój z mleka krowiego; mleko acydofilne
SJP.pl
roślina żyjąca tylko w środowisku kwaśnym; acydofit, kalcyfob
SJP.pl
→ acid rock [czytaj: as-idrokowy lub es-idrokowy]
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) muz. mający cechy acid rocka
Wiktionary
rzecz. acid rock
Wiktionary
[czytaj: ac-idum] z łaciny: kwas, np. acidum folicum - kwas foliowy
SJP.pl
w mitologii grecko-rzymskiej: syn boga Pana (Fauna), śmiertelnik, którego pokochała nereida Galatea
SJP.pl
Acis – rodzaj roślin z rodziny amarylkowatych, obejmujący 9 gatunków, występujących w krajach basenu Morza Śródziemnego: Portugalii, Hiszpanii, Francji, Albanii, Grecji, Tunezji, Algierii i Maroku oraz na wyspach Balearach, Korsyce, Sardynii i Sycylii. Większość gatunków jest endemitami niewielkich obszarów.
Wikipedia
wykrzyknik
(1.1) gw-pl|Augustów,Litwa. infant. dziękuję
(1.2) gw-pl|Polesie, Zaklików, Wielącza. …używany przy odpędzaniu świń
rzeczownik, rodzaj nijaki
(2.1) gw-pl|Litwa. infant. kulturalna forma powitania, pożegnania lub podziękowania
przysłówek
(3.1) gw-pl|Kramsk. infant. na dwór, na zewnątrz, na spacer
Wiktionary
(2.1) Daj aciu temu panu.
Wiktionary
(1.1) war. aću
Wiktionary
[czytaj: Akerman] nazwisko, m.in. Nathan Ward Ackerman (1908-1971) - psychiatra amerykański, pionier terapii rodzinnej
SJP.pl
Ackerman – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Missisipi, siedziba administracyjna hrabstwa Choctaw.
Wikipedia
[czytaj: Akerman] nazwisko, m.in. Konrad Ernst Ackermann (1712-1771) - aktor niemiecki
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: akmiola] handlowa nazwa dźwiękowego stołu montażowego do produkcji filmu
SJP.pl
[czytaj: akodin] nazwa handlowa leku przeciwkaszlowego zawierającego dekstrometorfan
SJP.pl
[czytaj: akonkagua] najwyższy szczyt Ameryki, w Andach Południowych, w Argentynie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. szczyt w Andach;
Wiktionary
Ac
Wikipedia
(1.1) Aconcagua jest najwyższym szczytem Andów.
Wiktionary
[czytaj: akonitum] trująca bylina z rodziny jaskrowatych, mająca zastosowanie w farmacji; akonit, tojad
SJP.pl
[czytaj: aKOSta] nazwisko
SJP.pl
dawniej: tytuł grzecznościowy, skrót od wyrażenia "waszmość pan", zwykle jako zwrot kierowany wprost do rozmówcy, odpowiadający dzisiejszemu "pan", "wy" (zwykle z odcieniem lekceważenia); aćpan, aspan, waćpan, wacpan, waspan, asan, acan
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. zob. waszmość pan.
Wiktionary
(1.1) Tu się kończy moje przewodnictwo. Dalej sobie acpanowie radźcie sami…
Wiktionary
rzecz.
:: fż. acpani ż.
Wiktionary
staropolski tytuł grzecznościowy kierowany do kobiety, skrót zwrotu: waszmość pani
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. zob. waszmość pani.
Wiktionary
(1.1) Zobaczywszy dziedziczkę, huknął swym grubym głosem: — A acpani tu co robisz? co to za konszachty, do stu djabłów!
Wiktionary
rzecz.
:: fm. acpan m.
Wiktionary
[czytaj: AKre] stan w Brazylii
SJP.pl
Acre () – jest jednym z 26 stanów Brazylii, położonym w zachodniej części kraju w Regionie Północnym. Od zachodu graniczy z Peru, od południa z Boliwią, od północy ze stanem Amazonas, od wschodu ze stanem Rondônia.
W 2010 roku stan liczył 733 559 mieszkańców; dla porównania, w 1970 było ich 203,9 tys. Eksploatacja lasów równikowych (kauczukowiec). Powierzchnia równinna.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sport. rodzaj treningu, który łączy elementy jogi, masażu tajskiego i akrobatyki
Wiktionary
joga w połączeniu z akrobatyką sportową; AcroYoga, acroyoga
SJP.pl
[czytaj: akrojoga] joga w połączeniu z akrobatyką sportową; AcroYoga, acrojoga
SJP.pl
[czytaj: akta] skrót od: Anti-Counterfeiting Trade Agreement - umowa handlowa dotycząca zwalczania obrotu towarami podrabianymi
SJP.pl
hormon wytwarzany przez przedni płat przysadki; kortykotropina, adrenokortykotropina
SJP.pl
skrótowiec w funkcji rzeczownika rodzaju nijakiego
(1.1) = ang. adrenocorticotropic hormone → biol. hormon adrenokortykotropowy, kortykotropina;
Wiktionary
[czytaj: ekting ałt] w psychoanalizie: zachowanie uzewnętrzniające konflikty przeżywane przez daną osobę, mające na celu odreagowanie; wyładowanie
SJP.pl
Acting-out – zachowanie, nad którym osoba nie ma kontroli, a które rozładowuje nagromadzone napięcie wywołane nieuświadomionymi impulsami i życzeniami ale nie jest skierowane na potrzebę i bodziec, które to uczucie wywołują. Rozładowanie napięcia odbywa się w sposób patologiczny i dekonstruktywny.
Wikipedia
[czytaj: aktio] w prawie rzymskim: środek procesowy przysługujący osobie pokrzywdzonej, której uprawnienia zostały naruszone
SJP.pl
Ac
Wikipedia
[czytaj: aktiwum] w językoznawstwie: strona czynna w odmianie czasowników
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) liter. w poezji barokowej moment przecinania się dwóch różnych metod rozumowania, prowadzący do zaskoczenia i przeżycia estetycznego;
Wiktionary
Acumen (z łac. "ostrze", "wierzchołek", przen. "bystrość", "dowcip") – w utworze literackim miejsce zetknięcia się dwóch przeciwstawnych metod rozumowania mające wywołać zarówno zaskoczenie jak i przeżycie estetyczne. Sprzeczność ta opiera się na paradoksie i prowadzi do ujawnienia zaskakującej pointy, najczęściej poprzez nietypowy kształt stylistyczny wypowiedzi.
Wikipedia
(1.1) Acumen stał się ważnym pojęciem dla rosyjskich akmeistów.
Wiktionary
IPA: aˈkũmɛ̃n, AS: akũmẽn
Wiktionary
zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej w organizmie człowieka, podwyższony poziom kwaśnych elementów przemiany materii lub zaniżony poziom zasad; kwasica, acydoza
SJP.pl
organizm znajdujący optymalne warunki rozwoju w wodach lub glebach kwaśnych; acidofil
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ekol. organizm kwasolubny
Wiktionary
Ac
Wikipedia
dążenie organizmów do przebywania w miejscu, gdzie jest kwaśna gleba lub zakwaszona woda
SJP.pl
1. o organizmach roślinnych lub zwierzęcych: żyjący i najlepiej rozwijający się w środowisku kwaśnym; acidofilny;
2. mleko acydofilne - fermentowany napój z mleka krowiego; mleko acidofilne
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) biol. o roślinach i zwierzętach: najlepiej rozwijający się w glebach lub wodach kwaśnych, unikające wapna
(1.2) zob. mleko acydofilne.
Wiktionary
(1.1) acidofilny, kwasolubny
Wiktionary
roślina żyjąca tylko w środowisku kwaśnym; acidofit, kalcyfob
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. roślina acydofilna, kwasolubna, rosnąca na glebach kwaśnych
Wiktionary
kalcyfit, roślina wapieniolubna unikająca siedlisk kwaśnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. roślina unikająca podłoża kwaśnego;
Wiktionary
Acydofob – organizm nierozwijający się w siedlisku zakwaszonym, z reguły acydofobami są rośliny wapieniolubne. Acydofoby często są alkalifilami.
Wikipedia
(1.1) (…) z reguły acydofobami są rośliny wapieniolubne.
Wiktionary
(1.1) kalcyfit
Wiktionary
niezdolność organizmu do przystosowania się do kwaśnego środowiska
SJP.pl
proces rozkładu estrów pod wpływem mocnych kwasów beztlenowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. reakcja rozkładu związku chemicznego pod wpływem kwasu
Wiktionary
Acydoliza – reakcja chemiczna rozkładu związku chemicznego pod wpływem kwasu. Zazwyczaj przeprowadzana w warunkach bezwodnych w celu niedopuszczenia do hydrolizy katalizowanej przez kwas.
Najczęściej spotykanym typem acydolizy jest transestryfikacja – w tym przypadku wymiana reszty kwasowej w estrze:
Wikipedia
miareczkowe oznaczanie zawartości kwasu w roztworze
SJP.pl
zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej w organizmie człowieka, podwyższony poziom kwaśnych elementów przemiany materii lub zaniżony poziom zasad; kwasica, acydemia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. zob. kwasica.
Wiktionary
(1.1) acydemia, kwasica
Wiktionary
metoda oznaczania objętości kwasów w analizie chemicznej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. dział chemicznej analizy ilościowej (miareczkowej), podający sposoby ilościowego oznaczania kwasów
Wiktionary
brak okresowości, stałej powtarzalności wybranej cechy procesów, zjawisk itp.; niecykliczność
SJP.pl
Acykliczność to własność preferencji i innych relacji dwuczłonowych, która wymaga aby przeciwsymetryczna część relacji nie zawierała cykli.
Wikipedia
1. książkowo: niepodlegający cyklicznym (powtarzalnym) zmianom; niecykliczny;
2. związek acykliczny - związek organiczny o niezamkniętym łańcuchu węglowym; związek alifatyczny, związek łańcuchowy, związek tłuszczowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) niecykliczny
(1.2) mat. nieposiadający cykli
Wiktionary
rzecz. cykl mrz., cykliczność ż., acykliczność ż.
przym. cykliczny
przysł. cyklicznie, acyklicznie
Wiktionary
(1.1) niecykliczny
Wiktionary
organiczny związek chemiczny stosowany jako lek przeciwwirusowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) farm. lek przeciwwirusowy na zakażenia herpeswirusami; analog guanozyny
Wiktionary
Acyklowir ( aciclovirum) – organiczny związek chemiczny, lek przeciwwirusowy, z grupy analogów nukleozydowych, stosowany przede wszystkim w leczeniu zakażeń wirusem opryszczki pospolitej oraz wirusem ospy wietrznej i półpaśca. Inne zastosowania obejmują zapobieganie zakażeniom wirusem cytomegalii po transplantacji i ciężkie powikłania zakażenia wirusem Epsteina-Barr. Lek może być przyjmowany doustnie, stosowany jako krem lub w postaci wstrzyknięć.
Wikipedia
(1.1) Tabletki acyklowiru są białe i okrągłe.
Wiktionary
(1.1) wzór sumaryczny C8H11N5O3; nazwy handlowe: Aciclovir, Acix, Axoviral, Hascovir, Herpex, Heviran, Viru-POS, Zovirax Intensive
Wiktionary
organiczny rodnik kwasowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. organiczny rodnik kwasowy
Wiktionary
rzecz. acylowanie n.
Wiktionary
chemiczna modyfikacja białek
SJP.pl
Acyloglicerole, zwyczajowo: glicerydy – organiczne związki chemiczne, estry acylowe glicerolu. Ponieważ w glicerolu 1, 2 lub wszystkie 3 grupy hydroksylowe (#PATRZ) mogą być zestryfikowane kwasami karboksylowymi, w zależności od stopnia estryfikacji wyróżnia się mono-, di- i triacyloglicerole:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) chem. reakcja chemiczna polegająca na podstawieniu grupy acylowej do cząsteczki związku chemicznego w miejsce atomu wodoru;
Wiktionary
Nie mylić z: Acetylowanie.
Acylowanie, acylacja – reakcja chemiczna polegająca na wprowadzeniu do cząsteczki związku chemicznego grupy acylowej. Acylowanie jest ważną reakcją w chemii organicznej, wykorzystywaną do otrzymywania pochodnych acylowych (np. ketonów, estrów lub amidów), zabezpieczania innych grup funkcyjnych (szczególnie grup aminowych i grup hydroksylowych).
Wikipedia
rzecz. acyl m., acylacja ż.
czas. acylować ndk.
Wiktionary
(1.1) acylacja
Wiktionary
wprowadzać grupę acylową do cząsteczki
SJP.pl
dawniej: aczkolwiek
SJP.pl
spójnik
(1.1) przest. książk. spójnik wyrażający łączność treści przeciwstawnych lub znacznie różniących się
(1.1.1) … może łączyć dwa zdania podrzędnie złożone, także gdy zdanie podrzędne jest wtrącone
(1.1.2) … może wprowadzać wyrażenie uzupełniające lub wtrącone
(1.1.3) … może łączyć części zdania, przede wszystkim okoliczniki lub przydawki
Wiktionary
(1.1.1) W kościele w miasteczku Turku jest dzwonek, który acz nie ma najmniejszej skazy ani znaku uszkodzenia, przecież żadnego nie wydaje głosu.
(1.1.2) Tymczasem popiół, acz w małej ilości, zaczynał już padać na nasze głowy
Wiktionary
IPA: at͡ʃ, AS: ač
Wiktionary
(1.1) aczkolwiek, ale, choć, jednak
Wiktionary
mistrz, nauczyciel w hinduizmie; aćarja
SJP.pl
dawniej: spójnik "acz" wraz z cząstką trybu przypuszczającego; choćby, chociażby
SJP.pl
spójnik
(1.1) stpol. …wprowadzający wypowiedzenie okolicznikowe warunku; jeżeli
(1.2) śrpol. …wprowadzający wypowiedzenie okolicznikowe przyzwolenia; choć, chociaż
(1.3) śrpol. …wprowadzający wypowiedzenie okolicznikowe przyczyny; bo, ponieważ
(1.4) śrpol. …wprowadzający współrzędne wypowiedzenie wynikowe; przecież, wszak
partykuła
(2.1) śrpol. …wprowadzająca dodatkową informację na omawiany temat; i to, na dodatek
(2.2) śrpol. …wyrażająca nadzieję mówiącego; oby
Wiktionary
IPA: ˈat͡ʃʲt͡ɕi, AS: ačʹći
Wiktionary
spójnik
(1.1) stpol. chociaż, aczkolwiek
(1.2) stpol. jeżeli zaś, jeśli
Wiktionary
IPA: at͡ʃˈkɔlɛ, AS: ačkole
Wiktionary
(1.1) aczkakole, aczkoli, aczkolić, aczle
(1.2) aczkoliby
Wiktionary
spójnik łączący wyrażenia przeciwstawne, nieoczekiwane w tym zestawieniu
SJP.pl
spójnik
(1.1) … wprowadzający treść przeciwstawną lub znacznie się różniącą
Wiktionary
(1.1) Nikt nie wierzył słowom świadka, aczkolwiek była to prawda.
(1.1) Pogoda dzisiaj, aczkolwiek rano padało, jest wyśmienita.
(1.1) Przyznał się do winy, aczkolwiek niechętnie.
(1.1) Pomysł ten, aczkolwiek błyskotliwy, jednak nie spodoba się szefowi.
(1.1) Był gruby, aczkolwiek zwinny.
Wiktionary
IPA: at͡ʃˈkɔlvʲjɛk, AS: ačkolvʹi ̯ek
Wiktionary
(1.1) jednak, ale, choć, mimo że
Wiktionary
spójnik
(1.1) stpol. choć, chociaż
(1.2) stpol. aczkolwiek
Wiktionary
IPA: ˈat͡ʃlɛ, AS: ačle
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który nie nadaje się do czytania
Wiktionary
(1.1) Szczęśliwie „Finneganów tren” funkcjonuje jako żartobliwy przykład snobistycznej, aczytalnej literatury, więc prawdopodobieństwo, że ktoś choć raz na dowolny fragment powieści trafił, jest wyższe niż w przypadku stosunkowo słabo znanego Pereca.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w syberyjskiej części Rosji, w Kraju Krasnojarskim, nad Czułymem;
Wiktionary
Aczyńsk ( Ачинск) – miasto w Rosji, w Kraju Krasnojarskim, przy Kolei Transsyberyjskiej, nad Czułymem (dopływ rzeki Ob).
Wikipedia
przym. aczyński
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dotyczący Aczyńska, związany z Aczyńskiem
Wiktionary
rzecz. Aczyńsk mrz.
Wiktionary
do... (ad 1, ad 2 itd.)
SJP.pl
przyimek
(1.1) w odniesieniu do
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: at, AS: at
Wiktionary
stolica Kataru; Dauha
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. stolica Kataru;
Wiktionary
(1.1) Przez wiele lat Ad-Dauha było ważnym portem, jednak płytkie wody i rafy koralowe powodowały, że w porcie nie mogły cumować duże jednostki.
Wiktionary
IPA: ad‿ˈːawxa, AS: a•‿dau̯χa
Wiktionary
rzecz. dauhańczyk m., dauhanka ż.
przym. dauhański
Wiktionary
(1.1) Doha, przest. Dauha, hist. Al-Bida
Wiktionary
skrót od: adiunkt
SJP.pl
1. imię żeńskie;
2. zdrobnienie od imion żeńskich: Adrianna, Adriana, Adela, Adelajda, Adelina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
(1.2) zdrobn. Adelajda, Adela, Adelina, Adriana, Adrianna
(1.3) astr. planetoida o numerze katalogowym 523;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ada jest moją siostrą.
Wiktionary
IPA: ˈada, AS: ada
Wiktionary
rzecz. Adam mos./mrz., Adelajda ż., Adela ż., Adelina ż., Adriana ż., Adrianna ż.
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Adunia, Adeczka, Adzia, Adusia, Adzik, Adula, Adka, Adeńka
Wiktionary
Adad – bóg burzy, wiatru, deszczu i piorunów oraz siły niszczycielskiej, jedno z ważniejszych bóstw w mitologii babilońskiej. Geneza Adada sięga okresu sumeryjskiego. Był on utożsamiany z pomniejszym bóstwem w panteonie sumeryjskim – Iszkurem, którego cechy rozwinęły się w okresie babilońskim, a następnie asyryjskim, gdy Adadowi przypisano atrybuty i cechy wojskowe. O randze Adada świadczy włączanie jego imienia do imion królów.
Wikipedia
adagio;
1. tempo muzyczne powolne, szybsze niż lento i wolniejsze niż andante;
2. utwór muzyczny utrzymany w tempie adadżio;
3. wolny, liryczny taniec w balecie klasycznym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) choreogr. liryczny taniec dwojga solistów, przechodzenie z pozy do pozy oraz podnoszenie tancerki przez partnera;
(1.2) muz. powoli wykonywany utwór muzyczny lub jego część
(1.3) muz. powolne tempo
przymiotnik
(2.1) muz. wolny, powolny
przysłówek sposobu
(3.1) muz. wolno, powoli
Wiktionary
IPA: aˈdad͡ʒʲjɔ, AS: adaǯʹi ̯o
Wiktionary
[czytaj: adadżjetto] określenie wykonawcze: dość wolno; tempo nieco szybsze niż adagio
SJP.pl
przysłówek
(1.1) muz. dość wolno; tempo wykonania utworu nieco szybsze niż adagio
Wiktionary
adadżio;
1. tempo muzyczne powolne, szybsze niż lento i wolniejsze niż andante;
2. utwór muzyczny utrzymany w tempie adagio;
3. wolny, liryczny taniec w balecie klasycznym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) muz. zob. adadżio.
przymiotnik
(2.1) muz. zob. adadżio.
przysłówek
(3.1) muz. zob. adadżio.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: aˈdad͡ʒʲjɔ, AS: adaǯʹi ̯o
Wiktionary
[czytaj: adaDŻIss-imo] określenie wykonawcze: jak najwolniej
SJP.pl
1. dawniej: przysłowie;
2. sentencja, formuła bliska przysłowiu, przekazująca myśl ogólną; klasyczną realizacją adagiów są "Adagia" Erazma z Rotterdamu
SJP.pl
Ad
Wikipedia
ssak parzystokopytny z rodziny wołowatych, zaliczany do antylop; addaks
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Addax|Laurillard|ref=tak., rodzaj ssaka parzystokopytnego z podrodziny antylopowców;
(1.2) zool. antylopa z rodzaju adaks (1.1)
Wiktionary
(1.1) Garnitur chromosomowy adaksa tworzy 29 par chromosomów.
(1.2) Naszymi adaksami opiekują się dzieci z Cieszyna.
Wiktionary
nazwa handlowa leku stosowanego w nadciśnieniu i dławicy piersiowej, zawierającego nifedypinę
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Adalbert, Adelbert – imię męskie pochodzenia germańskiego. Wywodzi się od słów oznaczających "adal" (ród szlachecki) i "beraht" (jasny, błyszczący), oznaczało „pochodzącego ze szlachetnego rodu”. Występuje w wielu odmianach, np.: Albert, Olbracht.
Wikipedia
(1.1) I ten rodził się gdzieś w Saksonii, uczył po świecie a przybył praktyczne studja kończyć przy słynnym Adalbercie, którego naukę wysoko cenił.
Wiktionary
IPA: aˈdalbɛrt, AS: adalbert
Wiktionary
nazwa handlowa historycznego leku uspokajającego i nasennego, zawierającego karbromal
SJP.pl
Adalin – wieś w Rumunii, w okręgu Sălaj, w gminie Dragu. W 2011 roku liczyła 193 mieszkańców.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. farm. ureid kwasu bromodwuetylooctowego, biały krystaliczny proszek, środek uspokajający i łagodnie nasenny
Wiktionary
krystaliczny związek chemiczny niespełniający prawa stałości składu; związek niestechiometryczny, bertolid
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) bibl. według Księgi Rodzaju imię pierwszego człowieka na Ziemi oraz protoplasty rodu ludzkiego;
(1.2) imię|polski|m.;
(1.3) daw. gw-pl|Warszawa. milicjant
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(2.1) geogr. miasto w mintakacie Al-Mintakat ad-Dachilijja w Omanie
(2.2) geogr. wzniesienie na terenie Czech w Górach Orlickich;
(2.3) rel. miasto biblijne leżące nieopodal Sartan, utożsamiane z miejscowością Tall ad-Damija w Jordanii;
Wiktionary
Ad
Wikipedia
(1.1) Adam i Ewa umieszczeni przez Boga w raju, zostali z niego wypędzeni ponosząc karę za uległość szatanowi i nieposłuszeństwo Bogu (…), a także utracili nieśmiertelność; (…) synami Adama i Ewy byli Abel, Kain i Set; (…).
(1.1) Już Adam dostał to czego chciał, za jedno żebro Bóg kobietę mu dał.
(1.2) Mam na imię Adam i jestem nauczycielem z Warszawy.
(1.2) Na 24 grudnia przypadają imieniny Adama i Ewy.
(1.2) Ewa wyszła za mąż za Adama.
(1.2) Panie Adamie, proszę nas jutro odwiedzić.
Wiktionary
IPA: ˈadãm, AS: adãm
Wiktionary
rzecz. Adamowa ż., Adamówna ż., Adamostwo lm m., Adamkowa ż., Adamkówna ż., adamita m., adamitka ż., adamian m., Adamów m., Adamowo n., Adamowizna ż., Adamówka ż., Adamierz m., adamin m., adamit m., Adamina ż., Adaminowo n., Adamica ż., Adameczek m., Adameczkowa ż., Adameczkówna ż.
:: zdrobn. Adamek m., Adaś m., Adaśko m.
:: fż. Ada ż.
przym. Adamowy, Adamkowy, Adasiowy, Adaśkowy, adamowy, adamitowy, adamicki, adamowski
Wiktionary
(1.2) zdrobn. Adamek, Adaś, Adaśko, Adamuś
Wiktionary
związek organiczny używany do wytwarzania leków i polimerów akrylowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biochem. farm. organiczny związek chemiczny, tricykliczny węglowodór nasycony;
Wiktionary
Adamantan – organiczny związek chemiczny, tricykliczny węglowodór nasycony.
W temperaturze pokojowej jest białym, krystalicznym ciałem o zapachu przypominającym kamforę. Niewielkie ilości adamantanu występują w ropie naftowej i niektórych minerałach.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dwustronna tkanina jedwabna lub bawełniana o błyszczącym wzorze na matowym tle
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) włók. wzorzysta tkanina dwustronna, z jednej strony matowa, z drugiej błyszcząca; ; Gloger.
(1.2) stpol. aksamit
Wiktionary
Adamaszek (łac. "adamascus", franc. "damas") – tkanina żakardowa, dwustronna, najczęściej jedwabna, zwykle jednobarwna, z wzorem matowym na błyszczącym tle (lub odwrotnie), uzyskiwanym przez odpowiednie dobranie splotów tkackich, najczęściej atłasowych i skośnych.
Wikipedia
(1.1) Ciemnozielona, lekko wycięta suknia z adamaszku spływała gładko wzdłuż wyniosłej postaci […]
Wiktionary
IPA: ˌadãˈmaʃɛk, AS: adãmašek
Wiktionary
przym. adamaszkowy
Wiktionary
(1.2) aksament, aksemit, eksamit, jaksamit
Wiktionary
→ adamaszek, np. adamaszkowy obrus
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z adamaszkiem, dotyczący adamaszku, wykonany z adamaszku
Wiktionary
(1.1) W zbiorach muzeum mamy zabytkowy ornat adamaszkowy z kolumną z mory i hierogramem IHS.
Wiktionary
rzecz. adamaszek mrz., Damaszek mrz.
Wiktionary
(1.1) reg. śl. damaskowy
Wiktionary
wyżyna w Afryce Zachodniej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. wyżyna w Afryce;
(1.2) geogr. region w Kamerunie;
(1.3) hist. historyczne państwo na terenie dzisiejszego środkowego Kamerunu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Wyżyna Adamawa stanowi obszar źródłowy dla rzek Benue, Sanaga i Logon.
Wiktionary
IPA: ˌadãˈmava, AS: adãmava
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. zdrobnienie od: Adam (imię męskie);
2. nazwisko polskie
SJP.pl
Zobacz też: Adamek w innych znaczeniach tej nazwy.
Adamek – wieś w Polsce, położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie koneckim, w gminie Stąporków. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa kieleckiego.
Wikipedia
magmowa skała głębinowa, odmiana granitu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) odmiana granitu;
Wiktionary
Adamellit (inaczej granit monzonitowy) – kwaśna skała głębinowa, jedna z odmian granitu.
Skład: biotyt, hornblenda, kwarc, mika, niekiedy złoto, plagioklaz, skaleń potasowy, rzadziej też piroksen.
Występuje w postaci rozległych masywów lub drobnych intruzji. W Polsce można go znaleźć w masywach granitowych na Dolnym Śląsku (m.in. w Karkonoszach, Strzelinie, Strzegomiu). Ma zastosowanie w kamieniarstwie.
Wikipedia
(1.1) Adamellit może być brązowy, pomarańczowy, czarny, szary lub beżowy.
Wiktionary
przym. adamellitowy
Wiktionary
(1.1) granit monzonitowy
Wiktionary
przymiotnik od: adamellit
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
członek sekty głoszącej niewinność rajską; adamita
SJP.pl
sekta istniejąca na przełomie II i III w., głosząca powrót do rajskiej czystości
SJP.pl
Adamici, adamianie – zwolennicy wspólnoty, która dążyła do odtworzenia rajskiej niewinności. Uważali nagość za naturalny stan człowieka i znak wolności od grzechu. Podczas zebrań występowali bez odzieży, wierząc, że jedynie osoby wyzbyte cielesnych słabości potrafią patrzeć na nagie ciało bez pożądania. Ruchowi przypisywano rozwiązłość obyczajową oraz odrzucanie wszelkich norm i nakazów społecznych, czyli postawę antynomistyczną.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. rzadki minerał z grupy arsenianów;
Wiktionary
Adamin (adamit) – bardzo rzadki minerał z grupy arsenianów. Jego nazwa pochodzi od nazwiska francuskiego mineraloga Gilberta Josepha Adama (1795–1881).
Wikipedia
IPA: aˈdãmʲĩn, AS: adãmʹĩn
Wiktionary
rzecz. Adam mrz./mos.
Wiktionary
(1.1) adamit
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
Adamina – żeński odpowiednik imienia/nazwiska Adam. Imieniny 6 kwietnia, 16 maja i 24 grudnia. Imię pochodzi z języka hebrajskiego i oznacza ono "człowiek", a w znaczeniu biblijnym "pierwszy człowiek od Boga".
Osoby noszące to nazwisko: Juanita Adamina (Jo de Winter, żona Roberta Eggersa Adaminy)
Wikipedia
członek sekty głoszącej niewinność rajską; adamianin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) członek sekty gnostyków głoszącej powrót do rajskiej niewinności
Wiktionary
rzecz. Adam mos./mrz.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Adamka lub z nim związany
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Adam z małżonką; Adamowie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pl-reforma2026|Adamowianin. (mieszkaniec Adamowa)
Wiktionary
IPA: ˌadãmɔˈvʲjä̃ɲĩn, AS: adãmovʹi ̯ä̃ńĩn
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pl-reforma2026|Adamowianka. (mieszkanka Adamowa)
Wiktionary
IPA: ˌadãmɔˈvʲjãŋka, AS: adãmovʹi ̯ãŋka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w Polsce;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌadãmɔˈvʲit͡sɛ, AS: adãmovʹice
Wiktionary
rzecz. Adamowiczanin m., Adamowiczanka ż.
przym. adamowicki
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Adamowic
Wiktionary
IPA: ˌadãmɔˈvʲit͡sʲci, AS: adãmovʹicʹḱi
Wiktionary
rzecz. Adamowice nmos., Adamowiczanin m., Adamowiczanka ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pl-reforma2026|Adamowiczanin. (mieszkaniec Adamowic)
Wiktionary
IPA: ˌadãmɔvʲiˈt͡ʃãɲĩn, AS: adãmovʹičãńĩn
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pl-reforma2026|Adamowiczanka. (mieszkanka Adamowic)
Wiktionary
IPA: ˌadãmɔvʲiˈt͡ʃãŋka, AS: adãmovʹičãŋka
Wiktionary
Adam z małżonką; Adamostwo
SJP.pl
nazwa kilkunastu wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Adamów
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący Adamowa, związany z Adamowem
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌadãˈmɔfsʲci, AS: adãmofsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Adam mrz./mos., Adamów m., Adamowianin m., Adamowianka ż.
Wiktionary
właściwy Adamowi, charakterystyczny dla Adama
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z biblijnym Adamem, dotyczący biblijnego Adama
Wiktionary
IPA: ˌadãˈmɔvɨ, AS: adãmovy
Wiktionary
rzecz. Adam mos., Adaś mos.
przym. Adamowy
Wiktionary
wieś w Turcji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. nazwa miejscowości w Polsce;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) — Przepraszam pana — odezwał się nadchodzący — czy nie możesz mi pan powiedzieć, jak daleko znajduję się od Adampola?
Wiktionary
IPA: aˈdãmpɔl, AS: adãmpol
Wiktionary
rzecz. Adampolanin m., Adampolanka ż.
przym. adampolski
Wiktionary
mieszkaniec Adampolu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pl-reforma2026|Adampolanin. (mieszkaniec Adampola)
Wiktionary
IPA: ˌadãmpɔˈlãɲĩn, AS: adãmpolãńĩn
Wiktionary
mieszkanka Adampolu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pl-reforma2026|Adampolanka. (mieszkanka Adampola)
Wiktionary
IPA: ˌadãmpɔˈlãnka, AS: adãmpolãnka
Wiktionary
przymiotnik od: Adampol
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący Adampola, związany z Adampolem
Wiktionary
(1.1) Potem, po Powstaniu Węgierskim i wojnie krymskiej, we wsi pojawiło się więcej osób, które dały początek adampolskim rodzinom żyjącym tam do dziś.
Wiktionary
IPA: ˌadãmˈpɔlsʲci, AS: adãmpolsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Adampol m., Adampolanin m., Adampolanka ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: Adamstałn] stolica Wysp Pitcairn
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki lub męski, nazwa własna
(1.1) geogr. stolica Pitcairnu;
(1.2) nazwy kilku miejscowości na świecie;
Wiktionary
Adamstown – jedyna miejscowość na wyspie Pitcairn, wchodzącej w skład Wysp Pitcairn – brytyjskiego terytorium zależnego. W Adamstown w 2008 mieszkało 48 mieszkańców – cała populacja wyspy. Niektórzy mieszkańcy wyspy emigrują do Nowej Zelandii, przez co liczba mieszkańców wyspy spada.
Wikipedia
(1.1) W zeszłym roku popłynęliśmy do Adamstown – najmniejszej stolicy na świecie.
Wiktionary
związek chemiczny zawierający arsen, gaz bojowy o działaniu drażniącym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. wojsk. związek arsenoorganiczny stosowany jako duszący bojowy środek trujący z podgrupy sternitów;
Wiktionary
Adamsyt (chlorek fenarsazyny) – arsenoorganiczny związek chemiczny stosowany jako gaz łzawiący, drażniący bojowy środek trujący z podgrupy sternitów. Nazwa pochodzi od nazwiska amerykańskiego chemika Rogera Adamsa, który go po raz pierwszy otrzymał.
W stanie czystym adamsyt jest substancją krystaliczną, koloru żółtego. Produkt techniczny ma barwę zieloną. Adamsyt nie rozpuszcza się w wodzie, słabo w rozpuszczalnikach organicznych (podgrzewanie zwiększa rozpuszczalność).
Wikipedia
(1.1) Adamsyt działa drażniąco na błony śluzowe oczu i górnych dróg oddechowych.
Wiktionary
IPA: aˈdãmsɨt, AS: adãmsyt
Wiktionary
przym. adamsytowy
Wiktionary
(1.1) chlorek fenarsazyny, DM
Wiktionary
→ adamsyt
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) chem. związany z adamsytem, zawierający adamsyt
Wiktionary
rzecz. adamsyt mrz.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w Polsce;
forma rzeczownika.
(2.1) D. B. lm. od Adam
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: aˈdãmuf, AS: adãmuf
Wiktionary
rzecz. Adam mrz./mos., Adamowianin m., Adamowianka ż.
przym. adamowski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pl-reforma2026|Adamówczanin. (mieszkaniec Adamówki)
Wiktionary
IPA: ˌadãmufˈt͡ʃãɲĩn, AS: adãmufčãńĩn
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pl-reforma2026|Adamówczanka. (mieszkanka Adamówki)
Wiktionary
IPA: ˌadãmufˈt͡ʃãŋka, AS: adãmufčãŋka
Wiktionary
przymiotnik od: Adamówka, miasto gminne w województwie podkarpackim
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) od rzeczownika Adamówka
Wiktionary
IPA: ˌadãmuˈvɛt͡sʲci, AS: adãmuvecʹḱi
Wiktionary
rzecz. Adamówka, Adamówczanin, Adamówczanka
Wiktionary
nazwa dwóch wsi w województwie mazowieckim
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w Polsce;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Wakacje spędzam każdego roku u babci w Adamówce.
Wiktionary
IPA: ˌadãˈmufka, AS: adãmufka
Wiktionary
rzecz. Adam mrz./mos., Adamówczanin, Adamówczanka
przym. adamówecki
Wiktionary
miasto w Turcji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Turcji;
(1.2) geogr. prowincja w Turcji;
Wiktionary
Adana – miasto w Azji, w południowej Turcji nad rzeką Seyhan, ośrodek administracyjny ilu Adana.
Adana to ośrodek przemysłowo-handlowy (tekstylia) w regionie uprawy bawełny i pszenicy oraz węzeł drogowy.
Znajduje się tam stacja kolejowa Adana, port lotniczy i uniwersytet.
Wikipedia
IPA: aˈdãna, AS: adãna
Wiktionary
rzecz. Adańczyk mos., Adanka ż.
przym. adański
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pl-reforma2026|Adanka. (mieszkanka Adany)
Wiktionary
IPA: aˈdãŋka, AS: adãŋka
Wiktionary
środowiskowo: wyjazd integracyjny dla nowych studentów
SJP.pl
zdolność komórek, tkanek i narządów organizmu do reagowania przystosowawczego na wszelkie zmiany warunków jego środowiska zewnętrznego i wewnętrznego; przystosowawczość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. zdolność do fizjologicznego reagowania przystosowawczego komórek, tkanek, narządów organizmu na zmiany warunków jego środowiska;
Wiktionary
Adaptabilność, przystosowawczość – zdolność do adaptacji fizjologii komórek, tkanek oraz narządów do zmian warunków środowiska wewnętrznego i zewnętrznego.
Wikipedia
(1.1) przystosowawczość
Wiktionary
zdolny do reagowania na zmiany warunków środowiska
SJP.pl
1. przystosowanie czegoś do innego użycia niż było przeznaczone;
2. przystosowanie, przetworzenie dzieła literackiego na utwór innego rodzaju, np. powieści na film, a także utwór w ten sposób przystosowany;
3. przystosowywanie się do określonych warunków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przystosowanie do nowego sposobu użytkowania, przeróbka
(1.2) efekt (dzieło, przedmiot, budynek) dokonanej adaptacji (1.1)
(1.3) biol. przystosowanie się organizmu do nowych warunków;
(1.4) dostosowanie się organów do sytuacji
(1.5) psych. przystosowanie się do nowej sytuacji
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.3) Owady występują w tak wielkich liczbach nie tylko przez łatwość adaptacji do najróżniejszych warunków, ale także dzięki swojej fantastycznej płodności.
Wiktionary
IPA: ˌadapˈtat͡sʲja, AS: adaptacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. adaptacyjność ż., adaptator m., adaptatorka ż., adaptowanie n., zaadaptowanie n.
czas. adaptować ndk., zaadaptować dk.
przym. adaptacyjny, adaptatywny, adaptatorski
Wiktionary
(1.1-2) przeróbka
Wiktionary
pogląd w ramach ewolucjonizmu, według którego wszystkie fenotypowe cechy organizmów wynikają z bezpośredniego działania doboru naturalnego; selekcjonizm
SJP.pl
Adaptacjonizm – pogląd w ramach ewolucjonizmu, przyjmujący, że wszelkie cechy fenotypowe organizmów mają charakter adaptacji i powstały w drodze doboru naturalnego.
Wikipedia
służący zarówno adaptacji, jak i rehabilitacji (np. ośrodek adaptacyjno-rehabilitacyjny)
SJP.pl
zdolność przystosowywania się do zmieniających się warunków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) łatwość dostosowywania się
Wiktionary
rzecz. adaptacja ż.
Wiktionary
przymiotnik od: adaptacja
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który potrafi się zmieniać, dostosowywać do wymagań albo do otoczenia
(1.2) techn. układ albo algorytm, który potrafi sam przestrajać swoje parametry
(1.3) środ. taki, który dokonuje adaptacji
Wiktionary
(1.1) Podobne problemy adaptacyjne przeżywały kobiety, które wykonywały zawody zastrzeżone dotąd dla mężczyzn, jak elektromonter, suwnicowy czy chirurg.
Wiktionary
rzecz. adaptatorka ż., adaptacja ż., adaptowanie n.
czas. adaptować ndk.
przym. adaptatorski, adaptatywny
Wiktionary
(1.2) samostrojący się
Wiktionary
osoba dokonująca adaptacji, najczęściej artysta (reżyser, pisarz), który adaptuje utwór literacki; adaptor
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba dokonująca adaptacji
Wiktionary
(1.1) Mój kolega był zdolnym adaptatorem.
Wiktionary
IPA: ˌadapˈtatɔr, AS: adaptator
Wiktionary
rzecz. adaptatorka ż., adaptacja ż., adaptowanie n.
czas. adaptować
przym. adaptatorski
Wiktionary
kobieta dokonująca adaptacji, najczęściej artystka (reżyser, pisarka), która adaptuje utwór literacki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fż. od: adaptator
Wiktionary
rzecz. adaptacja ż., adaptowanie ż.
:: fm. adaptator m.
czas. adaptować ndk.
przym. adaptacyjny, adaptatorski
Wiktionary
związany z adaptatorem lub adaptatorką (np. doświadczenie adaptatorskie, ingerencja adaptatorska)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z adaptatorem, dotyczący adaptatora
Wiktionary
rzecz. adaptacja ż., adaptator m., adaptatorka ż., adaptowanie ż.
czas. adaptować ndk.
przym. adaptacyjny
Wiktionary
radiacja adaptatywna - jedna z form rozprzestrzeniania się zwierząt w celu zasiedlenia nowych środowisk i osiągnięcia przystosowania ewolucyjnego
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) posiadający umiejętność łatwej adaptacji do zmiennych warunków
Wiktionary
rzecz. adaptacja ż.
przym. adaptacyjny
Wiktionary
1. urządzenie w gramofonie do odczytywania dźwięku z płyt gramofonowych;
2. potocznie: gramofon;
3. urządzenie lub program łączące dwa różne urządzenia, standardy, formaty, w celu zapewnienia ich prawidłowej współpracy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. główka odtwarzająca w gramofonie elektrycznym, zastępująca membranę – wkładka gramofonowa
(1.2) pot. techn. gramofon
(1.3) techn. element urządzenia umożliwiający zastosowanie go do innych celów, niż zostało ono przewidziane
(1.4) roln. wymienny zespół roboczy w maszynach rolniczych, np. część przystosowująca kombajn rolniczy do zbioru kukurydzy
Wiktionary
Adapter (w języku angielskim także "adaptor"), potocznie przejściówka; element adaptujący tj. przystosowujący – element umożliwiający zastosowanie urządzenia do innych celów niż zostało to pierwotnie przewidziane.
Szerzej rzecz ujmując jest to element, lub zespół elementów, łączący dwa lub więcej zespołów jakiegoś urządzenia, lub jedno urządzenie z drugim, umożliwiający ich współpracę lub pełnienie określonej funkcji.
Wikipedia
(1.2) Po uzyskaniu zgody mamy, pewnego popołudnia przyjaciółki zataszczyły na wieżę piecyk elektryczny, materac dmuchany, koce, lampę, adapter „Mister Hit”, stos płyt, garnek, grzałkę do wody, paczkę herbaty, cukier, łyżeczki, kubki – no, i oczywiście, książki i zeszyty.
Wiktionary
IPA: aˈdaptɛr, AS: adapter
Wiktionary
przym. adapterowy
Wiktionary
(1.2) gramofon, odtwarzacz
Wiktionary
→ adapter, np. mechanizm adapterowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący adapteru, związany z adapterem
Wiktionary
(1.1) Nagrany został on na płycie woskowej, starszej siostrze czarnej płyty adapterowej.
Wiktionary
IPA: ˌadaptɛˈrɔvɨ, AS: adapterovy
Wiktionary
rzecz. adapter
Wiktionary
(1.1) gramofonowy
Wiktionary
substancja naturalna zwiększająca zdolności adaptacyjne organizmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. nietoksyczna substancja pochodzenia roślinnego mająca zwiększać odporność na stres i wspomagać utrzymanie homeostazy organizmu;
Wiktionary
Adaptogen, ziele adaptacyjne, substancja adaptogenna ( adaptō ‘przystosować się’; γένος "genos" ‘ród’, ‘pochodzenie’) – substancja pochodzenia naturalnego lub surowiec roślinny o korzystnym dla zdrowia nieswoistym działaniu, pomagające w adaptacji organizmu do szeroko pojętego obciążenia stresem, wspomagające utrzymanie homeostazy organizmu i niewykazujące działania modulującego ani skutków ubocznych.
Wikipedia
(1.1) Adaptogeny nie są magicznym rozwiązaniem na każdy problem. Nie zastąpią leków, działają raczej jako wsparcie.
Wiktionary
przym. adaptogenny
przysł. adaptogennie
Wiktionary
zwiększający zdolności adaptacyjne organizmu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący adaptogenu, związany z adaptogenem
Wiktionary
rzecz. adaptogen m.
Wiktionary
przyrząd do badania zdolności przystosowania się wzroku do ciemności
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. przyrząd okulistyczny badający zdolność przystosowywania się wzroku do ciemności;
Wiktionary
Adaptometr – urządzenie służące do badania adaptacji pręcików w siatkówce. Badania takie przeprowadza się w całkowitej ciemności, po uprzednim wpatrywaniu się badanego w źródło mocnego światła. Trwa ono około godziny. W jego trakcie stopniowo zmniejsza się natężenie światła, określając tym samym zdolność oka do jego rozpoznawania.
Wikipedia
(1.1) J. B. Feldman z Filadelfii opisał przyrząd, zwany adaptometrem, za którego pomocą można stwierdzić kurzą ślepotę w ciągu kilku minut.
Wiktionary
osoba dokonująca adaptacji, najczęściej artysta (reżyser, pisarz), który adaptuje utwór literacki; adaptator
SJP.pl
możliwość zaadaptowania
SJP.pl
dający się adaptować
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) dokonywanie adaptacji, przystosowywanie czegoś do innego niż pierwotny celu
(1.2) teatr. film. dokonywanie zmian w utworze literackim w celu wystawienia go w teatrze albo zekranizowania
(1.3) biol. przystosowywanie się organizmów do zmiennych warunków środowiska
Wiktionary
(1.1) Wpadliśmy na pomysł adaptowania strychu, będziemy mieć trzy dodatkowe pokoje.
Wiktionary
IPA: ˌadaptɔˈvãɲɛ, AS: adaptovãńe
Wiktionary
rzecz. adaptatorka ż., adaptacja ż., adaptator m., zaadaptowanie n.
czas. adaptować ndk., zaadaptować dk.
przym. adaptacyjny, adaptatorski
Wiktionary
(1.1-3) adaptacja
Wiktionary
1. dokonywać (dokonać) adaptacji (np. Wobec braku środków na założenie galerii w centrum miasta, zaczęli adaptować opuszczone hale na przedmieściach. Adaptował powieść na potrzeby telewizji.);
2. adaptować się - przystosowywać się do nowych warunków (np. Rośliny szybko adaptowały się do surowego klimatu.)
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany lub dokonany (dk. zaadaptować)
(1.1) dostosować/dostosowywać do innego użytku
(1.2) biol. o organizmach: przystosować się/przystosowywać się w ciągu rozwoju ewolucyjnego do zmienionych warunków środowiska
(1.3) dostosować/dostosowywać utwór literacki, np. do pokazania go na ekranie, na scenie
czasownik zwrotny niedokonany adaptować się (dk. zaadaptować się)
(2.1) przystosować się do nowej sytuacji, nowych warunków
Wiktionary
(1.1) Nasz domek zrobił się dla nas za ciasny, więc adaptowaliśmy strych.
(1.1) Szkoła adaptowała pawilon na halę.
(2.1) Tomek z łatwością adaptował się w nowej szkole.
Wiktionary
IPA: ˌadapˈtɔvat͡ɕ, AS: adaptovać
Wiktionary
rzecz. adaptatorka ż., adaptowanie ż., zaadaptowanie ż., adaptacja ż., adaptator m.
czas. zaadaptować dk.
przym. adaptacyjny, adaptatorski
Wiktionary
(2.1) dostosowywać się / dostosować się
Wiktionary
zdrobnienie od: Adam; Adaś
SJP.pl
Adaś z małżonką
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Adasia lub z nim związany
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
niepisane prawo muzułmańskie opierające się na zwyczaju albo umowie ustnej, obowiązujące na jakimś terenie
SJP.pl
Na tę stronę wskazuje „adat”. Zobacz też: Magnetofon ADAT.
Adat ( ﻋﺎﺪة "ʿāda") – prawa zwyczajowe lub tradycje, na których opiera się funkcjonowanie wielu społeczności lokalnych.
Słowo adat pochodzi z języka arabskiego i oznacza przyzwyczajenia, czyny, zasady powtarzane przez długi okres. Używane było przez społeczności, które przyjmowały islam, dla odróżnienia dawnych, lokalnych praktyk od nowych, implementowanych wraz z nową religią.[]
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
Adaukt – imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od łac. "Adauctus", od czasownika "adaugeo", 'powiększam, pomnażam'.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pl-reforma2026|Adańczyk. (mieszkaniec Adany)
Wiktionary
IPA: aˈdãj̃n͇t͡ʃɨk, AS: adãĩ ̯ṇčyk
Wiktionary
→ Adana (miasto w Turcji)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) od rzeczownika Adana
Wiktionary
IPA: aˈdãj̃sʲci, AS: adãĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Adana ż., Adańczyk mos., Adanka ż.
Wiktionary
(zwykle w lm - adasie) potocznie: but marki Adidas; Adidas
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) środ. wśród szoferów młotek
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈadaɕ, AS: adaś
Wiktionary
[czytaj: adblok] rozszerzenie do przeglądarki internetowej blokujące reklamy; adblocker
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: adbloker] rozszerzenie do przeglądarki internetowej blokujące reklamy; adblock
SJP.pl
[czytaj: edkalt] kultura reklamy
SJP.pl
ssak parzystokopytny z rodziny wołowatych, zaliczany do antylop; adaks
SJP.pl
Addaks, Addax, Addac (zm. 418) — władca (król) Alanów przebywających na Półwyspie Iberyjskim.
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
Addar – imię męskie pochodzenia biblijnego. Wywodzi się od słowa oznaczającego „wspaniały”.
Wikipedia
rzadko:
1. jon lub elektrycznie obojętna cząsteczka połączone w związkach kompleksowych z jonem centralnym za pomocą specjalnego typu wiązania chemicznego; ligand;
2. składnik sumy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. jon lub elektrycznie obojętna cząsteczka połączone w związkach kompleksowych z jonem centralnym za pomocą specjalnego typu wiązania chemicznego;
Wiktionary
(1.1) ligand
Wiktionary
rzadko:
1. jon lub elektrycznie obojętna cząsteczka połączone w związkach kompleksowych z jonem centralnym za pomocą specjalnego typu wiązania chemicznego; ligand;
2. składnik sumy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dodatki i uzupełnienia do tekstu publikowanego, takie jak aneksy i appendiksy
(1.2) załączniki do pisma urzędowego lub podania
Wiktionary
Addenda (z łac. "addere" 'dodawać') – dodatki i uzupełnienia do tekstu publikowanego, takie jak aneksy i appendiksy.
W przypadku książki dodatki takie mogą przyjmować formę przypisów, które zawierają źródła treści zawartych w publikacji. Aneks wyjaśnia lub aktualizuje informacje, zwłaszcza te, które wykryte były zbyt późno, aby poprawić pracę główną. Może także informować czytelnika o występujących błędach (errata).
Wikipedia
addenda;
1. dodatek uzupełniający treść dzieła książkowego, np. przypis, aneks, załącznik;
2. objaśnienie, komentarz wyjaśniający jakiś tekst
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wszelkie dodatki uzupełniające treść dzieła książkowego – przypisy, dodatki, załączniki, suplementy, aneksy itp.
(1.2) załączniki do pisma urzędowego (np. do umowy, podania)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: adˈːɛ̃ndũm, AS: a•dẽndũm
Wiktionary
[czytaj: addijo] żegnaj, bądź zdrów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pl-reforma2026|Addisabebczyk. (mieszkaniec Addis Abeby; osoba z tego miasta)
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pl-reforma2026|Addisabebka. (mieszkanka Addis Abeby; kobieta z tego miasta)
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) rzad. związany z Addis Abebą, dotyczący Addis Abeby
Wiktionary
(1.1) Znajdziemy tu również obszerne przykłady literatury pięknej: pierwszorzędną prozę Sybhata Gebre Ygziabyhera, zmarłego w 2012 skandalisty i bohatera addisabebskiej bohemy […].
(1.1) Pierwszy amharski dramat, »Fabula. Je ałriełocz komedija« (Fabuła. Komedia zwierzęca), napisał Tekle Hałarjat w 1911 lub 1912 roku, a wystawiono go po raz pierwszy w roku 1920 lub 1921 w jednym z addisabebskich hoteli - nie było jeszcze wówczas w Etiopii teatru.
(1.1) Wczoraj policja addisabebska złożyła przysięgę na wierność Włochom.
(1.1) Sylvia Pankhurst […] w latach 1943—1944 i 1951—1952 podróżowała po Etiopii, w 1956 roku zaś przeniosła się tam na stałe. Pochowano ją w addisabebskiej katedrze św. Trójcy obok symbolicznych grobowców bohaterów etiopskiego ruchu oporu.
Wiktionary
rzecz. Addis Abeba ż., Addisabebczyk mos., Addisabebka ż.
Wiktionary
nazwisko, np. Thomas Addison (1793-1860), angielski lekarz, anatomopatolog
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: adiszinality] zasada mówiąca o tym, że fundusze przeznaczone przez Unię Europejską na rozwój państw członkowskich mogą być tylko dodatkowym, a nie głównym źródłem finansowania programów rozwoju realizowanych przez dane państwo; dodatkowość
SJP.pl
[czytaj: addolczendo] określenie wykonawcze: słodko, miło
SJP.pl
określenie wykonawcze: boleśnie, smutno
SJP.pl
ruch kończyny skierowany ku środkowej osi ciała; przywodzenie
SJP.pl
Addukcja (przywodzenie) – ruch kończyny w kierunku osi ciała lub jego części. Przykładem może być ruch palców kończyny górnej w czasie zamykania dłoni lub ruch całej kończyny w stronę klatki piersiowej. W kończynie dolnej są to ruchy palców w stronę stopy.
Wikipedia
połączenie dwóch lub więcej związków chemicznych np. na skutek powstawania wiązań wodorowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. indywiduum cząsteczkowe powstałe przez połączenie najczęściej dwóch oddzielnych indywiduów w taki sposób, że nie dochodzi do utraty atomów w obrębie cząsteczek tworzących je;
Wiktionary
Ad
Wikipedia
(1.1) Mechanizm aktywacji oksaliplatyny i karboplatyny jest podobny do mechanizmów innych pochodnych platynaatyny, które wywołują efekty cytotoksyczne przez formowanie adduktów DNA.
(1.1) Z temiż fenolami dają ciemno zabarwione krystaliczne produkty addycji, zwane chinhydronami od połączenia benzochinonu z hydrochinonem: wzór chemiczny|C6H4O2C6H4(OH)2.. Podobne addukty tworzą chinony i z szeregiem innych związków.
Wiktionary
rzecz. addycja, addytywność, addycyjność, addukcja, adduktor
przym. addytywny, addycyjny
Wiktionary
(1.1) związek addycyjny, związek addytywny
Wiktionary
mięsień przywodzący; przywodziciel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) anat. mięsień przywodzący kończynę do osi ciała;
Wiktionary
Ad
Wikipedia
rzecz. addukt mrz., addukcja ż.
Wiktionary
(1.1) przywodziciel
Wiktionary
łączenie się ze sobą atomów lub cząsteczek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. mutacja polegająca na wstawieniu jednej lub większej liczby zasad
(1.2) chem. reakcja chemiczna polegająca na przyłączeniu jednej cząsteczki do drugiej, w wyniku czego powstaje tylko jeden produkt, bez produktów ubocznych;
Wiktionary
Addycja, przyłączenie – reakcja chemiczna polegająca na przyłączeniu jednej cząsteczki do drugiej, w wyniku czego powstaje tylko jeden produkt, bez żadnych produktów ubocznych. W chemii organicznej addycja przebiega zwykle z rozerwaniem wiązania wielokrotnego węgiel-węgiel lub węgiel-heteroatom. Istnieją jednak proste reakcje addycji, które zachodzą bez zrywania wiązań wielokrotnych, na przykład rekombinacja rodników.
Wikipedia
(1.2) Zachodzenie reakcji addycji zgodnie z regułą Markownikowa wskazuje, że ma ona charakter elektrofilowy.
Wiktionary
rzecz. addukt mrz.
przym. addycyjny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest addycyjne
Wiktionary
przym. addycyjny
przysł. addycyjnie
rzecz. addukt mrz.
Wiktionary
powstały w wyniku sumowania składników; addytywny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wynikający z sumy czegoś, z połączenia składowych
Wiktionary
(1.1) Czy stosujecie silikon addycyjny do wykonywania odlewów i form do wytwarzania modeli?
Wiktionary
rzecz. addycyjność ż., addukt mrz., addycja ż.
Wiktionary
(1.1) war. addytywny
Wiktionary
jedna z własności całki oznaczonej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co addytywne
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. addytywny
rzecz. addukt mrz.
Wiktionary
powstały w wyniku sumowania składników; addycyjny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z dodawaniem, powstający przez dodawanie
Wiktionary
rzecz. addukt mrz., addytywność ż.
Wiktionary
(1.1) sumowalny, dodawalny
Wiktionary
przymiotnik od: ADM (Administracja Domów Mieszkalnych); ADM-owski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z ADM (Administracją Domów Mieszkalnych)
Wiktionary
skr. ADM
Wiktionary
(1.1) ADM-owski
Wiktionary
osoba z ADHD
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób adekwatny
Wiktionary
(1.1) Zadania były przydzielane adekwatnie do wykonywanego zawodu.
Wiktionary
rzecz. adekwatność ż.
przym. adekwatny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: adekwatnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: adekwatny; bardziej adekwatny
SJP.pl
zgodność z czymś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odpowiedniość
Wiktionary
IPA: ˌadɛˈkfatnɔɕt͡ɕ, AS: adekfatność
Wiktionary
przym. adekwatny
przysł. adekwatnie
Wiktionary
odpowiedni, zgodny z czymś
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dokładnie czemuś odpowiadający
Wiktionary
(1.1) Nie potrafiłem znaleźć adekwatnego przykładu.
Wiktionary
IPA: ˌadɛˈkfatnɨ, AS: adekfatny
Wiktionary
rzecz. adekwatność ż.
przysł. adekwatnie
Wiktionary
(1.1) zgodny, odpowiedni, analogiczny, stosowny
Wiktionary
1. imię żeńskie
2. zdrobnienie od: Adelajda, Adelina (imiona żeńskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Adela – imię żeńskie pochodzenia germańskiego. Jest ono skróconą formą dwuczłonowych imion takich jak Adalberga, Adalgunda, Adelajda, Adelinda, tj. imion z pierwszym członem "adal" oznaczającym „szlachetny ród”, „szlachetny stan”. Skrócenie to powstało na gruncie języka francuskiego.
Wikipedia
(1.1) Moja babcia miała na imię Adela.
Wiktionary
IPA: aˈdɛla, AS: adela
Wiktionary
rzecz. Adelajda
:: zdrobn. Adelcia, Adelka
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
[czytaj: Adelejt] miasto w Australii; Adelajda
SJP.pl
Adelaide (wym.), egzonim wariantowy: Adelajda – miasto w Australii, stolica stanu Australia Południowa, położone nad Zatoką Świętego Wincentego będącą częścią Oceanu Indyjskiego, u ujścia rzeki Torrens. Piąte co do wielkości miasto w Australii z liczbą ludności wynoszącą 1,45 mln mieszkańców. Miasto leży w strefie klimatu subtropikalnego typu śródziemnomorskiego, temperatury w dzień wahają się od 15 °C w lipcu do około 29 °C w styczniu.
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
(1.2) geogr. miasto w Australii;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Adelajda to imię mojej najlepszej koleżanki.
(1.2) On mieszka w Adelajdzie już dwa lata.
Wiktionary
IPA: ˌadɛˈlajda, AS: adelai ̯da
Wiktionary
rzecz. Adelina, Adela, Ada
przym. adelajdzki
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Adelajdy lub z nią związany
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Adelajdą (Adelaide), dotyczący Adelajdy
Wiktionary
rzecz. Adelajda ż., Adelaide
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Adeli lub z nią związany
SJP.pl
Adelfofagia (łac. "adelphophagia") – rodzaj kanibalizmu, odżywianie się zarodkami lub osobnikami tego samego miotu lub innych miotów tego samego lub pokrewnego gatunku, zjadanie osobników młodszych przez starsze lub samca przez samicę w trakcie albo po kopulacji.
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Święta Adelina była wnuczką Wilhelma Zdobywcy.
Wiktionary
IPA: ˌadɛˈlʲĩna, AS: adelʹĩna
Wiktionary
rzecz. Ada ż., Adelajda ż.
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Adeliny lub z nią związany
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Adeli lub z nią związany
SJP.pl
zdrobnienie od: Adela (imię żeńskie)
SJP.pl
miasto w Jemenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w południowo-zachodnim Jemenie, nad Zatoką Adeńską;
Wiktionary
Aden (arab. عدن, Adan) – miasto w południowo-zachodnim Jemenie, nad Zatoką Adeńską (Morze Arabskie), ok. 170 km na wschód od cieśniny Bab al-Mandab.
Jest głównym ośrodkiem administracyjnym muhafazy Adenu.
Liczba ludności Adenu w 2026 roku szacowana była na 1 194 160 osób. W 2004 miasto liczyło 588 938 mieszkańców (drugie pod względem liczby ludności miasto Jemenu, po Sanie). W przeciągu 17 lat (od 1987 do 2004 roku) w Adenie odnotowano intensywny ponad 71% wzrost liczby mieszkańców.
Wikipedia
(1.1) Zamach na Bali nastąpił dokładnie w drugą rocznicę zdetonowania przez terrorystów samobójców bomby przy burcie amerykańskiego niszczyciela "Cole" w jemeńskim porcie Aden.
Wiktionary
IPA: ˈadɛ̃n, AS: adẽn
Wiktionary
rzecz. Adeńczyk mos., Adenka ż.
przym. adeński
Wiktionary
[czytaj: adenałer] nazwisko niemieckie, m.in. Konrad Adenauer (1876-1967) - niemiecki polityk, prawnik
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
związek organiczny, zasada purynowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. związek organiczny, składnik nukleotydów tworzących kwasy nukleinowe;
Wiktionary
Adenina, 6-aminopuryna – organiczny związek chemiczny z grupy puryn, jedna z pięciu zasad azotowych, wchodzących w skład podstawowych nukleotydów kwasów nukleinowych (DNA i RNA). W dwuniciowych kwasach nukleinowych adenina tworzy parę komplementarną z tyminą lub uracylem za pomocą dwóch wiązań wodorowych.
Wikipedia
(1.1) W DNA adenina łączy się z tyminą, a w RNA – z uracylem.
Wiktionary
przym. adeninowy
Wiktionary
(1.1) skr. A, Ade, przest. witamina B4
Wiktionary
→ adenina
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) biochem. związany z adeniną, dotyczący adeniny
Wiktionary
rzecz. adenina ż.
Wiktionary
rodzaj roślin z rodziny toinowatych
SJP.pl
Adenium ("Adenium" Roem. & Schult.) – rodzaj roślin z rodziny toinowatych. Obejmuje w zależności od ujęcia 5–6 gatunków lub tylko jeden gatunek z 5 podgatunkami. Rośliny te występują w tropikalnej i subtropikalnej Afryce kontynentalnej (poza Kotliną Konga) oraz na Półwyspie Arabskim i wyspie Sokotra. Związane są z siedliskami suchymi i dlatego są kserofitami o zgrubiałych, gruboszowatych pniach.
Wikipedia
mieszkanka Adenu (miasta w Jemenie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pl-reforma2026|Adenka. (mieszkanka Adenu)
Wiktionary
migdałek gardłowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) anat. zob. migdałek gardłowy.
Wiktionary
IPA: ˌadɛ̃ˈnɔjit, AS: adẽnoi ̯it
Wiktionary
przym. adenoidalny
Wiktionary
(1.1) migdałek gardłowy
Wiktionary
→ adenoid
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z adenoidem, dotyczący adenoidu
Wiktionary
rzecz. adenoid mrz.
Wiktionary
łagodny nowotwór składający się z tkanki gruczołowej i tkanki mięśniowej gładkiej; gruczolakomięśniak
SJP.pl
chorobowe powiększenie lub obrzęk węzłów chłonnych wskutek infekcji lub na tle nowotworowym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. schorzenie węzłów chłonnych
Wiktionary
przyrząd medyczny do usuwania migdałka gardłowego
SJP.pl
chirurgiczne usunięcie migdałka gardłowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. chirurgiczny zabieg laryngologiczny polegający na usunięciu lub ścięciu przerośniętego migdałka gardłowego;
Wiktionary
Adenotomia, adenoidektomia – chirurgiczny zabieg laryngologiczny polegający na usunięciu (przycięciu) przerośniętego migdałka gardłowego. Zabieg przeprowadza się głównie u dzieci powyżej 3 roku życia, w znieczuleniu ogólnym z intubacją. Często jest przeprowadzany razem z tonsillotomią (tonsylotomią, przycięciem migdałków podniebiennych) lub tonsillektomią (tonsylektomią, całkowitym usunięciem midałków podniebiennych).
Wikipedia
(1.1) - Adenotomia może być niebezpieczna, jeśli np. jest przeprowadzana w znieczuleniu miejscowym lub w znieczuleniu ogólnym, ale bez intubacji, czyli bez wprowadzania do tchawicy specjalnej rurki umożliwiającej oddychanie podczas zabiegu.
Wiktionary
wirus szeroko rozpowszechniony w przyrodzie, występujący w wielu odmianach, u człowieka najczęściej wywołujący łagodne infekcje dróg oddechowych o objawach przeziębienia; mastadenowirus
SJP.pl
naturalny nukleozyd występujący we wszystkich komórkach organizmu, odgrywa ważną rolę w wielu procesach biochemicznych, jest m.in. nośnikiem energii, przekazuje informację genetyczną, rozszerza naczynia krwionośne, stosowany jako lek przeciwko arytmii serca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. nukleozyd purynowy złożony z adeniny i rybozy, pełniący ważne funkcje biologiczne, m.in. jako składnik ATP, ADP, AMP oraz jako neuroprzekaźnik; wzór chemiczny|C10H13N5O4.;
Wiktionary
Adenozyna – organiczny związek chemiczny z grupy nukleozydów, zbudowany z adeniny połączonej z pierwszym węglem pierścienia rybozy wiązaniem β-"N"9-glikozydowym.
Adenozyna odgrywa ważną rolę w wielu procesach biochemicznych:
Wikipedia
(1.1) Adenozyna stymulując cyklazę adenylową powoduje wzrost cAMP w płytkach i w ten sposób hamuje ich aktywację.
Wiktionary
związek organiczny, nukleotyd złożony z rybozy, adeniny i dwóch grup fosforanowych
SJP.pl
kwas adenozynodifosforowy (ADP), nukleotyd będący połączeniem kwasu adenozynomonofosforowego (AMP) z resztą kwasu fosforowego wiązaniem wysokoenergetycznym, uczestniczący w procesach przemiany energii u wszystkich organizmów
SJP.pl
kwas adenozynodifosforowy (ADP) - nukleotyd będący połączeniem kwasu adenozynomonofosforowego (AMP) z resztą kwasu fosforowego wiązaniem wysokoenergetycznym, uczestniczący w procesach przemiany energii u wszystkich organizmów
SJP.pl
nukleotyd zawierający trzy reszty kwasu ortofosforowego, resztę adeninową i rybozę, jeden z podstawowych związków energetycznych komórek żywych; adenozynotrójfosforan
SJP.pl
kwas adenozynotrifosforowy (ATP), nukleotyd będący połączeniem kwasu adenozynodifosforowego z resztą kwasu fosforowego wiązaniem wysokoenergetycznym, uczestniczący w procesach przemiany energii u organizmów
SJP.pl
nukleotyd zawierający trzy reszty kwasu ortofosforowego, resztę adeninową i rybozę, jeden z podstawowych związków energetycznych komórek żywych; adenozynotrifosforan
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biochem. nukleotyd adeninowy zbudowany z trzech reszt kwasu ortofosforowego, reszty adeninowej i rybozy;
Wiktionary
przym. adenozynotrójfosforowy
Wiktionary
(1.1) adenozynotrifosforan; skr. ATP
Wiktionary
kwas adenozynotrifosforowy (ATP) - nukleotyd będący połączeniem kwasu adenozynodifosforowego z resztą kwasu fosforowego wiązaniem wysokoenergetycznym, uczestniczący w procesach przemiany energii u organizmów
SJP.pl
1. człowiek kształcący się w jakiejś dziedzinie;
2. zwolennik doktryny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba, która się kształci, szczególnie osoba zdobywająca wiedzę praktyczną
(1.2) zwolennik jakiejś idei, doktryny
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Młodzi adepci sztuki barmańskiej pobierali nauki od mistrza.
Wiktionary
IPA: ˈadɛpt, AS: adept
Wiktionary
rzecz.
:: fż. adeptka ż.
Wiktionary
1. kobieta kształcąca się w jakiejś dziedzinie;
2. zwolenniczka doktryny filozoficznej, kierunku politycznego itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. szt. fant. kobieta zdobywająca wiedzę, w szczególności praktyczną, tajemną lub magiczną
(1.2) książk. filoz. rel. zwolenniczka jakiejś idei, doktryny
Wiktionary
IPA: aˈdɛptka, AS: adeptka
Wiktionary
:: fm. adept m.
Wiktionary
związek chemiczny z grupy związków heterocyklicznych, pochodna pirydyny; pirydoksyna; pirydoksal
SJP.pl
mieszkaniec Adenu (miasta w Jemenie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pl-reforma2026|Adeńczyk. (mieszkaniec Adenu)
Wiktionary
→ Aden
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Adenem, dotyczący Adenu (miasta w Jemenie)
Wiktionary
rzecz. Aden mrz., Adeńczyk mos., Adenka ż.
Wiktionary
hormon syntetyzowany w podwzgórzu, działający kurcząco na naczynia krwionośne, zwiększający ciśnienie krwi i zatrzymujący wodę w ustroju; antydiuretyna, hormon antydiuretyczny, wazopresyna
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. muzułmańskie wezwanie do modlitwy, wygłaszane m.in. przez muezina z minaretu;
Wiktionary
Adhan (arab. أذان "adhan") – wezwanie wyznawców islamu do modlitwy (salat), która należy do obowiązków każdego muzułmanina. Adhan został przyjęty przez twórcę i proroka Mahometa ok. roku 624. Wygłaszany jest z minaretu przez muezina, który pięć razy w ciągu dnia wzywa do modlitwy. Wypowiadanie i deklamacja adhan składa się z 7 formuł:
Wikipedia
(1.1) Marrakesz – kościół obok meczetu w dzielnicy Gueliz, dzwony obok adhanu, a dalej hotele w całości wypełnione żydami i serwujące koszerne jedzenie podczas święta Paschy.
Wiktionary
skrót od: Attention Deficit Hyperactivity Disorder - zespół nadpobudliwości psychoruchowej z zaburzeniami koncentracji uwagi
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) = med. psych. Attention Deficit Hyperactivity Disorder → zespół nadpobudliwości psychoruchowej
Wiktionary
AD
Wikipedia
(1.1) Nawet jeśli uzna się istnienie ADHD, pozostaje pytanie, jak leczyć?
Wiktionary
1. stawanie po czyjejś stronie, popieranie kogoś;
2. w biologii: zdolność grzybów, bakterii do przylegania do korzystnego dla nich podłoża
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) solidaryzowanie się z kimś, popieranie kogoś
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. adherent mos., adherentka ż.
Wiktionary
zwolennik, stronnik, poplecznik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. stronnik
Wiktionary
IPA: atˈxɛrɛ̃nt, AS: atχerẽnt
Wiktionary
rzecz. adherentka ż., adherencja
Wiktionary
książkowo: czyjaś zwolenniczka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rzad. zwolenniczka jakiejś idei, doktryny, osoby lub ugrupowania
Wiktionary
(1.1) Zdzisława była gorliwą adherentką idei niepodległościowych.
Wiktionary
rzecz. adherencja ż.
:: fm. adherent mos.
Wiktionary
(1.1) entuzjastka, popleczniczka, rzeczniczka, stronniczka, sympatyczka, wyznawczyni, zwolenniczka
Wiktionary
1. dawniej: przystąpienie, przyłączenie się do czegoś (np. do partii, stowarzyszenia);
2. zjawisko łączenia się powierzchniowych warstw dwóch różnych ciał zetkniętych ze sobą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fiz. przyciąganie się wzajemne cząsteczek stykających się powierzchni różnych ciał;
(1.2) biol. specyficzne lub niespecyficzne przyczepianie się mikroorganizmów do podłoża lub innych komórek
(1.3) daw. przyłączenie się, przystąpienie do czegoś
Wiktionary
Adhezja (łac. "adhaesio" – przyleganie) – łączenie się ze sobą powierzchniowych warstw ciał fizycznych lub faz (stałych lub ciekłych).
Adhezji nie należy mylić z kohezją, gdyż kohezja jest zjawiskiem związanym z oddziaływaniami międzycząsteczkowymi występującymi wewnątrz ciała, podczas gdy adhezja dotyczy oddziaływań powierzchniowych.
Wikipedia
(1.1) Dobry klej charakteryzuje się mniej więcej równymi siłami adhezji i kohezji.
(1.2) […] kluczowym problemem w stworzeniu modelu skóry jest produkcja trójwymiarowych rusztowań, które zapewnią komórkom odpowiednie warunki do adhezji, proliferacji i różnicowania.
Wiktionary
rzecz. adhezyjność ż.
przym. adhezyjny
przysł. adhezyjnie
Wiktionary
(1.1) przyczepność, przyleganie
Wiktionary
1. związany z adhezją (np. zjawiska adhezyjne)
2. umowa adhezyjna - w prawie: umowa, którą należy w całości przyjąć lub odrzucić, niepodlegająca negocjacjom
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) fiz. związany z adhezją, dotyczący adhezji
Wiktionary
rzecz. adhezja ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ustrój organizacyjny charakteryzująca się tymczasowością i zredukowaną do minimum strukturą formalną;
(1.2) państwo lub organizacja charakteryzująca się adhokratycznym zarządem
Wiktionary
Adhokracja (ang. "adhocracy") – określenie organizacji charakteryzującej się tymczasowością (łac. "ad hoc „do tego”") i zredukowaną do minimum strukturą formalną, na którą składają się zespoły powoływane w celu realizacji konkretnego zadania lub rozwiązania konkretnego problemu.
Wikipedia
(1.1) W niestabilnych warunkach otoczenia najbardziej sprawdzają się struktury proste i tzw. adhokracja, czyli organizacje składające się z zespołów powoływanych ad hoc (…).
Wiktionary
rzad. adhokrata m., adhokratyczność ż.
przym. adhokratyczny
przysł. adhokratycznie
Wiktionary
papieski dokument skierowany do kapłanów i wiernych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. zachęta
(1.2) daw. upomnienie
Wiktionary
Adhortacja ( adhortatio – upomnienie, napomnienie, zachęta) – dokument zwyczajnego nauczania papieskiego o charakterze duszpasterskim, adresowany do określonej grupy osób (na przykład zakonników, rodzin) albo do całego Kościoła. Najczęściej stanowi podsumowanie Synodu Biskupów i zestawienie wniosków, jakie wypływają z synodu. Adhortacje wydawane są co kilka lat po zakończeniu danego synodu.
Wikipedia
przym. adhortacyjny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z adhortacją, dotyczący adhortacji
Wiktionary
rzecz. adhortacja ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) zdrobn. imię|polski|m. Adrian
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) - Twoje zdrowie, Adi - mówił Kowalski, popijając beczkowy żywiec, który smakował tak samo jak gdzie indziej, ale był pięć razy droższy.
Wiktionary
skrót od: adiectivum (w językoznawstwie: przymiotnik)
SJP.pl
skrót od: adiectivum possessivum (w językoznawstwie: przymiotnik dzierżawczy); adi. poss.
SJP.pl
linia na wykresie przedstawiająca proces przebiegający bez wymiany ciepła z otoczeniem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fiz. krzywa odzwierciedlająca proces adiabatyczny
Wiktionary
(1.1) […] w obiegu porównawczym służącym do oceny rzeczywistego procesu należy w miejsce wykładników adiabaty wprowadzić wykładniki politropy, które zawierają także wymianę ciepła.
Wiktionary
IPA: ˌadʲjaˈbata, AS: adʹi ̯abata
Wiktionary
przym. adiabatyczny
przysł. adiabatycznie
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) fiz. w sposób adiabatyczny, bez wymiany ciepła z otoczeniem
Wiktionary
rzecz. adiabata ż.
przym. adiabatyczny
Wiktionary
proces adiabatyczny, przemiana adiabatyczna: proces termodynamiczny, podczas którego nie zachodzi wymiana ciepła między układem a otoczeniem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) fiz. taki, który przebiega bez wymiany ciepła z otoczeniem
Wiktionary
(1.1) W każdym procesie odwracalnym zachodzącym w układzie adiabatycznym zmiana entropii jest równa zero.
Wiktionary
rzecz. adiabata ż.
przysł. adiabatycznie
Wiktionary
w fizyce, chemii: proces zmiany objętości ciała bez wymiany ciepła z otoczeniem
SJP.pl
opłata adiacencka - opłata uiszczana przez właściciela nieruchomości, której wartość wzrosła wskutek zmiany struktury (scalenia, podziału) lub rozbudowy infrastruktury technicznej, np. doprowadzenia wody, gazu, kanalizacji itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) praw. właściciel, użytkownik lub najemca nieruchomości lub działki, która przylega do czegoś (np. ulicy, drogi, ścieżki, plaży, szlaku wodnego)
Wiktionary
1. w filozofii: to, co jest moralnie obojętne (nieoceniane w kategoriach: dobro - zło);
2. w filozofii: obojętność wobec świata zewnętrznego;
3. w religii: ceremoniał, obrządek lub zwyczaj, który jest dopuszczalny, ale nie nakazany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) filoz. rzecz, pojęcie, które jest obojętne pod względem moralnym (ani dobre ani złe);
(1.2) rytuał religijny, który jest sprawą sumienia danej osoby; taki, który nie jest nakazany ani zakazany
Wiktionary
Adiafora (l.mn. od ἀδιάφορον, "adiaphoron" – obojętne) – rzecz czy kwestia moralnie obojętna. Pojęcie wywodzi się z filozofii starożytnej. Następnie zostało przejęte przez chrześcijaństwo, gdzie oznacza obrządek, zwyczaj, ceremoniał, który jest dopuszczalny, ale nie nakazany.
Wikipedia
IPA: ˌadʲjaˈfɔra, AS: adʹi ̯afora
Wiktionary
rodzina paproci
SJP.pl
o cechach adiantowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bot. o cechach roślin z rodziny adiantowatych
Wiktionary
rzecz. adiantowate nmos.
Wiktionary
gatunek paproci z rodziny adiantowatych, pochodzącej z tropikalnej dżungli Ameryki Południowej
SJP.pl
Adiantum, niekropień, złotowłos ("Adiantum") – rodzaj paproci. Liczy ponad 230 gatunków. Są to paprocie naziemne i naskalne. Najbardziej zróżnicowane są w Ameryce Południowej. Jedynym gatunkiem rosnącym dziko w Europie jest adiantum właściwe "A. capillus-veneris". W polskiej florze gatunek ten ma status tylko przejściowo dziczejącego z upraw (efemerofita).
Wikipedia
kopalna paproć nasienna
SJP.pl
dawniej: adiabata - linia na wykresie przedstawiająca proces przebiegający bez wymiany ciepła z otoczeniem
SJP.pl
1. potocznie: but sportowy;
2. eufemistycznie:
a) AIDS;
b) osoba chora na AIDS
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. sport. obuw. but sportowy z twardą podeszwą (w szczególności wyprodukowany przez firmę Adidas) (zwykle w liczbie mnogiej)
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) slang. uczn. pejor. AIDS
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(3.1) slang. uczn. pejor. osoba chora na AIDS
Wiktionary
Ad
Wikipedia
(1.1) Mam nową parę adidasów do biegania.
(2.1) Adam zaraził się adidasem.
Wiktionary
IPA: aˈdʲidas, AS: adʹidas
Wiktionary
zdrobnienie od: adidas (potocznie: but sportowy)
SJP.pl
potocznie: obuwie sportowe
SJP.pl
interpretacja znaczenia wyrazu przez skojarzenie go z innym podobnym wyrazem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. zmiana znaczenia wyrażenia poprzez skojarzenie z wyrażeniem o podobnej formie;
Wiktionary
Adideacja – proces przekształcenia wyrazu dla osiągnięcia nowego znaczenia.
Wikipedia
(1.1) Czy nazwanie „ABW” w gwarze policyjnej „abwerą” to adideacja?
Wiktionary
IPA: ˌadʲidɛˈat͡sʲja, AS: adʹideacʹi ̯a
Wiktionary
[czytaj: adjektiwum] w językoznawstwie: przymiotnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. przekształcanie się innych części mowy w przymiotniki;
Wiktionary
Adiektywizacja – proces tworzenia przymiotników od wyrazów innych kategorii gramatycznych lub wyrażeń.
Wikipedia
rzecz. adiektywizowanie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) jęz. przekształcanie w przymiotnik, nadawanie cech przymiotnikowych
Wiktionary
rzecz. adiektywizacja ż.
czas. adiektywizować ndk.
Wiktionary
przekształcać w przymiotnik; adjektywizować
SJP.pl
odnoszący się do przymiotnika
SJP.pl
[czytaj: adJE] forma pożegnania; bądź zdrów, do widzenia, żegnaj
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) książk. zwrot używany przy pożegnaniu
Wiktionary
(1.1) – Adieu! To widzimy się w piątek!
Wiktionary
(1.1) bez względu na porę: do zobaczenia, do jutra; wieczorem lub nocą: dobranoc; zwroty potoczne i familiarne: cześć, pa, żegnaj, na razie, narka, nara, narazicho; między osobami religijnymi: z Bogiem; przez telefon lub do radiosłuchaczy: do usłyszenia
Wiktionary
skała metamorficzna składająca się głównie z albitu i kwarcu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. rodzaj skały złożonej głównie z albitu i kwarcu;
Wiktionary
Adinol, adinolit – rodzaj skały metamorficznej.
Składa się głównie z albitu i kwarcu (drobnokrystalicznego). Adinol ma barwę jasnoszarą, jest twardy, ma przełam muszlowy.
Powstaje na skutek metamorfozy skał osadowych, zazwyczaj ilastych, pod wpływem intruzji skał zasadowych lub gorących roztworów proweniencji magmowej, bogatych w sole sodowe i krzemionkę. Tworzy się w spągu skał wylewnych lub na kontaktach z intruzjami hipabysalnymi.
Wikipedia
(1.1) Adinol ma barwę jasnoszarą.
Wiktionary
IPA: aˈdʲĩnɔl, AS: adʹĩnol
Wiktionary
[czytaj: adijos] potocznie: żegnaj, do zobaczenia
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) pot. do widzenia, do zobaczenia
Wiktionary
Adios – jedenasty album studyjny niemieckiego zespołu industrialnego KMFDM, wydany 20 kwietnia 1999 roku przez Wax Trax! Records. Po wydaniu albumu zespół się rozpadł - członkowie En Esch i Günter Schulz założyli zespół Slick Idiot. "Adios" został nagrany w Seattle w USA (stan Waszyngton). Po rozpadzie, lider KMFDM Sascha Konietzko założył zespół MDFMK, po czym w 2002 roku ponowił działalność KMFDM. Wersja zremasterowana została wydana 8 maja 2007 roku.
Wikipedia
komórka tłuszczowa; adypocyt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biol. komórka syntetyzująca i magazynująca trójglicerydy (tłuszcze proste)
Wiktionary
Adipocyt (adypocyt, komórka tłuszczowa) – główny rodzaj komórek, z których zbudowana jest tkanka tłuszczowa. Podstawową rolą adipocytu jest synteza i magazynowanie energii pod postacią tłuszczów prostych (trójglicerydy).
Adipocyty mogą się rozrastać w dwojaki sposób: na skutek hipertrofii (zwiększenie rozmiaru komórek), hiperplazji (zwiększenie liczby komórek).
Wikipedia
IPA: ˌadʲiˈpɔt͡sɨt, AS: adʹipocyt
Wiktionary
określenie wykonawcze: gniewnie, z wściekłością
SJP.pl
[czytaj: adeRONdak] obszar wyżynno-górski w USA
SJP.pl
margin-left: auto; margin-right:auto;">
Wikipedia
[czytaj: adju] tylko w żartobliwych kontekstach: przepadło, skończyło się, nic z tego nie będzie (z frazeologizmu "adiu Fruziu")
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) tylko żart. Adiu Fruziu: wyrażenie wykrzyknikowe oznaczające, że coś przepadło, grozi jakaś strata, szkoda itp.
Wiktionary
1. sądowe przyznanie prawa własności;
2. przysądzenie nieruchomości na publicznej licytacji sądowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) praw. decyzja sądowa, przyznająca prawo własności
(1.2) nabycie prawa własności w drodze licytacji;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌadʲjudɨˈkat͡sʲja, AS: adʹi ̯udykacʹi ̯a
Wiktionary
1. pracownik naukowo-dydaktyczny w szkołach wyższych i placówkach naukowo-badawczych;
2. w niektórych zawodach: osoba zajmująca średnie w hierarchii zawodowej stanowisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) stanowisko w instytucji naukowej zajmowane przez pracowników posiadających co najmniej stopień doktora;
(1.2) tytuł zawodowy w bibliotekarstwie oraz w dokumentacji i informacji naukowej
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) kobieta zatrudniona jako adiunkt (1.1)
(2.2) kobieta zatrudniona jako adiunkt (1.2)
Wiktionary
Adiunkt (z niem. od adiunctus „przyprzężony” od ad + iungo „przyprzęgam, przyłączam”) – stanowisko w polskich szkołach wyższych i placówkach naukowo-badawczych dla pracowników naukowych lub naukowo-dydaktycznych posiadających co najmniej stopień naukowy doktora.
Wikipedia
IPA: ˈadʲjũŋkt, AS: adʹi ̯ũŋkt
Wiktionary
rzecz. adiunktura ż.
:: fż. adiunktka ż.
Wiktionary
(1-2) skrót ad.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. żona adiunkta
Wiktionary
(1.1) Chcieli prosić adiunktową z jej kaszlanym kwiczysopranem i z p. Durską do akompaniamentu, ale im wyperswadowałem, że nikt nie przyjdzie na koncert w takim razie!
Wiktionary
IPA: ˌadʲjũŋˈktɔva, AS: adʹi ̯ũŋktova
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) rzad. dotyczący osoby lub stanowiska adiunkta
Wiktionary
1. tytuł lub stanowisko adiunkta na uczelni;
2. ogół adiunktów na uczelni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) tytuł, funkcja lub stanowisko adiunkta
Wiktionary
rzecz. adiunkt mos., adiunktka ż.
Wiktionary
ciało czynne wywołujące skurcz mięśni gładkich naczyń krwionośnych
SJP.pl
przygotowanie tekstu do druku, opracowanie stylistyczne, graficzne, ortograficzne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) opracowanie tekstu do druku, w tym ortografii, interpunkcji i układu
Wiktionary
(1.1) Ta kobieta od adiustacji tekstu nie nadaje się do swojej pracy, złamała słowo "przewód" po literze "w".
Wiktionary
rzecz. adiustator mos., adiustatorka ż., adiustowanie n., adiustatorskość ż.
czas. adiustować ndk., zaadiustować dk., zadiustować dk.
przym. adiustacyjny, adiustatorski
Wiktionary
przymiotnik od: adiustacja (np. poprawki adiustacyjne)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z adiustacją, dotyczący adiustacji
Wiktionary
rzecz. adiustacja ż., adiustator mos., adiustatorka ż., adiustowanie n., adiustatorskość ż.
czas. adiustować ndk., zaadiustować dk., zadiustować dk.
przym. adiustatorski
Wiktionary
osoba dokonująca adiustacji, przygotowania tekstu do druku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba dokonująca adiustacji
Wiktionary
rzecz. adiustacja ż., adiustowanie n., adiustatorskość ż.
:: fż. adiustatorka ż.
czas. adiustować ndk., zaadiustować dk., zadiustować dk.
przym. adiustacyjny, adiustatorski
Wiktionary
kobieta dokonująca adiustacji (przygotowania tekstu do druku, opracowania stylistycznego, graficznego, ortograficznego)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fż. od: adiustator
Wiktionary
rzecz. adiustacja ż., adiustowanie n., adiustatorskość ż.
:: fm. adiustator mos.
czas. adiustować ndk., zaadiustować dk., zadiustować dk.
przym. adiustacyjny, adiustatorski
Wiktionary
związany z adiustatorem lub adiustatorką (np. zespół adiustatorski)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący adiustatora
Wiktionary
(1.1) Praca nad rękopisem miała charakter adiustatorski.
Wiktionary
rzecz. adiustowanie n., adiustacja ż., adiustator mos., adiustatorka ż.
czas. adiustować ndk.
przym. adiustacyjny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przygotowywanie tekstu do druku pod względem ortograficznym, interpunkcyjnym, stylistycznym i graficznym
Wiktionary
IPA: ˌadʲjustɔˈvãɲɛ, AS: adʹi ̯ustovãńe
Wiktionary
rzecz. adiustacja ż., adiustator m., adiustatorka ż.
czas. adiustować ndk., zadiustować dk.
przym. adiustacyjny, adiustatorski
Wiktionary
(1.1) adiustacja
Wiktionary
dokonywać adiustacji (przygotowywać tekst do druku)
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) druk. wykonywać adiustację, przygotowywać tekst na potrzeby późniejszego druku
Wiktionary
(1.1) Jednocześnie planowaćanował numer na następny dzień, po benedyktyńsku kreśląc na makiecie układ stron, i przygotowywał piątkowy magazyn – czytając oraz adiustując teksty.
Wiktionary
IPA: ˌadʲjuˈstɔvat͡ɕ, AS: adʹi ̯ustovać
Wiktionary
czas. zadiustować dk.
rzecz. adiustacja ż., adiustowanie n., zadiustowanie n., adiustator m., adiustatorka ż.
przym. adiustacyjny, adiustatorski
Wiktionary
żartobliwie lub pogardliwie: adiutant
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zdrobn. od: adiutant
Wiktionary
rzecz. adiutant mos., adiutantostwo n., adiutantowanie n., adiutantura ż.
:: fż. adiutantka ż.
czas. adiutantować ndk.
przym. adiutancki
Wiktionary
→ adiutant, np. służba adiutancka
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany ze stanowiskiem adiutanta
Wiktionary
rzecz. adiutantka ż., adiutantostwo n., adiutancik mos., adiutant mos., adiutantowanie n., adiutantura ż.
czas. adiutantować
Wiktionary
oficer przyboczny wyższego dowódcy lub dowództwa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) wojsk. żołnierz asystujący dowódcy;
(1.2) pot. osoba, która ciągle komuś towarzyszy, nadskakuje
Wiktionary
W
Wikipedia
(1.1) Stanęliśmy i przez chwilę zaległa taka cisza, że słychać było tętent siwej klaczy dopędzającego nas adiutanta.
Wiktionary
IPA: aˈdʲjutãnt, AS: adʹi ̯utãnt
Wiktionary
rzecz. adiutantowanie n.
:: zdrobn. adiutancik mos.
:: fż. adiutantka ż.
czas. adiutantować
przym. adiutancki
Wiktionary
→ adiutant
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) forma żeńska od: adiutant
Wiktionary
(1.1) Kobiety uczestniczyły w powstaniu styczniowym, pełniąc funkcje łączniczek, zwiadowczyń, kurierek, adiutantek, sanitariuszek.
(1.1) Nawet siostry Stelli, które zawsze okazywały jej prawdziwą sympatię, teraz, widocznie zrażone zepchnięciem ich w półfinale do roli adiutantek Magdy, uśmiechały się do niej z przymusem i nieszczerze.
Wiktionary
IPA: ˌadʲjuˈtãntka, AS: adʹi ̯utãntka
Wiktionary
rzecz. adiutancik m., adiutantura ż., adiutantowanie n.
:: fm. adiutant m.
czas. adiutantować ndk.
przym. adiutancki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pełnienie służby adiutanta
Wiktionary
rzecz. adiutant mos., adiutancik mos., adiutantka ż., adiutantowanie n., adiutantura ż.
czas. adiutantować ndk.
przym. adiutancki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pełnienie służby adiutanta
Wiktionary
rzecz. adiutant mos., adiutancik mos., adiutantka ż., adiutantostwo n., adiutantura ż.
czas. adiutantować ndk.
przym. adiutancki
Wiktionary
w wojsku: pełnić obowiązki adiutanta
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) być adiutantem, pełnić służbę obowiązki adiutanta
Wiktionary
rzecz. adiutancik mos., adiutant mos., adiutantka ż., adiutantostwo n., adiutantowanie n., adiutantura ż.
przym. adiutancki
Wiktionary
1. stanowisko, funkcja adiutanta;
2. miejsce pracy adiutanta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) urząd, stanowisko, miejsce pracy adiutanta
Wiktionary
rzecz. adiutancik mos., adiutant mos., adiutantka ż., adiutantostwo n., adiutantowanie n.
czas. adiutantować ndk.
przym. adiutancki
Wiktionary
substancja stosowana w szczepionkach, wzmagająca działanie antygenu; adjuwant
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: ad-żaNI] nazwisko
SJP.pl
przekształcać w przymiotnik; adiektywizować
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ekol. obopólna pomoc gatunków tego samego poziomu troficznego;
Wiktionary
Adjutoryzm (łac. "adjutor" lub "adiutor" – „pomocnik”) – wzajemna pomoc gatunków tego samego poziomu troficznego (wspólne polowania różnych gatunków ptaków drapieżnych)
Termin archaiczny, rzadko obecnie używany.
Wikipedia
IPA: ˌadʲjuˈtɔrɨsm̥, AS: adʹi ̯utorysm̦
Wiktionary
substancja stosowana w szczepionkach, wzmagająca działanie antygenu; adiuwant
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. praktykant na administratora prywatnego majątku ziemskiego
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. pomocnik, przyboczny, zaufany
Wiktionary
IPA: aˈdlatus, AS: adlatus
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
kierunek w psychoanalizie traktujący społeczną aktywność człowieka jako formę kompensacji kompleksu niższości powstałego w dzieciństwie na skutek słabości dziecka wobec dorosłych i otaczającego je świata, uznający niemożność takiej kompensacji za prowadzącą do nerwicy
SJP.pl
[czytaj: a-de-EM] skrót od: Administracja Domów Mieszkalnych
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) = Administracja Domów Mieszkalnych
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Postanowił więc, że jutro z samego rana, jak tylko przyjdzie do pracy, pierwszą rzeczą, jaką zrobi, będzie telefon do ADM-u.
Wiktionary
przym. adeemowski, ADM-owski
Wiktionary
→ ADM (Administracja Domów Mieszkalnych); adeemowski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z ADM (Administracją Domów Mieszkalnych)
Wiktionary
skr. ADM
Wiktionary
(1.1) adeemowski
Wiktionary
skrót od:
1. administrator, administracja, administracyjny; administr.;
2. admirał
SJP.pl
Adma – według Księgi Rodzaju (Rdz 10,19) miasto w Rowie Jordanu, zlokalizowane na granicy Kanaanu, zgładzone zgodnie z przekazem Księgi Powtórzonego Prawa (Pwt 29,24) wraz z Sodomą i Gomorą. Zgodnie z relacją Księgi Rodzaju (Rdz 14,1–10) król Admy Szinab został pokonany przez elamickiego króla Kedorlaomera.
Wikipedia
Admet (gr. Ἄδμητος Ádmētos, łac. Admetus) – postać z mitologii greckiej, syn Feresa i Klimeny, który panował w Tesalii jako król miasta Feraj. Był uczestnikiem wyprawy Argonautów oraz słynnego polowania na dzika kalidońskiego.
W mitologii greckiej opisany jest jako gospodarz, na którego dworze przez dziewięć lat musiał spędzić Apollo, uwięziony tam przez Zeusa za zabicie Cyklopa i służyć jako pasterz-niewolnik.
Wikipedia
potocznie: administrator (osoba zarządzająca czymś)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) środ. inform. zob. administrator.
Wiktionary
(1.1) Tomek jest adminem dwóch serwisów muzycznych.
Wiktionary
IPA: ˈadmʲĩn, AS: admʹĩn
Wiktionary
rzecz. adminowanie n.
:: fż. adminka ż.
przym. admiński, administracyjny
przysł. administracyjnie
Wiktionary
(1.1) sysop
Wiktionary
adm.; skrót od:
1. administracja;
2. administrator;
3. administracyjny
SJP.pl
1. organy władzy państwowej lub samorządowej;
2. kierownictwo jakiejś instytucji, przedsiębiorstwa itp.;
3. budynek, w którym mieści się kierownictwo jakiejś instytucji, przedsiębiorstwa itp.;
4. zarządzanie czymś; administrowanie;
5. rząd Stanów Zjednoczonych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) system organów państwowych i samorządowych, służący sprawowaniu władzy wykonawczej w państwie;
(1.2) kierownictwo jakiejś instytucji, przedsiębiorstwa itp.
(1.3) zarządzanie czymś, administrowanie
Wiktionary
Administracja ( administrare – być pomocnym, obsługiwać, zarządzać, ministrare – służyć) – działalność organizatorska realizowana przy pomocy aparatu urzędniczego, obejmująca zakres spraw o charakterze publicznym, regulowana przez ogólne normy prawne. W innym ujęciu może także oznaczać zarządzanie jakimikolwiek sprawami, własnymi (np. gospodarstwem domowym) lub cudzymi (np. czyimś przedsiębiorstwem).
Wikipedia
(1.1) Przez administrację publiczną rozumie się zarówno administrację rządową, jak i samorządową.
(1.2) Lepiej zawsze wieszać psy na administracji niż zostać zarządcą i wobec sąsiadów odpowiadać za wszystko, od wywozu śmieci począwszy, a na remoncie generalnym skończywszy.
Wiktionary
IPA: ˌadmʲĩɲiˈstrat͡sʲja, AS: admʹĩńistracʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. administratura ż., administrator mos., administratorka ż., administratywista mos., administratywistka ż., administrowanie n., administratorstwo n.
przym. administracyjny, administratywistyczny
czas. administrować
przysł. administracyjnie
Wiktionary
(1.1) pejor. biurokracja
(1.2) centrala, dyrekcja, kierownictwo, szefostwo, zarząd, management; pot. góra, naczalstwo, wierchuszka; przest. książk. zwierzchność
(1.3) administrowanie, zarządzanie, management
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) pod względem administracji
(1.2) na podstawie administracyjnego zarządzenia, z pominięciem drogi sądowej
Wiktionary
(1.1) Przed laty Gopło administracyjnie należało do województwa bydgoskiego.
Wiktionary
rzecz. admin mos./mrz., administracja ż., administrator mos., administratorka ż., administratorskość ż., administratorstwo n., administratura ż., administratywista mos., administratywistka ż., administratywistyka ż., administrowanie n., adminka ż.
czas. administrować ndk.
przym. administracyjny, administratorski, administratywistyczny, admiński
Wiktionary
dotyczący prawa i administracji
SJP.pl
dotyczący prawa administracyjnego
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przym. od prawo administracyjne
Wiktionary
(1.1) Wobec 13 podmiotów gospodarczych już wszczęto sankcje administracyjnoprawne.
(1.1) Skutki te należą do etapu nazywanego wykonaniem decyzji, zarówno dobrowolnym (podporządkowanie się decyzji przez jej adresata), jak i przymusowym (egzekucja administracyjnoprawna).
Wiktionary
IPA: ˌadmʲĩɲistrat͡sɨjnɔˈpravnɨ, AS: admʹĩńistracyi ̯nopravny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest administracyjne; cecha tych, którzy są administracyjni
Wiktionary
przym. administracyjny
przysł. administracyjnie
Wiktionary
przymiotnik od: administracja
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z administracją i administrowaniem
Wiktionary
(1.1) Piemont to jeden z dwudziestu regionów administracyjnych Włoch.
Wiktionary
IPA: ˌadmʲĩɲistraˈt͡sɨjnɨ, AS: admʹĩńistracyi ̯ny
Wiktionary
rzecz. admin mos./mrz., administracja ż., administrator mos., administratorka ż., administratorskość ż., administratorstwo n., administratura ż., administratywista mos., administratywistka ż., administratywistyka ż., administrowanie n., adminka ż.
czas. administrować ndk.
przym. administratorski, administratywistyczny, admiński
przysł. administracyjnie
Wiktionary
mężczyzna, który administruje, zarządza czymś; zarządca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba zarządzająca czymś
(1.2) inform. osoba lub grupa osób nadzorująca system komputerowy lub sieć komputerową, zwykle też przydzielająca ich użytkownikom konta i prawa dostępu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Pełnię rolę administratora.
(1.2) Administrator ogłosił na portalu internetowym przerwę techniczną.
Wiktionary
IPA: ˌadmʲĩɲiˈstratɔr, AS: admʹĩńistrator
Wiktionary
rzecz. administracja ż., administrowanie n., administratorstwo n.
:: fż. administratorka ż.
czas. administrować ndk.
przym. administratorski, administracyjny
przysł. administracyjnie
Wiktionary
(1.1) zarządca
Wiktionary
kobieta, która administruje, zarządza czymś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta, która jest administratorem, zarządzająca czymś
Wiktionary
(1.1) Zu została naszą nową administratorką.
(1.1) Basia jest administratorką strony internetowej Towarzystwa Muzycznego.
Wiktionary
IPA: ˌadmʲĩɲistraˈtɔrka, AS: admʹĩńistratorka
Wiktionary
rzecz. administrowanie n., administratorstwo n., administracja ż.
:: fm. administrator mos.
czas. administrować ndk.
przym. administratorski, administracyjny
przysł. administracyjnie
Wiktionary
(1.1) adminka
Wiktionary
→ administrator, np. uprawnienia administratorskie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący administratora
Wiktionary
IPA: ˌadmʲĩɲistraˈtɔrsʲci, AS: admʹĩńistratorsʹḱi
Wiktionary
rzecz. administrowanie n., administratura ż., administratorstwo n., administrator m., administratorka ż.
przysł. administracyjnie
przym. administracyjny
czas. administrować
Wiktionary
zarządzanie, administrowanie czymś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zarządzanie, administrowanie czymś, także. uprawnienia do wykonywania takich czynności
(1.2) administrator z żoną
Wiktionary
IPA: ˌadmʲĩɲistraˈtɔrstfɔ, AS: admʹĩńistratorstfo
Wiktionary
rzecz. administrator mos., administratorka ż.; administracja ż., administrowanie n., administratura ż.
czas. administrować ndk.
przym. administratorski, administracyjny
przysł. administratorsko, administracyjnie
Wiktionary
przestarzałe określenie na urząd administratora
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) urząd administratora
Wiktionary
(1.1) Godność egzarchy pełnił do likwidacji tejże administratury kościelnej w 1990 (…)
Wiktionary
rzecz. admin mos./mrz., administracja ż., administrator mos., administratorka ż., administratorskość ż., administratorstwo n., administratywista mos., administratywistka ż., administratywistyka ż., administrowanie n., adminka ż.
czas. administrować ndk.
przym. administracyjny, administratorski, administratywistyczny, admiński
przysł. administracyjnie
Wiktionary
specjalista w zakresie prawa administracyjnego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) praw. specjalista w zakresie prawa administracyjnego
Wiktionary
rzecz.
:: fż. administratywistka ż.
przysł. administracyjnie
przym. administracyjny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wykonywanie czynności zarządczych, należących do administratora
Wiktionary
(1.1) Administrowanie państwem jest sztuką o wiele trudniejszą i bardziej skomplikowaną niż szpiegowanie czy prześladowanie przeciwników politycznych: przecież ci nowi mianowańcy nie dysponują wiedzą ekonomiczną ani nie mają pojęcia o problemach społecznych.
Wiktionary
IPA: ˌadmʲĩɲistrɔˈvãɲɛ, AS: admʹĩńistrovãńe
Wiktionary
rzecz. administratorstwo n., administrator mos., administratorka ż., administracja ż., administratywistyka ż., administratywista mos., administratywistka ż., administratura ż.
czas. administrować ndk.
przym. administracyjny, administratorski, administratywistyczny
przysł. administracyjnie
Wiktionary
(1.1) administracja, zarządzanie
Wiktionary
zarządzać czymś
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) sprawować zarząd, kierować jakąś wyodrębnioną dziedziną działalności
Wiktionary
(1.1) Strona internetowa Parlamentu Kanady jest administrowana przez instytucje parlamentarne, to jest przez Senat i Izbę niższą Parlamentu wspólnie z parlamentarną Biblioteką.
Wiktionary
IPA: ˌadmʲĩɲiˈstrɔvat͡ɕ, AS: admʹĩńistrovać
Wiktionary
rzecz. administratura ż., administracja ż., administratorstwo n., administrator m., administratorka ż., administrowanie
przym. administracyjny, administratorski
przysł. administracyjnie
Wiktionary
(1.1) zarządzać, zawiadywać
Wiktionary
potocznie: administratorka (kobieta zarządzająca czymś)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) forma żeńska od: admin
Wiktionary
(1.1) Mirka jest adminką dwóch serwisów kobiecych.
Wiktionary
IPA: adˈmʲĩŋka, AS: admʹĩŋka
Wiktionary
rzecz. adminowanie n., administratura ż.
:: fm. admin mos.
przym. admiński, administracyjny
przysł. administracyjnie
Wiktionary
(1.1) administratorka
Wiktionary
książkowo: podziw, uwielbienie, zachwyt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. daw. przejaw podziwu i uwielbienia dla kogoś lub czegoś
Wiktionary
rzecz. admirator mos., admiratorka ż., admirowanie n.
czas. admirować ndk.
przym. admiracyjny
przysł. admiracyjnie
Wiktionary
(1.1) podziw, uwielbienie, zachwyt
Wiktionary
przymiotnik od: admiracja
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) przest. związany z admiracją, dotyczący admiracji
Wiktionary
rzecz. admiracja ż., admirator mos., admiratorka ż., admirowanie n.
czas. admirować ndk.
przysł. admiracyjnie
Wiktionary
1. grupa najwyższych rangą oficerów marynarki wojennej;
2. w wielu krajach (np. w Wlk. Brytanii): kierownictwo marynarki wojennej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) władze naczelne marynarki wojennej
(1.2) korpus admirałów
(1.3) budynek mieszczący admiralicję (1.1)
Wiktionary
Admiralicja – urząd sprawujący zwierzchnictwo nad marynarką wojenną, zajmujący się między innymi planowaniem rozwoju sił morskich, a także korpus admirałów.
Jest to także nazwa własna m.in. brytyjskiego i francuskiego kierownictwa marynarki wojennej (zob. admiralicja brytyjska). W niektórych państwach (m.in. Wielka Brytania) admiralicja pełni funkcję ministerstwa sił morskich.
Wikipedia
IPA: ˌadmʲiraˈlʲit͡sʲja, AS: admʹiralʹicʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. admirał m., admirałowa ż., admiralstwo n.
przym. admiralski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) rzad. związany z admiralicją
Wiktionary
rzecz. admirał mzw./mos.
Wiktionary
→ admirał, np. flaga admiralska
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany ze stanowiskiem admirała, należący do admirała
Wiktionary
rzecz. admiralicja ż., admirał mzw./mos.
Wiktionary
(1.1) admirałowy
Wiktionary
tytuł, godność admirała
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) mar. urząd, godność admirała
Wiktionary
rzecz. admiralicja ż., admirałowa ż., admirał mos., admirałówna ż.
przym. admiralski, admiralicyjny
Wiktionary
wielbiciel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. wielbiciel
Wiktionary
(1.1) Dwudziestowieczny pisarz zyskał wielu admiratorów i naśladowców.
Wiktionary
IPA: ˌadmʲiˈratɔr, AS: admʹirator
Wiktionary
rzecz. admiracja ż., admirowanie n.
:: fż. admiratorka ż.
czas. admirować ndk.
przym. admiracyjny
przysł. admiracyjnie
Wiktionary
(1.1) wielbiciel, miłośnik
Wiktionary
kobieta admirująca (darząca podziwem) kogoś lub coś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. wielbicielka
Wiktionary
rzecz. admiracja ż., admirowanie n.
:: fm. admirator mos.
czas. admirować ndk.
przym. admiracyjny
przysł. admiracyjnie
Wiktionary
najwyższy stopień w marynarce wojennej; oficer mający ten stopień
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mar. najwyższy stopień (dowódca) w marynarce wojennej, równoważny stopniowi generała broni w armii lądowej, naczelny wódz floty;
(1.2) mar. oficer mający stopień admirała (1.1)
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) ent. rusałka admirał, motyl z rodziny rusałkowatych
Wiktionary
Admirał (adm.) – wojskowy stopień oficerski w polskiej marynarce wojennej, odpowiadający generałowi w Wojskach Lądowych i Siłach Powietrznych. Jego odpowiedniki znajdują się także w marynarkach wojennych innych państw.
Wikipedia
(1.2) A gdybyśmy wnieśli skargę w sprawie śmierci admirała Ozzela, sir?
(2.1) Zasięg występowania admirała jest ogromny i rozciąga się na całej półkuli północnej.
Wiktionary
IPA: adˈmʲiraw, AS: admʹirau̯
Wiktionary
rzecz. admiralicja ż., admirałowa ż., admirałówna ż., admiralstwo n.
przym. admiralski, admiralicyjny
Wiktionary
(2.1) rusałka admirał
Wiktionary
admirał z małżonką
SJP.pl
małżonka admirała
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) żona admirała
Wiktionary
rzecz. admirał m., admirałówna ż., admiralicja ż., admiralstwo n.
przym. admiralski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z admirałem
przymiotnik dzierżawczy
(2.1) należący do admirała
Wiktionary
(1.1) admiralski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przest. albo podn. podziwianie, uwielbianie kogoś lub czegoś
Wiktionary
czas. admirować ndk.
rzecz. admiracja ż., admirator mos., admiratorka ż.
przym. admiracyjny
Wiktionary
przestarzałe: podziwiać, uwielbiać kogoś lub coś
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) przest. książk. podziwiać kogoś, uwielbiać go
Wiktionary
rzecz. admiracja ż., admirator mos., admiratorka ż., admirowanie n.
przym. admiracyjny
przysł. admiracyjnie
Wiktionary
dawniej: dopuszczenie do czegoś, zwłaszcza do jakiejś czynności prawnej; przyjęcie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. dopuszczenie; względy u kogoś
Wiktionary
przewodność czynna w równoległych układach elektrycznych R, L, C (rezystor, cewka, kondensator)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fiz. wielkość fizyczna będąca odwrotnością impedancji, całkowita przewodność elektryczna w obwodach prądu przemiennego;
Wiktionary
Admitancja, drożność, przewodność elektryczna pozorna – wielkość fizyczna w obwodach prądu przemiennego, odwrotność impedancji:
Wikipedia
(1.1) przewodność pozorna, drożność; symbol. Y
Wiktionary
przestarzałe: pouczenie, napomnienie, nagana, reprymenda
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. nagana
Wiktionary
IPA: ˌadmɔ̃ˈɲit͡sʲja, AS: admõńicʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. admonicyja ż.
Wiktionary
(1.1) przygana, upomnienie, reprymenda
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) śrpol. upomnienie
Wiktionary
IPA: ˌadmɔ̃ɲiˈt͡sɨja, AS: admõńicyi ̯a
Wiktionary
rzecz. admonicja ż.
Wiktionary
skrót od: Allgemeiner Deutscher Nachrichtendienst - agencja informacyjna byłej NRD
SJP.pl
w językoznawstwie:
1. łączący się z rzeczownikiem; przyrzeczownikowy;
2. przypadek adnominalny - przypadek, którym rządzi rzeczownik, np. dopełniacz: dom ojca
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) jęz. zob. przyrzeczownikowy.
Wiktionary
(1.1) przyrzeczownikowy
Wiktionary
krótka, dodatkowa notatka, informacja; dopisek, przypis, przypisek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) uwaga, dopisek, przypisek, notatka
(1.2) inform. w Javie: metadane dodawane na poziomie kodu źródłowego do klas, metod, zmiennych, pakietów i parametrów
Wiktionary
(1.1) Urzędniczka zrobiła adnotację na dole strony.
Wiktionary
IPA: ˌadnɔˈtat͡sʲja, AS: adnotacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. adnotowanie n.
czas. adnotować ndk.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) związany z adnotacją; mający charakter adnotacji, przypisu
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pisanie adnotacji
Wiktionary
rzecz. adnotacja ż.
czas. adnotować ndk.
Wiktionary
pisać notatki, przypisy, dodatkowe uwagi
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) pisać adnotacje, notatki, uwagi, przypisy
Wiktionary
rzecz. adnotacja ż., adnotowanie n.
Wiktionary
operator adnumeratywny - leksem niesamodzielny składniowo, tworzący związek z liczebnikiem, np. ponad, niespełna, około; przyliczebnik
SJP.pl
[czytaj: edołbi] amerykańskie przedsiębiorstwo komputerowe, producent oprogramowania graficznego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) archit. bud. suszona na słońcu, niewypalana cegła
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) glinobitka
Wiktionary
wiek młodzieńczy, młodość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wiek młodzieńczy;
Wiktionary
(1.1) (…) na studia idą ludzie najczęściej dziewiętnastoletni, czyli będący w okresie późnej adolescencji.
Wiktionary
rzecz. adolescent mos.
przym. adolescencyjny
Wiktionary
(1.1) dojrzewanie, dorastanie
Wiktionary
→ adolescencja; młodzieńczy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) książk. młodzieńczy
Wiktionary
rzecz. adolescencja ż., adolescent mos.
Wiktionary
dorastający młodzieniec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) dorastająca osoba
Wiktionary
IPA: ˌadɔˈlɛst͡sɛ̃nt, AS: adolescẽnt
Wiktionary
rzecz. adolescencja ż.
przym. adolescencyjny
Wiktionary
stadium w rozwoju niektórych przywr, np. motylicy wątrobowej, kiedy cerkarie w wodzie tworzą osłonę przetrwalnikową
SJP.pl
Adoleskaria – typ metacerkarii (tj. larw przywr wnętrzniaków), których występowanie ograniczone jest wyłącznie do środowiska zewnętrznego.
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pot. lekcew. Niemiec
Wiktionary
Adolf – imię męskie pochodzenia germańskiego. Wywodzi się od słów: "adal" – „szlachetny” oraz "wolf" – „wilk”. W Polsce imię to spotykane jest od XII–XIII w. Inne formy: Adulf, Odolf. Od tego imienia wywodzi się także imię Ado (Adon, Addo, Addon), będące jego zdrobnieniem.
Wikipedia
(1.1) Opyliłem dwóm adolfom wagon fajek.
Wiktionary
rzecz. Adolf mos., Adolfek mos.
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
Adolfa – żeński odpowiednik imienia Adolf (o znaczeniu „szlachetny wilk”).
Adolfa imieniny obchodzi: 11 lutego, 14 lutego, 19 kwietnia, 17 czerwca, 8 lipca i 21 sierpnia.
Wikipedia
zdrobnienie od: Adolf
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) zdrobniała, poufała forma męskiego imienia Adolf
Wiktionary
(1.1) A któż to jest ten mały dzidziuś w kaftaniku? • Toż to mały Adolfek, syn państwa Hitlerów!
Wiktionary
rzecz. Adolf m., Adolfa ż., Adolfik m., adolf m., Dodek m.
przym. Adolfowy
Wiktionary
(1.1) Adolfik, Dodek
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zdrobn. od: Adolf
Wiktionary
rzecz. Adolf mos., Adolfek mos.
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
Adolfina – żeński odpowiednik (obok Adolfy) imienia Adolf.
Adolfina imieniny obchodzi: 9 lipca, na pamiątkę św. Adolfiny Diercks.
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Adolfiny lub z nią związany
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Adolfy lub z nią związany
SJP.pl
Adolf z małżonką; Adolfowie
SJP.pl
Adolf z małżonką; Adolfostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Adolfa lub z nim związany
SJP.pl
jedno z zastępczych imion Boga występujące w Starym Testamencie, używane w liturgii żydowskiej (sporadycznie również w chrześcijańskiej) zamiast szczególnie czczonego imienia Jahwe; Adonaj
SJP.pl
Ad
Wikipedia
jedno z zastępczych imion Boga występujące w Starym Testamencie, używane w liturgii żydowskiej (sporadycznie również w chrześcijańskiej) zamiast szczególnie czczonego imienia Jahwe; Adonai
SJP.pl
Adoniasz (?-970 p.n.e.), syn Dawida, zgładzony na rozkaz swego brata - Salomona, rywala do tronu Izraela
SJP.pl
Adoniasz (hebr. "אדוניה", "Panem jest Jah") (ur. po 1010 p.n.e. w Hebronie, zm. ok. 970 p.n.e.) – syn Dawida, króla Izraela i Judy. U schyłku życia ojca rywalizował o sukcesję ze swoim przyrodnim bratem Salomonem. Po śmierci ojca i objęciu rządów przez Salomona został na polecenie tego ostatniego stracony.
Wikipedia
wiersz adoniczny - wiersz w poezji antycznej używany w inwokacjach do Adonisa; wiersz adonijski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) liter. w wersyfikacji: składający się z daktyla i trocheja (lub daktyli i trochejów)
Wiktionary
rzecz. Adonis mos., adonis mos./mrz./mzw.
przym. adonijski, Adonisowy, adonisowy
Wiktionary
(1.1) adonijski
Wiktionary
organiczny związek chemiczny występujący w miłku wiosennym, lek nasercowy
SJP.pl
wiersz adonijski - wiersz w poezji antycznej używany w inwokacjach do Adonisa; wiersz adoniczny
SJP.pl
wiersz adonijski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) liter. wiersz adoniczny (adonijski)
Wiktionary
rzecz. Adonis mos., adonis mzw./mos./mrz.
przym. adoniczny, adonijski
Wiktionary
piękny, zadbany mężczyzna nadskakujący kobietom
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przen. książk. żart. lub iron. piękny, przystojny, zwykle młody mężczyzna przesadnie dbający o swoją urodę
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) ent. zob. modraszek adonis.
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(3.1) bot. zob. miłek.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Łysy adonis już pochwycił białą jej rączkę i wyciskał na niej rumianych warg swych pieczęcie, oczy i policzki śmiały mu się z radości.
Wiktionary
IPA: aˈdɔ̃ɲis, AS: adõńis
Wiktionary
rzecz. Adonis mos., Adonie nmos., adonik mrz., adoniczność ż.
przym. adonisowy, Adonisowy, adoniczny, adonijski
przysł. adonijsko
Wiktionary
(1.1) przystojniak
(3.1) miłek
Wiktionary
przymiotnik od: adonis
SJP.pl
potocznie: adoptowane zwierzę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pot. adoptowany pies lub kot
Wiktionary
żartobliwie: rocznica dnia adopcji zwierzęcia domowego
SJP.pl
1. akt prawny dotyczący uznania cudzego dziecka za własne; przysposobienie, usynowienie; adoptacja;
2. przyjęcie obcego prawa za prawo obowiązujące w danym kraju;
3. dawniej: przyjęcie do rodu szlacheckiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) praw. prawne uznanie obcego dziecka za własne;
(1.2) przygarnięcie zwierzęcia (np. bezdomnego, ze schroniska)
(1.3) praw. przyjęcie przez jeden kraj prawa innego kraju
(1.4) daw. przyjęcie do rodu, stanu rycerskiego itp.
Wiktionary
Adopcja (łac. "adoptio"), przysposobienie, usynowienie – forma przyjęcia do rodziny osoby obcej, stwarzająca stosunek podobny do pokrewieństwa. Jest to przybranie dziecka (często w wieku dziecięcym) za swoje.
Wikipedia
(1.1) Współcześnie w polskim prawie adopcja występuje pod nazwą przysposobienie.
Wiktionary
IPA: aˈdɔpt͡sʲja, AS: adopcʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. adoptowanie n., adoptacja ż.
czas. adoptować ndk., zaadoptować dk.
przym. adopcyjny
Wiktionary
(1.1) przysposobienie, usynowienie, adoptacja
Wiktionary
doktryna teologiczna z końca II wieku głosząca, że Chrystus stał się Synem Bożym dopiero w wyniku adopcji przez Boga
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. pogląd teologiczny według którego Jezus nie był naturalnym Synem Bożym a został usynowiony dopiero po narodzinach lub po chrzcie w Jordanie albo tuż przed śmiercią;
Wiktionary
Adopcjanizm – zróżnicowany zespół poglądów teologicznych głoszących, że Jezus był tylko adoptowanym, a nie naturalnym Synem Bożym, zbliżony do monarchianizmu, przez Kościół katolicki uznany za herezję. Po raz pierwszy wystąpił u ebionitów, następnie w teologii antiocheńskiej (np. u Pawła z Samosaty), w VIII-wiecznej Hiszpanii i na XII-wiecznym Zachodzie. W XVI i XVII w. poglądy adopcjanistyczne przyjęli Bracia Polscy (m.in. Szymon Budny i Faust Socyn).
Wikipedia
przymiotnik od: adopcja
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z adopcją, dotyczący adopcji
Wiktionary
(1.1) Pierwszy w Polsce prototypowy ośrodek adopcyjny powstał w 1960 roku.
Wiktionary
rzecz. adopcja ż., adoptowanie n., adoptacja ż.
czas. adoptować ndk. dk.
Wiktionary
w prawie: akt prawny, na mocy którego adoptowane dziecko nabywa praw do nazwiska i do dziedziczenia; przysposobienie, usynowienie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) praw. adopcja, usynowienie
Wiktionary
rzecz. adopcja ż., adoptowanie n., zaadoptowanie n.
czas. adoptować ndk., zaadoptować dk.
przym. adopcyjny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) dokonywanie lub dokonanie adopcji
Wiktionary
(1.1) Adoptowanie dziecka stało się momentem przełomowym w ich życiu.
(1.1) Adoptowanie psa z tego schroniska nic nie kosztuje.
Wiktionary
IPA: ˌadɔptɔˈvãɲɛ, AS: adoptovãńe
Wiktionary
rzecz. adopcja ż., adoptacja ż.
czas. adoptować ndk./dk., zaadoptować dk.
przym. adopcyjny
Wiktionary
(1.1) adopcja
Wiktionary
dokonywać (dokonać) adopcji
SJP.pl
czasownik przechodni dwuaspektowy
(1.1) dokonywać / dokonać adopcji
Wiktionary
(1.1) Na żądanie adoptowanego i za zgodą adoptującego sąd opiekuńczy orzeka, że adoptowany będzie nosił nazwisko dwuczłonowe – złożone z jego dotychczasowego nazwiska i nazwiska osoby go adoptującej.
(1.1) Po roku adoptowali dziewczynkę.
Wiktionary
IPA: ˌadɔpˈtɔvat͡ɕ, AS: adoptovać
Wiktionary
rzecz. adopcja ż., adoptacja ż., adoptowanie n.
czas. zaadoptować dk.
przym. adopcyjny
Wiktionary
1. uwielbienie, podziwianie, wyrażane w widoczne dla innych lub adorowanej osoby sposób;
2. w religii: oddawanie czci Bogu lub świętym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. zachwyt kimś wyrażany w taki sposób, aby ten ktoś to widział
(1.2) rel. ceremonia oddawania czci Bogu lub świętym
(1.3) szt. rel. motyw w sztuce religijnej przedstawiający oddawanie czci nowo narodzonemu Chrystusowi
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Panie z sodalicji mariańskiej poszły na adorację eucharystyczną.
Wiktionary
IPA: ˌadɔˈrat͡sʲja, AS: adoracʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. adorator mos., adorant mos., adoratorka ż., adorowanie n.
czas. adorować ndk.
przym. adoracyjny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest adoracyjne; cecha tych, którzy są adoracyjni
Wiktionary
przym. adoracyjny
przysł. adoracyjnie
Wiktionary
przymiotnik od: adoracja
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z adorowaniem kogoś lub czego
(1.2) rel. związany z adoracją Najświętszego Sakramentu, używany podczas adoracji
Wiktionary
(1.2) Czuwanie będzie miało charakter adoracyjny.
Wiktionary
rzecz. adoratorka ż., adorowanie n., adorator mos., adoracja ż., adoracyjność ż.
czas. adorować ndk.
Wiktionary
w malarstwie i rzeźbie: postać (najczęściej wyobrażająca fundatora) ze złożonymi rękami w geście uwielbienia (adoracji), klęcząca u stóp Chrystusa lub Marii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) szt. rel. w sztuce sakralnej postać klęcząca u stóp Chrystusa lub Maryi w geście uwielbienia;
Wiktionary
Adorant – w malarstwie lub rzeźbie sakralnej postać klęcząca u stóp postaci Jezusa Chrystusa lub Marii, składająca ręce w geście uwielbienia, czyli adoracji.
Najczęściej w tej postaci można się dopatrzeć fundatora dzieła. W ikonografii chrześcijańskiej element ten pojawia się w okresie sztuki bizantyjskiej.
Wikipedia
rzecz. adoratorka ż., adorowanie n., adorator mos., adoracja ż.
czas. adorować
Wiktionary
książkowo: mężczyzna zabiegający o względy kobiety; amant, wielbiciel, uwodziciel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mężczyzna zabiegający o względy drugiej osoby
Wiktionary
(1.1) Nasza nowa praktykantka jest zawsze otoczona przez grono adoratorów.
Wiktionary
IPA: ˌadɔˈratɔr, AS: adorator
Wiktionary
rzecz. adoracja ż., adorowanie n., adorant m.
:: fż. adoratorka ż.
czas. adorować ndk.
przym. adoracyjny
Wiktionary
(1.1) amant, konkurent, uwodziciel, wielbiciel; pot. absztyfikant
Wiktionary
1. książkowo: kobieta zabiegająca o względy mężczyzny; amantka, wielbicielka, uwodzicielka;
2. członkini katolickiego zgromadzenia zakonnego: Zgromadzenie Sióstr Adoratorek Krwi Chrystusa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) forma żeńska od: adorator
Wiktionary
(1.1) Naiwna ziemska adoratorka nie powinna była zapuszczać żurawia w jego przeszłość.
Wiktionary
IPA: ˌadɔraˈtɔrka, AS: adoratorka
Wiktionary
rzecz. adoracja ż., adorowanie n., adorant m.
:: fm. adorator m.
czas. adorować ndk.
przym. adoracyjny
Wiktionary
1. książkowo: kobieta zabiegająca o względy mężczyzny; amantka, wielbicielka, uwodzicielka;
2. członkini katolickiego zgromadzenia zakonnego: Zgromadzenie Sióstr Adoratorek Krwi Chrystusa
SJP.pl
Theodor Adorno (właściwie Theodor Wiesengrund) (1903-69), niemiecki filozof, socjolog i muzykolog
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) daw. ozdabianie
(1.2) daw. powiększanie, uzupełnianie
Wiktionary
IPA: ˌadɔrnɔˈvãɲɛ, AS: adornovãńe
Wiktionary
rzecz. adornacja ż.
czas. adornować ndk.
Wiktionary
dawniej:
1. upiększać, dekorować, zdobić;
2. powiększać, uzupełniać
SJP.pl
czasownik przechodni dwuaspektowy
(1.1) daw. ozdabiać, dekorować; ozdobić, udekorować
(1.2) daw. powiększać, uzupełniać; powiększyć, uzupełnić
Wiktionary
IPA: ˌadɔrˈnɔvat͡ɕ, AS: adornovać
Wiktionary
rzecz. adornowanie n., adornacja ż.
Wiktionary
(1.1) ozdabiać/ozdobić, przyozdabiać/przyozdobić, dekorować/udekorować, upiększać/upiększyć
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) uwielbianie kogoś, zachwycanie się kimś, otaczanie kogoś uwielbieniem
(1.2) rel. oddawanie czci Bogu lub obiektom kultu religijnego
Wiktionary
(1.1) Myślę, że Krzyśkowi w końcu znudzi się adorowanie Basi.
Wiktionary
IPA: ˌadɔrɔˈvãɲɛ, AS: adorovãńe
Wiktionary
rzecz. adoracja ż., adorant m., adorator m., adoratorka ż.
czas. adorować ndk.
przym. adoracyjny
Wiktionary
(1.1) adoracja
Wiktionary
1. starać się o czyjeś względy, zachwycać się kimś lub czymś; admirować;
2. oddawać cześć religijną
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) uwielbiać kogoś, zachwycać się kimś, otaczać go uwielbieniem
(1.2) rel. oddawać cześć Bogu lub obiektom kultu religijnego
Wiktionary
(1.2) Proszę księdza, mam takie jedno pytanko, jak adoruje się Najświętszy Sakrament?
Wiktionary
IPA: ˌadɔˈrɔvat͡ɕ, AS: adorovać
Wiktionary
rzecz. adoracja ż., adorowanie n., adorator m., adoratorka ż., adorant m.
przym. adoracyjny
Wiktionary
(1.1) emablować, wielbić, ubóstwiać
(1.2) czcić
Wiktionary
[czytaj: a-de-pe] adenozynodifosforan
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jaśniejsza lub ciemniejsza żyła na kamieniu albo na drzewie, naturalna lub sztuczna
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. adrowanie n.
czas. adrować
Wiktionary
1. miasto i oaza w środkowej Algierii;
2. pustynny płaskowyż w Mauretanii
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) astr. jeden z księżyców Jowisza;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Adrastea jest najmniejszym z czterech wewnętrznych księżyców Jowisza.
Wiktionary
hormon, mediator układu nerwowego należący do katecholamin, wytwarzany przez rdzeń nadnerczy i zakończenia włókien pozazwojowych współczulnego układu nerwowego; suprarenina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fizj. hormon wydzielany w sytuacjach zagrożenia i stresu;
Wiktionary
Adrenalina, epinefryna – organiczny związek chemiczny, hormon zwierzęcy i neuroprzekaźnik katecholaminowy wytwarzany przez gruczoły dokrewne pochodzące z grzebienia nerwowego (rdzeń nadnerczy, ciałka przyzwojowe, komórki C tarczycy) i wydzielany na zakończeniach włókien współczulnego układu nerwowego.
Wikipedia
(1.1) Skoki na bungee podwyższają poziom adrenaliny w organizmie.
Wiktionary
IPA: ˌadrɛ̃naˈlʲĩna, AS: adrẽnalʹĩna
Wiktionary
(1.1) epinefryna
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) biochem. związany z adrenaliną, dotyczący działania adrenaliny
Wiktionary
w fizjologii: działający dzięki adrenalinie lub noradrenalinie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) farm. zawierający lub wydzielający adrenalinę
Wiktionary
hormon wytwarzany przez przedni płat przysadki; kortykotropina; ACTH
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fizj. hormon pobudzający korę nadnerczy do wytwarzania przez nią hormonów
Wiktionary
(1.1) Adrenokortykotropina jest kluczowym hormonem w układzie podwzgórze-przysadka-nadnercza, który reguluje wiele procesów fizjologicznych, zwłaszcza w odpowiedzi na stres.
Wiktionary
przym. adrenokortykotropowy
Wiktionary
(1.1) kortykotropina, hormon adrenokortykotropowy, skr. ACTH
Wiktionary
1. określenie miejsca zamieszkania;
2. ciąg znaków kierujący na czyjąś stronę w sieci komputerowej;
3. dokładnie określone miejsce przechowywania danych w pamięci elektronicznej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) poczt. urz. informacje o tym, gdzie znajduje się jakiś budynek lub gdzie ktoś mieszka
(1.2) inform. numer komórki pamięci komputera
(1.3) inform. ciąg znaków identyfikujący urządzenie, konto E-mail, stronę WWW itp. w sieci komputerowej, w szczególności w Internecie
(1.4) przest. zbiorowa petycja do władz lub jej wysokiego przedstawiciela
(1.5) daw. zręczność, spryt
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Wstaję i ruszam w drogę zgodnie z adresem, który na szczęście zanotowałam, sporządzając dokładny szkic ze strzałkami.
(1.1) Poprosiłem o adres firmy.
Wiktionary
IPA: ˈadrɛs, AS: adres
Wiktionary
rzecz. adresant mos., adresantka ż., adresat mos., adresatka ż., adresarka ż., adresograf mrz., adresografia ż., adresówka ż., adresowanie n., zaadresowanie n., adresatywność ż., adresacja ż., adresowalność ż.
:: zdrobn. adresik mrz.
czas. adresować ndk., zaadresować dk.
przym. adresowy, adresatywny
przyim. pod adresem
Wiktionary
(1.1) miejsce stałego pobytu, miejsce zamieszkania
Wiktionary
w informatyce: przydzielanie adresu IP
SJP.pl
osoba wysyłająca list; nadawca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ten, kto wysyła przekaz, wiadomość, list, itp.
Wiktionary
(1.1) Adresantem tej wiadomości jest lokalna administracja.
Wiktionary
rzecz. adres mrz., adresat mos., adresatka ż.
:: fż. adresantka ż.
czas. adresować, zaadresować
przym. adresowy
Wiktionary
(1.1) nadawca
Wiktionary
maszyna do drukowania adresów na przesyłkach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. maszyna do drukowania adresów na masowych przesyłkach;
Wiktionary
Adresarka, adrema, adresograf, adresator, maszyna adresująca – maszyna do drukowania krótkich tekstów (zwykle adresów) na masowych przesyłkach.
W klasycznej wersji teksty do nadrukowania wytłaczane były na metalowych płytkach (cynkowych lub aluminiowych), wybieranych w adresarce ze specjalnego podajnika. W najnowszych rozwiązaniach jest to rodzaj sterowanej komputerem drukarki typu "heavy duty".
Wikipedia
IPA: ˌadrɛˈsarka, AS: adresarka
Wiktionary
czas. adresować
rzecz. adresik mrz., zaadresowanie n., adres, adresowanie
Wiktionary
odbiorca;
1. osoba, do której jest adresowany list, przesyłka itp.;
2. grupa osób, określone środowisko, do którego kierowana jest wypowiedź, utwór literacki, filmowy itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) poczt. osoba, do której ktoś wysyła list, przesyłkę itp.
(1.2) osoba, do której ktoś kieruje słowa, dla której jest przeznaczony jakiś utwór, odezwa itp.
Wiktionary
Adresat (od fr. "adresse" – adres) – podmiot wskazany przez nadawcę jako odbiorca przesyłki pocztowej lub kwoty pieniężnej określonej w przekazie pocztowym. Osoba, do której ktoś wysyła list, przesyłkę, kartkę pocztową; odbiorca.
Aby przesyłka pocztowa dotarła do adresata, musi zostać opatrzona jego adresem pocztowym. Polski urzędowy wzór adresowania zawiera: imię i nazwisko adresata lub nazwę instytucji, ulicę, numer budynku, numer mieszkania, miejscowość zamieszkania oraz kod pocztowy.
Wikipedia
(1.1) List został dostarczony do adresata.
(1.2) Adresatami tego utworu są wszyscy Polacy.
Wiktionary
IPA: aˈdrɛsat, AS: adresat
Wiktionary
rzecz. adres m., adresowanie n.
:: fż. adresatka ż.
czas. adresować ndk., zaadresować dk.
przym. adresowy
Wiktionary
odbiorczyni;
1. kobieta, do której jest adresowany list, przesyłka itp.;
2. kobieta, do której coś jest skierowane, np. film, wypowiedź, projekt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta, do której coś jest adresowane
Wiktionary
(1.1) Śliczne córki nauczyciela śpiewały do wtóru ojcowskim skrzypkom. Starszej, Pelagii, przelotnej sympatii (bo czołową adresatką „tęsknot” gimnazjalistów była panna Olimpia Drwęska, o iście olimpijskiej urodzie), wpisał 19-letni Janek w imionnik dwa wiersze „Bądź silną i mężną”, „Bądź Polką”.
Wiktionary
IPA: ˌadrɛˈsatka, AS: adresatka
Wiktionary
rzecz. adres m., adresowanie n.
:: fm. adresat m.
czas. adresować ndk., zaadresować dk.
przym. adresowy
Wiktionary
dotyczący bezpośrednio adresata, np. forma adresatywna
SJP.pl
zdrobnienie od: adres
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: adres
Wiktionary
rzecz. adres m., adresat mos., adresatka ż., adresarka ż., adresówka ż., adresowalność ż., adresowanie n., zaadresowanie n., adresatywność ż., adresacja ż.
czas. adresować ndk., zaadresować dk.
przym. adresowy, adresatywny
Wiktionary
urządzenie do drukowania adresów; adresarka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. metoda nadrukowywania adresów na przesyłkach
(1.2) dział przedsiębiorstwa zajmujący się gromadzeniem danych adresowych osób i instytucji
Wiktionary
(1.2) Dział adresografii musi dbać o poprawność danych adresowych.
Wiktionary
rzecz. adres mrz.
Wiktionary
mania składania adresów (pism zbiorowych wystosowanych do władz lub osób wybitnych, zajmujących wysokie stanowisko)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. mania składania adresów (zbiorowych petycji do władz lub jej wysokich przedstawicieli)
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest adresowalne
Wiktionary
przym. adresowalny
przysł. adresowalnie
rzecz. zaadresowanie n., adres mrz., adresowanie n., adresik mrz.
Wiktionary
specjalny, zindywidualizowany, np. reklamy adresowalne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) umieszczanie adresu na liście lub innej przesyłce
(1.2) przen. odnoszenie, kierowanie czegoś do jakiejś osoby lub podmiotu
Wiktionary
IPA: ˌadrɛsɔˈvãɲɛ, AS: adresovãńe
Wiktionary
rzecz. zaadresowanie n., adres m., adresik m., adresówka ż., adresarka ż., adresat m., adresatka ż., adresowalność ż.
czas. adresować ndk., zaadresować dk.
przym. adresowy
Wiktionary
1. wpisywać adres
2. kierować do kogoś wypowiedź, utwór literacki, filmowy itp.
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) umieszczać adres na liście, przesyłkę
(1.2) odnosić się, zwracać się do określonej osoby lub grupy
Wiktionary
(1.1) Poczta apeluje: podpisuj się swoim prawdziwym imieniem i nazwiskiem oraz prawidłowo adresuj listy.
(1.2) Obejrzymy sztukę, która – choć adresowana do młodych widzów – dorosłym pójdzie w pięty!
Wiktionary
IPA: ˌadrɛˈsɔvat͡ɕ, AS: adresovać
Wiktionary
rzecz. adresant mos., adresik mrz., adres m., adresat m., adresatka ż., adresówka ż., adresarka ż., adresowanie n., zaadresowanie n.
czas. zaadresować dk.
przym. adresowy
Wiktionary
(1.2) kierować, zwracać się
Wiktionary
notes do zapisywania adresów
SJP.pl
związany z adresowaniem, jak i wysyłką (np. adresowo-wysyłkowe usługi)
SJP.pl
związany z adresem, dotyczący adresu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący adresu, związany z adresem
Wiktionary
IPA: ˌadrɛˈsɔvɨ, AS: adresovy
Wiktionary
rzecz. adresant mos., adresik mrz., adresatka ż., zaadresowanie n., adres m., adresowanie n., adresat mos., adresówka ż.
czas. adresować ndk.
Wiktionary
1. mały identyfikator zwierzęcia domowego, doczepiany do obroży;
2. środowiskowo: firmowa pieczątka z adresem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mały identyfikator z imieniem zwierzęcia domowego (psa, kota, rzadziej fretki), adresem zamieszkania i/lub numerem telefonu jego opiekuna doczepiany do obroży zwierzęcia
Wiktionary
(1.1) Adresówka pomaga w identyfikacji zwierzęcia w razie jego zaginięcia.
(1.1) Psy bez adresówek trafiają do schronisk (…). Wielu takich sytuacji można uniknąć poprzez prosty system: zawieszka przy obroży.
Wiktionary
IPA: ˌadrɛˈsufka, AS: adresufka
Wiktionary
rzecz. adres m., adresat m., adresatka ż., zaadresowanie n., adresowanie n., zaadresowanie n.
:: zdrobn. adresik m.
czas. adresować ndk., zaadresować dk.
przym. adresowy
Wiktionary
(1.1) zawieszka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geogr. stok góry lub wzgórza będący bardziej nasłoneczniony w stosunku do przeciwnego stoku tego samego wzniesienia bądź pasma górskiego;
Wiktionary
Adret ("dosłoneczny stok") – termin geograficzny określający stok góry lub wzgórza będące bardziej nasłonecznione w stosunku do przeciwnego stoku tego samego wzniesienia bądź pasma górskiego. Na półkuli północnej są to stoki południowe (eksponowane na południe), natomiast na półkuli południowej – północne (eksponowane na północ).
Wikipedia
(1.1) stok dosłoneczny
Wiktionary
tkanina wełniana
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rodzaj tkaniny wełnianej;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Adria ż., Adriatyk mrz.
przym. adriatycki
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: Adriana
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Spotkałem Adriana i umówiliśmy się na kręgle.
Wiktionary
IPA: ˈadrʲjãn, AS: adrʹi ̯ãn
Wiktionary
rzecz. Adrianowa ż.
:: fż. Adriana ż.
:: zdrobn. Adrianek m., Adek m., Aduś m.
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lp. od: Adrian
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: aˈdrʲjãna, AS: adrʹi ̯ãna
Wiktionary
rzecz.
:: war. Adrianna ż.
:: zdrobn. Adrianka ż., Ada ż., Adusia ż., Adunia ż.
:: fm. Adrian mos.
przym. przest. gwara. Adrianin, Adrianowy
Wiktionary
(1.1) war. Adrianna; zdrobn. Adrianka, Ada, Adusia, Adunia
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) zdrobn. od: Adrian
Wiktionary
zdrobnienie od: Adrian (imię męskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zdrobn. od: Adrian
Wiktionary
rzecz. Adrian mos.
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Adriany lub z nią związany
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Adrianna, Adriana – imię żeńskie; żeński odpowiednik imienia Adrian, które pojawiło się w średniowieczu. Pochodzi od męskiego imienia Hadrian lub Adrian, to znaczy "należący do miasta Hadrii" w Picenum (Włochy). Częściej – w formie Adrian – nadawano je chłopcom. Jako imię żeńskie w zapiskach po raz pierwszy znalazło się około 1350 roku.
Wikipedia
(1.1) Rodzice Adrianny dobrze o tym wiedzą, bo pozostają z nim w kontakcie.
Wiktionary
IPA: aˈdrʲjãnːa, AS: adrʹi ̯ã•na
Wiktionary
rzecz. Adriana ż.
:: fm. Adrian mos.
:: zdrobn. Adrianka, Ada, Adusia, Adunia
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Adrianny lub z nią związany
SJP.pl
miasto w europejskiej części Turcji (turecka nazwa: Edirne)
SJP.pl
Adrian z małżonką; Adrianowie
SJP.pl
Adrian z małżonką; Adrianostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Adriana lub z nim związany
SJP.pl
→ Adriatyk
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Adriatyku, związany z Adriatykiem (Morzem Adriatyckim)
Wiktionary
rzecz. adria ż., Adriatyk mrz., Adria ż.
Wiktionary
Morze Adriatyckie; morze u południowych wybrzeży Europy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. zob. Morze Adriatyckie.
Wiktionary
(1.1) Do Adriatyku uchodzą rzeki Pad i Neretwa.
Wiktionary
IPA: aˈdrʲjatɨk, AS: adrʹi ̯atyk
Wiktionary
rzecz. adria ż., Adria ż.
przym. adriatycki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wykonywanie sztucznych adr, inkrustowanie wyrobów stolarskich drzewem lub metalem
Wiktionary
rzecz. adra ż.
czas. adrować ndk.
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) wykonywać sztuczne adry, inkrustować wyroby stolarskie drzewem lub metalem
Wiktionary
rzecz. adra ż., adrowanie n.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) stpol. adriatycki
Wiktionary
przymiotnik od: Adria (miasto we Włoszech)
SJP.pl
[czytaj: adskriptic-i-i] w średniowieczu poddani chłopi, którzy nie mogli opuścić ziemi bez zgody pana
SJP.pl
[czytaj: a-de-es-EL] skrót angielskiego: Asymmetric Digital Subscriber Line - odmiana technologii DSL, umożliwiająca asymetryczny dostęp do Internetu (przesył danych do użytkownika odbywa się z większą prędkością niż od użytkownika)
SJP.pl
substancja, która ulega adsorpcji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. substancja ulegająca zagęszczeniu w procesie adsorpcji
Wiktionary
rzecz. absorbancja ż., absorbat mrz., absorbent mrz., absorber mrz., absorbowanie n., absorpcja ż., absorpcyjność ż., adsorbent mrz., adsorber mrz., adsorbowanie n., adsorpcja ż., desorber mrz., desorpcja ż., resorbowanie n., sorbat mrz., sorbent mrz., sorbowanie n., sorpcja ż., zaabsorbowanie n., zaadsorbowanie n., zabsorbowanie n., zresorbowanie n.
czas. absorbować ndk., adsorbować ndk., resorbować ndk., sorbować ndk., zaabsorbować dk., zaadsorbować dk., zabsorbować dk., zresorbować dk.
przym. absorbowalny, absorbujący, absorpcyjny, adsorbowalny, adsorpcyjny, desorpcyjny, sorpcyjny, zresorbowany
Wiktionary
substancja stała, na której powierzchni zachodzi adsorpcja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. substancja, na której powierzchni zachodzi adsorpcja
Wiktionary
Adsorbent – ciało o bardzo rozwiniętej powierzchni, na której zachodzi proces polegający na powierzchniowym wiązaniu cząsteczek płynu (cieczy lub gazu) przez cząstki cieczy lub ciała stałego, zwany adsorpcją. Powoduje to zatężanie substancji rozcieńczonej (adsorbatu). Adsorbenty można podzielić według różnych cech:
Wikipedia
IPA: atˈsɔrbɛ̃nt, AS: atsorbẽnt
Wiktionary
rzecz. absorbancja ż., absorbat mrz., absorbent mrz., absorber mrz., absorbowanie n., absorpcja ż., absorpcyjność ż., adsorbat mrz., adsorber mrz., adsorbowanie n., adsorpcja ż., desorber mrz., desorpcja ż., resorbowanie n., sorbat mrz., sorbent mrz., sorbowanie n., sorpcja ż., zaabsorbowanie n., zaadsorbowanie n., zabsorbowanie n., zresorbowanie n.
czas. absorbować ndk., adsorbować ndk., resorbować ndk., sorbować ndk., zaabsorbować dk., zaadsorbować dk., zabsorbować dk., zresorbować dk.
przym. absorbowalny, absorbujący, absorpcyjny, adsorbowalny, adsorpcyjny, desorpcyjny, sorpcyjny, zresorbowany
Wiktionary
urządzenie przemysłowe wykorzystywane w procesie adsorpcji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. urządzenie służące do oddzielania składników z mieszaniny gazowej lub ciekłej
Wiktionary
Adsorber – urządzenie służące do prowadzenia procesu adsorpcji.
Wikipedia
rzecz. absorbancja ż., absorbat mrz., absorbent mrz., absorber mrz., absorbowanie n., absorpcja ż., absorpcyjność ż., adsorbat mrz., adsorbent mrz., adsorbowanie n., adsorpcja ż., desorber mrz., desorpcja ż., resorbowanie n., sorbat mrz., sorbent mrz., sorbowanie n., sorpcja ż., zaabsorbowanie n., zaadsorbowanie n., zabsorbowanie n., zresorbowanie n.
czas. absorbować ndk., adsorbować ndk., resorbować ndk., sorbować ndk., zaabsorbować dk., zaadsorbować dk., zabsorbować dk., zresorbować dk.
przym. absorbowalny, absorbujący, absorpcyjny, adsorbowalny, adsorpcyjny, desorpcyjny, sorpcyjny, zresorbowany
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) chem. fiz. skupianie, wiązanie cząsteczki cieczy lub gazu na powierzchni ciała stałego
Wiktionary
czas. adsorbować
rzecz. absorbent mrz., adsorbat mrz., adsorbent mrz., adsorber mrz., adsorpcja ż.
przym. adsorpcyjny
Wiktionary
wiązać cząstki cieczy lub gazu; dokonywać adsorpcji
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) chem. wiązać cząsteczki cieczy lub gazu na powierzchni ciała stałego
Wiktionary
rzecz. absorbancja ż., absorbat mrz., absorbent mrz., absorber mrz., absorbowanie n., absorpcja ż., absorpcyjność ż., adsorbat mrz., adsorbent mrz., adsorber mrz., adsorbowanie n., adsorpcja ż., desorber mrz., desorpcja ż., resorbowanie n., sorbat mrz., sorbent mrz., sorbowanie n., sorpcja ż., zaabsorbowanie n., zaadsorbowanie n., zabsorbowanie n., zresorbowanie n.
czas. absorbować ndk., resorbować ndk., sorbować ndk., zaabsorbować dk., zaadsorbować dk., zabsorbować dk., zresorbować dk.
przym. absorbowalny, absorbujący, absorpcyjny, adsorbowalny, adsorpcyjny, desorpcyjny, sorpcyjny, zresorbowany
Wiktionary
1. wiązanie cząsteczek cieczy lub gazu przez ciało stałe;
2. jeden z etapów infekcji wirusowej polegający na przylgnięciu wirusa do zewnętrznej strony błony komórkowej komórki żywiciela
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. fiz. gromadzenie się substancji rozpuszczonych w cieczy lub obecnych w gazie na powierzchni ciała stałego lub cieczy;
Wiktionary
Adsorpcja – proces wiązania się cząsteczek, atomów lub jonów na powierzchni lub granicy faz fizycznych, powodujący lokalne zmiany stężenia. Adsorpcji nie należy mylić z absorpcją, która jest procesem wnikania do wnętrza fazy. Adsorpcję, absorpcję i wymianę jonową przyjęło się wspólnie nazywać procesami sorpcji.
Wikipedia
(1.1) Należy pamiętać, że adsorpcja jest zjawiskiem różnym od absorpcji, która polega na przenikaniu substancji z jednej fazy w głąb innej w procesie dyfuzji.
Wiktionary
IPA: atˈsɔrpt͡sʲja, AS: atsorpcʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. absorbancja ż., absorbat mrz., absorbent mrz., absorber mrz., absorbowanie n., absorpcja ż., absorpcyjność ż., adsorbat mrz., adsorbent mrz., adsorber mrz., adsorbowanie n., desorber mrz., desorpcja ż., resorbowanie n., sorbat mrz., sorbent mrz., sorbowanie n., sorpcja ż., zaabsorbowanie n., zaadsorbowanie n., zabsorbowanie n., zresorbowanie n.
czas. absorbować ndk., adsorbować ndk., resorbować ndk., sorbować ndk., zaabsorbować dk., zaadsorbować dk., zabsorbować dk., zresorbować dk.
przym. absorbowalny, absorbujący, absorpcyjny, adsorbowalny, adsorpcyjny, desorpcyjny, sorpcyjny, zresorbowany
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest adsorpcyjne
Wiktionary
przym. adsorpcyjny
przysł. adsorpcyjnie
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) chem. związany z adsorpcją, dotyczący adsorpcji
Wiktionary
rzecz. adsorpcyjność ż., absorbancja ż., absorbat mrz., absorbent mrz., absorber mrz., absorbowanie n., absorpcja ż., absorpcyjność ż., adsorbat mrz., adsorbent mrz., adsorber mrz., adsorbowanie n., adsorpcja ż., desorber mrz., desorpcja ż., resorbowanie n., sorbat mrz., sorbent mrz., sorbowanie n., sorpcja ż., zaabsorbowanie n., zaadsorbowanie n., zabsorbowanie n., zresorbowanie n.
czas. absorbować ndk., adsorbować ndk., resorbować ndk., sorbować ndk., zaabsorbować dk., zaadsorbować dk., zabsorbować dk., zresorbować dk.
przym. absorbowalny, absorbujący, absorpcyjny, adsorbowalny, desorpcyjny, sorpcyjny, zresorbowany
Wiktionary
rodzaj języka, z którego bierze się zapożyczenia w państwach wielojęzycznych
SJP.pl
Adstryngencja – miara skłonności garbnika do wiązania się z białkiem skóry. Są to właściwości ściągające, charakterystyczne dla garbników roślinnych. Inaczej powinowactwo chemiczne garbnika do skóry.
Garbniki, które posiadają małą adstryngencję przenikają powoli przez splot włókien, w przypadku dużej adstryngencji garbniki szybko wiążą się z białkiem i nie przenikają w głąb splotu kolagenowego. Wartość adstryngencji zależy od stopnia jego stężenia, jego ładunku elektrycznego danej skóry.
Wikipedia
operator adsubstantatywny - leksem mający cechy właściwe liczebnikom, jednak wchodzący w związki z przyimkami w wyrażeniach przyimkowych, np. tuż, zaraz, gdzieś; przywyrazek
SJP.pl
miasto w Etiopii
SJP.pl
Zobacz też: Adua (wulkan).
Adua (także: Adowa, Adwa, Aduwa) – miasto w północnej Etiopii, w prowincji Tigraj (dawna nazwa Tigre), na wysokości 2000 m n.p.m. Była stolica Etiopii. Liczy ok. 25 tys. mieszkańców (1994). Ośrodek okręgu o rolniczym charakterze.
Wikipedia
przymiotnik od: Adua (miasto w Etiopii)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Małopolska,Bukowina,Huculszczyzna, Spisz. adwokat
Wiktionary
przezroczysty, bezbarwny minerał, odmiana ortoklazu, nazwa pochodząca od gór Adula w Alpach gdzie został znaleziony
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. minerał z grupy krzemianów;
Wiktionary
Nie mylić z: Adumar.
Adular – minerał z grupy krzemianów, przezroczysta i bezbarwna odmiana skalenia potasowego. Należy do minerałów rzadkich.
Nazwa pochodzi od gór Adula w Alpach (okolice Przełęczy Św. Gotarda w Szwajcarii).
Wikipedia
IPA: aˈdular, AS: adular
Wiktionary
dawniej: pochlebca
SJP.pl
dawniej: cudzołóstwo, czyli stosunek płciowy z cudzą żoną lub cudzym mężem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) daw. cudzołóstwo
Wiktionary
(1.1) Bezsprzecznie hrabia dopuszczał się adulteriów, a ona cierpiała, nie wiedząc, co począć.
Wiktionary
(1.1) cudzołóstwo, zdrada
Wiktionary
[czytaj: adultyzm lub edoltyzm] dyskryminacja młodych ze względu na wiek
SJP.pl
Ad
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) zdrobn. od: Adrian
Wiktionary
skrót od: adverbium (w językoznawstwie: przysłówek)
SJP.pl
w językoznawstwie: przysłówek; adwerbium
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) gram. przysłówek
Wiktionary
rzecz. adwerbium n.
przym. adwerbialny
Wiktionary
(1.1) przysłówek, war. adwerbium
Wiktionary
[czytaj: adwokat] gęsty likier z żółtek, cukru, śmietany i aromatu waniliowego; advocat, adwokat, ajerkoniak, jajecznik
SJP.pl
Advocaat [wym. adwokat], adwokat – holenderski likier o dużej lepkości, którego głównymi składnikami są jajka, cukier i brandy. Trunek został wynaleziony przez Holendra Eugena Verpoortena w Heinsbergu (dzisiejsza Nadrenia Północna-Westfalia). Produkowany z brandy o niskiej mocy (15-25%), cukru lub miodu, żółtek jaj, śmietany (lub skondensowanego mleka) oraz aromatu waniliowego. Najbardziej znanymi producentami advocaatu są Bols, DeKuyper i Verpoorten.
Wikipedia
[czytaj: adwokat] gęsty likier z żółtek, cukru, śmietany i aromatu waniliowego; advocaat, adwokat, ajerkoniak, jajecznik
SJP.pl
skrót
(1.1) = adwokat
(1.2) = adwokacki
Wiktionary
(1.1) Pozew przeciwko oskarżonemu wniósł adw. Jerzy Kwaśniewski.
Wiktionary
(1.1) mec.
Wiktionary
koncepcja monistycznej filozofii indyjskiej, według której dusza indywidualna tworzy nierozerwalną całość z brahmanem, a świat widzialny jest tylko jego odbiciem; adwajta
SJP.pl
koncepcja monistycznej filozofii indyjskiej, według której dusza indywidualna tworzy nierozerwalną całość z brahmanem, a świat widzialny jest tylko jego odbiciem; adwaita
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) monistyczny kierunek wedanty;
Wiktionary
(1.1) Także koncepcję adwajty, według której Bóg i świat "nie są dwoma" (adwajta) uważa za zgodną z chrześcijańską wizją stworzenia.
Wiktionary
rzecz. war. adwajtawedanta ż., war. adwaita ż.
Wiktionary
[czytaj: adłer] rodzaj oprogramowania utrzymywanego z reklam
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) inform. oprogramowanie rozpowszechniane za darmo, którego producent otrzymuje wynagrodzenie za wyświetlanie reklam zlecanych przez sponsorów;
(1.2) inform. rodzaj szkodliwego oprogramowania, które w natrętny sposób wyświetla niepożądane przez odbiorcę reklamy;
Wiktionary
Adware (oprogramowanie reklamowe) – sposób dystrybucji oprogramowania. Adware jest oprogramowaniem rozpowszechnianym za darmo, którego producent otrzymuje wynagrodzenie za wyświetlanie reklam zlecanych przez sponsorów.
Mianem "adware" określa się również rodzaj szkodliwego oprogramowania, które w natrętny sposób wyświetla niepożądane przez odbiorcę reklamy.
Wikipedia
przym. adware'owy
Wiktionary
(1.1-2) oprogramowanie reklamowe
Wiktionary
napływ przemieszczających się poziomo mas powietrza atmosferycznego nad określone obszary, będący jedną z przyczyn zmian pogody
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) meteorol. poziomy ruch mas powietrza o innych właściwościach niż powietrze uprzednio zalegające;
(1.2) fiz. w mechanice płynów: unoszenie substancji przez przepływający płyn, tak że prędkość unoszonej substancji jest równa prędkości przepływającego płynu;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. adwekcyjny
Wiktionary
przymiotnik od: adwekcja
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) meteorol. / fiz. związany z adwekcją, dotyczący adwekcji
Wiktionary
rzecz. adwekcja ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. przychodzień, przybysz
Wiktionary
(1.1) W Wigilię odwiedził nas adwena
Wiktionary
IPA: adˈvɛ̃na, AS: advẽna
Wiktionary
rzecz. adwent, adwentnik, adwentysta, adwentystka
przym. adwentowy
Wiktionary
w liturgii rzymskokatolickiej: okres czterech tygodni poprzedzających święto Bożego Narodzenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kult. rel. w kalendarzu chrześcijańskim okres około czterech tygodni (dawniej czterdziestu dni) przed Bożym Narodzeniem, przygotowujący do uroczystości Narodzenia Pańskiego, symbolizujący oczekiwanie na przyjście Mesjasza; ; Gloger.
(1.2) przest. dzień Bożego Narodzenia
Wiktionary
Zobacz też: Adwent (powieść).
Adwent ( adventus – przyjście) – w Kościołach zachodnich (łacińskim, anglikańskim i protestanckich) okres liturgiczny, poprzedzający uroczystość Bożego Narodzenia. Adwent poświęcony jest oczekiwaniu na powtórne przyjście Jezusa Chrystusa, a jednocześnie przypomina historyczne oczekiwanie na Mesjasza. Ten okres liturgiczny jest także czasem „radosnego oczekiwania na przyjście Chrystusa”.
Wikipedia
(1.1) Adwent początkowo miał charakter głównie pokutny.
(1.1) Obecnie adwent obejmuje cztery niedziele przed Bożym Narodzeniem.
(1.1) Minęła jesień, minął zwykłą koleją rzeczy adwent, nastąpił karnawał.
(1.1) Symbolami adwentu są: wieniec adwentowy, kalendarz adwentowy, lampion roratny i roratka.
(1.1) W liturgii katolickiej fiolet symbolizuje skruchę, post, powagę i dlatego jest barwą adwentu.
(1.1) Z pierwszą niedzielą adwentu zaczyna się rok kościelny.
(1.1) W adwencie chodzimy przed świtem na roraty.
(1.2) Adwent jest ważnym dniem w roku kościelnym.
(1.2) Dawniej adwentem sam dzień Bożego Narodzenia zwano (…).
Wiktionary
IPA: ˈadvɛ̃nt, AS: advẽnt
Wiktionary
rzecz. adwentowość ż., adwentnik mrz., adwentowiec mrz./mzw., adwentówka ż., adwentysta mos., adwentystka ż., adwentyzm mrz., adwentystyczność ż., adwena mos.
przym. adwentowy, adwentystyczny
przysł. adwentowo
Wiktionary
(1.1) reg. śl. adwynt, reg. śl. adwenta
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. adwent
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. grudzień
Wiktionary
(1.1) Adwentnik w tym roku był srogi.
Wiktionary
IPA: adˈvɛ̃ntʲɲik, AS: advẽntʹńik
Wiktionary
rzecz. adwent m., adwena m., adwentysta m., adwentystka ż.
przym. adwentowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób adwentowy
Wiktionary
rzecz. adwent mrz.
przym. adwentowy
Wiktionary
→ adwent, np. spotkanie adwentowe
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) kult. rel. związany z adwentem, dotyczący adwentu, odbywający się w adwencie
Wiktionary
(1.1) W Niemczech specjalnie na tę okazję wydawane są kalendarze adwentowe które powoli także docierają do Polski.
Wiktionary
IPA: ˌadvɛ̃nˈtɔvɨ, AS: advẽntovy
Wiktionary
rzecz. adwent m., adwentowość ż., adwentnik m., adwentowiec m., adwentówka ż., adwentysta m., adwentystka ż., adwentyzm m., adwentystyczność ż., adwena m.
przym. adwentystyczny
przysł. adwentowo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Londyn. przygoda
Wiktionary
członek jednej z chrześcijańskich wspólnot religijnych głoszących rychły koniec świata i powtórne nadejście Chrystusa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. członek protestanckiego Kościoła chrześcijańskiego, głoszącego bliskie ponowne przyjście Chrystusa, chrzest tylko dorosłych, sobotę jako dzień święty
Wiktionary
(1.1) Jan jest pobożnym adwentystą.
Wiktionary
IPA: ˌadvɛ̃nˈtɨsta, AS: advẽntysta
Wiktionary
rzecz. adwent m., adwena ż., adwentnik m., adwentownik m.
:: fż. adwentystka ż.
przym. adwentowy, adwentystyczny
Wiktionary
członkini jednej z chrześcijańskich wspólnot religijnych głoszących rychły koniec świata i powtórne nadejście Chrystusa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. członkini protestanckiego Kościoła chrześcijańskiego, głoszącego bliskie ponowne przyjście Chrystusa, chrzest tylko dorosłych, sobotę jako dzień święty
Wiktionary
(1.1) Żona mojego kolegi jest adwentystką.
Wiktionary
IPA: ˌadvɛ̃nˈtɨstka, AS: advẽntystka
Wiktionary
rzecz. adwent m., adwena ż., adwentnik m., adwentownik m.
:: fm. adwentysta m.
przym. adwentowy, adwentystyczny
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) rel. związany z adwentystami, dotyczący adwentystów
Wiktionary
rzecz. adwentysta mos., adwentystka ż., adwentyzm mrz., adwent mrz.
przym. adwentowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. chrześcijański ruch podkreślający zbliżające się powtórne przyjście Chrystusa na Ziemię;
Wiktionary
Adwentyzm (z adventus: „przyjście”) – Kościoły i inne wspólnoty chrześcijańskie wywodzące się lub nawiązujące do XIX-wiecznego amerykańskiego przebudzenia eschatologiczno-mesjanistycznego w łonie ewangelikalizmu, któremu przewodził William Miller. Cechą wyróżniającą adwentyzm na tle chrześcijańskiego ogółu jest akcentowanie zbliżającego się powtórnego przyjścia Jezusa Chrystusa na Ziemię, które zakończy historię obecnego świata. Wyznawcy adwentyzmu to adwentyści.
Wikipedia
rzecz. adwentysta mos., adwentystka ż., adwent mrz.
przym. adwentowy, adwentystyczny
Wiktionary
grupa protestanckich związków wyznaniowych głoszących rychły koniec świata i powtórne nadejście Chrystusa
SJP.pl
w językoznawstwie:
1. łączący się z czasownikiem; przyczasownikowy;
2. przypadek adwerbalny - przypadek, którym rządzi czasownik, np. biernik: czytam książkę
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) jęz. zob. przyczasownikowy.
Wiktionary
rzecz. adwerbium n.
Wiktionary
(1.1) przyczasownikowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. proces językowy, w którym inne części mowy przekształcają się w przysłówki
Wiktionary
(1.1) To rzadki przykład adwerbializacji rzeczownika w tym języku.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest adwerbialne
Wiktionary
przym. adwerbialny
przysł. adwerbialnie
Wiktionary
w językoznawstwie: przysłówkowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) jęz. zob. przysłówkowy.
Wiktionary
rzecz. adverbium n., adwerbialność ż.
Wiktionary
(1.1) przysłówkowy
Wiktionary
w językoznawstwie: przysłówek; adverbium
SJP.pl
przestarzałe: przeciwniczka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przeciwniczka w sporze
Wiktionary
rzecz.
:: fm. adwersarz mos.
Wiktionary
(1.1) antagonistka, dyskutantka, oponentka, opozycjonistka, polemistka
Wiktionary
przeciwnik, zwłaszcza w dyskusji lub sporze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. oponent, rywal
Wiktionary
(1.1) Podczas dyskusji moi adwersarze nie skupiali się na merytorycznej istocie sprawy.
Wiktionary
IPA: adˈvɛrsaʃ, AS: adversaš
Wiktionary
rzecz.
:: fż. adwersarka ż.
Wiktionary
(1.1) przeciwnik, polemista
Wiktionary
zdrobnienie od adwokat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zdrobn. od: adwokat
Wiktionary
rzecz. adwokat mos., adwokatura ż., adwokatowa ż., adwokatowanie n.
:: fż. adwokatka ż.
czas. adwokatować ndk.
przym. adwokacki
przysł. adwokacko
Wiktionary
ekspresywnie: adwokat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pogard. kiepski adwokat
Wiktionary
(1.1) Przegrałem sprawę, bo ten adwokacina nie umiał wykorzystać dowodów.
Wiktionary
rzecz. adwokat mos., adwokatka ż., adwokatura ż.
przym. adwokacki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. opieka władcy świeckiego nad Kościołem
Wiktionary
IPA: ˌadvɔˈkat͡sʲja, AS: advokacʹi ̯a
Wiktionary
przymiotnik od: adwokat
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z adwokatem lub adwokaturą
Wiktionary
(1.1) Narada zespołu adwokackiego odbyła się wczoraj.
Wiktionary
rzecz. adwokat mos., adwokatka ż., adwokatura ż., adwokatowa ż., adwokacik ż., adwokacina mos., adwokatowanie n.
czas. adwokatować ndk.
przysł. adwokacko
Wiktionary
przysłówek
(1.1) na sposób adwokacki
Wiktionary
rzecz. adwokatura ż., adwokacik mos., adwokat mos./mrz., adwokatka ż., adwokatowa ż., adwokatowanie n.
czas. adwokatowaćndk.
przym. adwokacki
Wiktionary
1. prawnik zajmujący się prowadzeniem spraw w sądzie; obrońca sądowy
2. osoba występująca w obronie lub wstawiająca się za kimś lub za czymś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) praw. prawnik udzielający porad i prowadzący sprawy klientów w sądzie;
(1.2) przen. rzecznik jakiejś sprawy
(1.3) środ. uczn. grzeczny uczeń
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) kulin. rodzaj likieru jajecznego;
Wiktionary
Adwokat (łac. "advocatus" „przywołany [do pomocy]”) – zawód zaufania publicznego, prawnik świadczący pomoc prawną, uprawniony do występowania przed organami ścigania, sądami i urzędami, udzielaniu porad prawnych, sporządzaniu opinii prawnych, opracowywaniu projektów aktów prawnych, tworzeniem umów, statutów a także innych dokumentów, mających charakter prawny.
Wikipedia
(1.1) Wynająłem adwokata do reprezentowania mnie przed sądem.
(1.2) Nie potrzebuję adwokata, żeby wytłumaczyć się przed rodzicami.
(2.1) Lubię wypić sobie kieliszek adwokata po kolacji.
Wiktionary
IPA: adˈvɔkat, AS: advokat
Wiktionary
rzecz. adwokatura ż., adwokatowa ż., adwokatowanie n.
:: fż. adwokatka ż.
:: zdrobn. adwokacik mos.
czas. adwokatować ndk.
przym. adwokacki
przysł. adwokacko
Wiktionary
(1.1) pot. mecenas, obrońca, obrona; daw. pierca, pierczyk; pejor. kauzyperda; pot. papuga, najmimorda
(1.2) rzecznik
(2.1) ajerkoniak
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) D., B. lp. od: adwokat
Wiktionary
→ adwokat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) praw. kobieta adwokat
Wiktionary
rzecz. adwokatowa ż., adwokatowanie n.
:: fm. adwokat mos.
::: zdrobn. adwokacik mos.
czas. adwokatować ndk.
przym. adwokacki
przysł. adwokacko
Wiktionary
przestarzale: żona adwokata
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) żona adwokata
Wiktionary
rzecz. adwokatura ż., adwokacik mos., adwokat mos., adwokatka ż., adwokatowanie n.
czas. adwokatować ndk.
przym. adwokacki
przysł. adwokacko
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) branie kogoś w obronę, ujmowanie się za kimś
(1.2) pot. wykonywanie zawodu adwokata
Wiktionary
rzecz. adwokatura ż., adwokacik mos., adwokat mos., adwokatka ż., adwokatowa ż.
czas. adwokatować ndk.
przym. adwokacki
przysł. adwokacko
Wiktionary
(1.1) wstawianie się
Wiktionary
1. w znaczeniu potocznym: być adwokatem;
2. przenośnie: bronić kogoś, adwokatować komuś
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) pot. praw. być adwokatem, pełnić rolę, obowiązki adwokata
(1.2) przen. wstawiać się za kimś, występować w czyjejś obronie
Wiktionary
rzecz. adwokatura ż., adwokacik mos., adwokat mos./mrz., adwokatka ż., adwokatowa ż., adwokatowanie n.
przym. adwokacki
przysł. adwokacko
Wiktionary
(1.1) daw. patronować
Wiktionary
1. zajęcie adwokata;
2. ogół adwokatów; palestra
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pełnienie czynności adwokata, zawód, profesja, stanowisko adwokata
(1.2) zespół adwokatów
Wiktionary
Ad
Wikipedia
rzecz. adwokacina mos., adwokacik mos., adwokat mos., adwokatka ż., adwokatowa ż., adwokatowanie n.
czas. adwokatować ndk.
przym. adwokacki
przysł. adwokacko
Wiktionary
(1.2) palestra
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. rel. adwent (okres)
Wiktionary
[czytaj: Odi] nazwisko
SJP.pl
partykuła
(1.1) gw-pl|Poznań,Zebrzydowice,Kujawy,Kaliskie,Kieleckie,Szołajdy,Opoczno. sącz.fakt. ale, przecież
Wiktionary
(1.1) Co?! – jęknął Włodas, patrząc z niedowierzaniem na Puchałę. – Ady pierdolą źli ludzie, jak pragnę zdrowia, pierdolą.
Wiktionary
środek działający rozkurczająco na mięśnie gładkie
SJP.pl
1. rzeka we Włoszech;
2. Trydent-Górna Adyga: region autonomiczny we Włoszech; Górna Adyga; Tyrol Włoski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w północnych Włoszech uchodząca do Zatoki Weneckiej;
Wiktionary
Adyga (wł. "Adige"; łac. "Athesis"; niem. "Etsch") – rzeka w północnych Włoszech o długości 409 km i powierzchni dorzecza 12,1 tys. km².
Wypływa ze źródeł koło przełęczy Reschenpass w Alpach Ötztalskich, w pobliżu granicy z Austrią, płynie przez Alpy i Nizinę Padańską, a na południe od miasta Chioggia uchodzi do Zatoki Weneckiej (Morze Adriatyckie). Tworzy naddatek delty Padu styczny od jej strony północnej. Adyga żeglowna jest na długości 300 km, znajdują się na niej elektrownie wodne.
Wikipedia
(1.1) «Wicentyńskie Alpy», grupa górska w Południowych Alpach Wapiennych, między doliną Sugańską a Adygą, wysokie do 2341 m (…)
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) zob. Adygeja.
Wiktionary
(1.1) Podróżował po Ukrainie, dotarł do południowej Rosji i republik na północnym Kaukazie (Adygea, Osetia Północna), a także do Turcji.
Wiktionary
autonomiczna republika w Rosji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. autonomiczna republika w składzie Federacji Rosyjskiej, leżąca na południu jej europejskiej części; stolicą jest Majkop;
Wiktionary
Adygeja (czasem określana także jako "Adygea"; oficj. Republika Adygei, Республика Адыгея, "Riespublika Adygieja", , "Adygè Respublik") – autonomiczna republika wchodząca w skład Federacji Rosyjskiej, leżąca na południu jej europejskiej części.
Wikipedia
(1.1) Nieomal natychmiast zaczęło się zbieranie podpisów w republikach Baszkirii i Adygei.
Wiktionary
rzecz. Adygejsk mrz., adygejski mrz., Adygejczyk mos., Adygejka ż.
przym. adygejski
Wiktionary
(1.1) Republika Adygei
Wiktionary
1. członek rdzennego ludu zachodniego Kaukazu;
2. mieszkaniec Adygei
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) członek narodu Adygejczyków
Wiktionary
rzecz. Adygeja ż., adygejski mrz.
:: fż. Adygejka ż.
przym. adygejski
Wiktionary
1. członkini rdzennego ludu zachodniego Kaukazu;
2. mieszkanka Adygei
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) etn. członkini narodu Adygejczyków
Wiktionary
rzecz. Adygeja ż., adygejski mrz.
:: fm. Adygejczyk mos.
przym. adygejski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Rosji, w Adygei;
Wiktionary
Adygejsk ( Адыгейск, ) – miasto w Rosji, w Republice Adygei, 100 km na północny zachód od Majkopu.
Wikipedia
rzecz. Adygeja ż., adygejski mrz.
przym. adygejski
Wiktionary
1. przymiotnik od:
a) Adygeja (republika należąca do Federacji Rosyjskiej; Republika Adygei);
b) Adyga (rzeka we Włoszech);
2. język adygejski - język należący do rodziny języków abchasko-adygijskich, używany głównie w Republice Adygei; adygejski
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do Adygei lub Adygejczyków
(1.2) odnoszący się do Adygejska
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język adygejski;
Wiktionary
rzecz. Adygejka ż., Adygejczyk mos., Adygeja ż., Adygejsk mrz.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który posługuje się językiem adygejskim
(1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem adygejskim
(1.3) spisany, stworzony w języku adygejskim
Wiktionary
IPA: ˌadɨˈɡɛjskɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: adygei ̯skoi ̯ẽũ̯zyčny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) daw. jęz. o rodzinie językowej adygejski
Wiktionary
utrata siły, słabość wywołana starością, przewlekłą chorobą, głodem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. częściowa lub całkowita utrata sił fizycznych
Wiktionary
Adynamia (gr. "bezsilność") – zjawisko utraty sił lub słabości spowodowanej rozmaitymi czynnikami naturalnymi lub patologicznymi, jak starość, głód lub choroba (np. zespół Cushinga, zespół Sheehana).
Wikipedia
(1.1) Guz płata czołowego może powodować […] jedynie adynamię, która może imitować spowolnienie ruchowe.
Wiktionary
IPA: ˌadɨ̃ˈnãmʲja, AS: adỹnãmʹi ̯a
Wiktionary
(1.1) niemoc
Wiktionary
w literaturze fabularnej: absurdalne motywy ukazujące niemożliwe i niewytłumaczalne zdarzenia, sytuacje
SJP.pl
Adynata – występujące w utworach fabularnych motywy nonsenowne, groteskowe, rzeczy niemożliwe, kłócące się ze zdrowym rozsądkiem (np. Baron Münchhausen wyciągający się sam za włosy z bagna). Adynata występują najczęściej w opowieściach humorystycznych, literaturze ludowej i literaturze sowizdrzalskiej.
Wikipedia
sól kwasu adypinowego
SJP.pl
kwas adypinowy - alifatyczny kwas dikarboksylowy
SJP.pl
komórka tłuszczowa; adipocyt
SJP.pl
pomieszczenie w greckim sanktuarium będące miejscem przechowywania świętości dostępnych tylko kapłanom bądź osobom wybranym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. ukryta przestrzeń w sanktuarium greckim (np. w świątyni, gaju, grocie), dostępna tylko dla kapłanów i osób wybranych, które przeszły obrzęd oczyszczenia, gdzie przechowywane były świętości: posąg bóstwa, przedmioty kultu i dary dla niego, czasem mieściła się tam także wyrocznia;
Wiktionary
Adyton ( ἄδυτον "niedostępny") – miejsce święte, ukryta część starożytnego sanktuarium, świątyni, gaju świętego lub groty, do której dostęp mieli wyłącznie kapłani i osoby wybrane. Przechowywano w nim najcenniejsze świętości (cudowne wizerunki, relikwie). Zwykle mieściło też kultowy posąg bóstwa, a czasami było miejscem wyroczni. Adyton zazwyczaj mieścił się w tylnej części naosu.
Wikipedia
(1.1) Apokryficzna literatura żydowska i heretycka wzór swój brała z tajemniczych ksiąg poganizmu, które miały pochodzić bezpośrednio od bogów (…) Księgi te, zapisujące ceremonje kapłańskie, tłumaczące znaczenie mytów, zajmujące się zjawiskami natury, były księgami przystępnemi tylko dla kapłanów i wtajemniczonych (…) Po większej części chowano je w najświętszém miejscu świątyni, w tak nazwaném adyton.
Wiktionary
IPA: aˈdɨtɔ̃n, AS: adytõn
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) daw. perski
Wiktionary
(1.1) perski, irański
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Ady lub z nią związany
SJP.pl
fasola adzuki - roślina z rodziny bobowatych o nasionach podobnych do fasoli; fasola azuki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) filoz. hist. jeden z nurtów filozoficzno-religijnych w Indiach głoszący determinizm, ascetyzm i swoisty ateizm
Wiktionary
(1.1) Lokajata byli racjonalistami i materialistami, podczas gdy adźiwika, dżinizm i gymnozofia były religiami ascetycznymi, odrzucającymi przyodziewek.
Wiktionary
rzecz. adźiwikowie m. lm.
Wiktionary
(1.1) adźiwikowie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka w Rosji przeduralskiej, prawy dopływ Usy w dorzeczu Peczory
Wiktionary
1. miejscowość w Indiach;
2. pasmo górskie w Indiach
SJP.pl
przymiotnik od: Adżanta (miejscowość w Indiach)
SJP.pl
mieszkaniec Adżarii (autonomicznej republiki w Gruzji)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) etn. mieszkaniec Adżarii
Wiktionary
(1.1) Przeciwnie, bardzo jest im wdzięczny, bo w wyborach prezydenckich głosowali właśnie na niego (sami ich do tego namawialiśmy), a na przykład Ormianie i Adżarowie na komunistów.
Wiktionary
rzecz. Adżaria ż.
:: fż. Adżarka ż.
przym. adżarski
Wiktionary
autonomiczna republika w Gruzji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. republika autonomiczna w Gruzji, leżąca nad Morzem Czarnym;
Wiktionary
Adżaria, Adżarska Republika Autonomiczna ( აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკა, "Acz’aris Awt’onomiuri Resp’ublik’a") – republika autonomiczna w Gruzji, leżąca nad Morzem Czarnym.
Wikipedia
(1.1) Batumi jest stolicą autonomicznej republiki Adżarii.
Wiktionary
rzecz. Adżar mos., Adżarka ż.
przym. adżarski
Wiktionary
(1.1) ofic. Adżarska Republika Autonomiczna
Wiktionary
mieszkanka Adżarii (autonomicznej republiki w Gruzji)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) etn. mieszkanka Adżarii
Wiktionary
rzecz. Adżaria ż.
:: fm. Adżar mos.
przym. adżarski
Wiktionary
→ Adżaria
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Adżarią lub Adżarami
Wiktionary
rzecz. Adżaria ż., Adżar mos., Adżarka ż.
Wiktionary
pasta z czerwonej papryki oraz czosnku i ziół; adżyka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. zob. adżyka.
Wiktionary
Adżika, adżyka (z abch. „sól”) – dodatek kulinarny wywodzący się z kuchni kaukaskiej i popularny w Gruzji (według źródeł gruzińskich pochodzi z Megrelii i Abchazji), Armenii, Turcji oraz Rosji[]. Jest to pasta z czerwonej papryki z dodatkiem soli, czosnku, ziół (w tym chmeli-suneli) oraz orzechów włoskich.
Wikipedia
1. emirat w Zjednoczonych Emiratach Arabskich;
2. miasto w Zjednoczonych Emiratach Arabskich
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mieszkaniec Adżmanu (emiratu w Zjednoczonych Emiratach Arabskich)
SJP.pl
mieszkanka Adżmanu (emiratu w Zjednoczonych Emiratach Arabskich)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Adżmanu, emiratu w ZEA
Wiktionary
rzecz. Adżman mrz.
:: fm. Adżmanin mos.
przym. adżmański
Wiktionary
przymiotnik od: Adżman (emirat w Zjednoczonych Emiratach Arabskich)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Adżmanem, dotyczący Adżmanu (miasta lub emiratu w ZEA)
Wiktionary
rzecz. Adżman mrz., Adżmanin mos., Adżmanka ż.
Wiktionary
miasto w Indiach
SJP.pl
przymiotnik od: Adżmer (miasto w Indiach)
SJP.pl
gatunek rośliny z rodziny selerowatych, używany jako przyprawa w kuchni indyjskiej; ajowan, chropawiec wonny, kminek indyjski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Trachyspermum ammi|ref=tak., gatunek rośliny z rodziny selerowatych pochodzący z Indii;
Wiktionary
pasta z czerwonej papryki oraz czosnku i ziół; adżika
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. pasta z czerwonej papryki z dodatkiem soli, czosnku, ziół oraz orzecha włoskiego, pochodząca z kuchni kaukaskiej;
Wiktionary
[czytaj: a-E] skrót od: Akademia Ekonomiczna
SJP.pl
Zobacz też:.ae, AE.
Ae występuje między innymi w łacinie i odpowiada współcześnie wymowie /e/, w łacinie klasycznej zbliżone do niemieckiego ei, a w archaicznej /aj/. Bywa też zastępowane ligaturą æ. W języku niemieckim zastępuje "ä" przy braku odpowiednich czcionek i/lub klawiatury. Ponadto łacińskiemu "ae" odpowiada niemieckie "ä".
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dotyczący Aetów, rdzennej ludności Filipin
SJP.pl
[czytaj: edikula] edykuł, edykuła;
1. w starożytności:
a) miniaturowa budowla wzorowana na klasycznych świątyniach;
b) nisza w ścianach budynku, tło dla posągu lub wazy;
2. później: klasyczny model budowli lub motyw dekoracyjny wyglądający jak taka budowla
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) szt. archit. zob. edykuł.
Wiktionary
Aedicula, edykuła (łac. "aedes" – świątynia, budynek, wym. edikula), edykuła, edykuł – kompozycja składająca się z dwóch filarów, kolumn lub pilastrów podtrzymujących belkowanie, czasami z frontonem – o kilku znaczeniach:
Wikipedia
IPA: ˌɛdʲiˈkula, AS: edʹikula
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) mitgr. kobieta przemieniona przez bogów w słowika;
Wiktionary
Aedon (gr. "Ἀηδών – słowik") – postać w mitologii greckiej.
Według "Odysei" była córką Pandareosa i żoną Zetosa oraz matką Itylosa. Miała tylko jednego potomka i zazdrościła swojej szwagierce Niobe, przez co próbowała zabić jej najstarszego syna Amaleusa, gdy spał. Omyłkowo zabiła jednak swojego syna. Zrozpaczona kobieta ubłagała bogów, by zamienili ją w słowika.
Wikipedia
(1.1) Nazwa planetoidaanetoidy pochodzi od Adeony, w mitologii rzymskiej bogini chroniącej dzieci.
Wiktionary
[czytaj: a-e-GIE] Allgemeine Elektricitäts-Gesellschaft - firma niemiecka; produkt tej firmy
SJP.pl
AEG (niem. "Allgemeine Elektricitäts-Gesellschaft") – niemiecki koncern elektrotechniczny, założony przez przemysłowca niemieckiego Emila Rathenaua, na bazie istniejącej od 1883 r. spółki akcyjnej "Deutsche Edison-Gesellschaft für angewandte Elektrizität", która zajmowała się produkcją urządzeń dla przemysłu elektrotechnicznego na bazie kilku patentów Thomasa Edisona.
Wikipedia
[czytaj: egidienberger] silny koń średniej wielkości w typie kuca islandzkiego, wyhodowany w Niemczech
SJP.pl
Budowa, pokrój, eksterier.
Aegidienberger – mocny koń średniej wielkości w typie kuca islandzkiego ze swobodą chodów konia paso. Wysokie na 140-150 cm koniki występują raczej w ciemnych maściach. Głowa szlachetnej budowy o prostym profilu, kończyny mocne.
Wikipedia
[czytaj: egikranion] starożytny element dekoracyjny w postaci głowy kozy lub barana
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) szt. w starożytności: element dekoracyjny w kształcie głowy kozy lub barana
Wiktionary
Aegikranion (z greckiego: "αίγα" - kozioł, "κρανιο" - czaszka) – element dekoracyjny stosowany głównie w starożytności w formie płaskorzeźby na metopach fryzów w postaci ujętej frontalnie czaszki kozła lub barana symbolizującego zwierzę ofiarne. Motyw stosowany jako element ozdobny antycznych ołtarzy poświęconych bóstwom opiekujących się rolnictwem, oraz w kręgu sepulkralnym. Został przejęty przez ornamentykę nowożytną, popularny w meblarstwie XVIII wieku.
Wikipedia
członek AL (Armii Ludowej); alowiec; AL-owiec
SJP.pl
odnoszący się do Armii Ludowej; AL-owski; alowski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. związany z AL (Armią Ludową)
Wiktionary
skr. AL
Wiktionary
(1.1) AL-owski, alowski
Wiktionary
wydrążona kula obracająca się wskutek reakcji pary wypływającej z jej wnętrza wygiętymi obwodowo rurkami; pierwowzór turbiny parowej reakcyjnej; bania Herona, turbina Herona, aeolipile
SJP.pl
wydrążona kula obracająca się wskutek reakcji pary wypływającej z jej wnętrza wygiętymi obwodowo rurkami; pierwowzór turbiny parowej reakcyjnej; bania Herona, turbina Herona, aeolipile
SJP.pl
instrument muzyczny z grupy idiofonów języczkowych, skonstruowany przez Augusta Fidelisa Brunnera i uważany za poprzednika fisharmonii; aeolodion, aeolomelodikon
SJP.pl
instrument muzyczny z grupy idiofonów języczkowych, skonstruowany przez Augusta Fidelisa Brunnera i uważany za poprzednika fisharmonii; aeolodikon, aeolomelodikon
SJP.pl
instrument muzyczny z grupy idiofonów języczkowych, skonstruowany przez Augusta Fidelisa Brunnera i uważany za poprzednika fisharmonii; aeolodion, aeolodikon
SJP.pl
połączenie fortepianu z eolimelodiconem, opatentowane w 1824 roku przez Józefa Długosza w Warszawie; eolipantalion
SJP.pl
1. naturalna wentylacja pomieszczeń, wprowadzanie powietrza; napowietrzanie;
2. wymiana powietrza atmosferycznego z powietrzem znajdującym się w glebie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) napowietrzanie;
Wiktionary
Aeracja – napowietrzanie.
Wikipedia
IPA: ˌaɛˈrat͡sʲja, AS: aeracʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. aerator m.
Wiktionary
stop aluminium z miedzią, manganem i magnezem
SJP.pl
Aeral – stop składający się z aluminium z dodatkiem miedzi, manganu oraz magnezu.
Ma zastosowanie przede wszystkim w przemyśle lotniczym i samochodowym.
Wikipedia
1. narzędzie ogrodnicze do spulchniania gleby;
2. urządzenie do nasycania wody powietrzem; napowietrzacz, perlator
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ręczne lub automatyczne urządzenie ogrodnicze do napowietrzania gleby, którego główną częścią jest wał z kolcami lub kawałkami blachy tnącymi darń podczas obracania się;
(1.2) urządzenie do napowietrzania wody
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌaɛˈratɔr, AS: aerator
Wiktionary
rzecz. aeracja
Wiktionary
tkanka miękiszowa odznaczająca się silnie rozbudowanymi przestworami międzykomórkowymi, często w postaci komór i kanałów wypełnionych powietrzem; tkanka powietrzna, miękisz powietrzny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. typ tkanki miękiszowej u roślin wodnych i podmokłych, zawierająca duże przestrzenie powietrzne między komórkami
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. świeże powietrze
(1.2) stpol. pogoda
(1.3) stpol. pora (np. deszczowa)
Wiktionary
(1.1) Ach, jaka wonna aerja!.
Wiktionary
przedrostek
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z powietrzem, ruchem w powietrzu, lotnictwem
Wiktionary
IPA: aˈɛrɔ, AS: aero
Wiktionary
nauka badająca właściwości dźwięku wytwarzanego przez obiekty poruszające się w powietrzu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. fiz. dział nauki zajmujący się powstawaniem i propagacją dźwięków w przepływach powietrza lub gazów
Wiktionary
Ae
Wikipedia
organizm, najczęściej drobnoustrój, mogący żyć i rozwijać się jedynie w obecności tlenu atmosferycznego; aerobiont, tlenowiec, oksybiont
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) biol. zob. aerobiont.
Wiktionary
Aerob, tlenowiec, aerobiont, oksybiont (gr. "aër, aëros – powietrze"; "βίος (bios) – życie; łac. "oxygenium" – tlen") – organizm wymagający do życia dostępu wolnego tlenu, który wykorzystuje w procesie oddychania jako ostateczny akceptor protonów i elektronów (teoria chemiosmotyczna Mitchella).
Wikipedia
IPA: aˈɛrɔp, AS: aerop
Wiktionary
przym. aerobowy, anaerobowy
Wiktionary
(1.1) aerobiont, oksybiont, tlenowiec
Wiktionary
[czytaj: aerobik] ćwiczenia gimnastyczno-taneczne wykonywane w rytm muzyki dyskotekowej, np. w celu pobudzenia pracy układu krążenia i oddychania, poprawy kondycji albo ogólnej sprawności fizycznej; aerobik
SJP.pl
ćwiczenia gimnastyczno-taneczne wykonywane w rytm muzyki dyskotekowej, np. w celu pobudzenia pracy układu krążenia i oddychania, poprawy kondycji albo ogólnej sprawności fizycznej; aerobic
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) forma ćwiczeń wykonywana w rytm muzyki;
Wiktionary
Aerobik "(ang. aerobics z gr. aér, aéros - powietrze + bíos - życie)" – system treningu opartego na intensywnej wymianie tlenowej.
Opracowany przez Kennetha Coopera, konsultanta programu sprawnościowego amerykańskich astronautów. Wszystkie formy ruchu, podczas których zwiększa się wymiana tlenowa w organizmie nazywamy aerobowymi.
Wikipedia
(1.1) Magda codziennie chodzi na aerobik.
Wiktionary
IPA: ˌaɛˈrɔbʲik, AS: aerobʹik
Wiktionary
przym. aerobikowy
Wiktionary
→ aerobik
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z aerobikiem, dotyczący aerobiku
Wiktionary
rzecz. aerobik m.
Wiktionary
specjalista badający cząsteczki biologiczne w powietrzu atmosferycznym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauka zajmująca się badaniem cząsteczek biologicznych znajdujących się w powietrzu atmosferycznym;
Wiktionary
Ae
Wikipedia
IPA: ˌaɛrɔbʲjɔˈlɔɟja, AS: aerobʹi ̯oloǵi ̯a
Wiktionary
organizm, najczęściej drobnoustrój, mogący żyć i rozwijać się jedynie w obecności tlenu atmosferycznego; aerob, tlenowiec, oksybiont
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) biol. organizm mogący żyć tylko w obecności tlenu atmosferycznego
Wiktionary
przym. aerobowy
rzecz. aerobioza ż.
Wiktionary
(1.1) aerob, oksybiont, tlenowiec
Wiktionary
oksybioza; życie w środowisku zawierającym tlen
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. życie w warunkach tlenowych; stan życia w atmosferze z tlenem
(1.2) fizj. proces zachodzący w organizmie w obecności tlenu
Wiktionary
Aerobioza, oksybioza (gr. "aḗr" ‘powietrze’, "bíos" ‘życie’) – procesy życiowe zachodzące w środowisku zawierającym tlen.
W aerobiozie żyje większość organizmów (tlenowce), u których tlen atmosferyczny jest zużywany w przemianach chemicznych stanowiących podstawowe źródło energii.
Wikipedia
rzecz. aerobiont mzw.
przym. aerobowy
Wiktionary
(1.1-2) oksybioza
Wiktionary
aerobik z elementami sztuk walki, np. boksu, karate itp.; aerobox, aeroboxing, aeroboksing
SJP.pl
[czytaj: aeroboks-ink] aerobik z elementami sztuk walki, np. boksu, karate itp.; aerobox, aeroboxing, aeroboks
SJP.pl
taki, który służy dotlenieniu organizmu (np. trening aerobowy)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) fizj. wymagający obecności tlenu do przemian metabolicznych
Wiktionary
(1.1) Większość stworzeń rozwija się w warunkach aerobowych.
Wiktionary
rzecz. aerob mzw., aerobiont mzw., aerobioza ż.
przym. anaerobowy
Wiktionary
(1.1) tlenowy
Wiktionary
aerobik z elementami sztuk walki, np. boksu, karate itp.; aeroboks, aeroboxing, aeroboksing
SJP.pl
aerobik z elementami sztuk walki, np. boksu, karate itp.; aerobox, aeroboks, aeroboksing
SJP.pl
kilkusetosobowy samolot pasażerski lub śmigłowiec wykorzystywany do przewozu dużej liczby pasażerów lub znacznego ładunku na małych odległościach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) lotn. statek powietrzny, najczęściej śmigłowiec, przewożący na małych odległościach duże ilości pasażerów;
(1.2) lotn. samolot pasażerski mogący przewozić ponad pięćset osób;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Uczestników kongresu z lotniska do hotelu przewoził aerobus.
(1.2) Ten olbrzymi aerobus może przewieźć przez Atlantyk ponad 550 osób.
Wiktionary
IPA: ˌaɛˈrɔbus, AS: aerobus
Wiktionary
[czytaj: aerokasko] ubezpieczenie samolotu na wypadek rozbicia
SJP.pl
dawniej: lotnisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przest. lotnisko, szczególnie trawiaste
Wiktionary
(1.1) Aeroplan wylądował na aerodromie.
Wiktionary
IPA: ˌaɛˈrɔdrɔ̃m, AS: aerodrõm
Wiktionary
(1.1) lotnisko
Wiktionary
dawniej: statek powietrzny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. statek powietrzny
Wiktionary
Aerodyna – statek powietrzny utrzymujący się w powietrzu dzięki sile nośnej, powstającej przez dynamiczne oddziaływanie powietrza na nieruchome lub ruchome płaty nośne.
Do aerodyn z nieruchomymi płatami nośnymi zalicza się samoloty, szybowce, lotnie i paralotnie, natomiast do aerodyn z ruchomymi płatami nośnymi należą śmigłowce i wiatrakowce wyposażone w wirujące płaty nośne oraz skrzydłowce.
Wikipedia
cecha, jaką wykazują ciała aerodynamiczne w ruchu w powietrzu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest aerodynamiczne
Wiktionary
przym. aerodynamiczny
przysł. aerodynamicznie
rzecz. aerodynamik mos.
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) fiz. związany z aerodynamiką
przymiotnik jakościowy
(2.1) o łagodnie zaokrąglonych kształtach, wpływających na zmniejszenie oporu powietrza w czasie ruchu
Wiktionary
IPA: ˌaɛrɔdɨ̃nãˈmʲit͡ʃnɨ, AS: aerodỹnãmʹičny
Wiktionary
rzecz. aerodynamik mos., aerodynamika ż., aerodynamiczność ż.
Wiktionary
(2.1) opływowy
Wiktionary
specjalista w zakresie aerodynamiki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) nauk. fiz. specjalista zajmujący się aerodynamiką
Wiktionary
(1.1) W zespole pracowali konstruktorzy i aerodynamicy.
Wiktionary
IPA: ˌaɛrɔdɨ̃ˈnãmʲik, AS: aerodỹnãmʹik
Wiktionary
rzecz. aerodynamiczność ż., aerodynamika ż.
przym. aerodynamiczny
przysł. aerodynamicznie
Wiktionary
dział aeromechaniki zajmujący się wzajemnym oddziaływaniem ciał stałych i otaczających je gazów, znajdujących się w ruchu względnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fiz. dział fizyki zajmujący się ruchem gazów;
(1.2) pot. własności aerodynamiczne ciała
Wiktionary
Aerodynamika (z greckiego: "aēr" dpn. "aéros" – „powietrze” i "dynamikós" – „mający siłę, silny”) – dział fizyki, mechaniki płynów, zajmujący się badaniem zjawisk związanych z ruchem gazów, a także ruchu ciał stałych w ośrodku gazowym i sił działających na te ciała.
Wikipedia
(1.1) Aerodynamika zajmuje się badaniem zjawisk związanych z ruchem gazów.
Wiktionary
IPA: ˌaɛrɔdɨ̃ˈnãmʲika, AS: aerodỹnãmʹika
Wiktionary
przym. aerodynamiczny
rzecz. aerodynamik mos.
Wiktionary
dział mechaniki, którego przedmiotem są zjawiska wynikające z wzajemnego oddziaływania sił aerodynamicznych, sił bezwładności i reakcji sprężystych opływanego ciała; aerosprężystość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. właściwość materiału i konstrukcji, która pozwala na przewidywanie i analizę oddziaływania sił aerodynamicznych, sił bezwładności i sprężystych reakcji konstrukcji; zdolność obiektu do odkształcania się pod wpływem sił aerodynamicznych
(1.2) nauk. techn. dziedzina mechaniki, która zajmuje się zjawiskami wynikającymi ze wzajemnego oddziaływania między siłami aerodynamicznymi, siłami bezwładności a odkształcaniem się konstrukcji
Wiktionary
(1.1) Skrzydło samolotu ma dobrą aeroelastyczność.
(1.2) Aeroelastyczność to połączenie aerodynamiki i elastyczności materiałów (mechaniki ciała stałego).
Wiktionary
choroba nurków i robotników kesonowych wywołana zbyt gwałtownymi zmianami ciśnienia atmosferycznego, polegająca na tworzeniu się pęcherzyków azotowych powodujących zatory w drobnych naczyniach krwionośnych; choroba dekompresyjna, choroba kesonowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fiz. energia wiatru
Wiktionary
(1.1) energetyka wiatrowa, energia wiatru
Wiktionary
nadmierne łykanie powietrza, zwykle podczas jedzenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. zaburzenie czynnościowe przewodu pokarmowego polegające na nadmiernym połykaniu powietrza podczas jedzenia;
Wiktionary
Ae
Wikipedia
IPA: ˌaɛrɔˈfaɟja, AS: aerofaǵi ̯a
Wiktionary
filtr powietrzny służący do oczyszczania ścieków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) lotn. urządzenie stosowane do skracania dobiegu samolotu i jego wyhamowania, wykorzystywane głównie na pokładach lotniskowców;
Wiktionary
Ae
Wikipedia
(1.1) Zwykle aerofiniszer ma postać rozpiętych lin.
Wiktionary
IPA: ˌaɛrɔfʲĩˈɲiʃɛr, AS: aerofʹĩńišer
Wiktionary
chorobliwy lęk przed powietrzem, przeciągami, wiatrem, lataniem w powietrzu itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. chorobliwy lęk przed powietrzem (np. przeciągi, wiatr) lub przed ruchem w powietrzu (np. podróż samolotem)
Wiktionary
Aerofobia – rodzaj fobii, chorobliwy lęk przed powietrzem, najczęściej przed tzw. zawianiem (przeciągi, wiatr). Choroba ta może objawiać się również lękiem przed pionowym poruszaniem w powietrzu (np. wznoszenie się i opadanie w windzie, kolejce linowej lub samolocie).
Wikipedia
IPA: ˌaɛrɔˈfɔbʲja, AS: aerofobʹi ̯a
Wiktionary
w muzyce: instrument muzyczny wydający brzmienie na skutek dęcia, dmuchania; instrument dęty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) muz. instrument dęty
Wiktionary
w muzyce: instrument muzyczny wydający brzmienie na skutek dęcia, dmuchania; instrument dęty
SJP.pl
Aerofony ( aeros = powietrze, phonē = głos) – w klasyfikacji naukowej grupa instrumentów muzycznych, w których podstawowym źródłem dźwięku (wibratorem) jest drgające powietrze. Grupa aerofonów obejmuje instrumenty dęte (dźwięk powstaje w nich w wyniku zadęcia), w których powietrze ograniczone jest kanałem formującym tzw. słup powietrza (np. w trąbce, klarnecie, oboju i flecie), oraz instrumenty, w których powietrze drga w przestrzeni nieograniczonej (np. bat, czurynga, fisharmonia, akordeon, regał).
Wikipedia
urządzenie doprowadzające powietrze nurkom do oddychania pod wodą
SJP.pl
1. fotografia przedstawiająca rozległą panoramę widzianą z lotu ptaka, zdjęcie lotnicze;
2. aparatura do aerofotogrametrii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. zob. aerofotogrametria.
(1.2) pot. aparatura do aerofotogrametrii
(1.3) pot. ludzie pracujący nad aerofotogrametrią
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fot. lotn. dziedzina fotografi polegająca na robieniu zdjęć powierzchni ziemi z dużych wysokości
Wiktionary
Aerofotografia (fotografia lotnicza, zdjęcia lotnicze) – dziedzina wykorzystywania fotografii, polegająca na wykonywaniu zdjęć z "lotu ptaka": balonów, samolotów, helikopterów, satelitów, spadochronów, latawców (fotografia latawcowa) oraz modeli zdalnie sterowanych.
Wikipedia
przymiotnik od: aerofotografia
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z fotografią lotniczą, aerofotografią
Wiktionary
(1.1) lotniczo-fotograficzny
Wiktionary
dział geodezji zajmujący się sporządzaniem map i planów na podstawie zdjęć lotniczych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sporządzanie map i planów geodezyjnych na podstawie zdjęć lotniczych
Wiktionary
Aerofotogrametria (gr. aér = powietrze + phos = światło + grámma = zapis, rysunek + metrein = mierzyć) jest to wykonywanie i opracowywanie zdjęć lotniczych w celu sporządzenia map i planów; fotogrametria z powietrza za pomocą samolotów albo balonów.
Wikipedia
przym. aerofotogrametryczny
Wiktionary
(1.1) fotogrametria lotnicza
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z aerofotogrametrią, fotogrametrią lotniczą
Wiktionary
rzecz. aerofotogrametria ż.
Wiktionary
rosyjskie linie lotnicze
SJP.pl
Nie mylić z: Aerolot.
Aerofłot ("Aeroflot – Rosyjskie Linie Lotnicze Publiczna S.A.", Публичное акционерное общество „Аэрофлот – российские авиалинии”) – narodowy przewoźnik i największa linia lotnicza Federacji Rosyjskiej.
Wikipedia
przyrząd do rozpylania farb pod wpływem ciśnienia sprężonego powietrza (np. przy retuszu zdjęć fotograficznych)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. urządzenie malarskie rozpylające farbę za pomocą sprężonego powietrza;
Wiktionary
Aerograf – miniaturowy „pistolet” do malowania precyzyjnego używany w technice malarskiej airbrush. Ręczne narzędzie niewielkich rozmiarów, służące do malowania metodą rozpylania farby przez strumień powietrza. Ślad farby charakteryzuje się równomiernym kryciem z rozmytymi brzegami.
Wikipedia
rzecz. aerografia ż.
Wiktionary
(1.1) pędzel powietrzny
Wiktionary
technika retuszowania starych fotografii poprzez rozpylanie płynnej farby za pomocą aerografu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. fot. technika retuszowania fotografii za pomocą aerografu
(1.2) techn. rzem. technika zdobienia ceramicznego za pomocą aerografu
Wiktionary
rzecz. aerograf mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. syntetyczna piana zbudowana z siatki pustych węglowych nanorurek, jeden z najlżejszych na świecie materiałów;
Wiktionary
Aerografit – najlżejszy materiał na świecie opracowany przez uczonych z Uniwersytetu Technicznego Hamburg-Harburg oraz Uniwersytetu Christiana-Albrechta w Kilonii.
Gęstość aerografitu wynosi 0,2 mg/cm³. Zbudowany jest z siatki pustych w środku węglowych rurek, dzięki czemu może przenieść obciążenie 40 000 razy większe od swojej masy. Jest dobrym przewodnikiem prądu elektrycznego.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dział fizyki zajmujący się ruchem gazów
Wiktionary
organizacja zrzeszająca amatorów uprawiania lotnictwa sportowego: pilotów szybowcowych, balonowych, samolotowych, śmigłowcowych i lotniowych, skoczków spadochronowych, modelarzy lotniczych oraz sympatyków lotnictwa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) organizacja, której członkami są piloci sportowi, skoczkowie spadochronowi, lotniarze, paralotniarze, modelarze lotniczy oraz miłośnicy lotnictwa
Wiktionary
Aeroklub – stowarzyszenie lotnictwa sportowo-turystycznego. Zajmuje się szkoleniem, treningiem i wyczynem we wszystkich dziedzinach lotnictwa sportowego: modelarstwie, szybownictwie, akrobacji lotniczej, sporcie samolotowym, lotniowym, paralotniowym, mikrolotowym, spadochronowym, balonowym, w działalności amatorów konstruktorów lotniczych.
Wikipedia
(1.1) Mówią "bielutkie chmurki" zamiast bialutkie, "areoklub" zamiast aeroklub, "areobik" zamiast aerobik, że będzie "zero stopni" zamiast zero.
Wiktionary
przym. aeroklubowy
Wiktionary
związany z aeroklubem, dotyczący aeroklubu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z aeroklubem, dotyczący aeroklubu
(1.2) należący do aeroklubu; zrzeszony w aeroklubie
Wiktionary
rzecz. aeroklub mrz.
Wiktionary
meteoryt kamienny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) astr. meteoryt kamienny
Wiktionary
IPA: ˌaɛˈrɔlʲit, AS: aerolʹit
Wiktionary
specjalista w zakresie aerologii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) specjalista w dziedzinie aerologii
Wiktionary
rzecz. aerologia ż.
:: fż. aerolożka ż.
przym. aerologiczny
Wiktionary
nauka dotycząca zjawisk i procesów, zachodzących w atmosferze swobodnej (na wysokości od kilkudziesięciu metrów do 30 kilometrów), oraz metod pomiaru elementów meteorologicznych w tej warstwie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) meteorol. nauka zajmująca się badaniem górnych warstw atmosfery;
Wiktionary
Aerologia – dział meteorologii zajmujący się badaniem procesów i zjawisk zachodzących w górnych warstwach atmosfery, gdzie nie występuje wpływ tarcia powietrza o nierówny teren.
Obejmuje badania przestrzennego rozkładu:
Badania prowadzone są za pomocą różnych typów meteorografów i radiometeorografów, które wynosi się na duże wysokości samolotami, balonami lub rakietami. Otrzymywane dane służą do opracowywania map topografii barycznej, diagramów termodynamicznych i danych balistycznych.
Wikipedia
(1.1) W laboratorium aerologii wykonywaliśmy pomiar prędkości przepływu powietrza.
Wiktionary
IPA: ˌaɛrɔˈlɔɟja, AS: aeroloǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. aerolog mos.
przym. aerologiczny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) meteorol. związany z aerologią
Wiktionary
rzecz. aerolog mos., aerologia ż.
Wiktionary
sposób poszukiwania złóż polegający na wykorzystaniu sondy magnetycznej umieszczanej na samolocie lub sztucznym satelicie
SJP.pl
wróżenie na podstawie obserwacji powietrza i pogody
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ezot. wróżenie z powietrza
Wiktionary
Aeromancja (z greckiego "aero", „powietrze” i "manteia", „wróżba”) – przepowiadanie przyszłości na podstawie pogody, najczęściej z błyskawic, grzmotów, kształtu chmur oraz kierunku i siły wiatru. Jest to jedna z najstarszych metod wróżenia, stosowana była już w starożytności przez babilońskich kapłanów.
Wikipedia
przymiotnik od: aeromechanika
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) fiz. związany z aeromechaniką, dotyczący aeromechaniki
Wiktionary
rzecz. aeromechanika ż.
Wiktionary
nauka o równowadze i ruchu ośrodków gazowych oraz znajdujących się w nich ciał stałych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fiz. dział mechaniki zajmujący się równowagą i ruchem gazów oraz znajdujących się w nich ciał stałych
Wiktionary
Aeromechanika – dział mechaniki płynów zajmujący się równowagą oraz ruchem gazów i zjawiskami związanymi ze znajdującymi się w nich ciałami stałymi. Jest podzielona na aerostatykę i aerodynamikę. Na aeromechanice opiera się teoria lotów każdego rodzaju statków powietrznych.
Wikipedia
przym. aeromechaniczny
Wiktionary
przyrząd do mierzenia gęstości powietrza; gazomierz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. przyrząd do pomiaru gęstości gazu
Wiktionary
IPA: ˌaɛˈrɔ̃mɛtr̥, AS: aerõmetr̦
Wiktionary
rzecz. aerometria ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fiz. nauka zajmująca się pomiarami gazów, w szczególności powietrza
Wiktionary
IPA: ˌaɛrɔ̃ˈmɛtrʲja, AS: aerõmetrʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. aerometr mrz.
przym. aerometryczny
Wiktionary
szybka kolej napowietrzna
SJP.pl
wojska aeromobilne - wojska powietrznodesantowe, desantowo-szturmowe, kawaleria powietrzna i lotnictwo wojsk lądowych
SJP.pl
dawniej: pilot lub pasażer statku powietrznego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) książk. baloniarz, osoba latająca balonem
(1.2) przest. lotnik
Wiktionary
(1.1) Dwaj brytyjscy aeronauci, którzy chcą okrążyć Ziemię balonem bez międzylądowania, przelecieli wczoraj nad Czadem w Afryce korzystając z atmosferycznych prądów strumieniowych.
(1.2) (…) Z powstałej w 1930 roku szkoły szkolącej przyszłych aeronautów wyszło kilka pokoleń kadry lotniczej, której pokazy podziwiano na całym świecie (…)
Wiktionary
IPA: ˌaɛrɔ̃ˈnawta, AS: aerõnau̯ta
Wiktionary
rzecz. aeronautyka ż.
:: fż. aeronautka ż.
przym. aeronautyczny
Wiktionary
(1.2) awiator
Wiktionary
dawniej: pilotka lub pasażerka statku powietrznego
SJP.pl
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) książk. lub przest. lotniczy
Wiktionary
rzecz. aeronauta m., aeronautka ż., aeronautyka ż.
Wiktionary
1. transport ludzi i towarów drogą powietrzną;
2. przestarzale: żegluga powietrzna, lotnictwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. lotnictwo
Wiktionary
Aeronautyka (gr. "aḗr –" „powietrze”, "nautikḗ" – „żeglarstwo”) – nauka zajmująca się szeroko pojętym lotnictwem, obejmująca swoim zakresem konstrukcję statków powietrznych, aerodynamikę, materiałoznawstwo, technologię produkcji i eksploatacji, dynamikę lotu, zagadnienia automatyki i sterowania, wyposażenie pokładowe, nawigację, łączność oraz ryzyko i niezawodność. Zwana jest także awiacją.
Wikipedia
IPA: ˌaɛrɔ̃ˈnawtɨka, AS: aerõnau̯tyka
Wiktionary
rzecz. aeronauta m., aeronautka ż.
przym. aeronautyczny
Wiktionary
(1.1) awiacja, lotnictwo
Wiktionary
nawigacja lotnicza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) lotn. nawigacja lotnicza
Wiktionary
przym. aeronawigacyjny
Wiktionary
przymiotnik od: aeronawigacja
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z aeronawigacją, nawigacją lotniczą
Wiktionary
rzecz. aeronawigacja ż.
Wiktionary
(1.1) lotniczo-nawigacyjny
Wiktionary
nauka badająca chemiczne i fizyczne właściwości wyższych warstw atmosfery
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauka badająca właściwości fizyczne i chemiczne górnych warstw atmosfery;
Wiktionary
Aeronomia – dział meteorologii i fizyki atmosfery badający górne warstwy atmosfery, wyższe niż stratosfera.
Aeronomia bada atmosfery nie tylko Ziemi, ale też innych planet. Jej narzędziami badawczymi są rakiety sondażowe, sztuczne satelity i obserwacje naziemne.
Wikipedia
IPA: ˌaɛrɔ̃ˈnɔ̃mʲja, AS: aerõnõmʹi ̯a
Wiktionary
przymiotnik od: aeronomia
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) meteorol. związany z aeronomią
Wiktionary
malarskie przedstawienie zmieniających się pejzaży podczas lotu samolotem, charakterystyczne dla futuryzmu; aeropittura
SJP.pl
malarskie przedstawienie zmieniających się pejzaży podczas lotu samolotem, charakterystyczne dla futuryzmu; aeropiktura
SJP.pl
1. dawniej: niewielki samolot sportowy;
2. przestarzale: samolot
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przest., gw-pl|Spisz. samolot
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Leciałem aeroplanem.
Wiktionary
IPA: ˌaɛˈrɔplãn, AS: aeroplãn
Wiktionary
(1.1) samolot
Wiktionary
zespół drobnych organizmów roślinnych i zwierzęcych unoszących się biernie w powietrzu; anemoplankton
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biol. drobne organizmy roślinne i zwierzęce unoszące się w powietrzu
Wiktionary
Aeroplankton, anemoplankton, plankton powietrzny, plankton eoliczny (gr. "aer" „powietrze”, "planktós" „błąkający się”) – ogół organizmów unoszonych ruchami powietrza w atmosferze. Do organizmów takich zaliczane są bakterie, zarodniki grzybów, drobne pajęczaki, owady i inne drobinki organiczne.
Wikipedia
uprawa roślin metodą umieszczania korzeni nie w ziemi, lecz w mieszaninach gazów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ogrod. roln. metoda uprawy roślin, w której korzenie pozostają zawieszone w powietrzu i są okresowo zraszane mgiełką wodną z rozpuszczonymi składnikami odżywczymi;
Wiktionary
Ae
Wikipedia
(1.1) W nowoczesnej szklarni zastosowano aeroponikę do uprawy sałaty.
Wiktionary
przestarzale: port lotniczy, lotnisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. lotn. port lotniczy, lotnisko
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Na błoniach planowaćanowano zbudować aeroport.
Wiktionary
IPA: ˌaɛˈrɔpɔrt, AS: aeroport
Wiktionary
AeroPress, aeropress;
1. nieduży przyrząd do ręcznego zaparzania kawy;
2. kawa przygotowana za pomocą tego przyrządu
SJP.pl
[czytaj: aeropres] AeroPress, aeropres;
1. nieduży przyrząd do ręcznego zaparzania kawy;
2. kawa przygotowana za pomocą tego przyrządu
SJP.pl
AeroPress – nazwa własna urządzenia do ręcznego zaparzania naparu kawy, skonstruowanego w 2005 roku przez Amerykanina Alana Adlera.
AeroPress składa się z cylindra zaparzającego z sitkiem oraz tłoka zakończonego uszczelką. Zestaw jest uzupełniony mieszadełkiem, lejkiem oraz miarką do kawy.
Wikipedia
pojazd na płozach, wyposażony w silnik ze śmigłem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) transp. sanie napędzane silnikiem ze śmigłem
Wiktionary
Ae
Wikipedia
w rolnictwie: siew rzutowy z samolotu lub śmigłowca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) roln. siew rzutowy (lub nawożenie) z samolotu lub śmigłowca
Wiktionary
Ae
Wikipedia
pierwsza ręczna kamera filmowa z żyroskopem, używana m. in. w czasie I wojny światowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fot. pierwsza ręczna kamera fotograficzna z mechanizmem zdjęciowym poruszanym za pomocą sprężonego powietrza
Wiktionary
Ae
Wikipedia
amerykański zespół rockowy
SJP.pl
Ae
Wikipedia
aerozol;
1. układ koloidowy powstały na skutek rozproszenia ciał stałych bądź cieczy w ośrodku gazowym
2. metalowy pojemnik z farbą, dezodorantem lub inną substancją, która może być rozpylana
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zob. aerozol.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) roln. stosowanie aerosoli w postaci mgły suchej lub mokrej do ochrony roślin
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) roln. stosować aerosole w postaci mgły suchej lub mokrej do ochrony roślin
Wiktionary
dział mechaniki, którego przedmiotem są zjawiska wynikające z wzajemnego oddziaływania sił aerodynamicznych, sił bezwładności i reakcji sprężystych opływanego ciała; aeroelastyczność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. techn. dział mechaniki i aerodynamiki zajmujący się badaniem wzajemnego oddziaływania sił aerodynamicznych i odkształceń sprężystych konstrukcji
(1.2) fiz. techn. zdolność konstrukcji do reagowania na obciążenia aerodynamiczne poprzez ugięcia, skręcanie i drgania, które z kolei wpływają na przepływ powietrza
Wiktionary
przym. aerosprężysty
Wiktionary
(1.1-2) aeroelastyczność
Wiktionary
cechujący się łagodną podatnością na działanie strumieni gazowych
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) fiz. związany ze sprężystością ciał w przepływie powietrza lub gazu
Wiktionary
rzecz. aerosprężystość ż.
Wiktionary
[czytaj: aErostar] model samochodu marki Ford
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
każdy statek powietrzny latający dzięki wypełnieniu gazem lżejszym od powietrza (np. sterowiec, balon)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) lotn. statek powietrzny lżejszy od powietrza, które sobą wypiera;
Wiktionary
Aerostat – statek powietrzny napełniony gazem lżejszym od powietrza (wodór, hel), unoszący się w powietrzu dzięki sile wyporu opisanej przez prawo Archimedesa. Do aerostatów zalicza się balony i sterowce.
Wikipedia
IPA: ˌaɛˈrɔstat, AS: aerostat
Wiktionary
rzecz. aerostatyka ż.
przym. aerostatyczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. lotnik
Wiktionary
obiekt przeznaczony do latania w powietrzu
SJP.pl
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z aerostatyką, dotyczący aerostatyki
Wiktionary
rzecz. aerostat mrz., aerostatyka ż.
Wiktionary
dział fizyki obejmujący zagadnienia równowagi gazów i zanurzonych w nich nieruchomych ciał stałych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fiz. nauka o równowadze gazów i zanurzonych w nich ciałach stałych
Wiktionary
Aerostatyka – dział mechaniki płynów zajmujący się badaniem stanu równowagi gazów z uwzględnieniem sił grawitacji i bezwładności oraz zanurzonych w nich nieporuszających się lub poruszających się bardzo wolno ciał stałych.
Wikipedia
rzecz. aerostat mrz.
przym. aerostatyczny
Wiktionary
ćwiczenia gimnastyczne, podczas których używa się specjalnego schodka
SJP.pl
ruch drobnych organizmów skierowany w stronę wyższego stężenia tlenu w środowisku (aerotaksja dodatnia) lub w stronę przeciwną (aerotaksja ujemna)
SJP.pl
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) med. związany z aeroterapią
Wiktionary
leczenie pewnych chorób za pomocą powietrza atmosferycznego o różnym ciśnieniu, wilgoci, temperaturze itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. leczenie lub wspomaganie zdrowia poprzez kontakt z powietrzem
Wiktionary
(1.1) Aeroterapia w górskim uzdrowisku poprawiła stan zdrowia pacjentów z przewlekłymi schorzeniami płuc.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) fiz. związany z ciepłem gazu (w szczególności powietrza)
Wiktionary
nauka badająca zjawiska zachodzące w atmosferze przy prędkościach ponaddźwiękowych
SJP.pl
przymiotnik od: aerotermodynamika
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. fiz. dziedzina nauki łącząca aerodynamikę i termodynamikę, badająca zjawiska cieplne zachodzące przy przepływie powietrza (lub gazu) wokół ciała poruszającego się z dużą prędkością
Wiktionary
Aerotermodynamika bądź też gazodynamika – dziedzina nauki, jedna z kategorii aerodynamiki badająca zachowanie gazów w pobliżu opływanych z dużymi prędkościami (naddźwiękowymi) powierzchni ciał stałych oraz wzajemne oddziaływanie termiczne między nimi z uwzględnieniem zmian fizyczno-chemicznych, np.: ablacji, dysocjacji, jonizacji, rekombinacji itp. Przykładem obiektu badań aerotermodynamiki jest obserwacja wystrzelonego z broni palnej pocisku.
Wikipedia
metoda wyznaczania współrzędnych punktów w terenie za pomocą pomiaru kątów na fotogrametrycznych zdjęciach lotniczych, stosowana w fotogrametrii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) metrol. wyznaczanie współrzędnych punktów w terenie poprzez pomiar kątów na zdjęciach lotniczych
Wiktionary
Aerotriangulacja – proces obliczeniowy zmierzający do precyzyjnego określenia położenia wykonanych zdjęć lotniczych w przestrzeni. Określane są współrzędne dużej liczby punktów terenowych, przez co aerotriangulację określa się także jako kameralne zagęszczenie osnowy geodezyjnej.
Wikipedia
przym. aerotriangulacyjny
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z aerotriangulacją, dotyczący aerotriangulacji
Wiktionary
rzecz. aerotriangulacja ż.
Wiktionary
ruch organizmu wywołany oddziaływaniem prądów powietrza (np. wygięcie pnia)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biol. wzrost organizmu w kierunku źródła tlenu lub w przeciwną stronę
Wiktionary
brak zmysłowości, erotyzmu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) nie zawierający erotyki, niezmysłowy
Wiktionary
(1.1) nieerotyczny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) biol. potrzebujący do życia powietrza
Wiktionary
(1.1) aerobowy
Wiktionary
aerosol;
1. układ koloidowy powstały na skutek rozproszenia ciał stałych bądź cieczy w ośrodku gazowym
2. metalowy pojemnik z farbą, dezodorantem lub inną substancją, która może być rozpylana
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. chem. roztwór koloidowy powstający w wyniku rozproszenia ciał stałych lub cieczy w ośrodku gazowym
(1.2) pot. metalowy pojemnik zawierający substancję, która znajduje się pod ciśnieniem i może być rozpylana
Wiktionary
Aerozol – układ koloidalny, w którym ośrodkiem rozpraszającym jest gaz (często powietrze), a cząstkami koloidalnymi są substancje ciekłe lub stałe. Aerozole dzieli się na mgły (cząstki ciekłe) i dymy (cząstki stałe).
Przykładami aerozoli są: aerozol soli morskiej, sadza, pyły mineralne, smog. Natomiast mgła, krople chmurowe, kryształy lodu są przykładami hydrometeorów i nie są zwyczajowo klasyfikowane jako aerozole w meteorologii i fizyce atmosfery, mimo że mieszczą się w powyższej definicji.
Wikipedia
(1.1) (…) wdychany przez użytkowników e-papierosów aerozol nie jest, jak się powszechnie uważa, całkowicie neutralny dla zdrowia – może zawierać szkodliwe, rakotwórcze związki.
Wiktionary
IPA: ˌaɛˈrɔzɔl, AS: aerozol
Wiktionary
rzecz. aerozolowanie n.
przym. aerozolowy
czas. aerozolować
Wiktionary
metoda leczenia układu oddechowego z zastosowaniem leczniczych substancji lotnych zmieszanych z parą wodną
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. metoda terapeutyczna wykorzystująca inhalacje do podawania substancji leczniczych wziewnie w postaci aerozolu
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) agrot. zwalczanie szkodników za pomocą chemicznych środków ochrony roślin rozpylanych w postaci aerozolu (mgły)
Wiktionary
rzecz. aerozol m.
czas. aerozolować
przym. aerozolowy
Wiktionary
(1.1) zamgławianie
Wiktionary
poddawać coś działaniu substancji rozpylanych w postaci aerozolu
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) poddawać działaniu aerozolu
Wiktionary
rzecz. aerozol mrz., aerozolizacja ż., aerozolowanie n.
przysł. aerozolowy
przym. aerozolowy
Wiktionary
→ aerozol; aerosolowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z aerozolami, dotyczący aerozoli
(1.2) mający formę aerozolu
Wiktionary
rzecz. aerozol mrz., aerozolowanie n.
czas. aerozolować
Wiktionary
(1.1) przest. aerosolowy
(1.2) w aerozolu; przest. aerosolowy
Wiktionary
statek powietrzny poruszający się nisko nad powierzchnią lądu lub wody; poduszkowiec
SJP.pl
materiał o małej gęstości, zbudowany w 90-99,8% z powietrza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. techn. porowaty, ultralekki materiał będący rodzajem sztywnej piany o wyjątkowo małej gęstości;
Wiktionary
Aerożel – materiał będący rodzajem sztywnej piany o wyjątkowo małej gęstości. Na jego masę składa się w 90–99,8% powietrze, resztę stanowi porowaty materiał tworzący jego strukturę.
Pierwsze aerożele, mające tendencję do zapadania się, otrzymał Samuel Stephens Kistler w 1931, jednak bardzo długo nie znalazły one żadnego praktycznego zastosowania i zostały w dużym stopniu zapomniane.
Wikipedia
(1.1) Uczeni szacują, że w specjalny aerożel udało się złapać około miliona drobinek kometarnego oraz międzygwiezdnego pyłu.
Wiktionary
IPA: ˌaɛˈrɔʒɛl, AS: aerožel
Wiktionary
przedstawiciel rdzennej ludności Filipin
SJP.pl
przedstawicielka rdzennej ludności Filipin
SJP.pl
rdzenna ludność Filipin
SJP.pl
Aetowie ("Aeta") – rdzenna ludność Filipin, zamieszkująca północne i środkowe wyspy archipelagu (ok. 50 tys.). Ich wierzenia są słabo poznane, mają charakter animistyczny. Prowadzą wędrowny tryb życia. Podstawą utrzymania jest zbieractwo, myślistwo i rybactwo. Od XIX w. także uprawa ryżu na poletkach uzyskanych techniką żarową. Brak organizacji rodowej. Wspólnota lokalna tworzy luźne zespoły koczownicze.
Wikipedia
rząd gadów naczelnych
SJP.pl
Aetozaury (Aetosauria – od αετός "aetos" – orzeł i σαυρος "sauros" – jaszczur) – takson gadów (rząd Aetosauria, rodzina Stagonolepididae, syn. Aetosauridae) o wyglądzie przypominającym współczesne pancerniki i późniejsze od nich ankylozaury.
Były najwcześniejszymi roślinożernymi archozaurami z kladu Crurotarsi.
Wikipedia
skrót od:
1. Air Force;
2. Air France
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Poznań. gw-pl|Górny Śląsk. małpa
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. głupia mina
(1.3) gw-pl|Górny Śląsk. wulg. żeński narząd rozrodczy
Wiktionary
Afa (kors. "Afà") – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Korsyka, w departamencie Korsyka Południowa.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 1726 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 146 osób/km².
Wikipedia
(1.1) Jak pójdymy do zoo, to ci pokoża, jakie tam są srogie afy.
(1.2) Erwin durś szczylo afy.
Wiktionary
frazeologia.
etymologia.
(1.1-3) etym|niem|Affe. → małpa m.
uwagi.
tłumaczenia.
(1.1) zobtłum|małpa.
(1.2) zobtłum|mina.
źródła.
odmiana.
przykłady.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
Wiktionary
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
frazeologia.
etymologia.
(1.1-3) etym|niem|Affe. → małpa m.
uwagi.
tłumaczenia.
(1.1) zobtłum|małpa.
(1.2) zobtłum|mina.
źródła.
odmiana.
przykłady.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) liter. film. teatr. cecha utworu literackiego, filmowego, teatralnego, która polega na braku tradycyjnej fabuły
Wiktionary
(1.1) Zauważcie afabularność właśnie w filmach Andrieja Tarkowskiego.
Wiktionary
przym. afabularny
Wiktionary
niemający fabuły, np. afabularne widowisko
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który nie ma fabuły
Wiktionary
rzecz. afabularność ż.
Wiktionary
(1.1) bezfabularny
Wiktionary
chorobliwa niemożność połykania
SJP.pl
Afagia – niezdolność połykania zarówno posiłków, jak i płynów. Może być następstwem zmian chorobowych dotyczących przewodu pokarmowego, chorób układu nerwowego lub mięśni, niedrożności przełyku na skutek zabiegów medycznych. Stanowi najbardziej zaawansowany stopień dysfagii.
Wikipedia
skrót od: As Far As I Know - z tego, co wiem; afaik, ZTCW (ztcw)
SJP.pl
skrót od: As Far As I Remember - o ile dobrze pamiętam; afair, OIDP
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
niezdolność do wyobrażania obrazów w umyśle
SJP.pl
Afantazja – niezdolność do wyobrażania obrazów w umyśle. Po raz pierwszy odkryta przez Francisa Galtona w 1880.
Szacuje się, że ta przypadłość dotyka od 2,5 do 4 procent społeczeństwa. Zazwyczaj jest wrodzona, chociaż może także pojawić się pod wpływem udaru, urazu głowy lub depresji. Przeciwieństwem afantazji jest hiperfantazja (czyli zdolność do wyobrażania obrazów tak żywych jak widzianych oczami).
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gwara. więz. strażnik więzienny
Wiktionary
język urzędowy Etiopii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. język używany w Afarze;
Wiktionary
Afar (amh. አፋር) – region administracyjny we wschodniej Etiopii, z siedzibą władz w mieście Asajta. Sąsiaduje z Erytreą na północnym wschodzie, Dżibuti na wschodzie, z regionami: Tigraj na północnym zachodzie, Amharą na zachodzie, Dyrie Daua na południowym wschodzie, Somali na południowym wschodzie i z Oromią na południu.
Wikipedia
rzecz. Afar mrz. mos., afarski mrz., Afarka ż., afarszczyzna ż., Afaryjczyk mos., Afaryjka ż.
przym. afaryjski, afarski
Wiktionary
(1.1) afarski, afarszczyzna, adal, danakil, danakilski, war. afaryjski; kod ISO 639-3, kod ISO 639-2: aar, kod ISO 639-1: aa
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) etn. geogr. dotyczący Afaru lub jego mieszkańców
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. zob. język afar.
Wiktionary
rzecz. Afar mrz. mos., afar mrz., Afarka ż., afarszczyzna ż., Afaryjczyk mos., Afaryjka ż.
przym. afaryjski
Wiktionary
(1.1) war. afaryjski
(2.1) afar, afarszczyzna, adal, danakil, danakilski, war. afaryjski; kod ISO 639-3, kod ISO 639-2: aar, kod ISO 639-1: aa
Wiktionary
kobieta dotknięta afazją
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. kobieta cierpiąca na afazję
Wiktionary
rzecz. afazja ż.
:: fm. afatyk mos.
przym. afatyczny
Wiktionary
odnoszący się do afazji, czyli utraty zdolności mowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) med. związany z afazją; cierpiący na afazję
Wiktionary
rzecz. afazja ż., afatyczka ż., afatyk mos.
Wiktionary
w medycynie: osoba cierpiąca na afazję (zaburzenie mowy)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) med. osoba cierpiąca na afazję
Wiktionary
IPA: aˈfatɨk, AS: afatyk
Wiktionary
rzecz. afazja ż.
:: fm. afatyczka ż.
przym. afatyczny
Wiktionary
zaburzenia mowy powstające wskutek uszkodzenia niektórych okolic mózgu (przy zachowaniu sprawności aparatu artykulacyjnego)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. zaburzenia mowy lub rozumienia mowy na skutek uszkodzenia mózgu;
Wiktionary
Afazja ( αφασία – brak mowy) – zaburzenie mowy powstałe w wyniku uszkodzenia mózgu, polegające na utracie zdolności do wysławiania się lub rozumienia mowy innych.
Wikipedia
(1.1) Stworzyła neurocybernetyczny model przetwarzania wyobrażeń złożonych sytuacji lękotwórczych u chorych z afazją.
Wiktionary
IPA: aˈfazʲja, AS: afazʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. afatyk mos., afatyczka ż.
przym. afatyczny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dotyczący afazji
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od afekt
Wiktionary
(1.1) To nie afekt, lecz tylko mały afekcik.
Wiktionary
rzecz. afekt m.
Wiktionary
dawniej:
1. skłonność, afekt;
2. pobudzenie, podrażnienie;
3. chorobliwe zaatakowanie jakiegoś organu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. afekt, skłonność ku komu lub czemu
(1.2) daw. rozdrażnienie, nadpobudliwość
Wiktionary
IPA: aˈfɛkt͡sʲja, AS: afekcʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. afektacja ż., afekt mrz.
czas. afektować
przym. afektowany, afektowny, afektywny, afektacyjny
przysł. afektacyjnie
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) daw. pełen uczucia, wyrażający uczucie
Wiktionary
1. krótkotrwałe i silne podniecenie, wzburzenie;
2. ekspresja emocji pacjenta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) psych. wszelkie poruszenie lub wzruszenie umysłu
(1.2) przest. namiętność, silne uczucie
Wiktionary
Afekt ( affectus) – obserwowana przez badającego ekspresja emocji. Ekspresja ta nie zawsze współgra z opisem emocji podawanym w wywiadzie przez pacjenta.
Wikipedia
(1.2) Rozum mężczyzną, białogłową afekt rządzi.
Wiktionary
IPA: ˈafɛkt, AS: afekt
Wiktionary
rzecz. afektacja ż., afektowanie n., afektonim m., afekcja ż.
:: zdrobn. afekcik mrz.
czas. afektować ndk.
przym. afektowany, afektywny, afektowny, afektacyjny
przysł. afektowanie, afektacyjnie
Wiktionary
przesada, nienaturalność, zwłaszcza w wyrażaniu uczuć; egzaltacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przesada w okazywaniu uczuć, egzaltacja; wyrażanie uczuć (poprzez zachowywanie się, wypowiadanie się) w sposób przesadny, sztuczny, afektowany
Wiktionary
IPA: ˌafɛkˈtat͡sʲja, AS: afektacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. afekcja ż., afekt mrz.
czas. afektować
przym. afektowany, afektowny, afektywny, afektacyjny
przysł. afektacyjnie
Wiktionary
(1.1) egzaltacja
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) książk. z afektacją, z przesadą
Wiktionary
rzecz. afekcja ż., afekt mrz., afektacja ż., afektowanie n.
czas. afektować ndk.
przym. afektacyjny, afektowany, afektowny, afektywny
przysł. afektowanie
Wiktionary
(1.1) nienaturalnie, przesadnie
Wiktionary
→ afektacja; nienaturalny, przesadny, sztuczny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) nienaturalny, przesadny, afektowany
Wiktionary
rzecz. afekcja ż., afekt mrz., afektacja ż., afektowanie n.
czas. afektować ndk.
przym. afektowany, afektowny, afektywny
przysł. afektacyjnie, afektowanie
Wiktionary
czułe przezwisko używane w sytuacjach szczególnych zażyłości między partnerami życiowymi, członkami rodziny, bliskimi przyjaciółmi itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. wyraz lub zwrot stosowany w sytuacjach szczególnych zażyłości, np. „złotko”, „dziubdziuś”, „misio” itp.;
Wiktionary
Afektonim – wyraz lub zwrot stosowany w sytuacjach szczególnych zażyłości, np. między małżonkami, narzeczonymi, kochankami. Przykładami afektonimów są zwroty: misiu, kochanie, kotku, żabko, złotko, słoneczko, wariacie, dziubuś, sroczko itp.
Wikipedia
rzecz. afekt mrz.
Wiktionary
specjalista leczący przez oddziaływanie na stan emocjonalny pacjenta
SJP.pl
leczenie polegające na oddziaływaniu na stan emocjonalny pacjenta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|afektować.
przysłówek sposobu
(2.1) książk. w afektowany sposób
Wiktionary
IPA: ˌafɛktɔˈvãɲɛ, AS: afektovãńe
Wiktionary
rzecz. afekt m.
przym. afektowany, afektacyjny
czas. afektować
przysł. afektacyjnie
Wiktionary
egzaltowany;
1. nienaturalny, wyrażany w przesadny sposób;
2. mający skłonności do takiego wyrażania
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przesadny, sztuczny
Wiktionary
IPA: ˌafɛktɔˈvãnɨ, AS: afektovãny
Wiktionary
rzecz. afekt mrz., afektowanie, afektacja ż., afekcja ż.
czas. afektować
przym. afektowny, afektywny, afektacyjny
przysł. afektowanie, afektacyjnie
Wiktionary
1. zachowywać się w sposób przesadny, nienaturalny; przesadzać;
2. wyrażać silne zainteresowanie, zachwyt lub uwielbienie;
3. przyciągać uwagę, budząc silne zainteresowanie, zachwyt lub uwielbienie
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) przesadzać, żądać, pragnąć
(1.2) zachowywać się w sposób nienaturalny
Wiktionary
IPA: ˌafɛkˈtɔvat͡ɕ, AS: afektovać
Wiktionary
rzecz. afekt mrz., afektowanie, afekcja ż., afektacja ż.
przym. afektowany, afektowny, afektywny, afektacyjny
przysł. afektowanie, afektacyjnie
Wiktionary
dawniej: uczuciowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) daw. uczuciowy
(1.2) daw. pełen uczuć, namiętny, żarliwy
Wiktionary
IPA: ˌafɛkˈtɔvnɨ, AS: afektovny
Wiktionary
rzecz. afektacja ż., afekcja ż., afekt mrz.
czas. afektować
przym. afektowany, afektywny, afektacyjny
przysł. afektacyjnie
Wiktionary
związany z afektem, emocjonalny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) psych. uczuciowy, emocjonalny
Wiktionary
(1.1) Wbrew powszechnym opiniom, elektrowstrząsy to bardzo skuteczna i bardzo bezpieczna metoda leczenia zaburzeń afektywnych zarówno jednobiegunowych (depresja), jak i dwubiegunowych (ChAD).
Wiktionary
IPA: ˌafɛkˈtɨvnɨ, AS: afektyvny
Wiktionary
rzecz. afektacja ż., afekcja ż., afekt mrz.
czas. afektować
przym. afektowny, afektowany, afektacyjny
przysł. afektacyjnie
Wiktionary
afelandra stercząca - ozdobna roślina doniczkowa z rodziny akantowatych
SJP.pl
Afelandra ("Aphelandra" R. Br.) – rodzaj roślin zielnych lub krzewów z rodziny akantowatych ("Acanthaceae"). Należy do niego 199 gatunków pochodzących z tropikalnych obszarów Ameryki Południowej i Ameryki Środkowej. Gatunkiem typowym jest "Aphelandra pulcherrima" (Jacq.) Kunth.
Wikipedia
najbardziej oddalony od Słońca punkt orbity okołosłonecznej ciała niebieskiego; aphelium
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) astr. zob. aphelium.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. zob. apfelzina.
Wiktionary
utrata zdolności mówienia
SJP.pl
1. ogólnie znane wydarzenie, awantura;
2. nieuczciwe przedsięwzięcie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wydarzenie, które wywołało skandal;
(1.2) pot. awantura
(1.3) gwara więzienna niesłuszne posądzenie o naruszenie zasad panujących wśród grypsujących
(1.4) gwara więzienna przestępstwo
Wiktionary
Af
Wikipedia
(1.1) Afera ta poważnie nadszarpnęła dalszą karierę polityczną prezydenta USA .
Wiktionary
IPA: aˈfɛra, AS: afera
Wiktionary
rzecz. aferowanie n., aferowicz mos., aferzysta mos., aferzystka ż., zaaferowanie n.
:: zdrobn. aferka ż.
czas. aferować ndk., zaaferować dk.
przym. zaaferowany, aferowy, aferalny
Wiktionary
(1.1) skandal
Wiktionary
aferalny charakter jakiegoś wydarzenia
SJP.pl
mający znamiona afery, zwłaszcza afery kryminalnej
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z aferami, uczestniczący w aferach, mający znamiona afery
Wiktionary
rzecz. aferzysta mos., afera ż.
Wiktionary
pejoratywnie: osoba zamieszana w afery kryminalne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pejor. osoba zamieszana w afery
Wiktionary
rzecz. aferzysta mos.
Wiktionary
(1.1) aferowicz
Wiktionary
1. w językoznawstwie: zanik początkowej zgłoski w wyrazie;
2. zabieg uzyskiwania koncentratu płytek krwi lub koncentratu krwinek białych z krwi pełnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. zabieg uzyskiwania koncentratu płytek krwi lub białych krwinek;
(1.2) jęz. zanik głoski lub głosek w wyrazie;
Wiktionary
Afereza – zabieg uzyskiwania koncentratu płytek krwi, białych krwinek lub krwinek czerwonych poprzez odseparowanie ich z krwi pełnej człowieka.
Wikipedia
IPA: ˌafɛˈrɛza, AS: afereza
Wiktionary
rzecz. hemafereza ż.
Wiktionary
zdrobnienie od: afera; drobna afera
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: afera
Wiktionary
rzecz. aferzysta mos., afera ż.
przym. aferowy
Wiktionary
sprzyjający powstawaniu afer
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zob. aferotwórczy.
Wiktionary
przesadne fascynowanie się aferami
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) powodujący, sprzyjający powstawaniu afery
(1.2) wymyślający, wytwarzający afery (np. na potrzeby artykułu w gazecie)
Wiktionary
(1.1) aferogenny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|aferować.
Wiktionary
czas. aferować ndk.
rzecz. afera ż.
przym. aferowy
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) przest. zajmować czymś, niepokoić
Wiktionary
IPA: ˌafɛˈrɔvat͡ɕ, AS: aferovać
Wiktionary
rzecz. aferowanie n., zaaferowanie n., afera ż., aferzysta mos., aferzystka ż., aferowicz mos.
czas. zaaferować dk.
przym. aferowy, zaaferowany
Wiktionary
człowiek zajmujący się aferami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. człowiek zajmujący się aferami, znający się na sprawach
Wiktionary
(1.1) Józef jest aferowiczem.
Wiktionary
IPA: ˌafɛˈrɔvʲit͡ʃ, AS: aferovʹič
Wiktionary
rzecz. aferzysta m., aferzystka ż., afera ż.
czas. aferować, zaaferować
przym. aferowy
Wiktionary
związany z aferą
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z aferą, dotyczący afery
Wiktionary
rzecz. afera ż., aferowanie n., aferowicz mos., aferzysta mos., aferzystka ż., zaaferowanie n.
:: zdrobn. aferka ż.
czas. aferować ndk., zaaferować dk.
przym. zaaferowany
Wiktionary
mężczyzna szukający zysku w przedsięwzięciach nieuczciwych, zwykle niezgodnych z prawem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek uczestniczący dla zysku w nieuczciwych, karalnych przedsięwzięciach
(1.2) pot. osoba wywołująca lub zamieszana w skandale, afery towarzyskie
(1.3) pot. osoba doszukująca się sensacji we wszystkim
(1.4) daw. człowiek interesu, biznesmen
Wiktionary
Aferzysta (oryg. fr. "Un homme d’affaires") – opowiadanie Honoriusza Balzaka z 1844, należące do "Scen z życia paryskiego" cyklu "Komedia ludzka". W 1845 ukazała się jego zmieniona (zarówno przez wydawcę, jak i samego autora) wersja, zawierającą dedykację dla słynnego bankiera Rotszylda.
Wikipedia
(1.1) Aferzyści i złodzieje chodzą wolni, a urząd skarbowy ściga człowieka, który ratuje ludzkie życie.
(1.4) Czym ty się właściwie zajmujesz w Warszawie? – Ja jestem tym, co nazywają „aferzysta”. Mam dom komisowo-handlowy na spółkę z niejakim Bigielem.
Wiktionary
IPA: ˌafɛˈʒɨsta, AS: afežysta
Wiktionary
rzecz. afera ż., zdrobn. aferka ż.; aferowicz mos., aferał mos., aferalność ż., aferomania ż.
:: fż. aferzystka ż.
czas. zaaferować, aferować
przym. aferalny, aferowy
Wiktionary
(1.1) hochsztapler, kombinator, szwindlarz, oszust, spekulant, szalbierz
(1.2) skandalista
(1.3) sensat
Wiktionary
kobieta szukająca zysku w przedsięwzięciach nieuczciwych, zwykle niezgodnych z prawem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta zamieszana w aferę kryminalną
(1.2) kobieta wywołująca lub zamieszana w skandale i afery obyczajowe
Wiktionary
(1.1) Aferzystka z Amber Gold będzie żyć w celi jak królowa.
Wiktionary
IPA: ˌafɛˈʒɨstka, AS: afežystka
Wiktionary
rzecz. afera ż., aferowicz m.
:: fm. aferzysta m.
czas. aferować ndk., zaaferować dk.
przym. aferowy
Wiktionary
(1.1) hochsztaplerka
(1.2) skandalistka
Wiktionary
określenie wykonawcze: pogodnie, z wdziękiem
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
określenie wykonawcze: bez tchu, dysząc
SJP.pl
określenie wykonawcze: żałośnie, z przygnębieniem
SJP.pl
rasa psa z grupy pinczerów; pinczer małpi
SJP.pl
określenie wykonawcze: tkliwie, namiętnie, czule
SJP.pl
[czytaj: efidejwit] z angielskiego:
1. dobrowolne, pisemne oświadczenie złożone pod przysięgą;
2. deklaracja podatkowa składana pod przysięgą przez obcokrajowca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) praw. dobrowolne, urzędowe, pisemne oświadczenie pod przysięgą
Wiktionary
z łaciny: twierdząco
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kulin. włoski deser z gałki lodów oblanej gorącą kawą espresso
Wiktionary
Af
Wikipedia
określenie wykonawcze: przyspieszając
SJP.pl
[czytaj: afRÖ] biały najemnik na żołdzie kraju afrykańskiego
SJP.pl
skrót od: afgański
SJP.pl
1. rasa psa; chart afgański;
2. kobierzec z Azji Środkowej;
3. jednostka monetarna Afganistanu (1 afgan = 100 puli); afgani, afghani;
4. środowiskowo: mocna odmiana haszyszu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) środkowoazjatycki kobierzec o geometrycznych i roślinnych ornamentach, w których przeważają kolory: czerwony, granatowy i czarny
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) zool. chart afgański
(2.2) pot. haszysz pochodzący z Afganistanu
Wiktionary
Zo
Wikipedia
IPA: ˈavɡãn, AS: avgãn
Wiktionary
rzecz. Afganistan
Wiktionary
jednostka monetarna Afganistanu (1 afgani = 100 puli); afghani, afgan
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski lub nijaki
(1.1) monet. waluta Afganistanu;
przymiotnik
(2.1) afgański
Wiktionary
Afgani (Afghani) – jednostka monetarna Afganistanu. 1 afgani (Af) = 100 pul (p).
Wikipedia
(1.1) Obcięcie trzech zer doprowadzić ma do większej kontroli nad kursem afgani, który obecnie jest bardzo niski.
Wiktionary
IPA: avˈɡãɲi, AS: avgãńi
Wiktionary
przym. afgański, afganistański
rzecz. afgański m., Afganistan, Afgańczyk, Afganka, afganiec
Wiktionary
lekceważąco o Afgańczyku, obywatelu Afganistanu; Afganiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) lekcew. Afgańczyk
(1.2) pot. z rosyjskiego: radziecki weteran wojny w Afganistanie
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) gorący i suchy wiatr pustynny, wiejący latem w Tadżykistanie
Wiktionary
Afganiec – pustynny, gorący i suchy, południowo-zachodni lokalny wiatr, wiejący w środkowej Azji na pograniczu afgańsko-tadżyckim w górnym biegu Amu-darii. Latem często wywołuje burze piaskowe. Prędkość 17-25 m/s. W Termez wieje przez 40 do 70 dni w roku.
Wikipedia
(1.2) Rosjanie szanują swoich afgańców, jak potocznie nazywają weteranów tamtej wojny.
(1.2) Kapitan Armii Czerwonej, Witalij Kaganowicz, dwukrotny kawaler Orderu Bohatera Związku Radzieckiego, stary „afganiec”, weteran kilku pomniejszych konfliktów, nie odrywając wzroku od peryskopu obserwacyjnego, rzucił leniwie do interkomu: „Wpieriod”.
Wiktionary
IPA: avˈɡãɲɛt͡s, AS: avgãńec
Wiktionary
rzecz. afgański m., Afganistan m., Afgańczyk m., Afganka ż., afgani m. n.
przym. afgański, afganistański
Wiktionary
państwo w Azji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. polit. państwo w Azji Środkowej ze stolicą w Kabulu;
Wiktionary
Afganistan – śródlądowe państwo unitarne położone w Azji Południowej, ze stolicą w Kabulu. Graniczy pod względem długości granic kolejno z: Pakistanem, Iranem, Tadżykistanem, Turkmenistanem, Uzbekistanem i Chinami. Afganistan jest "de facto" kontrolowany przez talibów jako Islamski Emirat Afganistanu od 15 sierpnia 2021, czyli od upadku Islamskiej Republiki Afganistanu, uznawanej na arenie międzynarodowej.
Wikipedia
(1.1) Afganistan jest krajem azjatyckim.
(1.1) W Afganistanie rozpoczęły się szafranowe żniwa.
Wiktionary
IPA: ˌavɡãˈɲistãn, AS: avgãńistãn
Wiktionary
rzecz. afgański mrz., afgan mzw./mrz., Afgańczyk mos., afganiec mos., Afganka ż., afgani mrz./n., afgańskość ż.
przym. afgański, afganistański
Wiktionary
(1.1) ofic. Islamskie Państwo Afganistanu
Wiktionary
przymiotnik od: Afganistan; afgański
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do Afganistanu (państwa na Środkowym Wschodzie)
Wiktionary
IPA: ˌavɡãɲiˈstãj̃sʲci, AS: avgãńistãĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
przym. afgański
rzecz. afgański m., Afganistan, Afgańczyk, Afganka, afganiec, afgani
Wiktionary
(1.1) afgański
Wiktionary
obywatelka Afganistanu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) obywatelka Afganistanu
Wiktionary
(1.1) Raz nawet się rozpłakał, gdy pewna Afganka opowiadała, jak talibowie [fanatyczni islamscy wojownicy, którzy wygrali wojnę domową w Afganistanie – red.] nachodzili jej rodzinę.
Wiktionary
IPA: avˈɡãŋka, AS: avgãŋka
Wiktionary
rzecz. afgański mrz., Afganistan mrz., afganiec mos., afgani
:: fm. Afgańczyk mos.
przym. afganistański, afgański
Wiktionary
obywatel Afganistanu; Afgan
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) obywatel Afganistanu
Wiktionary
Afgańczyk (ang. "The Afghan") – powieść sensacyjna brytyjskiego pisarza Fredericka Forsytha z roku 2006.
Fabuła dotyczy wspólnej akcji MI6, CIA oraz ISI przeciwko Al-Kaidzie. Główny bohater Mike Martin pojawił już się wcześniej w powieści "Pięść Boga".
Wikipedia
(1.1) W konsekwencji politycznej katastrofy Grudnia 1981 staliśmy się co prawda doskonałym mięsem armatnim zimnej wojny, prawie tak samo pożywnym jak Afgańczycy, ale nie byliśmy jej podmiotem.
Wiktionary
IPA: avˈɡãj̃n͇t͡ʃɨk, AS: avgãĩ ̯ṇčyk
Wiktionary
rzecz. afgański mrz., Afganistan mrz., afganiec mos., afgani
:: fż. Afganka
przym. afganistański, afgański
Wiktionary
(1.1) lekcew. afganiec
Wiktionary
1. przymiotnik od: Afganistan; afganistański;
2. przymiotnik od: Afgan, Afgańczyk
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do Afgańczyków lub Afganistanu
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) pot. niepoprawna, potoczna nazwa języka paszto używanego przez Pasztunów w Pakistanie i Afganistanie
Wiktionary
(1.1) Z jeziora wypływa rzeka Pamir, która dalej stanowi granicę afgańsko-tadżycką.
Wiktionary
IPA: avˈɡãj̃sʲci, AS: avgãĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
przym. afganistański
rzecz. Afganistan m., Afgańczyk m., Afganka ż., afganiec m., afgani m./n.
Wiktionary
(1.1) afganistański
Wiktionary
[czytaj: afgani] jednostka monetarna Afganistanu (1 afgani = 100 puli); afgani, afgan
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski lub nijaki
(1.1) monet. zob. afgani.
Wiktionary
IPA: avˈɡãɲi, AS: avgãńi
Wiktionary
w medycynie: niedobór fibrynogenu, objawiający się krwawieniami i krwotokami
SJP.pl
[czytaj: afis-ionado] entuzjastyczny zwolennik czegoś, zapaleniec, miłośnik, amator
SJP.pl
środek owadobójczy do zwalczania mszyc
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) środek mszycoobójczy, unieszkodliwiający mszyce (nazwa systematyczna|Aphidomorpha.);
Wiktionary
(1.1) Aficyd ten swoją pełną aktywność osiąga dopiero po około 5 dniach.
Wiktionary
taki, który nie ma wyraźnych granic
SJP.pl
cząstka słowotwórcza wyrazu występująca przed rdzeniem, po rdzeniu lub wewnątrz rdzenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gram. morfem będący częścią składową wyrazu, różny od rdzenia, zrostek;
Wiktionary
IPA: ˈafʲiks, AS: afʹiks
Wiktionary
rzecz. fiksum n., fiksat mos., fiksacja ż., afiksacja ż., fiks mrz.
przym. afiksalny
Wiktionary
(1.1) zrostek
Wiktionary
tworzenie wyrazów pochodnych przez dodawanie afiksów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. tworzenie nowych wyrazów z innych, już istniejących;
Wiktionary
IPA: ˌafʲiˈksat͡sʲja, AS: afʹiksacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. prefiks mrz., postfiks mrz., fiksum n., fiksat mos., afiks m., fiks mrz., sufiks mrz., fiksacja ż.
Wiktionary
(1.1) derywacja
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) jęz. dotyczący afiksów
Wiktionary
(1.1) W języku polskim tworzenie rzeczowników odczasownikowych jest zwykle afiksalne.
Wiktionary
rzecz. afiks mrz.
Wiktionary
1. przyjęcie jakiejś osoby lub organizacji do działającego już stowarzyszenia;
2. powiązanie przez pośrednie związki;
3. nawiązywanie i utrzymywanie bliskich stosunków z innymi;
4. miejsce zatrudnienia autora pracy naukowej;
5. dawniej: przyjęcie do rodziny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przyjęcie osoby lub organizacji do działającego już stowarzyszenia
(1.2) związek przez pośrednie ogniwa
Wiktionary
Afiliacja ( affilatio – „usynowienie”, „włączenie do rodziny”) – zachowanie polegające na nawiązaniu i podtrzymaniu pozytywnych kontaktów i współpracy przez jednostkę lub grupę, organizację z innymi grupami i organizacjami.
Wikipedia
(1.1) Potwierdzili swoją afiliację do organizacji.
Wiktionary
IPA: ˌafʲiˈlʲjat͡sʲja, AS: afʹilʹi ̯acʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. afiliowanie n.
czas. afiliować ndk.
przym. afiliacyjny
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z afiliacją, dotyczący afiliacji
Wiktionary
rzecz. afiliacja ż., afiliowanie n.
czas. afiliować ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) tworzenie filii
(1.2) przekształcanie dotychczas samodzielnej instytucji w filię
Wiktionary
rzecz. afiliacja ż.
czas. afiliować ndk.
przym. afiliacyjny
Wiktionary
1. utworzyć, tworzyć filię jakiejś instytucji albo przyłączyć, przyłączać jakąś instytucję jako filię;
2. rzadko: przyjąć, przyjmować osobę lub organizację do działającego stowarzyszenia
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) utworzyć filię jakiejś instytucji, przyjąć już istniejącą instytucję jako filię innej
(1.2) daw. dokonać afiliacji, przyłączyć do rodziny, herbu
Wiktionary
rzecz. afiliacja ż., afiliowanie n.
przym. afiliacyjny
Wiktionary
oczyszczanie substancji z domieszek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. techn. oczyszczanie substancji z obcych domieszek
Wiktionary
Afinacja ( affiner) – oczyszczanie substancji z domieszek. Proces stosowany głównie w cukrowniach do oczyszczania kryształów cukru z syropu cukrowego, a także do wydobywania z rudy metali szlachetnych.
Wikipedia
rzecz. afinowanie n.
czas. afinować ndk.
Wiktionary
w matematyce:
a) przekształcenie afiniczne - przekształcenie wzajemnie jednoznaczne zachowujące współliniowość punktów;
b) geometria afiniczna - dział geometrii obejmujący własności figur w przekształceniach afinicznych
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mat. związany z przekształceniami afinicznymi, czyli wzajemnie jednoznacznymi przeształceniami geometrycznymi, odwzorowującymi proste na proste
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) chem. oczyszczanie substancji z obcych domieszek
Wiktionary
rzecz. afinacja ż.
czas. afinować
Wiktionary
w chemii: oczyszczać substancje z obcych domieszek
SJP.pl
1. zgoda na coś, potwierdzenie, uznanie czegoś za dobre; aprobata, akceptacja;
2. w filozofii:
a) pozytywny stosunek do życia mimo rozczarowań;
b) stwierdzenie prawdy, istnienia czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) potwierdzenie, utwierdzenie, akceptacja
(1.2) uznanie czegoś za dobre, słuszne
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌafʲirˈmat͡sʲja, AS: afʹirmacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. afirmatywa ż., afirmant m., afirmowanie n., afirmatysta mos.
czas. afirmować ndk.
przym. afirmatywny, afirmacyjny
przysł. afirmatywnie
Wiktionary
(1.2) aprobata
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób afirmacyjny
Wiktionary
rzecz. afirmatysta mos.
przysł. afirmatywnie
Wiktionary
pozytywny, przychylny; afirmatywny, aprobatywny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wyrażający zgodę, przyzwolenie, poparcie
Wiktionary
rzecz. afirmacja ż., afirmatywa ż., afirmowanie n., afirmatysta mos.
przym. afirmatywny
przysł. afirmatywnie
Wiktionary
(1.1) afirmatywny
Wiktionary
osoba aprobująca, potwierdzająca lub uznająca coś
SJP.pl
osoba afirmująca coś, zgadzająca się na coś, popierająca coś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rzad. ten, kto afirmuje, potwierdza coś, zgadza się na coś, popiera coś
Wiktionary
rzecz. afirmacja ż., afirmant mos., afirmatywa ż.
przym. afirmacyjny, afirmatywny
przysł. afirmacyjnie, afirmatywnie
Wiktionary
dawniej: głos poparcia podczas głosowania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. głos potwierdzający w głosowaniu
Wiktionary
IPA: ˌafʲirmaˈtɨva, AS: afʹirmatyva
Wiktionary
rzecz. afirmacja ż., afirmacja ż., afirmant m., afirmowanie n., afirmatysta mos.
przym. afirmatywny, afirmacyjny
przysł. afirmatywnie
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób afirmatywny; twierdząco, potwierdzająco, aprobująco, pozytywnie
Wiktionary
rzecz. afirmowanie n., afirmacja ż., afirmant mos., afirmatysta mos., afirmatywa ż.
przym. afirmacyjny, afirmatywny
przysł. afirmacyjnie
Wiktionary
aprobujący coś, potwierdzający, pozytywny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) książk. aprobujący coś
Wiktionary
(1.1) Łukasz charakteryzował się afirmatywnym stosunkiem do rzeczywistości.
Wiktionary
IPA: ˌafʲirmaˈtɨvnɨ, AS: afʹirmatyvny
Wiktionary
rzecz. afirmatysta mos., afirmatywa ż., afirmacja ż., afirmant m., afirmowanie n.
czas. afirmować ndk.
przym. afirmacyjny
przysł. afirmatywnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|afirmować.
Wiktionary
(1.1) Czy afirmowanie nie jest wmawianiem sobie nieprawdy?
Wiktionary
IPA: ˌafʲirmɔˈvãɲɛ, AS: afʹirmovãńe
Wiktionary
rzecz. afirmacja ż., afirmant m., afirmatywa ż.
czas. afirmować ndk.
przym. afirmacyjny, afirmatywny
przysł. afirmatywnie
Wiktionary
(1.1) afirmacja
Wiktionary
odnosić się do czegoś z uznaniem, wyrażać aprobatę
SJP.pl
czasownik przechodni dwuaspektowy
(1.1) uznawać istnienie czegoś i akceptować to
Wiktionary
(1.1) Jeśli będzie afirmował obowiązek podatku, to stanie po stronie pogańskiego cesarza; jeśli nie będzie go afirmował, to Go denuncjują u rzymskiej władzy okupacyjnej.
Wiktionary
IPA: ˌafʲirˈmɔvat͡ɕ, AS: afʹirmovać
Wiktionary
rzecz. afirmacja, afirmowanie
przym. afirmatywny
Wiktionary
ogłoszenie, zwykle drukowane, umieszczane w miejscach widocznych, powiadamiające o imprezie publicznej lub mające charakter reklamowy; plakat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) poligr. plakat informujący o jakiejś imprezie publicznej lub akcji, nawołujący do czegoś; ; Gloger.
Wiktionary
Afisz – rodzaj wyrobu poligraficznego zaliczany do akcydensów informacyjnych. Druk jednostronny, raczej dużego formatu, o charakterze informacyjnym, propagandowym lub reklamowym, służący do umieszczania w stałych, publicznych miejscach (rozklejany, umieszczany w witrynach). Przekazuje informacje przy użyciu tekstu, unikając urozmaiceń artystycznych. Najpopularniejszy stał się afisz teatralny, który następnie stał się inspiracją do tworzenia plakatów.
Wikipedia
(1.1) Na słupie ogłoszeniowym wisiał afisz najnowszego przedstawienia.
Wiktionary
IPA: ˈafʲiʃ, AS: afʹiš
Wiktionary
rzecz. afiszer mos., afiszowanie n., afiszówka ż.
czas. afiszować ndk., afiszować się ndk.
przym. afiszowy
Wiktionary
(1.1) plakat, poster
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. roznosiciel, rozlepiacz afiszów
Wiktionary
rzecz. afisz mrz., afiszowanie n.
czas. afiszować ndk.
przym. afiszowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) publiczne eksponowanie swojego wyglądu, zachowania itp. w celu zwrócenia na siebie uwagi
Wiktionary
(1.1) Mówiłam ci, co sądzę o afiszowaniu się bogactwem.
Wiktionary
IPA: ˌafʲiʃɔˈvãɲɛ, AS: afʹišovãńe
Wiktionary
czas. afiszować
rzecz. afiszer mos., afisz
Wiktionary
1. rozgłaszać, ostentacyjnie ukazywać coś;
2. afiszować się - obnosić się z czymś przesadnie, zwracać powszechną uwagę na swoje cechy, koneksje itp.
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) ujawniać, pokazywać, ogłaszać coś w sposób ostentacyjny
czasownik zwrotny niedokonany afiszować się (dk. brak)
(2.1) zwracać na siebie uwagę otoczenia swoim zachowaniem; popisywać się; przesadnie coś ujawniać
Wiktionary
IPA: ˌafʲiˈʃɔvat͡ɕ, AS: afʹišovać
Wiktionary
rzecz. afisz mrz., afiszowanie n., afiszer mos.
przym. afiszowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest afiszowe; cecha tych, którzy są afiszowi
Wiktionary
przym. afiszowy
przysł. afiszowo
Wiktionary
związany z afiszem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z afiszem; taki jak na afiszach
Wiktionary
rzecz. afisz mrz., afiszer mos., afiszowość ż.
czas. afiszować
Wiktionary
skrót od: Away From Keyboard - z dala od klawiatury; afk
SJP.pl
ozdobna figura na dziobie statku; galion
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) żegl. galion
Wiktionary
rakotwórcza mikotoksyna syntetyzowana przez grzyby z gatunku Aspergillus flavus
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. chem. rakotwórcza toksyna wytwarzana przez grzyby z rodzaju nazwa systematyczna|Aspergillus|ref=tak.;
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. brak fleksji; cecha nieposiadania odmiany wyrazów
Wiktionary
(1.1) Afleksyjność języka chińskiego sprawia, że znaczenie zależy głównie od szyku wyrazów.
Wiktionary
o języku: nie mający fleksji, zwłaszcza fleksji końcówkowej
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) jęz. o języku, który nie ma odmiany wyrazów, nie ma form fleksyjnych
Wiktionary
IPA: ˌaflɛˈksɨjnɨ, AS: afleksyi ̯ny
Wiktionary
(1.1) bezfleksyjny, niefleksyjny
Wiktionary
w starożytnym teatrze greckim: zejście chóru ze sceny po zakończeniu dramatu; aphodos
SJP.pl
utrata dźwięczności głosu występująca najczęściej na skutek chorób krtani i strun głosowych; bezgłos
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. zaburzenie polegające na braku głosu;
Wiktionary
"Zobacz też: Afonia (film)."
Afonia (bezgłos) – utrata dźwięczności głosu. Przyczyną mogą być zaburzenia czynności krtani (porażenie nerwów krtaniowych lub zaburzenia nerwicowe), albo zniekształcenia fałdów głosowych spowodowane przez choroby zapalne lub nowotworowe krtani. Częściowa lub całkowita afonia jest częstym objawem nerwicy lękowej. Skrajny stopień histerycznej afonii z zupełną utratą mowy (nawet szeptanej) to apsityria.
Wikipedia
(1.1) Jej afonię należy tłumaczyć histerią.
Wiktionary
IPA: aˈfɔ̃ɲja, AS: afõńi ̯a
Wiktionary
przym. afoniczny
Wiktionary
(1.1) bezgłos
Wiktionary
bezdźwięczny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) bezdźwięczny
Wiktionary
rzecz. afonia ż.
Wiktionary
w psychologii: możliwości oddziaływania na obiekty
SJP.pl
ten, kto układa aforyzmy; twórca aforyzmów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) twórca aforyzmów
Wiktionary
rzecz. aforystyczność ż., aforystyka ż., aforyzm mrz.
:: fż. aforystka ż.
przym. aforystyczny, aforyzmowy
przysł. aforystycznie
Wiktionary
pisarka tworząca aforyzmy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) twórczyni aforyzmów
Wiktionary
rzecz. aforystyczność ż., aforystyka ż., aforyzm mrz.
:: fm. aforysta mos.
przym. aforystyczny, aforyzmowy
przysł. aforystycznie, aforyzmowo
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) od: aforystyczny
Wiktionary
rzecz. aforystyczność ż., aforysta mos., aforystka ż., aforystyka ż., aforyzm mrz.
przym. aforystyczny, aforyzmowy
przysł. aforyzmowo
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co aforystyczne
Wiktionary
rzecz. aforysta mos., aforystka ż., aforystyka ż., aforyzm mrz.
przym. aforystyczny, aforyzmowy
przysł. aforystycznie, aforyzmowo
Wiktionary
mający cechy aforyzmu: zwięzły, błyskotliwy, ujmujący sedno sprawy (np. aforystyczny wstęp)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący aforyzmów, związany z aforyzmami
Wiktionary
rzecz. aforystyczność ż., aforysta mos., aforystka ż., aforystyka ż., aforyzm mrz.
przym. aforyzmowy
przysł. aforystycznie, aforyzmowo
Wiktionary
(1.1) aforyzmowy
Wiktionary
pisanie aforyzmów; także: zbiór aforyzmów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pisanie aforyzmów
(1.2) zbiór aforyzmów
Wiktionary
(1.1) Grzegorz zajmował się aforystyką.
Wiktionary
IPA: ˌafɔˈrɨstɨka, AS: aforystyka
Wiktionary
rzecz. aforysta m., aforystka ż., aforyzm mrz., aforystyczność ż.
przym. aforystyczny, aforyzmowy
przysł. aforystycznie
Wiktionary
maksyma, sentencja, złota myśl; zwięzła wypowiedź, formułująca w błyskotliwej formie ogólne spostrzeżenie, myśl filozoficzną, moralną
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zwięzła, lapidarna, przeważnie jednozdaniowa wypowiedź, wyrażająca ogólną prawdę filozoficzną lub moralną, w sposób zaskakujący i błyskotliwy;
Wiktionary
Aforyzm ( aphorismus, gr. "aphorismós"), złota myśl, sentencja, maksyma, gnoma, apoftegmat – zwięzła, lapidarna, przeważnie jednozdaniowa wypowiedź, wyrażająca ogólną prawdę filozoficzną lub moralną, w sposób zaskakujący i błyskotliwy.
Wikipedia
(1.1) Myśli, aforyzmy zaczerpnięte z wypowiedzi i listów św. Leopolda stawały się często powtarzanymi sentencjami.
Wiktionary
IPA: aˈfɔrɨsm̥, AS: aforysm̦
Wiktionary
rzecz. aforystka ż., aforystyka ż., aforysta m., aforystyczność ż.
przym. aforystyczny, aforyzmowy
przysł. aforystycznie
Wiktionary
(1.1) sentencja, złota myśl, maksyma
Wiktionary
→ aforyzm
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) zob. aforystyczny.
Wiktionary
rzecz. aforystyczność ż., aforysta mos., aforystka ż., aforystyka ż., aforyzm mrz.
przym. aforystyczny
przysł. aforystycznie, aforyzmowo
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) pozbawiony światła, niewystarczająco oświetlony; bez dostępu światła
Wiktionary
(1.1) Wody poniżej 1000 m tworzą warstwę afotyczną, w której brak fotosyntezy.
Wiktionary
rzecz. afotyczność ż.
Wiktionary
[czytaj: a-ef-PE] skrót od:
a) Agence France Presse (oficjalna francuska agencja prasowa);
b) alfa-fetoproteina (białko płodowe)
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = franc. Agence France-Presse → Francuska Agencja Prasowa
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Według AFP spośród 140 tys. Żydów żyjących wówczas w Holandii, 102 tys. nie przeżyło wojny.
Wiktionary
IPA: a‿ɛf‿ˈpɛ, AS: a‿ef‿pe
Wiktionary
skrót od: afrykański
SJP.pl
skrót
(1.1) = afrykański
Wiktionary
rzecz. Afryka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Afryka ż.
Wiktionary
flota statków wiosłowych starożytnej Grecji, mających postać galer z odkrytymi stanowiskami dla wioślarzy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) żegl. hist. pozbawione pokładu starożytne statki greckie poruszane za pomocą wioseł, odkryte galery;
Wiktionary
Afrakta (l.mn. od gr. ἄφρακτος áphraktos – dosł. „nieogrodzony, niezabezpieczony”) – określenie greckich bezpokładowych statków wiosłowych, używanych w starożytności.
Termin ten w odniesieniu do bardzo dawnych jednostek morskich użyty został przez Tukidydesa w "Wojnie peloponeskiej" (I 10, 4). Okręt lub statek z krytym (pełnym) pokładem Grecy określali jako "naus kataphraktos" (ναῦς κατάφρακτος); przez Rzymian jednostki takie były nazywane "cataphractae" lub "tectae".
Wikipedia
IPA: afˈrakta, AS: afrakta
Wiktionary
rodzaj bylin z rodziny imbirowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Aframomum|K.Schum|ref=tak., rodzaj bylin z rodziny imbirowatych;
(1.2) bot. bylina z rodzaju aframon (1.1)
(1.3) spoż. aromatyczna przyprawa z ziaren niektórych aframonów (1.2), głównie aframonu madagaskarskiego
Wiktionary
Aframon, aframonek ("Aframomum" K.Schum) – rodzaj bylin z rodziny imbirowatych. Liczy ok. 55 gatunków, rosnących dziko w tropikalnej sferze Afryki i na Madagaskarze.
Wikipedia
rzecz.
:: zdrobn. aframonek m.
przym. aframonowy
Wiktionary
(1.3) aframonek, rajskie ziarno, amomum, amomek, amom
Wiktionary
skrót od: afrikaans
SJP.pl
południowoafrykańska odmiana języka holenderskiego, język Burów; jeden z języków urzędowych w RPA
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) jęz. język afrykanerski
Wiktionary
(1.1) afrykanerski, burski, afrykanerszczyzna
Wiktionary
1. fryzura, w której mocno skręcone, sterczące ku górze włosy tworzą kształt kuli;
2. potocznie o włosach: poskręcane i nastroszone;
3. gatunek muzyczno-taneczny nawiązujący do tradycyjnych rytmów afrykańskich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rodzaj fryzury w formie kuli z napuszonych, drobno skręconych loczków;
(1.2) uczn. kręcone włosy
(1.3) uczn. niemodne uczesanie
przymiotnik
(2.1) kręcony (o włosach)
Wiktionary
Afro – sposób ułożenia włosów. Są to włosy kręcone, ułożone stercząco – te z brzegu na boki, pośrodku ku górze tak, aby fryzura tworzyła kształt kuli. Nazwa pochodzi od amerykańskiego wyrażenia „Afro-Americans”, odnoszącego się do czarnoskórych Amerykanów.
Wikipedia
(1.1) Afro były niegdyś modne.
Wiktionary
IPA: ˈafrɔ, AS: afro
Wiktionary
rzecz. afrykańskość ż., afrykanizacja ż., afryka ż., Afryka ż., Afrykanin m., Afrykanka ż.
przym. afrykański
temsłow. afro-
czas. zafrykanizować, afrykanizować
Wiktionary
przedrostek
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z Afryką
Wiktionary
IPA: ˈafrɔ, AS: afro
Wiktionary
rzecz. afrykanizacja ż., Afryka ż., afro n., Afrykańczyk m., Afrykanka ż., afrykańskość ż., afryka ż.
przym. afrykański, afro
czas. zafrykanizować, afrykanizować
Wiktionary
[czytaj: afrobit] gatunek muzyczny łączący afrykańskie rytmy z funkiem i jazzem, powstały w połowie lat 60. XX wieku w Afryce; afrobeat
SJP.pl
mieszkaniec Stanów Zjednoczonych rasy czarnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) eufem. etn. czarnoskóry Amerykanin pochodzenia subsaharyjskiego
Wiktionary
(1.1) Szacuje się, że nietolerancja laktozy występuje u ponad 90 proc. Azjatów, 65-70 proc. Afrykańczyków, 45-81 proc. Afroamerykanów, 50-75 proc. Indian. W Polsce nie toleruje mleka co czwarta osoba dorosła.
Wiktionary
IPA: ˌafrɔãmɛrɨˈkãɲĩn, AS: afroãmerykãńĩn
Wiktionary
rzecz.
:: fż. Afroamerykanka ż.
przym. afroamerykański
Wiktionary
mieszkanka Stanów Zjednoczonych rasy czarnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) eufem. etn. czarnoskóra Amerykanka pochodzenia subsaharyjskiego
Wiktionary
rzecz.
:: fm. Afroamerykanin mos.
przym. afroamerykański
Wiktionary
dotyczący Afroamerykanów, właściwy Afroamerykanom
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący Afroamerykanów, czarnoskórych mieszkańców Stanów Zjednoczonych
Wiktionary
(1.1) Alice Walker jest znaną afroamerykańską pisarką.
Wiktionary
rzecz. Afroamerykanin mos., Afroamerykanka ż.
Wiktionary
dotyczący Afryki i Azji
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany zarówno z Afryką, jak i Azją
(1.2) jęz. określający rodzinę języków używanych w północnej Afryce, Rogu Afryki i na Bliskim Wschodzie
Wiktionary
(1.2) chamito-semicki
Wiktionary
[czytaj: afrobit] gatunek muzyczny łączący afrykańskie rytmy z funkiem i jazzem, powstały w połowie lat 60. XX wieku w Afryce; afro-beat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) muz. gatunek muzyczny, powstały w Afryce w połowie lat 60. XX wieku, łączący afrykańskie rytmy z funkiem i jazzem;
Wiktionary
Af
Wikipedia
IPA: afˈrɔbʲit, AS: afrobʹit
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Afrobrazylijczykami, dotyczący Afrobrazylijczyków
Wiktionary
rzecz. Afrobrazylijczyk mos.
Wiktionary
robak należący do wolno żyjących wieloszczetów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) mitgr. bogini miłości;
(1.2) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Afrodyta (gr. Ἀφροδίτη Aphrodítē – wdzięk, urok; łac. Venus) – w mitologii greckiej bogini miłości, piękna, kwiatów, pożądania i płodności. Najbardziej urodziwa z bogiń antycznych mitów.
Jej rzymską odpowiedniczką była Wenus (Wenera).
Wikipedia
(1.1) Za dwa dni mamy być u niego, by wysłuchać muzyki do hymnu na cześć Afrodyty, który dziś lub jutro skończy.
Wiktionary
IPA: ˌafrɔˈdɨta, AS: afrodyta
Wiktionary
rzecz. afrodyta ż., afrodyzjak m., Afrodyzje nmos., Afrodyzja ż.
przym. afrodytyczny
Wiktionary
(1.1) Afrogeneja
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. starożytne miasto w południowo-zachodniej Anatolii, dawny ośrodek kultu Afrodyty;
(1.2) rzad. imię|polski|ż.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Świątynia Afrodyty w Afrodyzji jest jednym z najlepiej zachowanych przykładów architektury starożytnej.
Wiktionary
IPA: ˌafrɔˈdɨzʲja, AS: afrodyzʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. Afrodyta ż., Afrogeneja ż., afrodyzjak m., afrodyzje nmos.
:: fm. Afrodyzy m., Afrodyzjusz m.
przym. afrodytyczny
Wiktionary
(1.1) hist. Stauropolis, Geyre
Wiktionary
roślina albo lek wzmagające popęd płciowy człowieka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. środek (roślina, lek itp.) pobudzający popęd seksualny, wzmagający potencję lub doznania erotyczne;
Wiktionary
Afrodyzjaki – substancje, co do których panuje opinia, że powodują one zwiększony popęd płciowy lub potencję. Zwykle działają bezpośrednio lub pośrednio na przewodnictwo dopaminergiczne lub modyfikują poziom hormonów płciowych. Często są to zwykłe pokarmy i napoje. Uważa się, że działanie takie ma szampan, kawa z dodatkiem imbiru, cynamonu i koziego mleka, owoce morza, morele zmiksowane z mleczkiem pszczelim. Jednym z najsilniejszych afrodyzjaków jest johimbina.
Wikipedia
(1.1) Znanym afrodyzjakiem jest mucha hiszpańska.
(1.1) Dawniej kobiety dodawały swoim ukochanym lubczyk do potraw, gdyż wierzyły, że to afrodyzjak.
Wiktionary
IPA: ˌafrɔˈdɨzʲjak, AS: afrodyzʹi ̯ak
Wiktionary
rzecz. Afrodyzja ż., Afrodyta ż.
przym. afrodyzjakowy
Wiktionary
→ afrodyzjak; afrodyzjakowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) med. związany z afrodyzjakiem; mający działanie afrodyzjaku; pobudzający
Wiktionary
→ afrodyzjak; afrodyzjakalny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z afrodyzjakiem, dotyczący afrodyzjaku
Wiktionary
rzecz. afrodyzjak m.
Wiktionary
w starożytnej Grecji: święto ku czci Afrodyty (bogini miłości i piękna), obchodzone zwykle w wiosenną noc
SJP.pl
Afrodyzje ( Ἀφροδίσια "Aphrodísia", Aphrodisia) – święto ustanowione ku czci bogini miłości Afrodyty. Najbardziej uroczyście było obchodzone w Pafos na Cyprze, niedaleko miejsca jej narodzin, gdzie wyłoniła się z piany morskiej.
Wikipedia
czarnoskóry Europejczyk
SJP.pl
czarnoskóra Europejka
SJP.pl
afrojerzyk mysi - gatunek ptaka z rodziny jerzykowatych
SJP.pl
rodzaj ssaka z rodziny jeżowatych
SJP.pl
Afrojeż ("Atelerix") – rodzaj ssaków z podrodziny jeży (Erinaceinae) w obrębie rodziny jeżowatych (Erinaceidae).
Wikipedia
w ekonomii: forma spłaty zadłużenia polegająca na jego zamianie na inwestycje w zadłużonym państwie afrykańskim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. nazwa systematyczna|Poelagus|St. Leger|ref=tak., ssak z rodziny zającowatych występujący w Afryce
Wiktionary
(1.1) Odseparowana populacja afrokrólików żyje w Angoli.
Wiktionary
rzecz. królik mzw.
Wiktionary
dotyczący kultury kubańskiej wywodzącej się z Afryki
SJP.pl
rodzaj ptaków z podrodziny łuskaczy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) etn. mężczyzna lub chłopiec, którego przodkowie pochodzą z Afryki i Ameryki Łacińskiej;
Wiktionary
rzecz.
:: fż. Afrolatynoska ż.
przym. afrolatynoski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Afrolatynosami, dotyczący Afrolatynosów
Wiktionary
rzecz. Afrolatynos m., Afrolatynoska ż.
Wiktionary
gęsty, sprężysty lok w stylu afro
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) Afrykanin latający w kosmos, afrykański astronauta
Wiktionary
(1.1) Historia nie z tej Ziemi. Jak afronauci z Zambii chcieli wyprzedzić USA i ZSRR w wyścigu na Księżyc.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od afront
Wiktionary
(1.1) To nie afront, lecz tylko mały afroncik.
Wiktionary
rzecz. afront m.
czas. afrontować
Wiktionary
obraźliwe zachowanie się wobec kogoś, wyrządzenie przykrości; zniewaga, obelga, dyshonor, despekt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) książk. zniewaga, lekceważące zachowanie, zazwyczaj publiczne
Wiktionary
Af
Wikipedia
(1.1) Zrobiła mi dziś afront, komentując przy wszystkich moją nadwagę.
(1.1) Musi on za ten afront odpokutować, bo to całego stanu szlacheckiego krzywda.
Wiktionary
IPA: ˈafrɔ̃nt, AS: afrõnt
Wiktionary
rzecz. afrontowanie n.
:: zdrobn. afroncik mrz.
czas. afrontować ndk.
Wiktionary
(1.1) zniewaga, obraza, policzek, despekt
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) daw. czynienie komuś afrontu
Wiktionary
rzecz. afront m.
czas. afrontować
Wiktionary
(1.1) obrażanie, znieważanie
Wiktionary
czynić komuś afront; znieważać, uchybiać
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) daw. czynić komuś afront, uchybiać, znieważać
Wiktionary
rzecz. afroncik mrz., afront mrz., afrontowanie n.
Wiktionary
duża, kopalna małpa człekokształtna z wczesnego miocenu, o masywnej czaszce i długim, wąskim pysku
SJP.pl
czarnoskóry Polak
SJP.pl
[czytaj: afrorok] odmiana muzyki rockowej, połączenie rocka z tradycyjną muzyką ludów afrykańskich
SJP.pl
rząd ssaków łożyskowych
SJP.pl
Afrosorkowce (Afrosoricida) – rząd ssaków z infragromady łożyskowców (Eutheria) wyłoniony z owadożernych na podstawie badań molekularnych.
Wikipedia
rodzaj ptaków z rodziny trogonów
SJP.pl
rodzaj gryzoni z rodziny wiewiórkowatych
SJP.pl
Afrowiórka ("Xerus") – rodzaj ssaków z podrodziny afrowiórek (Xerinae) w obrębie rodziny wiewiórkowatych (Sciuridae).
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) stpol. afrykański
Wiktionary
IPA: aˈfrɨt͡sʲci, AS: afrycʹḱi
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pl-reforma2026|Afryczanin. (mieszkaniec miejscowości Afryka)
(1.2) pl-reforma2026|Afryczanin. (osoba pochodząca z miejscowości Afryka, urodzona w miejscowości Afryka)
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pl-reforma2026|Afryczanka. (mieszkanka miejscowości Afryka)
(1.2) pl-reforma2026|Afryczanka. (kobieta pochodząca z miejscowości Afryka, urodzona w miejscowości Afryka)
Wiktionary
środowiskowo:
1. bieda, głód, ubóstwo;
2. egzotyka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) uczn. kłótnia, awantura
(1.2) slang. przestęp. więz. gwałtowne zdarzenie, awantura
Wiktionary
Af
Wikipedia
IPA: a'frɨka, AS: afryka
Wiktionary
rzecz. Afryka ż., Afrykanin m., Afrykańczyk m., Afrykanka ż., afrykanizacja ż., afrykanistyka ż., afrykanista m., afrykanistka ż., Afrykaner m., afrykaner m., Afrykanerka ż., afrykanerka ż., afrykanerski mrz., afrykaniec m., afro n., afrykanizowanie n., zafrykanizowanie n., afrykańskość ż.
czas. afrykanizować ndk., zafrykanizować dk.
przym. afrykański, wewnątrzafrykański, afrykanistyczny, afrykanerski, afro
temsłow. afro-
Wiktionary
(1.1) zadyma
(1.2) kocioł, meksyk, piekło, zadyma
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Afrykan – imię męskie pochodzenia łacińskiego, oznaczające "pochodzącego z Afryki". Wśród patronów tego imienia – św. Afrykan, wspominany razem ze św. Terencjuszem i św. Pompejuszem.
Wikipedia
(1.1) Wśród patronów tego imienia – św. Afrykan, wspominany razem ze św. Terencjuszem i św. Pompejuszem.
Wiktionary
biały mieszkaniec Afryki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) biały mieszkaniec Afryki
Wiktionary
rzecz. Afrykaner mos., Afrykanerka ż.
:: fż. afrykanerka ż.
przym. afrykanerski, afrykański
czas. afrykanizować, zafrykanizować
Wiktionary
biała mieszkanka Afryki Południowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biała mieszkanka Afryki
Wiktionary
rzecz. Afrykaner mos., Afrykanerka ż.
:: fm. afrykaner mos.
przym. afrykanerski, afrykański
czas. afrykanizować, zafrykanizować
Wiktionary
przymiotnik od: Afrykaner, afrykaner
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Afrykanerów
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język z grupy germańskich, używany w południowej Afryce;
Wiktionary
(2.1) Afrykanerski posiada status języka urzędowego w RPA.
Wiktionary
IPA: ˌafrɨkãˈnɛrsʲci, AS: afrykãnersʹḱi
Wiktionary
rzecz. afrykańskość ż., afryka ż., Afryka ż., Afrykaner mos., afrykaner mos., Afrykanerka ż., afrykanerka ż., Afrykanin mos., Afrykańczyk mos., Afrykanka ż., afrykanizacja ż., afrykanistyka ż., afrykanista mos., afrykanistka ż.
przym. afrykański, afrykanistyczny
czas. afrykanizować, zafrykanizować
Wiktionary
(1.1) burski
(2.1) afrikaans, burski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który posługuje się językiem afrykanerskim
(1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem afrykanerskim
(1.3) spisany, stworzony w języku afrykanerskim
Wiktionary
IPA: ˌafrɨkãˈnɛrskɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: afrykãnerskoi ̯ẽũ̯zyčny
Wiktionary
biały mieszkaniec Afryki
SJP.pl
Af
Wikipedia
potocznie, pogardliwie: człowiek należący do rasy czarnej, Murzyn
SJP.pl
mieszkaniec Afryki; Afrykańczyk (rzadziej)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Afryki
Wiktionary
(1.1) Widać było, że Afrykanie mają świetnie rozpracowanych polskich bramkarzy – większość goli zdobywali po rzutach w górne rejony bramki.
Wiktionary
IPA: ˌafrɨˈkãɲĩn, AS: afrykãńĩn
Wiktionary
rzecz. Afryka ż., Afrykańczyk m., afrykanizacja ż., afrykanologia ż., afrykanistyka ż., afrykanista m., afrykanistka ż., Afrykaner m., afrykaner m., Afrykanerka ż., afrykanerka ż.
:: fż. Afrykanka ż.
czas. zafrykanizować, afrykanizować ndk.
przym. afrykański, afrykanistyczny, afrykanerski, afro
Wiktionary
(1.1) Afrykańczyk; daw. Afer, Afryk, Afrykant
Wiktionary
specjalista w dziedzinie afrykanistyki (nauki o językach i kulturach afrykańskich)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) znawca, badacz języków, kultury i historii Afryki
Wiktionary
rzecz. afrykanistyka ż.
:: fż. afrykanistka ż.
przym. afrykanistyczny, afrykanerski, afrykański
czas. afrykanizować, zafrykanizować
Wiktionary
specjalistka w dziedzinie afrykanistyki (nauki o językach i kulturach afrykańskich)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) znawczyni, badaczka języków, kultury i historii Afryki
Wiktionary
rzecz. afrykanistyka ż.
:: fm. afrykanista mos.
przym. afrykanistyczny, afrykanerski, afrykański
czas. afrykanizować, zafrykanizować
Wiktionary
związany z afrykanistyką, afrykanistą lub afrykanistką (np. instytut afrykanistyczny, sekcja afrykanistyczna)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) mający za przedmiot badanie języków, kultury i historii ludów Afryki, obejmujący te badania, dotyczący tych badań
Wiktionary
rzecz. Afryka ż., afrykanizacja ż., afrykanerski mrz., afryka ż., afrykańskość ż., Afrykańczyk mos., Afrykanka ż., Afrykanin mos., afrykanistyka ż., afrykanista m., afrykanistka ż.
przym. afrykanerski, afrykański
czas. afrykanizować, zafrykanizować
Wiktionary
nauka zajmująca się badaniem języków, historii i kultury ludów Afryki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauka o językach i kulturach krajów afrykańskich;
Wiktionary
Afrykanistyka – nauka zajmująca się badaniem języków, literatury, kultur, społeczeństw, historii, polityki i gospodarki krajów afrykańskich. Jedną z dziedzin afrykanistyki jest etiopistyka.
Wikipedia
rzecz. afrykanerski mrz., afrykańskość ż., afrykanizacja ż., Afryka ż., afrykanista mos., afrykanistka ż., Afrykanin mos., Afrykanka ż., Afrykańczyk mos., afryka ż.
przym. afrykański, afrykanistyczny, afrykanerski
czas. afrykanizować, zafrykanizować
Wiktionary
proces opanowywania przez Afrykańczyków różnych dziedzin życia w Afryce i wypierania z nich białych, będący wynikiem budzenia się świadomości narodowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kult. polit. proces przejmowania przez rdzennych Afrykanów kontroli nad niektórymi obszarami Afryki i wypierania z nich białych
(1.2) nadawanie lub przywracanie czemuś afrykańskiego charakteru lub właściwości
Wiktionary
(1.1) Jak szybko następuje proces afrykanizacji w takim kraju jak Republika Południowoafrykańska?
Wiktionary
rzecz. afrykanerski mrz., Afryka ż., afryka ż., Afrykanin mos., Afrykańczyk mos., Afrykanka ż., afrykanologia ż., afrykanistyka ż., afrykanista mos., afrykanistka ż., Afrykaner mos., afrykaner mos., Afrykanerka ż., afrykanerka ż., afrykaniec mos., afro n., afrykanizowanie n., zafrykanizowanie n., afrykańskość ż.
czas. zafrykanizować, afrykanizować ndk., afrykanizować się ndk.
przym. afrykański, wewnątrzafrykański, afrykanistyczny, afrykanerski, afro
temsłow. afro-
Wiktionary
(1.1) afrykanizowanie
Wiktionary
element językowy lub kulturowy charakterystyczny dla języka afrykańskiego lub kultury afrykańskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) nadawanie czemuś afrykańskiego charakteru
(1.2) socjol. polit. usuwanie białych z różnych dziedzin życia przez czarnych
Wiktionary
rzecz. afrykańskość ż., Afryka ż., afrykanizacja ż., zafrykanizowanie n., afryka ż.
czas. afrykanizować ndk., zafrykanizować ndk.
przym. afrykański
Wiktionary
(1.1-2) afrykanizacja
Wiktionary
nadawać lub przywracać czemuś charakter afrykański
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zafrykanizować)
(1.1) kult. narzucać afrykańskość, przymuszać kogoś do zostania Afrykaninem, zmieniać coś na afrykańskie
czasownik zwrotny niedokonany afrykanizować się (dk. zafrykanizować się)
(2.1) stawać się Afrykaninem, nabierać cech afrykańskich
Wiktionary
(2.1) Przybysze z Bliskiego Wschodu afrykanizowali się dosyć szybko.
Wiktionary
rzecz. afrykanerski mrz., Afryka ż., afryka ż., Afrykanin mos., Afrykańczyk mos., Afrykanka ż., afrykanizacja ż., afrykanologia ż., afrykanistyka ż., afrykanista mos., afrykanistka ż., Afrykaner mos., afrykaner mos., Afrykanerka ż., afrykanerka ż., afrykaniec mos., afro n., afrykanizowanie n., zafrykanizowanie n., afrykańskość ż.
czas. zafrykanizować dk.
przym. afrykański, wewnątrzafrykański, afrykanistyczny, afrykanerski, afro
temsłow. afro-
Wiktionary
rodzaj ptaków z podrodziny papug afrykańskich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Afryki
Wiktionary
Afrykanka ( L'Africaine) – opera w 5 aktach Giacoma Meyerbeera do libretta (w języku francuskim) Eugène’a Scribe’a. Choć prace nad utworem kompozytor rozpoczął już w 1837 r., z wielu względów – jak częste zmiany libretta – ukończył je dopiero w 1864 r. Premiera miała miejsce w Paryżu 28 kwietnia 1865 r.
Wikipedia
(1.1) Pewną Afrykankę , która u niej pracowała i uciekła, oskarżyła o kradzież.
Wiktionary
IPA: ˌafrɨˈkãŋka, AS: afrykãŋka
Wiktionary
rzecz. afrykanerski mrz., afrykańskość ż., afryka ż., afro n., Afryka ż., Afrykanin m., Afrykańczyk m., afrykanizacja ż., afrykanistyka ż., afrykanista m., afrykanistka ż., Afrykaner m., afrykaner m., Afrykanerka ż., afrykanerka ż.
przym. afrykański, afrykanistyczny, afrykanerski, afro
czas. zafrykanizować, afrykanizować ndk.
temsłow. afro-
Wiktionary
specjalista w zakresie afrykanologii
SJP.pl
nauka badająca język, dzieje i kulturę ludów Afryki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zob. afrykanistyka.
Wiktionary
rzecz. afrykanizacja ż., Afrykanin mos., Afryka ż., afrykańskość ż., afrykanolog m.
przym. afrykanologiczny
czas. zafrykanizować, afrykanizować
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z afrykanologią, dotyczący afrykanologii
Wiktionary
rzecz. afrykanologia ż.
Wiktionary
oceanarium poświęcone faunie i florze afrykańskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) park rozrywki prezentujący oceaniczną oraz morską faunę i florę kontynentu afrykańskiego
Wiktionary
Af
Wikipedia
spółgłoska zwarto-szczelinowa typu: c, dz, ć, dź, cz, dż itd.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. spółgłoska zwarto-szczelinowa;
Wiktionary
(1.1) Afrykatami są np. polskie spółgłoski „c” oraz „cz”.
(1.1) Artykulacja każdej afrykaty składa się z dwu faz: zwartej i szczelinowej.
Wiktionary
rzecz. afrykatyzacja ż.
Wiktionary
(1.1) spółgłoska zwarto-szczelinowa
Wiktionary
proces, w wyniku którego dana spółgłoska staje się afrykatą - spółgłoską zwarto-szczelinową
SJP.pl
mieszkaniec Afryki; Afrykanin (częściej)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zob. Afrykanin.
Wiktionary
(1.1) Co roku tysiące Afrykańczyków próbuje przepłynąć przez Cieśninę Gibraltarską do Hiszpanii. W ub.r. zatrzymano ok. 15 000 takich osób.
Wiktionary
IPA: ˌafrɨˈkãj̃n͇t͡ʃɨk, AS: afrykãĩ ̯ṇčyk
Wiktionary
rzecz. afrykanerski mrz., afrykańskość ż., afryka ż., Afryka ż., Afrykanin mos., Afrykanka ż., afrykanizacja ż., afrykanistyka ż., afrykanista mos., afrykanistka ż., Afrykaner mos., afrykaner mos., Afrykanerka ż., afrykanerka ż.
przym. afrykański, afrykanistyczny, afrykanerski
czas. afrykanizować, zafrykanizować
temsłow. afro-
Wiktionary
(1.1) Afrykanin
Wiktionary
przymiotnik od: Afryka
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Afryką, dotyczący Afryki, zamieszkujący Afrykę
Wiktionary
(1.1) Mój brat jest zafascynowany afrykańską kulturą.
Wiktionary
IPA: ˌafrɨˈkãj̃sʲci, AS: afrykãĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. afrykanerski mrz., afrykańskość ż., Afryczanka ż., Afryczanin mos., afro n., Afryka ż., afryka ż., Afrykanin m., Afrykańczyk m., Afrykanka ż., afrykanizacja ż., afrykanistyka ż., afrykanista m., afrykanistka ż., Afrykaner m., afrykaner m., Afrykanerka ż., afrykanerka ż., afrykanizowanie n.
czas. afrykanizować, zafrykanizować
przym. afrykanistyczny, afrykanerski, pozaafrykański, afro
przedr. afro-
Wiktionary
(1.1) skrót afr., stpol. afrycki
Wiktionary
zespół cech właściwych mieszkańcom Afryki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co afrykańskie; afrykański charakter czegoś
Wiktionary
(1.1) O ich afrykańskości świadczy sposób przygotowywania posiłków.
Wiktionary
rzecz. afrykanerski mrz., Afryka ż., afryka ż., Afrykanin mos., Afrykańczyk mos., Afrykanka ż., afrykanizacja ż., afrykanologia ż., afrykanistyka ż., afrykanista mos., afrykanistka ż., Afrykaner mos., afrykaner mos., Afrykanerka ż., afrykanerka ż., afrykaniec mos., afro n., afrykanizowanie n., zafrykanizowanie n.
czas. afrykanizować ndk., afrykanizować się ndk., zafrykanizować dk., zafrykanizować się dk.
przym. afrykański, wewnątrzafrykański, afrykanistyczny, afrykanerski, afro
temsłow. afro-
Wiktionary
w arabskich wierzeniach ludowych: zły duch, upiór; efryt; ifryt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) w arabskich wierzeniach ludowych: zły duch, upiór
Wiktionary
(1.1) efryt, ifryt
Wiktionary
(zwykle w liczbie mnogiej) małe, bolesne owrzodzenie powstające na błonie śluzowej jamy ustnej; zapalenie aftowe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. mały bolesny pęcherzyk pokryty białawym włóknistym nalotem i otoczony czerwoną zapalną obwódką, powstający na błonie śluzowej jamy ustnej w wyniku zakażenia wirusowego;
Wiktionary
Afta (łac. "aphtosis") – otwarte owrzodzenie zlokalizowane na błonie śluzowej jamy ustnej, warg lub języka z wytworzeniem miejscowego stanu zapalnego. Może im towarzyszyć powiększenie okolicznych węzłów chłonnych. Często afty występują z nawrotami (nawracające aftowe zapalenie jamy ustnej). Jeśli pojawiają się częściej niż raz w roku, należy rozważać dodatkowe badania celem stwierdzenia, czy nie towarzyszy im inne schorzenie. Aftoza nawrotowa występuje nieco częściej u kobiet.
Wikipedia
(1.1) Mam aftę na ustach, bo przygryzłem się przypadkowo.
Wiktionary
IPA: ˈafta, AS: afta
Wiktionary
przym. aftowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. hafciarka
Wiktionary
IPA: afˈtarka, AS: aftarka
Wiktionary
potocznie: luźniejsza impreza po większym wydarzeniu; after party, afterparty, afterka, afterek
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przesunięcie akcentu na dźwięk nieakcentowany; synkopa
SJP.pl
potocznie: luźniejsza impreza po większym wydarzeniu; after party, afterparty, afterka, after
SJP.pl
potocznie: luźniejsza impreza po większym wydarzeniu; after party, afterparty, afterka, after
SJP.pl
potocznie: uczestniczyć w luźniejszej imprezie po większym wydarzeniu
SJP.pl
potocznie: klub otwarty dłużej niż inne kluby
SJP.pl
[czytaj: afterparty lub afterparti] potocznie: luźniejsza impreza po większym wydarzeniu; after party, afterka, afterek, after
SJP.pl
Afterparty (także: "after party", "after-party"; z ang. „impreza po”) – impreza organizowana bezpośrednio po innym, większym wydarzeniu (np. koncercie, meczu, gali, premierze teatralnej lub filmowej). W zależności od kontekstu może oznaczać kameralne spotkanie „po imprezie” albo zamknięte przyjęcie dla zaproszonych gości, następujące po wydarzeniu głównym. Afterparty bywa organizowane w lokalu (np. klubie) lub w przestrzeni prywatnej i ma zwykle mniej formalny charakter niż wydarzenie główne; w części kontekstów jest to impreza „ekskluzywna”, przeznaczona dla ograniczonej liczby zaproszonych gości (np. po premierach filmowych, koncertach, galach).
Wikipedia
wodoszczelna komora zderzeniowa na rufie statku; achterpik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) żegl. tylna, skrajna część kadłuba statku, znajdująca się za ostatnią grodzią wodoszczelną
Wiktionary
(1.1) skrajnik rufowy, war. achterpik
Wiktionary
lina stalowa biegnąca od topu masztu do rufy; achtersztag
SJP.pl
rzadki minerał z gromady siarkosoli; tetraedryt
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
Aftoniusz z Antiochii (łac. "Aphthonius", gr. Ἀφθόνιος Afthonios) – grecki retor i sofista z IV wieku n.e. czynny we wschodnim cesarstwie rzymskim.
Według Gemistona Pletona działał w Antiochii. Był autorem zaginionego komentarza do dzieła Hermogenesa oraz powstałej przed 391 rokiem "Progymnasmaty", która zachowała się do czasów współczesnych.
Wikipedia
→ afta
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący afty
Wiktionary
rzecz. afta ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) zob. afta.
Wiktionary
IPA: ˈaftɨ, AS: afty
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
sztuczne zakażenie wszystkich zwierząt w gospodarstwie zarazkiem pryszczycy, w celu skrócenia okresu kwarantanny
SJP.pl
Aftyzacja – niestosowany obecnie zabieg polegający na sztucznym zakażaniu zwierząt domowych zarazkiem pryszczycy, celem wywołania równoczesnego zachorowania całego stada. Przyśpieszało to przebieg epizootii i samej choroby.
Aftyzację przeprowadzano pod nadzorem władz weterynaryjnych.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Bukowina. nazwa systematyczna|Vaccinium myrtillus|L.|ref=tak., borówka czernica
Wiktionary
płaz bezogonowy z rodziny ropuchowatych, jadowity (może uśmiercić lub sparaliżować zwierzę wielkości królika), występujący w południowej i środkowej Ameryce; kururu, ropucha olbrzymia
SJP.pl
skrót
(1.1) = bibl. Księga Aggeusza
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
składnia.
kolokacje.
synonimy.
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
frazeologia.
etymologia.
uwagi.
(1.1) BibliaPL.
tłumaczenia.
* esperanto: (1.1) Ĥag
* hiszpański: (1.1) Ag
* niemiecki: (1.1) Hag
źródła.
== Ag (język angielski.) ==
wymowa.
znaczenia.
skrót
(1.1) = August → sierpień, sierpniowy
(1.2) = agriculture → rolnictwo, rolniczy
(1.3) = med. antigen → antygen, antygenowy
odmiana.
przykłady.
Wiktionary
IPA: ˈcɕɛ̃ŋɡa ˌːɡɛˈwuʃa, AS: ḱśẽŋg• ageu̯uša
Wiktionary
frazeologia.
etymologia.
uwagi.
(1.1) BibliaPL.
tłumaczenia.
* esperanto: (1.1) Ĥag
* hiszpański: (1.1) Ag
* niemiecki: (1.1) Hag
źródła.
== Ag (język angielski.) ==
wymowa.
znaczenia.
skrót
(1.1) = August → sierpień, sierpniowy
(1.2) = agriculture → rolnictwo, rolniczy
(1.3) = med. antigen → antygen, antygenowy
odmiana.
przykłady.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
Wiktionary
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
frazeologia.
etymologia.
uwagi.
(1.1) BibliaPL.
tłumaczenia.
* esperanto: (1.1) Ĥag
* hiszpański: (1.1) Ag
* niemiecki: (1.1) Hag
źródła.
== Ag (język angielski.) ==
wymowa.
znaczenia.
skrót
(1.1) = August → sierpień, sierpniowy
(1.2) = agriculture → rolnictwo, rolniczy
(1.3) = med. antigen → antygen, antygenowy
odmiana.
przykłady.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
Wiktionary
1. tytuł grzecznościowy w krajach muzułmańskich; pan
2. stopień oficerski w sułtańskiej Turcji; także: oficer noszący ten tytuł
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) tytuł grzecznościowy w krajach muzułmańskich (pan)
(1.2) hist. wojsk. stopień oficerski w sułtańskiej Turcji;
(1.3) hist. wojsk. oficer w stopniu agi (1.2)
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) zool. gatunek płaza z rodziny ropuchowatych, nazwa systematyczna|Rhinella marina|ref=tak.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈaɡa, AS: aga
Wiktionary
(2.1) kururu, ropucha olbrzymia
Wiktionary
Agabos, Agabus – postać biblijna z Nowego Testamentu.
Prorok chrześcijański z Jerozolimy, który przepowiedział Kościołowi w Antiochii, że nadchodzi wielki głód. Później ostrzegł Pawła, że jeśli uda się on do Jerozolimy, zostanie uwięziony. Pojawia się w Dz 11, 27-30; 21, 7-14. Zaliczany do grona Siedemdziesięciu dwóch wysłańców Jezusa Chrystusa
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. dendr. akacja
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od agat
Wiktionary
(1.1) To nie agat, lecz tylko mały agacik.
Wiktionary
rzecz. agat m.
przym. agatowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Agaty lub z nią związany
SJP.pl
część literatury talmudycznej zawierająca bajki, legendy, przypowieści; hagada
SJP.pl
część literatury talmudycznej zawierająca bajki, legendy, przypowieści; hagada
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
miasto w Maroku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w południowym Maroku, port nad Oceanem Atlantyckim;
Wiktionary
Agadir (arab. اكادير, "Akādīr"; berb. ⴰⴳⴰⴷⵉⵔ, "Agadir") – miasto w południowym Maroku, port nad Oceanem Atlantyckim, siedziba regionu Sus-Massa. W 2024 roku liczyło ok. 505 tys. mieszkańców. W mieście rozwinął się przemysł rybny, drzewny oraz cementowy. Międzynarodowy port lotniczy, 10 kilometrów piaszczystych plaż oraz średnio 300 słonecznych dni w roku sprawia, że Agadir jest najpopularniejszą nadmorską miejscowością wypoczynkową w Maroku.
Wikipedia
(1.1) Nie były to pogodne opowieści: mężczyzna mroczniał, wbijał wzrok w ziemię, później wpatrywał się w szarość przewalających się wód Oceanu, który czterdzieści dwa lata temu wdarł się do miasta, zatopił i zniszczył stary Agadir, pozostawiając błotnisty muł, chaos rzeczy z cudzego życia, tysiące niezidentyfikowanych trupów pochowanych później, gdy wody opadły i pozostała tylko pamięć o trwającym piętnaście sekund trzęsieniu ziemi – na wzgórzu Kazba.
Wiktionary
rzecz. Agadirczyk mos., Agadirka ż.
przym. agadirski
Wiktionary
mieszkaniec Agadiru
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pl-reforma2026|Agadirczyk. (mieszkaniec Agadiru)
Wiktionary
mieszkanka Agadiru
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pl-reforma2026|Agadirka. (mieszkanka Agadiru)
Wiktionary
→ Agadir (miasto w Maroku)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) geogr. związany z Agadirem (miastem w Maroku)
Wiktionary
rzecz. Agadir mrz., Agadirczyk mos., Agadirka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) krążek ze sznurka, służący do utrzymania na głowie kefiji;
Wiktionary
Agal (arab. عقال, ‘iqāl) – specjalny krążek wykonany ze sznurka (najczęściej z koziej sierści), służący do utrzymania na głowie kefiji.
Ma formę skręconego powrozu, najczęściej w kolorze czarnym. Dawniej służył także do pętania nóg wielbłądów w celu uniemożliwienia im ucieczki w nocy lub podczas postojów.
Wikipedia
IPA: ˈaɡal, AS: agal
Wiktionary
minerał
SJP.pl
związany z agalitem
SJP.pl
minerał, zbita odmiana pirofilitu; pagodyt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) minerał używany do wyrobu drobnych przedmiotów ozdobnych;
Wiktionary
Agalmatolit ( ἄγαλμα, ἄγαλματος "ágalma, agálmatos" „ozdoba” + λίθος "líthos" „kamień”), inaczej pagodyt – surowiec mineralny. Jest to zwięzła odmiana pirofyllitu.
Minerału tego używa się już od czasów prehistorycznych (głównie w Chinach). W szczególności służy do wytwarzania przedmiotów ozdobnych o niewielkich rozmiarach.
Wikipedia
(1.1) pagodyt
Wiktionary
jaszczurka z rodziny o tej samej nazwie obejmującej kilkaset owadożernych i roślinożernych gatunków; zamieszkuje suche, stepowo-pustynne rejony płd.-wsch. Europy, Azji i Afryki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) herp. nazwa systematyczna|Agama|Daudin|ref=tak., rodzaj stepowych lub pustynnych gadów z rodziny agamowatych; u samców niektórych z jego gatunków charakterystyczna jest duża głowa otoczona skórzastą kryzą
Wiktionary
Nie mylić z: Agamy (hinduizm).
Agama – rodzaj gadów z podrodziny Agaminae w rodzinie agamowatych (Agamidae).
Wikipedia
w mitologii greckiej: syn Atreusa, króla Myken
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) mitgr. mityczny władca Myken;
Wiktionary
Agamemnon (gr. Ἀγαμέμνων "Agamémnōn", łac. "Agamemnon") – w mitologii greckiej syn Atreusza i Aerope, (w niektórych mitach ojcostwo przypisywane jest Plejstenesowi), starszy brat Menelaosa, pochodził z rodu Atrydów. Król Argolidy, krainy, w której najważniejszymi miastami były Argos, Mykeny, Tiryns, Midea. Według najpóźniejszego przekazu był królem Lakedajmonu ze stolicą Amyklaj. Od jego przodków nazywano go czasem Atrydą, Pelopidą lub Tantalidą.
Wikipedia
(1.1) Złota maska z Myken jest również zwana maską Agamemnona od imienia mitycznego władcy Myken, który zorganizował wyprawę przeciwko Troi.
Wiktionary
IPA: ˌaɡãˈmɛ̃mnɔ̃n, AS: agãmẽmnõn
Wiktionary
jednojądrowy zarodek służący do rozmnażania bezpłciowego u otwornic
SJP.pl
1. niewchodzenie w związek małżeński; bezżenność, bezżeństwo;
2. niezdolność rozmnażania płciowego na skutek niedorozwoju narządów płciowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bezżeństwo, stan wolny
(1.2) biol. rozmnażanie bezpłciowe
(1.3) biol. niezdolność do rozmnażania płciowego powodowane naturalnym niedorozwojem narządów płciowych
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: aˈɡãmʲja, AS: agãmʹi ̯a
Wiktionary
przym. agamiczny
Wiktionary
(1.1) celibat
(1.2) agamogeneza
Wiktionary
brak lub niedobór przeciwciał (immunoglobulin)
SJP.pl
Agammaglobulinemia Brutona, inaczej agammaglobulinemia sprzężona z chromosomem X, zwana również hipoimmunoglobulinemią – należący do pierwotnych niedoborów odporności zespół chorobowy charakteryzujący się całkowitym brakiem przeciwciał i śladową obecnością limfocytów B w krążeniu (poniżej 2%).
Wikipedia
bezpłciowa część rozmnażania otwornic
SJP.pl
bezpłciowe pokolenie w rozmnażaniu otwornic
SJP.pl
biol. rozmnażanie się niektórych roślin kwiatowych przez nasiona powstające z nie zapłodnionej komórki jajowej lub z innej komórki woreczka zalążkowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. tworzenie nasion bez zapłodnienia (bez udziału gamet męskich)
Wiktionary
Agamospermia – jeden z dwóch głównych rodzajów apomiksji. Proces rozmnażania wegetatywnego stwierdzony u niektórych roślin kwiatowych, polegający na rozmnażaniu za pomocą nasion, w których zarodek powstaje bez zapładniania komórki jajowej (partenogeneza) lub z innej komórki woreczka zalążkowego (apogamia).
Wikipedia
o cechach agamowatych (rodzina gadów)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) nazwa systematyczna|Agamidae|ref=tak. rodzina jaszczurek;
Wiktionary
Agamowate, agamy (Agamidae) – rodzina zauropsydów z rzędu łuskonośnych (Squamata). Obejmuje ponad 580 gatunków klasyfikowanych w około 60 rodzajach. Mają dobrze rozwinięte kończyny i długi ogon. Charakterystyczną ich cechą, gdy są podniecone, jest kiwanie głową tak jak legwany, przez co zresztą nazywane są legwanami Starego Świata.
Wikipedia
(1.1) Mieszka z żoną, pisarką Kelly Sue DeConnick, dwójką dzieci, dwoma psami, kotem oraz jaszczurką z rodziny agamowatych, a jego działkę odwiedzają liczne kojoty i jelenie.
Wiktionary
o cechach agamowatych (rodzina gadów)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka w azjatyckiej części Rosji, na Nizinie Zachodniosyberyjskiej, lewy dopływ rzeki Tromjogan;
Wiktionary
Agan (ros. "Аган") – rzeka w azjatyckiej części Rosji, na Nizinie Zachodniosyberyjskiej, w Chanty-Mansyjskim Okręgu Autonomicznym – Jugrze.
Agan jest lewym dopływem rzeki Tromjogan, wpada do niej tuż przed tym, jak Tromjegan wpada do Obu, stąd Agan uchodzi niekiedy za dopływ Obu.
Wikipedia
(1.1) Rejon Niżniewartowski ma powierzchnię 118,5 tys. km², na którą składają się silnie zabagnione tereny położone w dorzeczach rzek Wach i Agan - dopływach Obu, oraz w dorzeczu samego Obu.
Wiktionary
stolica Guam
SJP.pl
mieszkaniec Aganii, stolicy Guamu; Agańczyk
SJP.pl
Aganippe (zwane też Hippokrene) – w mitologii greckiej źródło w Beocji w gaju u podnóża góry Helikon. Wody źródła wytrysnęły z ziemi pod wpływem uderzenia kopyta Pegaza. Stało się siedzibą nimfy o tym samym imieniu, córki boga-rzeki Termessos w Beocji oraz ulubionym miejscem pobytu muz. Pijącym z niego dawało natchnienie, toteż chętnie przybywali doń poeci. Od nazwy źródła muzy nazywano czasem aganippidami.
Wikipedia
mieszkanka Aganii
SJP.pl
agape;
1. u neoplatoników: miłość niebiańska;
2. u pierwszych chrześcijan: uczta obrzędowa;
3. u wolnomularzy: rytualny posiłek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kult. rel. wspólny posiłek religijny u pierwszych chrześcijan, współcześnie w niektórych chrześcijańskich wspólnotach religijnych
(1.2) pot. kośc. wystawna uczta na plebaniaebanii
(1.3) kult. rytualny posiłek masonów
(1.4) filoz. u neoplatoników: miłość niebiańska, przeciwieństwo miłości ziemskiej
Wiktionary
Ag
Wikipedia
(1.1) agape
(1.3) agape
(1.4) agape
Wiktionary
wieloletnia roślina z rodziny liliowatych, szklarniowa, rzadziej pokojowa; niektóre z jej odmian uprawiane są ze względu na ozdobne liście podobne do liści irysów oraz białe lub niebieskie kwiaty; lilia afrykańska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. rodzaj roślin z rodziny amarylkowatych;
Wiktionary
Agapant ("Agapanthus" L'Hér.) – rodzaj roślin z rodziny amarylkowatych ("Amaryllidaceae"), dawniej w niektórych ujęciach systematycznych także wyodrębniany w osobnej rodzinie agapantowatych ("Agapanthaceae"). Obejmuje 7 gatunków występujących w naturze w Afryce Południowej. Gatunkiem typowym jest "Agapanthus umbellatus" L'Hér.
Wikipedia
IPA: aˈɡapãnt, AS: agapãnt
Wiktionary
agapa;
1. u neoplatoników: miłość niebiańska;
2. u pierwszych chrześcijan: uczta obrzędowa;
3. u wolnomularzy: rytualny posiłek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. bezwarunkowa miłość Boga do człowieka;
(1.2) bezwarunkowa, bezinteresowna miłość opierająca się na więzi duchowej
Wiktionary
Ag
Wikipedia
IPA: aˈɡapɛ, AS: agape
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
Agapia – wieś w Rumunii, w okręgu Neamț, w gminie Agapia. W 2011 roku liczyła 1594 mieszkańców.
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Agapit – imię męskie pochodzenia greckiego. Powstało z Αγαπητός, oznaczającego „drogi, kochany”.
Notowany w źródłach rosyjskich pochodzących z lat 1479–1584 z monastyru sołowieckiego.
Agapit imieniny obchodzi 18 lutego, 16 marca, 22 kwietnia, 18 sierpnia, 20 września.
Wikipedia
(1.1) Nie powróciwszy do Rzymu, Agapit zmarł w Konstantynopolu.
Wiktionary
agar-agar;
1. galaretowata substancja uzyskiwana z krasnorostów morskich, stosowana jako pożywka do hodowli drobnoustrojów lub w przemyśle spożywczym i farmaceutycznym jako substytut żelatyny;
2. wodorosty będące składnikiem pożywki o tej samej nazwie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) żywiczne drewno różnych gatunków drzew z rodzaju Aquilaria;
(1.2) substancja żelująca, której głównym składnikiem jest cukier galaktoza;
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) kraków. chuligan
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Na Dalekim Wschodzie anfelcje są zbierane w celu pozyskania agaru.
Wiktionary
przym. agarowy
Wiktionary
(1.2) agar-agar
Wiktionary
agar;
1. galaretowata substancja uzyskiwana z krasnorostów morskich, stosowana jako pożywka do hodowli drobnoustrojów lub w przemyśle spożywczym i farmaceutycznym jako substytut żelatyny;
2. wodorosty będące składnikiem pożywki o tej samej nazwie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zob. agar.
Wiktionary
Ag
Wikipedia
(1.1) Do zagęszczania używamy skrobi kukurydzianej, tzw. maizeny lub agar-agaru.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rodzaj minerału;
Wiktionary
Ag
Wikipedia
IPA: aˈɡardɨt, AS: agardyt
Wiktionary
związany z agarem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z agarem, dotyczący agaru
(1.2) zawierający agar
Wiktionary
rzecz. agar mrz.
Wiktionary
polisacharyd, pochodna galaktozy otrzymywana przez oczyszczenie agaru
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. cukier złożony, w skład którego wchodzi galaktoza, uzyskiwany z agaru jadalnego
Wiktionary
Agaroza – polisacharyd będący polimerem pochodnych galaktozy, otrzymywany przez oczyszczanie z agaru jadalnego. Agaroza jest łatwo rozpuszczalna w wodzie, w temperaturze pokojowej odwracalnie tworzy żel. Temperatura przejścia żelu w zol (potocznie topnienie agarozy) jest wyższa od temperatury zestalania (histereza).
Wikipedia
pochodna kwasu cytrynowego, substancja zawarta w hubie, stosowana jako środek napotny i przeczyszczający
SJP.pl
[czytaj: agass-i] nazwisko
SJP.pl
minerał, odmiana chalcedonu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. odmiana chalcedonu; kamień półszlachetny o charakterystycznych paskach układających się koncentrycznie;
Wiktionary
Agat – wielobarwna odmiana chalcedonu o charakterystycznej, wstęgowej budowie.
Nazwa „agat” pochodzi prawdopodobnie od rzeki Dirillo (dawniej "Achates") na Sycylii, gdzie minerał ten był wydobywany w czasach starożytnych.
Wikipedia
(1.1) Zuzanna nosiła naszyjnik z agatów.
Wiktionary
IPA: ˈaɡat, AS: agat
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. agacik mrz.
przym. agatowy
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
(1.2) astr. planetoida o numerze katalogowym 7366;
Wiktionary
– imię żeńskie, pochodzące od przymiotnika ἀγαθός („dobry”), w Polsce znane od XIII wieku.
Wśród imion nadawanych nowo narodzonym dzieciom, Agata w 2017 roku zajmowała 32. miejsce wśród imion żeńskich. W całej populacji Polek Agata zajmowała w 2017 roku 39. miejsce (177 157 osób).
Wikipedia
(1.1) Mam na imię Agata i studiuję pielęgniarstwo na Wydziale Pielęgniarstwa i Nauk o Zdrowiu Uniwersytetu Medycznego w Lublinie.
(1.1) Na 5 lutego przypadają imieniny Agaty.
(1.1) Pani Agato, proszę nas jutro koniecznie odwiedzić z mężem.
(1.2) Agata porusza się w obszarze między orbitami Marsa i Jowisza, czyli w pasie głównym planetoid.
Wiktionary
IPA: aˈɡata, AS: agata
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. Agatka ż., Aga ż., Agusia ż., Agunia ż., Gusia ż., Gunia ż.
:: gwara. Jagata ż.
:: fm. Agaton m.
przym. Agacin, Agatowy
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Agatka, Aga, Agusia, Agunia, Gusia, Gunia; gwara. Jagata, Jagna
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
Wiktionary
(1.1) Kasjan i Agatangelus zginęli w Abisynii w 1638 roku.
Wiktionary
bóstwo dobroczynne
SJP.pl
Agathodaimon – niemiecki zespół grający symfoniczny black metal założony w roku 1995.
Wikipedia
1. rodzaj z rodziny araukariowatych, obejmujący około 20 gatunków wiecznie zielonych, długowiecznych drzew iglastych, rosnących w lasach tropikalnych i subtropikalnych od Indochin po Fidżi; soplica;
2. agatis kauri - potężne, wiecznie zielone drzewo iglaste z rodzaju agatis, rosnące głównie w Nowej Zelandii, dostarczające wysokogatunkowej żywicy; kauri
SJP.pl
Ag
Wikipedia
potocznie:
1. znak drogowy przedstawiający dziewczynkę z lizakiem;
2. osoba przeprowadzająca dzieci przez ulicę; przeprowadzacz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż., poufała forma imienia Agata
Wiktionary
(1.1) Uderzyła z ogromną siłą w kajak, którym płynęli Adam (…) z dwunastoletnią córką Agatką.
Wiktionary
rzecz. Agata ż., Aga ż.
przym. Agatowy
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) W. lp. od: Agata
Wiktionary
Agato – patriarcha Koptyjskiego Kościoła Ortodoksyjnego od 661 do 677.
Wikipedia
(1.1) Skoro tak cenisz sobie prawdę i szczerość, to Ci powiem - kocham piosenki Twojej Matki i Agnieszkę Osiecką z Jej wadami, za to, że dostarczyła mi tylu wzruszeń, a Ciebie Agato nie lubię, bardzo nie lubię, że odważyłaś się tak źle publicznie mówić o Matce.
Wiktionary
IPA: aˈɡatɔ, AS: agato
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) 79. papież miał na imię Agaton.
Wiktionary
rzecz. Agata ż., Agatona ż.
Wiktionary
zdrobnienie od: Agaton (imię męskie)
SJP.pl
Agatonik – imię męskie pochodzenia greckiego, złożone, w którym pierwszy człon to "αγαθος (agathós)" — „dobry”, a drugim "νικη (nikē)" — „zwycięstwo” (por. Agaton, Andronik, Kalinik, Kleonik). Patronem tego imienia w Kościele katolickim jest św. Agatonik, wspominany razem ze św. Zotykiem, Zenonem, Sewerianem i innymi.
Wikipedia
Agaton z małżonką; Agatonowie
SJP.pl
Agaton z małżonką; Agatonostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Agatona lub z nim związany
SJP.pl
związany z agatem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z agatem, dotyczący agatu, wykonany z agatu, zawierający agat
Wiktionary
(1.1) Rękojeść karabeli bywała z kamienia: jaspisowa, agatowa, ametystowa, złotymi lub szmelcowanymi gwoździkami spajana.
Wiktionary
rzecz. agat mrz., agacik mrz.
Wiktionary
agatówka łobodnica - gatunek motyla z rodziny sówkowatych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
roślina ozdobna z rodziny agawowatych, pochodząca z Meksyku i Ameryki Południowej, kwitnąca tylko raz, uprawiana ze względu na liście
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Agave|L.|ref=tak., rodzaj roślin o długich, mięsistych, kolczastych, tworzących rozetę liściach;
(1.2) pot. roślina z rodzaju agawa (1.1)
Wiktionary
Ag
Wikipedia
IPA: aˈɡava, AS: agava
Wiktionary
przym. agawowy
Wiktionary
o cechach agawowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
o cechach agawowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bot. o cechach roślin z rodziny agawowatych
Wiktionary
rzecz. agawowate nmos.
Wiktionary
→ agawa
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący agawy, związany z agawą
Wiktionary
rzecz. agawa ż., agawowe nmos.
Wiktionary
mieszkaniec Aganii, stolicy Guamu; Aganin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. zob. angażant.
Wiktionary
[czytaj: a-gie-DE lub jako całe, odmienne wyrażenie] skrót od: artykuły gospodarstwa domowego; agd. (skrót pisany z kropką, czytany tak samo)
SJP.pl
skrótowiec literowy w funkcji rzeczownika rodzaju nijakiego
(1.1) = artykuły gospodarstwa domowego;
(1.2) sklep z artykułami gospodarstwa domowego
Wiktionary
(1.1) Byliśmy w sklepie z AGD i kupiliśmy pralkę.
(1.2) Otworzyli nowe AGD na naszym osiedlu.
Wiktionary
IPA: a‿ɟɛ‿ˈdɛ, AS: a‿ǵe‿de
Wiktionary
(1.1) agd.; rzad. Arged
Wiktionary
skrót od: artykuły gospodarstwa domowego; AGD
SJP.pl
[czytaj: ejdżyzm] dyskryminacja ze względu na wiek; wiekizm, ageizm
SJP.pl
[czytaj: ejdżysta] osoba dyskryminująca ludzi ze względu na ich wiek
SJP.pl
[czytaj: ejdżyzm] dyskryminacja ze względu na wiek; wiekizm, ageism
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) socjol. niechęć, prześladowanie lub dyskryminacja kogoś z powodu jego wieku;
Wiktionary
Ageizm (wym. "ejdżyzm"; od agism i ageism, od age „wiek”), znany także jako wiekizm – jedna z form dyskryminacji ze względu na wiek, dotycząca osób starszych i będących w podeszłym wieku, będąca przeciwieństwem zjawiska adultyzmu.
W Polsce ofiarami ageizmu najczęściej padają kobiety po 35 roku życia oraz mężczyźni, żyjący powyżej 45 lat.
Wikipedia
(1.1) Różne rodzaje dyskryminacji (seksizm, hetero-seksizm, rasizm, klasizm, ageizm, ableizm oraz specyzm) wywodzą się z tych samych, fałszywych założeń stojących u podstaw kultury patriarchalnej.
Wiktionary
(1.1) wiekizm
Wiktionary
człowiek bez poczucia humoru, nieumiejący szczerze się śmiać ani uśmiechać
SJP.pl
Agelasta – rodzaj chrząszczy z rodziny kózkowatych i podrodziny zgrzypikowych.
Wikipedia
doborowa gwardia przyboczna w starożytnej Grecji
SJP.pl
Ag
Wikipedia
zdrobnienie od: agent
SJP.pl
lekceważąco: marny, lichy agent
SJP.pl
1. przedstawicielstwo jakiejś instytucji, jakiegoś przedsiębiorstwa czy urzędu, np. agencja handlowa, pocztowa;
2. instytucja upowszechniająca informacje zebrane przez dziennikarzy, korespondentów i współpracowników;
3. agencja towarzyska - eufemistyczne określenie na burdel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) firma świadcząca różne usługi
(1.2) instytucja gromadząca informacje dla prasy, radia i telewizji, zebrane przez dziennikarzy, korespondentów i współpracowników
(1.3) przedstawicielstwo jakiejś instytucji, jakiegoś przedsiębiorstwa, urzędu lub państwa
(1.4) eufem. zob. agencja towarzyska.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Agencja poleca swoje usługi reklamowe, także w zakresie e-reklamy.
(1.2) Jej mąż jest dziennikarzem – pracuje w agencji prasowej.
(1.3) WHO jest agencją Narodów Zjednoczonych.
Wiktionary
IPA: aˈɡɛ̃nt͡sʲja, AS: agẽncʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. agenciak mos., agencik mos., agenda ż., agendka ż., agens mzw./mos., agent mos., agentka ż., agentura ż., agenturalność ż., agenturka ż.
:: zdrobn. agencyjka ż.
przym. agenciarski, agencki, agencyjny, agendowy, agentowy, agenturalny, agenturowy
przysł. agencyjnie
Wiktionary
(1.1) filia, przedstawicielstwo
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) rzad. dotyczący agenta, związany z agentem
Wiktionary
rzecz. agenciak mos., agencik mos., agencja ż., agencyjka ż., agent mos., agentka ż., agentura ż., agenturalność ż., agenturka ż.
przym. agenciarski, agencyjny, agentowy, agenturalny, agenturowy
Wiktionary
zdrobnienie od: agencja
SJP.pl
związany z wynagrodzeniem należnym według umowy agencyjnej oraz prowizją od wykonanych usług
SJP.pl
dotyczący agencji (np. biuro agencyjne, depesza agencyjna)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z agencją, dotyczący agencji
Wiktionary
rzecz. agenciak mos., agencik mos., agencja ż., agencyjka ż., agent mos., agentka ż., agentura ż., agenturalność ż., agenturka ż.
przym. agenciarski, agencki, agentowy, agenturalny, agenturowy
Wiktionary
1. oddział jakiejś instytucji, filia;
2. książkowo: plan, rozkład
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) filia urzędu lub instytucji
(1.2) terminarz
(1.3) ustalony spis spraw, które będą przedmiotem działania danej osoby lub instytucji w określonym czasie
(1.4) chrześcijańska księga liturgiczna
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Żeby o niczym nie zapomnieć, wszystkie ważne sprawy zapisuję w agendzie.
(1.3) Agenda konferencji została podzielona na cztery sesje tematyczne.
(1.4) Agenda liturgiczna jest zbiorem modlitw, nabożeństw i błogosławieństw, praktykowanych i obowiązujących we wspólnocie Kościoła.
Wiktionary
IPA: aˈɡɛ̃nda, AS: agẽnda
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. agendka ż.
przym. agenturalny, agenturowy, agendowy
Wiktionary
(1.1) dział, filia, oddział, sekcja, wydział
Wiktionary
zdrobnienie od: agenda
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: agenda
Wiktionary
rzecz. agenturka ż., agencja ż., agenda ż.
przym. agenturalny, agenturowy
Wiktionary
przymiotnik od: agenda
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z agendą, dotyczący agendy
Wiktionary
rzecz. agenturka ż., agencja ż., agenda ż.
przym. agenturalny, agenturowy
Wiktionary
wrodzone, niezupełne ukształtowanie się narządu; hipoplazja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. wada rozwojowa polegająca na niewykształceniu się narządu;
Wiktionary
Agenezja (łac. "agenesia", z gr. "a"- + "génesis" = powstanie) – zaburzenie rozwojowe polegające na niewykształceniu się zawiązka narządu, a w konsekwencji tegoż narządu. Do częstszych patologii należą:
Wikipedia
(1.1) Agenezja płuca jest rzadką wrodzoną wadą płuc, polegającą na całkowitym braku oskrzela głównego, miąższu i naczyń płucnych.
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
w językoznawstwie: wykonawca czynności wyrażonej w orzeczeniu; podmiot czynny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy
(1.1) wykonawca czynności określonej czasownikiem
Wiktionary
Zobacz też: Agens (psychologia).
Agens (podmiot czynny) w językoznawstwie – rola semantyczna wykonawcy czynności określonej czasownikiem. W zdaniu w stronie czynnej zasadniczo jest kodowany przez mianownik i składniowo pełni funkcję podmiotu: "Jan czyścił meble."
Wikipedia
rzecz. agent mos./mrz., agencja ż.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z agensem, dotyczący agensa
Wiktionary
rzecz. agens m., agent mos./mrz.
Wiktionary
1. detektyw, tajny funkcjonariusz policji, wywiadowca;
2. tajny współpracownik obcych służb wywiadowczych, szpieg;
3. ajent, osoba pośrednicząca w zawieraniu umów przez zleceniodawcę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przedstawiciel jakiejś firmy
(1.2) pracownik wywiadu
(1.3) tajny pracownik policji lub służb specjalnych
(1.4) uczn. kolega
(1.5) uczn. żartowniś
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskoosobowy
(2.1) inform. program komputerowy, autonomiczna jednostka wykorzystywana w programowaniu agentowym;
(2.2) inform. model sztucznej inteligencji (zwykle duży model językowy), wyposażony w możliwości działania w świecie, np. zamawiający bilety, porządkujący dysk komputera, piszący programy, albo rozmawiający z klientami firmy;
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(3.1) czynnik w jakiejś reakcji lub procesie (anglicyzm językowy)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Lubię filmy o agencie zero zero siedem.
(1.3) Ścigana przez agentów Imperium księżniczka Leia ucieka do domu, strzegąc wykradzionych planów, które mogą ocalić jej lud i przywrócić wolność galaktyce…
Wiktionary
IPA: ˈaɡɛ̃nt, AS: agẽnt
Wiktionary
rzecz. agencja ż., agentura ż., agens m., agenda ż.
:: fż. agentka ż.
:: zdrobn. agencik m.
przym. agentowy, agenturalny, agensowy, agencki, agencyjny, agenturowy
Wiktionary
(1.2) szpieg
(1.2-3) wywiadowca
(2.2) agent AI
(3.1) czynnik, faktor
Wiktionary
w językoznawstwie: przypadek zależny, wyrażający najczęściej sprawcę bądź narzędzie czynności, występujący m.in. w językach kaukaskich; ergativus, ergatiwus, ergatyw
SJP.pl
1. kobieta detektyw, tajna funkcjonariuszka policji, wywiadowczyni;
2. tajna współpracowniczka obcych służb wywiadowczych, szpieg;
3. ajentka, osoba pośrednicząca w zawieraniu umów przez zleceniodawcę;
4. potocznie: zwariowana osoba; aparatka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fż. od: agent
(1.2) uczn. dziewczyna atrakcyjna fizycznie
(1.3) uczn. dziewczyna, która ma niecodzienne pomysły
Wiktionary
Agentka (ang. "Spy") – amerykański film akcji z elementami komedii z 2015 roku. Reżyserią i scenariuszem obrazu zajął się Paul Feig, a w rolach głównych wystąpili Melissa McCarthy, Jason Statham, Rose Byrne, Miranda Hart, Bobby Cannavale, Allison Janney oraz Jude Law.
Wikipedia
(1.1) Ona jest agentką ubezpieczeniową.
Wiktionary
IPA: aˈɡɛ̃ntka, AS: agẽntka
Wiktionary
rzecz. agencja ż., agentura ż., agens m., agenda ż.
:: fm. agent m.
:: zdrobn. agencik m.
przym. agentowy, agenturalny, agensowy, agencki, agencyjny, agenturowy
Wiktionary
1. biuro agenta handlowego;
2. przedstawicielstwo jakiegoś przedsiębiorstwa, urzędu;
3. grupa szpiegów i dywersantów na usługach obcego państwa lub wrogiej organizacji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) część wywiadu złożona z kilku agentów na terytorium innego państwa;
(1.2) przedstawicielstwo rządu, organizacji lub przedsiębiorstwa na obcym terenie, poza siedzibą
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W związku z tym postawiono przed oddziałami operacyjnymi wywiadu wojskowego zadanie sformułowania koncepcji utrzymania bezpiecznej łączności między centralą a agenturą działającą w krajach zachodnich.
(1.2) U diabła, na dziesięciu spotkanych na ulicy sześciu jest świeżo przybyłych i zakładających agentury, a dziewięciu chcących zrobić miliony.
Wiktionary
IPA: ˌaɡɛ̃nˈtura, AS: agẽntura
Wiktionary
rzecz. agent m., agentka ż., agencja ż., agenturka ż., deagenturyzacja ż.
przym. agenturalny, agenturowy, agencki, agencyjny
Wiktionary
(1.2) ekspozytura, daw. ajentura
Wiktionary
powiązany z agenturą, dotyczący agentów lub agentury; agenturowy, szpiegowski (np. agenturalna przeszłość)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z agenturą, dotyczący agentury
Wiktionary
rzecz. agenciak mos., agencik mos., agencja ż., agencyjka ż., agenda ż., agendka ż., agens mzw./mos., agent mos., agentka ż., agentura ż., agenturalność ż., agenturka ż.
przym. agenciarski, agencki, agencyjny, agendowy, agentowy, agenturowy
przysł. agencyjnie
Wiktionary
(1.1) agenturowy
Wiktionary
zdrobnienie od: agentura
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: agentura
Wiktionary
rzecz. agenciak mos., agencik mos., agencja ż., agencyjka ż., agenda ż., agendka ż., agens mzw./mos., agent mos., agentka ż., agentura ż., agenturalność ż.
przym. agenciarski, agencki, agencyjny, agendowy, agentowy, agenturowy
przysł. agencyjnie
Wiktionary
1. → agentura (grupa szpiegów); agenturalny, szpiegowski;
2. → agentura (przedstawicielstwo jakiegoś przedsiębiorstwa); agencyjny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z agenturą, dotyczący agentury
Wiktionary
rzecz. agenciak mos., agencik mos., agencja ż., agencyjka ż., agenda ż., agendka ż., agens mzw./mos., agent mos., agentka ż., agentura ż., agenturalność ż., agenturka ż.
przym. agenciarski, agencki, agencyjny, agendowy, agentowy, agenturalny
przysł. agencyjnie
Wiktionary
(1.1) agenturalny
Wiktionary
działający samodzielnie, z inicjatywą i autonomią
SJP.pl
w językoznawstwie: wskazujący na wykonawcę czynności
SJP.pl
rodzaj rośliny zielnej lub krzewu z rodziny astrowatych, pochodzących z Meksyku, rosnących przeważnie w Ameryce zwrotnikowej; żeniszek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) hist. imię|polski|m.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) - Oto są mury Sparty! - tak król Agesilaos Wielki odpowiadał na pytanie, dlaczego Sparty nie otoczono murami.
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
utrata zmysłu smaku
SJP.pl
Ageuzja, od gr. "αγεύσις" ("ageusis" — przedrostek "a-" – brak/zaprzeczenie + "geusis" – smak/wrażenia smakowe) – objaw chorobowy polegający na utracie odczuwania smaku, zdarzający się jednak rzadziej niż dysgeuzja polegająca na zniekształceniu lub obniżeniu jakościowym i ilościowym doznań smakowych.
Wikipedia
bohater dramatu Juliusza Słowackiego "Agezylausz"; Agezylausz
SJP.pl
bohater dramatu Juliusza Słowackiego "Agezylausz"; Agezylaus
SJP.pl
marka materiałów fotograficznych i firma; AGFA
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
(1.2) bibl. Księga Aggeusza;
Wiktionary
Ag
Wikipedia
(1.1) Ten cytat najprawdopodobniej pochodzi z „Księgi proroka Aggeusza”.
Wiktionary
przym. Aggeuszowy
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. gwara. taki, który należy do Aggeusza
Wiktionary
(1.1) Jeden z biblistów twierdzi, że jest to tekst Aggeuszowy.
Wiktionary
rzecz. Aggeusz mos.
Wiktionary
wyrażona procentowo nadwyżka kursu dewiz, papierów wartościowych powyżej ich wartości nominalnej; ażio; agio
SJP.pl
[czytaj: adżdżornamento lub adżiornamento]
1. odłożenie czegoś na inny termin;
2. uwspółcześnienie, modernizacja;
3. określenie na odnowę Kościoła rzymskokatolickiego po Soborze Watykańskim II
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rel. hist. polityka Kościoła rzymskokatolickiego polegająca na unowocześnieniu i modernizacji doktryn oraz instytucji kościelnych, będąca jednym z dążeń II Soboru Watykańskiego;
Wiktionary
Aggiornamento (z wł. "uwspółcześnienie", "aktualizacja", "dostosowanie do dzisiejszego dnia"; dosł. "udzisiejszenie", od: "giorno"; "dzień") – we współczesnej teologii katolickiej i publicystyce termin odnoszący się do zadań duszpasterskich Soboru watykańskiego II w zakresie odnowy liturgii, organizacji (prawa kanonicznego), relacji ekumenicznych, relacji z innymi religiami i relacji ze współczesną cywilizacją.
Wikipedia
Akademia Górniczo-Hutnicza
SJP.pl
skrótowiec w funkcji rzeczownika rodzaju nijakiego
(1.1) = eduk. Akademia Górniczo-Hutnicza;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Po roku na AGH przeniosłem się na UJ.
Wiktionary
IPA: a‿ɟɛ‿ˈxa, AS: a‿ǵe‿χa
Wiktionary
przym. agiehowski
Wiktionary
model samochodu marki Opel
SJP.pl
określenie wykonawcze: zwinnie, ruchliwie, żywo; agilmente
SJP.pl
określenie wykonawcze: zwinnie, ruchliwie, żywo; agile
SJP.pl
[czytaj: agęKUR] miasto we Francji
SJP.pl
Agincourt – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Grand Est, w departamencie Meurthe i Mozela.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwały 412 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 99 osób/km² (wśród 2335 gmin Lotaryngii Agincourt plasuje się na 653. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 1083.).
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. osiedle typu miejskiego w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Zabajkalskim;
Wiktionary
Aginskoje ( "Агинское") – osiedle typu miejskiego w azjatyckiej części Rosji, stolica dawnego Agińsko-Buriackiego Okręgu Autonomicznego, włączonego 1 marca 2008 roku w skład Kraju Zabajkalskiego.
Założone w 1811 roku, zamieszkuje je obecnie 12,6 tys. mieszkańców (dane z 2005 roku).
Wikipedia
rzecz. Aga ż., Agińskie n.
przym. agiński
Wiktionary
(1.1) Agińskie
Wiktionary
wyrażona procentowo nadwyżka kursu dewiz, papierów wartościowych powyżej ich wartości nominalnej; ażio; aggio
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zjednywanie zwolenników dla jakiejś sprawy, idei; propagowanie jakichś haseł, ideologii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) działalność prowadząca do zjednania zwolenników dla pewnej sprawy, idei, poglądów; propagowanie haseł albo ideologii;
Wiktionary
Zobacz też: agitacja w medycynie.
Agitacja – działalność prowadząca do zjednania sprawy, idei, poglądów; propagowanie haseł albo ideologii.
Jako forma propagandy ma służyć osiągnięciu doraźnego, konkretnego celu. Sposobami prowadzenia agitacji są: reklamy, ulotki, słowa, plakaty i przemówienia wiecowe (najstarsza forma).
Wikipedia
(1.1) Najbardziej aktywni działacze stanu trzeciego zwoływali zebrania, rozpowszechniali materiały propagandowe i prowadzili czynną agitację przedwyborczą.
Wiktionary
IPA: ˌaɟiˈtat͡sʲja, AS: aǵitacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. agitacyjność ż., agitator mos., agitatorka ż., agitatorskość ż., agitatorstwo n., agitka ż., agitowanie n., rozagitowanie n., rozagitowywanie n., zaagitowanie n.
czas. agitować ndk., rozagitować dk., rozagitowywać ndk., zaagitować dk.
przym. agitacyjny, agitatorski
przysł. agitatorsko, agitacyjnie
Wiktionary
(1.1) agitowanie
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) skłonność do pobudzenia; zdolność do wzbudzania emocji czy pewnych zachowań
Wiktionary
rzecz. agitowanie n., agitka ż., agitatorstwo n., agitacja ż., agitator mos., agitatorka ż.
czas. agitować ndk.
przym. agitacyjny, agitatorski
Wiktionary
dotyczący agitacji lub agitatora (np. działalność agitacyjna); agitatorski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) służący agitacji, pozyskaniu nowych zwolenników dla sprawy czy idei
Wiktionary
rzecz. agitacja ż., agitacyjność ż., agitator mos., agitatorka ż., agitatorskość ż., agitatorstwo n., agitka ż., agitowanie n., rozagitowanie n., rozagitowywanie n., zaagitowanie n.
czas. agitować ndk., rozagitować dk., rozagitowywać ndk., zaagitować dk.
przym. agitatorski
przysł. agitatorsko, agitacyjnie
Wiktionary
[czytaj: adżitato] określenie wykonawcze: burzliwie, gwałtownie
SJP.pl
osoba przeprowadzająca agitację
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba prowadząca agitację
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) chem. cylindryczny, stalowy reaktor wyłożony ołowiem; najczęściej używany do rafinacji ropy naftowej
Wiktionary
(1.1) Przed wyborami w teren wysłano agitatorów.
(2.1) Ropa była rafinowana w czterech agitatorach.
Wiktionary
IPA: ˌaɟiˈtatɔr, AS: aǵitator
Wiktionary
rzecz. agitacja ż., agitacyjność ż., agitatorskość ż., agitatorstwo n., agitka ż., agitowanie n., rozagitowanie n., rozagitowywanie n., zaagitowanie n.
:: fż. agitatorka ż.
czas. agitować ndk., rozagitować dk., rozagitowywać ndk., zaagitować dk.
przym. agitacyjny, agitatorski
przysł. agitatorsko, agitacyjnie
Wiktionary
kobieta przeprowadzająca agitację
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fż. od: agitator
Wiktionary
(1.1) Ona wygląda na niebezpieczną agitatorkę i musi być zaciekłą rewolucjonistką!
Wiktionary
IPA: ˌaɟitaˈtɔrka, AS: aǵitatorka
Wiktionary
rzecz. agitacja ż., agitacyjność ż., agitatorskość ż., agitatorstwo n., agitka ż., agitowanie n., rozagitowanie n., rozagitowywanie n., zaagitowanie n.
:: fm. agitator mos.
czas. agitować ndk., rozagitować dk., rozagitowywać ndk., zaagitować dk.
przym. agitacyjny, agitatorski
przysł. agitatorsko, agitacyjnie
Wiktionary
dotyczący agitacji lub agitatora (np. działalność agitatorska); agitacyjny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z agitatorem, dotyczący agitatora
(1.2) należący do agitatora
Wiktionary
rzecz. agitacja ż., agitacyjność ż., agitator mos., agitatorka ż., agitatorskość ż., agitatorstwo n., agitka ż., agitowanie n., rozagitowanie n., rozagitowywanie n., zaagitowanie n.
czas. agitować ndk., rozagitować dk., rozagitowywać ndk., zaagitować dk.
przym. agitacyjny
przysł. agitatorsko, agitacyjnie
Wiktionary
rzadziej: agitowanie, propagowanie czegoś, szukanie zwolenników
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zajęcie agitatora, czynność agitowania
Wiktionary
rzecz. agitacja ż., agitacyjność ż., agitator mos., agitatorka ż., agitatorskość ż., agitka ż., agitowanie n., rozagitowanie n., rozagitowywanie n., zaagitowanie n.
czas. agitować ndk., rozagitować dk., rozagitowywać ndk., zaagitować dk.
przym. agitacyjny, agitatorski
przysł. agitatorsko, agitacyjnie
Wiktionary
ulotka, proklamacja, utwór o treści agitacyjnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. krótki utwór, ulotka, przemówienie itp. o charakterze propagandowym, agitacyjnym
Wiktionary
Ag
Wikipedia
IPA: aˈɟitka, AS: aǵitka
Wiktionary
rzecz. agitacja ż., agitacyjność ż., agitator mos., agitatorka ż., agitatorskość ż., agitatorstwo n., agitowanie n., rozagitowanie n., rozagitowywanie n., zaagitowanie n.
czas. agitować ndk., rozagitować dk., rozagitowywać ndk., zaagitować dk.
przym. agitacyjny, agitatorski
przysł. agitatorsko, agitacyjnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) prowadzenie agitacji
Wiktionary
IPA: ˌaɟitɔˈvãɲɛ, AS: aǵitovãńe
Wiktionary
rzecz. agitacja ż., agitacyjność ż., agitator mos., agitatorka ż., agitatorskość ż., agitatorstwo n., agitka ż., rozagitowanie n., rozagitowywanie n., zaagitowanie n.
czas. agitować ndk., rozagitować dk., rozagitowywać ndk., zaagitować dk.
przym. agitacyjny, agitatorski
przysł. agitatorsko, agitacyjnie
Wiktionary
(1.1) agitacja
Wiktionary
zjednywać zwolenników dla jakiejś sprawy, idei; propagować jakąś ideę
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) zjednywać zwolenników dla jakiejś sprawy, idei
Wiktionary
(1.1) Francuscy komuniści agitowali bowiem w Tymczasowym Zgromadzeniu Narodowym za zaproszeniem do San Francisco przedstawicieli „rządu lubelskiego”.
Wiktionary
IPA: ˌaɟiˈtɔvat͡ɕ, AS: aǵitovać
Wiktionary
rzecz. agitacja ż., agitacyjność ż., agitator mos., agitatorka ż., agitatorskość ż., agitatorstwo n., agitka ż., agitowanie n., rozagitowanie n., rozagitowywanie n., zaagitowanie n.
czas. rozagitować dk., rozagitowywać ndk., zaagitować dk.
przym. agitacyjny, agitatorski
przysł. agitatorsko, agitacyjnie
Wiktionary
(1.1) nakłaniać, namawiać, lansować, skłaniać, nawoływać, przekonywać, urabiać
Wiktionary
środowiskowo: agitacja i propaganda w postaci zorganizowanej
SJP.pl
Agitprop – skrót od słów: agitacja i propaganda, dotyczący Wydziału Agitacji i Propagandy ( отдел агитации и пропаганды, trb. "otdjel agitatsii i propagandy"), założonego w 1920 roku w ramach sekretariatu Komitetu Centralnego KPZR.
Agitprop jako instytucja stopniowo rozszerzyła swe wpływy na wszystkie dziedziny życia w ZSRR, jak również na wiele obszarów polityki międzynarodowej, gdzie prowadziła swoją działalność w ramach organizacji fasadowych.
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Aginskim, dotyczący Aginskiego
Wiktionary
rzecz. Aginskoje n., Agińskie n., Aga ż.
Wiktionary
w mitologii greckiej: jedna z charyt, duch natury z orszaku Afrodyty, uosabiający bujność przyrody, wcielenie piękna i miłosnego powabu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) mitgr. jedna z Charyt;
(1.2) mitgr. córka Mantineosa, żona Abasa, matka Akrizjosa i Projtosa
(1.3) mitgr. jedna z nimf, matka Nireusa
(1.4) rzad. imię|polski|ż.
(1.5) astr. planetoida o numerze katalogowym 47;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: aɡˈlaja, AS: aglai ̯a
Wiktionary
(1.1) Aglae
Wiktionary
rodzaj roślin zielnych z rodziny obrazkowatych, pochodzący z Azji Południowo-Wschodniej; aglonema
SJP.pl
Aglaonema ("Aglaonema" Schott) – rodzaj roślin zielnych z rodziny obrazkowatych ("Araceae"), obejmujący 24 gatunki, pochodzące z tropikalnych rejonów południowo-wschodniej Azji, od północno-wschodnich Indii do Papui-Nowej Gwinei. Nazwa naukowa rodzaju wywodzi się z greckich słów – αγλαός ("aglaos" – jasny, piękny) i νήμα ("nema" – nić) i odnosi się do budowy kwiatów męskich.
Wikipedia
skuwka na końcach sznurówki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. skuwka na końcu sznurowadła
Wiktionary
IPA: ˈaɡlɛt, AS: aglet
Wiktionary
niecukrowy składnik glikozydów
SJP.pl
Aglikon, genina – niecukrowy składnik glikozydów, podstawnik połączony z cukrem wiązaniem glikozydowym. Aglikonami mogą być liczne związki chemiczne występujące w przyrodzie (np. alkohole, kwasy karboksylowe, fenole).
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bud. sztuczny kamień, składający się w 95% z marmuru naturalnego (tzw. grysu marmurowego) i 5% z żywicy poliestrowej
Wiktionary
IPA: ˌaɡlɔ̃ˈmarmur, AS: aglõmarmur
Wiktionary
1. nagromadzenie, skupienie czegoś; to, co zostało skupione; skupisko;
2. w urbanistyce: skupienie ludności i zabudowy na stosunkowo niewielkim terenie; działanie dążące do zurbanizowania jakiegoś obszaru;
3. w hutnictwie: spiekanie rud
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) urb. zespół miast i osiedli, skupionych na względnie małym obszarze, zazwyczaj wokół dużego miasta lub ośrodka przemysłowego;
(1.2) nagromadzenie, skupienie czegoś; także. to, co zostało zgromadzone
(1.3) hutn. proces spiekania pyłów, miałkich rud i koncentratów, celem uzyskania właściwości i kształtu potrzebnych dla dalszych etapów obróbki hutniczej
Wiktionary
Aglomeracja miejska (z agglomeratio „nagromadzenie”) – zwarty zespół wzajemnie powiązanych jednostek osadniczych, powstały w wyniku koncentracji ludności oraz przekształcenia zabudowy i zagospodarowania.
Obszar aglomeracji wyznaczany jest przez zasięg spójnego terytorialnie obszaru zurbanizowanego, który może wykraczać poza administracyjną granicę miasta.
Wikipedia
(1.1) W wielu miastach populacja tych gryzoni przewyższa ilość mieszkańców danej aglomeracji.
(1.1) Ostrawa jest największą aglomeracją w trójkącie trzech krajów: Czech, Polski i Słowacji.
Wiktionary
rzecz. aglomerat mrz., aglomerownia ż., aglomerowanie n., aglomeryzowanie n., zaglomerowanie n., zaglomeryzowanie n.
czas. aglomerować ndk., aglomeryzować ndk., zaglomerować dk., zaglomeryzować dk.
przym. aglomeracyjny
Wiktionary
(1.2) skupisko
(1.3) spiekanie
Wiktionary
1. dotyczący aglomeracji (np. tendencje aglomeracyjne);
2. dotyczący aglomeratu, zwłaszcza w znaczeniu geologicznym (np. skały aglomeracyjne)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z aglomeracją, gromadzeniem czegoś
(1.2) urb. związany z aglomeracją, dotyczący aglomeracji
(1.3) hutn. chem. związany z aglomeracją, dotyczący aglomeracji
Wiktionary
(1.2) Średnicówki budowane są najczęściej dla obsługi wewnątrz aglomeracyjnego ruchu pasażerskiego, w przeciwieństwie do obwodnic, obsługujących ruch towarowy i tranzytowy względem centrum ruch pasażerski.
Wiktionary
rzecz. aglomeracja ż., aglomerat mrz., aglomerownia ż., aglomerowanie n., aglomeryzowanie n., zaglomerowanie n., zaglomeryzowanie n.
czas. aglomerować ndk., aglomeryzować ndk., zaglomerować dk., zaglomeryzować dk.
Wiktionary
1. książkowo: zlepek, skupisko czegoś;
2. produkt powstały na skutek aglomeracji;
3. grubookruchowa skała piroklastyczna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hutn. spiek
Wiktionary
rzecz. aglomeracja ż.
przym. aglomeracyjny
czas. aglomerować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) książk. skupianie, zespalanie czegoś
(1.2) techn. mechaniczne skupianie mniejszych kawałków w większe, np. brykietowaniu węgla albo przeróbce rud
Wiktionary
Aglomerowanie – łączenie drobnych cząstek ciał sypkich (sproszkowanych) w większe części.
Drobne cząstki ciała połączone w większe przybierają nową formę struktury, charakteryzującą się indywidualnymi właściwościami, innymi niż cząstki pierwotnie. (np. cukier puder zaglomerowany nabiera lepszych właściwości jeżeli chodzi o pylistość, tzn. nie rozpyla się).
Wikipedia
rzecz. aglomeracja ż.
czas. aglomerować
przym. aglomeracyjny
Wiktionary
(1.1) gromadzenie
Wiktionary
1. książkowo: skupiać, zespalać coś;
2. w technice: przeprowadzać proces aglomeracji
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) techn. skupiać mechanicznie mniejsze kawałki, ziarna w większe kawałki, bryły, np. w procesie brykietowania węgla albo przeróbki rud
(1.2) książk. skupiać, spajać, zespalać coś
Wiktionary
rzecz. aglomeracja ż., aglomerat mrz., aglomerownia ż., aglomerowanie n., aglomeryzowanie n., zaglomerowanie n., zaglomeryzowanie n.
czas. aglomeryzować ndk., zaglomerować dk., zaglomeryzować dk.
przym. aglomeracyjny
Wiktionary
piec, w którym aglomeruje się rudę; spiekalnia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hutn. spiekalnia
Wiktionary
rzecz. aglomeracja ż.
przym. aglomeracyjny
czas. aglomerować
Wiktionary
łączyć mniejsze kawałki, ziarna w większe części; aglomerować
SJP.pl
rodzaj roślin zielnych z rodziny obrazkowatych, pochodzący z Azji Południowo-Wschodniej; aglaonema
SJP.pl
silnie porowaty materiał budowlany, otrzymywany przez wypalanie niektórych odmian skał ilastych; rodzaj ceramicznego kruszywa lekkiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. silnie porowaty materiał budowlany, otrzymywany przez wypalanie niektórych odmian skał ilastych, rodzaj ceramicznego kruszywa lekkiego
Wiktionary
(1.1) glinoporyt
Wiktionary
aglutynacyjność;
1. zjawisko polegające na skupianiu i zlepianiu się rozproszonych w płynie komórek lub organizmów;
2. zjawisko morfologiczne polegające na dołączaniu afiksów do rdzenia wyrazu w celu utworzenia określonej formy gramatycznej, przy czym każdy afiks ma tylko jedną funkcję gramatyczną (np. w "jestem" końcówka -em wskazuje na pierwszą osobę)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. zlepianie się rozproszonych w płynie komórek
(1.2) jęz. tworzenie form gramatycznych przez dołączanie do rdzenia afiksów
Wiktionary
Aglutynacja – jeden z odczynów immunologicznych, polegający na zlepianiu antygenów upostaciowanych (np. bakterii lub krwinek) pod wpływem swoistej surowicy krwi oraz znajdujących się w niej specyficznych przeciwciał – aglutynin. Proces ten przebiega dwuetapowo: na początku następuje swoiste związanie antygenu z przeciwciałem, a następnie nieswoiste wykłaczanie, zachodzące pod wpływem elektrolitów.
Wikipedia
rzecz. aglutacyjność ż., aglutynant mrz., aglutynina ż., aglutynogen mrz., aglutynowanie n., zaglutynowanie n.
czas. aglutynować ndk., zaglutynować dk.
przym. aglutacyjny, aglutynacyjny
Wiktionary
aglutynacja;
1. zjawisko polegające na skupianiu i zlepianiu się rozproszonych w płynie komórek lub organizmów;
2. zjawisko morfologiczne polegające na dołączaniu afiksów do rdzenia wyrazu w celu utworzenia określonej formy gramatycznej, przy czym każdy afiks ma tylko jedną funkcję gramatyczną (np. w "jestem" końcówka -em wskazuje na pierwszą osobę)
SJP.pl
Ag
Wikipedia
związany z aglutynacją:
a) biologiczną (np. testy aglutynacyjne);
b) językową (np. język aglutynacyjny)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) jęz. taki, który tworzy wyrazy pochodne przez zlepianie słów, a nie na drodze odmiany
(1.2) biol. med. związany ze zjawiskiem aglutynacji
Wiktionary
(1.1) Baskijski to język aglutynacyjny.
Wiktionary
rzecz. aglutynacja ż., aglutynacyjność ż., aglutynina ż., aglutynowanie n.
czas. aglutynować ndk.
Wiktionary
(1.1) aglutynujący; daw. zestawiany, przyczepkowy, zlepiający
Wiktionary
w językoznawstwie: cząstka osobowo-liczbowa form przemijających (preterytywnych), np. fleksem zawierający formy typu -em, -śmy
SJP.pl
w biologii: ciałko białkowe (przeciwciało) znajdujące się w osoczu krwi, które powoduje aglutynację (zlepianie się) krwinek, bakterii itp. w grudki; zlepnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fizj. przeciwciało biorące udział w zlepianiu aglutynogenów podczas aglutynacji;
Wiktionary
Aglutynina – substancja powodująca zlepianie aglutynogenów podczas aglutynacji. Mogą być to przeciwciała obecne w surowicy krwi albo dowolna inna substancja jak np. lektyny.
Ze względu na działanie wyróżnia się przeciwciała:
Wikipedia
IPA: ˌaɡlutɨ̃ˈɲĩna, AS: aglutỹńĩna
Wiktionary
rzecz. aglutynacja ż., aglutynowanie n.
czas. aglutynować
przym. aglutynacyjny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fizj. antygen znajdujący się na powierzchni krwinek czerwonych, który może wywołać reakcję aglutynacji, czyli zlepiania się komórek, w obecności odpowiednich przeciwciał (aglutynin)
Wiktionary
Aglutynogeny – antygeny (zwykle glikoproteiny) występujące w błonie komórkowej krwinek czerwonych, zlepiane podczas aglutynacji przez aglutyniny. 250 opisanych aglutynogenów pozwala na rozróżnienie układów grupowych krwi.
Wikipedia
(1.1) W układzie grup krwi AB0 aglutynogeny A i B decydują o grupie krwi człowieka.
Wiktionary
rzecz. aglutynacja ż.
czas. aglutynować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) biol. zachodzenie zjawiska aglutynacji
Wiktionary
rzecz. aglutynacja ż., aglutynina ż.
czas. aglutynować
przym. aglutynacyjny
Wiktionary
w biologii: powodować aglutynację
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) zlepiać, sklejać
czasownik zwrotny niedokonany aglutynować się (dk. brak)
(2.1) zlepiać się, sklejać się
Wiktionary
rzecz. aglutynacja ż., aglutacyjność ż., aglutynant mrz., aglutynina ż., aglutynogen mrz., aglutynowanie n., zaglutynowanie n.
czas. zaglutynować dk.
przym. aglutacyjny, aglutynacyjny
Wiktionary
1. książkowo: pokrewieństwo w linii męskiej, obejmujące także osoby wchodzące do rodziny przez adopcję lub małżeństwo;
2. w starożytnym Rzymie: pokrewieństwo oparte na stosunku prawnym, wynikającym z podporządkowania władzy ojcowskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pokrewieństwo w linii męskiej
(1.2) w starożytnym Rzymie: pokrewieństwo oparte na stosunku prawnym wynikającym z podporządkowania władzy ojca
Wiktionary
Ag
Wikipedia
rzecz. agnackość ż., agnat mos., agnatka ż., agnatyzm mrz.
przym. agnacki, agnacyjny
Wiktionary
(1.1) agnatyzm
Wiktionary
przymiotnik od: agnat
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) od: agnat
Wiktionary
rzecz. agnacja ż., agnackość ż., agnat mos., agnatka ż., agnatyzm mrz.
przym. agnacyjny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co agnackie
Wiktionary
rzecz. agnacja ż., agnat mos., agnatka ż., agnatyzm mrz.
przym. agnacki, agnacyjny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest agnacyjne
Wiktionary
przym. agnacyjny
przysł. agnacyjnie
Wiktionary
dotyczący agnacji
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z agnacją, dotyczący agnacji
Wiktionary
rzecz. agnacyjność ż., agnacja ż., agnackość ż., agnat mos., agnatka ż., agnatyzm mrz.
przym. agnacki
Wiktionary
1. krewny w linii męskiej (ze strony ojca);
2. w prawie rzymskim: członek rodziny niepowiązany więzami krwi, którego pokrewieństwo oparte było na stosunku prawnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. krewny w linii męskiej
(1.2) hist. praw. w starożytnym Rzymie: członek rodziny przez wspólną władzę ojca, a nie przez więzy krwi
Wiktionary
Agnat – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Owernia-Rodan-Alpy, w departamencie Górna Loara.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwały 222 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 11 osób/km² (wśród 1310 gmin Owernii Agnat plasuje się na 628. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 447.).
Wikipedia
IPA: ˈaɡnat, AS: agnat
Wiktionary
rzecz. agnatyzm mrz., agnackość ż., agnacja
:: rzecz. fż. agnatka
przym. agnacki, agnacyjny
Wiktionary
krewna w linii męskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) krewna w linii męskiej
Wiktionary
rzecz. agnatyzm mrz., agnat mos., agnacja ż., agnackość ż.
przym. agnacki, agnacyjny
Wiktionary
pokrewieństwo w linii męskiej, obejmujące również osoby wchodzące do rodziny poprzez adopcję lub małżeństwo; agnacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zob. agnacja.
Wiktionary
rzecz. agnacja ż., agnackość ż., agnat mos., agnatka ż.
przym. agnacki, agnacyjny
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
obce imię żeńskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
w mitologii indyjskiej: wedyjski bóg ognia
SJP.pl
Agni (dewanagari अग्नि, trl. agni, "ogień") – hinduski bóg ognia. Jego wizerunek jest zazwyczaj umieszczany w południowo-wschodnich narożnikach świątyń hinduistycznych, ponieważ jest czczony jako bóstwo strzegące tego kierunku. W klasycznej kosmologii hinduizmu ogień (Agni) jest jednym z pięciu nietrwałych żywiołów (pańćabhuta) – obok nieba (akaśa), wody (apas), powietrza (waju) i ziemi (prithwi) – które łączą się, tworząc empirycznie postrzegalną egzystencję materialną (prakriti).
Wikipedia
zdrobnienie od: Agnieszka (imię żeńskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż. zdrobn. Agnieszka
Wiktionary
(1.1) Agniesia ma za męża takiego obwiesia.
Wiktionary
rzecz. Agnisia ż., Agnieszka ż., Agna ż.
Wiktionary
(1.1) Agnieszka
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
(1.2) pot. żart. higienistka
Wiktionary
– imię żeńskie, jedno z najpopularniejszych w Polsce, gdzie pojawiło się wraz z chrześcijaństwem. Pochodzi od Αγνή – „czysta”, „dziewicza”, „nieskalana”. Może również pochodzić od agnus – „baranek” (to jednocześnie rodzaj męski greckiej „h-agne”). Do Czech imię to dotarło w formie Agnes, następnie zostało zaadaptowane do języka polskiego w obecnej formie.
Wikipedia
(1.1) Agnieszka jest dobrą przyjaciółką Kazi i w stroju pielęgniarek pojawiają się w teledysku.
(1.1) Czym właściwie zajmuje się ten facet, który jest teraz z Agnieszką?
(1.1) Klub Agnieszki znajduje się w ścisłym centrum miasta.
Wiktionary
IPA: aɟˈɲɛʃka, AS: aǵńeška
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. Agniesia ż., Aguś, Aga, Agusia, Agna, Gnieszka, Jagna, Agunga
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Aga; gw. Górny Śląsk Agnys, Agnysa, Nyszka
Wiktionary
wedyjski rytuał ofiarny
SJP.pl
Agnihotra (dewanagari अग्निहोत्र) – ofiara ogniowa w hinduizmie, spełniana przy specjalnych okazjach, jak np. narodziny dziecka, ślub, pogrzeb, konsekracja świątyni. Jej niezbędnym elementem jest kunda, w której rozpala się ogień. W czasie agnihotry intonuje się mantry wedyjskie oraz wrzuca do ognia ziarno (np. ryż).
Wikipedia
zdrobnienie od: Agnieszka (imię żeńskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż. zdrobn. Agnieszka
Wiktionary
(1.1) Kiedy się oddalili, zbliżył się ku popielisku, szuka, nie znalazł nic, tylko ten ziemniak, który Agnisia rzuciła.
Wiktionary
rzecz. Agnieszka ż., Agniesia ż., Aguś ż., Aga ż., Agusia ż., Agna ż., Gnieszka ż., Jagna ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przest. poznawanie, rozpoznawanie
Wiktionary
czas. agnoskować
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) przest. poznać, rozpoznać; stwierdzić niewątpliwość czegoś
Wiktionary
rzecz. agnoskowanie n.
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób agnostycystyczny, właściwy agnostycyzmowi, agnostykom
Wiktionary
rzecz. agnostycyzm mrz., agnostyczka ż., agnostyk mos.
przym. agnostycystyczny, agnostyczny
przysł. agnostycznie
Wiktionary
→ agnostycyzm; agnostyczny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) filoz. zob. agnostyczny.
Wiktionary
rzecz. agnostycyzm mrz., agnostyczka ż., agnostyk mos.
przym. agnostyczny
przysł. agnostycystycznie, agnostycznie
Wiktionary
filozoficzny pogląd zakładający niemożność obiektywnego poznania świata i praw nim rządzących
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. filoz. pogląd negujący całkowicie lub częściowo możliwość poznania bytu;
Wiktionary
Agnostycyzm ( "ἄγνωστος" "α-" "a-", bez + "γνώσις" "gnōsis", wiedzy; od gnostycyzmu) – pogląd filozoficzny, według którego obecnie niemożliwe jest całkowite poznanie rzeczywistości. W kontekście religijnym agnostycyzm oznacza niemożliwość dowiedzenia się, czy Bóg lub bogowie istnieją, czy też nie. Osobą, która wprowadziła termin "agnostycyzm, "jest Thomas Henry Huxley (dziadek Aldousa Huxleya). Agnostycyzm przybiera różne formy, i tak agnostyk może być ateistą, teistą albo żadnym z nich.
Wikipedia
(1.1) Agnostycyzm przybiera różne formy i nie wyklucza się wzajemnie z ateizmem lub teizmem.
Wiktionary
IPA: ˌaɡnɔˈstɨt͡sɨsm̥, AS: agnostycysm̦
Wiktionary
rzecz. agnostyczka ż., agnostyk mos.
przym. agnostycystyczny, agnostyczny
przysł. agnostycystycznie, agnostycznie
Wiktionary
zwolenniczka agnostycyzmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) filoz. zwolenniczka agnostycyzmu, kobieta uważająca, że nie da się udowodnić istnienia lub nieistnienia boga
Wiktionary
(1.1) Wielokrotnie zaznacza, że Świrszczyńska była agnostyczką i materialistką, a nawet że „wzmianek o chodzeniu do kościoła u niej nie upatrzysz” (…).
Wiktionary
rzecz. agnostycyzm mrz.
:: fm. agnostyk mos.
przym. agnostycystyczny, agnostyczny
przysł. agnostycystycznie, agnostycznie
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób agnostyczny, właściwy agnostycyzmowi, agnostykom
Wiktionary
rzecz. agnostycyzm mrz., agnostyczka ż., agnostyk mos.
przym. agnostycystyczny, agnostyczny
przysł. agnostycystycznie
Wiktionary
odnoszący się agnostycyzmu (np. postawa agnostyczna)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) filoz. związany z agnostycyzmem lub agnostykami
(1.2) inform. niezależny od platformaatformy, na której jest uruchomiony
Wiktionary
IPA: ˌaɡnɔˈstɨt͡ʃnɨ, AS: agnostyčny
Wiktionary
rzecz. agnostycyzm mrz., agnostyczka ż., agnostyk mos.
przym. agnostycystyczny
przysł. agnostycznie, agnostycystycznie
Wiktionary
zwolennik agnostycyzmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) filoz. rel. zwolennik agnostycyzmu
Wiktionary
(1.1) Niektórzy z nich to ateiści, inni uważają się za agnostyków, a część pozostałych to deiści.
Wiktionary
IPA: aˈɡnɔstɨk, AS: agnostyk
Wiktionary
rzecz. agnostycyzm mrz.
:: fż. agnostyczka ż.
przym. agnostycystyczny, agnostyczny
przysł. agnostycystycznie, agnostycznie
Wiktionary
(1.1) niedowiarek, sceptyk
Wiktionary
w medycynie: patologiczny brak rozpoznawania bodźców
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. psych. upośledzenie lub utrata zdolności rozpoznawania bodźców oddziałujących na narządy zmysłów, przy zachowaniu podstawowych funkcji tych narządów;
Wiktionary
Agnozja (gr. ἀγνωσία "agnōsía" – „nieświadomość, nieznajomość, niewiedza”) – stan zaburzonej zdolności rozpoznania znanych elementów otoczenia, przy braku zaburzenia części odbiorczej. Termin wprowadzony przez Sigmunda Freuda w 1891 roku.
Z uwagi na różne rodzaje modalności wyróżnia się:
Wikipedia
przym. agnozyjny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z agnozją, dotyczący agnozji
Wiktionary
rzecz. agnozja ż.
Wiktionary
medalionik z wosku z odciskiem baranka; agnusek
SJP.pl
medalionik z wosku z odciskiem baranka; agnus
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) daw. medalionik z białego wosku z wypukłym odciskiem Baranka Bożego na jednej stronie, a na drugiej – Jana Chrzciciela, poświęcony osobnym ceremoniałem przez papieża; Gloger.;
(1.2) gwara. wielkanocny baranek wykonany z cukru, wyszyty lub namalowany
Wiktionary
IPA: aɡˈnusɛk, AS: agnusek
Wiktionary
(1.1) agnus
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. Agnieszka
Wiktionary
(1.1) I tu oczywiście stoimy przed zagadnieniem stosowanych na Śląsku wersji imion, czyli po prostu śląskich imion. Zatem przedstawimy kilka takich przykładów: JAN - Jon, Jonek, Joneczek, Jonik, Janik, Jasio, Jasiek, Jasiulek, Johan, Johanek, Hanys, Hanysek, Hanusek, Hanek, Hanuś; AGNIESZKA - Agnys , Agnysa, Agnyska, Anyszka, Neszka, Nyszka, Nysia, Nyśka; WILHELM - Wili, Wilym, Wiluś, Wilusiek; PAWEŁ - Paul, Paulek, Paulik; MARIA - Maryj, Maryjka, Marika; ANNA - Ana; PIOTR - Pioter, Pyjter; AUGUSTYN - August, Gustek, Gustel, Gustlik, Gustliczek; MAŁGORZATA - Gryjta, Gryjtka
Wiktionary
(1.1) Aga; gw. Górny Śląsk Agnysa, Nyszka, Nyśka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. Agnieszka
Wiktionary
(1.1) Aga; gw. Górny Śląsk Agnys, Nyszka, Nyśka
Wiktionary
związany ze zmianami rytmu oraz tempa interpretowanego utworu muzycznego
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) muz. związany z agogiką, dotyczący agogiki
Wiktionary
rzecz. agogika ż.
Wiktionary
1. nauka o tempie muzycznym;
2. zmiany w tempie utworu w czasie jego interpretacji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. niewielkie odchylenia i zmiany w tempie i rytmie wykonywanego utworu muzycznego, uzasadnione interpretacją muzyczną wykonawcy
Wiktionary
przym. agogiczny
Wiktionary
instrument afrykański wykorzystywany w capoeirze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) muz. instrument perkusyjny pochodzenia afrykańskiego zbudowany co najmniej z dwóch dzwonków połączonych zakrzywionym uchwytem;
Wiktionary
Agogo ( agogô) – instrument muzyczny podobny do krowiego dzwonka rozpowszechniony wśród ludów Joruba, Igala i Edo zamieszujących Nigerię oraz w Brazylii. Występuje w formie pojedynczego kielicha, lub dwóch kielichów połączonych zagiętym prętem. W Brazylii może również składać się z trzech lub czterech kielichów. Nie ma serca – dźwięki wydaje się uderzając w korpus metalową lub drewnianą pałką.
Wikipedia
IPA: aˈɡɔɡɔ, AS: agogo
Wiktionary
w starożytnej Grecji: szlachetna rywalizacja w zawodach sportowych, konkursie muzycznym lub literackim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zawody sportowe, muzyczne oraz turnieje poetów w starożytnej Grecji
(1.2) część komedii staroattyckiej
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈaɡɔ̃n, AS: agõn
Wiktionary
przym. agonistyczny
rzecz. agonistyka ż.
Wiktionary
linia łącząca na mapie geograficznej miejsca o odchyleniu magnetycznym równym zeru; izogona zerowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kartogr. linia na mapie łącząca punkty wykazujące zerową wartość deklinacji magnetycznej;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. agoniczny
Wiktionary
wrodzony brak gonad (jąder lub jajników)
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób agonalny
Wiktionary
przymiotnik od: agonia (stan poprzedzający zgon), np. stan agonalny, drgawki agonalne
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z agonią, stanem poprzedzającym zgon
Wiktionary
rzecz. agonia ż.
Wiktionary
(1.1) przedśmiertny, terminalny
Wiktionary
1. stan poprzedzający zgon; konanie;
2. przenośnie: chylenie się ku upadkowi, dogorywanie, koniec (np. agonia komunizmu)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stan bezpośrednio poprzedzający zgon;
(1.2) przen. pogorszenie się stanu czegoś prowadzące do upadku
Wiktionary
Agonia – proces umierania poprzedzający śmierć, czyli okres poprzedzający ustanie funkcji życiowych organizmu. Polega na stopniowym zanikaniu czynności życiowych, prowadzący do śmierci klinicznej, a następnie biologicznej. Agonia nie zawsze kończy się zgonem. Zastosowanie reanimacji może odwrócić jej proces.
Wikipedia
(1.1) Jego agonia trwała wiele godzin.
Wiktionary
IPA: aˈɡɔ̃ɲja, AS: agõńi ̯a
Wiktionary
przym. agonalny
Wiktionary
(1.1) konanie
Wiktionary
1. przymiotnik od: agon;
2. przymiotnik od: agona
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) kartogr. związany z agoną, dotyczący agony
Wiktionary
rzecz. agonistyka ż., agona ż.
Wiktionary
czynnik współdziałający lub o podobnym działaniu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) farm. czynnik współdziałający, o podobnym działaniu do czegoś;
Wiktionary
Agonista (l.m. agonisty) – substancja łącząca się z receptorem i powodująca reakcję w komórce. Jest przeciwieństwem antagonisty, który łącząc się z receptorem, blokuje go bez wywoływania reakcji. Antagonista blokuje receptor także przed aktywowaniem go przez agonistę.
Wikipedia
(1.1) Doświadczenia przeprowadzono w pierwotnych hodowlach astrocytów i neuronów, stymulowanych odpowiednio agonistą receptora glukokortykoidowego […] oraz agonistą jonotropowych receptorów glutaminianu […]
(1.1) Wpływ chronicznych łącznych podań agonistów receptorów dopaminowych D1 i D2 na poziom rotacji kontralateralnych […]
(1.1) Intensywność tych rotacji ulegała nasileniu po podaniach chronicznych obu tych związków, przy czym efekt ten był szczególnie silny w przypadku agonisty receptorów D2.
Wiktionary
IPA: ˌaɡɔ̃ˈɲista, AS: agõńista
Wiktionary
przym. agonistyczny
Wiktionary
1. dotyczący walki lub rywalizacji; kompetytywny, kompetycyjny;
2. w medycynie: wzmacniający działanie jakiejś substancji, współdziałający z nią lub mający działanie podobne; kompetytywny, kompetycyjny;
3. w zoologii: zachowanie agonistyczne - każde instynktowne zachowanie zwierzęcia w konfrontacji z innym zwierzęciem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z agonistyką, walką, rywalizacją
(1.2) med. chem. współdziałający, mający podobne działanie
Wiktionary
rzecz. agon mrz., agonista mrz., agonistyka ż.
Wiktionary
w starożytnej Grecji: zasada szlachetnej rywalizacji w zawodach sportowych, konkursach literackich i muzycznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. w starożytnej Grecji: współzawodnictwo w agonach
Wiktionary
Ag
Wikipedia
(1.1) Igrzyska amfiteatrze były dla Rzymu najbardziej znamienne skutkiem swego charakteru, jakiego nie znała humanitarna agonistyka grecka.
(1.1) Zainteresowanie starożytną agonistyką przypada w Polsce na wiek XX.
Wiktionary
rzecz. agon m.
przym. agonistyczny, agoniczny
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
w starożytnej Grecji:
1. zgromadzenie ludowe (obywateli państwa-miasta);
2. plac otoczony budynkami publicznymi, będący centrum życia społecznego, politycznego itp., rynek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. urb. główny plac greckiego miasta-państwa;
(1.2) hist. polit. podejmujące najważniejsze decyzje zgromadzenie zwoływane w greckich miastach-państwach
(1.3) urb. plac targowy lub hala targowa we współczesnej Grecji
(1.4) przen. miejsce nieskrępowanych rozmów, forum publicznych dyskusji i prezentacji poglądów
(1.5) monet. moneta zdawkowa w Izraelu o wartości 0,01 szekla;
Wiktionary
Agora (gr. ἀγορά, dosł. "miejsce zgromadzeń") – główny plac, rynek w miastach starożytnej Grecji. Centrum wokół którego toczyło się życie polityczne, religijne, a czasami także handlowe.
We wczesnym etapie rozwoju polis agorą nazywano samo zgromadzenie obywateli uprawnionych do głosowania.
Wikipedia
(1.1) Mający prawo głosu mieszkańcy zebrali się na agorze.
(1.2) Agora podjęła decyzję o wypowiedzeniu wojny.
(1.3) W centrum Aten najświeższe owoce morza znajdziesz w tawernach przy centralnej agorze Varvakios.
Wiktionary
IPA: aˈɡɔra, AS: agora
Wiktionary
rzecz. agoryzm m., agorafobia ż., Agoranomeion m., agorysta m., agorystka ż., agorafilia ż.
przym. agoralny, agorystyczny
Wiktionary
chorobliwy lęk przed otwartą przestrzenią
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. psych. chorobliwy lęk przed przebywaniem samemu w miejscach publicznych;
Wiktionary
Ag
Wikipedia
IPA: ˌaɡɔraˈfɔbʲja, AS: agorafobʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. agora ż.
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) W. lp. od: agorafobia
Wiktionary
IPA: ˌaɡɔraˈfɔbʲjɔ, AS: agorafobʹi ̯o
Wiktionary
zwolennik agoryzmu - anarchistycznej doktryny politycznej, lewicowej odmiany anarchizmu
SJP.pl
anarchistyczna doktryna polityczna, lewicowa odmiana anarchizmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) bojkot państwa; zwłaszcza motywowany libertarianizmem lewoskrętnym i dążący do anarchistycznej rewolucji
Wiktionary
Ag
Wikipedia
(1.1) Nie idę na wybory, bo agoryzm mi zabrania legitymować państwo.
Wiktionary
rzecz. agora ż.
Wiktionary
skrót z angielskiego: Accelerated Graphics Port; złącze w komputerach klasy PC przystosowane do obsługi kart graficznych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od: agrotechnika, agrotechniczny
SJP.pl
miasto w północnych Indiach
SJP.pl
Agra (hindi: आगरा) – miasto w Indiach w stanie Uttar Pradesh nad Jamuną.
Populacja miasta w 2001 roku wynosiła 1 259 979 mieszkańców.
Siedziba rzymskokatolickiej archidiecezji Agra.
Wikipedia
nagromadzenie się osadu powodujące podniesienie się dna zbiornika wodnego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geol. stopniowe wyrównywanie dna doliny lub innej wklęsłej formy terenu wskutek gromadzenia się osadów rzecznych
Wiktionary
przym. agradacyjny
Wiktionary
(1.1) akumulacja, depozycja, namywanie, nanoszenie
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) geol. związany z agradacją, dotyczący agradacji
Wiktionary
rzecz. agradacja ż.
Wiktionary
1. rodzaj ozdobnej zapinki;
2. architektoniczny motyw dekoracyjny w kształcie ozdobnej klamry
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) duża agrafka
(1.2) ozdobna zapinka służąca do spinania części ubrania lub jako broszka
(1.3) archit. motyw dekoracyjny w formie klamry spinający element konstrukcyjny;
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(2.1) termin odnoszący się do słów Jezusa, niezapisanych w Nowym Testamencie;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Trzymał ją pod szyją sznur zaczepiony o agrafy brylantowe, którymi cała delia była naszyta […]
Wiktionary
IPA: aˈɡrafa, AS: agrafa
Wiktionary
(1.1) agrafka
Wiktionary
zdrobnienie od: agrafka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: agrafka
Wiktionary
IPA: ˌaɡraˈfɛt͡ʃka, AS: agrafečka
Wiktionary
rzecz. agrafka ż.
Wiktionary
w medycynie: utrata zdolności pisania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. częściowa lub całkowita utrata umiejętności pisania; zob. dysgrafia.
Wiktionary
IPA: aˈɡrafʲja, AS: agrafʹi ̯a
Wiktionary
osoba, która utraciła zdolność pisania
SJP.pl
metalowa zapinka zrobiona z wygiętego, sprężystego drutu, z jednej strony ostro zakończona, posiadająca zaczep
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rodzaj zapinki wykonanej z drutu, której jeden koniec zahacza się o zagięcie znajdujące się na drugim końcu;
Wiktionary
Agrafka ( agrafe: „spinka, klamra, zapinka, przypinacz”) – rodzaj zapinki wykonanej ze sprężystego drutu, której jeden koniec zahacza się za specjalnie wyprofilowane zagięcie, znajdujące się na drugim końcu. Obecnie (w celu uproszczenia produkcji i minimalizacji wyrobu) zagięcie to zastępowane jest odpowiednio ukształtowaną wytłoczką z cienkiej blaszki. Służy do szybkiego łączenia dwóch elementów tkaniny lub, w przypadku agrafki wędkarskiej, sztucznej przynęty z żyłką.
Wikipedia
(1.1) — Może pani pożyczyć agrafki do zapięcia sukni pod kolanami? — zapytał Cezary ze współczuciem i gotowością do usług.
Wiktionary
IPA: aˈɡrafka, AS: agrafka
Wiktionary
rzecz. agrafa ż.
:: zdrobn. agrafeczka ż.
przym. agrafkowy
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk zicherka
Wiktionary
słowa i poglądy przypisywane Jezusowi, zamieszczane w apokryfach; agrafa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bibl. myśl lub pogląd przypisywane Jezusowi Chrystusowi, nie utrwalone w ewangeliach kanonicznych, przekazane w pozostałych księgach nowotestamentalnych lub apokryfach;
Wiktionary
(1.1) Najsłynniejszym agrafonem, zacytowanym przez św. Pawła, są słowa: „Więcej szczęścia jest w dawaniu aniżeli w braniu”.
Wiktionary
(1.1) agrafa
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób agramatyczny
Wiktionary
przym. agramatyczny
rzecz. agramatyzm mrz.
Wiktionary
pozbawiony związków gramatycznych
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) jęz. pozbawiony związków gramatycznych
Wiktionary
rzecz. agramatyzm mrz., gramatyka ż.
przysł. agramatycznie
Wiktionary
błędne budowanie zdań, niezdolność tworzenia prawidłowych form gramatycznych, naturalna u dzieci, zaś u dorosłych będąca objawem zaburzeń neurologicznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. med. rodzaj afazji, niezdolność do prawidłowego łączenia wyrazów w zdania;
Wiktionary
Agramatyzm – rodzaj afazji ruchowej objawiający się zaburzeniami mowy polegającymi na naruszaniu formy gramatycznej wypowiadanych słów.
Pojęcie agramatyzmu zaproponowane zostało przez Adolfa Kussmaula w 1887 roku: miało ono służyć wyjaśnieniu stanu niemożności formułowania gramatycznych zdań. Obecnie agramatyzm uważany jest za jeden z objawów afazji Broki (zob. Paul Broca).
Wikipedia
przym. agramatyczny
przysł. agramatycznie
rzecz. gramatyka ż.
Wiktionary
leukocyt niezawierający ziarnistości w cytoplazmie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biol. rodzaj leukocytu, który nie zawiera ziarnistości (granul) w cytoplazmie
Wiktionary
choroba polegająca na gwałtownym zmniejszaniu się we krwi liczby białych krwinek ziarnistych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. choroba polegająca na gwałtownym zmniejszeniu liczby granulocytów, zwłaszcza neutrofili, we krwi;
Wiktionary
Agranulocytoza (gr. "a – nie", łac. "granulum – ziarnko", "gr. kýtos – komórka") – ostry stan związany z ciężkim, zagrażającym życiu spadkiem liczby neutrofili we krwi, które są podstawowymi obronnymi komórkami organizmu. Ich brak stwarza ryzyko rozwoju poważnych infekcji mogących doprowadzić do posocznicy i śmierci.
Wikipedia
(1.1) Pyralgina może spowodować też agranulocytozę, chorobę przypominającą AIDS, powodującą utratę przytomności.
Wiktionary
1. właściciel dużego majątku ziemskiego; dziedzic, ziemianin, obszarnik;
2. członek stronnictwa politycznego w Niemczech w XIX w., popierającego interesy wielkich posiadaczy ziemskich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) właściciel wielkich majątków ziemskich
(1.2) członek stronnictwa politycznego popierającego interesy agrariuszy (1.1)
Wiktionary
Agrariusz – obrońca interesów rolnictwa i rolników, szczególnie większych właścicieli ziemskich. W tym znaczeniu – członek zawodowych związków i stowarzyszeń rolników i ziemian.
W niektórych krajach agrariusze występują jako zorganizowane stronnictwo polityczne, mające na celu obronę interesów, ekonomiczne wzmocnienie i przez to powiększenie wpływów politycznych warstwy rolniczo-ziemiańskiej.
Wikipedia
przym. agrarny, agrarystyczny
Wiktionary
rolniczy, rolny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) rolniczy, rolny
Wiktionary
(1.1) Stroopowi, który został później dowódcą Odcinka SS w Gnieźnie, podobało się Poznańskie. Szczególnie poziom rolnictwa, kultura agrarna, plantacjaantacje buraków, liczne cukrownie, gęsta sieć kujawskich kolejek dojazdowych i stadniny koni.
Wiktionary
IPA: aˈɡrarnɨ, AS: agrarny
Wiktionary
rzecz. agrariusz m.
przedr. agro-
przym. agrarystyczny
Wiktionary
(1.1) ziemski
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) daw. agrarny
Wiktionary
zwolennik agraryzmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ekon. zwolennik agraryzmu
Wiktionary
rzecz. agraryzm mrz.
:: fż. agrarystka ż.
przym. agrarystyczny
Wiktionary
zwolenniczka agraryzmu
SJP.pl
dotyczący agraryzmu (np. agrarystyczne poglądy)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. socjol. polit. związany z agraryzmem
Wiktionary
rzecz. agrariusz mos., agraryzm mrz., agrarysta mos.
przym. agrarny
Wiktionary
doktryna społeczna głosząca, iż podstawą gospodarki jest rolnictwo, a chłopi są podstawową warstwą społeczną; ruch społeczno-polityczny oparty na tej doktrynie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ekon. doktryna społeczna powstała w drugiej połowie XIX w., uznająca rolnictwo za podstawę gospodarki, zaś rolników za najważniejszą gospodarczo klasę społeczeństwa;
Wiktionary
Ag
Wikipedia
rzecz. agrarysta mos., agrarystka ż.
przym. agrarystyczny
Wiktionary
przesadne wyolbrzymianie objawów choroby
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. wyolbrzymianie objawów chorobowych;
Wiktionary
Agrawacja (łac. "aggravatio") – wyolbrzymianie (świadomie lub nie) objawów chorobowych, mające na celu osiągnięcie przez pacjenta subiektywnej korzyści. Odróżnia to agrawację od symulacji, gdzie dochodzi do celowego pozorowania objawów zupełnie u danej osoby niewystępujących.
Wikipedia
IPA: ˌaɡraˈvat͡sʲja, AS: agravacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. agrawowanie n.
czas. agrawować
Wiktionary
wyolbrzymiony, pogłębiony, nadmiernie obciążony
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|agrawować.
Wiktionary
rzecz. agrawacja ż.
czas. agrawować
Wiktionary
wyolbrzymiać, przejaskrawiać istniejące objawy choroby przez pacjenta
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) med. przejaskrawiać, wyolbrzymiać w celach symulacyjnych objawy istotnej choroby
(1.2) daw. obciążać, pogarszać
(1.3) daw. uciskać, uciemiężać, ciemiężyć
Wiktionary
rzecz. agrawacja ż., agrawowanie n.
przym. agrawacyjny
Wiktionary
[czytaj: egriment] kontrakt, umowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od agregat
Wiktionary
(1.1) To nie agregat, lecz tylko mały agregacik.
Wiktionary
rzecz. agregat m.
Wiktionary
proces łączenia się elementów w całość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) łączenie się elementów w całość
(1.2) sposób, stan skupienia elementów
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. agregat mrz./mos., agregatka ż., agregator mrz., agregatornia ż., agregatowanie n., agregatownia ż.
czas. agregatować ndk., agregować ndk.
przym. agregacyjny, agregatowy
Wiktionary
potocznie: osoba sprytna, zaskakująca zachowaniem i pomysłami; agent, aparat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. fiz. skupienie cząsteczek, produkt agregacji
(1.2) log. zbiór
(1.3) techn. zespół różnych maszyn połączonych ze sobą na stałe w celu wykonywania określonej pracy, stanowiących przez to jedno nowe urządzenie robocze
(1.4) ekon. suma wartości jednostkowych
(1.5) informacja (najczęściej pojedyncza liczba) podsumowująca pewien zbiór danych jednego rodzaju
(1.6) więz. grzałka do gotowania wody
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) pot. kawalarz
(2.2) środ. więz. cwaniak
(2.3) środ. uczn. głupek
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.3) Największą atrakcją była finałowa kąpiel w pianie gaśniczej, wytworzonej przez specjalny agregat.
Wiktionary
IPA: aˈɡrɛɡat, AS: agregat
Wiktionary
rzecz. agregatownia ż., agregacja ż., agregowanie n., agregatowanie n., agregacik mrz.
czas. agregować ndk., agregatować ndk.
przym. agregatowy
Wiktionary
(1.4) agregat makroekonomiczny
(1.5) agregat danych
(1.6) gwara więzienna buzała
(2.1) pot. aparat, model
(2.2) gwara więzienna model
Wiktionary
potocznie o kobiecie sprytnej, zaskakującej zachowaniem i pomysłami; agentka, aparatka
SJP.pl
w informatyce: aplikacja ukazująca skonsolidowane informacje zebrane z różnych źródeł zewnętrznych
SJP.pl
pomieszczenie, w którym znajdują się agregaty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. pomieszczenie lub wydzielone miejsce, w którym zainstalowane są agregaty prądotwórcze albo inne agregaty techniczne (np. chłodnicze, pompowe)
Wiktionary
rzecz. agregatownia ż., agregacja ż.
czas. agregatować, agregować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) środ. techn. łączenie urządzeń w agregat
Wiktionary
(1.1) Prawdziwą zmorą są także urazy spowodowane pośpiechem przy agregatowaniu maszyn.
Wiktionary
czas. agregatować
rzecz. agregat mos./mrz.
Wiktionary
środowiskowo: łączyć w agregat urządzenia techniczne
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) techn. środ. łączyć urządzenia w agregat, zastępować agregatami pojedyncze urządzenia
Wiktionary
rzecz. agregacja ż., agregat mrz./mos., agregatka ż., agregator mrz., agregatornia ż., agregatowanie n., agregatownia ż.
przym. agregacyjny, agregatowy
Wiktionary
pomieszczenie, w którym znajduję się agregat prądotwórczy, będący zazwyczaj rezerwowym źródłem zasilania na wypadek awarii sieci elektrycznej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. pomieszczenie, gdzie znajdują się agregaty
Wiktionary
rzecz. agregacja ż., agregat mrz./mos., agregatka ż., agregator mrz., agregatornia ż., agregatowanie n.
czas. agregatować ndk.
przym. agregacyjny, agregatowy
Wiktionary
związany z agregatem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z agregatem, dotyczący agregatu
Wiktionary
rzecz. agregatownia ż., agregat m., agregacja ż.
czas. agregatować, agregować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) łączenie różnych elementów w jedną całość, w celu uzyskania bardziej ogólnego obrazu, łatwiejszej analizy lub lepszej funkcjonalności
Wiktionary
(1.1) W statystyce używa się różnych metod agregowania wyników.
(1.1) Procedura związana z agregowaniem wyników eksperymentów jest bardzo skomplikowana.
Wiktionary
rzecz. agregat m.
czas. agregować
Wiktionary
łączyć elementy w całość
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zagregować)
(1.1) rzad. gromadzić coś, łączyć coś w całość
Wiktionary
(1.1) Polska wersja Google News agreguje wiadomości z ponad 300 polskojęzycznych źródeł. Materiały na ten sam temat są umieszczane w jednej „grupie wiadomości" podzielonej na 7 sekcji […]
Wiktionary
rzecz. agregacja ż., agregat mrz./mos., agregatka ż., agregator mrz., agregatornia ż., agregatowanie n., agregatownia ż.
przym. agregatowy, agregacyjny
czas. agregatować ndk.
Wiktionary
(1.1) gromadzić, dobierać, łączyć, sumować, zestawiać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. psych. odmiana voyeuryzmu polegająca na podsłuchiwaniu kontaktów seksualnych innych osób
Wiktionary
1. napastliwe zachowanie, szukanie możliwości wyładowania się, okazania swej złości;
2. napaść jednego państwa na inne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) praw. zbrojny najazd jednego państwa na inne;
(1.2) psych. zachowanie, którego celem jest wyładowanie gniewu, wyrządzenie szkody;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W prawie międzynarodowym agresja jest zakazana, a naruszenie tego zakazu stanowi zbrodnię przeciwko pokojowi.
(1.2) Czasem, pełni zdumienia i wstrętu, pytamy, skąd się bierze ta współczesna straszna, słowna agresja?
Wiktionary
IPA: aˈɡrɛsʲja, AS: agresʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. agresor m., agresorka ż., agresywność ż.
przym. agresywny, agresyjny
przysł. agresywnie
Wiktionary
(1.1) napaść, inwazja
Wiktionary
ktoś atakujący, napastnik (często: państwo napadające na inne)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ktoś, kto dopuszcza się agresji
(1.2) państwo działające lub posługujące się metodami agresji
Wiktionary
Agresor (łac. "aggressor" od "ad" 'do', "gradior" 'iść' i "-(t)or" 'sprawca czynności') – napastnik; państwo działające lub posługujące się metodami agresji. Z punktu widzenia prawa międzynarodowego agresorem jest państwo, które pierwsze:
Agresorem nie jest państwo napadnięte, które w swej obronie odpowie akcją zbrojną oraz państwo przychodzące z pomocą ofierze agresji, nawet jeśli nie zostało samo napadnięte (por. casus foederis).
Wikipedia
(1.2) Agresorem jest państwo, które wypowiada wojnę innemu państwu.
Wiktionary
IPA: aˈɡrɛsɔr, AS: agresor
Wiktionary
rzecz. agresja ż., agresywność ż., agresywka ż.
:: fż. agresorka ż.
przym. agresywny, agresyjny
przysł. agresywnie
Wiktionary
(1.2) najeźdźca
Wiktionary
→ agresor
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta, która dopuszcza się agresji
Wiktionary
IPA: ˌaɡrɛˈsɔrka, AS: agresorka
Wiktionary
rzecz. agresywność ż., agresja ż.
:: fm. agresor mos.
przym. agresyjny, agresywny
przysł. agresywnie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dotyczący agresora lub agresorów; będący agresorem, napastnikiem
Wiktionary
(1.1) napastniczy
Wiktionary
krzew z rodziny skalnicowatych, którego owoce są jadalne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Ribes uva-crispa|ref=tak., krzew owocowy z gatunku porzeczka agrest, wydający kwaskowate, zielonkawe owoce typu jagody;
(1.2) spoż. owoc agrestu (1.1)
(1.3) stpol. enol. kwaśne wino z niedojrzałych winogron
Wiktionary
(1.1) W ogrodzie rosną porzeczki i agrest.
(1.2) Agrest jest kwaskowaty.
(1.3) Podano agrest, wino kwaśne z gron nieźrzałych.
Wiktionary
IPA: ˈaɡrɛst, AS: agrest
Wiktionary
rzecz. agrestówka ż., agreściak m., agrestowate nmos.
:: zdrobn. agreścik m.
przym. agrestowy, agrestowaty
Wiktionary
(1.1) kosmatka, włosina, włochacina, miechynia; reg-pl|Poznań|angryst.; lud. wapryna, wieprzyna
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. kamień, odmiana granatu o zielonkawej barwie
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) zool. zob. agreściak.
Wiktionary
rzecz. agreściak mzw., agreśniak mrz.
Wiktionary
o cechach agrestowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. bot. nazwa systematyczna|Grossulariaceae|DC.|ref=tak., rodzina roślin należąca do rzędu skalnicowców;
Wiktionary
(1.1) Monotypowa rodzina agrestowatych jest siostrzaną względem rodziny skalnicowatych.
Wiktionary
rzecz. agreśniak mrz., agrest mrz., agrestówka ż., agreściak mzw., agreścik mrz.
przym. agrestowaty, agrestowy
Wiktionary
o cechach agrestowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bot. o cechach roślin z rodziny agrestowatych
Wiktionary
rzecz. agrest mrz., agrestowate nmos., agreściak mzw., agreśniak mrz.
przym. agrestowy
Wiktionary
brzęczak agrestowiec - gatunek błonkówki z rodziny pilarzowatych
SJP.pl
związany z agrestem, dotyczący agrestu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący wzrostu, uprawy, zbioru agrestu
(1.2) zrobiony z agrestu, mający jego smak
Wiktionary
(1.1) Tam to, niżej, obok ścieżki wysadzonej agrestowymi i porzeczkowymi krzewy, których tylko najwyższe czubki wyglądały ku słońcu, tuliły się pomiędzy sobą i gile, i szczygły, mocno cienkimi łapkami obejmując zimne pręty.
Wiktionary
IPA: ˌaɡrɛˈstɔvɨ, AS: agrestovy
Wiktionary
rzecz. agrestowate nmos., agreśniak mrz., agreściak mzw., agrest, agrestówka
przym. agrestowaty
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) spoż. nalewka na owocach agrestu
Wiktionary
(1.1) […] lubię eksperymentować, więc dodałem do tej agrestówki kawałek imbiru i odstawiłem na półtora roku…
Wiktionary
IPA: ˌaɡrɛˈstufka, AS: agrestufka
Wiktionary
rzecz. agrest m., agrestowate nmos.
przym. agrestowy
Wiktionary
przymiotnik od: agresja
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) od: agresja
Wiktionary
rzecz. agresor mos., agresorka ż., agresja ż., agresywność ż.
przym. agresywny
przysł. agresywnie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób agresywny
Wiktionary
(1.1) Ci pasażerowie zachowywali się bardzo agresywnie.
Wiktionary
rzecz. agresja ż., agresywność ż., agresor m., agresorka ż.
przym. agresywny, agresyjny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: agresywnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: agresywny; bardziej agresywny
SJP.pl
bycie agresywnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co agresywne; cecha tych, którzy są agresywni
Wiktionary
(1.1) Alkohol zwiększa agresywność seksualną u mężczyzn.
Wiktionary
rzecz. agresja ż., agresor m., agresorka ż., agresywka ż.
przym. agresywny, agresyjny
przysł. agresywnie
Wiktionary
(1.1) napastliwość, drapieżność, wojowniczość
Wiktionary
1. stosujący przemoc, agresję, dokonujący napaści;
2. zachowujący się w sposób napastliwy, wrogi do innych;
3.
a) o substancjach: mający właściwości niszczące (np. gaz agresywny);
b) o roślinach: mający zdolność zdobywania jakiegoś terenu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zachowujący się wrogo, napastliwie
(1.2) pełen agresji
(1.3) stosujący przemoc
(1.4) pełen ekspresji, dynamiki
(1.5) o kolorze jaskrawy, ostry
(1.6) chem. bardzo aktywny chemicznie
(1.7) finans. stosujący ryzykowną strategię lub złożony z ryzykownych aktywów
Wiktionary
(1.1) Agresywny starzec werbalnie zaatakował ekspedientkę.
Wiktionary
IPA: ˌaɡrɛˈsɨvnɨ, AS: agresyvny
Wiktionary
rzecz. agresja ż., agresywność ż., agresor m., agresorka ż.
przysł. agresywnie
przym. agresyjny
Wiktionary
(1.1) napastliwy, wrogi, gniewny, zdenerwowany, gwałtowny, nerwowy
(1.2) gwałtowny, niespokojny
(1.3) siłowy
(1.4) ekspresyjny, dynamiczny, niespokojny
(1.5) jaskrawy, papuzi, ostry, soczysty, krzykliwy, intensywny, wściekły, zjadliwy
(1.6) aktywny
(1.7) dynamiczny, ryzykowny, akcyjny
Wiktionary
motyl z rodziny miernikowców
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. nazwa systematyczna|Abraxas grossulariata|ref=tak., owad łuskoskrzydły z rodziny miernikowcowatych;
Wiktionary
rzecz. agrest mrz., agrestnik mrz./mzw., agrestowate nmos., agrestowiec mrz., agreścik mrz., agreśniak mrz.
przym. agrestowaty, agrestowy
Wiktionary
(1.1) agrestnik
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od agrest
Wiktionary
rzecz. agrest m., agreściak mzw., agreśniak mrz., agrestowate nmos.
Wiktionary
zarośle agrestu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zarośla agrestu
Wiktionary
rzecz. agrest mrz., agrestnik mrz./mzw., agrestowate nmos., agrestowiec mrz., agreściak mzw., agreścik mrz.
przym. agrestowaty, agrestowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto we Włoszech, położone na południowym wybrzeżu Sycylii;
Wiktionary
– miasto na południowym wybrzeżu Sycylii, w prowincji Agrigento. Ośrodek handlowy i turystyczny, według danych ze stycznia 2010 zamieszkuje go 59,2 tys. mieszkańców.
W starożytności nosiło nazwę "Akragas", później "Agrigentum", następnie "Girgenti" i wreszcie od 1927 Agrigento.
Wikipedia
(1.1) Przejechał całą Sycylię, chłonąc wyspę z pociągu i autobusu, od greckich ruin w Dolinie Świątyń nieopodal Agrigento do pokrytej czapą śniegu Etny (…)
Wiktionary
przym. agrygencki
Wiktionary
(1.1) daw. Agrygent, staroż. Akragas
Wiktionary
pojęcie używane przy geograficzno-historycznej analizie flory, oznaczające gatunek roślin obcego pochodzenia z grupy kenofitów (czyli gatunków zadomowionych u nas w ostatnich czasach), który zdołał trwale zadomowić się w naturalnych i półnaturalnych siedliskach
SJP.pl
przedrostek
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z rolnictwem
Wiktionary
(1.1) agrobiologia • agrochemia • agroekologia • agrofizyka • agrogeologia • agrokultura • agrotechnik • agrowłóknina
Wiktionary
przym. agrarny
Wiktionary
zespół organizmów roślinnych i zwierzęcych oddziałujących na siebie, ukształtowany w wyniku działalności rolniczej człowieka; biocenoza rolnicza, agroekosystem, agrocenoza
SJP.pl
specjalista w dziedzinie agrobiologii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) specjalista w dziedzinie agrobiologii
Wiktionary
rzecz. agrobiologia ż.
przym. agrobiologiczny
Wiktionary
dziedzina biologii zajmująca się teoretycznymi podstawami nauk rolniczych z zakresu uprawy roślin i hodowli zwierząt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauka o ogólnych prawach biologicznych stanowiących podstawę uprawy roślin i hodowli zwierząt;
Wiktionary
Agrobiologia – dziedzina biologii obejmująca badania zjawisk biologicznych w zakresie uprawy roślin i hodowli zwierząt w rolnictwie.
Wikipedia
rzecz. agrobiolog mos.
przym. agrobiologiczny
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) roln. biol. związany z agrobiologią lub agrobiologami
Wiktionary
rzecz. agrobiolog mos., agrobiologia ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauka o zastosowaniu biotechnologii w rolnictwie
Wiktionary
sfera gospodarki oparta na rolnictwie, obejmująca m.in. przemysł i handel rolny, przetwórstwo rolne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wszystkie sfery gospodarki oparte na rolnictwie;
(1.2) przemysł i handel rolny, przetwórstwo rolne
(1.3) środ. uczn. lekcja geografii
Wiktionary
Agrobiznes (również "agrobusiness") – działania człowieka mające na celu wytwarzanie finalnych produktów żywnościowych, począwszy od pozyskania surowców pierwotnych, a na gotowej żywności na stole konsumenta skończywszy.
Wikipedia
IPA: ˌaɡrɔˈbʲiznɛs, AS: agrobʹiznes
Wiktionary
przym. agrobiznesowy
Wiktionary
osoba zajmująca się produkcją rolniczą, przetwórstwem i handlem rolnym
SJP.pl
związany ze sferą gospodarki opartą na rolnictwie, obejmującą m.in. przemysł i handel rolny, przetwórstwo rolne
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z agrobiznesem, dotyczący agrobiznesu
Wiktionary
rzecz. agrobiznes m.
Wiktionary
zespół organizmów roślinnych i zwierzęcych oddziałujących na siebie, ukształtowany w wyniku działalności rolniczej człowieka; biocenoza rolnicza, agroekosystem, agrobiocenoza
SJP.pl
Agrocenoza, agrobiocenoza, biocenoza uprawna – specyficzny typ biocenozy wytworzony na terenach użytkowanych rolniczo (pola, łąki, sady), charakteryzujący się z reguły znacznym uproszczeniem pod względem składu gatunkowego w porównaniu z biocenozą naturalną oraz osłabionymi możliwościami samoregulacji, z czego wynika podatność na choroby i inwazje szkodników.
Wikipedia
nauka obejmująca zagadnienia zastosowania chemii w rolnictwie; chemia rolna, chemia rolnicza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. dział chemii powiązany z rolnictwem, bada działanie substancji na środowisko naturalne, szukając sposobów na zwiększenie plonów i poprawę jakości produktów rolnych;
Wiktionary
Agrochemia, chemia rolna (gr. "agros" = pole, rola) – nauka zajmująca się oddziaływaniem związków chemicznych na przebieg procesów chemicznych i biologicznych, zachodzących w glebie i roślinach oraz w hodowli zwierząt.
Agrochemia ma na celu zwiększenia urodzajności gleby, zwiększenie plonów i poprawy jakości produktów rolnych.
Wikipedia
rzecz. agrochemikalia nmos., agrochemik mos., agrochemiczka ż.
przym. agrochemiczny
Wiktionary
(1.1) chemia rolna
Wiktionary
związany z agrochemią (np. środki agrochemiczne, poradnik agrochemiczny)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) chem. roln. związany z agrochemią
Wiktionary
rzecz. agrochemikalia nmos., agrochemik mos., agrochemia ż.
Wiktionary
specjalista w dziedzinie agrochemii (nauki obejmującej zagadnienia zastosowania chemii w rolnictwie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) chem. roln. osoba zajmująca się agrochemią
Wiktionary
rzecz. agrochemia ż., agrochemikalia lm nm.
przym. agrochemiczny
Wiktionary
chemikalia stosowane w rolnictwie, zwłaszcza nawozy sztuczne i pestycydy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) chem. roln. wyroby i preparaty chemiczne stosowane w rolnictwie
Wiktionary
Agrochemikalia, chemikalia rolnicze – środki i substancje chemiczne stosowane w rolnictwie. Zaliczane są do nich m.in.:
Nadmierne stosowanie agrochemikaliów może prowadzić do zaburzeń równowagi jonowej w glebie, skutkując niedoborem lub nadmiarem niektórych pierwiastków. Przykładowo, przenawożenie azotem może powodować deficyt fosforu, wapnia i magnezu, co prowadzi do zaburzeń fizjologicznych u zwierząt i ludzi.
Wikipedia
rzecz. agrochemia ż., agrochemik mos.
przym. agrochemiczny
Wiktionary
specjalista w dziedzinie agroekologii
SJP.pl
dział ekologii zajmujący się badaniem stosunków i wzajemnych zależności pomiędzy żywymi organizmami pól uprawnych a wpływem czynników zewnętrznych na te stosunki; ekologia rolnicza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ekol. dział ekologii zajmujący się terenami uprawnymi;
Wiktionary
Agroekologia, ekologia rolnicza – nauka badająca współzależności między żywymi organizmami pól uprawnych oraz wpływ na te współzależności zmian siedliska wskutek zabiegów melioracyjnych, agrotechnicznych, emisji przemysłowych i skażeń komunalnych.
Obiektem zainteresowań agroekologii jest zagadnienie wzajemnego dostosowania roślin i środowiska, w celu uzyskania możliwie najwyższego i najbardziej wartościowego plonu. Dostosowanie to można osiągnąć przez:
Wikipedia
(1.1) Studia II stopnia zostały wzbogacone specjalnościami z ochrony środowiska, między innymi kształtowaniem i rewaloryzacją środowiska czy agroekologią w języku angielskim.
Wiktionary
rzecz. agroekolog mos.
przym. agroekologiczny
Wiktionary
(1.1) ekologia rolnicza
Wiktionary
związany z agroekologią (np. charakterystyka agroekologiczna)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) ekol. roln. związany z agroekologią
Wiktionary
(1.1) Agroekologiczne metody uprawy zmniejszają erozję gleby.
Wiktionary
rzecz. agroekologia ż.
Wiktionary
nauka pomocnicza ekonomii rolnictwa, wykorzystująca narzędzia matematyki, ekonomii matematycznej, statystyki, fizyki ekonomicznej oraz informatyki do badania ilościowych związków zachodzących między zjawiskami ekonomicznymi
SJP.pl
przymiotnik od: agroekonometria
SJP.pl
osoba zajmująca się agroekonometrią
SJP.pl
ekonomika rolnictwa
SJP.pl
zespół organizmów roślinnych i zwierzęcych oddziałujących na siebie, ukształtowany w wyniku działalności rolniczej człowieka; biocenoza rolnicza, agrocenoza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ekol. sztuczny ekosystem powstały w wyniku działalności człowieka, wykorzystywany do produkcji rolnej
Wiktionary
Ag
Wikipedia
Agroenergetyka – dział inżynierii rolniczej, zajmujący się technologią produkcji biopaliw i wykorzystaniem innych odnawialnych źródeł energii w rolnictwie.
Wikipedia
organizm szkodliwy dla roślin uprawnych i płodów rolnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) biol. roln. patogen, szkodnik lub chwast żywiący się roślinami uprawnymi i obniżający plony;
Wiktionary
fenologia rolnicza, nauka zajmująca się oceną warunków klimatycznych dla potrzeb rolnictwa, badaniem związków między rozwojem i plonowaniem roślin, pogodą oraz zabiegami agrotechnicznymi, a także określaniem terminów pojawiania się poszczególnych stadiów rozwojowych szkodnika w powiązaniu z fazami rozwojowymi roślin wskaźnikowych; badająca też związki między terminami wykonywania różnych zabiegów agrotechnicznych i fazami rozwoju roślin
SJP.pl
Agrofenologia – nauka badająca wpływ czynników klimatycznych na prace wykonywane w rolnictwie.
Ocenia zależność terminu wykonywania prac uprawowych a fazą rozwojową rośliny uprawnej lub dzikiej. Analizuje także wpływ pogody na skuteczność zabiegów agrotechnicznych wykonywanych w różnych fazach rozwojowych rośliny na plon
Wikipedia
przymiotnik od: agrofizyka
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) roln. dotyczący agrofizyki
Wiktionary
rzecz. agrofizyka ż.
Wiktionary
nauka z pogranicza fizyki i agronomii, której obiektem badawczym jest ekosystem i obiekt biologiczny kształtowane poprzez działalność człowieka, badane i opisywane metodami nauk ścisłych, w szczególności fizyki
SJP.pl
nauka z pogranicza fizyki i agronomii, której obiektem badawczym jest ekosystem i obiekt biologiczny kształtowane poprzez działalność człowieka, badane i opisywane metodami nauk ścisłych, w szczególności fizyki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. nauka z pogranicza agronomii i fizyki, której obiektem badawczym jest ekosystem ukształtowany poprzez działalność człowieka, badany i opisywany metodami nauk ścisłych – w szczególności fizyki;
Wiktionary
Ag
Wikipedia
przym. agrofizyczny
Wiktionary
łatwopalny gaz powstający podczas beztlenowej fermentacji substancji organicznych, np. świeżego obornika; biogaz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biogaz pochodzący z surowców rolniczych, czyli z rozkładu materii organicznej (np. resztek roślinnych, kiszonek, gnojowicy, obornika)
Wiktionary
(1.1) Produkcja agrogazu odbywa się w tzw. biogazowniach rolniczych.
Wiktionary
specjalista w dziedzinie agrogeologii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) specjalista w zakresie agrogeologii
Wiktionary
rzecz. agrogeologia ż.
przym. agrogeologiczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dział geologii badający typy gleb i procesy ich powstawania;
Wiktionary
Agrogeologia – dział geologii zajmujący się powierzchniowymi tworami skorupy ziemskiej. W zakres agrogeologii wchodzą badania typów gleb i procesów ich powstawania, w szczególności zaś możliwości przeciwdziałania niszczeniu gleby.
Wikipedia
rzecz. agrogeolog mos.
przym. agrogeologiczny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) geol. związany z agrogeologią, dotyczący agrogeologii
Wiktionary
rzecz. agrogeolog mos., agrogeologia ż.
Wiktionary
środowiskowo: forma geometryczna na polu uprawnym utworzona przez wycięcie lub zgniecenie roślinności; krąg zbożowy
SJP.pl
gospodarstwo agroturystyczne
SJP.pl
specjalista w zakresie agroklimatologii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) specjalista w zakresie agroklimatologii
Wiktionary
rzecz. agroklimatologia ż.
przym. agroklimatologiczny
Wiktionary
dział klimatologii zajmujący się badaniem wpływu klimatu na rośliny uprawne; klimatologia rolnicza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dział klimatologii badający oddziaływanie warunków klimatycznych na uprawę roślin;
Wiktionary
Agroklimatologia, także klimatologia rolnicza – gałąź klimatologii analizująca oddziaływanie warunków klimatycznych na uprawy rolnicze.
Wikipedia
rzecz. agroklimatolog mos.
przym. agroklimatologiczny
Wiktionary
(1.1) klimatologia rolnicza
Wiktionary
przymiotnik od: agroklimatologia
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z agroklimatologią, dotyczący agroklimatologii
Wiktionary
rzecz. agroklimatolog mos., agroklimatologia ż.
Wiktionary
kultura; w rolnictwie:
1. uprawa roli poprzez stosowanie różnych zabiegów agrotechnicznych;
2. hodowla i uprawa roślin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. nauk. uprawa roli
Wiktionary
(1.1) Jedziemy tam propagować agrokulturę.
Wiktionary
(1.1) rolnictwo
Wiktionary
przymiotnik od: agrokultura
SJP.pl
lobby rolnicze
SJP.pl
zastosowanie samolotów w rolnictwie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) dział lotnictwa wykorzystujący samoloty, śmigłowce i motolotnie w zakresie ochrony roślin, agrotechniki, zwalczania szkodników leśnych i pożarów lasów;
Wiktionary
Ag
Wikipedia
przym. agrolotniczy
Wiktionary
związany z agrolotnictwem (zastosowaniem samolotów w rolnictwie)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z agrolotnictwem, dotyczący agrolotnictwa
Wiktionary
rzecz. agrolotnictwo n.
Wiktionary
lotnik świadczący usługi dla rolnictwa
SJP.pl
melioracja mająca na celu polepszenie żyzności gleby
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) roln. zabiegi melioracyjne mające na celu poprawę urodzajności gleby
Wiktionary
rzecz. agromeliorant mos.
przym. agromelioracyjny
Wiktionary
dotyczący agromelioracji
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) roln. związany z agromelioracją, dotyczący agromelioracji
Wiktionary
rzecz. agromelioracja ż., agromeliorant mos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) specjalista w zakresie agromelioracji
Wiktionary
Agromeliorant – specjalista w zakresie melioracji rolnych i użytków zielonych pracujący na terenie gromady (gminy) z zadaniem pomagania rolnikom w utrzymaniu właściwych stosunków wodnych, stanu urządzeń melioracyjnych oraz gospodarowania na łąkach i pastwiskach.
Wikipedia
rzecz. agromelioracja ż.
przym. agromelioracyjny
Wiktionary
specjalista w dziedzinie agrometeorologii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) specjalista w zakresie agrometeorologii
Wiktionary
rzecz. agrometeorologia ż.
przym. agrometeorologiczny
Wiktionary
dział meteorologii badający wpływ warunków atmosferycznych na uprawę roślin; meteorologia rolnicza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dział meteorologii badający wpływ zjawisk meteorologicznych na uprawę roślin, produkcję rolniczą i leśną oraz vice versa;
Wiktionary
Ag
Wikipedia
rzecz. agrometeorolog mos.
przym. agrometeorologiczny
Wiktionary
(1.1) meteorologia rolnicza
Wiktionary
dotyczący agrometeorologii lub agrometeorologa (np. biuletyn agrometeorologiczny, prognoza agrometeorologiczna)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) roln. meteorol. związany z agrometeorologią
Wiktionary
rzecz. agrometeorolog mos., agrometeorologia ż.
Wiktionary
linijka z podziałką, służy do obliczania powierzchni według planu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) linijka z podziałką, służąca do obliczania powierzchni według planu
Wiktionary
osiedle wybudowane na terenach wiejskich na podstawie rozplanowania miejskiego, jedna z kategorii miejscowości na Białorusi
SJP.pl
Agromiasteczko (ros. aгрогородок, "agrogorodok"; biał. aграгарадок, "ahraharadok") – osiedle rolnicze wybudowane na terenach wiejskich na podstawie rozplanowania miejskiego, stanowiące centrum mieszkaniowo-administracyjno-gospodarczo-usługowe, w którym stworzono infrastrukturę produkcyjną i społeczną zapewniającą ludności odpowiedni poziom życia.
Wikipedia
w ZSRR w latach 50.: projektowany wielki zespół produkcji rolnej; idea agromiast nie została ostatecznie wprowadzona w życie
SJP.pl
elementarne wymogi dotyczące zabiegów agrotechnicznych i hodowlanych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) podstawowe warunki dotyczące zabiegów, prac rolniczych, warunkujące racjonalną gospodarkę
Wiktionary
Agrominimum – pojęcie z zakresu rolnictwa, w ramach którego zalecano wprowadzano we wszystkich indywidualnych gospodarstwach rolnych określonych zabiegów agrotechnicznych i zootechnicznych, w celu podniesienia kultury rolnej i wykorzystania rezerw produkcyjnych tkwiących w rolnictwie.
Wikipedia
osoba specjalizująca się w agronomii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) specjalista zajmujący się agronomią;
Wiktionary
Agronom (gr. "agronomos" „wiejski rządca, włodarz”) – rolnik, specjalista w dziedzinie agronomii, teoretycznej i praktycznej nauki o gospodarstwie rolnym.
Wikipedia
(1.1) Agronomowie stanowią największą grupę doradców dla rolnictwa.
Wiktionary
IPA: aˈɡrɔ̃nɔ̃m, AS: agrõnõm
Wiktionary
rzecz. agronomia ż., agronomówka ż.
:: fż. agronomka ż.
przym. agronomiczny
Wiktionary
1. nauka o zasadach prowadzenia gospodarstwa rolnego;
2. nauka o produkcji roślinnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) roln. teoretyczna i praktyczna wiedza o rolnictwie i zarządzaniu produkcją żywności roślinnej;
(1.2) roln. daw. teoretyczna i praktyczna wiedza o rolnictwie i zarządzaniu majątkiem rolnym
Wiktionary
Agronomia (z gr. "agronomos" – zarządzający majątkiem) – nauka o rolnictwie. Wraz z rozwojem nauk rolniczych zakres agronomii uległ zawężeniu do uprawy roli i roślin.
Pierwszą polską uczelnią rolniczą był Instytut Agronomiczny w Marymoncie, stanowiącym obecnie część Warszawy.
Wikipedia
(1.1) Adam studiował agronomię na Akademii Techniczno-Rolniczej.
Wiktionary
IPA: ˌaɡrɔ̃ˈnɔ̃mʲja, AS: agrõnõmʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. agronom m., agronomka ż., agronomówka ż.
przym. agronomiczny
przysł. agronomicznie
Wiktionary
związany z agronomią, agronomem lub agronomką (np. instytut agronomiczny, literatura agronomiczna)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z agronomią, dotyczący agronomii
Wiktionary
IPA: ˌaɡrɔ̃nɔ̃ˈmʲit͡ʃnɨ, AS: agrõnõmʹičny
Wiktionary
rzecz. agronomia ż., agronom m., agronomka ż., agronomówka ż.
przysł. agronomicznie
Wiktionary
(1.1) rolniczy
Wiktionary
kobieta specjalizująca się w agronomii (nauce o rolnictwie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta agronom
Wiktionary
(1.1) Spółdzielnia rolnicza zatrudniła nową agronomkę.
Wiktionary
IPA: ˌaɡrɔ̃ˈnɔ̃mka, AS: agrõnõmka
Wiktionary
rzecz. agronomia ż.
:: fm. agronom m.
przym. agronomiczny
Wiktionary
budynek na terenie byłej gromady, zwykle z działką ziemi, wyposażony w małe laboratorium i pomoce dydaktyczne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. dom agronoma; teren jego pracy demonstracyjno-doświadczalnej
Wiktionary
Agronomówka – powszechna nazwa siedziby agronoma gromadzkiego, zlokalizowana na terenie gromady, stanowiąca miejsce zamieszkania służby rolnej, zwykle z działką ziemi, wyposażoną w małe laboratorium i pomoce dydaktyczne.
Przykładowo siedzibę dla służby melioracyjnej określano jako wodomistrzówka.
Wikipedia
rzecz. agronom mos., agronomia ż., agronomka ż.
przym. agronomiczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wielkie firmy inwestujące w sektorze produkcji żywności
Wiktionary
zakład produkujący paliwo roślinne, głównie z rzepaku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. zakład przemysłowy produkujący biopaliwo na bazie olejów roślinnych;
Wiktionary
Agrorafineria – zakład specjalizujący się w przetwarzaniu oleju rzepakowego na biopaliwa. Otrzymuje się również produkty uboczne, m.in. wytłoki (np. gliceryna) uzyskiwane w trakcie wytłaczania oleju na zimno, które są wartościową paszą dla zwierząt.
Wikipedia
(1.1) Tamtejsza agrorafineria przerwała jednak wytwarzanie biopaliwa, bo jego produkcja okazała się nieopłacalna z powodu wysokiego podatku VAT i akcyzy.
Wiktionary
→ agrotechnika, np. biuletyn agrotechniczny, usługi agrotechniczne
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) roln. związany z agrotechniką, dotyczący agrotechniki
Wiktionary
rzecz. agrotechnika ż., agrotechnik mos.
Wiktionary
specjalista w dziedzinie agrotechniki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) specjalista zajmujący się opracowywaniem i doskonaleniem metod i działań stosowanych przy uprawie gleby i roślin w celu zapewnienia wysokich i dobrej jakości plonów
Wiktionary
przym. agrotechniczny
Wiktionary
1. całość zabiegów technicznych stosowanych w rolnictwie mających na celu zwiększenie plonów;
2. grupa dyscyplin naukowych związanych z uprawą roślin
SJP.pl
Agrotechnika – w rolnictwie terminem tym określany jest zespół metod i działań stosowanych przy uprawie gleby i roślin w celu zapewnienia wysokich i dobrej jakości plonów. Agrotechnika to też dziedzina nauki zajmująca się opracowywaniem i doskonaleniem tych zabiegów.
Wikipedia
tkanina wykorzystywana do ściółkowania
SJP.pl
zastosowanie systemów automatycznego sterowania pracą maszyn i urządzeń; mechatronika rolnicza
SJP.pl
Ag
Wikipedia
środowiskowo: amatorski, niezbyt udany tuning samochodu
SJP.pl
wczasowicz wypoczywający w gospodarstwie chłopskim, zwykle wyspecjalizowanym w tym celu, często uczestniczący w pracach tego gospodarstwa
SJP.pl
wczasowiczka wypoczywająca w gospodarstwie chłopskim, zwykle wyspecjalizowanym w tym celu, często uczestnicząca w pracach tego gospodarstwa
SJP.pl
→ agroturystyka, np. gospodarstwo agroturystyczne
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z agroturystyką, dotyczący agroturystyki
Wiktionary
(1.1) Niektórzy rolnicy, jak na przykład pan Urban Kowalczyk, ukończyli kurs agroturystyczny.
Wiktionary
IPA: ˌaɡrɔturɨˈstɨt͡ʃnɨ, AS: agroturystyčny
Wiktionary
rzecz. turystyk mrz., agroturystyka ż.
Wiktionary
agroturyzm;
1. wypoczynek spędzany w chłopskim gospodarstwie, zwykle wyspecjalizowanym w tym celu, zwykle połączony z uczestniczeniem w życiu tego gospodarstwa;
2. organizowanie takiego wypoczynku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) roln. turyst. wypoczynek spędzany w chłopskim gospodarstwie, może być połączony z pracą w gospodarstwie;
Wiktionary
Ag
Wikipedia
IPA: ˌaɡrɔtuˈrɨstɨka, AS: agroturystyka
Wiktionary
rzecz. turystyk mrz., agroturysta m., agroturystka ż.
przym. agroturystyczny
Wiktionary
agroturystyka;
1. wypoczynek spędzany w chłopskim gospodarstwie, zwykle wyspecjalizowanym w tym celu, zwykle połączony z uczestniczeniem w życiu tego gospodarstwa;
2. organizowanie takiego wypoczynku
SJP.pl
osoba przebywająca na wczasach w ośrodku agroturystycznym
SJP.pl
wczasy w odpowiednio przygotowanym gospodarstwie wiejskim
SJP.pl
włóknina chroniąca rośliny przed niekorzystnymi czynnikami, używana najczęściej w rolnictwie i ogrodnictwie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nietkany materiał z tworzywa sztucznego służący do przykrywania gleby, pod którą nie rosną bezpośrednio rośliny w celu zabezpieczenia tychże przed chwastami;
Wiktionary
(1.1) Uczestnicy konferencji mieli także okazję zapoznać się z uprawami z użyciem agrowłókniny.
Wiktionary
mieszkaniec Agry (miasta w Indiach)
SJP.pl
mieszkanka Agry (miasta w Indiach)
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(2.1) jedna z ulic śródmieścia Warszawy;
Wiktionary
(2.1) Wczoraj w parku Agrykola planowaćanowano wręczenie pucharu legionistom za zdobycie mistrzostwa.
Wiktionary
IPA: ˌaɡrɨˈkɔla, AS: agrykola
Wiktionary
kultura, agrokultura; rzadko:
1. ogół czynności zmierzających do ulepszenia techniki uprawy roli;
2. hodowla i uprawa roślin
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
Agrypin – imię męskie pochodzenia greckiego, oznaczające "należącego do Agryppy, pochodzącego od Agryppy".
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Agrypina, Agryppina (gr. "Αγριππίνα)" – imię żeńskie pochodzenia greckiego. Oznacza 'należąca do Agryppy'. Żeński odpowiednik imienia Agrypin. Wśród świętych m.in. św. Agrypina, męczennica, z III wieku.
Agrypina imieniny obchodzi: 23 czerwca i 6 lipca. Dawna polska forma imienia to Gryfina, forma rosyjska to Agrafena (Аграфена), a ukraińska to Horpyna (Горпина).
Wikipedia
(1.1) Pallas przysłał kiedyś z Italii Chaldejczyka, który w wielkiej tajemnicy - było to bowiem przez senat surowo zakazane - wywróżył Agrypinie panowanie jej syna.
Wiktionary
IPA: ˌaɡrɨˈpʲĩna, AS: agrypʹĩna
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Agrypiny lub z nią związany
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Agrypina lub z nim związany
SJP.pl
obce imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: aˈɡrɨpːa, AS: agry•pa
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Bukowina,Mazowsze bliższe. agrest
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Zaolzie. agrest
Wiktionary
Agryz ( Агрыз; tat. Әгерҗе, "Ägerce") – miasto w Rosji, w Tatarstanie, u podnóża Wzniesienia Sarapulskiego, na brzegu rzeki Iż, siedziba administracyjna rejonu agryzskiego. W 2015 roku liczyło ok. 19,7 tys. mieszkańców.
Założone w 1915 roku, od 1928 roku osiedle typu miejskiego. W 1938 roku otrzymało prawa miejskie.
Wikipedia
[czytaj: agreMĄ]
1. w dyplomacji: zgoda państwa goszczącego na mianowanie danej osoby przedstawicielem dyplomatycznym kraju wysyłającego;
2. zwrot ornamentacyjny, ozdobnik muzyczny używany na początku przez kompozytorów w XVII-wiecznej Francji, a następnie w całej Europie
SJP.pl
Ag
Wikipedia
skrót w funkcji przymiotnika
(1.1) = jęz. anglosaski
Wiktionary
IPA: ˌãŋɡlɔˈsasʲci, AS: ãŋglosasʹḱi
Wiktionary
[czytaj: agłaskalJENtes]
1. stan w Meksyku;
2. miasto w Meksyku
SJP.pl
Aguascalientes () – stan w Meksyku położony w środkowej części kraju. Graniczy ze stanem Zacatecas, którego kiedyś był częścią i ze stanem Jalisco. Stolicą stanu jest miasto Aguascalientes. Nazwa Aguascalientes oznacza „gorące wody” i wzięła się od licznie występujących gorących źródeł, z których wiele jest wykorzystywanych terapeutycznie i rekreacyjnie. Stan został założony 23 maja 1835 r., kiedy to wydzielono go ze stanu Zacatecas.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rodzaj ptaków z podrodziny jastrzębi
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Agulami, dotyczący Agulów
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język agulski;
Wiktionary
rzecz. Agul mos.. Agulka ż.
Wiktionary
zdrobnienie od: Agnieszka (imię żeńskie)
SJP.pl
gatunek drapieżnego ssaka z rodziny psowatych; lis pampasowy, nibylis pampasowy, lisoszakal, lis Azary
SJP.pl
zdrobnienie od: Agnieszka, Agata (imiona żeńskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż. zdrobn. od: Agnieszka
Wiktionary
rzecz. Agnisia ż., Agnieszka ż., Agata ż.
Wiktionary
gryzoń roślinożerny żyjący w Ameryce Południowej i Środkowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub nijaki
(1.1) zool. nazwa systematyczna|Dasyprocta|ref=tak., roślinożerny gryzoń południowoamerykański, introdukowany również w Indiach;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Koati, aguti, amazonka, wyjec, tukan i wiskacza to zwierzęta południowoamerykańskie.
Wiktionary
IPA: aˈɡutʲi, AS: agutʹi
Wiktionary
o cechach agutiowatych (rodzina gryzoni)
SJP.pl
Agutiowate (Dasyproctidae) – rodzina ssaków z infrarzędu jeżozwierzokształtnych (Hystrignathi) w obrębie rzędu gryzoni (Rodentia). Obejmuje 2 współcześnie żyjące rodzaje z 13 gatunkami znanych pod nazwami aguti i akuczi. Kopalne formy znalezione i znane od okresu oligocenu.
Wikipedia
o cechach agutiowatych (rodzina gryzoni)
SJP.pl
zdrobnienie od: Agata (imię żeńskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś na Łotwie, w Łatgalii, w gminie Agłona;
Wiktionary
Agłona (łot. "Aglona", łatg. "Aglyuna") – wieś na Łotwie, w Łatgalii, w novadsie Preiļi, położona 40 km na północny wschód od Dyneburga; ośrodek maryjny z bazyliką, znajdujący się w otoczeniu jezior Cirišs (Ciriszu) i Egles. Nazwę otrzymała od jodłowego lasu (aglojs, aglenia, agalne w języku łatgalskim oznacza las jodłowy).
Wikipedia
(1.1) W przeciągu kilku dni jabłończanie odwiedzili trzy stolice państwowe: Warszawę, Wilno i Rygę, jak również miejsca kultowe - Częstochowę, Wilno i sanktuarium maryjne w Agłonie.
Wiktionary
przym. agłoński
Wiktionary
symbol amperogodziny
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. wyraz oznaczający potwierdzenie lub zgodę na propozycję (np. Byłeś w domu? - Aha.);
2. wyraz wyrażający zrozumienie (np. Aha, to tak to się robi);
3. wykrzyknik sygnalizujący przypomnienie sobie czegoś (Aha, jeszcze jedno!);
4. w ogrodach jest to ukryta granica, występująca w formie głębokiego rowu, uskoku tarasowego na stoku albo kanału
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) …wyrażenie potwierdzenia/zrozumienia
(1.2) …wyrażenie przypomnienia
rzeczownik
(2.1) ukryta granica ogrodu;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Byłeś w domu jak dzwoniłem do Ciebie? – Aha.
(1.1) Aha, to tak to się robi.
(1.2) Aha, jeszcze jedna sprawa!
Wiktionary
IPA: ˈaxa, AS: aχa
Wiktionary
(1.1) dobrze, jasne, no, nom, owszem, pewnie, tak, uhm
Wiktionary
rzeczownik, nazwa własna
(1.1) geogr. stolica Rotumy, wyspy należącej do Fidżi
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) termin używany do opisania wyrazu twarzy podczas podniecenia seksualnego lub orgazmu
Wiktionary
Ahegao (jap. アヘ顔) – japoński termin pornograficzny używany do opisania wyrazu twarzy postaci (zwykle kobiecej) podczas podniecenia seksualnego lub orgazmu, przedstawiana głównie w japońskich grach dla dorosłych (eroge), mandze i anime (hentai). Często odnosi się do trzech punktów: białek oczu, wysuniętego języka i ślinienia się.
Wikipedia
w tradycji indyjskiej podstawowa reguła etyczna, nakazująca niewyrządzanie krzywdy jakiejkolwiek istocie żywej, stosowana też wobec tworów świata nieożywionego; ahinsa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zob. ahinsa.
Wiktionary
IPA: aˈxʲĩmsa, AS: aχʹĩmsa
Wiktionary
rzecz. ahinsa ż.
Wiktionary
(1.1) ahinsa
Wiktionary
w tradycji indyjskiej podstawowa reguła etyczna, nakazująca niewyrządzanie krzywdy jakiejkolwiek istocie żywej, stosowana też wobec tworów świata nieożywionego; ahimsa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. zasada moralna hinduizmu, buddyzmu i dźinizmu, nakazująca poszanowanie wszelkiego życia, odrzucająca zabijanie i zadawanie obrażeń fizycznych wszelkim istotom żywym – ludziom, zwierzętom, a w dźinizmie także roślinom i Ziemi;
Wiktionary
Ah
Wikipedia
(1.1) Argumentują, że satjagraha nie oznacza bowiem biernego oporu. Nie-przemoc (zasada ahinsy) wymagała niezwykłej siły moralnej i politycznej.
(1.1) Fakt, iż ideał przedstawiany jest przez złożenia prywatywne (jak to jest w słowach ahinsa i amrita), sugeruje światopogląd, w którym przemoc i śmierć są normalnymi warunkami życia (…)
Wiktionary
IPA: aˈxʲĩw̃sa, AS: aχʹĩũ̯sa
Wiktionary
rzecz. ahimsa ż.
Wiktionary
nieuwzględnianie uwarunkowań, czynników historycznych; ahistoryzm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zob. ahistoryzm.
Wiktionary
rzecz. historia ż., ahistoryczność ż., ahistoryzm mrz.
przym. ahistoryczny
przysł. ahistorycznie
Wiktionary
(1.1) ahistoryzm
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób ahistoryczny; pokazując wydarzenia historyczne bez kontekstu; pomijając warunki i kontekst rozwoju historycznego
Wiktionary
rzecz. historia ż., ahistorycyzm mrz., ahistoryczność ż., ahistoryzm mrz.
przym. ahistoryczny
Wiktionary
nieuwzględnianie uwarunkowań i czynników historycznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co ahistoryczne; ukazywanie wydarzeń historycznych w oderwaniu od kontekstu historycznego
Wiktionary
rzecz. ahistorycyzm mrz., ahistoryzm mrz., historia ż.
przym. ahistoryczny
przysł. ahistorycznie
Wiktionary
taki, który nie uwzględnia uwarunkowań i czynników historycznych (np. ahistoryczny charakter analiz, ahistoryczne spojrzenie)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) pokazujący wydarzenia historyczne bez kontekstu, bez działania czynników historycznych
Wiktionary
rzecz. historia ż., ahistorycyzm mrz., ahistoryczność ż., ahistoryzm mrz.
przysł. ahistorycznie
Wiktionary
nieuwzględnianie uwarunkowań, czynników historycznych; ahistorycyzm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) książk. interpretacja zdarzeń społecznych i kulturalnych pomijająca warunki i kontekst rozwoju historycznego
(1.2) pot. niechęć do nauk historycznych
Wiktionary
IPA: ˌaxʲiˈstɔrɨsm̥, AS: aχʹistorysm̦
Wiktionary
rzecz. historia ż., ahistorycyzm mrz., ahistoryczność ż.
przym. ahistoryczny
przysł. ahistorycznie
Wiktionary
(1.1) ahistorycyzm; rzad. antyhistorycyzm, antyhistoryzm
Wiktionary
arabskie imię męskie
SJP.pl
Ahmad, Ahmed, Ahmet ( أحمد, "Aḥmad") – popularne wśród muzułmanów imię pochodzenia arabskiego.
Wikipedia
miasto w Indiach
SJP.pl
Ahmadabad (gudźarati અમદાવાદ, hindi अहमदाबाद, Ahmedabad) – historyczna stolica i największe miasto Gudźaratu.
Wikipedia
→ Ahmadabad (miasto w zachodnich Indiach)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Ahmadabadem (miastem w Indiach)
Wiktionary
odłam islamu; ahmadijja
SJP.pl
odłam islamu; ahmadija
SJP.pl
Ahmadijja ( أحمدية, trans. ʾaḥmadiyya, także: ahmadija) – ruch reformatorski w islamie założony przez muzułmanina Mirzę Ghulama Ahmada z Qadian (1839–1908) (Pendżab), który ogłosił się (zgodnie z objawieniami otrzymywanymi od 1865 roku) mahdim i powtórnie przybyłym Jezusem, później zaś także inkarnacją Kryszny. Ruch w 1900 roku został oficjalnie uznany przez władze brytyjsko-indyjskie.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
popularne imię arabskie
SJP.pl
zawołanie marynarskie
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) pozdrowienie, zawołanie, okrzyk mający zwrócić uwagę; słowo używane zwykle wśród marynarzy i żeglarzy
(1.2) uczn. cześć (pozdrowienie na pożegnanie)
Wiktionary
(1.1) Szczurek, narkoman młody wiekiem i stary stażem, z ramionami rozłożonymi jak żagle dryfował od jednego końca tarasu do drugiego, a inni wołali do niego: „ahoj, marynarzu, nie wyjeb się na skały”.
Wiktionary
IPA: aˈxɔj, AS: aχoi ̯
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: ariman] w mazdaizmie: uosobienie zła, ciemności i kłamstwa; Aryman
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) = wojsk. armatohaubica samobieżna
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób ahumanistyczny
Wiktionary
przym. ahumanistyczny
Wiktionary
obcy humanizmowi, niewykazujący zainteresowania sprawami człowieka
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) niewykazujący zainteresowania sprawami człowieka, obcy tym sprawom
Wiktionary
przysł. ahumanistycznie
Wiktionary
→ Ahwaz
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Ahwazem, dotyczący Ahwazu
Wiktionary
rzecz. Ahwaz mrz.
Wiktionary
miasto w Iranie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w południowo-zachodnim Iranie, port nad rzeką Karun, ośrodek administracyjny ostanu Chuzestan;
Wiktionary
Ahwaz (perski: اهواز) — miasto w południowo-zachodnim Iranie, port nad rzeką Karun, ośrodek administracyjny ostanu Chuzestan.
Według spisu z 2011 miejscowość liczy 1 112 021 mieszkańców; dla porównania, w 2006 było ich 986 614, w 1996 – 804 980[], natomiast w 1966 – około 206,4 tys.
Wikipedia
przym. ahwaski
Wiktionary
[czytaj: ej-aj] skrót od:
1. artificial intelligence - sztuczna inteligencja, dział informatyki zajmujący się badaniem i symulacją inteligentnych zachowań ludzkich;
2. Amnesty International - międzynarodowa organizacja działająca na rzecz praw człowieka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki lub męskorzeczowy, skrótowiec
(1.1) inform. sztuczna inteligencja, SI
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ɛj‿ˈaj, AS: ei ̯‿ai ̯
Wiktionary
przym. AI-owy
Wiktionary
(1.1) SI
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z AI, dotyczący AI
Wiktionary
rzecz. AI n.
Wiktionary
skrót od: Association Internationale de Boxe Amateur - Międzynarodowe Stowarzyszenie Boksu Amatorskiego; Aiba
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: ed memuAR] notatka uszczegóławiająca lub wyjaśniająca stanowisko przedstawione przez jedną ze stron w trakcie rozmów lub w ustnym oświadczeniu; memorandum
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) memorandum
Wiktionary
Aide-mémoire (z fr. "pomoc dla pamięci") − nota pozbawiona danych nadawcy i adresata oraz podpisu i pieczęci, stanowiąca nieoficjalny i pozbawiony jakiejkolwiek mocy urzędowej komunikat przekazywany osobiście lub doręczany korespondencyjnie po zakończeniu rozmów (lub podczas ich trwania) przez przedstawicieli służby dyplomatycznej lub wysokiej rangi urzędnika państwowego. Wiarygodność treści zawartej w Aide-mémoire opiera się wyłącznie na osobie wręczającej.
Wikipedia
(1.1) […] w czasie rozmowy 5 lutego wręczył kanclerzowi aide-mémoire o stanowisku rosyjskim w sprawie cieśnin, a dnia następnego już projekt trój cesarskiego porozumienia. Głównym bowiem przedmiotem rozmów Saburowa była sprawa cieśnin.
(1.1) 30 czerwca Zaleski ukończył pracę nad tekstem projektu aide-mémoire do rządu brytyjskiego.
(1.1) Zaledwie zaś kilka dni później wspomniany już płk Kowalewski złożył 24 czerwca 1940 r. w ambasadzie niemieckiej w Lizbonie aide-mémoire w jęz. francuskim, zawierający propozycję rozmów w sprawie polskiej z gronem postaci polskiego świata politycznego.
(1.1) Już 3 września Raczyński składa aide-mémoire o konieczności pomocy dla Polski. Ostatni ustęp tego dokumentu brzmi: „Rząd polski przypomina art. 1 porozumienia o wzajemnej pomocy pomiędzy Zjednoczonym Królestwem a Polską, […]”.
Wiktionary
nieposiadanie lub odcięcie się od jakiejkolwiek ideologii, filozofii
SJP.pl
nieposiadający bądź odcinający się od jakiejkolwiek ideologii, filozofii
SJP.pl
[czytaj: ajdi] rasa psów z grupy molosów, wyhodowana w Afryce Północnej
SJP.pl
Aidi (oryginalna nazwa "aïdi") – rasa psa zaliczana do grupy molosów, wyhodowana w Afryce Północnej, na obszarze dzisiejszego Maroka. Pierwotnie był użytkowany przez plemiona koczownicze do polowania i do pilnowania stad zwierząt hodowlanych. Współcześnie staje się też psem stróżującym. Nie podlega próbom pracy.
Wikipedia
[czytaj: ejts, możliwe też: ajts] zespół nabytego upośledzenia odporności, choroba zakaźna wywoływana przez wirus HIV; AIDS
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy lub nijaki
(1.1) med. nabyty zespół niewydolności immunologicznej;
Wiktionary
(1.1) W Afryce panuje plaga AIDS.
Wiktionary
IPA: ɛjts, AS: ei ̯ts
Wiktionary
rzecz. AIDS-owiec mos.
Wiktionary
(1.1) eufem. adidas
Wiktionary
[czytaj: ejtsowiec] potocznie: człowiek chory na AIDS; aidsowiec, ejdsowiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. człowiek chory na AIDS
Wiktionary
IPA: ɛjtˈsɔvʲjɛt͡s, AS: ei ̯tsovʹi ̯ec
Wiktionary
rzecz. AIDS n.
przym. AIDS-owy
Wiktionary
[czytaj: ejtsowiec] potocznie: człowiek chory na AIDS; AIDS-owiec, ejdsowiec
SJP.pl
[czytaj: ejtsowy lub ejcsowy] związany z AIDS (chorobą zakaźną); ejdsowy, AIDS-owy
SJP.pl
skrót od: Agenzia Internazionale Fides - międzynarodowa agencja informacyjna
SJP.pl
[czytaj: ej-aj-DŻI] powszechne towarzystwo emerytalne
SJP.pl
starożytny element dekoracyjny w postaci głowy kozy lub barana; aegikranion
SJP.pl
[czytaj: egü] znak akcentacji w ortografii francuskiej
SJP.pl
[czytaj: ajkido lub ajikido] japońska sztuka walki polegająca na wykorzystywaniu siły atakującego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) japońska sztuka samoobrony;
Wiktionary
Aikido (jap. 合気道 aikidō; w dawnym zapisie 合氣道) – japońska sztuka walki skodyfikowana przez Morihei Ueshibę pod koniec dziewiętnastego i na początku dwudziestego wieku.
Wikipedia
(1.1) W aikido stopnie zaawansowania są podobnie oznaczone i nadawane jak w judo.
Wiktionary
IPA: ajˈcidɔ, AS: ai ̯ḱido
Wiktionary
rzecz. aikidoka m.
Wiktionary
osoba uprawiająca aikido (japońską sztukę walki)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba trenująca aikido
Wiktionary
(1.1) Spięty aikidoka nigdy nie będzie dobrym aikidoką.
Wiktionary
rzecz. aikido n.
Wiktionary
unikający wyobrażeń istot żywych z przyczyn religijnych; anikoniczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) szt. niezawierający przedstawień istot żywych, ze względu na zakaz religijny
Wiktionary
ozdobne drzewo parkowe z rodziny biegunecznikowatych; bożodrzew; ajlant; chiwian; przetrwał
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. zob. bożodrzew.
Wiktionary
IPA: aˈjilãnt, AS: ai ̯ilãnt
Wiktionary
[czytaj: ajoli] francuski sos z majonezu i czosnku; aioli
SJP.pl
Ai
Wikipedia
chorobliwy lęk przed kotami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. psych. chorobliwy lęk przed kotami;
Wiktionary
Ailurofobia (od gr. "ailouros" – kot), felinofobia, gatofobia – jedna z odmian fobii, polegająca na anormalnym i długotrwałym lęku przed kotami.
Wikipedia
IPA: ˌajlurɔˈfɔbʲja, AS: ai ̯lurofobʹi ̯a
Wiktionary
(1.1) felinofobia, gatofobia
Wiktionary
[czytaj: ej-aj-EM albo aim] skrót angielskiego: AOL Instant Messenger - darmowy komunikator internetowy produkcji AOL
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.
Wiktionary
(1.1) Pewnego razu spotyka kobietę imieniem Aimée, osobę pełną wdzięku, przenikliwą, lekko ironiczną, w której można zakochać się od pierwszego wejrzenia.
Wiktionary
[czytaj: ę] rzeka we Francji
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) filoz. postawa filozoficzna negująca kierowniczą rolę rozumu w poznaniu i w życiu
Wiktionary
przym. aintelektualny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest aintelektualne; cecha tych, którzy są aintelektualni
Wiktionary
przym. aintelektualny
przysł. aintelektualnie
Wiktionary
bez udziału intelektu
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) pozbawiony udziału intelektu
Wiktionary
rzecz. aintelektualizm mrz., aintelektualność ż.
Wiktionary
[czytaj: ajoli] francuski sos z majonezu i czosnku; ailloli
SJP.pl
aria;
1. pieśń solowa z akompaniamentem instrumentalnym, część m.in. opery, oratorium;
2. solowy utwór instrumentalny o charakterze nietanecznym wchodzący w skład suity
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: ermejl] instytucja lub dział poczty zajmujące się dostarczaniem przesyłek drogą lotniczą; air mail, poczta lotnicza
SJP.pl
[czytaj: erbeg] urządzenie ochronne w samochodach składające się z elektronicznego układu sterowania i poduszki napełnianej gazem w momencie zderzenia; air bag, poduszka powietrzna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mot. zob. poduszka powietrzna.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈɛrbak, AS: erbak
Wiktionary
[czytaj: ERbrasz]
1. technika wykonywania tatuażu lub zdobienia czegoś za pomocą aerografów;
2. nadawanie skórze opalonego koloru za pomocą samoopalacza w aerozolu; opalanie natryskowe
SJP.pl
[czytaj: erbas] marka samolotu
SJP.pl
Airbus S.A.S. () – przedsiębiorstwo zajmujące się produkcją samolotów, spółka zależna Airbus Group (dawniej EADS). Siedziba koncernu znajduje się w Tuluzie we Francji. Największy producent samolotów pasażerskich na świecie.
Airbus zatrudnia około 130 tysięcy pracowników w 180 miejscach na całym świecie.
Wikipedia
[czytaj: erdejl] potocznie: pies rasy airedale terrier
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) techn. pot. urządzenie kuchenne smażące i piekące potrawy z wykorzystaniem obiegu gorącego powietrza
Wiktionary
(1.1) Wegańskie sajgonki przygotowane w airfryerze to zdrowsza, ale wciąż niezwykle smaczna wersja tej popularnej azjatyckiej przekąski.
Wiktionary
(1.1) frytkownica beztłuszczowa, frytownica powietrzna, air fryer
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z airsoftem, dotyczący airsoftu
Wiktionary
rzecz. airsoft m.
Wiktionary
podwyższony o pół tonu dźwięk a
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) muz. dźwięk a podwyższony o półton;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) symbol. A♯
Wiktionary
w muzyce: gama lub tonacja muzyczna oparta na skali durowej, rozpoczynająca się od dźwięku ais
SJP.pl
w muzyce: gama lub tonacja muzyczna oparta na skali molowej, rozpoczynająca się od dźwięku ais
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. gama lub tonacja molowa zaczynająca się od dźwięku ais (w zapisie nutowym z trzema krzyżykami)
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) muz. akord molowy oparty na tonice tonacji ais-moll (1.1)
Wiktionary
ais-moll – tonacja molowa systemu dur-moll posiadająca 7 krzyżyków przy kluczu (fis, cis, gis, dis, ais, eis, his). Jej dźwięki w odmianie naturalnej to: ais, his, cis, dis, eis, fis, gis, ais.
Wikipedia
jeden z trzech wielkich tragediopisarzy greckich, twórca tragedii klasycznej; Ajschylos
SJP.pl
[czytaj: ais-is] dźwięk a podwyższony o dwa półtony
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) muz. dźwięk a podwyższony o cały ton;
Wiktionary
."
Dźwięki aisis na pięciolinii. W kolejności: aisis¹, aisis², Aisis, aisis°.
Aisis – dźwięk, którego częstotliwość dla aisis¹ wynosi około 493,9 Hz. Jest to podwyższony za pomocą podwójnego krzyżyka dźwięk a. Dźwięki enharmonicznie równoważne (o tej samej wysokości) to: h i ces.
Wikipedia
IPA: ˈajsʲis, AS: ai ̯sʹis
Wiktionary
[czytaj: esn] rzeka we Francji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka we Francji, lewy dopływ rzeki Oise;
(1.2) geogr. adm. departament w północnej Francji;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Wieczorem, 9 września, prawe skrzydło niemieckie było w pełnym odwrocie w kierunku rzeki Aisne.
Wiktionary
arabskie imię żeńskie; Ajsza
SJP.pl
[czytaj: eząprowąs] miasto we Francji
SJP.pl
Aix-en-Provence (, ; Ais de Provença) – miasto i gmina we Francji, w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże, w departamencie Delta Rodanu, którego jest podprefekturą. Miasto jest ulokowane w dolinie rzeki Arc, ok. 25 km na północ od Marsylii.
Wikipedia
marka samochodów
SJP.pl
Aixam-Mega S.A. – francuskie przedsiębiorstwo motoryzacyjne specjalizujące się w produkcji mikrosamochodów.
Pod marką Aixam wytwarzane i sprzedawane są czterokołowce lekkie (L6e) i czterokołowce ciężkie (L7e), pod nazwą Mega – pojazdy czterokołowe użytkowe. Siedzibą przedsiębiorstwa jest miasto Aix-les-Bains.
Wikipedia
francuska firma motoryzacyjna
SJP.pl
gra baskijska - zawody w rąbaniu drzewa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Łotwie.
Wiktionary
Aizkraukle (niem. "Asscrade", "Ascheraden", do 1991 "Stučka") – miasto na Łotwie, leżące nad rzeką Dźwiną w historycznej krainie Liwonia, centrum administracyjne novadsu Aizkraukle. Około 8962 mieszkańców.
Pierwsze wzmianki o Aizkraukle pochodzą z Kroniki Henryka Łotysza ("Heinrici Cronicon Lyvoniae").
Wikipedia
(1.1) hist. Ascheraden
Wiktionary
wykrzyknik wyrażający ból, zaskoczenie, itp.
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) …oznajmiający ból lub zaskoczenie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Aj, zacięłam się w palec!
Wiktionary
IPA: aj, AS: ai ̯
Wiktionary
gatunek małpiatki z rodziny palczakowatych; palczak madagaskarski
SJP.pl
okrzyk wyrażający wzruszenie, zdziwienie itp., używany przez Żydów; aj waj
SJP.pl
werset Koranu
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) infant. …wyrażający pozytywną ocenę czegoś lub kogoś
partykuła
(2.1) daw. reg-pl|Kresy. tak
Wiktionary
Aja (آية), l.mn. ajaty (آيات) – arabskie słowo na „znak” lub „cud”. W islamie zazwyczaj używa się go w odniesieniu do 6236 wersetów Koranu, jako że muzułmanie uważają każdy z nich za znak od Allaha.
Podstawowy podział Koranu wyróżnia 114 sur, które z kolei dzielą się na ajaty, których jest łącznie 6204-6236 (w zależności od sposobu liczenia).
Wikipedia
IPA: ˈaja, AS: ai ̯a
Wiktionary
[czytaj: ażakSJO, aŻAKsjo] miasto we Francji, na wyspie Korsyce
SJP.pl
Ajaccio ([]; Aiacciu, []; Ajaccio, []; Adiacium) – miasto i gmina we Francji, stolica Korsyki i departamentu Korsyka Południowa, położona na zachodnim wybrzeżu wyspy, nad Morzem Śródziemnym. Niewielki port handlowy oraz porty: rybacki (połów sardynek), promowy (linie do Marsylii, Tulonu i Nicei) i jachtowy. Stocznia. Około 1 km na wschód od miasta znajduje się Port lotniczy Ajaccio-Campo dell'Oro.
Wikipedia
wykrzyknik wyrażający różne uczucia i stany, m.in. zakłopotanie, żal, dezaprobatę; ajajaj
SJP.pl
Ajaj – król Makurii w Nubii w latach około 1295-1311.
Był następcą Szamamuna. Jest wymieniony w źródłach arabskich w 1304/1305 roku. Przebywał wtedy w Kairze prosząc o pomoc wojskową sułtana mameluckiego. W 1311 roku Ajaj został zabity. Jego następcą był jego brat Karanbas (1311-1316, 1323-1324).
Wikipedia
Ajaja (gr. "Αιαία" w przekładzie "Odysei" Lucjana Siemieńskiego Eea, z łac. "Aeaea") - po grecku "płacz"; według mitologii greckiej wyspa zamieszkiwana przez Kirke, na której Odyseusz spędził rok podczas swojej tułaczki.
Przez późnorzymskich pisarzy hipotetycznie lokowana na zachodnim brzegu Półwyspu Apenińskiego, około 100 km na południe od Rzymu. Podobne próby podejmowali badacze współcześni. Robert Graves umiejscawiał ją na chorwackiej wyspie Lošinj, a Tim Severin na wyspie Paksos.
Wikipedia
wykrzyknik wyrażający różne uczucia i stany, m.in. zakłopotanie, żal, dezaprobatę; ajaj
SJP.pl
postać z mitologii greckiej, bohater "Iliady", wojownik
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
roślina doniczkowa z rodziny astrowatych
SJP.pl
Ajania ("Ajania") – rodzaj roślin z rodziny astrowatych ("Asteraceae"). Obejmuje ok. 34 do 43 gatunków występujących w Azji środkowej i wschodniej, z centrum zróżnicowania w Chinach, gdzie rośnie 35 gatunków, w tym 23 endemity. Ajania pacyficzna "Ajania pacifica" jest popularnie uprawianą rośliną ozdobną.
Wikipedia
[czytaj: aŻAR] Émile Ajar - pseudonim literacki Romain Gary'ego
SJP.pl
bohater Iliady; Ajaks
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
werset Koranu
SJP.pl
Ajat – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Nowa Akwitania, w departamencie Dordogne.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 275 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 13 osób/km² (wśród 2290 gmin Akwitanii Ajat plasuje się na 904. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 487.).
Wikipedia
tytuł szyickiego przywódcy religijnego, zwłaszcza w Iranie; osoba nosząca ten tytuł
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. wysoki tytuł znawcy teologii i prawa w szyizmie imamickim;
Wiktionary
Ajatollah (pers. آيتالله, آية الله, "āyat Allāh", tłum. "znak Boga") – honorowy muzułmański tytuł naukowy w szyizmie imamickim; nadawany wysokiej rangi uczonym (mudżtahid), znawcom teologii, nauk islamskich i prawa religijnego. Posiadacze tytułu są zazwyczaj także wykładowcami seminariów teologicznych. Niższą rangą jest hodżatoleslam.
Wikipedia
(1.1) Zdaniem duchowego przywódcy Iranu ajatollaha Ali Chamenei, internetowy czat pomiędzy mężczyzną i kobietą, których nie łączą związki pokrewieństwa, jest niedopuszczalny. Ajatollah wydał już w tej sprawie fatwę czyli zakaz takich praktyk.
Wiktionary
IPA: ˌajaˈtɔlːax, AS: ai ̯ato•laχ
Wiktionary
holenderski klub sportowy z Amsterdamu
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. bot. prawoślaz
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk chleboszek świyntojański, chlyb świyntojański
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. bot. ślaz
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. dendr. żołądź
Wiktionary
chorobliwy lęk przed ostrymi przedmiotami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) środ. wojsk. improwizowany ładunek wybuchowy
Wiktionary
(1.1) Ajdik, czyli mina-pułapka wybuchła (…) pod pierwszym pojazdem w konwoju…
Wiktionary
IPA: ˈajdʲik, AS: ai ̯dʹik
Wiktionary
(1.1) fugas
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. prowadzenie działalności na zasadzie dzierżawy od jakiejś firmy;
2. przestarzale: agencja, przedstawicielstwo jakiegoś urzędu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) prowadzenie działalności handlowej lub usługowej oparte na dzierżawie niezbędnych środków do tego od określonego przedsiębiorcy lub instytucji;
(1.2) daw. agencja (zwłaszcza handlowa)
Wiktionary
Ajencja – prowadzenie działalności na zasadzie dzierżawy od określonego przedsiębiorcy, często na dostawę dla niego towarów zbieranych w terenie. W przeciwieństwie do franczyzy, ajencja nie wymaga własnego wkładu.
Wikipedia
(1.1) Dystrybucją kosmetyków z najwyższej półki cenowej zajmują się głównie firmy działające na zasadzie ajencji oraz oficjalni przedstawiciele […]
Wiktionary
rzecz. ajent mos., ajentka ż., ajenctwo n.
przym. ajencyjny
Wiktionary
→ ajencja
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) zob. agencyjny.
Wiktionary
rzecz. ajencja ż., ajent mos., ajentka ż., ajenctwo n.
Wiktionary
1. osoba użytkująca placówkę handlową, gastronomiczną, usługową wydzierżawioną od jakiejś instytucji;
2. przestarzałe: agent, pośrednik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ktoś, kto wziął coś w wynajem
(1.2) daw. agent
Wiktionary
Ajent – osoba prowadząca działalność gospodarczą na zasadzie dzierżawienia od przedsiębiorcy placówki handlowej, usługowej lub podobnej, a także pośrednik w zawieraniu umów na rzecz zleceniodawcy.
Wikipedia
(1.1) Jeden z angielskich handlowych ajentów nie może wydziwić się taniości buraków i robotnika u nas i tę sferę stosunków przedstawia w barwach tak ponętnych, że zachwyceni kapitaliści nadtamizańscy myślą tu wybudować 20 nowych cukrowni.
Wiktionary
rzecz. ajencja ż.
:: fż. ajentka ż.
przym. ajencyjny
Wiktionary
→ ajent
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta prowadząca działalność gospodarczą na zasadzie umowy ajencyjnej
Wiktionary
rzecz. ajencja ż.
:: fm. ajent mos.
przym. ajencyjny
Wiktionary
(1.1) dzierżawczyni, najemczyni
Wiktionary
inaczej agentura, biuro pośrednictwa, przedstawicielstwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. przedstawicielstwo rządu albo jakiejś instytucji
Wiktionary
(1.1) war. agentura
Wiktionary
przestarzale: tatarak; lepiech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) reg. zob. tatarak.
Wiktionary
(1.1) Brzeg jeziora obrośnięty był ajerem.
Wiktionary
IPA: ˈajɛr, AS: ai ̯er
Wiktionary
przym. ajerowy
Wiktionary
(1.1) tatarak
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. żart. zdrobn. od: ajerkoniak
Wiktionary
(1.1) Napijesz się nalewki czy ajerkoniaczku?
Wiktionary
rzecz. ajerkoniak m.
przym. ajerkoniakowy
Wiktionary
domowy likier jajeczny; jajecznik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. likier ze spirytusu, żółtek, cukru i wanilii;
Wiktionary
(1.1) Babcia Józia robiła dobry ajerkoniak, mamy jeszcze jej przepis.
Wiktionary
IPA: ˌajɛrˈkɔ̃ɲak, AS: ai ̯erkõńak
Wiktionary
:: zdrobn. ajerkoniaczek m.
Wiktionary
(1.1) pot. jajecznik, adwokat
Wiktionary
związany z ajerem, dotyczący ajeru
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z ajerem, dotyczący z ajeru, wykonany z ajeru itp.
Wiktionary
rzecz. ajer mrz.
Wiktionary
nalewka na tataraku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nalewka na tataraku (ajerze)
Wiktionary
(1.1) kalmusówka, tatarczówka
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
potocznie: smartfon firmy Apple; iPhone
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pot. zob. iPhone.
Wiktionary
(1.1) Otrzymał Nagrodę im. Kazimierza Dziewanowskiego Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich za publikacje o problemach i wydarzeniach na świecie przyznaną za rok 2015 za artykuły pt. „Polski cud w Afryce” oraz „Selfie z ajfona. I to ma być tragedia?”, opublikowane na łamach (…).
Wiktionary
rzecz. ajfoniarz mos., ajfoniara ż.
:: zdrobn. ajfonik mrz.
przym. ajfonowy
Wiktionary
(1.1) iPhone
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot., często pogard. osoba używająca iPhone'a
Wiktionary
rzecz. ajfon mzw., iPhoniarz mos.
Wiktionary
w mitologii greckiej: mąż Klitajmestry (królowej mykeńskiej)
SJP.pl
Ajgistos (także Egist; gr. Αἴγισθος Aigisthos, łac. Aegisthus) – postać w mitologii greckiej. Był synem Tiestesa i jego córki, Pelopii oraz bratankiem Atreusza. Poślubił Klitajmestrę, z którą spłodził Aletesa i Erigone.
Wikipedia
dawna nazwa miasta w północno-wschodniej części Chin; obecnie Aihui
SJP.pl
przymiotnik od: Ajgun
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) hist. związany z Ajgunem, miejscowością w Mandżurii
Wiktionary
(1.1) I-Shan został zdegradowany przez władze w Pekinie za zawarcie traktatu ajguńskiego
Wiktionary
rzecz. Ajgun mrz.
Wiktionary
partykuła
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Górny Śląsk. nawet, również
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) środ. więz. sposób porozumiewania się z innymi więźniami przy pomocy specjalnych gestów i szyfrów słownych
Wiktionary
czas. ajkować ndk.
Wiktionary
w środowisku więziennym: porozumiewać się z współwięźniami za pomocą zaszyfrowanych słów i gestów
SJP.pl
drzewo z rodziny biegunecznikowatych; bożodrzew; chiwian; ailant; przetrwał
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bot. posiadający liście jak ajlant
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kulin. lane kluski
Wiktionary
jednostka podziału administracyjno-terytorialnego w Mongolii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) adm. jednostka administracyjna w Górnym Ałtaju, w Buriato-Mongolii i w Mongolii;
Wiktionary
Ajmak ( Аймаг) – jednostka podziału terytorialnego Mongolii. Kraj ten dzieli się na 21 ajmaków oraz miasto wydzielone Ułan Bator. W języku mongolskim słowo "ajmak" oznacza także plemię. Największym z nich jest południowogobijski, mający również najmniejszą gęstość zaludnienia. Mongolskie ajmaki dzielą się na somony.
Wikipedia
alkaloid z grupy ibogain, stosowany jako środek leczniczy w chorobach serca (arytmia, migotanie komór)
SJP.pl
Aj
Wikipedia
Indianin Ameryki Południowej zamieszkujący Peru, Boliwię i Chile
SJP.pl
1. język urzędowy Boliwii i Peru, którym posługują się Indianie Ajmara;
2. języki ajmara - rodzina języków autochtonicznej ludności Ameryki Południowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. język, którym posługują się Indianie Ajmara;
Wiktionary
Ajmara, Ajmarowie ( Aymara) – grupa etniczna Indian Ameryki Południowej posługujących się językiem ajmara, należącym do ajmarskiej rodziny językowej.
Wikipedia
Indianka Ameryki Południowej zamieszkujący Peru, Boliwię i Chile
SJP.pl
Indianie Ameryki Południowej zamieszkujący Peru, Boliwię i Chile
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. wiadro
Wiktionary
rzecz. zdrobn. ajmerek
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Poznań. wiaderko
Wiktionary
rzecz. ajmer
Wiktionary
(1.1) wymborek
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. wiadro
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) gw-pl|Detroit. przepraszający
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Lwów,Górny Śląsk., także. środ. przestęp. włamanie
Wiktionary
(1.1) Ajnbruch, kradzież, szantarzy sic., hareszt, sąd… Ni! Na to nie śmi dojść.
Wiktionary
rzecz. ajnbruchowiec mos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. mieszkanie jednopokojowe, kawalerka
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) gw-pl|Poznań, Górny Śląsk. prosty, nieskomplikowany
przysłówek sposobu
(2.1) gw-pl|Poznań, Kujawy Zachodnie, Grudziądz. prosto, łatwo, zwyczajnie
Wiktionary
(1.1) Nie tak ajnfach jak w kij pierdnął.
Wiktionary
(1-2) gw. Poznań ańfach
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. zwykły
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. pogard. kiepski, byle jaki
Wiktionary
(1.1) Latoś żech kupił ajnfachowo kamera ujkowi na geburstag.
(1.2) Z tej ajnfachowej klotki zarozki ci wszystkie papagaje wyfurgną.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. bud. wjazd na teren oficyny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. bud. farba podkładowa
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kulin. lane kluski, lane ciasto
Wiktionary
(1.1) lane kluski, lane ciasto, gw. Górny Śląsk ańlauf
Wiktionary
partykuła
(1.1) gw-pl|księstwo łowickie. tak
Wiktionary
(1.1) tak, bano, bajno, juści
Wiktionary
rdzenny mieszkaniec Hokkaido; Ajnu
SJP.pl
Ajnos – (gr. Ajnos, łac. Aenus) starożytne miasto w Tracji przy ujściu rzeki Hebros (dziś Marica).
Miasto przeżywało swój rozkwit w VI i V w. p.n.e. W IV w. p.n.e. przeszło pod panowanie Macedończyków, a w roku 190 n.e. władali nim Rzymianie. Na Synodzie in Trullo obecny był biskup jako przedstawiciel miejscowości Ajnos.
Wikipedia
→ Ajnos (Ajnu); ajnuski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) etn. przedstawicielka ludu zamieszkującego japońską wyspę Hokkaido;
Wiktionary
rzecz.
:: fm. Ajnos mos., Ajnus mos.
przym. ajnoski, ajnuski
Wiktionary
→ Ajnos (Ajnu); ajnuski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Ajnosami (Ajnu, Ajnami), dotyczący Ajnosów (Ajnu, Ajnów)
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język ajnoski;
Wiktionary
rzecz. ajnuski mrz., ajnulog mos., ajnulogia ż., Ajnos mos., Ajnoska ż., Ajnu lm m., Ajnowie lm m.
przym. ajnuski
Wiktionary
(1.1) ajnuski
Wiktionary
lud zamieszkujący wyspę Hokkaido, Wyspy Kurylskie i Sachalin; Ajnu
SJP.pl
Ajnowie lub Ajnosi (endoetnonim od ajn. "Ainu" – „ludzie”, IPA: ; l.p. Ajnus lub Ajnos) – lud należący do paleoazjatyckiej grupy językowej; przybyły do południowej części Sachalinu oraz na Wyspy Japońskie i Kurylskie ponad 6 tys. lat temu. Byli ludem łowiecko-zbierackim. Obecnie zamieszkują głównie Hokkaido. W historycznych tekstach japońskich Ajnowie nazywani byli: Ezo (wym. Yezo), Emishi, Aino.
Wikipedia
wielkość określająca światło, używana w fotochemii; einstein
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. chem. jednostka liczności fotonów, stosowana w fotochemii;
Wiktionary
Aj
Wikipedia
IPA: ˈajn͇ʃtajn, AS: ai ̯ṇštai ̯n
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) reg. pozn. zob. ajntopf.
Wiktionary
(1.1) reg. pozn. rampuć, rumpuć
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) reg-pl|Górny Śląsk. reg-pl|Poznań., reg-pl|Łódź. danie jednogarnkowe np. gęsta zupa z mięsną wkładką;
Wiktionary
(1.1) Chyba ugotuję dzisiaj jakiś ajntopf.
Wiktionary
(1.1) rumpuć, ańtop}}
Wiktionary
rdzenny mieszkaniec Hokkaido; Ajnos
SJP.pl
→ Ajnu (Ajnos); ajnoski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Ajnosami (Ajnu, Ajnami), dotyczący Ajnosów (Ajnu, Ajnów)
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język ajnuski;
Wiktionary
rzecz. ajnoski mrz., Ajnos mos., Ajnoska ż., Ajnu lm m., Ajnowie lm m.
przym. ajnoski
Wiktionary
(1.1) ajnoski
Wiktionary
organiczny związek chemiczny występujący w czosnku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biochem. organiczny związek chemiczny występujący w czosnku, bezwonny produkt rozpadu alliiny
Wiktionary
Aj
Wikipedia
w mitologii greckiej i rzymskiej: władca wszystkich wiatrów; Eol
SJP.pl
gatunek rośliny z rodziny selerowatych, używany jako przyprawa w kuchni indyjskiej; adżwan, chropawiec wonny, kminek indyjski
SJP.pl
turecki napój przyrządzany z jogurtu i wody z dodatkiem soli; ayran
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) spoż. kulin. turecki i ałtajski napój sporządzany z jogurtu, wody i soli;
Wiktionary
Ajran (tur. ayran) – popularny turecki napój wytwarzany z jogurtu i wody (w proporcji 2:1 lub 1:1). Zazwyczaj dodawana jest do niego sól, a czasami też pieprz. Podawany jest schłodzony, może też mieć pianę. Często spożywany jest z kebabem. Ajran jest podobny do popularnego m.in. w Iranie i Armenii napoju doogh (dugh, abdug, tahn), który jednak jest poddawany krótkiemu procesowi fermentacji i jest lekko musujący.
Wikipedia
IPA: ˈajrãn, AS: ai ̯rãn
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) reg-pl|Poznań. kulin. golonka
Wiktionary
(1.1) ajsbajn, eisbeina
Wiktionary
jeden z trzech wielkich tragediopisarzy greckich, twórca tragedii klasycznej; Aischylos
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) hist. liter. starożytny dramatopisarz grecki;
(1.2) hist. imię|polski|m.
Wiktionary
Ajschylos, Aischylos z Eleusis, Eschyl (gr. Αἰσχύλος "Aischýlos"), (ur. 525 p.n.e. w Eleusis, zm. 456 p.n.e. na Sycylii) – jeden z najwybitniejszych (obok Sofoklesa i Eurypidesa) tragików ateńskich, powszechnie uważany za rzeczywistego twórcę tragedii greckiej. Wprowadził na scenę drugiego aktora, przyczynił się do rozwoju dialogu i akcji scenicznej, ograniczył rolę chóru, wprowadził do tragedii akcję dziejącą się poza sceną.
Wikipedia
(1.1) Częsty jest temat obłędu i stanów depresyjnych w klasycznych dramatach greckich (Ajschylos, Eurypides).
Wiktionary
IPA: ajsˈxɨlɔs, AS: ai ̯sχylos
Wiktionary
nauka badająca przyczyny zjawisk, procesów, faktów, zwłaszcza przyczyny przestępczości i chorób; etiologia
SJP.pl
Ajtiologia, etiologia – wyjaśnienie w formie mitu lub legendy przyczyny (gr. "aitia") powstania tradycji, zwyczajów, instytucji społecznych, kultów religijnych, konstelacji gwiezdnych itp.
Był to temat poezji ajtiologicznej. Tworzyli ją głównie w starożytności tacy autorzy jak m.in.:
Wikipedia
dotyczący ajtiologii, czyli nauki o przyczynach, początkach; etiologiczny
SJP.pl
góra i przylądek na Półwyspie Krymskim; Ajudah
SJP.pl
góra i przylądek na Półwyspie Krymskim; Ajudag
SJP.pl
Zobacz też: Ajudah (sonet).
Ajudah (Aju-Dah, Ayuv Dağ) – góra i przylądek na południowym wybrzeżu Półwyspu Krymskiego. Wysokość góry wynosi 572 m n.p.m. Obszar ogólny wynosi ∼4 km². W 1947 r. kompleks „Ajudah” składający się z góry Ajudah i okolicznych lasów został ustanowiony rezerwatem i zabytkiem przyrody. U podnóża południowego zbocza znajduje się dziecięcy obóz „Artek”, a u północnego zbocza – osiedle Partenit.
Wikipedia
tradycyjna medycyna indyjska; ayurweda
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. staroż. system medycyny indyjskiej rozwinięty w starożytności
Wiktionary
Te
Wikipedia
(1.1) System ajurwedy jest przez medycynę konwencjonalną (zachodnią) uznawany za medycynę komplementarną lub pseudonaukę, w związku z łączeniem zjawisk empirycznych z koncepcjami metafizycznymi.
Wiktionary
IPA: ˌajurˈvɛda, AS: ai ̯urveda
Wiktionary
przym. ajurwedyjski
Wiktionary
→ ajurweda; ajurwedyjski, ayurwedyjski
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) med. związany z ajurwedą, zgodny z zasadami ajurwedy
Wiktionary
→ ajurweda; ajurwedyczny, ayurwedyjski
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z ajurwedą – medycyną indyjską
Wiktionary
(1.1) A nawet ta organizacja ostrzega przed niektórymi produktami powiązanymi z ajurwedą, które zawierają niebezpieczne i niedozwolone substancje oraz wskazuje na ryzyko związane z ograniczoną kontrolą jakości ajurwedyjskich specyfików.
Wiktionary
IPA: ˌajurvɛˈdɨjsʲci, AS: ai ̯urvedyi ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. ajurweda ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Tajlandii, położone kilkadziesiąt kilometrów na północ od Bangkoku;
(1.2) geogr. adm. jedna z prowincji Tajlandii
Wiktionary
Ajutthaja ( พระนครศรีอยุธยา, RTGS "Phra Nakhon Si Ayutthaya") – miasto w Tajlandii, stolica prowincji Ajutthaja, położone kilkadziesiąt kilometrów na północ od Bangkoku. Liczba ludności: 140 000 (2014).
Wikipedia
(1.1) Jedziemy przez Ajutthaję do Chiang Mai, a następnie na granicę z Laosem.
Wiktionary
1. gwarowe wyrażenie potwierdzające: tak właśnie, a jakże, naturalnie
2. gwarowe wyrażenie zaprzeczające, wyrażające powątpiewanie: a jakże, jeszcze czego
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) gwara. wyrażenie potwierdzające: tak!, tak właśnie!, a jakże!, naturalnie!, ma się rozumieć!
(1.2) gwara. iron. jako wyrażenie przysłówkowe zaprzeczające: zapewne!, a jakże!, jeszcze czego!
Wiktionary
(2.1) tak, ajno bano, juści, aści
Wiktionary
pasta warzywna z bakłażanów, papryki, czosnku i octu; ajwar
SJP.pl
pasta warzywna z bakłażanów, papryki, czosnku i octu; ajvar
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. bałkańska pasta przyrządzana z papryki, bakłażanów i pomidorów;
Wiktionary
Ajwar (chorw. "ajvar", serb. "ajвар", bułg. "aйвар") – lekko pikantna pasta warzywna, przyrządzana z papryki słodkiej, bakłażanów, czosnku oraz octu, przypraw (sól, pieprz, chili); niekiedy zamiast bakłażanów używa się kabaczków.
Pochodzi z kuchni serbskiej i jest produktem spożywczym popularnym głównie na Bałkanach. Podobnymi pastami są kyopolou w różnych wersjach regionalnych, pindżur produkowany z papryki i pomidorów oraz ljutenica wytwarzana z pomidorów oraz papryki ostrej i słodkiej.
Wikipedia
przym. ajwarowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. złom
Wiktionary
(1.1) Przez cało noc ino ajza, durch widza jom. → Przez całą noc tylko złom, ciągle widzę go.
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk złóm
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Poznań. metalowy przedmiot, nieokreślone metalowe narzędzie
Wiktionary
(1.1) Ćpnij wew to ajzolem!
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kolejarz
Wiktionary
(1.1) baniok, baniorz
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. brzeszczot
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. techn. piłka do metalu
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk ajzynzyjga
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. techn. piłka do metalu
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk ajzynzyga
Wiktionary
wykrzyknik oznaczający zaskoczenie czymś negatywnym; ojć, ups
SJP.pl
[czytaj: a-KA] skrót od: Armia Krajowa
SJP.pl
skrótowiec, rodzaj żeński lub nijaki
(1.1) = hist. wojsk. Armia Krajowa;
(1.2) = eduk. Akademia Krakowska;
(1.3) = kośc. Akcja Katolicka;
skrótowiec, rodzaj męski lub nijaki
(2.1) = wojsk. automat Kałasznikowa;
Wiktionary
(1.1) Mój dziadek służył w AK.
(2.1) Karabinek AK został oficjalnie przyjęty do uzbrojenia wojsk ZSRR w 1949 roku.
Wiktionary
IPA: a‿ˈka, AS: a‿ka
Wiktionary
(1.1)
:: rzecz. akowiec mos., AK-owiec mos.
:: przym. akowski, AK-owski
Wiktionary
(2.1) AK-47, karabinek AK, automat Kałasznikowa; pot. kałach, kałasz, kałasznikow
Wiktionary
członek AK (Armii Krajowej); akowiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. żołnierz Armii Krajowej
Wiktionary
skr. AK
rzecz. akowiec mos.
przym. akowski, AK-owski
Wiktionary
(1.1) war. akowiec
Wiktionary
→ AK (Armia Krajowa); akowski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. związany z AK, należący do AK (Armii Krajowej)
Wiktionary
skr. AK
rzecz. akowiec mos., AK-owiec mos.
przym. akowski
Wiktionary
(1.1) akowski
Wiktionary
wymawiać nieakcentowane "o" jak samogłoskę zbliżoną do "a" (w języku rosyjskim oraz białoruskim)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Finlandii, w regionie Pirkanmaa;
Wiktionary
Akaa (szw. "Ackas") – miasto i gmina w Finlandii, w regionie Pirkanmaa. Powstało 1 stycznia 2007 roku, kiedy miasto Toijala i gmina Viiala zostały połączone w jedno miasto. 1 stycznia 2011 przyłączono do Akaa gminę Kylmäkoski. Populacja wynosi 16 429 (2025). Powierzchnia wynosi 114,67 km², z czego 12,5 km² to woda.
Wikipedia
1. miasto w południowo-zachodniej Jordanii;
2. zatoka w północnej części Morza Czerwonego
SJP.pl
Akaba (arab. العقبة, al-ʿAqabah) – miasto w południowo-zachodniej Jordanii, stolica muhafazy Akaba, nad Zatoką Akaba (Morze Czerwone), będące jedynym portem morskim kraju (jedynie 27 km linii brzegowej). Miasto ma port rybacki, lotnisko, połączenie drogowe i kolejowe z Ammanem oraz drogowe z Medyną (Arabia Saudyjska). Przez port wywozi się fosforyty, jest strefa wolnocłowa, przemysł chemiczny to gł. produkcja nawozów fosforowych. Znajduje się tutaj ośrodek sportów wodnych oraz akwarium morskie.
Wikipedia
drzewo lub krzew z rodziny motylkowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dendr. nazwa systematyczna|Acacia|Mill.|ref=tak., rodzaj drzew i krzewów należący do rodziny mimozowatych;
(1.2) dendr. tropikalne drzewo lub krzew z rodzaju akacja (1.1)
(1.3) hist. żegl. rodzaj bizantyjskich jedno- albo dwumasztowych okrętów z ożaglowaniem rejowym
(1.4) dendr. pot. drzewo z gatunku robinia akacjowa (nazwa systematyczna|Robinia pseudoacacia|L.|ref=tak.);
(1.5) akacje – uczn. lekcje
Wiktionary
Ak
Wikipedia
(1.4) Z gałęzi starej akacji zerka na mnie sierpówka, czy tam cukrówka, zwał jak chciał.
Wiktionary
IPA: aˈkat͡sʲja, AS: akacʹi ̯a
Wiktionary
przym. akacjowaty, akacjowy
Wiktionary
(1.4) gw. Górny Śląsk agac
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) przypominający akację
Wiktionary
rzecz. akacja ż.
przym. akacjowy
Wiktionary
ogończyk akacjowiec - gatunek motyla z rodziny modraszkowatych
SJP.pl
przymiotnik od: akacja
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) składający się z akacji
(1.2) wykonany z drewna lub innej części akacji
(1.3) będący częścią akacji
(1.4) związany z akacją
Wiktionary
(1.2) Miód wielokwiatowy różni się smakiem od rzepakowego, spadziowego, akacjowego czy faceliowego.
Wiktionary
IPA: ˌakaˈt͡sʲjɔvɨ, AS: akacʹi ̯ovy
Wiktionary
rzecz. akacja ż.
przym. akacjowaty
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. starożytne państwo w Mezopotamii;
2. stolica starożytnego państwa o tej samej nazwie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. wyższa uczelnia o profilu specjalistycznym;
2. instytucja gromadząca wybitnych przedstawicieli nauki lub sztuki;
3. uroczystość publiczna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) eduk. szkoła wyższa;
(1.2) nauk. instytucja, towarzystwo naukowe
(1.3) uroczyste zebranie publiczne poświęcone osobie lub wydarzeniu
(1.4) przest. muzyka poważna
(1.5) przest. koncert muzyki poważnej
(1.6) uczn. przen. szkoła zawodowa
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Akademia Krakowska jest jedną z polskich szkół wyższych.
(1.2) Polska Akademia Nauk ma siedzibę w Warszawie.
(1.3) Z okazji święta Komisji Edukacji Narodowej zorganizowano w szkole akademię.
Wiktionary
IPA: ˌakaˈdɛ̃mʲja, AS: akadẽmʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. akademista mos., akademika ż., akademiczność ż., akademiczka ż., akademickość ż., akademizowanie n., akademik m., akademizm m., akademizacja ż.
czas. akademizować ndk.
przym. akademicki, akademiczny, akademiowy
przysł. akademicko
Wiktionary
1. związany z akademią (np. wykład akademicki, wyróżnienia akademickie); akademijny;
2. związany z akademizmem (np. malarstwo akademickie)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) eduk. dotyczący uczelni wyższej, studiów i studentów
(1.2) szt. odnoszący się do akademizmu
(1.3) odnoszący się do akademii (instytucji zrzeszającej uczonych lub artystów)
(1.4) taki, który jest teoretyczny; nie jest praktyczny
(1.5) zgodny z określonymi, utartymi wzorami
Wiktionary
(1.1) Oba stały się materiałem dla nieznanych kompilatorów, wywodzących się najprawdopodobniej ze środowiska warszawskich studentów, tak zwanych burszów, tworzących tajne stowarzyszenia akademickie.
Wiktionary
IPA: ˌakadɛ̃ˈmʲit͡sʲci, AS: akadẽmʹicʹḱi
Wiktionary
rzecz. akademia ż., akademickość ż., akademiczka ż., akademiczność ż., akademik mos./mrz., akademika ż., akademista mos., akademizacja ż., akademizm mrz., akademizowanie n., zakademizowanie n.
czas. akademizować ndk., zakademizować dk.
przym. akademiczny, akademijny, akademikowy, akademiowy
przysł. akademicko
Wiktionary
przysłówek
(1.1) zgodnie ze wzorcami uważanymi za klasyczne
(1.2) teoretycznie, bez związku z rzeczywistością
Wiktionary
rzecz. akademia ż., akademickość ż., akademik mos./mrz.
przym. akademicki
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co akademickie; trzymanie się utartych wzorów, poprawność, szablonowość
Wiktionary
rzecz. akademia ż., akademiczka ż., akademiczność ż., akademik m., akademika ż., akademista mos., akademizacja ż., akademizm m., akademizowanie n., zakademizowanie n.
czas. akademizować ndk., zakademizować dk.
przym. akademicki, akademiczny, akademijny, akademikowy, akademiowy
przysł. akademicko
Wiktionary
słuchaczka wyższej uczelni; studentka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. członkini akademii
(1.2) szt. przedstawicielka akademizmu
(1.3) daw. eduk. słuchaczka uczelni wyższej
Wiktionary
rzecz. akademia ż., akademickość ż., akademiczność ż., akademik mrz., akademika ż., akademista mos., akademizacja ż., akademizm mrz., akademizowanie n., zakademizowanie n.
:: fm. akademik mos.
czas. akademizować ndk., zakademizować dk.
przym. akademicki, akademiczny, akademijny, akademikowy, akademiowy
przysł. akademicko
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. zob. akademickość.
Wiktionary
rzecz. akademia ż., akademickość ż., akademiczka ż., akademik mos./mrz., akademika ż., akademista mos., akademizacja ż., akademizm mrz., akademizowanie n., zakademizowanie n.
czas. akademizować ndk., zakademizować dk.
przym. akademicki, akademiczny, akademijny, akademikowy, akademiowy
przysł. akademicko
Wiktionary
akademicki; dawniej:
1. dotyczący akademii związany z akademią; akademijny;
2. trzymający się utartych wzorów; szablonowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) daw. zob. akademicki.
Wiktionary
rzecz. akademia ż., akademickość ż., akademiczka ż., akademiczność ż., akademik mos./mrz., akademika ż., akademista mos., akademizacja ż., akademizm mrz., akademizowanie n., zakademizowanie n.
czas. akademizować ndk., zakademizować dk.
przym. akademicki, akademijny, akademikowy, akademiowy
przysł. akademicko
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) plural|akademia.
Wiktionary
1. członek akademii;
2. dawniej: profesor wyższej uczelni;
3. słuchacz wyższej uczelni; student
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) nauk. członek akademii
(1.2) szt. przedstawiciel akademizmu
(1.3) daw. eduk. uczeń akademii, słuchacz uczelni wyższej
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) stud. dom akademicki;
(2.2) uczn. internat
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Sławy Instytutowi przydaje fakt, że związał z nim swe imię akademik Manfred Lachs, wybitny znawca prawa międzynarodowego (…). sic.
(2.1) Jan mieszka w akademiku i studiuje farmację.
Wiktionary
IPA: ˌakaˈdɛ̃mʲik, AS: akadẽmʹik
Wiktionary
rzecz. akademia ż., akademickość ż., akademiczność ż., akademika ż., akademista mos., akademizacja ż., akademizm mrz., akademizowanie n., zakademizowanie n.
:: fż. akademiczka ż.
czas. akademizować ndk., zakademizować dk.
przym. akademicki, akademiczny, akademijny, akademikowy, akademiowy
przysł. akademicko
Wiktionary
(2.1) dom akademicki, dom studencki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. uroczysty popis; uroczystość
forma rzeczownika.
(2.1) D. lp. od: akademik mrz.
(2.2) D. i B. lp. od: akademik mos.
Wiktionary
rzecz. akademia ż., akademickość ż., akademiczka ż., akademiczność ż., akademik mos./mrz., akademista mos., akademizacja ż., akademizm mrz., akademizowanie n., zakademizowanie n.
czas. akademizować ndk., zakademizować dk.
przym. akademicki, akademiczny, akademijny, akademikowy, akademiowy
przysł. akademicko
Wiktionary
związany z akademikiem, dotyczący akademika
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z akademikiem, dotyczący akademika
Wiktionary
rzecz. akademista mos., akademika ż., akademiczność ż., akademiczka ż., akademik m., akademickość ż.
przym. akademicki, akademiczny
czas. akademizować
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) W. lp. od: akademia
Wiktionary
IPA: ˌakaˈdɛ̃mʲjɔ, AS: akadẽmʹi ̯o
Wiktionary
→ akademia; akademijny, akademicki
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z akademią, dotyczący akademii
Wiktionary
rzecz. akademik mos./mrz., akademiczność ż., akademiczka ż., akademickość ż., akademia ż.
przym. akademicki, akademiczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. akademik (student)
Wiktionary
rzecz. akademia ż., akademickość ż., akademiczka ż., akademiczność ż., akademik mos./mrz., akademika ż., akademizacja ż., akademizm mrz., akademizowanie n., zakademizowanie n.
czas. akademizować ndk., zakademizować dk.
przym. akademicki, akademiczny, akademijny, akademikowy, akademiowy
przysł. akademicko
Wiktionary
1. podniesienie jakiejś szkoły do rangi akademii;
2. nacechowanie czegoś akademizmem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nadawanie czemuś cech akademizmu
(1.2) stawanie się akademickim
(1.3) przekształcanie uczelni w akademię
Wiktionary
IPA: ˌakadɛ̃mʲiˈzat͡sʲja, AS: akadẽmʹizacʹi ̯a
Wiktionary
przym. akademicki, akademiczny
rzecz. akademista mos., akademika ż., akademiczność ż., akademiczka ż., akademickość ż., akademia, akademizm, akademik
czas. akademizować
Wiktionary
kierunek w sztuce postulujący podporządkowanie twórczości regułom klasycznym i naśladowanie wzorców uznanych za doskonałe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ścisłe trzymanie się form tradycyjnych, klasycznych w sztukach pięknych
(1.2) kierunek w sztuce polegający na stosowaniu reguł estetyki antycznej;
Wiktionary
Akademizm – kierunek w sztuce europejskiej rozwijający się od XVII do XIX wieku, obejmujący przede wszystkim malarstwo i rzeźbę. Charakteryzował się odwoływaniem do zasad i ideałów sztuki antycznej oraz renesansowej, a także naśladowaniem dzieł uznanych za wzorcowe. Preferował tematykę historyczną, religijną i mitologiczną. Kierunek ten był propagowany głównie przez akademie sztuk pięknych.
Wikipedia
IPA: ˌakaˈdɛ̃mʲism̥, AS: akadẽmʹism̦
Wiktionary
rzecz. akademista mos., akademika ż., akademiczność ż., akademiczka ż., akademia ż., akademik m., akademizacja ż., akademickość ż.
przym. akademicki, akademiczny
czas. akademizować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) szt. tworzenie dzieł według reguł estetyki antycznej
Wiktionary
rzecz. akademista mos., akademika ż., akademiczność ż., akademiczka ż., akademia ż., akademik m., akademickość ż.
czas. akademizować
przym. akademicki, akademiczny
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) szt. tworzyć według reguł akademizmu
Wiktionary
rzecz. akademia ż., akademickość ż., akademiczka ż., akademiczność ż., akademik mos./mrz., akademika ż., akademista mos., akademizacja ż., akademizm mrz., akademizowanie n., zakademizowanie n.
czas. zakademizować dk.
przym. akademicki, akademiczny, akademijny, akademikowy, akademiowy
przysł. akademicko
Wiktionary
Akademos – w mitologii greckiej heros attycki, który wskazał Dioskurom miejsce, gdzie Tezeusz więził ich siostrę Helenę.
Ateńczycy poświęcili mu gaj nad rzeką Kefisos. Grób Akademosa, otoczony świętym gajem platanowym nad brzegiem rzeki znajdował się na Keramejkosie, odległy o sześć stadiów od Aten. Od imienia herosa pochodzi słowo „akademia” – w gaju, w którym znajduje się jego grób, działała Akademia Platońska.
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) stpol. akademicki
Wiktionary
IPA: ˌakaˈdɛ̃msʲci, AS: akadẽmsʹḱi
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Lwów. akademik, dom studencki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) hist. geogr. dawna kolonia francuska w Ameryce Północnej;
(1.2) pot. obszar w Ameryce Północnej zamieszkały przez Akadian, obejmujący głównie wschód prowincji Nowy Brunszwik
Wiktionary
Akadia ( Acadie, Acadia) – kolonia francuska w Ameryce Północnej. Akadia zajmowała obszar od wschodnich wybrzeży kontynentu, do ujścia Rzeki św. Wawrzyńca. Od południa graniczyła z Nową Anglią (z dzisiejszym Maine).
Wikipedia
IPA: aˈkadʲja, AS: akadʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. akadiański m.
przym. akadiański
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do Akadii
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. odmiana języka francuskiego używana w prowincjach atlantyckich Kanady;
Wiktionary
(2.1) Lingwiści ciągle jeszcze nie są zgodni co do żródeł akadiańskiego francuskiego.
Wiktionary
IPA: ˌakaˈdʲjä̃j̃sʲci, AS: akadʹi ̯ä̃ĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Akadia ż., Akadianin m., Akadianka ż.
Wiktionary
lud semicki zamieszkujący w starożytności Mezopotamię; Akadyjczycy
SJP.pl
Ak
Wikipedia
lud semicki zamieszkujący w starożytności Mezopotamię; Akadowie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mieszkaniec Akadu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) staroż. mieszkaniec Akadu
(1.2) mieszkaniec Akadii
Wiktionary
rzecz. Akad mrz., akadyjski mrz., Akadowie lm m.
:: fż. Akadyjka ż.
przym. akadyjski, akadzki
Wiktionary
mieszkanka Akadu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) staroż. mieszkanka Akadu
(1.2) mieszkanka Akadii
Wiktionary
rzecz. Akad mrz., akadyjski mrz., Akadowie lm m.
:: fm. Akadyjczyk mos.
przym. akadyjski, akadzki
Wiktionary
związany z Akadem; akadzki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący Akadu lub/i państwa akadyjskiego
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język semicki, używany w Mezopotamii od połowy III tysiąclecia p.n.e. do początków I tysiąclecia n.e.;
Wiktionary
(1.1) Jeśli chodzi o klēdōn, czyli omen słowny (mający miejsce wtedy, gdy ktoś mówi coś, co, jak się okazuje, posiada głębsze, złowrogie znaczenie), to istnieje jego akadyjski ekwiwalent, egerrû, który, podobnie jak greckie słowo phēmē, może również oznaczać „pogłoskę, reputację, proroctwo”. Stary Testament dostarcza przykładów tego rodzaju omenów słownych.
Wiktionary
rzecz. Akad m., Akadyjczyk m., Akadyjka ż.
przym. akadzki
Wiktionary
(1.1) akadzki
(2.1) chaldejski
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który posługuje się językiem akadyjskim
(1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem akadyjskim
(1.3) spisany, stworzony w języku akadyjskim
Wiktionary
IPA: ˌakaˈdɨjskɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: akadyi ̯skoi ̯ẽũ̯zyčny
Wiktionary
przymiotnik od: Akad (starożytne państwo semickie lub stolica tego państwa); akadyjski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. dotyczący Akadu lub Akadyjczyków
Wiktionary
przym. akadyjski
rzecz. akadyjski mrz., Akadyjczyk mos., Akadyjka ż.
Wiktionary
(1.1) akadyjski
Wiktionary
upośledzenie zdolności liczenia związane z organicznym uszkodzeniem mózgu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. zaburzenie zdolności procesów liczenia;
Wiktionary
Nie mylić z: dyskalkulia.
Akalkulia (łac. "calculo" – liczę) – utrata lub upośledzenie zdolności wykonywania nawet najprostszych działań arytmetycznych związane z organicznym uszkodzeniem mózgu (zwykle lewego bocznego obszaru ciemieniowo-potylicznego u osób praworęcznych), występujące często razem z zaburzeniami mowy oraz afazją ruchową. Jest odmianą agnozji wzrokowej.
Wikipedia
IPA: ˌakalˈkulʲja, AS: akalkulʹi ̯a
Wiktionary
grupa ludów afrykańskich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. język (lub makrojęzyk) z podgrupy kwa rodziny języków nigero-kongijskich
Wiktionary
Ak
Wikipedia
(1.1) Akan jest językiem ojczystym dla 43% populacji Ghany.
Wiktionary
rzecz. Akan m., Akanka ż., Akańczyk mos., akański m., akańszczyzna ż.
przym. akański
Wiktionary
(1.1) akański, akańszczyzna; kod ISO 639-1: ak, kod ISO 639-2/3: aka
Wiktionary
wymowa nieakcentowanego "o" jako samogłoski zbliżonej do "a" (w języku rosyjskim oraz białoruskim)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) jęz. charakterystyczny dla języków białoruskiego i rosyjskiego sposób wymawiania nieakcentowanego o jak samogłoski podobnej do a;
Wiktionary
Akanie – nieodróżnianie nieakcentowanych /a/, /e/ i /o/. Występuje w języku rosyjskim (коро́ва (korowa) – [] 'krowa') i w języku białoruskim (карова "karowa" 'ts.', Лукашэнка "Łukaszenka"), cechuje wszystkie gwary południowego narzecza języka rosyjskiego i znacznej części narzecza środkowego. Jest skutkiem silnego akcentu dynamicznego. Brak akania to okanie.
Wikipedia
IPA: aˈkãɲɛ, AS: akãńe
Wiktionary
1. krzew, bylina ozdobna;
2. motyw dekoracyjny w różnych dziedzinach sztuki wykorzystujący wizerunek liści
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Acanthus|L.|ref=tak., rodzaj roślin, bylin lub krzewów, z rodziny akantowatych; .
(1.2) archit. motyw dekoracyjny w formie stylizowanych liści, gałązek i kwiatów akantu (1.1);
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) pot. środ. opiekun klienta, account manager
Wiktionary
Ak
Wikipedia
(1.1) Akant jest piękną, okazałą byliną rzadko uprawianą w polskich ogrodach.
(1.2) Motyw akantu stosowany jest w architekturze od starożytności.
Wiktionary
IPA: ˈakãnt, AS: akãnt
Wiktionary
rzecz. akantowate nmos.
przym. akantowy, akantowaty
Wiktionary
stadium rozwojowe kolcogłowów, kiedy larwa traci kolce i przekształca się w małego kolcogłowa
SJP.pl
choroba pasożytnicza atakująca układ pokarmowy świń i szczurów
SJP.pl
Akantocefaloza (gr. "ákantha" – kolec, "kephalé" – głowa) – inwazyjna choroba pasożytnicza układu pokarmowego wywołana przez dojrzałe kolcogłowy powodujące miejscowe zapalenie błony śluzowej jelita cienkiego. Występuje u kręgowców, zwłaszcza u trzody chlewnej, ptaków i ryb. U ryb słodkowodnych jest wywoływana przez kolcogłowy z rodzaju "Acanthocephalus", a u zwierząt lądowych – z rodzaju "Macracanthorhynchus".
Wikipedia
u człowieka: nieprawidłowy erytrocyt z nieregularnymi, długimi, ostro zakończonymi wypustkami cytoplazmy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biol. nieprawidłowo uformowana krwinka czerwona posiadająca nieregularnie rozmieszczone, zaostrzone wypustki cytoplazmatyczne;
Wiktionary
Akantocyt – u człowieka, nieprawidłowy erytrocyt z nieregularnymi, długimi, ostro zakończonymi wypustkami cytoplazmy.
Podobne wypustki cytoplazmy, ale bardziej tępe i bardziej regularnie rozmieszczone, posiadają echinocyty.
Obecność akantocytów w osadzie moczu wskazuje na kłębuszkowe zapalenie nerek.
Wikipedia
(1.1) Klinicznie może manifestować się wymiotami, biegunkami tłuszczowymi, niedokrwistością z obecnością akantocytów we krwi obwodowej, niedożywieniem i upośledzeniem rozwoju fizycznego.
Wiktionary
rzecz. akantocytoza ż.
Wiktionary
obecność akantocytów we krwi obwodowej
SJP.pl
przedstawiciel gromady najstarszych wymarłych szczękowców, blisko spokrewnionych z rybami kostnymi
SJP.pl
gromada najstarszych wymarłych szczękowców, zasiedlających wody morskie i śródlądowe przez około 150 milionów lat, blisko spokrewnionych z rybami kostnymi; fałdopłetwe
SJP.pl
utrata połączenia pomiędzy komórkami naskórka, powodująca powstawanie pęcherza
SJP.pl
Akantoliza (łac. "acantholysis") – utrata łączności między komórkami warstwy kolczystej naskórka ("stratum spinosum") poprzez zanikanie mostków międzykomórkowych.
Komórki leżą luźno w powstałych wolnych przestrzeniach, mają okrągły kształt, duże, często nieprawidłowe jądra. Barwią się metodą Maya-Grünwalda-Giemsy w charakterystyczny sposób (obrąbek cytoplazmy wybarwia się na ciemnoniebiesko). Można ją wykryć w wymazie z dna pęcherza testem cytologicznym Tzancka.
Wikipedia
rodzina roślin charakterystycznych dla krajów tropikalnych całego świata; akantusowate
SJP.pl
Akantowate ("Acanthaceae") – rodzina roślin zielnych, krzewów, rzadziej drzew należących do rzędu jasnotowców ("Lamiales"). Rośliny należące do tej rodziny występują w rejonach subtropikalnych i tropikalnych, niektóre gatunki w cieplejszych rejonach strefy umiarkowanej, sięgając po obszar śródziemnomorski (w Europie tylko akant), Stany Zjednoczone, Australię. Należy do tej rodziny 212 rodzajów i co najmniej 3175 gatunków roślin. Liczne gatunki uprawiane są jako ozdobne.
Wikipedia
o cechach akantowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bot. o cechach roślin z rodziny akantowatych
Wiktionary
rzecz. akantowate nmos., akant mos./mrz.
Wiktionary
związany z akantem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z akantem, dotyczący akantu
Wiktionary
rzecz. akant mrz.
Wiktionary
pogrubienie warstwy kolczystej nabłonka wielowarstwowego płaskiego
SJP.pl
Akantoza (łac. "acanthosis") – pogrubienie warstwy kolczystej nabłonka wielowarstwowego płaskiego, przede wszystkim naskórka.
Wikipedia
rodzina roślin charakterystycznych dla krajów tropikalnych całego świata; akantowate
SJP.pl
o cechach akantusowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bot. o cechach roślin z rodziny akantusowatych
Wiktionary
rzecz. akantusowate nmos.
Wiktionary
ciemnoszary minerał z grupy siarczków o metalicznym połysku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. minerał z grupy siarczków, jednoskośna odmiana argentytu ;
Wiktionary
Akantyt – minerał z grupy siarczków, jednoskośna odmiana argentytu. Nazwa pochodzi od gr. "akanta" = strzała i nawiązuje do wyglądu tego minerału.
Wzór chemiczny akantytu to Ag2S (siarczek srebra). Substancja ta jest dwupostaciowa. W przedziale temperatury 179 °C do 586 °C trwała jest odmiana regularna tzw. "b-argentyt". Przy obniżaniu temperatury odmiana regularna ulega przemianie poliformicznej w odmianę rombową tzw. "akantyt".
Wikipedia
przym. akantytowy
Wiktionary
zwolennik akapu; akapowiec, anarchokapitalista, ankap
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) slang. polit. anarchokapitalizm
Wiktionary
działanie zmierzające do kontroli nad sprzedażą jakiegoś produktu lub ich grupy, w celu zapewnienia sobie możliwości dyktowania ceny na te towary; spekulacja
SJP.pl
zdrobnienie od: akapit
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od akapit
Wiktionary
(1.1) To nie akapit, lecz tylko mały akapicik.
Wiktionary
rzecz. akapit m.
przym. akapitowy
Wiktionary
1. początkowy wiersz nowego ustępu, zwykle wcięty lub ozdobiony inicjałem,
2. ustęp tekstu zaczynający się od nowego wiersza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fragment tekstu rozpoczynający się od nowego wiersza;
Wiktionary
Akapit (łac. "a capite", od głowy, od początku) – podstawowy sposób dzielenia łamu na rozpoznawalne wzrokiem mniejsze fragmenty w celu zwiększenia czytelności tekstu. Podstawowa jednostka logiczna dłuższego tekstu, składająca się z jednego lub wielu zdań stanowiących pewną całość treściową (myśl). Zadaniem akapitu jest wyraźne zaznaczenie nowej myśli w bieżącym wątku wypowiedzi.
Wikipedia
(1.1) Na kursach szybkiego czytania nauczyłam się czytać całymi akapitami.
Wiktionary
IPA: aˈkapʲit, AS: akapʹit
Wiktionary
rzecz. akapicik mrz.
przym. akapitowy
Wiktionary
związany z akapitem, dotyczący akapitu
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z akapitem, dotyczący akapitu
Wiktionary
rzecz. akapicik mrz., akapit mrz.
Wiktionary
zwolennik akapu; akap, anarchokapitalista, ankap
SJP.pl
ryba pochodząca z dorzecza Amazonki, hodowana jako rybka akwariowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ryba z rodziny pielęgnicowatych;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Kupiłem wczoraj piękny okaz akary.
Wiktionary
organiczny związek chemiczny stosowany jako inhibitor w lekach diabetologicznych
SJP.pl
Akarboza ( acarbosum) – organiczny związek chemiczny, inhibitor α-glukozydaz (glukomylazy, sacharazy, maltazy, izomaltazy) występujący w lekach diabetologicznych. Blokuje ona enzymy jelitowe przekształcające węglowodany złożone w proste, a tym samym powoduje spadek poziomu cukru po posiłku, obniża insulinooporność, zmniejsza poziom insuliny, zwiększa asymilację glukozy oraz powoduje spadek glikemii na czczo.
Wikipedia
organizmy zbudowane z komórek niezawierających jądra komórkowego; bezjądrowe
SJP.pl
1. zdrobnienie od: akara;
2. akarka paskowana (prążkowana) - gatunek słodkowodnej ryby z rodziny pielęgnicowatych; akara prążkowana, akara paskowana
SJP.pl
żywica naturalna pochodzenia roślinnego do wyrobu lakierów i politur
SJP.pl
zoolog badający roztocza
SJP.pl
dział zoologii, nauka o roztoczach
SJP.pl
Akarologia (z gr.: ἀκάρι, „akari”, gatunek roztocza oraz λόγος, „logos”, nauka) — dyscyplina zoologiczna zajmująca się naukowym badaniem roztoczy (Acari), obszernego i zróżnicowanego gatunkowo rzędu drobnych pajęczaków (Arachnida), subdyscyplina arachnologii.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) środek przędziorkobójczy, unieszkodliwiający przędziorki (nazwa systematyczna|Acarina|ref=tak.);
Wiktionary
(1.1) W owocach (…) wykryto 26 związków (…), w tym 19 fungicydów, 6 insektycydów oraz 1 akarycyd.
Wiktionary
występowanie całej stopy w klauzuli (na końcu wersu)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) liter. występowanie pełnych stóp w całym wierszu; brak kataleksy
Wiktionary
przym. akatalektyczny
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) liter. związany z akataleksą, dotyczący akataleksy
Wiktionary
rzecz. akataleksa ż.
Wiktionary
podkreślana przez zwolenników sceptycyzmu niemożliwość poznania świata oraz prawdy
SJP.pl
przymiotnik od: akatolik
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) niekatolicki
Wiktionary
rzecz. akatolik mos.
Wiktionary
(1.1) niekatolicki
Wiktionary
członkini wyznania niekatolickiego
SJP.pl
członek wyznania niekatolickiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. rel. członek jakiegoś wyznania chrześcijańskiego niekatolickiego
Wiktionary
przym. akatolicki
Wiktionary
(1.1) niekatolik
Wiktionary
hymn ku czci Bogurodzicy, śpiewany w cztery pierwsze soboty Wielkiego Postu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. muz. rodzaj hymnu liturgicznego ku czci Chrystusa lub świętych, spotykany zwłaszcza w wielkopostnej tradycji chrześcijaństwa wschodniego, śpiewany na stojąco podczas szczególnych nabożeństw;
Wiktionary
Ak
Wikipedia
(1.1) Chcąc oddać cześć Bogurodzicy, cenobici zaśpiewali wspaniały akatyst.
Wiktionary
IPA: aˈkatɨst, AS: akatyst
Wiktionary
rzecz. akafistnik m.
przym. akatystowy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) związany z akatystem, dotyczący akatystu
Wiktionary
IPA: ˌakatɨˈstɔvɨ, AS: akatystovy
Wiktionary
rzecz. akatyst m., akafistnik m.
Wiktionary
pobudzenie ruchowe, przymus bycia w ciągłym ruchu, przeciwieństwo akinezji
SJP.pl
Akatyzja – zespół objawów polegający na występowaniu:
Wikipedia
niepalna skała osadowa pochodzenia organicznego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. osad lub skała zawierająca materię organiczną, ale niezdolna do generowania paliw kopalnych
Wiktionary
(1.1) Akaustobiolity towarzyszą skałom macierzystym w profilach geologicznych.
Wiktionary
wymawiać nieakcentowane "o" jak samogłoskę zbliżoną do "a" (w języku rosyjskim oraz białoruskim)
SJP.pl
Dż
Wikipedia
przymiotnik od: akcedencja
SJP.pl
1. w różnych naukach: przyśpieszenie czegoś;
2. w biologii i psychologii: przyśpieszenie rozwoju w wyniku przemian cywilizacyjnych lub sztucznej stymulacji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przyspieszenie
Wiktionary
Akceleracja (łac. "acceleratio": przyspieszenie) – w fizjologii oznacza międzypokoleniowe przyspieszenie rozwoju i dojrzewania, a więc wcześniejsze osiąganie kolejnych etapów rozwoju lub wcześniejsze (w porównaniu z innymi narządami) wykształcenie się jakiegoś narządu w rozwoju zarodka. W psychologii jest to przyspieszenie rozwoju cech psychicznych.
Wikipedia
rzecz. akcelerator m.
Wiktionary
zwolennik teorii zakładającej, że opór wobec kapitalizmu jest niemożliwy, dlatego też należy przyspieszać jego rozrost tak, by system sam się załamał
SJP.pl
teoria zakładająca, że opór wobec kapitalizmu jest niemożliwy, dlatego też należy przyspieszać jego rozrost tak, by system sam się załamał
SJP.pl
Akceleracjonizm (ang. "accelerationism", od słowa "acceleration", czyli „przyspieszenie”) – szereg marksistowskich i reakcyjnych idei w teorii krytycznej i społecznej, które wzywają do drastycznej intensyfikacji wzrostu kapitalistycznego, zmian technologicznych, sabotażu infrastruktury i innych procesów społecznych w celu zdestabilizowania istniejących systemów i stworzenia radykalnej transformacji społecznej.
Wikipedia
dotyczący akceleracji
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z przyspieszeniem lub przyspieszaniem, akceleracją; służący do przyspieszania
Wiktionary
1. urządzenie do nadawania cząstkom naładowanym wielkich energii;
2. urządzenie do przyspieszania lub zwalniania ruchu samochodowego silnika spalinowego; pedał gazu;
3. akcelerator graficzny - specjalna karta graficzna, wykonująca niezbędne do tworzenia obrazu obliczenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. przyrząd do przyspieszania elektrycznie naładowanych cząstek;
(1.2) techn. pedał gazu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. akceleracja ż.
Wiktionary
związany z akceleratorem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. samozapisujący przyrząd do pomiaru przyspieszenia
Wiktionary
miernik przyspieszenia; przyśpieszeniomierz; przyspieszeniomierz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zob. przyspieszeniomierz.
Wiktionary
przyśpieszać coś
SJP.pl
zdrobnienie od: akcent
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od akcent
Wiktionary
(1.1) To nie akcent, lecz tylko lekki akcencik.
Wiktionary
rzecz. akcent m., akcentowanie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) żartowniś, dowcipniś
Wiktionary
IPA: ˌakt͡sɛ̃ɲˈt͡ɕista, AS: akcẽńćista
Wiktionary
czas. akcentować
rzecz. akcent
Wiktionary
(1.1) akcentysta
Wiktionary
1. wyróżnienie sylaby w wyrazie lub jednego z wyrazów w zdaniu za pomocą artykulacji, zaakcentowania, intonacji; także: znak graficzny służący temu wyróżnieniu;
2. potocznie o sposobie wymawiania wyrazów;
3. w muzyce: wyróżnienie dźwięku lub akordu; także: znak oznaczający to wyróżnienie;
4. przenośnie: wyróżniający się, charakterystyczny element czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. wyróżnienie za pomocą środków fonetycznych niektórych sylab w obrębie wyrazu;
(1.2) muz. wyraźniejsze, silniejsze podkreślenie jakiegoś dźwięku lub współbrzmienia;
(1.3) typogr. znak diakrytyczny oznaczający m.in. akcent (1.1)
(1.4) przen. szczegół wyróżniający się z otoczenia
(1.5) jęz. specyficzny sposób wymawiania słów, często w połączeniu z charakterystyczną intonacją zdaniową
(1.6) przest. werwa, fantazja, animusz
(1.7) szt. archit. ogrod. element kompozycyjny wyróżniający się (kolorem, fakturą, kształtem) z tła całości
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W niektórych wyrazach pochodzenia greckiego akcent pada na sylabę trzecią od końca.
(1.3) Akcent ostry to znak diakrytyczny w postaci ukośnej kreski wznoszącej się od lewej do prawej.
(1.4) Ten trunek jest słodkawy, ale z wyraźnym pikantnym akcentem.
(1.5) Ten jej mąż mówi z dziwnym akcentem, dlatego zastanawiam się, skąd on pochodzi?
(1.7) Ważnym akcentem wnętrza ogrodowego jest soliter o czerwonej barwie liści.
Wiktionary
IPA: ˈakt͡sɛ̃nt, AS: akcẽnt
Wiktionary
rzecz. akcencista mos., akcentacja ż., akcentowanie n., akcentuacja ż., akcentysta mos., zaakcentowanie n.
:: zdrobn. akcencik mrz.
czas. akcentować ndk., zaakcentować dk.
przym. akcentacyjny, akcentuacyjny, akcentowy, akcentowany, bezakcentowy
przysł. akcentująco
Wiktionary
(1.1) akcent wyrazowy, przycisk
(1.2) akcent muzyczny
Wiktionary
akcentuacja;
1. sposób, typ akcentowania w jakimś języku;
2. zaznaczanie akcentów w tekście;
3. ogół akcentów w tekście
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. fonet. zob. akcentuacja.
Wiktionary
przym. akcentacyjny, bezakcentowy
rzecz. akcent mrz.
Wiktionary
(1.1) akcentuacja
Wiktionary
dotyczący akcentacji
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) fonet. związany z akcentacją, dotyczący akcentacji
Wiktionary
rzecz. akcent mrz., akcentacja ż.
Wiktionary
(1.1) akcentuacyjny
Wiktionary
specjalista w dziedzinie akcentologii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) jęz. specjalista w zakresie akcentologii
Wiktionary
rzecz. akcentologia ż.
przym. akcentologiczny
Wiktionary
dziedzina językoznawstwa zajmująca się badaniem akcentu, intonacji i iloczasu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. dział językoznawstwa badający akcent, iloczas i intonację
Wiktionary
rzecz. akcentolog mos.
przym. akcentologiczny
Wiktionary
przymiotnik od: akcentologia
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) jęz. związany z akcentologią
Wiktionary
rzecz. akcentologia ż., akcentolog mos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) jęz. wyróżnianie sylaby w wyrazie lub wyrazu w zdaniu poprzez sposób ich wypowiadania
Wiktionary
(1.1) Odstępstwem od typowej dla polszczyzny jest też oksytoneza, czyli akcentowanie ostatniej sylaby.
Wiktionary
IPA: ˌakt͡sɛ̃ntɔˈvãɲɛ, AS: akcẽntovãńe
Wiktionary
rzecz. akcent m., akcencik m., zaakcentowanie n.
czas. akcentować ndk., zaakcentować dk.
przym. akcentowy, akcentowany, bezakcentowy
Wiktionary
forma czasownika.
(1.1) imiesłów przymiotnikowy bierny od czasownika: akcentować
przymiotnik
(2.1) w jakiś sposób wyróżniany, wzmacniany lub podkreślany
Wiktionary
(2.1) Akcentowane sylaby oznaczono przy użyciu pogrubienia.
Wiktionary
rzecz. akcent mrz., akcentowanie n.
czas. akcentować ndk., zaakcentować dk.
ims. zaakcentowany
przym. bezakcentowy
Wiktionary
1. wyróżniać sylabę w wyrazie lub jeden z wyrazów w zdaniu za pomocą artykulacji, zaakcentowania, intonacji;
2. kłaść nacisk na coś;
3. w muzyce: wyróżniać dźwięk lub akord
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) jęz. wyróżniać sylabę w wyrazie lub wyraz w zdaniu
(1.2) przen. podkreślać jakieś cechy, kłaść na coś nacisk
(1.3) muz. wyróżniać dźwięk lub akord w melodii
Wiktionary
(1.1) Wszyscy piją – powiedział Dyżurny. – Mój syn zmartwychwstał – Stary akcentował dokładnie każdą zgłoskę.
Wiktionary
IPA: ˌakt͡sɛ̃nˈtɔvat͡ɕ, AS: akcẽntovać
Wiktionary
rzecz. akcent m., akcencista m., akcentysta m., akcentowanie n., zaakcentowanie n.
czas. zaakcentować dk.
przym. akcentowy, akcentowany, bezakcentowy
Wiktionary
związany z akcentem, dotyczący akcentu
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) fonet. związany z akcentem, dotyczący akcentu
Wiktionary
(1.1) Błędy akcentowe mogą utrudniać zrozumienie wielu przekazów.
Wiktionary
rzecz. akcent m., akcentowanie n.
czas. akcentować ndk.
przym. bezakcentowy
Wiktionary
akcentacja;
1. sposób, typ akcentowania w jakimś języku;
2. zaznaczanie akcentów w tekście;
3. ogół akcentów w tekście
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. fonet. system akcentowania w danym języku
(1.2) jęz. fonet. zaznaczanie akcentów
Wiktionary
przym. akcentuacyjny, bezakcentowy
przysł. akcentuacyjnie
rzecz. akcent mrz.
Wiktionary
(1.1) akcentacja
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób akcentuacyjny
Wiktionary
rzecz. akcentuacja ż.
przym. akcentuacyjny, bezakcentowy
Wiktionary
dotyczący akcentu lub zasad akcentowania
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) jęz. związany z akcentuacją, dotyczący akcentuacji
Wiktionary
rzecz. akcent mrz., akcentuacja ż.
przysł. akcentuacyjnie
przym. bezakcentowy
Wiktionary
(1.1) akcentacyjny
Wiktionary
z naciskiem, z nasileniem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. żartowniś, dowcipniś
Wiktionary
IPA: ˌakt͡sɛ̃nˈtɨsta, AS: akcẽntysta
Wiktionary
czas. akcentować
rzecz. akcent
Wiktionary
(1.1) akcencista
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od akcept
Wiktionary
rzecz. akcept m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ekon. klauzula na dokumencie płatniczym (wekslu) w wymianie krajowej lub międzynarodowej, wyrażająca zobowiązanie dłużnika, na którego dokument jest wystawiony, wypłaty sumy dłużnej
(1.2) daw. przyjęcie
Wiktionary
1. zobowiązanie do uiszczenia w terminie sumy oznaczonej na wekslu lub czeku; akceptacja;
2. taki zaakceptowany weksel lub czek;
3. dawniej: zgoda na coś, uznanie czegoś za dobre, prawidłowe; akceptacja, aprobata
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ekon. zobowiązanie się do uiszczenia na zlecenie sumy wymienionej na wekslu lub czeku
(1.2) daw. aprobata
Wiktionary
Akcept ( acceptus – przyjęty) – w potocznym języku prawniczym oznacza przyjęcie przekazu. Jest to jednostronna czynność prawna związana ze stosunkiem przekazu będąca oświadczeniem woli dłużnika złożonym w dowolnej formie, którego skutkiem jest przyjęcie do spełnienia świadczenia (głównie pieniężnego).
Wikipedia
IPA: ˈakt͡sɛpt, AS: akcept
Wiktionary
rzecz. akceptacja ż., akceptant mos., akceptowalność ż., akceptowanie n., zaakceptowanie n., akcepcik mrz., nieakceptowalność ż.
czas. akceptować ndk., zaakceptować dk.
przym. akceptacyjny, akceptowalny, akceptowy, nieakceptowalny
przysł. akceptowalnie, nieakceptowalnie
Wiktionary
1. zgoda na coś, uznanie czegoś za dobre, prawidłowe; aprobata;
2. formalna zgoda na coś, zwykle pisemna;
3. pogodzenie się z czymś, czego nie sposób zmienić;
4. uznanie czyichś cech, czyjegoś postępowania za zgodne ze spodziewanymi;
5. zobowiązanie do uiszczenia w terminie sumy oznaczonej na wekslu lub czeku; akcept
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wyrażenie zgody
Wiktionary
Akceptacja (z acceptatio, dosł. „przyjmowanie”) – uznanie czegoś, aprobata, potwierdzenie czegoś, pogodzenie się z czymś, czego nie można zmienić, uznanie czyichś cech postępowania za zgodne z oczekiwaniami, a także formalna zgoda na jakieś działania, zwykle wyrażona podpisem na odpowiednim dokumencie i niekoniecznie wynikająca z ich pozytywnej oceny, także wyrażenie zgody przez osobę uprawnioną dla sposobu załatwienia sprawy lub aprobatę treści pisma.
Wikipedia
(1.1) Można przypuszczać, że głównym motywem akceptacji przez kobietę poligynii jest lęk przed samotnością.
Wiktionary
IPA: ˌakt͡sɛpˈtat͡sʲja, AS: akceptacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. zaakceptowanie n., akceptowanie n., akcept mrz., akceptant mos., akceptowalność ż.
czas. akceptować ndk., zaakceptować dk.
przym. akceptacyjny, akceptowalny, akceptowy
Wiktionary
(1.1) afirmacja, przyjęcie, aprobata
Wiktionary
dotyczący akceptacji
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z akceptacją, dotyczący akceptacji
Wiktionary
rzecz. akcept mrz., akceptacja ż., akceptant mos., akceptowalność ż., akceptowanie n., zaakceptowanie n.
czas. akceptować ndk., zaakceptować dk.
przym. akceptowalny, akceptowy
Wiktionary
osoba, która zaakceptowała weksel (rzadziej czek)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ekon. osoba przyjmująca na siebie zobowiązanie zapłacenia w określonym terminie i miejscu wymienionej w wekslu sumy;
Wiktionary
Akceptant – odbiorca inny niż konsument, na rzecz którego agent rozliczeniowy świadczy usługę płatniczą. Jest to podmiot, który przyjmuje płatności kartą, czyli zgadza się, aby za sprzedawane przez niego towary lub usługi płacić z wykorzystaniem karty płatniczej.
Wikipedia
rzecz. zaakceptowanie n., akceptowanie n., akceptowalność ż., akcept mrz., akceptacja ż.
przym. akceptacyjny, akceptowalny, akceptowy
czas. akceptować, zaakceptować
Wiktionary
w półprzewodniku: atom domieszki lub defekt sieci krystalicznej, wychwytujący jeden z elektronów pasma walencyjnego kryształu, tworząc dodatnio naładowaną dziurę, biorącą udział w przewodzeniu prądu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. cząsteczka, pojedynczy atom lub jon, który przyjmuje elektron, proton, grupę funkcyjną lub określony jon od innych cząsteczek w trakcie reakcji chemicznej;
Wiktionary
Ak
Wikipedia
przym. akceptorowy
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co akceptowalne; cecha tych, którzy są akceptowalni
Wiktionary
Akceptowalność, akceptabilność – termin odnoszący się do wypowiedzeń, oznaczający zgodność danego wypowiedzenia z poczuciem językowym odbiorców komunikatu, inaczej jego sensowność. Brak elementu akceptowalności w komunikacie językowym nie oznacza jego niegramatyczności. Twórcą koncepcji akceptowalności jest Noam Chomsky.
Wikipedia
rzecz. akcept mrz., akceptacja ż., akceptant mos., akceptowanie n., zaakceptowanie n.
czas. akceptować ndk., zaakceptować dk.
przym. akceptacyjny, akceptowalny, akceptowy
Wiktionary
taki, który daje się zaakceptować
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) możliwy do zaakceptowania, do przyjęcia
(1.2) jęz. zgodny z poczuciem językowym, gramatyczny i sensowny;
Wiktionary
(1.1) — Dla nas to kwota akceptowalna — mówi Piotr Chojnacki, prezes Termalu. — Możemy teraz myśleć o rozwoju i rozpocząć prywatyzację.
(1.1) — Harmonogram – sprawdź, czy jest dla Ciebie akceptowalny, czasem jest tak, że agencja może przystąpić do realizacji serwisu WWW dopiero po dwóch miesiącach od złożenia zapytania ofertowego.
Wiktionary
IPA: ˌakt͡sɛptɔˈvalnɨ, AS: akceptovalny
Wiktionary
rzecz. akceptowalność ż., akceptacja ż., akcept m., akceptant m., zaakceptowanie n., akceptowanie n., nieakceptowalność ż.
czas. zaakceptować, akceptować ndk.
przym. akceptacyjny, akceptowy
Wiktionary
(1.1) do pomyślenia, do przyjęcia, do zniesienia, dopuszczalny, dość dobry, jaki taki, pot. może być, przest. możebny, możliwy, pot. ujdzie, względny, znośny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wyrażanie zgody, aprobaty, akceptacji
Wiktionary
(1.1) Akceptowanie drobnych kradzieży na terenie zakładu działa demoralizująco na załogę.
Wiktionary
IPA: ˌakt͡sɛptɔˈvãɲɛ, AS: akceptovãńe
Wiktionary
rzecz. zaakceptowanie n., akceptacja ż., akcept m., akceptant m., akceptowalność ż.
czas. akceptować ndk., zaakceptować dk.
przym. akceptacyjny, akceptowalny, akceptowy
Wiktionary
(1.1) aprobowanie
Wiktionary
zgadzać się z czymś, wyrażać zgodę
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zaakceptować)
(1.1) aprobować coś
(1.2) formalnie godzić się na coś
(1.3) godzić się z czymś, czego nie można zmienić
Wiktionary
(1.1) Lecz szybko odkryłam o ile więcej my mieliśmy nauczyć się od niej niż ona od nas; to fakt akceptowany przez wszystkich członków naszej rodziny, może z wyjątkiem naszego kota.
(1.2) Akceptujemy karty kredytowe w naszym sklepie.
(1.3) Trzeba się nauczyć akceptować swój los.
Wiktionary
IPA: ˌakt͡sɛpˈtɔvat͡ɕ, AS: akceptovać
Wiktionary
rzecz. zaakceptowanie n., akceptowanie n., akceptacja ż., akcept m., akceptant m., akceptowalność ż.
czas. zaakceptować dk.
przym. akceptacyjny, akceptowalny, akceptowy
Wiktionary
(1.1) zgadzać się, wyrażać zgodę, pozwalać, zezwalać
(1.2) zatwierdzać
(1.3) dopuszczać, przymykać oko, przyzwalać, tolerować, wytrzymywać, znosić
Wiktionary
związany z akceptem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z akceptem, dotyczący akceptu
Wiktionary
rzecz. akcept mrz., akceptacja ż., akceptant mos., akceptowalność ż., akceptowanie n., zaakceptowanie n.
czas. akceptować ndk., zaakceptować dk.
przym. akceptacyjny, akceptowalny
Wiktionary
zgadzać się z czymś, wyrażać zgodę
SJP.pl
przystąpienie do czegoś, udział w czymś; akcesja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przystąpienie do czegoś, wzięcie udziału w czymś
Wiktionary
Ak
Wikipedia
(1.1) Większość osób zgłaszających akces na popołudniowe godziny dostaw wybiera tę porę dlatego, że rano mleko dostarczane jest późno, już po wyjściu do pracy.
(1.1) Dziś
(1.1) Przyszły pracowniczy program emerytalny powinien być powszechnie dostępny, ale nie powstanie, jeśli nie zgłosi do niego akcesu połowa pracowników firmy.
Wiktionary
IPA: ˈakt͡sɛs, AS: akces
Wiktionary
rzecz. akcesja ż., akcesik mrz.
przym. akcesyjny, akcesowy
Wiktionary
(1.1) akcesja
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od akces
Wiktionary
(1.1) To nie akces, lecz tylko mały akcesik.
Wiktionary
rzecz. akces m.
Wiktionary
1. przystąpienie do czegoś, udział w czymś; akces;
2. w bibliotece: ewidencjonowanie zakupionych i otrzymanych książek, czasopism itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) czynności wykonywane przy włączaniu do zbiorów bibliotecznych dokumentów;
(1.2) wyodrębniony dział nabytków
(1.3) znak umieszczany na książce na odwrocie karty tytułowej zawierający m.in. numer pozycji
(1.4) akces, przyłączenie się
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.4) Formułując teorię o automatycznej akcesji niepodległej Szkocji do Unii Europejskiej, szkoccy nacjonaliści pomijają też istotne doświadczenia quebeckie.
Wiktionary
IPA: akˈt͡sɛsʲja, AS: akcesʹi ̯a
Wiktionary
przym. akcesyjny
rzecz. akces
Wiktionary
przestarzale: osoba przystępująca do czegoś, wchodząca do spółki
SJP.pl
1. drobny przedmiot będący uzupełnieniem, dodatkiem do czegoś;
2. drobny przedmiot przydatny do wykonywania określonych czynności
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) urz. hand. drobny przedmiot stanowiący dodatkowe wyposażenie
(1.2) książk. przedmiot charakterystyczny dla jakiegoś zawodu
Wiktionary
(1.1) Zauważył typowe akcesoria do golenia i mycia zębów, aspirynę i lek na zgagę oraz znacznie większy wybór szamponów, odżywek do włosów i balsamów do ciała, niż jego zdaniem mógłby potrzebować Roy.
Wiktionary
przym. akcesoryczny, akcesoryjny
Wiktionary
1. dodatkowy, ale odgrywający pewną rolę, niepodstawowy; akcesoryjny;
2. minerały akcesoryczne - minerały występujące tylko w niewielkiej ilości (niemające wpływu na klasyfikowanie skał)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) zob. akcesoryjny.
Wiktionary
rzecz. akcesorium n.
przym. akcesoryjny
Wiktionary
dodatkowy, ale odgrywający pewną rolę, niepodstawowy (elementy akcesoryjne); akcesoryczny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dodatkowy, uzupełniający, drugorzędny
Wiktionary
rzecz. akcesorium n.
przym. akcesoryczny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z akcesem, dotyczący akcesu
Wiktionary
rzecz. akces m.
Wiktionary
przymiotnik od: akcesja (np. procedura akcesyjna, księga akcesyjna)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący akcesji, związany z akcesją
Wiktionary
(1.1) Wejście w życie traktatu akcesyjnego dziesięciu państw do UE w 2004 r. wymagało jego ratyfikacji przez wszystkie ówczesne państwa członkowskie i co najmniej jedno przystępujące.
Wiktionary
IPA: ˌakt͡sɛˈsɨjnɨ, AS: akcesyi ̯ny
Wiktionary
rzecz. akces m., akcesja ż.
Wiktionary
(1.1) adhezyjny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. pozwolenie, zezwolenie
Wiktionary
zdrobnienie od: akt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: akt
Wiktionary
rzecz. akt mrz., aktówka ż.
przym. aktowy
Wiktionary
1. działanie, szczególnie zorganizowane, zmierzające do osiągnięcia jakiegoś celu;
2. typ fabuły w dziele literackim i filmowym;
3. działanie bojowe, walka;
4. papier wartościowy, dokument udziałowy w spółce akcyjnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) działanie zorganizowane
(1.2) przebieg zdarzeń powiązanych następstwem chronologicznym, lub więzią przyczynowo-skutkową;
(1.3) sport. działania ofensywne, atak
(1.4) praw. ekon. papier wartościowy wystawiany posiadaczowi części kapitału spółki akcyjnej (często w lm);
(1.5) pot. zdarzenie, wydarzenie
(1.6) gwara. więzienna: wydarzenie
(1.7) gwara. więzienna: przestępstwo
(1.8) gwara. więzienna: wybryk
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Oddziały specjalne rozpoczęły akcję odbicia zakładników.
(1.2) Akcja tej powieści rozgrywa się w Anglii.
(1.3) Strzela! Gol! Co za akcja!
(1.4) Ostatnio zarobiłem trochę pieniędzy na sprzedaży akcji.
(1.5) Ale akcja! Aśka powiedziała dyrektorowi, że jest idiotą!
Wiktionary
IPA: ˈakt͡sʲja, AS: akcʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. akcyjność ż., akcjonariusz mos., akcjonariuszka ż., przedakcja ż.
:: zdrobn. akcyjka ż.
przym. akcyjny
przysł. akcyjnie
Wiktionary
(1.1) czyn, działanie, impreza, przedsięwzięcie, ruch
(1.2) fabuła, treść, wątek, motyw, temat, historia
(1.3) atak
(1.4) papier wartościowy, udział
Wiktionary
1. działanie, szczególnie zorganizowane, zmierzające do osiągnięcia jakiegoś celu;
2. typ fabuły w dziele literackim i filmowym;
3. działanie bojowe, walka;
4. papier wartościowy, dokument udziałowy w spółce akcyjnej
SJP.pl
graficzne przedstawienie notowań giełdowych
SJP.pl
dawniej: akcjonariusz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. zob. akcjonariusz.
Wiktionary
ogół osób i podmiotów gospodarczych posiadających udziały (akcje) w danej firmie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ekon. forma własności przedsiębiorstwa, polegająca na tym, że grupa osób posiada jego akcje
(1.2) kwestion. ekon. ogół akcjonariuszy przedsiębiorstwa
Wiktionary
rzecz. akcja ż., akcjonariusz mos., akcjonariuszka ż.
przym. akcyjny
Wiktionary
1. wspólnik w spółce akcyjnej;
2. wspólnik w spółce komandytowo-akcyjnej, który nie odpowiada za jej zobowiązania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ekon. właściciel akcji spółki akcyjnej;
Wiktionary
Ni
Wikipedia
(1.1) Akcjonariusze tej spółki czuli się oszukani.
Wiktionary
IPA: ˌakt͡sʲjɔ̃ˈnarʲjuʃ, AS: akcʹi ̯õnarʹi ̯uš
Wiktionary
rzecz. akcja ż., akcjonariat m.
:: fż. akcjonariuszka ż.
przym. akcyjny
przysł. akcyjnie
Wiktionary
posiadaczka akcji przedsiębiorstwa akcyjnego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fż. od: akcjonariusz
Wiktionary
rzecz. przedakcja ż., akcyjka ż., akcyjność ż., akcjonariusz mos., akcjonariat m., akcja ż.
przym. akcyjny
przysł. akcyjnie
Wiktionary
nurt w sztuce współczesnej mający zbliżyć sztukę do codziennego życia
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przylądek w zachodniej Grecji
SJP.pl
Akcjum, (łac. "Actium," gr. Άκτιο – "Aktio", czyli położone na przylądk-u/-ach) – miasto w zachodniej części Grecji w Akarnanii na przylądku o tej samej nazwie, przy wejściu do Zatoki Ambrakijskiej.
W czasach starożytnych Akcjum było miejscem kultu Apollina Aktiosa. Należało wówczas do miasta Anaktorion. W pobliżu tego miasta 2 września 31 r. p.n.e. odbyła się bitwa pod Akcjum, w której zwycięzcą został Oktawian.
Wikipedia
Lucjusz Akcjusz (łac. "Lucius Accius" ur. w 170 p.n.e. w Pisaurum, zmarł około 85 p.n.e.) – rzymski poeta i dramatopisarz, uważany za najwybitniejszego dramaturga okresu republikańskiego.
Wikipedia
akcydens; przestarzale:
1. przypadkowa, zmienna cecha jakiejś rzeczy;
2. dochód uboczny, dodatkowa opłata pobierana przy cle
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dodatkowa opłata przy cleniu przywożonych towarów
(1.2) daw. przypadłość
(1.3) daw. dochód uboczny, często nielegalny
Wiktionary
rzecz. akcydens mrz., akcydensik mrz., akcydensista mos.
przym. akcydensowy, akcydentalny
Wiktionary
1. przypadkowa, zmienna cecha jakiejś rzeczy; akcydencja;
2. dochód uboczny, dodatkowa opłata pobierana przy cle; akcydencja;
3. druk okolicznościowy; druk akcydensowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) druk. druk o charakterze użytkowym lub okolicznościowym, np. zaproszenie, menu, ulotka, afisz, katalog etc.;
(1.2) cecha ulotna rzeczy, niewpływająca na jej istotę
(1.4) daw. ekon. dodatek do stałego uposażenia księdza
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Firma rozpoczęła działalność od produkcji akcydensów.
(1.2) Mówi się, że rozciągłość to modus lub akcydens materii, a materia to podłoże, czyli substratum, które ją podtrzymuje.
Wiktionary
IPA: akˈt͡sɨdɛ̃w̃s, AS: akcydẽũ̯s
Wiktionary
rzecz. akcydencja ż., akcydensista mos., akcydensistka ż., akcydentalia nmos., akcydentalizm mrz.
:: zdrobn. akcydensik mrz.
przym. akcydensowy, akcydentalny
przysł. akcydentalnie
Wiktionary
(1.1) druk ulotny
Wiktionary
dawniej, żartobliwie: akcydens - dochód uboczny, zwykle nielegalny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: akcydens
Wiktionary
rzecz. akcydencja ż., akcydens mrz., akcydensista mos., akcydensistka ż., akcydentalia nmos., akcydentalizm mrz.
przym. akcydensowy, akcydentalny
przysł. akcydentalnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zecer składający druki akcydensowe
Wiktionary
rzecz. akcydencja ż., akcydens mrz., akcydensik mrz., akcydensistka ż., akcydentalia nmos., akcydentalizm mrz.
przym. akcydensowy, akcydentalny
przysł. akcydentalnie
Wiktionary
1. przymiotnik od: akcydens (w znaczeniu druku, np. drukarnia akcydensowa);
2. przestarzale: związany z akcydencją (akcydensem), np. opłata akcydensowa
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z akcydensem, dotyczący akcydensu
Wiktionary
rzecz. akcydencja ż., akcydens mrz., akcydensik mrz., akcydensista mos., akcydensistka ż., akcydentalia nmos., akcydentalizm mrz.
przym. akcydentalny
przysł. akcydentalnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) filoz. cechy przypadłościowe bytu; to wszystko, co w rzeczywistości może być inne, a rzecz nadal pozostaje tą samą rzeczą
Wiktionary
rzecz. akcydens mrz., akcydensik mrz., akcydensista mos.
przym. akcydensowy, akcydentalny
Wiktionary
pogląd filozoficzny zaprzeczający powiązaniu zjawisk w sposób konieczny, uważający prawa nauki za subiektywne konstrukcje ludzkiego umysłu, negujący powiązanie zjawisk w stopniu umożliwiającym przewidzenie większości rzeczy, co nie wynika z braków nauki, ale z przypadkowości wpisanej w naturę świata; kontyngentyzm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) filoz. pogląd filozoficzny zakładający, że cechy rzeczy i zjawisk mają w dużej mierze charakter przypadkowy (akcydentalny), a nie wynikający z ich stałej, niezmiennej istoty; przekonanie o istotnej roli przypadku w strukturze rzeczywistości
Wiktionary
przym. akcydentalny, akcydensowy
rzecz. akcydens mrz., akcydensik mrz., akcydensista mos.
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) nieistotnie
Wiktionary
IPA: ˌakt͡sɨdɛ̃nˈtalʲɲɛ, AS: akcydẽntalʹńe
Wiktionary
przym. akcydentalny, akcydensowy
rzecz. akcydens mrz., akcydensik mrz., akcydensista mos.
Wiktionary
książkowo: przypadkowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) książk. przypadkowy, okolicznościowy, nieistotny, dodatkowy
Wiktionary
IPA: ˌakt͡sɨdɛ̃nˈtalnɨ, AS: akcydẽntalny
Wiktionary
rzecz. akcydencja ż., akcydens mrz., akcydensik mrz., akcydensista mos., akcydensistka ż., akcydentalia nmos., akcydentalizm mrz.
przym. akcydensowy
przysł. akcydentalnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. proces sądowy
Wiktionary
IPA: akˈt͡sɨja, AS: akcyi ̯a
Wiktionary
zdrobnienie od: akcja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: akcja
Wiktionary
rzecz. przedakcja ż., akcja ż., akcyjność ż., akcjonariusz mos., akcjonariuszka ż.
przym. akcyjny
przysł. akcyjnie
Wiktionary
potocznie: film akcji
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób polegający na doraźnym organizowaniu akcji
Wiktionary
(1.1) Zamiast egzekwować przepisy systematycznie i bezwzględnie, służby porządkowe (…) działają akcyjnie i po medialnym zamieszaniu.
Wiktionary
rzecz. przedakcja ż., akcja ż., akcyjka ż., akcyjność ż., akcjonariusz mos., akcjonariuszka ż.
przym. akcyjny
Wiktionary
(1.1) czasowo, doraźnie, dorywczo, kapryśnie, niesystematycznie, nieregularnie, nierównomiernie, nierytmicznie, okazjonalnie, okresowo, sezonowo, tymczasowo, w kratkę
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest akcyjne; cecha tych, którzy są akcyjni
Wiktionary
rzecz. przedakcja ż., akcja ż., akcyjka ż., akcjonariusz mos., akcjonariuszka ż.
przym. akcyjny
przysł. akcyjnie
Wiktionary
1. związany z akcją (np. charakter akcyjny);
2. związany z akcjami (np. kapitał akcyjny)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z akcją, dotyczący akcji
Wiktionary
rzecz. akcjonariat mrz., przedakcja ż., akcja ż., akcyjka ż., akcyjność ż., akcjonariusz mos., akcjonariuszka ż.
przysł. akcyjnie
Wiktionary
1. rodzaj pośredniego podatku nakładanego przez państwo na niektóre artykuły spożywcze, przedmioty użytkowe i usługi, wkalkulowany w ich cenę; podatek akcyzowy; także: kwota tego podatku;
2. urząd pobierający ten podatek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ekon. rodzaj podatku pośredniego nakładanego na niektóre towary celem ograniczenia ich konsumpcji;
Wiktionary
(1.1) Celnicy przechwycili 1000 kartonów papierosów bez akcyzy.
Wiktionary
IPA: akˈt͡sɨza, AS: akcyza
Wiktionary
rzecz. akcyźnik m.
przym. akcyzowy
Wiktionary
→ akcyza
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący akcyzy
Wiktionary
(1.1) Typowym tego przykładem są podatki typu akcyzowego, tzn. podatki od wydatków, zwłaszcza na szczególne rodzaje towarów, takich jak alkohol, benzyna, papierosy.
Wiktionary
IPA: ˌakt͡sɨˈzɔvɨ, AS: akcyzovy
Wiktionary
rzecz. akcyza ż., akcyźnik m.
Wiktionary
urzędnik państwowy pobierający akcyzę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) adm. urzędnik pobierający akcyzę
Wiktionary
(1.1) Przywództwo powstania objęli początkowo wywodzący się z ludu niezaprzysiężeni księża, byli żołnierze, rzemieślnicy oraz byli przemytnicy i akcyźnicy solni, skupiając się dokoła domokrążcy Jakuba Cathelineau.
Wiktionary
rzecz. akcyza ż.
przym. akcyzowy
Wiktionary
azjatyckie pnącze, którego owoce są stosowane w medycynie naturalnej w zaburzeniach laktacji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Akebia|ref=tak., rodzaj roślin okrytonasiennych z rodziny krępieniowatych;
Wiktionary
Akebia ("Akebia") – rodzaj roślin okrytonasiennych zaliczanych do rodziny krępieniowatych "Lardizabalaceae". Obejmuje 5 gatunków. Rośliny te występują we wschodniej Azji (Chiny, Korea, Japonia). W naturze rośliny te rosną na terenach skalistych, w zaroślach, zawsze tam, gdzie mogą rozwinąć się w miejscach nasłonecznionych. Na obszarach górskich rosną do rzędnej 1500 m n.p.m. Kwitną wiosną.
Wikipedia
apatia, obojętność, beztroska, wyczerpanie; acedia
SJP.pl
1. w sztukach plastycznych: bezgłowy, przedstawiony bez głowy, niemający początku (o przedstawianych stworach);
2. wiersz akefaliczny - wiersz antyczny, który nie ma elementu początkowego
SJP.pl
dawna nazwa Białogrodu nad Dniestrem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. Białogród nad Dniestrem
Wiktionary
(1.1) Tam zdala błyszczy obłok, tam jutrzenka wschodzi... / To błyszczy Dniestr, to weszła lampa Akermanu!
Wiktionary
przym. akermański
Wiktionary
(1.1) war. Akierman, Akkerman
Wiktionary
minerał z gromady krzemianów grupowych
SJP.pl
→ Akerman
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) geogr. związany z Akermanem (obecnie: Białogród nad Dniestrem)
Wiktionary
rzecz. Akerman mrz.
Wiktionary
gruby, pikowany kaftan średniowieczny, zakładany pod zbroję; gambeson, przeszywanica, przeszywka
SJP.pl
rodzaj sanek używanych przez Eskimosów
SJP.pl
„Sulili, syn Aminu, Kikkia, Akia, Puzur-Aszur, Szalim-ahum, Ilu-szuma - razem sześciu królów ["których imiona zostały zapisane na"] cegłach, (ale) których limmu nie zostali spisani/znalezieni”
ustęp "Asyryjskiej listy królów" wyliczający asyryjskich królów od 27 do 32
Wikipedia
krótki miecz brązowy obosieczny z VII wieku p.n.e., używany przez Scytów
SJP.pl
Akinakes (gr. ἀκινάκης) lub akinaka (pers. *"akīnakah") – scytyjski sztylet lub krótki miecz, od VIII wieku p.n.e. charakterystyczny dla kultury Scytów, a następnie przejęty przez Persów.
Wikipedia
komórki przetrwalnikowe o charakterze spory, występujące u nitkowatych form sinic i u niektórych glonów żyjących w szybko zmieniających się siedliskach, np. wysychających kałużach
SJP.pl
akinezja;
1. brak zdolności wykonywania ruchów na skutek uszkodzenia obwodowego narządu ruchu;
2. u zwierząt: znieruchomienie będące reakcją obronną; bezruch
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. całkowita niezdolność do ruchu; niemożność wykonywania ruchów dowolnych mimo zachowanego napięcia mięśniowego
(1.2) zool. znieruchomienie zwierzęcia jako forma reakcji obronnej
Wiktionary
(1.1-2) war. akinezja
Wiktionary
akineza;
1. brak zdolności wykonywania ruchów na skutek uszkodzenia obwodowego narządu ruchu;
2. u zwierząt: znieruchomienie będące reakcją obronną; bezruch
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. całkowita niezdolność do wykonywania ruchów, ich spowolnienie lub ograniczenie
(1.2) zool. nagłe i czasowe znieruchomienie zwierzęcia, stanowiące jego reakcję obronną przed zagrożeniem
Wiktionary
Akinezja, akineza – objaw chorobowy przejawiający się zubożeniem ruchowym lub całkowitym bezruchem. Występuje m.in. u chorych na chorobę Parkinsona. Szczególnie zauważalne jest w akinezji zubożenie ruchów mimicznych twarzy (tzw. „maskowatość twarzy”, amimia). Czasami towarzyszą jej bradylalia (spowolnienie mowy) oraz mikrografia (pisanie małymi literami).
Wikipedia
(1.1) Najczęściej akinezja występuje w przebiegu choroby Parkinsona, ponieważ wynika z uszkodzenia układu pozapiramidowego.
(1.2) Oswojenie
Wiktionary
(1.1) war. akineza; bezruch
(1.2) war. akineza; bezruch, znieruchomienie
Wiktionary
japońskie imię męskie
SJP.pl
Akira (jap. アキラ) – manga autorstwa Katsuhiro Ōtomo, publikowana w magazynie „Shūkan Young Magazine” wydawnictwa Kōdansha od 20 grudnia 1982 do 25 czerwca 1990.
Na podstawie mangi powstał pełnometrażowy film anime, którego premiera odbyła się w 1988 roku. Ponadto planowany jest aktorski film live action, którego próby jego produkcji podejmowano kilkukrotnie, jednak wciąż nie wiadomo, kiedy powstanie i kiedy odbędzie się jego premiera.
Wikipedia
rasa psa domowego pochodząca z Japonii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kynol. każda z dwóch ras psów: akita inu i akita amerykańska;
(1.2) pies jednej z ras akita (1.1)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. rodzaj roślin z rodziny mirtowatych;
2. akka Sellowa - ciepłolubna roślina drzewiasta z rodziny mirtowatych; fejhoa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto portowe w Izraelu, w Dystrykcie Północnym;
Wiktionary
Ak
Wikipedia
(1.1) Zespół zabytków Akki jest od 2001 roku umieszczony na liście światowego dziedzictwa UNESCO.
(1.1) Czytałem o Akce w jakimś starym polskim przewodniku.
Wiktionary
przym. akkański
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Akką, dotyczący Akki
Wiktionary
(1.1) Ruszyli oni czym prędzej na północ, uprzednio pożyczywszy siedem tysięcy bizantów akkańskich i tysiąc bizantów jerozolimskich na sfinansowanie kampanii.
(1.1) Dłoń z pucharkiem wskazała wody przystani akkańskiej, na której unosiło się zaledwie kilka drobnych łodzi rybackich.
(1.1) Wenecja i Genua prowadziły między sobą niewypowiedzianą wojnę na wyniszczenie o porty Lewantu, zaś szpitalnicy i templariusze od dawna pozostawali w ostrym politycznym sporze o zyski z akkańskiego handlu.
(1.1) Dwa lata później zdobyta została Akka, stolica kadłubowego Królestwa Akkańskiego, ostatnia już placówka Franków na Bliskim Wschodzie.
Wiktionary
rzecz. Akka ż.
Wiktionary
przyjęcie czegoś jednomyślnie, bez głosowania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jednogłośny wybór, uznanie czegoś
(1.2) daw. obyczajowy powitalny okrzyk ku czci wysoko postawionych osób
Wiktionary
Aklamacja ( acclamatio z ad „do, z” i clamo „wołam”; consensus ordinum „zgoda stanów”) – sposób przyjęcia ustawy lub wniosku w demokratycznych organach władzy ustawodawczej.
Wniosek zostaje przyjęty poprzez aklamację, gdy zostaje zaakceptowany jednomyślnie przez całe zgromadzenie bez organizowania głosowania (może zostać poparty okrzykami lub oklaskami).
Wikipedia
(1.1) Powtórnie wybrano ją przez aklamację.
Wiktionary
IPA: ˌaklãˈmat͡sʲja, AS: aklãmacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. aklamowanie n.
czas. aklamować ndk.
przym. aklamacyjny
Wiktionary
dotyczący aklamacji
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z aklamacją, dotyczący aklamacji, wyrażony przez aklamację
Wiktionary
rzecz. aklamacja ż., aklamowanie n.
czas. aklamować ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) daw. witanie okrzykiem
Wiktionary
rzecz. aklamacja ż.
czas. aklamować ndk.
przym. aklamacyjny
Wiktionary
witać, powitać okrzykiem; uznawać, uznać
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) daw. witać okrzykiem
Wiktionary
rzecz. aklamacja ż., aklamowanie n.
przym. aklamacyjny
Wiktionary
nienależący do żadnej klasy społecznej; bezklasowy
SJP.pl
naturalna reakcja organizmu na nietypowe dla niego (np. sztucznie stworzone) warunki
SJP.pl
przystosowywanie, przyzwyczajanie się do panujących warunków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. przystosowanie się organizmów roślinnych i zwierzęcych do nowego środowiska;
(1.2) przen. przystosowanie się do nowej sytuacji
Wiktionary
Aklimatyzacja – rodzaj adaptacji; spowodowane zmianą miejsca pobytu, zachodzące w naturalnych warunkach, przystosowanie się do nowych dla danego organizmu warunków klimatycznych. W zakres aklimatyzacji wchodzą przystosowania do klimatu, czasu i wysokości. Przystosowanie zachodzące w warunkach laboratoryjnych, do sztucznie wytwarzanych warunków, nazywamy aklimacją.
Wikipedia
rzecz. aklimatyzowanie n., zaaklimatyzowanie n.
czas. aklimatyzować ndk., zaaklimatyzować dk.
przym. aklimatyzacyjny
Wiktionary
dotyczący aklimatyzacji
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) biol. związany z aklimatyzacją, dotyczący aklimatyzacji
Wiktionary
rzecz. aklimatyzacja ż., aklimatyzowanie n.
czas. aklimatyzować ndk., zaaklimatyzować dk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) dostosowywanie się do nowych warunków lub sytuacji
Wiktionary
rzecz. aklimatyzacja ż., zaaklimatyzowanie n.
czas. aklimatyzować ndk., zaaklimatyzować dk.
przym. aklimatyzacyjny
Wiktionary
1. przystosowywać (rzadziej przystosować) organizm do panujących warunków;
2. aklimatyzować się - o organizmie lub przenośnie o kimś: przyzwyczajać się (rzadziej przyzwyczaić się), przystosowywać się (rzadziej przystosować się) do panujących warunków
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) biol. przystosowywać organizm do odmiennych warunków otoczenia
czasownik zwrotny niedokonany aklimatyzować się (dk. brak)
(2.1) biol. o organizmie: przystosowywać się do odmiennych warunków otoczenia
(2.2) rzad. przen. dostosowywać się do nowej sytuacji
Wiktionary
rzecz. aklimatyzacja ż., aklimatyzowanie n., zaaklimatyzowanie n.
czas. zaaklimatyzować dk.
przym. aklimatyzacyjny
Wiktionary
linia łącząca na mapie geograficznej miejsca, w których odchylenie igły magnetycznej równe jest zeru
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geogr. linia łącząca na mapie miejsca, gdzie odchylenie igły magnetycznej równe jest zeru;
Wiktionary
Aklina, inaczej równik magnetyczny – jedna z izoklin, czyli umownych linii na powierzchni Ziemi lub na mapie specjalnej-geofizycznej, łączących punkty o jednakowej inklinacji magnetycznej (o jednakowym nachyleniu magnetycznym); nazwa „aklina” odnosi się do izokliny, dla której inklinacja jest równa 0°.
Wikipedia
(1.1) równik magnetyczny
Wiktionary
1. według starożytnych Greków: okres najwyższego rozkwitu władz intelektualnych, przypadający u ludzi mniej więcej czterdziestoletnich, umożliwiający ustalenie przybliżonej daty działalności autorów mniej znanych
2. książkowo: szczyt lub punkt krytyczny czegoś: życia, dziejów, choroby itd.
SJP.pl
Ak
Wikipedia
przedstawiciel akmeizmu, poeta tworzący w duchu akmeizmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przedstawiciel, zwolennik akmeizmu
Wiktionary
(1.1) Acumen stał się ważnym pojęciem dla rosyjskich akmeistów.
Wiktionary
rzecz. akmeizm mrz.
:: fż. akmeistka ż.
przym. akmeistyczny
Wiktionary
przedstawicielka akmeizmu, poetka tworząca w duchu akmeizmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przedstawicielka, zwolenniczka akmeizmu
Wiktionary
rzecz. akmeizm mrz.
:: fm. akmeista mos.
przym. akmeistyczny
Wiktionary
dotyczący akmeizmu lub akmeistów
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) liter. związany z akmeizmem, dotyczący akmeizmu
Wiktionary
rzecz. akmeista mos., akmeistka ż., akmeizm mrz.
Wiktionary
kierunek w poezji rosyjskiej pierwszej połowy międzywojnia, głoszący odwrót od symbolicznej i mistycznej poezji, nawołujący do ukazywania w utworach piękna realnego świata za pomocą prostego języka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) liter. przeciwstawiający się symbolizmowi modernistyczny kierunek w poezji i literaturze rosyjskiej przypadający na początek XX wieku;
Wiktionary
Ak
Wikipedia
rzecz. akmeista mos., akmeistka ż.
przym. akmeistyczny
Wiktionary
(1.1) adamizm, klaryzm
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Akmołą, dotyczący Akmoły (współcz. Astana)
Wiktionary
rzecz. Akmoła ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bud. rodzaj bloków betonowych służących do budowy falochronów narzutowych i w ochronie brzegu morskiego
Wiktionary
(1.1) Brzeg był pokryty akmonami.
Wiktionary
IPA: ˈakmɔ̃n, AS: akmõn
Wiktionary
pogląd etyczny zakładający nieistnienie obiektywnych wartości etycznych i moralnych, uznający je za wynikające z jednostkowego bądź zbiorowego przeświadczenia; nonkognitywizm, antykognitywizm
SJP.pl
klamra łącząca większą ilość pięciolinii w utworach na wiele głosów, instrumentów lub na dwie ręce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. druk. pionowa linia lub klamra łącząca pięciolinie, na których notuje się partie instrumentów lub głosów jednego utworu wykonywane jednocześnie;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. kleryk z nadanym czwartym, ostatnim z niższych święceń kapłańskich (mający m.in. prawo do udzielania komunii);
2. dawniej: ministrant biorący udział w uroczystej liturgii;
3. rzadko: przenośnie o czyimś stronniku, popleczniku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) kośc. osoba, której udzielono posługi akolitatu;
(1.2) książk. czyjś stronnik, poplecznik, towarzysz
Wiktionary
Akolita (z greckiego "ἀκόλουθος" „akólouthos” – „towarzyszący, idący za kimś” lub "ἀκολουθέω" „akóloutheo” – „iść za kimś, naśladować, towarzyszyć”) – chrześcijanin ustanowiony do pomocy kapłanowi i diakonowi w sprawowaniu liturgii.
Niekiedy, zważywszy na okoliczności, dopuszcza się do służby przy ołtarzu inne osoby świeckie, niebędące ustanowionymi przez władzę kościelną (ministrantów). Wówczas akolitom powierza się troskę o prawidłowe przygotowanie tych osób.
Wikipedia
(1.1) Babcię Józię odwiedził ksiądz z Panem Jezusem, któremu towarzyszył akolita.
Wiktionary
IPA: ˌakɔˈlʲita, AS: akolʹita
Wiktionary
rzecz. akolitat mrz., akolitka ż.
:: fż. akolitka ż.
przym. akolicki
Wiktionary
(1.1) posługujący
Wiktionary
obrzęd ustanowienia kogoś akolitą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kośc. jedna ze współczesnych posług w Kościele;
(1.2) kośc. obrzęd ustanowienia akolity
Wiktionary
(1.1) Prowincjał udzielił posługi akolitatu dwunastu klerykom.
(1.2) Rodzice przyjechali na akolitat swojego syna.
Wiktionary
rzecz. akolita mos., akolitka ż.
Wiktionary
świeca trzymana przez akolitę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kośc. kobieta pełniąca funkcję pomocniczą przy ołtarzu w czasie liturgii
(1.2) książk. czyjaś stronniczka, popleczniczka, towarzyszka
(1.3) kośc. świeca używana w liturgii, trzymana przez akolitów, najczęściej podczas procesji lub uroczystej mszy
Wiktionary
IPA: ˌakɔˈlʲitka, AS: akolʹitka
Wiktionary
rzecz. akolita mos., akolitat mrz.
Wiktionary
(1.3) świeca procesyjna
Wiktionary
doświadczenie zmysłowe
SJP.pl
1. w fizjologii: przystosowanie się układu optycznego oka do wyraźnego widzenia z danej odległości;
2. w psychologii: doskonalenie natury poznawczej pod wpływem nowych doświadczeń;
3. w językoznawstwie: zmiana brzmienia głoski w wyniku wymowy razem z głoskami ją otaczającymi (np. "w" w "ławka" wymawiane jako "f")
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. dostosowanie się układu optycznego oka do ostrego widzenia
(1.2) przystosowanie sposobów katechizacji misyjnej do warunków życia ludności nauczanej
(1.3) dostosowanie warunków oferty zakwaterowania
(1.4) jęz. formalne podporządkowanie się podrzędnika wymogom nadrzędnika;
(1.5) psych. zmiana istniejących lub tworzenie nowych struktur poznawczych w celu przystosowania się do nowych warunków środowiska;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌakɔ̃mɔˈdat͡sʲja, AS: akõmodacʹi ̯a
Wiktionary
czas. akomodować
rzecz. akomodowanie n.
przym. akomodacyjny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest akomodacyjne
Wiktionary
przym. akomodacyjny
przysł. akomodacyjnie
Wiktionary
dotyczący akomodacji (np. zdolności akomodacyjne oka; zmiany akomodacyjne)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) biol. psych. zdolny do akomodacji, przystosowania się; polegający na akomodacji, przystosowaniu się
Wiktionary
rzecz. akomodacyjność ż., akomodacja ż., akomodowanie n., zakomodowanie n.
czas. akomodować ndk., zakomodować dk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) fizj. przystosowywanie się układu optycznego oka do wyraźnego widzenia przedmiotów znajdujących się w różnej odległości
Wiktionary
rzecz. akomodacja ż.
czas. akomodować
przym. akomodacyjny
Wiktionary
(1.1) akomodacja
Wiktionary
1. w fizjologii: przystosować, przystosowywać układ optyczny oka do wyraźnego widzenia z danej odległości;
2. w psychologii: udoskonalić, doskonalić naturę poznawczą pod wpływem nowych doświadczeń; 3 w językoznawstwie: zmienić, zmieniać brzmienie głoski w wyniku wymowy razem z głoskami ją otaczającymi (np. "w" w "ławka" wymawiane jako "f")
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) med. o układzie optycznym oka: przystosowywać się do wyraźnego widzenia z różnej odległości
(1.2) daw. odpowiadać, zadowalać, przystosowywać
czasownik zwrotny niedokonany akomodować się (dk. brak)
(2.1) daw. podporządkowywać się, stosować się, harmonizować z czymś
Wiktionary
rzecz. akomodacja ż., akomodowanie n.
przym. akomodacyjny
Wiktionary
1. partia instrumentalna w utworze muzycznym, towarzysząca głównej partii wykonywanej przez głos solowy lub zespół; także: wykonywanie takiej partii instrumentalnej;
2. przenośnie o czymś (głównie o dźwiękach) co towarzyszy czemuś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) muz. instrumentalne tło głównej partii;
(1.2) muz. wykonywanie akompaniamentu (1.1), towarzyszenie grą soliście lub zespołowi
(1.3) przen. głosy i dźwięki będące tłem do czegoś
Wiktionary
Akompaniament – partia instrumentalna, która jest tłem wątku melodycznego. Akompaniament to również sposób gry na instrumencie, polegający na budowaniu tła dla partii danego instrumentu solowego lub głosu według schematu (najczęściej poprzez wybijanie rytmu lub dodanie akordów).
Wikipedia
(1.1) Jest to pieśń na dwa głosy z akompaniamentem muzyki.
Wiktionary
IPA: ˌakɔ̃mpãˈɲãmɛ̃nt, AS: akõmpãńãmẽnt
Wiktionary
czas. akompaniować
rzecz. akompaniator, akompaniatorka, akompaniowanie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) muz. rzad. dotyczący akompaniamentu; służący za akompaniament
Wiktionary
osoba, która akompaniuje (wykonuje, towarzyszącą głównej partii melodycznej, partię instrumentalną)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) muz. wykonawca akompaniamentu
Wiktionary
IPA: ˌakɔ̃mpãˈɲatɔr, AS: akõmpãńator
Wiktionary
rzecz. akompaniament m., akompaniowanie n.
:: fż. akompaniatorka ż.
czas. akompaniować ndk.
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. wykonawczyni akompaniamentu
Wiktionary
IPA: ˌakɔ̃mpãɲaˈtɔrka, AS: akõmpãńatorka
Wiktionary
rzecz. akompaniament m., akompaniowanie n.
:: fm. akompaniator m.
czas. akompaniować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) muz. wykonywanie akompaniamentu
Wiktionary
(1.1) Akompaniowanie tak nadpobudliwemu wokaliście jest pełne niespodzianek.
Wiktionary
IPA: ˌakɔ̃mpãɲɔˈvãɲɛ, AS: akõmpãńovãńe
Wiktionary
czas. akompaniować
rzecz. akompaniament m., akompaniator m., akompaniatorka ż.
Wiktionary
wykonywać, towarzyszącą głównej partii melodycznej, partię instrumentalną
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) muz. instrumentalnie towarzyszyć głównej partii, wykonywać jej tło
Wiktionary
(1.1) …pani Ewelina siedząc przy fortepianie akompaniowała grze słynnego wiolonczelisty…
Wiktionary
IPA: ˌakɔ̃mpãˈɲɔvat͡ɕ, AS: akõmpãńovać
Wiktionary
rzecz. akompaniator m., akompaniatorka ż., akompaniament m., akompaniowanie n.
Wiktionary
perski duchowny zajmujący się sprawami prawnymi; achund
SJP.pl
trująca bylina z rodziny jaskrowatych, mająca zastosowanie w farmacji; tojad
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. zob. tojad.
Wiktionary
IPA: aˈkɔ̃ɲit, AS: akõńit
Wiktionary
silnie trujący związek organiczny z grupy alkaloidów występujący w bulwach akonitu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. bardzo silnie trujący związek chemiczny z grupy alkaloidów, występujący głównie w bulwach i liściach tojadu;
Wiktionary
Akonityna – organiczny związek chemiczny, alkaloid o złożonej budowie chemicznej. Jest jedną z najsilniejszych trucizn roślinnych, występuje w liściach, łodygach i korzeniach tojadu mocnego ("Aconitum firmum").
Akonityna łatwo wchłania się przez skórę i błony śluzowe, większe dawki mogą wywołać porażenie ośrodka oddechowego, a podawanie sodu zwiększa toksyczność akonityny. Dawka śmiertelna wynosi około 3 mg akonityny, około 2 gramy surowca roślinnego oraz około 20 ml nalewki.
Wikipedia
(1.1) Nie istnieje swoiste antidotum na zatrucie akonityną, ale przy natychmiastowej opiece przedszpitalnej można próbować ratować pacjenta.
Wiktionary
zaliczka na poczet należności
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) ekon. zadatek na spłatę z tytułu należności
Wiktionary
(1.1) Obcinał gaże, zwlekał z rachunkami i lubił płacić akontami, o ile można najmniejszymi.
Wiktionary
IPA: aˈkɔ̃ntɔ, AS: akõnto
Wiktionary
(1.1) zaliczka ż.
Wiktionary
Akor – biblijna dolina, położona na północny zachód od Jerycha w pobliżu miasta Aj. Współcześnie jest utożsamiana z doliną Al-Bukaja. Według Księgi Jozuego (Joz 7,24–26) w Akor został ukamienowany Akan.
Wikipedia
1. w muzyce: współbrzmienie co najmniej trzech różnych dźwięków;
2. system płacy, w którym (w najprostszej wersji) jest ona uzależniona od wykonanych sztuk a nie od ilości przepracowanego czasu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) muz. równoczesne współbrzmienie co najmniej trzech dźwięków
Wiktionary
Akord – następstwo lub współbrzmienie co najmniej trzech dźwięków o różnej wysokości i nazwie.
Następstwo lub współbrzmienie kilku dźwięków oddalonych o oktawę lub jej wielokrotności nie stanowi akordu. Powoduje jedynie wzmocnienie dźwięku najniższego i wzbogacenie jego barwy.
Wikipedia
(1.1) Na fortepianie akordy gra się zazwyczaj lewą ręką.
(1.2) Robotnicy niezadowoleni są z akordu, gadają, żeby przywrócić dniówki.
(1.4) Cyprowy akord buduje się w oparciu o harmonię trzech kluczowych składników: mchu dębowego, labdanum i bergamotki.
Wiktionary
IPA: ˈakɔrt, AS: akort
Wiktionary
rzecz. akordyka ż., akordnik m., akordowiec m.
przym. akordowy
przysł. akordowo
Wiktionary
instrument muz.; idiofon języczkowy (dęty), rodzaj harmonii ręcznej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) muz. rodzaj instrumentu muzycznego z grupy aerofonów;
Wiktionary
Ak
Wikipedia
(1.1) Jacek gra wieczorami na akordeonie i nie daje spać sąsiadom.
Wiktionary
IPA: ˌakɔrˈdɛɔ̃n, AS: akordeõn
Wiktionary
rzecz. akordeonista mos., akordeonistka ż.
:: zdrobn. akordeonik mrz.
przym. akordeonowy
Wiktionary
(1.1) cyja; symbol. acc; żart. kaloryfer
Wiktionary
zdrobnienie od: akordeon
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od akordeon
Wiktionary
(1.1) To nie akordeon, lecz tylko mały akordeonik.
Wiktionary
rzecz. akordeon m.
przym. akordeonowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) muz. mężczyzna, chłopiec grający na akordeonie
Wiktionary
(1.1) Kupiłam naszemu synowi akordeon, to może zechce zrezygnować ze studiów psychologicznych i zostanie akordeonistą?
Wiktionary
IPA: ˌakɔrdɛɔ̃ˈɲista, AS: akordeõńista
Wiktionary
rzecz. akordeon m.
:: fż. akordeonistka ż.
przym. akordeonowy
Wiktionary
(1.1) harmonista
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. kobieta, dziewczyna grająca na akordeonie
Wiktionary
(1.1) Wszyscy znają piosenkę o wiolonczelistce, a czy jest też jakaś piosenka o akordeonistce?
Wiktionary
IPA: ˌakɔrdɛɔ̃ˈɲistka, AS: akordeõńistka
Wiktionary
rzecz. akordeon m.
:: fm. akordeonista m.
przym. akordeonowy
Wiktionary
związany z akordeonem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) muz. dotyczący akordeonu, związany z akordeonem
Wiktionary
rzecz. akordeon m., akordeonista mos., akordeonistka ż., akordeonik mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw., dziś gw-pl|Kujawy Zachodnie, Warmia, Mazury, Krajna. akordeon
Wiktionary
(1.1) — Jezusie Nazareński! — zawołał Dan — aż mi się zimno zrobiło od tej muzyki.— Zagram wam teraz coś wesołego. // I akordion rozbrzmiał pod jego ręką hucznemi tony.
(1.1) …A jednak wszystko milknie, doprawdy milknie (…), gdy odezwie się akordion i cała brać ludzka huknie kolędę: „W dzień Bożego Narodzenia — radość wszelkiego stworzenia…”
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gwara. robotnik pracujący na akord
Wiktionary
rzecz. akord mrz.
Wiktionary
(1.1) pot. akordowiec
Wiktionary
osoba pracująca na akord
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pracownik pracujący na akord, otrzymujący wynagrodzenie w systemie akordowym
Wiktionary
rzecz. akord mrz.
Wiktionary
(1.1) gwara. akordnik
Wiktionary
przysłówek
(1.1) ekon. w sposób akordowy, uzależniony od ilości wykonanej pracy
Wiktionary
rzecz. akord mrz.
przym. akordowy
Wiktionary
1. związany z akordem (w znaczeniu systemu płacy), np. akordowi robotnicy;
2. związany z akordem (w znaczeniu współbrzmienia dźwięków), np. akordowy akompaniament
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) muz. związany z akordami
(1.2) ekon. związany z pracą na akord (systemem pracy w którym wynagrodzenie zależy od ilości wykonanej pracy)
Wiktionary
rzecz. akord mrz.
przysł. akordowo
Wiktionary
dział harmonii zajmujący się akordami, ich funkcją i budową
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. dział harmonii badający budowę i łączenie akordów
Wiktionary
rzecz. akord mrz.
Wiktionary
zdrobnienie od akord
SJP.pl
środowiskowo: osoba uzależniona od wielu substancji psychoaktywnych; politoksykoman
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) filoz. pogląd filozoficzny negujący istnienie świata materialnego lub uznający go za iluzoryczny wytwór boga;
Wiktionary
Ak
Wikipedia
(1.1) Zachowaniu szeregu zmodyfikowanych elementów przedchrześcijańskich sprzyjał niewątpliwie wyraźnie słabszy niż w katolicyzmie akosmizm prawosławia (…).
Wiktionary
członek AK (Armii Krajowej); AK-owiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. żołnierz Armii Krajowej
Wiktionary
(1.1) Te lektury dały mi wtedy dość dobre wyobrażenie o tym, czym był sowiecki komunizm, ale duży wpływ miał też na mnie mąż mojej stryjecznej siostry - akowiec z Wileńszczyzny.
Wiktionary
skr. AK
rzecz. AK-owiec mos.
przym. akowski, AK-owski
Wiktionary
(1.1) war. AK-owiec
Wiktionary
przymiotnik od: AK (Armia Krajowa); AK-owski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. związany z AK, należący do AK (Armii Krajowej)
Wiktionary
skr. AK
rzecz. akowiec mos., AK-owiec mos.
przym. AK-owski
Wiktionary
(1.1) AK-owski
Wiktionary
anglosaska jednostka miary powierzchni, wynosząca 4046,86 metrów kwadratowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) anglosaska jednostka powierzchni gruntów, równa ok. 4047 m²;
Wiktionary
Akr (ang. "acre") – jednostka miary powierzchni gruntów używana w krajach anglosaskich.
Był to obszar, który mógł zostać zaorany przez pług zaprzęgnięty w parę wołów w ciągu jednego dnia.
Wikipedia
(1.1) Burj Dubai jest centralnym punktem ogromnej inwestycji zajmującej dwa kilometry kwadratowe, która obejmuje kilkanaście hoteli, […], 6 akrów parków, kilkadziesiąt wieżowców mieszkalnych […]
Wiktionary
IPA: akr̥, AS: akr̦
Wiktionary
przym. akrowy
Wiktionary
(1.1) skrót ac
Wiktionary
anglosaska jednostka miary powierzchni, wynosząca 4046,86 metrów kwadratowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto, stolica Ghany;
(1.2) geogr. hist. starożytne miasto na Krymie;
(1.3) geogr. hist. jerozolimska twierdza Seleucydów w II w. p.n.e. w Jerozolimie;
Wiktionary
Akra ( Accra) – stolica, największe miasto i główny port Ghany, siedziba dystryktu stołecznego, położona nad Zatoką Gwinejską. Największy ośrodek gospodarczy i naukowo-kulturalny kraju. Przemysł głównie spożywczy, drzewny i meblarski.
Razem z miastem Tema i innymi okolicznymi miastami w okolicy, tworzy obszar metropolitalny Wielkiej Akry, który według spisu w 2021 roku obejmuje 5,4 mln mieszkańców.
Wikipedia
(1.1) W Akrze mieszka prawie dwa miliony osób.
Wiktionary
IPA: ˈakra, AS: akra
Wiktionary
rzecz. Akryjczyk mos., Akryjka ż.
przym. akryjski
Wiktionary
wada rozwojowa polegająca na całkowitym lub częściowym braku kości czaszki
SJP.pl
Akrania, bezczaszkowie – letalne zaburzenie rozwojowe polegające na niewykształceniu kości pokrywy czaszki. Występuje zazwyczaj razem z anencefalią (bezmózgowiem).
Wikipedia
[czytaj: akrasja] brak samokontroli, działanie wbrew własnemu osądowi
SJP.pl
zbiornik ciśnieniowy otoczony płaszczem chłodzącym; wykorzystywany w przemyśle spożywczym
SJP.pl
spadanie rozproszonej materii na powierzchnie gwiazdy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) astr. opadanie materii na powierzchnię ciała niebieskiego w wyniku przyciągania grawitacyjnego;
(1.2) biol. wzrost zachodzący za sprawą zwiększania masy macierzy pozakomórkowej;
(1.3) geol. rozrost litosfery spowodowany powstawaniem jej nowych kawałków w strefach ryftów
(1.4) stpol. przyrost
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ów lot kradzionych towarzyszce gazów otacza kollapsar dyskiem akrecji, olbrzymią płaszczyzną, wielce niezdrową dla wszelkich obiektów, więc i rakiet.
Wiktionary
przym. akrecyjny
Wiktionary
dotyczący akrecji
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z akrecją, dotyczący akrecji
Wiktionary
(1.1) Przygotowujący się do pracy singulator musiał się objawiać odległym astronomom fenomenem w rodzaju czarnej dziury, tworząc z zasysanych, długich dżetów krótkookresowy asymetryczny dysk akrecyjny.
Wiktionary
rzecz. akrecja ż.
Wiktionary
1. oficjalne upoważnienie dla dyplomaty (pełnienie obowiązków przy rządzie państwa) lub dziennikarza (pełnienie obowiązków w organizacjach, instytucjach, przy festiwalach, wydarzeniach sportowych itp.);
2. w szkolnictwie wyższym: sprawdzenie poziomu nauczania danej jednostki i wydanie na tej podstawie przez komisję państwową oficjalnego dokumentu, upoważniającego tę jednostkę do nauczania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) oficjalna zgoda potrzebna dziennikarzom lub dyplomatom do wykonywania swoich zadań w danym miejscu
Wiktionary
Akredytacja (z fr. "accréditer", „upełnomocnić”) – udzielenie pełnomocnictwa.
Ogólnie termin akredytacja oznacza postępowanie, w którym upoważniona jednostka wydaje oświadczenie, że określony podmiot jest kompetentny do wykonywania określonych zadań. Wiąże się to z inspekcją dotyczącą postępowania i jakości usług wykonywanych przez akredytowany podmiot.
Wikipedia
(1.1) Otrzymanie akredytacji zobowiązuje do bezstronnej, obiektywnej obsługi prasowej urzędu prezydenta.
Wiktionary
rzecz. akredytowanie n., akredytowany mos.
czas. akredytować
przym. akredytacyjny
Wiktionary
dotyczący akredytacji
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) polit. adm. związany z akredytacją, dotyczący akredytacji
Wiktionary
rzecz. akredytowany mos., akredytacja ż.
czas. akredytować
przym. akredytowany
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|akredytować.
Wiktionary
rzecz. akredytowany mos., akredytacja ż.
czas. akredytować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. osoba, na imię której wydano akredytywę
forma czasownika.
(2.1) imiesłów przymiotnikowy bierny od: akredytować
Wiktionary
rzecz. akredytacja ż., akredytowanie n.
czas. akredytować dk./ndk.
przym. akredytacyjny
Wiktionary
1. udzielić (udzielać) akredytacji (oficjalne upoważnić dyplomatę lub dziennikarza do pełnienia funkcji w danym miejscu);
2. w szkolnictwie wyższym: dokonać (dokonywać) akredytacji (sprawdzić poziom nauczania danej jednostki i wydać na tej podstawie oficjalny dokument, upoważniający tę jednostkę do nauczania)
SJP.pl
czasownik przechodni dwuaspektowy
(1.1) udzielać akredytacji
(1.2) daw. poręczać, potwierdzać
czasownik zwrotny niedokonany lub dokonany akredytować się
(2.1) dokonywać akredytacji
Wiktionary
(1.1) Na wybory prezydenckie w Rosji akredytowano około 100 międzynarodowych obserwatorów.
Wiktionary
rzecz. akredytowany mos., akredytacja ż., akredytowanie n.
przym. akredytacyjny
Wiktionary
(1.1) upełnomocniać, autoryzować, upoważniać
Wiktionary
1. forma bezgotówkowych rozliczeń, w której bank dłużnika wyodrębnia określoną kwotę z jego środków i wypłaca ją wierzycielowi po spełnieniu przez niego określonych warunków (np. dostarczeniu partii towarów)
2. dokument potwierdzający tę formę rozliczeń
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ekon. forma bezgotówkowych rozliczeń krajowych i zagranicznych realizowanych za pośrednictwem banku, wykorzystywana przy zawieraniu transakcji, którym towarzyszą różne zwiększone ryzyka;
(1.2) ekon. dokument stwierdzający warunki akredytywy (1.1)
(1.3) ekon. polecenie wypłaty klientowi określonej sumy w banku
Wiktionary
Akredytywa – forma płatności w rozliczeniach zarówno zagranicznych, jak i w krajowych. Jest ona wykorzystywana przy zawieraniu transakcji, którym towarzyszy różnego rodzaju zwiększone ryzyko (np. związane z kontrahentem, właściwą realizacją kontraktu, jakością produktów, opóźnieniem, brakiem zapłaty), gdyż je redukuje.
Wikipedia
(1.1) Przy zastosowaniu akredytywy niekumulatywnej część plafonu może zostać niewykorzystana, jeśli nie wszystkie nawiązki będą wykorzystane w pełnej wysokości.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) eduk. polegający na słownym przekazywaniu uczniom wiedzy w formie gotowej do przyswojenia
Wiktionary
ćwiczenie sportowe lub cyrkowe wymagające znacznych umiejętności oraz wysokiej sprawności fizycznej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) widowiskowe ćwiczenie, często niebezpieczne, które wymaga wielkiej sprawności;
(1.2) zob. akrobatyka.
Wiktionary
(1.1) Widziałeś jakie akrobacje robili ci magicy na swoich motorach?
Wiktionary
rzecz. akrobatkowate nmos., akrobata mos., akrobatka ż., akrobatyka ż.
przym. akrobatyczny, akrobacyjny
przysł. akrobatycznie
Wiktionary
(1.1) ewolucja
Wiktionary
dotyczący akrobacji
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z akrobacją, dotyczący akrobacji
Wiktionary
rzecz. akrobacja ż.
Wiktionary
1. artysta cyrkowy;
2. wykonawca akrobacji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek wykonujący akrobacje, zwykle w cyrku lub sporcie
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) ornit. zob. kuglarz.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) (…) kilku chybionych akrobatów skacze przez ławki i usiłuje chodzić na rękach, jeden gra na grzebieniu, dwóch rzuca w siebie papierowymi strzałami (…)
Wiktionary
IPA: ˌakrɔˈbata, AS: akrobata
Wiktionary
rzecz. akrobatyka ż., akrobacja ż., akrobatkowate lm nm.
:: fż. akrobatka ż.
przym. akrobatyczny
przysł. akrobatycznie
Wiktionary
→ akrobata
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta, która wykonuje akrobacje sportowe lub cyrkowe
(1.2) zool. nazwa systematyczna|Acrobates|Desmarest|ref=tak., niewielki torbacz z rodziny akrobatkowatych, wyposażony w błonę lotną, zamieszkujący lasy eukaliptusowe na wschodnim wybrzeżu Australii;
Wiktionary
Akrobatka ("Acrobates") – rodzaj ssaków z rodziny akrobatkowatych (Acrobatidae).
Wikipedia
(1.1) Nie była ani tancerką, ani śpiewaczką, lecz popisywała się, jako akrobatka i mimiczka.
(1.2) Niedawne badania morfologiczne i molekularne ujawniły dwa dobrze zróżnicowane gatunki akrobatek, które w dużym stopniu pokrywają się geograficznie.
Wiktionary
rzecz. akrobacja ż., akrobata mos., akrobatyka ż., akrobatkowate lm nm.
przym. akrobatyczny
przysł. akrobatycznie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Acrobatidae|Aplin|ref=tak., rodzina nadrzewnych torbaczy z rzędu dwuprzodozębowców;
Wiktionary
(1.1) Akrobatki preferują lasy eukaliptusowe.
Wiktionary
rzecz. akrobatka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Acrobatidae|K.P. Aplin|ref=tak., rodzina małych torbaczy nadrzewnych z rzędu dwuprzodozębowców;
Wiktionary
Ak
Wikipedia
(1.1) Wszystkie spośród akrobatkowatych prowadzą nocny tryb życia.
Wiktionary
rzecz. akrobacja ż., akrobata mos., akrobatka ż., akrobatyka ż.
przym. akrobatyczny
przysł. akrobatycznie
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) na sposób akrobatyczny
Wiktionary
(1.1) Znaki czasu obecnego zaiste inaczej należy tłumaczyć, niż chce mędrkujący sceptycyzm, żonglujący akrobatycznie kulami myśli i czyhający na poklask tłumu!! — — —
Wiktionary
rzecz. akrobacja ż., akrobata mos., akrobatka ż., akrobatyka ż., akrobatkowate lm nm.
przym. akrobatyczny
Wiktionary
1. związany z akrobatyką (akrobacją);
2. przenośnie: polegający na sprycie i zręczności; cyrkowy, karkołomny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z akrobatyką, dotyczący akrobatyki
Wiktionary
(1.1) Ogon pomaga również lemurowi utrzymać równowagę w trakcie wykonywania iście akrobatycznych skoków.
Wiktionary
rzecz. akrobatkowate nmos., akrobacja ż., akrobata mos., akrobatka ż., akrobatyka ż.
przysł. akrobatycznie
Wiktionary
sztuka cyrkowa lub dziedzina sportu obejmująca wykonywanie akrobacji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sport. dziedzina sportu lub sztuki cyrkowej polegająca na wykonywaniu trudnych, pokazowych ćwiczeń gimnastycznych
(1.2) wyjątkowa zręczność w postępowaniu związanym z ryzykiem
Wiktionary
Akrobatyka (gr. "akrobateo" – „stąpać po krawędzi, wspinać się”, "akra" – „najdalszy”, "bateo" lub "pateo" – „pokrywać”) – ewolucje cielesne o dużym stopniu trudności, które wykraczają poza przeciętne ludzkie umiejętności. Akrobatyka nie stanowi sportu, a określa rodzinę sportów.
Wikipedia
rzecz. akrobatkowate nmos., akrobacja ż., akrobata mos., akrobatka ż.
przym. akrobatyczny
przysł. akrobatycznie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. stan niebolesnej sinicy obwodowej, bez zaburzeń czucia
Wiktionary
Akrocyjanoza – niegroźne zaburzenie naczynioworuchowe polegające na stałym zaczerwienieniu palców w wyniku skurczu arterioli skóry, w wyniku czego przepływ krwi przez naczynia włosowate jest zwolniony, a z hemoglobiny uwalnia nadmierna ilość tlenu. Skóra ma zabarwienie sinopurpurowe, jest chłodniejsza. Od objawu Raynauda odróżnia się brakiem charakterystycznej sekwencji objawów i brakiem bolesności. Nie wymaga leczenia.
Wikipedia
(1.1) Akrocyjanoza jest widoczna na obwodowych częściach ciała, takich jak ręce, stopy, palce, nos czy uszy.
Wiktionary
wzmożona pobudliwość nerwowa u dzieci, wywołująca m.in. podwyższone ciśnienie i zaczerwienienie dłoni i nosa
SJP.pl
Akrodynia (Choroba Seltera, Feera i Swifta) – zespół chorobowy wieku wczesnego dzieciństwa, charakteryzujący się wzmożoną pobudliwością nerwową, rozdrażnieniem, apatią i nadmiernym ślinieniem.
Przyczyną tej choroby jest prawdopodobny kontakt małego dziecka ze związkami rtęci (zatrucie rtęcią). Charakterystycznymi objawami wskazującymi na tę chorobę jest zaczerwienienie rąk i nosa, występuje nadmierne pocenie się, ciśnienie w krwi jest podwyższone.
Wikipedia
chorobliwy lęk przed wysokością i spadnięciem; lęk wysokości
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. psych. chorobliwy lęk wysokości;
Wiktionary
Akrofobia, potocznie lęk wysokości ( ἄκρος – szczyt) – lęk przed przebywaniem na dużej wysokości i przed spadnięciem.
Wikipedia
(1.1) Most wiszący kołysze się niebezpiecznie w tę i z powrotem, a dla tych z nas, którzy cierpią na akrofobię, która jest wyrafinowanym słowem na lęk wysokości, poruszanie się w powietrzu na wysokości 15 metrów stanowi pewne wyzwanie.
Wiktionary
IPA: ˌakrɔˈfɔbʲja, AS: akrofobʹi ̯a
Wiktionary
(1.1) lęk wysokości
Wiktionary
związek organiczny, najprostszy aldehyd nienasycony
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. trująca, drażniąca ciecz, najprostszy aldehyd nienasycony;
Wiktionary
Akroleina – organiczny związek chemiczny z grupy aldehydów. Najprostszy możliwy aldehyd nienasycony; jak wszystkie tego rodzaju aldehydy, jest stosunkowo nietrwały. Niewielkie ilości kwasu lub zasady powodują jej gwałtowną polimeryzację do poliakroleiny.
Wikipedia
przym. akroleinowy
Wiktionary
(1.1) akrylaldehyd, aldehyd akrylowy, aldehyd allilowy, propenal
Wiktionary
w sztuce starożytnej Grecji: posąg wykonany z co najmniej dwóch materiałów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) szt. staroż. w starożytnej Grecji: posąg wykonany z dwóch materiałów;
Wiktionary
Ak
Wikipedia
IPA: aˈkrɔlʲit, AS: akrolʹit
Wiktionary
choroba spowodowana nadmierną produkcją hormonu wzrostu przez przysadkę mózgową
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. choroba spowodowana nadmiernym wydzielaniem hormonu wzrostu, występuje u osób dorosłych i powoduje przerost kości i rozrost tkanek miękkich;
Wiktionary
Ak
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) liter. utwór wierszowany, w którym każdy kolejny wers zaczyna się od litery kończącej wers poprzedni;
Wiktionary
Akromonogram, wiersz akromonograficzny (gr. "ákron" = początek = "monógrammos" = jednoliterowy) – specyficzna odmiana utworu wierszowanego, polegająca na tym, że ostatnia litera danego wersu jest taka sama, jak pierwsza litera wersu następnego.
Wikipedia
przym. akromonograficzny
Wiktionary
(1.1) wiersz akromonograficzny
Wiktionary
najbardziej zewnętrzna część głowowa u stawonogów, z obecnymi oczami; płat przedgębowy
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wyraz utworzony w wyniku skrócenia grupy wyrazów, będących zwykle jakąś nazwą; skrótowiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. skrótowiec;
Wiktionary
IPA: aˈkrɔ̃ɲĩm, AS: akrõńĩm
Wiktionary
przym. akronimiczny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) przym. od akronim
Wiktionary
IPA: ˌakrɔ̃ɲĩˈmʲit͡ʃnɨ, AS: akrõńĩmʹičny
Wiktionary
rzecz. akronim
Wiktionary
przebiegający od dołu do góry, np. transport wody w roślinie
SJP.pl
w starożytnej Grecji: część miasta położona na wzgórzu, później ośrodek kultu religijnego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. w starożytnej Grecji: osiedle, część miasta znajdująca się na wzgórzu, górne miasto
Wiktionary
Zobacz też: Akropolis.
Akropol (gr. ἀκρόπολις "akrópolis", od ἄκρος "akros" ‘najwyższy’, ‘skrajny’ i πόλις "pólis" ‘miasto’) – w starożytnej Grecji osiedle[], miasto lub jego część znajdująca się na wysokim wzgórzu, cytadela z pałacami i świątyniami.
Wikipedia
(1.1) Od ponad roku mieszkam w Atenach, w mieszkaniu z widokiem na akropol.
Wiktionary
IPA: aˈkrɔpɔl, AS: akropol
Wiktionary
rzecz. Akropol m., Akropolis ż.
przym. akropolski
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) D. plural|akropol.
Wiktionary
w starożytnej Grecji: położona na wzgórzu część miasta; akropol
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Akropolem, dotyczący Akropolu (wzgórza ateńskiego)
Wiktionary
(1.1) Sokrates, którego w celi przecież licznie odwiedzano, siedział na pewno w tej z korytarzem. Kiedy spoglądał przez kraty, miał przed sobą akropolskie wzgórze, a na nim Partenon.
(1.1) Wrażenia, jakich doznaje się na widok innych ruin, są tylko słabszem (=słabszym) odbiciem tych myśli i uczuć, które rodzą się w duszy na widok zabytków akropolskich sic..
Wiktionary
rzecz. Akropol mrz., akropol mrz.
Wiktionary
swoista odmiana lizosomu, powłoka okrywająca główkę plemnika
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biol. pęcherzyk znajdujący się na przedniej części główki plemnika, zawierający enzymy trawienne, umożliwiający plemnikowi wniknięcie do komórki jajowej
Wiktionary
Ni
Wikipedia
przym. akrosomalny
Wiktionary
ciąg procesów doprowadzający do połączenia plemnika i komórki jajowej i powstania zygoty
SJP.pl
wiersz, w którym pierwsze litery wersów tworzą wyraz lub zdanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) liter. utwór wierszowany, w którym początkowe litery lub słowa wersów albo zwrotek tworzą wyraz bądź zdanie;
Wiktionary
Ak
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zob. akroterion.
Wiktionary
ozdoba umieszczana na wierzchołku dachu lub w jego narożnikach; naszczytnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) archit. dekoracyjny element na szczycie i krańcach frontonu wykonany z terakoty, kamienia lub brązu
Wiktionary
Ak
Wikipedia
(1.1) W narożnikach frontonu umieszczono akroteriony w kształcie palmet.
Wiktionary
(1.1) naszczytnik
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zob. akroterion.
Wiktionary
terytorium zależne Wielkiej Brytanii, położone na Cyprze
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dewiacja seksualna polegająca na pociągu do osób bez kończyn lub ich części
SJP.pl
Ak
Wikipedia
dokładność, staranność w pracy nad tekstem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dokładność, sumienność w wykonaniu, w szczególności w odniesieniu do prac filologicznych
Wiktionary
(1.1) dokładność, pedanteria, pedantyczność, pedantyzm, rzetelność, skrupulatność, staranność, sumienność; przest. akuratność
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. farm. związek organiczny, żółty, gorzki proszek, stosowany jako środek przeciwmalaryczny i przeciwrobaczy
Wiktionary
związek organiczny, występujący w smole pogazowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. organiczny związek chemiczny z grupy heterocyklicznych związków aromatycznych, o strukturze podobnej do antracenu, ale z atomem azotu w jednym z pierścieni
Wiktionary
Akrydyna, dibenzopirydyna – heterocykliczny, trójpierścieniowy, organiczny związek chemiczny o szkielecie węglowym antracenu, zawierający heteroatom azotu. Występuje w smole pogazowej, w postaci czystej tworzy krystaliczne igły. Używana jest do produkcji barwników (np. oranżu akrydyny) i leków (np. rywanolu) oraz w analizie chemicznej i jako wskaźnik fluorescencyjny. Jest szkodliwa, wywołuje podrażnienia błon śluzowych i egzemy.
Wikipedia
(1.1) Pochodne akrydyny wiążą się z kwasami nukleinowymi.
Wiktionary
przym. akrydynowy
Wiktionary
związany z akrydyną
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) chem. związany z akrydyną
Wiktionary
rzecz. akrydyna ż.
Wiktionary
mieszkaniec Akry
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pl-reforma2026|Akryjczyk. (mieszkaniec Akry)
Wiktionary
IPA: aˈkrɨjt͡ʃɨk, AS: akryi ̯čyk
Wiktionary
mieszkanka Akry
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pl-reforma2026|Akryjka. (mieszkanka Akry)
Wiktionary
IPA: aˈkrɨjka, AS: akryi ̯ka
Wiktionary
→ Akra (stolica Ghany)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Akry, stolicy Ghany
Wiktionary
IPA: aˈkrɨjsʲci, AS: akryi ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Akra ż., Akryjczyk mos., Akryjka ż.
Wiktionary
tworzywo sztuczne, bezbarwna, przezroczysta masa plastyczna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. żywica poliakrylowa
(1.2) pot. szkło akrylowe
(1.3) farba na bazie akrylu (1.1) stosowana w budownictwie, poligrafii i plastykaastyce;
(1.4) szt. technika malarska wykorzystująca farby akrylowe;
(1.5) szt. praca plastycznyastyczna wykonana w technice wykorzystującej farby akrylowe
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) pleksiglas, pleksi, pleksa
Wiktionary
organiczny związek chemiczny, amid kwasu akrylowego; akryloamid
SJP.pl
Akrylamid, akryloamid, – organiczny związek chemiczny, amid kwasu akrylowego. Stosowany m.in. jako monomer przy produkcji poliakrylamidu.
Akrylamid tworzy się w reakcji pomiędzy aminokwasami (szczególnie silnie z asparaginą) i cukrami redukującymi w wyniku tzw. reakcji Maillarda. Może powstawać już w temperaturze 120 °C, optimum to 140–180 °C. Akrylamid przyczynia się do występowania m.in. nowotworów przewodu pokarmowego oraz uszkadza układ nerwowy (jest neurotoksyną).
Wikipedia
ester kwasu akrylowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. sól lub ester kwasu akrylowego (CH₂=CH–COOH), powstające w wyniku reakcji tego kwasu z zasadą (sól) lub alkoholem (ester)
Wiktionary
ester kwasu akrylowego
SJP.pl
Akrylany (lub niepoprawnie z angielskiego "akrylaty") – sole lub estry kwasu akrylowego o wzorze ogólnym CH2=CHCOOR (gdzie R – reszta organiczna lub dowolny kation). Zawierają grupę winylową (-HC=CH2), w której dwa atomy węgla połączone podwójnym wiązaniem są jednocześnie związane z grupą karboksylową. Akrylany i metakrylany (pochodne kwasu metakrylowego, (CH2=C(CH3)COOH) łatwo tworzą polimery (poliakrylany) ze względu na dużą aktywność wiązania podwójnego.
Wikipedia
organiczny związek chemiczny, amid kwasu akrylowego; akrylamid
SJP.pl
związek chemiczny (nitryl kwasu akrylowego), jeden z podstawowych surowców w przemyśle tworzyw sztucznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. organiczny związek chemiczny, nitryl kwasu akrylowego, cyjanek winylu, bezbarwna ciecz trująca o nieprzyjemnym zapachu;
Wiktionary
Akrylonitryl – organiczny związek chemiczny z grupy nitryli, stosowany głównie jako monomer do syntezy poliakrylonitrylu, jego kopolimerów oraz jako ważny substrat w wielu innych syntezach organicznych.
W temperaturze pokojowej jest to ruchliwa, lotna, bezbarwna lub żółta ciecz, o przykrym, duszącym zapachu.
Wikipedia
przym. akrylonitrylowy
Wiktionary
przymiotnik od: akrylonitryl
SJP.pl
pokrywać akrylem
SJP.pl
zawierający akryl lub wykonany z akrylu
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) chem. zawierający akryl, wykonany z akrylu
Wiktionary
skrótowiec
(1.1) = sport. Akademicki Klub Sportowy
Wiktionary
Aks (hindi: अक्स, tłumaczenie: „Zarzut”) – bollywoodzki thriller wyreżyserowany w 2001 przez debiutanta Rakeysh Omprakash Mehra, później autora "Rang De Basanti". W rolach głównych Amitabh Bachchan i Manoj Bajpai.
W filmie można spotkać wątki z hollywoodzkich filmów "" (z Tomem Cruise’em), "Fallen" (z Denzelem Washingtonem) i "Face/Off" (z Johnem Travoltą i Nicolasem Cage’em).
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. techn. oś
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od aksamit
Wiktionary
rzecz. aksamit m.
czas. aksamicić się
Wiktionary
ceniona, miękka, jedwabna tkanina, po jednej stronie mająca gęsty, błyszczący meszek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) włók. tkanina bawełniana z krótką okrywą włosową z jedwabnych, wełnianych lub bawełnianych nici;
Wiktionary
Aksamit (dawn. "oksamit", łac. "examitum"")" – tkanina bawełniana z krótką okrywą włosową (bawełnianą, jedwabną lub wełnianą) uzyskiwana przez wprowadzenie między nitki osnowy i wątku dodatkowych nitek runowych w formie pętelek, które pozostawiono nierozcięte (aksamit pętelkowy) lub rozcinano (aksamit strzyżony). Produkuje się też aksamity, w których stosuje się obie te techniki. Aksamit należy do grupy tkanin z okrywą włókienną, zwanych pluszami.
Wikipedia
(1.1) Obok stał barakowóz obity w środku czerwonym aksamitem, ozdobiony dodatkowo przymocowanym na suficie ogromnym lustrem w złoconych ramach.
Wiktionary
IPA: aˈksãmʲit, AS: aksãmʹit
Wiktionary
rzecz. aksamitka ż., aksamitek m., aksamitnik m., aksamitowiec ż., aksamitność ż., aksamicik mrz.
przym. aksamitny
przysł. aksamitnie
czas. aksamicić się, wyaksamitnić
Wiktionary
jednoroczna roślina kwiatowa z rodziny astrowatych, uprawiana jako roślina ozdobna; aksamitka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. zob. aksamitka.
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) zool. nazwa systematyczna|Clubiona|ref=tak., pająk osiadły z rodziny nazwa systematyczna|Drassidae.
Wiktionary
rzecz. aksamit mrz., aksamitka ż., aksamicenie n.
czas. aksamicić się
przym. aksamitny, aksamitkowy
przysł. aksamitnie
Wiktionary
(1.1) aksamitka, śmierdziuszek
Wiktionary
1. jednoroczna roślina kwiatowa z rodziny astrowatych, uprawiana jako roślina ozdobna; aksamitek;
2. wstążka z aksamitu;
3. krowiak aksamitka - grzyb jadalny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wstążeczka z aksamitu, najczęściej noszona pod szyją;
(1.2) bot. nazwa systematyczna|Tagetes|ref=tak., kwitnąca roślina ozdobna;
(1.3) mykol. rodzaj grzyba; zob. ponurnik aksamitny.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Gdyby wiedział, jaki los czeka babcię Leosię, tę wyniosłą damę w pienistym żabocie i czarnej aksamitce na szyi, może nie rozpaczałby aż tak po śmierci swojej matki, umierała bowiem we własnym łóżku, pod czułą opieką synów i Lucy.
Wiktionary
IPA: ˌaksãˈmʲitka, AS: aksãmʹitka
Wiktionary
rzecz. aksamit m., aksamitek m., aksamitnik m., aksamitowiec ż., aksamitność ż.
przym. aksamitny
przysł. aksamitnie
czas. aksamicić się
Wiktionary
(1.2) pot. śmierdziuszek
(1.3) krowia warga, krowi łeb, mięsicha, pieczaryca, pieczeń, psi łeb, świnka czarnokutnerowata, krowiak aksamitka, krowiak aksamitny, świnka kutnerowata, gwoździak czarnokutnerowaty, gwoździak kutnerowaty, ponurnik aksamitny
Wiktionary
aksamitkówka złota - gatunek grzybów z rodziny pieczarkowatych
SJP.pl
przysłówek
(1.1) od: aksamitny
Wiktionary
(1.1) Cesia przymknęła powieki i wywołała przed oczami duszy wizję brodacza, który trzyma ją w ramionach, pytając aksamitnie: „Dlaczego? Dlaczego?!”
Wiktionary
czas. aksamicić się
rzecz. aksamitek mzw./mrz., aksamit mrz., aksamitka ż.
przym. aksamitny
Wiktionary
rodzaj małego ptaka z rzędu wróblowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. rzemieślnik obijający meble itp. aksamitem i innymi tkaninami
Wiktionary
czas. aksamicić się
rzecz. aksamit mrz., aksamitka ż.
przym. aksamitny
Wiktionary
o cechach aksamitnikowatych (rodzina pająków)
SJP.pl
Aksamitnikowate (Clubionidae) – rodzina pająków z grupy Araneomorphae, należąca do kladu Entelegynae, liczy 15 rodzajów obejmujących 639 gatunków, występujących niemal na całym świecie; w Polsce stwierdzono obecność 27 gatunków.
Wikipedia
o cechach aksamitnikowatych (rodzina pająków)
SJP.pl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co aksamitne
Wiktionary
czas. aksamicić się
rzecz. aksamit mrz., aksamitka ż.
przym. aksamitny
Wiktionary
1. zrobiony z aksamitu (np. aksamitny obrus);
2. mający cechy aksamitu: miękki i gładki (np. aksamitny głos)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) wykonany z aksamitu
przymiotnik jakościowy
(2.1) przen. gładki, miękki, delikatny
Wiktionary
(1.1) Kupiłam aksamitną kapę na tapczan.
(2.1) Budyń ma aksamitny smak.
Wiktionary
IPA: ˌaksãˈmʲitnɨ, AS: aksãmʹitny
Wiktionary
rzecz. aksamit m., aksamitka ż., aksamitek m., aksamitnik m., aksamitowiec ż., aksamitność ż.
przysł. aksamitnie
czas. aksamicić się
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk zamtowy
(2.1) delikatny, jedwabny, miły w dotyku, puszysty
Wiktionary
roślina z rodziny marantowatych, występująca w Ameryce Południowej i Wschodnich Indiach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Maranta|ref=tak., roślina z rodziny marantowatych (nazwa systematyczna|Marantaceae|ref=tak.), rosnąca w południowej Ameryce i we wschodnich Indiach
Wiktionary
czas. aksamicić się
rzecz. aksamit mrz., aksamitka ż.
przym. aksamitny
Wiktionary
skok w łyżwiarstwie figurowym; axel
SJP.pl
wojskowy, galowy sznur naramienny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wojsk. gruby, pleciony sznur ozdobny, w niektórych armiach noszony na prawym ramieniu przy mundurze oficerskim (generalskim) lub galowym;
Wiktionary
Akselbant (niem. "Achsel" – „dół pachowy”, "Band" – „taśma”), sznur galowy – ozdobny pleciony sznur naramienny, będący częścią stroju, głównie wojskowego. Noszone przy mundurze galowym jako odznaka początkowo członków straży przybocznej i świty (najwcześniej spotykane we Francji – od XVII wieku), następnie używane przez generałów, oficerów sztabu generalnego, adiutantów i żandarmerię. Z czasem pojawiły się we wszystkich armiach europejskich.
Wikipedia
(1.1) Wśród zgromadzonych tu i tam widoczne były mundury i akselbanty.
Wiktionary
IPA: aˈksɛlbãnt, AS: akselbãnt
Wiktionary
w biologii: bierna odporność roślin na czynniki patogenne
SJP.pl
Aksenia – bierna odporność roślin na patogeny, jest odpornością konstytutywną, czyli istniejącą niezależnie od kontaktu z patogenem. Formą aksenii są przystosowania anatomiczno-morfologiczne zapewniające barierę przed wniknięciem czynników chorobotwórczych. Barierami takimi są kutykula lub woskowy nalot pokrywający liście oraz nieliczne i małe aparaty szparkowe. Aksenia obejmuje także przystosowania fizjologiczno-chemiczne istniejące w roślinie przez cały czas.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
witamina A, w organizmie zwierzęcym powstaje w wątrobie z prowitaminy A (karotenu); retinol
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biochem. farm. aktywna postać witaminy A, niezbędna do prawidłowego widzenia, ważna również dla zdrowia skóry i błon śluzowych oraz potrzebna do wielu innych procesów w ustroju
Wiktionary
(1.1) retinol
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
ssak z rodziny jeleniowatych; czytal
SJP.pl
Aksis ("Axis") – rodzaj ssaków z podrodziny jeleni (Cervinae) w obrębie rodziny jeleniowatych (Cervidae).
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest aksjalne
Wiktionary
przym. aksjalny
przysł. aksjalnie
Wiktionary
położony w górnej części czegoś, na górnym końcu
SJP.pl
pogląd filozoficzny, który zakłada, że wartości regulują lub wyjaśniają naturalny porządek rzeczy i który upatruje w moralności przyczyny przebiegu wszelkich zdarzeń
SJP.pl
specjalista w dziedzinie aksjologii
SJP.pl
nauka o wartościach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. nauka o wartościach;
(1.2) filoz. konkretny system wartości
Wiktionary
Aksjologia ( αξιοs – godny, cenny + "λογοs" – nauka) – nauka o wartościach; "filozofia wartości".
Wikipedia
(1.2) Zdaniem Trybunału Konstytucyjnego konstytucyjna ochrona prywatności stanowi jeden z podstawowych elementów aksjologii demokratycznego państwa prawnego.
Wiktionary
IPA: ˌaksʲjɔˈlɔɟja, AS: aksʹi ̯oloǵi ̯a
Wiktionary
przym. aksjologiczny
przysł. aksjologicznie
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) z punktu widzenia aksjologii; w odniesieniu do wartości
Wiktionary
(1.1) Aksjologicznie rzecz biorąc, wolność ma większe znaczenie niż porządek.
Wiktionary
rzecz. aksjologiczność ż., aksjologia ż.
przym. aksjologiczny
Wiktionary
cecha kogoś lub czegoś powiązanego z systemem wartości
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest aksjologiczne; cecha tych, którzy są aksjologiczni
Wiktionary
przym. aksjologiczny
przysł. aksjologicznie
Wiktionary
dotyczący aksjologii, wynikający z aksjologii; także: nacechowany pod względem wartości, wartościujący (np. kategorie aksjologiczne)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) filoz. związany z aksjologią, dotyczący aksjologii
Wiktionary
rzecz. aksjologia ż., aksjologiczność ż.
przysł. aksjologicznie
Wiktionary
(1.1) kategoria aksjologiczna • system aksjologiczny
Wiktionary
proces, w którym coś zaczyna podlegać wartościowaniu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) daw. zob. aksjomat.
Wiktionary
(1.1) współcz. aksjomat
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od aksjomat
Wiktionary
(1.1) To nie aksjomat, lecz tylko mały aksjomacik.
Wiktionary
rzecz. aksjomat m.
Wiktionary
pewnik;
1. twierdzenie uważane za oczywiste, niepodważalne, niewymagające dowodów; dogmat;
2. w logice: założenie przyjmowane bez dowodu w systemie dedukcyjnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mat. log. element aksjomatyki, czyli tak wybranego zestawu twierdzeń, że na ich bazie daje się wyprowadzić wszystkie pozostałe twierdzenia danej teorii matematycznej;
(1.2) przen. uznana prawda
Wiktionary
Aksjomat, postulat, pewnik (gr. ἀξίωμα "axíōma", godność, pewność, oczywistość) – jedno z podstawowych pojęć logiki matematycznej. Od czasów Euklidesa uznawano, że aksjomaty to zdania przyjmowane za prawdziwe, których nie dowodzi się w obrębie danej teorii matematycznej.
Wikipedia
(1.1) Geometria euklidesowa formułowana jest jako zbiór aksjomatów (pewników). Każde inne jej twierdzenie musi z tych aksjomatów wynikać.
(1.2) Jeśli myjesz głowę, pierzesz lub babrzesz się w pianie z ludwika, można przypuszczać, że w ośmiu przypadkach na dziesięć trzeba będzie odebrać mokrymi rękami wrażliwą na wilgoć komórkę. Taki przykład powinni dopisać w wikipedii pod słownikowym hasłem „aksjomat”.
Wiktionary
IPA: akˈsʲjɔ̃mat, AS: aksʹi ̯õmat
Wiktionary
rzecz. aksjomatyka ż., aksjomatyzacja ż.
:: zdrobn. aksjomacik mrz.
czas. aksjomatyzować
przym. aksjomatyczny
Wiktionary
(1.1) pewnik
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób oczywisty, przyjęty bez dowodu; opierając się na podstawowych założeniach, od których wszystko inne wynika
Wiktionary
(1.1) W teorii liczb aksjomatycznie definiuje się własności działań arytmetycznych.
Wiktionary
przym. aksjomatyczny
Wiktionary
przyjęty z założenia jako pewnik; oczywisty
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) oparty na aksjomatach
Wiktionary
(1.1) Warunki formalne, które muszą być spełnione przez system aksjomatyczny.
Wiktionary
IPA: ˌaksʲjɔ̃maˈtɨt͡ʃnɨ, AS: aksʹi ̯õmatyčny
Wiktionary
rzecz. aksjomat m., aksjomatyzacja ż.
przysł. aksjomatycznie
Wiktionary
(1.1) niezaprzeczalny, bezsporny
Wiktionary
ogół aksjomatów danej dziedziny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) log. układ aksjomatów, z którego można wyprowadzić wszystkie twierdzenia danej nauki lub teorii
Wiktionary
(1.1) Na skrajnym zakwestionowaniu demokracji opiera się autorytet, w imię którego 2+2=4 (…) staje się prawdą dla siedmiolatka, zanim jeszcze pozna on aksjomatykę algebry.
Wiktionary
rzecz. aksjomat mrz.
Wiktionary
ujęcie twierdzeń w jakiejś nauce w spójny system aksjomatów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) postępowanie mające na celu przedstawienie danej teorii w postaci systemu aksjomatów
(1.2) efekt aksjomatyzacji (1.1)
Wiktionary
rzecz. aksjomat mrz.
przym. aksjomatyczny
Wiktionary
przyrząd do nawigacji na statku, wskazujący położenie steru w stosunku do płaszczyzny symetrii okrętu
SJP.pl
Aksjometr – przyrząd pokazujący w stopniach wychylenie płetwy sterowej w stosunku do osi symetrii jednostki pływającej.
Wikipedia
hipotetyczna cząstka subatomowa
SJP.pl
Aksjon – hipotetyczna cząstka subatomowa zaproponowana w teorii Peccei–Quinn w 1977, żeby wyjaśnić zachowanie symetrii CP w oddziaływaniach silnych, czyli m.in. brak obserwowalnego momentu dipolowego neutronu. Nie mają ładunku elektrycznego ani spinu.
Podobnie jak neutrina, aksjony nie mogą być obserwowane bezpośrednio. Jeżeli cząstki te istnieją, będzie można je zaobserwować dzięki specjalnemu zjawisku, mianowicie efektowi Primakoffa.
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) stpol. z Akwizgranu, akwizgrański
Wiktionary
IPA: ˈaksʲci, AS: aksʹḱi
Wiktionary
powierzchnia zakreślana w przestrzeni przez oś obrotu poruszającego się ciała sztywnego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mech. powierzchnia utworzona przez zbiór wszystkich chwilowych osi obrotu bryły sztywnej wykonującej ruch dowolny
Wiktionary
Aksolema – cienka błona komórkowa otaczająca neuryt (akson).
Wikipedia
larwa płazów ogoniastych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. forma larwalna niektórych płazów zdolna do rozmnażania płciowego
Wiktionary
Aksolotl (nah. "āxōlōtl "[aːˈʃoːloːt͡ɬ] (l. poj.) lub "āxōlōmeh" [aːˈʃoːloːmeʔ] (l. mn) – neoteniczna, wodna forma niektórych płazów ogoniastych z rodzaju "Ambystoma" w obrębie rodziny ambystomowatych (Ambystomatidae).
"Osobny artykuł: Ambystoma meksykańska."
Wikipedia
IPA: aˈksɔlɔtl̥, AS: aksolotl̦
Wiktionary
przyrząd okulistyczny do pomiaru osi oka; osiomierz
SJP.pl
wypustka komórki nerwowej służąca do przewodzenia impulsów; neuryt; włókno osiowe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biol. nitkowate przedłużenie komórki nerwowej;
Wiktionary
Akson, włókno nerwowe, neuryt, włókno osiowe, wypustka osiowa – element neuronu odpowiedzialny za przekazywanie informacji z ciała komórki do kolejnych neuronów lub komórek efektorowych (mięśniowych, gruczołowych). Może być okryty osłonką. Jest z reguły dłuższy od dendrytów i, w odróżnieniu od nich, w komórce występuje pojedynczo (choć może być rozgałęziony).
Wikipedia
(1.1) Akson zaczyna się tzw. wzgórkiem aksonowym.
Wiktionary
IPA: ˈaksɔ̃n, AS: aksõn
Wiktionary
przym. aksonowy
Wiktionary
(1.1) neuryt
Wiktionary
część rdzenna rzęsek i wici
SJP.pl
Aksonema – kompleks 9 par mikrotubul obwodowych oraz jednej pary centralnej, stanowiący aparat ruchowy rzęsek i wici (ruch odbywa się dzięki przesuwaniu się dyneiny wzdłuż mikrotubul).
Wikipedia
przyrząd do wykonywania rzutów równoległych na płaszczyznę
SJP.pl
sposób przedstawiania figur przestrzennych na płaszczyźnie (tzw. rzutni aksonometrycznej) dowolnie ustawionej względem układu osi współrzędnych przestrzennych; rzutowanie równoległe; perspektywa równoległa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rodzaj rzutu równoległego, odwzorowanie przestrzeni na płaszczyznę z wykorzystaniem prostokątnego układu osi
Wiktionary
Aksonometria (gr. "akson" + "metreo") – rodzaj rzutu równoległego, odwzorowanie przestrzeni na płaszczyznę z wykorzystaniem prostokątnego układu osi. Cechą odróżniającą aksonometrię od innych rodzajów rzutu równoległego jest dążenie do zachowania prawdziwych wymiarów rzutowanych obiektów przynajmniej w jednym, wybranym kierunku. Niektóre rodzaje aksonometrii pozwalają również zachować wielkości kątów, równoległych do obranej płaszczyzny.
Wikipedia
(1.1) Ten rysunek trzeba narysować w aksonometrii.
Wiktionary
IPA: ˌaksɔ̃nɔ̃ˈmɛtrʲja, AS: aksõnõmetrʹi ̯a
Wiktionary
przym. aksonometryczny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) mat. geom. związany z aksonometrią, dotyczący aksonometrii
Wiktionary
rzecz. aksonometria ż.
Wiktionary
przymiotnik od: akson
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) anat. dotyczący aksonu
Wiktionary
rzecz. akson mrz.
Wiktionary
nibynóżki (kurczliwe wypustki ciała) u niektórych pierwotniaków
SJP.pl
typ nibynóżki u niektórych pierwotniaków
SJP.pl
osiowa, przechodząca przez całe ciało wiciowców organella oporowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Chinach, w Regionie Autonomicznym Sinciang-Ujgur, nad rzeką Aksu He;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. starożytne królestwo położone w północnej części dzisiejszej Etiopii i Erytrei;
2. miasto w północnej Etiopii
SJP.pl
Ak
Wikipedia
minerał, borokrzemian wapnia, manganu, magnezu i żelaza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. minerał z gromady krzemianów;
Wiktionary
Aksynit – rzadki minerał z gromady krzemianów.
Nazwa pochodzi od greckiego słowa "„axe”" – topór (ze względu na formę kryształów).
Wikipedia
(1.1) Skład chemiczny aksynitu jest bardzo zmienny.
Wiktionary
IPA: aˈksɨ̃ɲit, AS: aksỹńit
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ezot. wróżba z rozżarzonego topora
Wiktionary
1. działanie, czyn;
2. część utworu scenicznego;
3. przedstawienie nagiej postaci ludzkiej w malarstwie, rzeźbie lub fotografice;
4. różnie rozumiane pojęcie filozoficzne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) książk. czyn, działanie
(1.2) teatr. część sztuki teatralnej;
(1.3) szt. fot. zdjęcie lub obraz nagiej modelki lub modela;
(1.4) urz. praw. urzędowy lub prawny dokument
(1.5) oficjalna uroczystość towarzysząca ważnemu zdarzeniu
Wiktionary
Akt ( actus „czyn, działanie” od ago, agere „czynić, działać, robić”) – przedstawienie nagiego ciała ludzkiego w sztuce, zazwyczaj wykonane w oparciu o studium z żywego modela. Akt jest jednym z najważniejszych tematów malarskich i fotograficznych w dziejach sztuki, oraz podstawowym tematem rzeźby. Akt może pojawić się jako samodzielny temat bądź jako część większej kompozycji. Jest uważany za podstawę artystycznego wykształcenia.
Wikipedia
(1.1) Marek podniósł rękę i uderzył go w akcie rozpaczy.
(1.2) W trzecim akcie nowej sztuki teatralnej główny bohater umiera.
(1.3) Artysta maluje akt młodej dziewczyny.
(1.4) Informacje na ten temat znajdują się w akcie notarialnym.
(1.5) Podczas aktu wodowania statku cały czas lało jak z cebra.
Wiktionary
IPA: akt, AS: akt
Wiktionary
rzecz. aktówka ż.
:: zdrobn. akcik m.
przym. aktowy
Wiktionary
(1.1) poczynanie, posunięcie, gest, przejaw
(1.5) ceremonia, uroczystość, obrzęd, obchód
Wiktionary
dokument urzędowy, prawny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zbiór dokumentów lub ksiąg zawierających zapisy urzędowe
(1.2) uczn. dziennik szkolny
(1.3) uczn. papierosy
Wiktionary
Akta – grupa dokumentów o podobnej treści (Akta sprawy) złączona w jeden ciąg w celu łatwiejszego ich przechowywania.
Wikipedia
(1.1) Cały czas trwają przesłuchania świadków i badania przejętych akt - zaznaczył prokurator.
Wiktionary
IPA: ˈakta, AS: akta
Wiktionary
(1.1) dokumentacja
Wiktionary
1. w gramatyce narracyjnej: wzór postaci działającej w utworze;
2. wykonawca jakiejś czynności; agens
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Kazachstanie, administracyjne centrum obwodu mangystauskiego;
Wiktionary
Aktau (kaz. Ақтау, "Aqtaw", w latach 1964–1991 Szewczenko) – miasto obwodowe w zachodnim Kazachstanie, na półwyspie Mangystau i zarazem stolica obwodu mangystauskiego, port nad Morzem Kaspijskim.
Powstało w 1961 roku w związku z odkryciem na półwyspie Mangystau bogatych złóż ropy naftowej i gazu; połączony rurociągiem naftowym z pobliskimi ośrodkami eksploatacji ropy naftowej – Uzeń i Żetybaj. W 2018 podpisano tutaj Konwencję o Statusie Prawnym Morza Kaspijskiego.
Wikipedia
przym. aktauski
Wiktionary
(1.1) hist. Szewczenko (1964-1991)
Wiktionary
w mitologii greckiej: myśliwy beocki
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
drzewiaste pnącze z rodziny aktinidiowatych, na ogół dwupienne, uprawiane dla soczystych owoców, rosnące w Azji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. azjatyckie pnącze o jadalnych owocach kiwi;
Wiktionary
Aktinidia ("Actinidia") – rodzaj pnączy z rodziny aktinidiowatych. Obejmuje ok. 55, 60 lub 75 gatunków. Występują w Azji wschodniej i południowej, od Japonii po Indonezję, z największym zróżnicowaniem w Chinach (44 gatunki są endemitami tego kraju). Rosną zwykle w lasach i zaroślach.
Wikipedia
IPA: ˌaktʲĩˈɲidʲja, AS: aktʹĩńidʹi ̯a
Wiktionary
rodzina pnączy z rzędu wrzosowców, niektóre gatunki uprawiane dla smacznych owoców inne jako rośliny ozdobne
SJP.pl
Ak
Wikipedia
o cechach aktinidiowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bot. o cechach roślin z rodziny aktinidiowatych
Wiktionary
rzecz. aktinidiowate nmos.
Wiktionary
pływająca larwa należąca do czułkowców
SJP.pl
Aktinotrocha, aktinotrochula (gr. "aktís" – promień, "trochós" – koło) – wolno żyjąca, wydłużona larwa trochoforopodobna kryzelnic (Phoronida). W górnej części o kształcie parasola znajduje się płytka apikalna i czułki. Obecność czułków na episferze odróżnia aktinotrochę od trochofory. Dolna część ciała larwy zakończona jest wieńcem rzęsek służących jej do pływania.
Wikipedia
planktoniczna larwa występująca w cyklu rozwojowym niektórych stułbiopławów, przypominająca budową polipa; aktynula
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Aktiubińskiem, dotyczący Aktiubińska
Wiktionary
rzecz. Aktiubińsk mrz.
Wiktionary
(1.1) aktobski
Wiktionary
skrót od: aktualizacja (czytany jako cały, odmienny wyraz)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Kazachstanie, administracyjne centrum obwodu aktobskiego;
Wiktionary
Aktobe, Aktiubińsk ( Ақтөбе, "Aktöbe"; Актобе, "Aktobie") – miasto obwodowe, największe w zachodniej części Kazachstanu, leży nad rzeką Ilek. Ośrodek administracyjny obwodu aktobskiego. Miasto zostało założone w 1869 roku.
Rozwinęło się tutaj hutnictwo żelaza i chromu, przemysł maszynowy, chemiczny i lekki.
Wikipedia
(1.1)O tytuł mistrza kraju walczą jednak drużyny z innych miast – Aktobe, Toboł Kostanaj i FK Astana.
Wiktionary
przym. aktobski
Wiktionary
(1.1) hist. Aktiubińsk (do 1999)
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Aktobe, dotyczący Aktobe
Wiktionary
rzecz. Aktobe n.
Wiktionary
(1.1) aktiubiński
Wiktionary
aparat rejestrujący ruch ciała
SJP.pl
zapis aktywności ruchowej organizmu zarejestrowany przez aktograf
SJP.pl
Aktogram – wykres aktywności osobowej organizmu w określonym czasie. Przedstawiony jest najczęściej w 24-godzinnym układzie dobowym.
Wikipedia
kompleks dwóch białek: aktyny i miozyny; aktynomiozyna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. powstający w wyniku skurczu mięśnia kompleks dwóch białek: aktyny i miozyny;
Wiktionary
Aktomiozyna – nierozpuszczalny w wodzie kompleks dwóch białek: aktyny i miozyny. Powstaje w czasie skurczu mięśnia, jest zaliczana do białek kurczliwych. Jest enzymem rozkładającym ATP.
Wikipedia
zespół włókien o jednakowym przebiegu i funkcji
SJP.pl
1. artysta sceniczny, estradowy lub filmowy;
2. przenośnie: uczestnik jakiegoś wydarzenia, sprawca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba, która gra rolę w teatrze lub w filmie;
(1.2) stpol. powód (w sądzie)
Wiktionary
Aktor (z āctor, od agere „działać”) – osoba odgrywająca za pomocą szczególnego zachowania, technik cielesnych i głosowych rolę w serialu, w teatrze i w filmie. Od zwykłego człowieka odróżnia go ze strony samego aktora świadomość gry, ze strony widzów – szczególny sposób traktowania osoby jako aktora. Wobec widza istnieje na sposób dwoisty, jako odtwarzana postać, w którą się tymczasowo wciela, i zarazem jako żywy człowiek, posiadający własną rzeczywistą tożsamość i biografię.
Wikipedia
(1.1) Ten aktor użycza głosu w serialach animowanych.
(1.1) Wszyscy młodzi aktorzy w tym filmie są amatorami.
(1.1) Poczta wydaje serię znaczków ze znanymi norweskimi aktorami.
Wiktionary
IPA: ˈaktɔr, AS: aktor
Wiktionary
rzecz. aktorstwo n., aktorzyna m.
:: fż. aktorka ż.
czas. aktorzyć
przym. aktorski
przysł. aktorsko
Wiktionary
(1.1) artysta, artysta dramatyczny, człowiek teatru/filmu, histrion
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. praw. wpis sprawy, sprawa wpisana do rejestru sądowego
(1.2) daw. praw. koszty sprawy sądowej
Wiktionary
(1.1) Woźny albo jenerał (…) roznosił pozwy, ogłaszał intromisje, robił wizje, przywoływał aktoraty etc.
Wiktionary
zdrobnienie od: aktorka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: aktorka
Wiktionary
IPA: ˌaktɔˈrɛt͡ʃka, AS: aktorečka
Wiktionary
rzecz. aktorka ż.
Wiktionary
1. kobieta grająca rolę na scenie teatralnej, w filmie, w słuchowiskach radiowych i przedstawieniach telewizyjnych;
2. uczestniczka jakiegoś wydarzenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) film. teatr. kobieta, która w teatrze lub na filmie udaje jakąś postać, bohatera
Wiktionary
(1.1) Kto zdobył wczoraj nagrodę dla najlepszej aktorki drugoplanowej?
Wiktionary
IPA: akˈtɔrka, AS: aktorka
Wiktionary
rzecz. aktoreczka ż., aktorzyna mos., aktorstwo n.
:: fm. aktor mos.
czas. aktorzyć ndk.
przym. aktorski
przysł. aktorsko
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) reg-pl|Poznań. aktor
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) daw. zachowywać się jak aktor; grać, udawać
Wiktionary
przymiotnik od: aktor
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący aktorów lub aktorstwa
Wiktionary
(1.1) Ukończyłem trzyletni kurs w szkole aktorskiej w Rzymie.
Wiktionary
rzecz. aktorstwo n., aktor m., aktorka ż., aktorzenie n.
czas. aktorzyć ndk.
przysł. aktorsko
Wiktionary
przysłówek
(1.1) od: aktorski
Wiktionary
rzecz. aktor mos., aktorka ż.
przym. aktorski
Wiktionary
1. zawód aktora;
2. potocznie: ogół aktorów;
3. udawanie czegoś, sztuczne zachowanie się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) sztuka aktorska, zawód aktorski, powołanie aktorskie
(1.2) ogół aktorów
(1.3) nieszczere, sztuczne zachowanie; udawanie, hipokryzja
Wiktionary
rzecz. aktorzenie n., aktor mos., aktorka ż.
czas. aktorzyć
przym. aktorski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pogard. przesadna, nienaturalna albo słaba gra aktorska
Wiktionary
(1.1) Cała jego rola to czysta aktorszczyzna.
Wiktionary
środowiskowo: doświadczony aktor
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|aktorzyć.
Wiktionary
rzecz. aktorstwo n., aktor m., aktorka ż.
czas. aktorzyć
przym. aktorski
Wiktionary
pogardliwie: aktorka; aktorzyna, aktoreczka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pogard. aktorka przedstawiona w sposób nacechowany
Wiktionary
pogardliwie i z przekąsem o aktorze, zwłaszcza słabym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zdrobn. od aktor
Wiktionary
(r. męski) lekceważąco: marny aktor
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. lekcew. z politowaniem lub lekceważeniem o aktorze, zwłaszcza kiepskim
Wiktionary
(1.1) Gość, który to czyta, chyba nawet nie jest najmarniejszym nawet aktorzyną.
Wiktionary
IPA: ˌaktɔˈʒɨ̃na, AS: aktožỹna
Wiktionary
rzecz. aktor m., aktorka ż.
czas. aktorzyć
Wiktionary
zgrubienie od: aktor
SJP.pl
potocznie:
1. udawać, symulować coś, np. faul;
2. grać w filmie, przedstawieniu
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) pot. udawać, symulować coś
(1.2) pot. grać w filmie, przedstawieniu
Wiktionary
(1.1) Po zdobyciu gola jakoś przestali aktorzyć, boleści im minęły…
Wiktionary
IPA: akˈtɔʒɨt͡ɕ, AS: aktožyć
Wiktionary
rzecz. aktor m., aktorka ż., aktorzyna m., aktorstwo n., aktorzenie n.
przym. aktorski
Wiktionary
(1.1) symulować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) praw. adm. osoba fizyczna lub osoba prawna (urząd, przedsiębiorstwo, organizacja itp.), która wytwarza i gromadzi akta;
Wiktionary
Aktotwórca – urząd, instytucja, przedsiębiorstwo, organizacja, osoba fizyczna itp., która w wyniku swojej działalności wytwarza i gromadzi akta.
Wikipedia
przym. aktotwórczy
przysł. aktotwórczo
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z tworzeniem akt, dotyczący tworzenia akt
Wiktionary
rzecz. aktotwórca m.
przysł. aktotwórczo
Wiktionary
przymiotnik od: akt (zwykle: dokument lub dzieło przedstawiające nagą postać)
SJP.pl
rzeczy współczesne, bieżące lub informacje o nich; aktualności (częściej)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) książk. wydarzenia, sprawy, rzeczy aktualne
Wiktionary
IPA: ˌaktuˈwalʲja, AS: aktuu̯alʹi ̯a
Wiktionary
przysł. aktualnie
Wiktionary
(1.1) aktualności
Wiktionary
zwolennik doktryny filozoficznej usiłującej wyprowadzić świat rzeczy z samego aktu, z czystego stawania się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zwolennik aktualizmu
Wiktionary
rzecz. aktualizm mrz.
przym. aktualistyczny
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) filoz. związany z aktualizmem, dotyczący aktualizmu
Wiktionary
rzecz. aktualizm mrz., aktualista mos., aktualistka ż.
Wiktionary
czynienie czegoś aktualnym, odpowiadającym nowym realiom
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) czynienie czegoś aktualnym, uwspółcześnienie, modernizacja
Wiktionary
(1.1) Aktualizacja danych następuje w naszym systemie co godzinę.
Wiktionary
IPA: ˌaktuwalʲiˈzat͡sʲja, AS: aktuu̯alʹizacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. aktualizm m., aktualność ż., uaktualnianie n., zaktualizowanie n., aktualizowanie n.
czas. aktualizować ndk., zdezaktualizować dk.
przym. aktualny
przysł. aktualnie
Wiktionary
program do aktualizacji oprogramowania
SJP.pl
w geologii: kierunek zajmujący się wyjaśnianiem zjawisk zachodzących w odległej przeszłości na podstawie obserwacji podobnych zjawisk zachodzących obecnie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. zasada, według której procesy zachodzące dziś na Ziemi działały także w przeszłości
(1.2) filoz. doktryna uznająca akt (stawanie się, działanie) za pierwotną zasadę bytu
(1.3) psych. kierunek w XIX-wiecznej psychologii ograniczający przedmiot badań do opisu aktów psychicznych i treści świadomości
Wiktionary
Ak
Wikipedia
rzecz. aktualista mos., aktualizacja ż.
przym. aktualistyczny
czas. aktualizować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|aktualizować.
Wiktionary
rzecz. zaktualizowanie n., aktualność ż., aktualizacja ż., uaktualnianie n., uaktualnienie n.
czas. aktualizować ndk., zaktualizować dk., uaktualniać ndk., uaktualnić dk.
przym. aktualny, aktualizacyjny
przysł. aktualnie
Wiktionary
1. czynić aktualnym, dostosowywać do współczesności; uaktualniać, uwspółcześniać, modernizować, unowocześniać;
2. aktualizować się - w filozofii: przechodzić od stanu potencjalnego do istnienia realnego
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) czynić aktualnym
Wiktionary
(1.1) Planiści zapotrzebowania materiałowego aktualizują plan priorytetów w obliczu zmieniających się zamówień sprzedaży i terminów.
Wiktionary
rzecz. aktualizm m., zaktualizowanie n., aktualność ż., aktualizacja ż., dezaktualizacja ż., uaktualnianie n., uaktualnienie n., aktualizowanie n.
czas. zaktualizować dk., dezaktualizować ndk., zdezaktualizować dk., uaktualniać ndk., uaktualnić dk.
przym. aktualny, aktualizacyjny
przysł. aktualnie
Wiktionary
(1.1) uaktualniać, odnawiać, uwspółcześniać, modernizować
Wiktionary
przysłówek czasu
(1.1) obecnie, w tej chwili, teraz
Wiktionary
(1.1) Europejczyk, jak pisze Merton, zwykle spekuluje na podstawie materiałów z długich okresów historycznych, podczas gdy Amerykanin bada fakty aktualnie występujące.
Wiktionary
IPA: ˌaktuˈwalʲɲɛ, AS: aktuu̯alʹńe
Wiktionary
rzecz. aktualizacja ż., aktualia nmos., aktualności nmos., aktualność ż., aktualizowanie n., zaktualizowanie n., uaktualnianie n.
czas. aktualizować ndk., zaktualizować dk.
przym. aktualny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: aktualnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: aktualny; bardziej aktualny
SJP.pl
aktualne wydarzenia lub informacje o nich; aktualia (rzadziej)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) telewizyjny lub radiowy, zwykle cykliczny, program informacyjny
Wiktionary
przysł. aktualnie
Wiktionary
bycie aktualnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bycie zgodnym ze stanem obecnym
Wiktionary
IPA: ˌaktuˈwalnɔɕt͡ɕ, AS: aktuu̯alność
Wiktionary
rzecz. aktualizacja ż., aktualizowanie n., zaktualizowanie n., uaktualnianie n.
czas. aktualizować
przym. aktualny, aktualizacyjny
przysł. aktualnie
Wiktionary
dotyczący tego, co się dzieje obecnie, ważny w czasie obecnym (np. aktualny temat, aktualne informacje)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący teraźniejszości
(1.2) zachowujący ważność w danej chwili
Wiktionary
(1.2) Pańskie zaświadczenie nie jest już aktualne.
Wiktionary
IPA: ˌaktuˈwalnɨ, AS: aktuu̯alny
Wiktionary
rzecz. aktualizacja ż., aktualność ż., uaktualnianie n., zaktualizowanie n., aktualizowanie n.
czas. aktualizować
przysł. aktualnie
Wiktionary
(1.1) teraźniejszy, świeży
(1.2) ważny (obowiązujący)
Wiktionary
związany z ubezpieczaniem, ubezpieczeniami
SJP.pl
1. urząd aktuariusza;
2. wyznaczanie wielkości świadczeń, składek oraz odszkodowań ubezpieczeniowych;
3. ludzie zajmujący się wyznaczaniem wielkości świadczeń, składek oraz odszkodowań ubezpieczeniowych
SJP.pl
1. pracownik firmy ubezpieczeniowej; ekspert ubezpieczeniowy;
2. dawniej: urzędnik opiekujący się aktami sądowymi; pisarz sądowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ekon. specjalista z zakresu matematyki finansowej, obliczania ryzyka oraz wyceny projektów finansowych;
Wiktionary
Nie mylić z: akcjonariusz.
Aktuariusz – profesjonalista z dziedziny obliczania ryzyka oraz wartości bieżącej projektów finansowych, w szczególności długoterminowych lub obarczonych ryzykiem. Tradycyjnie profesja aktuariusza związana jest z branżą ubezpieczeń, reasekuracji oraz planów emerytalnych (w Polsce: wycena rezerw na świadczenia pracownicze).
Wikipedia
(1.1) W Polsce jest tylko 180 aktuariuszy, ich zarobki sięgają 15 000 zł.
Wiktionary
rzecz. aktuariat mrz.
:: fż. aktuariuszka ż.
przym. aktuarialny
przysł. aktuarialnie
Wiktionary
bardzo rzadki, promieniotwórczy pierwiastek chemiczny o symbolu Ac
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. radioaktywny pierwiastek chemiczny o symbolu Ac i liczbie atomowej 89;
Wiktionary
Na tę stronę wskazuje „Ac”. Zobacz też: AC lub.ac.
Aktyn (Ac, actinium) – nietrwały pierwiastek chemiczny zaliczany do aktynowców lub skandowców.
Wikipedia
(1.1) Jakie właściwości chemiczne ma aktyn?
Wiktionary
IPA: ˈaktɨ̃n, AS: aktỹn
Wiktionary
rzecz. aktynowiec m.
temsłow. aktyno-
Wiktionary
(1.1) symbol. Ac
Wiktionary
białko kurczliwe włókien mięśniowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. biol. wielofunkcyjne białko, które jest jednym z kluczowych elementów cytoszkieletu w komórkach eukariotycznych
Wiktionary
Aktyna – kurczliwe białko budujące filamenty cienkie miofibryli oraz mikrofilamenty. Wraz z miozyną tworzy aktomiozynę. Występuje w dwóch postaciach:
Aktyna występuje w cytoplazmie praktycznie wszystkich komórek eukariotycznych, gdzie jest elementem cytoszkieletu, biorącym udział m.in. utrzymywaniu (i zmianach) kształtu oraz ruchach komórki, a także w jądrze komórkowym (aktyna jądrowa).
Wikipedia
(1.1) W komórkach mięśniowych aktyna współpracuje z miozyną, tworząc struktury umożliwiające skurcze mięśni.
Wiktionary
przym. aktynowy
temsłow. aktyno-
Wiktionary
stopień oddziaływania światła na światłoczułe materiały fotograficzne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fiz. chem. biol. zdolność promieniowania do wywoływania reakcji fotochemicznych
Wiktionary
przym. aktyniczny
Wiktionary
aktyniczne światło o zakresie długości fal (barw) odpowiadających barwoczułości materiału fotograficznego i powodujące dzięki temu naświetlenie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) fiz. dotyczący widma słonecznego i wywołujący reakcje chemiczne
Wiktionary
rzecz. aktyniczność ż.
Wiktionary
temat słowotwórczy
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z promieniem, promieniowaniem, promieniotwórczością
Wiktionary
IPA: akˈtɨ̃nɔ, AS: aktỹno
Wiktionary
rzecz. aktyn m., aktyna ż.
przym. aktynowy
Wiktionary
aktynometr zaopatrzony w urządzenie samopiszące
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. przyrząd służący do pomiaru i rejestracji zmian natężenia promieniowania słonecznego
Wiktionary
minerał z grupy amfiboli, krzemian wapnia, magnezu i żelaza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. miner. nazwa minerałów tremolit i ferroaktynolit;
Wiktionary
IPA: ˌaktɨ̃ˈnɔlʲit, AS: aktỹnolʹit
Wiktionary
przym. aktynolitowy
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) miner. dotyczący aktynolitu (Ca₂(Mg,Fe)₅Si₈O₂₂(OH)₂)
Wiktionary
(1.1) aktynolit mrz.
Wiktionary
specjalista w dziedzinie aktynologii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. fiz. nauka o działaniu promieni świetlnych
Wiktionary
(1.1) W aktynologii bada się np. jak promieniowanie ultrafioletowe przyspiesza blaknięcie farb i tkanin.
Wiktionary
przyrząd do pomiaru promieniowania słonecznego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. techn. przyrząd służący do dokładnego mierzenia promieniowania słonecznego
Wiktionary
IPA: ˌaktɨ̃ˈnɔ̃mɛtr̥, AS: aktỹnõmetr̦
Wiktionary
przym. aktynometryczny
rzecz. aktynometria
Wiktionary
nauka zajmująca się pomiarami promieniowania Słońca, Ziemi i atmosfery
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. fiz. dział nauki zajmujący się pomiarami promieniowania w atmosferze ziemskiej
Wiktionary
Aktynometria – nauka o promieniowaniu Słońca, Ziemi i atmosfery. Zajmuje się pomiarami promieniowania bezpośredniego, rozproszonego i pochłoniętego w atmosferze, a także wyznaczaniem promieniowania efektywnego oraz bilansu promieniowania Ziemi i atmosfery.
Wikipedia
(1.1) Aktynometria ma zastosowanie w meteorologii, klimatologii, fotometrii, a także w rolnictwie.
Wiktionary
rzecz. aktynometr mrz.
przym. aktynometryczny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) fiz. związany z aktynometrią lub aktynometrem, dotyczący aktynometrii lub aktynometru
Wiktionary
rzecz. aktynometria ż., aktynometr mrz.
Wiktionary
choroba zakaźna ludzi i zwierząt, wywołana przez promieniowca Actinomyces bovis; promienica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. zob. promienica.
Wiktionary
kompleks dwóch białek: aktyny i miozyny; aktomiozyna
SJP.pl
antybiotyk hamujący podział komórki, stosowany w chemioterapii nowotworów; cytostatyk
SJP.pl
naturalny promieniotwórczy izotop radonu, powstający przy rozpadzie aktynu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. radon-219, naturalnie występujący izotop radonu o symbolu An powstający na skutek radioaktywnego rozpadu aktynu
Wiktionary
(1.1) Promieniotwórczość naturalna wywołana jest przez pierwiastki promieniotwórcze, będące stałymi składnikami atmosfery (np. radon, toron i aktynon), skorupy ziemskiej i wody (np. uran, tor i potas) oraz promieniowanie kosmiczne.
Wiktionary
typ walca osiowego charakteryzujący się gwiaździstym układem tkanek przewodzących
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. naświetlanie lampami leczniczymi; światłolecznictwo za pomocą sztucznych źródeł (np. lampą kwarcową UV czy lampą na podczerwień sollux)
Wiktionary
(1.1) Nowoczesna aktynoterapia UV może poprawić stan pacjentów z łuszczycą.
Wiktionary
grupa 14 pierwiastków chemicznych wydzielonych z układu okresowego: tor, protaktyn, uran, neptun, pluton, ameryk, kiur, berkel, kaliforn, einstein, ferm, mendelew, nobel i lorens
SJP.pl
Aktynowce – grupa pierwiastków chemicznych wydzielona z układu okresowego. Ich nieoficjalny wspólny symbol to An.
Grupa ta liczy 15 metali: aktyn, tor, protaktyn, uran, neptun, pluton, ameryk, kiur, berkel, kaliforn, einstein, ferm, mendelew, nobel, lorens.
Wikipedia
każdy z pierwiastków z rodziny aktynowców: tor, protaktyn, uran, neptun, pluton, ameryk, kiur, berkel, kaliforn, einstein, ferm, mendelew, nobel lub lorens
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. radioaktywny metal z grupy pierwiastków chemicznych ósmego okresu, w najczęstszym rozumieniu o liczbach atomowych od 83 (aktynu) do 103 (lorensu);
Wiktionary
(1.1) Tor jest radioaktywnym aktynowcem odkrytym w 1828 roku przez szwedzkiego chemika — Jönsa Jakoba Berzeliusa, stąd też jego nazwa pochodząca od nordyckiego boga burzy i piorunów — Thora.
Wiktionary
rzecz. aktyn mrz.
Wiktionary
przymiotnik od: aktyn
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący aktynu
Wiktionary
(1.1) aktyn m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. aktówka
Wiktionary
(1.1) Hefty mogesz nosić w aktyntaszy.
Wiktionary
planktoniczna larwa występująca w cyklu rozwojowym niektórych stułbiopławów, przypominająca budową polipa; aktinula
SJP.pl
aktywna grupa członków organizacji lub partii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) najbardziej wartościowa, aktywna grupa w obrębie organizacji
(1.2) hist. w PRL-u: członkowie władz PZPR wszelkich szczebli, a w szerszym znaczeniu także członkowie sprzymierzonych z PZPR stronnictw i związków zawodowych;
(1.3) hist. eufem. w PRL-u: członek doraźnie powoływanych bojówek partyjnych służących do rozpędzania protestów
Wiktionary
Aktyw (łac. "activus" – czynny) – określenie odnoszące się do członków danej organizacji, wykazujących się największą aktywnością.
W okresie PRL termin ten stosowano w nowomowie politycznej w następujących znaczeniach:
Wikipedia
przym. aktywny
Wiktionary
1. ekonomia: środki gospodarcze (m.in. nieruchomości, towary) gotowe do dyspozycji w danym momencie przez jednostkę gospodarczą będącą w ich posiadaniu;
2. przenośnie: mocne strony kogoś lub czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) księg. kontrolowane przez jednostkę gospodarczą zasoby majątkowe o wiarygodnie określonej wartości, które użyte spowodują wpływ do jednostki korzyści ekonomicznych;
Wiktionary
Aktywa (z łac. "activus" ‘czynny’ od "actus" ‘czyn’, "actum" ‘rzecz zrobiona’ od "ago, agere" ‘prowadzić; czynić; działać’) – kontrolowane przez jednostkę gospodarczą zasoby majątkowe o wiarygodnie określonej wartości, uzyskane w wyniku przeszłych zdarzeń, które spowodują w przyszłości wpływ do jednostki korzyści ekonomicznych. Jeśli zasób majątkowy nie spełnia któregoś z powyższych kryteriów, nie może być ujęty w bilansie.
Wikipedia
(1.1) Uczyniła to w imię jakiegoś libertariańskiego konstruktu ideologicznego, który sprawdzoną metodę izolacji toksycznych aktywów każe nazywać równią pochyłą prowadzącą do socjalizmu.
Wiktionary
przym. aktywny
Wiktionary
(1.1) środki gospodarcze, stan czynny majątku
Wiktionary
1. w chemii i fizyce: wzmaganie działania jakiegoś procesu, mechanizmu, organizmu;
2. w telekomunikacji: przyłączenie telefonu do odpowiedniej sieci, rozpoczynające i gwarantujące jego działanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. fiz. wzmaganie działania jakiegoś procesu, mechanizmu, organizmu
(1.2) techn. przyłączenie telefonu do odpowiedniej sieci, rozpoczynające i gwarantujące jego działanie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌaktɨˈvat͡sʲja, AS: aktyvacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. aktywowanie n., aktywator m., aktywność ż.
czas. aktywować ndk.
przym. aktywacyjny
Wiktionary
dotyczący aktywacji (np. analiza aktywacyjna, usługi aktywacyjne)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z aktywacją, dotyczący aktywacji, służący do aktywacji
Wiktionary
(1.1) Ważne zastosowanie w przemyśle znalazła analiza aktywacyjna, metoda, która pozwala wykryć zanieczyszczenia chemiczne kontrolowanego materiału efektywniej, niż przy zastosowaniu konwencjonalnej analizy chemicznej.
Wiktionary
rzecz. aktywacja ż., aktywowanie n., aktywator mrz.
czas. aktywować ndk.
Wiktionary
1. substancja przyspieszająca pewną reakcję po zmieszaniu jej z katalizatorem; promotor;
2. w informatyce: program komputerowy uwierzytelniający wpisywany numer seryjny, zapobiegający piractwu komputerowemu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) coś, co uruchamia, przyspiesza albo wzmacnia działanie jakiegoś procesu, reakcji chemicznej czy urządzenia
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Jony metali mogą być aktywatorami enzymów.
Wiktionary
rzecz. aktywowanie n., aktywacja ż.
przym. aktywacyjny
czas. aktywować
Wiktionary
(1.1) inicjator, czynnik aktywujący
Wiktionary
członek organizacji, partii itp. mocno zaangażowany w jej działalność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) bardzo czynny członek organizacji walczący w imię określonych praw lub przekonań
(1.2) hist. zwolennik kierunku polityki polskiej okresu pierwszej wojny światowej, dążącego do współpracy z okupującymi Niemcami i Austro-Węgrami
Wiktionary
(1.1) Od lat, część naukowców i aktywistów praw zwierząt stara się o przyznanie naczelnym podstawowych praw – do życia i wolności oraz wprowadzenia zakazu tortur wobec naszych najbliższych krewnych.
Wiktionary
IPA: ˌaktɨˈvʲista, AS: aktyvʹista
Wiktionary
rzecz. aktywizm m., aktywizacja ż., aktywność ż.
:: fż. aktywistka ż.
czas. aktywizować ndk.
przym. aktywistyczny, aktywny, aktywistowski
przysł. aktywnie
Wiktionary
(1.1) działacz
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fż. od: aktywista
Wiktionary
(1.1) Znana ukraińska piosenkarka i aktywistka Rusłana Łyżyczko przyjechała do Polski, by wczoraj wziąć udział w programie „Świat się kręci” i opowiedzieć, co tak naprawdę dzieje się w jej ojczyźnie.
Wiktionary
IPA: ˌaktɨˈvʲistka, AS: aktyvʹistka
Wiktionary
rzecz. aktywizm m.
:: fm. aktywista m.
przysł. aktywnie
przym. aktywny, aktywistyczny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) rzad. związany z aktywistą, dotyczący aktywisty
Wiktionary
rzecz. aktywista mos.
Wiktionary
odnoszący się do aktywizmu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z aktywizmem lub aktywistami
Wiktionary
rzecz. aktywizowanie n., aktywista mos., aktywistka ż., aktywizm mrz.
czas. aktywizować ndk.
Wiktionary
czynienie czegoś aktywnym; także: pobudzanie do działania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pobudzanie do działania; uruchamianie aktywności
Wiktionary
(1.1) Aktywizacja seniorów jest jednym z głównych celów tego programu społecznego.
Wiktionary
czas. aktywizować ndk., zaktywizować dk.
rzecz. aktywista mos., aktywizowanie n., aktywność ż.
przym. aktywny
Wiktionary
(1.1) mobilizacja
Wiktionary
dotyczący aktywizacji
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący aktywizacji; pobudzający kogoś do działania, zwiększania aktywności
Wiktionary
rzecz. aktywizowanie n.
Wiktionary
człowiek aktywizujący, uaktywniający innych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ktoś, kto pobudza do działania, inicjuje aktywność lub motywuje innych
Wiktionary
(1.1) Przemek pełnił rolę aktywizatora podczas zajęć.
Wiktionary
aktywność, czynna postawa uczestniczenia w życiu organizacyjnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) czynna postawa; bycie aktywnym
(1.2) hist. kierunek polityczny w okresie I wojny światowej zabiegający o powiązanie polskiej polityki z Niemcami i Austro-Węgrami
(1.3) filoz. przekonanie myślicielskie o pierwszeństwie aktywności i zmiany nad stałością
Wiktionary
Aktywizm – działania i wysiłki na rzecz promowania, utrudniania, kierowania lub interweniowania w reformy społeczne, polityczne, ekonomiczne lub środowiskowe z pragnieniem wprowadzenia zmian w odbiorze społecznym obszaru będącego tematem działań.
Wikipedia
(1.1) Pomimo wielu przedsięwzięć, reżyserka, blogerka i niezależna perkusistka rockowa Eleni Vlachos jest jednoosobowym tornadem wegańskiego aktywizmu.
Wiktionary
rzecz. aktywność ż., aktywista m., aktywistka ż., aktywizowanie n.
czas. aktywizować ndk.
przysł. aktywnie
przym. aktywistyczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) książk. pobudzanie do aktywności, działania
Wiktionary
rzecz. zaktywizowanie n., aktywizacja ż., aktywizm m., aktywista m., aktywistka ż., aktywność ż.
czas. aktywizować ndk., zaktywizować dk.
przym. aktywny, aktywistyczny, aktywizacyjny
przysł. aktywnie
Wiktionary
(1.1) aktywizacja
Wiktionary
czynić coś aktywnym, pobudzać do działania; ożywiać
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zaktywizować)
(1.1) pobudzać do działania, wprowadzać w stan aktywności
(1.2) włączać coś, co było nieaktywne
czasownik zwrotny niedokonany aktywizować się (dk. zaktywizować się)
(2.1) stawać się aktywnym
Wiktionary
(1.1) Postarajmy się aktywizować bezrobotnych, żeby łatwiej znaleźli pracę.
Wiktionary
rzecz. aktywność ż., aktywizowanie n., aktywizm mrz., aktywista mos., aktywizacja ż.
przym. aktywny, aktywistyczny
przysł. aktywizująco
Wiktionary
(1.1) mobilizować, pobudzać
(1.2) uaktywniać, uruchamiać, włączać
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób zachęcający do aktywności, pobudzający do działania
Wiktionary
rzecz. aktywność ż.
czas. aktywizować ndk., zaktywizować dk.
Wiktionary
czynić coś aktywnym, pobudzać do działania; ożywiać
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób aktywny
Wiktionary
(1.1) W obronie przedmościa toruńskiego i linii Drwęcy aktywnie uczestniczył także 2. batalion pułku morskiego.
(1.1) Aktywnie uprawiał narciarstwo, zarówno w Tatrach, jak i w Alpach.
Wiktionary
rzecz. aktywność ż., aktywizm m., aktywista m., aktywistka ż., aktywizowanie n.
przym. aktywny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: aktywnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: aktywny
SJP.pl
bycie aktywnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) działanie, przejawianie inicjatywy, branie udziału
(1.2) chem. pozorne efektywne stężenie substancji w roztworze;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Aktywność fizyczna pomaga w walce z nadwagą.
Wiktionary
IPA: akˈtɨvnɔɕt͡ɕ, AS: aktyvność
Wiktionary
rzecz. aktywizacja ż., aktywizm m., aktywista m., aktywistka ż., aktywizowanie n., aktywacja ż., aktywowanie n.
czas. aktywować ndk., aktywizować ndk.
przym. aktywny
przysł. aktywnie, aktywizująco
Wiktionary
(1.2) aktywność stężeniowa
Wiktionary
1. działający lub skłonny do działania, czynny, dynamiczny;
2. w chemii: zdolny do reakcji chemicznej lub mający wpływ na jej przebieg;
3. o wulkanie: czynny, niewygasły
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) biorący w czymś żywy udział, przejawiający inicjatywę; czynny; działający
(1.2) chem. zdolny do reakcji chemicznej lub przyspieszający ją
Wiktionary
(1.1) Io jest pokryty wulkanami, z których wiele jest obecnie aktywnych.
(1.2) Cer jest miękkim, chemicznie aktywnym metalem.
Wiktionary
IPA: akˈtɨvnɨ, AS: aktyvny
Wiktionary
rzecz. aktywność ż., aktywizacja ż., aktywista m., aktywistka ż., aktyw m., aktywa nmos., aktywizowanie n.
czas. aktywizować ndk., zaktywizować dk., uaktywniać ndk., uaktywnić dk.
przysł. aktywnie
Wiktionary
(1.1) czynny, działający
Wiktionary
dający się aktywować
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) czynienie czegoś aktywnym
Wiktionary
(1.1) Założenie i aktywowanie konta w tym sklepie internetowym zajęło mi pięć minut.
Wiktionary
IPA: ˌaktɨvɔˈvãɲɛ, AS: aktyvovãńe
Wiktionary
rzecz. aktywacja ż., aktywator mrz., aktywność ż.
czas. aktywować ndk.
przym. aktywacyjny
Wiktionary
(1.1) aktywacja
Wiktionary
1. w chemii i fizyce: wzmagać działanie jakiegoś procesu, mechanizmu, organizmu;
2. w telekomunikacji: przyłączać telefon (zwłaszcza komórkowy) do odpowiedniej sieci, rozpoczynając i gwarantując jego działanie
SJP.pl
czasownik przechodni dwuaspektowy
(1.1) sprawiać, że coś staje się aktywne
Wiktionary
(1.1) Czy wiesz, jak się aktywuje modem?
Wiktionary
IPA: ˌaktɨˈvɔvat͡ɕ, AS: aktyvovać
Wiktionary
rzecz. aktywność ż., aktywacja ż., aktywator m., aktywowanie n.
przym. aktywacyjny
Wiktionary
(1.1) uaktywnić
Wiktionary
teczka służąca do przechowywania akt, dokumentów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) płaska torba na dokumenty
Wiktionary
Aktówka – prostokątna, sztywna torba, zwykle ze skóry lub z materiału imitującego skórę. Używana najczęściej przez prawników i biznesmenów do przenoszenia ważnych dokumentów. Często zamykana na zamek szyfrowy lub klucz.
Wikipedia
(1.1) Biznesowy ubiór i aktówka pomogły jej roztaczać aurę kompetentnej profesjonalistki.
Wiktionary
IPA: akˈtufka, AS: aktufka
Wiktionary
rzecz. akt mrz., akcik mrz.
przym. aktówkowy
Wiktionary
(1.1) teczka, pot. dyplomatka
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z aktówką, dotyczący aktówki
Wiktionary
rzecz. aktówka ż.
Wiktionary
wóz napędzany akumulatorami elektrycznymi
SJP.pl
rodzaj gryzoni z rodziny agutiowatych
SJP.pl
Akuczi ("Myoprocta") – rodzaj ssaków z rodziny agutiowatych (Dasyproctidae).
Wikipedia
1. przyjmowanie wzorców kulturowych przez jednostkę
2. wytwór procesu akulturacji, kultura
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) socjol. przyjęcie przez osobę lub grupę kultury innej grupy
Wiktionary
Akulturacja – termin stosowany w naukach społecznych (m.in. antropologia, etnologia, pedagogika, psychologia, socjologia) oraz naukach o zarządzaniu (m.in. zarządzanie międzykulturowe, kultura organizacji) na określenie zjawisk zachodzących na styku kultur pomiędzy ludźmi (jednostkami i grupami).
Wikipedia
IPA: ˌakultuˈrat͡sʲja, AS: akulturacʹi ̯a
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z procesem przyswajania elementów obcej kultury
Wiktionary
1. gromadzenie (się) czegoś, zbieranie (się) czegoś;
2. w ekonomii: zwiększanie środków inwestycyjnych oraz zasobów i rezerw finansowych w przeciwieństwie do wydatkowania na bieżącą konsumpcję
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. gromadzenie lub nagromadzenie się czegoś
(1.2) ekon. przeznaczanie części dochodu narodowego na inwestycje;
(1.3) geol. proces gromadzenia się osadów na powierzchni ziemi albo na dnie basenów wodnych, powodowany zazwyczaj działalnością wiatru, wody lub lodowców, prowadzący do powstania skał osadowych;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.3) Strefa intramarginalna lodowca Haakena, a więc obszar pomiędzy morenami końcowymi a czołem lodowca, odznacza się powszechnością osadów i rzeźby powstałej w wyniku akumulacji glacjalnej.
Wiktionary
rzecz. akumulator m., akumulowanie n., kumulacja ż.
czas. akumulować ndk., zakumulować dk.
przym. akumulacyjny, akumulatorowy
Wiktionary
dotyczący akumulacji (np. zjawiska akumulacyjne, tendencje akumulacyjne)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z akumulacją, gromadzeniem
(1.2) geol. związany z akumulacją
Wiktionary
rzecz. kumulacja ż., akumulacja ż., akumulowanie n.
czas. akumulować ndk., zakumulować dk.
Wiktionary
urządzenie do gromadzenia energii, doładowywane wielokrotnie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. urządzenie służące do magazynowania energii (elektrycznej, mechanicznej lub cieplnej)
(1.2) inform. rejestr procesora przechowujący wynik operacji
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Muszę naładować akumulator w samochodzie, bo rano miałam problem z zapaleniem.
(1.1) Gdyby „Nord” miała radiostację, to po awarii akumulatorów i popsuciu się wszystkiego, co mogłoby nawalić, szukano by nas już od miesiąca.
Wiktionary
IPA: ˌakũmuˈlatɔr, AS: akũmulator
Wiktionary
rzecz. akumulacja ż., akumulatorówka ż., akumulowanie n.
:: zdrobn. akumulatorek m.
czas. akumulować ndk.
przym. akumulatorowy
Wiktionary
zdrobnienie od: akumulator
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. bateria, którą można ponownie naładować
(1.2) zdrobn. od: akumulator
Wiktionary
(1.1) Od zwykłych baterii lepsze są akumulatorki, które można wielokrotnie ładować, wystarczy tylko kupić ładowarkę.
Wiktionary
IPA: ˌakũmulaˈtɔrɛk, AS: akũmulatorek
Wiktionary
rzecz. akumulator m.
Wiktionary
pomieszczenie, w którym pracują akumulatory
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pomieszczenie, w którym pracują akumulatory
Wiktionary
pomieszczenie lub budynek na akumulatory
SJP.pl
zasilany prądem z akumulatora lub z sieci
SJP.pl
→ akumulator, np. wózek akumulatorowy, bateria akumulatorowa
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) techn. związany z akumulatorem; wykorzystujący akumulator do zasilania
Wiktionary
rzecz. akumulator mrz., akumulacja ż., akumulowanie n.
czas. akumulować ndk., zakumulować dk.
Wiktionary
gromadzić, skupiać, zbierać
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zakumulować)
(1.1) dokonywać akumulacji
czasownik zwrotny niedokonany akumulować się (dk. zakumulować się)
(2.1) być akumulowanym
Wiktionary
rzecz. akumulator mrz., akumulacja ż.
przym. akumulacyjny, akumulatorowy
Wiktionary
(1.1) gromadzić, składać, skupiać, zbierać
(2.1) gromadzić się, składać się, skupiać się, zbierać się
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
niekonwencjonalna metoda leczenia, polegająca na naciskaniu określonych punktów ciała pacjenta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. wywodząca się z Chin tradycyjna metoda leczenia polegająca na naciskaniu, masowaniu i opukiwaniu ciała;
Wiktionary
Ten artykuł opisuje teorie, metody lub czynności niezgodne ze współczesną wiedzą medyczną.
Akupresura – pseudomedyczna metoda leczenia pochodząca z Chin, znana już 7 tysięcy lat temu. Polega na dotykaniu, głaskaniu, uciskaniu lub opukiwaniu określonych miejsc na ciele człowieka. Akupresura jest "miękką" wersją akupunktury. Pomimo niewykazanej naukowo skuteczności, według jej zwolenników jest ona cennym uzupełnieniem medycyny konwencjonalnej.
Wikipedia
(1.1) Zabiegi uciskowe, które są istotą akupresury, mają pobudzić przepływ energii.
Wiktionary
IPA: ˌakuprɛˈsura, AS: akupresura
Wiktionary
przym. akupresurowy
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z akupresurą, dotyczący akupresury
Wiktionary
rzecz. akupresura ż.
Wiktionary
osoba fachowo stosująca wobec kogoś akupresurę
SJP.pl
miejsce zakończeń nerwowych w skórze lub tkance podskórnej, szczególnie wrażliwe na stymulację przez nakłucie, ucisk lub masaż
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. wyodrębnione miejsce na powierzchni ciała, które według zasad tradycyjnej medycyny chińskiej jest powiązane funkcjonalnie z określonymi narządami lub układami organizmu; jego stymulacja (np. przez nakłucie, ucisk lub ciepło) ma wpływać na regulację procesów fizjologicznych i łagodzenie dolegliwości
Wiktionary
rzecz. akupunktura ż.
przym. akupunkturowy
Wiktionary
(1.1) biopunkt, punkt akupunkturowy
Wiktionary
dalekowschodnia metoda leczenia, polegająca na wbijaniu igieł w określone punkty ciała pacjenta; nakłuwanie, igłoterapia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. sztuka leczenia polegająca na wbijaniu igieł w określone miejsca na ciele człowieka;
Wiktionary
Ten artykuł opisuje teorie, metody lub czynności niezgodne ze współczesną wiedzą medyczną.
Akupunktura (z acus „igła”, punctura „(u)kłucie”; chiń. 針灸 zhēnjiǔ) – technika leczenia wywodząca się z Dalekiego Wschodu (Chiny, Japonia, Mongolia). Jest obecnie uznawana w wielu krajach jako uzupełnienie medycyny konwencjonalnej, chociaż nie ma naukowych dowodów na jej skuteczność, a analizy badań klinicznych wskazują na silną stronniczość tych, które są prowadzone w krajach Dalekiego Wschodu.
Wikipedia
(1.1) W tym muzeum przechowywany jest najstarszy chiński tekst medyczny traktujący o akupunkturze.
Wiktionary
IPA: ˌakupũŋkˈtura, AS: akupũŋktura
Wiktionary
rzecz. akupunkt, akupunkturzysta, akupunkturzystka
przym. akupunkturowy
Wiktionary
związany z akupunkturą
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z akupunkturą
Wiktionary
rzecz. akupunkt mrz., akupunktura ż.
Wiktionary
osoba fachowo stosująca wobec kogoś akupunkturę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) med. specjalista leczący akupunkturą
Wiktionary
rzecz. akupunktura ż.
:: fż. akupunkturzystka ż.
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. specjalistka lecząca akupunkturą
Wiktionary
rzecz. akupunktura ż.
:: fm. akupunkturzysta m.
Wiktionary
przysłówek:
1. podkreślający wyraz, któremu towarzyszy; właśnie;
2. oznaczający: w tym czasie; właśnie;
3. mający charakter wykrzyknienia, wyrażający zaprzeczenie, niedowierzanie itp.
SJP.pl
partykuła
(1.1) podkreślenie dokładności informacji; właśnie tak / tyle / …
(1.2) podkreślenie, wskazanie obiektu lub obiektów wyróżnionych spośród innych
przysłówek czasu
(2.1) wskazanie chwili, w której ma lub miało miejsce zdarzenie lub że chwilę wcześniej się zakończyło
wykrzyknik
(3.1) zaprzeczenie, protest wobec zastanego stanu lub wcześniejszej wypowiedzi
Wiktionary
Akurat – polski zespół muzyczny założony w 1994 roku w Bielsku-Białej.
Graną przez zespół muzykę trudno zaliczyć do jednego, konkretnego nurtu muzycznego. Zawiera ona w sobie elementy rocka, ska, reggae, punk rocka, pop oraz funk rocka. Członkowie grupy określają swoją muzykę jako "poezję ska-kaną". Cechą charakterystyczną ich tekstów jest zabawa słowami.
Wikipedia
(1.1) Wasze kobiety są akurat tyle warte co i mężczyźni.
(1.1) Tymczasem akurat o wpół do dziewiątej zachciało mi się pić i – zamiast do pań, poszedłem na kufelek.
(1.2) Nie wiadomo do końca, dlaczego akurat te rzeczy kojarzą się ze zdolnościami hakerskimi…
(2.1) Akurat przechodziłem obok, więc pomyślałem, że do was zajrzę.
(2.1) Nie ma go, akurat wyszedł.
(3.1) Akurat! Zaraz, zaraz! Nie tak znowu obcesowo.
(3.1) Baj baju, będziesz w raju! Amelia w podartej sukni, akurat!
Wiktionary
IPA: aˈkurat, AS: akurat
Wiktionary
przym. akuratny
przysł. akuratnie
rzecz. akuratność ż.
Wiktionary
(1.1) właśnie, dokładnie
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) pot. dokładnie, starannie, porządnie
(1.2) gw-pl|Poznań. starannie
przysłówek czasu
(2.1) łódź. właśnie w tym momencie, wtedy
(2.2) łódź. właśnie, akurat akurat, właśnie
Wiktionary
(1.1) Jak to akuratnie posprzątałeś!
(2.1) Gdy przyszliśmy to oni akuratnie wychodzili.
(2.2) Pewności nie mam, ale to jednak dziwne, że akuratnie tych czterech, co najwięcej do strajku namawiali, zaraz na drugi dzień wylali z fabryki.
Wiktionary
IPA: ˌakuˈratʲɲɛ, AS: akuratʹńe
Wiktionary
przym. akuratny
przysł. akurat
wykrz. akurat
partyk. akurat
rzecz. akuratność ż.
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: akuratnie; bardziej akuratnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: akuratny; bardziej akuratny
SJP.pl
→ akuratny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest akuratne; cecha tych, którzy są akuratni
Wiktionary
przym. akuratny
przysł. akuratnie, akurat
partyk. akurat
wykrz. akurat
Wiktionary
dokładny, punktualny
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) daw. dokładny, staranny
(1.2) łódź. dokładny, staranny
(1.4) gw-pl|Poznań. dokładny, staranny
Wiktionary
(1.1) Ona jest taka akuratna, zawsze u niej porządek.
Wiktionary
rzecz. akuratność ż.
przysł. akuratnie, akurat
wykrz. akurat
partyk. akurat
Wiktionary
(1.1) dokładny, porządny, rzetelny, staranny, sumienny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) związany z urządzeniem lub zjawiskiem łączącym fale dźwiękowe z sygnałami elektrycznymi
Wiktionary
(1.1) Akustoelektroniczny czujnik przetwarza drgania dźwiękowe na sygnał elektryczny.
Wiktionary
rzecz. akustoelektronika ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dziedzina zajmująca się badaniem i wykorzystaniem wzajemnych oddziaływań fal akustycznych z polem elektrycznym, w tym przetwarzaniem sygnałów dźwiękowych na elektryczne i odwrotnie
Wiktionary
Akustoelektronika – gałąź elektroniki bazująca na zjawisku propagacji akustycznych fal powierzchniowych (AFP) w kryształach (najczęściej piezoelektrycznych) i oddziaływaniu tych fal z nośnikami ładunków elektrycznych.
Akustoelektronika zajmuje się teorią oraz praktycznymi aspektami konstrukcji takich układów z AFP jak:
Wikipedia
przym. akustoelektroniczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. dziedzina fizyki i techniki zajmująca się oddziaływaniem fal świetlnych z falami akustycznymi (zazwyczaj ultradźwiękami) w ośrodkach materialnych
Wiktionary
przym. akustooptyczny
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) fiz. odnosząc się do dźwięku i jego właściwości
(1.2) muz. bez użycia wzmacniaczy elektrycznych
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. akustyka ż., akustyk mos., akustyczność ż.
przym. akustyczny
Wiktionary
(1.1) dźwiękowo
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: akustyczny
SJP.pl
dotyczący akustyki i artykulacji
SJP.pl
dotyczący zarówno akustyki, jak i optyki (np. sygnalizatory akustyczno-optyczne)
SJP.pl
właściwości wnętrza pod względem słyszalności dźwięków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest akustyczne
Wiktionary
rzecz. akustyka ż., akustyk m.
przym. akustyczny
przysł. akustycznie
Wiktionary
1. dotyczący dźwięku; zapewniający odpowiednie rozchodzenie się dźwięku (np. akustyczne wnętrze sali koncertowej);
2. nieizolujący hałasów (akustyczne mieszkanie w bloku)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do zjawisk dźwiękowych
(1.2) fiz. odpowiednio przenoszący dźwięk, z dobrą akustyką
(1.3) muz. dotyczący instrumentu wyposażonego w naturalny rezonator i do muzyki wykonywanej na nim
(1.4) muz. używający niezelektryfikowanych, tradycyjnych instrumentów
(1.5) techn. nieizolujący od hałasów
Wiktionary
(1.1) Miał fantastyczne zdolności naśladownictwa ludzi i wymowy. Fantastyczną pamięć akustyczną, więc mógł się bardzo prędko nauczyć.
Wiktionary
przysł. akustycznie
rzecz. akustyczność, akustyk, akustyka
Wiktionary
(1.1) dźwiękowy
Wiktionary
1. fizyk specjalizujący się w akustyce;
2. specjalista od rozchodzenia się fal dźwiękowych w pewnym pomieszczeniu lub na pewnej przestrzeni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) specjalista w dziedzinie akustyki – nauki o falach dźwiękowych
(1.2) specjalista zajmujący się jakością dźwięku i obsługą sprzętu nagłaśniającego
Wiktionary
(1.2) Akustyk teatralny obiecał dostosowanie mikrofonów z oprzyrządowaniem do naszych potrzeb.
Wiktionary
rzecz. akustyczność ż., akustyka ż.
:: fż. akustyczka ż.
przym. akustyczny
przysł. akustycznie
Wiktionary
1. dział fizyki i techniki obejmujący naukę o wytwarzaniu, odbiorze i rozchodzeniu się fal sprężystych w ośrodku gazowym, ciekłym i stałym;
2. warunki rozchodzenia się fal dźwiękowych w pewnym pomieszczeniu lub na pewnej przestrzeni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fiz. dział fizyki, nauka o dźwięku i rozchodzeniu się fal sprężystych w różnych ośrodkach
(1.2) fiz. muz. warunki wnętrza decydujące o rozchodzeniu się w nim dźwięków
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lp. od: akustyk
Wiktionary
Akustyka (stgr. ἀκουστός "akustós" „słyszalny” od ἀκούω "akuo" „słyszę”) – dział fizyki i techniki zajmujący się zjawiskami związanymi z powstawaniem, propagacją i oddziaływaniem fal akustycznych. Ze względu na różnorodność działów akustyka jest obecnie traktowana jako nauka interdyscyplinarna, obejmująca poświęconą zagadnieniom podstawowym akustykę ogólną, oraz szereg działów akustyki stosowanej, zajmujących się praktycznym zastosowaniem zjawisk akustycznych.
Wikipedia
(1.1) Główne gałęzie fizyki układa Comte w porządku następującym: barologia, termologia, akustyka, optyka, elektrologia.
(1.2) Akustyka nowej hali jest wyśmienita.
Wiktionary
rzecz. akustyczność ż., akustyk mos.
przym. akustyczny
przysł. akustycznie
Wiktionary
(1.2) akustyczność, rezonans
Wiktionary
1. dawniej: osoba specjalizująca się w odbieraniu porodów; położnik, położny;
2. osoba lub zjawisko wywołujące określony stan rzeczy, np. akuszer nacjonalizmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) med. zob. położnik.
(1.2) przen. osoba, która czynnie wspomaga jakąś przemianę lub powstanie czegoś
Wiktionary
IPA: aˈkuʃɛr, AS: akušer
Wiktionary
rzecz. akuszeria ż., akuszerstwo n.
:: fż. akuszerka ż.
przym. akuszerski
Wiktionary
gałąź medycyny dotycząca przebiegu ciąży, porodu i okresu poporodowego; położnictwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. położnictwo
Wiktionary
(1.1) Akuszeria wymagała dużego zaangażowania.
Wiktionary
IPA: ˌakuˈʃɛrʲja, AS: akušerʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. akuszerka ż., akuszer m., akuszerstwo n.
przym. akuszerski, akuszeryjny
Wiktionary
(1.1) położnictwo, akuszerstwo
Wiktionary
pielęgniarka specjalizująca się w odbieraniu porodów; położna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. położna;
Wiktionary
(1.1) Dawniej akuszerki miały dużo pracy.
Wiktionary
IPA: ˌakuˈʃɛrka, AS: akušerka
Wiktionary
rzecz. akuszer mos., akuszeria ż., akuszerstwo n.
przym. akuszerski, akuszeryjny
Wiktionary
(1.1) położna; gw. Górny Śląsk madla
Wiktionary
przymiotnik od: akuszer
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) przest. med. związany z osobą lub zawodem akuszera, akuszerstwem
Wiktionary
rzecz. akuszer mos., akuszeria ż., akuszerstwo n., akuszerka ż.
przym. akuszeryjny
Wiktionary
(1.1) położniczy
Wiktionary
położnictwo; dział medycyny dotyczący teorii i praktyki w zakresie ciąży, porodu i płodu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przest. położnictwo
Wiktionary
rzecz. akuszer mos., akuszeria ż., akuszerka ż.
przym. akuszerski, akuszeryjny
Wiktionary
(1.1) akuszeria, położnictwo
Wiktionary
przymiotnik od: akuszeria
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z akuszerią, dotyczący akuszerii
Wiktionary
(1.1) Absolwentki szkoły akuszeryjnej płacą 175 zł za kurs.
Wiktionary
rzecz. akuszerstwo n., akuszerka ż., akuszeria ż.
przym. akuszerski
Wiktionary
(1.1) położniczy
Wiktionary
akcent samogłoski krótkiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fonet. akcent ostry;
Wiktionary
IPA: ˈakut, AS: akut
Wiktionary
przym. akutowy
Wiktionary
Akutancja, ostrość konturowa, efekt konturowy, efekt brzegowy – parametr w optyce określający szerokość przejścia tonalnego w obszarze konturu, czyli na granicy wyraźnie kontrastowych szczegółów obrazu.
W przyrządach optycznych akutancja jest pochodną zdolności rozdzielczej obiektywu oraz jego ostrości.
Wikipedia
o dnie garnków, patelni - mający zdolność szybkiego kumulowania i równomiernego oddawania ciepła
SJP.pl
związany z akutem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) fonet. związany z akutem, dotyczący akutu
Wiktionary
rzecz. akut mrz.
Wiktionary
akuzatiwus, akuzatyw, biernik; w językoznawstwie:
1. czwarty przypadek w polskiej deklinacji, odpowiadający na pytania: kogo? co?, który w zdaniu pełni funkcję dopełnienia bliższego;
2. forma wyrazowa tego przypadka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gram. zob. biernik.
Wiktionary
rzecz. accusativus mrz., akuzatyw mrz.
skr. A.
Wiktionary
(1.1) accusativus, akuzatyw
Wiktionary
dawniej: oskarżyciel
SJP.pl
accusativus, akuzatiwus, biernik; w językoznawstwie:
1. czwarty przypadek w polskiej deklinacji, odpowiadający na pytania: kogo? co?, który w zdaniu pełni funkcję dopełnienia bliższego;
2. forma wyrazowa tego przypadka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gram. biernik
Wiktionary
IPA: ˌakuˈzatɨf, AS: akuzatyf
Wiktionary
rzecz. accusativus mrz., akuzatiwus mrz.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) o dźwięku: bez związku ze źródłem
Wiktionary
IPA: ˌakuzmaˈtɨt͡ʃnɨ, AS: akuzmatyčny
Wiktionary
rzecz. akuzmatyka ż.
Wiktionary
zawiesina grafitu koloidalnego w wodzie, używana do pokrywania wewnętrznych powierzchni lamp elektronowych
SJP.pl
grafik wykorzystujący akwafortę w swej twórczości
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) szt. artysta tworzący w technice akwaforty
Wiktionary
rzecz. akwaforta ż.
:: fż. akwaforcistka ż.
przym. akwafortowy
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) szt. artystka tworząca w technice akwaforty
Wiktionary
rzecz. akwaforta ż.
:: fm. akwaforcista mos.
przym. akwafortowy
Wiktionary
kwasoryt;
1. technika graficzna wklęsła, w której obraz otrzymuje się poprzez odbijanie wytrawionego kwasem rysunku na płycie miedzianej;
2. rycina wykonana tą techniką
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) szt. technika trawienia płyt z naniesionym rysunkiem i wykonywania z nich odbitek;
(1.2) szt. grafika wykonana techniką akwaforty (1.1)
Wiktionary
Ak
Wikipedia
(1.2) […] wszystko, co posiadał, wydawał na akwaforty, których miał całą tekę na dnie szafy, a które od czasu do czasu przeglądał […]
Wiktionary
IPA: ˌakfaˈfɔrta, AS: akfaforta
Wiktionary
rzecz. akwaforcista, akwaforcistka
przym. akwafortowy
Wiktionary
(1.1) kwasoryt
Wiktionary
związany z akwafortą
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) szt. związany z akwafortą
Wiktionary
rzecz. akwaforcista mos., akwaforcistka ż., akwaforta ż.
Wiktionary
1. hodowla zwierząt i roślin wodnych;
2. nauka o hodowli zwierząt i roślin wodnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ekol. ryb. forma gospodarki ludzkiej, mająca na celu zwiększenie pozyskiwania żywności (rzadziej innych produktów) ze środowiska wodnego;
Wiktionary
Ak
Wikipedia
(1.1) W związku z niebezpieczeństwem przełowienia licznych populacji organizmów użytkowych, zwłaszcza morskich, akwakultura postrzegana jest jako alternatywa dla tradycyjnego rybołówstwa.
Wiktionary
IPA: ˌakfakulˈtura, AS: akfakultura
Wiktionary
aparat tlenowy do nurkowania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zespół urządzeń i czynników oddechowych pozwalających nurkowi na swobodne nurkowanie i przebywanie pod wodą;
Wiktionary
Akwalung ( Aqua-Lung, od łac. "aqua" – woda i ang. "lung" – płuco) – sprzęt, aparat umożliwiający płetwonurkowi przebywanie pod wodą.
Wikipedia
(1.1) Kobieta z założonym akwalungiem przeszła po pokładzie.
Wiktionary
IPA: aˈkfalũŋk, AS: akfalũŋk
Wiktionary
przym. akwatyczny
Wiktionary
(1.1) aparat nurkowy
Wiktionary
ekologiczna metoda rozkładu zwłok poprzez alkaliczną hydrolizę; resomacja, kremacja wodna
SJP.pl
dawne ozdobne naczynie na wodę, służące do polewania rąk, używane między innymi przy chrześcijańskich obrzędach religijnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. szt. techn. naczynie w kształcie dzbanka lub figurki, służące do przelewania wody, używane głównie w średniowieczu do mycia rąk przy stole lub w obrzędach religijnych, często wykonane z ceramiki, brązu lub mosiądzu i bogato zdobione
Wiktionary
Akwamanile (akwamanila, akwamanilla) (łac. "aqua" – woda, "manus" – ręka) - metalowe lub ceramiczne naczynie na wodę do polewania rąk przy obrzędach liturgicznych.
Wikipedia
(1.1) W muzeum można zobaczyć pięknie zdobione akwamanile w kształcie lwa z XI wieku.
Wiktionary
(1.1) war. akwamanile
Wiktionary
dawne ozdobne naczynie na wodę, służące do polewania rąk, używane między innymi przy chrześcijańskich obrzędach religijnych
SJP.pl
kamień szlachetny w kolorze wody morskiej, odmiana berylu; akwamaryna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. przezroczysty minerał o niebieskawozielonej barwie, odmiana berylu;
(1.2) jubil. drogocenny kamień szlachetny
Wiktionary
Akwamaryn ( aqua marina „woda morska”) – minerał, będący krzemianem glinu i berylu; błękitny lub niebieskozielony (w zależności od ilości domieszek związków żelaza) kamień szlachetny, będący przezroczystą odmianą berylu.
Nazwę "akwamaryn" wprowadził w 1609 Anselmus de Boodt w swoim dziele "Gemmarum et Lapidum Historiia".
Wikipedia
(1.2) Mówi się, że akwamaryn daje odwagę, nadzieję i optymizm ludziom o znakach zodiaku Waga, Wodnik, Ryby oraz Bliźnięta.
Wiktionary
IPA: ˌakfãˈmarɨ̃n, AS: akfãmarỹn
Wiktionary
rzecz. akwamaryna ż.
:: zdrobn. akwamerynek m.
przym. akwamarynowy, akwatyczny
Wiktionary
kamień szlachetny w kolorze wody morskiej, odmiana berylu; akwamaryn
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) miner. zob. akwamaryn.
(1.2) barwa niebieskawozielona
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌakfãmaˈrɨ̃na, AS: akfãmarỹna
Wiktionary
rzecz. akwamaryn mrz.
przym. akwamarynowy, akwatyczny
Wiktionary
(1.1) akwamaryn
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z akwamaryną, dotyczący akwamaryny
przymiotnik jakościowy
(2.1) mający kolor akwamaryny
Wiktionary
rzecz. akwamaryn mrz., akwamaryna ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. dział chemii analitycznej zajmujący się oznaczaniem zawartości wody w różnych substancjach
Wiktionary
Ak
Wikipedia
[czytaj: akfanałta] osoba prowadząca badania podwodne (zwykle płetwonurek z akwalungiem)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba prowadząca badania podwodne dna morskiego
Wiktionary
rzecz. akwanautyka ż.
:: fż. akwanautka ż.
przym. akwanautyczny
Wiktionary
[czytaj: akfanałtyczny] dotyczący akwanautyki (np. badania akwanautyczne, sprzęt akwanautyczny)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z akwanautyką; dotyczący działalności i długiego przebywania człowieka pod wodą
Wiktionary
rzecz. akwanauta mos., akwanautka ż., akwanautyka ż.
Wiktionary
[czytaj: akfanałtyka] badania podwodne, głównie nad możliwościami długotrwałego przebywania człowieka pod wodą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. techn. dziedzina zajmująca się badaniem, projektowaniem i praktyką przebywania oraz poruszania się ludzi pod wodą przy użyciu specjalistycznego sprzętu
Wiktionary
rzecz. akwanauta mos.
przym. akwanautyczny
Wiktionary
obiekt rekreacyjny złożony z wielu wodnych atrakcji, np. zjeżdżalni, sauny, trampoliny, sztucznej rzeki; aquapark, aqua park, park wodny
SJP.pl
narty wodne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sport. inaczej → narty wodne
Wiktionary
IPA: aˈkfaplãn, AS: akfaplãn
Wiktionary
(1.1) narty wodne
Wiktionary
zjawisko utraty przyczepności opony na mokrej nawierzchni
SJP.pl
Akwaplanacja ( aquaplaning, hydroplaning) – utrata przyczepności opony podczas jazdy po nawierzchni pokrytej wodą, spowodowana tworzeniem się warstwy wody między oponą a jezdnią. W rezultacie może wystąpić utrata kontroli nad pojazdem. O akwaplanację łatwo (między innymi) podczas jazdy w czasie albo po deszczu na asfaltowych nawierzchniach z wygniecionymi koleinami lub nierównościami, w których zbiera i długo się utrzymuje wystarczająco gruba warstwa wody.
Wikipedia
system produkcji żywności łączący konwencjonalną akwakulturę (hodowlę wodnej fauny w zbiornikach) z hydroponiką (uprawą roślin w wodzie)
SJP.pl
Ak
Wikipedia
integralne białko błonowe tworzące kanały uczestniczące w procesie transportu wody
SJP.pl
1. farba malarska o spoiwie rozpuszczalnym w wodzie; farba akwarelowa, wodna;
2. technika malarska polegająca na używaniu farb akwarelowych;
3. obraz malowany farbami akwarelowymi lub malowany inną techniką, a następnie lawowany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) szt. rozpuszczalna w wodzie farba stosowana w malarstwie
(1.2) szt. technika malowania akwarelami (1.1);
(1.3) szt. obraz namalowany akwarelami (1.1)
Wiktionary
Ak
Wikipedia
(1.1) Ta głowa, malowana akwarelą, miała siłę i ciepło, olejnego obrazu, a zarazem była w niej cała istota (…)
(1.2) Szereg wykonanych techniką akwareli pejzaży zaginęło bezpowrotnie w wojennej zawierusze.
(1.3) Na ścianie wisiało kilka akwarel z cieszyńskimi zabytkami.
Wiktionary
IPA: ˌakfaˈrɛla, AS: akfarela
Wiktionary
rzecz. akwarelista mos., akwarelistka ż.
:: zdrobn. akwarelka ż.
przym. akwarelowy, akwarelkowy, akwatyczny
przysł. akwarelowo
Wiktionary
(1.1) akwarelka
Wiktionary
artysta malujący akwarelą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) szt. malarz malujący obrazy farbami akwarelowymi
Wiktionary
rzecz. akwarela ż., akwarelka ż.
:: fż. akwarelistka ż.
przym. akwarelowy, akwatyczny
Wiktionary
artystka malująca akwarelami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) szt. malarka malująca obrazy farbami akwarelowymi
Wiktionary
rzecz. akwarela ż., akwarelka ż.
:: fm. akwarelista mos.
przym. akwarelowy, akwatyczny
Wiktionary
zdrobnienie od: akwarela
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: akwarela (obraz)
Wiktionary
IPA: ˌakfaˈrɛlka, AS: akfarelka
Wiktionary
rzecz. akwarelistka ż., akwarela ż., akwarelista mos.
przym. akwatyczny, akwarelowy
Wiktionary
związany z akwarelą (np. farby akwarelowe, obrazek akwarelowy)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) szt. związany z akwarelą, dotyczący akwareli, wykonany akwarelami
Wiktionary
(1.1) Tworzone przez malarkę naprędce portreciki akwarelowe rozchodziły się jak ciepłe bułeczki.
Wiktionary
rzecz. akwarela ż., akwarelista mos., akwarelistka ż., akwarelka ż.
Wiktionary
akwarystyka; wiedza z zakresu hodowli w akwariach roślin i zwierząt, również sama hodowla tych organizmów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) hobby i dziedzina zajmująca się hodowlą i utrzymywaniem organizmów wodnych w akwariach
Wiktionary
(1.1) war. akwarystyka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. akwarysta
Wiktionary
(1.1) Kaliscy akwariarze kupują żywy pokarm w naszym sklepie.
Wiktionary
rzecz. akwarium n.
Wiktionary
(1.1) książk. akwarysta
Wiktionary
przymiotnik od: akwarium
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z akwarium, dotyczący hodowli w akwarium
Wiktionary
(1.1) Zaprezentowali sprzęt do pielęgnacji ogrodów, szeroką gamę kwiatów, roślin doniczkowych, rabatowych, balkonowych oraz wodnych i akwariowych.
Wiktionary
IPA: ˌakfaˈrʲjɔvɨ, AS: akfarʹi ̯ovy
Wiktionary
rzecz. akwarystka ż., akwarium n., akwarysta m., akwarystyka ż.
przym. akwarystyczny
Wiktionary
zbiornik na wodę, zwykle szklany, przeznaczony do hodowli roślin, ryb i in. organizmów wodnych; bywa wyposażone w urządzenia utrzymujące określone warunki środowiska wodnego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) duży, przezroczysty, prostopadłościenny zbiornik na wodę
(1.2) hodowla wodna (np. ryb) urządzona w akwarium (1.1)
(1.3) budynek w ogrodzie zoologicznym z ekspozycją ryb
(1.4) uczn. tramwaj
(1.5) uczn. szkoła
(1.6) pot. przeszklone pomieszczenie
Wiktionary
Akwarium ( aquarium, „naczynie na wodę”) – sztuczny zbiornik wodny o zróżnicowanych rozmiarach i kształtach, z co najmniej jedną ścianą z materiału przezroczystego, zwykle ze szkła, służący do hodowli oraz prezentacji organizmów żyjących w środowisku słodko- lub słonowodnym.
Wikipedia
(1.1) Nie należy myć akwarium środkami chemicznymi.
(1.2) W moim akwarium pływają tylko dwie rybki.
(1.3) Mój syn był ze szkołą na wycieczce w akwarium.
Wiktionary
IPA: aˈkfarʲjũm, AS: akfarʹi ̯ũm
Wiktionary
rzecz. akwariarz mos., akwarystyka ż., akwarysta mos., akwarystka ż.
przym. akwariowy, akwarystyczny, akwatyczny
Wiktionary
(1.1) zbiornik; pot. baniak
Wiktionary
trzy roje meteorów związane z kometą Halleya
SJP.pl
Akwarydy – trzy roje meteorów związane z kometą Halleya (m.in. Eta Akwarydy widoczne między 24 IV a 20 V). Radiant roju znajduje się w konstelacji Wodnika. Pozostałe dwa roje można obserwować pomiędzy 24 VII a 6 VIII, maksimum przypada w 28 VII.
Wikipedia
hodowca ryb i roślin akwariowych; akwariarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) książk. hodowca zwierząt i roślin akwariowych
Wiktionary
Akwarysta – osoba zajmująca się akwarystyką w ramach relaksu (hobbysta, miłośnik) lub zawodowo
(specjalista w zakresie akwarystyki, hodowca zwierząt lub roślin akwariowych). Akwaryści działają samodzielnie, zrzeszają się w klubach lub stowarzyszeniach akwarystów.
Wikipedia
(1.1) W naszym sklepie zaopatrują się akwaryści z Kaliskiego.
Wiktionary
rzecz. akwarystyka ż.
:: fż. akwarystka ż.
przym. akwariowy, akwarystyczny, akwatyczny
Wiktionary
(1.1) pot. akwariarz
Wiktionary
wiedza oparta na obserwacjach i doświadczeniach z zakresu hodowli zwierząt i roślin w akwariach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. hodowczyni zwierząt i roślin akwariowych
Wiktionary
rzecz. akwarystyka ż.
:: fm. akwarysta m.
przym. akwariowy, akwarystyczny, akwatyczny
Wiktionary
związany z akwarystyką i zoologią (np. sklep akwarystyczno-zoologiczny)
SJP.pl
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z akwarystyką, dotyczący akwarystyki
Wiktionary
(1.1) Nie zostałem członkiem klubu akwarystycznego tylko z powodu zaporowo wysokiej składki członkowskiej.
Wiktionary
rzecz. akwarystka ż., akwarium n., akwarysta mos., akwarystyka ż.
przym. akwariowy
Wiktionary
wiedza oparta na obserwacjach i doświadczeniach z zakresu hodowli zwierząt i roślin w akwariach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hodowla zwierząt wodnych w akwarium
(1.2) wiedza na tematy związane z taką hodowlą
Wiktionary
Akwarystyka – dziedzina wiedzy dotycząca hodowli wodnych zwierząt i roślin w akwarium, amatorskie lub zawodowe zajmowanie się hodowlą organizmów wodnych w akwariach. Ze względu na środowisko, z którego pochodzą hodowane organizmy, wyróżnia się akwarystykę słodkowodną oraz morską. Osoba zajmująca się akwarystyką to akwarysta.
Wikipedia
(1.1) Założyłem bloga i dzielę się moim doświadczeniem w akwarystyce.
Wiktionary
IPA: ˌakfaˈrɨstɨka, AS: akfarystyka
Wiktionary
rzecz. akwarium n., akwarysta m., akwarystka ż.
przym. akwarystyczny, akwariowy, akwatyczny
Wiktionary
ogół zabiegów leczniczych z użyciem wody w różnych stanach skupienia; aquaterapia, wodolecznictwo, hydroterapia, hydropatia
SJP.pl
odmiana wiwarium będąca połączeniem terrarium (część lądowa) i akwarium (część wodna)
SJP.pl
Akwaterrarium – odmiana wiwarium zawierająca wycinek przestrzeni wodnej i część służącą jako ląd. Przeznaczone do hodowli zwierząt wodno-lądowych takich jak np. żółwie wodno-lądowe. Najczęściej jest to akwarium wypełnione wodą, a część lądową stanowi podwieszana lub pływająca wysepka, bądź wystające z wody góry kamieni lub korzenie.
Wikipedia
akwatynta;
1. technika graficzna polegająca na pokrywaniu płyty werniksem i usuwaniu z niej całych płaszczyzn, a następnie użyciu na niej kwasu azotowego;
2. rycina, odbitka wykonana tą techniką
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) szt. podobna do akwaforty technika polegająca na trawieniu płaszczyzn;
(1.2) szt. grafika wykonana akwatintą (1.1)
Wiktionary
Akwatinta — odmiana techniki druku wklęsłego zbliżona do akwaforty, niegdyś stosowana jako jedna z metod odtwarzania obrazów i rysunków, dzisiaj wykorzystywana już tylko jako technika artystyczna, a więc zaliczana do grafiki warsztatowej.
Wykonanie formy drukowej w tej metodzie polega na:
Wikipedia
(1.1) Mój mąż jest to grzeczny i delikatny gentleman, dyplomata, prawnik, nawet prawodawca, amator sztychów, akwafort, akwatint i innych jakichś tam jeszcze grawiur.
Wiktionary
IPA: ˌakfaˈtʲĩnta, AS: akfatʹĩnta
Wiktionary
akwen portowy, miejsce postoju i manewrowania statków
SJP.pl
Ak
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) książk. związany z żywiołem wody, dotyczący wody (jeziora, rzeki, morza)
(1.2) szt. zajmujący się tematyką żywiołu wody, traktujący o nim
Wiktionary
rzecz. akwarium n., akwarystyka ż., akwarysta m., akwarystka ż., akwarela ż., akwarelka ż., akwarelista m., akwarelistka ż., akwamaryna ż., akwalung m., akwamaryn m.
Wiktionary
akwatinta;
1. technika graficzna polegająca na pokrywaniu płyty werniksem i usuwaniu z niej całych płaszczyzn, a następnie użyciu na niej kwasu azotowego;
2. rycina, odbitka wykonana tą techniką
SJP.pl
1. urządzenie do leczniczego lub rehabilitacyjnego hydromasażu;
2. zabieg takiego masażu
SJP.pl
dawniej: wódka, gorzałka; okowita
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. wódka
Wiktionary
IPA: ˌakfaˈvʲita, AS: akfavʹita
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od akwedukt
Wiktionary
(1.1) To nie akwedukt, lecz tylko mały akwedukcik.
Wiktionary
rzecz. akwedukt m.
Wiktionary
w starożytności, średniowieczu, obecnie przede wszystkim w melioracjach: wodociąg wraz z konstrukcją nośną doprowadzający wodę z dalekich źródeł do miasta, wykorzystujący naturalny spadek terenu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kanał wodociągowy, rurociąg podziemny lub nadziemny, doprowadzający wodę z odległych źródeł na ogół do miast przy wykorzystaniu siły ciążenia ziemskiego;
Wiktionary
Akwedukt (od aquae ductus – ciąg wodny) – kanał wodociągowy, rurociąg podziemny lub nadziemny, doprowadzający wodę z odległych źródeł wody (zwykle do ośrodków miejskich) przy wykorzystaniu siły ziemskiego ciążenia.
Najczęściej umieszczony na arkadach przerzuconych ponad rzekami lub nierównościami terenu. Akweduktem nazywany jest również most kanału wodnego.
Wikipedia
(1.1) Jeden z najstarszych znanych akweduktów został zbudowany na polecenie asyryjskiego króla Sennacherib.
Wiktionary
IPA: aˈkfɛdukt, AS: akfedukt
Wiktionary
rzecz. akwedukcik mrz.
przym. akweduktowy
Wiktionary
(1.1) przest. wodotok
Wiktionary
→ akwedukt
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z akweduktem, dotyczący akweduktu
Wiktionary
rzecz. akwedukt mrz.
Wiktionary
1. obszar wodny;
2. część portu wodnego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) każdy dowolnie zdefiniowany/określony obszar wód zarówno portowych jak i wód otwartych, zarówno morskich jak i śródlądowych
Wiktionary
Akwen – każdy dowolnie określony fragment powierzchni wodnej. Do akwenów zalicza się zarówno naturalne zbiorniki wodne takie jak np. oceany, morza, jeziora, naturalne cieki jak np. rzeki, jak i sztuczne zbiorniki wodne, kanały wodne i wodne części portów wodnych.
Wikipedia
(1.1) Akwen Zatoki Biskajskiej jest obszarem rozwiniętego rybołówstwa.
(1.1) Na terytorium taraja zawsze znajdują się jakieś cieki lub akweny.
(1.1) Dwa statki czekają na akwenie redy.
Wiktionary
przym. akwenowy
Wiktionary
(1.1) akwatorium
Wiktionary
→ akwen
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z akwenem, dotyczący akwenu
Wiktionary
rzecz. akwen m.
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
Akwila – imię męskie pochodzenia łacińskiego, wywodzące się od "Aquila" (słowa oznaczającego "orzeł"). W Nowym Testamencie opisany jest Akwila. Wśród znanych nosicieli tego imienia byli też św. Akwila, męczennik oraz tłumacz Akwila z Synopy.
Akwila imieniny obchodzi 23 stycznia i 8 lipca.
Wikipedia
miasto we Włoszech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto i gmina w północno-wschodnich Włoszech; w starożytności ważne miasto, później siedziba patriarchy;
Wiktionary
Akwileja (łac. "Aquileia", wł. "Aquileia", friulski "Acuilee", słoweński "Oglej") – miasto i gmina w północno-wschodnich Włoszech w regionie Friuli-Wenecja Julijska. Ważny ośrodek turystyczny.
Według danych na rok 2004 gminę zamieszkiwało 3330 osób, 92,5 os./km².
Wikipedia
(1.1) Jeszcze w I w. p.n.e. Akwileja była miastem pogranicznym i tu znajdowała się wtedy rzymska granica celna. Po przesunięciu granic państwa rzymskiego nad Dunaj Akwileja stała się punktem węzłowym całego systemu dróg prowadzących ku nowym granicom imperium.
(1.1) Po upadku cesarstwa Akwileja jako stolica patriarchatu była punktem wyjściowym licznych misji, które szerzyły chrześcijaństwo w zachodniej części Półwyspu Bałkańskiego.
Wiktionary
IPA: ˌakfʲiˈlɛja, AS: akfʹilei ̯a
Wiktionary
rzecz. Akwilejczyk mos., Akwilejka ż.
przym. akwilejski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pl-reforma2026|Akwilejczyk. (mieszkaniec Akwilei)
Wiktionary
IPA: ˌakfʲiˈlɛjt͡ʃɨk, AS: akfʹilei ̯čyk
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pl-reforma2026|Akwilejka. (mieszkanka Akwilei)
Wiktionary
IPA: ˌakfʲiˈlɛjka, AS: akfʹilei ̯ka
Wiktionary
→ Akwileja (miasto we Włoszech)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Akwilei, związany z Akwileją
Wiktionary
(1.1) Zbliżył się do cesarza, a gdy został jego sojusznikiem, uderzył na ziemie patriarchy akwilejskiego.
(1.1) Uczynił to przez poselstwo, na czele którego stał sam patriarcha akwilejski.
Wiktionary
IPA: ˌakfʲiˈlɛjsʲci, AS: akfʹilei ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Akwileja ż., Akwilejczyk mos., Akwilejka ż.
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
Ak
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Akwiliny lub z nią związany
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Akwili lub z nią związany
SJP.pl
porywisty wiatr północny lub północno-wschodni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ostry północny wiatr
Wiktionary
Akwilon (łac. Aquilo, gr. Βορέας Boréas, Borrás) – w mitologii rzymskiej bóg i uosobienie wiatru północnego i północnej strony świata.
Uosabiał gwałtowny, burzliwy, mroźny i niebezpieczny dla żeglarzy wiatr. Był utożsamiany z greckim Boreaszem.
Wikipedia
IPA: aˈkfʲilɔ̃n, AS: akfʹilõn
Wiktionary
rzecz. Akwilon mos.
przym. akwilonowy, Akwilonowy
Wiktionary
(1.1) bora
Wiktionary
dostojka akwilonaris - motyl dzienny z rodziny rusałkowatych
SJP.pl
miejscowość we Włoszech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Lacjum;
Wiktionary
Na tę stronę wskazuje „Aquino”. Zobacz też: Aquino (ujednoznacznienie).
Akwin (wł. "Aquino", łac. "Aquinum") – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Lacjum, w prowincji Frosinone, 12 km na północ od Cassino.
Według danych na rok 2004 gminę zamieszkuje 5337 osób, 280,9 os./km².
Wikipedia
(1.1) Na przykład w Akwinie (prowincja Frosinone) był zwyczaj ścinania włosów żonom lub matkom i układania ich na zwłokach (lub wkładania do rąk) mężów czy synów. Zakazuje takich praktyk wyraźnie, jako że chodziło o pogański zwyczaj, synod w Akwinie z 1581 roku.
(1.1) Już święty Tomasz z Akwinu twierdził, że nie wiemy, co znaczy być, w przypadku Boga, ponieważ Bóg jest inaczej, niż są rzeczy.
Wiktionary
rzecz. Akwinata mos., akwińczyk mos.
przym. akwiński
Wiktionary
Tomasz Akwinata (1225 - 1274) - chrześcijański filozof i teolog; św. Tomasz z Akwinu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) hist. rel. przydomek Tomasza z Akwinu, świętego Kościoła katolickiego;
Wiktionary
(1.1) Maritain nie wdawał się w polityczne polemiki (podobnie zresztą jak inny neotomista, historyk Średniowiecza Étienne Gilson), ale jego traktaty, dostosowujące Akwinatę do potrzeb dwudziestego wieku, w niczym nie sprzyjały modzie na środki gwałtowne.
Wiktionary
rzecz. Akwin mrz., akwińczyk mos.
przym. akwinacki
Wiktionary
silnie trująca ciecz o ostrej woni stosowana do dezynsekcji pomieszczeń, również jako gaz bojowy; chloropikryna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rzad. prowadzenie akwizycji
Wiktionary
rzecz. akwizycja ż., akwizytor m., akwizytorka ż.
czas. akwirować
przym. akwizycyjny, akwizytorski
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. zaakwirować)
(1.1) rzad. zyskiwać coś lub kogoś
(1.2) hand. pozyskiwać klientów, abonentów, użytkowników
Wiktionary
rzecz. akwirowanie n.
Wiktionary
(1.1) nabywać, zdobywać
(1.2) pozyskiwać, zdobywać
Wiktionary
region we Francji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. kraina historyczna w południowo-zachodniej Francji ze stolicą w Bordeaux;
Wiktionary
Akwitania ( Aquitaine) – kraina historyczna i dawny region administracyjny we Francji, położony na wybrzeżu atlantyckim w południowo-zachodniej części kraju. Region graniczył z Hiszpanią oraz regionami: Poitou-Charentes, Limousin i Midi-Pireneje.
W latach 1982–2015 Akwitania stanowiła region administracyjny, z początkiem 2016 weszła w skład regionu Nowa Akwitania.
Wikipedia
(1.1) Najważniejszymi miastami Akwitanii są Bordeaux, Pau i Mérignac.
Wiktionary
IPA: ˌakfʲiˈtãɲja, AS: akfʹitãńi ̯a
Wiktionary
rzecz. Akwitańczyk mos., Akwitanka ż.
przym. akwitański
Wiktionary
mieszkanka Akwitanii (regionu we Francji)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Akwitanii
Wiktionary
rzecz. Akwitania ż.
:: fm. Akwitańczyk mos.
przym. akwitański
Wiktionary
mieszkaniec Akwitanii (regionu we Francji)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Akwitanii
Wiktionary
rzecz. Akwitania ż.
:: fż. Akwitanka ż.
przym. akwitański
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący Akwitanii, związany z Akwitanią, pochodzący z Akwitanii
Wiktionary
(1.1) Podczas pobytu na akwitańskim dworze Urban próbował nakłonić Wilhelma, aby ten przyjął krzyż i ruszył na wyprawę krzyżową.
Wiktionary
IPA: ˌakfʲiˈtãj̃sʲci, AS: akfʹitãĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Akwitania ż., Akwitańczyk mos., Akwitanka ż.
Wiktionary
miasto w Niemczech; Aachen
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. niemieckie miasto na prawach powiatu w kraju związkowym Nadrenia Północna-Westfalia, bezpośrednio przy granicy z Belgią i Holandią;
Wiktionary
Akwizgran (niem., Bad Aachen; Aix-la-Chapelle; Aken) – miasto uzdrowiskowe na prawach powiatu w Niemczech, w kraju związkowym Nadrenia Północna-Westfalia, w rejencji Kolonia, siedziba regionu miejskiego Akwizgran. Leży bezpośrednio przy granicy z Belgią i Holandią.
Wikipedia
(1.1) Dwaj więźniowie uciekli z zakładu karnego w Akwizgranie.
Wiktionary
IPA: aˈkfʲizɡrãn, AS: akfʹizgrãn
Wiktionary
rzecz. Akwizgrańczyk mos., Akwizgranka ż.
przym. akwizgrański
Wiktionary
(1.1) Aachen
Wiktionary
mieszkanka Akwizgranu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pl-reforma2026|Akwizgranka. (mieszkanka Akwizgranu)
Wiktionary
mieszkaniec Akwizgranu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pl-reforma2026|Akwizgrańczyk. (mieszkaniec Akwizgranu; ktoś pochodzący z Akwizgranu)
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Akwizgranem, pochodzący z Akwizgranu
Wiktionary
rzecz. Akwizgran mrz., Akwizgrańczyk mos., Akwizgranka ż.
Wiktionary
(1.1) stpol. akski
Wiktionary
zbieranie zamówień na towary lub usługi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hand. pozyskiwanie klientów, zbieranie zamówień w imieniu danej firmy
(1.2) pozyskiwanie, gromadzenie zasobów
Wiktionary
Akwizycja (z łac. "acquisitio" – nabywanie) – nabycie, nabytek.
Wikipedia
(1.1) Akwizycja to ciężki kawałek chleba, czasem trzeba się nachodzić cały dzień, by sprzedać jedną rzecz.
Wiktionary
rzecz. akwizytor mos., akwirowanie n.
Wiktionary
dotyczący akwizycji
SJP.pl
domokrążca;
1. człowiek zajmujący się akwizycją; agent;
2. potocznie: osoba chodząca po domach i oferująca rozmaite towary lub usługi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba trudniąca się akwizycją
(1.2) uczn. handlarz narkotykami
Wiktionary
IPA: ˌakfʲiˈzɨtɔr, AS: akfʹizytor
Wiktionary
rzecz. akwizycja ż.
:: fż. akwizytorka ż.
przym. akwizytorski
Wiktionary
(1.1) przedstawiciel handlowy; przest. komiwojażer; pot. domokrążca
(1.2) diler
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta zajmująca się akwizycją
Wiktionary
rzecz. akwizytor mos., akwirowanie n.
Wiktionary
przymiotnik od: akwizytor
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) hand. dotyczący pracy akwizytora lub charakterystyczny dla akwizytora; związany z pozyskiwaniem klientów, sprzedażą bezpośrednią
Wiktionary
rzecz. akwizytor mos., akwirowanie n.
Wiktionary
zajęcie akwizytora
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Akwinu, osoba rodem z Akwinu
Wiktionary
(1.1) Wiele idei Tomasza z Akwinu nie uzyskało wówczas akceptacji, lecz reformatorzy Kościoła rzymskokatolickiego na soborze w Trydencie (1545–1563) korzystali z jego prac podczas tworzenia dekretów, nadając tym samym akwińczykowi trwające po dziś dzień znaczenie w Kościele.
(1.1) Święty Tomasz Akwińczyk pisał: „Kłamstwo jest grzechem śmiertelnym, jeżeli bezpośrednio sprzeciwia się miłości – miłości Bożej, lubo też miłości człowieczej, gdy przez okoliczność daje bliźniemu ciężkie zgorszenie, albo też szkodę czyni bliźniemu.
Wiktionary
rzecz. Akwin mrz., Akwinata mos.
przym. akwiński
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Akwinem, dotyczący Akwinu
Wiktionary
rzecz. Akwin mrz., akwińczyk mos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. u meduz: enzym katalizujący utlenianie w obecności wapnia;
Wiktionary
Akworyna – enzym katalizujący utlenianie w obecności wapnia. W reakcji następuje uwolnienie dwutlenku węgla i emisja światła o długości fali 466 nm. Enzym występuje u meduz.
Akworyna wraz z białkiem zielonej fluorescencji została wykorzystana do wizualizacji komórek nerwowych w mózgu muszki owocowej oraz obserwacji regulacji neuronów.
Wikipedia
ludowy poeta i pieśniarz w krajach azjatyckich; aszyk, ozan, żyrau
SJP.pl
Akyn – w tradycjach narodów Azji Środkowej ludowy poeta improwizator, pieśniarz wykonujący przy akompaniamencie tradycyjnego instrumentu muzycznego utwory swoje lub tradycyjne, najczęściej o charakterze lirycznym lub epickim. Tradycyjnym instrumentem wykorzystywanym przez akynów była dombra, aczkolwiek wielu twórców, zwłaszcza w nowszych czasach, korzystało także np. z kobyzu.
Wikipedia
w starożytnym Rzymie:
1. skrzydło szyku bojowego;
2. oddział piechoty lub jazdy sprzymierzeńców, liczący kilkuset żołnierzy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. węgorz
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od ala
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przedrostek
(1.1) pierwszy człon niektórych wyrazów pochodzących z języka arabskiego, pozostałość arabskiego rodzajnika określonego rzeczowników rodzaju męskiego
Wiktionary
(1.1) el-
Wiktionary
miasto w północnym Egipcie; El Alamein
SJP.pl
Al-Alamajn (często spotykana jest również stara pisownia "El Alamein") – miasto w północnym Egipcie nad Morzem Śródziemnym, w muhafazie Matruh, 106 km na zachód od Aleksandrii, 240 km na północny zachód od Kairu, port naftowy, centrum turystyczne. Około 7000 mieszkańców.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
miasto w Iraku; Basra
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. Ad-Dauha, stolica Kataru
Wiktionary
(1.1) W walizce znalazł stare zdjęcia Al-Bidy z przełomu wieków.
Wiktionary
(1.1) Ad-Dauha, Dauha, Doha
Wiktionary
grupa oaz w południowym Egipcie; Charga
SJP.pl
arabska stacja telewizyjna z siedzibą w Katarze
SJP.pl
Al-Dżazira (ang. "Al-Jazeera", arab. الجزيرة, tłum. „Wyspa” lub „Półwysep”) – arabska stacja telewizyjna z siedzibą w Dosze, stolicy Kataru.
Kanał rozpoczął nadawanie 1 listopada 1996 roku, przyjmując do siebie wielu dziennikarzy z zawieszonego w kwietniu tego samego roku arabskojęzycznego kanału BBC World Service, który napotkał trudności z cenzurą w Arabii Saudyjskiej[].
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w środkowym Iraku;
Wiktionary
Al-Falludża (arab. لفلوجة) – miasto w środkowym Iraku. Przed rokiem 2003 miasto liczyło 435 tys. mieszkańców.
Wikipedia
(1.1) W listopadzie 2005 wojska amerykańskie szturmujące irackie miasto Al-Falludża użyły na szeroką skalę pociski dymne zawierające biały fosfor. W 2006 podczas kryzysu izraelsko-libańskiego Izrael używał pociski z białym fosforem.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w środkowym Iraku, nad rzeką Szatt al-Hilla;
Wiktionary
Al-Hilla (arab. الحلة) – miasto w środkowym Iraku, leżące 100 km na południowy zachód od Bagdadu nad rzeką Szatt al-Hilla (odnoga Eufratu). Liczba mieszkańców: 215 tys. (1985), 412 tys. (1998), 510 tys. (2002). Jest stolicą muhafazy Babilon; w pobliżu znajdują się ruiny starożytnych miast: Babilonu, Borsippa i Kisz. Leży w regionie rolniczym, intensywnie nawadnianym wodą z Eufratu.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) rel. świątynia w Mekce, najważniejsze miejsce kultu w islamie;
Wiktionary
Al-Kaba (arab. الكعبة, trl. "Al-Kaʿbah") – świątynia i sanktuarium w Mekce, najważniejsze miejsce święte islamu.
Wikipedia
(1.1) Kaaba
Wiktionary
organizacja sunnicka posługująca się terrorystycznymi metodami
SJP.pl
stolica Bahrajnu
SJP.pl
członek AL (Armii Ludowej); aelowiec, alowiec
SJP.pl
→ AL (Armia Ludowa); alowski, aelowski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. związany z AL (Armią Ludową)
Wiktionary
skr. AL
Wiktionary
(1.1) aelowski, alowski
Wiktionary
rzeczownik, nazwa własna
(1.1) geogr. polit. transliteracja arabskiej nazwy Jerozolimy
Wiktionary
(1.1) Dla mahometan - którzy zwą Jerozolimę Al-Quds, czyli „święta” - miasto to ustępuje świętością jedynie Mekce i Medynie.
Wiktionary
(1.1) Jerozolima
Wiktionary
stolica Arabii Saudyjskiej; Rijad
SJP.pl
nieoficjalna stolica Sahary Zachodniej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy lub nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. nieoficjalna stolica Sahary Zachodniej;
Wiktionary
Al-Ujun (arab. العيون, także jako El Aaiún i Laâyoune) – miasto w północnej Saharze Zachodniej (państwo nieuznawane; dawna kolonia hiszpańska: Hiszpańska Afryka Zachodnia), obecnie pod kontrolą marokańską. Stolica regionu Al-Ujun-As-Sakija al-Hamra, w latach 1940–1976 stolica Sahary Zachodniej.
Wikipedia
(1.1) Al-Ujun jest nieoficjalną stolicą Sahary Zachodniej, terytorium, które od 1975 roku jest okupowane przez Maroko.
Wiktionary
1. skrót od: aleja
2. skrót wyrażenia "a linea" (od nowego wiersza)
3. skrót od: alias (inaczej, czyli)
SJP.pl
skrót
(1.1) = aleja
Wiktionary
(1.1) Urząd dzielnicy Włochy mieści się przy al. Krakowskiej 257.
Wiktionary
w starożytnym Rzymie:
1. skrzydło szyku bojowego;
2. oddział piechoty lub jazdy sprzymierzeńców, liczący kilkuset żołnierzy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) hist. wojsk. starożytny oddział piechoty lub później jazdy Rzymu i Mezopotamii;
(1.2) hist. wojsk. straż przyboczna króla Macedonii
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈala, AS: ala
Wiktionary
rzeka i stan w Stanach Zjednoczonych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. stan w Stanach Zjednoczonych;
(1.2) geogr. rzeka w Stanach Zjednoczonych;
Wiktionary
Alabama (wym. //) – stan w południowo-wschodniej części Stanów Zjednoczonych, położony nad Zatoką Meksykańską.
Obszar nizinny, od północnego wschodu ograniczony wyżyną Cumberland, od północnego wschodu górami – Appalachami. Na północy sąsiaduje ze stanem Tennessee, na wschodzie z Georgią, na południu z Florydą i Zatoką Meksykańską, na zachodzie z Missisipi. Alabama zajmuje 30. miejsce pod względem powierzchni oraz 23. pod względem liczby ludności wśród stanów Stanów Zjednoczonych.
Wikipedia
(1.1) Zamieszkiwali południowe tereny stanu Alabama.
Wiktionary
IPA: ˌalaˈbãma, AS: alabãma
Wiktionary
rzecz. Alabamczyk mos., Alabamka ż.
przym. alabamski
Wiktionary
mieszkaniec Alabamy (stanu w Stanach Zjednoczonych)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Alabamy
Wiktionary
(1.1) Większość Alabamczyków nie wystawia nosa poza swój stan.
Wiktionary
rzecz. Alabama ż.
:: fż. Alabamka ż.
przym. alabamski
Wiktionary
mieszkanka Alabamy (stanu w Stanach Zjednoczonych)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Alabamy
Wiktionary
rzecz. Alabama ż.
:: fm. Alabamczyk mos.
przym. alabamski
Wiktionary
→ Alabama (rzeka lub stan w USA)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) geogr. związany z Alabamą lub jej mieszkańcami
Wiktionary
(1.1) Ukryty za kupą gruzu Diddens trzymał się za stopę i dla odwrócenia uwagi od bólu szczegółowo opisywał w typowo alabamskim stylu wynaturzony użytek, jaki mój dziadek zrobił z mojej prababki.
Wiktionary
rzecz. Alabamka ż., Alabamczyk mos., Alabama ż.
Wiktionary
minerał, siarczek manganu (II), o barwie zielonej lub cielistej
SJP.pl
Alabandyt – minerał z gromady siarczków.
Nazwa pochodzi od miejsca odkrycia – Alabanda w Turcji.
Wikipedia
minerał, drobnoziarnista odmiana gipsu, najczęściej białej barwy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. zbita, drobnoziarnista odmiana gipsu, delikatnie zabarwiona lub biała;
Wiktionary
Al
Wikipedia
(1.1) Niektóre zaś komnaty całe od złota; krzesła i ławy bisiorem albo lamą kryte, stoły z marmuru i alabastru […]
Wiktionary
IPA: ˌalaˈbastɛr, AS: alabaster
Wiktionary
przym. alabastrowy
przysł. alabastrowo
rzecz. alabastrowość ż.
Wiktionary
naczynko z alabastru, gliny lub szkła, używane w starożytnej Grecji i w starożytnym Egipcie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. szt. niewielki flakonik na wonności
Wiktionary
Al
Wikipedia
przym. alabastrowy
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) bardzo jasno i gładko, jak alabaster
Wiktionary
rzecz. alabaster mrz., alabastrowość ż.
przym. alabastrowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) właściwość bycia alabastrowym
Wiktionary
rzecz. alabaster mrz.
przym. alabastrowy
przysł. alabastrowo
Wiktionary
1. wykonany z alabastru (np. alabastrowa waza);
2. podobny do alabastru, właściwy alabastrowi, jasny i gładki (np. alabastrowa biel, alabastrowe dłonie)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący alabastru, zrobiony z alabastru
przymiotnik jakościowy
(2.1) książk. przypominający alabaster barwą, gładkością i delikatnością
Wiktionary
(1.1) Ołtarz w kaplicy Bractwa Maryjnego (po stronie pn.) z 1646, pochodzący z kościoła pojezuickiego w Braniewie, odnawiany w 1815, wykonany jest z czarnego marmuru z alabastrowymi rzeźbami.
(2.1) Stała smutna w kącie, a jej alabastrowe, nagie ciało, dopiero wypuszczało pędy ramion.
Wiktionary
IPA: ˌalabaˈstrɔvɨ, AS: alabastrovy
Wiktionary
rzecz. alabaster mrz., alabastron mrz., alabastrowość ż.
przysł. alabastrowo
Wiktionary
bohater "Księgi tysiąca i jednej nocy", który wszedł w posiadanie magicznej lampy, zamieszkiwanej przez dżina spełniającego wszystkie życzenia jej posiadacza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
(1.2) imię bohatera jednej z opowieści „Baśni z tysiąca i jednej nocy”;
Wiktionary
Nie mylić z: postacią z filmów Disneya.
Aladyn (oryginalna pisownia علاء الدين "Ala ad-Din" – „wyniosły w wierze”) – bohater jednej z opowieści "Księgi tysiąca i jednej nocy", który staje się właścicielem zaczarowanej lampy, zamieszkiwanej przez potężnego, spełniającego życzenia dżinna.
Wikipedia
(1.1) Około jedenastej, głos trąby oznajmił rozpoczęcie widowiska. Sułtan i Szeherezada zajęli miejsce na dywanie, a reszta zebranych stłoczyła się w jaskini Aladyna.
(1.1) Aladyn wypuścił z lampy dżinna.
Wiktionary
IPA: aˈladɨ̃n, AS: aladỹn
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Aladyna lub z nim związany
SJP.pl
obce imię męskie
SJP.pl
[czytaj: aLĘ albo aLEN] francuskie imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Finlandii, w regionie Ostrobotnia Południowa;
Wiktionary
Alajärvi – gmina w Finlandii, położona w zachodniej części kraju, należąca do regionu Ostrobotnia Południowa.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) stpol. wino czerwone produkcji hiszpańskiej
Wiktionary
IPA: aˈlakãnt, AS: alakãnt
Wiktionary
rzecz. alikant mrz.
Wiktionary
nazwa handlowa leku przeczyszczającego, zawierającego bisakodyl; Alax
SJP.pl
rodzaj gryzoni z rodziny skoczkowatych
SJP.pl
Alaktaga ("Allactaga") – rodzaj ssaków z podrodziny alaktag (Allactaginae) w obrębie rodziny skoczkowatych (Dipodidae).
Wikipedia
zaburzenia mowy spowodowane uszkodzeniami mózgu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. całkowity brak mowy lub głębokie zaburzenie procesu jej kształtowania się, powstałe na skutek uszkodzenia struktur mózgowych (kory mózgowej) w okresie przed opanowaniem mowy przez dziecko (do ok. 2. roku życia)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
osoba cierpiąca na alalię (zaburzenie mowy)
SJP.pl
członek ludu germańskiego, osiadłego nad górnym Renem; Aleman
SJP.pl
lud germański, osiadły nad górnym Renem; Alemanowie
SJP.pl
Alemanowie, Alamanowie ( Alamanni) – germański związek plemienny, od III wieku n.e. dokonujący najazdów na zachodnie prowincje cesarstwa rzymskiego.
Wikipedia
dawniej: alembik
SJP.pl
Alamogordo – miasto na południu USA, w stanie Nowy Meksyk, na wysokości 1321 m n.p.m., na zachodnich stokach gór Sacramento, na południowy zachód od Albuquerque. Siedziba hrabstwa Otero. Według spisu w 2020 roku liczy 30,9 tys. mieszkańców i jest 10. co do wielkości miastem w stanie.
Wikipedia
północnoamerykański zauropod z okresu kredy, długość około 20 metrów
SJP.pl
Alamozaur ("Alamosaurus") – rodzaj zauropoda z grupy tytanozaurów (Titanosauria); jego nazwa oznacza „jaszczur z Alamo”. Nazwa pochodzi od pasma górskiego Ojo Alamo w stanie Nowy Meksyk, gdzie znaleziono go po raz pierwszy.
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
(1.2) hist. członek plemienia Alanów (przodek Osetyńca)
Wiktionary
Alan – imię męskie pochodzenia najprawdopodobniej celtyckiego. Może też wywodzić się od nazwy irańskiego plemienia Alanów. Znaczenie tego imienia nie jest dokładnie znane, prawdopodobne znaczenia:
Imię zostało wprowadzone do Anglii przez Bretończyków po inwazji Normanów na Anglię. Do Polski trafiło z języka angielskiego (jest popularne w krajach anglosaskich) i zaczęło być nadawane częściej w latach 80. XX wieku oraz 90..
Wikipedia
(1.1) Pełen goryczy list napisał do Baracka Obamy Amerykanin Alan Gross, który siedzi w więzieniu za szpiegostwo.
Wiktionary
IPA: ˈalãn, AS: alãn
Wiktionary
(1.2) Halan, Tanaita, As
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|angielski|ż.
Wiktionary
Alana – imię żeńskie pochodzenia celtyckiego, odpowiednik męski: Alan.
Alana imieniny obchodzi: 14 sierpnia, 14 października, 25 listopada
Wikipedia
mieszkaniec Wysp Alandzkich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Wysp Alandzkich
Wiktionary
(1.1) Większość Alandczyków mówi po szwedzku.
Wiktionary
rzecz.
:: fż. Alandka ż.
przym. alandzki
Wiktionary
mieszkanka Wysp Alandzkich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Wysp Alandzkich
Wiktionary
rzecz.
:: fm. Alandczyk mos.
przym. alandzki
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) geogr. związany z Wyspami Alandzkimi
Wiktionary
rzecz. Alandczyk mos., Alandka ż.
Wiktionary
aminokwas endogenny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. organiczny związek chemiczny, jeden z dwudziestu podstawowych aminokwasów białkowych;
Wiktionary
Alanina, #PATRZ Ala, A – organiczny związek chemiczny z grupy α-aminokwasów. Enancjomer o konfiguracji "S" () jest jednym z dwudziestu podstawowych aminokwasów białkowych. Bierze też udział w cyklu glukozowo-alaninowym.
Wikipedia
IPA: ˌalãˈɲĩna, AS: alãńĩna
Wiktionary
(1.1) α-alanina, Ala
Wiktionary
przymiotnik od: alanina
SJP.pl
aminokwas endogenny
SJP.pl
zbiór norm stylistycznych poezji hinduskiej dotyczących zarówno semantyki, jak i warstwy brzmieniowej wypowiedzi
SJP.pl
Alankara (z sanskrytu „ozdoba”) – jedno z podstawowych pojęć tradycyjnej poetyki indyjskiej. Choć przypomina europejskie tropy i figury retoryczne, nie jest z nimi tożsame. Najważniejsza różnica polega na tym, że alankara najczęściej odnosi się do całej strofy wiersza, a nie do pojedynczych słów czy zwrotów. Indyjscy teoretycy literatury stworzyli liczne systemy klasyfikacji alankar, których liczba stopniowo rosła – od kilku podstawowych do ponad stu różnych typów.
Wikipedia
Alan z małżonką; Alanowie
SJP.pl
Alan z małżonką; Alanostwo
SJP.pl
Alanowie (Halanowie, Tanaitowie lub Asowie; Αλανοί, chiń. 阿蘭聊; pinyin "Ālánliáo", także chiń. 奄蔡 "Yǎncài" z II w. i 阿蘭 "Alan" z III w.) – lud irański uczestniczący w wielkiej wędrówce ludów, spokrewniony ze Scyto-Sarmatami.
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Alana lub z nim związany
SJP.pl
pochodna mocznika, substancja krystaliczna słabo rozpuszczalna w wodzie; stosowana do produkcji maści i zasypek; allantoina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. farm. związek chemiczny będący produktem przemiany kwasu moczowego, występujący w organizmach zwierzęcych i roślinnych, wykorzystywany m.in. jako składnik kosmetyków i leków;
Wiktionary
Alantoina, 5-ureidohydantoina – organiczny związek chemiczny z grupy ureidów, heterocykliczna pochodna mocznika. Powstaje z kwasu moczowego u niektórych roślin oraz u większości ssaków (wyjątek stanowią naczelne), u których reakcję tę katalizuje oksydaza moczanowa, a przebiega ona w peroksysomach.
Wikipedia
(1.1) Alantoina wywiera działanie przeciwzapalne, ściągające, łagodzące, a D-pantenol reguluje gospodarkę wodną skóry, nadając jej jędrność i elastyczność.
Wiktionary
przym. alantoinowy
Wiktionary
(1.1) war. allantoina
Wiktionary
→ alantoina; allantoinowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący alantoiny
Wiktionary
rzecz. alantoina ż.
Wiktionary
[czytaj: alańja] miasto i prowincja w Turcji
SJP.pl
Alanya – miasto i dystrykt w południowej Turcji, w prowincji Antalya na śródziemnomorskiej Riwierze Tureckiej.
Jeden z największych tureckich kurortów wypoczynkowych, usytuowany 135 km na wschód od Antalyi, na terenie starożytnej Pamfilii. Od strony lądu miasto otoczone górami Taurus, na południe od jego centrum wznosi się na blisko 250 metrów skalny cypel z twierdzą obronną o trzech wieżach.
Wikipedia
1. sygnał, najczęściej dźwiękowy, ostrzegający o grożącym lub zaistniałym niebezpieczeństwie;
2. urządzenie ostrzegające o niebezpieczeństwie;
3. czas trwania nalotu nieprzyjacielskiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sygnał dźwiękowy lub świetlny ostrzegający przed niebezpieczeństwem
(1.2) urządzenie do nadawania sygnału alarmu (1.1)
(1.3) wezwanie do działania
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W pomieszczeniu rozległ się alarm i wszyscy wybiegli w popłochu
(1.2) Kupiłem alarm do swojego mieszkania.
Wiktionary
IPA: ˈalarm, AS: alarm
Wiktionary
rzecz. alarmator mos., alarmista mos., alarmistka ż., alarmon mrz., alarmowanie n., zaalarmowanie n.
czas. alarmować ndk., zaalarmować dk.
ims. alarmujący
przym. alarmowy, alarmistyczny, alarmujący
przysł. alarmistycznie, alarmująco
Wiktionary
(1.1) alert, mobilizacja, ostrzeżenie
(1.2) sygnał, brzęczyk, dzwonek
(1.3) larum
Wiktionary
dawniej: panikarz
SJP.pl
dawniej: człowiek szerzący panikę; panikarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. osoba wywołująca panikę
Wiktionary
IPA: ˌalarˈmʲista, AS: alarmʹista
Wiktionary
rzecz. alarm mrz., alarmowanie n.
Wiktionary
(1.1) neutr. panikarz
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób przesadnie ostrzegawczy
Wiktionary
przym. alarmistyczny, alarmowy
rzecz. alarm mrz., alarmowanie n.
Wiktionary
taki, który budzi niepokój, zwraca uwagę na groźną sytuację, np. alarmistyczny ton artykułu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wzbudzający niepokój przed niebezpieczeństwem, mający ostrzec przed czymś niepokojącym, co zasługuje na większą uwagę; często czymś, co wcale nie zasługuje na nią
Wiktionary
(1.1) Od kilku lat potężne media prowadzą alarmistyczne kampanie: w polskiej oświacie nie prowadzi się edukacji seksualnej, dla dobra naszej młodzieży należy ją jak najszybciej wprowadzić
(1.1) Skąd zatem te alarmistyczne doniesienia mediów o rosnących problemach z narkotykami, alkoholem i przemocą w szkołach?
(1.1) To stwierdzenie stało się źródłem alarmistycznych prognoz (…).
Wiktionary
przysł. alarmistycznie
rzecz. alarm mrz., alarmowanie n.
czas. alarmować
przym. alarmowy
Wiktionary
przestarzale: szerzenie paniki
SJP.pl
wewnątrzkomórkowe białko sygnałowe, produkowane pod wpływem silnych bodźców zewnętrznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wszczynanie alarmu
Wiktionary
(1.1) W ramach treningów i ćwiczeń dotyczących systemów alarmowania, celem jednoczesnego upamiętnienia 75. rocznicy wybuchu Powstania Warszawskiego, w dniu 1 sierpnia 2019 roku o godz. 17:00 w Choczu nadany zostanie pojedyńczy akustyczny sygnał alarmowy (syrena).
Wiktionary
rzecz. zaalarmowanie n., alarm m., alarmista m.
czas. alarmować ndk., zaalarmować dk.
przym. alarmistyczny, alarmowy
przysł. alarmistycznie
Wiktionary
(1.1) bicie na alarm
Wiktionary
1. zawiadamiać o grożącym niebezpieczeństwie lub zdarzeniu wymagającym działania; ostrzegać;
2. wywoływać poruszenie, niepokój lub panikę
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zaalarmować)
(1.1) zawiadamiać o niebezpieczeństwie lub sytuacji wymagającej szybkiego działania
(1.2) wywoływać niepokój
Wiktionary
(1.1) Socjologowie z Uniwersytetu Łódzkiego, którzy planowaćanują przeprowadzenie badań dotyczących galerianek, alarmują, że sprzedawanie się młodocianych dziewcząt to jedno z najgroźniejszych zjawisk naszych czasów.
(1.2) Wulgarność na niektórych kanałach telewizji osiągnęła alarmujący poziom.
Wiktionary
rzecz. alarm mrz., alarmowanie n., zaalarmowanie n.
przym. alarmistyczny, alarmujący, alarmowy
przysł. alarmująco
Wiktionary
(1.1) wzywać, bić na alarm, podnosić alarm
(1.2) niepokoić, poruszać
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) w trybie alarmowym; w sposób wymagający natychmiastowej reakcji
Wiktionary
(1.1) Karetka wyjechała alarmowo do wypadku.
Wiktionary
przym. alarmowy
Wiktionary
przymiotnik od: alarm
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dający sygnał o grożącym niebezpieczeństwie
Wiktionary
(1.1) W ramach treningów i ćwiczeń dotyczących systemów alarmowania, celem jednoczesnego upamiętnienia 75. rocznicy wybuchu Powstania Warszawskiego, w dniu 1 sierpnia 2019 roku o godz. 17:00 w Choczu nadany zostanie pojedyńczy sic. akustyczny sygnał alarmowy (syrena).
Wiktionary
rzecz. alarm mrz., alarmowanie n., zaalarmowanie n.
czas. alarmować ndk., zaalarmować dk.
przym. alarmistyczny, alarmujący
przysł. alarmistycznie, alarmowo, alarmująco
Wiktionary
(1.1) ostrzegawczy
Wiktionary
przysłówek
(1.1) bijąc na alarm
(1.2) budząc niepokój
Wiktionary
rzecz. alarm mrz.
czas. alarmować ndk.
przym. alarmujący, alarmowy
Wiktionary
groźny, wzbudzający niepokój; niepokojący, alarmistyczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) budzący niepokój
forma czasownika.
(2.1) ims. przymiotnikowy czynny od: alarmować
Wiktionary
rzecz. alarm mrz.
czas. alarmować ndk.
przysł. alarmująco
przym. alarmowy
Wiktionary
Al
Wikipedia
→ Alaska; alaskijski, alaskański
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. stan w Stanach Zjednoczonych;
(1.2) geogr. półwysep w Ameryce Północnej;
(1.3) geogr. łańcuch górski w Ameryce Północnej;
Wiktionary
Al
Wikipedia
(1.1) Alaska jest jedynym stanem w Ameryce Północnej, który nie sąsiaduje z pozostałymi 48 amerykańskimi stanami kontynentu.
Wiktionary
IPA: aˈlaska, AS: alaska
Wiktionary
rzecz. Alaskijczyk mos., Alaskijka ż., Alaskanin mos., Alaskanka ż.
przym. alaskijski, alaski, alaskański
Wiktionary
rasa psów, głównie husky i malamute
SJP.pl
mieszkaniec Alaski; Alaskijczyk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Alaski
Wiktionary
(1.1) Wczoraj Alaskanie wybrali senatora.
Wiktionary
rzecz. Alaska ż., Alaskijczyk m.
:: fż. Alaskanka ż., Alaskijka ż.
przym. alaskijski, alaski, alaskański
Wiktionary
(1.1) rzad. Alaskijczyk
Wiktionary
mieszkanka Alaski; Alaskijka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Alaski
Wiktionary
(1.1) Samolocik zabrał jeszcze jedną Alaskankę.
Wiktionary
rzecz. Alaska ż., Alaskijka ż.
:: fm. Alaskanin mos., Alaskijczyk mos.
przym. alaskijski, alaski, alaskański
Wiktionary
(1.1) Alaskijka
Wiktionary
→ Alaska; alaski, alaskijski
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Alaską, pochodzący z Alaski
Wiktionary
(1.1) Chłopak używał jakiegoś dialektu alaskańskiego.
Wiktionary
rzecz. Alaska ż., Alaskijka ż., Alaskijczyk mos., Alaskanin mos., Alaskanka ż.
przym. alaski, alaskijski
Wiktionary
(1.1) alaski, alaskijski
Wiktionary
→ Alaska; alaskijski, alaskański
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Alaską, pochodzący z Alaski
Wiktionary
(1.1) W muzeum mają alaskie totemy.
Wiktionary
IPA: aˈlasʲci, AS: alasʹḱi
Wiktionary
rzecz. Alaska ż., Alaskanin mos., Alaskanka ż., Alaskijczyk mos., Alaskijka ż.
przym. alaskański, alaskijski
Wiktionary
(1.1) alaskański, rzad. alaskijski
Wiktionary
rzadko: mieszkaniec Alaski; Alaskanin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rzad. mieszkaniec Alaski
Wiktionary
(1.1) Alaskijczycy łapią łososie i pstrągi.
Wiktionary
rzecz. Alaska ż., Alaskanin mos.
:: fż. Alaskanka ż., Alaskijka ż.
przym. alaskijski, alaski, alaskański
Wiktionary
(1.1) Alaskanin
Wiktionary
rzadko: mieszkanka Alaski; Alaskanka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rzad. mieszkanka Alaski
Wiktionary
(1.1) Z namiotu wyszła młoda Alaskijka.
Wiktionary
rzecz. Alaska ż., Alaskanka ż.
:: fm. Alaskanin mos., Alaskijczyk mos.
przym. alaskijski, alaski, alaskański
Wiktionary
(1.1) Alaskanka
Wiktionary
→ Alaska; alaski, alaskański
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Alaską, pochodzący z Alaski
Wiktionary
(1.1) Kobieta używała jakiegoś dialektu alaskijskiego.
Wiktionary
rzecz. Alaska ż., Alaskijka ż., Alaskijczyk mos., Alaskanin mos., Alaskanka ż.
przym. alaski, alaskański
Wiktionary
(1.1) alaski, alaskański
Wiktionary
magmowa skała głębinowa, odmiana granitu; granit alkalicznoskaleniowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. rodzaj skały magmowej;
Wiktionary
Alaskit – kwaśna skała plutoniczna zbudowana ze skaleni alkalicznych, kwarcu i znikomych ilości składników ciemnych; są to skały samodzielnych masywów, pni i małych intruzji; dzielą się na bezalbitowe kalialaskity lub ortoalaskity oraz właściwe (ze skalenia potasowego i albitu). Tworzy brzeżne partie masywów granitowych, czasem samodzielne drobne intruzje. Pospolity, w Polsce występuje w Tatrach Zachodnich (m.in. na Giewoncie i Twardym Grzbiecie).
Wikipedia
(1.1) Alaskit występuje w Tatrach Zachodnich.
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) W. lp. od: Alaska
Wiktionary
IPA: aˈlaskɔ, AS: alasko
Wiktionary
złoczyńca, który popełnił nieprzebaczalną zbrodnię
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
likier kminkowy pochodzący z Łotwy, przyprawiany m.in. gorzkimi migdałami, anyżem i skórką pomarańczy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. napój alkoholowy, klarowny likier kminkowy koloru żółtego;
Wiktionary
Al
Wikipedia
(1.1) Trafiły nam do gustu: świeże serdelki z pobliskiej restauracji i prawdziwy zagraniczny alasz.
(1.1) Siekiera, motyka, bimber, alasz, / przegra wojnę głupi malarz.
Wiktionary
IPA: ˈalaʃ, AS: alaš
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Finlandii, w regionie Ostrobotnia Południowa
Wiktionary
Alavus (szw. Alavo) jest miastem w Finlandii. Znajduje się w prowincji Zachodniej Finlandii. Populacja wynosi 9846, a miasto zajmuje powierzchnię 843,1 km², z których 52,46 km² to woda. Gęstość zaludnienia wynosi 12,3 mieszkańca na km².
Znaczącą część populacji zatrudniona jest w rolnictwie i leśnictwie. Większość przemysłu w Alavus jest powiązana z konstrukcją: materiałami, projektowaniem i kontrahentami. Alavus ma 60 jezior z 324 km linii brzegowej. Miasto jest fińskojęzyczne.
Wikipedia
odłam szyizmu interpretujący zarówno Koran, jak i pięć filarów islamu
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
→ alawita
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) rel. związany z alawizmem lub alawitami
Wiktionary
rzecz. alawizm mrz., alawita mos., alawitka ż.
Wiktionary
wyznawca prądu religijnego, jednego z odłamów islamu; nusajryta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. wyznawca prądu religijnego na obrzeżach islamu
Wiktionary
(1.1) Reżim Asada jest popierany przez większość alawitów i chrześcijan, natomiast wśród jego przeciwników dominują sunnici.
Wiktionary
IPA: ˌalaˈvʲita, AS: alavʹita
Wiktionary
rzecz. alawizm m.
:: fż. alawitka ż.
przym. alawicki
Wiktionary
odmiana islamu wyrosła na gruncie wczesnego szyizmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. jeden z islamskich nurtów religijnych wyznawanych na terenie Syrii;
Wiktionary
Ni
Wikipedia
rzecz. alawita mos., alawitka ż.
przym. alawicki
Wiktionary
nazwa handlowa leku przeczyszczającego, zawierającego bisakodyl; Alaks
SJP.pl
w mitologii germańskiej: istota pośrednia między bogiem a człowiekiem; alp
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mitgerm. demon pomiędzy Bogiem a człowiekiem
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) geol. jeden z okresów w kredzie;
forma rzeczownika.
(3.1) D. lm. zob. alba.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
składnia.
kolokacje.
synonimy.
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
frazeologia.
etymologia.
(1.1) etym|śwn|alp., alb z etym|germ|alfr.
uwagi.
(1.1) inna pisownia alp
tłumaczenia.
* kataloński: (2.1) Albià m.
źródła.
== alb (język angielski.) ==
thumb|an alb (1.1)
wymowa.
audio|LL-Q1860 (eng)-Vealhurl-alb.wav.
znaczenia.
rzeczownik
(1.1) kośc. alba
odmiana.
(1.1) lp. alb; lm. albs
przykłady.
Wiktionary
IPA: alp, AS: alp
Wiktionary
frazeologia.
etymologia.
(1.1) etym|śwn|alp., alb z etym|germ|alfr.
uwagi.
(1.1) inna pisownia alp
tłumaczenia.
* kataloński: (2.1) Albià m.
źródła.
== alb (język angielski.) ==
thumb|an alb (1.1)
wymowa.
audio|LL-Q1860 (eng)-Vealhurl-alb.wav.
znaczenia.
rzeczownik
(1.1) kośc. alba
odmiana.
(1.1) lp. alb; lm. albs
przykłady.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
Wiktionary
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
frazeologia.
etymologia.
(1.1) etym|śwn|alp., alb z etym|germ|alfr.
uwagi.
(1.1) inna pisownia alp
tłumaczenia.
* kataloński: (2.1) Albià m.
źródła.
== alb (język angielski.) ==
thumb|an alb (1.1)
wymowa.
audio|LL-Q1860 (eng)-Vealhurl-alb.wav.
znaczenia.
rzeczownik
(1.1) kośc. alba
odmiana.
(1.1) lp. alb; lm. albs
przykłady.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
Wiktionary
skrót od: Zgromadzenie Braci Albertynów (zakon)
SJP.pl
skrót w funkcji przymiotnika
(1.1) = jęz. albański
Wiktionary
IPA: alˈbãj̃sʲci, AS: albãĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
1. biała szata z lnianego płótna, o szerokich rękawach, sięgająca do ziemi, używana w kościołach katolickich przez kapłanów podczas liturgii;
2. pieśń jutrzenna, gatunek liryki średniowiecznej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kośc. długa biała szata liturgiczna;
(1.2) liter. gatunek pieśni miłosnej będącej poranną pieśnią rozstania kochanków;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W liturgii alba jest szatą używaną przez duchownych wszystkich stopni, jak również przez osoby świeckie (np. lektorów), które spełniają określone posługi liturgiczne.
(1.1) Jeżeli alba nie osłania dokładnie zwykłego stroju koło szyi, przed włożeniem alby należy nałożyć humerał.
Wiktionary
IPA: ˈalba, AS: alba
Wiktionary
rzecz. albit m., albinos m., albinoska ż., albinizm m., albatros m.
przym. albinotyczny, albitowy
Wiktionary
1. gatunek morskiej ryby z rodziny makrelowatych; tuńczyk biały, tuńczyk długopłetwy;
2. gatunek morskiej ryby z rodziny makrelowatych; tuńczyk złoty, tuńczyk żółtopłetwy
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
państwo w Europie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. polit. państwo w południowej części Europy, ze stolicą w Tiranie;
Wiktionary
Albania, Republika Albanii ( Shqipëria, Republika e Shqipërise) – państwo w południowo-wschodniej Europie na Bałkanach. Albania na zachodzie ma dostęp do Morza Adriatyckiego, a na południowym zachodzie do Morza Jońskiego. Stolicą kraju jest Tirana, jest to również finansowe centrum kraju.
Wikipedia
(1.1) Albania jest krajem europejskim.
Wiktionary
IPA: alˈbãɲja, AS: albãńi ̯a
Wiktionary
rzecz. Albańczyk mos., Albanka ż., albański mrz., albańskość ż., albanistyka ż., albanistka ż., albanista mos.
przym. albański
Wiktionary
(1.1) Republika Albanii, reg. śl. alfabet Steuera Albańijo, ślabikŏrzowy szrajbōnek Albanijŏ
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
obywatelka Albanii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta narodowości albańskiej, obywatelka Albanii, mieszkanka Albanii
Wiktionary
(1.1) Karol ożenił się ze śliczniutką Albanką pochodzącą z Tirany.
Wiktionary
IPA: alˈbãŋka, AS: albãŋka
Wiktionary
rzecz. Albania ż., albański mrz.
:: fm. Albańczyk mos.
przym. albański
Wiktionary
[czytaj: OLbany] miasto w USA
SJP.pl
Albany () – miasto w Stanach Zjednoczonych nad rzeką Hudson, stolica stanu Nowy Jork i siedziba hrabstwa Albany.
Obszar metropolitalny Albany–Schenectady–Troy liczy 904,6 tys. mieszkańców.
Przemysł: papierniczy, maszynowy, chemiczny, spożywczy, odzieżowy a w zespole miejskim także elektrotechniczny.
Wikipedia
ceramiczne naczynie aptekarskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zazwyczaj zdobione ceramiczne naczynie używane przez aptekarzy
Wiktionary
Albarello – jest to fajansowe naczynie aptekarskie w kształcie cylindrycznym (przypominającym łodygę bambusa) u góry lekko zwężone. Używano ich w Mezopotamii i Persji. W okresie Renesansu (w XIV wieku) wykonywano we Włoszech piękne i kolorowe albarelle w majolice.
Wikipedia
IPA: ˌalbaˈrɛlːɔ, AS: albare•lo
Wiktionary
ptak z rodziny ptaków oceanicznych, występujący głównie na oceanach półkuli południowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. żyjący w koloniach, żywotny ptak oceaniczny o masywnym dziobie;
Wiktionary
(1.1) W spojrzeniu jego malowała się taka ciekawość i odrobinę niechętne zdziwienie, jakby oglądał albatrosa z wyspy Borneo, fokę czy krokodyla.
Wiktionary
IPA: alˈbatrɔs, AS: albatros
Wiktionary
rzecz. alba ż., albatrosowate nmos. lm.
Wiktionary
o cechach albatrosowatych (rodzina ptaków)
SJP.pl
o cechach albatrosowatych (rodzina ptaków)
SJP.pl
obywatel Albanii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) etn. człowiek narodowości albańskiej, obywatel Albanii, mieszkaniec Albanii
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Zabrałam się z jakimś Albańczykiem wracającym do siebie do Tirany.
Wiktionary
IPA: alˈbãj̃n͇t͡ʃɨk, AS: albãĩ ̯ṇčyk
Wiktionary
rzecz. Albania ż., albański mrz.
:: fż. Albanka ż.
przym. albański
Wiktionary
dotyczący Albanii
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Albanią, dotyczący Albanii
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język używany przez Albańczyków;
(2.2) jęz. wymarły język używany przez mieszkańców starożytnej Albanii Kaukaskiej;
Wiktionary
(1.1) Dzięki albańskim jeżom, które zjadły żmije, można było wybudować ośrodek wypoczynkowy w Złotych Piaskach.
Wiktionary
IPA: alˈbãj̃sʲci, AS: albãĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Albania ż., Albańczyk mos., Albanka ż., albańskość ż.
przysł. po albańsku
Wiktionary
1. posługujący się językiem albańskim;
2. napisany w języku albańskim;
3. o jakimś terenie: zamieszkany przez ludność posługującą się językiem albańskim
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który posługuje się językiem albańskim
(1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem albańskim
(1.3) spisany, stworzony w języku albańskim
Wiktionary
IPA: alˈbãj̃skɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: albãĩ ̯skoi ̯ẽũ̯zyčny
Wiktionary
zespół cech właściwych Albańczykom
SJP.pl
model samochodu marki Fiat
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Herb Albecki i jego odmiany
Albecki (Ahlebeck) – kaszubski herb szlachecki. Z powodu specyficznej historii regionu, mimo przynależności do Rzeczypospolitej, rodzina i herb nie zostały odnotowane przez polskich heraldyków.
Wikipedia
1. liczba wyrażająca stosunek natężenia światła odbitego do natężenia światła padającego;
2. biała warstwa skórki owoców cytrusowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) biała część skórki w owocach cytrusowych
(1.2) fiz. liczba charakteryzująca stosunek natężenia światła odbitego do natężenia światła padającego;
Wiktionary
Albedo ( białość) – parametr fotometryczny określający zdolność odbijania światła przez daną powierzchnię. Pojęcie to do fizyki wprowadził Johann Heinrich Lambert. Liczbowo jest równe współczynnikowi odbicia fal z całego zakresu o długości 300–3000 nm lub całego zakresu widzialnego.
Wikipedia
IPA: alˈbɛdɔ, AS: albedo
Wiktionary
miernik natężenia odbitego promieniowania słonecznego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. nauk. przyrząd naukowy służący do pomiaru albedo
Wiktionary
(1.1) Albedometr zmierzył, że śnieg świeżo padający ma albedo bliskie 0,9.
Wiktionary
model samochodu marki Fiat
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
miejscowość turystyczna w Bułgarii
SJP.pl
Albena (bułg. Албена) – miejscowość turystyczna w Bułgarii, oddalona ok. 32 km na północ od Warny, 14 km od Złotych Piasków i 12 km na południowy zachód od Bałcziku.
Nazwa miejscowości pochodzi od bohaterki sztuki Jordana Jowkowa – Ałbeny. Rozwój kurortu rozpoczął się w 1968 r: w styczniu 1968 Todor Żiwkow dokonał symbolicznego wbicia łopaty, zaś pierwsi turyści zagraniczni (z Polski i Czechosłowacji) pojawili się w kurorcie w 1969 roku.
Wikipedia
zdrobnienie od: Albert, Albrecht (imiona męskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m. zdrobn. od Albert
Wiktionary
rzecz. Albert mos., albertyn mos.
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Alberty lub z nią związany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) turyst. rel. schronisko dla pieszych pielgrzymów w Hiszpanii
Wiktionary
Alberga – miejscowość ("tätort") w Szwecji, w regionie administracyjnym ("län") Södermanland (gmina Eskilstuna).
Miejscowość jest położona w prowincji historycznej ("landskap") Södermanland, ok. 25 km na południowy zachód od Eskilstuny. Przez Alberge przebiega droga krajowa nr 56 ("Riksväg 56"; Norrköping – Västerås – Gävle) oraz droga lokalna nr 230 ("Länsväg 230") do Eskilstuny.
Wikipedia
(1.1) W alberdze dostajemy swoje łóżko, najczęściej piętrowe, w koedukacyjnych salach wieloosobowych. sic.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. (zwykle w liczbie mnogiej) rodzaj herbatników angielskich
2. gatunek truskawek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) – Czy ty w piątek coś nagadałaś Albertowi? Bo powiedział, że więcej nie będzie do mnie do domu przychodził! – Ja?! – oburzyłam się. – Ja?! Nagadałam?!
Wiktionary
IPA: ˈalbɛrt, AS: albert
Wiktionary
rzecz. Albertowa ż., albertyn mos., albertynka ż., Albrecht mos., Albertowo n.
:: zdrobn. Albercik mos.
:: fż. Alberta ż.
przym. Albertowy, albertyński
Wiktionary
(1.1) Olbracht; zdrobn. Albercik, zdrobn. gw. Górny Śląsk Bercik
Wiktionary
1. (zwykle w liczbie mnogiej) rodzaj herbatników angielskich
2. gatunek truskawek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;
(1.2) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Alberta – jedna z prowincji Kanady, w Zachodniej Kanadzie. Alberta graniczy z następującymi prowincjami: od zachodu z Kolumbią Brytyjską, od wschodu z Saskatchewan, z Terytoriami Północno-Zachodnimi na północy i z amerykańskim stanem Montana od południa.
Z populacją 4,9 mln mieszkańców jest czwartą pod względem zaludnienia prowincją Kanady. W latach 2000–2024 populacja wzrosła o 63%. Stolicą prowincji jest Edmonton, a największym miastem Calgary.
Wikipedia
(1.1) Kanadyjskie Góry Skaliste oddzielają prowincje Alberty i Kolumbii Brytyjskiej.
Wiktionary
IPA: alˈbɛrta, AS: alberta
Wiktionary
rzecz. Albert m., albertyn mos., albertynka ż.
przym. Albertowy, albertański
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Albert z małżonką; Albertowie
SJP.pl
Albert z małżonką; Albertostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Alberta lub z nim związany
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. gwara. taki, który należy do Alberta
Wiktionary
(1.1) Na miejscu albertowego dworu wzniesiono zameczek, późniejszą siedzibę starostwa grodzkiego.
Wiktionary
rzecz. Albert m., Alberta ż., albertyn mos.
przym. albertyński
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) paleont. rodzaj teropoda z rodziny tyranozaurów;
Wiktionary
Albertozaur ("Albertosaurus") – rodzaj teropoda z rodziny tyranozaurów (Tyrannosauridae) żyjącego na zachodzie Ameryki Północnej pod koniec okresu kredowego, niemal 70 mln lat temu. Zasięg występowania gatunku typowego, "Albertosaurus sarcophagus", był ograniczony do terenów dzisiejszej prowincji Alberta w Kanadzie, od której pochodzi jego nazwa rodzajowa. Naukowcy nie są zgodni co do liczby gatunków wewnątrz rodzaju "Albertosaurus" – niektórzy uznają "Gorgosaurus libratus" za drugi gatunek.
Wikipedia
(1.1) (…) albertozaur był dwunożnym drapieżnikiem z niewielkimi dwupalczastymi dłońmi i ogromną głową z potężnymi szczękami, uzbrojonymi w ponad pół setki wielkich, ostrych zębów.
Wiktionary
IPA: ˌalbɛrˈtɔzawr, AS: albertozau̯r
Wiktionary
polski herb szlachecki
SJP.pl
Albertrandi ("Albertrandy") – polski herb szlachecki z nobilitacji.
Wikipedia
komedia satyryczna o przygodach wojennych Albertusa, bohatera anonimowego utworu "Albertus z wojny" z 1596 roku
SJP.pl
[czytaj: alberWIL] miasto we Francji i dawna nazwa (1962-79) Kalemii, miasta w Demokratycznej Republice Konga
SJP.pl
Albertville – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Owernia-Rodan-Alpy, w departamencie Sabaudia, którego jest podprefekturą. Przez gminę przepływa rzeka Isère.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 17 411 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 993 osób/km² (wśród 2880 gmin regionu Rodan-Alpy Albertville plasuje się na 42. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 622.).
Wikipedia
mnich należący do zakonu św. Alberta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. zakonnik ze zgromadzenia założonego przez św. Alberta Chmielowskiego;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Brat Jacka został albertynem i mieszka w pustelni na Kalatówkach.
(1.1) Wiedziałeś, że albertyni mają placówkaacówkę na Zaporożu?
Wiktionary
rzecz. Albert m., Albercik m., Alberta ż.
:: fż. albertynka ż.
przym. albertyński, Albertowy
Wiktionary
mnich należący do zakonu św. Alberta
SJP.pl
Albertyna – żeński odpowiednik imienia Albert, pierwotnie zdrobnienie od żeńskiego imienia Alberta. Patronką tego imienia jest bł. Albertyna Berkenbrock.
W Polsce imię pozostaje imieniem rzadkim. W styczniu 2024 r. w rejestrze PESEL, wśród publicznie dostępnych danych dotyczących osób żyjących, wykazano 135 kobiet o imieniu Albertyna nadanym jako imię pierwsze. Dla porównania, najczęściej nadane jako żeńskie imię pierwsze – Anna, nosi 1 072 616 osób.
Wikipedia
mnich należący do zakonu św. Alberta
SJP.pl
Albertyni – Zgromadzenie Braci Albertynów Trzeciego Zakonu Regularnego Świętego Franciszka Serafickiego Posługujących Ubogim ("Alb").
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Albertyny lub z nią związany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) filoz. nurt w filozofii średniowiecznej zapoczątkowany przez Alberta Wielkiego
Wiktionary
rzecz. Albert m., albertynka ż.
Wiktionary
członkini katolickiego zakonu żeńskiego: Zgromadzenie Sióstr Trzeciego Zakonu Regularnego św. Franciszka z Asyżu Posługujących Ubogim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. zakonnica ze zgromadzenia albertyńskiego
Wiktionary
Albertynka – postać z dramatu "Operetka" Witolda Gombrowicza.
W tekście utworu występuje jako "Albertynka – cud dziewczynka", panna z dobrego domu. Jest skromna i dobrze wychowana, marzy jednak o nagości, jest niejako nośnikiem jej idei. Hrabia Szarm pragnie posiąść dziewczynę i z zapałem ją uwodzi. O względy Albertynki walczy też baron Firulet.
Wikipedia
(1.1) Bezdomny znalazł schronienie u albertynek w Krakowie.
Wiktionary
rzecz. Albert mos., Alberta ż., albertynizm mrz.
:: fm. albertyn mos.
przym. albertyński
Wiktionary
członkini katolickiego zakonu żeńskiego: Zgromadzenie Sióstr Trzeciego Zakonu Regularnego św. Franciszka z Asyżu Posługujących Ubogim
SJP.pl
Al
Wikipedia
Albertyzm – system filozoficzny oparty na poglądach św. Alberta Wielkiego.
Jako kierunek zaznaczył się w kręgu paryskim w XV wieku. Jan z Maisonneuve wyodrębnił z doktryny Alberta Wielkiego istotne składniki neoplatońskie, jednocześnie opowiadając się przeciwko tomizmowi, skotyzmowi i ockhamizmowi. Badania Jana kontynuował w Kolonii Heimeryk de Campo. W Polsce albertyzm obecny był w filozofii Jakuba z Gostynina i Jana z Głogowa z Akademii Krakowskiej.
Wikipedia
→ albertyn
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z albertynami lub albertynkami, dotyczący albertynów lub albertynek
Wiktionary
(1.1) W Katowicach powstał klasztor albertyński.
Wiktionary
rzecz. albertyn m., albertynka ż., Albert mos.
przym. Albertowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miejscowość na południu Francji, na północny wschód od Tuluzy;
Wiktionary
Albi – miejscowość i gmina we Francji, na północny wschód od Tuluzy, w regionie Oksytania, w departamencie Tarn. Ośrodek administracyjny departamentu Tarn. W 2018 roku jej populacja wynosiła 50 741 mieszkańców, gęstość zaludnienia wyniosła 1145.9 osób/km². Przez gminę przepływa rzeka Tarn. W 2010 roku miasto wpisano na listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Wikipedia
(1.1) Inni nazywali ich albigensami, gdyż południowofrancuskie miasto Albi stało się centrum ich aktywności.
Wiktionary
rzecz. albigens mos.
przym. albigeński
Wiktionary
egzotyczna roślina ozdobna z rodziny bobowatych
SJP.pl
Albicja ("Albizia") – rodzaj roślin z rodziny bobowatych ("Fabaceae"). Obejmuje 123 gatunki. Występują one w tropikach i strefie subtropikalnej w Azji, Afryce, Australii i w obu Amerykach. Rośliny te zasiedlają różne siedliska, od wilgotnych lasów równikowych po lasy siedlisk suchych. Nazwa naukowa upamiętnia włoskiego przyrodnika Filippo del Albizzi'ego. Wiele gatunków uprawianych jest jako rośliny ozdobne, szczególnie rozpowszechniona w tej roli została albicja biało-różowa.
Wikipedia
członek francuskich sekt quasi-dominikańskich z XII wieku, odznaczający się wielką pobożnością i ascetycznym trybem życia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. hist. przedstawiciel heretyckiego ruchu w średniowiecznej Francji;
Wiktionary
(1.1) Zwano ich także albigensami, od miasta Albi.
Wiktionary
przym. albigeński
rzecz. Albi n.
Wiktionary
ruch religijno-społeczny aktywny na południu Europy od XII do XIV wieku, którego przedstawiciele uznawali istnienie dobra i zła, odrzucali organizację Kościoła, propagowali czystość moralną i ascezę; katarzy, katarowie
SJP.pl
związany z albigensem, albigensami
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z albigensami, dotyczący albigensów
przymiotnik dzierżawczy
(2.1) należący do albigensów, będący ich własnością
Wiktionary
(1.1) Krucjata albigeńska odegrała znaczącą rolę w tworzeniu i organizacji zarówno zakonu dominikanów, jak i średniowiecznej inkwizycji.
Wiktionary
rzecz. albigens m., Albi n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w Polsce;
Wiktionary
Albigowa – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie łańcuckim, w gminie Łańcut. Ma status sołectwa.
Miejscowość jest siedzibą rzymskokatolickiej parafii Narodzenia Najświętszej Maryi Panny.
W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Albigowa. W latach 1973–1976 miejscowość była siedzibą gminy Albigowa.
Wikipedia
(1.1) Kierowcy będą mieli do pokonania dwa odcinki specjalne (Albigowa i Straszydle) o łącznej długości 70 km.
Wiktionary
IPA: ˌalbʲiˈɡɔva, AS: albʹigova
Wiktionary
rzecz. Albigowianin, Albigowianka
przym. albigowski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pl-reforma2026|Albigowianin. (mieszkaniec Albigowej)
Wiktionary
IPA: ˌalbʲiɡɔˈvʲjä̃ɲĩn, AS: albʹigovʹi ̯ä̃ńĩn
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pl-reforma2026|Albigowianka. (mieszkanka Albigowej)
Wiktionary
IPA: ˌalbʲiɡɔˈvʲjãŋka, AS: albʹigovʹi ̯ãŋka
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) odrzecz. Albigowa
Wiktionary
IPA: ˌalbʲiˈɡɔfsʲci, AS: albʹigofsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Albigowa, Albigowianin, Albigowianka
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Al
Wikipedia
(1.1) Albin się nie wychylał.
Wiktionary
IPA: ˈalbʲĩn, AS: albʹĩn
Wiktionary
rzecz.
:: fż. Albina ż.
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Albina – imię żeńskie pochodzenia łacińskiego, żeński odpowiednik imienia Albin. Prawdopodobnie wywodzi się od słowa "albus", czyli czysty, biały.
Inna hipoteza głosi, że to połączenie germańskich słów „alb” i „wini”, co ma oznaczać „przyjaciółkę elfów”[].
Wikipedia
(1.1) Los tego zesłańca i zakochanej w nim po uszy Albiny był tak niezwykły, że zainteresował samego Lwa Tołstoja, który poświęcił mu opowiadanie "Za co?".
Wiktionary
rzecz.
:: fm. Albin mos.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Albiny lub z nią związany
SJP.pl
1. brak lub niedobór barwników melaninowych u człowieka i zwierząt; bielactwo, leukoderma;
2. brak chlorofilu w roślinach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. wet. wrodzony brak barwnika skóry, włosów u ludzi i zwierząt;
(1.2) bot. brak chlorofilu
Wiktionary
Al
Wikipedia
(1.1) Jan ma albinizm. Albinizm to wrodzony defekt genetyczny.
Wiktionary
IPA: alˈbʲĩɲism̥, AS: albʹĩńism̦
Wiktionary
rzecz. alba ż., albinos m., albinoska ż.
przym. albinotyczny
Wiktionary
(1.1) bielactwo
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
osoba dotknięta albinizmem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) med. człowiek dotknięty albinizmem (niedoborem pigmentu w skórze)
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) wet. zwierzę dotknięte albinizmem (niedoborem pigmentu w skórze)
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(3.1) bot. roślina dotknięta albinizmem (brakiem chlorofilu)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) On miał bardzo jasną skórę, ale nie był albinosem.
Wiktionary
IPA: alˈbʲĩnɔs, AS: albʹĩnos
Wiktionary
rzecz. albinizm m.
:: fż. albinoska ż.
przym. albinotyczny
Wiktionary
(1.1) bielak
Wiktionary
→ albinos
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. kobieta albinos
Wiktionary
IPA: ˌalbʲĩˈnɔska, AS: albʹĩnoska
Wiktionary
rzecz. albinizm m.
:: fm. albinos m.
przym. albinotyczny
Wiktionary
Albin z małżonką; Albinowie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest albinotyczne; cecha tych, którzy są albinotyczni
Wiktionary
przym. albinotyczny
przysł. albinotycznie
Wiktionary
związany z albinizmem, albinosem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odznaczający się albinizmem, związany z albinizmem, dotyczący albinizmu
Wiktionary
IPA: ˌalbʲĩnɔˈtɨt͡ʃnɨ, AS: albʹĩnotyčny
Wiktionary
rzecz. alba ż., albinizm m., albinos m., albinoska ż., albinotyczność ż.
Wiktionary
(1.1) bielaczy
Wiktionary
Albin z małżonką; Albinostwo
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Albina lub z nim związany
SJP.pl
dawna nazwa wyspy Brytanii; obecnie poetycko: Anglia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) poet. Anglia
(1.2) poet. daw. wyspa Wielka Brytania
Wiktionary
Albion – starodawna i literacka nazwa Anglii (Wielkiej Brytanii) spotykana u autorów starożytnych.
Wikipedia
(1.1) Po drodze do finałowego turnieju w Jugosławii wzięła rewanż na synach Albionu, ograła Portugalię i dwukrotnie Cypr.
Wiktionary
IPA: ˈalbʲjɔ̃n, AS: albʹi ̯õn
Wiktionary
przym. albioński
Wiktionary
→ Albion
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) poet. angielski
Wiktionary
(1.1) Cechował go zawsze rodzaj anglosaskiej rezerwy, a nawet i wygląd miał albioński.
Wiktionary
rzecz. Albion mrz.
Wiktionary
minerał, glinokrzemian sodu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. minerał, glinokrzemian sodowy;
Wiktionary
Albit (skaleń sodowy) – minerał z gromady krzemianów zaliczany do grupy zwanej plagioklazami jak i skaleni alkalicznych. Należy do minerałów pospolitych.
Nazwa pochodzi od łacińskiego "albus" – biały.
Wikipedia
IPA: ˈalbʲit, AS: albʹit
Wiktionary
przym. albitowy
rzecz. alba ż.
Wiktionary
(1.1) glinokrzemian sodowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. rodzaj magmowej skały wylewnej, składającej się głównie z fenokryształów albitu;
Wiktionary
Albitofir – nazwa skały o podwójnym znaczeniu.
Pierwsze, to skała magmowa wylewna, składająca się głównie z fenokryształów albitu tkwiących w mikrokrystalicznym albitowym cieście skalnym, w bardzo małej ilości może zawierać schlorytyzowane minerały ciemne oraz skupione w geodach kwarce i węglany.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geol. miner. proces przekształcania minerałów skałotwórczych w albit
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Albiński – herb szlachecki, nadany w zaborze austriackim.
Wikipedia
i, a, zarówno jak; bo
SJP.pl
spójnik
(1.1) …łączący dwa zdania równorzędne, oraz dwie części zdania, wskazujący, że tylko jedna część jest prawdziwa;
(1.2) …łączący dwa zdania równorzędne, oraz dwie części zdania, wskazujący, że przynajmniej jedna część jest prawdziwa
(1.3) stpol. zarówno jak
(1.4) stpol. i
(1.5) stpol. ponieważ
partykuła
(2.1) pot. …wprowadzająca pytanie retoryczne, zaprzeczające komunikowanej w nim treści
forma rzeczownika.
(3.1) W. lp. od: alba
Wiktionary
(1.1) Zapukał dwa albo trzy razy.
(1.2) Jutro pojadę na grzyby albo zostanę w domu.
(2.1) Albo on to zrozumie?
Wiktionary
IPA: ˈalbɔ, AS: albo
Wiktionary
(1.2) lub; daw. abo; ofic. bądź
(2.1) alboż, czy, czyż
Wiktionary
wyłącznie jedna z możliwości do wyboru
SJP.pl
Albo-albo ( Enten-Eller) – utwór duńskiego filozofa Sørena Kierkegaarda, wydany w dwóch tomach w 1843 roku.
Wikipedia
"albo" wraz z cząstką trybu przypuszczającego
SJP.pl
pieśń poranna, także rodzaj utworu wykonywanego w Hiszpanii o poranku na oboju i bębnie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) geogr. dotyczący Morza Alborańskiego
Wiktionary
spójnik dołączający wyjaśnienie do wcześniejszej informacji
SJP.pl
spójnik
(1.1) książk. …przyłączający zdanie, które wyjaśnia przekazaną wcześniej informację
Wiktionary
(1.1) Albowiem tak Bóg umiłował świat, że Syna swego jednorodzonego dał, aby każdy, kto weń wierzy, nie zginął, ale miał żywot wieczny.
(1.1) Sąd nie rozstrzygał w treści wyroku o kosztach procesu, albowiem poniósł je w całości powód, który przegrał sprawę.
Wiktionary
IPA: alˈbɔvʲjɛ̃m, AS: albovʹi ̯ẽm
Wiktionary
(1.1) ponieważ, bo; stpol. abociem
Wiktionary
spójnik
(1.1) stpol. albo, czy
Wiktionary
IPA: ˈalbɔt͡ɕ, AS: alboć
Wiktionary
partykuła będąca wzmocnioną postacią partykuły albo; czyż
SJP.pl
partykuła
(1.1) przest. …wzmocnione „albo” w znaczeniu: „partykuła wprowadzająca pytanie retoryczne, zaprzeczające komunikowanej w nim treści”
Wiktionary
(1.1) Alboż miłość jest stworzona dla takich jak on?
Wiktionary
1. imię męskie;
2. nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Mam na imię Albrecht i pochodzę z Wiednia.
Wiktionary
rzecz. Albrechtowo n., Albrechtów mrz., Albrechcice nmos., Albert mos., Olbracht mos.
Wiktionary
Albrecht z małżonką; Albrechtowie
SJP.pl
Albrecht z małżonką; Albrechtostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Albrechta lub z nim związany
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: albuc-id] nazwa handlowa leku przeciwbakteryjnego do oczu, zawierającego sulfacetamid
SJP.pl
1. księga przeznaczona do wkładania lub wklejania i przechowywania np. znaczków pocztowych; klaser;
2. starannie wydana książka z reprodukcjami dzieł sztuki itp. oraz objaśnieniami;
3. płyta muzyczna;
4. pamiętnik;
5. szkicownik malarza lub grafika;
6. księga, w której odnotowano wszystkich studentów uczelni wyższej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zbiór reprodukcji, fotografii, pocztówek, znaczków itp.
(1.2) druk. wydawnictwo o charakterze ilustracyjnym, z niewielką ilością tekstu objaśniającego
(1.3) muz. wydawnictwo muzyczne zawierające nagrania muzyczne na płycie długogrającej longplay (LP) lub dysku kompaktowym (CD);
(1.4) (w starożytnym Rzymie) część muru pomalowana na biało przeznaczona do umieszczania ogłoszeń
(1.5) przest. księga obywateli miasta
(1.6) przest. pamiętnik, imiennik, sztambuch, gdzie na pamiątkę przyjazne osoby zapisują swoje imiona, wiersze lub kreślą rysunki
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Kilka fotografii z dziadkowego albumu harcerze opublikowali w swoim wydawnictwie ubiegłej jesieni.
(1.2) Gdzie znajdziemy jakieś albumy ze zdjęciami wawelskich arrasów?
(1.3) W zeszłym tygodniu była premiera nowego albumu grupy "Kaczki na Akord".
(1.3) Piosenka z tego albumu była hitem w 2005 roku.
(1.3) W mojej kolekcji mam wiele albumów z lat 80. i 90.
Wiktionary
IPA: ˈalbũm, AS: albũm
Wiktionary
rzecz. minialbum mrz.
:: zdrobn. albumik mrz.
przym. albumowy
przysł. albumowo
Wiktionary
zdrobnienie od: album
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. mały album
Wiktionary
rzecz. album mrz., albumowicz mos.
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) D. plural|albumina.
Wiktionary
IPA: alˈbũmʲĩn, AS: albũmʹĩn
Wiktionary
białko proste występujące m.in. w osoczu krwi, mleku, zbożu, jajkach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. białko rozpuszczalne w wodzie;
Wiktionary
IPA: ˌalbũˈmʲĩna, AS: albũmʹĩna
Wiktionary
rzecz. albuminuria ż., abuminoid m.
przym. albuminowy
Wiktionary
połączenie białka z metalami, stosowane jako preparaty lecznicze
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) W. lp. od albumina
Wiktionary
IPA: ˌalbũˈmʲĩnɔ, AS: albũmʹĩno
Wiktionary
białko o budowie włókienkowej, bardzo odporne na działanie enzymów i czynników chemicznych; skleroproteid, skleroproteina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biol. białko włókniste, odporne na enzymy i czynniki chemiczne, występujące w tkankach zwierząt, takich jak skóra, włosy, paznokcie, ścięgna czy chrząstki, pełniące rolę budulcową i nadające tkankom wytrzymałość
Wiktionary
(1.1) skleroproteid, skleroproteina
Wiktionary
przyrząd do określania ilości białek w płynach ustrojowych organizmu
SJP.pl
związany z albuminą
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z albuminą, dotyczący albuminy
(1.2) zbudowany, wykonany z albuminy lub z jej dodatkiem
Wiktionary
rzecz. albumina ż., albuminuria ż., abuminoid m.
Wiktionary
obecność ciał białkowych w moczu; proteinuria; białkomocz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. zob. białkomocz.;
Wiktionary
Albuminuria – objaw chorobowy polegający na występowaniu drobnocząsteczkowych albumin w moczu. Ich stężenie oznacza się w przygodnej próbce lub określa wydalanie w zbiórce dobowej moczu. Stężenie poniżej 20 mg/l lub wydalanie do 30 mg/24h przyjmuje się za fizjologiczną normę (normoalbuminuria).
Wikipedia
IPA: ˌalbũmʲĩˈnurʲja, AS: albũmʹĩnurʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. albumina
przym. albuminowy
Wiktionary
białko proste występujące m.in. w osoczu krwi, mleku, zbożu, jajkach
SJP.pl
Albuminy – białka występujące w płynach (np. osoczu krwi i mleku) oraz w tkankach zwierzęcych i w nasionach roślin. Cechują się niewielkimi masami cząsteczkowymi, dobrze rozpuszczają się w wodzie (są hydrofilowe), łatwo krystalizują. W składzie istotną rolę odgrywa kwas asparaginowy i glutaminowy (do 25%), leucyna i izoleucyna (ok. 16%), natomiast glicyny jest niewiele (ok. 1%).
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba, którą ze względu na jej osiągnięcia umieszczono w albumie
Wiktionary
IPA: ˌalbũˈmɔvʲit͡ʃ, AS: albũmovʹič
Wiktionary
rzecz. album mrz., albumik mrz.
przym. albumowy
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) w formie albumu
Wiktionary
rzecz. album mrz.
przym. albumowy
Wiktionary
związany z albumem (w znaczeniu książki z reprodukcjami obrazów), np. albumowe wydanie książki o Wrocławiu
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z albumem, dotyczący albumu
Wiktionary
(1.1) Niezwykły świat Orientu to albumowy przewodnik po fascynujących miejscach Azji.
Wiktionary
IPA: ˌalbũˈmɔvɨ, AS: albũmovy
Wiktionary
rzecz. album mrz., albumowicz mos.
przysł. albumowo
Wiktionary
[czytaj: albeKERki] miasto w USA
SJP.pl
Albuquerque – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Nowy Meksyk, ośrodek administracyjny hrabstwa Bernalillo, położone nad rzeką Rio Grande, u podnóża pasma górskiego Sandia (na wschodzie). Największe miasto w Nowym Meksyku, główny ośrodek gospodarczy oraz węzeł transportowy tego stanu. W 2020 roku miasto zamieszkane było przez 564 559 mieszkańców; obszar metropolitalny – 916 528.
Wikipedia
[czytaj: alBEnis] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: alkantara] marka miękkiego, wytrzymałego materiału tekstylnego; Alkantara
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: alkatel] marka sprzętu telekomunikacyjnego i elektroniki użytkowej oraz firma
SJP.pl
[czytaj: AlkatRAZ]
1. wyspa w zatoce San Francisco;
2. nieczynne już, ciężkie więzienie na tej wyspie
SJP.pl
Alcatraz Island – wyspa na Zatoce San Francisco. W języku hiszpańskim zwana jest "Wyspą Głuptaków" (hiszp. "Isla de los Alcatraces"), a w angielskim nazywana także "Skałą" (ang. "The Rock"). Znajduje się na niej nieczynne już więzienie o zaostrzonym rygorze, działające od 1934 do 1963 roku. Zamknięte zostało głównie z powodu wysokich kosztów utrzymania, błędów konstrukcyjnych i powstających uszkodzeń betonowych elementów poprzez słone, nadmorskie powietrze.
Wikipedia
[czytaj: alkaZAR] grupa muzyczna
SJP.pl
strofa alcejska - rodzaj strofy czterowierszowej spotykanej w poezji antycznej
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) liter. związany ze stylem poetyckim Alkajosza
Wiktionary
(1.1) Ten utwór jest napisany w stylu alcejskim.
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
Alcest – francuski projekt muzyczny założony w 2000 roku w Bagnols-sur-Cèze we Francji. Początkowo formacja składała się z trzech członków: Neige'a, Aegnora i Argotha. W tym składzie zespół wydał pierwsze demo, utrzymane w stylistyce blackmetalowej. Wkrótce po tym Aegnor i Argoth opuścili grupę, pozostawiając Neige'a jako jedynego członka projektu. Od tego momentu brzmienie Alcest zaczęło stopniowo ewoluować w kierunku shoegaze.
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
Alcesta (wł. "Alceste") – opera Christopha Willibalda Glucka, w trzech aktach, do której libretto napisał Ranieri de’ Calzabigi. Jej premiera miała miejsce w Wiedniu 26 grudnia 1767 roku, zaś wersję francuską tej opery wystawiono po raz pierwszy w Paryżu 23 kwietnia 1776 roku.
Wikipedia
Alcest z małżonką; Alcestowie
SJP.pl
Alcest z małżonką; Alcestostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Alcesta lub z nim związany
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Alcesty lub z nią związany
SJP.pl
średniowieczna pseudonauka mająca na celu odnalezienie substancji (tzw. kamienia filozoficznego) zamieniającej każdą inną substancję w złoto lub inne metale szlachetne i będącej lekiem na każdą dolegliwość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przednaukowa dziedzina wiedzy mająca na celu odkrycie sposobu przemiany metali nieszlachetnych w złoto i wynalezienie leku przedłużającego życie;
(1.2) książk. sztuka robienia czegoś, postrzegana jako tajemnicza
Wiktionary
Alchemia – przednaukowa praktyka łącząca elementy, które zawarte są obecnie w chemii, fizyce, sztuce, semiotyce, psychologii, parapsychologii, metalurgii, medycynie, astrologii, mistycyzmie i religii. Wspólnym celem alchemików było odkrycie metody transmutacji ołowiu w złoto (kamień filozoficzny), lekarstwa na wszelkie choroby (panaceum), eliksiru nieśmiertelności czy sztuczne stworzenie ludzkiego życia (homunkulus). Alchemię można uważać za bezpośredniego przodka współczesnej chemii.
Wikipedia
(1.1) Pochodził z Norymbergi, studiował medycynę na uniwersytecie w Wittenberdze, ale przede wszystkim interesował się wykładaną tam alchemią, astrologią i magią.
(1.2) Może działa dopiero ta cała alchemia gotowania, to misterium. Zapachy z dzieciństwa, które przywołują wspomnienia, które wywołują łzy wzruszenia…
Wiktionary
IPA: alˈxɛ̃mʲja, AS: alχẽmʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. alchemik m., alchemista m.
przym. alchemicki, alchemiczny
przysł. alchemicznie
Wiktionary
→ alchemik
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący alchemika
Wiktionary
rzecz. alchemik mos., alchemia ż.
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) odnosząc się do alchemii
(1.2) przen. przemieniając w niezwykłe, magiczne
Wiktionary
rzecz. alchemia ż.
przym. alchemiczny
Wiktionary
→ alchemia
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący alchemii
Wiktionary
rzecz. alchemik mos., alchemia ż.
przysł. alchemicznie
Wiktionary
człowiek zajmujący się alchemią
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba zajmująca się alchemią w średniowieczu
(1.2) uczn. nauczyciel chemii
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W średniowieczu alchemicy próbowali uzyskać złoto z ołowiu.
Wiktionary
IPA: alˈxɛ̃mʲik, AS: alχẽmʹik
Wiktionary
rzecz. alchemia ż., alchemista m.
:: fż. alchemiczka ż.
przym. alchemiczny, alchemicki
Wiktionary
(1.1) alchemista
Wiktionary
dawniej: alchemik - człowiek zajmujący się alchemią
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) książk. osoba zajmująca się alchemią
Wiktionary
rzecz. alchemik mos., alchemia ż.
Wiktionary
(1.1) war. alchemik
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. alchemia
Wiktionary
Studio Alchimia – studio projektowe, założone w 1976 roku w Mediolanie przez architekta Alessandra Guerriera. Początkowo galeria sztuki wystawiająca prace eksperymentalne, nieskrępowane żadnymi normami. Jedno z centrów antydesignu, a następnie Memphis.
Wikipedia
IPA: alˈxʲĩmʲja, AS: alχʹĩmʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. alchimista mos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. alchemik
Wiktionary
IPA: ˌalxʲĩˈmʲista, AS: alχʹĩmʹista
Wiktionary
rzecz. alchimia ż.
Wiktionary
(1.1) war. alchemista, alchemik
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od alt
Wiktionary
(1.1) To nie alt, lecz tylko słabiutki alcik.
Wiktionary
rzecz. alt m.
przym. altowy
Wiktionary
1. muzyk grający na altówce; altowiolinista; altowiolista; altysta;
2. osoba śpiewająca altem; altysta, alt;
3. muzyk grający na instrumencie o skali zbliżonej do skali głosu altowego (np. na saksofonie altowym); altysta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) chłopiec lub mężczyzna śpiewający altem
(1.2) zob. altowiolista.
Wiktionary
IPA: alʲˈt͡ɕista, AS: alʹćista
Wiktionary
rzecz. alt m., altysta m., altówka ż.
:: fż. alcistka ż., altystka ż.
przym. altowy
Wiktionary
(1.1-2) altysta, kontratenor, falsecista
Wiktionary
muzyk płci żeńskiej grający na altówce; altowiolistka; altowiolinistka; altystka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta śpiewająca altem
(1.2) zob. altowiolistka.
Wiktionary
IPA: alʲˈt͡ɕistka, AS: alʹćistka
Wiktionary
rzecz. alt m., altystka ż.
:: fm. alcista m., altysta m.
przym. altowy
Wiktionary
(1.1-2) altystka
Wiktionary
[czytaj: alkoblok] urządzenie uniemożliwiające uruchomienie silnika samochodu po wykryciu niedozwolonej dawki alkoholu u kierowcy; alkoblokada, alkolock, alcolock, alkoblock, alkoblok
SJP.pl
[czytaj: alkolok] urządzenie uniemożliwiające uruchomienie silnika samochodu po wykryciu niedozwolonej dawki alkoholu u kierowcy; alkoblokada, alkolock, alcoblock, alkoblock, alkoblok
SJP.pl
(ok. 450-404 p.n.e.) ateński wódz i polityk z okresu wojny peloponeskiej; Alkibiades
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) hist. ateński strateg;
(1.2) imię|polski|m.
Wiktionary
(1.1) W Atenach Alcybiades prowadził rozwiązły tryb życia.
Wiktionary
(1.1) Alkibiades
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Alcybiadesa lub z nim związany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) mitrzym. heros z mitologii rzymskiej, syn Jowisza, utożsamiany z greckim Heraklesem
Wiktionary
(1.1) Folco mnie zwali ludzie, którym miłem • było me imię; dziś mój blask i słowa • pije to niebo, z wód którego piłem; • bo mniej płonęła córka Belusowa, • wbrew Sycheusowi, Kreuzie, w serca szkole, • niż ja, nim moja posiwiała głowa; • ni Rodopianka, która czuła wolę • do Demofonta, ani (stare dzieje) • Alcyd, co w sercu swym zamykał Jole.
Wiktionary
rzecz. Alcydes m.
Wiktionary
(1.1) Alcydes
Wiktionary
skalnik alcyona - motyl dzienny z rodziny rusałkowatych
SJP.pl
Al
Wikipedia
sfera sacrum u Aborygenów; alcziranga
SJP.pl
sfera sacrum u Aborygenów; alczeringa
SJP.pl
ptak z rodziny alk, o czarno-białym ubarwieniu, występujący na Grenlandii i sąsiadujących z nią od zachodu wyspach; traczyk lodowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Alle alle|ref=tak., mały morski ptak z rodziny alk;
Wiktionary
Alczyk, traczyk, traczyk lodowy ("Alle alle") – gatunek małego ptaka z rodziny alk (Alcidae), jedyny przedstawiciel rodzaju Alle. Najmniejszy przedstawiciel rodziny alk zamieszkujący regiony nearktyczne i palearktyczne. Nie jest zagrożony wyginięciem.
Wikipedia
IPA: ˈalt͡ʃɨk, AS: alčyk
Wiktionary
(1.1) traczyk, traczyk alczyk, traczyk lodowy
Wiktionary
książka pochodząca z oficyny Aldusa Manutiusa i jego następców; aldyna
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy, nazwa własna
(1.1) astr. najjaśniejsza gwiazda w gwiazdozbiorze Byka; jedna z gwiazd podwójnych, czerwonych olbrzymów i najjaśniejszych gwiazd na niebie;
Wiktionary
Aldebaran ("Alfa Tauri", "α Tau") – najjaśniejsza gwiazda w gwiazdozbiorze Byka. Jest oddalona o około 67 lat świetlnych od Słońca. Jest to układ podwójny, dyskutowane jest istnienie w nim planet.
Wikipedia
(1.1) Najjaśniejszą gwiazdą w gwiazdozbiorze Byka jest Aldebaran, zwany też Okiem Byka.
Wiktionary
IPA: ˌaldɛˈbarãn, AS: aldebarãn
Wiktionary
(1.1) Oko Byka, alfa Byka, α Tauri
Wiktionary
związek organiczny zawierający w cząsteczce grupę aldehydową, powstający w wyniku utleniania alkoholu, powszechnie używany w przemyśle
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. organiczny związek chemiczny posiadający grupę aldehydową, czyli grupę karbonylową (C=O) połączoną z jednym (-CHO) lub dwoma (wzór chemiczny|CH2O.) atomami wodoru, aktywny chemicznie, ma silne właściwości redukujące;
Wiktionary
IPA: alˈdɛxɨt, AS: aldeχyt
Wiktionary
przym. aldehydowy
Wiktionary
związany z aldehydem, dotyczący aldehydu (np. grupa aldehydowa - atom węglu i atom wodoru powiązane atomem węgla, występujące w każdym aldehydzie)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) chem. dotyczący aldehydu, związany z aldehydem
Wiktionary
IPA: ˌaldɛxɨˈdɔvɨ, AS: aldeχydovy
Wiktionary
rzecz. aldehyd m.
Wiktionary
związek organiczny zawierający w cząsteczce grupę aldehydową, powstający w wyniku utleniania alkoholu, powszechnie używany w przemyśle
SJP.pl
Aldehydy ( alcohol dehydrogenatus = „alkohol odwodorniony”) – klasa organicznych związków chemicznych posiadających grupę aldehydową, czyli grupę karbonylową (#PATRZ) połączoną z jednym (#PATRZ) lub dwoma (#PATRZ) atomami wodoru. Proste aldehydy, będące pochodnymi alkanów i zawierające w cząsteczce jedną grupę aldehydową to alkanale o wzorze ogólnym #PATRZ.
Wikipedia
Alderamin ("Alfa Cephei", "α Cep") – najjaśniejsza gwiazda w gwiazdozbiorze Cefeusza, odległa od Słońca o około 49 lat świetlnych.
Wikipedia
we wczesnośredniowiecznej Anglii: urzędnik stojący na czele shire
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hormon wytwarzany przez korę nadnerczy z cholesterolu
Wiktionary
w żeglarstwie: rodzaj pokładowej, przenośnej lampy sygnalizacyjnej, umożliwiającej nadawanie kierunkowych, dyskretnych sygnałów świetlnych
SJP.pl
książka pochodząca z oficyny Aldusa Manutiusa i jego następców; aldyna
SJP.pl
cukier prosty zawierający sześć atomów węgla w swej cząsteczce
SJP.pl
związek organiczny, produkt reakcji kondensacji aldehydów z hydroksyloaminą; otrzymywany w celu identyfikacji aldehydów
SJP.pl
związek chemiczny zawierający grupę aldehydową i alkoholową
SJP.pl
enzym należący do klasy liaz, biorący udział w glikolizie
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Aldona – imię żeńskie, pochodzi ono od staropruskiego miana "Aldegut" lub białoruskiego "Ałdonia", będącego przekształceniem greckiego imienia Eudokia (Eudocja). Nosiło je wiele księżniczek litewskich wydawanych za polskich książąt (głównie mazowieckich).
Aldona imieniny obchodzi: 1 marca, 10 września i 11 października.
Wikipedia
(1.1) Aldony będziesz się radził? Ona jest mądra jak Salomonowe portki!
Wiktionary
IPA: alˈdɔ̃na, AS: aldõna
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Aldony lub z nią związany
SJP.pl
zdrobnienie od imienia żeńskiego Aldona
SJP.pl
cukier prosty zawierający pięć atomów węgla w swej cząsteczce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. aldoza, która ma pięć atomów węgla w cząsteczce
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biol. biochem. hormon sterydowy wytwarzany przez warstwę kłębkowatą kory nadnerczy, należący do grupy mineralokortykoidów
Wiktionary
Aldosteron – organiczny związek chemiczny z grupy steroidów. Należy do hormonów sterydowych wytwarzanych przez warstwę kłębkowatą kory nadnerczy. Aldosteron należy do grupy hormonów kory nadnerczy określanych jako mineralokortykosteroidy (aldosteron i 11-dezoksykortykosteron).
Wikipedia
(1.1) Januszowi zbadają poziom aldosteronu i kortyzolu, gdyż wykryli mu przypadkowo guz nadnercza w badaniu TK.
(1.1) Nadmierne wydzielanie aldosteronu przez nadnercza zmniejsza nerkowe wydalanie Na⁺, zwiększa natomiast wydalanie z moczem K⁺, Mg₂⁺ i NH₄⁺.
Wiktionary
IPA: ˌaldɔˈstɛrɔ̃n, AS: aldosterõn
Wiktionary
rzecz. aldosteronizm
Wiktionary
związek organiczny z grupy cukrów prostych zawierający w swej budowie grupę aldehydową
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. cukier prosty, który zawiera grupę aldehydową (–CHO) w pozycji końcowej cząsteczki
Wiktionary
(1.1) Aldozy stanowią podstawowe źródło energii dla organizmów.
Wiktionary
(1.1) wzór ogólny: CₙH₂ₙOₙ
Wiktionary
związek organiczny z grupy cukrów prostych zawierający w swej budowie grupę aldehydową
SJP.pl
Aldozy lub aldehydocukry, cukry aldehydowe – cukry proste, w których cząsteczkach występuje grupa aldehydowa, w przeciwieństwie do ketoz, w których występuje grupa ketonowa. Ich ogólny wzór sumaryczny to CnH2nOn (gdzie n≥3).
Wzory aldoz zapisywane są w formie cyklicznej lub łańcuchowej, np. CH2OH–(CHOH)n−2–CHO, co niekoniecznie odzwierciedla ich rzeczywistą strukturę (np. krystaliczna glukoza ma formę w pełni cykliczną, a w roztworze występuje pewna ilość formy łańcuchowej).
Wikipedia
stop metali: aluminium, magnezu, krzemu i żelaza; dobry przewodnik elektryczny, stosowany do wyrobu przewodników wysokiego napięcia
SJP.pl
[czytaj: OLdricz] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: oldridż albo oldrycz] nazwisko
SJP.pl
Aldridge – miasto w Wielkiej Brytanii, w Anglii, w regionie West Midlands, w hrabstwie West Midlands, w dystrykcie Walsall. W 2015 roku miasto liczyła 39 631 mieszkańców[].
Pierwsza wzmianka o mieście pochodzi z 1086 roku. Aldridge jest wspomniana w Domesday Book (1086) jako "Alrewic".
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
wieloletnia owadożerna roślina wodna z rodziny rosiczkowatych
SJP.pl
Aldrowanda ("Aldrovanda" L.) – rodzaj roślin mięsożernych z rodziny rosiczkowatych. Do czasów współczesnych przetrwał tylko jeden, występujący w rozproszeniu w Europie, Azji, Afryce i Australii gatunek, obecny także w Polsce – aldrowanda pęcherzykowata ("Aldrovanda vesiculosa"). Jest on zarazem gatunkiem typowym rodzaju.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. toksyczny związek chloroorganiczny o wzorze sumarycznym wzór chemiczny|C12H8Cl6., trwały w środowisku, używany, zwłaszcza dawniej, jako insektycyd;
Wiktionary
Na tę stronę wskazuje „Aldrin”. Zobacz też: Buzz Aldrin, astronauta.
Aldryna – organiczny związek chemiczny z grupy węglowodorów halogenowanych mający postać białego nierozpuszczalnego w wodzie proszku.
Silnie trujący, stosowany jako insektycyd polichlorowy, jest także trujący dla ssaków. Jest stosowany przeciw pędrakom i larwom oraz do dezynfekcji gleb.
Wikipedia
zdrobnienie od: Aldona, Romualda (imiona żeńskie)
SJP.pl
książka pochodząca z oficyny Aldusa Manutiusa i jego następców; alda
SJP.pl
1. spójnik (lecz), partykuła lub wykrzyknik;
2. uwaga, zastrzeżenie;
3. słaba strona kogoś albo czegoś;
4. [czytaj: ejl] mocne jasne piwo angielskie
SJP.pl
spójnik
(1.1) …służący do łączenia zdań wtedy, gdy jedno z nich jest przeciwieństwem drugiego, gdy sytuacja z jednego z nich zachodzi pomimo sytuacji ze zdania drugiego
(1.2) …służący do łączenia zdań wtedy, gdy podkreślamy, że jedno stwierdzenie nie jest prawdziwe, a drugie jest
wykrzyknik
(2.1) …wyrażający zdumienie nad czymś
(2.2) …wyrażający zachwyt nad czymś
rzeczownik, rodzaj nijaki
(3.1) spoż. gatunek piwa górnej fermentacji przygotowywanego z udziałem specjalnych drożdży;
(3.2) wada, słaba strona
(3.3) kontrargument, zastrzeżenie
partykuła
(4.1) gw-pl|Poznań. ależ
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Polska reprezentacja dobrze grała w meczu z Birmą, ale przegrała.
(1.2) Nie myślę o sobie, ale o tobie.
(2.2) Ale ta dziewczyna ma zgrabne nogi!
(3.1) Barman! Jeszcze jedno ale!
(3.2) To był dobry samochód, choć miał swoje ale.
(3.3) W zasadzie masz rację, lecz mam jedno ale.
Wiktionary
IPA: ˈalɛ, AS: ale
Wiktionary
(1.1) lecz, pomimo / mimo to, jednak
(1.2) lecz, tylko
(2.1) ależ
Wiktionary
oparty na zasadach aleatoryzmu; dopuszczający znaczną dowolność rytmiczną i tonalną w sposobie wykonania
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) muz. związany z aleatoryzmem, dotyczący aleatoryzmu, zbudowany na zasadach aleatoryzmu
Wiktionary
rzecz. aleatoryzm mrz.
Wiktionary
zasada konstrukcji utworów w muzyce współczesnej, która dopuszcza dowolność rytmiczną lub tonalną w sposobie wykonania; aleatoryzm
SJP.pl
zwolennik aleatoryzmu
SJP.pl
zasada konstrukcji utworów w muzyce współczesnej, która dopuszcza dowolność rytmiczną lub tonalną w sposobie wykonania; aleatoryka
SJP.pl
Aleatoryzm ( ālěā, także indeterminizm) – technika kompozytorska w muzyce współczesnej polegająca na dopuszczeniu przez kompozytora przypadkowości podczas wykonywania kompozycji w zakresie pewnych jej elementów, zakładając tym samym niepowtarzalność samego wykonania. Twórcą terminu jest Pierre Boulez. Za pioniera aleatoryzmu uznawany jest John Cage. Aleatoryzm jest jedną z cech teatru instrumentalnego. Muzycy tacy jak Sylvano Bussotti indeterminowali swoją muzykę wykorzystując notację graficzną.
Wikipedia
[czytaj: alek] obce imię męskie
SJP.pl
litera alfabetu hebrajskiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. pierwsza litera alfabetów semickich: m.in. fenickiego, aramejskiego, arabskiego (ا), hebrajskiego (א), syryjskiego (ܐ);
(1.2) mat. w teorii mnogości, moc zbiorów nieskończonego
Wiktionary
Alef (א) – pierwsza litera alfabetów semickich, między innymi fenickiego, aramejskiego, arabskiego, hebrajskiego i syryjskiego, odpowiadająca liczbie 1.
Wikipedia
(1.1) W mistycznych nurtach judaizmu graficzna forma alef symbolizuje nieskończoność oraz Boga, a także jedność.
Wiktionary
IPA: ˈalɛf, AS: alef
Wiktionary
przestarzałe: podawanie dowodów, cytowanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. powołanie się na określone źródło, przypisy; podawanie dowodów
Wiktionary
(1.1) cytowanie, przytoczenie
Wiktionary
przestarzałe: załącznik, dowód, dokument
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przest. dokument, załącznik;
Wiktionary
(1.1) W archiwum oprócz samych aktów zgonu znajdowały się również powiązane z nimi alegata.
Wiktionary
IPA: aˈlɛɡat, AS: alegat
Wiktionary
(1.1) załącznik, dokument, dowód
Wiktionary
sposób interpretacji wypowiedzi słownych, znaków ikonicznych lub zjawisk naturalnych, zakładający dwupłaszczyznowość ich znaczeń: dosłownych, danych bezpośrednio, oraz głębokich, utajonych i stanowiących istotę przekazu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) liter. dwustopniowy sposób interpretacji znaków polegający na odczytywaniu najpierw znaczenia dosłownego, a później głębszego;
Wiktionary
Alegoreza – dwustopniowa metoda interpretacji przekazów znakowych (słownych i ikonograficznych).
Wikipedia
(1.1) Alegoreza była stosowana już w antyku, ale rozwinęła się w średniowieczu.
Wiktionary
IPA: ˌalɛɡɔˈrɛza, AS: alegoreza
Wiktionary
postać, idea lub wydarzenie mające poza dosłownym znaczeniem stały umowny sens przenośny (w przeciwieństwie do symbolu), np. kobieta z przewiązanymi oczami, mająca w jednej ręce wagę, a w drugiej miecz - alegoria sprawiedliwości
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) liter. szt. nawiązanie do czegoś/kogoś, przywołanie przekazane nie wprost, ale metaforycznie, za pomocą wypowiedzi zaszyfrowanej w przypowieści;
Wiktionary
Al
Wikipedia
(1.1) Klepsydra jest alegorią śmierci.
Wiktionary
IPA: ˌalɛˈɡɔrʲja, AS: alegorʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. alegoryzacja ż., alegoryzm m., alegoryczność ż., alegoryka ż., alegoryzowanie n.
:: zdrobn. alegoryjka ż.
czas. alegoryzować
przym. alegoryczny
przysł. alegorycznie
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) przenośnie, w sposób alegoryczny
Wiktionary
(1.1) Jezus Chrystus zwykł mawiać alegorycznie.
Wiktionary
IPA: ˌalɛɡɔˈrɨt͡ʃʲɲɛ, AS: alegoryčʹńe
Wiktionary
rzecz. alegoryzacja ż., alegoria ż., alegoryjka ż., alegoryzm m., alegoryczność ż., alegoryka ż., alegoryzowanie n.
czas. alegoryzować
przym. alegoryczny
Wiktionary
cecha postaci, motywu lub fabuły, które poza znaczeniem dosłownym mają stały umowny sens przenośny, będący zwykle obrazowym przedstawieniem pojęć lub idei
SJP.pl
będący alegorią, mający charakter alegorii lub odnoszący się do alegorii (obrazowego przedstawienia pojęć oderwanych w literaturze i sztuce)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) liter. szt. taki, który ma poza znaczeniem dosłownym stały umowny sens przenośny
Wiktionary
(1.1) Sens duchowy z kolei dzielił się na sens alegoryczny, odsłaniający prawdy wiary, moralny, zawierający normy postępowania w życiu, i anagogiczny, odnoszący się do życia po śmierci.
Wiktionary
IPA: ˌalɛɡɔˈrɨt͡ʃnɨ, AS: alegoryčny
Wiktionary
rzecz. alegoryzacja ż., alegoria ż., alegoryjka ż., alegoryzm m., alegoryczność ż., alegoryka ż., alegoryzowanie n.
czas. alegoryzować
przysł. alegorycznie
Wiktionary
(1.1) paraboliczny, przenośny
Wiktionary
zdrobnienie od: alegoria
SJP.pl
osoba przedstawiająca coś za pomocą alegorii
SJP.pl
1. zbiór, ogół alegoryj występujących w jakimś utworze
2. stosowanie alegorii, przedstawianie czegoś za pomocą alegorii
SJP.pl
wyrażanie czegoś za pomocą alegorii, używanie alegorii, alegoryzowanie; parabolizacja
SJP.pl
1. w literaturze i sztuce, głównie średniowiecznej: tendencja do uznawania alegorii za najważniejszy środek wypowiedzi;
2. alegoryczny charakter czegoś, alegoryczność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) szt. tendencja w sztuce stosująca alegorię jako najważniejszy środek przekazu;
Wiktionary
Alegoryzm – jedna z zasadniczych tendencji literatury i sztuki średniowiecza, a także baroku, polegająca na posługiwaniu alegorią jako źródłem wskazującym na głębsze znaczenie zjawisk materialnych. Źródłem alegorii średniowiecznej było Pismo Święte.
Wikipedia
rzecz. alegoria ż., alegoryzowanie n.
przysł. alegorycznie
przym. alegoryczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) liter. szt. używanie alegorii w celu przedstawienia czegoś
Wiktionary
rzecz. alegoryzacja ż., alegoria ż., alegoryjka ż., alegoryzm m., alegoryczność ż., alegoryka ż.
czas. alegoryzować
przym. alegoryczny
przysł. alegorycznie
Wiktionary
posługiwać się alegorią, używać alegorii; nadawać czemuś sens alegoryczny
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zalegoryzować)
(1.1) liter. przedstawiać w formie alegorii lub interpretować coś jako alegorię
czasownik zwrotny niedokonany alegoryzować się (dk. zalegoryzować się)
(2.1) być odbieranym lub interpretowanym jako alegoria
Wiktionary
rzecz. alegoria ż., alegoryzowanie n.
przysł. alegorycznie
przym. alegoryczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przest. przytaczanie czegoś, powoływanie się na coś
Wiktionary
czas. alegować
Wiktionary
przestarzałe: podawać jako dowód, przytaczać, powoływać się na coś
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) daw. rzad. podawać jako dowód
Wiktionary
rzecz. alegowanie n.
Wiktionary
(1.1) współcz. przytaczać, powoływać się
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w azjatyckiej części Rosji, lewy dopływ Obu, przepływa przez Kraj Ałtajski;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Alejsk mrz.
Wiktionary
1. droga wśród drzew;
2. szeroka ulica miejska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) droga wysadzana po obu stronach drzewami lub krzewami;
(1.2) szeroka, reprezentacyjna ulica
Wiktionary
Al
Wikipedia
(1.1) Przez park biegła aleja wysadzana kasztanowcami.
(1.2) Główna aleja Częstochowy prowadzi ku Jasnej Górze.
Wiktionary
IPA: aˈlɛja, AS: alei ̯a
Wiktionary
rzecz. alejowiec m., alejówka ż.
:: zdrobn. alejka ż.
przym. alejowy, alejkowy
Wiktionary
(1.1) skr. al.
Wiktionary
[czytaj: alehandro] obce imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mała aleja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: aleja
(1.2) wąska uliczka spacerowa
(1.3) gwara więzienna przestrzeń (przejście) między łóżkami ustawionymi w celi
(1.4) przejście między półkami w supermarkecie
Wiktionary
(1.2) Dziewczyna chodziła po alejce i patrzyła na dzieci, które radośnie bawiły się w piaskownicy.
(1.4) Makaron może pani znaleźć w drugiej alejce za stoiskiem mięsnym.
Wiktionary
IPA: aˈlɛjka, AS: alei ̯ka
Wiktionary
rzecz. aleja ż.
przym. alejowy, alejkowy
Wiktionary
związany z aleją
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z aleją; mający formę alei
Wiktionary
rzecz. aleja ż., alejka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Ałtajskim, centrum administracyjne rejonu alejskiego;
Wiktionary
Alejsk ( Алейск) – miasto w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Ałtajskim, centrum administracyjne rejonu alejskiego.
Miasto położone jest nad rzeką Alej, prawym dopływem Obu, 125 km na południowy zachód od Barnaułu.
Założone w 1913 roku koło wsi Małopaniuszewa (Малопанюшева) jako stacja kolejowa na linii Nowosybirsk – Semej. W latach 1926–1938 osiedle typu miejskiego, od stycznia 1939 status miasta.
Wikipedia
rzecz. Alej mrz.
przym. alejski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Warszawa. dziewczyna, sympatia
Wiktionary
IPA: ˌalɛˈjufka, AS: alei ̯ufka
Wiktionary
rzecz. aleja
Wiktionary
(1.2) zob. prostytutka.
Wiktionary
zdrobnienie od: Aleksy, Aleksander, Alan (imiona męskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m. zdrobn. od Aleksy, Aleksander
Wiktionary
(1.1) Pojechaliśmy z Alkiem nad morze.
Wiktionary
IPA: ˈalɛk, AS: alek
Wiktionary
rzecz. Aleksander mos., Olo mos.
Wiktionary
(1.1) Aleś, Aluś, Olek, Oluś
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
Aleksa – forma żeńska imienia Aleksy.
W polskim piśmiennictwie wystąpiła na początku XV wieku jako Aleksa (1402) i Oleksa (1404).
Imię rzadkie. W 1994 roku żyło w Polsce 125 kobiet o takim imieniu. W styczniu 2025 r. w rejestrze PESEL, wśród publicznie dostępnych danych dotyczących osób żyjących, wykazano 81 kobiet o imieniu Aleksa nadanym jako imię pierwsze oraz 111 kobiet o imieniu w formie Alexa.
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: Aleksandra
Wiktionary
Zobacz też: film pod tytułem "Aleksander".
( Ἀλέξανδρος, "aleksandros" – obrońca ludzi) – imię męskie pochodzenia greckiego składające się z dwóch członów: αλέξειν (bronić, wspomagać) i ἀνδρός (od ἀνήρ – mąż, mężczyzna). Całość bywa interpretowana jako „broniący mężów, troszczący się o mężów, opiekujący się mężami”.
Wikipedia
(1.1) Mam na imię Aleksander i jestem kowalem z Pułtuska.
Wiktionary
IPA: ˌalɛˈksãndɛr, AS: aleksãnder
Wiktionary
rzecz. Aleksandria ż., Aleksandryjczyk mos., Aleksandryjka ż., aleksandryn mrz., Aleksandrów mrz., Aleksandrowa ż., Aleksandrówna ż., aleksandrynizm m.
:: zdrobn. Olek mos., Alek mos., Oluś mos., Olo mos., Oleczek mos.
:: fż. Aleksandra ż.
przym. Aleksandrowy, aleksandryjski
Wiktionary
(1.1) pot. Olek, Alek, Oluś, Olo, Oleczek
Wiktionary
rosyjskie imię męskie
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
(1.2) mitgr. zob. Kasandra.
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lp. od: Aleksander
Wiktionary
(IPA: [], Ἀλεξάνδρα) – żeński odpowiednik greckiego imienia Aleksander (Ἀλέξανδρος – obrońca ludzi). Imię Aleksandra w Polsce weszło w użycie w XIV wieku, a spopularyzował je m.in. Henryk Sienkiewicz, nadając to imię bohaterce "Potopu".
Wikipedia
(1.1) Aleksandra wczoraj była w kinie.
(1.1) Jutro pójdę z Aleksandrą do kawiarni na kawę.
(1.1) Zakład Karny z Raciborza bierze udział w programie ekologicznej fundacji Silesia z Katowic. — Pozyskaliśmy 1500 zł na sadzonki. Pieniędzy starczy na wstępny etap odnowy przywięziennego parku – informuje Aleksandra Szlachetko z Działu Kwatermistrzowskiego placówkaacówki.
Wiktionary
IPA: ˌalɛˈksãndra, AS: aleksãndra
Wiktionary
rzecz. Aleksandria ż.
:: zdrobn. Ola ż., Olka ż., Olcia ż., Oleńka ż., Olunia ż., Olusia ż., Oluchna ż., Aleksa ż., Sandra ż.
:: fm. Aleksander mos.
przym. Aleksandrzyn
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Ola, Olka, Olcia, Oleczka, Oleńka, Olunia, Olusia, Oluchna, Aleksa, Sandra
(1.2) Kasandra, Kassandra
Wiktionary
popularna w średniowieczu, fantastyczna opowieść, prozą lub wierszem, osnuta na biografii Aleksandra Macedońskiego
SJP.pl
Aleksandreida (Romans o Aleksandrze) – zachowane w różnych, wielojęzycznych redakcjach zbiory legend poświęconych postaci Aleksandra Wielkiego.
Wikipedia
papuga pochodząca z Afryki, np. aleksandretta obrożna (jedyny gatunek papugi występujący w Polsce)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Psittacula|ref=tak., ptak z rodziny papug wschodnich
Wiktionary
(1.1) Aleksandretty nie są lękliwe i przykuwają uwagę obserwatora głośnymi wrzaskami, piskami, także przy wzajemnym czubieniu się.
Wiktionary
1. drugie co do wielkości miasto w Egipcie;
2. miasto i wieś na Ukrainie;
3. nazwa kilku wsi w Polsce;
4. nazwa kilku wsi na Białorusi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Egipcie leżące nad brzegiem Morza Śródziemnego;
(1.2) geogr. toponim, nazwa kilku wsi w Polsce;
(1.3) geogr. miasto na Ukrainie nad rzeką Ingulec;
(1.4) geogr. wieś na Ukrainie w rejonie rówieńskim obwodu rówieńskiego nad Horyniem;
Wiktionary
Al
Wikipedia
(1.1) Z Aleksandrii wróciliśmy pociągiem do Kairu.
(1.2) Po ślubie kupiliśmy kawał ziemi w Aleksandrii.
Wiktionary
IPA: ˌalɛˈksãndrʲja, AS: aleksãndrʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. Aleksandryjka ż., Aleksandryjczyk mos., Aleksandra ż., Aleksander m., Aleksandrianin m., Aleksandrianka ż., Aleksandrowicz ż./mrz./mos.
przym. aleksandryjski, aleksandriański
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pl-reforma2026|Aleksandrianin. (mieszkaniec Aleksandrii, wsi w Polsce)
Wiktionary
IPA: ˌalɛksãnˈdrʲjä̃ɲĩn, AS: aleksãndrʹi ̯ä̃ńĩn
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pl-reforma2026|Aleksandrianka. (mieszkanka Aleksandrii, wsi w Polsce)
Wiktionary
IPA: ˌalɛksãnˈdrʲjãŋka, AS: aleksãndrʹi ̯ãŋka
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dotyczący Aleksandrii (wsi w Polsce)
Wiktionary
IPA: ˌalɛksãnˈdrʲjä̃j̃sʲci, AS: aleksãndrʹi ̯ä̃ĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Aleksandria, Aleksandrianin, Aleksandrianka
przym. aleksandryjski
Wiktionary
(1.1) aleksandryjski
Wiktionary
Aleksander z małżonką; Aleksandrowie
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Aleksandrow ( Александров) – miasto w europejskiej części Rosji, w obwodzie włodzimierskim, na
Wikipedia
mieszkaniec Aleksandrowa Kujawskiego, Aleksandrowa Łódzkiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pl-reforma2026|Aleksandrowianin. (mieszkaniec Aleksandrowa)
(1.2) pl-reforma2026|Aleksandrowianin. (mieszkaniec Aleksandrowa Kujawskiego)
(1.3) pl-reforma2026|Aleksandrowianin. (mieszkaniec Aleksandrowa Łódzkiego)
Wiktionary
IPA: ˌalɛksãndrɔˈvʲjä̃ɲĩn, AS: aleksãndrovʹi ̯ä̃ńĩn
Wiktionary
mieszkanka Aleksandrowa Kujawskiego, Aleksandrowa Łódzkiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pl-reforma2026|Aleksandrowianka. (mieszkanka Aleksandrowa)
(1.2) pl-reforma2026|Aleksandrowianka. (mieszkanka Aleksandrowa Kujawskiego)
(1.3) pl-reforma2026|Aleksandrowianka. (mieszkanka Aleksandrowa Łódzkiego)
Wiktionary
IPA: ˌalɛksãndrɔˈvʲjãnka, AS: aleksãndrovʹi ̯ãnka
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) hist. syn Aleksandra
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(2.1) polski herb szlachecki, odmiana herbu Kosy;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) U Bonifaciuka zamieszkał sam car Mikołaj Aleksandrowicz Romanow, imperator Wszechrusi.
(2.1) Nasza rodzina od stu lat pieczętuje się Aleksandrowiczem.
Wiktionary
rzecz. Aleksander m., Aleksandra ż., Aleksandrów m., Aleksandrówka ż., Aleksandrowo n., Aleksandria ż., Aleksandryjczyk m., Aleksandryjka ż., aleksandryt m., aleksandryn m.
przym. Aleksandrowy, aleksandryjski
Wiktionary
Aleksander z małżonką; Aleksandrostwo
SJP.pl
nazwa kilkunastu wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto na Ukrainie w obwodzie ługańskim;
(1.2) geogr. adm. miasto w Kraju Permskim Rosji
(1.3) geogr. zob. Aleksandrowsk Sachaliński.
Wiktionary
Aleksandrowsk ( Олександрівськ) – miasto na Ukrainie w obwodzie ługańskim. Ośrodek przemysłu spożywczego. Od 2014 roku znajduje się pod kontrolą Ługańskiej Republiki Ludowej.
Wikipedia
przym. aleksandrowski
Wiktionary
przymiotnik od: Aleksandrów Kujawski, Aleksandrów Łódzki
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) geogr. dotyczący Aleksandrowa
(1.2) geogr. dotyczący Aleksandrowa Kujawskiego
(1.3) geogr. dotyczący Aleksandrowa Łódzkiego
(1.4) geogr. dotyczący Aleksandrowska (miasta na Ukrainie)
(1.5) geogr. dotyczący Aleksandrowska Sachalińskiego (miasta w Rosji)
Wiktionary
IPA: ˌalɛksãnˈdrɔfsʲci, AS: aleksãndrofsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Aleksandrów mrz., Aleksandrowianin mos., Aleksandrowianka ż., Aleksandrowsk mrz.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. gwara. należący do Aleksandra
Wiktionary
(1.1) Za Aleksandrową stodołą rosną dwie duże morwy.
(1.1) Sąsiadował z Piotrową zagrodą z jednej strony i z Aleksandrowym polem z drugiej.
Wiktionary
rzecz. Aleksander mos., Aleksandrowicz mos./mrz./ż.
Wiktionary
mieszkaniec Aleksandrii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pl-reforma2026|Aleksandryjczyk. (mieszkaniec Aleksandrii, miasta w Egipcie)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌalɛksãnˈdrɨjt͡ʃɨk, AS: aleksãndryi ̯čyk
Wiktionary
mieszkanka Aleksandrii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pl-reforma2026|Aleksandryjka. (mieszkanka Aleksandrii, miasta w Egipcie)
Wiktionary
IPA: ˌalɛksãnˈdrɨjka, AS: aleksãndryi ̯ka
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący Aleksandrii (miasta w Egipcie)
(1.2) dotyczący Aleksandrii (wsi w Polsce)
(1.3) dotyczący Aleksandrii (miasta na Ukrainie)
Wiktionary
(1.1) Archimedes studiował w ówczesnym centrum nauki, Aleksandrii, a po powrocie do rodzinnych Syrakuz utrzymywał bliskie kontakty z uczonymi aleksandryjskimi.
Wiktionary
IPA: ˌalɛksãnˈdrɨjsʲci, AS: aleksãndryi ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Aleksandria ż., Aleksandryjczyk mos., Aleksandryjka ż., Aleksander mos., Aleksandrianin mos., Aleksandrianka ż., Aleksandrowicz ż./mrz./mos.
przym. aleksandriański
Wiktionary
(1.2) aleksandriański
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest aleksandryjskie; cecha tych, którzy są aleksandryjscy
Wiktionary
przym. aleksandryjski
przysł. aleksandryjsko
Wiktionary
dwunastozgłoskowy wiersz ze średniówką po szóstej sylabie, dominujący w poezji francuskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) liter. typ wiersza sylabicznego o ustalonej długości — 12 sylab, zwykle z przerwą (średniówką) po szóstej sylabie
Wiktionary
Al
Wikipedia
(1.1) W literaturze francuskiej aleksandryn to podstawowy wzorzec wiersza klasycznego od XVI wieku.
Wiktionary
rzecz. Aleksander mos., Aleksandrowicz mos./mrz.
Wiktionary
zasadnicza tendencja literatury hellenistycznej, charakteryzująca się upodobaniem do uczoności, posługiwaniem się formami trudnymi i kunsztownymi, dążeniem do perfekcji formalnej
SJP.pl
minerał, odmiana chryzoberylu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. minerał, rzadka, przezroczysta odmiana chryzoberylu;
(1.2) jubil. kamień szlachetny oszlifowany z aleksandrytu (1.1)
Wiktionary
Al
Wikipedia
(1.1) Pierwsze aleksandryty zostały odkryte w Rosji.
Wiktionary
rzecz. Aleksandrowicz ż./mrz./mos.
Wiktionary
związany z aleksandrytem
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Aleksandry lub z nią związany
SJP.pl
rosyjskie imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w Polsce;
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lm. od: Aleksander
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Spomiędzy domów Aleksandrowa wypełzł na szosę ciemny samochód, kanciasty, ścięty ukośnie z przodu i z tyłu - pancerka chyba, czy co?
Wiktionary
IPA: ˌalɛˈksãndruf, AS: aleksãndruf
Wiktionary
rzecz. Aleksandrowianin mos., Aleksandrowianka ż., Aleksander mos., Aleksandrowicz mrz./mos.
przym. aleksandrowski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pl-reforma2026|Aleksandrówczanin. (mieszkaniec Aleksandrówki)
Wiktionary
IPA: ˌalɛksãndrufˈt͡ʃãɲĩn, AS: aleksãndrufčãńĩn
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pl-reforma2026|Aleksandrówczanka. (mieszkanka Aleksandrówki)
Wiktionary
IPA: ˌalɛksãndrufˈt͡ʃãŋka, AS: aleksãndrufčãŋka
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) odrzecz. Aleksandrówka
Wiktionary
IPA: ˌalɛksãndruˈvɛt͡sʲci, AS: aleksãndruvecʹḱi
Wiktionary
rzecz. Aleksandrówka, Aleksandrówczanin, Aleksandrówczanka
Wiktionary
nazwa kilkunastu wsi w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w Polsce;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Szedł w kierunku baru piwnego na Aleksandrówce, tam spotka swoich, tam go na pewno poznają.
Wiktionary
IPA: ˌalɛksãnˈdrufka, AS: aleksãndrufka
Wiktionary
rzecz. Aleksandrowicz ż./mrz./mos., Aleksandrówczanin, Aleksandrówczanka
przym. aleksandrówecki
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Aleksy lub z nią związany
SJP.pl
utrata zdolności czytania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. utrata zdolności czytania;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. lektor, lektura
Wiktionary
kronika Anny Komneny, córki cesarza bizantyjskiego Aleksego I Komnena, obejmująca lata 1069–1118, a szczególnie czasy panowania jej ojca (1081–1118)
SJP.pl
Aleksjada − dzieło historyczne obejmujące wydarzenia poprzedzające dojście do władzy i panowania cesarza Aleksego I Komnena (1081-1118), stanowiąca również cenne źródło do dziejów pierwszej wyprawy krzyżowej. Jest to jeden z ważniejszych zabytków historiografii.
Wikipedia
Aleks z małżonką; Aleksowie
SJP.pl
Aleks z małżonką; Aleksostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Aleksa lub z nim związany
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
–
Wikipedia
(1.1) Aleksja to żeński odpowiednik imienia Aleksy.
Wiktionary
IPA: aˈlɛksɨ, AS: aleksy
Wiktionary
rzecz. Aleksja
Wiktionary
zaburzenia mowy polegające na niemożności prawidłowego nazywania przedmiotów
SJP.pl
bakteriobójcza substancja białkowa zawarta we krwi; komplement; dopełniacz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fizj. grupa białek obecnych we krwi i płynach ustrojowych, które pomagają niszczyć patogeny
Wiktionary
(1.1) dopełniacz, komplement, substancja dopełniająca, układ dopełniacza
Wiktionary
zaburzenie polegające na niemożności wyrażania za pomocą słów swoich stanów emocjonalnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) psych. niezdolność do rozumienia lub identyfikowania emocji oraz ich nazywania i wyrażania;
Wiktionary
Al
Wikipedia
rzecz. aleksytymik m., aleksytymiczka ż., aleksytymiczność ż.
przym. aleksytymiczny
przysł. aleksytymicznie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest aleksytymiczne; cecha tych, którzy są aleksytymiczni
Wiktionary
rzecz. aleksytymia ż., aleksytymik m., aleksytymiczka ż.
przym. aleksytymiczny
przysł. aleksytymicznie
Wiktionary
Alekto (gr. Ἀληκτώ Alēktṓ, łac. Alecto) – w mitologii greckiej jedna z Erynii; bogini i uosobienie nieubłaganego gniewu, niestrudzona.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ezot. wróżba z piania koguta
Wiktionary
metoda wróżenia polegająca na umieszczaniu koguta w narysowanych na ziemi okręgu, który zawierał ziarna
SJP.pl
Alektromancja, alektriomancja, alektoromancja (gr. ἀλεκτρυών, "alectryon –" „kogut”, μαντεία, "manteia", „dywinacja”) – forma wróżenia polegająca na obserwacji ptaków.
Zazwyczaj wykorzystywanym do tego ptakiem był biały kogut. Wróżono głównie na dwa sposoby: rozsypywano ziarna w kole na ziemi, do którego wrzucono ziarna i obserwowano, które ziarna wybierze jako pierwsze albo trzymano koguta na rękach i wymieniano litery, czekając przy której literze kogut zapieje.
Wikipedia
osoba, która utraciła zdolność czytania
SJP.pl
członek ludu germańskiego, osiadłego nad górnym Renem; Alaman
SJP.pl
alemanda
1. kompozycja muzyczna w tanecznym rytmie;
2. taniec w rytmie 3/4 podobny do walca, albo w takcie 2/4 podobny do kontredansa
SJP.pl
alemand
1. kompozycja muzyczna w tanecznym rytmie;
2. taniec w rytmie 3/4 podobny do walca, albo w takcie 2/4 podobny do kontredansa
SJP.pl
1. kraina historyczno-geograficzna położona na terenie Szwajcarii, Liechtensteinu, Austrii, Niemiec, Francji i Włoch;
2. region w centralnej i wschodniej części Szwajcarii, zamieszkany przez Szwajcarów niemieckojęzycznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. środkowa, niemieckojęzyczna część Szwajcarii;
(1.2) geogr. hist. kraina historyczna leżąca na pograniczu dzisiejszych Niemiec, Austrii, Szwajcarii i Francji, powiązana z obszarem jaki we wczesnym średniowieczu zdobyło plemię Alemanów
Wiktionary
Alemania (niem. "Alemannia", fr. "Alemanie", wł. "Alemagna") – kraina historyczno-geograficzna położona na terenie Szwajcarii, Liechtensteinu, Austrii (Vorarlberg), Niemiec (Szwabia oraz Badenia), Francji (Alzacja) i Włoch (Tyrol). Alemania to także niemieckojęzyczny region w centralnej i wschodniej części Szwajcarii, zamieszkany przez Szwajcarów niemieckojęzycznych. Głównym miastem regionu jest Zurych. Alemania dzieli się na mniejsze obszary. Podział przedstawia się następująco:
Wikipedia
(1.1) Źródła notują na terenie Alemanii osiem nazw geograficznych, które zawierają człon huntari.
Wiktionary
IPA: ˌalɛ̃ˈmãɲja, AS: alẽmãńi ̯a
Wiktionary
przym. alemański
rzecz. alemański mrz., Alemanka ż.
Wiktionary
(1.2) Alamania
Wiktionary
w leśnictwie: dół w ziemi nakryty dachem, służący do przechowywania przez zimę nasion
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) etn. hist. członkini germańskiego plemięemienia Alemanów
(1.2) etn. mieszkanka Szwajcarii, południowych Niemiec lub Francji, posługująca się dialektem alemańskim języka niemieckiego
Wiktionary
(1.1) Luitgarda – ostatnia żona, z pochodzenia Alemanka, córka nieznanego hrabiego, poślubiona w 794 roku, zmarła w 800 roku.
Wiktionary
rzecz. Alemania ż., Alamania ż.
:: fm. Aleman mos., Alaman mos.
przym. alemański, alamański
Wiktionary
[czytaj: alemańja] niemiecki klub sportowy z Akwizgranu
SJP.pl
lud germański, osiadły nad górnym Renem; Alamanowie
SJP.pl
→ Aleman, → Alemanowie
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. związany z Alemanami (Alamanami)
(1.2) związany z Alemanią
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. nazwa języka (względnie dialektu) używanego w Szwabii, Badenii, Alzacji i niemieckojęzycznej części Szwajcarii
Wiktionary
rzecz. Alemania ż., Alemanka ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który posługuje się językiem alemańskim
(1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem alemańskim
(1.3) spisany, stworzony w języku alemańskim
Wiktionary
IPA: ˌalɛ̃ˈmãj̃skɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: alẽmãĩ ̯skoi ̯ẽũ̯zyčny
Wiktionary
1. dawne naczynie do destylacji cieczy;
2. gatunek wytrawnej wódki, otrzymywanej przez destylacje w takim naczyniu; przepalanka, karmelówka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. sprzęt laboratoryjny w postaci szklanego lub metalowego naczynia – zbiornika, zakończonego szyjką, w której osadzano korek lub specjalną głowicę z wychodzącą z niej zagiętą rurką; służy do destylacji; ; Gloger.
(1.2) daw. gatunek wytrawnej wódki wytwarzanej w alembiku (1.1)
Wiktionary
Alembiki
Alembik (łac. "alembicus") – sprzęt laboratoryjny wynaleziony w czasach starożytnych, w postaci szklanego lub metalowego naczynia – zbiornika, zakończonego szyjką, w której osadzano korek lub specjalną głowicę z wychodzącą z niej zagiętą rurką. Służył do destylacji prostej.
Wikipedia
(1.1) W tej apteczce całą jedną połać przeznaczyła „szacownemu zdrowiu”. Tam stały gąsiory z różnemi wódkami naciąganemi na słońcu albo przepuszczanemi przez alembik na suche bóle, paraliże, na słabości wewnętrzne; były tam wódki z szyszek młodych, z glist kopanych na wiosnę, a nawet gadzin różnych.
(1.1) Mleko krowie raz przepędzone przez alembik daje wódkę słabą i cierpką; dwa razy przepędzone zbliża się smakiem do kartoflanej wódki.
Wiktionary
IPA: aˈlɛ̃mbʲik, AS: alẽmbʹik
Wiktionary
przym. alembikowy
Wiktionary
(1.1) destylator
(1.2) przepalanka
Wiktionary
przymiotnik od: alembik
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przym. od: alembik
Wiktionary
IPA: ˌalɛ̃mbʲiˈkɔvɨ, AS: alẽmbʹikovy
Wiktionary
rzecz. alembik
Wiktionary
obce imię żeńskie
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Alençon, dotyczący Alençon
Wiktionary
rzecz. Alençon n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto we Francji, w Normandii;
Wiktionary
Alençon () – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Normandia, w departamencie Orne.
Według danych na rok 2018 gminę zamieszkiwało 26 523 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 2483 osób/km² (wśród 1815 gmin Dolnej Normandii Alençon plasuje się na 2. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 463.).
Wikipedia
(1.1) 9 lutego odnaleziono szczątki kuriera z Alençon - zwierzęta pożarły go wraz z koniem.
Wiktionary
przym. alensoński
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) daw. alepski
Wiktionary
rzecz. Aleppo n.
Wiktionary
miasto w Syrii; Halab
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. największe miasto Syrii, położone w północno-zachodniej części kraju, około 50 km na południe od granicy z Turcją, w połowie drogi między Eufratem a wybrzeżem Morza Śródziemnego;
(1.2) geogr. muhafaza ze stolicą w Aleppo (1.1)
Wiktionary
Al
Wikipedia
(1.1) W odpowiedzi na te działania terroryści zrzucają pociski na Aleppo, Hamę oraz inne miasta.
Wiktionary
IPA: aˈlɛpːɔ, AS: ale•po
Wiktionary
przym. alepski, alepiński
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Aleppo, dotyczący Aleppo
Wiktionary
rzecz. Aleppo n.
Wiktionary
(1.1) halepski, daw. alepiński
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od alert
Wiktionary
(1.1) To nie alert, lecz tylko mały alercik.
Wiktionary
rzecz. alert m.
Wiktionary
nazwa handlowa leku przeciwalergicznego zawierającego klemastynę
SJP.pl
czynnik, substancja wywołująca alergię
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. antygen (czynnik) zewnątrzpochodny, który wywołuje reakcję alergiczną;
Wiktionary
Al
Wikipedia
(1.1) Tomek jest alergikiem, ale jeszcze nie wiadomo jakie alergeny go uczulają.
Wiktionary
IPA: aˈlɛrɡɛ̃n, AS: alergẽn
Wiktionary
rzecz. alergia ż., alergik m., alergiczka ż., alergizacja ż., alergizowanie n., alergenność ż.
przym. alergiczny, alergenowy, alergenny
przysł. alergicznie
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest alergenne
Wiktionary
rzecz. alergen m.
przym. alergenny
przysł. alergennie
Wiktionary
wywołujący alergię; alergogenny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) med. powodujący alergię
Wiktionary
(1.1) Decydując się na ogrzewanie podłogowe uniemożliwiamy alergennym roztoczom rozprzestrzenianie się w powietrzu.
Wiktionary
rzecz. alergiczka ż., alergenność ż., alergen mrz., alergia ż., alergik mos.
przym. alergizujący
czas. alergizować
Wiktionary
(1.1) uczulający
Wiktionary
→ alergen
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z alergenem, dotyczący alergenu
Wiktionary
rzecz. alergen m.
Wiktionary
nieprawidłowe, nadmierne oddziaływanie organizmu na niektóre czynniki, które w normalnych warunkach nie powodują takich reakcji; uczulenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. uczulenie, nadmierna reakcja organizmu na jakiś czynnik;
(1.2) przen. nieprzyjazne uczucie do kogoś lub czegoś
Wiktionary
Ta
Wikipedia
(1.1) Czy ma pan / pani jakikolwiek rodzaj alergii?
Wiktionary
IPA: aˈlɛrʲɟja, AS: alerʹǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. alergik m., alergiczka ż., alergen m., alergan m., alergoza ż., alergizacja ż., alergizowanie n., alergiczność ż.
czas. alergizować ndk.
przym. alergiczny, alergenny
przysł. alergicznie, alergizująco
Wiktionary
(1.1) uczulenie, nadczułość, nadwrażliwość
(1.2) niechęć, antypatia
Wiktionary
krój czcionki
SJP.pl
→ alergik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta uczulona na działanie pewnych substancji
Wiktionary
IPA: ˌalɛrʲˈɟit͡ʃka, AS: alerʹǵička
Wiktionary
rzecz. alergia ż., alergen m., alergizacja ż., alergizowanie n.
:: fm. alergik m.
czas. alergizować ndk.
przym. alergenny, alergiczny
przysł. alergicznie, alergizująco
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób alergiczny
Wiktionary
rzecz. alergik mos., alergiczność ż., alergiczka ż., alergen mrz., alergia ż.
przym. alergiczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest alergiczne
Wiktionary
rzecz. alergologia ż., alergia ż., alergik m., alergiczka ż., alergizowanie n., alergizacja ż., alergoza ż.
czas. alergizować ndk.
przym. alergiczny, alergologiczny
przysł. alergicznie
Wiktionary
dotyczący alergii, spowodowany alergią, cierpiący na alergię (np. wysypka alergiczna, alergiczne dziecko)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z alergią
(1.2) przen. burzliwy, gwałtowny, impulsywny, histeryczny
Wiktionary
(1.1) Moczenie nocne jest najczęstszym - po schorzeniach alergicznych - przewlekłym problemem zdrowotnym u dzieci.
Wiktionary
IPA: ˌalɛrʲˈɟit͡ʃnɨ, AS: alerʹǵičny
Wiktionary
rzecz. alergia ż., alergik m., alergiczka ż., alergen mrz., alergizowanie n., alergiczność ż.
czas. alergizować ndk.
przysł. alergicznie
Wiktionary
(1.1) uczuleniowy, atopowy
(1.2) chorobliwy
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) M., B., W. plural|alergia.
Wiktionary
IPA: aˈlɛrʲɟjɛ, AS: alerʹǵi ̯e
Wiktionary
człowiek cierpiący na alergię (uczulenie), chorobę alergiczną (uczuleniową); uczuleniowiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba uczulona na działanie alergenów
Wiktionary
(1.1) Paweł jest alergikiem, ale jeszcze nie wiadomo jakie alergeny go uczulają.
Wiktionary
IPA: aˈlɛrʲɟik, AS: alerʹǵik
Wiktionary
rzecz. alergia ż., alergen m., alergizacja ż., alergizowanie n.
:: fż. alergiczka ż.
przym. alergiczny, alergenny
przysł. alergicznie, alergizująco
czas. alergizować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) med. wywoływanie alergii, uczulenia
Wiktionary
czas. alergizować
rzecz. alergiczność ż., alergen mrz., alergia ż., alergiczka ż., alergik mos.
przym. alergiczny
Wiktionary
(1.1) uczulanie
Wiktionary
wywoływać alergię; uczulać
SJP.pl
taki, który wywołuje alergię; uczulający
SJP.pl
wywołujący alergię; alergenny
SJP.pl
specjalista w dziedzinie alergologii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) med. lekarz specjalista zajmujący się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem chorób alergicznych
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) med. lekarka specjalistka alergologii
Wiktionary
(1.1) Na wizytę u alergologa trzeba czekać ok. czterech miesięcy.
(2.1) Córka chce zostać alergologiem.
(2.1) Twój alergolog pracuje w przychodni, natomiast moja alergolog jest profesorem i od dawna jest zatrudniona w klinice uniwersyteckiej.
Wiktionary
IPA: ˌalɛrˈɡɔlɔk, AS: alergolok
Wiktionary
rzecz. alergologia ż.
:: fż. alergolożka ż.
przym. alergologiczny
przysł. alergologicznie
Wiktionary
nauka o alergiach i alergenach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. dział medycyny zajmujący się badaniem, leczeniem i zapobieganiem alergii;
Wiktionary
Al
Wikipedia
(1.1) Od kwietnia wzbogacamy naszą ofertę usług medycznych o alergologię, diabetologię i dermatologię.
Wiktionary
IPA: ˌalɛrɡɔˈlɔɟja, AS: alergoloǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. alergolog m., alergiczność ż.
przym. alergologiczny
przysł. alergologicznie
Wiktionary
dotyczący alergologii (np. leczenie alergologiczne, preparaty alergologiczne)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) med. związany z alergologią, dotyczący alergologii
Wiktionary
(1.1) Czterdziestotrzyletni pacjent trafił do poradni alergologicznej z powodu całorocznego kataru i zapalenia spojówek.
Wiktionary
rzecz. alergolog m., alergiczność ż., alergolog mos. / ż.
przysł. alergologicznie
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. lekarka specjalistka zajmująca się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem chorób alergicznych
Wiktionary
rzecz. alergolog mos./ż.
Wiktionary
choroba alergiczna (rodzaj mikozy)
SJP.pl
stan gotowości do akcji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wezwanie do działania w chwili zagrożenia
(1.2) stan pogotowia
(1.3) harc. stan gotowości do podjęcia zespołowej akcji przez harcerzy
Wiktionary
Alert – baza-osada, najdalej na północ wysunięty stale zamieszkany punkt na świecie. Znajduje się w terytorium Nunavut na obszarze Kanady. Znajduje się 10 km od Przylądka Sheridan, na północno-wschodnim krańcu Wyspy Ellesmere’a. Alert położony jest nad Morzem Lincolna, 817 km od bieguna północnego.
Wikipedia
IPA: ˈalɛrt, AS: alert
Wiktionary
przym. alertowy
rzecz. alercik mrz.
Wiktionary
(1.1) alarm
Wiktionary
osoba informująca na bieżąco o różnych wydarzeniach przy pomocy specjalnych aplikacji mobilnych
SJP.pl
kobieta informująca na bieżąco o różnych wydarzeniach przy pomocy specjalnych aplikacji mobilnych
SJP.pl
związany z alertem
SJP.pl
[czytaj: alesandra] obce imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto i gmina we Włoszech, w Piemoncie, stolica prowincji Alessandria (1.2);
(1.2) geogr. adm. włoska prowincja położona w regionie Piemont;
Wiktionary
(piem. "Lissandria") – miasto i gmina we Włoszech, w regionie Piemont, w prowincji Alessandria. Miasto leży nad rzeką Tanaro, ok. 90 km na południowy wschód od Turynu. Alessandria jest ważnym węzłem kolejowym, ze stacją Alessandria.
Według danych na styczeń 2010 gminę zamieszkiwało 94 191 osób przy gęstości zaludnienia 461,8 os./1 km².
Wikipedia
(1.1) Jednak Pierwszy Konsul wcale nie zamierzał uchylić się od przyjęcia bitwy. Doszło do niej 14 czerwca na równinie między miasteczkami Alessandrią i Tortoną, nie opodal wsi Marengo.
Wiktionary
[czytaj: alesjo] włoskie imię męskie
SJP.pl
rodzaj słodkowodnych ryb z rodziny alestesowatych
SJP.pl
Alestes – rodzaj słodkowodnych ryb kąsaczokształtnych z rodziny alestesowatych (Alestiidae).
Wikipedia
rodzina słodkowodnych ryb promieniopłetwych
SJP.pl
Alestesowate (Alestidae) – rodzina słodkowodnych ryb kąsaczokształtnych (Characiformes), wcześniej klasyfikowana w randze podrodziny w obrębie kąsaczowatych (Characidae). Niektóre gatunki (np. świecik kongijski, świecik wielkołuski, świecik żółty i "Lepidarchus adonis") są rybami akwariowymi.
Wikipedia
w mitologii greckiej: bogini prawdy
SJP.pl
w filozofii greckiej: prawda jako nieodparta oczywistość
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Al
Wikipedia
przymiotnik od: Aleuty
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Aleutami (Wyspami Aleuckimi) lub Aleutami (ludźmi)
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język aleucki;
Wiktionary
rzecz. Aleuty nmos., Aleuta mos., Aleutka ż.
Wiktionary
choroba krwi, charakteryzująca się zanikiem granulocytów i trombocytów
SJP.pl
skała osadowa powstała ze scementowania aleurytu
SJP.pl
wróżenie z pszennej mąki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ezot. wróżba z mąki pszennej
Wiktionary
Aleuromancja – starodawna forma wróżenia za pomocą mąki pszennej (gr. αλεύρι "alévri" – mąka, μαντεία, "manteia", „dywinacja”).
Wikipedia
substancja zapasowa gromadzona w nasionach, wykorzystywana później podczas kiełkowania
SJP.pl
związany z aleuronem
SJP.pl
1. skała osadowa;
2. gatunek drzewa; tungowiec; tung
SJP.pl
związany z aleurytem
SJP.pl
rdzenny mieszkaniec Aleutów, Wyspy Admiralicji, części półwyspu Alaska, Wysp Komandorskich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) etn. rdzenny mieszkaniec obszaru Aleutów, Komandorów i zachodniej części Alaski
Wiktionary
(1.1) Nie ma w tym nic dziwnego, Aleuci bowiem już dawno wymieszali się z Ukraińcami, Białorusinami i innymi narodami sowieckiego imperium i dzisiejsi mieszkańcy nie wykazują już żadnego zainteresowania swymi dalekimi przodkami.
Wiktionary
rzecz. Aleuty nmos.
:: fż. Aleutka ż.
przym. aleucki
Wiktionary
(1.1) Unangas
Wiktionary
rdzenna mieszkanka Aleutów, Wyspy Admiralicji, części półwyspu Alaska, Wysp Komandorskich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) etn. rdzenna mieszkanka obszaru Aleutów, Komandorów i zachodniej części Alaski
Wiktionary
(1.1) Przyjąłem zaproszenie na wieczór od Miszy, którego babcia była stuprocentową Aleutką, co widać po rysach jego twarzy.
Wiktionary
rzecz. Aleuty nmos.
:: fm. Aleuta mos.
przym. aleucki
Wiktionary
archipelag na Północnym Pacyfiku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. archipelag wysp na północy Oceanu Spokojnego,
forma rzeczownika.
(2.1) D. lp. od: Aleuta
Wiktionary
Aleuty (Wyspy Aleuckie, Aleutian Islands, ale. "Unangam Tanangin") – łańcuch małych wysp o powierzchni 37 800 km² rozmieszczonych w północnej części Oceanu Spokojnego, tworzących łuk. Składa się z 4 większych grup. Rozciąga się równoleżnikowo na przestrzeni ok. 1930 km (1300 mil), na zachód od krańca półwyspu Alaska do półwyspu Kamczatka. Aleuty są częścią stanu Alaska. Wyspy położone są w Pacyficznym Pierścieniu Ognia, wzdłuż Rowu Aleuckiego, w którym dochodzi do częstych trzęsień ziemi i tsunami.
Wikipedia
(1.1) Midway ma strategiczne położenie: kto kontroluje tę wyspę, kontroluje znaczną część Pacyfiku aż po wyspy Aleuty.
Wiktionary
rzecz. aleucki mrz., Aleuta mos., Aleutka ż.
przym. aleucki
Wiktionary
(1.1) Wyspy Aleuckie
Wiktionary
wyznawca alewizmu - islamskiego nurtu religijnego
SJP.pl
wyznawczyni alewizmu - islamskiego nurtu religijnego
SJP.pl
jeden z islamskich nurtów religijnych wyznawanych na terenie Turcji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jeden z islamskich systemów religijno-etycznych wyznawany na terenie Turcji
Wiktionary
rzecz. alewita m., alewitka ż.
przym. alewicki
Wiktionary
1. obce imię męskie;
2. Joe Alex - pseudonim Macieja Słomczyńskiego, polskiego pisarza i tłumacza
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. obce imię męskie;
2. Joe Alex - pseudonim Macieja Słomczyńskiego, polskiego pisarza i tłumacza
SJP.pl
obce imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: aleksĄDR] francuskie imię męskie
SJP.pl
José Alexandre Alves Lindo (ur. 15 sierpnia 1973 w Santo André) – brazylijski piłkarz występujący na pozycji pomocnika.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: aLEKs-is]
1. obce imię męskie;
2. nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
spójnik
(1.1) stpol. wszakże, jednak
Wiktionary
IPA: ˈalɛt͡ɕ, AS: aleć
Wiktionary
potocznie:
1. partykuła "ale" połączona z końcówką czasownikową "-ś" (np. "Aleś się napracował!", "Aleś wypadł na tym pokazie!");
2. spójnik "ale" połączony z końcówką czasownikową "-ś" (np. "Zagrałeś nieźle, aleś odpadł.")
SJP.pl
wzmocniona partykuła "ale"
SJP.pl
partykuła wzmacniająca
(1.1) wyraz zdumienia, zaskoczenia
(1.2) podkreślenie kontrastu z wcześniejszą wypowiedzią
(1.3) stpol. aż
wykrzyknik
(2.1) wykrzyknik stosowany dla wyrażenia protestu, braku zgody
Wiktionary
(1.1) Ależ przestań wreszcie kręcić.
(1.2) Ależ to nie był on…
(2.1) – Przepraszamy najmocniej za najście, nie chcielibyśmy przeszkadzać… – Ależ po co te ceregiele, wchodźcie, wchodźcie.
Wiktionary
IPA: ˈalɛʃ, AS: aleš
Wiktionary
(1.1-2) ale
(2.1) ale
Wiktionary
"ależ" wraz z cząstką trybu przypuszczającego
SJP.pl
1. pierwsza litera greckiego alfabetu;
2. śródziemnomorski gatunek ostnicy; halfa, esparto;
3. alfa i omega - osoba o niepodważalnym autorytecie w jakiejś dziedzinie, wyrocznia
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. pierwsza litera greckiego alfabetu;
2. śródziemnomorski gatunek ostnicy; halfa, esparto;
3. alfa i omega - osoba o niepodważalnym autorytecie w jakiejś dziedzinie, wyrocznia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. nazwa pierwszej litery alfabetu greckiego, α;
(1.2) mot. pot. samochód marki Alfa Romeo
liczebnik porządkowy
(2.1) pierwszy (przy oznaczaniu np. kątów, faz, współczynników, wersji itp.)
(2.2) przen. w użyciu przymiotnikowym najważniejszy, najjaśniejszy itp.
Wiktionary
Alfa (ἄλφα, pisana Αα) − pierwsza litera alfabetu greckiego. W greckim systemie liczbowym oznacza liczbę 1. Alfa pochodzi od litery alfabetu fenickiego alef. Od alfy pochodzą łacińskie A i cyrylickie А.
W języku starogreckim i grece współczesnej alfa reprezentuje samogłoskę otwartą przednią niezaokrągloną /a/.
Wikipedia
(1.1) Litera alfa jest podobna do łacińskiego a.
(1.2) Jacek jeździ nową alfą swojego ojca.
(2.1) Rozpad promieniotwórczy wiąże się z emisją cząstek alfa, beta i gamma.
(2.2) W wilczym stadzie rozmnaża się tylko para alfa.
Wiktionary
IPA: ˈalfa, AS: alfa
Wiktionary
(1.1) α
(2.1) pierwszy, numer jeden
Wiktionary
białko płodowe przenikające od płodu do matki; AFP
SJP.pl
α-
Wikipedia
kwas owocowy występujący w kosmetykach
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) fiz. emitujący promienie alfa
Wiktionary
(1.1) alfapromieniotwórczy
Wiktionary
1. zestaw liter, czyli symboli graficznych dźwięków danego języka, ułożony w porządku tradycyjnym; abecadło;
2. zbiór znaków jakiegoś systemu znakowego, odpowiadających literom alfabetu;
3. podstawowe informacje o czymś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. zbiór wszystkich liter ułożony w ogólnie przyjętym porządku;
(1.2) uporządkowany zbiór znaków jakiegoś systemu znakowego, odpowiadających literom alfabetu (1.1)
(1.3) przen. podstawy danej dziedziny wiedzy lub umiejętności, podstawowe zasady czegoś, podstawowe informacje o czymś
Wiktionary
Alfabet, abecadło (od stgr. nazw pierwszych liter alfabetu: "alfa" i "beta" lub z abecedarium) – najpopularniejszy system zapisywania mowy. Termin ten bywa używany w kilku znaczeniach, co jest źródłem licznych nieporozumień w dziedzinie historii i teorii pisma. Nieściśle „alfabetami” nazywa się też systemy pisma, które nimi nie są (pseudoalfabety).
Wikipedia
(1.1) W alfabecie litera „s” znajduje się po „r”.
(1.3) Umiejętność wiązania węzłów to alfabet żeglarstwa.
Wiktionary
IPA: alˈfabɛt, AS: alfabet
Wiktionary
rzecz. alfabetyzacja ż., alfabetyzm m.
przym. alfabetyczny, alfabetowy
przysł. alfabetycznie
Wiktionary
(1.1) abecadło, abdżad
(1.3) ABC, podstawy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. żart. iron. człowiek prawie niepiśmienny, znający tylko alfabet
Wiktionary
IPA: ˌalfaˈbɛta, AS: alfabeta
Wiktionary
→ alfabet; alfabetyczny, abecadłowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przest. związany z alfabetem
Wiktionary
rzecz. alfabet mrz.
przym. alfabetyczny
przysł. alfabetycznie
Wiktionary
(1.1) war. alfabetyczny
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) D. lp. od: alfabet
Wiktionary
IPA: ˌalfaˈbɛtu, AS: alfabetu
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób alfabetyczny, zgodnie z kolejnością liter w alfabecie
Wiktionary
(1.1) Nazwiska kandydatów ułożone zostały alfabetycznie.
Wiktionary
IPA: ˌalfabɛˈtɨt͡ʃʲɲɛ, AS: alfabetyčʹńe
Wiktionary
rzecz. alfabet m., alfabetyzacja ż., alfabetyczność ż.
przym. alfabetyczny, alfabetowy
Wiktionary
(1.1) abecadłowo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest alfabetyczne
Wiktionary
przym. alfabetyczny
przysł. alfabetycznie
Wiktionary
→ alfabet; alfabetowy, abecadłowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) ułożony w kolejności zgodnej z układem liter w alfabecie
(1.2) odnoszący się do alfabetu, związany z alfabetem
Wiktionary
(1.1) Przygotowałem alfabetyczną listę haseł, które muszą się znaleźć w naszym leksykonie.
(1.2) Pismo alfabetyczne powstało na Bliskim Wschodzie.
Wiktionary
IPA: ˌalfabɛˈtɨt͡ʃnɨ, AS: alfabetyčny
Wiktionary
rzecz. alfabet mrz., alfabetyzacja ż., alfabetyczność ż.
przym. alfabetowy
przysł. alfabetycznie
Wiktionary
(1.1) abecadlny, abecadłowy
Wiktionary
1. nauczanie pisania i czytania w rejonach zacofanych;
2. tworzenie alfabetu na potrzeby języka, który go jeszcze nie ma;
3. układanie wyrazów w porządku alfabetycznym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. porządkowanie wyrazów według kolejności alfabetu
(1.2) eduk. rozpowszechnienie podstawowych umiejętności edukacyjnych w społeczeństwie zacofanym: czytania, pisania i liczenia
(1.3) jęz. opracowywanie pisma dla języka bez alfabetu
Wiktionary
(1.3) Lingwiści zajmowali się alfabetyzacją języka mniejszościowego.
Wiktionary
rzecz. alfabet mrz., alfabetyzm mrz.
przysł. alfabetycznie
przym. alfabetyczny
Wiktionary
umiejętność czytania tekstu ze zrozumieniem oraz pisania, czytania i liczenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) umiejętność czytania, pisania i liczenia ze zrozumieniem;
Wiktionary
Al
Wikipedia
(1.1) Już od kilku lat w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie prowadzi się badania alfabetyzmu świata dorosłych (…) oraz jego społecznych przyczyn i konsekwencji.
(1.1) Pod względem poziomu alfabetyzmu, oświaty, wydajności gospodarczej, konkurencyjności i postępu technicznego Finlandia należy do pięciu, sześciu najbardziej rozwiniętych krajów świata.
Wiktionary
rzecz. alfabet mrz., alfabetyzacja ż.
czas. alfabetyzować
Wiktionary
(1.1) piśmienność
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób obejmujący zarówno litery (alfabetu), jak i cyfry
Wiktionary
przym. alfanumeryczny
rzecz. alfanumeryczność ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest alfanumeryczne
Wiktionary
przym. alfanumeryczny
przysł. alfanumerycznie
Wiktionary
literowo-cyfrowy, np. sposób komunikacji między urządzeniami komputera
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) inform. zawierający lub wykorzystujący litery i cyfry
Wiktionary
rzecz. alfanumeryczność ż.
przysł. alfanumerycznie
Wiktionary
wysyłający promienie alfa
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) fiz. emitujący promienie alfa
Wiktionary
(1.1) alfaaktywny
Wiktionary
jonizacyjna lampa elektronowa, służąca do mierzenia bardzo niskich ciśnień gazu
SJP.pl
w mitologii greckiej: bóg rzeki o tej samej nazwie, syn Okeanosa i Tetydy
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
stop żelaza i aluminium
SJP.pl
związany z alferem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Alfeusz – imię męskie pochodzenia grecko-hebrajskiego, od "Αλφαιος (Alphaios)", gr. formy imienia hebr. o znaczeniu „zmieniający się, zmienny”; zlatynizowana wersja imienia Kleofas. Postać o tym imieniu występuje w Nowym Testamencie; jest to ojciec Jakuba i Mateusza Ewangelisty. Ponadto istnieje przynajmniej dwóch świętych katolickich o tym imieniu.
Wikipedia
(1.1) Można się również spotkać (w Biblii) ze zlatynizowaną wersją tego imienia w brzmieniu Alfeusz.
Wiktionary
potocznie: samochód marki Alfa Romeo
SJP.pl
człowiek czerpiący zyski z cudzego nierządu; sutener, kupler, rajfur
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. posp. mężczyzna żyjący z cudzej prostytucji, zabierający prostytutce część jej dochodu w zamian za ochronę
Wiktionary
Al
Wikipedia
(1.1) Jak tylko podszedł do dziewczyny, natychmiast pojawił się jej alfons.
Wiktionary
IPA: ˈalfɔ̃w̃s, AS: alfõũ̯s
Wiktionary
rzecz. alfonsiak m., Alfons m., Fonsio mos.
przym. alfonsowaty
Wiktionary
(1.1) sutener; pot. alfonsiak; przest. kupler, rajfur; daw. luj
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zdrobn. od alfonsiak
Wiktionary
rzecz. alfonsiak m.
Wiktionary
pogardliwie: sutener; alfons
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. posp. pogard. zob. alfons.
Wiktionary
rzecz. alfons m.
:: zdrobn. alfonsiaczek m.
przym. alfonsowaty
Wiktionary
przymiotnik od: Alfons Maria Liguori, np. myśl alfonsjańska
SJP.pl
obce imię męskie
SJP.pl
Alfons z małżonką; Alfonsowie
SJP.pl
wyglądem lub zachowaniem przypominający alfonsa
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) posp. przypominający swym wyglądem lub usposobieniem alfonsa
Wiktionary
rzecz. alfons mos., alfonsiak mos., Alfons mos., Fonsio mos.
Wiktionary
Alfons z małżonką; Alfonsostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Alfonsa lub z nim związany
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: Alfreda
Wiktionary
– imię męskie pochodzenia germańskiego. Wywodzi się od słów oznaczających „mądry jak Elf”.
Wikipedia
(1.1) Wujowi Alfredowi oddali rower.
Wiktionary
IPA: ˈalfrɛt, AS: alfret
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. Alfredek m., Alfredzio m., Fredek m., Fredzio m.
:: fż. Alfreda ż.
przym. Alfredowy
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Alfreda – żeński odpowiednik imienia Alfred.
Alfreda imieniny obchodzi: 19 lipca i 2 sierpnia.
Wikipedia
(1.1) Pogrzeb pani Alfredy odbył się w Głogówku.
Wiktionary
IPA: alfˈrɛda, AS: alfreda
Wiktionary
rzecz. Alfred mos.
:: zdrobn. Fredka ż., Fredzia ż.
Wiktionary
Alfred z małżonką; Alfredowie
SJP.pl
Alfred z małżonką; Alfredostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Alfreda lub z nim związany
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Alfredy lub z nią związany
SJP.pl
technika malarstwa ściennego polegająca na malowaniu na wilgotnym podkładzie farbami zmieszanymi z wodą, pozwalająca na uzyskanie bardzo trwałych malowideł; fresk, al fresco
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zob. al fresco.
Wiktionary
IPA: alfˈrɛskɔ, AS: alfresko
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. Alfred
Wiktionary
(1.1) Alfrid durś szczylo afa.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. Alfons
Wiktionary
(1.1) Alfun durś szczylo afa.
Wiktionary
najprostsza, samożywna roślina plechowa; wodorost; glon
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zob. glon.
Wiktionary
(1.1) Sproszkowane algi morskie są doskonałym dodatkiem do potraw.
Wiktionary
IPA: ˈalɡa, AS: alga
Wiktionary
(1.1) glon
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. nadatlantycka kraina historyczna w południowej Portugalii;
Wiktionary
Algarve (wym. []; z arab. الغرب al-Garb/al-garb „zachód, ziemia położona na zachód”) – region i kraina historyczna w kontynentalnej Portugalii, obejmująca całą południową część tego kraju, tj. podłużny pas wzdłuż wybrzeża Oceanu Atlantyckiego – długości około 140 kilometrów i szerokości około 40 kilometrów – od Przylądka Świętego Wincentego na zachodzie do rzeki Gwadiany na wschodzie (granica z Hiszpanią).
Wikipedia
(1.1) W rejonie portugalskiego Algarve, na podobnej powierzchni jak województwo gdańskie, funkcjonuje 16 pól.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z krainą Allgäu w południowych Niemczech;
Wiktionary
(1.1) Swoją fermę mleczarską w Bilewie Matka oparła na krowach sprowadzanych z Holandii i Bawarii (rasa algawska).
Wiktionary
rzecz. Allgäu n.
Wiktionary
jeden z działów matematyki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jeden z działów matematyki;
(1.2) mat. zbiór z określonymi na nim działaniami (struktura algebraiczna);
(1.3) pot. środ. stud. lekcja algebry (1.1)
Wiktionary
Algebra ( الجبر, al-dżabr) – jedna z głównych dziedzin matematyki, zajmująca się wszelkimi strukturami algebraicznymi, czyli zbiorami – lub bardziej ogólnymi klasami – wyposażonymi w działania; struktury te bywają też nazywane algebrami ogólnymi. Początkowym przykładem takiego obiektu, długo definiującym tę dziedzinę, były liczby rzeczywiste ze standardowymi działaniami arytmetycznymi, a także liczby zespolone rozszerzające ten zbiór, wprowadzone właśnie na potrzeby klasycznie rozumianej algebry.
Wikipedia
(1.1) Przy rozwiązywaniu zadań z algebry powinniśmy sprawdzać otrzymane wyniki.
(1.2) Algebra Boole'a jest podstawą rachunku zbiorów.
(1.3) Po analizie mamy dwie algebry i laborkę z fizyki.
Wiktionary
IPA: alˈɡɛbra, AS: algebra
Wiktionary
rzecz. algebraik m.
przym. algebraiczny
przysł. algebraicznie
Wiktionary
łamigłówka, w której cyfry zastąpiono literami lub piktogramami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mat. przedstawienie pewnego działania za pomocą liter (cyfry zastąpione literami), w którym każda litera odpowiada jednej i tej samej cyfrze
Wiktionary
(1.1) Niektórym rozwiązywanie algebrafów sprawia dużo kłopotu.
Wiktionary
IPA: alˈɡɛbraf, AS: algebraf
Wiktionary
przysłówek
(1.1) mat. zgodnie z zasadami algebry
Wiktionary
rzecz. algebra ż., algebraik mos., algebraiczność ż.
przym. algebraiczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest algebraiczne
Wiktionary
przym. algebraiczny
przysł. algebraicznie
Wiktionary
odnoszący się do algebry
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący algebry
Wiktionary
(1.1) Funkcję nazywa się algebraiczną, gdy jest ona rozwiązaniem równania algebraicznego.
Wiktionary
rzecz. algebra ż., algebraik m., algebraista m., algebraiczka ż., algebraiczność ż.
przysł. algebraicznie
Wiktionary
specjalista matematyk w zakresie algebry
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mat. matematyk zajmujący się algebrą
Wiktionary
rzecz. algebra ż.
przym. algebraiczny
przysł. algebraicznie
Wiktionary
(1.1) przest. algebraista
Wiktionary
wrażliwość na ból
SJP.pl
przyrząd do mierzenia siły działania bodźca wywołującego ból
SJP.pl
pomiar odczuwania bólu mierzony z wykorzystaniem mechanicznych, elektrycznych, termicznych i chemicznych metod badań
SJP.pl
przeżywanie rozkoszy podczas doznawania bólu, typowe dla masochizmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miejscowość i gmina na Sardynii, w prowincji Sassari;
Wiktionary
Al
Wikipedia
(1.1) Około 40% mieszkańców Alghero posługuje się na co dzień archaiczną odmianą katalońskiego (…)
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. uczn. prostytutka
Wiktionary
Al
Wikipedia
IPA: alʲˈɟida, AS: alʹǵida
Wiktionary
stolica Algierii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. stolica Algierii;
Wiktionary
Algier (fr. "Alger", arab. مدينة الجزائر ["Madinat al-Dżaza'ir"]) – stolica Algierii. Miasto leży w obszernej zatoce nad Morzem Śródziemnym, 800 km od Marsylii. Nad miastem wznoszą się wzgórza do wysokości 400 m n.p.m. Algier jest centrum gospodarczym, kulturalnym i głównym portem kraju, a także najważniejszym ośrodkiem naukowym.
Wikipedia
(1.1) Obok na śnieżnym obrusie walały się olbrzymie, prawie białe grona winne z Algieru […]
Wiktionary
IPA: ˈalʲɟɛr, AS: alʹǵer
Wiktionary
rzecz. Algierka ż., Algierczyk mos., Algieria ż., algierka ż.
przym. algierski
Wiktionary
mieszkaniec Algieru
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pl-reforma2026|Algierczyk. (mieszkaniec Algieru)
Wiktionary
IPA: alʲˈɟɛrt͡ʃɨk, AS: alʹǵerčyk
Wiktionary
państwo w Afryce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. polit. państwo w północnej Afryce ze stolicą w Algierze;
Wiktionary
Al
Wikipedia
(1.1) W Algierii była siedziba Legii Cudzoziemskiej.
Wiktionary
IPA: alʲˈɟɛrʲja, AS: alʹǵerʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. Algier mrz., Algierczyk mos., Algierka ż.
przym. algierski
Wiktionary
(1.1) urz. Algierska Republika Ludowo-Demokratyczna
Wiktionary
dawny, długi płaszcz męski; algiera
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kraw. dawny typ męskiego płaszcza futrzanego
(1.2) pl-reforma2026|Algierka. (mieszkanka Algieru)
Wiktionary
IPA: alʲˈɟɛrka, AS: alʹǵerka
Wiktionary
rzecz. Algier mrz., Algierczyk mos., Algierka ż.
przym. algierski
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do państwa Algieria
(1.2) odnoszący się do miasta Algier
Wiktionary
(1.1) Zachodnim sąsiadem Tunezji był paszałyk algierski, który — podobnie jak pozostałe kraje Maghrebu — tylko formalnie należał do imperium, zainteresowanego głównie regularnym płaceniem podatków.
Wiktionary
IPA: alʲˈɟɛrsʲci, AS: alʹǵersʹḱi
Wiktionary
rzecz. Algieria ż., Algier mrz., Algierczyk mos., Algierka ż., algierka ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) etn. jęz. dotyczący autochtonicznych ludów (Indian) północnej części Ameryki Północnej
Wiktionary
galaretowata, kleista substancja otrzymywana z wodorostów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. substancja żelująca i zagęszczająca pochodząca z alg morskich; naturalny wielocukier z glonów o zastosowaniu przemysłowym i technicznym
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
włókno uzyskane z soli metalicznych kwasu alginowego
SJP.pl
sól kwasu alginowego
SJP.pl
sól kwasu alginowego
SJP.pl
Alginiany – sole kwasu alginowego.
Wikipedia
składnik niektórych rodzajów kerogenu
SJP.pl
Alginit – macerał z grupy liptynitu.
Wikipedia
w chemii: kwas alginowy - składnik błon komórkowych niektórych glonów morskich, bezbarwna koloidalna masa o budowie włóknistej, mająca zastosowanie głównie w przemyśle mydlarsko-kosmetycznym, spożywczym i włókienniczym
SJP.pl
przedrostek
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z bólem
Wiktionary
IPA: ˈalɡɔ, AS: algo
Wiktionary
przym. analgetyczny
Wiktionary
(1.1) algi-, alge-
Wiktionary
chorobliwy lęk przed bólem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) psych. nieuzasadniony lęk przed bólem;
Wiktionary
Algofobia – irracjonalny lęk przed bólem. Fobię tę wywołują różne obiekty oraz sytuacje, które według osoby chorej mogą prowadzić do niebezpieczeństwa.
Leczenie algofobii jest najczęściej prowadzone za pomocą terapii behawioralnej oraz środków anksjolitycznych.
Wikipedia
IPA: ˌalɡɔˈfɔbʲja, AS: algofobʹi ̯a
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Bukowina. lek na ból głowy
Wiktionary
1. gwiazda zmienna w gwiazdozbiorze Perseusza; Per;
2. język programowania wysokiego poziomu; ALGOL
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zob. Algol.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈalɡɔl, AS: algol
Wiktionary
rzecz. algorytm
Wiktionary
doznawanie rozkoszy płciowej przy zadawaniu albo odczuwaniu bólu; sadomasochizm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) psych. zaburzenie seksualne polegające na osiąganiu satysfakcji poprzez zadawanie bólu i cierpienia sobie lub innej osobie;
Wiktionary
Algolagnia ( ἄλγος, "algos" – ból, λαγνεία, "lagneia" – pożądanie) – zaburzenie seksualne polegające na doznawaniu przyjemności seksualnej z bólu fizycznego, w szczególności w miejscach erogennych.
Przeprowadzone badania wskazują na różnice w interpretacji impulsów nerwowych przez mózgi osób z algolagnią.
Wikipedia
IPA: ˌalɡɔˈlaɟɲja, AS: algolaǵńi ̯a
Wiktionary
specjalista w zakresie algologii (fykologii); fykolog
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) nauk. badacz i znawca glonów
Wiktionary
(1.1) Mimo że cecha ta pozwala na wyraźne odróżnienie przedstawicieli tych rodzajów, występują również postacie o właściwościach pośrednich. W związku z tym część algologów postulowała reorganizację tych taksonów.
Wiktionary
rzecz. algologia ż.
przym. algologiczny
Wiktionary
(1.1) fykolog
Wiktionary
dział botaniki zajmujący się glonami; fykologia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nauka o glonach
(1.2) med. nauka zajmująca się badaniem i leczeniem bólu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌalɡɔˈlɔɟja, AS: algoloǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. algolog mos.
przym. algologiczny
Wiktionary
(1.1) fykologia, fikologia, skrót alg.
(1.2) algezjologia
Wiktionary
→ algologia; fykologiczny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) bot. związany z algologią
Wiktionary
rzecz. algologia ż., algolog mos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. pomiar wrażliwości na ból
Wiktionary
IPA: ˌalɡɔ̃ˈmɛtrʲja, AS: algõmetrʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. algometr mrz.
Wiktionary
(1.1) algezymetria
Wiktionary
skrót od: algonkiński
SJP.pl
tyczący się algonku, drugiej ery w dziejach ziemi
SJP.pl
druga era w dziejach Ziemi; eozoik, era proterozoiczna, proterozoik
SJP.pl
język z rodziny algonkińskiej, używany w niektórych prowincjach Kanady; język algonkiński
SJP.pl
grupa plemion indiańskich; Algonkinowie
SJP.pl
grupa plemion indiańskich; Algonkini
SJP.pl
Algonkinowie, Algonkini, Algonkini właściwi ( Algonquin) – plemię indiańskie zamieszkujące tereny nad rzeką Ottawą w południowej części kanadyjskiej prowincji Quebec. Według informacji z 1669 część Algonkinów weszła w skład plemienia Oneidów. Mówią językiem algonkińskim (algonquin), należącym do algonkiańskiej grupy językowej.
Wikipedia
1. proterozoiczny
2. dotyczący Algonkinów, właściwy Algonkinom
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Algonkinami, dotyczący Algonkinów
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język używany przez niewielką grupę rdzennych mieszkańców Kanady;
Wiktionary
rzecz. Algonkini lm m.
Wiktionary
(2.1) algonkin
Wiktionary
określony sposób rozwiązania jakiegoś problemu, składający się z ciągu następujących po sobie czynności (lub instrukcji)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mat. inform. ciąg ściśle określonych czynności pozwalających na rozwiązanie pewnego zadania;
(1.2) daw. mat. zbiór symboli oraz zasad wykonywania działań właściwy danej dziedzinie matematyki
(1.3) daw. mat. sposób wykonywania działań matematycznych z wykorzystaniem cyfr arabskich
Wiktionary
Al
Wikipedia
(1.1) Buduje się już algorytmy bardziej skomplikowane, których nie można sprawdzić w tradycyjny sposób śledząc linijka po linijce wszystkie podstawowe komendy.
(1.1) Zaprojektowanie szczegółowego algorytmu badania wiarygodności oferentów jest jednym z trudniejszych zadań podmiotów udzielających zamówień publicznych.
(1.1) Aby zrozumieć, jak działają używane w praktyce algorytmy generowania liczb losowych, musimy wprowadzić nieco teorii.
(1.2) Cechą charakterystyczną dzisieyszey analizy są znaki ogólne i ich algorytm, całkiem starożytnym nieznane: a zatém ich mniemana analiza, nie była analizą dzisieyszą
Wiktionary
IPA: alˈɡɔrɨtm̥, AS: algorytm̦
Wiktionary
rzecz. algorytmika ż., algorytmizacja ż.
czas. algorytmizować ndk., zalgorytmizować dk.
przym. algorytmiczny
przysł. algorytmicznie
Wiktionary
zapisany w postaci algorytmu (np. algorytmiczne rozwiązanie problemu)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z algorytmami, algorytmiką, dotyczący algorytmów, algorytmiki
Wiktionary
rzecz. algorytm mrz., algorytmika ż., algorytmizowanie n.
przysł. algorytmicznie
Wiktionary
dziedzina informatyki zajmująca się projektowaniem i analizą algorytmów
SJP.pl
dziedzina informatyki zajmująca się projektowaniem i analizą algorytmów
SJP.pl
Algorytmika – dział matematyki oraz informatyki zajmujący się analizą oraz projektowaniem algorytmów.
Algorytmika ma bardzo duży wpływ na wydajność systemów komputerowych. Z tego względu algorytmy, podobnie jak układy elektroniczne komputera, są uznawane za technologię.
Wikipedia
opis czegoś za pomocą algorytmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) mat. inform. opisywanie czegoś za pomocą algorytmu
(1.2) opracowywanie algorytmu koniecznego do rozwiązania jakiegoś zadania
Wiktionary
rzecz. algorytm m., algorytmizacja ż.
czas. algorytmizować
przym. algorytmiczny
przysł. algorytmicznie
Wiktionary
terapia przy zastosowaniu wyciągów z glonów
SJP.pl
technika druku płaskiego wykorzystująca płyty aluminiowe powleczone warstwą światłoczułą
SJP.pl
Algrafia, aluminografia (z niem. "Algraphie") — jedna z pierwszych technik druku płaskiego, wynaleziona w 1892 roku. Po raz pierwszy zastosowana przez Josefa Scholza w Moguncji. W technice tej formą drukową jest cienka płyta aluminiowa, szlifowana, następnie ziarnowana i pokrywana materiałem światłoczułym. Na tej powłoce nanoszony jest negatyw rysunku.
Wikipedia
1. zabytkowy zespół pałacowy w hiszpańskiej Grenadzie;
2. miasto w USA
SJP.pl
Alhambra ( الحمراء "al hamra", dosłownie „czerwona”) – warowny zespół pałacowy w Grenadzie w andaluzyjskim regionie Hiszpanii, zbudowany w latach 1232–1273 i rozbudowywany do XIV wieku. Jej rozbudowa nastąpiła za panowania emirów z dynastii Nasrydów – Jusufa I i Muhammada V. Alhambra była twierdzą mauretańskich kalifów.
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Alhambrą, dotyczący Alhambry
Wiktionary
rzecz. Alhambra ż.
Wiktionary
w starożytnym Rzymie:
1. skrzydło szyku bojowego;
2. oddział piechoty lub jazdy sprzymierzeńców, liczący kilkuset żołnierzy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
forma rzeczownika.
(2.1) D. lp. od: Ala
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ali codziennie studiuje Koran.
Wiktionary
IPA: ˈalʲi, AS: alʹi
Wiktionary
rzecz. Alfons mos.
Wiktionary
1. w okresie I wojny światowej: państwa walczące przeciw państwom centralnym; ententa;
2. w okresie II wojny światowej: państwa koalicji antyhitlerowskiej
SJP.pl
Alianci ( alliance, przymierze) – słowo oznaczające sojuszników, sprzymierzeńców.
Wikipedia
odnoszący się do alianta, aliantów; sprzymierzony; sojuszniczy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z aliantami, dotyczący aliantów
przymiotnik dzierżawczy
(2.1) należący dla aliantów
Wiktionary
(2.1) Kapitan znalazł się wśród alianckich jeńców w niewoli japońskiej.
Wiktionary
rzecz. aliant mos., aliantka ż.
Wiktionary
(1.1) sojuszniczy
Wiktionary
sojusz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przymierze między państwami
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Dwa państwa zawarły alians.
Wiktionary
IPA: ˈalʲjãw̃s, AS: alʹi ̯ãũ̯s
Wiktionary
(1.1) przymierze, sojusz, koalicja
Wiktionary
1. sojusznik wojenny; sprzymierzeniec;
2. w okresie I wojny światowej: każde z państw sprzymierzonych przeciw państwom centralnym;
3. w okresie II wojny światowej: każde państwo koalicji antyhitlerowskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) wojsk. polit. stojący po tej samej stronie w działaniach wojennych
(1.2) hist. państwo opozycyjne w stosunku do Niemiec w I i II wojnie światowej
Wiktionary
(1.1) Wczoraj aliantom udało się zająć wybrzeże.
Wiktionary
rzecz.
:: fż. aliantka ż.
przym. aliancki
Wiktionary
(1.1) sojusznik, sprzymierzeniec, sprzymierzony
Wiktionary
nazwa zastępcza konta e-mailowego
SJP.pl
spójnik
(1.1) inaczej (zwany), znany jako
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) inform. alternatywny identyfikator użytkownika lub inny (zazwyczaj prostszy, krótszy) adres sieciowy odnoszący się do tego samego obiektu
Wiktionary
Alias (inaczej zwany, znany jako), vel (łac. albo, czyli) – alternatywna nazwa służąca do identyfikacji obiektów, ludzi itp. (pseudonim). Zwykle z aliasem związana jest funkcja polegająca na skróceniu i uproszczeniu nazewnictwa.
Wikipedia
(1.1) Stefan Kamiński alias Fryderyk Roeder pochodził z Pomorza.
(2.1) Po rejestracji uzyskujemy darmowe konto pocztowe wraz z trzema aliasami.
Wiktionary
IPA: ˈalʲjas, AS: alʹi ̯as
Wiktionary
(1.1) aka, vel
Wiktionary
[czytaj: aljas-ing lub aljejs-in(g)]
1. w grafice komputerowej: niepożądany efekt polegający na niewygładzaniu zakrzywionych powierzchni;
2. zakłócenie fali dźwiękowej w czasie tworzenia dźwięku cyfrowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) inform. zniekształcenie sygnału na skutek nakładania się jego widm spowodowanego zbyt niską częstotliwością próbkowania, w przypadku rasteryzacji powodujące artefakty graficzne
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Zauważmy, że widmo sygnału wyjściowego filtru dolnoprzepustowego zostało pasmowo ograniczone, dzięki czemu uniknęliśmy aliasingu widmowego na wyjściu przetwornika A/C.
Wiktionary
rzecz. antyaliasing m.
Wiktionary
1. przestarzałe: stop (metali);
2. połączenie różnych pojęć, właściwości itp.; mieszanina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. stop kilku metali, czasem z dodatkiem niemetali
(1.2) książk. połączenie różnych stylów, koncepcji
Wiktionary
(1.1) (…) na czcionki nie używa się ołowiu czystego, ale dodaje się do niego pewną ilość innego metalu, który się nazywa antymonem; mieszanina taka, albo raczej stop czyli aliaż ołowiu i antymonu, jest daleko twardsza od ołowiu czystego (…)
(1.2) Chodziło nie o samą historię Rzymu, ale o rozwój duszy miasta, o syntezę cech i obyczajów danej epoki, ze szczególnym podkreśleniem tego, co od wieków trwa, tworząc z Rzymu aliaż wszystkich minionych stuleci.
Wiktionary
(1.2) mieszanina, splot
Wiktionary
Alibabki – polski żeński zespół wokalny założony w Warszawie zimą 1963 przez Zbigniewa Ciechana i Jana Rysińskiego.
15-krotnie wystąpiły na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu, zdobywając łącznie trzy główne nagrody. Cztery razy wystąpiły na festiwalu w Sopocie, zdobywając nagrodę publiczności.
Wikipedia
dowód nieobecności w miejscu przestępstwa w momencie jego popełnienia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) praw. niezbity dowód czyjejś nieobecności w miejscu przestępstwa w czasie jego popełnienia;
Wiktionary
Alibi (łac. "gdzie indziej") – dowód w postępowaniu karnym na okoliczność, że podejrzany albo oskarżony znajdował się w miejscu innym niż miejsce popełnienia zarzucanego mu przestępstwa. W szerszym znaczeniu mianem alibi określany jest każdy dowód przesądzający, że podejrzany lub oskarżony nie mógł popełnić zarzuconego mu przestępstwa.
Wikipedia
(1.1) Policja nie może mi niczego zrobić, bo mam alibi.
Wiktionary
IPA: aˈlʲibʲi, AS: alʹibʹi
Wiktionary
(1.1) wymówka, usprawiedliwienie
Wiktionary
świadek dostarczający fałszywego alibi
SJP.pl
szukanie usprawiedliwienia siebie
SJP.pl
[czytaj: alikante] miasto w Hiszpanii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto portowe w południowo-wschodniej Hiszpanii;
Wiktionary
Al
Wikipedia
(1.1) Największe skupisko tych Rosjan znajduje się w okolicach Alicante - regionie turystycznym, w którym stosunkowo łatwo o pracę.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
– imię żeńskie.
Może pochodzić od włoskiej, żeńskiej formy imienia Aleksy – Alessis, imię to przyjmowało w językach: niemieckim i angielskim formę Alexia.
Alicja może pochodzić od starogermańskiego imienia Adalheidis, które skracało się do Alis.
Wikipedia
(1.1) Alicja sama sobie zaprojektowała ten niespotykany ubiór.
(1.1) U nas propozycje małżeńskie składa się przeważnie mimochodem w łóżku, pod zgubnym wpływem seksualnego zadowolenia. Ale co było robić? Zwabić Alicję do mego pokoiku i zgwałcić na tapczanie Renaty?
(1.1) Alicja, chociaż nieśmiała, z początku bardzo serdeczna, także się zmieniła.
(1.1) Elżbieta kończyła doprawiać specjalnym sosem surówkę z różnorakich warzyw i owoców, a Alicja już zaczęła nakrywać stół kolorowym obrusem.
(1.1) Po powrocie do hotelu Alicja nie czuła nóg. Wyszli z muzeum o pierwszej, kiedy je zamykano, jako jedni z ostatnich.
Wiktionary
IPA: aˈlʲit͡sʲja, AS: alʹicʹi ̯a
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. Ala ż.
Wiktionary
związki alicykliczne - niearomatyczne związki organiczne o pierścieniu zbudowanym wyłącznie z atomów węgla, obejmujące cykloalkany oraz cykloalkeny i ich pochodne
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
część przyrządu do mierzenia kątów, mająca postać listwy lub koła z podziałem kątowym, mogąca się obracać wraz z lunetą celowniczą względem nieruchomej podstawy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geod. metrol. ruchome ramię lub koło z podziałką kątową będące częścią niektórych pomiarowych przyrządów geodezyjnych i nawigacyjnych;
Wiktionary
Alidada – ruchoma część teodolitu lub sekstantu mogąca obracać się względem spodarki i limbusa. Na alidadzie znajdują się libelle służące do poziomowania teodolitu, urządzenia odczytowe pozwalające wykonać odczyt podziałki kątowej limbusa.
Wikipedia
(1.1) Średnia arytmetyczna z obu tych odczytów jest wolna od błędu spowodowanego mimośrodem alidady.
Wiktionary
rzecz. war. daw. alhidada ż.
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Alidy lub z nią związany
SJP.pl
1. poczucie obcości; wyobcowanie, odizolowanie się od środowiska;
2. w prawie: przeniesienie prawa własności na inną osobę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) psych. stan osoby, która utraciła więź ze środowiskiem, w którym żyje;
(1.2) filoz. proces, w którym pewne wytwory działalności ludzkiej odrywają się od swych twórców i podporządkowują ich sobie
(1.3) praw. przeniesienie prawa własności na inną osobę
Wiktionary
Alienacja (wyobcowanie) ( alienus, alienum „obcy, cudzy”) – poczucie izolacji od społeczeństwa, nieutożsamianie się ze społecznością lokalną i ponadlokalną, utrata tożsamości jednostki charakterystyczna dla dużych ośrodków miejskich w społeczeństwach przemysłowych i poprzemysłowych (postindustrialnych) oraz dla sytuacji migracji zarobkowej.
Wikipedia
(1.1) We współczesnych badaniach socjologicznych społeczeństwa poprzemysłowego oraz zjawiska migracji zarobkowej zwraca się uwagę na istotną rolę anomii społecznej w rozwijaniu się alienacji, a alienacji w powstawaniu zjawiska anomii indywidualnej.
(1.2) Postmodernistyczna alienacja sztuki wydaje się być procesem nieodwracalnym, ale też nieuniknionym.
Wiktionary
IPA: ˌalʲjɛ̃ˈnat͡sʲja, AS: alʹi ̯ẽnacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. alienowanie n., wyalienowanie n., alienista mos.
przym. alienacyjny
przysł. alienacyjnie
czas. alienować ndk., wyalienować dk.
Wiktionary
(1.1) wyobcowanie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) od: alienacyjny
Wiktionary
IPA: ˌalʲjɛ̃naˈt͡sɨjɲɛ, AS: alʹi ̯ẽnacyi ̯ńe
Wiktionary
rzecz. alienacja ż., alienowanie n., wyalienowanie n.
przym. alienacyjny
czas. alienować ndk., wyalienować dk.
Wiktionary
dotyczący alienacji
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) książk. związany z alienacją, dotyczący alienacji
Wiktionary
IPA: ˌalʲjɛ̃naˈt͡sɨjnɨ, AS: alʹi ̯ẽnacyi ̯ny
Wiktionary
rzecz. alienista mos., alienacja ż., alienowanie n., wyalienowanie n.
przysł. alienacyjnie
czas. alienować ndk., wyalienować dk.
Wiktionary
dobra odstąpione na czyjąś korzyść
SJP.pl
lekarz chorób umysłowych, psychiatra
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. med. psychiatra
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ward, jest to prawdą, był zawsze uczonym i bibliofilem, ale nawet jego najgenialniejsze z wczesnych prac nie pokazywały jego jasności intelektu i przenikliwości, którymi się wykazywał podczas swoich rozmów z alienistami.
Wiktionary
IPA: ˌalʲjɛ̇̃ˈɲista, AS: alʹi ̯ė̃ńista
Wiktionary
rzecz. alienacja ż., alienowanie n., wyalienowanie n., alienator m., alienatorka ż., alienizacja ż.
czas. alienować ndk., wyalienować dk.
przym. alienacyjny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) powodowanie utraty więzi z własnym środowiskiem
(1.2) praw. przenoszenie prawa własności na inną osobę
Wiktionary
rzecz. alienista mos., wyalienowanie n., alienacja ż.
czas. alienować ndk., wyalienować dk.
przym. alienacyjny
przysł. alienacyjnie
Wiktionary
1. alienować się - stawać się obcym w danym środowisku;
2. przenosić prawo własności na inną osobę
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) powodować utratę więzi z własnym środowiskiem
(1.2) praw. przenosić prawo własności na inną osobę
Wiktionary
IPA: ˌalʲjɛ̃ˈnɔvat͡ɕ, AS: alʹi ̯ẽnovać
Wiktionary
rzecz. alienista mos., alienacja ż., alienowanie n., wyalienowanie n.
przym. alienacyjny
przysł. alienacyjnie
czas. wyalienować dk.
Wiktionary
Aliexpress – chiński serwis sprzedażowy, należący do Alibaba Group, uruchomiony 26 kwietnia 2010, jako platforma poświęcona wyłącznie sprzedaży detalicznej. Dostawcami produktów, korzystającymi z usług AliExpress, są przeważnie małe lub średnie firmy z Chin.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. nazwa pierwszej litery alfabetu arabskiego, ا;
Wiktionary
Alif – pierwsza litera alfabetu arabskiego. Litera ta służy:
Wikipedia
(1.1) W arabskim systemie liczbowym do VIII w. alif odpowiadał liczbie 1.
Wiktionary
mający cechy związku alifatycznego i aromatycznego (np. aminy alifatyczno-aromatyczne)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest alifatyczne
Wiktionary
przym. alifatyczny
przysł. alifatycznie
Wiktionary
związki alifatyczne - organiczne związki acykliczne o budowie łańcucha otwartego, np. etan
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) chem. o związkach organicznych o strukturze łańcuchowej (otwartej) lub zawierający pierścienie nienasycone (nie mające delokalizowanych elektronów π)
Wiktionary
rzecz. alifatyczność ż.
Wiktionary
1. w technice:
a) stop różnych metali;
b) domieszka;
2. mieszanie dwóch gatunków towarów dla uzyskania gatunku średniego
SJP.pl
gad z rzędu krokodyli
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) herp. wodny, drapieżny gad z rodziny nazwa systematyczna|Alligatoridae|ref=tak., o szerokim pysku, mylony często z krokodylem;
(1.2) uczn. bardzo wymagający nauczyciel
Wiktionary
(1.1) Z bezpiecznej odległości, z łódki obserwowaliśmy ogromnego aligatora wpełzającego do rzeki.
(1.1) W nikczemnym jego sklepiku żółw wisiał, wypchany aligator obok szczątków dziwnego kształtu ryb; na jego półkach leżała tu i ówdzie zbieranina próżnych flasz, słojów, zielonych czerepów, pęcherzów, stęchłych nasion; resztki sznurków i zapleśniałe kawałki lukrecji.
Wiktionary
IPA: ˌalʲiˈɡatɔr, AS: alʹigator
Wiktionary
zdrobnienie od: aligator
SJP.pl
rodzina krokodyli
SJP.pl
Aligatorowate (Alligatoridae) – rodzina gadów z rzędu krokodyli. Zaliczają się do niej aligatory (podrodzina Alligatorinae z jednym rodzajem "Alligator") i kajmany (podrodzina Caimaninae). Zwierzęta te zamieszkują strefę gorącą obu Ameryk i wschodnie Chiny ("Alligator sinensis"). Południowo-wschodnią część USA zamieszkuje aligator missisipski ("Alligator mississippiensis"). Kajmany zamieszkują Amerykę Południową aż do Meksyku.
Wikipedia
o cechach aligatorowatych (rodzina gadów)
SJP.pl
[czytaj: aligjeri] Dante Alighieri (1265 - 1321), włoski poeta, autor "Boskiej komedii"; Dante
SJP.pl
[czytaj: alińMĄ] zgrupowanie bloków kamiennych (menhirów) w jednym szeregu lub w wielorzędowych alejach
SJP.pl
kobieta zbyt często przeglądająca oferty i robiąca zakupy w chińskim serwisie sprzedażowym AliExpress
SJP.pl
osoba zbyt często przeglądająca oferty i robiąca zakupy w chińskim serwisie sprzedażowym AliExpress
SJP.pl
zbyt częste przeglądanie ofert i robienie zakupów w chińskim serwisie sprzedażowym AliExpress, traktowane jako objaw choroby
SJP.pl
wezwanie do uroczystego czytania Tory w synagodze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. polit. migracja Żydów do Palestyny, a po 1948 roku do współczesnego Izraela;
Wiktionary
Zobacz też: alijja.
Alija (hebr. עלייה, dosłownie: "wstąpienie") – żydowska imigracja do Palestyny, a po 1948 roku do współczesnego państwa Izrael. Tak Żydzi określają „powrót do ojczyzny swoich ojców”.
Wikipedia
dawniej: hiszpańskie wino czerwone
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. czerwone wino produkowane w Hiszpanii
Wiktionary
(1.1) Na próżno kapela wygrywała skoczne dryganty, sztajery i menuety, liberia, w białych kosmatych surdutach, niestrudzenie roznosiła słodkie muszkatele i alikanty, a czarujące gospodynie usiłowały ożywić gnuśną zabawę - nuda nie dała się rozproszyć.
Wiktionary
rzecz. war. alakant mrz., war. alekant mrz., war. alkant mrz.
przym. alkoński
Wiktionary
składowy ton dźwięku, którego częstotliwość jest wielokrotnością częstotliwości tonu podstawowego; alikwota
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) muz. przydźwięk współbrzmiący z tonem zasadniczym
Wiktionary
(1.1) Dzięki tłumieniu kolejnych alikwotów staje się możliwe uzyskanie przedęcia na instrumentach dętych oraz flażoletów na instrumentach strunowych.
Wiktionary
przym. alikwotowy
Wiktionary
(1.1) składowa harmoniczna
Wiktionary
składowy ton dźwięku, którego częstotliwość jest wielokrotnością częstotliwości tonu podstawowego; alikwot
SJP.pl
związany z alikwotem
SJP.pl
uczony muzułmański, znawca teologii i prawa; ulem, ulema
SJP.pl
potocznie:
1. alimentator;
2. osoba skazana na karę więzienia za niepłacenie alimentów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. ktoś, kto jest zobowiązany do płacenia alimentów
(1.2) pot. pogard. osoba uchylająca się od płacenia alimentów mimo takiego obowiązku
(1.3) pot. osoba odsiadująca karę więzienia za niepłacenie alimentów
Wiktionary
IPA: ˌalʲĩˈmɛ̃ɲt͡ɕaʃ, AS: alʹĩmẽńćaš
Wiktionary
rzecz. alimenty nmos., alimenta nmos., alimentator m., alimentariusz m., alimentariuszka ż., alimentacja ż., alimentowanie n.
:: fż. alimenciara ż.
czas. alimentować
przym. alimentacyjny
Wiktionary
(1.1) alimentator
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) stpol. żywioł, element, pierwiastek
(1.2) śrpol. pożywienie, pokarm, żywność
Wiktionary
IPA: aˈlʲĩmɛ̃nt, AS: alʹĩmẽnt
Wiktionary
(1.1) stpol. element
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) praw. zob. alimenty.
Wiktionary
IPA: ˌalʲĩˈmɛ̃nta, AS: alʹĩmẽnta
Wiktionary
rzecz. alimenty nmos., alimentator mos., alimenciarz mos., alimentariusz mos., alimentariuszka ż., alimentacja ż., alimentowanie n.
czas. alimentować ndk.
przym. alimentacyjny
Wiktionary
(1.1) alimenty
Wiktionary
1. zasilanie rzek i jezior w wodę
2. ponoszenie kosztów na utrzymanie innych osób
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) płacenie alimentów
(1.2) hydrol. uzupełnianie zasobów wodnych rzeki, jeziora
Wiktionary
rzecz. alimenty nmos., alimenciarz mos., alimenta nmos., alimentator mos., alimentowanie n.
czas. alimentować ndk.
przym. alimentowy, alimentacyjny, alimenciarski
Wiktionary
dotyczący alimentacji (płacenia alimentów), np. obowiązek alimentacyjny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) praw. związany z alimentami
Wiktionary
rzecz. alimenciarz mos., alimenta nmos., alimentator mos., alimentowanie n., alimenty nmos., alimentacja ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. kobieta otrzymująca stały zasiłek w postaci żywności
Wiktionary
1. związany z odżywianiem;
2. przestarzale: alimentacyjny
SJP.pl
osoba płacąca alimenty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ktoś kto płaci alimenty
Wiktionary
Alimentator – organ systemu autonomicznego służący do pobierania energii i materii z otoczenia.
Termin wprowadzony przez Mariana Mazura. Alimentator stanowi początkowy element toru energomaterialnego systemu autonomicznnego. Pobraną materię i energię przekazuje do akumulatora.
Wikipedia
(1.1) Alimentatorem został dziadek dziecka.
Wiktionary
IPA: ˌalʲĩmɛ̃nˈtatɔr, AS: alʹĩmẽntator
Wiktionary
rzecz. alimenty nmos., alimenta nmos., alimenciarz m., alimentariusz m., alimentariuszka ż., alimentacja ż., alimentowanie n.
czas. alimentować
przym. alimentacyjny
Wiktionary
(1.1) pot. alimenciarz
Wiktionary
osoba otrzymująca alimenty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) płacenie alimentów
Wiktionary
rzecz. alimenty nmos., alimenta nmos., alimentator m., alimenciarz m., alimentariusz m., alimentariuszka ż., alimentacja ż.
czas. alimentować
przym. alimentacyjny
Wiktionary
(1.1) alimentacja
Wiktionary
kwoty łożone na utrzymanie osób niemogących się utrzymać samodzielnie przez osoby mający taki obowiązek z tytułu prawa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) praw. regularne, obligatoryjne świadczenia, na ogół pieniężne, na rzecz osób fizycznych, do których zobowiązywane są na drodze prawnej inne osoby fizyczne;
Wiktionary
Alimenty (z alimentum „pokarm”, od alere „karmić, żywić”) – świadczenia na rzecz osób fizycznych, które nie mogą uzyskać środków utrzymania własnymi siłami, do których zobowiązywane są inne osoby bliskie.
Wikipedia
(1.1) Joanna długo sądziła się z byłym mężem o alimenty.
(1.1) Udało się to Marlenie, która dziś w internecie radzi nie tylko, jak złapać na dziecko, ale jak potem wywalczyć wysokie alimenty.
Wiktionary
IPA: ˌalʲĩˈmɛ̃ntɨ, AS: alʹĩmẽnty
Wiktionary
rzecz. alimenta nmos., alimentator mos., alimenciarz mos., alimentariusz mos., alimentariuszka ż., alimentacja ż., alimentowanie n.
czas. alimentować ndk.
przym. alimentacyjny, alimentowy
Wiktionary
(1.1) alimenta
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Alina – imię żeńskie pochodzenia germańskiego, powstałe jako forma pochodna od Adelajda, Adelina. W staropolszczyźnie pisane m.in. Alena, Helina. Imię to może mieć też związek z mianem Halina – „ładna”, „dostojna”, „spokojna”. Alina to także pierwotna, pruska nazwa rzeki Łyny, która w młodszych formach brzmiała Alna (1251 n.e.) i Alne (1308). Alina w języku pruskim oznaczała samicę jelenia – łanię. Po litewsku słowo "elnias" oznacza jelenia.
Wikipedia
(1.1) Macie może jakieś zdjęcie Aliny w mundurku?
(1.1) Podwieź Alinę na stację kolejową!
Wiktionary
IPA: aˈlʲĩna, AS: alʹĩna
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. Ala ż., Alinka ż., Alusia ż.
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Alinka, Alusia
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest alinearne
Wiktionary
przym. alinearny
przysł. alinearnie
Wiktionary
nieustawiony w linii; nieliniowy, nieciągły
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Aliny lub z nią związany
SJP.pl
instrument geodezyjny używany do wyznaczania bezwzględnych przemieszczeń badanych punktów
SJP.pl
zdrobnienie od: Alina (imię żeńskie)
SJP.pl
jedna z siedmiu gwiazd w gwiazdozbiorze Wielkiej Niedźwiedzicy, tworzących sylwetkę Wielkiego Wozu
SJP.pl
Alioth ("Epsilon Ursae Majoris", "ε UMa") – najjaśniejsza gwiazda w gwiazdozbiorze Wielkiej Niedźwiedzicy, część asteryzmu Wielkiego Wozu. Jest oddalona o 83 lata świetlne od Słońca.
Wikipedia
anglosaskie imię żeńskie
SJP.pl
Alison Barros Moraes (ur. 30 czerwca 1982) – brazylijski piłkarz występujący na pozycji napastnika.
Wikipedia
[czytaj: alister] obce imię męskie
SJP.pl
skała osadowa z dużą zawartością glinu
SJP.pl
Alit – mineralogiczna nazwa krzemianu triwapnia (zasadowego krzemianu wapnia). Jest to nieorganiczny związek chemiczny, sól kwasu krzemowego i wapnia o wzorze zapisywanym jako #PATRZ lub #PATRZ, a w notacji chemii cementu oznaczanego symbolem #PATRZ. Jest składnikiem klinkieru (półproduktu cementu portlandzkiego) odpowiedzialnym za wczesne wiązanie cementu.
Wikipedia
włoskie linie lotnicze
SJP.pl
Al
Wikipedia
powtórzenie jednakowych układów głoskowych na początku kolejnych wersów lub sąsiadujących ze sobą wyrazów jako sposób instrumentacji głoskowej, uwydatnienia budowy wiersza lub gry słów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. powtórzenie jednej lub kilku głosek na początku lub w akcentowanych pozycjach kolejnych wyrazów tworzących zdanie lub wers;
Wiktionary
Aliteracja (z łac. "ad + litera") – powtórzenie w celach ekspresywnych jednej lub kilku głosek na początku lub w akcentowanych pozycjach kolejnych wyrazów tworzących zdanie lub wers.
Wikipedia
IPA: ˌalʲitɛˈrat͡sʲja, AS: alʹiteracʹi ̯a
Wiktionary
przym. aliteracyjny
Wiktionary
nie związany z literaturą, nieliteracki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pozbawiony cech literackich
Wiktionary
(1.1) Przemówienie Alfonsa miało styl zupełnie aliteracki, chłodny i rzeczowy.
Wiktionary
(1.1) nieliteracki, nieartystyczny, użytkowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest aliteracyjne
Wiktionary
przym. aliteracyjny
przysł. aliteracyjnie
Wiktionary
dotyczący aliteracji
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) liter. dotyczący aliteracji; oparty na aliteracji
Wiktionary
rzecz. aliteracyjność ż., aliteracja ż.
Wiktionary
dwuletnia, cebulkowa roślina warzywna, używana jako przyprawa kuchenna oraz środek leczniczy; czosnek
SJP.pl
substancja barwiąca, dawniej otrzymywana z korzeni marzanny farbiarskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. cenny, czerwony barwnik zaprawowy stosowany w analizie chemicznej;
Wiktionary
Alizaryna, czerwień alizarynowa – organiczny związek chemiczny z grupy chinonów, pochodna antrachinonu. Czerwony barwnik stosowany już w starożytności jako tzw. kraplak, pozyskiwany z korzeni marzany barwierskiej.
Wikipedia
(1.1) Jeżeli przyjrzymy się uważniej wzorowi alizaryny, zauważymy z łatwością, że zbudowany jest na podobieństwo chinonu i zawiera w swoim składzie chromofor złożony.
Wiktionary
IPA: ˌalʲizaˈrɨ̃na, AS: alʹizarỹna
Wiktionary
przym. alizarynowy
Wiktionary
(1.1) czerwień alizarynowa
Wiktionary
przymiotnik od: alizaryna
SJP.pl
kolizja statku będącego w ruchu ze statkiem stojącym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) żegl. zderzenie statku płynącego ze stojącym
Wiktionary
IPA: aˈlʲizʲja, AS: alʹizʹi ̯a
Wiktionary
aliści; dawniej:
1. spójnik wyrażający przeciwieństwo, kontrast bądź odmienne ujęcie treści, np.: Smutne to, alić prawdziwe.; a jednak, mimo to;
2. partykuła wzmacniająca, wyrażająca zwykle odmienność, nagłą zmianę sytuacji, np.: Alić przegrali już w pierwszym starciu.; a to
SJP.pl
spójnik
(1.1) stpol. i oto
zaimek wskazujący
(2.1) stpol. oto
Wiktionary
IPA: ˈalʲit͡ɕ, AS: alʹić
Wiktionary
dawniej:
1. spójnik wyrażający przeciwieństwo, kontrast bądź odmienne ujęcie treści, np.: Smutne to, aliści prawdziwe.; a jednak, mimo to;
2. partykuła wzmacniająca, wyrażająca zwykle odmienność, nagłą zmianę sytuacji, np.: Aliści przegrali już w pierwszym starciu.; a to
SJP.pl
spójnik
(1.1) przest. …przyłączający zdanie współrzędne, którego treść jest sprzeczna z tym, co można zrozumieć z wcześniejszego wypowiedzenia
(1.2) śrpol. …służący do tworzenia konstrukcji, w których zdanie za spójnikiem opisuje czynność, która nastąpiła, ponieważ odbyła się czynność opisana w zdaniu przed spójnikiem
(1.3) śrpol. …podkreślający następstwo czasowe wprowadzanego wypowiedzenia
partykuła
(2.1) przest. …wprowadzająca wypowiedzenie, podkreślająca zmianę sytuacji i zaskoczenie nią spowodowane
Wiktionary
(1.1) — Gorąco dziś — zwrócił się Korowiow do młodziutkiej rumianolicej sprzedawczyni, aliści nie udzieliła mu ona żadnej odpowiedzi.
(2.1) Aliści Deschamps szarpnął się niecierpliwie i odrzekł: — Ani myśli! Trzydziestu kroków zboczyć nam nie wolno!…
Wiktionary
war. aliżci
Wiktionary
(1.1) ale, a jednak, mimo to, jednak, jednakowoż; przest. atoli
(1.2) więc, oto
(1.3) a wnet, a zatem
(2.1) oto, a oto, a tu
Wiktionary
spójnik
(1.1) stpol. że
(1.2) stpol. dopóki
Wiktionary
IPA: ˈalʲiʃ, AS: alʹiš
Wiktionary
skrót
(1.1) = alkohol
Wiktionary
(1.1) Niewłaściwie oznakowane butelki piwa Carlsberg Pilsner Premium 500 ml o obj. alk. 5,0% zostały wycofane ze względu na błąd na linii produkcyjnej.
Wiktionary
gatunek średniej wielkości ptaka morskiego z rzędu siewkowych; alka zwyczajna, alka krzywonosa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Alca torda|ref=tak., ptak morski gnieżdżący się na wybrzeżach Atlantyku;
(1.2) ornit. pot. każdy ptak należący do rodziny alk (nazwa systematyczna|Alcidae|ref=tak.)
Wiktionary
(1.2) Nurniczek czubaty jest małą alką, z charakterystycznym czubkiem z piór przy nasadzie dzioba, tworzącym się u tego ptaka w okresie godowym.
Wiktionary
IPA: ˈalka, AS: alka
Wiktionary
(1.1) alka zwyczajna, alka krzywonosa
Wiktionary
nazwa handlowa leku zobojętniającego kwas żołądkowy i przeciwbólowego, zawierającego kwas acetylosalicylowy i wodorowęglan sodu
SJP.pl
[czytaj: alka zelcer] nazwa handlowa leku zobojętniającego kwas żołądkowy i przeciwbólowego, zawierającego kwas acetylosalicylowy i wodorowęglan sodu
SJP.pl
objętościowa metoda chemicznej analizy ilościowej
SJP.pl
Alkacymetria – jeden z ważniejszych działów analizy miareczkowej, zwanej też analizą objętościową, w którym ustala się dokładne stężenie kwasów lub zasad poprzez miareczkowanie roztworów z użyciem odpowiednio zasad lub kwasów. W trakcie miareczkowania alkacymetrycznego zachodzi reakcja zobojętniania, która prowadzi do zmian pH mieszaniny. Zmiany te rejestruje się z użyciem chemicznych wskaźników pH, lub pH-metrów.
Wikipedia
starszy urzędnik gminy w Hiszpanii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba stojąca na czele władz miejskich w Hiszpanii
Wiktionary
Alkad (hiszp. "alcalde" z arab. الْقَائِد "al-kadi" 'sędzia') – osoba stojąca na czele władz miejskich w Hiszpanii (przewodniczący zarządu miasta), odpowiednik burmistrza lub prezydenta miasta. Funkcja i kompetencje Alkada mogą różnić się w zależności od kraju i szczebla administracyjnego. Termin ten jest powszechnie używany w Hiszpanii oraz w krajach Ameryki Łacińskiej.
Wikipedia
środek alchemiczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. chem. legendarny alchemiczny uniwersalny rozpuszczalnik
Wiktionary
(1.1) Alchemicy dążyli do stworzenia alkahestu i kamienia filozoficznego.
Wiktionary
jedna z siedmiu gwiazd w gwiazdozbiorze Wielkiej Niedźwiedzicy tworzących sylwetkę Wielkiego Wozu; Benathnash
SJP.pl
Alkaid ("Eta Ursae Majoris", "η UMa") – jedna z jaśniejszych gwiazd w gwiazdozbiorze Wielkiej Niedźwiedzicy. Odległa od Słońca o około 104 lat świetlnych.
Wikipedia
poeta grecki, żył na przełomie VII i VI w. p.n.e.
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
taki jak u Alkajosa, właściwy Alkajosowi, nawiązujący do pieśni Alkajosa itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. toponim obecny w nazwach kilkunastu miast w Hiszpanii, Kolumbii i na Filipinach
Wiktionary
(1.1) Hiszpanami byli św. Piotr z Alkantary oraz św. Dydak z Alkali.
Wiktionary
wodorotlenki metali alkalicznych, mocne zasady nieorganiczne
SJP.pl
Alkalia (arab. "al-kali" – „potaż”) – wodorotlenki litowców (CsOH, RbOH, KOH, NaOH i LiOH) i najbardziej zasadowych berylowców, np. wodorotlenku wapnia, (jest to grupa alkaliów żrących), także węglany najbardziej zasadowych litowców, np. węglanu sodu i potasu (alkalia łagodne). Do alkaliów zalicza się także wodę amoniakalną, (alkalia lotne). Wszystkie alkalia są rozpuszczalne, a ich roztwory mają odczyn zasadowy (alkaliczny).
Wikipedia
Alkaliceluloza – półprodukt chemiczny uzyskiwany przez traktowanie celulozy ok. 18% roztworem wodorotlenku sodu. Zawiera ok. 50% wody i ok. 15% NaOH, przy czym szacuje się, że ok. połowa NaOH jest związana z celulozą. Jej skład chemiczny nie jest ściśle określony i odpowiada w przybliżeniu wzorowi #PATRZ. Rozpuszcza się w odczynniku Schweizera.
Wikipedia
granit alkalicznoskaleniowy - magmowa skała głębinowa, odmiana granitu; alaskit
SJP.pl
posiadanie właściwości zasady; zasadowość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. biochem. zob. zasadowość.
Wiktionary
IPA: ˌalkaˈlʲit͡ʃnɔɕt͡ɕ, AS: alkalʹičność
Wiktionary
przym. alkaliczny
Wiktionary
1. w chemii: taki, który ma silne właściwości zasadowe (np. roztwór alkaliczny);
2. metale alkaliczne - metale, których wodorotlenki są silnymi zasadami;
3. bateria alkaliczna - bateria o dużej trwałości, w której elektrolitem jest wodorotlenek metalu alkalicznego
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) chem. dotyczący alkaliów
Wiktionary
(1.1) Rad bowiem należy do grupy pierwiastków ziem alkalicznych o wybitnie określonych własnościach, a jakkolwiek ilość jego w rudach uranu jest nader mała (najwyżej około 500 mgr. na tonnę), to jednak przy względnej długowieczności radu (okres półtrwania wynosi 1600 lat) ilość ta jest wystarczająca, aby można było wyodrębnić czyste sole radu, określić jego ciężar atomowy (226,0), a nawet otrzymać Ra w stanie metalu.
Wiktionary
rzecz. alkalia lm. nmos., alkaliczność ż., alkalizowanie n.
czas. alkalizować
Wiktionary
(1.1) zasadowy
Wiktionary
organizm, dla którego optymalnym środowiskiem są wody lub gleby o odczynie zasadowym
SJP.pl
metoda analizy chemicznej pozwalająca na określenie ilościowe kwasów przez miareczkowanie zasadami
SJP.pl
czynienie czegoś alkalicznym, dodawanie związków zasadowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) chem. proces zmieniania odczynu na bardziej zasadowy; dodawanie zasady
Wiktionary
(1.1) Stosując długotrwałe alkalizowanie moczu, udaje się czasem rozpuścić kamienie moczanowe.
Wiktionary
IPA: ˌalkalʲizɔˈvãɲɛ, AS: alkalʹizovãńe
Wiktionary
czas. alkalizować ndk., zalkalizować dk.
przym. alkaliczny
rzecz. alkalia
Wiktionary
(1.1) alkalizacja
Wiktionary
w chemii: dodawać związki zasadowe w celu zneutralizowania kwasów albo nadania charakteru zasadowego
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) chem. dodawać zasady, zmieniać odczyn na zasadowy
Wiktionary
(1.1) Chemik alkalizował ciecz w probówce.
Wiktionary
IPA: ˌalkalʲiˈzɔvat͡ɕ, AS: alkalʹizovać
Wiktionary
rzecz. alkalia, alkalizowanie n.
czas. zalkalizować dk.
przym. alkaliczny
Wiktionary
związek organiczny, przeważnie trujący; w małych dawkach może być stosowany jako lek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. naturalnie występujący zasadowy związek chemiczny (na ogół heterocykliczny), głównie pochodzenia roślinnego, zawierający azot;
Wiktionary
(1.1) Kapsaicyna, alkaloid papryczek chili, zapobiega powstaniu i postępom uszkodzenia wątroby.
Wiktionary
IPA: ˌalkaˈlɔjit, AS: alkaloi ̯it
Wiktionary
przym. alkaloidowy
Wiktionary
przymiotnik od: alkaloid
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący alkaloidu, związany z alkaloidem
Wiktionary
IPA: ˌalkalɔjiˈdɔvɨ, AS: alkaloi ̯idovy
Wiktionary
rzecz. alkaloid m.
Wiktionary
związek organiczny, przeważnie trujący; w małych dawkach może być stosowany jako lek
SJP.pl
Na
Wikipedia
zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej w organizmie człowieka, podwyższony poziom zasad we krwi, stan odwrotny do kwasicy; zasadowica
SJP.pl
Alkamenes (gr. Ἀλκαμένης) – grecki rzeźbiarz z V w. p.n.e., pochodzący z Aten lub Lemnos, uczeń Fidiasza, działał m.in. w Atenach, Olimpii i Sparcie.
Wikipedia
węglowodór stosowany jako surowiec w przemyśle chemicznym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. nasycony węglowodór alifatyczny, w którym występują wyłącznie pojedyncze wiązania chemiczne;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Alkany zawierające więcej niż trzy atomy węgla mogą tworzyć wiele różnych izomerów konstytucyjnych.
Wiktionary
IPA: ˈalkãn, AS: alkãn
Wiktionary
(1.1) pot. parafina
Wiktionary
naturalny barwnik czerwony występujący w korzeniach alkanny i farbownika; anchusina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. naturalny barwnik roślinny o czerwono-fioletowej barwie, występujący głównie w korzeniach roślin z rodzaju Alkanna
Wiktionary
Alkanina, anchusina – organiczny związek chemiczny, naturalny, czerwony barwnik, otrzymywany z korzeni alkanny barwierskiej ("Alkanna tinctoria") oraz farbownika lekarskiego ("Anchusa officinalis"). Pochodna naftochinonu. Alkaniny używano jako barwnika zaprawowego, natomiast obecnie wykorzystuje się ją w przemyśle kosmetycznym, w mikroskopii oraz w analizie chemicznej.
Wikipedia
rzecz. alkanna ż.
Wiktionary
(1.1) anchuzyna; nazwa systematyczna (IUPAC): (S)-5,8-dihydroksy-2-(1-hydroksy-4-metylopent-3-enylo)-1,4-naftochinon; wzór sumaryczny: C₁₆H₁₆O₅
Wiktionary
1. bylina stepowa z rodziny szorstkolistnych, rosnąca na stepach obszaru śródziemnomorskiego, z której korzeni otrzymuje się czerwony barwnik;
2. w chemii: mieszanina barwników z tej rośliny, używana do barwienia kosmetyków i środków żywnościowych
SJP.pl
Al
Wikipedia
marka miękkiego, wytrzymałego materiału tekstylnego; Alcantara
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Hiszpanii;
Wiktionary
(1.1) Hiszpanami byli św. Piotr z Alkantary oraz św. Dydak z Alkali.
Wiktionary
rzecz. alkantaryn mos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. hist. członek odłamu franciszkanów zapoczątkowanego w Hiszpanii;
Wiktionary
(1.1) Założycielem alkantarynów był franciszkański mistyk i asceta św. Piotr z Alkantary.
Wiktionary
rzecz. Alkantara ż.
Wiktionary
(1.1) franciszkanin, minoryta, brat mniejszy, bernardyn, obserwant, amadeita, dyskalceata
Wiktionary
węglowodór stosowany jako surowiec w przemyśle chemicznym
SJP.pl
Alkany ("parafiny", z parum affinis = mało powinowaty) – łańcuchowe węglowodory nasycone, organiczne związki chemiczne zbudowane wyłącznie z atomów węgla i wodoru, przy czym atomy węgla połączone są ze sobą wyłącznie wiązaniami pojedynczymi. Ogólny wzór sumaryczny alkanów ma postać #PATRZ.
Wikipedia
organiczny związek chemiczny z grupy kwasów karboksylowych, metabolit przemiany fenyloalaniny i tyrozyny; kwas homogentyzynowy
SJP.pl
choroba genetyczna prowadząca do zapalenia stawów i ścięgien
SJP.pl
Alkaptonuria, ochronoza, AKU (alkalia – arab. al-kali „potaż” + gr. háptein „złapać” + oúron „mocz”) – rzadka, genetycznie uwarunkowana choroba polegająca na enzymatycznym defekcie metabolicznym w szlaku przemian aminokwasów aromatycznych: tyrozyny i fenyloalaniny. Alkaptonuria jest dziedziczona w sposób autosomalny recesywny. We krwi osób chorych na alkaptonurię dochodzi do
Wikipedia
tranzystor polowy o symetrii kołowej, o dwóch bramach złączowych
SJP.pl
Alkatron – rodzaj tranzystora unipolarnego. Wyposażony jest on w dwa złącza mające symetrię kołową. Każde złącze stanowi oddzielną bramkę. Jedna z bramek służy do ustalenia żądanej początkowej szerokości kanału w ten sposób, aby oddziaływanie napięcia na drugiej bramce na prąd tego kanału było maksymalne.
Wikipedia
twierdza lub cytadela w architekturze muzułmańskiej; kasba, kasba
SJP.pl
muzułmańska świecka rezydencja o charakterze reprezentacyjnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. archit. warowny pałac w stylu mauretańskim (hiszpańsko-arabskim), cechujący się połączeniem funkcji rezydencji i fortecy
Wiktionary
Zobacz też: Alkazar – strona ujednoznaczniająca.
Alkazar (arab. القصر, trb. "al-qaṣr", w tłum. na pol. „pałac”, „zamek”, „fort”; hiszp. "alcázar") – na Bliskim Wschodzie – świecka rezydencja o charakterze reprezentacyjnym, budowana w centrum lub poza murami miasta. W Hiszpanii – warowny, a zarazem reprezentacyjny pałac mauretański o cechach architektury muzułmańskiej, którego pomieszczenia mieszkalne i użytkowe były grupowane wokół dziedzińców z portykami. Alkazar w Sewilli uchodzi za najwybitniejsze dzieło architektury mauretańskiej w Hiszpanii.
Wikipedia
nienasycony węglowodór alifatyczny; olefina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. nienasycony węglowodór alifatyczny, w którym występuje jedno podwójne wiązanie chemiczne pomiędzy atomami węgla;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Najprostszym alkenem jest eten.
Wiktionary
IPA: ˈalkɛ̃n, AS: alkẽn
Wiktionary
nienasycony węglowodór alifatyczny; olefina
SJP.pl
Al
Wikipedia
przestarzałe: owad z rodziny pluskwiaków, z którego larw produkowano barwnik do tkanin; czerwiec polski; alkiermes
SJP.pl
Alkermes – rodzaj napoju alkoholowego o czerwonej barwie, który dzięki przyprawom korzennym jest bardzo aromatyczny; likier włoskiego pochodzenia.
Wikipedia
gatunek średniej wielkości ptaka morskiego z rzędu siewkowych; alka zwyczajna, alka krzywonosa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, liczba mnoga
(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Alcidae|ref=tak., rodzina ptaków morskich z rzędu siewkowców, zamieszkujących wyłącznie półkulę północną;
Wiktionary
Alki (Alcidae) – rodzina ptaków z rzędu siewkowych (Charadriiformes). Obejmuje 24 gatunki obecnie żyjące oraz jeden wymarły. Obejmuje gatunki morskie zamieszkujące skaliste wybrzeża w strefie klimatów chłodnych i umiarkowanych półkuli północnej (chociaż niektóre gatunki zapuszczają się nawet do Zatoki Kalifornijskiej). Kanadyjski ornitolog, Anthony Gaston, zasugerował, że większość gatunków trzyma się północnych wód przez wzgląd na obecne w tropikach rekiny.
Wikipedia
IPA: ˈalʲci, AS: alʹḱi
Wiktionary
(ok. 450-404 p.n.e.) ateński wódz i polityk z okresu wojny peloponeskiej; Alcybiades
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) hist. ateński strateg;
(1.2) imię|polski|m.
Wiktionary
Alkibiades, Alcybiades (gr. Ἀλκιβιάδης, ur. 450 p.n.e., zm. 404 p.n.e.) – ateński strateg. Był decydującą postacią ostatnich 15 lat II wojny peloponeskiej. Charakteryzowany jest jako wybitny polityk i wódz, któremu brak rozwagi, wygórowane ambicje i skłonność do wystawnego trybu życia przysporzyły wielu wrogów. Dla Greków był postacią kontrowersyjną.
Wikipedia
(1.1) W Atenach Alkibiades prowadził rozwiązły tryb życia.
Wiktionary
(1.1) Alcybiades
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Alkibiadesa lub z nim związany
SJP.pl
potocznie: alkidal (żywica wykorzystywana m.in. do wyrobu farb)
SJP.pl
żywica wykorzystywana do wyrobu farb, lakierów itp.
SJP.pl
żywica wykorzystywana do wyrobu farb, lakierów itp.
SJP.pl
żywica alkidowa - żywica wykorzystywana m.in. do wyrobu farb, lakierów i klejów; alkidal, alkid
SJP.pl
przestarzałe: owad z rodziny pluskwiaków, z którego larw produkowano barwnik do tkanin; czerwiec polski; alkermes
SJP.pl
o cechach alkiermesowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
o cechach alkiermesowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bot. o cechach roślin z rodziny alkiermesowatych
Wiktionary
rzecz. alkiermesowate nmos.
Wiktionary
1. wysunięta narożna część budynku kryta osobnym dachem
2. boczny, mały pokój, służący zwykle za sypialnię
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) archit. wysunięty narożnik budynku z wydzielonym dachem;
(1.2) daw. mały boczny pokój służący za sypialnię
Wiktionary
Alkierz (st.franc. "arquière" "miejsce dla łuczników" (wystające z muru), z łac. "arcuarium", "wykusz dla łuczników", niem. "Erker") – narożnik, zwykle na rzucie kwadratu lub prostokąta, wyraźnie występujący z bryły budynku, z odrębnym dachem, niekiedy wyższy od korpusu głównego i wówczas zwany wieżą alkierzową.
Wikipedia
(1.1) Poszli oboje do alkierza i wysunęli na środek stół malowany na wiśniowo.
Wiktionary
IPA: ˈalʲcɛʃ, AS: alʹḱeš
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. alkierzyk mrz.
przym. alkierzowy
Wiktionary
związany z alkierzem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z alkierzem, dotyczący alkierza
Wiktionary
rzecz. alkierz mrz., alkierzyk mrz.
Wiktionary
zdrobnienie od: alkierz
SJP.pl
jednowartościowa grupa organiczna, wywodząca się z cząsteczki węglowodoru alifatycznego, np. metyl lub etyl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. jednowartościowa grupa organiczna wywodząca się z cząsteczki węglowodoru alifatycznego (alkanu) przez oderwanie jednego atomu wodoru;
Wiktionary
(1.1) Podczas napromieniania neutronami termicznymi bromku alkilu zachodzi reakcja.
Wiktionary
rzecz. alkilacja ż., alkilowanie n.
czas. alkilować ndk.
przym. alkilowy
Wiktionary
(1.1) grupa alkilowa
Wiktionary
proces syntezy chemicznej polegający na zastępowaniu wodoru alkilami
SJP.pl
jednowartościowa grupa organiczna, wywodząca się z cząsteczki węglowodoru alifatycznego, np. metyl lub etyl
SJP.pl
Alkiloarylosulfoniany – związki organiczne, sulfonowane parafiny zawierające lipofilowy fragment alifatyczny i arylowy oraz hydrofilową grupę sulfonową. Są to substancje powierzchniowo czynne należące do detergentów anionowych. Sole alkiloarylowych kwasów sulfonowych, np. dodecylobenzenosulfonian sodu, wykazują dobre właściwości piorące i myjące.
Wikipedia
związek organiczny będący solą monoestrów kwasu siarkowego i alifatycznych alkoholi, stosowany jako składnik szamponów, środków piorących i myjących oraz jako substancja pomocnicza w przemyśle włókienniczym, skórzanym, tworzyw sztucznych
SJP.pl
związek organiczny będący solą monoestrów kwasu siarkowego i alifatycznych alkoholi, stosowany jako składnik szamponów, środków piorących i myjących oraz jako substancja pomocnicza w przemyśle włókienniczym, skórzanym, tworzyw sztucznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) chem. reakcja wprowadzania grupy alkilowej (alkilu) lub alkiloarylowej do cząsteczki związku organicznego;
Wiktionary
Alkilowanie, alkilacja – obszerna grupa reakcji chemicznych polegających na przeniesieniu grupy alkilowej lub aryloalkilowej z jednego do drugiego związku chemicznego. Grupa alkilowa może być przeniesiona w formie rodnika, karboanionu lub karbokationu co stanowi podstawę systematyki tych reakcji. Ze względu na technologiczne i biologiczne znaczenie tych reakcji badanie alkilowania stanowi jeden z najważniejszych działów chemii organicznej.
Wikipedia
rzecz. alkil m., alkilacja ż.
czas. alkilować
przym. alkilowy
Wiktionary
(1.1) alkilacja
Wiktionary
dodawać grupy alkilowe do związku chemicznego
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) chem. przyłączać grupę alkilową do związku organicznego
Wiktionary
(1.1) Drugą ważną właściwością estru acetylooctowego i jego alkilowanych pochodnych jest zdolność łączenia się w różne związki pierścieniowe [...]
Wiktionary
rzecz. alkilowanie n., alkil m., alkilacja ż.
przym. alkilowy
Wiktionary
związany z alkilem
SJP.pl
węglowodór łańcuchowy nienasycony zawierający w cząsteczkach jedno wiązanie potrójne między atomami węgla
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. nienasycony węglowodór alifatyczny, w którym występuje jedno potrójne wiązanie chemiczne pomiędzy atomami węgla;
Wiktionary
(1.1) Alkiny są bardziej reaktywne od alkanów i alkenów.
Wiktionary
IPA: ˈalʲcĩn, AS: alʹḱĩn
Wiktionary
(1.1) pot. acetylen
Wiktionary
Alkinoos (stgr. "Ἀλκίνοος" 'Potężny Umysł' od "ἀλκή" 'siła, potęga' i "νόος" 'umysł') – w mitologii greckiej król Feaków mieszkających na wyspie Scherii. Wnuk Posejdona, syn Fajaksa lub Nausitoosa, brat Lokrosa, małżonek królowej Arete i ojciec Nauzyki.
Wikipedia
węglowodór łańcuchowy nienasycony zawierający w cząsteczkach jedno wiązanie potrójne między atomami węgla
SJP.pl
Alkiny (zwyczajowo: acetyleny) – grupa organicznych związków chemicznych będących węglowodorami nienasyconymi, w których występuje jedno wiązanie potrójne między atomami węgla (#PATRZ).
Najprostszym alkinem jest etyn, zwykle zwany acetylenem, #PATRZ. Alkiny są generalnie bardziej reaktywne od alkanów i alkenów. Ulegają reakcjom właściwym wszystkim węglowodorom, jak spalanie, i addycjom typowym dla alkenów, lecz także np. trimeryzacji do pochodnych benzenu. Ogólny wzór alkinów to: #PATRZ.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) mitgr. jedna z Plejad; córka Atlasa i Plejone; przeniesiona na firmament jako gwiazda Alkione (1.4);
(1.2) mitgr. królewna z Magnezji; córka Eola i żona Keyksa, zamieniona w zimorodka;
(1.3) mitgr. córka Idasa, syna Afareusa, i Marpessy oraz żona Meleagra;
(1.4) astr. najjaśniejsza gwiazda w Plejadach; jedna z gwiazd w gwiazdozbiorze Byka; jedna z gwiazd pojedynczych;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Maja (20 Tau) - to czwarta (po Alkione, Atlas i Elektrze) pod względem jasności gwiazda gromady otwartej Plejad (NGC 1432) w konstelacji Byka.
Wiktionary
IPA: alʲˈcɔ̃nɛ, AS: alʹḱõne
Wiktionary
przym. alkionowy
Wiktionary
(1.1) Alcyone, Halcyone
(1.2) Alcyone, Halcyone
(1.3) Alcyone, Kleopatra
(1.4) Alcyone
Wiktionary
Zobacz też: Alkmaar (Surinam).
Alkmaar – miasto i gmina w północno-zachodniej Holandii, w prowincji Holandia Północna, zlokalizowane nad Kanałem Północnoholenderskim. Ośrodek przemysłowy (produkcja czekolady), handlowy (miejsce targów serowarskich) i kulturalny (muzeum piwa).
Wikipedia
Alkman (gr. Ἀλκμάν), VII w. p.n.e. – spartański poeta zaliczany do największych twórców lirycznych starożytnej Grecji.
Alkman prawdopodobnie był Spartaninem, ale według niektórych źródeł pochodził z Sardes w Lidii. Mógł być też niewolnikiem, którego wyzwolono i przyznano obywatelstwo miasta ze względu na wielki talent. Według Pauzaniasza po śmierci został pochowany obok rzekomego grobowca Heleny.
Wikipedia
w mitologii greckiej: córka Elektryona, króla Myken
SJP.pl
Al
Wikipedia
Al
Wikipedia
gatunek średniej wielkości ptaka morskiego z rzędu siewkowych; alka zwyczajna, alka krzywonosa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy lub nijaki
(1.1) pot. spoż. alkohol (napój zawierający etanol)
(1.2) pot. chem. alkohol (związek chemiczny z grupy węglowodorów)
Wiktionary
Alko – polska, prywatna wytwórnia instrumentów muzycznych, założona w 1965 roku w Bielsku-Białej przez Alfreda Kopoczka.
Wikipedia
(1.1) Nie popieram jazdy po alko, ale motocykliści to ostatnia grupa uczestników ruchu których można nazywać świętymi.
Wiktionary
(1.1) zob. alkohol.
(1.2) zob. alkohol.
Wiktionary
[czytaj: alkoblok] urządzenie uniemożliwiające uruchomienie silnika samochodu po wykryciu niedozwolonej dawki alkoholu u kierowcy; alkoblokada, alkolock, alcolock, alcoblock, alkoblok
SJP.pl
urządzenie uniemożliwiające uruchomienie silnika samochodu po wykryciu niedozwolonej dawki alkoholu u kierowcy; alkoblokada, alkolock, alcolock, alcoblock, alkoblock
SJP.pl
urządzenie uniemożliwiające uruchomienie silnika samochodu po wykryciu niedozwolonej dawki alkoholu u kierowcy; alkolock, alcolock, alcoblock, alkoblock, alkoblok
SJP.pl
odmiana chińczyka, w której pionki zostały zastąpione kieliszkami z alkoholem
SJP.pl
okulary pokazujące rozmyty obraz widziany przez pijanego kierowcę
SJP.pl
1. związek organiczny charakteryzujący się obecnością jednej lub wielu grup wodorotlenowych w cząsteczce;
2. alkohol etylowy lub napój zawierający ten alkohol, np. piwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. grupa związków chemicznych, pochodnych węglowodoru, w których cząsteczce jeden lub kilka atomów wodoru zastąpiono grupą hydroksylową (-OH);
(1.2) spoż. każdy napój, który zawiera minimum 0,5% alkoholu etylowego;
(1.3) daw. miałko sproszkowany antymon stosowany przez kobiety do barwienia na czarno głównie powiek
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Nazwy większości alkoholi tworzy się przez dodanie do nazwy źródłowego węglowodoru przyrostka „-ol”.
(1.2) „Osobom nietrzeźwym alkoholu nie sprzedajemy” – przeczytał i zasępił się.
Wiktionary
IPA: alˈkɔxɔl, AS: alkoχol
Wiktionary
rzecz. alkoholan m., alkoholiza ż., alkoholizm m., alkoholik m., alkoholiczka ż., alkoza ż., alkoholizowanie n., alkoholizacja ż.
czas. alkoholizować ndk.
przym. alkoholowy, alkoholiczny
Wiktionary
(1.2) napój alkoholowy, napój wyskokowy, napitek, trunek, drink; pot. procenty
Wiktionary
związek chemiczny będący efektem reakcji alkoholu z metalem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. pochodna alkoholu - sól alkoholu powstająca przez zastąpienie atomu wodoru w grupie hydroksylowej (–OH) atomem metalu
Wiktionary
rzecz. alkohol mrz., alkoza ż.
Wiktionary
związek chemiczny będący efektem reakcji alkoholu z metalem
SJP.pl
Alkoholany (alkoksylany) – organiczne związki chemiczne o wzorze ogólnym ROM (gdzie: R – grupa alkilowa; M – atom metalu). Otrzymuje się je głównie podczas reakcji odpowiedniego alkoholu z metalem (sodem i potasem na zimno, zaś z magnezem i glinem na gorąco) w środowisku bezwodnym. Większość alkoholanów to związki jonowe, choć w niektórych (np. w "t"-butanolanie glinu) występują wiązania kowalencyjne.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) farm. preparat roślinny otrzymywany poprzez wytrawienie świeżego surowca roślinnego etanolem o stężeniu 80–95℃
Wiktionary
Alkoholatura, intrakt (łac. "Alcoholaturae, Intracta") – preparat roślinny, otrzymywany poprzez wytrawienie surowego surowca roślinnego etanolem o stężeniu 80–95° (procent objętościowych). Intrakty są podobne do nalewek, różnią się od nich tym, że są sporządzane z surowców świeżych, a nie suszonych.
Wikipedia
(1.1) intrakt
Wiktionary
1. związek organiczny charakteryzujący się obecnością jednej lub wielu grup wodorotlenowych w cząsteczce;
2. alkohol etylowy lub napój zawierający ten alkohol, np. piwo
SJP.pl
Alkohole – związki organiczne zawierające jedną lub więcej grup hydroksylowych połączonych z atomem węgla o hybrydyzacji sp³.
Najprostsze i najczęściej spotykane w życiu codziennym alkohole, to pochodne alkanów zawierające jedną grupę hydroksylową w cząsteczce, o wzorze ogólnym CnH2n+1OH, czyli alkohole monohydroksylowe, na przykład metylowy, etylowy, propylowy.
Wikipedia
poziom alkoholu w surowicy krwi powyżej normy fizjologicznej
SJP.pl
kobieta uzależniona od alkoholu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta, która cierpi na alkoholizm
Wiktionary
(1.1) Moja sąsiadka jest alkoholiczką.
Wiktionary
IPA: ˌalkɔxɔˈlʲit͡ʃka, AS: alkoχolʹička
Wiktionary
rzecz. alkohol m., alkoholizm m.
:: fm. alkoholik m.
przym. alkoholowy
Wiktionary
(1.1) pijaczka
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z alkoholikiem lub alkoholizmem, taki jak u alkoholika
(1.2) wywołany alkoholem
Wiktionary
rzecz. alkohol mrz., alkoholizowanie n.
Wiktionary
osoba uzależniona od alkoholu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba, która cierpi na alkoholizm
Wiktionary
(1.1) Mój sąsiad jest alkoholikiem.
Wiktionary
IPA: ˌalkɔˈxɔlʲik, AS: alkoχolʹik
Wiktionary
rzecz. alkoholizm m., alkohol m.
:: fż. alkoholiczka ż.
przym. alkoholowy
Wiktionary
(1.1) przest. bibosz, wulg. moczymorda, pot. ochlapus, ochlajtus, ochlaptus, opilec, opój, pijak, pijanica, pijus
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. osoba uzależniona od alkoholu
Wiktionary
(1.1) war. alkoholik
Wiktionary
reakcja podwójnej wymiany między alkoholem a związkiem organicznym, np. estrem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. reakcja chemiczna podwójnej wymiany, zachodząca między alkoholem a innym związkiem organicznym, najczęściej estrem
Wiktionary
Alkoholiza – rodzaj transestryfikacji, reakcja substytucji jednej reszty alkoholowej na inną w estrze typu:
Może być katalizowana kwasem lub zasadą. Jeżeli przeprowadzana jest przez rozpuszczenie estru w docelowym alkoholu, to ma charakter solwolizy.
Wikipedia
rzecz. alkohol mrz., alkoza ż.
Wiktionary
nasycanie napoju alkoholem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. proces chemiczny polegający na przekształceniu związku chemicznego przy udziale alkoholu
Wiktionary
rzecz. alkohol mrz.
Wiktionary
uzależnienie od alkoholu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. nałóg alkoholowy, choroba polegająca na odczuwaniu potrzeby picia napojów alkoholowych;
(1.2) socjol. zjawisko społeczne, groźne w skutkach, polegające na zwiększaniu się liczby osób uzależnionych od alkoholu i pijących nałogowo
(1.3) pot. nadmierne, zbyt częste spożywanie alkoholu
Wiktionary
Alkoholizm – termin wieloznaczny, w wąskim znaczeniu jest to choroba alkoholowa, czyli uzależnienie od alkoholu etylowego, a w szerokim znaczeniu są to następstwa nadmiernego używania alkoholu, nie tylko zdrowotne, lecz również społeczne (jako patologia – "pijaństwo") i inne.
Wikipedia
(1.1) Mój kolega już w wieku piętnastu lat wpadł w alkoholizm.
Wiktionary
IPA: ˌalkɔˈxɔlʲism̥, AS: alkoχolʹism̦
Wiktionary
rzecz. alkohol m., alkoholik m., alkoholiczka ż., alkoza ż., alkoholizowanie n.
przym. alkoholowy
przysł. alkoholowo
temsłow. alko-
Wiktionary
(1.1) choroba alkoholowa; eufem. choroba filipińska
(1.3) opilstwo, pijaństwo, zaglądanie do kieliszka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) dodawanie do czegoś alkoholu
(1.2) sprawianie, że ktoś staje się alkoholikiem; zachęcanie do spożywania alkoholu
Wiktionary
rzecz. alkohol m., alkoholizm m., alkoholik m., alkoholiczka ż.
czas. alkoholizować ndk.
przym. alkoholowy, alkoholiczny
Wiktionary
(1.2) rozpijanie
Wiktionary
1. nasycać napój alkoholem;
2. zachęcać do spożywania alkoholu; rozpijać;
3. żartobliwie: alkoholizować się - pić nałogowo alkohol; chlać, tankować
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) nakłaniać kogoś do picia alkoholu
(1.2) kulin. nasycać lub zaprawiać coś alkoholem
(1.3) spoż. dodawać drożdże lub spirytus do napoju alkoholowego
czasownik zwrotny niedokonany alkoholizować się
(2.1) pić alkohol
Wiktionary
rzecz. alkohol mrz., alkoholizowanie n., alkoza ż.
przym. alkoholowy
Wiktionary
(1.1) rozpijać
(2.1) upijać się
Wiktionary
specjalista w dziedzinie alkohologii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. socjol. nauka zajmująca się problematyką alkoholu i jego wpływem na organizm, psychikę oraz społeczeństwo
Wiktionary
Alkohologia, alkoholologia (alkohol + logos ‘nauka’) – dział medycyny zajmujący się badaniem wpływu etanolu (alkoholu etylowego) na organizm, zwłaszcza skutków jego nadmiernego spożywania.
Wikipedia
(1.1) Specjalista z zakresu alkohologii prowadził wykład o profilaktyce uzależnień.
Wiktionary
przymiotnik od: alkohologia
SJP.pl
przyrząd do mierzenia stężenia alkoholu etylowego w roztworach wodnoalkoholowych; alkoholomierz
SJP.pl
zbiór metod mierzenia stężenia alkoholu etylowego w roztworach wodnoalkoholowych
SJP.pl
przyrząd do mierzenia stężenia alkoholu etylowego w roztworach wodnoalkoholowych; alkoholometr
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przyrząd służący do pomiaru stężenia alkoholu w cieczy
Wiktionary
(1.1) alkoholometr
Wiktionary
cecha czegoś zawierającego alkohol
SJP.pl
związany z alkoholem (np. napój alkoholowy, upojenie alkoholowe)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zawierający alkohol; związany z alkoholem
Wiktionary
(1.1) Znów straciłem świadomość na imprezie alkoholowej.
(1.1) Wniosek o zapomogę umotywowała złą sytuacją finansową i chorobą alkoholową partnera.
Wiktionary
IPA: ˌalkɔxɔˈlɔvɨ, AS: alkoχolovy
Wiktionary
rzecz. alkoza ż., alkoholizm mrz., alkohol m., alkoholik m., alkoholiczka ż., alkoholizowanie n.
czas. alkoholizować
Wiktionary
(1.1) wyskokowy, procentowy; monopolowy
Wiktionary
grupa alkoksylowa - grupa funkcyjna o ogólnym wzorze -OR lub RO-, gdzie R to dowolna grupa alkilowa
SJP.pl
[czytaj: alkolok] urządzenie uniemożliwiające uruchomienie silnika samochodu po wykryciu niedozwolonej dawki alkoholu u kierowcy; alkoblokada, alcolock, alcoblock, alkoblock, alkoblok
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) mot. elektroniczne urządzenie połączone z układem zapłonowym pojazdu, uniemożliwiające uruchomienie silnika w przypadku wykrycia alkoholu w wydychanym powietrzu
Wiktionary
(1.1) Autobus […] wyposażony jest w alkolock, czyli urządzenie, które uniemożliwia nietrzeźwemu kierowcy uruchomienie pojazdu […].
(1.1) Urządzenie uniemożliwi działanie silnika samochodu w przypadku, gdy poziom alkoholu w wydychanym przez kierującego powietrzu przekracza 0,1 mg alkoholu w 1 dm3. […] Poza tym kierowca musi mieć zaświadczenie od diagnosty, że alkolock działa.
(1.1) Po upływie połowy okresu zakazu
Wiktionary
(1.1) blokada alkoholowa, alkoblok, alkoblokada
Wiktionary
urządzenie mierzące poziom zawartości alkoholu we krwi; alkometr, alkotest, alkotester
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) urządzenie służące do określania ilościowej zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu;
Wiktionary
(1.1) alkotest, tester trzeźwości
Wiktionary
urządzenie mierzące poziom zawartości alkoholu we krwi; alkomat, alkotest, alkotester
SJP.pl
modraszek alkon - motyl z rodziny modraszkowatych, w Polsce pod ochroną
SJP.pl
Alkon – postać w mitologii greckiej. Pochodził z Krety. Był łucznikiem i towarzyszem Herkulesa.
Jego strzały nigdy nie chybiały celu. Trafiał nimi przez pierścień umieszczony na głowie mężczyzny i potrafił rozłupać strzałę na dwie części, przebijając brzeszczot umieszczony jako cel. Kiedy jego syna zaatakował wąż, Alkon przebił gada jedną strzała, jednocześnie nie wyrządzając krzywdy synowi.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wpis, zwykle w medium społecznościowym, napisany pod wpływem alkoholu
Wiktionary
gwiazda podwójna (druga - Mizar) w gwiazdozbiorze Wielkiej Niedźwiedzicy, tworząca z pozostałymi sześcioma sylwetkę Wielkiego Wozu
SJP.pl
Alkor ("80 Ursae Majoris", "80 UMa") – gwiazda w konstelacji Wielkiej Niedźwiedzicy. Jest oddalona o około 81 lat świetlnych od Słońca.
Wikipedia
święta księga islamu obejmująca: naukę Mahometa, zbiór podstawowych przepisów religijnych i prawnych oraz nakazy moralne muzułmanów; Koran
SJP.pl
ograniczanie jedzenia, aby móc napić się alkoholu bez obaw o przytycie; drunkoreksja, drankoreksja
SJP.pl
Alkoreksja, drunkoreksja, anoreksja alkoholowa – behawioralne zaburzenie odżywiania polegające na ograniczaniu ilości przyjmowanych pokarmów, celem zwiększenia możliwości spożywania alkoholu bez obawy o zwiększenie przyrostu masy ciała. Termin został wprowadzony po raz pierwszy w 2008 i nie został dotąd formalnie sklasyfikowany jako złożone zaburzenie odżywiania. W 2011 Victoria Osborne z Uniwersytetu Missouri poddała alkoreksję pierwszym badaniom naukowym.
Wikipedia
urządzenie mierzące poziom zawartości alkoholu we krwi; alkometr, alkomat, alkotester
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) produkt do samodzielnego sprawdzania poziomu alkoholu w wydychanym powietrzu
Wiktionary
urządzenie mierzące poziom zawartości alkoholu we krwi; alkotest, alkometr, alkomat
SJP.pl
tubka z alkoholem w formie żelu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) neol. żart. tweet napisany pod wpływem alkoholu, przez co stawiający autora w złym świetle
Wiktionary
(1.1) Pożyteczny idiota czy ruski agent? To pytanie pozostawiam otwarte. Chcę wierzyć, że to alkotweet.
Wiktionary
rzecz. Twitter mrz., tweet mrz., retweet mrz., war. alkotwitt mrz.
przym. twitterowy
czas. alkotweetować, tweetować, retweetować
Wiktionary
1. w dawnych domach: wnęka sypialna bez okna przylegająca do pokoju;
2. sekrety, tajemnice dotyczące erotyki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. archit. wnęka sypialni z łożem małżeńskim, zazwyczaj bez okna; ; Gloger.
(1.2) mot. sypialna nadbudówka nad szoferką w samochodzie kempingowym
(1.3) ogrod. duża wnęka uformowana w żywopłocie dla ustawienia rzeźby lub ławki
Wiktionary
Alkowa (z arabskiego "al-qubba", hiszp. "alcoba", franc. "alcove") – wydzielona część izby, pokoju, najczęściej w formie wnęki bez okien, przeznaczona na sypialnię (w miejscu tym stawiano łóżko).
Alkowa spotykana była w starożytnym Rzymie, w domach arabskich, z Hiszpanii dotarła do Francji w drugiej połowie XVII w. w budowanych pałacach, w pozostałych krajach Europy rozpowszechniła się w XVIII w. W XIX wieku przekształciła się we wnękę sypialną.
Wikipedia
(1.1) Całe urządzenie pokoju i alkowy było kosztowne i na pierwszy rzut oka bardzo wykwintne.
Wiktionary
IPA: alˈkɔva, AS: alkova
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) związany z alkową
(1.2) przen. przest. łóżkowy, seksualny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) slang. stan upojenia alkoholowego
(1.2) slang. impreza, na której spożywa się duże ilości alkoholu
Wiktionary
(1.1) Ale wczoraj miałem alkozę, stary…
(1.2) We wtorek byłem na wspaniałej alkozie.
Wiktionary
rzecz. alkohol m., alkoholan m., alkoholiza ż., alkoholizm m., alkoholik m., alkoholiczka ż.
czas. alkoholizować
przym. alkoholowy
Wiktionary
(1.2) melina, melanż
Wiktionary
błogosławiony katolicki, filozof, pedagog i teolog (ok. 730-804)
SJP.pl
Alkuin, Alcuin, Alchoin, Alcwin, Ealhwine, Alchwine lub Albinus Flaccus (ur. ok. 730-735, prawdopodobnie w pobliżu Yorku, zm. 19 maja 804 w Tours) – błogosławiony katolicki mnich, filozof, pedagog, teolog i teoretyk muzyki, uczony mnich anglosaski. Tworzył po łacinie, pisał także utwory poetyckie.
Wikipedia
potocznie: alkoholik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. alkoholik
Wiktionary
IPA: ˈalkus, AS: alkus
Wiktionary
zdrobnienie od: alkowa
SJP.pl
[czytaj: ol inkluz-iw] z angielskiego: zawierający wszystkie koszty (o cenie podróży, wycieczki, pobytu itp.); all inclusive
SJP.pl
na sposób, w stylu, w charakterze, np. alla marcia (w charakterze marsza; marszowo)
SJP.pl
Alla, "Ałła" – imię żeńskie prawdopodobnie pochodzenia greckiego i wywodzące się od άλλη – „inna”. Używane przede wszystkim w Rosji, na Białorusi i Ukrainie.
Wikipedia
w islamie: Bóg, stwórca świata i najwyższy sędzia; Allah, Ałłach, Ałłah
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) rel. Bóg w islamie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Czyż jest jakiś inny stwórca niż Allach, który zaopatruje was z nieba i z ziemi?
Wiktionary
(1.1) Allah, Bóg
Wiktionary
bardzo luźnie damskie spodnie; haremki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) odzież. luźne, bufiaste spodnie z obniżonym krokiem i ściągaczami u nogawek
Wiktionary
(1.1) Alladynki to spodnie, które przez swój fason skracają sylwetkę.
Wiktionary
(1.1) alladyny, haremki, hajdawery, pumpy, sindbady
Wiktionary
w islamie: Bóg, stwórca świata i najwyższy sędzia; Allach, Ałłach, Ałłah
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) rel. Bóg w islamie;
Wiktionary
Al
Wikipedia
(1.1) Muzułmańskie wyznanie wiary, tzw. szahada, brzmi: „(Oświadczam, że) nie ma bóstwa prócz Boga (Allaha) i oświadczam, że Mahomet (Muhammad) jest wysłannikiem Boga”.
Wiktionary
IPA: ˈalːax, AS: a•laχ
Wiktionary
(1.1) Bóg, Allach
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
minerał z grupy epidotów (minerałów krzemianowych); źródło metali ziem rzadkich i pierwiastków promieniotwórczych np. uranu; ortyt
SJP.pl
Allanit (ortyt) – minerał z grupy krzemianów, odmiana epidotu. Należy do grupy minerałów rzadkich.
Nazwa pochodzi od nazwiska szkockiego bankiera i mineraloga Thomasa Allana (1777–1833), który go odkrył.
Wikipedia
pochodna mocznika, substancja krystaliczna słabo rozpuszczalna w wodzie; stosowana do produkcji maści i zasypek; alantoina
SJP.pl
silnie unaczyniona błona płodowa gadów, ptaków i ssaków, powstająca między owodnią a kosmówką i pełniąca rolę oddechową; omocznia
SJP.pl
określenie wykonawcze: zwalniając, coraz wolniej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gram. przypadek w językach aglutynacyjnych i fleksyjnych oznaczający przemieszczanie się desygnatu w kierunku do i do wewnątrz pewnego określonego obiektu;
Wiktionary
Al
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) żart. portal aukcyjny Allegro.pl
Wiktionary
(1.1) Stary telefon już mocno niedomaga, trzeba by znaleźć jakiś nowy, tylko z kasą kiepsko… Macie jakieś porady co do kupowania nówek na Alledrogo?
Wiktionary
rzecz. allegrowicz mos., allegrowiczka ż.
przym. allegrowy
Wiktionary
określenie wykonawcze: radośnie, wesoło
SJP.pl
1. tempo muzyczne umiarkowanie szybkie, szybsze niż andante i wolniejsze niż allegro;
2. utwór muzyczny lub jego część wykonana w tempie allegretto
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) muz. dość szybko wykonana część utworu
(1.2) muz. utwór wykonany w dość szybkim tempie
przymiotnik
(2.1) muz. szybki, niemal allegro
przysłówek sposobu
(3.1) muz. szybko, niemal allegro
Wiktionary
IPA: ˌalːɛˈɡrɛtːɔ, AS: a•legre•to
Wiktionary
rzecz. allegro n.
przym. allegro
przysł. allegro
Wiktionary
1. określenie wykonawcze: wesoło, prędko, żwawo
2. szybki, żwawy (o tempie muzycznym)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) muz. szybkie tempo;
(1.2) muz. część utworu wykonana w allegro (1.1)
(1.3) muz. utwór wykonany w allegro (1.1)
(1.4) choreogr. żywy, szybki taniec
przymiotnik
(2.1) muz. szybki
przysłówek
(3.1) muz. wesoło; żywo, szybko
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(3.1) Dlaczego grał pan ten fragment adagio? To trzeba zagrać allegro, z werwą!
Wiktionary
IPA: alˈːɛɡrɔ, AS: a•legro
Wiktionary
rzecz. allegretto n.
przym. allegretto
przysł. allegretto
Wiktionary
[czytaj: alegrowicz] osoba sprzedająca lub kupująca na Allegro
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) środ. użytkownik serwisu Allegro.pl (sprzedający lub kupujący)
Wiktionary
(1.1) Z takim allegrowiczem to można robić interesy.
Wiktionary
IPA: ˌalːɛˈɡrɔvʲit͡ʃ, AS: a•legrovʹič
Wiktionary
rzecz.
:: fż. allegrowiczka ż.
Wiktionary
[czytaj: alegrowiczka] kobieta sprzedająca lub kupująca na Allegro
SJP.pl
w genetyce: jeden z pary (lub większej liczby) genów odpowiedzialnych za tę samą cechę, warunkujących odmienne jej wykształcenie w organizmie; allelomorf
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biol. jedna z wersji genu w określonym miejscu chromosomu powodująca zmienność cechy;
Wiktionary
Al
Wikipedia
(1.1) W myśl zasad dziedziczności każde z czworga dzieci odziedziczyło na zasadzie losowej po jednym z alleli od ojca i od matki.
Wiktionary
IPA: ˈalːɛl, AS: a•lel
Wiktionary
rzecz. allelopatia ż., allelomorfia ż., allelomorf mrz.
przym. allelopatyczny
Wiktionary
(1.1) allelomorf
Wiktionary
w genetyce: jeden z pary (lub większej liczby) genów odpowiedzialnych za tę samą cechę, warunkujących odmienne jej wykształcenie w organizmie; allel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przest. genet. jedna z alternatywnych form tego samego genu, zajmująca to samo miejsce w chromosomach homologicznych, ale wywołują odmienne wykształcenie tej samej cechy
Wiktionary
rzecz. allel mrz.
Wiktionary
(1.1) allel
Wiktionary
wzajemne oddziaływanie na siebie roślin poprzez wydzielanie substancji chemicznych pobudzających lub hamujących wzrost i rozwój
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ekol. zjawisko biologiczne, w którym jedna roślina wydziela związki chemiczne wpływające na rozwój innych roślin w swoim otoczeniu
Wiktionary
Al
Wikipedia
(1.1) Dzięki allelopatii nawłoć kanadyjska skutecznie wypiera rodzime gatunki roślin, tworząc gęste monokultury.
Wiktionary
rzecz. allel mrz.
przym. allelopatyczny
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bot. dotyczący allelopatii
Wiktionary
rzecz. allel mrz., allelopatia ż.
Wiktionary
chrześcijańskie wezwanie do wiernych o złożenie hołdu Bogu jako wyrazu radości
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) rel. w liturgii judaistycznej i chrześcijańskiej: okrzyk radości i triumfu zaczynający lub kończący psalmy i pieśni, szczególnie wielkanocne; wezwanie do złożenia hołdu Bogu; ; Gloger|Aleluja|aleluja.
Wiktionary
Al
Wikipedia
(1.1) Pan króluje na wieki, Bóg twój, Syjonie – przez pokolenia. Alleluja.
(1.1) Pan zmartwychwstał i jest z nami. Alleluja, alleluja! Głośmy razem z aniołami. Alleluja, alleluja!
Wiktionary
IPA: ˌalːɛˈluja, AS: a•lelui ̯a
Wiktionary
rzecz. allilujka ż.
przym. allelujatyczny
Wiktionary
(1.1) hosanna
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) rel. związany z okrzykiem radości i triumfu zaczynającym lub kończącym psalmy i pieśni, szczególnie wielkanocne
(1.2) rel. związany z wezwaniem do złożenia hołdu Bogu
Wiktionary
(1.1) W czasie Wigilii Paschalnej śpiewa się na przemian z ludem uroczysty psalm allelujatyczny.
Wiktionary
IPA: ˌalːɛlujaˈtɨt͡ʃnɨ, AS: a•lelui ̯atyčny
Wiktionary
wykrz. alleluja
rzecz. allilujka ż.
Wiktionary
[czytaj: alMĄD] dawny taniec dworski o umiarkowanym tempie wywodzący się z Niemiec; almanda, almand
SJP.pl
Allemande [almãd] to taniec dworski, pochodzenia niemieckiego, popularny od XVI wieku w Anglii, Francji i Niderlandach. Charakteryzuje się parzystym metrum oraz wolnym tempem. Od XVII wieku uległ stylizacji i wszedł w skład barokowej suity, najbardziej spopularyzowany przez Johanna Sebastiana Bacha. W tradycyjnej suicie Allemande zajmowało pierwsze miejsce – przed Courante, Sarabande i Gigue.
Wikipedia
węglowodór nienasycony, w którym jeden z atomów węgla jest związany z dwoma innymi atomami węgla wiązaniem podwójnym
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: aJENde] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
taki jak u Woody'ego Allena, charakterystyczny dla filmów Woody'ego Allena
SJP.pl
określenie wykonawcze: zwalniając
SJP.pl
[czytaj: aljanc] europejska firma ubezpieczeniowa
SJP.pl
Al
Wikipedia
pochodna aminokwasu alliny należąca do fitoncydów; występuje w czosnku i cebuli, ma działanie bakteriobójcze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. nietrwały związek siarkoorganiczny wytwarzany w czosnku po roztarciu lub przecięciu, wykazujący silne właściwości przeciwbakteryjne, przeciwwirusowe i przeciwgrzybicze, wzór chemiczny|C6H10OS2.
Wiktionary
Allicyna – siarkoorganiczny związek chemiczny, fitoncyd o charakterystycznym zapachu. Powstaje po uszkodzeniu tkanki cebuli, czosnku i niektórych innych roślin jako produkt (mieszanina racemiczna) przekształcenia alliiny pod wpływem enzymu alliinazy poprzez pośredni kwas allilosulfenowy. W literaturze anglojęzycznej allicyna bywa opisywana jako "diallyl thiosulfinate" (diallyl tiosulfinian).
Wikipedia
związek chemiczny uznawany za prekursora zapachu i smaku czosnku
SJP.pl
Alliina – siarkoorganiczny związek chemiczny z grupy tioaminokwasów – sulfotlenek "S"-alkilocysteiny (allilowa pochodna cysteiny). Jest aminokwasem zawierającym siarkę.
Wikipedia
w chemii: jednowartościowy rodnik nienasycony, pochodzący z węglowodoru nienasyconego propenu
SJP.pl
związany z allilem, dotyczący allilu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) tradycyjna piosenka religijna, rodzaj wielkanocnej kolędy
Wiktionary
wykrz. alleluja
przym. allelujatyczny
Wiktionary
Alloantygen, antygen allogeniczny – antygen pochodzący od innego osobnika tego samego gatunku. Takie antygeny cechują się wysoką immunogennością i są przyczyną odrzucania przeszczepów, jeśli dany antygen jest różnie zbudowany u dawcy i biorcy. Najsilniejszymi alloantygenami są: antygeny grup krwi oraz antygeny głównego układu zgodności tkankowej.
Wikipedia
postać pierwiastka o innym składzie izotopowym, ciężarze atomowym niż naturalny
SJP.pl
związek organiczny o działaniu uspokajającym i nasennym, stosowany w bezsenności, nerwicach i stanach lękowych; dial; dwuallyl
SJP.pl
Allobarbital (dial, dwuallyl) – organiczny związek chemiczny, pochodna kwasu barbiturowego o profilu działania zależnym od dawki – uspokajającym lub nasennym i średnim czasie działania. Zsyntetyzowany w roku 1912 przez Ernesta Preiswerka i Ernesta Grethera. Dawniej posiadał zastosowanie jako lek uspokajający, nasenny oraz przeciwdrgawkowy. Samodzielnie jest obecnie praktycznie nie stosowany.
Wikipedia
starożytne plemię celtyckie
SJP.pl
Allobrogowie – starożytne plemię celtyckie zamieszkujące kiedyś tereny między Rodanem, Izerą, Jeziorem Lemańskim i Alpami Graickimi ("Alpes Graiae"). Główne ośrodki to "Vienna Allobbrogum" (ob. Vienne), "Genava" (ob. Genewa) i "Cularo" (ob. Grenoble).
Wikipedia
atrybut osobowości powiązany z kolektywizmem, w którym ludzie skupiają uwagę i działania na innych osobach, a nie na sobie; alocentryzm
SJP.pl
rozprzestrzenianie diaspor (np. zarodników, nasion, owoców) z udziałem czynników zewnętrznych, np. wody, wiatru, zwierząt lub człowieka; alochoria
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. rozprzestrzenianie diaspor przy pomocy czynników zewnętrznych;
Wiktionary
Allochoria, alochoria, obcosiewność – rozprzestrzenianie diaspor roślin przy pomocy czynników zewnętrznych.
W zależności od czynnika przenoszącego diaspory wyróżnione zostały typy allochorii:
Wikipedia
(1.1) Wyróżniamy różne typy allochorii, w zależności od czynnika przenoszącego diaspory.
Wiktionary
przym. allochoryczny
przysł. allochorycznie
Wiktionary
(1.1) war. alochoria, obcosiewność
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) bot. na sposób allochoryczny
Wiktionary
rzecz. allochoria ż.
przym. allochoryczny
Wiktionary
(1.1) war. obcosiewnie
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do allochorii, związany z allochorią
Wiktionary
(1.1) Analogicznie jak to jest w przypadku nasion, wyróżnia się diaspory rozprzestrzeniające się samoczynnie (autochoryczne), jak i rozsiewane biernie (allochoryczne).
Wiktionary
rzecz. allochoria ż.
przysł. allochorycznie
Wiktionary
w socjologii: osoba niebędąca rdzennym mieszkańcem danego obszaru; alochton
SJP.pl
Allochton – masy skalne przemieszczone poziomo na dużą odległość od miejsca swego powstania, i oderwane od swoich korzeni.
W praktyce pojęcie to dotyczy płaszczowiny, ale stosuje się je również w przypadku, gdy poszczególnych płaszczowin nie można wyróżnić, lub tam, gdzie występują w stanie szczątkowym.
Wikipedia
będący allochtonem, składający się z allochtonów (np. ludność allochtoniczna, skały allochtoniczne); alochtoniczny
SJP.pl
nienależenie do rdzennej ludności jakiegoś obszaru
SJP.pl
reagowanie bólem na bodźce niewywołujące takich doznań u zdrowych ludzi
SJP.pl
Allodynia (gr. ἄλλος "allos" "inny", ὀδύνη "odynē" "ból") – termin medyczny służący do określenia sytuacji, gdy pacjent ma nieprzyjemne doznania (np. uczucie bólu, pieczenia, parzenia), na skutek oddziaływania bodźca, który u zdrowych ludzi nie wywołuje bólu. Allodynia jest wynikiem uszkodzenia układu nerwowego, na przykład w przebiegu neuropatii autonomicznej w cukrzycy.
Wikipedia
pozornie bezpostaciowa mieszanina różnych minerałów ilastych; alofan
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. pozornie bezpostaciowa mieszanina różnych minerałów ilastych, będąca wodnym krzemianem glinu
Wiktionary
Allofan – minerał z klasy krzemianów.
Wikipedia
(1.1) war. alofan
Wiktionary
głoska różniąca się od innej głoski tylko cechą fonetyczną, a nie funkcją; wariant fonetyczny fonemu; alofon
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. wariant fonemu, inaczej: allofony to głoski reprezentujące ten sam fonem mówiącego
Wiktionary
IPA: alˈːɔfɔ̃n, AS: a•lofõn
Wiktionary
(1.1) alofon
Wiktionary
właściwość roślin polegająca na zapylaniu się kwiatu pyłkiem pochodzącym z innego kwiatu; alogamia, obcopylność
SJP.pl
o roślinach: zapylany pyłkiem pochodzącym z innych kwiatów (np. krzewy allogamiczne); alogamiczny, obcopylny
SJP.pl
rozwój gatunków; alogeneza
SJP.pl
składniki allogeniczne - podstawowe składniki okruchowych skał osadowych; składniki alogeniczne
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) powstały poza miejscem swego występowania
Wiktionary
graficzna odmiana litery; alograf
SJP.pl
zjawisko nierównomiernego rozwoju danego narządu w stosunku do innych organów lub całego ciała, powodujące zmianę proporcji ciała; alometria
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. nierównomierny wzrost różnych części organizmu względem siebie lub całego ciała
Wiktionary
Allometria – wada rozwojowa, spowodowana wyprzedzeniem lub nienadążaniem rozwoju konkretnego narządu za rozwojem reszty ciała, prowadząca niekiedy do zmiany proporcji ciała.
Wikipedia
(1.1) war. alometria
Wiktionary
Allomnezja – zaburzenie jakościowe pamięci długotrwałej (rodzaj paramnezji) w zakresie niewłaściwego umiejscowienia ich w czasie lub przez przyporządkowanie im zupełnie innych emocji niż pojawiające się pierwotnie we wspominanej sytuacji.
Wikipedia
w językoznawstwie: funkcjonalnie obojętny wariant morfemu; alomorf
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. wariant morfemu
Wiktionary
Allomorfy – morfy odpowiadające jednemu morfemowi, inaczej: są to warianty jednego morfemu.
Zbiory allomorfów jednego morfemu nie przecinają się. Wszystkie warianty danego morfemu charakteryzują się zespołem niezmiennych cech (tzw. inwariantem) odróżniających ten morfem od innych morfemów danego języka. Np. za allomorfy morfemu „pies” uznamy: ps-, pies-.
Wikipedia
IPA: alˈːɔ̃mɔrf, AS: a•lõmorf
Wiktionary
[czytaj: aLĄŻ] dodatek do czeku lub weksla na dodatkowe informacje; alonżka, alonż, przedłużka
SJP.pl
pseudonim literacki będący nazwiskiem innej osoby, zwykle żyjącej współcześnie z osobą używającą tego pseudonimu; alonim
SJP.pl
Allonim ("gr. állos = inny + ónyma = imię") – rodzaj pseudonimu literackiego. Polega na podpisaniu się przez pisarza nazwiskiem innej, żyjącej w tym samym czasie osoby. Allonimy były stosowane w starożytnej Grecji, gdzie często przypisywano swoje dzieła wybitniejszym artystom.
Wikipedia
alopata;
1. lekarz stosujący allopatię;
2. zwolennik allopatii
SJP.pl
metoda leczenia polegająca na stosowaniu środków wywołujących w organizmie chorego objawy przeciwne objawom choroby; alopatia
SJP.pl
alopatka;
1. lekarka stosująca alopatię;
2. zwolenniczka alopatii
SJP.pl
Allopatryczność – zjawisko polegające na występowaniu populacji lub spokrewnionych gatunków na wzajemnie wykluczających się obszarach geograficznych, np. różnych kontynentach. Między populacjami allopatrycznymi występuje bardzo słaba wymiana genów (o ile w ogóle zachodzi), co prowadzi często do specjacji.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zabieg zastępowania uszkodzonych tkanek lub narządów materiałami obcymi
Wiktionary
(1.1) war. aloplastyka
Wiktionary
organizm zawierający w jądrach komórek somatycznych więcej niż dwa niehomologiczne, diploidalne zespoły chromosomów; aloploid
SJP.pl
połączenie się genomów różnych gatunków; aloploidalność
SJP.pl
związek chemiczny zmniejszający wytwarzanie kwasu moczowego w organizmie; allopurynol
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. med. lek, inhibitor oksydazy ksantynowej;
Wiktionary
IPA: ˌalːɔpuˈrʲĩnɔl, AS: a•lopurʹĩnol
Wiktionary
(1.1) allopurynol
Wiktionary
związek chemiczny zmniejszający wytwarzanie kwasu moczowego w organizmie; allopurinol
SJP.pl
Allopurynol, allopurinol ( allopurinolum) – organiczny związek chemiczny, izomer hipoksantyny. Stosowany jako lek. Jest inhibitorem oksydazy ksantynowej, zmniejsza wytwarzanie ksantyn i kwasu moczowego.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) seks. neol. rzad. odczuwanie pociągu seksualnego
Wiktionary
rzecz. alloseksualista mos., alloseksualistka ż., alloseksualność ż.
przym. alloseskualny
Wiktionary
chromosom, który odpowiada za wykształcanie się płci; alosom, heterosom, heterochromosom
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) genet. chromosom odpowiedzialny za determinację płci organizmu
Wiktionary
przym. allosomowy
Wiktionary
(1.1) chromosom płciowy, war. alosom
Wiktionary
przysłówek
(1.1) allostatycznie
Wiktionary
przeszczepianie narządów, tkanek lub ich części pochodzących od tego samego osobnika; homotransplantacja, alotransplantacja
SJP.pl
Allotransplantacja, alotransplantacja, alloprzeszczep, przeszczepienie allogeniczne (gr. test "allos" – 'inny') – przeszczepienie narządu, tkanek lub komórek pochodzących od innego przedstawiciela tego samego gatunku, różnego genetycznie od biorcy. Większość przeszczepień narządów u ludzi to allotransplantacje.
Wikipedia
występowanie tego samego pierwiastka w odmianach różniących się od siebie budową wewnętrzną; alotropia, polimorfizm
SJP.pl
antygen swoisty dla każdego organizmu; u człowieka jest ich 27
SJP.pl
Allotyp (gr. ἄλλος „inny”) – różnice antygenowe immunoglobulin u osobników tego samego gatunku zdeterminowane przez allel kodujący stałą część łańcucha immunoglobulin.
Allotypy są ważne w powikłaniach po przetaczaniu krwi oraz w badaniach sądowolekarskich (na przykład przy dochodzeniu ojcostwa). U człowieka wykazano 27 allotypów.
Wikipedia
dwunożny karnozaur z okresu jurajskiego; alosaur; alozaur
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) paleont. zool. nazwa systematyczna|Allosaurus|ref=tak., rodzaj dużego, jurajskiego teropoda z rodziny allozaurów;
Wiktionary
Al
Wikipedia
(1.1) Mamusiu, kup tę figurkę allozaura, właśnie brakuje mi do kolekcji.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: aLÜR] dawniej: sposób zachowania się, wygląd
SJP.pl
zbiór informacji różnego rodzaju; rocznik, który zawiera dane, artykuły z określonej dziedziny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) publikacja zawierająca artykuły z pewnej dziedziny nauki lub sztuki, najczęściej utwory literackie różnych autorów wydane w tym samym czasie;
(1.2) śrpol., daw. kalendarz zawierający dodatki takie jak drobne utwory literackie, ciekawostki, porady
(1.3) spec. indeks haseł słownika pogrupowanych według wybranego kryterium
Wiktionary
Almanach – publikacja periodyczna (najczęściej rocznik) lub jednorazowa, zawierająca zebrane artykuły i informacje dotyczące wielu lub jednej dziedziny życia, nauki, sztuki, np. dane kalendarzowe, fakty historyczne, porady, artykuły z określonej dziedziny nauki lub sztuki, alfabety i języki świata, genealogie, biografie, dane statystyczne, informacje ekonomiczne i polityczne.
Wikipedia
(1.1) Jest on także wydawcą pofestiwalowych almanachów, w których zamieszczane są literackie próbki uczestników imprezy.
Wiktionary
IPA: alˈmãnax, AS: almãnaχ
Wiktionary
przym. almanachowy
Wiktionary
związany z almanachem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z almanachem; taki jak w almanachach
Wiktionary
rzecz. almanach m.
Wiktionary
dawny taniec dworski o umiarkowanym tempie wywodzący się z Niemiec; almanda, allemande
SJP.pl
dawny taniec dworski o umiarkowanym tempie wywodzący się z Niemiec; almand, allemande
SJP.pl
1.minerał z grupy granatów, kamień półszlachetny wykorzystywany w jubilerstwie; jego ciemnoczerwona odmiana nazywana jest karbunkułem;
2.fioletowa odmiana spinelu rubinowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. minerał, granat o czerwonym kolorze, także z odcieniem niebieskawym, wykorzystywany w jubilerstwie, o składzie chemicznym: Fe3Al2(SiO4)3
Wiktionary
Almandyn – minerał z grupy granatu, z gromady krzemianów. Należy do grupy minerałów pospolitych, szeroko rozpowszechnionych.
Nazwa pochodzi od "Alabanda", starożytnego miasta w Turcji, skąd został po raz pierwszy opisany i gdzie szlifowano najpiękniejsze okazy tych kamieni.
Wikipedia
(1.1) Był to klejnot prosty w zamyśle, a przez to niesłychanie elegancki, złota plecionka o kształcie zbliżonym do trójkąta, zdobiona emalią, wysokości 11,5 cm, wysadzana opalami i czerwonawymi almandynami.
Wiktionary
przym. almandynowy
Wiktionary
najwyższa góra łańcucha Sierra de Gredos w Hiszpanii
SJP.pl
w starożytności i średniowieczu: schowek w murze, szafa lub skrzynia do przechowywania broni i innych cennych przedmiotów: książek, dokumentów itp.; armaria
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. mebel do przechowywania szat lub sprzętów
Wiktionary
(1.1) war. armaria; stpol. almaryja, almarya, olmarya, wolmarya; gw. Górny Śląsk almaryja, almaryjo, odmaryj
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. mebel do przechowywania sukien
Wiktionary
(1.1) war. stpol. olmarya, wolmarya
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. mebel do przechowywania szat lub sprzętów
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. szafa
(1.3) gw-pl|Górny Śląsk. skrzynia
(1.4) gw-pl|Górny Śląsk. szafka kuchenna
Wiktionary
(1.1) war. almaria, armaria; stpol. almarya, olmarya, wolmarya; gw. Górny Śląsk almaryjo, odmaryj
(1.2) war. gw. Górny Śląsk almaryjo, odmaryj, olmaryj, olmaryja, olmaryjo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. szafa
Wiktionary
(1.1) szrank
Wiktionary
męski płaszcz o kroju kolistym, bez rękawów; peleryna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. kraw. obszerny, męski płaszcz bez rękawów o kolistym kształcie pochodzenia hiszpańskiego, narzucany na ramiona i noszony jako peleryna
Wiktionary
(1.1) Patrzył na świat przez okulary ciemne, zimą nosił płaszcz granatowy z peleryną, latem almawiwę odwiecznego kroju, bez rękawów, a głowę o każdej porze roku przykrywał kapeluszem cylindrowym […].
(1.1) […] lecz proszę patrzeć z jak rycerską postacią stoją przed karczmą, jak dumnie poglądają na nas, z jaką teatralną manierą zarzucają na ramie połę białéj swéj almawiwy!
(1.1) Niech pani sobie wyobrazi, kupił sobie nowy pled, którym się drapuje, niby poetyczną almawiwą, sprawił też sobie kamasze i ma cierpliwość zapinać je na niezliczoną ilość guziczków.
(1.1) Był blady i smutny, jak na „amanta seryo” przystało. Długa almawiwa bardzo ładnie układała się na jego wyniosłej i smukłej postaci. Mógł robić wrażenie…
Wiktionary
hinduska tancerka kultowa, pełniąca służbę przy świątyni Buddy; bajadera
SJP.pl
podwyższenie na środku bóżnicy (podium z pulpitem); almemor; bima
SJP.pl
podwyższenie na środku bóżnicy (podium z pulpitem); bima; almemar
SJP.pl
model samochodu marki Nissan
SJP.pl
przymiotnik od: Almeria (miasto w Hiszpanii)
SJP.pl
niewielki ssak owadożerny; myszoryjek
SJP.pl
Almik ("Solenodon") – rodzaj ssaków z rodziny almikowatych (Solenodontidae).
Wikipedia
o cechach almikowatych (rodzina ssaków)
SJP.pl
Al
Wikipedia
o cechach almikowatych (rodzina ssaków)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
dynastia berberska
SJP.pl
Almorawidzi (arab. المرابطون "al-Murabitun") – ruch religijny, później dynastia berberyjska z Sahary. Nazwa "al-Murabitun" oznacza "mieszkańcy klasztoru" (ribat – klasztor).
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. kraw. futrzana peleryna noszona dawniej przez osoby duchowne;
Wiktionary
Almucja (in.almuzja) – część składowa uroczystego ubioru kanoników niektórych katedr i kolegiat; pierwotnie nakrycie głowy zbliżone do kaptura. Od XIV element ten przekształcił się w pelerynę z kapturem wykonanym z futra. W końcu przybrała formę futrzanego pasa, noszonego z lewego ramienia, jako znak godności kanonicznej.
Wikipedia
(1.1) Dawne almucje okrywały głowę i plecy.
Wiktionary
okrąg na sklepieniu niebieskim równoległy do horyzontu; almukantarat
SJP.pl
okrąg na sklepieniu niebieskim równoległy do horyzontu; almukantar
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) astr. mały okrąg na sklepieniu niebieskim łączący punkty o tej samej wysokości nad horyzontem;
Wiktionary
Almukantarat – koło małe na sferze niebieskiej, którego płaszczyzna jest równoległa do płaszczyzny horyzontu astronomicznego. Almukantaraty przechodzą przez punkty o stałej wysokości nad horyzontem. Występują w horyzontalnym układzie współrzędnych.
Wikipedia
stop lub spiek proszków aluminium, niklu, kobaltu z żelazem i domieszką miedzi; alniko, alnico
SJP.pl
[czytaj: alniko] stop lub spiek proszków aluminium, niklu, kobaltu z żelazem i domieszką miedzi; alniko, alni
SJP.pl
Al
Wikipedia
stop lub spiek proszków aluminium, niklu, kobaltu z żelazem i domieszką miedzi; alni, alnico
SJP.pl
atrybut osobowości powiązany z kolektywizmem, w którym ludzie skupiają uwagę i działania na innych osobach, a nie na sobie; allocentryzm
SJP.pl
rozprzestrzenianie diaspor (np. zarodników, nasion, owoców) z udziałem czynników zewnętrznych, np. wody, wiatru, zwierząt lub człowieka; allochoria
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. rozprzestrzenianie diaspor przy pomocy czynników zewnętrznych
Wiktionary
(1.1) war. allochoria, obcosiewność
Wiktionary
w socjologii: osoba niebędąca rdzennym mieszkańcem danego obszaru; allochton
SJP.pl
będący alochtonem, składający się z alochtonów (np. ludność alochtoniczna, skały alochtoniczne); allochtoniczny
SJP.pl
w ustroju feudalnym: ziemia wolna od lenna; alodium
SJP.pl
w ustroju feudalnym: ziemia wolna od lenna; alod
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dotyczący alodium, dziedziczny, a nie lenny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) hist. dotyczący alodium
Wiktionary
rzecz. alodium n.
Wiktionary
w ustroju feudalnym: ziemia wolna od lenna; alod
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) hist. w średniowiecznym prawie własności ziemia stanowiąca pełną, dziedziczną własność jej posiadacza, niezależną od obowiązków lennych, czyli niepodlegająca zwierzchnictwu feudalnemu (brak powinności wobec seniora); majątek ziemski wolny od lenna
Wiktionary
Alodium (łac. "allodium") – funkcjonująca w średniowiecznym systemie prawa feudalnego forma własności nieruchomości. Była to ziemia stanowiąca nieograniczoną własność, wolną od zobowiązań i ciężarów feudalnych, czym różniła się od lenna. Nazywana również własnością bezwarunkową oraz własnością dziedziczną.
Wikipedia
przym. alodialny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) techn. met. wytwarzanie warstwy fosforanów na powierzchni przedmiotów z aluminium, poprzez zanurzanie ich w wodnym roztworze zawierającym tlenek chromu, kwas ortofosforowy i fluorek sodu;
Wiktionary
Alodynowanie jest procesem powierzchniowej obróbki aluminium, polegającym na wytworzeniu na powierzchni metalu warstwy tlenku glinu. W przeciwieństwie do procesu anodowania aluminium, przy alodynowaniu nie używa się prądu.
Obróbka polega na zanurzeniu przedmiotu kolejno w kąpieli utleniającej, a następnie w kąpieli uszczelniającej. W efekcie powstaje żółtozielona powłoka tlenkowa.
Wikipedia
czas. alodynować
Wiktionary
wysuszony sok z liści różnych gatunków aloesu, działający przeczyszczająco; alona
SJP.pl
bylina z rodziny liliowatych o mięsistych liściach zakończonych kolcami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Aloë|L.|ref=tak., rodzaj sukulentów liściowych;
(1.2) farm. wyciąg z aloesu (1.1)
Wiktionary
Aloes ("Aloe" L.) – rodzaj jednoliściennych sukulentów liściowych. Liczy ok. 590 gatunków (różnice zależą od ujęcia systematycznego taksonów). Należą do niego formy drzewiaste, krzewiaste, byliny, niekiedy liany. Zasięg występowania roślin z tego rodzaju obejmuje Półwysep Arabski, Afrykę i Madagaskar. Gatunkiem typowym jest "Aloe perfoliata" L.
Wikipedia
(1.1) Był to ozdobny ogródek, w którym hodowano małe aloesy.
Wiktionary
IPA: aˈlɔɛs, AS: aloes
Wiktionary
przym. aloesowy
Wiktionary
roślina z rodziny liliowatych, o mięsistych, tworzących różyczki liściach, często pokrytych brodawkami
SJP.pl
osoka aloesowata - roślina z żabiściekowatych, o dużych białych kwiatach, rosnąca w wodach słodkich Eurazji
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bot. o cechach roślin z rodziny aloesowatych
Wiktionary
rzecz. aloesowate nmos.
Wiktionary
zrobiony z aloesu i ziół, zawierający aloes i zioła (np. napój aloesowo-ziołowy)
SJP.pl
przymiotnik od: aloes
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący aloesu, zrobiony z aloesu
Wiktionary
IPA: ˌalɔɛˈsɔvɨ, AS: aloesovy
Wiktionary
rzecz. aloes m.
Wiktionary
pozornie bezpostaciowa mieszanina różnych minerałów ilastych; allofan
SJP.pl
stolica Niue
SJP.pl
rzeczownik, nazwa własna
(1.1) geogr. stolica Niue;
Wiktionary
Alofi – stolica Niue, państwa stowarzyszonego z Nową Zelandią. Miasto położone jest na zachodnim wybrzeżu wyspy Niue, nad zatoką Alofi, w miejscu, gdzie znajduje się jedyna przerwa w rafie koralowej otaczającej wyspę. Alofi w 2006 roku liczyło 627 mieszkańców. Alofi jest drugą najmniejszą stolicą na świecie, pod względem liczby ludności (zaraz po Ngerulmud, stolicy Palau).
Wikipedia
(1.1) Miasto położone jest na zachodnim wybrzeżu wyspy Niue, nad zatoką Alofi, w miejscu, gdzie znajduje się jedyna przerwa w rafie koralowej otaczającej wyspę.
Wiktionary
IPA: aˈlɔfʲi, AS: alofʹi
Wiktionary
rzecz. Alofijczyk mos., Alofijka ż.
przym. alofijski
Wiktionary
mieszkaniec Alofi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pl-reforma2026|Alofijczyk. (mieszkaniec Alofi)
Wiktionary
IPA: ˌalɔˈfʲijt͡ʃɨk, AS: alofʹii ̯čyk
Wiktionary
mieszkanka Alofi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pl-reforma2026|Alofijka. (mieszkanka Alofi)
Wiktionary
IPA: ˌalɔˈfʲijka, AS: alofʹii ̯ka
Wiktionary
→ Alofi (stolica Niue)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Alofi, dotyczący Alofi
Wiktionary
rzecz. Alofi n., Alofijczyk mos., Alofijka ż.
Wiktionary
głoska różniąca się od innej głoski tylko cechą fonetyczną, a nie funkcją; wariant fonetyczny fonemu; allofon
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. wariant fonemu, inaczej: alofony to głoski reprezentujące ten sam fonem
Wiktionary
Al
Wikipedia
IPA: aˈlɔfɔ̃n, AS: alofõn
Wiktionary
przymiotnik od: alofon
SJP.pl
właściwość roślin polegająca na zapylaniu się kwiatu pyłkiem pochodzącym z innego kwiatu; allogamia, obcopylność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. połączenie gamet różnych osobników
(1.2) bot. zapylenie pyłkiem pochodzącym z innego osobnika tego samego gatunku
Wiktionary
przym. alogamiczny
Wiktionary
(1.1) zapłodnienie krzyżowe, war. allogamia
(1.2) obcopylność, ksenogamia, zapylenie krzyżowe, war. allogamia
Wiktionary
o roślinach: zapylany pyłkiem pochodzącym z innych kwiatów (np. krzewy alogamiczne); allogamiczny, obcopylny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) bot. związany z alogamią, dotyczący alogamii
Wiktionary
rzecz. alogamia ż.
Wiktionary
rozwój gatunków; allogeneza
SJP.pl
składniki alogeniczne - podstawowe składniki okruchowych skał osadowych; składniki allogeniczne
SJP.pl
wywołujący coś obcego, jakiś rodzaj obcości itp.
SJP.pl
przysłówek
(1.1) log. sprzecznie z logiką
Wiktionary
rzecz. alogizm mrz., alogiczność ż.
przym. alogiczny
Wiktionary
(1.1) nielogicznie
Wiktionary
brak logiki w postępowaniu, twierdzeniach, dowodach, itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co alogiczne
Wiktionary
przym. alogiczny
przysł. alogicznie
Wiktionary
(1.1) nielogiczność
Wiktionary
nielogiczny; sprzeczny z zasadami logiki
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) stanowiący skutek błędnego rozumowania
(1.2) niewyprowadzający z faktów prawidłowych wniosków
Wiktionary
rzecz. alogiczność ż., alogizm m.
przysł. alogicznie
Wiktionary
(1.1) nielogiczny
(1.2) nielogiczny
Wiktionary
1. nielogiczność;
2. pogląd filozoficzny negujący możliwość poznania rzeczywistości za pomocą logicznego myślenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) brak logiki w czymś
(1.2) filoz. pogląd, który neguje możliwość poznania rzeczywistości za pomocą logiki
Wiktionary
przym. alogiczny
przysł. alogicznie
Wiktionary
(1.1) nielogiczność
Wiktionary
graficzna odmiana litery; allograf
SJP.pl
hawajska formuła powitania i pożegnania
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: aluA] zawartość kruszcu w monetach; próba
SJP.pl
obce imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. imię|polski|m. Alojzy
Wiktionary
(1.1) - Na miłość Boską! - rozdarł się - Alojz! Co ty wyprawiasz?! Tu nie miejsce na takie…
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk Lojz, Lojzik, Lojzek
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
Alojza, Alojzja – imię żeńskie pochodzenia germańskiego.
Wikipedia
zdrobnienie od: Alojzy
SJP.pl
zdrobnienie od: Alojzy
SJP.pl
zdrobnienie od: Alojzy (imię męskie)
SJP.pl
Alojzy z małżonką; Alojzowie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pl-reforma2026|Alojzowianin. (mieszkaniec Alojzowa)
Wiktionary
IPA: ˌalɔjzɔˈvʲjä̃ɲĩn, AS: aloi ̯zovʹi ̯ä̃ńĩn
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pl-reforma2026|Alojzowianka. (mieszkanka Alojzowa)
Wiktionary
IPA: ˌalɔjzɔˈvʲjãŋka, AS: aloi ̯zovʹi ̯ãŋka
Wiktionary
Alojzy z małżonką; Alojzostwo
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Alojzowa, związany z Alojzowem
Wiktionary
IPA: ˌalɔjˈzɔfsʲci, AS: aloi ̯zofsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Alojzów m., Alojzowianin m., Alojzowianka ż.
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Alojzego lub z nim związany
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Alojzy – imię męskie pochodzenia germańskiego. Wywodzi się od słowa "alwisi" oznaczającego „mądry”. Popularne od XVII wieku. Na gruncie francuskim imię to zidentyfikowało się z imieniem Ludwik (Chlodowich, Chlodwich) i przyjęło formę "Louis", a w języku włoskim "Luigi" (również "Aloisio").
Wikipedia
(1.1) Będąc we Wschowie, odwiedziliśmy wuja Alojzego.
Wiktionary
IPA: aˈlɔjzɨ, AS: aloi ̯zy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w Polsce;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Dalej się jedzie przez Alojzów (skąd pochodzi imię bohatera mojego opowiadania) i dalej przez Krzyżanowice.
Wiktionary
IPA: aˈlɔjzuf, AS: aloi ̯zuf
Wiktionary
rzecz. Alojzowianin m., Alojzowianka ż.
przym. alojzowski
Wiktionary
1. w ekonomii: przyporządkowanie środków (budżetowych, produkcji, materiałowych) do poszczególnych gałęzi produkcji, przedsiębiorstw;
2. w księgowości: uznanie dopisanej pozycji w rachunku;
3. przemieszczenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) planowyanowe rozdysponowanie czegoś;
(1.2) ekon. rozdzielenie środków produkcyjnych lub pieniędzy na różne cele, inne niż dotychczasowe
(1.3) księg. uznanie dopisanej pozycji w rachunku
Wiktionary
(1.2) Przyczynę bezrobocia stanowi błędna alokacja kapitału i związane z tym niewłaściwe postępowanie przedsiębiorstw.
Wiktionary
IPA: ˌalɔˈkat͡sʲja, AS: alokacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. alokowanie n., dyslokacja ż., lokowanie n., lokum n., realokacja ż.
czas. alokować, lokować, ulokować, dyslokować
przym. alokacyjny, alokowany
Wiktionary
(1.1) dystrybucja, rozdział, przydzielanie
Wiktionary
dotyczący alokacji (np. ryzyko alokacyjne, decyzje alokacyjne)
SJP.pl
rodzaj roślin z rodziny obrazkowatych; zakleśń
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Alocasia|(Schott) G. Don|ref=tak., rodzaj roślin z rodziny obrazkowatych;
(1.2) bot. roślina z rodzaju alokazji (1.1)
Wiktionary
Alokazja, zakleśń ("Alocasia" (Schott) G. Don) – rodzaj roślin z rodziny obrazkowatych, liczący 79 gatunków, pochodzących z obszaru od wschodnich Himalajów, przez tropikalne i subtropikalne regiony Azji, do tropikalnych rejonów zachodniego Pacyfiku i wschodniej Australii. Niektóre gatunki są endemitami.
Wikipedia
przym. alokazjowy
Wiktionary
(1.2) zakleśń
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) ekon. dokonywanie podziału środków na poszczególne cele
Wiktionary
czas. alokować
rzecz. alokacja ż.
Wiktionary
rozdzielać (rozdzielić) środki na różne cele
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zaalokować)
(1.1) przeznaczać lub przydzielać określone zasoby, środki albo osoby do konkretnego celu, miejsca lub zadania
Wiktionary
rzecz. alokowanie n.
Wiktionary
tlenek aluminium topiony elektrycznie, używany jako materiał ścierny
SJP.pl
przestarzale: uroczyste przemówienie lub uroczysty zwrot rozpoczynający przemówienie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) uroczysta przemowa;
(1.2) zwrot rozpoczynający uroczystą przemowę
Wiktionary
Alokucja (łac. "allocutio") – w starożytnym Rzymie mowa wygłaszana przed bitwą przez wodza do żołnierzy, później również uroczysta przemowa napominająca lub zachęcająca do dobrych czynów. Współcześnie to pojęcie oznacza uroczyste przemówienie papieża do określonej kategorii osób, np. sędziów Roty Rzymskiej lub kardynałów na konsystorzu (allokucja konsystorialna). Allokucje są publikowane w dzienniku urzędowym Stolicy Apostolskiej – Acta Apostolice Sedis.
Wikipedia
(1.1) Przed bitwą rzymski wódz wygłaszał alokucję do żołnierzy.
(1.1) Papież Franciszek wygłosił alokucję do kolegium kardynalskiego.
Wiktionary
(1.1) oracja
Wiktionary
związany z alokucją
SJP.pl
wróżenie za pomocą kryształków soli
SJP.pl
Alomancja (także: halomancja) – starożytna metoda wróżbiarstwa, w której do wróżenia wykorzystuje się sól. Polega na odczytywaniu przypadkowych wzorów, które tworzy sól, rozsypana, rzucona w powietrze albo w ogień.
Ze starożytnej sztuki wróżenia za pomocą soli wywodzą się przesądy z nią związane, między innymi zwyczaj rzucania soli przez lewe ramię lub wiara w to, że rozsypanie soli przynosi pecha.
Wikipedia
zjawisko nierównomiernego rozwoju danego narządu w stosunku do innych organów lub całego ciała, powodujące zmianę proporcji ciała; allometria
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. biol. badanie i opis zależności pomiędzy wielkością ciała organizmu (lub jego części) a innymi cechami biologicznymi
Wiktionary
(1.1) Czy znasz prawo alometrii metabolicznej?
Wiktionary
przym. alometryczny
Wiktionary
w językoznawstwie: funkcjonalnie obojętny wariant morfemu; allomorf
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. odmiana morfemu, która ma inną postać fonologiczną, ale wyraża tę samą funkcję lub znaczenie
Wiktionary
wysuszony sok z liści różnych gatunków aloesu, działający przeczyszczająco; aloe
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
pseudonim literacki będący nazwiskiem innej osoby, zwykle żyjącej współcześnie z osobą używającą tego pseudonimu; allonim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przybrane nazwisko należące do innej osoby
Wiktionary
(1.1) war. allonim
Wiktionary
1. hiszpańskie imię męskie;
2. nazwisko, m.in. Dámaso Alonso (1898-1990) - hiszpański poeta, filolog i krytyk literacki
SJP.pl
alonżka;
1. zaginana i rozkładana wkładka większa od kartek książki, zawierająca tablice, mapy itp.;
2. dodatek do czeku lub weksla na dodatkowe informacje
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bank. mała kartka przyklejana do czeku lub weksla, na której napisane są dodatkowe informacje
(1.2) poligr. zagięta część okładki książki lub dodatkowa kartka, większa formatem niż sama książka, na której znaleźć można dodatkowe informacje, zdjęcia, mapy…
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) alonżka, przedłużka
(1.2) przedłużka
(1.3) przedłużalnik
Wiktionary
alonż;
1. zaginana i rozkładana wkładka większa od kartek książki, zawierająca tablice, mapy itp.;
2. dodatek do czeku lub weksla na dodatkowe informacje
SJP.pl
allopata;
1. lekarz stosujący alopatię;
2. zwolennik alopatii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) med. lekarz stosujący alopatię
Wiktionary
IPA: ˌalɔˈpata, AS: alopata
Wiktionary
rzecz. alopatia ż.
przym. alopatyczny
Wiktionary
metoda leczenia polegająca na stosowaniu środków wywołujących w organizmie chorego objawy przeciwne objawom choroby; allopatia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. metoda leczenia za pomocą środków wywołujących efekty przeciwne niż choroba;
Wiktionary
Al
Wikipedia
(1.1) Hahnemann zaproponował coś jako alternatywę. Skoro, jak widział, alopatia nie działa za dobrze, czas stworzyć coś odwrotnego.
Wiktionary
rzecz. alopata m., alopatka ż.
przym. alopatyczny
przysł. alopatycznie
Wiktionary
allopatka;
1. lekarka stosująca alopatię;
2. zwolenniczka alopatii
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób alopatyczny
Wiktionary
rzecz. alopatia ż.
Wiktionary
→ alopatia; allopatyczny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) med. związany z alopatią
Wiktionary
rzecz. alopatia ż., alopata mos.
Wiktionary
łysienie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. łysienie
Wiktionary
przymiotnik od: aloplastyka (np. operacja aloplastyczna, wkładki aloplastyczne)
SJP.pl
zastępowanie uszkodzonych tkanek ludzkich sztucznymi, stosowane wobec wielu ofiar wypadków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. operacyjne uzupełnienie lub zastąpienie uszkodzonej części ciała z użyciemmateriału obcego
Wiktionary
(1.1) war. alloplastyka
Wiktionary
organizm zawierający w jądrach komórek somatycznych więcej niż dwa niehomologiczne, diploidalne zespoły chromosomów; alloploid
SJP.pl
połączenie się genomów różnych gatunków; alloploidalność
SJP.pl
zwielokrotnienie zespołów chromosomów u osobnika powstałego już ze zmieszania gatunków (połączenie genomów różnych gatunków), np. tetraploid AABB
SJP.pl
dwunożny karnozaur z okresu jurajskiego; alozaur; allozaur
SJP.pl
chromosom, który odpowiada za wykształcanie się płci; allosom, heterosom, heterochromosom
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) genet. chromosom, który decyduje o płci organizmu
Wiktionary
przym. alosomowy
Wiktionary
(1.1) chromosom płciowy, war. allosom
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
Alosza ( Aльоша; Алёша), właśc. Ołena Ołeksandriwna Topola ( Олена Олександрівна Топол; Алёна Александровна Тополя, "Alona Aleksandrowna Topola"), z d. Kuczer (ukr. i ros. Кучер) (ur. 14 maja 1986 w Zaporożu) – ukraińska piosenkarka i kompozytorka. Reprezentantka Ukrainy w 55. Konkursie Piosenki Eurowizji (2010).
Wikipedia
narząd, tkanka lub jej część pobierana od jednego osobnika i wszczepiana innemu tego samego gatunku
SJP.pl
przeszczepianie narządów, tkanek lub ich części pochodzących od tego samego osobnika; homotransplantacja, allotransplantacja
SJP.pl
jedna z dwóch lub więcej postaci jakiejś substancji, zwłaszcza pierwiastka
SJP.pl
występowanie tego samego pierwiastka w odmianach różniących się od siebie budową wewnętrzną; allotropia, polimorfizm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. fiz. zjawisko występowania, w tym samym stanie skupienia, różnych odmian tego samego pierwiastka chemicznego różniących się właściwościami fizycznymi i chemicznymi;
Wiktionary
Alotropia (od gr. ἄλλος „inny” + τρόπος „zwrot, sposób”) – zjawisko występowania w tym samym stanie skupienia różnych odmian tego samego pierwiastka chemicznego, różniących się właściwościami fizycznymi i chemicznymi. Odmiany alotropowe pierwiastka mogą różnić się między sobą strukturą krystaliczną lub liczbą atomów w cząsteczce.
Wikipedia
(1.1) Alotropia jest szczególnym przypadkiem polimorfizmu, czyli różnopostaciowości substancji.
Wiktionary
IPA: ˌalɔˈtrɔpʲja, AS: alotropʹi ̯a
Wiktionary
przym. alotropowy
Wiktionary
→ alotropia; allotropowy, allotropijny, alotropijny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z alotropią
Wiktionary
rzecz. alotropia ż.
Wiktionary
członek AL (Armii Ludowej); aelowiec; AL-owiec
SJP.pl
przymiotnik od: AL (Armia Ludowa); AL-owski, aelowski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. związany z AL (Armią Ludową)
Wiktionary
skr. AL
Wiktionary
(1.1) aelowski, AL-owski
Wiktionary
1. gatunek ryby z rodziny śledziowatych;
2. aloza parposz - gatunek ryby z rodziny śledziowatych; parposz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) icht. nazwa systematyczna|Alosa alosa|ref=tak., planktonożernyanktonożerna ryba na tarło wędrująca z mórz lub Atlantyku do rzek;
Wiktionary
Aloza, aloza finta ("Alosa alosa") – gatunek anadromicznej ryby z rodziny śledziowatych (Clupeidae).
Wikipedia
(1.1) Alozy odżywiają się głównie zooplanktonem.
Wiktionary
IPA: aˈlɔza, AS: aloza
Wiktionary
(1.1) aloza finta
Wiktionary
dwunożny karnozaur z okresu jurajskiego; alosaur; allozaur
SJP.pl
rodzina dinozaurów gadziomiednicznych
SJP.pl
1. w mitologii germańskiej: istota pośrednia między bogiem a człowiekiem; alb
2. demoniczna istota płci męskiej utożsamiana z wampirem lub inkubusem (jej żeński odpowiednik to mara)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) mitgerm. zob. alb.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: alp, AS: alp
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) lm. Ms. od Alpy
Wiktionary
(1.1) Myślę o Alpach.
Wiktionary
1. gładka i błyszcząca tkanina z wełny peruwiańskich lam; alpaka;
2. w gwarze uczniowskiej: tanie, marne wino; bełt, jabol, pryta, siara, wińsko, mózgotrzep
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. tanie wino owocowe
(1.2) włók. ostra, połyskliwa tkanina wełniana lub półwełniana
(1.3) odzież. daw. długi, ciepły kaftan kobiecy sięgający do kolan
Wiktionary
(1.1) Złożyliśmy się na alpagę i obaliliśmy ją w parku.
Wiktionary
IPA: alˈpaɡa, AS: alpaga
Wiktionary
:: zdrobn. alpażka
przym. alpagowy
Wiktionary
(1.1) pot. jabol, bełt; stud. uczn. burak, buraczek, frugo, jabłuszko, jabczak, komandor, polisz japcok, los patykos; slang. bajura, brejza, ćmaga, dela, fiołek, gracioł, korbolak, kwacz, patyk, salapa, siara, sikacz, sikol, zbełtak
Wiktionary
związany z alpagą, dotyczący alpagi
SJP.pl
1. zwierzę domowe z rodziny wielbłądowatych; wełna z alpaki
2. gładka i błyszcząca tkanina; alpaga
3. stop miedzi z niklem i cynkiem; nowe srebro; argentan
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zool. nazwa systematyczna|Vicugna pacos|ref=tak., południowoamerykański, udomowiony gatunek lamy;
(1.2) wełna z lamy (1.1)
(1.3) gładka, wełniana tkanina w pasy;
(1.4) chem. stop miedzi, cynku i niklu o białym kolorze; nowe srebro;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Cyrk Arena nie ukrywa: będą wielbłądy, konie, lamy, alpaki, słoń, osioł, psy.
Wiktionary
IPA: alˈpaka, AS: alpaka
Wiktionary
przym. alpakowy
Wiktionary
pomieszczenie dla alpak
SJP.pl
terapeuta leczący z pomocą alpaki
SJP.pl
dotyczący terapii z udziałem alpaki
SJP.pl
terapia z udziałem alpaki
SJP.pl
związany z alpaką, dotyczący alpaki
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) wykonany z alpaki (stopu)
Wiktionary
rzecz. alpaka ż.
Wiktionary
popularny w przemyśle motoryzacyjnym i lotniczym, odporny na korozję stop odlewniczy; silumin
SJP.pl
potocznie: sportowiec uprawiający narciarstwo alpejskie, specjalizujący się w biegu zjazdowym lub slalomie; narciarz alpejski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec obszaru Alp
Wiktionary
rzecz. Alpy nmos., alpejczyk mos., alpejka ż.
:: fż. Alpejka ż.
przym. alpejski
Wiktionary
potocznie:
1. zawodniczka uprawiająca narciarstwo alpejskie, specjalizująca się w biegu zjazdowym lub slalomie; narciarka alpejska;
2. start odwrócony w paralotniarstwie;
3. słodkie ciasto w postaci blatów biszkoptowych lub z ciasta karpatkowego, przekładanych kremem, z masą kajmakową
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sport. kobieta uprawiająca narciarstwo alpejskie
Wiktionary
(1.1) Nasza alpejka uzyskała zdecydowanie najlepszy czas pierwszej rundy i tym samym była liderką na półmetku rywalizacji.
Wiktionary
rzecz. Alpy lm., alpinizm m., alpinista m., alpinistka ż.
:: fm. alpejczyk
przym. alpejski
Wiktionary
przymiotnik od: Alpy; alpijski (rzadko)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Alpami, dotyczący Alp
(1.2) związany z orogenezą alpejską
Wiktionary
(1.1) Zawody w narciarstwie alpejskim rozgrywane były na każdych zimowych igrzyskach olimpijskich od olimpiady w 1936 w Garmisch-Partenkirchen, Niemcy.
(1.1) Karpaty powstały w wyniku orogenezy alpejskiej.
Wiktionary
IPA: alˈpɛjsʲci, AS: alpei ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Alpejka ż., Alpejczyk mos., Alpy nmos., alpejczyk mos., alpejka ż., alpinista mos., alpinistka ż., alpinistyka ż., alpinarium n., alpidy nmos.
przym. podalpejski, alpinistyczny
Wiktionary
drewniany ludowy instrument dęty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) muz. zob. róg alpejski.
Wiktionary
IPA: alˈpɛ̃nxɔrn, AS: alpẽnχorn
Wiktionary
(1.1) róg alpejski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) turyst. żerdź o długości od 1,5 do ponad 2,5 metra, zaopatrzona z jednej strony w grot, używana przez turystów wędrujących po górach;
Wiktionary
Al
Wikipedia
materiał magnetyczny
SJP.pl
Al
Wikipedia
Alphonse – składający się tylko z jednej wyspy zamieszkałej przez mniej niż 300 osób, atol w archipelagu Alphonse, zaliczony do jednej z pięciu grup Wysp Zewnętrznych na Seszelach. Powierzchnia wyspy wynosi 1,74 km². Całkowity obszar atolu o średnicy ponad 3 km, składający się z płaskiej rafy i laguny wynosi około 8 km². Wyspa została odkryta 28 stycznia 1730 przez kawalera Alphonse de Pontevez, dowodzącego francuską fregatą "Le Lys".
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. bot. tocja karpacka
Wiktionary
(1.1) współcz. tocja karpacka, tocja alpejska
Wiktionary
mający cechy typowe dla fałdowych łańcuchów górskich powstałych wskutek orogenezy alpejskiej
SJP.pl
łańcuchy górskie powstałe w czasie orogenezy alpejskiej, odznaczające się ostrymi kształtami i dużymi wysokościami, np. Alpy, Apeniny, Himalaje, Karpaty, Kaukaz
SJP.pl
Alpidy – orogeny wypiętrzone w trakcie orogenezy alpejskiej.
Są to najwyższe i najmłodsze góry na Ziemi. Należą do nich między innymi: Himalaje, Alpy, Pireneje, Karpaty, Andy, Apeniny, Góry Betyckie, Góry Dynarskie, Kordyliery. W Polsce alpidy obejmują Karpaty, w tym Tatry i Pieniny.
Wikipedia
rzadko: alpejski (przymiotnik od: Alpy)
SJP.pl
część ogrodu botanicznego, na którym uprawiane są rośliny górskie; ogród skalny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) ogrod. ogród skalny roślin wysokogórskich;
Wiktionary
Alpinarium – ogród zbudowany ze skał, kamieni i ziemi, w którym odtwarzane jest górskie środowisko naturalne z roślinami wysokogórskimi, czasem także arktycznymi, które mają podobne wymagania. Alpinaria stanowią działy ekologiczne wielu ogrodów botanicznych i różnią się od ogrodów skalnych tym, że naśladują warunkami siedliskowymi i składem gatunkowym odpowiednio górskie lub arktyczne układy roślinności. W ogrodach skalnych uprawia się w celach dekoracyjnych różnorodne rośliny ozdobne.
Wikipedia
(1.1) W pobliżu starej oranżerii, w miejscu dawnego labiryntu, utworzył on około 1910 alpinarium i sprowadził do Oliwy szereg alpejskich roślin.
Wiktionary
IPA: ˌalpʲĩˈnarʲjũm, AS: alpʹĩnarʹi ̯ũm
Wiktionary
rzecz. alpinista mos., alpinistka ż.
przym. alpejski
Wiktionary
(1.1) skalniak
Wiktionary
roślina z rodziny imbirowatych, mająca zastosowanie w lecznictwie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Alpinia|Roxb.|ref=tak., rodzaj bylin z rodziny imbirowatych;
(1.2) ent. nazwa systematyczna|Alpinia|Brundin|ref=tak., rodzaj chrząszczy z rodziny kusakowatych;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rajd szlakami górskimi
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
Alpinian – imię męskie pochodzenia łacińskiego.
Zachował się przekaz, że Alpinian towarzyszył świętemu Marcjalisowi; grób Alpiniana ma znajdować się obok grobu wymienionego świętego.
W Polsce imię bardzo rzadko spotykane, np. w XIX wieku wystąpiło na Wołyniu. W styczniu 2025 w rejestrze PESEL, wśród publicznie dostępnych danych dotyczących osób żyjących, nie było informacji o wystąpieniu tego imienia jako pierwszego lub drugiego.
Wikipedia
wyczynowiec uprawiający alpinistykę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba uprawiająca alpinizm;
(1.2) badacz, znawca Alp
Wiktionary
Al
Wikipedia
(1.1) Po dwóch dniach wyprawa alpinistów osiągnęła szczyt.
Wiktionary
IPA: ˌalpʲĩˈɲista, AS: alpʹĩńista
Wiktionary
rzecz. alpejka ż., Alpy, alpiniada ż., alpinistyka ż., alpinizm m., alpinarium n.
:: fż. alpinistka ż.
przym. alpinistyczny, alpejski
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta uprawiająca alpinizm
Wiktionary
IPA: ˌalpʲĩˈɲistka, AS: alpʹĩńistka
Wiktionary
rzecz. alpejka ż., Alpy, alpiniada ż., alpinistyka ż., alpinizm m., alpinarium n.
:: fm. alpinista m.
przym. alpinistyczny, alpejski
Wiktionary
→ alpinizm, → alpinistyka
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący alpinizmu lub alpinistów
Wiktionary
(1.1) Zaczął sprowadzać do kraju sprzęt alpinistyczny, a później także turystyczny
Wiktionary
IPA: ˌalpʲĩɲiˈstɨt͡ʃnɨ, AS: alpʹĩńistyčny
Wiktionary
rzecz. Alpy nmos., alpinista m., alpinistka ż., alpinizm m., alpinistyka ż.
przym. alpejski
Wiktionary
forma turystyki wysokogórskiej uprawianej przez osoby o dużych umiejętnościach wspinaczki i stosujących specjalny sprzęt; alpinizm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sport. dosł. uprawiana w Alpach wspinaczka górska
(1.2) sport. szerzej: wspinaczka wysokogórska
(1.3) wspinaczka górska z użyciem specjalistycznego sprzętu
Wiktionary
(1.3) W panelu po wykładzie o alpinistyce przemysłowej wzięli udział studenci UŚ-u.
Wiktionary
rzecz. alpinista m., alpinistka ż., Alpy nmos., alpinizm m.
przym. alpinistyczny, alpejski
Wiktionary
(1.1) alpinizm
(1.2) alpinizm
(1.3) alpinizm
Wiktionary
forma turystyki wysokogórskiej uprawianej przez osoby o dużych umiejętnościach wspinaczki i stosujących specjalny sprzęt; alpinistyka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) dosł. uprawiana w Alpach wspinaczka górska
(1.2) szerzej: wspinaczka wysokogórska
(1.3) wspinaczka górska z użyciem specjalistycznego sprzętu
Wiktionary
Alpinizm, wspinaczka górska – wielowyciągowa wspinaczka uprawiana w terenie górskim wymagająca specjalistycznego sprzętu wspinaczkowego (lina, uprząż, haki itp.), jak też umiejętności niezbędnych do wspinania i korzystania ze sprzętu to cechy wyróżniające wspinaczkę górską. Do jej szczególnych przypadków należy taternictwo i himalaizm.
Wikipedia
(1.1) Od sześciu lat uprawiam alpinizm w Szwajcarii.
Wiktionary
IPA: alˈpʲĩɲism̥, AS: alpʹĩńism̦
Wiktionary
rzecz. alpejka ż., alpinista m., alpinistka ż., Alpy nmos., alpinistyka ż.
przym. alpinistyczny
Wiktionary
(1.1) alpinistyka
(1.2) alpinistyka
(1.3) alpinistyka, wspinaczka górska, taternictwo, himalaizm, andynizm, pireneizm
Wiktionary
marka odzieży outdoorowej i firma
SJP.pl
Alpinus – marka outdoorowa założona w 1990 z inicjatywy polskich himalaistów – Artura Hajzera, Janusza Majera oraz Ryszarda Wareckiego. Oferuje odzież, obuwie i sprzęt do różnych aktywności outdoorowych od turystyki i wspinaczki górskiej, przez rower, aż po bieganie, narciarstwo czy żeglarstwo.
Wikipedia
organiczny związek chemiczny, lek psychotropowy wykazujący silne, krótkotrwałe działanie przeciwlękowe, uspokajające i przeciwdrgawkowe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) farm. anksjolityk z grupy benzodiazepin o szybkim, krótkotrwałym działaniu;
Wiktionary
Alprazolam ( alprazolamum) – organiczny związek chemiczny, triazolowa pochodna benzo-1,4-diazepiny. Stosowany jako lek anksjolityczny, w szczególności w leczeniu zespołu lęku napadowego i zespole lęku uogólnionego. Wykazuje szybkie i silne, lecz krótkotrwałe działanie przeciwlękowe, uspokajające, miorelaksacyjne, przeciwdrgawkowe oraz amnestyczne poprzez wpływ na receptor GABA. Praktycznie nie podlega efektowi pierwszego przejścia przez wątrobę (biodostępność przy podaniu doustnym osiąga ponad 90%).
Wikipedia
(1.1) Skutki uboczne alprazolamu, w związku z podobnym mechanizmem działania, są zasadniczo podobne do innych benzodiazepin.
Wiktionary
kraina w Hiszpanii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. górzysta kraina w południowej Hiszpanii, stanowiąca część Andaluzji, odizolowana pasmami górskimi od reszty Półwyspu Iberyjskiego;
Wiktionary
Al
Wikipedia
(1.1) - Jednakże - wziął na odwagę Dembowski - nigdyś nie słyszał od Skowrona wierszów, które… jak by to powiedzieć?… świdrem wkręcają się w głowę - jak na przykład niektóre śpiewki z Dziadów albo ballada o Alpuharze…
Wiktionary
przym. alpuharski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Alpuharą, dotyczący Alpuhary
Wiktionary
(1.1) W Paryżu natomiast Ksawery Branicki przygotowywał w swej Alhambrze ogromne święcone, na którym miano podać szynki z alpuharskich prosiąt karmionych żmijami.
Wiktionary
rzecz. Alpuhara ż.
Wiktionary
1. w mitologii germańskiej: istota pośrednia między bogiem a człowiekiem; alb
2. demoniczna istota płci męskiej utożsamiana z wampirem lub inkubusem (jej żeński odpowiednik to mara)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. najwyższy łańcuch górski Europy, ciągnący się łukiem od wybrzeża Morza Śródziemnego po dolinę Dunaju w okolicach Wiednia;
Wiktionary
Alpy (fr. "Alpes", niem. "Alpen", wł. "Alpi", słoweń. "Alpe", ret. "Alps") – najwyższy łańcuch górski Europy, ciągnący się łukiem otwartym ku południu, od Zatoki Genueńskiej po Małej Niziny Węgierskiej. Góry są położone na obszarze Niemiec, Włoch, Francji, Monako, Szwajcarii, Liechtensteinu, Austrii i Słowenii. Pasmo liczy 1200 km długości, szerokość waha się od 150 do 250 lub 260 km. W zależności od źródeł powierzchnia Alp jest szacowana od 207 do 220 tys. km².
Wikipedia
(1.1) Najwyższym szczytem Alp jest Mont Blanc.
Wiktionary
IPA: ˈalpɨ, AS: alpy
Wiktionary
rzecz. alpejka ż., Alpejka ż., Alpejczyk mos., alpinista m., alpinistka ż., alpinistyka ż., alpinizm m.
przym. alpejski, alpinistyczny
Wiktionary
korzeń mandragory, któremu przypisywano właściwości magiczne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. przypominający człowieka korzeń mandragory, któremu przypisywano właściwości magiczne;
Wiktionary
Al
Wikipedia
IPA: alˈrawna, AS: alrau̯na
Wiktionary
[czytaj: olRAJT] w porządku; all right
SJP.pl
stop żelaza, aluminium i krzemu, stosowany do wyrobu elektromagnesów
SJP.pl
Alsifer – stop aluminium (w nazwie "al" od aluminium ‘glin’), krzemu ("si" od łac. "silicium") oraz żelaza ("fer" od łac. "ferrum").
Stop ten jest magnetycznie miękki. Wykorzystuje się go (w postaci odlewów) w charakterze osłon magnetycznych, a także przy produkcji kadłubów przyrządów oraz maszyn elektrycznych.
Wikipedia
światowy koncern energetyczny i transportowy
SJP.pl
Al
Wikipedia
rodzaj roślin jednoliściennych z rodziny krasnolicowatych; alstromeria
SJP.pl
Alstremeria, alstromeria, krasnolica ("Alstroemeria" L.) – rodzaj roślin jednoliściennych liczący ok. 65 gatunków. Zasięg tego rodzaju obejmuje środkową część Ameryki Południowej – od Chile po Ekwador na zachodzie i do Argentyny i środkowej Brazylii na wschodzie. Wiele gatunków oraz odmian uprawianych jest z powodu oryginalnych i trwałych kwiatów w celach ozdobnych jako rośliny ogrodowe lub na kwiaty cięte.
Wikipedia
rodzaj roślin jednoliściennych z rodziny krasnolicowatych; alstremeria
SJP.pl
1. niski głos kobiecy lub chłopięcy;
2. partia utworu śpiewana tym głosem;
3. środowiskowo o instrumencie muzycznym o skali zbliżonej do głosu altowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) muz. niski głos żeński, męski lub chłopięcy;
(1.2) muz. linia melodyczna (głos, partia utworu) między sopranem a tenorem
(1.3) muz. pot. instrument grający w skali altu (1.2)
(1.4) inform. klawisz znajdujący się po obu stronach spacji służący do zmieniania funkcji klawiszy
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) muz. pot. osoba z takim głosem
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Śpiewasz sopranem czy altem?
(2.1) Jutro próbę mają alty i basy.
Wiktionary
IPA: alt, AS: alt
Wiktionary
rzecz. kontralt m., alcistka ż., alcista m., altówka ż., altysta mos., altystka ż., alcik mrz.
przym. altowy
Wiktionary
(1.1-2) kontratenor, kontralt
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) polit. zbiór powstałych w drugiej dekadzie XX wieku w USA skrajnie prawicowych ideologii, głoszących m.in. białą supremację, antysemityzm i hasła prawicowopopulistyczne;
(1.2) społeczność popleczników alt-rightu (1.1)
Wiktionary
Al
Wikipedia
(1.2) Reporterzy odnotowali wykorzystywanie przez alt-right internetowych memów do propagowania swojej ideologii, szczególnie w odniesieniu do takich stron jak 4chan i 8chan.
Wiktionary
rzecz. alt-rightowiec mos.
przym. alt-rightowy
Wiktionary
(1.1-2) altprawica, prawica alternatywna
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) stpol. złotogłów
Wiktionary
IPA: alˈtãmbas, AS: altãmbas
Wiktionary
1. miasto w Brazylii;
2. miasto w Meksyku;
3. miasto w Kolumbii;
4. jaskinia w Hiszpanii
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
budowla ogrodowa o niewielkich rozmiarach, służąca do wypoczynku i chroniąca przed deszczem lub słońcem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) lekki, niewielki ogrodowy budynek;
(1.2) uczn. samochód
Wiktionary
Altana (altanka, chłodnik, ciennik) – lekka budowla, często ażurowa, stawiana w ogrodzie, nierzadko ozdobna, również niewielki plac zacieniony przez krąg drzew.
Altana zaliczana jest do obiektów małej architektury ogrodowej. Chroni przed opadami i słońcem, stanowiąc miejsce spotkań oraz odpoczynku. Jej wznoszenie, podobnie jak tworzenie oczek wodnych czy karmników, służy wzbogaceniu kompozycji i podniesieniu walorów estetycznych przestrzeni.
Wikipedia
(1.1) Sprzeczamy się, która altana w naszym ogrodzie piękniejsza: różana czy chmielowa?
Wiktionary
IPA: alˈtãna, AS: altãna
Wiktionary
rzecz. altannik m.
:: zdrobn. altanka ż.
przym. altanowy
Wiktionary
(1.1) altanka, pawilon ogrodowy, daw. kiosk; przest. chłodnik, ciennik; reg. śl. lauba
Wiktionary
niewielka altana; budowla ogrodowa o lekkiej konstrukcji, służąca do wypoczynku i chroniąca przed deszczem lub słońcem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: altana
(1.2) ogrod. mały, letni domek, zwłaszcza na ogrodzie działkowym
Wiktionary
Altanka – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie sochaczewskim, w gminie Sochaczew. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa skierniewickiego.
Wikipedia
(1.2) W naszym ogrodzie różanym nie ma altanki.
Wiktionary
IPA: alˈtãnka, AS: altãnka
Wiktionary
rzecz. altana ż., altannik m.
przym. altanowy
Wiktionary
przymiotnik od: altanka
SJP.pl
ptak z rzędu wróblowatych; budnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. ptak z rodziny nazwa systematyczna|Ptilonorhynchidae|ref=tak.;
Wiktionary
rzecz. altana ż., altanka ż.
Wiktionary
ptak z rzędu wróblowatych; budnik
SJP.pl
Altanniki (Ptilonorhynchidae) – rodzina ptaków z rzędu wróblowych (Passeriformes), najbliżej spokrewniona z korołazami (Climacteridae). Występują w Australii, na Nowej Gwinei i kilku sąsiednich wyspach.
Wikipedia
fundacja powstała na mocy zapisu testamentowego lub darowizny, związana z określonym ołtarzem jakiegoś kościoła
SJP.pl
Altaria (z altare – ołtarz, fundusz albo zapis na utrzymanie ołtarza lub kaplicy w kościele) – rodzaj fundacji (prebendy) kościelnej, której celem jest sprawowanie kultu przez altarystę przy wyznaczonym specjalnie do tego celu ołtarzu. Uposażenie altarii było związane z ołtarzem w kościele kolegiackim lub parafialnym, rzadziej innym.
Wikipedia
dawniej: duchowny katolicki opiekujący się ołtarzem; altarzysta
SJP.pl
Altarysta (ołtarznik) z łac. "altarista" – opiekun ołtarza, dawniej zawsze duchowny, sługa kościelny, ministrant.
W średniowieczu i czasach nowożytnych duchowny, opiekun altarii w kościele, czerpiący z tego tytułu swoje dochody. Altaryści mieszkali zazwyczaj w domach w bezpośrednim sąsiedztwie kościoła. W przypadku większych kościołów, w których znajdowało się kilka/kilkanaście ołtarzy, altarystów bywało wielu. Pozostałość po domach altarystów stanowią kamieniczki Jaś i Małgosia we Wrocławiu).
Wikipedia
kapłan posiadający prawo do dochodów ustalonych w akcie fundacyjnym altarii
SJP.pl
Altavista – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Wirginia, w hrabstwie Campbell.
Wikipedia
przenośny przyrząd, używany do wyznaczania współrzędnych geograficznych, czasu i azymutu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) astr. geod. daw. przyrząd pomiarowy używany w XVIII i XIX wieku do pomiaru wysokości i azymutu ciał niebieskich;
(1.2) astr. pierwowzór instrumentu uniwersalnego
Wiktionary
Altazymut (łac. "alt(itudo)" - wysokość + "azymut") – przyrząd do pomiarów astronomiczno-geodezyjnych używany w XVIII i XIX w. Urządzenie to miało za zadanie pomiar wysokości azymutów ciał niebieskich.
Wikipedia
[czytaj: altkojn] każda kryptowaluta inna niż bitcoin
SJP.pl
model samochodu marki Seat
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
ciężka, przetykana złotymi nićmi tkanina, bardzo kosztowna, używana w dawnej Polsce na ubiory i stroje kościelne; złotogłów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) włók. daw. ciężka błyszcząca tkanina jedwabna przetykana złotą nicią
Wiktionary
(1.1) Między altembasem i złotogłowiem ta była różnica, że w altembasie osnowa jedwabna a wątek złoty, w złotogłowiu zaś wątek jedwabny a osnowa złota.
Wiktionary
IPA: alˈtɛ̃mbas, AS: altẽmbas
Wiktionary
przym. altembasowy
Wiktionary
związany z altembasem
SJP.pl
miasto w Saksonii
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
miasto w Niemczech
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
chromatyczne podwyższenie lub obniżenie dźwięku skali
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. irytacja, niepokój, zdenerwowanie
(1.2) daw. sfałszowanie aktu prawnego
(1.3) muz. podwyższenie lub obniżenie dźwięku należącego do skali lub akordu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Aż nareszcie, kiedy już panią Madejową zupełna miała chwycić alteracja, drzwi stuknęły ociężale, do gospody wszedł Dziurbacki.
(1.1) O mościwi mi panowie! W istnej błąka alteracji moich wdzięków przedsięwzięcie, że was tylu w tym momencie rzuca splendor na mój domek!
Wiktionary
[czytaj: alterkatio] z łaciny: sprzeczka;
1. figura retoryczna oratorstwa antycznego;
2. literacka odmiana dialogu złożonego z krótkich pytań i odpowiedzi
SJP.pl
członek ruchu antyglobalistycznego; antyglobalista
SJP.pl
przeciwny globalizacji, mający na celu jej zahamowanie; antyglobalistyczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący alterglobalizmu i alterglobalistów
Wiktionary
IPA: ˌaltɛrɡlɔbalʲiˈstɨt͡ʃnɨ, AS: alterglobalʹistyčny
Wiktionary
rzecz. alterglobalizm m., alterglobalista m.
Wiktionary
ruch społeczno-polityczny sprzeciwiający się korzyściom płynącym z procesów globalizacji; antyglobalizm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) śrpol. nieporozumienie, spór, sprzeczka
Wiktionary
IPA: ˌaltɛrkaˈt͡sɨja, AS: alterkacyi ̯a
Wiktionary
1. występowanie wymienne; wymiana, oboczność
2. występowanie na przemian co najmniej dwu różnych elementów
3. oboczność głosek występująca w tematach i rdzeniach wyrazów
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest alternacyjne
Wiktionary
przym. alternacyjny
przysł. alternacyjnie
Wiktionary
dotyczący alternacji; wymienny (np. języki alternacyjne)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. człon oboczności fonetycznej lub morfologicznej wyrazu; wariant członu wyrazu powstający w wyniku alternacji
Wiktionary
rzecz. alternacja ż.
Wiktionary
Alternarioza – grzybowa choroba roślin wywołana przez gatunki z rodzaju "Alternaria". Do ważniejszych alternarioz należą:
Wikipedia
w językoznawstwie: głoska lub inny element języka podlegający alternacji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) dypl. zasada kolejności – ustalony sposób, według którego przedstawiciele państw o tej samej randze podpisują dokument albo są wymieniani w jego treści, tak aby żadna ze stron nie była uprzywilejowana
Wiktionary
Al
Wikipedia
1. układ zero-jedynkowy, w którym bodziec czynny na jednym tylko dowolnym wejściu wywołuje reakcję czynną jedynego wyjścia;
2. prądnica prądu przemiennego, często trójfazowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mot. prądnica prądu przemiennego;
(1.2) slang. chłopak, którego cechuje alternatywny ubiór i słuchanie niekonwencjonalnej muzyki
Wiktionary
Al
Wikipedia
(1.1) Jerzy kupił był już samochód, kiedy odkrył, że ma on niesprawny alternator.
Wiktionary
IPA: ˌaltɛrˈnatɔr, AS: alternator
Wiktionary
rzecz. alternatywka ż.
Wiktionary
(1.2) alternatyw, fż. alternatywka
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dotyczący alternatora
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) slang. chłopak, którego cechuje alternatywny ubiór i słuchanie niekonwencjonalnej muzyki
Wiktionary
rzecz. alternatywka ż.
Wiktionary
(1.1) alternator, fż. alternatywka
Wiktionary
1. dwie wykluczające się możliwości, np. mieć alternatywę;
2. sytuacja wymagająca wyboru między dwiema wykluczającymi się możliwościami, np. stanąć przed alternatywą;
3. potocznie: inna możliwość, inne rozwiązanie, np. alternatywa dla planu gospodarczego;
4. w logice: zdanie złożone współrzędnie (połączonych spójnikiem "lub" lub "albo"), prawdziwe wówczas, gdy choćby jedno ze zdań składowych jest prawdziwe; suma logiczna; wyraz często używany w błędnym znaczeniu "jedna z możliwości", np.: Miał dwie alternatywy. (poprawnie: Miał dwie możliwości.)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) log. suma logiczna; zdanie złożone współrzędnie, prawdziwe, gdy jedno ze zdań składowych jest prawdziwe;
(1.2) pot. sytuacja konieczności wyboru między dwiema wykluczającymi się możliwościami
(1.3) pot. wybór lub rozwiązanie, na które można się zdecydować w miejsce innego
Wiktionary
Alternatywa, suma logiczna, alternatywa zwykła, alternatywa nierozłączna, alternatywa łączna – zdanie logiczne o postaci "p lub q", gdzie "p", "q" są zdaniami. W logice matematycznej alternatywę zapisuje się formula_1 Alternatywa "p lub q" jest zdaniem prawdziwym, gdy co najmniej jedno z jej zdań składowych "p", "q" jest prawdziwe.
Wikipedia
(1.1) Przykładem alternatywy logicznej jest fraza: „Prawda lub fałsz to prawda”.
(1.2) Mam alternatywę: albo studia, albo w kamasze.
(1.3) Najgorsze jest to, że nie mam żadnej sensownej alternatywy!
(1.3) Alternatywy na liście składników w przepisie na ciasto kokosowe przedzielono ukośnikami, np. „mleko sojowe/inne roślinne”.
Wiktionary
IPA: ˌaltɛrnaˈtɨva, AS: alternatyva
Wiktionary
rzecz. alternatywka ż.
przym. alternatywny
Wiktionary
(1.1) suma logiczna, dysjunkcja
(1.2) możliwość, opcja, wybór, dylemat
Wiktionary
potocznie: chłopak o alternatywnych upodobaniach i zachowaniach
SJP.pl
potocznie: chłopak o alternatywnych upodobaniach i zachowaniach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) neol. uczn. dziewczyna, którą cechuje alternatywny ubiór i słuchanie niekonwencjonalnej muzyki
Wiktionary
(1.1) Alternatywki już nie są alternatywne, bo obecnie jest tyle alternatywek, że bardziej wyróżniają się z tłumu dziewczyny, które nie są alternatywkami.
Wiktionary
rzecz. alternatywa ż.
:: fm. alternator, alternatyw
przym. alternatywny
Wiktionary
1. cecha tego, co dopuszcza jedną z dwóch możliwości, np. alternatywność oferty;
2. rzadko: przeciwstawianie się temu, co tradycyjne i oficjalnie uznane, bycie w opozycji do nurtu oficjalnego
SJP.pl
W algebrze o grupoidzie formula_1 mówi się, że jest lewostronnie alternatywny, jeśli formula_2 dla każdego formula_3 i formula_4 w formula_1 oraz prawostronnie alternatywny, jeśli formula_6 dla każdego formula_3 i formula_4 w formula_9 O grupoidzie będącym zarazem lewo- jak i prawostronnie alternatywnym mówi się krótko, iż jest alternatywny.
Wikipedia
1. dopuszczający jedną z dwóch możliwości, np. oferta alternatywna;
2. dotyczący jednej z dwóch możliwości, np. wyjście alternatywne;
3. przeciwstawiający się temu, co tradycyjne i oficjalnie uznane, stojący w opozycji do nurtu oficjalnego, np. medycyna alternatywna;
4. rządy alternatywne - gabinety zmieniające się w zależności od tego, która partia zyska w wyborach większość parlamentarną
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który daje możność wyboru jednej z dwóch wykluczających się możliwości
przymiotnik jakościowy
(2.1) taki, który przeciwstawia się temu, co tradycyjne i oficjalnie uznawane
Wiktionary
(1.1) Nie musisz jednak uprawiać seksu bez zabezpieczenia ani poddać się całkowitej abstynencji. Dla takich kobiet jak ty wymyślono kondomy z alternatywnego tworzywa.
(2.1) Alternatywki już nie są alternatywne, bo obecnie jest tyle alternatywek, że bardziej wyróżniają się z tłumu dziewczyny, które nie są alternatywkami.
Wiktionary
rzecz. alternatywa ż., alternatywka ż., alternatywność ż.
przysł. alternatywnie
Wiktionary
(1.1) wariantywny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) jęz. o morfemach lub fonemach etymologicznie pokrewnych, ale różniących się fonetycznie: występowanie w sposób oboczny
Wiktionary
rzecz. alternacja ż.
czas. alternować
Wiktionary
1. w językoznawstwie, o głoskach lub innych elementach języka: ulegać wymianie, występować obocznie;
2. w architekturze: występować naprzemiennie;
3. rzadko: występować wymiennie
SJP.pl
przysłówek
(1.1) książk. poświęcając się dla innych
Wiktionary
rzecz. alterocentryczność ż., alterocentryzm mrz.
przym. alterocentryczny
Wiktionary
(1.1) altruistycznie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest alterocentryczne; cecha tych, którzy są alterocentryczni
Wiktionary
rzecz. alterocentryzm mrz.
przym. alterocentryczny
przysł. alterocentrycznie
Wiktionary
książkowo: dotyczący alterocentryzmu, wynikający z alterocentryzmu - postawy bezinteresownej troski o dobro innych, gotowości do poświęceń, np. altruistyczna pomoc, altruistyczne zasady; bezinteresowny, altruistyczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) książk. poświęcający się dla innych
Wiktionary
rzecz. alterocentryczność ż., alterocentryzm mrz.
przysł. alterocentrycznie
Wiktionary
(1.1) altruistyczny
Wiktionary
książkowo: postawa bezinteresownej troski o dobro innych, gotowość do poświęceń, przeciwieństwo egoizmu; altruizm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) poświęcanie się dla innych
Wiktionary
rzecz. alterocentryczność ż.
przym. alterocentryczny
przysł. alterocentrycznie
Wiktionary
(1.1) altruizm
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|alterować.
Wiktionary
czas. alterować
rzecz. zalterowanie n.
Wiktionary
1. dawniej: unosić się gniewem
2. podwyższać lub obniżać dźwięk składowy akordu lub skali diatoniczej
SJP.pl
model samochodu marki Nissan
SJP.pl
lotniczy przyrząd pokładowy służący do pomiaru wysokości lotu; altymetr
SJP.pl
jedna z metod geodezji satelitarnej stosowana do wyznaczania geoidy i parametrów pola grawitacyjnego Ziemi na obszarze mórz i oceanów; altymetria
SJP.pl
śródgórski płaskowyż w Andach Środkowych; Wyżyna Boliwijska
SJP.pl
Altiplano – płaskowyż śródgórski w Andach Środkowych, w Boliwii (Park Narodowy Sajama), Peru i północnym Chile (Park Narodowy Lauca).
Znajduje się na wysokości 3300–3800 m n.p.m. Występują kotliny bezodpływowe. Znajdują się jeziora (m.in. Titicaca, Poopó), a także solniska (Salar de Uyuni). Występuje roślinność półpustynna (puna) oraz największe na świecie złoża rudy cyny.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
potocznie: medycyna alternatywna
SJP.pl
model samochodu marki Suzuki
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: altokumulus] chmura w postaci białej lub szarej ławicy; chmura średnia kłębiasta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) meteorol. kłębiasta chmura średniego piętra;
Wiktionary
Al
Wikipedia
chmura średnia warstwowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) meteorol. chmura średnia, tworząca jednolitą szarą lub niebieskoszarą warstwę na niebie, zwykle przysłaniającą słońce lub księżyc, występująca na wysokości 2–7 km, mogąca dawać lekki deszcz lub śnieg;
Wiktionary
Altostratus ["łac."] (As – chmura średnia warstwowa) – chmura w postaci grubej i gęstej, niebieskiej albo szarej warstwy, przez którą słońce lub księżyc przeświecają jak przez szkło matowe. Składa się z kropel wody oraz kryształków lodu. Często pokrywa całe niebo, a czasem towarzyszy jej opad drobnego deszczu lub śniegu. Występuje na wysokości od 2 do 5 km.
Wikipedia
(1.1) chmura średnia warstwowa, symbol: As
Wiktionary
przymiotnik od: altostratus
SJP.pl
muzyk płci męskiej grający na altówce; alcista; altowiolista; altysta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) muz. człowiek grający na altówce
Wiktionary
IPA: ˌaltɔvʲjɔlʲĩˈɲista, AS: altovʹi ̯olʹĩńista
Wiktionary
rzecz. altowiolista m., altowiolistka ż.
:: fż. altowiolinistka ż.
Wiktionary
(1.1) altowiolista, alcista, altysta
Wiktionary
muzyk płci żeńskiej grający na altówce; alcistka; altowiolistka; altystka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) forma żeńska od: altowiolinista
Wiktionary
(1.1) Altowiolinistka zagrała piękny koncert.
Wiktionary
IPA: ˌaltɔvʲjɔlʲĩˈɲistka, AS: altovʹi ̯olʹĩńistka
Wiktionary
rzecz. altowiolinista m., altowiolista m., altowiolistka ż.
Wiktionary
muzyk płci męskiej grający na altówce; alcista; altowiolinista; altysta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) muz. muzyk, który gra na altówce
Wiktionary
(1.1) Altowiolista zagrał piękny koncert.
Wiktionary
IPA: ˌaltɔvʲjɔˈlʲista, AS: altovʹi ̯olʹista
Wiktionary
rzecz. altowiolinista mos.
:: fż. altowiolistka ż.
Wiktionary
(1.1) altowiolinista, alcista, altysta
Wiktionary
muzyk płci żeńskiej grający na altówce; alcistka; altowiolinistka; altystka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. kobieta, która gra na altówce
Wiktionary
(1.1) Altowiolistka zagrała piękny koncert.
Wiktionary
IPA: ˌaltɔvʲjɔˈlʲistka, AS: altovʹi ̯olʹistka
Wiktionary
rzecz. altowiolinista m., altowiolinistka ż.
:: fm. altowiolista m.
Wiktionary
(1.1) altowiolinistka, alcistka, altystka
Wiktionary
przymiotnik od: alt (np. głos altowy, saksofon altowy)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) muz. dotyczący altu, określający alt
przymiotnik jakościowy
(2.1) muz. charakterystyczny dla altu, mający cechy altu
Wiktionary
rzecz. alt mrz., kontralt mrz., alcistka ż., alcista mos., altówka ż., altysta mos., altystka ż., alcik mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. geogr. Zagłębie Dąbrowskie
Wiktionary
(1.1) Pojadymy banom do Altrajchu.
Wiktionary
człowiek uczynny, gotowy do poświęceń, stawiający dobro innych ponad własne interesy; idealista
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba bezinteresownie służąca innym, poświęcająca się ich sprawom
Wiktionary
(1.1) Doktor Judym z „Ludzi bezdomnych” był altruistą.
Wiktionary
IPA: ˌaltruˈjista, AS: altrui ̯ista
Wiktionary
rzecz. altruizm m.
:: fż. altruistka ż.
przym. altruistyczny
przysł. altruistycznie
Wiktionary
książkowo: kobieta uczynna, stawiająca dobro innych ponad własne interesy; idealistka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta bezinteresownie służąca innym, poświęcająca się ich sprawom
Wiktionary
IPA: ˌaltruˈjistka, AS: altrui ̯istka
Wiktionary
rzecz. altruizm m.
:: fm. altruista m.
przym. altruistyczny
przysł. altruistycznie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób altruistyczny
Wiktionary
rzecz. altruitka ż., altruizm m., altruista m., altruistka ż., altruistyczność ż.
przym. altruistyczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest altruistyczne; cecha tych, którzy są altruistyczni
Wiktionary
rzecz. altruitka ż., altruizm m., altruista m., altruistka ż.
przym. altruistyczny
przysł. altruistycznie
Wiktionary
książkowo: dotyczący altruizmu, wynikający z altruizmu - postawy bezinteresownej troski o dobro innych, gotowości do poświęceń, np. altruistyczna pomoc, altruistyczne zasady; bezinteresowny, alterocentryczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) właściwy altruizmowi lub altruiście – osobie pomagającej, myślącej o innych; przeciwny wobec egoizmu
Wiktionary
(1.1) […] człowiek niewierzący może być heroiczny, altruistyczny, wieść życie moralne i być – w potocznym rozumieniu tego słowa – święty, i to świętszy od bardzo wielu chrześcijan.
(1.1) Staniesz się bodhisattwą lub dzieckiem Buddy wyłącznie pod warunkiem, że wykażesz altruistyczną chęć osiągnięcia oświecenia. Bodhisattwowie nazywani są dziećmi umysłu Buddy, gdyż zrodzili się z właściwości strumienia jego umysłu.
Wiktionary
IPA: ˌaltrujiˈstɨt͡ʃnɨ, AS: altrui ̯istyčny
Wiktionary
rzecz. altruitka ż., altruizm m., altruistyczność ż., altruista m., altruistka ż.
przysł. altruistycznie
Wiktionary
(1.1) książk. alterocentryczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) liter. żartobliwa forma poetycka w formie apelatywnego dwuwiersza nakłaniającego do altruistycznych zachowań
Wiktionary
rzecz. altruizm m., altruista m., altruistka ż., altruistyczność ż.
przym. altruistyczny
przysł. altruistycznie
Wiktionary
bezinteresowna troska o dobro innych, gotowość do poświęceń, przeciwieństwo egoizmu; alterocentryzm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bezinteresowna chęć służenia innym ludziom, poświęcenia się ich sprawom;
Wiktionary
Altruizm ( altruisme, od łacińskiego rdzenia "alter" – inny, drugi) – działanie na korzyść innych; dobrowolne ponoszenie pewnych kosztów przez jednostkę na rzecz innej jednostki lub grupy; zachowanie przeciwstawne egoizmowi. Altruizm może występować zarówno wśród ludzi, jak i innych gatunków, np. owadów. Jest to podstawowe pojęcie socjobiologii.
Wikipedia
(1.1) Doktor Judym z „Ludzi bezdomnych” charakteryzuje się altruizmem.
Wiktionary
IPA: alˈtrujism̥, AS: altrui ̯ism̦
Wiktionary
rzecz. altruitka ż., altruistyczność ż., altruista m., altruistka ż.
przym. altruistyczny
przysł. altruistycznie
Wiktionary
(1.1) alterocentryzm
Wiktionary
[czytaj: alctajrer] austriacka rasa kur
SJP.pl
Al
Wikipedia
przyrząd pokładowy używany w samolotach do pomiaru wysokości; altimetr
SJP.pl
jedna z metod geodezji satelitarnej stosowana do wyznaczania geoidy i parametrów pola grawitacyjnego Ziemi na obszarze mórz i oceanów; altimetria
SJP.pl
Altymetria (łac. "altus" – wysoki, gr. "metréō" – mierzę) – technika pomiarów zmian wysokości powierzchni oceanu i pomiarów wysokości nad powierzchnią ziemi.
Wikipedia
1. muzyk grający na altówce; altowiolinista; altowiolista; alcista;
2. osoba śpiewająca altem; alcista, alt;
3. muzyk grający na instrumencie o skali zbliżonej do skali głosu altowego (np. na saksofonie altowym); alcista
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zob. alcista.
Wiktionary
IPA: alˈtɨsta, AS: altysta
Wiktionary
rzecz. alcista, alcistka, altystka, alt
przym. altowy
Wiktionary
(1.1) alcista
Wiktionary
1. muzyk płci żeńskiej grający na altówce; alcistka; altowiolistka; altowiolinistka;
2. kobieta śpiewająca altem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zob. alcistka.
Wiktionary
IPA: alˈtɨstka, AS: altystka
Wiktionary
rzecz. alcistka, alcista, altysta, alt
przym. altowy
Wiktionary
(1.1) alcistka
Wiktionary
instrument smyczkowy o 4 strunach, strojony o kwintę niżej od skrzypiec; viola; wiola
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. smyczkowy instrument muzyczny;
Wiktionary
Al
Wikipedia
(1.1) Dopiero współcześnie, wraz z rozwojem sztuki instrumentacji, zaczęto traktować altówkę jako samodzielny instrument, nadając mu ważniejszą rolę w orkiestrze symfonicznej.
Wiktionary
IPA: alˈtufka, AS: altufka
Wiktionary
rzecz. alcista mos., alt
przym. altowy
Wiktionary
(1.1) wiola
Wiktionary
związany z altówką
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) muz. związany z altówką
Wiktionary
(1.1) Utwór rozpoczyna się altówkową solówką.
Wiktionary
temat słowotwórczy
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z aluminium (glinem)
Wiktionary
IPA: ˈalu, AS: alu
Wiktionary
1. stop aluminium i cynku z dodatkiem krzemu;
2. blacha obustronnie pokryta takim stopem
SJP.pl
używany dawniej w laboratoriach chemicznych gliniany garnuszek w kształcie gruszki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. chem. gliniany garnuszek w kształcie gruszki, otwarty z obu stron, używany dawniej w laboratoriach chemicznych i alchemicznych, zwłaszcza do sublimacji, pozyskiwania jodu czy rtęci
Wiktionary
(1.1) jajo filozoficzne, wazon hermetyczny, wazon filozoficzny
Wiktionary
stop aluminium, manganu i krzemu o bardzo wysokiej odporności na korozję
SJP.pl
Aludur – stop aluminium z krzemem i manganem. Cechuje się wysoką odpornością na korozję, w związku z czym wykorzystuje się go przy produkcji przewodów linii wysokiego napięcia i innych elementów konstrukcyjnych, które bywają narażone na złe warunki eksploatacji.
Wikipedia
potocznie: felga z aluminium; alus
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mot. felga z aluminium
Wiktionary
IPA: ˌaluˈfɛlɡa, AS: alufelga
Wiktionary
(1.1) alus, felga aluminiowa
Wiktionary
potocznie: folia aluminiowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. folia aluminiowa
Wiktionary
IPA: ˌaluˈfɔlʲja, AS: alufolʹi ̯a
Wiktionary
aluminiowa felga; alufelga, alus
SJP.pl
materiał wybuchowy kruszący, będący mieszaniną azotanu amonowego, trójnitrotoluenu i metalicznego glinu; stosowany gł. do wybuchów podwodnych oraz do robót skalnych; amonal
SJP.pl
stop niklu wykorzystywany do budowy termoelementów, zawiera 2% manganu, 2,2% aluminium, 1,4% krzemu
SJP.pl
Alumel – stop niklu zawierający 0,8–2% manganu, 1,8–2,5% aluminium, 0,8–2% krzemu i domieszki żelaza i kobaltu.
Oporność elektryczna właściwa ok. 0,32×10 Ω. Wrażliwy na działanie siarki i węgla. Wykorzystywany przy wyrobie termoogniw, przewodów kompensacyjnych i oporników o długim czasie pracy w temperaturze do 1000 °C.
Wikipedia
w technice: natryskiwanie aluminium na stal i wyżarzanie do powstania zgorzeliny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) met. powlekanie wyrobów metalowych powłoką ochronną z aluminium
Wiktionary
czas. alumetować ndk.
Wiktionary
zasadowy siarczan glinu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) techn. pokrywanie czegoś warstwą aluminium
Wiktionary
rzecz. aluminium n.
czas. aluminiować ndk.
przym. aluminiowy
Wiktionary
pokrywać coś warstwą aluminium
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zaaluminiować)
(1.1) nakładać warstwę aluminium na inne materiały w celu nadania im pożądanych właściwości, takich jak odporność na korozję, estetyka czy przewodność elektryczna
Wiktionary
(1.1) Firma aluminiuje blachy, aby poprawić ich właściwości odpornościowe.
Wiktionary
rzecz. aluminiowanie n., aluminium n.
przym. aluminiowy
Wiktionary
zrobiony ze szkła oraz aluminium
SJP.pl
wykonany z aluminium, zawierający aluminium (np. stop aluminiowy, folia aluminiowa)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) wykonany z aluminium
(1.2) związany z aluminium, dotyczący aluminium
Wiktionary
(1.1) Maszt jest słupem drewnianym, aluminiowym lub z innego materiału.
Wiktionary
IPA: ˌalũmʲĩˈɲɔvɨ, AS: alũmʹĩńovy
Wiktionary
rzecz. aluminium n., aluminiowanie n.
czas. aluminiować ndk.
Wiktionary
(1.1-2) glinowy
Wiktionary
minerał, uwodniony siarczan glinu
SJP.pl
pierwiastek chemiczny o symbolu Al i liczbie atomowej 13, lekki srebrzystobiały metal, kruchy i łamliwy, jako składnik stopów wykorzystywany do produkcji wielu produktów, np. puszek do napojów; glin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) techn. glin
Wiktionary
Aluminium – glin o czystości technicznej, zawierający różne ilości zanieczyszczeń, zależnie od metody otrzymywania. W wyniku rafinacji elektrolitycznej otrzymuje się aluminium zawierające 99,950–99,955% Al. Aluminium hutnicze, otrzymywane przez elektrolizę tlenku glinu w stopionym kriolicie, zawiera 99,0–99,8% Al.
Wikipedia
(1.1) Aluminium jest bardzo lekkim metalem.
Wiktionary
IPA: ˌalũˈmʲĩɲũm, AS: alũmʹĩńũm
Wiktionary
rzecz. aluminon m., aluminiowanie n.
czas. aluminiować ndk.
przym. aluminiowy
Wiktionary
(1.1) chem. glin; symbol. Al
Wiktionary
przymiotnik od: aluminografia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hutn. met. proces metalurgiczny, będący egzotermiczną reakcją chemiczną, w której glin (aluminium) reaguje z tlenkiem metalu, redukując ten tlenek do metalu i tworząc przy tym tlenek glinu (Al₂O₃) oraz wydzielając duże ilości ciepła
Wiktionary
Aluminotermia – proces metalurgiczny otrzymywania metali poprzez redukcję ich tlenków sproszkowanym lub zgranulowanym glinem. Substraty tworzą mieszankę termitową, która reaguje z wydzieleniem dużych ilości ciepła, na skutek czego jej temperatura dochodzi do 3773 K (3500oC), jest to wyższa temperatura niż ta podczas palenia magnezu (3100oC)
Wikipedia
przymiotnik od: aluminotermia
SJP.pl
1. słuchacz seminarium duchownego; kleryk;
2. absolwent w wyższych uczelniach anglosaskich;
3. w dawnej Polsce: uczeń kształcony i utrzymywany przez jakąś szkołę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) eduk. kośc. student seminarium duchownego
(1.2) eduk. absolwent, szczególnie w wyższych uczelniach anglosaskich
(1.3) hist. eduk. uczeń bezpłatnie pobierający naukę i utrzymywany
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) kleryk, seminarzysta
(1.2) absolwent
(1.3) wychowanek
Wiktionary
zakład, w którym uczniowie otrzymywali bezpłatnie naukę i utrzymanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. zakład zapewniający bezpłatnie mieszkanie, opiekę i naukę; Gloger.
(1.2) daw. dom dla inwalidów wojennych; Gloger.
Wiktionary
IPA: aˈlũmnat, AS: alũmnat
Wiktionary
żel glinowy, uwodniony tlenek glinu
SJP.pl
krystaliczny tlenek glinu, stosowany do wyrobu krążków szlifierskich i tygli ogniotrwałych
SJP.pl
związany z alundem
SJP.pl
zdrobnienie od: Alina (imię żeńskie)
SJP.pl
polska firma, dostawca systemów zewnętrznych rolet aluminiowych oraz rolowanych bram garażowych i przemysłowych
SJP.pl
Aluprof SA – spółka powołana w 2006 r. przez Grupę Kapitałową Kęty, którą utworzono na bazie dwóch już istniejących spółek zależnych:
Przedsiębiorstwo posiada także zagraniczne spółki zależne oraz przedstawicielstwa funkcjonujące pod tym samym szyldem.
Wikipedia
środowiskowo: felga z aluminium; alufelga
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) środ. mot. alufelga
Wiktionary
IPA: ˈalus, AS: alus
Wiktionary
handlowa nazwa leku zobojętniającego kwas żołądkowy, stosowanego w chorobie wrzodowej żołądka i dwunastnicy
SJP.pl
zdrobnienie od: Alicja (imię żeńskie)
SJP.pl
rzeka w Rumunii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w Rumunii, lewy dopływ Dunaju;
(1.2) geogr. okręg w południowo-wschodniej Rumunii
Wiktionary
Aluta (rum. "Olt") – rzeka w Rumunii, lewy dopływ Dunaju o długości 615 km i powierzchni dorzecza 24 050 km².
Rzeka wypływa ze źródeł na południe od przełęczy Bicaz w górach Hășmaș, płynie przez Karpaty Wschodnie i Karpaty Południowe, między Górami Fogaraskimi i Górami Sybińskimi tworzy głęboki Przełom Czerwonej Wieży, przecina przedpole Karpat i Nizinę Wołoską, a do Dunaju uchodzi naprzeciw bułgarskiej miejscowości Čerkovica, w pobliżu Islaz.
Wikipedia
(1.1) Ważniejsze miejscowości nad Alutą: Fogarasz, Mârșa Racovița, Călimănești, Râmnicu Vâlcea, Slatina, Turnu Măgurele.
Wiktionary
przym. alucki
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Alutorami, dotyczący Alutorów
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język alutorski;
Wiktionary
rzecz. Alutorowie lm m.
Wiktionary
naniesiony przez rzeki (np. osady aluwialne, aluwialne złoża złota)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) geol. pochodzący z aluwiów
(1.2) geol. przest. odnoszący się do współczesnego nam okresu geologicznego
Wiktionary
(1.1) Równina aluwialna Nilu od tysięcy lat jest źródłem żyznych gleb wykorzystywanych w rolnictwie.
Wiktionary
rzecz. aluwia nmos., aluwium n.
Wiktionary
(1.1) napływowy, osadowy
(1.2) holoceński
Wiktionary
1. osad nagromadzony przez wody na dnie koryta rzeki;
2. młodsza epoka polodowcowa czwartorzędu; epoka holoceńska, holocen
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) geol. osady powstające w procesie akumulacji na skutek działalności wód płynących;
(1.2) daw. geol. najmłodsza epoka geologiczna, holocen;
Wiktionary
Al
Wikipedia
IPA: aˈluvʲjũm, AS: aluvʹi ̯ũm
Wiktionary
przym. aluwialny
Wiktionary
(1.2) holocen
Wiktionary
niewyraźna przymówka odwołująca się do czegoś, o czym nie można powiedzieć wprost; napomknienie; podtekst
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wzmianka mająca wywołać skojarzenie z czymś, o czym się nie chce lub o czym nie można powiedzieć wprost
Wiktionary
Aluzja ( allusio) – nawiązanie do czegoś, kogoś; przywołanie nie wprost danej sprawy. Z reguły aluzje są łatwe do odgadnięcia przez odbiorcę wypowiedzi.
Wikipedia
(1.1) Spektakl „Czwarta siostra” został nazwany przez recenzentów ironiczną aluzją do Czechowa.
(1.1) Czytelnicy (ci z urzędu) węszyli aluzje, kpinę z nowego ładu.
Wiktionary
IPA: aˈluzʲja, AS: aluzʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. aluzyjność ż.
przym. aluzyjny
przysł. aluzyjnie
Wiktionary
(1.1) napomknienie, podpowiedź, sugestia, wskazówka
Wiktionary
zdrobnienie od: aluzja
SJP.pl
sztuka używania domysłów, niewyraźnie i nie bezpośrednio mówienie o pewnych rzeczach tak, aby wzbudzić skojarzenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. cecha tego, co jest aluzyjne
Wiktionary
rzecz. aluzja ż., aluzyjka ż.
przym. aluzyjny
przysł. aluzyjnie
Wiktionary
dotyczący aluzji, wynikający z aluzji, pełen aluzji (np. aluzyjna wypowiedź, aluzyjny charakter wiersza)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z aluzją; zawierający aluzje lub posługujący się aluzjami; będący aluzją
Wiktionary
rzecz. aluzja ż., aluzyjność ż.
:: zdrobn. aluzyjka ż.
przysł. aluzyjnie
Wiktionary
(1.1) napomykający
Wiktionary
zdrobnienie od: Alicja (imię żeńskie)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
potocznie: bardzo atrakcyjny, modny mężczyzna, mający powodzenie u kobiet
SJP.pl
[czytaj: alwesz] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
preparat do ochrony nasion przed larwami much
SJP.pl
1. odmiana jabłoni;
2. owoc tej jabłoni
SJP.pl
wędrowny poeta-mistyk związany z tradycją bhakti, śpiewający w świątyniach hymny na cześć boga Wisznu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) daw. pot. podręcznik gramatyki łacińskiej z XVI wieku; Gloger.
Wiktionary
Alwar – imię męskie pochodzenia germańskiego, oznaczające „strażnik wszystkiego/wszystkich”.
Alwar imieniny obchodzi 19 lutego, jako wspomnienie bł. Alwareza (Alwara) z Kordoby.
Wikipedia
IPA: ˈalvar, AS: alvar
Wiktionary
rzecz. alwaro mos., alwarro mos., alwarzysta mos.
przym. alwarowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
Wiktionary
(1.1) Mam na imię Alwarez i pochodzę z Santiago.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) slang. mężczyzna, który obnosi się przed wszystkimi swoimi partnerkami; lovelas
(1.2) slang. ktoś wystylizowany, przylizany
Wiktionary
(1.1) Ten koleś to skończony alwaro; codziennie wstawia na fejsa samojebki z panienkami i jakieś chore pedalskie zdjęcia.
(1.2) – Widziałaś tego kolesia w różowej koszulce? – No, niezły z niego alwaro.
Wiktionary
rzecz. alwarro m., alvaro m., alwar m., alwarzysta mos.
przym. alwarowy
Wiktionary
(1.1-2) alwarro, alvaro
Wiktionary
przymiotnik od: alwar
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) daw. pot. związany z alwarem, dotyczący alwara
Wiktionary
rzecz. alwar mzw., alwaro mos., alwarro mos., alwarzysta mos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) slang. alwaro
Wiktionary
(1.1) – Te, widziałeś tego gościa? Ma chłopak branie. – Noo, niezły z niego alwarro.
Wiktionary
rzecz. alwaro m., alvaro m., alwar m., alwarzysta mos.
przym. alwarowy
Wiktionary
(1.1) alwaro, alvaro
Wiktionary
zagłębienie w owocnikach grzybów, np. smardza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest alweolarne
Wiktionary
przym. alweolarny
przysł. alweolarnie
Wiktionary
spółgłoska alweolarna - spółgłoska, której miejscem artykulacji są dziąsła, np. sz, ż, cz, dż; spółgłoska dziąsłowa
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) fonet. powstający przy dotykaniu przez język okolicy wyrostka zębodołowego; taki, którego miejscem artykulacji są górne dziąsła
(1.2) anat. odnoszący się do pęcherzyków płucnych
Wiktionary
rzecz. alweolarność ż.
Wiktionary
(1.1) dziąsłowy, zębodołowy
Wiktionary
zagłębienie w owocnikach grzybów, np. smardza
SJP.pl
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Alwernia – miasto w południowej Polsce, w województwie małopolskim, w powiecie chrzanowskim, siedziba władz gminy miejsko-wiejskiej Alwernia.
Według danych GUS z 30 czerwca 2024 r. miasto miało 3232 mieszkańców.
Wikipedia
(1.1) Założycielem Alwerni był Krzysztof Koryciński, herbu Topór, kasztelan wojnicki, właściciel Poręby Żegoty.
Wiktionary
IPA: alˈvɛrʲɲa, AS: alverʹńa
Wiktionary
rzecz. Alwernianin mos., Alwernianka ż.
przym. alwernijski
Wiktionary
mieszkaniec Alwerni (miasta w Polsce)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pl-reforma2026|Alwernianin. (mieszkaniec Alwerni)
Wiktionary
mieszkanka Alwerni (miasta w Polsce)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pl-reforma2026|Alwernianka. (mieszkanka Alwerni)
Wiktionary
→ Alwernia; alwerniański
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) geogr. związany z miastem Alwernia, dotyczący miasta Alwernia
Wiktionary
rzecz. Alwernia ż., Alwernianin mos., Alwernianka ż.
Wiktionary
region administracyjny i kraina historyczna we wschodniej Francji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. kraina historyczna Francji, położony w północno-wschodniej części kraju nad Renem;
(1.2) hist. geogr. adm. region administracyjny we Francji zajmujący historyczną Alzację (1.1) (zniesiony w 2015 roku)
Wiktionary
Alzacja ( Alsace, al. "Elsàss", Elsass) – kraina historyczna w północno-wschodniej Francji, nad Renem, w regionie administracyjnym Grand Est, w departamentach Dolny Ren na północy i Górny Ren na południu. Historyczna Alzacja obejmowała jeszcze niewielki obszar wokół miasta Belfort, który obecnie tworzy departament Territoire de Belfort. Od 1982 roku do 31 grudnia 2015 roku odrębny region administracyjny.
Wikipedia
IPA: alˈzat͡sʲja, AS: alzacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. Alzatczyk mos., Alzatka ż.
przym. alzacki
Wiktionary
→ Alzacja
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Alzacją
Wiktionary
(1.1) Strasburg w średniowieczu był centrum reformacji, mieszkał tam alzacki reformator Martin Butzer.
Wiktionary
IPA: alˈzat͡sʲci, AS: alzacʹḱi
Wiktionary
rzecz. Alzacja ż., Alzatczyk m., Alzatka ż.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. związany z Alzacją-Lotaryngią, dotyczący Alzacji-Lotaryngii (prowincji Cesarstwa Niemieckiego)
Wiktionary
rzecz. Alzacja-Lotaryngia ż.
Wiktionary
mieszkaniec Alzacji (regionu administracyjnego i krainy historycznej we wschodniej Francji)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mieszkaniec Alzacji lub osoba płci męskiej pochodząca z tego regionu
Wiktionary
IPA: alˈzaṭt͡ʃɨk, AS: alzaṭčyk
Wiktionary
rzecz. Alzacja ż.
:: fż. Alzatka ż.
przym. alzacki
Wiktionary
mieszkanka Alzacji (regionu administracyjnego i krainy historycznej we wschodniej Francji)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Alzacji lub osoba płci żeńskiej pochodząca z tego regionu
Wiktionary
IPA: alˈzatka, AS: alzatka
Wiktionary
rzecz. Alzacja ż.
:: fm. Alzatczyk m.
przym. alzacki
Wiktionary
[czytaj: alc-hajmer] potocznie: choroba Alzheimera (choroba ośrodkowego układu nerwowego o takich objawach jak: otępienie, problemy z pamięcią, orientacją przestrzenną, myśleniem)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) med. pot. zob. choroba Alzheimera.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Po szczepionkach ludzie głupieją, można zapaść na autyzm, alzheimera, astmę, katar sienny – przekonują antyszczepionkowcy.
Wiktionary
wyraz, zwykle powtórzony, zachęcający do jedzenia, używany zwykle w odniesieniu do dzieci
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) …zachęcający dzieci do jedzenia
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ãm, AS: ãm
Wiktionary
skrót
(1.1) = amerykański
Wiktionary
(1.1) skr. amer., ameryk.
Wiktionary
[czytaj: aMAbile] określenie wykonawcze: wdzięcznie, mile
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. rel. członek odłamu franciszkanów zapoczątkowanego we Włoszech;
Wiktionary
(1.1) Założycielem amadeitów był reformator franciszkański Portugalczyk Amadeusz Silva.
Wiktionary
rzecz. Amadeusz m.
Wiktionary
(1.1) franciszkanin, minoryta, brat mniejszy, bernardyn, obserwant, alkantaryn, dyskalceata
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Poczynania Amadeusza wynosiły go ponad przeciętność.
Wiktionary
IPA: ˌãmaˈdɛwuʃ, AS: ãmadeu̯uš
Wiktionary
rzecz. amadeita mos.
Wiktionary
Amadeusz z małżonką; Amadeuszowie
SJP.pl
Amadeusz z małżonką; Amadeuszostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Amadeusza lub z nim związany
SJP.pl
tytułowy bohater romansu rycerskiego z XIII-XIV w.
SJP.pl
Amado – jednostka osadnicza w Stanach Zjednoczonych, w stanie Arizona, w hrabstwie Santa Cruz.
Wikipedia
gatunek małego ptaka z rodziny astryldowatych, np. amadyna obrożna
SJP.pl
gatunek ptaka z rodziny astryldowatych; amadyna wspaniała
SJP.pl
Amadyniec, potocznie amadyna wspaniała ("Chloebia gouldiae") – gatunek ptaka z rodziny astryldowatych (Estrildidae). Występuje w północnej Australii. Ze względu na swój wygląd jest chętnie hodowany w klatkach. Wskutek importu tego ptaka z naturalnego środowiska jego liczebność malała, jednak obecnie w Australii handel tymi ptakami jest zakazany. IUCN uznaje amadyńca za gatunek najmniejszej troski.
Wikipedia
rodzaj ptaków z rodziny astryldowatych
SJP.pl
miasto w Japonii
SJP.pl
Amagasaki (jap. 尼崎市 Amagasaki-shi) – miasto w Japonii, na wyspie Honsiu, w prefekturze Hyōgo.
W mieście rozwinął się przemysł stoczniowy, elektrotechniczny, maszynowy, chemiczny, materiałów budowlanych oraz włókienniczy.
Wikipedia
nieposiadający właściwości magnetycznych, niereagujący na pole magnetyczne
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) nie reagujący na działanie magnesu
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ent. zool. mrówka
Wiktionary
(1.1) Zaś mie bajsła amajza! → Znowu mnie ugryzła mrówka!
Wiktionary
(1.1) mrowiec
Wiktionary
chorobliwy lęk przed prowadzeniem samochodu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) psych. med. zaburzenie lękowe polegające na obawie przed jazdą samochodem;
Wiktionary
Amaksofobia − panika, lęk i obawa przed jazdą samochodem, rodzaj zaburzenia lękowego z grupy fobii. Amaksofobia spotykana jest rzadko, znacznie częściej spotykane są jednak jej odmiany obejmujące np. lęk przed dużą prędkością, lęk przed jazdą samochodem w roli pasażera, lęk przed skręcaniem w lewo czy parkowaniem między dwoma samochodami.
Wikipedia
libańska partia polityczna
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
żłobkowany element, zwieńczający wieżę w indyjskich budowlach sakralnych
SJP.pl
Amalaka – element architektoniczny o kształcie pierścieniowym ze żłobkowanymi ścianami bocznymi, który wieńczy wieżową część śikhary.
Amalaka kształtem przypomina zgnieciony indyjski owoc o nazwie amalaka (Liściokwiat garbnikowy - Mirobalanus embilica).
Wikipedia
koczownicze plemię semickie lub związek plemion opisane w Biblii
SJP.pl
Am
Wikipedia
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Amalekitą, dotyczący Amalekity
Wiktionary
rzecz. Amalekita m.
Wiktionary
członek koczowniczego plemienia semickiego lub związku plemion opisanego w Biblii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) etn. hist. bibl. członek koczowniczego semickiego plemięemienia, które zamieszkiwało północną część półwyspu Synaj oraz Negeb, opisywanego w Starym Testamencie jako wrogie Żydom;
Wiktionary
rzecz.
:: fż. Amalekitka ż.
przym. amalekicki
Wiktionary
miasto w południowych Włoszech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miejscowość i gmina we Włoszech, w Kampanii; ważny średniowieczny ośrodek handlowy;
Wiktionary
Am
Wikipedia
(1.1) Joannici (szpitalnicy). Ten najstarszy z zakonów rycerskich wziął początek od założonego przez kupców włoskich z Amalfi ok. 1050 r. w Jerozolimie szpitala przy kościele św. Jana Chrzciciela.
Wiktionary
rzecz. Amalfitanin mos., Amalfitańczyk mos.
przym. amalfitański
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pl-reforma2026|Amalfitanin. (mieszkaniec Amalfi, osoba z tego miasta)
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pl-reforma2026|Amalfitańczyk. (mieszkaniec Amalfi, osoba z tego miasta)
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z miastem Amalfi
Wiktionary
(1.1) W efekcie pod koniec dziesiątego wieku weneckie i amalfitańskie żagle były stale obecne na wodach Złotego Rogu, zatoki w Konstantynopolu.
(1.1) A może jednak założyciel joannitów pochodził z Amalfi? Przemawiałaby za tym duża aktywność kupców amalfitańskich w Ziemi Świętej w połowie XI wieku oraz ich szczodrość przy fundowaniu szpitala i kościoła.
Wiktionary
rzecz. Amalfi n., Amalfitanin mos., Amalfitańczyk mos.
Wiktionary
stop jakiegoś metalu z rtęcią; amalgamat, ortęć
SJP.pl
1. uzyskanie danego metalu przez odparowanie rtęci z ich stopu (amalgamatu);
2. pokrywanie powierzchni czegoś amalgamatem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. proces łączenia się metalu z rtęcią i w ten sposób tworzenie amalgamatu, czyli stopu rtęci z innym metalem, głównie w celu wydobywania metali szlachetnych z rud
(1.2) techn. stomat. powlekanie amalgamatem
(1.3) przen. połączenie różnych elementów w jedną całość
Wiktionary
rzecz. amalgamat mrz., amalgamator mrz., amalgamowanie n.
czas. amalgamować ndk.
Wiktionary
(1.3) fuzja
Wiktionary
1. stop jakiegoś metalu z rtęcią; ortęć, amalgam;
2. przenośnie: mieszanina przeróżnych elementów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) met. stop rtęci z innym metalem;
(1.2) przen. mieszanina różnych elementów
Wiktionary
Am
Wikipedia
(1.1) 15 lat temu w Norwegii zakazano wypełniania ubytków w zębach mieszanką rtęci – amalgamatem. Ale co z tymi wszystkimi, którzy nadal mają w zębach stare amalgamatowe plombaomby?
Wiktionary
rzecz. amalgam m., amalgamacja ż., amalgamator m., amalgama ż., amalgamowanie n.
czas. amalgamować
przym. amalgamatowy
Wiktionary
(1.1) amalgam, ortęć; przest. amalgama
(1.2) amalgam, mieszanina, zlepek; przest. amalgama
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mieszalnik
Wiktionary
IPA: ˌãmalɡãˈmatɔr, AS: ãmalgãmator
Wiktionary
rzecz. amalgamat, amalgam, amalgamacja
czas. amalgamować
przym. amalgamatowy
Wiktionary
→ amalgamat; amalgamowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z amalgamatem; wykonany z amalgamatu
Wiktionary
(1.1) 15 lat temu w Norwegii zakazano wypełniania ubytków w zębach mieszanką rtęci – amalgamatem. Ale co z tymi wszystkimi, którzy nadal mają w zębach stare amalgamatowe plombaomby?
Wiktionary
rzecz. amalgamat mrz., amalgam mrz., amalgamator mrz., amalgamowanie n.
przym. amalgamować ndk.
czas. amalgamować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) techn. met. pozyskiwanie metali szlachetnych z rud za pomocą rtęci
Wiktionary
rzecz. amalgamacja ż., amalgamat m.
czas. amalgamować
przym. amalgamatowy
Wiktionary
(1.1) amalgamacja
Wiktionary
1. uzyskiwać dany metal przez odparowywanie rtęci z ich stopu (amalgamatu); także: tworzyć stopy rtęci z metalami (amalgamaty);
2. pokrywać powierzchnię czegoś amalgamatem
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zamalgamować)
(1.1) chem. tworzyć amalgamaty, rozpuszczać metale w rtęci
(1.2) techn. pokrywać amalgamatem
(1.3) met. wydobywać czysty metal z kruszcu za pomocą rtęci
(1.4) łączyć różne, odmienne elementy w jedną całość, w jednolitą strukturę
czasownik zwrotny niedokonany amalgamować się (dk. zamalgamować się)
(2.1) być amalgamowanym
(2.2) stawać się jednością
Wiktionary
rzecz. amalgamat mrz., amalgamator mrz., amalgamowanie n., amalgamacja ż.
przym. amalgamatowy
Wiktionary
(1.4) łączyć, mieszać, scalać, zlewać
(2.2) łączyć się, mieszać się, scalać się, zlewać się
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
(1.2) astr. planetoida o numerze katalogowym 284, z pasa głównego planetoid, odkryta w 1889 r.;
Wiktionary
Amalia, Amelia – imię pochodzące od starogermańskiego słowa "amel/amal" – 'pracowity', 'niezmordowany', od którego wyprowadza się imiona "Amelberga" i "Amalberga". Kilkakrotnie w historii zdobywało dużą popularność. W Polsce pojawiło się już w XIV wieku. Często spotykane było w epoce romantyzmu. Od kilku lat[] znowu należy do popularnych.
Wikipedia
(1.2) Amalia porusza się w obszarze między orbitami Marsa i Jowisza.
Wiktionary
IPA: ãˈmalʲja, AS: ãmalʹi ̯a
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. Amalka ż.
:: war. Amelia ż.
Wiktionary
(1.1) war. Amelia; zdrobn. Amalka
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Amalii lub z nią związany
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
król Jerozolimy
SJP.pl
1. w mitologii greckiej: koza (w niektórych przekazach - nimfa), karmicielka małego Zeusa; Amalteja;
2. róg Amaltei - róg obfitości (symbol dobrobytu)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) astr. największy z wewnętrznych księżyców Jowisza;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Księżyc Jowisza Amaltea to zlepek lodowego gruzu o gęstości mniejszej, niż gęstość wody.
Wiktionary
1. w mitologii greckiej: koza (w niektórych przekazach - nimfa), karmicielka małego Zeusa; Amaltea;
2. róg Amaltei - róg obfitości (symbol dobrobytu)
SJP.pl
Amalteja (także Amaltea; gr. Ἀμάλθεια Amáltheia, łac. Amalthea) – w mitologii greckiej jedna z nimf; opiekunka Zeusa w dzieciństwie.
Uchodziła za córkę króla Krety. Opiekowała się Zeusem w czasie jego ukrycia w grocie na Krecie. Według innej wersji była to koza, która karmiła Zeusa, a jej złamany róg miał moc ciągłego napełniania się jedzeniem (tak zwany róg obfitości lub róg Amaltei). Ze skóry kozy Zeus sporządził egidę.
Wikipedia
gwarancja bezpieczeństwa wydawana przez władców muzułmańskich w celu ochrony życia i mienia wyznawców religii innej niż islam
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) wojsk. izraelska agencja wywiadu wojskowego;
(1.2) liter. fikcyjny kontynent z mitologii Śródziemia w powieściowym cyklu J.R.R. Tolkiena;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Mosad ma faktyczny monopol na zbieranie materiałów wywiadowczych za granicą, z wyjątkiem pewnych zadań wojskowych w miejscach zwykle niezbyt odległych od granic Izraela – w które może angażować się Aman.
Wiktionary
zdrobnienie od: amant
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Bukowina. mandat
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
gatunek małego ptaka z rodziny astryldowatych; bengalik czerwony (pospolity, tygrysi)
SJP.pl
wieś w województwie śląskim
SJP.pl
Amandów ( Amandhof, Amandhof) – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie raciborskim, w gminie Pietrowice Wielkie. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa katowickiego.
Wikipedia
substancja trująca zawarta w muchomorze sromotnikowym
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. żartobliwie: kochanek, wielbiciel, adorator; kochaś, utrzymanek, uwodziciel;
2. aktor odtwarzający role kochanków, adoratorów lub uwodzicieli, głównie ze względu na odpowiednie warunki fizyczne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) teatr. film. aktor specjalizujący się w rolach kochanków, uwodzicieli
(1.2) pot. żart. lub iron. kochanek lub adorator
(1.3) pot. uczn. przystojny chłopak
Wiktionary
Am
Wikipedia
(1.1) Co ze mnie za amant? Amantami można było nazywać przedwojennych aktorów.
(1.2) Widziałam tego jej amanta, jak szedł do niej wczoraj.
Wiktionary
IPA: ˈãmãnt, AS: ãmãnt
Wiktionary
rzecz.
:: fż. amantka ż.
Wiktionary
(1.2) adorator, absztyfikant, konkurent, uwodziciel, wielbiciel, pot. bawidamek, kochaś, lowelas
Wiktionary
organiczny związek chemiczny stosowany jako lek przeciwwirusowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. farm. organiczny związek chemiczny z grupy amin, pochodna adamantanu;
Wiktionary
Amantadyna, 1-aminoadamantan – organiczny związek chemiczny z grupy amin, pochodna adamantanu.
Stosowana jest jako lek, głównie na grypę typu A. Dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego, wydalana jest w formie niezmienionej przez nerki z moczem. Należy zachować szczególną ostrożność przy podawaniu tego leku pacjentom z miażdżycą naczyń mózgowych i padaczką. Nie należy stosować w ciąży i niedługo planując zapłodnienie oraz w okresie laktacji.
Wikipedia
(1.1) Oprócz opisanych wyżej antymetabolitów zasad pirymidynowych i purynowych używane są od dawna jako środki przeciwwirusowe pochodne adamantanu: amantadyna i rimantadyna.
Wiktionary
1. żartobliwie: kochanka, wielbicielka, adoratorka; miłośnica, kochanica, uwodzicielka;
2. aktorka odtwarzająca role kochanek, adoratorek lub uwodzicielek, głównie ze względu na odpowiednie warunki fizyczne
SJP.pl
1. kolor różowoczerwony z odcieniem fioletowym;
2. roślina zielna z rodziny szarłatowatych, uprawiana jako roślina ozdobna lub ze względu na jadalne liście; szarłat, amarantus
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kolor, jeden z odcieni czerwieni;
(1.2) bot. roślina z rodziny szarłatowatych;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Miał na sobie pomarańczową koszulę sięgającą kolan, która w półmroku natychmiast zmieniła barwę i zaświeciła mocnym amarantem, obcisłe, białe spodnie i sandały z rzemykami oplatającymi łydki.
Wiktionary
IPA: ãˈmarãnt, AS: ãmarãnt
Wiktionary
przym. amarantowy, amarantowaty
rzecz. amarantka ż.
Wiktionary
(1.2) szarłat
Wiktionary
rodzaj ptaków z rodziny astryldowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ornit. niewielki ptak z rodzaju nazwa systematyczna|Lagonosticta|ref=tak.
Wiktionary
(1.1) Ubarwienie amarantki wzbudza zachwyt.
Wiktionary
rzecz. amarant mrz., amarantowate lm nm.
czas. amarantowieć ndk.
przym. amarantowy, amarantowaty
przysł. amarantowo
Wiktionary
rodzina roślin z rzędu goździkowców, licząca około 900 gatunków występujących głównie na obszarach o klimacie tropikalnym, rosnących jednak obecnie na całym świecie jako chwasty i rośliny ruderalne; szarłatowate
SJP.pl
1. o odcieniu amarantowym;
2. o cechach amarantowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) o odcieniu amarantowym
(1.2) bot. o cechach roślin z rodziny amarantowatych
Wiktionary
rzecz. amarant m., amarantus m., amarantowate nmos., Amarant m., Amaranta ż., amarantowienie n., amarantka ż.
czas. amarantowieć ndk.
przym. amarantowy
przysł. amarantowo
Wiktionary
amarantowy i biały
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który ma dwa kolory: amarantowy i biały
Wiktionary
(1.1) Amarantowo-biały, Lechitów / wolny znak, ja wolny znak. / Królewskich wieńców chwały, / wolności biały ptak.
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) mający jasny kolor fioletowy, przechodzący w amarant
Wiktionary
(1.1) Józia schowała kredki do swojego amarantowofioletowego tornistra.
(1.1) W biskupim ogrodzie suszy się amarantowofioletowa sutanna.
Wiktionary
(1.1) różowofioletowy
Wiktionary
różowoczerwony z odcieniem fioletowym (np. amarantowe róże)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący amarantu, związany z amarantem
przymiotnik jakościowy
(2.1) mający kolor różowoczerwony o odcieniu fioletowym, taki jak kolor kwiatu amarantu
Wiktionary
(2.1) Suknię miała amarantową, obfitymi draperiami obwieszoną, a z tyłu w ogromną turniurę zaopatrzoną.
Wiktionary
IPA: ˌãmarãnˈtɔvɨ, AS: ãmarãntovy
Wiktionary
rzecz. amarant m., amarantus m., amarantowate nmos., Amarant m., Amaranta ż., amarantowienie n., amarantka ż.
czas. amarantowieć ndk.
przym. amarantowaty
przysł. amarantowo
Wiktionary
roślina zielna z rodziny szarłatowatych, uprawiana jako roślina ozdobna lub ze względu na jadalne liście; szarłat, amarant
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Amaranthus cruentus|ref=tak., zob. szarłat wyniosły. (szarłat wiechowaty)
Wiktionary
IPA: ˌãmaˈrãntus, AS: ãmarãntus
Wiktionary
przym. amarantowy, amarantowaty
Wiktionary
gatunek ryby z rodziny prażmowatych
SJP.pl
Amarel ("Diplodus vulgaris") – gatunek ryby z rodziny prażmowatych (Sparidae).
Wikipedia
rodzaj wiśni o jasnej, przezroczystej skórce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Prunus cerasus var. amarena., odmiana wiśni pospolitej
(1.2) bot. drzewo odmiany amarena (1.1)
(1.3) pot. spoż. tani wiśniowy napój alkoholowy
Wiktionary
IPA: ˌãmaˈrɛ̃na, AS: ãmarẽna
Wiktionary
rzeczownik
(1.1) kulin. ciastka (bezy, makaroniki) migdałowe
Wiktionary
IPA: ˌãmarɛtˈtʲĩɲi, AS: ãmarettʹĩńi
Wiktionary
1. ciasteczko z gorzkimi migdałami
2. włoski likier o smaku migdałowym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) spoż. likier o smaku migdałowym;
(1.2) kulin. kruche ciastko z migdałami
Wiktionary
Amaretto – napój alkoholowy wywodzący się z Włoch, o słodkim, lekko gorzkawym smaku. Jest to czerwonobursztynowy likier wytwarzany z użyciem migdałów lub czasem z pestek moreli, brzoskwiń, wiśni i innych. Czasami wykorzystuje się także zioła lub aromat waniliowy. Zawartość alkoholu wynosi zazwyczaj kilkanaście do trzydziestu procent objętościowych. Nazwa likieru wywodzi się z Włoch, lecz na świecie znane są likiery o tej nazwie produkowane we Francji, Holandii lub w Niemczech.
Wikipedia
IPA: ˌãmaˈrɛtːɔ, AS: ãmare•to
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) staroż. związany z okresem panowania faraona Echnatona i jego bezpośrednich następców lub ze stanowiskiem archeologicznym Tell el-Amarna
Wiktionary
(1.1) Za dwa dni egzamin, a ja nie odróżniam okresu wczesnodynastycznego od amarneńskiego.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pot. mot. jeden z modeli samochodu marki Volkswagen
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Podjechał pod urząd nowym amarokiem.
Wiktionary
rzecz. Amarok m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|amarykować.
Wiktionary
czas. amarykować ndk.
Wiktionary
czasownik
(1.1) daw. utyskiwać, żalić się
Wiktionary
IPA: ˌãmarɨˈkɔvat͡ɕ, AS: ãmarykovać
Wiktionary
rzecz. amarykowanie n.
Wiktionary
ozdobna bylina cebulowa z rodziny amarylkowatych; amarylis; amaryllis; amarylka
SJP.pl
ozdobna bylina cebulowa z rodziny amarylkowatych; amaryllis; amarylek; amarylka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Amaryllis|L.|ref=Amaryllis (Amaryllidaceae)., monotypowy rodzaj roślin z rodziny amarylkowatych;
Wiktionary
Am
Wikipedia
IPA: ˌãmaˈrɨlʲis, AS: ãmarylʹis
Wiktionary
przym. amarylisowaty
Wiktionary
(1.1) amarylek
Wiktionary
przypominający amarylis, mający niektóre cechy amarylisu (rośliny cebulowej)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bot. przypominający amarylis, mający cechy amarylisu
Wiktionary
rzecz. amarylis mrz.
Wiktionary
ozdobna bylina cebulowa z rodziny amarylkowatych; amarylis; amaryllis; amarylek
SJP.pl
rodzina roślin jednoliściennych, rozpowszechnionych w okolicach zwrotnikowych i podzwrotnikowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. bot. nazwa systematyczna|Amaryllidaceae|J. St.-Hil.|ref=tak., rodzina bylin jednoliściennych z rzędu szparagowców;
Wiktionary
Am
Wikipedia
(1.1) Między listkami a pręcikowiem amarylkowatych występują przydatki.
Wiktionary
przym. amarylkowaty
Wiktionary
o cechach amarylkowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bot. o cechach roślin z rodziny amarylkowatych
Wiktionary
rzecz. amarylkowate nmos.
Wiktionary
rząd roślin z klasy jednoliściennych
SJP.pl
Amarylkowce (Amaryllidales Bromhead) – rząd roślin należący do klasy jednoliściennych.
Wikipedia
ozdobna bylina cebulowa z rodziny amarylkowatych; amarylis; amarylek; amarylka
SJP.pl
wada rozwojowa polegająca na wrodzonym braku zawiązka gruczołu sutkowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) anat. wrodzony brak piersi; rzadka wada rozwojowa, w której od urodzenia brakuje tkanki gruczołowej piersi, brodawki sutkowej oraz otoczki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) mitjap. bogini słońca w mitologii japońskiej;
Wiktionary
Am
Wikipedia
Amati – rodzina włoskich lutników działających w XVI i XVII w. w Cremonie. Oprócz skrzypiec budowali altówki i wiolonczele. Instrumenty te dzięki swemu szlachetnemu brzmieniu mają obecnie bezcenną wartość.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. psych. chorobliwy lęk przed kurzem
Wiktionary
IPA: ˌãmatɔˈfɔbʲja, AS: ãmatofobʹi ̯a
Wiktionary
substancja trująca zawarta w muchomorze sromotnikowym
SJP.pl
mieszanina azotanu amonu z trotylem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kruszący materiał wybuchowy będący mieszaniną trotylu i azotanu amonu, zwykle w różnych proporcjach, stosowany głównie w materiałach bojowych i inżynieryjnych
Wiktionary
1. osoba zajmująca się czymś nieprofesjonalnie, niemająca doświadczenia w danej dziedzinie;
2. miłośnik czegoś, osoba znajdująca w czymś przyjemność; człowiek zajmujący się czymś hobbistycznie;
3. osoba mająca upodobanie w czymś, lubiąca coś;
4. osoba chętna do nabycia czegoś, zainteresowana czymś; reflektant (odmiana "amatorowie" przestarzała)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) miłośnik, ktoś oddany czemuś
(1.2) osoba, która oddaje się czemuś hobbistycznie, niezawodowo
(1.3) ktoś, kto wykonuje coś kiepsko i niefachowo
Wiktionary
Amator – osoba, która zajmuje się jakąś dziedziną (np. sztuką, sportem, kolekcjonerstwem) dla przyjemności, poza działalnością zarobkową. Termin przeciwstawia się często takim określeniom jak „zawodowiec” i „profesjonalista”, choć w badaniach socjologicznych i medioznawczych podkreśla się, że granica między amatorstwem a profesjonalizmem jest płynna i zależy m.in. od motywacji, statusu ekonomicznego oraz formy uczestnictwa w kulturze.
Wikipedia
(1.1) Jacek jest amatorem sportu.
(1.2) Jacek jest sportowcem amatorem.
(1.3) W kierowaniu samochodem, Jacek to tylko amator.
Wiktionary
IPA: ãˈmatɔr, AS: ãmator
Wiktionary
rzecz. amatorstwo n., amatorszczyzna ż.
:: fż. amatorka ż.
przym. amatorski
przysł. amatorsko
Wiktionary
(1.1) miłośnik, wielbiciel, pasjonat
(1.2) hobbysta
(1.3) dyletant, laik
Wiktionary
niezawodowiec, miłośniczka, wielbicielka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta-amator
(1.2) pot. amatorszczyzna
Wiktionary
przym. amatorski
przysł. amatorsko
rzecz. amatorszczyzna ż.
:: fm. amator mos.
Wiktionary
związany z amatorem (np. amatorski sport, amatorskie próby)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wykonany, uprawiany przez amatora
(1.2) taki, który jest nieudolny, niefachowy
Wiktionary
(1.1) Ona jest amatorskim fotografem.
(1.2) To tłumaczenie na duński jest niestety zupełnie amatorskie.
Wiktionary
rzecz. amator m., amatorka ż., amatorszczyzna ż., amatorskość ż.
przysł. amatorsko
Wiktionary
(1.1-2) nieprofesjonalny
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób amatorski
Wiktionary
(1.1) Większość fotografujących amatorsko nie zauważy różnicy między fotką wykonaną kitem a lepszym szkłem.
Wiktionary
rzecz. amatorszczyzna ż., amator mos., amatorka ż.
przym. amatorski
Wiktionary
1. hobby, zamiłowanie do czegoś
2. nieprofesjonalne uprawianie sportu
3. brak fachowości, znajomości rzeczy; amatorszczyzna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) brak fachowości
Wiktionary
rzecz. amator mos., amatorszczyzna ż.
Wiktionary
brak fachowości, znajomości rzeczy; amatorstwo, dyletanctwo, niefachowość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pogard. działanie lub twórczość wykonywana w sposób amatorski, zwykle bez odpowiedniego przygotowania, umiejętności czy profesjonalizmu
Wiktionary
(1.1) Ten projekt wygląda jak czysta amatorszczyzna – brakuje w nim precyzji i dopracowania.
Wiktionary
rzecz. amator m., amatorka ż., amatorstwo n.
przym. amatorski
przysł. amatorsko
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kulin. tradycyjny słodki japoński napój, niskoalkoholowy lub bezalkoholowy, wytwarzany ze sfermentowanego ryżu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
amerykańska firma specjalizująca się w handlu internetowym
SJP.pl
gatunek ptaka z rodziny kaczkowatych
SJP.pl
Amazonetka ("Amazonetta brasiliensis") – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny kaczkowatych (Anatidae), zamieszkujący Amerykę Południową. Nie jest zagrożony wyginięciem.
Wikipedia
region w Ameryce Południowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. dorzecze Amazonki i tropikalny las tego dorzecza;
Wiktionary
Am
Wikipedia
(1.1) W Brazylii, w dżungli Amazonii odkryto nieznane do tej pory plemię.
Wiktionary
IPA: ˌãmaˈzɔ̃ɲja, AS: ãmazõńi ̯a
Wiktionary
rzecz. Amazonka ż., amazonit mrz., amazonka ż.
przym. amazoński
Wiktionary
minerał z grupy skaleni, odmiana zielonego mikroklinu (glinokrzemianu potasu); wykorzystywany w jubilerstwie; kamień amazoński
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. minerał w kolorze zielonym, występujący głównie w skałach magmowych, używany w jubilerstwie jako kamień ozdobny;
(1.2) daw. miner. zielony jadelit
Wiktionary
Amazonit (synonim: kamień amazoński) – minerał z gromady krzemianów. Minerał, jest zieloną lub niebieskozieloną odmianą skalenia zwanego mikroklinem; kamień półszlachetny. Należy do grupy minerałów rzadkich.
Choć jego nazwa pochodzi od rzeki Amazonki, minerał ten nie występuje w samej Amazonii; bywa też łączona z papugami z rodzaju Amazona, ponieważ jego zielona barwa przypomina kolor ich skrzydeł. Pierwotnie tą nazwą określano zielone jadeity.
Wikipedia
(1.1) Teresa miała na sobie przepiękny naszyjnik z amazonitów.
Wiktionary
IPA: ˌãmaˈzɔ̃ɲit, AS: ãmazõńit
Wiktionary
rzecz. Amazonka ż., Amazonia ż., amazonka ż.
przym. amazoński
Wiktionary
1. kobieta jeżdżąca konno;
2. damski strój do konnej jazdy;
3. żartobliwie: kobieta waleczna;
4. kobieta, której amputowano pierś z powodu nowotworu;
5. tępoogonowa papuga średniej wielkości; papuga zielona;
6. gatunek mrówki o rudym ubarwieniu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sport. kobieta jeżdżąca konno, uprawiająca hippikę
(1.2) kraw. kobiecy modny strój przeznaczony specjalnie do jazdy konnej
(1.3) pot. kobieta po operacji amputacji piersi
(1.4) ornit. papuga południowoamerykańska z rodzaju nazwa systematyczna|Amazona|ref=tak., zwykle zielona;
Wiktionary
Am
Wikipedia
(1.1) Teraz na torze przeszkód zaprezentują się amazonki z naszego klubu.
Wiktionary
IPA: ˌãmaˈzɔ̃nka, AS: ãmazõnka
Wiktionary
rzecz. Amazonia ż., amazonit mrz., Amazonka ż.
przym. amazoński
Wiktionary
(1.1) kobieta-jeździec
(1.2) myśliczek
(1.4) amazona
Wiktionary
1. kobieta jeżdżąca konno;
2. damski strój do konnej jazdy;
3. żartobliwie: kobieta waleczna;
4. kobieta, której amputowano pierś z powodu nowotworu;
5. tępoogonowa papuga średniej wielkości; papuga zielona;
6. gatunek mrówki o rudym ubarwieniu
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mitgr. walka Amazonek z Grekami;
Wiktionary
Am
Wikipedia
IPA: ˌãmazɔ̃nɔ̃ˈmaxʲja, AS: ãmazõnõmaχʹi ̯a
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z firmą Amazon
Wiktionary
→ Amazonia (kraina), → Amazonka (rzeka)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) geogr. związany z Amazonią
(1.2) mitgr. związany z Amazonkami
Wiktionary
(1.1) Świat dżungli amazońskiej zamieszkuje wiele ciekawych gatunków zwierząt.
Wiktionary
IPA: ˌãmaˈzɔ̃j̃sʲci, AS: ãmazõĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Amazonia ż., Amazonka ż., amazonka ż., amazonit mrz.
Wiktionary
skrót od:
1. ambasada;
2. ambasador
SJP.pl
skrót
(1.1) = ambasador
Wiktionary
(1.1) Amb. Cichocki i Konsul Generalny RP w Charkowie Janusz Jabłoński odwiedzili we wtorek i środę najdalej na wschód Ukrainy aktywne polskie stowarzyszenia w Siewierodoniecku i w Kramatorsku.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. upicie się, stan wskazujący na spożycie alkoholu
(1.2) pot. trudna sytuacja
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Stary, więcej nie piję. Wczoraj taka amba, że zapomnij.
(1.2) Chłopie, niezła amba, trzy lufy z majzy na czysto, a jutro wywiadówka. Starą chyba pokręci!
(1.3) Nie jedź przez Świecko, bo tam celnicy dostają amby, zwłaszcza latem. Lepiej przez Słubice.
Wiktionary
IPA: ˈãmba, AS: ãmba
Wiktionary
(1.1) bomba, lufa, śruba, faza, dym
(1.3) palma
(1.4) amba z przerzutami, amba z przerzutą, amba z przerzutką
Wiktionary
dawniej: brednie, androny, mrzonki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) daw. brednie, niedorzeczności, androny, przywidzenia, mrzonki
Wiktionary
1. w sztuce współczesnej: opakowywanie różnych obiektów, np. budowli lub fragmentów naturalnego krajobrazu; emballage, empaquetage;
2. w handlu:
a) opakowanie;
b) koszty opakowania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) nurt w sztuce współczesnej wykorzystujący opakowania codziennego użytku do celów artystycznych
Wiktionary
Ambalaż (fr. "emballage" – opakowanie) – działalność w sztuce współczesnej, która jest związana z opakowywaniem, zasłanianiem, okrywaniem przedmiotów, fragmentów architektury, natury. Największe ambalaże tworzył Christo (opakowania budynków, wybrzeży, wąwozów oraz wysp). W Polsce ambalaże stosował Tadeusz Kantor.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) techn. testowanie silnika poprzez kolejne zwiększenia i zmniejszenia jego obrotów
Wiktionary
dawniej:
1. kłopot sprawiany przez jakąś osobę lub rzecz;
2. trudna, przykra sytuacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) książk. trudna, kłopotliwa sytuacja
Wiktionary
Ambaras (stylizowany zapis Ambara$) – trzeci album polskiego duetu Małach/Rufuz, którego premiera odbyła się 8 kwietnia 2016. Wydawnictwo ukazało się nakładem wytwórni Prosto.
Gościnnie na albumie usłyszymy: Bonusa RPK, Jano z Polskiej Wersji, HDS-a, TPS-a oraz francuskiego rapera Sacrifice. Za skrecze i cuty odpowiada związany z grupą DJ Grubaz.
Wikipedia
(1.1) Z tym największy jest ambaras, żeby dwoje chciało naraz
(1.1) Nadto ładunek dowieziony wozem do szosy częstokroć po ciężkich, bocznych drogach, w pewnéj ilości wypadków, o ile mianowicie dalsza odległość nie stanie na przeszkodzie, i daléj idzie na wozie, unikając kosztów przeładowania i ambarasu, połączonego z oddaniem ładunku na kolej.
Wiktionary
IPA: ãmˈbaras, AS: ãmbaras
Wiktionary
rzecz. ambarasowanie n.
czas. ambarasować ndk., zaambarasować dk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przest. sprawianie kłopotów, przysparzanie trudności, zmartwień, wprawianie w zakłopotanie
Wiktionary
rzecz. ambaras m., ambarasowność ż.
czas. ambarasować
przym. ambarasowny
Wiktionary
(1.1) zawstydzanie
Wiktionary
przestarzałe: sprawiać kłopoty, przysparzać trudności, niepokoić; wprawiać w zakłopotanie
SJP.pl
czasownik
(1.1) daw. sprawiać komuś ambaras
Wiktionary
rzecz. ambaras mrz., ambarasowanie n.
Wiktionary
przestarzałe: sprawiać kłopoty, przysparzać trudności, niepokoić; wprawiać w zakłopotanie
SJP.pl
[czytaj: ambarkuMIAN albo ambarKUmian] nazwisko
SJP.pl
dawniej: wsiadanie, załadowywanie się na statek
SJP.pl
załadowywać coś na statek lub wsiadać na statek
SJP.pl
przedstawicielstwo dyplomatyczne najwyższej rangi, reprezentujące interesy państwa w państwie goszczącym; także: budynek tego przedstawicielstwa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stała instytucja (misja dyplomatyczna) o najwyższej randze, utrzymywana przez państwo w innym kraju lub przy organizacji międzynarodowej;
(1.2) wydzielony budynek lub teren, gdzie mieści się ambasada (1.1)
(1.3) gwara więzienna brzuch, żołądek
Wiktionary
Ambasada – stała misja dyplomatyczna, którą kieruje szef misji pierwszej klasy (ambasador). Tą nazwą określany jest także budynek lub lokal zajmowany przez misję. Jest zasadą, iż ambasada znajduje się w stolicy państwa, z którym utrzymywane są stosunki dyplomatyczne.
Wikipedia
(1.1) Minister Spraw Zagranicznych skierował do ambasad na całym świecie instrukcje postępowania podczas aktualnego kryzysu.
(1.2) Grupa ekstremistów podpaliła ambasadę.
Wiktionary
IPA: ˌãmbaˈsada, AS: ãmbasada
Wiktionary
(1.1) rzecz. ambasador m., ambasadorka ż., ambasadorstwo n.
Wiktionary
(1) nuncjatura; konsulat
(1.3) gwara więzienna bandzioch, bebech, samara
Wiktionary
najwyższy rangą przedstawiciel dyplomatyczny jakiegoś państwa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) adm. urz. przedstawiciel dyplomatyczny państwa lub organizacji międzynarodowej
(1.2) przen. rzecznik, obrońca danej sprawy, interesu
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) wysokiej jakości tkanina wełniana
Wiktionary
Am
Wikipedia
(1.1) Podczas bankietu, attaché dyskretnie zalecał się do córki ambasadora.
(2.1) Kaśka kupiła przepiękny płaszcz z ambasadora.
Wiktionary
IPA: ˌãmbaˈsadɔr, AS: ãmbasador
Wiktionary
rzecz. ambasadorowa ż., ambasadorostwo n., ambasada ż., ambasadorówna ż.
:: fż. ambasadorka ż.
przym. ambasadorski, ambasadowy, ambasadzki
czas. ambasadorować
Wiktionary
1. najwyższa rangą przedstawicielka dyplomatyczna państwa;
2. rzeczniczka czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) adm. urz. przedstawicielka dyplomatyczna państwa lub organizacji międzynarodowej
(1.2) przen. rzeczniczka, obrończyni danej sprawy, interesu
Wiktionary
rzecz. ambasador mos./mrz.
Wiktionary
ambasador z żoną
SJP.pl
żona ambasadora
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. żona ambasadora
Wiktionary
(1.1) Tomasz wyleciał z hukiem z placówkaacówki, bo wyszedł na jaw jego romans z ambasadorową.
Wiktionary
IPA: ˌãmbasadɔˈrɔva, AS: ãmbasadorova
Wiktionary
rzecz. ambasadorstwo n., ambasadorowanie n., ambasador m., ambasadorka ż., ambasadorostwo n., ambasada ż., ambasadorówna ż.
przym. ambasadorski, ambasadowy, ambasadzki
czas. ambasadorować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) sprawowanie funkcji ambasadora
Wiktionary
rzecz. ambasada ż., ambasador m., ambasadorka ż., ambasadorowa ż., ambasadorostwo n., ambasadorstwo n.
czas. ambasadorować
przym. ambasadorski, ambasadzki
Wiktionary
potocznie: sprawować urząd ambasadora
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) pot. pełnić urząd ambasadora
(1.2) przen. być przedstawicielem
Wiktionary
(1.1) Pan doktor przed laty ambasadorował w Pradze.
Wiktionary
rzecz. ambasador mrz., ambasadorowa ż., ambasadorka ż., ambasadorowanie n., ambasadorstwo n.
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z ambasadorem, dotyczący ambasadora
przymiotnik dzierżawczy
(2.1) należący do ambasadora
Wiktionary
rzecz. ambasadorowanie n., ambasador mos., ambasadorka ż., ambasadorowa ż., ambasadorostwo n., ambasada ż., ambasadorówna ż.
przym. ambasadowy, ambasadzki
Wiktionary
urząd, godność ambasadora; ambasadorostwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) urząd, godność ambasadora
Wiktionary
(1.1) Profesor objął ambasadorstwo na Cyprze.
Wiktionary
rzecz. ambasadorowanie n., ambasador mrz., ambasadorowa ż., ambasadorka ż.
czas. ambasadorować ndk.
przym. ambasadzki, ambasadowy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z ambasadą, dotyczący ambasady
Wiktionary
rzecz. ambasadorowa ż., ambasada ż., ambasador mos., ambasadorka ż., ambasadorstwo n.
przym. ambasadorski
Wiktionary
→ ambasada
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) pot. związany z ambasadą, odnoszący się do ambasady
Wiktionary
(1.1) Pracownikom ambasadzkim pozwolono na wcześniejsze opuszczenie ambasady.
Wiktionary
rzecz. ambasadorowa ż., ambasadorowanie n., ambasada ż., ambasador mos., ambasadorstwo n.
przym. ambasadorski
Wiktionary
polskie wydawnictwo literackie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
temat słowotwórczy
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na dwoistość tego, co jest nazwane drugim członem
Wiktionary
IPA: ˈãmbʲi, AS: ãmbʹi
Wiktionary
1. poczucie godności osobistej;
2. dążność do wybicia się, pragnienie twórczych osiągnięć, sukcesów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pragnienie osiągnięcia czegoś trudnego
(1.2) trudny cel życiowy, który chce się osiągnąć
Wiktionary
Ambicja (łac. "ambitio" – żądza sławy, []) – postawa człowieka, cecha charakteru polegająca na silnym poczuciu godności osobistej oparta na stawianiu sobie trudnych celów i dążeniu do ich realizacji (człowiek ambitny), także nieuporządkowane dążenie do sławy i zaszczytów.
Wikipedia
(1.1) Ambicja nie pozwalała jej zrezygnować.
(1.2) Jego ambicją był doktorat na Harvardzie.
Wiktionary
IPA: ãmˈbʲit͡sʲja, AS: ãmbʹicʹi ̯a
Wiktionary
czas. ambicjonować ndk.
przym. ambitny, ambicyjny, ambicjonalny
rzecz. ambicjant m., ambicyjka ż., ambicjusz m., ambicjonerstwo n.
przysł. ambicyjnie, ambicjonalnie
Wiktionary
(1.1) pragnienie, aspiracja; reg. śl. ambit
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. człowiek o dużych ambicjach
Wiktionary
rzecz. ambicja ż.
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest ambicjonalne; cecha tych, którzy są ambicjonalni
Wiktionary
przym. ambicjonalny
przysł. ambicjonalnie
Wiktionary
wynikający z ambicji, poczucia godności osobistej, potrzeby osiągnięć
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) spowodowany ambicją
Wiktionary
(1.1) Działał w sposób ambicjonalny, aby zdobyć pozycję lidera.
Wiktionary
rzecz. ambicyjka ż., ambicjonalność ż., ambicja ż.
Wiktionary
osoba o przerośniętej, wybujałej ambicji, żądna uznania i zaszczytów; ambicjusz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek o dużych ambicjach
Wiktionary
w znaczeniu ujemnym: dążność do wybicia się, uznania; żądza władzy, zaszczytów
SJP.pl
przestarzale: osoba o przerośniętej, wybujałej ambicji, żądna uznania i zaszczytów, ambicjoner
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pejor. człowiek o dużych ambicjach
Wiktionary
rzecz. ambicja ż.
Wiktionary
zdrobnienie od: ambicja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) iron. zdrobn. od ambicja
Wiktionary
IPA: ˌãmbʲiˈt͡sɨjka, AS: ãmbʹicyi ̯ka
Wiktionary
rzecz. ambicja
przym. ambitny, ambicjonalny
Wiktionary
zdrobnienie od: ambicja
SJP.pl
→ ambicja
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) rzad. przest. spowodowany lub kierowany silną ambicją
Wiktionary
rzecz. ambicja ż., ambicyjność ż.
przysł. ambicyjnie
Wiktionary
(1.1) ambicjonalny
Wiktionary
wolna, refleksyjna muzyka elektroniczna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) muz. gatunek muzyki elektronicznej lub eksperymentalnej, którego cechą charakterystyczną jest tworzenie atmosfery i nastroju zamiast wyraźnej, melodyjnej struktury
Wiktionary
Am
Wikipedia
grafika przedstawiająca tekst, wykonana w taki sposób, że po jej obróceniu o 180 stopni można odczytać taki sam lub inny tekst
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) grafika utworzona kaligraficznie lub obrazowo w taki sposób, że po obróceniu całości o 180° można odczytać ten sam tekst;
Wiktionary
Ambigram (łac. "ambo" oba + gr. "grámma" zapis) – grafika utworzona kaligraficznie lub obrazowo w taki sposób, że po obróceniu całości można odczytać ten sam lub inny tekst. W alfabecie łacińskim jedynymi „naturalnie ambigramowymi” (czyli środkowo symetrycznymi) literami są „H”, „I”, „N”, „O”, „S”, „X” oraz „Z”.
Wikipedia
(1.1) Nie mogli wykorzystać ambigramów ani symboli naukowych, gdyż byłoby to zbyt oczywiste.
Wiktionary
IPA: ãmˈbʲiɡrãm, AS: ãmbʹigrãm
Wiktionary
wyrażenie dwuznaczne, dwuznacznik
SJP.pl
elektroakustyczna metoda korygowania akustyki i nagłaśniania pomieszczeń przez wprowadzanie sztucznego pogłosu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. technika reprodukcji dźwięku polegająca na tworzeniu efektu przestrzenności i otoczenia słuchacza przez dźwięki dochodzące z różnych kierunków
Wiktionary
Ambiofonia – technika sztucznej regulacji pogłosu w salach koncertowych, operowych, studiach radiowych i telewizyjnych, za pomocą elektroakustycznych torów i układów nagłaśniających.
Jest jednym z elementów reżyserii dźwięku, umożliwiając poprawę pełni jego brzmienia i uzyskania efektów dźwiękowych dobranych do produkowanych utworów muzycznych.
Wikipedia
umożliwiający uzyskanie odpowiedniego nagłośnienia przez wprowadzenie sztucznego pogłosu
SJP.pl
podwójne widzenie spowodowane niesprawnością mięśni zewnętrznych gałki ocznej; diplopia
SJP.pl
Am
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) stpol. imbir
Wiktionary
IPA: ˈãmbʲiʃ, AS: ãmbʹiš
Wiktionary
rzecz. imbir m.
Wiktionary
zespół zachowań zawartych pomiędzy repertuarem męskich a kobiecych zachowań płciowych
SJP.pl
psychiatria: wypowiedź składająca się z wzajemnie wykluczających się opinii, które dla wypowiadający je uważa za prawdziwe
SJP.pl
Ambisentencja (łac. "ambisententia" od "ambo" "obaj" i "sententia" "myśl, opinia, osąd, pogląd, zdanie") – głoszenie całkowicie sprzecznych stwierdzeń, z których każde jest uważane za prawdziwe. Świadczy o ambiwalencji intelektualnej lub myślenia. Stanowi jeden z objawów dezintegracji psychicznej w schizofrenii.
Wikipedia
1. przejście wokół prezbiterium za ołtarzem, charakterystyczne dla kościołów romańskich i gotyckich;
2. krużganek wokół klasztornego dziedzińca;
3. dawniej: ambicja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) śrpol. krużganek
(1.2) śrpol. obszar, obwód
(1.3) śrpol.
(1.4) archit. przejście w kościele na przedłużeniu naw bocznych otaczające prezbiterium;
Wiktionary
Ambit (także obręb, obejście, łac. "ambitus" – obieg, obwód) – w architekturze sakralnej przejście powstałe z przedłużenia naw bocznych i poprowadzenia ich wokół prezbiterium, za ołtarzem głównym.
Wikipedia
(1.4) Prezbiterium otoczone jest ambitem i wieńcem kaplic.
Wiktionary
IPA: ˈãmbʲit, AS: ãmbʹit
Wiktionary
(1.4) obejście
Wiktionary
w psychologii: współistnienie wzajemnie wykluczających się pragnień i dążeń
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) psych. skłonność do występowania sprzecznych lub przeciwstawnych zachowań, sprzeczność dążeń;
Wiktionary
Ambitendencja (łac. "ambo" „obaj” i "tendentia" „skłonność” od "tendere" „ciągnąć, rozciągać”) – sprzeczność dążeń, równoczesne występowanie sprzecznych ze sobą dążeń.
Wikipedia
(1.1) Do ambiwalencji dołącza się często ambitendencja, która zachodzi tam, gdzie dwoistość dotyczy sfery dążeń. Jeśli ta dwoistość dotyczy sfery sądów, mówimy o ambisentencji.
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: ambitnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: ambitny; bardziej ambitny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. człowiek o dużych ambicjach
Wiktionary
→ ambitny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest ambitne; cecha tych, którzy są ambitni
Wiktionary
(1.1) Odyssey spotkała się w większości z pozytywnym odbiorem ze strony krytyków, chwalących rozgrywkę, grafikę, postacie, elementy gry fabularnej i projekt świata, krytykując jednak tempo, przesadną ambitność oraz zawarcie mikropłatności.
Wiktionary
przym. ambitny
przysł. ambitnie
Wiktionary
1. mający poczucie własnej wartości i godności oraz szacunek dla samego siebie; honorowy, dumny;
2. dążący do sukcesu w jakiejś dziedzinie, mający wysokie aspiracje;
3. stanowiący wyzwanie, wymagający wysiłku;
4. o dziele sztuki: mający dużą wartość artystyczną
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który w swoim działaniu kieruje się ambicją
(1.2) wynikający z ambicji; świadczący o ambicji
Wiktionary
(1.1) Galileusz był jednak zbyt ambitny, by zgodzić się na takie umniejszenie wartości swojej pracy.
(1.2) Chłopiec miał ambitny plan napisania powieści o zwierzętach podczas wojny.
(1.2) Ten mało ambitny film jest skierowany do niezbyt wymagającej widowni.
Wiktionary
IPA: ãmˈbʲitnɨ, AS: ãmbʹitny
Wiktionary
rzecz. ambitność ż., ambicja ż., ambicyjka ż.
przysł. ambitnie
Wiktionary
(1.1) daw. górnochciwy
Wiktionary
rozpiętość melodii, czyli obszar pomiędzy jej najwyższym a najniższym dźwiękiem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) muz. rozpiętość wysokości dźwięków faktycznie wykorzystanych w danym materiale muzycznym, niezależnie od pełnego zakresu instrumentu lub głosu
Wiktionary
Ambitus (z "łac." obwód, obręb) – szerokość, rozpiętość interwałów między najwyższym a najniższym dźwiękiem danej melodii.
W chorale gregoriańskim najmniejszy ambitus wynosił kwartę i występował w psalmach. W innych śpiewach (np. alleluja) sięgał oktawy, a w niektórych przypadkach nony. Są też utwory osiągające duodecymę, jak na przykład sekwencja o Bożym Ciele "Lauda Sion Salvatorem" autorstwa Tomasza z Akwinu.
Wikipedia
1. przeżywanie sprzecznych pragnień, doznawanie przeciwstawnych uczuć;
2. współwystępowanie przeciwstawnych elementów w zachowaniu, postępowaniu, ocenie itp.; dwojakość, dwuwartościowość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) współistnienie sprzecznych uczuć, postaw lub opinii
Wiktionary
Am
Wikipedia
IPA: ˌãmbʲivaˈlɛ̃nt͡sʲja, AS: ãmbʹivalẽncʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. ambiwalentność ż.
przym. ambiwalentny
przysł. ambiwalentnie
Wiktionary
(1.1) niejednoznaczność, schizofrenia, rozdwojenie jaźni
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób ambiwalentny
Wiktionary
(1.1) Niekiedy nie potrafimy dokonać oceny globalnej i wtedy oceniamy dany stan rzeczy ambiwalentnie: jako zły i dobry zarazem.
Wiktionary
rzecz. ambiwalencja ż., ambiwalentność ż.
przym. ambiwalentny
Wiktionary
(1.1) dwojako, dwoiście
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: ambiwalentnie
SJP.pl
jednoczesne przebywanie w dwóch przeciwstawnych stanach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest ambiwalentne
Wiktionary
rzecz. ambiwalencja ż.
przym. ambiwalentny
przysł. ambiwalentnie
Wiktionary
(1.1) ambiwalencja, niejednoznaczność, dwuznaczność
Wiktionary
1. zawierający sprzeczne uczucia, chęci; przeciwstawny;
2. dwuznaczny, niejasny; niejednoznaczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) charakteryzujący się sprzecznymi uczuciami, postawami lub opiniami
Wiktionary
(1.1) Żywię do niego ambiwalentne uczucia – mieszaninę strachu i ciekawości.
Wiktionary
IPA: ˌãmbʲivaˈlɛ̃ntnɨ, AS: ãmbʹivalẽntny
Wiktionary
rzecz. ambiwalencja ż., ambiwalentność ż.
przysł. ambiwalentnie
Wiktionary
(1.1) dwojaki, przeciwstawny, wewnętrznie sprzeczny
Wiktionary
w psychologii: osoba, u której występuje równowaga cech introwertywnych i ekstrawertywnych
SJP.pl
minerał, fluorofosforan litu i glinu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. zob. amblygonit.
Wiktionary
upośledzenie wzroku w następstwie zmniejszenia przejrzystości układu optycznego oka, wad wzroku (zez) lub zmian w siatkówce i nerwie wzrokowym; niedowidzenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. upośledzenie widzenia
Wiktionary
(1.1) niedowidzenie
Wiktionary
przedstawiciel rzędu wymarłych ssaków kopytnych, żyjących w trzeciorzędzie od paleocenu do oligocenu
SJP.pl
rząd wymarłych ssaków kopytnych, żyjących w trzeciorzędzie od paleocenu do oligocenu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. minerał z grupy fosforanów, kruchy, przezroczysty, trudno rozpuszcza się w kwasach;
Wiktionary
Amblygonit (Ambligonit) – minerał z grupy fosforanów. Należy do grupy minerałów rzadkich, rozpowszechnionych tylko w niektórych rejonach Ziemi. Został odkryty i oznaczony przez Augusta Breithaupta w 1817 w Saksonii. Nazwa pochodzi od greckich słów "amblys" = tępy i "goni" = kąt (stępione kąty), nawiązuje do kątów między ścianami tego minerału.
Wikipedia
przym. amblygonitowy
Wiktionary
(1.1) war. ambligonit
Wiktionary
rząd stawonogów z gromady pajęczaków; spawęki pająkokształtne, tępoodwłokowce
SJP.pl
kombinacja dwóch numerów w grach liczbowych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przeciwciało o 2 grupach chwytnych; dwuchwytnik
SJP.pl
1. przyścienna mównica w kościołach chrześcijańskich, służąca do wygłaszania kazań; kazalnica;
2. platforma nadziemna, stosowana podczas polowań do obserwacji zwierzyny;
3. obudowa dziobu jachtu, zapewniająca bezpieczną pracę załogi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) archit. rel. miejsce służące kapłanom do czytania tekstów liturgicznych, głoszenia kazań; kościelna mównica; ; Gloger.
(1.2) łow. stanowisko myśliwskie w kształcie wieżyczki, stałe lub przenośne, służące do polowań na zwierzynę;
(1.3) środ. geogr. geol. skała o nieregularnych kształtach, odstająca od grzbietu lub zbocza
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ambony są często bogato zdobione.
(1.2) Ambony ustawiane są na granicy lub w głębi lasu w miejscach, gdzie istnieje duże prawdopodobieństwo napotkania zwierzyny.
Wiktionary
IPA: ãmˈbɔ̃na, AS: ãmbõna
Wiktionary
rzecz. zdrobn. ambonka
przym. ambonowy
Wiktionary
(1.1) kazalnica
Wiktionary
1. zdrobnienie od: ambona;
2. platforma obserwacyjna na maszcie żaglowca; bocianie gniazdo;
3. rodzaj sprzętu rehabilitacyjnego; balkonik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. mała ambona
(1.2) rodzaj dawnego wózka dwukołowego o wysokiej skrzyni
Wiktionary
IPA: ãmˈbɔ̃ŋka, AS: ãmbõŋka
Wiktionary
rzecz. ambona
Wiktionary
→ ambona
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z amboną, dotyczący ambony; mający ambonę
Wiktionary
rzecz. ambona ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. techn. kowadło
Wiktionary
1. wydzielina przewodu pokarmowego kaszalota;
2. perfumy zawierające tę wydzielinę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) woskowata substancja będąca wydzieliną z przewodu pokarmowego kaszalota powstałą prawdopodobnie w wyniku niestrawności lub zaparcia, stosowana w przemyśle perfumeryjnym;
(1.2) daw. wonna żywica kopalna
Wiktionary
Ambra ("Ambergris Tincture") – wydzielina z przewodu pokarmowego kaszalota ("Physeter macrocephalus"), która jest prawdopodobnie wynikiem niestrawności lub zaparcia wieloryba.
Wikipedia
(1.2) Nad obu orszakami: tym, którego wozy i konie stały jak w ziemię wryte, i tym, który, w barwistych strojach, jak łan ściętych kwiatów na pozłacanej ziemi leżał, świeciło w górze, jasne, ale łagodne słońce i z woniami ambry, sandału, cynamonu, piżma, aloesu, przeciągały obłoki kadzidłowego dymu.
Wiktionary
IPA: ˈãmbra, AS: ãmbra
Wiktionary
rzecz. ambreina ż., ambriol m.
przym. ambrowy
Wiktionary
1. otwór strzelniczy w umocnieniu, umożliwiający prowadzenie ognia i obserwacji
2. dawniej: framuga okna lub drzwi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) otwór strzelniczy w miejscu umocnionym, obwarowanym lub opancerzonym;
Wiktionary
Ambrazura (fr. "embrasure") – otwór strzelniczy, przez który wystawia się lufę karabinu lub działa podczas prowadzenia ognia. Termin ten stosuje się w odniesieniu do fortyfikacji lądowych oraz uzbrojonych jednostek pływających.
Wikipedia
(1.1) Nad ambrazurą znajduje się zwykle system wentylacyjny dla odprowadzania dymu i spalin.
Wiktionary
IPA: ˌãmbraˈzura, AS: ãmbrazura
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
dawna technika fotograficzna na szkle, dająca pozytywowy obraz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jedna z dawniejszych, stosowanych od 1852 roku, pozytywowych technik fotograficznych, pozwalająca uzyskać jeden unikatowy obraz
Wiktionary
Ambrotypia – jedna z dawniejszych, stosowanych od 1851 roku, pozytywowych technik fotograficznych, pozwalająca uzyskać jeden unikatowy (czyli bez możności wykonania odbitek) obraz. Ambrotypia opiera się na technice mokrej płyty kolodionowej, przy czym negatyw na szklanej płycie jest specjalnie lekko niedoświetlony, a następnie umieszczany na czarnym podkładzie, przez co uzyskuje on wygląd pozytywu. Obrazy tego rodzaju były często kolorowane.
Wikipedia
IPA: ˌãmbrɔˈtɨpʲja, AS: ãmbrotypʹi ̯a
Wiktionary
gatunek drzewa pochodzący z Ameryki Północnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) syst. dendr. rodzaj drzew z rodziny altyngiowatych rosnących w Azji i Ameryce Północnej
(1.2) dendr. drzewo z rodzaju ambrowiec (1.1)
Wiktionary
Ambrowiec ("Liquidambar" L.) – rodzaj roślin należący do rodziny altyngiowatych ("Altingiaceae"). Obejmuje w zależności od ujęcia systematycznego albo ok. 5 gatunków albo w szerokim ujęciu włączane są tu gatunki z rodzajów altyngia "Altingia" i "Semiliquidambar" zwiększając ich łączną liczbę do ok. 15.
Wikipedia
IPA: ãmˈbrɔvʲjɛt͡s, AS: ãmbrovʹi ̯ec
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
1. zdrobnienie od: Ambroży (imię męskie);
2. nazwisko
SJP.pl
1. w mitologii greckiej: pokarm bogów zapewniający im wieczną młodość i nieśmiertelność;
2. przenośnie o szczególnie smacznym napoju, rzadziej potrawie;
3. odmiana kopru
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mitgr. pokarm bogów zapewniający im nieśmiertelność;
(1.2) bot. nazwa systematyczna|Ambrosia|L.|ref=tak., rodzaj roślin z rodziny astrowatych;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Olimpijczycy, niebianie z Grecji, żywią się ambrozją i nektarem, dzięki którym są wiecznie młodzi i nieśmiertelni.
Wiktionary
IPA: ãmˈbrɔzʲja, AS: ãmbrozʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. Ambrozja ż., Ambroży mos.
przym. Ambrożowy, ambrozjowy / stpol. ambrozyjowy, ambrozyjski
Wiktionary
śpiew ambrozjański - w liturgii katolickiej: śpiew kościelny, wprowadzony przez św. Ambrożego, oparty na elementach wschodnich, greckich i włoskich, mający wiele cech wspólnych z powstałym po nim śpiewem gregoriańskim
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) rel. dotyczący życia i twórczości Ambrożego z Mediolanu, charakterystyczny, typowy dla Ambrożego z Mediolanu lub jego twórczości, taki jak u Ambrożego z Mediolanu
Wiktionary
(1.1) Ryt ambrozjański nazywany też bywa rytem mediolańskim.
Wiktionary
rzecz. Ambroży m., Ambrozja ż.
przym. Ambrożowy
Wiktionary
rozkoszny, cudny, boski
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) poet. boski, cudowny, rozkoszny; taki jak ambrozja
(1.2) śrpol. związany z ambrozją, dotyczący ambrozji
Wiktionary
(1.1) Cudna noc! ambrozyjska! wiosenna!
(1.1) Bo i na co się zdały, perły, złote czary, / Ambrozyjskie potrawy, lutnie i nektary, / Jeśli miłość zbiegliwa serce mi rozżala, / A troska gorzéj dręczy, niźli głód Tantala?
(1.1) W odległych od mej ojczystej ziemi krajach karmiłem moją młodość tą ambrozyjską potrawą, co syci umysł, duszę i serce.
Wiktionary
rzecz. Ambroży mos., Ambrozja ż., ambrozja ż.
przym. ambrozjowy
Wiktionary
zdrobnienie od: Ambroży
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) polski herb szlachecki, odmiana herbu Bajbuza;
Wiktionary
Ambrożewicz ("Wąż") – polski herb szlachecki, odmiana herbu Bajbuza.
Wikipedia
(1.1) Nasza rodzina od pokoleń pieczętuje się Ambrożewiczem.
Wiktionary
rzecz. Ambroży m.
przym. Ambrożewiczowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Ambroży z małżonką; Ambrożowie
SJP.pl
Ambroży z małżonką; Ambrożostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Ambrożego lub z nim związany
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. gwara. taki, którego właścicielem, autorem, twórcą jest Ambroży
Wiktionary
(1.1) Sad sąsiadował z Urbanową zagrodą z jednej strony i z Ambrożowym polem z drugiej.
(1.1) Obok Ambrożowej pasieki stoi przydrożna figura św. Ambrożego.
(1.1) Ambrożowi synowie wyrośli na dorodnych mężczyzn.
(1.1) Gdy przeszukiwałem wczoraj strych, wpadły mi w ręce Ambrożowe limeryki.
Wiktionary
rzecz. Ambroży m., ambrozja ż.
przym. ambrozjański
Wiktionary
(1.1) Ambrożego (D. lp. – po rzecz.)
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Ambroży (gr. "ambrósios" – boski, nieśmiertelny, święty od "(am)brotós" – (nie)śmiertelny) – imię męskie pochodzenia greckiego.
Chrześcijańskim patronem tego imienia jest późnorzymski biskup św. Ambroży.
Imieniny obchodzi: 17 marca, 20 marca, 4 kwietnia, 19 lipca, 16 sierpnia, 16 października, 18 października, 2 listopada i 7 grudnia.
Wikipedia
(1.1) Mam na imię Ambroży, z zawodu jestem pszczelarzem, z zamiłowania gołębiarzem i poetą.
(1.1) Ambroży Grabowski, księgarz i antykwariusz oraz historyk Krakowa, uchodził za autora pierwszego przewodnika po Krakowie.
(1.1) W Kościele katolickim na 7 grudnia przypada wspomnienie św. Ambrożego z Mediolanu, patrona pszczelarzy.
(1.1) Ambrożowie dzień swego patrona, czyli imieniny, obchodzą 7 grudnia, a także 20 marca, 4 kwietnia, 19 lipca, 16 sierpnia oraz 16 i 18 października.
Wiktionary
IPA: ãmˈbrɔʒɨ, AS: ãmbrožy
Wiktionary
rzecz. Ambrożowa ż., Ambrożówna ż., Ambrożostwo lm m., Ambrozjusz mos., ambrozja ż., ambrozjańskość ż., ambrozyjskość ż.
:: zdrobn. Ambrożek mos., Ambrozik mos., Brożek mos., Ambroś mos.
:: przest. Ambroż mos.
:: gwara. Jambroży mos.
:: fż. Ambrozja ż.
przym. Ambrożowy, Ambrożkowy, Ambrozikowy, Ambrosiowy, Brożkowy, ambrozjański, ambrozyjski
przysł. ambrozjańsko, ambrozyjsko
zob. Ambrozja, Jambroży.
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Ambrożek, Ambrozik, Brożek, Ambroś; przest. Ambroż; gwara. Jambroży
Wiktionary
ambu worek - aparat do prowadzenia sztucznego oddychania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. worek samorozprężalny, przyrząd służący do przeprowadzania sztucznego oddychania
Wiktionary
(1.1) resuscytator
Wiktionary
1. krużganek kościelny
2. dawniej: miejsce na spacery w ogrodzie
3. zwykle w lm: pola (pasma) ambulakralne ciągnące się od otworu gębowego do odbytu jeżowca i usiane nóżkami ambulakralnymi
SJP.pl
układ ambulakralny, układ wodny - swoisty dla szkarłupni system kanałów, wypełniony gł. wodą morską; do u. a. należą: pierścień okołoprzełykowy i 5 kanałów promienistych oraz kanały boczne, opatrzone nóżkami ambulakralnymi lub czułkami
SJP.pl
specjalnie wyposażony (m.in. w zestaw urządzeń do ratowania życia) samochód przystosowany do przewozu chorych; karetka pogotowia; dawniej także: pojazd będący ruchomą placówką jakiejś instytucji, głównie poczty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) środek transportu przeznaczony do przewozu chorych lub rannych;
(1.2) ruchoma placówka jakiejś instytucji umieszczona w odpowiednio przystosowanym pojeździe
Wiktionary
Ambulans ( ambulance), karetka pogotowia ratunkowego, in. sanitarka – środek transportu dysponowany na miejsce nagłego zachorowania albo wypadku, przeznaczony do udzielania pomocy, przewozu chorych lub rannych z miejsca zdarzenia do szpitala, a często również służący do transportów medycznych i międzyszpitalnych.
Wikipedia
(1.1) Chorych przewieziono do innych szpitali ambulansami.
(1.2) Ambulans pocztowy przejeżdżał przez wieś we wtorki i piątki.
Wiktionary
IPA: ãmˈbulãw̃s, AS: ãmbulãũ̯s
Wiktionary
przym. ambulansowy
Wiktionary
(1.1) karetka pogotowia, erka
Wiktionary
przymiotnik od: ambulans
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z ambulansem, dotyczący ambulansu
Wiktionary
rzecz. ambulans mrz.
Wiktionary
przychodnia lekarska, w której wykonuje się drobne zabiegi, zwykle umiejscowiona przy szpitalu, sanatorium itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) med. miejsce lekarskiej pomocy doraźnej przy szpitalu, sanatorium lub w zakładzie pracy;
Wiktionary
Am
Wikipedia
(1.1) Zrobiłaś już swoje. Udaj się do ambulatorium. Możesz stać?
Wiktionary
IPA: ˌãmbulaˈtɔrʲjũm, AS: ãmbulatorʹi ̯ũm
Wiktionary
przym. ambulatoryjny
przysł. ambulatoryjnie
Wiktionary
związany z ambulatorium, wykonywany w ambulatorium (np. zabiegi ambulatoryjne, pomoc ambulatoryjna)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) med. wykonywany w ambulatorium lub dla ambulatorium przeznaczony
Wiktionary
(1.1) Nasza przychodnia zapewnia opiekę ambulatoryjną.
Wiktionary
IPA: ˌãmbulatɔˈrɨjnɨ, AS: ãmbulatoryi ̯ny
Wiktionary
rzecz. ambulatorium n.
przysł. ambulatoryjnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) stpol. kowadło
Wiktionary
IPA: ˈãmbus, AS: ãmbus
Wiktionary
płaz z rodziny poprzecznozębnych, żyjący w Ameryce Północnej
SJP.pl
Ambystoma – rodzaj płazów ogoniastych z rodziny ambystomowatych (Ambystomatidae).
Wikipedia
rodzina płazów z rzędu płazów ogoniastych; ambystomy, poprzecznozębne
SJP.pl
Ambystomowate, ambystomy, poprzecznozębne (Ambystomatidae) – rodzina płazów z rzędu płazów ogoniastych (Caudata), obejmująca ponad 30 gatunków o zębach ułożonych w rzędy poprzeczne względem długiej osi ciała. W zapisie kopalnym znane z dolnego oligocenu.
Wikipedia
o cechach ambystomowatych (rodzina płazów)
SJP.pl
płaz z rodziny poprzecznozębnych, żyjący w Ameryce Północnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) kulin. sproszkowane mango
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
z łaciny: ad maiorem Dei gloriam - ku większej chwale bożej (dewiza zakonu jezuitów); A.M.D.G.
SJP.pl
gatunek z podgromady korzenionóżek, należący do najprostszego rzędu pierwotniaków o zmiennym kształcie ciała; pełzak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. pierwotniak posiadający zmienny kształt, poruszający się poprzez wysuwanie nibynóżek;
(1.2) pot. osoba mało inteligentna
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Wiele ameb prowadzi pasożytniczy tryb życia.
Wiktionary
IPA: ãˈmɛba, AS: ãmeba
Wiktionary
rzecz. amebocyt mrz., ameboza ż.
przym. amebowy, ameboidalny, amebowaty
przysł. amebowato
Wiktionary
(1.1) pełzak
Wiktionary
zakaźna choroba pasożytnicza, wywołana przez pierwotniaka - pełzaka (amebę); pełzakowica; czerwonka pełzakowata; ameboza; amebioza
SJP.pl
komórka bezkręgowców poruszająca się ruchami pełzakowatymi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zool. komórka zwierzęca niektórych bezkręgowców podobna amebie - zdolna do ruchów pełzakowatych
Wiktionary
Nie mylić z: ameba.
Amebocyt (gr. "ameíbō" ‘zmiana’, "kýtos" ‘komórka’), komórka ameboidalna, komórka pełzakowata – komórka zdolna do ruchów pełzakowatych, występująca w wielu grupach organizmów, pełniąca różne funkcje, np. ochrona przed drobnoustrojami (fagocytoza), gromadzenie zbędnych produktów przemiany materii.
Wikipedia
(1.1) Na dzisiejszych zajęciach zobaczymy amebocyty gąbek i mięczaków.
Wiktionary
rzecz. ameba ż.
przym. amebowaty
Wiktionary
(1.1) komórka ameboidalna, komórka pełzakowata
Wiktionary
pochodzący od ameby; pełzakowaty
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) podobny do ameby
Wiktionary
rzecz. ameba ż.
przym. amebowy, amebowaty
Wiktionary
przysłówek
(1.1) na sposób właściwy amebom lub przypominający amebę
Wiktionary
(1.1) Niestety, salon Gwiazdy nie miał kształtu czworoboku, tylko ciągnął się amebowato i dekorator musiał sam ustalić granice, wstawiając snopki w nieistniejące rogi pokoju.
Wiktionary
rzecz. ameba ż.
przym. amebowaty
Wiktionary
podobny do ameby
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) biol. podobny do ameby
Wiktionary
rzecz. ameba ż., amebocyt mrz., ameboza ż.
przym. amebowy, ameboidalny
przysł. amebowato
Wiktionary
związany z amebą
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zool. związany z amebą
(1.2) przen. pot. przypominający amebę
Wiktionary
rzecz. ameba ż.
przym. ameboidalny, amebowaty
Wiktionary
choroba pasożytnicza, o przebiegu przewlekłym, wywoływana przez amebę; amebiaza; pełzakowica; czerwonka pełzakowa; amebioza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. choroba wywoływana przez pasożytnicze ameby (pierwotniaki z rodzaju Entamoeba)
Wiktionary
(1.1) W cięższych przypadkach amebozy mogą wystąpić krwawe stolce i ropnie wątroby.
Wiktionary
rzecz. ameba ż.
przym. amebowaty
Wiktionary
(1.1) pełzakowica
Wiktionary
włoskie imię męskie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
ameka wspaniała - gatunek ryby akwariowej
SJP.pl
wrodzony brak kończyn
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
(1.2) geogr. miasto we Włoszech, w regionie Umbria, w prowincji Terni;
(1.3) geogr. gmina we Włoszech z siedzibą władz w Amelii (1.2)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Mam na imię Amelia i jestem twoją daleką krewną ze strony ojca.
Wiktionary
IPA: ãˈmɛlʲja, AS: ãmelʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. Amalia ż.
:: zdrobn. Amelka ż., Mela ż.
przym. Ameliowy, ameliowy
Wiktionary
(1.1) Amelka, Mela
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Amelii lub z nią związany
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pl-reforma2026|Amelinianin. (mieszkaniec Amelina)
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pl-reforma2026|Amelinianka. (mieszkanka Amelina)
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Amelii lub z nią związany
SJP.pl
dawniej: poprawianie czegoś, czynienie lepszym; ulepszanie
SJP.pl
związany z amelioracją
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Amelina
Wiktionary
rzecz. Amelin m., Amelinianin m., Amelinianka ż.
Wiktionary
zdrobnienie od: Amalia, Amelia (imiona żeńskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) poufała forma żeńskiego imienia Amelia
Wiktionary
(1.1) Zabrałem Amelkę na łódki.
(1.1) Rysiu wspomniał Amelce o twoich urodzinach.
(1.1) W październiku skoczymy z Amelką do Wenecji.
(1.1) Gondolier uśmiechał się do Amelki przez całą godzinę.
Wiktionary
rzecz. Amelia ż.
Wiktionary
komórka pochodzenia nabłonkowego, wytwarzająca u kręgowców szkliwo podczas rozwoju zębów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biol. komórka nabłonkowa wytwarzająca szkliwo podczas rozwoju zęba;
Wiktionary
Am
Wikipedia
(1.1) Pierwsza warstewka każdego pryzmatu szkliwa tworzy się u podstawy ameloblastu.
Wiktionary
(1.1) adamantoblast, enameloblast, komórka szkliwotwórcza
Wiktionary
1. wyraz stanowiący zakończenie modlitwy lub roty przysięgi;
2. wyraz oznaczający potwierdzenie;
3. fraz. na pewno, z całą pewnością;
4. ostateczne zakończenie czegoś, koniec
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) rel. …używany na zakończenie chrześcijańskiej modlitwy
Wiktionary
Amen (z אָמֵן "amen" – „niech się stanie”, „wierność”, od rdzenia "amint" – był mocny) – judaistyczna, chrześcijańska i muzułmańska uroczysta formuła kończąca i zarazem potwierdzająca modlitwę lub hymn, także w tekstach biblijnych. Słowo „amen” jest także używane jako zwrot w rodzaju „niech tak będzie”.
Wikipedia
(1.1) …i nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw ode złego. Amen.
Wiktionary
IPA: ˈãmɛ̃n, AS: ãmẽn
Wiktionary
(1.1) gw. Śląsk Cieszyński, Górny Śląsk amyn, gw. Górny Śląsk amynt
Wiktionary
zespół splątania, jeden z zespołów psychotycznych w psychiatrii
SJP.pl
imię faraonów
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
choroba kobiet objawiająca się zanikiem cyklu miesiączkowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. brak miesiączki
Wiktionary
(1.1) U kobiet dotkniętych tą dolegliwością częsty jest brak miesiączki (amenorrhea). Obecnie wiemy, że wszystkie te objawy są skutkiem nadmiernego wytwarzania kortyzolu przez gruczoły nadnerczy.
Wiktionary
oddziaływanie ujemne polegające na hamowaniu rozwoju populacji jednego gatunku przez drugą populację, nieczerpiącą z tego procesu żadnych korzyści
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ekol. typ oddziaływania, w którym populacja jednego gatunku hamuje rozwój drugiej populacji, nie ponosząc strat i nie czerpiąc z tego żadnych korzyści
Wiktionary
Amensalizm – jedna z antagonistycznych zależności międzygatunkowych, w której obecność i czynności życiowe jednego gatunku lub populacji wpływają niekorzystnie na drugi gatunek lub populację, przy czym jest to relacja jednostronna, tj. obecność tego drugiego gatunku dla pierwszego jest obojętna.
Wikipedia
przymiotnik od: amencja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pot. mot. jeden z modeli samochodu marki Volkswagen
Wiktionary
(1.1) Swoim ameo mknął ulicami Bombaju.
Wiktionary
skrót od: amerykański
SJP.pl
skrót
(1.1) = amerykański
Wiktionary
(1.1) skr. am., ameryk.
Wiktionary
[czytaj: amerikana] gatunek muzyczny wywodzący się ze Stanów Zjednoczonych, łączący w sobie elementy tradycyjnych, amerykańskich oraz współczesnych gatunków muzycznych takich jak folk, country, rhythm'n'blues, rock'n'roll
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: amerikana] gatunek muzyczny wywodzący się ze Stanów Zjednoczonych, łączący w sobie elementy tradycyjnych, amerykańskich oraz współczesnych gatunków muzycznych takich jak folk, country, rhythm'n'blues, rock'n'roll
SJP.pl
Americana – brazylijskie miasto leżące w stanie São Paulo. W roku 2006 miasto liczyło 203 845 mieszkańców.
Wikipedia
[czytaj: amerikano] kawa espresso z dużym dodatkiem wody; czarna kawa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kulin. spoż. kawa espresso rozcieńczona wodą
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Poproszę dwa americano, szarlotkę i serniczek.
Wiktionary
IPA: ˌãmɛrʲiˈkãnɔ, AS: ãmerʹikãno
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) gw-pl|Spisz. amerykański
Wiktionary
przym. war. amarycki, hamarycki
Wiktionary
promieniotwórczy pierwiastek chemiczny o symbolu Am, otrzymywany sztucznie z plutonu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu Am i liczbie atomowej 95;
Wiktionary
Ameryk (Am, łac. "americium") – pierwiastek chemiczny z grupy aktynowców. Otrzymał go Glenn Seaborg ze współpracownikami w 1944 roku, bombardując uran-238 przyspieszonymi cząstkami α: formula_1 Powstały pluton-241 ulega spontanicznemu rozpadowi promieniotwórczemu β−, w wyniku którego powstaje ameryk-241. Został nazwany na cześć Ameryki. Jest miękkim, srebrzystobiałym metalem. Wszystkie jego izotopy są promieniotwórcze.
Wikipedia
(1.1) Jakie właściwości chemiczne ma ameryk?
Wiktionary
IPA: ãˈmɛrɨk, AS: ãmeryk
Wiktionary
rzecz. Ameryka ż., Amerykanin m., Amerykaniec m., amerykaniec m., amerykan m., Amerykanka ż., Amerykaneczka ż., amerykanka ż., amerykaneczka ż., amerykanizm m., amerykanistyka ż., amerykanista m., amerykanistka ż., amerykańszczyzna ż., amerykańskość ż., amerykanizacja ż., amerykanizowanie n., zamerykanizowanie n.
czas. amerykański, amerykanizować ndk., zamerykanizować dk.
przym. amerykanizacyjny, amerykanistyczny, amerykański, amerykowy
Wiktionary
(1.1) Am
Wiktionary
skrót
(1.1) = amerykański
Wiktionary
(1.1) skr. am., amer.
Wiktionary
1. część świata składająca się z 2 kontynentów: Ameryki Północnej i Ameryki Południowej
2. pot. USA
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) reg-pl|Poznań. żart. tyłek
Wiktionary
Ameryka – część świata położona na zachodniej półkuli Ziemi, w skład której wchodzą dwa kontynenty: Ameryka Północna i Ameryka Południowa. Rozciąga się na długości ponad 15 tysięcy km od Archipelagu Arktycznego po Ziemię Ognistą. Niekiedy na oznaczenie obu Ameryk używa się także określeń „Nowy Świat” lub „półkula zachodnia”.
Wikipedia
1. czterokołowy pojazd konny na resorach, używany w pierwszej połowie XX wieku; amerykanka;
2. wczesny ziemniak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. czterokołowy lub dwukołowy resorowany pojazd konny o odkrytym nadwoziu
(1.2) sport. odmiana bilarda
Wiktionary
Amerykan ( Schreibersdorfer Mühle) – uroczysko-dawna miejscowość w Polsce, położona w województwie opolskim, w powiecie krapkowickim, w gminie Strzeleczki. Historycznie leży na Górnym Śląsku, na ziemi prudnickiej.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa opolskiego. Do 1957 w powiecie prudnickim.
Wikipedia
(1.1) Po drugiej stronie dworca czekał nas amerykan, zaprzężony w dwa rosłe konie.
Wiktionary
rzecz. Ameryka ż., Amerykanin m., Amerykaniec m., amerykaniec m., Amerykanka ż., amerykanka ż., amerykanistyka ż., amerykanista m., amerykanistka ż., ameryk m., amerykańszczyzna ż., amerykanizm m., amerykanizacja ż., amerykanizowanie n.
czas. amerykanizować
przym. amerykański, amerykanizacyjny
Wiktionary
(1.1) amerykanka
(1.5) amerykanka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: amerykanka
Wiktionary
rzecz. amerykanka ż., Ameryka ż., amerykanistyka ż., amerykanista m., amerykanistka ż., amerykańszczyzna ż., Amerykanin m., Amerykanka ż., Amerykaneczka ż., Amerykaniec m., amerykaniec m., amerykanizm m., ameryk m., amerykańskość ż., amerykanizacja ż., amerykanizowanie n., zamerykanizowanie n.
czas. amerykanizować ndk., zamerykanizować dk.
przym. amerykański, amerykanizacyjny
Wiktionary
lekceważąco o obywatelu USA; Amerykaniec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. lekcew. mieszkaniec Ameryki, zwłaszcza Stanów Zjednoczonych
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) pot. mot. samochód osobowy wyprodukowany w Stanach Zjednoczonych
Wiktionary
(2.1) Amerykańców u nas całkiem sporo, tylko wiele z nich wyjeżdża „od święta”.
Wiktionary
rzecz. Ameryka ż., Amerykanin m., Amerykanka ż.
:: war. Amerykaniec m.
czas. amerykanizować
przym. amerykański, amerykanizacyjny
Wiktionary
(1.1) war. Amerykaniec; neutr. Amerykanin
Wiktionary
1. obywatel Stanów Zjednoczonych Ameryki;
2. mieszkaniec Ameryki Północnej lub Południowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Ameryki – kontynentu
(1.2) mieszkaniec Stanów Zjednoczonych
Wiktionary
(1.2) Po kilku latach pobytu w Stanach Zjednoczonych przyzwyczaiłam się do sposobu bycia Amerykanów.
Wiktionary
IPA: ˌãmɛrɨˈkãɲĩn, AS: ãmerykãńĩn
Wiktionary
rzecz. Ameryka ż., amerykaniec mos., Amerykaniec mos., amerykanistyka ż., amerykanista mos., amerykanistka ż., ameryk mrz., amerykan mrz., amerykanka ż., amerykańszczyzna ż., amerykanizm mrz., amerykanizacja ż., amerykanizowanie n.
:: fż. Amerykanka ż.
czas. amerykanizować ndk.
przym. amerykański, amerykanizacyjny
przysł. amerykańsko
Wiktionary
(1.2) pot. amerykaniec, Amerykaniec; pogard. jankes, Jankes, hamburger; gw. Górny Śląsk Amerykon
Wiktionary
specjalista w dziedzinie amerykanistyki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) specjalista z dziedziny amerykanistyki
Wiktionary
IPA: ˌãmɛrɨkãˈɲista, AS: ãmerykãńista
Wiktionary
rzecz. amerykanistyka ż., amerykanizm m., Ameryka ż., Amerykanin m., Amerykanka ż.
:: fż. amerykanistka ż.
przym. amerykanistyczny, amerykański, amerykanizacyjny
czas. amerykanizować
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) specjalistka z dziedziny amerykanistyki, znawczyni Ameryki
Wiktionary
rzecz. amerykanistyka ż., amerykanizm m., Ameryka ż., ameryk m., amerykanizowanie n., zamerykanizowanie n., Amerykanin m., Amerykanka ż., amerykanka ż.
:: fm. amerykanista m.
czas. amerykanizować ndk., zamerykanizować dk.
przym. amerykanistyczny, amerykański, amerykanizacyjny
Wiktionary
przymiotnik od: amerykanistyka
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący amerykanistyki
Wiktionary
(1.1) Bez względu na to, czy profil studiów amerykanistycznych jest bardziej kulturoznawczy czy politologiczny, każdy student powinien zacząć poznawanie Ameryki od lektury Konstytucji Stanów Zjednoczonych.
Wiktionary
rzecz. amerykanistyka ż., amerykanista m., amerykanistka ż., ameryk mrz., Ameryka ż., amerykanizowanie n., amerykańszczyzna ż., amerykanizacja ż., amerykanizm mrz., Amerykanka ż.
przym. amerykański, amerykanizacyjny
Wiktionary
dział literaturoznawstwa zajmujący się literaturą amerykańską
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. interdyscyplinarna dziedzina nauki badająca m.in. historię, kulturę, literaturę i sztukę Stanów Zjednoczonych, jak i odmianę języka angielskiego używaną w USA
(1.2) eduk. kierunek studiów na uczelni wyższej, którego przedmiotem jest kultura, literatura i sztuka Stanów Zjednoczonych
Wiktionary
Amerykanistyka ( American studies) – dziedzina nauki badająca historię, kulturę, literaturę i społeczeństwo Stanów Zjednoczonych Ameryki, a także angielszczyznę amerykańską. Amerykanistyka to również kierunek studiów w szkole wyższej, którego przedmiotem dydaktyki i badań są wymienione dziedziny.
Wikipedia
(1.2) Mam na imię Hilaria i studiuję amerykanistykę na Uniwersytecie Gdańskim.
Wiktionary
rzecz. amerykanista m., amerykanistka ż., Ameryka ż., Amerykanin m., Amerykaniec m., amerykaniec m., Amerykanka ż., Amerykaneczka ż., amerykanka ż., amerykaneczka ż., amerykańszczyzna ż., amerykanizacja ż., amerykanizowanie n., ameryk mrz., amerykanizm mrz., amerykan m.
czas. amerykanizować dk.
przym. amerykański, amerykanistyczny, amerykanizacyjny
Wiktionary
poddawanie wpływom amerykańskim, nadawanie czemuś cech typowo amerykańskich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wprowadzanie lub naśladowanie stylu życia, zwyczajów panujących w Stanach Zjednoczonych;
Wiktionary
Amerykanizacja – charakterystyczny dla drugiej połowy XX i XXI wieku, ogólnoświatowy proces transferu kulturowego, którego obiektem są instytucje, normy, wartości, zwyczaje, zachowania, techniki, symbole czy obrazy, które (faktycznie lub rzekomo) są kojarzone ze Stanami Zjednoczonymi. Wpływ kultury amerykańskiej na inne kultury łączony jest z mocarstwową pozycją Stanów Zjednoczonych i najczęściej traktowany jest jako zjawisko negatywne.
Wikipedia
(1.1) Amerykanizacja języka korporacyjnego bardzo irytowała menedżera działu outsourcingu.
Wiktionary
IPA: ˌãmɛrɨkãɲiˈzat͡sʲja, AS: ãmerykãńizacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. Ameryka ż., Amerykanin mos., Amerykaniec mos., amerykaniec mos., amerykan mrz., Amerykanka ż., Amerykaneczka ż., amerykanka ż., amerykaneczka ż., ameryk mrz., amerykanistyka ż., amerykanista mos., amerykanistka ż., amerykańszczyzna ż., amerykanizm mrz., amerykańskość ż., amerykanizowanie n., zamerykanizowanie n.
czas. amerykanizować ndk., zamerykanizować dk.
przym. amerykanizacyjny, amerykański, amerykanistyczny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z amerykanizacją, dotyczący amerykanizacji, przyjmowania lub narzucania amerykańskich zwyczajów, kultury, cywilizacji
Wiktionary
rzecz. amerykanizacja ż., Ameryka ż., Amerykanin mos., Amerykaniec m., amerykaniec m., amerykan m., Amerykanka ż., Amerykaneczka ż., amerykanka ż., amerykaneczka ż., ameryk m., amerykanistyka ż., amerykanista m., amerykanistka ż., amerykańszczyzna ż., amerykanizm m., amerykańskość ż., amerykanizowanie n., zamerykanizowanie n.
czas. amerykanizować ndk., zamerykanizować dk.
przym. amerykański, amerykanistyczny
Wiktionary
1. wyraz, zwrot charakterystyczny dla języka angielskiego lub hiszpańskiego na terenie Ameryki;
2. zespół cech kultury amerykańskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) cechy charakterystyczne dla kultury Stanów Zjednoczonych Ameryki
(1.2) jęz. wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona do jakiegoś języka z języka amerykańskiego angielskiego
Wiktionary
Amerykanizm ( Americanism) – nazwa zespołu poglądów teologicznych, duszpasterskich i dotyczących relacji Kościoła katolickiego ze społeczeństwem, przypisywanych pod koniec XIX wieku części katolików w Stanach Zjednoczonych i ich europejskim zwolennikom. Poglądy określane tym mianem zostały skrytykowane przez papieża Leona XIII w liście apostolskim "Testem benevolentiae nostrae" z 22 stycznia 1899 roku.
Wikipedia
IPA: ˌãmɛrɨˈkãɲism̥, AS: ãmerykãńism̦
Wiktionary
rzecz. Ameryka ż., Amerykanin m., Amerykaniec m., amerykaniec m., Amerykanka ż., amerykanka ż., amerykan m., ameryk m., amerykanistyka ż., amerykanista m., amerykanistka ż., amerykańszczyzna ż., amerykańskość ż., amerykanizacja ż., amerykanizowanie n., zamerykanizowanie n., Amerykaneczka ż., amerykaneczka ż.
czas. amerykanizować ndk., zamerykanizować dk.
przym. amerykański, amerykanizacyjny, amerykanistyczny
Wiktionary
(1.1) amerykańszczyzna
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kult. narzucanie kultury amerykańskiej, przeprowadzanie amerykanizacji
Wiktionary
(1.1) Gubernator wspierał amerykanizowanie autochtonów.
Wiktionary
rzecz. nieamerykanizowanie n., Ameryka ż., Amerykanin mos., Amerykaniec mos., amerykaniec mos., amerykan mrz., Amerykanka ż., Amerykaneczka ż., amerykanka ż., amerykaneczka ż., ameryk mrz., amerykanistyka ż., amerykanista mos., amerykanistka ż., amerykańszczyzna ż., amerykanizacja ż., zamerykanizowanie n., amerykanizm mrz.
czas. amerykanizować ndk., zamerykanizować dk.
przym. amerykański, amerykanistyczny, amerykanizacyjny
przysł. amerykańsko
Wiktionary
(1.1) amerykanizacja
Wiktionary
poddawać wpływom amerykańskim, rozszerzać wpływy amerykańskie, nadawać czemuś cechy typowo amerykańskie
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zamerykanizować)
(1.1) kult. narzucać kulturę amerykańską, przeprowadzać amerykanizację
czasownik zwrotny niedokonany amerykanizować się (dk. zamerykanizować się)
(2.1) stawać się Amerykaninem, nabierać cech amerykańskich
Wiktionary
(2.1) Czesi amerykanizują się bardzo szybko.
Wiktionary
rzecz. amerykanizacja ż., Ameryka ż., amerykanistyka ż., amerykanista mos., ameryk mrz., amerykan mrz., amerykaneczka ż., amerykaniec mos./mzw., amerykanizacja ż., amerykanizowanie n.
przym. amerykański
Wiktionary
1. duży fotel do siedzenia, rozkładany;
2. czterokołowy pojazd konny na resorach, używany w pierwszej połowie XX wieku; amerykan;
3. wolna amerykanka:
a) walka zapaśnicza, w której wszystkie chwyty są dozwolone; wolnoamerykanka;
b) postępowanie bez przestrzegania jakichkolwiek norm; wolnoamerykanka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sporych rozmiarów rozkładany fotel, służący zarówno do siedzenia, jak i do spania
(1.2) gwara więzienna okres próby dla kandydatów na osoby grypsujące
(1.3) reg-pl|Poznań. kulin. rodzaj drożdżówki
Wiktionary
IPA: ˌãmɛrɨˈkãnka, AS: ãmerykãnka
Wiktionary
rzecz. Ameryka ż., amerykanistyka ż., amerykanista m., amerykanistka ż., amerykańszczyzna ż., Amerykanin m., Amerykanka ż., Amerykaneczka ż., Amerykaniec m., amerykaniec m., amerykanizm m., ameryk m., amerykańskość ż., amerykanizacja ż., amerykanizowanie n., zamerykanizowanie n.
:: zdrobn. amerykaneczka ż.
czas. amerykanizować ndk., zamerykanizować dk.
przym. amerykański, amerykanizacyjny
Wiktionary
(1.2) gwara więzienna ameryka
(1.3) amerykan
Wiktionary
gatunek ziemniaków
SJP.pl
1. związany z Ameryką (kontynentem)
2. związany ze Stanami Zjednoczonymi
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Ameryki (kontynentu)
(1.2) dotyczący Stanów Zjednoczonych Ameryki
(1.3) dotyczący Ameryki (miejscowości w Polsce)
Wiktionary
(1.1) Szczególnie interesowała go amerykańska fauna.
(1.2) Prezydent powitał amerykańskiego ambasadora.
Wiktionary
IPA: ˌãmɛrɨˈkãj̃sʲci, AS: ãmerykãĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Ameryka ż., Amerykanin mos., Amerykaniec mos., amerykaniec mos./mzw., amerykan mrz., Amerykanka ż., Amerykaneczka ż., amerykanka ż., amerykaneczka ż., amerykanizm mrz., amerykanistyka ż., amerykanista mos., amerykanistka ż., ameryk mrz., amerykańszczyzna ż., amerykańskość ż., amerykanizacja ż., amerykanizowanie n., zamerykanizowanie n.
czas. amerykanizować ndk., zamerykanizować dk.
przym. amerykanizacyjny, amerykanistyczny
przysł. amerykańsko
Wiktionary
przysłówek
(1.1) na sposób amerykański, po amerykańsku
Wiktionary
(1.1) Na wystawie wisiały same amerykańsko wyglądające koszule.
Wiktionary
czas. amerykanizować ndk.
rzecz. amerykanizowanie n., Ameryka ż., Amerykanin mos., Amerykanka ż.
przym. amerykański
Wiktionary
zespół cech właściwych życiu i kulturze Amerykanów ze Stanów Zjednoczonych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co amerykańskie; amerykański charakter czegoś
Wiktionary
(1.1) O amerykańskości hotelu świadczą m.in. charakterystyczne muszle klozetowe specjalnie sprowadzone z Ameryki.
Wiktionary
rzecz. Amerykanka ż., Amerykaneczka ż., amerykańszczyzna ż., amerykanka ż., amerykanizm mrz., amerykanizacja ż., amerykaneczka ż., ameryk mrz., Ameryka ż.
przym. amerykański, amerykanizacyjny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. amerykańska odmiana języka angielskiego
(1.2) pot. pejor. wszystko co jest charakterystyczne dla kultury Stanów Zjednoczonych Ameryki
Wiktionary
IPA: ˌãmɛrɨkãj̃ˈʃt͡ʃɨzna, AS: ãmerykãĩ ̯ščyzna
Wiktionary
rzecz. Ameryka ż., Amerykanin m., Amerykaniec m., amerykaniec m., amerykan m., Amerykanka ż., Amerykaneczka ż., amerykanka ż., amerykaneczka ż., amerykanistyka ż., amerykanista m., amerykanistka ż., amerykanizm m., amerykańskość ż., amerykanizacja ż., amerykanizowanie n., ameryk mrz.
czas. amerykanizować ndk., zamerykanizować dk.
przym. amerykański, amerykanistyczny, amerykanizacyjny
Wiktionary
skupianie się głównie na Stanach Zjednoczonych i ocenianie innych regionów świata wyłącznie z amerykańskiego punktu widzenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. Amerykanin
Wiktionary
→ ameryk
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący ameryku
Wiktionary
rzecz. ameryk m.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rozwój prosty, bez kolejnych stadiów i przekształceń, spotykany u niektórych owadów bezskrzydłych, np. u skoczogonków i wszy; ametabolizm
SJP.pl
związany z ametabolizmem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) biol. odnoszący się do ametabolizmu; bez kolejnych stadiów i przeobrażeń
Wiktionary
rzecz. ametabolizm mrz.
Wiktionary
rozwój prosty, bez kolejnych stadiów i przekształceń, spotykany u niektórych owadów bezskrzydłych, np. u skoczogonków i wszy; ametabolia
SJP.pl
związany z brakiem możliwości przeobrażenia
SJP.pl
brak możliwości przeobrażenia
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bez obranej metody; bez jasnego porządku
Wiktionary
rzecz. metoda ż.
Wiktionary
(1.1) niezorganizowany, przypadkowy
Wiktionary
wada wzroku spowodowana nieprawidłowym stosunkiem zdolności skupiającej soczewki oka do długości gałki ocznej; niemiarowość oka, ammetropia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. wada wzroku wynikająca z niedopasowania zdolności skupiającej oka do jego budowy anatomicznej:
Wiktionary
Ametropia, niemiarowość oka – wada wzroku charakteryzująca się nieprawidłowym stosunkiem zdolności skupiającej układu optycznego oka do długości gałki ocznej, w wyniku czego promienie świetlne nie są ogniskowane na siatkówce. Prowadzi to do powstania takich zaburzeń jak:
Wikipedia
(1.1) niemiarowość oka
Wiktionary
kamień jubilerski, fioletowo-żółta odmiana kwarcu, będąca jednocześnie ametystem i cytrynem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. dwubarwna, fioletowo-żółta odmiana kwarcu, będąca jednocześnie ametystem i cytrynem
Wiktionary
Ametryn – dwubarwna, fioletowo-żółta odmiana kwarcu, będąca jednocześnie ametystem i cytrynem (sztucznie ametryn wytwarza się ze stopów tych dwóch minerałów). Granica między tymi dwiema barwnymi odmianami jest zazwyczaj nieostra (stopniowa).
Jedyne złoża o znaczeniu gospodarczym znajdują się w Boliwii i Brazylii.
Wikipedia
IPA: ãˈmɛtrɨ̃n, AS: ãmetrỹn
Wiktionary
przezroczysta fioletowa odmiana kwarcu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. minerał, kamień półszlachetny, fioletowa lub purpurowa, przezroczysta odmiana krzemionki wzór chemiczny|SiO2.;
(1.2) jubil. kamień jubilerski z ametystu (1.1)
(1.3) kolor fioletowy taki jak w ametyście (1.1)
Wiktionary
Zobacz też: Ametyst (telewizor) i Ametyst (typ jachtu).
Ametyst – minerał, fioletowa i przezroczysta do przeświecającej odmiana kwarcu. Kamień półszlachetny, używany w jubilerstwie. Jego nazwa pochodzi z języka greckiego i oznacza „trzeźwy” (ἀ- "a" – ‘nie’, μέθυστος "méthystos" – ‘pijany’), gdyż według greckich wierzeń, picie wina z czar ametystowych zabezpieczało pijącego przed upiciem się.
Wikipedia
(1.2) Naszyjnik mojej żony został wykonany z ametystów fasetowanych.
Wiktionary
IPA: ãˈmɛtɨst, AS: ãmetyst
Wiktionary
rzecz. ametyszczak mzw.
:: zdrobn. ametyścik mrz.
przym. ametystowy
przysł. ametystowo
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) z użyciem barwy ametystowej
Wiktionary
(1.1) Na rynnie usiadł ametystowo ubarwiony ptaszek.
Wiktionary
rzecz. ametyst mrz., ametyszczak mzw., ametyścik mrz.
przym. ametystowy
Wiktionary
związany z ametystem, dotyczący ametystu
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) jubil. miner. dotyczący ametystu, wykonany z ametystu, związany z ametystem, ozdobiony ametystem
przymiotnik jakościowy
(2.1) mający kolor fioletowy, taki jak kolor ametystu
Wiktionary
(1.1) Na smukłej szyi kobiety połyskiwał ametystowy naszyjnik.
(1.1) Rękojeść karabeli bywała z kamienia: jaspisowa, agatowa, ametystowa, złotymi lub szmelcowanymi gwoździkami spajana.
(2.1) Przybrany był w białą tunikę i w ametystową togę, która rzucała sinawy blask na jego oblicze.
(2.1) Na stole lśniły bursztynowe i ametystowe kieliszki.
Wiktionary
IPA: ˌãmɛtɨˈstɔvɨ, AS: ãmetystovy
Wiktionary
rzecz. ametyszczak mzw., ametyst mrz., ametyścik mrz., ametystowość ż.
przysł. ametystowo
Wiktionary
gatunek małego ptaka z rodziny szpakowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) syst. ornit. nazwa systematyczna|Cinnyricinclus leucogaster|Boddaert|ref=tak., mały ptak występujący w Afryce z mocno niebieski połyskiem upierzenia górnych partii ciała u samców;
Wiktionary
Ametyszczak ("Cinnyricinclus leucogaster") – gatunek małego ptaka z rodziny szpakowatych (Sturnidae). W trzech podgatunkach występuje na południowo-zachodnim Półwyspie Arabskim oraz w Afryce Subsaharyjskiej. Nie jest zagrożony wyginięciem.
Wikipedia
(1.1) Upierzenie samic ametyszczaków jest pozbawione opalizacji.
Wiktionary
rzecz. ametyst mrz., ametyścik mrz.
przym. ametystowy
przysł. ametystowo
Wiktionary
rodzaj ptaków z podrodziny kolibrów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od ametyst
Wiktionary
(1.1) To nie ametyst, lecz tylko mały ametyścik.
Wiktionary
rzecz. ametyst m., ametyszczak mzw.
przym. ametystowy
przysł. ametystowo
Wiktionary
minerał, glinokrzemian magnezu
SJP.pl
potocznie: amfetamina; proszek, biel, szur, szuwaks
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot., uczn. amfetamina
Wiktionary
IPA: ˈãw̃fa, AS: ãũ̯fa
Wiktionary
rzecz. amfetamina ż.
Wiktionary
środek pobudzający aktywność psychomotoryczną, likwidujący m.in. objawy zmęczenia i zwiększający zdolność koncentracji, łatwo uzależniający; psychedryna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. farm. organiczny związek chemiczny o silnym działaniu psychotropowym i pobudzającym ośrodkowy układ nerwowy;
Wiktionary
Am
Wikipedia
(1.1) Policja z Siemianowic Śląskich zatrzymała dwóch nastolatków, którzy mieli przy sobie ponad 70 dekagramów amfetaminy.
Wiktionary
IPA: ˌãw̃fɛtãˈmʲĩna, AS: ãũ̯fetãmʹĩna
Wiktionary
rzecz. metamfetamina ż., amfa ż.
:: zdrobn. amfetaminka ż.
przym. amfetaminowy
Wiktionary
(1.1) chem. benzedryna, psychedryna, perwityna; slang. amfa, białko, doktor, feta, no sleep, proch, proszek, speed, śnieg
Wiktionary
osoba uzależniona od amfetaminy
SJP.pl
związany z amfetaminą, dotyczący amfetaminy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) farm. med. związany z amfetaminą, dotyczący amfetaminy
Wiktionary
rzecz. amfetamina ż., amfetaminista m., amfetaministka ż.
Wiktionary
przedrostek
(1.1) obustronnie; obu rodzajów, obu-; wokół, naokoło
Wiktionary
(1.1) amfibia, amfibologia, amfibrach, amfiprostylos, amfiteatr
Wiktionary
IPA: ˈãw̃fʲi, AS: ãũ̯fʹi
Wiktionary
(1.1) obu-, ambi-
Wiktionary
Am
Wikipedia
1. pojazd mechaniczny przystosowany do poruszania się zarówno po lądzie, jak i po wodzie;
2. samolot przystosowany do lądowania i wodowania;
3. zwierzę mogące żyć zarówno na lądzie, jak i w wodzie; zwierzę ziemnowodne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mot. pojazd lądowo-wodny, stosowany głównie przez wojsko lub służby ratownicze
(1.2) lotn. pojazd wodno-powietrzny
(1.3) zwykle w lm.: amfibie – zool. inaczej płazy
(1.4) uczn. stary samochód
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1-2) Amerykański konstruktor planowaćanuje wprowadzić masową produkcję amfibii, które sam zaprojektował.
Wiktionary
IPA: ãw̃ˈfʲibʲja, AS: ãũ̯fʹibʹi ̯a
Wiktionary
(1.2) wodnopłat, wodnopłatowiec, hydroplan, wodnosamolot
Wiktionary
→ amfibia
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) herp. przystosowany do życia zarówno na lądzie, jak i w wodzie
(1.2) wojsk. przystosowany do poruszania się na lądzie i w wodzie
Wiktionary
przystosowany do życia zarówno na lądzie, jak i w wodzie
SJP.pl
wolno pływająca w toni wodnej larwa gąbek wapiennych, zbudowana z dwóch rodzajów komórek: większych makromerów i mniejszych, orzęsionych mikromerów, odpowiadająca rozwojowo stadium blastuli innych zwierząt
SJP.pl
Am
Wikipedia
krzemian magnezu, żelaza, wapnia lub sodu, minerał skałotwórczy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. miner. minerał skałotwórczy z gromady krzemianów łańcuchowych, będący uwodnionym krzemianem magnezu, żelaza, wapnia lub sodu; przedstawiciel dużej grupy minerałów skałotwórczych o zmiennym składzie chemicznym, występujący powszechnie w skałach magmowych i metamorficznych
Wiktionary
rzecz. amfibolit mrz.
przym. amfibolowy
Wiktionary
krzemian magnezu, żelaza, wapnia lub sodu, minerał skałotwórczy
SJP.pl
Amfibole (z ἀμφίβολος "amphibolos" – "nieokreślony", ze względu na różnorodność koloru i formy) – duża grupa minerałów skałotwórczych zaliczanych do krzemianów, których skład chemiczny obejmuje przede wszystkim magnez, żelazo, wapń, glin, potas lub sód, przy udziale niewielkich ilości wody związanej w strukturze krystalicznej. Minerały te krystalizują w układzie rombowym lub jednoskośnym.
Wikipedia
dwuznaczność lub niejasność wypowiedzi wynikła z zamącenia budowy składniowej, w poezji współczesnej bywa wprowadzana celowo; amfibologia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) log. zjawisko polegające na wieloznaczności zdania wynikającej z jego budowy, a nie tylko z pojedynczych słów
Wiktionary
Amfibolia (gr. ἀμφιβολία – atak z dwóch stron), amfibologia (gr. „dwuznaczność” z "amphibállein" „rozrzucać, wątpić” od "amphí" „z obu stron” i "bállein" „rzucać, ciskać”) – błąd logiczny, wypowiedź wieloznaczna (tzw. wieloznaczność kontekstu). Inna nazwa tego błędu to „wieloznaczność składniowa”. Amfibolia to wypowiedź, która może być rozumiana na co najmniej dwa sposoby, powstająca na skutek wady składni. Na przykład:
Wikipedia
przym. amfiboliczny
rzecz. amfibologia ż.
Wiktionary
(1.1) war. amfibologia
Wiktionary
działający na dwa sposoby, występujący w dwóch stanach, pełniący dwie przeciwstawne funkcje; dwojaki, niejednoznaczny
SJP.pl
skała metamorficzna składająca się głównie z amfibolu i plagioklazu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. skała metamorficzna barwy ciemnozielonej lub ciemnoszarej, masywna i bardzo zwięzła;
Wiktionary
Amfibolit – skała metamorficzna barwy ciemnozielonej lub ciemnoszarej, masywna i bardzo zwięzła.
Wikipedia
przym. amfibolitowy
rzecz. amfibol mrz.
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z amfibolitem, dotyczący amfibolitu
Wiktionary
rzecz. amfibolit mrz.
Wiktionary
dwuznaczność lub niejasność wypowiedzi wynikła z zamącenia budowy składniowej, w poezji współczesnej bywa wprowadzana celowo; amfibolia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) log. wypowiedź dwuznaczna z powodu niejednoznacznej składni
Wiktionary
rzecz. amfibolia ż.
przym. amfiboliczny
Wiktionary
(1.1) amfibolia, dwuznaczność składniowa
Wiktionary
przymiotnik od: amfibologia
SJP.pl
związany z amfibolem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) miner. związany z amfibolami, dotyczący amfibolów
Wiktionary
rzecz. amfibol mrz.
Wiktionary
stopa wierszowa złożona z trzech sylab: krótkiej, długiej i krótkiej w metryce antycznej, bądź z nieakcentowanej, akcentowanej i nieakcentowanej w wierszu sylabotonicznym
SJP.pl
Amfibrach (gr. "amphíbrachys", dosł. "z obu stron krótki") w metryce iloczasowej – stopa metryczna składająca się z trzech sylab: jednej długiej między dwiema krótkimi.
W polskich wierszach odpowiednikiem jest sekwencja składająca się z jednej sylaby akcentowanej między dwiema nieakcentowanymi. W języku polskim występuje bardzo często, prawie każdy trzysylabowy wyraz jest amfibrachem (np. "kolega"), łatwo też układać z amfibrachów wiersze sylabotoniczne, np.
Wikipedia
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) liter. związany z amfibrachem, dotyczący amfibrachu
Wiktionary
rzecz. amfibrach mrz.
przysł. amfibrachicznie
Wiktionary
Amficjony (Amphicyonidae) – wymarła rodzina ssaków drapieżnych żyjących od późnego eocenu do późnego miocenu 37-9 milionów lat temu (MLT). Z jęz. angielskiego nazywane niedźwiedziopsami. Wcześniej zaliczane były w randze podrodziny Amphicyoninae do psowatych.
Wikipedia
unerwiony narząd zmysłu chemicznego występujący u nicieni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest amfidiploidalne
Wiktionary
przym. amfidiploidalny
przysł. amfidiploidalnie
Wiktionary
związek chemiczny, którego cząsteczka ma na jednym końcu grupę rozpuszczalną w jednym rozpuszczalniku, a na drugim - grupę rozpuszczalną w innym; związek amfifilowy
SJP.pl
Am
Wikipedia
cząsteczki amfifilowe - cząsteczki chemiczne zawierające na jednym końcu grupy hydrofilowe, a na drugim - hydrofobowe
SJP.pl
rozmnażanie się płciowe za pomocą jaj i plemników
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. typ rozmnażania płciowego, w którym dochodzi do zapłodnienia poprzez zlanie się gamet pochodzących od dwóch różnych osobników
Wiktionary
jon obdarzony dodatnim i ujemnym ładunkiem
SJP.pl
związki państw skupionych wokół świątyni szczególnie czczonego bóstwa, w starożytnej Grecji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) staroż. polit. rel. starożytna liga plemiennyemienna lub związek miast-państw w Grecji, utworzony w celu wspólnej ochrony świątyń, organizowania obrzędów religijnych oraz podejmowania decyzji politycznych w sprawach regionalnych
Wiktionary
Am
Wikipedia
(1.1) Do najsłynniejszych amfiktionii należała liga delfijska opiekująca się świątynią Apollina w Delfach.
Wiktionary
układ wnętrz połączonych wejściami na jednej osi; pokój w takim układzie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) archit. ciąg pomieszczeń ułożonych jedno za drugim, połączonych przejściami umieszczonymi w jednej linii;
Wiktionary
Am
Wikipedia
(1.1) W naszym mieszkaniu są trzy pokoje w amfiladzie, dlatego trudno je sprzedać.
Wiktionary
przym. amfiladowy
Wiktionary
związany z amfiladą, tworzący amfiladę (np. komnaty amfiladowe)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) archit. związany z amfiladą; wykorzystujący układ przestrzenny taki jak w amfiladzie
Wiktionary
rzecz. amfilada ż.
Wiktionary
pasożytniczy gatunek płazińca, o ciele nieczłonowatym, kształtu liściastego
SJP.pl
Am
Wikipedia
kretyk, amfimakr;
1. w poezji antycznej: stopa składająca się z trzech sylab, dwóch długich i krótkiej między nimi;
2. w wersyfikacji nowożytnej: stopa posiadająca nieakcentowaną zgłoskę między dwoma akcentowanymi
SJP.pl
amfimacer, kretyk;
1. w poezji antycznej: stopa składająca się z trzech sylab, dwóch długich i krótkiej między nimi;
2. w wersyfikacji nowożytnej: stopa posiadająca nieakcentowaną zgłoskę między dwoma akcentowanymi
SJP.pl
Amfimakr, amfimacer (gr. "amphímakros", z obu stron długi), kretyk (gr. κρητικός, wers kreteński) – w wersyfikacji iloczasowej stopa metryczna złożona z trzech sylab: jednej krótkiej między dwiema długimi.
W wierszach polskich jej odpowiednikiem jest sekwencja składająca się z jednej sylaby nieakcentowanej między dwiema akcentowanymi. W polszczyźnie nie ma wyrazów będących naturalnymi amfimakrami; stopa ta występuje też rzadko w metryce polskiej, na przykład:
Wikipedia
w mitologii greckiej: syn Zeusa i Antiopy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. właściwość związku chemicznego wynikająca z budowy polarnej, tj. zdolność utrzymywania się na granicy wodnej i lipidowej dzięki obecności w jego cząsteczce bieguna hydrofilowego oraz hydrofobowego
Wiktionary
IPA: ˌãw̃fʲipaˈtɨt͡ʃnɔɕt͡ɕ, AS: ãũ̯fʹipatyčność
Wiktionary
przym. amfipatyczny
Wiktionary
(1.1) amfifilowość, amfifilność
Wiktionary
związany z organizmem roślinnym powstałym ze skrzyżowania różnych gatunków diploidalnych
SJP.pl
gatunek morskiej ryby z rodziny garbikowatych; błazenek, ryba ukwiałowa
SJP.pl
Amfiprion, ryba ukwiałowa, błazenek ("Amphiprion percula") – gatunek morskiej ryby z rodziny garbikowatych (Pomacentridae).
Wikipedia
typ świątyni greckiej z portykiem kolumnowym w fasadzie głównej i tylnej
SJP.pl
substancja amfiprotyczna - substancja zawierająca w cząsteczce grupy kwasowe i zasadowe; amfolit
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) chem. zdolny do oddawania i przyjmowania protonów
Wiktionary
rzecz. amfiprotyczność ż.
Wiktionary
przedstawiciel podrzędu gadów łuskonośnych, prowadzących podziemny tryb życia; zwitnik, obrączkowiec, amfisbena
SJP.pl
przedstawiciel podrzędu gadów łuskonośnych, prowadzących podziemny tryb życia; zwitnik, obrączkowiec, amfisben
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przedstawiciel podrzędu gadów łuskonośnych, prowadzących podziemny tryb życia; zwitnik, obrączkowiec, amfisben
SJP.pl
Amfisbeny, obrączkowce, zwitniki (Amphisbaenia) – klad gadów łuskonośnych (klasyfikowany niekiedy w randze podrzędu), prowadzących podziemny tryb życia.
Wikipedia
1. wznosząca się półkoliście widownia teatru, cyrku, sali wykładowej itp.;
2. w starożytnej Grecji: widownia rozłożona półkoliście na wzniesieniach otaczających scenę teatru;
3. w starożytnym Rzymie: odkryta budowla służąca przedstawianiu widowisk, z kolistą widownią wznoszącą się ku górze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. archit. odkryta budowla o kształcie elipsy lub koła z areną lub sceną pośrodku i wznoszącą się wokół niej schodkową widownią; ; Gloger.
(1.2) książk. w teatrze, sali koncertowej itp.: część widowni wznosząca się koliście lub półkoliście ku górze
Wiktionary
Amfiteatr (łac. "amphiteatrum", z gr. ἀμφιθέατρον – podwójna widownia w kształcie kręgu; połączenie dwóch teatrów półkolistych w jeden) – odkryta arena o kształcie elipsy lub koła, zwykle otoczona wznoszącymi się schodkowo rzędami siedzeń dla widzów i przeznaczona do publicznych pokazów, w tym walk gladiatorów, walk z dzikimi zwierzętami (venatio), naumachii.
Wikipedia
(1.1) Zanim Flawiusze wznieśli Koloseum, amfiteatry w Rzymie budowano przeważnie z drzewa, toteż wszystkie niemal spłonęły w czasie pożaru.
Wiktionary
IPA: ˌãw̃fʲiˈtɛatr̥, AS: ãũ̯fʹiteatr̦
Wiktionary
przym. amfiteatralny
przysł. amfiteatralnie
rzecz. amfiteatralność ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha przestrzeni lub sposobu ukształtowania terenu, która przypomina budowę amfiteatru: układ schodkowy lub kaskadowy, gdzie kolejne rzędy (siedzeń, budynków czy warstw terenu) znajdują się coraz wyżej, otaczając centralny punkt
Wiktionary
rzecz. amfiteatr mrz.
przym. amfiteatralny
przysł. amfiteatralnie
Wiktionary
przymiotnik od: amfiteatr
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) reg. pozn. daw. balkon w teatrze
Wiktionary
osoba podejmująca gości; gospodarz bardzo szczodry dla swoich gości; fundator
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. przen. człowiek hojnie podejmujący gości; fundator przyjęcia;
Wiktionary
Amfitrion (gr. Ἀμφιτρύων Amphitrýōn, łac. "Amphitryon") – w mitologii greckiej królewicz oraz król Tyrynsu i Teb.
Wikipedia
(1.1) Rzucił serwetę na stół i nie żegnając swego amfitriona, wyszedł.
Wiktionary
IPA: ãw̃ˈfʲitrʲjɔ̃n, AS: ãũ̯fʹitrʹi ̯õn
Wiktionary
rzecz. Amfitrion mos.
przym. Amfitrionowy
Wiktionary
(1.1) gospodarz
Wiktionary
gatunek drapieżnego ssaka morskiego z rodziny fokowatych
SJP.pl
Amfitryta ( Ἀμφιτρίτη Amphitrítē, Amphitrite, Salacia ‘otaczająca świat’) – w mitologii greckiej jedna z najbardziej znanych nereid (lub okeanid); (królowa Morza), utożsamiana z rzymską Salacją.
Uchodziła za córkę Nereusa i Doris lub Okeanosa i Tetydy. Ze swoim mężem, bogiem Posejdonem, miała syna Trytona oraz córki: Rode (Rodos) i Bentesikyme.
Wikipedia
rodzaj płazów ogoniastych z rodziny amfiumowatych
SJP.pl
o cechach amfiumowatych (rodzina płazów)
SJP.pl
Amfiumowate, amfiumy (Amphiumidae) – rodzina płazów z rzędu płazów ogoniastych (Caudata).
Wikipedia
o cechach amfiumowatych (rodzina płazów)
SJP.pl
związek zawierający w cząsteczce grupy kwasowe i zasadowe; substancja amfiprotyczna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. substancja chemiczna, która może zachowywać się zarówno jak kwas, jak i zasada; związek chemiczny, który może oddawać lub przyjmować proton (H⁺)
Wiktionary
przym. amfolityczny
Wiktionary
greckie naczynie stołowe do przechowywania płynów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wysokie, smukłe naczynie gliniane o wydłużonym brzuścu z dwoma umieszczonymi symetrycznie po bokach uchwytami;
(1.2) przest. staroż. jednostka miary równa 26,20 litra
Wiktionary
Amfora (łac. "amphǒră", gr. ἀμφορεύς amphoreús) – naczynie z wypalanej gliny o wydłużonym jajowatym brzuścu na niskiej podstawie (stopce), przewężonej szyi z rozchylonym brzegiem (wylewem) i z dwoma bocznymi, umieszczonymi symetrycznie, pionowymi uchwytami (imadłami). Różnej wielkości, często ozdobnie dekorowane użytkowo, zaliczane było do naczyń najbardziej charakterystycznych dla starożytności klasycznej.
Wikipedia
(1.1) Amfory panatenajskie były naczyniami zdobionymi wyłącznie techniką czarnofigurową, przeznaczonymi na opakowanie nagrody (wysokojakościowej oliwy) dla zwycięzców igrzysk panatenajskich.
Wiktionary
IPA: ãw̃ˈfɔra, AS: ãũ̯fora
Wiktionary
przym. amforowy, amforyczny, amforowaty
Wiktionary
(1.2) quadrantal
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) staroż. ceram. w Starożytnej Grecji: rodzaj ceramicznego naczynia na olejki wonne;
Wiktionary
Amforiskos ( αμφορισκος, mała amfora) – rodzaj starożytnego greckiego naczynia ceramicznego na wonne olejki.
Wikipedia
(1.1) Logo muzeum stanowi wizerunek amforiskosa znalezionego w Jaskini Gorhama.
Wiktionary
zdrobnienie od: amfora
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) w kształcie amfory
Wiktionary
rzecz. amfora ż.
przym. amforyczny
Wiktionary
(1.1) war. amforyczny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) związany z amforą; w kształcie amfory
(1.2) med. przypominający dźwięk powstający podczas dmuchania w szyjkę szklanej butelki, wskazujący na istnienie jamy w płucach
Wiktionary
rzecz. amfora ż.
przym. amforowaty
Wiktionary
(1.2) dzbanowy
Wiktionary
dwoista właściwość niektórych pierwiastków i związków chemicznych polegająca na wykazywaniu przez nie charakteru kwasowego jak i zasadowego
SJP.pl
Amfoteryczność – zdolność związku chemicznego do reakcji z kwasami i zarazem zasadami. Inaczej, jest to zdolność związków chemicznych do bycia w jednych reakcjach kwasami, a w innych zasadami.
Wikipedia
zdolny do reakcji z kwasami oraz z zasadami
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) chem. zdolny do reakcji z kwasem i zasadą
Wiktionary
rzecz. amfoteryczność ż.
Wiktionary
[czytaj: a-em-GIE]
1. skrót od: Akademia Medyczna w Gdańsku;
2. firma należąca do grupy DaimlerChrysler, zajmująca się tuningiem samochodów osobowych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. rzeka w Rosji;
2. wieś na Syberii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w Rosji, w Jakucji; lewy dopływ Ałdanu;
Wiktionary
Zobacz też: Amga (wieś).
Amga (ros. Амга) – rzeka w Rosji (Jakucja); lewy (i zarazem najdłuższy) dopływ Ałdanu; długość 1462 km; powierzchnia dorzecza 69 300 km²; średni roczny przepływ u ujścia 190 m³/s.
Źródła w Górach Ałdańskich; płynie w kierunku północno-wschodnim, w górnym biegu w wąskiej, głębokiej dolinie; w środkowym i dolnym biegu po wschodniej części Płaskowyżu Nadleńskiego. Dopływy stosunkowo krótkie. Żeglowna na odcinku 472 km od ujścia.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka we wschodniej Rosji, na terenie Kraju Chabarowskiego, lewostronny dopływ Amuru;
Wiktionary
Amguń (ros. Амгунь) – rzeka we wschodniej Rosji, na terenie Kraju Chabarowskiego, lewostronny dopływ Amuru.
Rzeka bierze swój początek u zbiegu rzek Ajakit i Suduk, na zboczu Gór Burejskich. Jej długość wynosi 723 km, a powierzchnia dorzecza – 55 500 km². Jej głównym dopływem jest rzeka Nimielen.
Wikipedia
członek ludu zamieszkującego tereny Etiopii
SJP.pl
Amhara ( አማራ) – jeden z dwunastu regionów administracyjnych (tzw. "kilochów") Etiopii, główna siedziba ludu Amharów.
Amhara położona jest w północno-zachodniej i środkowej części Etiopii, sąsiaduje z regionami: Tigraj na północy, Afar na wschodzie, Oromia na południu, Beniszengul-Gumaz na południowym zachodzie i z Sudanem na zachodzie. Zajmuje powierzchnię 170 752 km². Stolicą regionu jest Bahyr Dar.
Wikipedia
mieszkanka Amhary (regionu administracyjnego Etiopii)
SJP.pl
lud zamieszkujący tereny Etiopii
SJP.pl
Amharowie (nazwa własna: አማራ "Amhara") – lud afrykański, wyróżniany na podstawie kryteriów językowych oraz etnicznych. Zamieszkuje on centralne wyżyny Etiopii. Przez długie lata byli dominującą grupą i stanowili 1/3 mieszkańców kraju. Amharowie są potomkami starożytnych Semitów, którzy wędrując na południe podbili pierwotnych mieszkańców tego obszaru, należących do ludów kuszyckich. Posługują się językiem amharskim.
Wikipedia
1. → Amhara (region lub członek ludu);
2. język amharski - język semicki z grupy etiopskiej; amhara
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Amharami, dotyczący Amharów
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język semicki będący językiem oficjalnym Etiopii;
Wiktionary
(2.1) Współcześnie do najważniejszych języków rodziny semickiej zaliczają się: język amharski, arabski, hebrajski, maltański i tigrinia.
Wiktionary
IPA: ãmˈxarsʲci, AS: ãmχarsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Amhara mos.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który posługuje się językiem amharskim
(1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem amharskim
(1.3) spisany, stworzony w języku amharskim
Wiktionary
IPA: ãmˈxarskɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: ãmχarskoi ̯ẽũ̯zyčny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męski i żeński, nazwa własna
(1.1) rdzenna grupa etniczna zamieszkująca Tajwan;
(1.2) członek grupy etnicznej Ami (1.1) – mężczyzna lub kobieta
(1.3) zoonim imię dla psa lub suki
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈãmʲi, AS: ãmʹi
Wiktionary
drapieżna ryba słodkowodna z rodziny amiowatych; miękławka, mękławka
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
minerał należący do grupy amfiboli, włóknista odmiana aktynolitu; azbest amfibolowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. włóknista odmiana aktynolitu
Wiktionary
Amiant, amiantus Discordites (azbest amiantowy, azbest aktynolitowy) — handlowa, szlachetna odmiana azbestu aktynolitowego.
Jest amfibolem - włóknista odmiana aktynolitu.
Czasami jest też określany nazwą byssolit (amiant i byssolit należą do szeregu hornblendy; oba nadają się do tkania i przeróbki na tekturę).
Wikipedia
związany z amiantem, dotyczący amiantu
SJP.pl
[czytaj: amika] marka sprzętu AGD i firma
SJP.pl
Amica SA – największy polski producent przemysłu elektromaszynowego, głównie sprzętu AGD, założony w 1945 roku we Wronkach. Od 1997 spółka jest notowana na Giełdzie Papierów Wartościowych w Warszawie.
Wikipedia
[czytaj: amiczis] nazwisko włoskie
SJP.pl
dawniej: przyjaźń; amicyja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. przyjaźń
Wiktionary
(1.1) O ile sojusz nasz z Rumunją zawarty tylko przeciw bolszewickiej Rosji, to zaprawdę amicycję naszą z Wołoszą mocno zwałaszono.
Wiktionary
dawniej: przyjaźń; amicycja
SJP.pl
pochodna amoniaku, związek organiczny mający w swej budowie grupę amidową, stosowany m.in. w lecznictwie i wyrobie włókien sztucznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. pochodna kwasu organicznego, w której grupa hydroksylowa została zastąpiona grupą aminową;
Wiktionary
(1.1) Kwasu nikotynowego i amidu tego kwasu nie należy mylić ze szkodliwą nikotyną, która znajduje się w tytoniu.
Wiktionary
IPA: ˈãmʲit, AS: ãmʹit
Wiktionary
rzecz. acetamid m., amidaza ż., poliamid m.
przym. amidowy
Wiktionary
modlitwa odmawiana po cichu w czasie każdego nabożeństwa, stanowiąca jego kulminację, powtarzana w czasie modlitwy porannej i wieczornej na głos przez kantora
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
substancja chemiczna należąca do grupy hydrolaz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. enzym hydrolityczny, który rozkłada wiązania amidowe w związkach chemicznych na kwasy karboksylowe i aminy
Wiktionary
rzecz. amid mrz.
Wiktionary
substancja chemiczna należąca do grupy hydrolaz
SJP.pl
Amidazy – grupa enzymów roślinnych i zwierzęcych, zaliczanych do hydrolaz, uczestniczących w metabolizmie białek. Katalizują odwracalne odszczepienie amoniaku lub mocznika od amidów.
Wikipedia
pochodna amoniaku, w której jedno wiązanie z wodorem zostało zastąpione wiązaniem z metalem
SJP.pl
bezbarwny kryształ rozpuszczany w kwasach i zasadach; stosowany do produkcji barwników i jako wywoływacz fotograficzny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. nietrwała substancja krystaliczna stosowana w wywoływaczach fotograficznych;
Wiktionary
Amidol, 2,4-diaminofenol – organiczny związek chemiczny z grupy fenoli i amin aromatycznych. Ma właściwości redukujące. W postaci dichlorowodorku () stosowany jest w szeregu wywoływaczy fotograficznych, zarówno w fotografii czarno-białej, jak i barwnej (proces C-41).
Wikipedia
IPA: ãˈmʲidɔl, AS: ãmʹidol
Wiktionary
przymiotnik od: amidol
SJP.pl
przymiotnik od: amida, amid
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) chem. dotyczący amidu (–C(=O)–NH– albo skrótowo –CONH–)
Wiktionary
rzecz. amid mrz.
Wiktionary
pochodna amoniaku, związek organiczny mający w swej budowie grupę amidową, stosowany m.in. w lecznictwie i wyrobie włókien sztucznych
SJP.pl
Amidy – organiczne związki chemiczne zawierające grupę amidową #PATRZ, gdzie R = reszta kwasowa; R′, R″ = wodór lub dowolna grupa organiczna. Amidy szeroko występują w przyrodzie. Są pochodnymi kwasów (zarówno organicznych, jak i nieorganicznych). Amidami są też polimery nazywane poliamidami.
Wikipedia
buddyjski nurt religijny w Japonii, kult Amidy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. jeden z najważniejszych nurtów buddyzmu japońskiego, którego podstawę stanowi wiara w nieograniczone miłosierdzie Buddy Amidy (Amitabha)
Wiktionary
Amidyzm (od Amida, japońskiego imienia buddy Amitabhy) – japońskie odgałęzienie Szkoły Czystej Krainy i jeden z najważniejszych nurtów japońskiego buddyzmu. Czasami nazwy amidyzm używa się na określenie kultu Amitabhy jako takiego, również w buddyzmie innym niż japoński.
Wikipedia
rzecz. Amida m., Amitabha m.
przym. amidystyczny
Wiktionary
(1.1) Szkoła Czystej Krainy, Szkoła Czystej Ziemi
Wiktionary
niewykształcenie się rdzenia kręgowego
SJP.pl
[czytaj: amJĘ] miasto we Francji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w północnej Francji, nad Sommą; ośrodek administracyjny regionu Pikardia i departamentu Somma;
Wiktionary
Amiens () – miasto w północnej Francji, w regionie Hauts-de-France, ośrodek administracyjny departamentu Somma, położone nad rzeką Sommą. Według danych na rok 2018 miasto zamieszkiwało 136 545 osób, a gęstość wyniosła 2760,7 osób/km².
Wikipedia
przym. amieński
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) rzad. związany z Amiens, dotyczący Amiens
Wiktionary
(1.1) Umysły, trzeźwiej zapatrujące się na rzeczy, uważały pokój amieński jedynie za zawieszenie broni.
(1.1) Dla pomieszczenia tych relikwii w 1244 r. rozpoczęła się budowa paryskiej Sainte-Chapelle. Wraz z rozpoczęciem jej budowy w paryskim stylu dworskim nastąpiła reorientacja z form reimskich ku amieńskim.
Wiktionary
rzecz. Amiens n.
Wiktionary
marka komputerów
SJP.pl
Amiga (hiszp. "amiga" – przyjaciółka) – marka komputerów osobistych produkowanych od 1985 r. przez firmę Commodore, która szczytową popularność w Polsce osiągnęła pierwszej połowie lat 90. XX wieku.
Wikipedia
organiczny związek chemiczny występujący w nasionach owoców pestkowych, nadający im gorzki smak i migdałowy aromat; amygdalina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. glikozyd cyjanogenny naturalnie występujący w niektórych nasionach roślin z rodziny różowatych
Wiktionary
Am
Wikipedia
(1.1) W organizmie amigdalina może ulec rozkładowi (zwłaszcza przez bakterie jelitowe) i uwolnić cyjanowodór.
Wiktionary
(1.1) wzór chemiczny: C₂₀H₂₇NO₁₁
Wiktionary
japońska sztuka szydełkowania maskotek
SJP.pl
Amigurumi (jap. 編みぐるみ) – japońska sztuka szydełkowania wypychanych zabawek (maskotek), zwykle zwierząt, a często także postaci z anime, filmów, gier lub przedmiotów z ludzkimi cechami (np. oczami). Maskotka zalicza się do amigurumi, gdy jest zdeformowana w sposób nazywany "chibi" (głowa nieproporcjonalnie duża wobec tułowia, małe kończyny, oczy nieproporcjonalnie duże wobec twarzy). Początek ich popularności przypada na 2003 rok.
Wikipedia
przesadna, nadmierna poufałość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zbytnie, przesadne spoufalenie
Wiktionary
IPA: ˌãmʲikɔʃɔ̃ˈnɛrʲja, AS: ãmʹikošõnerʹi ̯a
Wiktionary
bardzo drobna cząstka niewykrywalna w ultramikroskopie
SJP.pl
dawniej: przyjaciel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. przyjaciel
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
Wiktionary
IPA: ãˈmʲilkar, AS: ãmʹilkar
Wiktionary
(1.1) Hamilkar
Wiktionary
zaburzenie polegające na upośledzeniu niektórych mięśni twarzy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. utrata mimiki
Wiktionary
Amimia – zaburzenia lub całkowita utrata mimiki (tzw. „maskowatość twarzy”) wskutek upośledzenia ruchów mięśni mimicznych twarzy, będącego następstwem pozapiramidowego uszkodzenia motoryki. Występuje w chorobie Parkinsona. Często towarzyszy także akinezji oraz afazji.
Wikipedia
ogólna nazwa każdego związku organicznego z pewnej grupy związków chemicznych, będących pochodnymi amoniaku, stosowanych m.in. w przemyśle farmaceutycznym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. związek organiczny zawierający w budowie jedną lub więcej grup aminowych;
Wiktionary
(1.1) Jedzenie konserwowane aminami czy saletrą wpływa niekorzystnie na funkcje trzustki i może wywoływać jej schorzenia.
Wiktionary
rzecz. aminowanie n.
Wiktionary
w enzymologii: aminaza adeninowa - enzym katalizujący z grupy hydrolaz; aminohydrolaza adeniny
SJP.pl
roślina zielna z rodziny baldaszkowatych, rosnąca w basenie Morza Śródziemnego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. roślina zielna z rodziny selerowatych, pochodząca z rejonu śródziemnomorskiego, charakteryzująca się pierzastymi liśćmi i białymi kwiatostanami zebranymi w baldachy;
Wiktionary
Aminek ("Ammi" L.) – rodzaj roślin należący do rodziny selerowatych. W tradycyjnym, szerokim ujęciu rodzaj obejmuje 6 gatunków. Analizy filogenetyczne wykazały jednak, że zaliczano tu dwie bardzo odlegle spokrewnione grupy gatunków, w efekcie wyodrębniono rodzaj "Visnaga". Niezależnie od ujęcia zaliczane tu gatunki występują w basenie Morza Śródziemnego i w południowo-zachodniej Azji.
Wikipedia
(1.1) Inne letnie kwiatowe przeboje to zatrwian wrębny, aminek albo koper ozdobny, z wyglądu przypominający parasol […].
(1.1) Owoc aminka większego uczula na światło, dlatego jest stosowany w leczeniu chorych na łuszczycę i bielactwo.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) chem. reakcja przyłączenia grupy aminoacylowej do cząsteczki związku chemicznego
Wiktionary
(1.1) Reakcja aminoacylowania zachodzi dwuetapowo w trakcie procesu translacji i polega na przyłączeniu cząsteczki aminokwasu do tRNA.
Wiktionary
czas. aminoacylować ndk.
ims. aminoacylowany
rzecz. aminoacyl mrz.
przym. aminoacylowy
Wiktionary
(1.1) aminoacylacja
Wiktionary
alkohol mający w strukturze cząsteczki grupę aminową
SJP.pl
grupa związków zawierających grupę hydroksylową i aminową
SJP.pl
Aminoalkohole, hydroksyaminy, alkoholoaminy, alkaminy – związki chemiczne zawierające grupę hydroksylową (-OH) oraz grupę aminową (-NH2, -NHR lub -NR2, gdzie R jest grupą alkilową lub arylową).
Najprostszym aminoalkoholem jest hydroksyloamina, HO-NH2.
Do ważniejszych aminoalkoholi należą cholina, etanoloamina i adrenalina. Inne to propanoloamina (aminopropanol), metyloaminoetanol, dimetyloaminoetanol.
Wikipedia
oleista ciecz służąca do wyrobu barwników syntetycznych, leków i innych związków; fenyloamina; anilina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. związek organiczny o wzorze C₆H₅NH₂, złożony z pierścienia benzenowego (C₆H₆) połączonego z grupą aminową (NH₂)
Wiktionary
(1.1) anilina, wzór chemiczny: C₆H₅NH₂
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biochem. związek chemiczny należący do grupy cukrów, w którym jedna z grup hydroksylowych (–OH) została zastąpiona grupą aminową (–NH₂) albo jej pochodną (np. –NHAc);
Wiktionary
(1.1) Aminocukry pełnią ważne funkcje w strukturach błon komórkowych, chrząstek, ścian komórkowych.
Wiktionary
Aminocukry – pochodne cukrów, które zawierają jedną lub rzadziej kilka grup aminowych (–NH2) w miejscu występowania grupy hydroksylowej. Aminocukry występujące w przyrodzie, mogą mieć grupę aminową zarówno przy C2, jak i pozycjach 3, 4, 5 lub 6 cukru. Mogą łączyć się w poliaminocukry, czego przykładem jest chityna, której monomerem jest 2-deoksy-2-amino-D-glukopiranoza zwana też glukozaminą lub glukozoaminą.
Wikipedia
lek o działaniu przeciwbólowym, przeciwgorączkowym i przeciwzapalnym, pochodna pirazolonu, wycofany z użycia ze względu na toksyczne działanie na szpik kostny; piramidon
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) farm. niesteroidowy lek przeciwzapalny o wzorze sumarycznym wzór chemiczny|C13H17N3O., mający toksyczne działanie m.in. na wątrobę i szpik kostny;
Wiktionary
Aminofenazon, amidopiryna – organiczny związek chemiczny, niesteroidowy lek przeciwzapalny z grupy pochodnych pirazolonów o budowie chemicznej zbliżonej do metamizolu, wprowadzony do lecznictwa w 1896. Po raz pierwszy zsyntetyzowany przez Friedricha Stolza w 1893. Ostatnia polska monografia surowca farmaceutycznego znajduje się w "Farmakopei Polskiej IV".
Wikipedia
(1.1) Celem sprawdzenia, czy powstają produkty rozkładu aminofenazonu, wykonane czopki poddano analizie chromatograficznej.
Wiktionary
(1.1) amidopiryna, piramidon
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biochem. krystaliczny organiczny związek chemiczny o właściwościach redukcyjnych, zawierający pierścień benzenowy z jednocześnie podstawionymi grupami: aminową (–NH₂) i hydroksylową (–OH); amina aromatyczna i fenol zarazem; wzór chemiczny|C6H7NO.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
pochodna alkaloidu - teofiliny, działa rozkurczająco na mięśnie gładkie naczyń krwionośnych obniżając ciśnienie krwi, rozszerza oskrzela, stosowana w leczeniu astmy oskrzelowej
SJP.pl
Am
Wikipedia
substancja chemiczna, inhibitor metabolizmu proliny
SJP.pl
substancja chemiczna, inhibitor metabolizmu proliny
SJP.pl
bakteriobójczy antybiotyk zwalczający zakażenia wywołane bakteriami Gram-ujemnymi; antybiotyk aminoglikozydowy
SJP.pl
związek organiczny rozpuszczalny w wodzie, będący podstawową jednostką budulcową wszystkich białek, wykorzystywany m.in. jako surowiec w syntezie leków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biochem. związek organiczny, materiał budulcowy białek;
Wiktionary
(1.1) Azot jest podstawowym składnikiem aminokwasów.
(1.1) Natomiast człowiek oraz zwierzęta monogastryczne nie wytwarzają pewnych aminokwasów i muszą otrzymywać je z zewnątrz w formie pożywienia.
Wiktionary
IPA: ˌãmʲĩˈnɔkfas, AS: ãmʹĩnokfas
Wiktionary
przymiotnik od: aminokwas
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący aminokwasu
Wiktionary
związek organiczny rozpuszczalny w wodzie, będący podstawową jednostką budulcową wszystkich białek, wykorzystywany m.in. jako surowiec w syntezie leków
SJP.pl
Aminokwasy, kwasy aminowe (skrót aa lub AA, od amino acids) – grupa organicznych związków chemicznych zawierających zasadową grupę aminową oraz grupę karboksylową #PATRZ lub, w ogólniejszym ujęciu, dowolną grupę kwasową.
Przykładem aminokwasu z grupą sulfonową #PATRZ jest tauryna (kwas 2-aminoetanosulfonowy), a zawierającego grupę fosfonową #PATRZ jest ciliatyna (kwas 2-aminoetanofosfonowy).
Wikipedia
reakcja chemiczna aminy z innym związkiem chemicznym, np. estrem
SJP.pl
Aminoliza – reakcja chemiczna pomiędzy związkami chemicznymi różnego typu i aminą. W chemii organicznej jest to często reakcja pochodnych kwasów karboksylowych z aminą, przebiegająca według mechanizmu substytucji nukleofilowej. Aminy drugorzędowe, zwłaszcza o dużej zawadzie przestrzennej, są w reakcjach tego typu znacznie mniej reaktywne od amin pierwszorzędowych. Produktami aminolizy są zazwyczaj amidy.
Wikipedia
kwas aminooctowy - najprostszy aminokwas wchodzący w skład wszystkich białek
SJP.pl
enzym trawienny jelita cienkiego, należący do egzopeptydaz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. enzym proteolityczny odcinający pojedyncze aminokwasy z końca aminowego (N-końca) peptydu lub białka
Wiktionary
(1.1) Aminopeptydaza odgrywa ważną rolę w trawieniu białek, przetwarzaniu antygenów i regulacji peptydów biologicznych.
Wiktionary
produkt kondensacji związków chemicznych zawierających grupy aminowe i aldehydów; używany do produkcji klejów, farb i lakierów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. tworzywo sztuczne powstające w wyniku reakcji chemicznej amin z formaldehydem, które następnie jest utwardzane ciepłem
Wiktionary
(1.1) Blaty kuchenne wykonane z laminatu z aminoplastu są odporne na zarysowania i działanie ciepła.
Wiktionary
produkt kondensacji związków chemicznych zawierających grupy aminowe i aldehydów; używany do produkcji klejów, farb i lakierów
SJP.pl
Am
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biochem. pochodna cukru, w której przynajmniej jedna grupa hydroksylowa (–OH) została zastąpiona grupą aminową (–NH₂)
Wiktionary
(1.1) aminocukier
Wiktionary
amin aromatyczny stosowany w syntezie białek; toluidyna
SJP.pl
transaminza; enzym biorący udział w przemianach aminokwasów, np. AspAT, AlAt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) chem. reakcja wprowadzania grupy aminowej (–NH2) lub podstawionych grup aminowych (–NHR i –NR2) do cząsteczek związków organicznych;
Wiktionary
rzecz. amina ż.
czas. aminować
przym. aminowy
Wiktionary
(1.1) aminoliza
Wiktionary
dodawać grupy aminowe do cząsteczek
SJP.pl
związany z aminami, zawierający aminy (np. grupa aminowa, związki aminowe)
SJP.pl
ogólna nazwa każdego związku organicznego z pewnej grupy związków chemicznych, będących pochodnymi amoniaku, stosowanych m.in. w przemyśle farmaceutycznym
SJP.pl
Aminy – organiczne związki chemiczne zawierające w swojej budowie grupę aminową, będącą organiczną pochodną amoniaku.
Wikipedia
organiczny związek chemiczny, lek stosowany przeciwko arytmii
SJP.pl
Amiodaron – organiczny związek chemiczny, lek zwiększający czas trwania potencjału błonowego. Należy do III grupy leków antyarytmicznych zgodnie z podziałem według Vaughana Williamsa.
Wikipedia
rząd drapieżnych ryb promieniopłetwych
SJP.pl
Amiokształtne, mękławkokształtne (Amiiformes) – rząd słodkowodnych, drapieżnych ryb z gromady ryb promieniopłetwych (Actinopterygii) obejmujący gatunki o prymitywnych cechach budowy. Wraz z niszczukokształtnymi są zaliczane do przejściowców (Holostei).
Wikipedia
o cechach amiokształtnych (rząd ryb)
SJP.pl
zanik mięśni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) utrata masy mięśniowej
Wiktionary
(1.1) Złe odżywianie i brak ćwiczeń może wywołać amiotrofię.
Wiktionary
(1.1) atrofia mięśniowa, zanik mięśni
Wiktionary
rodzina słodkowodnych ryb z rzędu amiokształtnych
SJP.pl
Amiowate, miękławkowate (Amiidae) – rodzina słodkowodnych ryb promieniopłetwych z rzędu amiokształtnych (Amiiformes).
Wikipedia
o cechach amiowatych (rodzina ryb)
SJP.pl
wyspy na Oceanie Indyjskim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. należący do Seszeli, archipelag wysp koralowych na Oceanie Indyjskim, na północny wschód od Madagaskaru;
Wiktionary
Amiranty ( Amirante Islands) – archipelag ok. 150 wysp koralowych na Oceanie Indyjskim, na północny wschód od Madagaskaru, należący do Seszeli. Wchodzi w skład Wysp Zewnętrznych.
Powierzchnia – 10,3 km², ludność około 200 mieszkańców na początku lat 70. XX w., także około 200 w roku 2000. Obejmuje pomniejsze grupy wysp, jak na przykład African Islands, Poivre, Saint Joseph Islands oraz samotne wyspy: Boudeuse Cay, D’Arros, Remire, Desroches, Marie Louise.
Wikipedia
przym. amirancki
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) związany z amiszami, dotyczący amiszów
Wiktionary
rzecz. amisz m., amiszka ż., amiszek m.
Wiktionary
członek protestanckiej wspólnoty religijnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. członek chrześcijańskiej wspólnoty protestanckiej w USA, wywodzącej się ze Szwajcarii;
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. amiszek m.
:: fż. amiszka ż.
przym. amiski
Wiktionary
Bu
Wikipedia
1. związany z amitozą;
2. powstały na drodze amitozy
SJP.pl
bezpośredni podział jądra komórkowego, przebiegający bez wyodrębniania się chromosomów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. prosty, bezpośredni podział jądra komórkowego bez mitozy
Wiktionary
Amitoza (gr. "a-" ‘nie’ + "mítos" ‘nić’, ‘tkanka’) – rzadko występujący bezpośredni podział jądra komórkowego przez przewężenie i utworzenie dwóch części, zawierających niejednakową, przypadkowo rozdzieloną ilość chromatyny. W podziale tym chromosomy są niewidoczne i wrzeciono podziałowe się nie wykształca, a cytoplazma nie ulega podziałowi, co prowadzi do powstania komórki dwujądrowej.
Wikipedia
rzecz. amitotyczny
Wiktionary
organiczny związek chemiczny stosowany jako akarycyd i pestycyd
SJP.pl
Amitraza – organiczny związek chemiczny stosowany jako akarycyd i pestycyd.
Wikipedia
1. nazwa handlowa leku antydepresyjnego zawierającego amitryptylinę;
2. nazwa handlowa leku przeciwbakteryjnego zawierającego metronidazol
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) lek z grupy blokerów kanału wapniowego;
Wiktionary
Amlodypina ( amlodipinum) – wielofunkcyjny organiczny związek chemiczny z grupy pirydyn, lek stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego, o działaniu blokującym kanały wapniowe, a więc zaliczający się do antagonistów kanału wapniowego.
Wikipedia
(1.1) Amlodypina ma długi okres półtrwania w organizmie człowieka.
Wiktionary
IPA: ˌãmlɔdɨˈpʲĩna, AS: ãmlodypʹĩna
Wiktionary
stolica Jordanii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. stolica Jordanii;
(1.2) geogr. rzeka w Walii przepływająca przez Ammanford
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(2.1) rel. zob. Mariamman.
Wiktionary
Amman ( عمان, hist. Rabbat Ammon, Rabba, Filadelfia) – stolica Jordanii, położona na płaskowyżu w północnej części kraju na wysokości około 850 m n.p.m., na wschód od Rowu Jordanu. Ośrodek administracyjny muhafazy Prowincja Stołeczna. Ludność: 2 367 000 mieszkańców (2010), w tym duża liczba uchodźców palestyńskich.
Wikipedia
(1.1) W Ammanie mieszka wielu uchodźców z Palestyny.
Wiktionary
IPA: ˈãmːãn, AS: ã•mãn
Wiktionary
rzecz. Ammańczyk mos., Ammanka ż.
przym. ammański
Wiktionary
(2.1) Mariamman
Wiktionary
mieszkanka Ammanu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pl-reforma2026|Ammanka. (mieszkanka Ammanu)
Wiktionary
IPA: ãmˈːãnka, AS: ã•mãnka
Wiktionary
[czytaj: aman] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mieszkaniec Ammanu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pl-reforma2026|Ammańczyk. (mieszkaniec Ammanu)
Wiktionary
IPA: ãmˈːãj̃n͇t͡ʃɨk, AS: ã•mãĩ ̯ṇčyk
Wiktionary
→ Amman
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do Ammanu (stolicy Jordanii)
Wiktionary
IPA: ãmˈːãj̃sʲci, AS: ã•mãĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Amman mrz., Ammanka ż., Ammańczyk mos.
Wiktionary
wada wzroku spowodowana nieprawidłowym stosunkiem zdolności skupiającej soczewki oka do długości gałki ocznej; niemiarowość oka, ametropia
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Am
Wikipedia
rodzaj dinozaura z rodziny anchizaurów
SJP.pl
Ammozaur ("Ammosaurus major") – zauropodomorf z rodziny anchizaurów (Anchisauridae); jego nazwa znaczy "piaskowy jaszczur".
Żył w okresie wczesnej jury (ok. 195-176 mln lat temu) na terenach Ameryki Północnej. Długość ciała ok. 2,5-4 m, wysokość ok. 60 cm, masa ok. 50 kg. Jego szczątki znaleziono w USA (Connecticut i Arizona) i w Kanadzie (Nowa Szkocja).
Wikipedia
1. darowanie lub złagodzenie kary za pewne przestępstwa lub wykroczenia; ułaskawienie;
2. akt prawny o darowaniu lub złagodzeniu tych kar
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) praw. darowanie lub złagodzenie kar dla niektórych skazanych;
(1.2) pot. uczn. koniec pracy, koniec lekcji
Wiktionary
Amnestia (gr. ἀμνηστία "amnēstía" „zapomnienie” por. amnezja) – jednorazowe darowanie lub złagodzenie prawomocnie orzeczonych kar lub środków karnych za popełnione przestępstwa lub wykroczenia określonego rodzaju poprzez wydanie aktu prawnego.
W odróżnieniu od ułaskawienia amnestia ma charakter zbiorowy, co wynika z istoty ustawy jako aktu generalnego i abstrakcyjnego. Amnestia zazwyczaj łączy się z abolicją.
Wikipedia
(1.1) Latem 1986 r. ogłoszona została w Polsce amnestia obejmująca wszystkich więźniów politycznych.
Wiktionary
IPA: ãmˈnɛstʲja, AS: ãmnestʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. amnestionowanie n., amnestiowanie n.
czas. amnestionować, amnestiować
przym. amnestyjny
Wiktionary
kobieta, której złagodzono karę lub całkowicie darowano na mocy amnestii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) udzielanie amnestii
Wiktionary
rzecz. amnestia ż., amnestiowanie n.
czas. amnestionować, amnestiować
przym. amnestyjny
Wiktionary
(1.1) amnestiowanie
Wiktionary
człowiek, któremu darowano lub złagodzono karę na mocy amnestii
SJP.pl
udzielić lub udzielać amnestii; amnestiować
SJP.pl
czasownik przechodni dwuaspektowy
(1.1) udzielać / udzielić amnestii
Wiktionary
IPA: ˌãmnɛstʲjɔ̃ˈnɔvat͡ɕ, AS: ãmnestʹi ̯õnovać
Wiktionary
rzecz. amnestia ż., amnestionowanie n., amnestiowanie n.
czas. amnestiować
przym. amnestyjny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) udzielanie lub udzielenie amnestii
Wiktionary
czas. amnestiować, amnestionować
rzecz. amnestia ż., amnestionowanie n.
przym. amnestyjny
Wiktionary
(1.1) amnestionowanie
Wiktionary
udzielić lub udzielać amnestii; amnestionować
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) polit. udzielać amnestii; obejmować kogoś amnestią
Wiktionary
(1.1) W 1947 roku amnestiowano wielu żołnierzy podziemia.
Wiktionary
rzecz. amnestionowanie n., amnestia ż., amnestiowanie n.
czas. amnestionować
przym. amnestyjny
Wiktionary
→ amnezja; amnezyjny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) med. psych. dotyczący utraty pamięci
Wiktionary
rzecz. amnestyczność ż., amnezja ż.
przym. amnezyjny
Wiktionary
(1.1) war. amnezyjny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. amnestia, ułaskawienie
Wiktionary
IPA: ˌãmnɛˈstɨja, AS: ãmnestyi ̯a
Wiktionary
dotyczący amnestii (np. dekret amnestyjny)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) praw. związany z amnestią
Wiktionary
rzecz. amnestia ż., amnestionowanie n., amnestiowanie n.
czas. amnestionować, amnestiować
Wiktionary
osłabienie lub utrata pamięci, zwłaszcza po urazach głowy, przebytych chorobach, zatruciach; niepamięć
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. zanik pamięci
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Całkowitą lub przejściową amnezję może spowodować mocne uderzenie w głowę. Amnezja (ostra, nieodwracalna) występuje również w chorobie Alzheimera.
Wiktionary
IPA: ãmˈnɛzʲja, AS: ãmnezʹi ̯a
Wiktionary
przym. amnezyjny, amnestyczny
Wiktionary
potocznie: człowiek cierpiący na amnezję
SJP.pl
zabieg polegający na nakłuciu igłą punkcyjną jamy owodniowej przez powłoki brzuszne i pobraniu płynu owodniowego do badania; amniopunkcja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. pobranie próbek płynu owodniowego pod kontrolą USG, przez nakłucie jamy owodni w macicy ciężarnej
Wiktionary
(1.1) amniopunkcja
Wiktionary
wewnętrzny płat błony otaczającej płód u kręgowców; owodnia
SJP.pl
zabieg polegający na nakłuciu igłą punkcyjną jamy owodniowej przez powłoki brzuszne i pobraniu płynu owodniowego do badania; amniocenteza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. inwazyjne badanie prenatalne, diagnostyczny zabieg medyczny polegający na nakłuciu pęcherza płodowego (owodni) w celu pobrania próbki płynu owodniowego;
Wiktionary
Amniopunkcja (amniocenteza) – inwazyjna metoda diagnostyczna polegająca na nakłuciu igłą jamy owodni. Z reguły wykonywana jest pod kontrolą ultrasonografii. Wykonuje się amniopunkcję późną (między 15. a 20. tygodniem) i amniopunkcję wczesną (przed ukończonym 14. tygodniem).
Wikipedia
(1.1) Zabieg amnipunkcji wykonuje się pod kontrolą USG.
(1.1) Mało którą pacjentkę stać na amniopunkcję za ponad 1000 zł w prywatnym szpitalu.
Wiktionary
(1.1) amniocenteza, punkcja owodniowa
Wiktionary
wzrokowa ocena dolnego bieguna pęcherza płodowego
SJP.pl
Amnioskopia – badanie polegające na ocenie wzrokowej dolnego bieguna pęcherza płodowego przy pomocy wziernika nazywanego amnioskopem. Wziernik wprowadzany jest przez pochwę do szyjki macicy. W amnioskopii można stwierdzić barwę i ilość płynu owodniowego i ocenić stan błon płodowych.
Wikipedia
Amnon (hebr. אַמְנוֹן), (ur. po 1010 p.n.e. w Hebronie, zm. przed 970 p.n.e. w Baal-Chasor) – królewicz izraelski, najstarszy syn króla Dawida. Zgwałcił swoją przyrodnią siostrę Tamar. Został zamordowany przez jej rodzonego brata Absaloma.
Wikipedia
organiczny związek chemiczny, środek psychotropowy i uspokajający
SJP.pl
Amobarbital – organiczny związek chemiczny stosowany jako lek z grupy barbituranów. Jest objęty Konwencją o substancjach psychotropowych z 1971 roku (wykaz III). W Polsce jest w grupie III-P Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Używany w teście Wady determinującym dominację jednej z półkul mózgu nad drugą. W czasie angiografii wlewu kroplowego do każdej z tętnic szyjnych wewnętrznych amobarbital szybko przerywa mowę w przypadku wstrzyknięcia go po stronie półkuli dominującej.
Wikipedia
rodzaj roślin z rodziny astrowatych; złociszek
SJP.pl
fosforan azotowy, nawóz mineralny
SJP.pl
Amofos (amofosfat) – dwuskładnikowy nawóz mineralny typu NP. Jest mieszaniną fosforanów amonu. Wszystkie składniki mineralne są przyswajalne przez rośliny.
Wikipedia
marka sztucznych nawozów mineralnych
SJP.pl
1. gwałtowna żądza mordowania będąca następstwem depresji, obserwowana wśród ludności tubylczej na Malajach;
2. potocznie: atak szału;
3. potocznie: silne podniecenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) psych. stan niekontrolowanej agresji;
(1.2) stan silnego podniecenia, euforii lub agresji
(1.3) pot. zapamiętanie w czymś
Wiktionary
Amok – szał, stan niekontrolowanej emocji połączonej z żądzą mordu. Określenie to pochodzi od malajskiego słowa "amuk", oznaczającego „oszalały z gniewu”.
Słowo to było używane także w Indiach, w czasach panowania Imperium Brytyjskiego. Określano nim zachowanie słonia oddzielonego od swojego stada. Gdy wpadał w szał, pędził na oślep niszcząc wszystko na swojej drodze. Określenie to zyskało popularność dzięki opowiadaniom Rudyarda Kiplinga o czasach kolonialnych.
Wikipedia
(1.2) (…) jakaś kobieta rozpoznała Valentina i wykrzynęła jego nazwisko. W przeciągu zaledwie kilku sekund wyzwoliło to zbiorowy amok, a wszystkie przedstawicielki płci pięknej znajdujące się w zasięgu słuchu puściły się pędem w jego kierunku.
Wiktionary
IPA: ˈãmɔk, AS: ãmok
Wiktionary
(1.1) atak szału, furia, pasja, szewska pasja, biała gorączka
(1.2) szał, szaleństwo
(1.3) mania, trans
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) farm. antybiotyk będący półsyntetyczną pochodną penicyliny (z grupy aminopenicylin)
Wiktionary
Amoksycylina (niepoprawne: "amoksycyklina") – organiczny związek chemiczny, półsyntetyczny antybiotyk β-laktamowy o działaniu bakteriobójczym, należący do grupy aminopenicylin, wrażliwy na działanie β-laktamazy.
Wikipedia
(1.1) Przyjmując amoksycylinę rzadko miewa się działania niepożądane.
Wiktionary
(1.1) nazwy handlowe: Amotaks, Duomox, Hiconcil, Novamox, Ospamox; wzór sumaryczny: C16H19N3O5S
Wiktionary
nazwa handlowa preparatu ziołowego zawierającego mieszankę olejków eterycznych (np. mięta, eukaliptus, goździk, anyż, kamfora)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) farm. uniwersalny preparat ziołowy marki Amol
Wiktionary
Amol, Āmol (pers. آمل) – miasto w północnym Iranie, w ostanie Mazandaran, u północnego podnóża gór Elburs. Położone jest 19 km od ujścia rzeki Haraz do Morza Kaspijskiego. W VIII wieku było popularnym ośrodkiem handlowym i naukowym. W przeszłości miasto wielokrotnie było nawiedzane przez trzęsienia ziemi i powodzie.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. gw-pl|Śląsk Cieszyński. naleśnik
Wiktionary
rzecz. amoleta ż.
Wiktionary
(1.1) amoleta
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. kulin. naleśnik
Wiktionary
rzecz. amolet m.
Wiktionary
(1.1) amolet
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. cukierek miętowy
Wiktionary
(1.1) Mój upa na trzi lata przed śmiyrciom przeciypnou siy ze cygaretów na amoloki.
Wiktionary
kation soli amonowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. jon utworzony przez połączenie atomu azotu z czterema atomami wodoru;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈãmɔ̃n, AS: ãmõn
Wiktionary
przym. amonowy
rzecz. amonowanie n.
Wiktionary
(1.1) jon amonowy, jon amoniowy
Wiktionary
materiał wybuchowy kruszący, będący mieszaniną azotanu amonowego, trójnitrotoluenu i metalicznego glinu; stosowany gł. do wybuchów podwodnych oraz do robót skalnych; alumatol
SJP.pl
Amonal – kruszący materiał wybuchowy, rodzaj amonitu. Są to mieszaniny wybuchowe złożone z azotanu amonu, aluminium i trotylu lub innego silnego materiału wybuchowego, np. DNT lub RDX. Mają wysoką temperaturę produktów wybuchu, ze względu na silnie egzotermiczną reakcję utleniania glinu, która w amonalach przebiega głównie zgodnie z równaniem:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od amoniak
(1.2) kulin. ciasto z dodatkiem amoniaku w roli spulchniacza
Wiktionary
rzecz. amoniak m.
Wiktionary
związek azotu z wodorem, nieprzyjemnie pachnący związek chemiczny zawarty m.in. w moczu niektórych organizmów, znajdujący zastosowanie w wielu dziedzinach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. nieorganiczny związek chemiczny, związek azotu z wodorem, bezbarwny gaz o ostrym zapachu;
Wiktionary
Amoniak, azan, trihydrydoazot, – nieorganiczny związek chemiczny azotu i wodoru.
Wikipedia
(1.1) Jednym z produktów gnicia białek jest amoniak.
Wiktionary
IPA: ãˈmɔ̃ɲak, AS: ãmõńak
Wiktionary
rzecz. amoniakalnia ż., amoniakat m., amoniakownia ż., amonifikacja ż., amoniakowanie n.
:: zdrobn. amoniaczek m.
czas. amoniakować ndk.
przym. amoniakalny, amoniakowy
Wiktionary
(1.1) azan, trihydrydoazot, wodorek azotu (III)
Wiktionary
dział koksowni gdzie odbywa się wymywanie amoniaku z gazu koksowniczego
SJP.pl
→ amoniak; amoniakowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) chem. związany z amoniakiem
Wiktionary
rzecz. amoniak mrz., amoniakowanie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) chem. roln. dodawanie do pasz amoniaku w celu ich wzbogacania w azot
Wiktionary
rzecz. amoniak m.
czas. amoniakować
przym. amoniakowy, amoniakalny
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. zaamoniakować)
(1.1) chem. nasycać lub traktować coś amoniakiem
Wiktionary
rzecz. amoniakowanie n., amoniak mrz.
Wiktionary
→ amoniak; amoniakalny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) chem. związany z amoniakem; zawierający amoniak
Wiktionary
rzecz. amoniak mrz., amoniakowanie n.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) związany z Ammonem lub Ammonitami
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język amonicki (ammonicki);
Wiktionary
proces biochemiczny powstawania amoniaku z azotowych związków organicznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. proces biologicznego rozkładu organicznych związków azotu na amoniak (NH₃) lub jon amonowy (NH₄⁺) przez mikroorganizmy
Wiktionary
Am
Wikipedia
rzecz. amoniak mrz., amonowanie n.
Wiktionary
wytwarzający amoniak jako produkt uboczny przemiany materii
SJP.pl
kopalny głowonóg, przeważnie o spiralnie skręconej muszli o średnicy od 1 centymetra do 2 metrów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) paleont. kopalny głowonóg z podgromady nazwa systematyczna|Ammonoidea|ref=tak., amonitowatych o płaskiej spiralnej skorupie o średnicy od 1 cm do 3 m, żyjący w okresie od dewonu do kredy;
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) chem. techn. materiał wybuchowy będący mieszaniną azotanu amonu z trotylem i innymi dodatkami, używany głównie w górnictwie;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W wapienną ścianę domu wkomponowano kilka zastygłych amonitów.
Wiktionary
IPA: ãˈmɔ̃ɲit, AS: ãmõńit
Wiktionary
rzecz. amonitowate nmos.
przym. amonitowy, amonitowaty
Wiktionary
podgromada wymarłych głowonogów; amonity
SJP.pl
przymiotnik od: amonit
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) paleont. związany z amonitami
Wiktionary
rzecz. amonit mzw.
Wiktionary
kopalny głowonóg, przeważnie o spiralnie skręconej muszli o średnicy od 1 centymetra do 2 metrów
SJP.pl
Am
Wikipedia
dodawać związki amonu do paszy w celu podniesienia jej wartości odżywczej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) roln. dodawanie soli amonowych do paszy w celu poprawy jej właściwości odżywczych
Wiktionary
rzecz. amon m., amonium n., amonizacja ż., amonifikacja ż.
czas. amonować ndk.
przym. amonowy, amoniowy
Wiktionary
dodawać związki amonu do paszy w celu podniesienia jej wartości odżywczej
SJP.pl
dotyczący amonu, zawierający amon (np. saletra amonowa)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) chem. związany z amonem, dotyczący amonu
Wiktionary
(1.1) Wodorowęglany dysocjują w wodzie na kationy metali lub kation amonowy oraz na aniony wodorowęglanowe.
Wiktionary
rzecz. amon mrz., amonowanie n.
Wiktionary
gatunek jerezu ciemniejszy od fino
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odmiana wytrawnego, białego jerezu
Wiktionary
IPA: ˌãmɔ̃ntʲilˈːadɔ, AS: ãmõntʹi•lado
Wiktionary
1. wyobrażenie w sztuce rzymskiego bożka miłości; amorek;
2. przenośnie: miłość;
3. potocznie: amortyzator; amorek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) mitrzym. bóg i uosobienie miłości oraz namiętności cielesnej, utożsamiany z greckim Erosem;
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy, nazwa własna
(2.1) astr. planetoida o numerze katalogowym 1221;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. amor mos./mzw., amorek mos./mzw., amorka ż., amory lm nm.
Wiktionary
(1.1) Kupidyn, Kupido, mitgr. Eros
Wiktionary
zwolennik amoralizmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mężczyzna odrzucający normy moralne i etyczne
Wiktionary
(1.1) Amoralistami społecznymi byli filozofowie, których etyka zaprzeczała obowiązującym w danym czasie normom (…). Amoraliści absolutni (…) odrzucają już samą możliwość istnienia i tworzenia zasad etycznych.
Wiktionary
IPA: ˌãmɔraˈlʲista, AS: ãmoralʹista
Wiktionary
rzecz. amoralizm m.
:: fż. amoralistka ż.
przym. moralny
Wiktionary
(1.1) immoralista, libertyn, farmazon
Wiktionary
zachowanie charakteryzujące się brakiem wszelkich hamulców moralnych; także: zespół poglądów uzasadniających takie zachowanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pogląd odrzucający normy moralne i etyczne
Wiktionary
Am
Wikipedia
IPA: ˌãmɔˈralʲism̥, AS: ãmoralʹism̦
Wiktionary
rzecz. amoralista m., amoralistka ż.
przym. moralny
Wiktionary
(1.1) immoralizm, libertynizm
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób amoralny
Wiktionary
rzecz. amoralność ż.
przym. amoralny
Wiktionary
(1.1) niemoralnie
Wiktionary
odrzucenie norm, ocen, wzorów postępowania obowiązujących w określonym środowisku i czasie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest amoralne; cecha tych, którzy są amoralni
Wiktionary
przym. amoralny, moralny
przysł. amoralnie
Wiktionary
niestosujący zasad moralnych, przeciwny im, sprzeczny z nimi (np. amoralne postępowanie, amoralna osoba)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) niezgodny z zasadami postrzeganymi w danej społeczności za dobre i słuszne
(1.2) niewidzący różnicy między dobrem a złem
Wiktionary
przysł. amoralnie
rzecz. amoralność ż.
przym. moralny
Wiktionary
(1.1) niemoralny, nieetyczny
Wiktionary
1. wyobrażenie w sztuce rzymskiego bożka miłości; amor;
2. motyw dekoracyjny, postać nagiego chłopczyka ze skrzydłami; kupidyn, kupido, putto;
3. potocznie: amortyzator; amor
SJP.pl
określenie wykonawcze: tkliwie, z miłością; amoroso
SJP.pl
mało znany w Polsce krzew ozdobny z Ameryki Północnej
SJP.pl
Am
Wikipedia
bezpostaciowość
SJP.pl
nieposiadanie żadnego określonego kształtu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co jest amorficzne; cecha tych, którzy są amorficzni
Wiktionary
rzecz. amorfizm m.
przym. amorficzny
przysł. amorficznie
Wiktionary
(1.1) bezkształtność, bezpostaciowość
Wiktionary
1. bezpostaciowy, o nieokreślonych kształtach;
2. o języku: o słabo rozwiniętej strukturze morfemów gramatycznych;
3. w fizyce: niemający uporządkowanej struktury cząsteczek
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bezkształtny, niemający określonej budowy
Wiktionary
(1.1) Popularnym materiałem amorficznym jest szkło.
Wiktionary
IPA: ˌãmɔrˈfʲit͡ʃnɨ, AS: ãmorfʹičny
Wiktionary
rzecz. amorficzność ż., amorfizm m.
Wiktionary
człowiek o spokojnym usposobieniu i stonowanym okazywaniu emocji, łatwo ulegający wpływom otoczenia, skłonny do lenistwa i niedbałości, rzadko wykazujący inicjatywę do podjęcia działań
SJP.pl
1. bezpostaciowość, brak uporządkowanej budowy;
2. w literaturze: określenie zespołu cech literatury nowatorskiej, rezygnującej z klasycznych układów kompozycyjnych;
3. w fizyce: brak budowy krystalicznej w ciele stałym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) książk. bezpostaciowość, brak właściwej formy
Wiktionary
Am
Wikipedia
rzecz. amorficzność ż.
przym. amorficzny
Wiktionary
(1.1) amorficzność, bezpostaciowość, bezkształtność
Wiktionary
roślina z rodziny obrazkowatych; dziwidło
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. wyspa na Morzu Egejskim, w archipelagu Cyklady, położona na wschód od Naksos;
(1.2) geogr. miejscowość, stolica wyspy Amorgos (1.1)
(1.3) geogr. adm. dimos w Grecji obejmujący wyspę Amorgos (1.1) i kilka mniejszych
Wiktionary
Amorgós ( Αμoργός) – wyspa na Morzu Egejskim, w archipelagu Cyklady, pow. 127 km² położona na wschód od Naksos.
Leży w administracji zdecentralizowanej Wyspy Egejskie, w regionie Wyspy Egejskie Południowe, w jednostce regionalnej Naksos, w gminie Amorgos.
Wikipedia
strunowy instrument muzyczny; wildamora, altówka miłosna, viola d'amore
SJP.pl
[czytaj: amorozo] określenie wykonawcze: czule, tkliwie, pieszczotliwie
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) muz. pieszczotliwie, tkliwie, z uczuciem, miłością
Wiktionary
IPA: ˌãmɔˈrɔzɔ, AS: ãmorozo
Wiktionary
potocznie: miłosny, erotyczny
SJP.pl
1. wyrażony w pieniądzu koszt utraty wartości wskutek zużycia (moralnego, technicznego) składnika majątku trwałego przedsiębiorstwa (np. budynku, maszyny, urządzenia);
2. łagodzenie w różny sposób przy pomocy specjalnych urządzeń wstrząsów i uderzeń w pojazdach, maszynach itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ekon. stopniowa utrata wartości środków trwałych wskutek ich zużywania się oraz koszt związany ze stopniowym zużywaniem się środków trwałych
(1.2) techn. łagodzenie uderzeń, wstrząsów w maszynach, pojazdach za pomocą specjalnych urządzeń
Wiktionary
Amortyzacja – w prawie bilansowym i podatkowym oznacza koszt związany ze stopniowym zużywaniem się środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Amortyzacja jest kosztem, który nie wiąże się z wypływem środków pieniężnych. Z amortyzacją łączy się pojęcie umorzenia.
Wikipedia
rzecz. amortyzator mrz., amortyzowanie n.
czas. amortyzować
przym. amortyzacyjny
Wiktionary
1. pokrywający straty;
2. łagodzący wstrząsy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący amortyzacji
Wiktionary
rzecz. amortyzowanie n., amortyzator mrz., amortyzacja ż.
czas. amortyzować
Wiktionary
specjalne urządzenie różnego typu łagodzące wstrząsy i uderzenia w pojazdach, maszynach itp.; resor
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. urządzenie służące do łagodzenia skutków wstrząsów, uderzeń, drgań, natężenia dźwięku w pojazdach lub maszynach;
Wiktionary
Amortyzator, łagodnik – mechanizm, którego zadaniem jest przechwycić i rozproszyć nadmiar energii w układzie mechanicznym. Używany jest w celu zabezpieczenia urządzenia lub operatora przed negatywnym oddziaływaniem drgań i zwiększenia komfortu eksploatacji.
Wikipedia
IPA: ˌãmɔrtɨˈzatɔr, AS: ãmortyzator
Wiktionary
rzecz. amortyzacja ż., amortyzowanie n., zamortyzowanie n.
:: zdrobn. amortyzatorek m.
czas. amortyzować ndk., zamortyzować dk.
przym. amortyzacyjny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|amortyzować.
Wiktionary
IPA: ˌãmɔrtɨzɔˈvãɲɛ, AS: ãmortyzovãńe
Wiktionary
czas. amortyzować, zamortyzować
rzecz. zamortyzowanie n., amortyzator m., amortyzacja ż.
przym. amortyzacyjny
Wiktionary
1. dokonywać odpisów amortyzacyjnych (wyrażających zużycie) w ciężar kosztów;
2. łagodzić w różny sposób i za pomocą różnych urządzeń wstrząsy i uderzenia w pojazdach, maszynach itp.
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) ekon. zaliczać do kosztów danego okresu część kosztu środka trwałego odpowiadającą stosunkowi tego okresu do planowaćanowanej długości okresu użytkowania tego środka
(1.2) techn. łagodzić w różny sposób i za pomocą różnych urządzeń wstrząsy i uderzenia w pojazdach, maszynach itp.
(1.3) książk. łagodzić niekorzystne skutki czegoś
Wiktionary
IPA: ˌãmɔrtɨˈzɔvat͡ɕ, AS: ãmortyzovać
Wiktionary
rzecz. amortyzacja ż., amortyzowanie n., amortyzator m.
przym. amortyzacyjny
Wiktionary
(1.1) dokonywać odpisu amortyzacyjnego
(1.2) łagodzić, osłabiać, tłumić, zmniejszać
Wiktionary
potocznie: zabiegi mające na celu pozyskanie względów osoby płci odmiennej, starania o czyjąś rękę; umizgi, umizg (dawniej), flirt, konkury, zaloty, zalecanki
SJP.pl
Amory – miasto w stanie Missisipi, w Stanach Zjednoczonych.
Wikipedia
lud semicki pokrewny Kananejczykom
SJP.pl
Amoryci (sum. "MAR.TU", akad. "Amurru") – lud semicki, pokrewny Kananejczykom, który na przełomie III i II tysiąclecia p.n.e. opanował większość Mezopotamii i rozległe obszary Syrii. Spowodowali oni upadek sumero-akadyjskiego państwa III dynastii z Ur, tworząc na jego gruzach szereg zwalczających się małych państw, z których ostatecznie zwycięzcą okazał się Babilon Hammurabiego. Amoryci przejęli kulturę sumero-akadyjską i stworzyli podstawy państw babilońskiego i asyryjskiego.
Wikipedia
→ Amoryci
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. związany z Amorytami, dotyczący Amorytów
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język amorycki;
Wiktionary
rzecz. Amoryta mos., Amorytka ż.
Wiktionary
erotyczny, miłosny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) rzad. erotyczny, miłosny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. przedstawiciel zachodniosemickiego plemięemienia, które na przełomie III i II tysiąclecia p.n.e. opanowało większość Mezopotamii;
Wiktionary
(1.1) Z biegiem czasu (…) powstaje jedno wielkie państwo babilońskie, którego główną postacią jest Amoryta Hammurabi, wielki prawodawca.
(1.1) Tak mówi Pan Bóg do Jerozolimy: Z pochodzenia swego i urodzenia swego jesteś z ziemi Kanaan. Ojciec twój był Amorytą, a matka twoja - Chetytką (= Hetytką).
Wiktionary
rzecz. amorycki mrz.
:: fż. Amorytka ż.
przym. amorycki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. etn. przedstawicielka zachodniosemickiego plemięemienia, które na przełomie III i II tysiąclecia p.n.e. opanowało większość Mezopotamii;
Wiktionary
(1.1) Artaxerxesa nie urzekła postać boga z groźnym piorunem ani świętym bykiem – tylko urodziwa córka arcykapłana Amela, śniadoskóra Amorytka o ognistych oczach (…).
(1.1) Kochał (…) małe, delikatne Amorytki, giętkie, nieskazitelnej budowy — ich wierność i oddanie w miłości stały się przysłowiowe.
Wiktionary
rzecz. amorycki mrz.
:: fm. Amoryta mos.
przym. amorycki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) bibl. postać biblijna, prorok;
(1.2) imię|polski|m.
Wiktionary
Amos – imię męskie pochodzenia biblijnego. Wywodzi się od hebr. עמוס "amos" – „mocny, dźwigający ciężary”. Patronem tego imienia jest Amos, jeden z dwunastu proroków mniejszych, którego imieniem nazwana jest jedna z ksiąg biblijnych – Księga Amosa. Obchodzi imieniny 31 marca.
Wikipedia
(1.1) Liturgiczne wspomnienie proroka Amosa obchodzone było 31 marca.
(1.2) Jeden z proroków biblijnych nosił imię Amos.
Wiktionary
IPA: ˈãmɔs, AS: ãmos
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. Amosek mos.
przym. Amosowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m. zdrobn. od: Amos
Wiktionary
(1.1) Zabrali Amoska razem z innymi dziećmi do getta.
Wiktionary
rzecz. Amos mos.
przym. Amosowy
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. gwara. taki, który należy do Amosa
Wiktionary
(1.1) Proroctwo Amosowe dotyczyło m.in. Damaszku i Tyru.
Wiktionary
rzecz. Amos mos., Amosek mos.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót
(1.1) = farm. ampułka
Wiktionary
skrót
(1.1) = med. ampułkostrzykawka
Wiktionary
ampex;
1. sposób zapisu obrazu i dźwięku programu telewizyjnego na taśmie magnetycznej;
2. urządzenie do dokonywania takiego zapisu i jego odtwarzania
SJP.pl
całokształt wiedzy o winorośli
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dział botaniki oraz enologii zajmujący się opisem, klasyfikacją i rozróżnianiem odmian winorośli
Wiktionary
Ampelografia (gr. "ámpelos" = winna latorośl) – nauka o winoroślach ("Vitis" spp.), zajmująca się opisywaniem i klasyfikowaniem tych roślin. Dawniej główną metodą była obserwacja i porównywanie kształtu i barwy owoców i liści winorośli. Współcześnie nauka ta zrewolucjonizowana została za sprawą badań molekularnych DNA.
Wikipedia
rzecz. ampelograf mos.
Wiktionary
przymiotnik od: ampelografia
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący ampelografii
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) bot. związany z ampelologią, dotyczący ampelologii, uprawy winorośli
Wiktionary
podstawowa jednostka natężenia prądu elektrycznego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. elektr. podstawowa jednostka natężenia prądu elektrycznego w układzie SI, oznaczana symbolem A;
(1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński. wiadro
Wiktionary
Amper – jednostka natężenia prądu elektrycznego (nazywane też po prostu "prądem elektrycznym"). Jest jednostką podstawową w układzie SI i układzie MKSA oznaczaną w obu układach symbolem A.
Nazwa "amper" pochodzi od nazwiska francuskiego fizyka André Marie Ampère’a.
Wikipedia
(1.1) Wymiarem natężenia prądu jest amper, a wymiarem długości jest metr.
Wiktionary
IPA: ˈãmpɛr, AS: ãmper
Wiktionary
(1.1) rzecz. amperaż mrz.
(1.2) przym. amperowy
Wiktionary
wartość natężenia prądu elektrycznego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) elektr. natężenie prądu elektrycznego
Wiktionary
rzecz. amper mrz., amperozwój mrz.
Wiktionary
jednostka ilości elektryczności (ładunku elektrycznego) odpowiadająca przepływowi prądu o natężeniu 1 ampera przez przekrój poprzeczny danego przewodnika w ciągu 1 godziny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) elektr. jednostka pojemności elektrycznej, równa ilości energii jaką w ciągu godziny przenosi prąd elektryczny o natężeniu 1 ampera;
Wiktionary
Amperogodzina [Ah] – miara ładunku elektrycznego ogniw galwanicznych (nieprawidłowo zwanego pojemnością), w tym akumulatorów elektrycznych. Określa ona zdolność do zasilania przez ten akumulator obwodu elektrycznego prądem o danym natężeniu przez określony czas.
Wikipedia
(1.1) Ta wielkość jest wyrażona w amperogodzinach.
Wiktionary
IPA: ãmˈpɛrɔɡɔˈd͡ʑĩna, AS: ãmperogoʒ́ĩna
Wiktionary
przym. amperogodzinowy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dotyczący amperogodziny
Wiktionary
rzecz. amperogodzina ż.
Wiktionary
przyrząd do pomiaru natężenia prądu w obwodzie elektrycznym, podający wynik w amperach; amperomierz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przyrząd służący do pomiaru natężenia prądu elektrycznego w obwodzie, zwykle wyrażanego w amperach
Wiktionary
(1.1) Amperometr podłącza się szeregowo z odbiornikiem prądu.
Wiktionary
dział fizyki zajmujący się pomiarami natężenia prądu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. metoda analityczna w chemii polegająca na pomiarze natężenia prądu elektrycznego w funkcji stężenia oznaczanej substancji
Wiktionary
Amperometria – technika analityczna, bazująca na pomiarze zależności natężenia prądu od stężenia substancji elektroaktywnej przy stałym potencjale. Stosuje się układ elektrody pracującej i odniesienia zanurzonych w badanym roztworze składającym się z elektrolitu i badanej substancji.
Wikipedia
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący amperometrii
Wiktionary
przyrząd do pomiaru natężenia prądu w obwodzie elektrycznym, podający wynik w amperach; amperometr
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) metrol. elektr. przyrząd do pomiaru natężenia prądu elektrycznego;
Wiktionary
Amperomierz – przyrząd pomiarowy służący do pomiaru natężenia prądu elektrycznego. W zależności od zakresu amperomierza używane są też nazwy: kiloamperomierz, miliamperomierz, mikroamperomierz.
Wikipedia
(1.1) Pożycz mi amperomierz albo jakiś miernik uniwersalny.
Wiktionary
IPA: ˌãmpɛˈrɔ̃mʲjɛʃ, AS: ãmperõmʹi ̯eš
Wiktionary
(1.1) amperometr
Wiktionary
jednostka ilości elektryczności (ładunku elektrycznego) odpowiadająca przepływowi prądu o natężeniu 1 ampera przez przekrój poprzeczny danego przewodnika w ciągu 1 sekundy; kulomb
SJP.pl
miernik napięcia i/lub natężenia prądu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) elektr. przyrząd elektryczny łączący funkcje amperomierza i woltomierza; urządzenie do pomiarów natężenia i napięcia prądu
Wiktionary
(1.1) Technik sprawdził działanie układu za pomocą amperowoltomierza.
Wiktionary
→ amper
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) fiz. związany z amperem (jednostką natężenia prądu)
Wiktionary
rzecz. amper mrz.
Wiktionary
dawna jednostka siły magnetomotorycznej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miar. fiz. jednostka siły magnetomotorycznej w układzie MKS równa przepływowi jednego ampera prądu stałego przez jeden zwój solenoidu;
Wiktionary
Amperozwój (Az) – pozaukładowa (MKS) jednostka siły magnetomotorycznej o wymiarze ampera, równa przepływowi jednego ampera prądu stałego przez pojedynczy zamknięty zwój solenoidu.
Wikipedia
rzecz. amper m., amperaż m.
Wiktionary
znak "&", znajdujący się na standardowej amerykańskiej klawiaturze nad cyfrą 7
SJP.pl
ampeks;
1. sposób zapisu obrazu i dźwięku programu telewizyjnego na taśmie magnetycznej;
2. urządzenie do dokonywania takiego zapisu i jego odtwarzania
SJP.pl
odmiana piłki nożnej dla osób po jednostronnej amputacji kończyn; amp futbol
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sport. rodzaj piłki nożnej, której graczami są osoby po amputacji kończyny
Wiktionary
(1.1) Zdobyliśmy brąz w ampfutbolu!
Wiktionary
rzecz. ampfutbolista mos., ampfutbolistka ż.
przym. ampfutbolowy
Wiktionary
zawodnik grający w amp futbol
SJP.pl
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z amp futbolem, dotyczący amp futbolu
Wiktionary
rzecz. amp futbol m., ampfutbol m., ampfutbolista m., ampfutbolistka ż.
Wiktionary
półsyntetyczny antybiotyk z grupy penicylin charakteryzujący się szerokim spektrum działania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) farm. antybiotyk β-laktamowy z grupy penicylin półsyntetycznych, stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych, o działaniu bakteriobójczym (hamuje syntezę ściany komórkowej bakterii); pochodna kwasu 6-aminopenicylanowego
Wiktionary
Am
Wikipedia
(1.1) wzór sumaryczny: wzór chemiczny|C16H19N3O4S.
Wiktionary
lampa wisząca lub klosz kierujący światło ku górze
SJP.pl
[czytaj: amplac] nazwisko
SJP.pl
[czytaj: amplacer] zatyczka stosowana do zamykania ubytku w komorze serca; zapinka Amplatza
SJP.pl
odruch płciowy u płazów bezogonowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) herp. pozycja godowa płazów głównie bezogonowych, w której samiec trzyma samicę za przednie odnóża
Wiktionary
Ampleksus (łac. "amplexus" – „uścisk”) – odruch płciowy występujący u płazów bezogonowych. Jest to pozycja niezbędna do złożenia jaj przez samicę i wyrzucenia nasienia do wody przez samca. Ponadto występuje u niektórych płazów ogoniastych, np. u salamandry plamistej.
Wikipedia
prądnica prądu stałego o dwustopniowym wzmocnieniu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) elektr. specjalistyczny rodzaj wzmacniacza elektromaszynowego, który konstrukcyjnie jest prądnicą prądu stałego o specyficznej budowie, pozwalający na sterowanie bardzo dużymi mocami wyjściowymi za pomocą sygnałów o niewielkiej mocy;
Wiktionary
Am
Wikipedia
1. rozbudowanie jakiegoś tematu lub motywu służące głębszemu jego ukazaniu, polegające na wzbogacaniu i dopełnianiu go w kolejnych zdaniach tekstu;
2. w genetyce: zwielokrotnienie liczby genów;
3. wzmocnienie, zwielokrotnienie jakiejś wielkości
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dawniej: wzmacniacz elektryczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) elektr. wzmacniacz elektryczny
Wiktionary
IPA: ˌãmplʲifʲiˈkatɔr, AS: ãmplʹifʹikator
Wiktionary
rzecz. amplifikowanie n.
Wiktionary
przestarzałe: kobieta opowiadająca z przesadą, wyolbrzymiająca fakty
SJP.pl
zespół urządzeń do wzmacniania prądów o częstotliwości akustycznej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) książk. ubarwianie, uwznioślanie lub nadmierne rozszerzanie motywu, tematu, treści czegoś
Wiktionary
rzecz. amplifikacja ż., amplifikator m., amplifikatorka ż., amplifikatornia ż.
czas. amplifikować
Wiktionary
wzmacniać, wyolbrzymiać
SJP.pl
rodzaj transformatorowego wzmacniacza magnetycznego
SJP.pl
Amplistat wzbudzenia – specjalny transformatorowy wzmacniacz magnetyczny umożliwiający bezstykową, bezstopniową i bezoporową regulację natężenia prądu w obwodach elektrycznych.
Wikipedia
szerokopasmowa, wzmacniająca lampa mikrofalowa
SJP.pl
Am
Wikipedia
forma rzeczownika.
(1.1) D. plural|amplituda.
Wiktionary
IPA: ãmˈplʲitut, AS: ãmplʹitut
Wiktionary
1. najwyższe odchylenie danych wartości od średniej;
2. w fizyce: zakres wahania - największe odchylenie ciała drgającego lub wahającego się od średniej lub spoczynkowej pozycji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fiz. największe wychylenie cechy, funkcji, charakterystyki okresowo zmiennej;
(1.2) fiz. połowa różnicy między wartością maksymalną i minimalną
(1.3) pot. zakres
Wiktionary
Amplituda – wspólna nazwa kilku blisko powiązanych pojęć matematycznych, stosowanych głównie w fizyce, naukach technicznych i naukach o Ziemi. We wszystkich tych przypadkach amplituda to pewna liczba rzeczywista charakteryzująca pewną funkcję rzeczywistą, na przykład:
Wikipedia
(1.1) Amplituda funkcji sinus wynosi 1.
Wiktionary
IPA: ˌãmplʲiˈtuda, AS: ãmplʹituda
Wiktionary
przym. amplitudowy
Wiktionary
(1.3) skala
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) W. od amplituda
Wiktionary
IPA: ˌãmplʲiˈtudɔ, AS: ãmplʹitudo
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) fiz. związany z amplitudą
Wiktionary
rzecz. amplituda ż.
Wiktionary
[czytaj: ampliTIUner lub ampliTUner] wzmacniacz (amplifikator) i odbiornik radiowy (tuner) we wspólnej obudowie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. połączenie odbiornika radiowego i wzmacniacza;
Wiktionary
Am
Wikipedia
(1.1) Wbudowany w amplituner procesor dźwięku (DSP) pozwala na wybór jednego z wirtualnie generowanych środowisk przestrzennych […].
(1.1) Gdy dysponujemy nieco większą gotówką, warto rozważyć inwestycję w zestaw kina domowego, a więc odtwarzacz, amplituner i komplet głośników zapewniający wrażenia takie jak w kinie wyposażonym w system Dolby Surround.
Wiktionary
IPA: ˌãmplʲiˈtʲjũnɛr, AS: ãmplʹitʹi ̯ũner
Wiktionary
w starożytnym Rzymie: naczyńko w kształcie spłaszczonego dzbanka bez uchwytów; ampulla
SJP.pl
w starożytnym Rzymie: naczyńko w kształcie spłaszczonego dzbanka bez uchwytów; ampula
SJP.pl
klucz ampulowy - rodzaj wkrętaka o przekroju sześciokąta foremnego; klucz inbusowy, klucz imbusowy, imbus, inbus
SJP.pl
operacyjne, częściowe lub całkowite usunięcie jakiejś części ciała, organu; odjęcie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. operacyjne lub wypadkowe usunięcie części lub całego narządu, zwykle kończyny;
Wiktionary
Am
Wikipedia
(1.1) Podczas pracy z piłą omal nie doszło do amputacji palca.
Wiktionary
IPA: ˌãmpuˈtat͡sʲja, AS: ãmputacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. amputowanie n.
czas. amputować
przym. amputacyjny
Wiktionary
(1.1) obcięcie
Wiktionary
związany z amputacją, służący do amputacji (np. zabieg amputacyjny, narzędzia amputacyjne)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) med. związany z amputacją; służący do amputacji
Wiktionary
rzecz. amputacja ż., amputowanie n.
Wiktionary
osoba, której operacyjnie usunięto kończynę lub narząd
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) med. wykonywanie amputacji
Wiktionary
(1.1) Do szpitala przywieziono pacjenta z zaawansowaną gangreną i jedynym ratunkiem okazało się amputowanie nogi.
Wiktionary
IPA: ˌãmputɔˈvãɲɛ, AS: ãmputovãńe
Wiktionary
rzecz. amputacja ż.
czas. amputować
przym. amputacyjny
Wiktionary
(1.1) amputacja
Wiktionary
1, dokonać, dokonywać amputacji (operacyjnego usunięcia kończyny lub innego narządu);
2. przenośnie: pozbawić, pozbawiać czegoś ważnego
SJP.pl
czasownik przechodni dwuaspektowy
(1.1) dokonywać amputacji
Wiktionary
(1.1) Po wypadku amputowano mu lewą stopę.
(1.1) Żydzi i muzułmanie nie amputują napletka z powodów medycznych, ale ze względu na religię, tradycję i kulturę.
Wiktionary
IPA: ˌãmpuˈtɔvat͡ɕ, AS: ãmputovać
Wiktionary
rzecz. amputacja ż., amputowanie n.
Wiktionary
(1.1) obcinać, odjąć
Wiktionary
absolutnie szczelne naczynie laboratoryjne, szklane lub tworzywowe, służące do długotrwałego przechowywania ciekłych i rzadziej stałych substancji chemicznych
SJP.pl
Ampuła – rodzaj komórki konidiotwórczej u grzybów. Jest to końcowa strzępka, na której wytwarzane są bezpłciowo zarodniki zwane konidiami.
Ampuła swoim kształtem przypomina napęczniałą główkę z krótkimi wyrostkami zwanymi sterygmami. Na sterygmach tych poprzez pączkowanie powstają konidia – u niektórych gatunków powstaje równocześnie kilka konidiów na każdej sterygmie, u innych kolejno po jednym. Ampuła ma tyle punktów zarodnikowania, ile jest na niej sterygm, czyli jest poliblastyczna.
Wikipedia
dział wytwórni leków, w którym napełnia się ampułki lekiem; ampułkarnia
SJP.pl
zdrobnienie od: ampułka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: ampułka
Wiktionary
IPA: ˌãmpuˈwɛt͡ʃka, AS: ãmpuu̯ečka
Wiktionary
rzecz. ampułka
Wiktionary
1. małe naczynie szklane, fiolka;
2. u starożytnych Rzymian: naczynie do przechowywania płynów;
3. małe naczynie do wina lub wody używane przy mszy lub chrzcie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) farm. kosmet. med. szklany hermetycznie zamknięty pojemnik z jednorazową dawką leku;
(1.2) rel. mały dzbanek do podawania wina i wody kapłanowi; ; Gloger.
(1.3) hist. szklane naczynie na leki i substancje zapachowe
(1.4) uczn. mężczyzna, który przyjmuje sterydy
(1.5) daw. zool. nazwa systematyczna|Bulla ampulla|L.|ref=tak.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Producent specyfiku ostrzegł w komunikacie prasowym, że w ampułkach tego leku mogą być kawałki szkła.
(1.2) Jeden z nich niesie ampułki, drugi mszał ogromny.
Wiktionary
IPA: ãmˈpuwka, AS: ãmpuu̯ka
Wiktionary
rzecz. ampuła ż., ampułczarnia ż., ampułkarnia ż.
:: zdrobn. ampułeczka ż.
przym. ampułkowy
Wiktionary
(1.3) ampla
Wiktionary
dział wytwórni leków, w którym napełnia się ampułki lekiem; ampułczarnia
SJP.pl
rodzaj strzykawki, która dodatkowo pełni funkcję ampułki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. strzykawka pełniąca dodatkowo rolę ampułki;
Wiktionary
Ampułkostrzykawka, ampułka-strzykawka, strzykawkoampułka – połączenie ampułki z lekiem i strzykawki, gotowe do natychmiastowego wstrzyknięcia leku. Jej odmianą jest strzykawka automatyczna (autostrzykawka), czyli strzykawka z mechanizmem (zwykle sprężynowym) wypychającym zawartą w niej ciecz. Ampułkostrzykawki są (z definicji) jednorazowego użytku, natomiast strzykawki automatyczne mogą być jednorazowe lub wielorazowe. Szczególnym rodzajem autostrzykawki jest pen insulinowy.
Wikipedia
(1.1) Jedna ampułkostrzykawka ze szczepionką kosztuje od 25 do 35 zł.
Wiktionary
(1.1) skr. amp.-strz.; ampułka-strzykawka, strzykawkoampułka
Wiktionary
→ ampułka
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z ampułką, dotyczący ampułki
Wiktionary
rzecz. ampułka ż.
Wiktionary
w hinduizmie: mityczny napój bogów, nektar nieśmiertelności; amryta
SJP.pl
miasto w Indiach
SJP.pl
Amritsar (pendż. ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ"," "Sadzawka Nektaru Nieśmiertelności," hindi अमृतसर) – miasto w północno-zachodnich Indiach, w stanie Pendżab, stolica dystryktu Amritsar
Leży w pobliżu granicy z Pakistanem. Około 1,1 mln mieszkańców. W mieście tym znajduje się najważniejszy obiekt kultu sikhów – Złota Świątynia zwana "Darbar Sahib" ( Dwór Pana) lub "Harmandir" ( Świątynia Boża), w której przechowywany jest oryginał świętej księgi sikhów „"Sri Guru Granth Sahib"”.
Wikipedia
[czytaj: amrok] amerykańska rasa kur; amrok
SJP.pl
amerykańska rasa kur; amrock
SJP.pl
w hinduizmie: mityczny napój bogów, nektar nieśmiertelności; amrita
SJP.pl
Amryta (dewanagari अमृत, pali amata; tyb. dutsi; jap. kanro, ang. amrita) – w hinduizmie boski napój dający pijącemu nieśmiertelność; indyjski odpowiednik greckiego nektaru. Termin pojawiający się często w Wedach oraz tekstach buddyjskich. Niebiański napój dewów i dewi dający nieśmiertelność lub inne moce oraz usuwający cierpienie.
Wikipedia
rodzaj roślin z rodziny toinowatych
SJP.pl
Amsonia, amzonia ("Amsonia" Walter) – rodzaj roślin należący do rodziny toinowatych. Obejmuje 16 gatunków. Występują one we wschodniej części basenu Morza Śródziemnego (jeden gatunek – "Amsonia orientalis" – bardzo rzadki w stanie dzikim), w Japonii (także jeden gatunek) i Ameryce Północnej (cała reszta, z centrum zróżnicowania w stanie Arizona, gdzie rośnie 8 gatunków). Rośliny te zasiedlają lasy, brzegi rzek i wysychające latem mokradła. Kilka gatunków uprawianych jest jako rośliny ozdobne.
Wikipedia
ras psa z grupy terierów; amstaff
SJP.pl
[czytaj: amstaf] ras psa z grupy terierów; amstaf
SJP.pl
[czytaj: amstafka] suka amstaffa (amstafa); amstafka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kynol. suka rasy amerykański staffordshire terier, samica amstaffa
Wiktionary
(1.1) Piękna, błękitna amstaffka 25 stycznia trafiła do naszego schroniska.
Wiktionary
rzecz. amstaff m., amstaf m.
:: fm. amstaff
Wiktionary
suka amstafa (amstaffa); amstaffka
SJP.pl
miasto w Holandii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto, stolica Holandii;
(1.2) astr. planetoida o numerze katalogowym 11945;
(1.3) geogr. francuska wyspa w południowej części Oceanu Indyjskiego;
Wiktionary
Amsterdam – miasto i stolica konstytucyjna Holandii, w prowincji Holandia Północna.
Większość instytucji rządowych oraz przedstawicielstw obcych państw znajduje się w Hadze.
Wikipedia
(1.1) Amsterdam jest konstytucyjną stolicą Holandii, natomiast władza urzęduje w Hadze.
Wiktionary
IPA: ãmˈstɛrdãm, AS: ãmsterdãm
Wiktionary
rzecz. amsterdamczyk mos., amsterdamka ż.
przym. amsterdamski, podamsterdamski
Wiktionary
(1.1) peryfr. holenderska Wenecja
Wiktionary
mieszkaniec Amsterdamu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Amsterdamu
Wiktionary
(1.1) Myślę, że amsterdamczycy nie lubią, gdy się tak o nich mówi.
Wiktionary
IPA: ˌãmstɛrˈdãmt͡ʃɨk, AS: ãmsterdãmčyk
Wiktionary
rzecz. Amsterdam mrz.
:: fż. amsterdamka ż.
przym. amsterdamski
Wiktionary
mieszkanka Amsterdamu; Amsterdamka (częściej)
SJP.pl
1. odmiana marchewki;
2. rodzaj dużego roweru, kojarzonego z Holandią
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Amsterdamu
Wiktionary
IPA: ˌãmstɛrˈdãmka, AS: ãmsterdãmka
Wiktionary
rzecz. Amsterdam mrz.
:: fm. amsterdamczyk mos.
przym. amsterdamski
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do Amsterdamu (miasta w Holandii)
Wiktionary
IPA: ˌãmstɛrˈdãmsʲci, AS: ãmsterdãmsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Amsterdam mrz., amsterdamczyk mos., amsterdamka ż.
Wiktionary
marka komputerów i firma
SJP.pl
Am
Wikipedia
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. urzędować gdzieś, rządzić, siedzieć
Wiktionary
rzeka w Azji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka w Azji Środkowej, powstaje z połączenia rzek Wachsz i Pandż, uchodzi do Jeziora Aralskiego;
Wiktionary
Amu-daria (w starożytności Ὦξος, Oxus, Transoxana, Transoksjana; arab. "Dżajahun") – rzeka w Uzbekistanie, Turkmenistanie i Afganistanie, jej odcinek stanowi także granicę Tadżykistanu (na całej swej długości stanowi odcinki granicy afgańsko-tadżyckiej, afgańsko-uzbeckiej, afgańsko-turkmeńskiej oraz turkmeńsko-uzbeckiej). Długość 1425 km, powierzchnia dorzecza 465,5 tys. km².
Wikipedia
(1.1) Amu-daria jest rzeką o długości 1425 kilometrów.
Wiktionary
IPA: ˌãmu‿ˈdarʲja, AS: ãmu‿darʹi ̯a
Wiktionary
przym. amudaryjski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Amu-darią, dotyczący Amu-darii
Wiktionary
rzecz. Amu-daria ż.
Wiktionary
zdrobnienie od: amulet
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od amulet
Wiktionary
(1.1) To nie amulet, lecz tylko mały amulecik.
Wiktionary
rzecz. amulet m.
Wiktionary
przedmiot, najczęściej drobnych rozmiarów, który ma chronić posiadacza przed nieszczęściami, chorobami, czarami etc.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ezot. przedmiot, który ma w magiczny sposób chronić swojego właściciela przed czarami, nieszczęściami lub złem;
Wiktionary
Amulet ( amuletum) – osobisty przedmiot o charakterze magicznym, z przypisywanym mu działaniem ochronnym, posiadający różny kształt i formę, nawiązujący do symboliki lub bóstwa, części ludzkiego ciała, motywu roślinnego, czy zwierzęcego. Także w formie tabliczki z napisem.
Wikipedia
(1.1) Amulet ma dawną tradycję, znany jest na całym świecie oraz przybiera różne formy.
Wiktionary
IPA: ãˈmulɛt, AS: ãmulet
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. amulecik mrz.
przym. amuletowy
Wiktionary
→ amulet
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący amuletu
Wiktionary
rzecz. amulet mrz.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rodzaj czapki z grubej wełny, noszonej przez sportowców
SJP.pl
naboje broni palnej i ich części składowe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. naboje do broni palnej
(1.2) wojsk. ogół rakiet, nabojów artyleryjskich, min, bomb lotniczych, torped, bomb głębinowych, granatów ręcznych oraz naboi do broni strzeleckiej;
Wiktionary
Amunicja – ogół nabojów, granatów, rakiet, min, bomb i torped.
W ujęciu wojskowym amunicja służy do niszczenia (lub obezwładniania) siły żywej, punktów ogniowych, sprzętu, umocnień a także do szkoleń i treningów. W ujęciu cywilnym amunicja strzelecka wykorzystywana jest również w sporcie i myślistwie.
Wikipedia
(1.1) Żołnierz załadował amunicję do swojej broni.
Wiktionary
IPA: ˌãmũˈɲit͡sʲja, AS: ãmũńicʹi ̯a
Wiktionary
przym. amunicyjny
Wiktionary
(1.1) strzeliwo
Wiktionary
związany z amunicją
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z amunicją, dotyczący amunicji
Wiktionary
Amunicyjny – żołnierz odpowiedzialny za opiekę nad amunicją do broni wymagającej obsługi przez więcej niż jedną osobę.
Wikipedia
rzecz. amunicja ż.
Wiktionary
ryba z rodziny karpiowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) icht. słodkowodna ryba z rodziny karpiowatych pochodząca ze wschodniej Azji; ,
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈãmur, AS: ãmur
Wiktionary
rzecz. Amur mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w Rosji, położone w Kraju Chabarowskim, nad Amurem;
Wiktionary
Amursk (ros. "Амурск") – miasto w Rosji, położone w Kraju Chabarowskim, nad Amurem, 45 km na północ od
Wikipedia
przym. amurski
rzecz. Amur mrz.
Wiktionary
→ Amur
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Amurem, dotyczący Amuru
(1.2) związany z Amurskiem, dotyczący Amurska
Wiktionary
rzecz. Amur m., Amursk m.
Wiktionary
nieumiejętność rozpoznawania melodii wskutek uszkodzenia kory mózgowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. niezdolność do rozpoznawania i do odtwarzania melodii spowodowana uszkodzeniem mózgu;
Wiktionary
Amuzja ( amusia) – głuchota wybiórcza w stosunku do tonów muzycznych. Może towarzyszyć afazji lub rozwinąć się samodzielnie. Rozróżniać należy amuzję czuciową sensoryczną (wyrażającą się w utracie wyobrażeń muzycznych) i amuzję ruchową lub konstruktywną (motoryczną).
Wikipedia
IPA: ãˈmuzʲja, AS: ãmuzʹi ̯a
Wiktionary
[czytaj: a-em-WU]
1. skrót: Agencja Mienia Wojskowego;
2. skrót od: Akademia Marynarki Wojennej;
3. skrót od: Archiwum Marynarki Wojennej
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: AMłej] amerykańskie przedsiębiorstwo handlowe
SJP.pl
Am
Wikipedia
1. [czytaj: ejmi] obce imię żeńskie;
2. [czytaj: aMI] nazwisko francuskie
SJP.pl
Amy – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Hauts-de-France, w departamencie Oise.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwały 342 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 27 osób/km² (wśród 2293 gmin Pikardii Amy plasuje się na 658. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 291.).
Wikipedia
organiczny związek chemiczny występujący w nasionach owoców pestkowych, nadający im gorzki smak i migdałowy aromat; amigdalina
SJP.pl
1. grupa alkilowa o pięciu atomach węgla; pentyl;
2. azotyn amylu - związek organiczny (ciecz), stosowany m.in. jako lek w dławicy piersiowej; azotyn pentylu, pentylu azotan(III)
SJP.pl
enzym rozkładający wielocukry na cukry o mniejszych cząsteczkach; diastaza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. enzym rozkładający cukry złożone;
Wiktionary
rzecz. amyloza ż.
Wiktionary
węglowodór nienasycony występujący w czterech odmianach izomerycznych; penten
SJP.pl
hormon peptydowy zbudowany z 37 aminokwasów wytwarzany w trzustce
SJP.pl
Am
Wikipedia
produkt pośredni hydrolizy skrobi mający zastosowanie w przemyśle
SJP.pl
Amylograf – (grek. "amylum" – krochmal + -graf), aparat służący do pomiaru wartości wypiekowej mąki żytniej, oraz do pomiaru zdolności skrobi do kleikowania.
Wikipedia
1. węglowodan znajdujący się w roślinach
2. substancja białkowa o charakterze patologicznym, gromadząca się w różnych tkankach organizmu przy przewlekłych stanach chorobowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biochem. med. nierozpuszczalne białko fibrylarne, które gromadzi się w tkankach organizmu i tworzy włókniste złogi;
Wiktionary
Amyloid – szkodliwe, nieprawidłowe białko przypominające skrobię, powstające w organizmie w wyniku długiego przebiegu wyniszczających chorób, gromadzące się między naczyniami włosowatymi a tkankami niektórych narządów. Powoduje to ucisk i utrudnienie (lub uniemożliwienie) wymiany substancji między krwią i komórkami. Schorzenie to nazywane jest amyloidozą (skrobiawicą).
Wikipedia
(1.1) W mózgach osób z chorobą Alzheimera stwierdza się odkładanie amyloidu.
Wiktionary
rzecz. amyloidoza ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. choroba spichrzeniowa, w której w narządach odkłada się patologiczne białko – amyloid
Wiktionary
Amyloidoza, inaczej skrobiawica lub betafibryloza – schorzenie polegające na pozakomórkowym odkładaniu różnych rodzajów biologicznie nieaktywnego białka o budowie nierozgałęzionej i konfiguracji β-pliku, dającego charakterystyczny obraz w krystalografii rentgenowskiej, uogólnione lub zlokalizowane narządowo, najczęściej w nerkach, wątrobie, śledzionie, sercu i tarczycy.
Wikipedia
(1.1) W badaniu histologicznym potwierdzono amyloidozę wątroby.
Wiktionary
rzecz. amyloid mrz.
Wiktionary
(1.1) skrobiawica
Wiktionary
wielocukier wchodzący w skład skrobi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. wielocukier (a dokładniej rozgałęziony polimer glukozy) będący głównym składnikiem skrobi; podstawowy polisacharyd roślin wyższych, pełniący rolę materiału zapasowego;
Wiktionary
Amylopektyna – organiczny związek chemiczny, mocno rozgałęziony wielocukier. Jest głównym składnikiem skrobi, stanowi otoczkę jej ziarenek (ok. 80% masy). Odpowiada za efekt pęcznienia skrobi i jej zdolności do tworzenia zoli. Ma bardzo dużą masę cząsteczkową (kilka milionów u). Jej cząsteczkę tworzą rozgałęzione łańcuchy zbudowane z około 1000 reszt glukozy.
Wikipedia
(1.1) Największe ilości amylopektyny znajdują się w zbożach i warzywach korzeniowych.
Wiktionary
bezbarwne ciałko komórki roślinnej syntetyzujące skrobię zapasową i magazynujące ją w postaci ziaren skrobi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. leukoplast odpowiedzialny za syntezę i magazynowanie skrobi w komórkach roślinnych
Wiktionary
Amyloplast – rodzaj leukoplastu wytwarzający i magazynujący skrobię. Powstają one bezpośrednio z proplastydów. Pod wpływem światła przekształcają się w chloroplasty.
Występują w komórkach organów spichrzowych, w komórkach czapeczki korzenia i w komórkach merystematycznych w postaci jednego dużego ziarna (np. ziemniak, żyto, pszenica) lub wielu drobnych (np. owies, ryż).
Wikipedia
1. → amyl;
2. alkohol amylowy - główny składnik oleju fuzlowego, ubocznego produktu w przemyśle spirytusowym
SJP.pl
składnik skrobi zbudowany z glukozy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. liniowy polisacharyd zbudowany z reszt α-D-glukozy połączonych wiązaniami α(1→4); jeden z dwóch głównych składników skrobi
Wiktionary
Ni
Wikipedia
rzecz. amylaza ż.
Wiktionary
wykrzyknik
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Górny Śląsk. rel. amen
Wiktionary
wykrzyknik
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. rel. …używany na zakończenie chrześcijańskiej modlitwy
Wiktionary
(1.1) gw. Śląsk Cieszyński, Górny Śląsk amyn
Wiktionary
roślina z rodziny toinowatych, występująca w około 30 gatunkach we wschodnich rejonach Azji i w Ameryce Północnej
SJP.pl
skrót od: Antonow (typ samolotu); An
SJP.pl
forma ściągnięta
(1.1) stpol. i on
(1.2) stpol. a on, ale on
(1.3) stpol. jak on
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ãn, AS: ãn
Wiktionary
przedrostek
(1.1) war. a- (zaprzeczenie, brak cechy) w złożeniach przed samogłoską
Wiktionary
(1.1) analfabeta
Wiktionary
IPA: ãn, AS: ãn
Wiktionary
fraza rzeczownikowa, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w środkowym Iraku, w pobliżu rzeki Eufrat;
Wiktionary
An
Wikipedia
przym. nadżafski
Wiktionary
(1.1) daw. Nedżef
Wiktionary
napis na receptach - "po równo"
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) liter. zbiór różnych fragmentów dzieł, krótkich utworów, anegdot
forma ściągnięta
(2.1) stpol. zob. an.
Wiktionary
Ana ( عانة) – miasto w Iraku, w Al-Anbar. W 2009 roku liczyło 17 025 mieszkańców[].
Jest położone w zachodniej części kraju, nad Eufratem.
Wikipedia
IPA: ˈãna, AS: ãna
Wiktionary
członek protestanckiej grupy wyznaniowej praktykującej chrzest osób dorosłych, a nie dzieci
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. osoba wyznająca anabaptyzm
Wiktionary
rzecz. anabaptyzm mrz.
:: fż. anabaptystka ż.
przym. anabaptystyczny
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. kobieta wyznająca anabaptyzm
Wiktionary
rzecz. anabaptyzm mrz.
:: fm. anabaptysta mos.
przym. anabaptystyczny
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) rel. związany z anabaptyzmem lub anabaptystami
Wiktionary
rzecz. anabaptysta mos., anabaptystka ż., anabaptyzm mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. wyznanie protestanckie odrzucające chrzest dzieci;
Wiktionary
An
Wikipedia
(1.1) Zaangażowanie w europejskie wojny religijne zahamowało rozwój anabaptyzmu.
Wiktionary
rzecz. anabaptysta mos., anabaptystka ż.
przym. anabaptystyczny
Wiktionary
(1.1) nowochrzczeńcy
Wiktionary
członek protestanckiej grupy wyznaniowej praktykującej chrzest osób dorosłych, a nie dzieci
SJP.pl
rzeka w Azji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka w Rosji, w Jakucji, uchodząca w postaci estuarium do Zatoki Anabarskiej na Morzu Łaptiewów;
Wiktionary
Anabar – rzeka w Rosji (Jakucja). Płynie na zachód od Leny. Uchodzi w postaci estuarium do Zatoki Anabarskiej na Morzu Łaptiewów.
Rzeka ma długość 939 km oraz powierzchnię dorzecza 81600. Rejon dorzecza rzeki Anabar obfituje w złoża diamentów.
Wikipedia
przym. anabarski
Wiktionary
→ Anabar (rzeka w Rosji)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Anabarem, dotyczący Anabaru
Wiktionary
rzecz. Anabar mrz.
Wiktionary
alkaloid z grupy nikotyny, występujący w liściach niektórych gatunków tytoniu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. alkaloid roślinny o działaniu toksycznym i nikotynopodobnym, występujący głównie w roślinach z rodzaju Anabasis, w przeszłości stosowany jako insektycyd
Wiktionary
An
Wikipedia
(1.1) wzór sumaryczny: wzór chemiczny|C10H14N2.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Anabella — imię utworzone wtórnie na gruncie anglosaskim spopularyzowane w literaturze i mediach. Imię to pochodzi od złożenia dwóch innych: Anny, z hebrajskiego "hannah" – pełna łaski i Izabeli – hiszpańskiej wersji imienia Isabel - (Jezabel) pochodzącej od hebrajskiego Eliszebeth od którego pochodzi także Elżbieta. W Polsce imię to pojawiło się razem z wpływami francuskimi (Izabelle) - "belle" po francusku znaczy piękna.
Wikipedia
(1.1) Imieniny Anabelli są 26 lipca i 16 marca.
Wiktionary
rodzaj glonu należącego do sinic, wchodzącego w skład planktonu, zwłaszcza występującego w wodach słodkich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. nazwa systematyczna|Anabaena|ref=tak., słodkowodna sinica tworząca nitkowate kolonie;
Wiktionary
związany z anabiozą (np. organizmy anabiotyczne, stan anabiotyczny)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący anabiozy
Wiktionary
rzecz. anabioza ż.
Wiktionary
odwracalny stan pozornej śmierci u zwierząt niższych i roślin; u człowieka spowodowany przez sztuczną hibernację, stosowaną przy ciężkich operacjach chirurgicznych; życie utajone
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. odwracalny stan pozornej śmierci, krańcowego obniżenia aktywności życiowej organizmu;
Wiktionary
Anabioza ( anabíosis ‘ożywianie’), życie utajone – odwracalny, przejściowy stan skrajnego obniżenia aktywności życiowej (tzw. pozornej śmierci) organizmu, będący odpowiedzią na niekorzystne warunki środowiska naturalnego (np. zbyt niska temperatura, niedostatek wody).
Wikipedia
przym. anabiotyczny
Wiktionary
(1.1) życie utajone
Wiktionary
potocznie: środek anaboliczny
SJP.pl
proces zmian w przebiegu morfogenezy odpowiedzialny za pojawianie się u osobnika cech gatunkowych lub nieobecnych u przodków
SJP.pl
Anabolia – rodzaj owada z rzędu chruścików (Insecta:Trichoptera) z rodziny Limnephilidae. Larwy budują domki z piasku i fragmentów roślin lub detrytusu. W Polsce najpospolitsza jest "Anabolia laevis" - żyje w rzekach i jeziorach. Rzadsza jest "Anabolia furcata", zasiedlająca głównie wody płynące, oraz "Anabolia nervosa" - występująca w rzekach i jeziorach głównie zachodniej Polski. Larwy są bardzo trudne do rozróżnienia. W jeziorach i rzekach występują przy brzegu zadrzewionym, czasami masowo.
Wikipedia
wspomagający, przyspieszający budowę i przekształcanie związków złożonych (np. leki anaboliczne)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący anabolika
Wiktionary
rzecz. anabolizm mrz.
Wiktionary
środek zwiększający syntezę białek w organizmie oraz wytwarzanie mukopolisacharydów, zatrzymujący również w organizmie jony wapnia, potasu, fosforanów i kreatyninę, stosowany nielegalnie jako środek dopingujący; środek anaboliczny, steryd anaboliczny
SJP.pl
rodzaj przemian metabolicznych polegający na syntezie złożonych związków organicznych ze związków prostych, w wyniku których gromadzona jest energia, substancje zapasowe oraz tworzone składniki komórek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fizj. część procesów metabolicznych w organizmie, które polegają na syntezie złożonych związków chemicznych z prostszych, z towarzyszącym zużyciem energii
Wiktionary
Anabolizm (z gr. "ἀναβολή" od "ἁνά" 'w górę' i "βάλλειν" 'rzut') – grupa reakcji chemicznych, w wyniku których z prostych substratów powstają związki złożone, gromadzące energię. Jest to ta część metabolizmu, która związana jest ze wzrostem tkanek organizmu (forma metabolizmu komórkowego). Często procesy metaboliczne dzieli się na anaboliczne (wzrostowe) i kataboliczne (związane z rozkładem i zanikaniem materii organicznej).
Wikipedia
przym. anaboliczny
przysł. anabolicznie
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) rel. związany z anachoretą, dotyczący anachorety lub anachoretyzmu
Wiktionary
rzecz. anachoreta mos., anachoretka ż., anachoretyzm mrz.
Wiktionary
(1.1) pustelniczy
Wiktionary
człowiek prowadzący ascetyczne życie poświęcone modlitwom i kontemplacji; pustelnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. człowiek pędzący życie w odosobnieniu, w ascezie, oddający się modlitwie i rozmyślaniom
(1.2) przen. osoba żyjąca samotnie
Wiktionary
(1.1) Nigdy nie myślałem o życiu anachorety.
Wiktionary
IPA: ˌãnaxɔˈrɛta, AS: ãnaχoreta
Wiktionary
rzecz. anachoretyzm m.
:: fż. anachoretka ż.
przym. anachorecki
Wiktionary
(1.1) pustelnik, eremita
(1.2) odludek, samotnik
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. kobieta żyjąca w odosobnieniu z powodów religijnych
Wiktionary
(1.1) Na wyspie żyła od dwudziestu lat anachoretka, która oddała się pokucie i modlitwie.
Wiktionary
rzecz. anachoretyzm mrz.
:: fm. anachoreta m.
przym. anachorecki
Wiktionary
(1.1) eremitka, pustelnica, pustelniczka
Wiktionary
w historii: życie na pustyni jako wyraz skrajnej ascezy (prowadzone np. przez mnichów w Egipcie i Syrii w pierwszych wiekach chrześcijaństwa)
SJP.pl
Anachoretyzm (z ἀναχωρέω "anachoreo" – „oddalam się”, „odchodzę w górę”, tzn. odchodzę z doliny Nilu na pustynię) – forma religijności znana w chrześcijaństwie, judaizmie, hinduizmie, buddyzmie oraz islamie. Anachoreta udaje się w odosobnienie, by spędzić ascetyczne życie w samotności, modląc się, umartwiając i kontemplując.
Wikipedia
niezgodność z epoką, w której dana rzecz, osoba lub pojęcie występuje; przeżytek; niewspółczesność
SJP.pl
1. przestarzały, nie na czasie, będący przeżytkiem (np. anachroniczne poglądy);
2. błędny z powodu umieszczenia w czasie, w którym nie występował lub nie występuje (np. anachroniczne porównania)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) niezgodny z duchem czasu lub obecnym stanem wiedzy
(1.2) błędny chronologicznie, przypisujący zjawiska, fakty i ludzi do niewłaściwych czasów i epok historycznych
Wiktionary
rzecz. anachroniczność ż., anachronizm m.
przysł. anachronicznie
Wiktionary
(1.1) staroświecki, przestarzały, nieaktualny
(1.2) ahistoryczny
Wiktionary
1. to, co jest niezgodne z duchem czasu; przestarzała rzecz, przeżytek
2. błąd chronologiczny
3. element świata przedstawionego niedopasowany do opisywanego w utworze czasu historycznego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) coś niezgodnego z duchem czasów i stanem wiedzy, przestarzałego (np. pogląd, rzecz)
(1.2) błąd chronologiczny, polegający na umiejscawianiu w dziele przedmiotu, zjawiska, zachowania itp., które miało miejsce w innym czasie: po lub przed;
Wiktionary
Anachronizm ( ἀναχρονισμός "anachronismós", czyli „niezgodny w czasie”) – sposób wysłowienia niedopasowany do opisywanego w utworze czasu historycznego. Jest to też pojawienie się w tekście przedmiotów, osób, nienależących do opisywanej przez autora epoki lub czasów. Anachronizm wprowadzony nieświadomie przez autora jest błędem, ale często bywa stosowany celowo jako chwyt literacki. Może pełnić wówczas rolę aluzji lub żartu.
Wikipedia
(1.1) Stary profesor używał tak wielu anachronizmów językowych, że jego wykłady były kompletnie niezrozumiałe.
(1.2) Znalazłem w filmie o imperium rzymskim kilka anachronizmów, na przykład pokazano jeźdźców używających strzemion.
Wiktionary
IPA: ˌãnaxˈrɔ̃ɲism̥, AS: ãnaχrõńism̦
Wiktionary
rzecz. anachroniczność ż.
przym. anachroniczny
Wiktionary
(1.1) archaizm, przeżytek, nienowoczesność
Wiktionary
zdobiona opaska na włosy w antycznej Grecji
SJP.pl
figura stylistyczna polegająca na rozpoczynaniu nowego wersu wyrazem, który znajdował się na końcu wersu poprzedniego; conduplicatio
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) figura retoryczna polegająca na powtórzeniu na początku zdania lub członu zdania ostatniego wyrazu lub wyrazów zdania poprzedniego
Wiktionary
Anadiploza (gr. ἀναδίπλωσις "anadíplōsis"), inaczej palilogia (gr. παλιλογία "palilogía"), podwojenie (łac. "geminātiō", "condūplicātiō") – figura retoryczna polegająca na rozpoczynaniu wersu lub zdania wyrazem z poprzedzającego wersu lub zdania lub też na dwukrotnym powtórzeniu słowa na początku lub w środku wypowiedzi.
Wikipedia
(1.1) podwojenie
Wiktionary
anadromiczne ryby - ryby wpływające w górę rzeki w celu odbycia tarła
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) icht. taki, który odbywa wędrówkę w górę rzeki
Wiktionary
przym. anadromowy
Wiktionary
(1.1) anadromowy
Wiktionary
1. miasto w Rosji;
2. rzeka w Rosji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w azjatyckiej części Federacji Rosyjskiej, stolica Czukockiego Okręgu Autonomicznego;
(1.2) geogr. rzeka na Czukotce;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Największym miastem, a zarazem stolicą Czukockiego Okręgu Autonomicznego jest portowe miasto Anadyr, leżące nad Morzem Beringa.
Wiktionary
IPA: ãˈnadɨr, AS: ãnadyr
Wiktionary
przym. anadyrski
Wiktionary
→ Anadyr (rzeka lub miasto w Rosji)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Anadyrem, dotyczący Anadyru (miasta lub rzeki)
Wiktionary
rzecz. Anadyr mrz.
Wiktionary
organizm rozwijający się w środowisku czasowo lub trwale pozbawionym wolnego tlenu; beztlenowiec, anaerobiont, anoksybiont
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) biol. organizm, który nie potrzebuje tlenu do życia i może rozwijać się w środowisku beztlenowym
Wiktionary
Anaerob (gr. "an" – przedrostek oznaczający przeczenie; "aer" – powietrze; "bio" – żyję), beztlenowiec, anaerobiont, anoksybiont – organizm rozwijający się w warunkach beztlenowych.
Wikipedia
(1.1) Anaeroby żyją w glebie, jelitach, na dnie jezior beztlenowych.
Wiktionary
przym. anaerobowy
Wiktionary
(1.1) beztlenowiec
Wiktionary
beztlenowy
SJP.pl
organizm rozwijający się w środowisku czasowo lub trwale pozbawionym wolnego tlenu; beztlenowiec, anaerob, anoksybiont
SJP.pl
anoksybioza; życie w środowisku pozbawionym tlenu
SJP.pl
związany z anaerobem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) niewymagający obecności tlenu
Wiktionary
rzecz. anaerob m., aerob m., anaerobowość ż., aerobowość ż.
przym. aerobowy
przysł. anaerobowo, aerobowo
Wiktionary
(1.1) beztlenowy
Wiktionary
anafalis perłowy - roślina z rodziny astrowatych
SJP.pl
An
Wikipedia
jedna z faz podziału jądra komórkowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. trzecia faza podziału komórkowego
Wiktionary
Anafaza – trzecia faza podziału komórki występująca po metafazie, a przed telofazą. Występuje zarówno w mitozie jak i w mejozie, przy czym w tym drugim podziale występuje dwukrotnie i oznaczana jest mianem "anafaza I" (podczas mejozy I) i "anafaza II" (podczas mejozy II).
Wikipedia
(1.1) Anafaza dotyczy zarówno mitozy, jak i mejozy.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. grecka wyspa na Morzu Egejskim, w południowej części archipelagu Cyklad;
(1.2) geogr. adm. gmina w Grecji, w regionie Wyspy Egejskie Południowe, obejmująca wyspę Anafi (1.1) i kilka mniejszych w sąsiedztwie;
Wiktionary
Anafi ( Ανάφη) – grecka wyspa na Morzu Egejskim, należy do archipelagu Cyklad. Populacja wyspy wynosi 273 mieszkańców natomiast powierzchnia 40,4 km². Anafi leży na wschód od innej wyspy Santorini.
Leży w administracji zdecentralizowanej Wyspy Egejskie, w regionie Wyspy Egejskie Południowe, w jednostce regionalnej Thira, w gminie Anafi.
Wikipedia
rzecz. Anafiotika ż.
Wiktionary
rodzaj ogólnoustrojowej, silnej reakcji alergicznej typu natychmiastowego, która następuje po ekspozycji na alergen; reakcja anafilaktyczna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. rodzaj ogólnoustrojowej reakcji alergicznej typu natychmiastowego, która ma miejsce po ekspozycji na alergen;
Wiktionary
An
Wikipedia
(1.1) Czy anafilaksję ciężko wyleczyć?
Wiktionary
IPA: ˌãnafʲiˈlaksʲja, AS: ãnafʹilaksʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. pseudoanafilaksja ż.
przym. anafilaktyczny, anafilaktoidalny
Wiktionary
(1.1) wstrząs anafilaktyczny
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) med. związany z anafilaksją, dotyczący anafilaksji
Wiktionary
rzecz. anafilaksja ż.
Wiktionary
figura stylistyczna polegająca na powtórzeniu tego samego słowa lub wyrażenia na początku kolejnych segmentów tekstu; epanafora
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. odwołanie się w wypowiedzi do czegoś, co wcześniej zostało już wspomniane
(1.2) liter. figura stylistyczna polegająca na powtórzeniu tego samego słowa lub zwrotu na początku kolejnych wersów, zdań lub fraz, co służy wzmocnieniu wyrazu emocjonalnego lub rytmicznego
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wędrówka ujemnie naładowanych cząstek w kierunku elektrody dodatniej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fiz. elektr. zjawisko zachodzące w płynach pod wpływem pola elektrycznego, polegające na ruchu ujemnie naładowanych cząstek w kierunku anody
Wiktionary
przym. anaforetyczny
Wiktionary
1. w utworze literackim, poezji: wykorzystujący anaforę jako środek stylistyczny;
2. zaimek anaforyczny - zaimek używany w celu nawiązania do zdania wcześniejszego, zastępuje powtórne użycie tego samego rzeczownika, zwykle ostatniego rzeczownika z poprzedniego zdania, np. "on" odnoszący się do kociego ogona w zdaniach: "Kot miał sterczący ogon. Był on rudy."
SJP.pl
brak chęci współżycia seksualnego
SJP.pl
środek obniżający pobudliwość i sprawność seksualną
SJP.pl
Anafrodyzjak – substancja zmniejszająca pobudliwość seksualną. Anafrodyzjaki podaje się, między innymi, osobom popełniającym przestępstwa seksualne. Substancja ta obniża popęd płciowy lub nawet powoduje uwolnienie się od presji potrzeby seksualnej.
Nie istnieją anafrodyzjaki, które tłumiłyby libido bez powodowania istotniejszych skutków ubocznych w organizmie.
Wikipedia
aktywna faza wzrostu włosa
SJP.pl
stopniowy rozwój ewolucyjny organizmów powodujący przekształcenie się jednego gatunku w inny; ewolucja filetyczna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. ewolucyjny proces przekształcania się jednego gatunku w inny bez rozgałęzienia drzewa rodowego, czyli bez powstawania nowych, bocznych linii ewolucyjnych
Wiktionary
Anageneza, transformacja filetyczna – ewolucyjna zmiana cech całej populacji danego gatunku doprowadzająca do tak istotnej różnicy w porównaniu z populacją wyjściową (początkową), że nowa populacja może być uznana za nowy gatunek biologiczny, a populacja początkowa – za gatunek wymarły. W transformacji anagenetycznej nie powstaje żadna grupa siostrzana dla nowego gatunku.
Wikipedia
1. gra świateł i cieni dająca wrażenie reliefu;
2. dwa wydrukowane obrazy jednego przedmiotu, dające wrażenie widzenia stereoskopowego przy oglądaniu przez odpowiednie okulary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jeden z typów rysunku lub fotografii stereoskopowej, dający złudzenie trójwymiaru podczas oglądania za pomocą specjalnych, najczęściej czerwono-niebieskich, okularów;
(1.2) szt. ryta, kuta lub odlewana płaskorzeźba, stanowiąca zwykle dekorację naczyń
(1.3) gra świateł i cieni dająca wrażenie reliefu
Wiktionary
An
Wikipedia
(1.1) Anaglify tworzy się przez nakładanie na siebie, ale z lekkim przesunięciem, dwóch obrazów tego samego przedmiotu, wydrukowanych w różnych kolorach.
(1.2) Na świątyniach egipskich jest wiele anaglifów.
Wiktionary
IPA: ãˈnaɡlʲif, AS: ãnaglʹif
Wiktionary
dotyczący anaglifu
SJP.pl
zabieg kompozycyjny, scena nagłego rozpoznania przez bohatera w nieznanej osobie kogoś bliskiego, stosowany w utworach literackich, np. Odyseja, Oresteja, Skąpiec
SJP.pl
An
Wikipedia
podnoszący na duchu, wzniosły
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) teol. chrzesc. podnoszący na duchu, wzniosły
Wiktionary
(1.1) Sens duchowy z kolei dzielił się na sens alegoryczny, odsłaniający prawdy wiary, moralny, zawierający normy postępowania w życiu, i anagogiczny, odnoszący się do życia po śmierci.
Wiktionary
IPA: ˌãnaɡɔˈɟit͡ʃnɨ, AS: ãnagoǵičny
Wiktionary
rzecz. anagogia
Wiktionary
wyraz (wyrażenie, zdanie) utworzony przez przestawienie liter lub sylab innego wyrazu (wyrażenia, zdania); anagramat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. wyraz lub zespół wyrazów, powstały przez zmianę kolejności liter innego wyrazu lub zespołu wyrazów;
Wiktionary
An
Wikipedia
(1.1) Salvador Dalí otrzymał od Francuza przezwisko będące anagramem jego pseudonimu: Avida Dollars (po francusku: „chciwy dolarów”).
Wiktionary
IPA: ãˈnaɡrãm, AS: ãnagrãm
Wiktionary
rzecz. anagramowanie n.
Wiktionary
dawniej: wyraz (wyrażenie, zdanie) utworzony przez przestawienie liter lub sylab innego wyrazu (wyrażenia, zdania); anagram
SJP.pl
program do wyszukiwania wyrazów z podanego zestawu liter
SJP.pl
związany z anagramatem (anagramem), polegający na przestawieniu liter (np. odczytane w sposób anagramatyczny); anagramowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) książk. przestawianie liter w wyrazie w celu utworzenia nowego słowa
Wiktionary
rzecz. anagram m.
czas. anagramować
Wiktionary
przestawić, przestawiać litery lub sylaby w wyrazie w taki sposób, by powstał nowy wyraz
SJP.pl
związany z anagramem, polegający na przestawieniu liter (np. odczytane w sposób anagramowy, rebus anagramowy); anagramatyczny
SJP.pl
rzadko, potocznie: zagadka oparta na anagramie, polegająca na przestawieniu liter lub sylab wyrazów, wyrażeń, zdań
SJP.pl
Anagramówka – rodzaj diagramowego zadania szaradziarskiego polegającego na wpisywaniu do diagramu wyrazów będących anagramami zdefiniowanych lub podanych wyrazów lub zwrotów.
Wikipedia
[czytaj: Anahajm] miasto w USA
SJP.pl
Anaheim – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Kalifornia. Miasto zostało założone w 1857 przez imigrantów niemieckich. Prawa miejskie otrzymało w 1915 r.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) mit. ormiańska bogini płodności, uzdrawiania, mądrości i wody, we wcześniejszych mitach również bogini wojny
Wiktionary
(1.1) Tiridates III, pierwszy chrześcijański władca, początkowo składał ofiary bogini Anahit.
Wiktionary
Anahita (آناهیتا, awest. "Aredwi Sura Anahita" "Wilgotna Jaśniejąca Nietykalna", npers. "Nahid") – w dawnej religii irańskiej bogini, później jazata, słodkiej wody i płodności oraz porządku społecznego, zwana też Naną (Piastunką). Imię Anahita wzięła od mitycznej rzeki.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) hist. imię|polski|m.
Wiktionary
Anaklet ( Anakletus; ur. w I wieku zm. ok. 88/91 w Rzymie) – męczennik i święty Kościoła katolickiego, 3. papież w okresie od ok. 76/79 do 88/91 roku.
Wikipedia
(1.1) W konsekwencji Anaklet II został ekskomunikowany przez Innocentego II.
Wiktionary
rzecz. Klet m.
Wiktionary
niepoprawna konstrukcja składniowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. zdanie niepoprawne pod względem składniowym
Wiktionary
Anakolut (gr. ἀνακόλουθον "anakólouthon" „pozbawiony związku, nielogiczny” od ἀν- "an-" „bez” i ἀκόλουθος "akólouthos" „następujący”) – błąd składniowy zniekształcający budowę zdania w taki sposób, że zanika związek logiczny między jego członami. Inaczej mówiąc, jest to wypowiedź zorganizowana składniowo tak, że jej poszczególne człony kłócą się z porządkiem logicznym zdania i są niepoprawne pod względem gramatycznym.
Wikipedia
(1.1) „Idąc do szkoły, wykoleił się tramwaj” to przykład anakolutu.
Wiktionary
przymiotnik od: anakolut
SJP.pl
wąż z rodziny dusicieli
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) herp. ziemnowodny wąż zamieszkujący lasy tropikalne, największy dusiciel;
(1.2) uczn. penis
Wiktionary
(1.1) Polująca anakonda leży zanurzona w wodzie, wystawiając czubek głowy i czekając na ofiarę, którą dusi swoimi splotami.
Wiktionary
IPA: ˌãnaˈkɔ̃nda, AS: ãnakõnda
Wiktionary
przym. anakondowy
Wiktionary
przymiotnik od: anakonda
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z anakondą, dotyczący anakondy
Wiktionary
rzecz. anakonda ż.
przym. anakondzi
Wiktionary
(1.1) rzad. anakondzi
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) rzad. związany z anakondą, dotyczący anakondy
Wiktionary
przym. anakondowy
Wiktionary
(1.1) anakondowy
Wiktionary
Anakreont (ok. 570-ok. 485 p.n.e.), poeta grecki
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Anakreonta lub z nim związany
SJP.pl
utwór poetycki, nawiązujący do formy stworzonej przez Anakreonta, sławiący uroki życia, wino, śpiew, biesiadę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) liter. wiersz o tematyce biesiadnej, wesołej lub rubasznej;
Wiktionary
Anakreontyk – wierszowany utwór literacki o tematyce biesiadnej, wesołej lub rubasznej, sławiący uroki życia, opowiadający o miłości w sposób żartobliwy. Nazwa gatunku pochodzi od greckiego poety Anakreonta z Teos (VI w. p.n.e.), który ukształtował styl i miarę wierszową wiersza anakreontejskiego.
Wikipedia
(1.1) Anakreontyki antyczne zniekształciły ponadto wizerunek poety, kreśląc jego portret jako pijaka i rozpustnika […].
Wiktionary
IPA: ˌãnakrɛˈɔ̃ntɨk, AS: ãnakreõntyk
Wiktionary
w muzyce inaczej przedtakt
SJP.pl
Anakruza, przedtakt (gr. "ανακρουσις") – nieakcentowana sylaba (jedna lub dwie), która znajduje się przed pierwszą zgłoską akcentowaną w danym wersie sylabotonicznym. Anakruza charakteryzuje się tym, że tych sylab nie wlicza się do danego rachunku stóp metrycznych. Termin anakruza został przyjęty w poezji na początku XIX w. z teorii muzyki.
Wikipedia
Anaksagoras z Kladzomen (ok. 500 p.n.e. - ok. 428 p.n.e.), grecki filozof
SJP.pl
Anaksagoras z Kladzomen ( Ἀναξαγόρας; ur. ok. 500 p.n.e., zm. ok. 428 p.n.e.) – grecki filozof.
Wikipedia
Anaksymander z Miletu (ok. 610-546 p.n.e.) - jeden z pierwszych jońskich filozofów przyrody
SJP.pl
Anaksymander z Miletu (gr. Ἀναξίμανδρος ὁ Μιλήσιος "Anaksimandros ho Milesios", ok. 610–546 p.n.e.) – starogrecki filozof i polityk, jeden z pierwszych jońskich filozofów przyrody, reprezentant szkoły milezyjskiej jako prawdopodobny uczeń Talesa i nauczyciel Anaksymenesa. Podejrzewa się, że był autorem pierwszego w historii ludzkości dzieła filozoficznego, znanego pod tytułem "O naturze" lub "O przyrodzie" ( Περὶ φύσεως, "Peri physeos").
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Anaksymandra lub z nim związany
SJP.pl
Anaksymenes z Miletu (ok. 585 - 525 p.n.e.), filozof grecki
SJP.pl
Anaksymenes z Miletu (gr. Άναξιμένης, ur. ok. 585 p.n.e., zm. ok. 525 p.n.e.) – presokratejski joński filozof przyrody, uczeń Anaksymandra, należący do szkoły milezyjskiej.
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Anaksymenesa lub z nim związany
SJP.pl
wulgarnie: penetracja odbytu partnera seksualnego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) seks. pot. seksualny stosunek analny
Wiktionary
IPA: ˈãnal, AS: ãnal
Wiktionary
przym. analny
Wiktionary
(1.1) stosunek analny, seks analny
Wiktionary
minerał skałotwórczy, uwodniony glinokrzemian sodu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. pospolity minerał z gromady krzemianów, zaliczany do grupy zeolitów;
Wiktionary
Analcym – minerał z gromady krzemianów, zaliczany do grupy zeolitów (oraz ze względu na wiele cech wspólnych także do grupy skaleniowców). Jest minerałem bardzo pospolitym, jego prawidłowe kryształy należą jednak do rzadkości.
Nazwa pochodzi od gr. "analkis" = słaby, bezsilny; nawiązuje do słabych możliwości naelektryzowania się tego minerału podczas pocierania.
Wikipedia
przym. analcymowy
Wiktionary
zbiór fragmentów dzieł lub całych dzieł, przeznaczony do celów dydaktycznych lub naukowych; wypisy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) zbiór wybranych tekstów, fragmentów pism lub cytatów, często uporządkowanych tematycznie lub chronologicznie
Wiktionary
Analekta, analecta ( ἀνάλεκτα, "análekta" – rzeczy wybrane) – zbiór niewielkich dzieł lub fragmentów większych utworów, jednego lub kilku autorów, opatrzony przypisami źródłowymi, przeznaczony zwykle do celów naukowo-dydaktycznych.
Wikipedia
zegar analemmatyczny - zegar słoneczny wskazujący godzinę cieniem rzucanym przez pręt znajdujący się w środku tarczy
SJP.pl
lek pobudzający krótkotrwale ośrodkowy układ nerwowy i główny ośrodek oddechowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) farm. środek, który pobudza ośrodkowy układ nerwowy
Wiktionary
przym. analeptyczny
Wiktionary
1. dorosła osoba nieumiejąca czytać i pisać;
2. przenośnie: osoba niemająca zupełnie wiedzy w danej dziedzinie; ignorant
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) eduk. człowiek dorosły nieumiejący czytać ani pisać, czyli nieznający alfabetu
(1.2) przen. pot. pejor. ktoś zupełnie nieznający się na czymś
Wiktionary
(1.1) Duża liczba ludzi w Afryce to analfabeci.
Wiktionary
IPA: ˌãnalfaˈbɛta, AS: ãnalfabeta
Wiktionary
rzecz. analfabetyzm m.
:: fż. analfabetka ż.
przym. analfabetyczny
Wiktionary
(1.1) niepiśmienny, niegramotny, nieczytaty i niepisaty
(1.2) ciemniak, ignorant, laik, niekumaty, nieuk, profan
Wiktionary
kobieta nie umiejąca czytać i pisać
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) eduk. kobieta niepotrafiąca pisać i czytać
(1.2) przen. pot. pejor. / eufem. kobieta zupełnie nieznająca się na czymś
Wiktionary
(1.1) Ona jest kompletną analfabetką.
Wiktionary
IPA: ˌãnalfaˈbɛtka, AS: ãnalfabetka
Wiktionary
rzecz. analfabetyzm m.
:: fm. analfabeta m.
przym. analfabetyczny
Wiktionary
1. brak umiejętności czytania i pisania u dorosłych osób;
2. przenośnie: zupełny brak wiedzy w jakiejś dziedzinie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) eduk. brak umiejętności czytania i / lub pisania;
Wiktionary
Analfabetyzm (gr. ἀναλφάβητος "nieznający liter") – w rozumieniu popularnym jest to brak umiejętności pisania i czytania oraz wykonywania czterech podstawowych działań matematycznych u osób dorosłych, tj. według kryteriów UNESCO – powyżej 15. roku życia. Osoby nieposiadające takich umiejętności nazywane są „analfabetami”.
Wikipedia
(1.1) W 1814 roku wprowadzono w Danii obowiązek szkolny i dziś analfabetyzm uważa się tam za wyeliminowany.
(1.1) Rozmiar opisywanych porażek matematycznych prowadzi nieuchronnie do wniosku, że obok analfabetyzmu funkcjonalnego związanego z niekompetentnym czytaniem i pisaniem, istnieje zjawisko, które można by nazwać analfabetyzmem matematycznym.
Wiktionary
rzecz. analfabeta m., analfabetka ż.
przym. analfabetyczny
Wiktionary
(1.1) reg. niegramotność
Wiktionary
nazwa handlowa leku przeciwbólowego i przeciwgorączkowego, zawierającego metamizol sodowy
SJP.pl
1. uśmierzający, łagodzący ból, pomocny w leczeniu bólu; przeciwbólowy;
2. niewrażliwy na ból
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) med. nieczuły na ból
(1.2) med. zmniejszający ból
Wiktionary
IPA: ˌãnalɡɛˈtɨt͡ʃnɨ, AS: ãnalgetyčny
Wiktionary
rzecz. analgetyk m., analgezja ż.
przym. analgezowy
temsłow. algo-, algi-, alge-
Wiktionary
(1.2) przeciwbólowy
Wiktionary
lek znieczulający, przeciwbólowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) farm. środek przeciwbólowy, lek przeciwbólowy;
Wiktionary
rzecz. analgezja ż.
przym. analgetyczny
Wiktionary
zniesienie czucia bólu z zachowaniem innych rodzajów czucia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. niewrażliwość na ból z zachowaniem innych rodzajów czucia;
Wiktionary
Analgezja, znieczulenie – zjawisko zniesienia czucia bólu; również znieczulenie w hipnozie. Dotyczy bólu powstałego wskutek działania czynników fizycznych (na przykład uderzenia) lub chemicznych (na przykład oparzenia kwasem).
W celu zniesienia czucia bólu stosowane są:
Wikipedia
przym. analgetyczny
rzecz. analgetyk mrz.
Wiktionary
składnik próbki analitycznej podlegający oznaczaniu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. składnik próbki, który podlega oznaczaniu
Wiktionary
Analit – składnik próbki badanej metodami analizy chemicznej, który podlega wykryciu lub oznaczeniu. Analit może być składnikiem roztworu, mieszaniny gazów albo ciała stałego. Przykładem mogą być odpowiednio jony chlorkowe oznaczane w roztworze soli kuchennej, tlen w powietrzu, czy żelazo w stali.
Wikipedia
(1.1) Przykładem analitu może być tlen oznaczany w powietrzu.
Wiktionary
IPA: ãˈnalʲit, AS: ãnalʹit
Wiktionary
1. kobieta bardzo dobrze radząca sobie z analizą różnych problemów;
2. kobieta dokonująca analiz w określonej dziedzinie wiedzy lub nauki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rodzaj żeński od rzeczownika → analityk (specjalista zajmujący się analizą danych i prognozowaniem)
(1.2) rodzaj żeński od rzeczownika → analityk (chemik, naukowiec badający budowę chemiczną substancji)
Wiktionary
IPA: ˌãnalʲiˈtɨt͡ʃka, AS: ãnalʹityčka
Wiktionary
rzecz. analiza ż., analityka ż., analityczność ż., analizator m., analizowanie n., przeanalizowanie n.
:: fm. analityk m.
czas. analizować ndk., przeanalizować dk.
przym. analityczny
przysł. analitycznie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób analityczny
Wiktionary
(1.1) Ojciec mi to wszystko pięknie wyłożył, analitycznie, logicznie, abstrakcyjnie i sam nie wiem jak, i już załatwione!
(1.1) Ludzie nie myślą analitycznie, lecz za pomocą różnych zbitek, stereotypów, przyzwyczajeń.
(1.1) Można zatem założyć, że analitycznie wyróżnione cechy łączą się w szczególne konfiguracje stanowiąc zespół warunków określających to, jak długo i z jaką częstotliwością rodziny doświadczają biedy.
Wiktionary
rzecz. analizator mos./mrz., analiza ż., analityka ż., analityk mos., analityczka ż.
przym. analityczny
Wiktionary
związany z analizą i badaniami (np. aparatura analityczno-badawcza)
SJP.pl
związany z analizą (np. analityczne myślenie, metody analityczne)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z analizą
Wiktionary
(1.1) Jung stał się twórcą podstaw psychologii analitycznej - opracował teorię o zbiorowej podświadomości, ustalił zasady podziału ludzi na ekstrawertywnych i introwertywnych, podział na cztery funkcje: myśli, intuicji, odczucia i wrażeń, i wielu innych nowych założeń.
(1.1) – Cóż… dysponuję skąpym materiałem analitycznym – rzekł skromnie Oberek, podchodząc do stołu i starannie składając na nim swe włóczkowe rękawiczki – ale sądzić należy, że funkcje psychosomatyczne tych ludzi są znacznie rozwinięte, a ich progresja postępuje wraz z każdym ciężkim przeżyciem.
Wiktionary
IPA: ˌãnalʲiˈtɨt͡ʃnɨ, AS: ãnalʹityčny
Wiktionary
rzecz. analiza ż., analityka ż., analityczność ż., analizator m., analityk m., analityczka ż., analizowanie n., przeanalizowanie n.
czas. analizować ndk., przeanalizować dk.
przysł. analitycznie
Wiktionary
1. osoba bardzo dobrze radząca sobie z analizą różnych problemów;
2. osoba dokonująca analiz w określonej dziedzinie wiedzy lub nauki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) specjalista zajmujący się analizą danych i wysuwaniem prognoz w obrębie konkretnej dziedziny wiedzy
(1.2) naukowiec lub specjalista badający budowę chemiczną substancji
Wiktionary
(1.1) To przedsiębiorstwo zarabia mniej niż spodziewali się analitycy.
Wiktionary
IPA: ˌãnaˈlʲitɨk, AS: ãnalʹityk
Wiktionary
rzecz. analiza ż., analityka ż., analityczność ż., analizator m., analizowanie n., przeanalizowanie n.
:: fż. analityczka ż.
czas. analizować ndk., przeanalizować dk.
przym. analityczny
przysł. analitycznie
Wiktionary
nauka o rozbiorze pojęć i myśli
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. miejsce, w którym są wykonywane analizy próbek materiałów biologicznych w celu diagnozowania chorób
(1.2) kierunek studiów
(1.3) filoz. nauka traktująca o rozbiorze myśli i pojęć
(1.4) dziedzina nauki, badająca skład lub strukturę czegoś z użyciem specjalistycznej aparatury
Wiktionary
rzecz. analizator mos./mrz., analiza ż., analityk mos., analityczka ż.
przysł. analitycznie
przym. analityczny
Wiktionary
1. operacja myślowa polegająca na dokładnym rozważeniu problemu;
2. odpowiednie zestawienie i opracowanie danych przez porównanie i wyciągnięcie wniosków na temat istoty zjawiska, jego rozwoju w przyszłości itp.; także: dokument, raport itp. z tego opracowania;
3. określanie składu czegoś za pomocą metod laboratoryjnych; także: dokument z opisem takiego badania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) badanie danych cech, części, elementów, struktury jakiegoś przedmiotu, pojęcia, zjawiska;
(1.2) chem. określanie składu ilościowego, składników lub struktury badanego związku chemicznego;
Wiktionary
Analiza ( analysis, od ἀνάλυσις z ἀνά „w górę” i λύω „rozwiązywać”) – rozkład na składniki (czynniki), zarówno w znaczeniu materialnym, jak i niematerialnym. Wyodrębnienie cech, właściwości, składników badanego przedmiotu lub zjawiska. Przeciwieństwem analizy jest synteza.
Wikipedia
(1.1) Jego rozważania opierają się o zdroworozsądkową analizę pojęć.
Wiktionary
IPA: ˌãnaˈlʲiza, AS: ãnalʹiza
Wiktionary
rzecz. analityka ż., analityczność ż., analizator m., analityk m., analityczka ż., analizowanie n., przeanalizowanie n.
czas. analizować ndk., przeanalizować dk.
przym. analityczny
przysł. analitycznie
Wiktionary
osoba analizująca coś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. urządzenie, które wykonuje analizy
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) ten, kto coś analizuje, bada, czegoś docieka
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Mikronizowany materiał poddawany jest badaniu wielkości cząstek z wykorzystaniem analizatora laserowego.
Wiktionary
IPA: ˌãnalʲiˈzatɔr, AS: ãnalʹizator
Wiktionary
rzecz. analiza ż., analityka ż., analityczność ż., analityk m., analityczka ż., analizowanie n., przeanalizowanie n.
czas. analizować ndk., przeanalizować dk.
przym. analityczny, analizatorski
przysł. analitycznie
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z analizatorem, dotyczący analizatora, właściwy analizatorowi (temu kto analizuje)
Wiktionary
rzecz. analizator mos.
Wiktionary
osiąganie satysfakcji seksualnej przez stymulację odbytu; seks analny
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) W. lp. od: analiza
Wiktionary
IPA: ˌãnaˈlʲizɔ, AS: ãnalʹizo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|analizować.
Wiktionary
(1.1) Firma zajmuje się monitorowaniem i analizowaniem wyników finansowych spółek giełdowych.
Wiktionary
IPA: ˌãnalʲizɔˈvãɲɛ, AS: ãnalʹizovãńe
Wiktionary
rzecz. analiza ż., analityka ż., analityczność ż., analizator m., analityk m., analityczka ż., przeanalizowanie n.
czas. analizować ndk., przeanalizować dk.
przym. analityczny
przym. analitycznie
Wiktionary
1. dokonywać operacji myślowej polegającej na dokładnym rozważeniu problemu, wyodrębnieniu pewnych jego cech;
2. odpowiednio zestawiać i opracowywać dane, przez porównywanie i wyciąganie wniosków na temat istoty zjawiska, jego rozwoju w przyszłości itp.;
3. określać skład czegoś za pomocą metod laboratoryjnych
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) przeprowadzać proces analizy
Wiktionary
(1.1) Analizując listę sponsorów wszystkich małych i dużych akcji charytatywnych, szybko doszliśmy do schematu przepływu kapitału i jego znikania w szarej strefie.
(1.1) Wielu krytyków i eseistów, u nas i w świecie, dostrzega i analizuje stan kryzysowy współczesnej literatury.
Wiktionary
IPA: ˌãnalʲiˈzɔvat͡ɕ, AS: ãnalʹizovać
Wiktionary
rzecz. analiza ż., analityka ż., analityczność ż., analityk m., analityczka ż., analizator m., analizowanie n., przeanalizowanie n.
czas. przeanalizować dk.
przym. analityczny
przysł. analitycznie
Wiktionary
(1.1) badać, brać pod lupę
Wiktionary
związany z odbytem i pochwą (np. wibrator analno-pochwowy)
SJP.pl
→ analny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co analne
Wiktionary
przym. analny
Wiktionary
związany z odbytem (np. seks analny); odbytowy, odbytniczy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) książk. odbytniczy, odbytowy
Wiktionary
(1.1) Wasz kolega marzy o seksie analnym.
Wiktionary
IPA: ãˈnalnɨ, AS: ãnalny
Wiktionary
rzecz. anal m., analność ż.
przysł. analnie
Wiktionary
specjalista od maszyn analogowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rzecz lub pojęcie będące odpowiednikiem innego
(1.2) chem. pierwiastek z szeregu pierwiastków o analogicznej budowie elektronowej
(1.3) chem. związek chemiczny o takiej samej budowie ale o zastąpionym co najmniej jednym atomie w stosunku do związku wyjściowego;
(1.4) pot. płyta analogowa
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ãˈnalɔk, AS: ãnalok
Wiktionary
rzecz. analogia ż., analogion m., analogówka ż., analogiczność ż., analogizowanie n., analogizm m.
czas. analogizować ndk.
przym. analogowy
przysł. analogicznie
Wiktionary
w logice: część składowa pojęcia analogii
SJP.pl
1. podobieństwo, zgodność pod pewnym względem;
2. przedmiot, pojęcie, zjawisko pełniące taką samą funkcję lub podobne do innego; odpowiednik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) podobieństwo danych rzeczy, sytuacji, zjawisk pod jakichś względem;
Wiktionary
Analogia (gr. ἀναλογία – odpowiedniość, podobieństwo) – oznacza orzekanie o pewnych cechach (właściwościach) jednego przedmiotu (rzeczy, osoby, zjawiska, pojęcia itp.) na zasadzie jego podobieństwa do innego przedmiotu (którego odpowiednie cechy są określone i znane) lub równoległości występujących pomiędzy nimi innych cech. Do analogii zwykło się sięgać w filozofii, prawie, teologii, polityce, retoryce, matematyce, fizyce, biologii (np. narządy analogiczne), statystyce itp.
Wikipedia
(1.1) Pojęcie analogii jest szeroko stosowane w filozofii, prawie, matematyce itd.
Wiktionary
IPA: ˌãnaˈlɔɟja, AS: ãnaloǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. analog mrz., analogiczność ż., analogizm m.
przym. analogiczny
przysł. analogicznie
Wiktionary
(1.1) analogiczność, podobieństwo, pokrewieństwo, powinowactwo, zbieżność, zgodność
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób analogiczny
Wiktionary
rzecz. analogiczność ż., analog mrz., analogia ż.
przym. analogiczny
Wiktionary
znaczne podobieństwo dwóch rzeczy, ich właściwości, cech itp.; także: sytuacja, zjawisko, rzecz zbieżne z czymś lub bardzo do czegoś podobne; analogia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha bycia analogicznym z czymś
Wiktionary
rzecz. analog mrz., analogia ż.
przym. analogiczny
przysł. analogicznie
Wiktionary
(1.1) podobieństwo
Wiktionary
bardzo podobny do czegoś, mający zbieżne cechy z czymś (np. analogiczne poglądy, analogiczne zachowania); zbieżny, tożsamy, podobny, odpowiedni
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) podobny do czegoś
Wiktionary
(1.1) Przypadek ten był analogiczny do sprawy sądowej z 1981 roku.
Wiktionary
IPA: ˌãnalɔˈɟit͡ʃnɨ, AS: ãnaloǵičny
Wiktionary
rzecz. analogia ż., analogiczność ż., analogizm m., analogizowanie n.
czas. analogizować ndk.
przysł. analogicznie
Wiktionary
(1.1) podobny, zbliżony, bliski; książk. paralelny, izomorficzny
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) plural| analogia.
Wiktionary
IPA: ˌãnaˈlɔɟjɛ, AS: ãnaloǵi ̯e
Wiktionary
wnioskowanie na podstawie podobieństw
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) myślenie lub tworzenie czegoś przez podobieństwo do czegoś innego
Wiktionary
rzecz. analog mrz., analogia ż.
czas. analogizować ndk.
przym. analogiczny
Wiktionary
przypadek, przedmiot podobny, zbieżny, odpowiadający innemu; odpowiednik; analog
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) odpowiednik funkcjonalny lub strukturalny innego elementu, istniejący dzięki relacji podobieństwa, a nie tożsamości
Wiktionary
(1.1) analog, odpowiednik
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) techn. z użyciem ciągłego sygnału lub tradycyjnej technologii, bez zapisu cyfrowego
Wiktionary
rzecz. analogowość ż.
przym. analogowy
Wiktionary
1. cecha czegoś wykorzystującego technikę analogową;
2. żartobliwie: cecha kogoś lub czegoś niezdominowanego przez technikę cyfrową
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest analogowe
Wiktionary
przym. analogowy
przysł. analogowo
Wiktionary
działający w oparciu o technikę analogową (służącą wytwarzaniu, przesyłaniu i przetwarzaniu sygnałów ciągłych, a nie "skokowych", jak np. w technice cyfrowej), np. urządzenia analogowe, telefon analogowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) techn. wykorzystujący technikę analogową
Wiktionary
rzecz. analog mrz., analogowość ż.
przysł. analogowo
Wiktionary
figura retoryczna polegająca na rozbicie naturalnego toku wypowiedzi i umieszczeniu z dala od siebie wyrazów, które powinny stać blisko siebie
SJP.pl
1. wywiad lekarski
2. w filozofii sposób poznania przez przypominanie, niezależny od empirycznego doświadczenia
3. modlitwa mszalna następująca bezpośrednio po Przeistoczeniu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. wywiad lekarski na temat m.in. historii choroby,
(1.2) rel. modlitwa, część liturgii eucharystycznej,
(1.3) filoz. sposób poznania przez przypominanie, niezależny od doświadczenia zmysłowego,
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.3) Na architrawie świątyni delfickiej starożytni napisali: "Poznaj samego siebie", i za Platonem sądzili, że prawda jest przypomnieniem, anamnezą.
Wiktionary
IPA: ˌãnãmˈnɛza, AS: ãnãmneza
Wiktionary
przym. anamnestyczny
Wiktionary
u grzybów: bezpłciowa postać rozwojowa (morfa)
SJP.pl
Anamorfa – bezpłciowa postać rozwojowa (morfa) u grzybów. U wielu grzybów należących do workowców występują dwie postacie rozwojowe; anamorfa rozmnażająca się bezpłciowo i teleomorfa rozmnażająca się płciowo. U podstawczaków zdarza się to bardzo rzadko.
Wikipedia
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który wykorzystuje efekt skrótu pespektywicznego w obrazie malarskim, fotograficznym lub filmowym
Wiktionary
rzecz. anamorfoza ż.
przym. anamorficzny
przysł. anamorfotycznie, anamorficznie
Wiktionary
1. liniowe zwężenie lub rozszerzenie obrazu w jednym kierunku, stosowane w technice filmu panoramicznego
2. takie odwracalne przekształcenie płaszczyzny, które zamienia dany nomogram w nomogram równoważny zbudowany z samych linii prostych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) szt. opt. celowe zniekształcenie (liniowe zwężenie lub rozszerzenie) obrazu, które sprawia, że staje się on zrozumiały i proporcjonalny tylko wtedy, gdy patrzy się na niego pod konkretnym, bardzo ostrym kątem lub przy użyciu specjalnego lustra
Wiktionary
Anamorfoza (gr. "anamórphōsis" – przekształcenie) – celowa deformacja obrazu, która może pokazać obraz niezdeformowany poprzez np. odbicie jej w zwierciadle wypukłym, ściśnięcie lub rozciągnięcie obrazu zdeformowanego. Anamorfoza w malarstwie może ukazać oryginał, jeśli na płótno malarskie spojrzy się pod odpowiednim kątem.
Wikipedia
przym. anamorfotyczny
Wiktionary
przymiotnik od: anamorfoza
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. tropikalna bylina uprawna z rodziny ananasowatych;
2. w przenośni: łobuz, nicpoń
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Ananas|Mill.|ref=tak., rodzaj roślin z rodziny bromeliowatych;
(1.2) bot. roślina z rodzaju ananasów (1.1)
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(2.1) kulin. owocostan rośliny z rodzaju ananasów (1.1)
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(3.1) pot. o niegrzecznym dziecku
Wiktionary
Ananas ("Ananas" Mill.) – rodzaj roślin zielnych z rodziny bromeliowatych ("Bromeliaceae"). Obejmuje w zależności od ujęcia jeden do ok. 7 gatunków. Rośliny te w stanie naturalnym rosną w Ameryce Południowej. Już w okresie przedkolumbijskim rozpowszechniona w uprawie została beznasienna odmiana ananasa jadalnego o soczystym owocostanie. Nazwa rodzajowa utworzona została od nazwy tych roślin w językach tupi ("nana").
Wikipedia
(2.1) Ciocia Basia robi dobre ciasto z ananasami.
(3.1) Z tego Michała to niezły ananas: wyjadł pani dyrektor wszystkie cukierki, kiedy nie patrzyła.
Wiktionary
IPA: ãˈnãnas, AS: ãnãnas
Wiktionary
rzecz. ananasarnia ż., ananasowiec mrz., ananasowate lm nm., ananasówka ż.
:: zdrobn. ananasek mrz., ananasik mrz.
przym. ananasowy, ananasowaty
przysł. ananasowo
Wiktionary
(3.1) ancymon, ziółko, wiśnia, gagatek
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) D. lp. od: ananas
Wiktionary
IPA: ˌãnãˈnasa, AS: ãnãnasa
Wiktionary
szklarnia służąca do hodowli ananasów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ogrod. budynek przeznaczony do hodowli ananasów
Wiktionary
(1.1) Poza dziedzińcem teatralnym, a także wzdłuż parku, na granicy z ogrodem użytkowym, ustawiono jeszcze kilka budynków: ananasarnie, figarnie itp..
Wiktionary
rzecz. ananas mos./mrz.
Wiktionary
zdrobnienie od: ananas
SJP.pl
zdrobnienie od: ananas
SJP.pl
rodzina roślin jednoliściennych licząca około 2000 gatunków, głównie z wilgotnych lasów Ameryki Południowej i Północnej; bromeliowate, zapylcowate
SJP.pl